ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ


ԵԱՔԴ/0067/01/14

19 հունվարի 2016թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Ա.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ


ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª

ՏՈՒԺՈՂԻ ԻՐԱՎԱՀԱՋՈՐԴԻ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒՑԻՉ` Օ.ՄԱՐԿՈՍՅԱՆԻ



ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.09.2015թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.




2013 թվականի հուլիսի 19-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված թիվ 09115213 քրեական գործի նախաքննության ընթացքում.
2013 թվականի օգոստոսի 10-ին որոշում է կայացվել Արթուր Մեխակի Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 8-րդ կետով և 175-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 10-ի որոշմամբ Արթուր Մեխակի Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի մայիսի 19-ի որոշմամբ թիվ 09115213 քրեական գործից մեղադրյալ Ա.Շահինյանի հետ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով հանցանք կատարած անձի վերաբերյալ նյութերն անջատվել է առանձին վարույթում և անջատված մասին շնորհվել է թիվ 09115213/1 համարը:
2014 թվականի մայիսի 19-ի որոշոււմ է կայացվել մեղադրյալ Ա.Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան նոր մեղադրանք առաջադրվելու մասին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով:
2014 թվականի հունիսի 3-ին թիվ 09115213 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.09.2015թ. դատավճռով.
Արթուր Մեխակի Շահինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նա դատապարտվել է ազատազրկման 18 /տասնութ/ տարի ժամկետով:
Արթուր Մեխակի Շահինյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի օգոստոսի 9-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Վճռվել է նաև.
Արթուր Մեխակի Շահինյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը՝ կալանավորումը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի իրավահաջորդ Կամո Մուսաելյանի ներկայացուցիչ Օսաննա Մարկոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել. Արթուր Մեխակի Շահինյանից հօգուտ Կամո Մուսաելյանի բռնագանձել 6.920.000 /վեց միլիոն ինը հարյուր քսան հազար/ ՀՀ դրամ գումար:
Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչի 2014 թվականի մայիսի 20-ի որոշմամբ Էդգար Գաբրիելի Սարգսյանի անվամբ հաշվառված, Արթուր Շահինյանի կողմից հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված միջոցներով գնված ԲՄՎ մակնիշի 3-րդ մոդելի 35DO570 պ/հ ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքը պահպանել, մինչև քրեական գործով պատճառված նյութական վնասի հատուցման հարցի լուծումը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող՝ տուժող և տուժողի իրավահաջորդ Կամո Մուսաելյանի պատասխանատու պահպանությանը հանձնված 1 հատ ոսկյա կանացի մատանին թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող՝ Ա.Շահինյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ՚Արտ-Կրեդիտՙ գրավատան գրավատոմսերը, ինչպես նաև նշված գրավատան սրահի տվյալ ժամանակահատվածի ձայնագրությունը, Ա.Շահինյանի բջջային 094 11-72-32 հեռախոսահամարի վերծանումներն ու դրանց քաղվածքը պահել սույն քրեական գործի հետ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.09.2015թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Կ.Քամալյանը:



Գործի փաստական հանգամանքները.

Նախնական քննության մարմինը Արթուր Մեխակի Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախապես տեղյակ լինելով, որ իրենց` Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2 փողոցի 19ա տան բնակչուհի Անյա Նիկոլայի Մուսայելյանը գտնվում է տանը միայնակ` վերջինիս որդին և թոռները բացակայում են ՀՀ-ից, 2013թ. հուլիսի 19-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով քննությամբ չպարզված այլ անձի հետ, մոտեցել է Ա.Մուսայելյանի` Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2 փողոց 19 ա տանը: Հագնելով իր հետ նախապես վերցրած բժշկական ձեռնոցները, քննությամբ չպարզված անձի հետ, բակի կողմից դեպի հողամաս տանող մետաղյա դռան վրայով մագլցելով, բարձրացել է տան 2-րդ հարկի կողային հատվածի բաց պատշգամբ, որտեղից փորձել է բացել դեպի տուն տանող դուռը, սակայն չկարողանալով բացել` դարանակալել է պատշգամբում, փորձելով լուսադեմին, առանց խոչընդոտներ հաղթահարելու մուտքի դռնից ներխուժել տուն, քաջատեղյակ լինելով Ա.Մուսայելյանի այն սովորությանը, որ վերջինս պարբերաբար վաղ առավոտյան բացում է տան մուտքի դուռը և դուրս գալիս պատշգամբ: Ժամը 06.30-ի սահմաններում, գտնվելով հիշյալ տան 2-րդ հարկի կողային բաց պատշգամբում, պատահական դիպել է այնտեղ գտնվող աթոռներից մեկին, որի վրա դրված սկուտեղով ալանիները թափվել են հատակին: Հատակից հավաքելով թափված անալիները, լցրել է սկուտեղի մեջ և դրել աթոռին, որից հետո լսել է մուտքի դռան բացվելու ձայնը: Առաջանալով տան անկյունային հատված, տեսել է պատշգամբում կանգնած Ա.Մուսայելյանին, ով աստիճանավանդակներով իջել է տան բակ, առաջացել դեպի բակում կանգնած որդու` Կ.Մուսայելյանի ավտոմեքենան: Օգտվելով ստեղծված առիթից, քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին, տան կողային հատվածի պատշգամբից մագլցել, անցել է դիմային հատվածի պատշգամբ, աննկատ մոտենալով` բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել տուն և սկսել գումար ու ոսկյա զարդեր փնտրել տան ննջասենյակներում և հյուրասենյակում: Ապա վնասելով Ա.Մուսայելյանի որդու` Կ.Մուսայելյանի ննջասենյակի զգեստապահարանի դռան փականը, բացել է այն, այնտեղից դուրս բերել մետաղյա չհրկիզվող պահարան, դրա միջից հափշտակել է Կ.Մուսայելյանին պատկանող ոսկյա զարդեր, մասնավորապես. 1 հատ շղթայատիպ օվալաձև տեսքով 585 հարգի ոսկուց վզնոց՝ իր ոսկյա խաչով, 1 հատ 750 հարգի սպիտակ ոսկուց վզնոց, 1 հատ 750 հարգի 80 գրամ քաշով ոսկյա թևնոց, 2 հատ 585 հարգի, միանման, յուրաքանչյուրը 30-40 գրամ քաշով տղամարդու ոսկյա վզնոցներ, որոնցից մեկը ոսկյա խաչով, 2 հատ ոսկեպատ գրիչներ, 1 հատ 750 հարգի 90 գրամ քաշով: Ննջասենյակի անկողնու կողքին գտնվող տումբայի դարակից հափշտակել է Կ.Մուսայելյանի մահացած կնոջ ոսկյա զարդերը, որից հետո փորձել է աննկատ հեռանալ, սակայն Ա.Մուսայելյանը նկատելով Ա.Շահինյանին և վերջինիս հանցակից` քննությամբ չպարզված անձին, բղավել է:
Արդեն իսկ բացահայտված լինելով, Ա.Շահինյանը քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին հարձակվել է Ա.Մուսայելյանի վրա, Ա.Շահինյանը գրկել է վերջինիս թիկունքի կողմից, ձախ ձեռքի արմնկային մասով բռնել պարանոցից, քաշելով տեղափոխել միջանցք, տան հետնամասի` բակի կողմ տանող դռան մոտ: Ա.Մուսայելյանը դիմադրել է, ճանկռելով Ա.Շահինյանին, վնասելով վերջինիս ձեռնոցը, ապա նաև ձեռքը, ինչպես նաև վնասել է Ա.Շահինյանի քննությամբ չպարզված հանցակցին, որի արդյունքում Ա.Մուսայելյանի ձեռքերի եղունգների տակ մնացել են վերջինիս արյան հետքերը: Ա.Մուսայելյանի դիմադրությունը հաղթահարելու ընթացքում վերջիններս սուր կտրող-ծակող գործիքով վնասել են Ա.Մուսայելյանի աջ դաստակի 2, 3 և 4-րդ մատերի հատվածը, իսկ Ա.Շահինյանը ձախ ձեռքի արմնկային հատվածով սեղմելով պարանոցը, դիտավորությամբ փորձել է խեղդամահ անելու եղանակով ապօրինաբար կյանքից զրկել Ա.Մուսայելյանին, անշարժացրել է վերջինիս, պառկեցրել հատակին, որից հետո Ա.Մուսայելյանի մատներից հանելով հափշտակել է նրա ամուսնական ոսկյա մատանին և ևս 1 ոսկյա մատանի ադամանդե քարերով: Դրանից հետո շարունակել տան ննջասենյակներում գումար փնտրելը, սակայն ոչինչ չգտնելով Ա.Շահինյանը վերադարձել է միջանցք և տեսել, որ Ա.Մուսայելյանը ողջ է և սողալով մոտենալով տան դեպի բակ տանող դռանը բացել է այն: Ա.Շահինյանը մոտենալով Ա.Մուսայելյանին, կրկին բռնել է վերջինիս պարանոցը և սեղմելով խեղդելու եղանակով դիտավորությամբ կյանքից ապօրինի զրկել նրան: Այնուհետև գնալով խոհանոց վերցրել է 2 սրբիչներ, որոնցից մեկով մաքրել է հատակի արյունը, մյուսով` իր կողմից թողնված հնարավոր բոլոր հետքերը, ապա քննությամբ չպարզված անձի հետ դուրս է եկել կողային պատշգամբ տանող դռնից, դռան վրա գտնվող բանալիով բացել է դուռը, իր հետ վերցրած սավանը դնելով պատշգամբի քարե հենակին և դրա վրայով մագլցելով, ցատկել է տան այգու տարածք, իջնելով այգու վերջնամաս, աջ կողային ցանկապատի վրայով անցնելով` դուրս է եկել դեպի ձոր, դիմել է փախուստի` հափշտակելով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող ոսկյա զարդեր` Կ.Մուսայելյանին պատճառելով 4.510.000 ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողության գույքային վնաս:
Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ դատարան/ հաստատված է համարել, որ.
Արթուր Շահինյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ, նախապես տեղյակ լինելով, որ իրենց` Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2 փողոցի 19ա տան բնակչուհի Անյա Նիկոլայի Մուսայելյանը գտնվում է տանը միայնակ` վերջինիս որդին և թոռները բացակայում են ՀՀ-ից, 2013թ. հուլիսի 19-ի գիշերը, նախնական համաձայնության գալով քննությամբ չպարզված այլ անձի հետ, մոտեցել է Ա. Մուսայելյանի` Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2 փողոց 19 ա տանը: Հագնելով իր հետ նախապես վերցրած բժշկական ձեռնոցները, քննությամբ չպարզված անձի հետ, բակի կողմից դեպի հողամաս տանող մետաղյա դռան վրայով մագլցելով, բարձրացել է տան 2-րդ հարկի կողային հատվածի բաց պատշգամբ, որտեղից փորձել է բացել դեպի տուն տանող դուռը, սակայն չկարողանալով` դարանակալել է պատշգամբում, փորձելով լուսադեմին` առանց խոչընդոտներ հաղթահարելու մուտքի դռնից ներխուժել տուն, քաջատեղյակ լինելով` Ա.Մուսայելյանի այն սովորությանը, որ վերջինս պարբերաբար վաղ առավոտյան բացում է տան մուտքի դուռը, դուրս գալիս պատշգամբ: Ժամը 06.30-ի սահմաններում, գտնվելով հիշյալ տան 2-րդ հարկի կողային բաց պատշգամբում, պատահական դիպչել է այնտեղ գտնվող աթոռներից մեկին, որի վրա դրված սկուտեղով ալանիները թափվել են հատակին: Հատակից հավաքելով թափված անալիները, լցրել է սկուտեղի մեջ դրել է աթոռին, որից հետո լսել է մուտքի դռան բացվելու ձայնը: Առաջանալով տան անկյունային հատված` տեսել է պատշգամբում կանգնած Ա.Մուսայելյանին, ով աստիճանավանդակներով իջել է տան բակ, առաջացել դեպի բակում կանգնած որդու` Կ.Մուսայելյանի ավտոմեքենան: Օգտվելով ստեղծված առիթից, քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին, տան կողային հատվածի պատշգամբից մագլցել, անցել է դիմային հատվածի պատշգամբ, աննկատ մոտենալով` բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել տուն և սկսել գումար ու ոսկյա զարդեր փնտրել տան ննջասենյակներում և հյուրասենյակում: Ապա վնասելով Ա.Մուսայելյանի որդու` Կ.Մուսայելյանի ննջասենյակի զգեստապահարանի դռան փականը, բացել է այն, այնտեղից դուրս բերել մետաղյա չհրկիզվող պահարան, դրա միջից հափշտակել է Կ.Մուսայելյանին պատկանող ոսկյա զարդեր, մասնավորապես. 1 հատ շղթայատիպ օվալաձև տեսքով ոսկյա վզնոց իր ոսկյա խաչով 585 հարգի ոսկուց, 1 հատ 750 հարգի սպիտակ ոսկուց վզնոց, 1 հատ 750 հարգի 80 գրամ քաշով ոսկյա թևնոց, 2 հատ 585 հարգի, միանման, յուրաքանչյուրը 30-40 գրամ քաշով տղամարդու ոսկյա վզնոցներ, որոնցից մեկը ոսկյա խաչով, 2 հատ ոսկեպատ գրիչներ, 1 հատ 750 հարգի 90 գրամ քաշով: Ննջասենյակի անկողնու կողքին գտնվող տումբայի դարակից հափշտակել է Կ.Մուսայելյանի մահացած կնոջ ոսկյա զարդերը, որից հետո փորձել է աննկատ հեռանալ, սակայն Ա.Մուսայելյանը նկատելով Ա.Շահինյանին և վերջինիս հանցակից` քննությամբ չպարզված անձին բղավել է: Արդեն իսկ բացահայտված լինելով, Ա.Շահինյանը քննությամբ չպարզված անձի հետ միասին հարձակվել է Ա.Մուսայելյանի վրա, Ա.Շահինյանը գրկել է վերջինիս թիկունքից, ձախ ձեռքի արմնկային մասով բռնել պարանոցից, քաշելով տեղափոխել միջանցք, տան հետնամասի` բակի կողմ տանող դռան մոտ: Ա.Մուսայելյանը դիմադրել է, ճանկռելով Ա.Շահինյանին, վնասելով վերջինիս ձեռնոցը, ապա նաև ձեռքը, ինչպես նաև վնասել է Ա.Շահինյանի քննությամբ չպարզված հանցակցին, որի արդյունքում Ա.Մուսայելյանի ձեռքերի եղունգների տակ մնացել են վերջինիս արյան հետքերը: Ա.Մուսայելյանի դիմադրությունը հաղթահարելու ընթացքում վերջիններս սուր կտրող-ծակող գործիքով վնասել են Ա.Մուսայելյանի աջ դաստակի 2, 3 և 4-րդ մատերի հատվածը, իսկ Ա.Շահինյանը ձախ ձեռքի արմնկային հատվածով սեղմելով պարանոցը, դիտավորությամբ փորձել է խեղդամահ անելու եղանակով ապօրինաբար կյանքից զրկել Ա.Մուսայելյանին, անշարժացրել է վերջինիս, պառկեցրել հատակին, որից հետո հափշտակել է Ա.Մուսայելյանի մատներից ամուսնական ոսկյա մատանին և ևս 1 ոսկյա մատանի ադամանդե քարերով: Դրանից հետո շարունակել է տան ննջասենյակներում գումար փնտրելը, սակայն ոչինչ չգտնելով Ա.Շահինյանը վերադարձել է միջանցք և տեսել, որ Ա.Մուսայելյանը ողջ է, սողալով մոտեցել է տան դեպի բակ տանող դռանը և բացել այն: Մոտալով Ա.Մուսայելյանին կրկին բռնել է վերջինիս պարանոցը, սեղմելով, խեղդելու եղանակով դիտավորությամբ կյանքից ապօրինի զրկել նրան: Այնուհետև գնալով խոհանոց վերցրել է 2 սրբիչներ, որոնցից մեկով մաքրել է հատակի արյունը, մյուսով` իր կողմից թողնված հնարավոր բոլոր հետքերը: Ապա քննությամբ չպարզված անձի հետ դուրս է եկել կողային պատշգամբ տանող դռնից, բացելով այն դռան վրա գտնվող բանալիով, իր հետ վերցրած սավանը դնելով պատշգամբի քարե հենակին և դրա վրայով մագլցելով, ցատկել է տան այգու տարածք, իջել այգու վերջնամաս, աջ կողային ցանկապատի վրայով անցնելով դուրս է եկել դեպի ձոր և դիմել փախուստի` հափշտակելով առանձնապես խոշոր չափերի հասնող ոսկյա զարդեր` Կ.Մուսայելյանին պատճառելով 4.510.000 ՀՀ դրամի ընդհանուր արժողության գույքային վնաս:


Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Պաշտպան Կ.Քամալյանը վայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բողոքը ընդունել վարույթ հաշվի առնելով, որ 19.09.2015թ.-ին հրապարակված սույն գործով դատավճիռը փոստային առաքմամբ ստացել են սույն թվականի հոկտեմբերի 1-ին: Իր պաշտպանյալ Արթուր Շահինյանի արարքը վերաորակել ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով, իսկ անկախ արարքի որակումից, հաշվի առնելով վերոհիշյալ մի շարք պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը խստացնող հանգամանքների իսպառ բացակայությունը քրեական գործից, իր պաշտպայալ Արթուր Շահինյանի նկատմամբ սահմանել անհամեմատ ավելի մեղմ պատիժ, իսկ քաղ. հայցն էլ թողնել առանց քննության: Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտել է, որ դատարանի սույն դատավճիռը անհիմն է թույլ է տրվել նյութական իրավունքի հիմնարար խախտումներ, որոնց արդյունքում խաթարվել է արդարադատության բուն էությունը և դատարանի կողմից պաշտպանյալի արարքը սխալ որակելու, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները արժանվույն գնահատականի չարժանացնելու և խիստ պատիժ սահմանելու արդյունքում, խախտվել է քրեաիրավական գրեթե բոլոր սկզբունքների պահանջները, այդ թվում պաշտպանյալի նկատմամբ թեև դատարանը ճանաչելով ընդհամենը մեկ անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք և անտեսելով մյուս մեղմացնող հանգամանքները, որոնք կազմում են գերակշռող մաս՝ դատապարտել է ազատազրկման տասնութ տարի ժամկետով ազատազրկման, սակայն պաշտպանյալի արարքը ճիշտ որակելու, ինչպես նաև քրեական գործում առկա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող մի շարք էական հանգամանքները հաշվի առնելու արդյունքում, անհրաժեշտ էր պաշտպանյալի նկատմամբ սահմանել անհամեմատ ավելի մեղմ պատիժ:
Այսպես գտել է, որ պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը անհիմն է, այն ենթակա է վերաորակման ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով հետևյալ պատճառաբանություններով:
Այսպես՝ նախաքննության ընթացքում պաշտպանյալը մանրամասն տվել է ցուցմունքներ՝ իր կողմից սպանությունը միայնակ կատարելու վերաբերյալ և այդ հաշվով մանրամասն տվել է ցուցմունքներ, մասնակցել քննչական գործողություններին: Հարկ է համարել նշել, որ որպես կասկածյալ և որպես մեղադրյալ բոլոր ցուցմունքները տրվել է առանց պաշտպանի և ուշագրավ է այն հանգամանքը, որ պաշտպանյալը կատեգորիկ հրաժարվել է պաշտպանից, նշելով որ ինքը կպաշտպանի իր շահերը: Հետագյում ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ քրեակատարողական հիմնարկությունից բողոք է հղել ՀՀ Գլխավոր դատախազին ինքնախոստովանական ցուցմունքները բռնության, ֆիզիկական և հոգեբանական հարկադրանքի առկայության պայմաններում տալու վերաբերյալ և որ այդ ցուցմունքները տվել է հիմնականում իրեն ներկայացրած ապացույցների, նկարների, պատմածների վրա և որոշ մասն էլ հորինելով: Իսկ դատարանում ցուցմունք է տվել, որ ինքը առնչություն ունի միմյայն գողության հետ, որի բուն կատարման ժամանակ ինքը չի գտնվել դեպքի վայրում և այնտեղ եղել է ավելի ուշ և համաձայն նրա կողմից տված ցուցմունքի ակնառու է, որ գողության հանցակցի կողմից կատարվել է հանցագործության սահմանազանցում, որը դատարանի ուշադրությանն ու համապատասխան գնահատականին է արժանացնում ևս:
Հանդիպելով և բազմաթիվ առանձնազրույցներ ունենալով պաշտպանյալիս հետ, այնուհետև նաև մանրամասն ծանոթանալով քրեական գործի նյութերին հանգել է հետևության, որ պաշտպանյալը որևէ առնչություն չունի սպանության կատարման հետ:
Պաշտպանյալի կողմից սպանությանն առնչություն չունենալու հանգամանքը փաստում է նաև այն, որ պաշտպանյալի կողմից տրված ցուցմունքում արդեն իսկ մահացած տուժողի դիրքը չի համընկնում դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ հիմնավորված փաստական տվյալներին, քանի որ պաշտպանյալը լրիվ ուրիշ դիրք է նկարագրում: Ուշագրավը այն է, որ հիշյալ հանգամանքը արժանացել է քննիչի ուշադրությանը և այդ հաշվով լրացուցիչ հարցաքննել է պաշտպանյալին, սակայն հերթական անգամ տրամաբանական պատասխաններ չստանալով, համապատասխան գնահատականի չի արժանացել փաստը և սպանության կատարումը շարունակվել է վերագրվել պաշտպանյալին:
Ավելին՝ դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ տուժողի մարմնի տարբեր մասերի վրա հայտնաբերվել են բազմաթիվ վնասվածքներ, այդ թվում նաև գլխի հատվածում և ըստ դատաբժշկի դրանք ստացվել են կենդանության օրոք և դրանք հիմնականում արյունազեղումներ և քերծվածքներ են և քննիչի այն հարցին, թե ինչպես են առաջացել այդ վնասվածքները, պաշտպանյալը շարունակում է տալ հորինված, անտրամաբանական, անհիմն, մտացածին ցուցմունքներ, թե իբր գլխի շրջանում տուժողը մարմնական վնասվածքներր հնարավոր է ստացած լինի դիմադրություն ցույց տալու ժամանակ գլուխը պատերին խփելու ժամանակ, ընդ որում այդ ցուցմունքները տրվում են այն ժամանակահատվածում, երբ պաշտպանյալը լիովին ընդունում էր մեղքը և տալիս էր մանրամասն ինքնախոստովանական ցուցմունքներ: Այստեղից հարց է առաջանում, որ եթե սպանության կատարողը իր պաշտպանյալն է, տալիս է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ և եթե պատմածը իրողություն է, ապա ինչով կարելի է բացատրել, որ պաշտպանյալը չի կարողանում նկարագրել տուժողին պատճառված բազմաթիվ մարմնական վնասվածքների պատճառման եղանակը: Այս հանգամանքը նկատել է նախաքննության մարմինը, սակայն այս հաշվով մանրազնին քննություն չի կատարել և սպանության կատարումը շարունակվել է մեղսագրվել պաշտպանյալին, որը որքանով տարօրինակ, այնքանով էլ անհասկանալի է:
Նախաքննության մարմնի կողմից ստուգման չեն ենթարկվել նաև պաշտպանյալի այն ցուցմունքները, որ ինքը դեպքի վայրում հագած հագուստները այրել է ընկերուհու պապիկի մանղալի, այնուհետև նշում է օղի թորելու սարքի մեջ: Որքանով ինձ հայտնի է օղի թորելու սարքի մեջ ինչ որ բան, այդ թվում նաև հագուստ հնարավոր չի այրել և վկաներից ոչ ոք պաշտպանյալի հագուստ վառելու հանգամանքի վերաբերյալ ոչինչ չի հայտել իրենց, թե նախաքննական, թե դատաքննական իրենց ցուցմունքներում:
Ուշագրավ է, որ քննությամբ պարզված մյուս գողացված իրերի վերաբերյալ պաշտպանյալը ոչինչ չի կարողանում հայտնել, որը խոսում է այն մասին, որ հափշտակված իրերի որոշ մասն է տրվել պաշտպանյալին, իսկ մնացածից նա ընդհանրապես տեղյակ էլ չէ և դա մնացել է հանցագործության սահմանազանցմամբ ավազակությամբ զուգորդված սպանությունը կատարողի կամ կատարողների մոտ: Եվ վերջապես հարգելի դատարան հիշատակված բազմաթիվ անհայտներով հավասարում չի լուծվում, այն էլ տասնութ տարի ազատզրկման սահմանմամբ:
Այսպիսով գտել է առավել քան անհիմն պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքներով դատապարտելը և միջնորդել է նրա արարքը վերաորակել ՀՀ քր. օր-ի 177–րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ի 1 կետով: Իսկ անկախ արարքի որակումից, պատիժ նշանակելիս խնդրել է հաշվի առնել պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ներքոհիշյալ հանգամանքները, որոնցից ստորադաս դատարանի կողմից հաշվի առնվեցին միայն պաշտպանյալի 3 ամյա երեխայի խնամքի առկայությունը և դրական բնութագրվելը և խստացնող հանգամանքների բացակայությունը: Դատարանի ուշադրությանն ու համապատասխան գնահատականին է արժանացրել ստորադաս դատարանի կողմից անտեսված, պաշտպանյալի անձը բնութագրող և պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հիշյալ հանգամանքները: Այն որ պաշտպանյալը երիտասարդ է, նախկինում ոչնչով արատավորված կամ դատապարտված չի եղել, ամենուր բնութագրվում է բացարձակապես դրականորեն, ողջ կյանքի ընթացքում զբաղվել է միայն հանրօգուտ գործունեությամբ: Արարքը կատարել է ընտանեկան, նյութական ծանր պայմաններից ելնելով, հենց նախաքննության սկզբից տվել է ավելի քան իր կատարածն է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, ակտիվորեն աջակցելով նախաքննությանն ու հանցագործության բացահայտմանը, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, որով և լիովին դադարել է հասարակության համար վտանգավոր լինելուց: Նպաստել է հանցագործությամբ պատճառված վնասի վերականգնմանը: Տառապում է աջ ծնկան հոդի գոնիտ քրոնիկական հիվանդությամբ և պարբերաբար կարիք ունի բուժման նեղ մասնագիտացված կլինիկայում և որի կատարումը անհնարին է իրագործել ՔԿՀ բուժ հաստատություններում: Խնամքին են չաշխատող կինը և մանկահասակ երկամյա երեխան և հանդիսանում է ընտանիքի միակ կերակրողն ու ապավենը, իսկ նրա կալանավորման փաստով ընտանիքը արդեն իսկ հայտնվել է նյութական շատ ծանր կացության մեջ:
Այսինքն պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ նախատեսված ՀՀ քր. օր-ի 62 հոդվածի առաջին մասի 4-րդ, 5-րդ, 9-րդ, 10-րդ կետերով, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք ենթակա են հաշվի առնման ՀՀ քր. օր-ի 62 հոդվածի 2-րդ մասով, իսկ պատասխանատվությունը և պատիժը գեթ մեկ խստացնող հանգամանք, որոնք սպառիչ են և նախատեսված են ՀՀ քր. օր-ի 63 հոդվածով չկան քրեական գործում:




Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի.
Ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանգուցյալ տուժողին ճանաչել է որպես նույն փողոցում ապրող հարևան, նրա և նրա ընտանիքի հետ փոխհարաբերությունները եղել են նորմալ: Ինքը մարդասպան չէ, չի կարող մարդ սպանել, քանի որ աստվածապաշտ մարդ է: Ինքը չի վախենում դատապարտվելուց, վախենում է իր ընտանիքը կորցնելուց: Ինքն ունի երեք տարեկան երեխա, ում մեկ տարեկանից հետո չի տեսել: Չի ուզում որ իր որդուն մատնացույց անեն որպես մարդասպանի որդու: Դեպքի օրը գիշերն ինքը պահակ է կանգնել: Մարդիկ, ովքեր մուտք են գործել բնակարան, սպանություն պլանավորած չեն եղել, այլ գողության նպատակով են մտել: Նրանք դուրս են եկել և ասել, որ Աննա Մուսաելյանը, ոնց որ մահացել է: Ինքը գնացել է ներս, ստուգել նրա ձեռքի պուլսը, շնչառությունը, համոզվել է, որ նա չի շնչում: Հասկացել է, որ նա մահացել է, թողել դուրս է եկել: Իր հարցին պատասխանել են, որ նպատակ չեն ունեցել սպանելու, ուղղակի այդպես է ստացվել: Մտածել է, որ տուժողը հարևան է, կարող է ճանաչել իրեն, դրա համար ներս չի մտել: Գողոնից մի քանի բան վերցրել է, որ ուրիշ բան չմտածեն: Չէր կարող նրանց տված բաները չվերցնել, որովհետև կարող է մտածեին, որ իրենց կմատնի: Չի կարող դատարանին հայտնել նրանց անունները, քանի որ վախենում է իր երեխայի համար, ով երեք տարեկան է: Այդ պատճառով չի կարող հանցակիցների անուններ տալ: Ոսիկանությունում ասել է, որ ինքն է կատարել սպանությունը, որպեսզի իր նկատմամբ ճնշումներ չլինեին: Ինչ տեսել է ներսում դա է նկարագրել, ոստիկանները ցույց են տվել նկարներ, ինքը դրանց վրա սկսել է հորինել: Ինքը չի տեսել թե ինչ են հափշտակել: Դեպքից հետո գնացել է Ալավերդի: Ինքը չէր պատկերացրել, որ այդպես կստացվեր: Մեքենան գնել է իր հոր ուղարկած գումարով: Հայտնել նաև, որ բացի իրենից ևս երկու հոգի են եղել դեպքի վայրում: Երկուսն էլ տղամարդ:
Նախաքննության ընթացքում Արթուր Մեխակի Շահինյանը 09.08.2013թ. որպես կասկածյալ, իսկ 10.08.2013թ. որպես մեղադրյալ տված իր ցուցմունքներում իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ճանաչել է Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2-րդ փողոցի 19ա տան բնակիչներ Կամո Մուսայելյանին, վերջինիս տղաներին` Սամվել և Արմեն Մուսայելյաններին, մորը` Անյա Մուսայելյանին որպես հարևաններ: Սամվել Մուսայելյանից տեղեկացել է, որ պատրաստվում են մեկնել Թուրքիա հանգստանալու, իսկ տանը մնալու է միայն տատը` Ա.Մուսայելյանը: Օգտվելով վերջիններիս բացակայությունից 2013թ. հուլիսի 18-ին որոշել է գողություն կատարել նրանց բնակարանից: Այդ նպատակով 19.07.2013թ. ժամը 01.30-ի սահմաններում մոտեցել է նշված տանը, հագել իր հետ նախապես վերցրած բժշկական ձեռնոցները, մոտեցել է տան վերջնամասին, հողամասի մուտքի դռան վրայով մագլցելով բարձրացել է տան կողային հատվածի բաց պատշգամբ, որտեղ տեսել է աթոռ, վրան սկուտեղով անալիներ, ծալովի մահճակալ, կլոր սեղան, հեռուստացույց, որը դրված է եղել մուտքի դռնից դեպի ձախ` ծածկված վիճակում: Փորձել է բացել պատշգամբից դեպի տուն տանող եվրոարտադրության դուռը, սակայն չի կարողացել, քանի որ դուռը կողպված է եղել: Սպասել է լուսաբացին, քաջատեղյակ լինելով, որ վաղ առավոտյան Ա.Մուսայելյանն իր սովորության համաձայն, բացում է մուտքի դուռը, դուրս գալիս պատշգամբ, որի ընթացքում էլ ինքը հնարավորություն կունենա մուտք գործել բնակարան: Ժամը 06.30-ի սահմաններում պատահմամբ դիպել է պատշգամբում դրված սկուտեղին, որն ընկել է հատակին, անալիները թափվել են: Սկուտեղի հատակին ընկնելու հետևանքով բարձր ձայն է եկել: Մինչև ինքը հատակից հավաքել, սկուտեղի մեջ է լցրել թափված անալիները, լսել է տան մուտքի դռան ձայնը: Առաջանալով տան անկյունային հատված և նայելով դեպի մուտքի կողմ, պատշգամբում կանգնած տեսել է Ա.Մուսայելյանին: Վերջինս աստիճաններով իջել է բակ, առաջացել դեպի բակում կանգնած որդու` Կ.Մուսայելյանի ավտոմեքենան: Օգտվելով ստեղծված հնարավորությունից, տան կողային պատշգամբից ցատկելով անցել է դեպի դիմային պատշգամբ, առաջանալով դեպի տան մուտքի դուռը, բաց դռնից մուտք է գործել բնակարան, մտել մուտքի դռնից դեպի աջ գտնվող ննջասենյակ, բացել է աջ պատի տակ դրված զգեստապահարանի դարակները, դարակներում դասավորված հագուստները թափել հատակին, սակայն արժեքավոր ոչինչ չգտնելով դուրս է եկել նշված ննջասենյակից, մտել դրա կողքին գտնվող 2-րդ ննջասենյակը: Գումար և թանկարժեք իրեր գտնելու նպատակով քաշելով բացել է զգեստապահարանի դուռը և ձախ կողմի դարակում նկատել է չհրկիզվող պահարան, որի դուռը եղել է բաց վիճակում: Ստուգելով պահարանի պարունակությունը գտել է ԱՄՆ դոլարներ և իրանական թղթադրամներ: Երբ ցանկացել է վերցնել դրանք, լսել է Ա.Մուսայելյանի ձայնը, ով բակից վերադարձել է տուն: Ինքը թաքնվել է ննջասենյակի պատի հետևում: Ա.Մուսայելյանը մտնելով տուն գնացել է խոհանոց, իսկ ինքը վերադարձել է զգեստապահարանի մոտ, չհրկիզվող պահարանից վերցրել ԱՄՆ դոլարները, պարսկական դրամները, 1 հատ ոսկյա վզնոց իր խաչով, 1 հատ շատ բարակ, սպիտակ գույնի վզնոց, տուփերով 2 հատ գրիչներ, 1 հատ կանացի ոսկյա մատանի և 1 ՚բռիլոկՙ: Հափշտակած իրերը լցրել է գրպանները, փորձել աննկատ դուրս գալ տանից, սակայն միջանցքով անցնելիս Ա.Մուսայելյանը նկատել է իրեն և սկսել բղավել: Մտածելով, որ Ա.Մուսայելյանը հնարավոր է ճանաչի իրեն մոտեցել է նրան, թիկունքի կողմից գրկել նրան, ձախ ձեռքի արմնկային մասով բռնել է Ա.Մուսայելյանի պարանոցը, քաշելով տարել միջանցքից դեպքի տան բակի կողմ տանող դռան մոտ, սկսել է սեղմել վերջինիս պարանոցը, որի ընթացքում Ա.Մուսայելյանն անշարժացել է: Նրան պառկեցնելով հատակին կրկին մտել է 2-րդ ննջասենյակ և զգեստապահարանի դարակներում, անկողնու կողքին առկա փոքր պահարաններում գումար փնտրել, սակայն չի գտել: Այդ պահին հիշելով Ա.Մուսայելյանին, վերադարձել է միջանցք և տեսել, որ Ա.Մուսայելյանը մարմնով կիսով չափ վերև բարձրացած բացել է դեպի տան բակ տանող դուռը: Ինքն արագ մոտեցել, ձեռքով հրել է դուռը, որի արդյունքում Ա.Մուսայելյանի աջ ձեռքը մնացել է դռան տակ և վնասվել, սկսել է ձեռքից արյունահոսել: Վերջինիս հետ քաշելով փակել է դուռը, որ չբղավի: Կրկին բռնելով Ա.Մուսայելյանի պարանոցից, սկսել է սեղմած պահել, որի ժամանակ վերջինս լրիվ թուլացել է: Իջեցնելով նրան հատակին, գնացել է խոհանոց, այնտեղից վերցրել է սրբիչ, թրջել ջրով, որից հետո մաքրել է Ա.Մուսայելյանի ձեռքի արյունոտված մատները, որից հետո սրբիչը թողել է նրա գլխի հատվածում: Դրանից հետո խոհանոցից վերցրել է ևս մեկ սրբիչ, որով սրբել է հատակին եղած արյունը: Ա.Մուսայելյանին խեղդելու ընթացքում վերջինս փորձել է դիմադրել իրեն, որի ընթացքում նա ճանկռել է իր ձախ ձեռքը: Քանի որ արյունահոսում էր նաև իր ձեռքից, 2-րդ սրբիչով մաքրել է հատակի արյունը` հանցագործության հետևանքով թողնված հնարավոր հետքերը, հանել է ձեռնոցները, քանի որ Ա.Մուսայելյանը դիմադրելիս վնասել էր ձախ ձեռքի ձեռնոցի ճկույթ մատի հատվածն ու մատը: Տանից դուրս գալուց տեսել է, որ Ա.Մուսայելյանն անշարժ վիճակում է, հատակին փորի վրա պառկած, լեզուն դուրս եկած վիճակում, որից հետո հյուրասենյակից վերցրել է մի սավան, պատշգամբ տանող դուռը բացել է դռան վրա դրված բանալիով, դուրս եկել պատշգամբ, սավանը դրել է ոտքերի տակ գտնվող մետաղյա խողովակների վրա, կռանալով կախվել է խողովակից, ցատկել հողամաս: Սավանը թողնելով բակում գնացել է այգու վերջնամաս, աջ կողային ցանկապատի վրայով մագլցելով անցնել է ձոր, ձորի միջով անցնելով դուրս է եկել մի քանի փողոց դեպի վերև, Պ.Սևակի արձանի մոտ, որտեղից նստել է մի տաքսի մեքենա գնացել ՚թթաստանՙ կոչվող թաղամաս՝ ընկերուհու` Դիանա Սիմոնյանի պապի հողամաս: Այդ օրը մնացել այնտեղ: Հափշտակած ոսկյա վզնոցն ու խաչը հաջորդ օրը վաճառել է ոսկու շուկայում մի պատահական մարդու` 300.000 ՀՀ դրամով, իսկ կանացի ոսկյա մատանին մի քանի օր անց գրավադրել է Զեյթունի շուկայի մոտակայքում գտնվող գրավատանը` իր ծանոթ Վահեի անունով, որի դիմաց ստացել է 70.000 ՀՀ դրամ: Հափշտակած ԱՄՆ դոլարը կազմել է 2500-2700-ի չափ, իսկ հափշտակած պարսկական դրամները, 2 գրիչները, բռիլոկը և բարակ սպիտակ վզնոցը նետել է թթաստանում գտնվող ջրատարը: Գողացված գումարներով 3000 ԱՄՆ դոլարով հուլիսի 21-ին ավտոմեքենաների շուկայից գնել է ԲՄՎ մակնիշի 3-րդ սերիայի ավտոմեքենա:
Որպես կասկածյալ 09.08.2013թ. տրված լրացուցիչ ցուցմունքում Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ Ա.Մուսայելյանի բնակարանից` չհրկիզվող պահարանի միջից, հափշտակել է նաև 2 ոսկյա վզնոցներ, որոնցից մեկը ոսկյա խաչով, հիսուսի պատկերով, անհարթ մակերեսով, 1 հատ տղամարդու ոսկյա ձեռքի շղթա միջին հաստության, 58 հարգի ոսկուց և ևս 1 հատ տղամարդու ոսկյա մատանի: Վերը թվարկված զարդերը վաճառել է հունիսի 30-ին կամ 31-ին, որոնց համար ստացել է ընդհանուր 750.000 ՀՀ դրամ գումար: Հանցագործության պահին իր հագին եղած հագուստները փոխել է Դ.Սիմոնյանի պապի հողամասում և հագել իր հետ տարած հագուստները, իսկ հագին եղածներն այրել է: Սպանված Ա.Մուսայելյանի գլխի հատվածում արյունազեղման տեսքով առկա վնասվածքի վերաբերյալ հայտնել է, որ ինքը հստակ չի հիշում, հնարավոր է դիմադրություն ցույց տալու ընթացքում Ա.Մուսայելյանի գլուխը դիպել է միջանցքի կողային պատերին և առաջացրել նման վնասվածքներ: Հյուրասենյակի պահարանի դարակները բացված թողնելու վերաբերյալ նշել է, որ, որքանով հիշում է, մի պահ հյուրասենյակ մտնելիս ստուգել է այդ դարակները և տեսնելով, որ այնտեղ կենցաղային իրեր են, բաց վիճակում թողնելով հեռացել է:
Հափշտակությամբ ձեռք բերված գումարներով` 3000 ԱՄՆ դոլարով գնել է ՄԲՎ մակնիշի 3-րդ սերիայի ավտոմոբիլ, որը ձևակերպել է իր ծանոթներից Էդգար Սարգսյանի անվամբ, պայմանով, որ կարճ ժամանակում կատարելու է անվանափոխություն:
Հետագայում, ծանոթանալով դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 65 եզրակացությանը, Ա.Շահինյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց, առաջադրված հարցերին պատասխանելուց: Վերջինիս առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխելիս, նոր մեղադրանք առաջադրելիս նա իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունքներ տալ:
Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ, 8-րդ կետերով մեղսագրված արարքը հիմնավորվում է գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող և տուժողի իրավահաջորդ Կամո Համբարձումի Մուսաելյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ա.Շահինյանին ճանաչում է նույն փողոցում բնակվելու կապակցությամբ և վերջինիս հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Դեպքի ժամանակ ինքը և իր տղաները գտնվել են Հայաստանից դուրս: Մայրը մենակ է մնացել տանը: Մորը սպանելու, տանից ավազակություն կատարելու վերաբերյալ տեղեկացել է 19.07.2013թ. իր քրոջից` Սվետլանա Օսիպյանից: Վերջինս իրեն հայտնել է, որ մուտք են գործել իրենց տուն, սպանել իր մորը և տանից գողություն կատարել: Ինքը շտապ վերադարձել է Երևան: Զննելով տան իրերը պարզել է, որ տանից հափշտակել են գումար և ոսկյա զարդեր՝ իրեն պատճառելով 4.510.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Նաև հայտնել է, որ իր մայրը վաղ առավոտյան բակ դուրս գալու և տան դիմացի և հետևի դռները բացելու սովորություն է ունեցել: Հետաքրքրվող անձը հետևելով դա կարող էր իմանալ:
Վկա Սվետլանա Օսիպյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Անյա Մուսայելյանը հանդիսացել է իր մորաքույրը: 2013թ. հուլիսի 12 կամ 13-ին մորաքրոջ տղան` Կամո Մուսայելյանն իր 2 տղաների հետ մեկնել է Թուրքիա հանգստանալու, իսկ մորաքույրը` Ա.Մուսայելյանը մնացել է տանը մենակ: 2013թ. հուլիսի 16-ին կամ 17-ին այցելել է Ա.Մուսայելյանին տեսակցության: Դրանից հետո մորաքրոջ հետ կապ է պահպանել հեռախոսակապի միջոցով: Վերջին անգամ նրա հետ խոսել է 18.07.2013թ. երեկոյան: 19.07.2013թ.
կեսօրին իր բջջային հեռախոսով փորձել է կապվել Ա.Մուսայելյանի հետ, տեղեկանալ նրա առողջական մասին, սակայն վերջինս չի պատասխանել: Երեկոյան կրկին զանգահարել է Ա.Մուսայելյանին և համոզվելով, որ նա չի պատասխանում, զանգահարել է մորաքրոջ հարևան Իննային և խնդրել, որպեսզի վերջինս անձամբ գնա և ստուգի, ամեն ինչ նորմալ է իր մորաքրոջ մոտ, թե՝ ոչ: Քիչ անց Ի.Առաքելովան զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ իր մորաքույրը պառկած է ու շտապ կանչել է իրեն: Ինքը մտածելով, որ մորաքույրը առողջական խնդիրներ ունի, իրեն վատ է զգում, պատահական տաքսիով գնացել է մորաքրոջ տուն: Մոտենալով մորաքրոջ տանը, տեսել է, որ փողոցում հավաքված են ոստիկաններ, ինչպես նաև շտապօգնության մեքենա: Հավաքվածներից տեղեկացել է, որ իր մորաքրոջը սպանել են և տանից գողություն կատարել: Եղբայրը` Կ.Մուսայելյանը զանգահարել է իրեն, հարցրել, թե ինչ է պատահել, հայտնելով, որ տեղեկացել է մոր մահվան մասին, ինքն էլ հայտնել է նրան ամբողջ կատարվածը:
Վկա Իննա Հրաչի Առաքելովան գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ա.Մուսայելյանը հանդիսացել է իր հարևանը: Վերջինիս, ինչպես նաև նրա հարազատների հետ ունեցել է մտերիմ հարևանական հարաբերություններ: Ամբաստանյալ Ա.Շահինյանին ևս ճանաչում է որպես հարևան, ում հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ և հաց է գնել նրանից: Հայտնել է, որ Ա.Մուսայելյանն ամեն մարդու առաջ տան դուռը չէր բացում, իսկ ամբաստանյալ Ա.Շահինյանից հաց չէր գնում: 2013թ. հուլիսի կեսերին Ա.Մուսայելյանի որդին` Կամո Մուսայելյանն իր երեխաների հետ միասին մեկնել է Թուրքիա հանգստանալու, իսկ Ա.Մուսայելյանը մնացել է տանը մենակ: Հուլիսի 19-ին իրենց տուն է զանգահարել Ա.Մուսայելյանի քրոջ աղջիկը` Սվետլանան և հայտնել, որ չի կարողանում կապվել մորաքրոջ հետ, խնդրել է, որ իրենք գնան, ստուգեն ամեն ինչ նորմալ է, թե՝ ոչ: Ինքն առաջին անգամ Մուսայելյանների տուն է ուղարկել իր դստերը, որը վերադարձել է և հայտնել, որ Ա.Մուսայելյանը չի պատասխանում իր կանչին: Հասնելով Մուսայելյանների տուն տեսել է, որ պատշգամբից դեպի տուն տանող մուտքի դուռը բաց վիճակում է: Անհանգստանալով ինքը մտել է Ա.Մուսայելյանի տուն և վերջինիս տեսել հատակին պառկած վիճակում: Դռան վրա դրված բանալիով բացել է մուտքի դուռը և գնացել տուն, որպեսզի այդ մասին տեղեկացնի Սվետային: Իր որդին՝ Վ.Գաբրիելյանը մտել է ներս: Սկզբում ինքը չի հասկացել, որ սպանություն և գողություն է տեղի ունեցել, քանի որ ոչինչի վրա ուշադրություն չի դարձրել: Իր տղան է զանգահարել շտապօգնություն և ոստիկանություն: Քիչ անց ժամանել են ոստիկանները:
Վկա Սերգեյ Մկրտչի Թորոսյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ 1 տարի է ճանաչում է Արթուր Շահինյանին: Նրա հետ ծանոթացել է տաքսի վարելու ժամանակ: Մի քանի անգամ տաքսի է վարել Ա.Շահինյանի համար: Վերջին անգամ նրան իր ընտանիքի հետ միասին մեքենայով տարել է Աշտարակ մի բարեկամի տուն: Դրանից հետո Ա.Շահինյանին չի հանդիպել մինչև 2013թ. հուլիսը, երբ Ա.Շահինյանը զանգահարել է իրեն, հայտնել, որ ցանկանում է ավտոմեքենա գնել և առաջարկել միասին գնալ ավտոշուկա: Կեսօրին հանդիպել են, գնացել ավտոշուկա, որտեղ ընտրել են մի ԲՄՎ մակնիշի 3-րդ մոդելի ավտոմեքենա՝ 3500 դոլար արժողությամբ: Սակարկության արդյունքում համաձայնության են եկել մեքենայի սեփականատիրոջ հետ 3000 դոլարով գնելու վերաբերյալ: Ավտոշուկայից դուրս գալուց հետո՝ ճանապարհին Ա.Շահինյանը գումարը տվել է: Պայմանավորվել են փաստաթղթային ձևակերպման հարցերը լուծել մի քանի օր անց: Դրանից հետո Ա.Շահինյանի հետ գնացել են Սևան՝ նշելու մեքենան գնելու հանգամանքը: Ա.Շահինյանն իրեն ասել է, որ մեքենայի գումարը տվել է նրա ընկերուհին: Վերջին անգամ Ա.Շահինյանին տեսել է մեքենան գնելու հաջորդ օրը, երբ նա եկել է ավտոլվացման կետ՝ մեքենան լվանալու համար: Այնտեղ աշխատում է իր եղբայրը:
Նախաքննության ընթացքում վկա Սերգեյ Թորոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Արթուր Շահինյանին, նրա հետ ծանոթացել է տաքսի վարելու ժամանակ մոտ 1 տարի առաջ: Մի քանի անգամ տաքսի է վարել Ա.Շահինյանի համար: Վերջին անգամ նրան իր ընտանիքի հետ միասին մեքենայով տարել է Աշտարակ՝ բարեկամի տուն: Դրանից հետո Ա.Շահինյանին չի հանդիպել մինչև 2013թ. հուլիսի 20-ը, երբ Ա.Շահինյանը զանգահարել է իրեն, հայտնել, որ ցանկանում է գնել իր մեքենան, առաջարկել է հանդիպել: Հանդիպել է վերջինիս, նրա հետ գնացել են Ե.Քոչարի փողոց, կանգնել մի շենքի դիմաց, Ա.Շահինյանը մտել է շենքի մուտք, որոշ ժամանակ անց վերադարձել և հայտնել, որ իր ընկերուհին չի հավանել մեքենան, ինքը չի գնի, քանի որ գումարը տալու է ընկերուհին, որից հետո իրենք բաժանվել են: Հաջորդ օրը Ա.Շահինյանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ միասին գնան ավտոշուկա: Կեսօրին հանդիպել են, գնացել ավտոշուկա, որտեղ ընտրել են մի ԲՄՎ մակնիշի 3-րդ մոդելի մեքենա 3500 ԱՄՆ դոլար արժողությամբ: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ կարող է կանխիկ վճարել և համաձայնության են եկել մեքենայի սեփականատիրոջ հետ 3000 ԱՄՆ դոլարով գնելու վերաբերյալ: Ա.Շահինյանը տեղում իր գրպանից հանել և մեքենայի սեփականատիրոջն է տվել 3000 ԱՄՆ դոլար գումար: Բացի այդ, նրա մոտ տեսել է մոտ 1000 ԱՄՆ դոլարի չափով գումար: Պայմանավորվել են փաստաթղթային ձևակերպումները կատարել մի քանի օր անց: Ինքը Ա.Շահինյանի հետ այդ մեքենայով գնացել է Ե.Քոչարի փողոց, որտեղ նա մեքենան ցույց է տվել ընկերուհուն: Դրանից հետո գնացել են Սևան՝ նշելու մեքենան գնելու հանգամանքը: Երեկոյան վերադարձել են Երևան: Վերջին անգամ Ա.Շահինյանին տեսել է մեքենան գնելու հաջորդ օրը, երբ նա եկել է ավտոլվացման կետ՝ մեքենան լվանալու համար: Ա.Շահինյանը զանգահարել է իրեն, խնդրել, որ եթե որևէ մեկը հարցնի իրեն մեքենան գնելու գումարի մասին, ինքը ոչ ոքի չասի, որ մեքենան գնել է կանխիկ գումարով, այլ հայտնի, որ մեքենան գնել է ապառիկ կարգով: Ինքը հասկացել է, որ մեքենայի վերաբերյալ կարող են հետաքրքրվել ոստիկանները: Ավտոմեքենան գնելու օրը ինքը Ա.Շահինյանի մոտ տեսել է 2 վզնոց, մեկը դեղին գույնի ոսկյա, իր խաչով, միջին հաստության, իսկ 2-րդը` շատ բարակ, սպիտակ գույնի, որը եղել է Ա.Շահինյանի վզին: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ իր մոտ եղած գումարներն իրեն տվել է ընկերուհին՝ Դինուլը:
Սերգեյ Թորոսյանը դատաքննության և նախաքննության ցուցմունքներում առկա հակասությունների վերաբերյալ հայտնել է, որ իր նախաքննական ցուցմունքը ճիշտ է: Այդ ցուցմունքի և դատարանում տված ցուցմունքի միջև եղած հակասությունների վերաբերյալ հայտնել, որ երկար ժամանակ է անցել և որոշ մանրամասներ մոռացել է:
Վկա Արտակ Ավագյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Ա.Շահինյանին որպես հարևան և գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Էմինևսկու 2-րդ փողոցի 19ա տան բնակչուհի Անյա Մուսայելյանին չի ճանաչել: Վերջինիս սպանելու և նրա տանից գողություն կատարվելու մասին տեղեկացել է 19.07.2013թ., երբ տեսել է, որ նրանց փողոց են գնում ոստիկաններ: Ա.Շահինյանի խնդրանքով իր անունով գրավադրել են մի ոսկյա վզնոց, քանի որ վերջինիս մոտ անձնագիր չի եղել: Գրավադրման օրը չի հիշում: Գրավադրումից ստացված գումարը կազմել է մոտավորապես 70.000 ՀՀ դրամ: Մեկ օր հետո ոսկյա վզնոցը գրավից հանել է: Ա.Շահինյանի հետ հեռախոսազրույցի ժամանակ վերջինս հայտնել է, որպեսզի ինքը գնա նրա ընկերուհու՝ Դիաննայի աշխատավայր, որը գտնվում է Մաշտոցի պողոտայում, նրանից վերցնի վզնոցը գրավից հանելու համար անհրաժեշտ գումարը, վզնոցը հանի գրավից և տա Դիաննային, քանի որ վզնոցը պատկանել է նրան: Չի հիշում, թե որքան գումար է տվել Դիաննան ոսկյա վզնոցը գրավադրումից հանելու համար: Հայտնել նաև, որ գրավը հանվել է սպանությունից մի քանի օր առաջ:
Նախաքննության ընթացքում վկա Արտակ Ավագյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Ա.Շահինյանին, նրա հետ ունի նորմալ հարևանական հարաբերություններ: Էմինևսկու 2-րդ փ. 19 ա տան բնակչուհի Անյա Մուսայելյանին չի ճանաչել, վերջինիս սպանելու և նրա տանից գողություն կատարվելու մասին տեղեկացել է 19.07.2013թ., երբ տեսել է, որ նրանց փողոց են գնում ոստիկաններ: Հանցագործության բացահայտման վերաբերյալ տեղեկացել է հեռուստացույցով, տեսել է, որ ձերբակալել են Ա.Շահինյանին: Վերջինիս հետ ինքը շատ մտերիմ չի եղել: Կատարված սպանությունից հետո ինքը Ա.Շահինյանին չի հանդիպել, միայն ունեցել է հեռախոսազրույց, քանի որ դրանից 1 ամիս առաջ վերջինիս խնդրանքով իր անունով գրավադրել են մի ոսկյա վզնոց, որի գրավի մուծման ժամկետի լրանալու պատճառով ինքը ծանուցում է ստացել գրավատնից: 19.07.2013թ. Ա.Շահինյանի հետ խոսել է հեռախոսով, որի ժամանակ վերջինս հայտնել է, որ մինչև ժամը 3-ը ինքը գնա նրա ընկերուհու աշխատավայր, որը գտնվում է Մաշտոցի պողոտայում, նրանից վերցնի վզնոցը գրավատնից հանելու համար անհրաժեշտ ամբողջ գումարը, որը կազմել է մոտ 92.000 ՀՀ դրամ գումար, գնա հանի գրավատնից այդ վզնոցը, տանի տա նրա ընկերուհուն, քանի որ վզնոցը պատկանել է նրան: Ինքը Ա.Շահինյանի ընկերոջ՝ Վ.Շահինյանի հետ գնացել է Արթուրի ընկերուհու աշխատանքի վայր, խանութի մոտ հանդիպել է նրա ընկերուհուն, նրանից վերցրել է 100.000 ՀՀ դրամ գումար, գնացել է գրավատուն, որը գտնվել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան և Սարյան փողոցների խաչմերուկում, մուծել է ամբողջ գումարը, վերցրել վզնոցը, տարել և տվել Ա.Շահինյանի ընկերուհուն: Վերջինս նախաքննության է ներկայացրել ՚Արտ Կրեդիտՙ վարկային կազմակերպության կողմից իր դիմումի հիման վրա տրամադրված գրությունը, համաձայն որի նշված ոսկյա վզնոցը գրավադրվել է 13.05.2013թ., հանվել է 19.07.2013թ.:
Նախաքննական ցուցմունքի հակասության վերաբերյալ /վզնոցը գրավադրումից հանելու օրվա հետ կապված/ Ա.Ավագյանը հայտնել է, որ ճիշտ է իր նախաքննական ցուցմունքը, քանի որ ինքն այն ժամանակ ավելի լավ էր հիշում:
Վկա Վիլեն Կարենի Գաբրիելյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Անյա Մուսայելյանին, նրա որդուն` Կ.Մուսայելյանին և թոռներին: Վերջիններս հանդիսանում են իրենց դրկից հարևանները, որոնց հետ ունի մտերիմ հարաբերություններ: Դեպքի օրը երեկոյան ժամը 19.00-ի սահմաններում իրենց տուն է զանգահարել Ա.Մուսայելյանի քրոջ աղջիկը` Սվետան, հարցրել Ա.Մուսայելյանի մասին, հայտնելով, որ իր զանգերին նա չի պատասխանում: Խնդրել է, որ իրենք այցելեն նրան, ստուգելու ամեն ինչ նորմալ է, թե՝ ոչ: Մոր խնդրանքով ինքը գնացել է նրանց տան բակ՝ ստուգելու Ա.Մուսայելյանը տանն է, թե՝ ոչ և ինչպես է զգում իրեն: Ինքն իրենց տան բակի կողմից մտել է Ա.Մուսայելյանի տան բակ, որտեղից առկա է տուն տանող դուռ, ստուգել է մուտքի դուռը, սակայն այն եղել է փակ վիճակում: Վերադարձել է տուն և տեղեկանալով, որ մայրը` Ի.Առաքելովան գնացել է Ա.Մուսայելյանի տուն կենտրոնական մուտքի կողմից, գնացել է մոր հետևից: Հասնելով նրանց տան դռան դիմաց, տեսել է, որ մայրը չկա: Սկսել է ծեծել մուտքի դուռը և այդ ընթացքում լսել է մոր ճիչը, որից հետո մայրը տան ներսից բացել է դուռը: Մտնելով տուն տեսել է Ա.Մուսայելյանին միջանցքի վերջում, հատակին ընկած վիճակում և զանգահարել է շտապօգնություն: Այդ ժամանակ մոտեցել է Ա.Մուսայելյանին և տեսել, որ վերջինիս աջ ձեռքը արյունոտված է: Այնուհետև նկատել է, որ տան ննջասենյակներից մեկը ամբողջությամբ խառնված, թափթփված վիճակում է և զանգահարել է ոստիկանություն:
Վկա Գոռ Արայիկի Գևորգյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ա.Շահինյանին ճանաչում է գրավատանն աշխատելու կապակցությամբ: 2013թ. եղել է աշխատանքի: Գրավատուն է այցելել Ա.Շահինյանն ընկերոջ հետ: Նրանցից մեկը ոսկերիչին ցույց է տվել մի ոսկյա վզնոց` կուլոնով, խնդրել է այն գնահատել, հայտնելով, որ ցանկանում է գրավադնել: Ոսկերիչի կողմից ոսկյա զարդերը գնահատվել են 52.000 ՀՀ դրամ: Հաճախորդները համաձայնել են գումարի չափի հետ և գրավադրել այն: Ինքը ձևակերպել է փաստաթղթերը, տրամադրել գումարը: Հաջորդ օրն առավոտյան նույն տղաները գրավատուն են այցելել: Այդ օրը նրանք գրավադրել են մի ոսկյա կանացի մատանի, որի համար տրամադրվել է 70.000 ՀՀ դրամ գումար: Տղաներից մեկը հանդիսացել է Վահե Համլետի Մովսեսյանը, որի անունով կատարվել են գործարքները: Գրավադրված ոսկյա զարդերի դիմաց տրամադրված գումարներն իր հիշելով վերցրել է ոչ թե Վ.Մովեսյանը, այլ՝ նրա ընկերը, որը ներկայացրել է դրանք:
Վկա Էդգար Գաբրիելի Սարգսյանը գործի քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Արթուր Շահինյանին, ում հետ ծանոթացել է իր ընկերոջ՝ Սերոբի միջոցով: Վերջինս 2013թ. հուլիսի 23-ին զանգահարել է իրեն, խնդրել, որպեսզի աջակցի ընկերոջը՝ Ա.Շահինյանին, որպեսզի իր անունով ժամանակավոր գրանցեն Ա.Շահինյանի գնած մեքենան: Ինքը չի մերժել: Ավտոմեքենան ԲՄՎ մակնիշի էր, որի արժեքը խոսվում էր 1500-1700 դոլար գումարի սահմաններում: Այնուհետև իրեն զանգահարել են ոստիկանությունից և հայտնել, որ իր անունով գրանցված ԲՄՎ մակնիշի մեքենայի հետ կապված խնդիրներ են առաջացել:
ՀՀ ԱՆ ԴԲԳԳԿ փորձագետ Իշխան Մելքոնյանի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ա.Մուսայելյանի մահը վրա է հասել մեխանիկական շնչահեղձության արդյունքում, պարանոցի օրգանների բութ, կոշտ առարկաների սեղմանն հետևանքով, որոնք հանդիսանում են Ա.Մուսայելյանի մահվան անմիջական պատճառը: Տվյալ հետևությունը հիմնավորվում է դիակի վրա հայտնաբերված վնասվածքներով և դատահյուսվածքաբանական ուսումնասիրության տվյալներով: Նշված վնասվածքները առաջացել են Ա.Մուսայելյանի կենդանության օրոք: Հայտնել է, որ արյունազեղումները և քերծվածքները պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաներով, իսկ կտրված վերքերը՝ սուր, կտրող գործիքով և առաջացրել են առողջութան թեթև վնասի հատկանիշներ: Արյունազեղումների, քերծվածքների և Ա.Մուսայելյանի մահվան միջև բացակայում է պատճառական կապը: Ա.Մուսայելյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ընթացքում վերջինիս գլխի մաշկի տակ հայտնաբերվել են արյունազեղումներ, որոնք փորձաքննության հետևություններ բաժնում չի արծարծվել՝ մեխանիկական բացթողնման հետևանքով, սակայն դրանք նկարագրված են ՚դիակի ներքին ուսումնասիրությանՙ նկարագրական բաժնում: Նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ իրենց սովորական ընթացքի դեպքում առողջությանը թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում և պատճառվել են բութ, կոշտ առարկաների ազդեցությամբ, Ա.Մուսայելյանի կենդանության օրոք:
Վկա Դիանա Սերյոժայի Սիմոնյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 6 ամիս է ճանաչում է Ա.Շահինյանին, նրա հետ ունեցել է մտերիմ հարաբերություններ: 2013թ. հունիսի 18-ի լույս 19-ի գիշերը ամուսնու հետ գտնվել է նրա տանը: Նշված ժամանակահատվածում Ա.Շահինյանին չի տեսել: 19.07.2013թ. նրա հետ Սևան չի գնացել: 19.07.2013թ. տեղեկանալով, որ իր պապի հողամասում խեցգետին են բերել եփելու և քանի որ ինքը խեցգետին շատ է սիրել, երեկոյան գնացել է պապի հողամաս: Այնտեղ հանդիպել է պապին, մորաքրոջը` Լիանային և Ա.Շահինյանին: Այնտեղ մնացել է մոտ 1 ժամ և նորից տաքսիով վերադարձել տուն: Այդ օրը Ա.Շահինյանը իրեն և Լիանային ցույց է տվել մի տոպրակ, որի միջից հանել և իրենց ցույց է տվել ոսկյա զարդեր: Իր հարցին, թե որտեղից դրանք, Ա.Շահինյանը պատասխանել է, որ դրանք քցել է ինչ որ մեկից, սակայն չի հայտնել, թե որտեղից և ինչպես: Այդ զարդերի մեջ եղել է 2 հատ կոմպլեկտ` կանացի վզնոց մատանի և ականջօղեր, տղամարդու 3 վզնոց, որոնցից մեկը սպիտակ գույնի բարակ, տղամարդու 1 ձեռքի շղթա ոսկուց, 2 հատ դեղին գրիչ, 1 հատ բռիլոկ, մոտ 2-3 հատ ոսկյա ատամներ, 2 հատ ոսկյա խաչերով վզնոցներ: Ինքն այդ ոսկյա զարդերը մանրամասն չի կարող նկարագրել, տեսնելու դեպքում, հնարավոր է, դրանք ճանաչի: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ ծանոթ ունի ոսկու շուկայում և պետք է վաճառի դրանք: Դրանից մի քանի օր անց տեղեկացել է, որ նա վաճառել է այդ զարդերը: 21.07.2013թ. հանդիպել է Ա.Շահինյանին՝ Ռոսիա տոնավաճառի մոտ, վերջինս եղել է իր ընկերոջ՝ Սերգեյի հետ: Նրանք եղել են մի ԲՄՎ մակնիշի մեքենայով: Ա.Շահինյանը հայտնել է, որ այդ մեքենան գնել է 3000 ԱՄՆ դոլարով: Ա.Շահինյանի ցույց տված ոսկյա զարդերի մեջ տեսել է նաև ՚Արտ Կրեդիտՙ ՍՊԸ-ից առգրավված ոսկյա կանացի մատանին, որի հետ եղել է նաև նույն գործվածքով վզնոց և ձեռքի շղթա: Ա.Շահինյանի խնդրանքով ինքն իր ոսկյա վզնոցներից մեկը տվել է նրան: Վերջինս գրավադրել է այն, որի ամսական գումարի մուծման ժամկետը այդ օրերին լրացել է: 19.07.2013թ. առավոտյան Ա.Շահինյանը կանչել է իրեն իր պապի հողամաս, ոսկյա վզնոցի գումարը տալու: Ինքը գնացել է պապի հողամաս, որտեղ հանդիպել է Ա.Շահինյանին, վերջինս իրեն է տվել 120.000 ՀՀ դրամ գումար, որից հետո ինքը գնացել է աշխատանքի: Ա.Շահինյանըհայտնել է, որ այդ գումարը իրենից կվերցնի նրա ընկերներից մեկը, կգնա գրավից կհանի իր ոսկյա վզնոցը և կվերադարձնի իրեն: Այդ ժամանակ հասկացել է, որ իր վզնոցը գրավադրված է Ա.Շահինյանի ընկերոջ անունով: Նույն օրը ցերեկն իր աշխատանքի վայր է եկել իրեն անծանոթ մի տղա, վերցրել գումարը, քիչ անց վերադարձել, իրեն է տվել իր վզնոցը: 2013թ. հուլիսի 26-ին Ա.Շահինյանը եկել է իր աշխատավայր, վերցրել իր մոտ թողած ոսկյա վզնոցն ու ձեռքի շղթան և հայտնել, որ իր ընկերոջ՝ Էդոյի հետ, որի անունով գնել է ավտոմեքենան, գնում է ոսկու շուկա: Վզնոցը եղել է կոլեի պես, տարբեր գույների ոսկյա կտորներով, ձեռքի շղթան` դրա նույն գործվածքով:
Վկա Լիանա Գառնիկի Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Ա.Շահինյանին, վերջինս հանդիսանում է իր քրոջ աղջկա` Դ.Սիմոնյանի ընկերը: 18.07.2013թ. ինքն իր ծնողների, ինչպես նաև ընկերուհու` Կարինայի և նրա դստեր հետ գտնվել են իրենց հողամասում, որը գտնվում է Մալաթիա-Սեբաստիա վարչական շրջանում, ՚Թթաստանՙ թաղամասում: 19.07.2013թ. առավոտյան Ա.Շահինյանը եկել է իրենց հողամաս: Ցերեկը 2-3 ժամով բացակայել է իրենց հողամասից, որից հետո վերադարձել է իր հետ բերելով խեցգետին: Ինքը չի նկատել նման բան, որ Ա.Շահինյանը իրենց հողամասում հագուստ կամ որևէ բան այրի:
Վկա Գառնիկ Լևոնի Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևան քաղաքի Մալաթիա-Սեբաստիա համայնքի ՚Թթաստանՙ թաղամասում շուրջ 20 տարի ունի հողամաս, որտեղ անցկացնում է ամբողջ ամառը, զբաղվում այգեգործությամբ: Արթուր Շահինյանին ճանաչում է մոտ 6 ամիս: Վերջինիս հետ ծանոթացել է իր թոռնուհու` Դիանա Սիմոնյանի ընկերուհու՝ Քրիստինեի միջոցով: Իր իմանալով Ա.Շահինյանը հանդիսանում է նրա ընկերը: Ա.Շահինյանը երբեմն այցելել է իրեն հողամասում: Վերջին անգամ նրան տեսել է 2013թ. հուլիսի 19-ի վաղ առավոտյան, երբ նա եկել է իր հողամաս: Ա.Շահինյանը իր հետ բերել է 2 շիշ գարեջուր: Նրա ձեռքին ինքն այլ իրեր չի տեսել: Ցերեկը Ա.Շահինյանը 1 կամ 2 անգամ դուրս է եկել իր հողամասից, երեկոյան վերադարձել է՝ իր հետ բերելով խեցգետին: Այդ օրը Ա.Շահինյանը գիշերել է իր հողամասում, իսկ հաջորդ օրը կեսօրին գնացել է: Ինքը չի տեսել Ա.Շահինյանն իր հողամասում հագուստ կամ այլ իրեր այրել է, թե՝ ոչ:
Վկա Վահե Համլետի Մովսեսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Ա.Շահինյանին, նրա հետ ունի ընկերական հարաբերություններ: 2013թ. ամռանն իրենց շփումը եղել է ավելի սերտ: 2013թ. հուլիսի 18-ի լույս 19-ի գիշերը եղել է տանը: Առավոտյան 07.30-08.00-ն դուրս է եկել տանից իր հոր և եղբոր հետ, գնացել գերեզմանաքար սարքելու: Այդ օրը ցանկացել է Ա.Շահինյանին կանչել իրենց օգնելու, որի համար մի քանի անգամ զանգահարել է նրան: Վերջինս պատասխանել է, որ իրեն հարմար չէ, եթե շուտ վերջացնի իր գործերը հնարավոր է, որ գա նրանց օգնության: Այդ օրը, ինչպես նաև հաջորդող օրերին Ա.Շահինյանին չի տեսել, նրա հետ ունեցել է հեռախոսազրույց, կենցաղային հարցերի շուրջ: Հուլիսի վերջերին հանդիպել է Ա.Շահինյանին, որը եղել է մի ԲՄՎ մակնիշի ավտոմեքենայով: Իր այն հարցին, թե որտեղից իրեն այդ մեքենան, Ա.Շահինյանը պատասխանել է, որ դա իր ընկերոջ մեքենան է: 31.07.2013թ. Արթուրը եկել է իրենց տուն, խնդրել, որ նրա կնոջ ոսկյա վզնոցն իր անունով գրավ դնեն, ասելով, որ ինքը հարկադիրի տակ է, չի ցանկանում, որ իր անունով գրանցվի: Ինքը չի մերժել, միասին գնացել են Զեյթունի շուկայի մոտ գտնվող գրավատուն, որի տեղն իրեն ցույց է տվել Ա.Շահինյանը: Գրավատանն իր անունով գրավադրել են մի բարակ ոսկյա վզնոց` իր կուլոնով, որի դիմաց իրենց տվել են 52.000 ՀՀ դրամ գումար: Գումարն ամբողջությամբ վերցրել է Ա.Շահինյանը: Վերջինիս ասելով, նա պետք է գնար հարսանիք, դրա համար իրեն շտապ գումար էր պետք: Հաջորդ օրը, 01.08.2013թ. ժամը 1000-ից 1100-ն ընկած ժամանակահատվածում Ա.Շահինյանը գնացել է իրենց տուն, հայտնել, որ իրեն գումար է պետք և ցանկանում է իր տատի ոսկյա մատանին գրավ դնել, խնդրել է օգնել իրեն, որ գրավադրումը նորից իր անունով կատարի: Ինքը չի մերժել Ա.Շահինյանին, միասին գնացել են նույն գրավատուն, որտեղ վերջինս գրպանից հանել է մի մատանի, որը գրավադրել են ստանալով 70.000 ՀՀ դրամ գումար, որն ամբողջությամբ տվել է Ա.Շահինյանին:
Վկա Ռոլանդ Արթուրի Գրիգորյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ունեցել է ԲՄՎ մակնիշի 316 մոդելի ավտոմեքենա, որը վաճառելու նպատակով 2013թ. հուլիսի 21-ին տարել է ավտոշուկա: Ավտոշուկայում իրեն են մոտեցել 2 տղաներ մոտ 25 տարեկան, հարցրել են մեքենայի տվյալները, որից հետո առաջարկել են վարել այն և հավանելու դեպքում գնել: Նրանցից մեկի անունը եղել է Սերգեյ, մյուսինը` Արթուր: Որոշ տարածություն Սերգեյը վարելուց հետո, ընկերոջը` Արթուրին հայտնել է, որ ամեն ինչ նորմալ է: Ինքը մեքենայի համար պահանջել է 3500 ԱՄՆ դոլար գումար: Վերջիններս առաջարկել են 3000 ԱՄՆ դոլար կանխիկ գումար և ինքը համաձայնել է: Իր մեքենայով գնացել են Արեշի շուկայի մոտ գտնվող մի շենքի մոտ, իր կարծիքով, Սերոժ անունով տղայի տան մոտ: Մտնելով շենքի բակ Արթուրն ասել է, որ իր մոտ գումար կա իզուր են եկել Սերոժենց բակ և հանելով իր գրպանից մեծ քանակությամբ դոլարներ, հաշվելով 3000 դոլար տվել է իրեն: Պայմանավորվել են փաստաթղթային ձևակերպումները կատարել հուլիսի 25-ին: Հուլիսի 25-ի առավոտյան Ճանապարհային ոստիկանությունում հանդիպել է Արթուրին և մեկ այլ կարճահասակ տղայի: Վերջինի հետ մտել են ՃՈ, կատարել փաստաթղթային ձևակերպումները, որից հետո ինքը գնացել է: Առաջին հանդիպման ժամանակ, երբ Արթուրը գրպանից հանել և իրեն է տվել 3000 ԱՄՆ դոլար գումարը, ինքը տեսել է, որ Արթուրի մոտ բացի այդ գումարը եղել է նաև մոտ 1000 ԱՄՆ դոլար: Նրա հետ ունեցած հանդիպումների ժամանակ վերջինս պատմել է, թե այդ գումարները նրան է տվել ընկերուհին՝ Դինուլը: Բացի այդ գումարները Արթուրի մոտ նկատել է նաև ոսկյա մի վզնոց իր խաչով:
Ա.Շահինյանի անձնական խուզարկության ենթարկելու արձանագրությամբ, որի ժամանակ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել է ՚Արտ Կրեդիտՙ ՍՊԸ-ի վարկային 2 պայմանագրեր, 1-ինը` թիվ 164 և թիվ 166 կնքված Վահե Համլետի Մովսեսյանի անվամբ: Թիվ 164 պայմանագրով 31.07.2013թ. գրավադրվել է 1 հատ ոսկյա շղթա 583 հարգի ոսկուց, 26.500 ՀՀ դրամ արժեքով 3.1 գրամ քաշով, 1 հատ ոսկյա կուլոն 583 հագի, քաշը 3 գրամ, 25.500 ՀՀ դրամ արժեքով, ընդհանուր 52.000 ՀՀ դրամ: Թիվ 166 պայմանագրով 01.08.2013թ. գրավադրվել է 1 հատ ոսկյա մատանի 750 հագի, 6.3 գրամ քաշով 70.000 ՀՀ դրամ արժեքով: ՚Արտ Կրեդիտՙ ՍՊԸ գրավատան Թիվ 164 և 166 վարկայաին պայմանագերով: Առգրավման որոշմամբ և արձանագրությամբ, համաձայն որի ՚Արտ Կրեդիտՙ ՍՊԸ-ից առգրավվել է Վահե Համլետի Մովսեսյանի անվամբ գրավադրված 1 հատ ոսկյա վզնոցն իր կուլոնով և 1 հատ ոսկյա կանացի մատանին: Դրանք Կ.Մուսայելյանին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի վերջինս ճանաչել է իրենց տանից հափշտակված իր կնոջ մատանին:
՚Արտ Կրեդիտՙ ՍՊԸ-ի Պ.Սևակի 51/1 հասցեում գործող գրավատան սրահի տեսանկարահանող սարքի 31.07.2013-01.08.2013թթ.-ի տեսաձայնագություններն առգրավելու մասին որոշմամբ և արձանագրությամբ: Արձանագրությանը կցված սրահի տեսաձայնագրությունով որտեղ պատկերված է, թե ինչպես են գրավատուն մտնում Ա.Շահինյանն ու Վ.Մովսեսյանը, գրավադրում Դ.Սիմոնյանի ոսկյա վզնոցն իր կուլոնով և Էմինևսկու 2-րդ փ. 19ա տանից հափշտակված ոսկյա մատանին:
Քննչական փորձարարության արձանագրությամբ, համաձայն որի Ա.Շահինյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2-րդ փ. 19 ա տուը, նկարագրել, թե ինչպես է բարձրացել տան 2-րդ հարկի կողային պատշգամբ, ինչպես է այնտեղից մագլցել տան դիմային հատվածի բաց պատշգամբ, մուտք գործել բնակարան, հերթականությամբ շրջել տան ննջասենյակներում, մանրամասն նկարագրել որտեղից ինչ թանկարժեք զարդեր է վերցրել, ինչպես է հանդիպել Ա.Մուսայելյանին, ինչպես է խեղդելու եղանակով ապօրինաբար կյանքից զրկել վերջինիս, նկարագրել, թե ինչպես է դուրս եկել տանից և դիմել փախուստի: Միաժամանակ մատնացույց է արել Պ.Սևակի 51/1 հասցեում գտնվող ՚Արտ-Կրեդիտՙ գրավատունը, հայտարարել, որ Էմինևսկու 2-րդ փ. 19ա տանից հափշտակած ոսկյա զարդերից 1 կանացի պատանին իր ընկերոջ՝ Վահե Մեվսեսյանի անվամբ գրավադրել է նշված գրավատանը:
19.07.2014թ. դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ, համաձայն որի, Երևան քաղաքի Էմինևսկու 2-րդ փ. 19 ա տան միջանցքում հայտնաբերվել է Ա.Մուսայելյանի դին` բռնության հետքերով, իսկ բնակարանի ննջասենյակներում առկա իրերը խառնված, թափթփված վիճակում: Սպանված Ա.Մուսայելյանի ծոծրակի հատվածում գտնվել է արյունոտ սրբիչ, այն դիրքով, ինչպես իր ցուցմունքում հայտնել է մեղադրյալ Ա.Շահինյանը:
20.07.2014թ. կատարված զննությամբ, տան հողամասի ստորին աջ կողային հատվածում առկա ծառի ճյուղերից մեկը եղել է կոտրված: Նշված ծառը գտնվում է այն հատվածում, որտեղից ըստ Ա.Շահինյանի ինքը մագլցելով դուրս է եկել ձոր: Նշված արձանագրությամբ հիմնավորվել է Ա.Շահինյանի կողմից հանցագործությունն ավարտին հասցնելուց հետո այգու վերջնամասի աջ կողային ցանկապատի վրայով մագլցելու և դեպի ձորի ճանապարհ դուրս գալու հանգամանքը:
Նախաքննության ընթացքում մեղադրյալ Ա.Շահինյանի և վկա Դ.Սիմոնյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ, համաձայն որի Դ.Սիմոնյանը Ա.Շահինյանին առերես պնդել է իր նախաքննական ցուցմունքներն այն մասին, որ 19.07.2013թ. իր պապի հողամասում վերջինս իրեն ցույց է տվել ոսկյա զարդեր և իր հարցին, թե որտեղից իրեն դրանք, պատասխանել է, որ քցել է ինչ որ մեկից:
Դիակի դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 661 եզրակացությամբ, համաձայն որի. ՚Ա.Մուսայելյանի մահը վրա է հասել մեխանիկական շնչահեղձությունից` պարանոցի օրգանների` բութ, կոշտ առարկաների սեղման հետևանքով, որն էլ գտնվում է ուղղակի պատճառական կապի մեջ` մահվան անմիջական պատճառի հետ: Սույն հետևությունը հիմնավորվում է դիակի դատաբժշակական փորձաքննությամբ հայտնաբերված պարանոցի առաջային, կողմնային մակերեսի շրջանների արյունազեղումների, պարանոցի փափուկ հյուսվածքներում, քնային զարկերակներում, կոկորդի օրգաններում, վահանագեղձի հաստության մեջ` արյունազեղումների, վահանաճառի զույգ ոտիկների կոտրվածքների, ձայնալարերի շրջանի սահմանափակ այրունահավաքների` հետտրավմատիկ այտուցով և ձայնաճեղքի, շնչառական ուղիների` հետագա փակումով, աչքերի շաղկապենիների, սրտի էպիկարդի, ընդերային թոքամզերի տակ` կետավոր այրունազեղումների առկայություններով, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, արյունազեղումները, արյունահավաքը, կոտրվածքը` պարանոցի շրջանում սահմանափակ մակերեսներ ունեցող` բութ, կոշտ առարկաների ներգործությամբ, նման վնասվածքները կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջությանը ծանր վնաս առաջացնող, կյանքին վտանգ սպառնացող, իսկ տվյալ դեպքում` բերել են մահվան: Ելնելով փորձաքննության ընթացքում ուսումնասիրված վաղ դիակային երևույթների զարգացվածության աստիճաններից կարելի է ենթադրել, որ Ա.Մուսայելյանի մահը վրա է հասել փորձաքննությունից շուրջ 18-20 ժամ և ավելի առաջ: Ա.Մուսայելյանի դիակի դատաբժշակական փորձաքնությամբ հայտնաբերվել են նաև արյունազեղումներ` աջ ծնկան հոդի, աջից ստոր կզակային, աջից ստորին ծնոտի անկյան, աջից ներբանի, ձախ բազկի, ձախ արմնկահոդի, ձախ ճաճանչադաստակային հոդի, ձախ նախադաստակային, ձախ ծնկան հոդի շրջաններում, քերծվածքներ ձախ ծնկան հոդի, աջ ստորին կոպի, աջից ստոր կզակային, աջից ստորին ծնոտի անկյան, աջից պարանոցի, աջ արմնկահոդի, աջ ճաճանչադաստակային հոդի, աջից ներբանի, ձախ դաստակի, ցայքի, ձախ ազդրի, ձախ ծնկան հոդի, ձախ ոտնաթաթի շրջաններում, կտրված վերքեր` աջ դաստակի 2,3,4-րդ մատերի շրջաններում, որոնք ևս առաջացել են կենդանության օրոք, արյունազեղումներն ու քերծվածքները` բութ կոշտ առարկաներով, կտրված վերքերը` սուրկտրող գործիքով /առարկայով/ և առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը` ոչ պակաս 6 օրից և ոչ ավելի, քանի 21 օր, սակայն տվյալ դեպքում չեն գտնվում ուղղակի պատճառական կապի մեջ` մահվան անմիջական պատճառի հետ: Դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ դիակից վերցված արյան և ներքին օրգանների կտորներում սպիրտներ և թմրանյութեր չեն հայտնաբերվել: Վերոնշյալ առանձին վերցված, մարմնական վնասվածքները ստանալուց հետո չի բացառվում, որ Ա.Մուսայելյանը կարողանար կատարել ինքնուրույն գործողություններ` /շարժվել, բղավել և այլն/ նախքան մահվան վրա հասնելը: Ա.Մուսայելյանը տարածության մեջ կարող էր գտնվել ցանկացած` վնասվածքների առաջացումը չբացառող դիրքերում, վերոնշյալ վնասվածքները ստանալու պահին մարմնի տվյալ մակերեսներով ուղղված դեպի վնասվածք պատճառող առարկան: Դիակից վերցված արյունը պատկանում է O /1/ խմբին: Ա.Մուսայելյանի հեշտոցի պարունակությունից, բերանի խոռոչից և հետանցիք վերցված քսուկներում և տամպոններում սերմնաէակներ չեն հայտնաբերվել:
Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 242 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը տրամադրված Անյա Նիկոլայի Մուսայելյանի աջ և ձախ ձեռքերի եղունգների նմուշների տակ առկա պարունակության մեջ հայտնաբերվել են կենցաղային փոշու, կեղտիմիկրոմասնիկներ, չորացված արնանման գորշ նյութի մասնիկներ:
Դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 38 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված Ա.Մուսայելյանի դիակի եղունգների վրայի արնանման հետքերից և ծրարի վրայի արյան հետքերից անջատված ԴՆԹ-ների գենետիկական բնութագրերը համընկնում են միմյանց հետ: Հետևաբար, նշված հետքերը առաջացել են միևնույն անձից:
Ներկայացված Ա.Մուսայելյանի դիակի եղունգների վրայի արնանման հետքերից և ծրարի վրայի արնանման հետքերից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը չի համընկնում Ա.Մուսայելյանի դիակի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, հետևաբար նշված հետքերը չեն առաջացել Ա.Մուսայելյանից:
Ներկայացված Ա.Մուսայելյանի դիակի եղունգների վրայի արնանման հետքերից և ծրարի վրայի արնանման հետքից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը չի համընկնում Ա.Շահինյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, հետևաբար նշված հետքերը չեն առաջացել Ա.Շահինյանից:
Դատագենետիկական փորձաքննության թիվ 65 եզրակացության հետևությունների 2-րդ պարբերության համաձայն, դեպքի վայրից ներկայացված սպանված Ա.Մուսայելյանի ձեռքերի եղունգների տակ հայտնաբերված արյան հետքերից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը պատկանում է իգական սեռի` ծագել է որևէ անհայտ կնոջից, և հետագա նույնականացումը որևէ տղամարդու գենետիկական բնութագրի հետ իմաստ չունի:
Ապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 33901304 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված մատանու շուկայական արժեքը, առկա ապրանքային վիճակի հաշվառմամբ 2013թ. հուլիսի 19-ի դրությամբ կարող էր կազմել մոտ 110.000 ՀՀ դրամ: Ա.Շահինյանի կողմից շահագործված 094 11-72-32 բջջային հեռախոսահամարի 19.07.2013թ. վերծանումերով, դրանց քաղվածքով, որը ճանաչվել է որպես այլ ապացույց: Ա.Շահինյանի 094 11-72-32 բջջային հեռախոսահամարի վերծանումների համաձայն, նշված ժամանակահատվածում վերջինիս կատարած և ընդունած հեռախոսազանգերը մինչև հանցագործության կատարումը սպասարկվել են հանցագործության վայրը սպասարկող ալեհավաքների կողմից, իսկ հանցագործությունից հետո՝ Մալաթիա Սեբաստիա վարչական շրջանը սպասարկող ալեհավաքների կողմից, որը նույնպես հիմնավորում է Ա.Շահինյանի տված խոստովանական ցուցմունքներում առկա հանգամանքների իսկությունը:
Դատահոգեբանական ստացիոնար փորձաքննության թիվ 43 եզրակացության համաձայն. փորձագիտական հանձնաժողովը հանգել է եզրակացության, որ Արթուր Մեխակի Շահինյանը հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում: Այդ մասին են վկայում ինչպես անամեստիկ տվյալները, այնպես էլ ներկա հետազոտման արդյունքները: Ինչպես իրավախախտումը կատարելիս, այնպես էլ ներկայումս նա կարող էր և կարող է գիտակցել իր գործողությունների վտանգավորությունը, փաստացի բնույթն ու նշանակությունը և ղեկավարել դրանք:
Իրավախախտումը կատարելիս փոձաքննվողը չի գտնվել նաև հոգեկան գործունեության որևէ ժամանակավոր հիվանդագին խանգարված վիճակում, որը կարող էր զրկել նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից Ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Արթուր Մեխակի Շահինյանին հարկ է ճանաչել մեղսունակ: Իր ներկա հոգեկան վիճակով նա կարող է մասնակցել դատաքննչական գործողություններին:
Գնահատելով ամբաստանյալ Արթուր Շահինյանի գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքները, դրանք համադրելով գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ, վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում վերջինիս կողմից բերված պատճառաբանություններն իրեն մեղավոր չճանաչելու և այլնի վերաբերյալ, քանի որ դրանք չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից, որով փորձ է արվում հնարավորինս խուսափել քրեական պատասխանատվությունից:
Այսպիսով, վերլուծելով գործի փաստական տվյալները, գնահատելով ինչպես յուրաքանչյուր ապացույց, այնպես էլ դրանք իրենց համակցությամբ, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով մեղսագրված արարքը որակված է ճիշտ, և նա պետք է քրեական պատասխանատվության և պատժի ենթարկվի:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանի արարքի քրեաիրավական որակման հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար` վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` նյութական իրավունքի խախտման, պաշտպանյալի արարքին ոչ ճիշտ իրավական գնահատական տալու, պաշտպանյալի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով վերաորակելու և այլնի վերաբերյալ, քննարկվող պարագայում, անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրագրում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը, համաձայն որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Շարադրված հոդվածների վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից:
Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
՚/…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՚Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը/…/ՙ:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում կատարած հանցագործության բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանի անձը բնութագրող տվյալներն ու պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ նախկինում դատապարտված չի եղել, բնութագրվում է դրական, խնամքին է գտնվում մանկահասակ երեխան` Ալեքս Արթուր Շահինյանը /ծնված 10.06.2012թ./, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ քննարկվող պարագայում, ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանի նկատմամբ սանկցիայի շրջանակներում, նշանակվել է ազատազրկման ձևով համաչափ պատիժ:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Արթուր Մեխակի Շահինյանի նկատմամբ նշանակված պատժատեսակի և պատժաչափի, ինչպես նաև վերջինիս կողմից այն ռեալ կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ եզրակացության, հետևաբար` վիճարկվող դատական ակտն այդ մասով ևս բեկանելու և փոփոխելու հիմքեր չկան:
Որպիսի պայմաններում, նշվածի վերաբերյալ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները, քննարկվող պարագայում, անհիմն են և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Անդրադառնալով նաև տուժողի իրավահաջորդի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտել է, որ այն ենթակա է բավարարման:
Դատարանը մասնավորապես պատճառաբանել է, որ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն՝ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով: Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով: Քաղաքացիական հայցով որոշումն ընդունվում է քաղաքացիական օրենսդրության նորմերին համապատասխան:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367 հոդվածի համաձայն. դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-150/07 որոշմամբ արտահայտել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ. ՚քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1087-րդ հոդվածը, որը վերաբերում է հուղարկավորության ծախսերի հատուցմանը, սահմանում է, որ տուժողի մահվան հետ կապված վնասի համար պատասխանատու անձինք պարտավոր են հատուցել հուղարկավորության հետ կապված անհրաժեշտ ծախսերն այն անձին, ով այդ ծախսերը կատարել է: Սույն հոդվածը կարգավորում է այն դեպքերը, երբ անձի մահը վրա է հասել վնաս պատճառելու հետևանքով: Հուղարկավորության ծախսերի հատուցումը պետք է լինի այն չափով, ինչ չափով ապացուցված է, որ այդ ծախսերն արվել են փաստացի և անհրաժեշտաբար ու ողջամիտ են իրենց ծավալով:
՚Հուղարկավորությունների կազմակերպման և գերեզմանատների ու դիակիզարանների շահագործման մասինՙ ՀՀ օրենքի 16-րդ հոդվածը ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 1087 հոդվածում նշված հուղարկավորության հետ կապված անհրաժեշտ ծախսերի շարքն է դասում անհրաժեշտ փաստաթղթերի ձևակերպումը, դիահերձումը, դագաղի հատկացումը, մահացածի մարմնի /աճյունի/ տեղափոխումը գերեզմանատուն, հուղարկավորումը, մետաղե ցուցատախտակի տեղադրումը: Հուղարկավորության հետ կապված ծախսերը պետք է լինեն ողջամիտ ըստ արժեքի և անհրաժեշտ ըստ նպատակահարմարության. դագաղի արժեքը, դիահերձարանի ծառայությունները, դագաղը գերեզման հասցնելը, գերեզման փորելը, թաղման ծիսակարգի ծախսերը /հուղարկավորման կարգը, արարողությունը եկեղեցում, հոգեհացը/:
Վերը բերված հիմնավորումներով, պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ նշվածի վերաբերյալ պաշտպանի վերաքննի բողոքում տեղ գտած պահանջը, քննարկվող պարագայում, այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չի կարող:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը.

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արթուր Շահինյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 7-րդ և 8-րդ կետերով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.09.2015թ. դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է.


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ