ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ


Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական ԵԱՔԴ/0065/01/14
շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա. Խաչատրյան


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

02 նոյեմբերի 2015թ. ք. Երևան


ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ

ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Հ. ԳԱԼՍՏՅԱՆԻ
Է. ԲԱԴԵՄՅԱՆԻ
Վ. ԱԹՈՅԱՆԻ

ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ս. ՋԻԲԻՐՅԱՆԻ
Հ. ՔՈՉԱՐՅԱՆԻ
Կ. ՎԱՐԴԱՆՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի շահերի պաշտպան Հ. Գալստյանի և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /25 դրվագ/, Հարություն Սասունի Քոչարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014 թվականի հունվարի 22-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14104714 քրեական գործը:
2014 թվականի հունվարի 28-ին Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 3 /երեք/ դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, 2014 թվականի հունվարի 4-ից 5-ն ընկած ժամանակահատվածում, Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի խնդրանքով, իր համար նախատեսված և վերջինիս կողմից իրեն փոխանցվելիք <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութից Երևան քաղաքի Գ. Արծրունի 90-րդ շենքի մոտ զգալի չափով իրացրել է Կարեն Վարդանյանին:
Բացի այդ, Անդրանիկ Ավագյանը, 2014 թվականի հունվարի 7-ից 8-ն ընկած ժամանակահատվածում, Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի խնդրանքով, իր համար նախատեսված և վերջինիս կողմից իրեն փոխանցվելիք <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութից Երևան քաղաքի Գ. Արծրունի 90-րդ շենքի մոտ զգալի չափով իրացրել է Կարեն Վարդանյանին:
Բացի այդ, Անդրանիկ Ավագյանը, 2014 թվականի հունվարի 18-ին Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի խնդրանքով, իր համար նախատեսված և վերջինիս կողմից իրեն փոխանցվելիք <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութից Երևան քաղաքի Գ. Արծրունի 90-րդ շենքի մոտ զգալի չափով իրացրել է Կարեն Վարդանյանին:
Բացի այդ, Անդրանիկ Ավագյանը, 2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Գ. Արծրունի 90-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում ապօրինի կերպով Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանից ձեռք է բերել և պահել զգալի չափիª 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ, որը նույն օրը ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է վերջինիս բաճկոնի ծոցագրպանից:
2014 թվականի հունվարի 28-ին Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանի կողմից ապօրինի կերպով առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ ձեռք բերելուն օժանդակելու նպատակով, վերջինիս խնդրանքով և միջոցներով, 2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում Հարություն Սասունի Քոչարյանից 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով ձեռք է բերել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափիª 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ, որը նույն օրը Երևան քաղաքի Գ. Արծրունի 90-րդ շենքի մոտ փոխանցել է Անդրանիկ Ավագյանին:
2014 թվականի փետրվարի 4-ին Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել 25 /քսանհինգ/ դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, 2013 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում տասներկու անգամ, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով Հարություն Սասունի Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 11-րդ տանը ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 11-րդ տանը ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 4-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 4-ից մինչև հունվարի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 7-ից մինչև հունվարի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 10-ին Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 11-րդ տանը ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 4-ից մինչև հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում երկու անգամ, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>>՚ տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում երկու անգամ, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
2014 թվականի մայիսի 14-ին Հարություն Սասունի Քոչարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի կողմից ապօրինի կերպով առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ ձեռք բերելուն օժանդակելու նպատակով, վերջինիս խնդրանքով և միջոցներով, 2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանից 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով ձեռք է բերել լուցկու տուփի մեջ լցված զգալի չափի` 2.85 գրամ հաստատուն քաշով ՙ<<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ, որը նույն օրը Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում փոխանցել է Կարեն Վարդանյանին:
2014 թվականի մայիսի 29-ին թիվ 14104714 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/` ըստ էության քննելու համար:
Դատական քննության ընթացքում` 03.03.2015թ. գործով մեղադրողը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 25 /քսանհինգ/ դրվագով այն բանի համար, որ նա, 2013 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում տասներկու անգամ, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով Հարություն Սասունի Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 11-րդ տանը ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 11-րդ տանը ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 4-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 4-ից մինչև հունվարի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 7-ից մինչև հունվարի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 10-ին Երևան քաղաքի Նորագավիթ 12-րդ փողոցի 11-րդ տանը ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 18-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2014 թվականի հունվարի 4-ից մինչև հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում երկու անգամ, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ:
Բացի այդ, Սարգիս Ջիբիրյանը, 2013 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Բագրատունյաց 44 հասցեում երկու անգամ, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով ապօրինի կերպով Հարություն Քոչարյանին է իրացրել լուցկու տուփի մեջ լցված <<մարիխուանա>>տեսակի թմրանյութ:
Դատական քննության ընթացքում` 31.03.2015թ. գործով մեղադրողը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Հարություն Սասունի Քոչարյանին, Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին, Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Հարություն Սասունի Քոչարյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, 2014 թվականի հունվարի 21-ին Ս. Ջիբիրյանից ձեռք է բերել և Կ. Վարդանյանին է իրացրել զգալի չափ կազմող 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, 2014 թվականի հունվարի 21-ին Հարություն Քոչարյանից ձեռք է բերել և Անդրանիկ Ավագյանին է իրացրել զգալի չափ կազմող 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոց:
Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա 2014 թվականի հունվարի 21-ին Երևան քաղաքի Գ. Արծրունի 90-րդ շենքի 3-րդ բնակարանում ապօրինի կերպով Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանից ձեռք է բերել և պահել զգալի չափիª 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրանյութ, որը նույն օրը ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է վերջինիս բաճկոնի ծոցագրպանից:
Դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 14-ի դատավճռով Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 25 /քսանհինգ/ դրվագով:
2013 թվականի օգոստոսի 1-ից մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարություն Քոչարյանին տասներկու անգամ թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագներով Սարգիս Ջիբիրյանին յուրաքանչյուր դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման `3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 10-ին Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով Սարգիս Ջիբիրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ին Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 31-ին Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 4-ին Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 4-ից մինչև հունվարի 5-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 7-ից մինչև հունվարի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 10-ին Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 18-ին Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 4-ից մինչև հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարություն Քոչարյանին երկու անգամ թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագներով` յուրաքանչյուր դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
2014 թվականի հունվարի 21-ին Հարություն Քոչարյանին երկու անգամ թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու դրվագներով` յուրաքանչյուր դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սարգիս Ջիբիրյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել` ազատազրկում 7 /յոթ/ տարի ժամկետով:
Սարգիս Ջիբիրյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի փետրվարի 1-ից:
Սարգիս Ջիբիրյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Հարություն Սասունի Քոչարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 4 /չորս/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Հարություն Քոչարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 5 /հինգ/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Կարեն Վարդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Անդրանիկ Ավագյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցից մնացած 2.65 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը /հետազոտությամբ ծախսվել է 0,1-ական գրամ ներկայացված բուսական զանգվածներից/ և Սարգիս Ջիբիրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ առգրավված կանեփի բույսի ցողունները` ոչնչացնել:
Դատարանի վերոնշյալ դատավճռով դատապարտվել է նաև Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որի վերաբերյալ վերաքննիչ բողոք չի բերվել:
Դատարանի 14.04.2015 թվականի դավաճռի դեմ 19.05.2015 թվականին վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի շահերի պաշտպան Հ. Գալստյանը, իսկ 01.06.2015 թվականին` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախզության դատախազ Ա. Մնացականյանը:
Թիվ ԵԱՔԴ/0065/01/14 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ. Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 27.05.2015 թվականին և Վերաքննիչ դատարանի 27.05.2015 և 04.06.2015 թվականների որոշումներով` վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են վարույթ:

2. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, փաստարկները և պահանջները.
Ըստ պաշտպան Հ. Գալստյանի վերաքննիչ բողոքի` Դատարանի 14.04.2015 թվականի դատավճիռն ամբաստանյալ Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի մասով անհիմն է և ենթակա է բեկանման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ըստ բողոքաբերի` Դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերը, 25-րդ հոդվածի 1-ին մասը, 107-րդ, 127-րդ, 365-րդ, 371-րդ, 345-րդ և 360-րդ հոդվածների դրույթները:
Ըստ բողոքաբերի` Դատարանն անտեսել է, որ սույն գործով ապացուցման աոարկան պետք է հանդիսանա այն հանգամանքները և փաստական տվյալները, համաձայն որի` Ս. Ջիբիրյանը Հ. Քոչարյանին է իրացրել մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։
Ս. Ջիբիրյանի վերաբերյալ մեղադրական դատավճիո կայացնելիս, սույն գործով Դատարանը նվազագույնն անհրաժեշտ ՀՀ վճոաբեկ դատարանի կողմից սահմանված չափանիշների հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշի համատեքստում ապացուցված պետք է համարեր, որ Ս. Ջիբիրյանը Հ. Քոչարյանին
-Իրացրել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց,
–Այն իրացրել է 25 անգամ,
–Այն իրացրել է 6000 ՀՀ դրամ արժեքով կամ աոանց գումարի։
Նշել է, որ հայտնի է, որ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը պատրաստվում է կանեփի բույսից, ավելի կոնկրետ` վերջինիս տերևներից և գագաթային մասերից, և որ ամենակարևորն է` կանեփի բույսի մեջ որպես քիմիական բաղադրիչ պետք է պարտադիր առկա լինի տետրահիդրականաբիրոլ տեսակի բաղադիրչը, որպեսզի կանեփի բույսը համարվի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։
Սույն գործի նյութերում առկա չէ որևէ վերաբերելի ապացույց, մասնավորապես դատաքիմիական փորձաքննության եզրակացություն, որով կհաստատվեր, որ առաջադրված մեղադրանքի բոլոր 25 դրվագներով իրացված զանգվածում որպես պարտադիր բաղադրիչ առկա է եղել տետրահիդրականաբինոլ տեսակի քիմիական բաղադիրչը, ինչն ինքնին կասկածի տակ է առնում ամբողջ դատավճիռը և դրան ի հակառակ Դատարանն իր կողմից կայացված դատավճռում չի մատնանշել որևէ հիմնավոր պատճառաբանություն կամ ապացույց, որ իրականում 25 դրվագով իրացված զանգվածը հանդիսացել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց։
Այն պայմաններում, երբ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց հանդիսանալու հանգամանքն որևէ ապացույցով չի հաստատվում, իսկ հետազոտված և Ս. Զիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքում վերջինիս մեղքը հաստատելու համար բավարար և վերաբերելի ապացույցների բացակայությունը խախտում է անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը։
Իրացված զանգվածի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց լինելու փաստի ապացուցված լինելու մասին հետևությունն առանց համապատասխան փորձաքննության եզրակացության ինքնին հիմք է Ս. Զիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքում 25 դրվագով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացնելը հաստատված չհամարելու համար։
Ավելին, Դատարանը հրաժարվել է նշանակել դատաբուսաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննություն` պարզելու համար այն հանգամանքը, որ հայտնաբերված կանեփի բույսի ցողունները և առգրաված թմրամիջոցը մեկ միասնական բույս հանդիսացել են, թե` ոչ, որով և կհերքվեր այն հանգամանքը, որ Ս. Ջիբիրյանը թմրամիջոցն իրացման նպատակով ապօրինի ձեռք է բերել էրեբունի օդանավակայանին հարող պատի հատվածից և, որ դրանք մեկ միասնական բույս չեն հանդիսացել։
Դատարանը, Ա. Զիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
1. Հ. Քոչարյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով,
2. Ա. Ավագյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմուքներով,
3. Կ. Վարդանյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով,
4. Ս. Զիբիրյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով,
5. Հ. Քոչարյանին և Կ. Վարդանյանին, Ա. Ավագյանին և Կ. Վարդանյանին, ինչպես նաև Ս. Զիբիրյանին և Հ. Քոչարյանին առերես հարցաքննելու մասին արձանագրություններով,
6. Դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ,
7. Դատաքիմիական փորձաքննության թիվ 14-Ք-14 և 32Ք-14 եզրակացություններով,
8. Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ,
9. Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ,
10. Վկա Սասուն Թադևոսյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով,
11. հեռախոսային խոսակցությունների վերծանումներով։
Հետազոտված ապացույցներով, Դատարանը գտել է, որ Ս. Ջիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր ճանչելու համար առկա են բավարար ապացույցներ և կայացրել է մեղադրական դատավճիռ` անտեսելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ին, Արարատ Ավագյանի և Վահան Աահակյանի վերաբերյալ կայացված որոշմամբ սահմանած ապացույցների բավարարվածության և պատճառաբանվածության չափանիշները:
Ըստ բողոքաբերի` Դատարանը, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի կողմից սահմանված չափանիշների շրջանցմամբ, անտեսել է, որ
1. Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության եզրակացությունով հաստատվում է միայն Ս. Զիբիրյանի կողմից թմրանյութ օգտագործելու փաստը, որը Ս. Ջիբիրյանի կողմից չի հերքվել,
2. Վկա Սասուն Թադևոսյանի ցուցմունքով չի հաստատվում Ս. Ջիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքի և գործողություն կատարելն ապացուցելու որևէ փաստական կողմ, ուստի այն չի կարող համարվել վերաբերելի ապացույց և, բացի դա նշել է, որ իրենց կողմից կասկածի տակ է առնվել վկայի ցուցմունքի արժանահավատությունը, իսկ կայացված դատական ակտով դրա վերաբերյալ առկա չէ որևէ դիրքորոշում, միաժամանակ, Դատարանին հայտնվել էր, որ վկա Սասուն Թադևոսյանի ցուցմունքը, որպես մեղքը հիմնավորող ապացույց օգտագործելու դեպքում, այն չի կարող համարվել պատշաճ ապացույց, քանի որ չի ապահովվել հակընդդեմ հարցման Ս. Ջիբիրյանի իրավունքը, սակայն Դատարանի կողմից այդ մասին ևս դատական ակտում որևէ պատճառաբանություն չի տրվել։ Վկա Սասուն Թադևոսյանի ցուցմունքը նախ և առաջ իր՝ պաշտպաևյալի մեղքը հիմնավորող ապացույց չէ, քանի որ այն վերջինիս վերաբերյալ որևէ ուղղակի կամ անուղղակի փաստական տվյալ չի պարունակում, իսկ դրվագների մասով, այն ուղակիորեն հարմարեցված կարգով տրված ցուցմունք է, որը հիմնավորվում է այն հանգամանքով, որ նախաքննության մարմին վկայի գտնվելու վայրի մասին տեղեկատվություն է ներկայացրել Հ. Քոչարյանը և ոչ նախաքննության ընթացքում և ոչ դատաքննության ընթացքում չի ապահովվել հակընդդեմ հարցման իր պաշտպանյալի իրավունքը։
3. Կ. Վարդանյանի և Ա. Ավագյանի ցուցմունքները նույնպես իր պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորող որևէ ապացուցողական նշանակություն չունեն։
4. Հ. Քոչարյանի ցուցմունքի վերաբերյալ հարկ է նկատել, որ վերջինս չակերտավոր ասած գործարքի է գնացել նախաքննության մարմնի հետ և նրանց հորդորով կամ այլ շահագռգովածությունից ելնելով, իր կողմից թմրամիջոցի իրացման համար քրեական պատասխանատվությունից խուսափելու նպատակով, ելնելով այն հանգամանքից, որ Ս. Զիբիրյանի հետ 2-3 անգամ օգտագործել են թմրամիջոց և քաջ գիտենալով, որ ՜ վերջինիս մոտ կհայտաբերեն թմրանյութ օգտագործելու վերաբերյալ հիմնավորում` հայտնել է նրա անունը, որպես թմրանյութ իրացնողի։
Նման եզրահանգման համար բողոքաբերին հիմք է տալիս հետևյալ փաստերը.
1. Այն, որ Հ. Քոչարյանը կասկածվելով ՀՀ քրեականյ օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, չի կալանավորվել, իսկ Ս. Զիբիրյանը կալանավորվել է,
2. Նախաքննության ընթացքում Հ. Քոչարյանի կողմից ցուցմունքներով նշված յուրաքանաչյուր հակասություն այլ անձանց հետ ուղղվել կամ հարմարացվել է բացառապես վերջինիս ցուցմունքներին,
3. Վկա Սասուն Թադևոսյանի գտնվելու վայրի վերաբերյալ տեղեկատվություն նախաքննության մարմնին տվել է Հ. Քոչարյանը,
4. Վկա Ս. Թադևոսյանը և Կ. Վարդանյանն ի սկզբանե որպես թմրամիջոց իրացնողի ճանաչել են բացառապես Հ. Քոչարյանին,
5. Հ Քոչարյանը քաջ գիտակցելով /վերջինս ի սկզբանե նախաքննության մարմին ներկայացել է փաստաբանի հետ/, որ հարցաքննության է կանչվել զգալի չափով թմրամիջոցի իրացման համար, որպես ձեռքբերման աղբյուր նշել է Ս. Զիբիրյանին` հավելելով և 30 անգամ,
6. Հ. Քոչարյանի պաշտպանի կողմից ներկայացված առարկությունը դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննություն նշանակելու մասին միջնորդությանը, որով ըստ իրենց պնդումների կհաստատվեր, որ առգրաված թմրամիջոցը մեկ միասնական բույս չի կազմել էրեբունի օդակայանին հարող պատի մոտից հայտնաբերված կանեփի բույսի ցողունների հետ, որով և կհաստատվեր այն փաստը, որ իրականում այն չէր կարող ձեռք բերված լիներ Ս. Զիբիրյանից,
7. Հ. Քոչարյանի պաշտպանի առարկությունն այն մասին, որ վկա Ս. Թադևոսյանին Դատարանի կողմից բերման ենթարկելու, կամ վերջինիս կողմից ՀՀ սահմանը հատելու վերաբերյալ Դատարանի կողմից տեղեկատվություն ստանալու վերաբերյալ իրենց միջնորդությանը, որով ևս փաստվում է, որ ամեն կերպ խուսափում են գործով ճշմարտությունը բացահայտելուն։
Նշված փաստերը համադրելով, բողոքաբերը գտել է, որ Հ. Քոչարյանի կողմից տրված ցուցմունքները չեն կարող հանդիսանալ արժանահավատ ապացուց Ս. Զիբիրյանի մեղքը հաստատված համարելու մասով, իսկ արժանահավատ համարվելու դեպքում էլ դրանք չեն կարող համարվել բավարար, քանի որ ինչպես արդեն նշվել է, սույն բողոքում ցուցմունքի հիման վրա չի կարող հաստատվել իրացված զանգվածում տետրահիդրականաբինոլ տեսակի քիմիական բաղադիրչի առկայությունը, քանի որ դրա վերաբերյալ հետևությանը պետք է հանգի բացառապես փորձազետը, համապատասխան փորձաքննության եզրակացությամբ։
Բացի դա, որքան էլ որ Հ. Քոչարյանը սույն գործով անցնում է որպես մեղադրյալ, այնուամենայնիվ վերջինս իր պաշտպանյալի մասով հանդիսանում է իր դեմ վկայած անձ և Դատարանի կողմից չի ապահովել Հ. Քոչարյանին հարցաքննելու իր պաշտպանյալի իրավունքը, որի ուժով էլ այն չի կարող համարվել պատշաճ ապացույց և դրվել մեղադրանքի հիմքում։
Ինչ վերաբերում է Ս. Ջիբիրյանի կողմից նախաքննության ընթացքում տրված ինքնախոստովանական ցուցմունքին, ապա բողոքաբերը Վերաքննիչ դատարանի ուշադրությունն է ցվանկանում հրավիրել այն հանգամանքի վրա, որ ինքնախոստովանական ցուցմունքին անմիջապես հետո հաջորդել է Ս. Ջիբիրյանի կալանավորումը, իսկ դրան նախորդել է որպես կասկածյալ հարցաքննության և Հ. Քոչարյանի հետ աոերես հարցաքննությունը, որի ընթացքում Ս. Ջիբիրյանը հերքել է թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը։
Նախաքննության ընթացքում ինքնախոստովանական ցուցմունք տալու վերաբերյալ ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ից Ս. Զիբիրյանը գրություն է ուղարկել գործը քննող քննիչին և հայտնել, որ իր կողմից տրված ցուցմունքը չի համապատասխանում իրականությանը և այն տրվել է խաբեության արդյունքում, իրեն ասել են, որ մեղքը ընդունելու դեպքում գրավով ազատ կարձակվի, դրա վերաբերյալ հետագա բոլոր ցուցմունքներում այդ մասին նշվել է։
Նշել է, որ հատկանշական է, որ մեղքն ամբողջ ծավալով և 25 դրվագ թմրամիջոցի իրացման փաստը ընդունելուց հետո այդ նույն օրը, այդ Դատարանում քննվել է կալանքը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին հարցը և Ս. Ջիբիրյանի նկատմամբ կիրառվել է կալանավորում` 2 ամիս ժամկետով, որն արդեն իսկ հաստատում է Ս. Ջիբիրյանի կողմից քննիչին ուղված գրությամբ նշված փաստական տվյալները։
Բացի դա, Դատարանի կողմից ուշադրության չի արժանացել այն հանգամանքին, որ մեղադրողի կողմից դատաքննության ընթացքում Հ. Քոչարյանի և Կ. Վարդանյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշմամբ, մեղադրողը գնահատման ենթարկելով նախաքննության ընթացքում առկա ապացույցները, գտել էր, որ վերջիններս կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը /մեկ դրվագով/ հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ Ա. Ավագյանի մոտ հայտնաբերվել է 2.85 գրամ հաստատուն քաշով մարիխուանա տեսակի թմրանյութ:
Ըստ էության, մեղադրողը որևէ կերպ չի պատճառաբանել, իսկ Դատարանը ոչ միայն ուշադրության չի արժանացրել տվյալ փաստը, այլև հաստատված չի համարել իրենց կողմից պաշտպանական ճառում նշված այն կարծիքը, որ մեղադրողը սուբյեկտիվ և որևէ կերպ չպատճառաբանված վերաբերմունք է ունեցել իր պաշտպանյալի նկատմամբ։
Ըստ էության հետազոտված ապացույցները գնահատելով վկայակոչված իրավական նորմերով և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից կայացված բազմաթիվ որոշումներով ձևավորված իրավական գնահատականների ներքո, բողոքաբերը փաստել է, որ Ս. Ջիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատող որևէ ապացույց առկա չէ այն մասին, որ բոլոր դրվագներով իրացում է տեղի ունեցել, որ իրացված զանգվածը հանդիսացել է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որ իրացվել է 6000 ՀՀ դրամ գումարով։
Դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներն իրենց ամբողջականության մեջ գնահատման ենթարկելով վկայակոչված իրավադրույթների հետ, բողոքաբերը գտել է, որ առկա է չփարատված կասկած, որ իրականում առկա է եղել մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց կամ, որ այդ թմրամիջոցն իրացրել է Ս. Ջիբիրյանը։
Վճռաբեկ դատարաևի կողմից կայացված որոշմամբ սահմանված ապացույցների բավարարության սկզբունքով առաջնորդվելիս հստակ է, որ առկա ապացույցներն բավարար չեն մեղքը հաստատված համարելու, իսկ գործի նյութերում բացակայում է այն ապացույցը, որը պետք է հաստատեր իրացված զանգվածի` մարիխուանա լինելու փաստը։
Ըստ բողոքաբերի` գործի նյութերից բացակայում է նաև այն ապացույցը, որը կհաստատեր այն փաստը, որ Ա. Ավագյանի մոտից հայտաբերված թմրամիջոցը ձեռք է բերվել Ս. Ջիբիրյանի կողմից, ինչպես հաստատված է համարել Դատարանը, որը տվյալ պարագայում անկողմնակալ դիտորդի մոտ չի կարող առաջացնել այն համոզմունքը, որ Ս. Ջիբիրյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով։
Բացի դա, Դատարանի կողմից կայացվել է ակնհայտ չհիմևավորված դատական ակտ` պատժի մասով, այն չի համապատասխանում հանցանքի ծանրությանը։
Գտել է, որ Դատարանն անտեսել է, որ 25 դրվագ թմրանյութ իրացնելու վերաբերյալ ապացույց չլինելու պարագայում, յոթ տարի ազատազրկման դատապարտելը, չի կարող համարվել արդարացիև և չի կարող նպաստել արդարադատության կայացմանը:
Վերոգրյալների հիման վրա` խնդրել է.
<<1. Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի մասով բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության աոաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև Դատարան/ թիվ ԵԱՔԴ/0065/01/14 քրեական գործով 14.04.2015թ. կայացված դատական ակտը և ուղարկել ստորադաս դատարան, նոր քննության, կամ
2. Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի մասով բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարաևի /այսուհետ նաև Դատարան/ թիվ ԵԱՔԴ/0065/01/14 քրեական գործով 14.04.2015թ. կայացված դատական ակտը և 23 դրվագով առաջադրված մեղադրանքում ճանաչել Ս. Ջիբիրյանի անմեղությունը, կամ 25 դրվագ թմրամիջոցի իրացումը վերաորակել 1 դրվագ, կամ
3. Սարգիս Աուրենի Ջիբիրյանի մասով բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև Դատարան/ թիվ ԵԱՔԴ/0065/01/14 քրեակաև գործով 14.04.2015թ. կայացված դատական ակտը և Ս. Ջիբիրյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը փոփոխել նշանակել ավելի մեղմ պատիժ, հաշվի առնելով վերջինիս անձը բնութագրող և պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները>>:
Սիաժամանակ, նկատի ունենալով, որ Դատարանի կողմից անհիմն մերժվել է դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննություն նշանակելու մասիև միջնորդությունը և մեղադրողի կողմից 31.03.2015թ. կայացվել է նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշում, ուստի միջնորդել է նշանակել դատաքիմիական և դատաբուսաբանական համալիր փորձաքննություն, ինչպես նաև վերաքննիչ բողոքի քննությունն իրականացնել ընդհանուր հիմունքներով, ոչ վճռաբեկության կարգով։
Ըստ դատախազ Ա. Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքի` Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Դատարանի 14.04.2015թ. դատական ակտն անհիմն է, ապօրինի և կայացվել է նյութական ու դատավարական իրավունքի խախտմամբ. Դատարանի կողմից քրեական գործում առկա ապացույցները գնահատվել են սխալ, ինչը հանգեցրել է նաև նյութական իրավունքի խախտումների, այն է` գործով ամբաստանյալներ Հարություն Քոչարյանի և Կարեն Վարդանյանի նկատմամբ կիրառվել է այն օրենքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասը, որը չպետք է կիրառվեր և նրանց նկատմամբ չի կիրառվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասը, որը ենթակա էր կիրառման։ Արդյունքում ծանր հանցագործություն կատարած անձինք անհիմն կերպով քրեական պատասխանատվության են ենթարկվել ոչ մեծ ծանրության հանցագործության կատարման համար։
Բողոքաբերը հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի դրույթներին, նշել է, որ սույն քրեական գործով Դատարանի կողմից ամբաստանյալներ Հ. Քոչարյանին և Կ.Վարդանյանին մեղսագրված արարքների սխալ որակման փաստարկները հանգում են հետևյալին.
Հ. Քոչարյանն ու Կ. Վարդանյանն իրենց մոտ չեն ունեցել թմրամիջոց, որպեսզի Հ. Քոչարյանը` Կ. Վարդանյանին, իսկ Կ. Վարդանյանն էլ Ա. Ավագյանին կարողանային այն իրացնել իրենց առաջին հանդիպման ժամանակ։
Այսպես. Ա. Ավագյանը դիմել է Կ. Վարդանյանին, իսկ Կ. Վարդանյանը` Հ. Քոչարյանին` խնդրանքով, ձեռք բերել իրենց համար իրենց իսկ միջոցներով թմրամիջոց, Կ. Վարդանյանը Հ. Քոչարյանին նախապես տվել է պահանջված գումարը, իսկ Ա. Ավագյանը խնդրել է Կ. Վարդանյանին թմրամիջոցի գումարը վերցնել իրեն պարտք գումարից։ Արդյունքում Կ. Վարդանյանը Հ. Քոչարյանի միջոցներով Ս. Ջիբիրյանից ձեռք է բերել թմրամիջոց Ա. Ավագյանի համար, իսկ Ա. Ավագյանը Կ. Վարդանյանի միջոցներով Հ. Քոչարյանից թմրամիջոցը ձեռք է բերել իր համար։
Կ. Վարդանյանի կողմից Ա. Ավագյանին և Հ. Քոչարյանի կողմից Կ. Վարդանյանին թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում օգնելու նախնական պայմանավորվածությունը եղել է ոչ թե թմրամիջոց իրացնողի, այլ այն ձեռք բերողի հետ, ուստի այդպիսի պայմանավորվածությունը չի կարող դիտվել որպես թմրամիջոցի իրացում և թմրամիջոցի չպարզված քանակությունը որպես պարգևատրում Կ. Վարդանյանը ստացել է ոչ թե իրացնողի, այլ ձեռք բերողի հաշվին։
Գտել է, որ Դատարանի կողմից կատարված վերլուծությունները չեն բխում ինչպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ և 268-րդ հոդվածների օրենսդրական ձևակերպումներից և իմաստից, այնպես էլ դրանց վերաբերյալ առկա ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումներից և տեսական գրականության մեջ տեղ գտած հայտնի մեկնաբանություններից:
Բողոքաբերը հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և նույն օրենսգրքի 1-ին մասի դրույթներին, վկյակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-132/07 և թիվ ԵԷԴ/0125/01/09 նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, արձանագրել է հետևյալը.
1. Թե Հարություն Քոչարյանին և թե Կարեն Վարդանյանին հայտնի է եղել թմրամիջոցի իրացման աղբյուրը, ավելին` նշված աղբյուրը հայտնի չի եղել թմրամիջոցը սպառողներին։ Ուստի տվյալ դեպքում ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը արարքը ոչ թե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ, այլ 38-268-րդ հոդվածով որակման համար պարտադիր պայման է համարել այն հանգամանքը, որ սպառողի համար թմրամիջոցն առաքողը ձեռք բերի սպառողի մատնանշած անձից։
2. Թե Հարություն Քոչարյանը և թե Կարեն Վարդանյանը սպառողի համար թմրամիջոց ձեռք բերելիս ունեցել են սեփական շահագրգռվածություն և գործել են դրանից ելնելով, մասնավորապես Ս. Զիբիրյանը Հ. Քոչարյանին, իր համար այսպես ասած, հաճախորդ բերելու համար, մի քանի անգամ նվիրել է թմրանյութ, իսկ Կ.Վարդանյանն Ա. Ավագյանի համար Հ. Քոչարյանից թմրանյութ բերելիս ևս հետապնդել է սեփական շահ, այն է` մինչև հասցեատիրոջը փոխանցելը թմրամիջոցի մի մասը պահել է իրեն։
3. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը հստակ դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ թմրամիջոցի առաքումը կարող է լինել նաև նախնական պատվերով։
Բողքաբերը գտել է, որ վերոգրյալ փաստական հանգամանքներն ակնհայտորեն վկայում են այն մասին, որ Հ. Քոչարյանի և Կ.Վարդանյանի կատարած արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին։ Ուստի Դատարանի կողմից կատարված սխալ, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի դիրքորոշումներին հակասող վերլուծություններն ու գործում առկա ապացույցների սխալ գնահատումն ակնհայտորեն հանգեցրել են նաև նյութական իրավունքի խախտման և անօրինական դատական ակտի կայացմանը։
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 53-րդ, 376-րդ, 3761-րդ, 379-3801-րդ հոդվածներով` խնդրել է.
<<Ամբաստանյալներ Հ. Քոչարյանի և Կ.Վարդանյանի մասով բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 14.04.2015թ. ԵԱՔԴ/0065/01/14 դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` ամբաստանյալներ Հ. Քոչարյանին և Կ. Վարդանյանին` մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նշված հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10, 48 և 61-րդ հոդվածներին համահունչ պատիժ կամ բողոքարկվող մասով բեկանել վերոնշված դատական ակտը` գործն ուղարկելով նոր քննության>>։

3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի և պաշտպան Հ. Գալստյանի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ, պաշտպանական կողմի պատասխան առարկությունները մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ, մեղադրողի պատասխան առարկությունները պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Հ. Գալստյանի և մեղադրող Ա. Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն.
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
/…/
3. Մի քանի ամբաստանյալների դեպքում սույն հոդվածի առաջին մասում նշված բոլոր հարցերը լուծվում են յուրաքանչյուր ամբաստանյալի նկատմամբ առանձին>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսանհինգ դրվագով առաջադրված մեղադրանքում` նախաքննության ընթացքում` 01.02.2014 թվականին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս, Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոտ մեկ տարի է ծխելու եղանակով օգտագործում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: 2012թ. կեսերին իր տանից քիչ հեռու գտնվող <<Էրեբունի>> օդանավակայանի պատի մոտ պատահական նկատել է մարիխուանայի թփեր: Դրանցից մի քանի տերևներ չորացրել և հենց այդտեղ էլ ծխախոտի գլանակի մեջ լցնելով օգտագործել է: Եղել են դեպքեր, որ չորացված և արդեն ծխախոտի գլանակի մեջ լցված թմրամիջոցն իր հետ տարել է տուն և տանն օգտագործել: Երբ թփերը վերջնական աճել ու սկսել են չորանալ, հավաքել է դրանք, թաքցրել պատի անցքերի մեջ, որտեղից էլ ժամանակ առ ժամանակ վերցրել և օգտագործել է: Այդ թփերի աճելու տեղի մասին ոչ մեկի չի պատմել: Վերջին անգամ թմրամիջոցը ծխել է 2014թ. հունվարի 20-ին: Մարիխուանայից մնացած մեկ բռի չափով մասը լցրել է այդ տարածքում հոսող առվի մեջ, քանի որ երկար ժամանակ ցանկացել է թողնել մարիխուանա ծխելը, բացի այդ վախեցել է, քանի որ հեռուստացույցով տեղեկացել է, որ մարիխուանա օգտագործելու համար պատասխանատվության են ենթարկում: Շուրջ մեկ տարի է աշխատանքի բերումով ճանաչում է իրենց հարևանությամբ բնակվող Հարությունին, ում հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: 2013թ. կեսերին պատահական պարզվել է, որ երկուսն էլ օգտագործում են մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Երեք անգամ իրենց տան բակում Հարությունի հետ երկուսով ծխել են մեկ գլանակ, դա եղել է 2013թ. դեկտեմբերի 10-ին, դեկտեմբերի 31-ին և 2014թ. հունվարի 10-ին: Մարիխուանայով լցված մեկ գլանակը իրենք երկուսով են ծխել մինչև դրա վերջանալը: Բոլոր երեք դեպքում էլ ծխել են իր մոտ եղած թմրամիջոցը, Հարությունի մոտ երբևէ թմրամիջոց չի եղել և ինքը նրան երբևէ չի ասել, թե որտեղից իրեն թմրամիջոցը: Բացի նշված երեք դեպքերից Հարությունի հետ այլևս չի ծխել թմրամիջոց, ինչպես նաև բացի Հարությունից, այլ անձի հետ մարիխուանա թմրամիջոց չի ծխել: Ինքը ոչ մեկին, այդ թվում նաև Հարությունին երբևէ թմրամիջոց չի վաճառել:
Վերոգրյալ ցուցմունքը Ս. Ջիբիրյանը պնդել է սույն գործով մյուս ամբաստանյալ Հ. Քոչարյանին` առերես:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսանհինգ դրվագով առաջադրված մեղադրանքում, 04.02.2014 թվականին որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս, Սարգիս Ջիբիրյանն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<Էրեբունի>> օդանավակայանի պատի մոտից վերցրած մարիխուանայից մոտ 30 լուցկու տուփ յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով վաճառել է Հարությունին: Բացի այդ, Հարությունը մոտ 10 անգամ իրենից թմրամիջոց է գնել իր ընկերների համար, որոնց ինքը չի ճանաչում և յուրաքանչյուր անգամ, նրանց համար թմրամիջոց գնելիս, ինքը Հարությունին տվել է մեկ տուփ` ծխելու համար: Բացի այդ, 3 անգամ Հարությունի հետ միասին մարիխունա են ծխել իրենց տան բակում:
Ս. Ջիբիրյանը 04.02.2014 թվականին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ լիովին ընդունում է, որ ֆինանսական ծանր վիճակից ելնելով Հարությունին վաճառել է 30 տուփ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, 1 լուցկու տուփը 6.000 ՀՀ դրամով: Հարությունին յուրաքանչյուր անգամ թմրամիջոցը տվել է լուցկու տուփով, որը եղել է միշտ նույն չափի` ոչ լիքը լցված և այն միշտ վաճառել է նույն արժեքով` 6.000 ՀՀ դրամով: Հարությունն իր համար թմրամիջոցը միշտ գնել է 1-ական տուփով, եղել են դեպքեր, երբ վերջինս գնել է նաև ընկերների համար, այդ դեպքերում ինքը նրան մեկ տուփ նվել է տվել` վերջինիս օգտագործման համար: Յուրաքանչյուր անգամ Հարությունին թմրամիջոցը տվել է գումարը վերջինիցս նախապես ստանալով և այն տարել է Հարությունի աշխատանքի վայր: Մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը վերցրել է <<Էրեբունի>> օդանավակայանի պատի մոտից, որոնց թփերը ինքը չի աճեցրել, դրանք աճել են ինքնուրույն: Բացի Հարությունից, այլ անձի թմրամիջոց չի տվել:
Ս. Ջիբիրյանը 14.05.2014 թվականին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ առաջադրված մեաղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, ինքը երբեք Հարություն Քոչարյանին թմրամիջոց չի իրացրել և չի հյուրասիրել: Հրաժարվել է իր բոլոր խոստովանական ցուցմունքներից, որոնք տվել է իր նկատմամբ հոգեբանական ճնշում գործադրելու արդյունքում, ինքը մտածել է, որ նման ցուցմունք տալով կհայտնվի ազատության մեջ: Պնդել է միայն իր որպես կասկածյալ տված առաջին ցուցմունքը, որտեղ նշել է, որ Հարությունին թմրամիջոց չի իրացրել:
Փոփոխված և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված 25 /քսանհինգ/ դրվագով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Ս. Ջիբիրյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսանհինգ դրվագով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված մյուս ապացույցների հետ, դրանցից յուրաքանչյուրը` գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, այդպիսիք գնահատելով իրենց ամբողջության մեջ, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, արժանահավատ է համարում ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի` 04.02.2014 թվականին որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքները, իսկ 01.02.2014 թվականին որպես կասկածյալ և 14.05.2014 թվականին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ տված ցուցմունքներում, ինչպես նաև դատաքննության ընթացքում իրեն մեղավոր չճանաչելը` նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և նշանակված պատժից:
Ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսանհինգ դրվագով իրեն մեղսագրված հանցանքները կատարելու մեջ, հիմնավորված և հաստատված են սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Ամբաստանյալ Հարություն Սասունի Քոչարյանի խոստովանական ցուցմունքներով այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում: Սարգիս Ջիբիրյանի հետ բնակվել են հարևանությամբ և գտնվել են մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Պատահական Սարգիսից տեղեկացել է, որ վերջինս ևս օգտագործում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, սակայն թե որտեղից է ձեռք բերում` ինքը տեղյակ չի եղել: Թմրամիջոց ձեռք բերելու խնդրանքով դիմել է Սարգիսին և վերջինս համաձայնվել է մեկ լուցկու տուփը վաճառել 6.000 ՀՀ դրամով: 2013թ. կեսերից սկսած նրանից ձեռք է բերել մոտ երեսուն տուփ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, յուրաքանչյուրը 6.000 ՀՀ դրամով, այն միշտ եղել է նույն չափով` տուփը ոչ լիքը լցված: Թմրամիջոցը Սարագիսը միշտ տարել է իր աշխատանքի վայր: Աշխատանքի բերումով շուրջ մեկ տարի է ճանաչում է Կարեն Վարդանյանին, ում հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Վերջինիս հետ խոսակցության ընթացքում պարզ է դարձել, որ երկուսն էլ օգտագործում են մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Կարենը տեղեկանալով թմրամիջոց ձեռք բերելու իր հնարավորության մասին, խնդրել է իր համար ևս ձեռք բերել, ինչին ինքը սկզբում չի համաձայնվել, սակայն տեղի տալով նրա խնդրանքներին` համաձայնվել է: Ընդհանուր Կարենի համար Սարգիսից յոթ անգամ ձեռք է բերել թմրամիջոց, որի ժամանակ վերջինս իրեն մեկ լուցկու տուփ նվեր է տվել: Առաջին անգամ Կարենի համար թմրամիջոց ձեռք է բերել 2013թ. դեկտեմբերի 29-ին` երկու լուցկու տուփ: Դրա համար Կարենը իրեն տվել է 12.000 ՀՀ դրամ, որն էլ փոխանցել է Սարգիսին: Վերջին անգամ Կարենի խնդրանքով նրա համար Սարգիսից թմրամիջոց ձեռք է բերել 2014թ. հունվարի 21-ին, երկու լուցկու տուփ` 12.000 ՀՀ դրամով: Նշված ժամանակահատվածում ևս հինգ անգամ մեկ լուցկու տուփը 6.000 ՀՀ դրամով Կարենի խնդրանքով և միջոցներով Սարգիսից ձեռք է բերել և Կարենին է փոխանցել ընդհանուր 12 տուփ թմրամիջոց: Բացի դրանից, իր ծանոթ Սասուն Թադևոսյանի համար ևս նույն եղանակով երեք անգամ Սարգիսից նույն արժեքով ձեռք է բերել մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Առաջին անգամ 2014թ. հունվարի 4-ին, երրորդ անգամ` 2014թ. հունվարի 21-ին, իսկ երկրորդ անգամ` նշված ժամանակահատվածում: Բոլոր երեք դեպքերում էլ տվել է յուրաքանչյուր անգամ երկու տուփ, մեկ տուփը 6.000 ՀՀ դրամով: Սասունի դեպքում էլ սկզբում չի համաձայնվել նրա համար Սարգիսից թմրամիջոց ձեռք բերել, սակայն նրա բազմաթիվ խնդրանքներից հետո համաձայնվել է, մինչդեռ չի խոստացել, որ անպայման ձեռք կբերի, քանի որ համոզված չի եղել, որ Սարգիսի մոտ թմրամիջոց կլինի: Սասունը գումարը թողել է իր մոտ, և քանի որ Սարգիսի մոտ թմրամիջոց եղել է, վերցրել է այն նրա տված գումարով և հաջորդ օրը Սասունը գնացել է իր աշխատանքի վայր և վերցրել այն: Սարգիսից ընդհանուր ձեռք է բերել 30 տուփ մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որից 12 տուփը ձեռք է բերել 2013թ. օգոստոսի 1-ից մինչև 2013թ. դեկտեմբերի 29-ը, իսկ մնացած 18 տուփը Կարենի և Սասունի խնդրանքով վերը նշված ժամանակ` 2013թ. դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2014թ. հունվարի 21-ը, ձեռք է բերել նրանց համար, որոնցից յուրաքանչյուրի ժամանակ էլ Սարգիսը իրեն նվիրել է մեկական տուփ: Բացի ձեռք բերված թմրամիջոցից Սարգիսը երեք անգամ իր տանն իրեն հյուրասիրել է իր մոտ եղած թմրամիջոցից` առաջին անգամ 2013թ. դեկտեմբերի 10-ին, երկրորդ անգամ` 2013թ. դեկտեմբերի 31-ին, իսկ վերջին` երրորդ անգամ` 2014թ. հունվարի 10-ին: Սարգիսից թմրամիջոց ձեռք բերելու բոլոր դեպքերում էլ, նախօրոք նրանից ճշտել է թմրամիջոց ունենալու հանգամանքը, ապա խնդրել է տրամադրել, իսկ երբ վերջինս համաձայնվել է, փոխանցել է գումարը, որից հետո Սարգիսը տարել և իր աշխատանիք վայրում իրեն է տվել թմրամիջոցը:
Հարություն Քոչարյանը վերոգրյալ ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալներ Սարգիս Ջիբիրյանին և Կարեն Վարդանյանին` առերես:
Ամբաստանյալ Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում: Աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Հարություն Քոչարյանի և Անդրանիկ Ավագյանի հետ, նրանց հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Խոսակցության ժամանակ պատահական տեղեկացել է, որ Հարությունը ևս օգտագործում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերում իր ծանոթից: Անդրանիկի կողմից թմրամիջոց օգտագործելու հանգամանքի մասին իմացել է նրանից: Վերջինս հայտնել է, որ օգտագործում է <<բենզին>> տեսակի թմրանյութ, որն այլևս չօգտագործելու համար խնդրել է իր համար մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերել: Քանի որ ինքը Անդրանիկին 100 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք եղել, վերջինս խնդրել է հնարավորության դեպքում իր համար ևս թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ գումարը հանել իրեն պարտք մնացած գումարից: Իր համար ևս թմրամիջոց ձեռք բերելու խնդրանքով դիմել է Հարությունին: Վերջինս հրաժարվել է, սակայն վերջ ի վերջո կարողացել է համոզել նրան: Թմրամիջոցը եղել է լուցկու տուփով, արժեքը` 6.000 ՀՀ դրամ: Իր խնդրանքով և միջոցներով Հարությունը 7 անգամ իր համար ձեռք է բերել թմրամիջոց, որից 4 անգամը ձեռք է բերել Անդրանիկի համար: Առաջին անգամ թմրամիջոց ձեռք է բերել 2013թ. դեկտեմբերի 29-ին, իր անձնական օգտագործման համար, երկու լուցկու տուփ` 12.000 ՀՀ դրամով: Դրանից հետո Անդրանիկի խնդրանքով 2014թ. հունվարի 4-ին կամ 5-ին, 2014թ. հունվարի 7-ին կամ 8-ին, 2014թ. հունվարի 18-ին և 2014թ. հունվարի 21-ին վերջինիս համար ձեռք է բերել մեկական տուփ թմրամիջոց: Բացի նշվածից ևս երկու անգամ` 2013թ. դեկտեմբերի 29-ից մինչև 2014թ. հունվարի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում Հարությունից թմրամիջոցը ձեռք է բերել իր անձնական օգտագործման համար: 2014թ. հունվարի 21-ին Անդրանիկի համար թմրամիջոց ձեռք բերելիս մեկ տուփ էլ ձեռք է բերել իր համար: Անդրանիկի համար թմրամիջոց ձեռք բերելու առաջին երեք դեպքում նրա թույլտվությամբ մի որոշ մասը վերցրել է իր օգտագործման համար, նոր մնացած մասը փոխանցել է Անդրանիկին նրա բնակարանում կամ շենքի բակում: Հարությունից միշտ թմրամիջոցը վերցրել է լուցկու տուփի մեջ լցված, սակայն Անդրանիկին հնարավոր է, որ փոխանցել է նաև թղթի մեջ փաթաթված` իր բաժինը առանձնացնելուց հետո: Թմրամիջոցը միշտ եղել է նույն արժեքով` 6.000 ՀՀ դրամ և նույն չափի` լուցկու տուփը ոչ լիքը լցված: Բոլոր դեպքերում էլ գումարը նախորոք տվել է Հարությունին, վերջինս թմրամիջոցը վերցրել է, որից հետո նոր ինքը գնացել է նրա աշխատանքի վայր և վերցրել է այն:
Կարեն Վարդանյանը վերոգրյալ ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալներ` Հարություն Քոչարյանին և Անդրանիկ Ավագյանին` առերես:
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ վերջին երեք ամիսների ընթացքում բենզինի և <<Սոլպադեին>> դեղամիջոցի միջոցով պատրաստել և ներարկվել է <<բենզին>> տեսակի թմրանյութ: Այն թողնելու և այլևս չօգտագործելու համար որոշել է օգտագործել միայն մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Տեղեկանալով, որ իր ծանոթ, տաքսու վարորդ Կարենը ևս մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց է օգտագործում, իր համար ձեռք բերելու խնդրանքով դիմել է նրան և վերջինս խոստացել է օգնել: 2014թ. հունվարի 4-ին կամ 5-ին Կարենը եկել է իրենց տուն և տվել է թղթի մեջ փաթեթավորված կես գլանակի չափով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Ինքը, խառնելով այն ծխախոտի հետ, տանը մենակ ծխել է: Դրանից մոտ 2 օր անց, 2014թ. հունվարի 7-ին կամ 8-ին Կարենը կրկին իր խնդրանքով եկել է իրենց տուն և իրեն տվել նույն չափի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը նույնպես փաթեթավորված է եղել թղթի մեջ, որը կրկին օգտագործել է նույն եղանակով տանը մենակ եղած ժամանակ: Դրանից հետո հանդիպել է Կարենին Կոմիտասի պողոտայում և վերջինս իր մեքենայով իրեն բերել է տուն և կրկին իր խնդրանքով տվել է թղթի մեջ փաթեթավորված մեկ գլանակի չափով մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը նույնպես օգտագործել է նույն եղանակով տանը մենակ եղած ժամանակ: Թմրամիջոցի չափը իրեն հայտնի չի եղել: Դրանից հետո 2014թ. հունվարի 21-ին զանգահարել է Կարենին և խնդրել մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց բերել, և Կարենը որոշ ժամանակ անց բերել է լուցկու տուփի մեջ լցված մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: Այդ թմրամիջոցից մոտ կես գլանակի չափով ծխելու միջոցով օգտագործել է, իսկ մնացածը պահել է ծոցագրպանում, որը ոստիկանություն բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է իր մոտ: Առաջին երեք անգամների համար Կարենը թմրամիջոցի համար գումար չի պահանջել իրենից, իսկ վերջին անգամվա համար պահանջել է 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Քանի որ Կարենն իրեն 100 ԱՄՆ դոլար գումար է պարտք եղել, խնդրել է նրան այդ գումարից իր համար թմրամիջոց ձեռք բերել: Ինքը տեղյակ չի եղել, թե Կարենը ումից է թմրամիջոց ձեռք բերում, բացի նշված չորս դեպքից Կարենից թմրամիջոց չի վերցրել, երբեք ոչ ոքի մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց չի վաճառել և չի հյուրասիրել, բացի Կարենից այլ անձից թմրամիջոց ձեռք չի բերել:
25.01.2014թ. Կարեն Վարդանյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ հայտնել է, որ Կարենն իրեն միայն երկու անգամ է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցը տվել լուցկու տուփով, դա եղել է 2014թ. հունվարի 7-ին կամ 8-ին և 2014թ. հունվարի 21-ին, իսկ մնացած երկու դեպքում` 2014թ. հունվարի 4-ին կամ 5-ին և 2014թ. հունվարի 17-ին կամ 18-ին, տվել է թղթի մեջ փաթեթավորված: Կարենն իրեն տեղեկացրել է, որ թմրամիջոցն արժե 6.000 ՀՀ դրամ ու քանի որ Կարենն իրեն պարտք է եղել 100 ԱՄՆ դոլար, ինքը նրան խնդրել է 24.000 ՀՀ դրամ հանել 100 ԱՄՆ դոլարից: Հստակ չի հիշում, բայց հնարավոր է, որ առաջին երեք դեպքում էլ թմրամիջոցը եղել է մեկ գլանակի չափով: Բոլոր չորս դեպքերում էլ Կարենը խնդրել է իրեն, որ իր համար բերվող մարիխուանայից մի փոքր իր ծխելու համար վերցնի, ինչին ինքը համաձայնվել է, սակայն տեղյակ չի եղել, թե որքան է վերջինս վերցրել: 2014թ. հունվարի 21-ին իրեն լուցկու տուփով տված թմրամիջոցի մի մասը առանձնացրել և խառնել է ծխախոտի հետ, որպեսզի հետագայում օգտագործի, սակայն ոստիկանություն բերման ենթարկվելուց հետո այն և թմրամիջոցի մնացած մասը հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկությամբ:
28.01.2014թ.-ին որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս իր ցուցմունքով Ա. Ավագյանը կրկին հայտնել է, որ Կարենը մարիխուանա տեսակի թմրամիջոցն իրեն երկու անգամ տվել է թղթի մեջ փաթեթավորված և երկու անգամ էլ` լուցկու տուփով: Այդ չորս անգամն էլ եղել է գումարով, որը կազմել է ընդհանուր 24.000 ՀՀ դրամ և որը Կարենը պետք է հաներ իրեն պարտք մնացած գումարից: Կարենն իր գիտությամբ իր համար նախատեսված թմրամիջոցից վերցրել է ծխելու համար թմրամիջոց:
28.01.2014թ.-ին առաջադրված մեղադրանքում Անդրանիկ Ավագյանն իրեն մասնակի է մեղավոր ճանաչել և որպես մեղադրյալ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն մեղավոր է ճանաչում միայն թմրամիջոց ձեռք բերելու մեջ, իսկ այն իրացնելու մասով իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ երբեք որևէ մեկին թմրամիջոց չի իրացրել կամ հյուրասիրել: Ինքը Կարենին թույլ չի տվել իր համար նախատեսված թմրամիջոցից վերցնել, այդ մասին, ինքն իմացել է, երբ արդեն Կարենը վերցրած է եղել թմրամիջոցը: Այդ մասին իրեն հայտնել է Կարենը, ինքն արգելել է նրան նման բան անել, սակայն քանի որ իրեն գումար է պարտք եղել, ինքն էլ ուրիշի միջոցով թմրամիջոց ձեռք բերելու հնարավորություն չի ունեցել, շարունակել է վերցնել նրա բերած թմրամիջոցը:
Վկա Սասուն Թադևոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի վերջերին աշխատանքի բերումով ծանոթացել է Հարությունի հետ, ով հանդիսանում է ավտոէլեկտրիկ: Վերջինիս հետ զրույցի ընթացքում տեղեկացել է, որ նա նույնպես օգտագործում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց, որը ձեռք է բերում Նորագավիթ թաղամասում բնակվող իր ծանոթից: Քանի որ թմրամիջոցի կարիք է ունեցել, խնդրել է Հարությունին իր համար ևս թմրամիջոց ձեռք բերել, սակայն վերջինս չի համաձայնվել: Բազմաթիվ խնդրանքներից հետո կարողացել է համոզել նրան, սակայն Հարությունը հաստատապես չի խոստացել, պատճառաբանելով, որ չի կարող ասել, թե իր ծանոթի մոտ թմրամիջոց կլինի կամ կհամաձայնվի տրամադրել, թե` ոչ: Հարությունը հայտնել է, որ թմրամիջոցը ձեռք է բերում մեկ լուցկու տուփը 6.000 ՀՀ դրամով: Ինքը երկու տուփի գումարը` 12.000 ՀՀ դրամ թողել է Հարությունի մոտ և խնդրել հնարավորության դեպքում իր համար ևս թմրամիջոց ձեռք բերել, միաժամանակ պայմանավորվել է, որ հաջորդ օրը կգնա նրա աշխատանքի վայր և եթե թմրամիջոց բերած կլինի, ապա կվերցնի այն, իսկ եթե ոչ` կվերցնի գումարը: Նման եղանակով Հարությունը իր համար երեք անգամ` յուրաքանչյուրը երկու տուփով ձեռք է բերել թմրամիջոց` յուրաքանչյուր տուփի համար վճարելով 6.000 ՀՀ դրամ: Առաջին անգամ թմրամիջոցը վերցրել է 2014թ. հունվարի 4-ին, երկրորդ անգամ` 2014թ. հունվարի 21-ին, իսկ երրորդ անգամ` նշված ժամանակահատվածում: Բոլոր երեք դեպքերում էլ թմրամիջոցը վերցրել է Հարությունի աշխատանքի վայրից: Ձեռք բերված թմրամիջոցը օգտագործել է միայնակ, ոչ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել:
Անձին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելու մասին 21.01.2014թ.-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` ապօրինի թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին է բերման ենթարկվել Անդրանիկ Ավագյանը:
Անձնական խուզարկություն կատարելու մասին 21.01.2014թ.-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` Անդրանիկ Ավագյանի հագին եղած բաճկոնի ձախ ծոցագրպանից հայտնաբերվել և վերցվել է լուցկու տուփի մեջ լցված դեղնականաչավուն գույնի կանեփանման յուրահատուկ հոտով մանրեցված զանգված, որի քաշն առանց լուցկու տուփի կշռում է 2,3 գրամ, թերթի մեջ փաթեթավորված դեղնականաչավուն գույնի կանեփանման մանրեցված յուրահատուկ հոտով զանգված, որի մաքուր քաշն առանց թերթի կազմում է 0,8 գրամ:
Դեպքի վայրի զննության մասին 04.02.2014թ.-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` զննության պահին Սարգիս Ջիբիրյանը մատնացույց է արել <<Էրեբունի>> օդանավակայանի պատի դրսի կողմի հատվածը և հայտնել, որ նշված վայրում` պատի և այդ տեղով հոսող առվակի միջև ընկած հատվածում նկատել է կանեփի թփեր, ինչպես նշել է իր ցուցմունքում: Ս. Ջիբիրյանի մատնացույց արած վայրում զննության պահին հայտնաբերվել են կանեփի բույսի նմանվող 3 հատ ցողուններ` չորացած վիճակում, որոնք առգրավվել են:
Դատաքիմիական և դատաբուսաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 14 Ք-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` փորձաքննությանը ներկայացված ընդհանուր 2,85 գրամ (0,75 գրամ և 2,1 գրամ) հաստատուն քաշով բուսական մանրացված զանգվածը հանդիսանում է մարիխուանա տեսակի թմրամիջոց: /Հետազոտությամբ ծախսվել է 0,1-ական գրամ ներկայացված բուսական զանգվածներից/:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության փորձագետի Հմ` 0058 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 22.01.2014թ. Հարություն Սասունի Քոչարյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության փորձագետի Հմ` 0051 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 22.01.2014թ. Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնի և կանաբինոիդների խմբերի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության փորձագետի Հմ` 0052 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 22.01.2014թ. Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալկալոիդները:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության փորձագետի Հմ` 0076 եզրակացությամբ, համաձայն որի`
ա/. 03.02.2014թ. Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցի թմրալկալոիդներ:
բ/. 03.02.2014թ. Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի 0,5սմ երկարությամբ մազի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբի թմրամիջոցների թմրալ-կալոիդների հետքեր:
Տոքսիկոքիմիական փորձաքննության փորձագետի Հմ` 0221 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Սասուն Խաչատուրի Թադևոսյանի վերցված մեզի և մազի փորձանմուշների մեջ հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր: Մազի 1,0 հատվածի մեջ հայտնաբերվել է կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ 1 ամսվա վաղեմության:
Դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության հանձնաժողովային Հմ` 61-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանը տառապում է <<Հոգեկան և վարքային խանգարումներ կաննաբինոիդային թմրանյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ>> ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության հանձնաժողովային Հմ` 64-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Անդրանիկ Նաիրիի Ավագյանը տառապում է <<Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ>> ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Դատանարկոլոգիական-ամբուլատոր փորձաքննության հանձնաժողովային Հմ` 62-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` Հարություն Սասունի Քոչարյանը տառապում է <<Հոգեկան և վարքային խանգարումներ կաննաբինոիդային թմրանյութերի գործածման հետևանքով: Կախվածության համախտանիշ>> ախտորոշմամբ, ուստի հարկադիր բուժման կարիք ունի, որի համար հակացուցումներ չկան:
Դատաքիմիական և դատաբուսաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 32Ք-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի` թիվ 14104714 քրեական գործով փորձաքննության տրամադրված ընդհանուր` 26,41 գրամ /3+7,51+15,9/ քաշով բույսի ցողունների հատվածները հանդիսանում են կանեփի բույսի ցողունի հատվածներ, որոնք թմրամիջոց, հոգեմետ նյութ կամ պրեկուրսոր չեն հանդիսանում /հետազոտությամբ ծախսվել է 0,5-ական գրամ ցողունից/:
Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Օրանժ-Արմենիա>> ՓԲ ընկերություններից ստացված Հարություն Քոչարյանի, Կարեն Վարդանյանի, Սարգիս Ջիբիրյանի, Անդրանիկ Ավագյանի հեռախոսազանգերի վերծանումների հավելվածով, դրանք զննելու մասին 27.03.2014թ.-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` <<Ղ-Տելեկոմ>> և <<Օրանժ-Արմենիա>> ՓԲ ընկերություններից ստացված Հարություն Քոչարյանի, Կարեն Վարդանյանի, Սարգիս Ջիբիրյանի, Անդրանիկ Ավագյանի և Սասուն Թադևոսյանի հեռախոսազանգերի վերծանումների զննության արդյունքում պարզվել է, որ Հարություն Քոչարյանը մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել Սարգիս Ջիբիրյանի և Կարեն Վարդանյանի հետ, որի մասին վկայում են բազմաթիվ երկկողմանի հեռախոսազանգերը, Կարեն Վարդանյանը մշտական հեռախոսակապի մեջ է գտնվել Հարություն Քոչարյանի և Անդրանիկ Ավագյանի հետ, որի մասին են վկայում բազմաթիվ երկկողմանի հեռախոսազանգերը, Սարգիս Ջիբիրյանը հեռախոսակապի մեջ է գտնվել միայն Հարություն Քոչարյանի հետ, իսկ Սասուն Թադևոսյանը միայն մի քանի անգամ զանգել է Հարություն Քոչարյանին: Անդրանիկ Ավագյանը հեռախոսակապի մեջ է գտնվել Կարեն Վարդանյանի հետ, հեռախոսազանգերը երկկողմանի և բազմաթիվ են, ինչպես նաև ունի կատարված մեկ զանգ Հարություն Քոչարյանին:
Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 29.01.2014թ.-ին կազմված արձանագրությամբ, համաձայն որի` Հարություն Քոչարյանն իրեն ներկայացված 4 լուսանկարներից ճանաչել է ձախից դեպի աջ 2-րդ լուսանկարում պատկերված անձին` Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանին և հայտնել, որ նրանից 2013թ. օգոստոս ամսից մինչև 2014թ. հունվարի 21-ը ձեռք է բերել մարիխուանա տեսակի թմրանյութ:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող Անդրանիկ Ավագյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 2.85 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցից մնացած 2.65 գրամ հաստատուն քաշով <<մարիխուանա>> տեսակի թմրամիջոցը /հետազոտությամբ ծախսվել է 0,1-ական գրամ ներկայացված բուսական զանգվածներից/ և Սարգիս Ջիբիրյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության ժամանակ առգրավված կանեփի բույսի ցողուններն առկա են, որոնք զննվել են դատաքննության ընթացքում:
<<ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն`
<<(…) Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի>>։
Քրեական պատասխանատվության հիմքը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսդրության հիմնարար սկզբունք հանդիսացող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
2. Դատավորը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը չեն կարող մասնակցել քրեական գործով վարույթին, եթե նրանք ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռված են գործի ելքով։
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>։
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամ>>:
Ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ>>:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Քրեական գործով ապացույցներ են ցանկացած փաստական տվյալներ, որոնց հիման վրա օրենքով որոշված կարգով հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարզում են քրեական օրենսգրքով նախատեսված արարքի առկայությունը կամ բացակայությունը, այդ արարքը կասկածյալի կամ մեղադրյալի կողմից կատարելը կամ չկատարելը և մեղադրյալի մեղավորությունը կամ անմեղությունը, ինչպես նաև գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ հանգամանքներ>>:
Նույն օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝
<<Միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հանգամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6) այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով>>։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ. Հովհաննիսյանի և Ա. Մարտիրոսյանի գործով կայացված նախադեպային որոշմամբ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<<(…)
Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին:
Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
Գնահատման ենթակա են ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ աղբյուրները: Ապացույցների գնահատումը համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով` հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները մերժվել են` ճանաչվելով ոչ հավաստի:
15. Ապացույցների գնահատման քրեադատավարական սկզբունքի բնութագրիչ առանձնահատկությունն այն է, որ օրենքը, որպես կանոն, չի նշում, թե հատկապես որ ապացույցներով պետք է հաստատվի այս կամ այն հանգամանքը, ինչպես նաև չի սահմանում ապացույցի որևէ տեսակի գերակայությունը մյուսի նկատմամբ, հետևաբար դատարանն ազատ է ապացույցների գնահատման գործում:
(…)>>: /տես Մակար Ռազմիկի Հովհաննիսյանի և Աշոտ Վաղարշակի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 12.02.2010 թվականի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 նախադեպային որոշման 13-16-րդ կետերը/:
ՀՀ քրեական դատավարության վերը նշված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշմամբ արտահայտված իրավական դիրքորոշումներից հետևում է, որ քրեական գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները դա, ըստ էության, հանցագործության հատկանիշների փաստացի համակցությունն է, այն տարրերի համակցությունը, որոնք բնութագրում են տվյալ հանցագործության հատկանիշները, այսինքն` տվյալ հանցագործության հանցակազմը` օբյեկտը, օբյեկտիվ կողմը, սուբյեկտը, սուբյեկտիվ կողմը, այդ տարրերից յուրաքանչյուրի ենթատարրերը:
Այսինքն, քրեական գործով արդարադատություն իրականացնելու ժամանակ իրավասու դատարանը պետք է յուրաքանչյուր առանձին դեպքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածով նախատեսված ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի առկայության կամ բացակայության վերաբերյալ իր եզրահանգումները հիմնավորի քրեական գործում առկա համապատասխան փաստական տվյալներով` ապացույցներով:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսանհինգ դրվագով մեղսագրված արարքները հիմնավորված և հաստատված են գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությունների ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի գործողություններում առկա են իրեն առաջադրված մեղադրանքը հաստատող օբյեկտիվ տվյալներ, որի պայմաններում պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսաներեք դրվագով արդարացնելու կամ քսանհինգ դրվագը մեկ դրվագի վերաորակելու կամ ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի մասով քրեական գործը ստորադաս դատարան` նոր քննության ուղարկելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Քննության առնելով պաշտպան Հ. Գալստյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն ու պահանջը` ամբաստանյալ Սարգիս Ջիբիրյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու մասին, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերաքննիչ բողոքն այդ մասով ևս անհիմն է և ենթակա է մերժման` նկատի ունենալով հետևյալը.
Ըստ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթների` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հագամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշումներ է հայտնել թիվ ՎԲ-50/07, ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացված որոշումներում:
Նշված որոշումներում Վճռաբեկ դատարանի ձևավորած կայուն նախադեպային իրավունքի համաձայն` պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների (պատժի) համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Հետևաբար կոնկրետ գործով պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու աստիճանի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծության և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի վերը նշված նախադեպային որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը` ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսանհինգ դրվագով մեղադրվող ամբաստանյալ Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել պաշտպանի վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում` վերջինիս կողմից կատարած հանցանքների` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները,մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանը նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրականորեն /բնութագիրը հասատվել է Երևանի Շենգավիթ թաղապետարանի թիվ 1 տեղամասի լիազոր ներկայացուցիչ Հովհաննիսյանի կողմից/, կանաբիս տեսակի թմրամիջոց գործածելու կապակցությամբ 03.02.2014թ.-ից ՀՀ ԱՆ <<Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն>> ՓԲԸ-ում գտնվում է հաշվառման մեջ, ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժին, նրա խնամքի տակ են գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված 07.01.2010թ.-ին/, կենսաթոշակառու հիվանդ ծնողները և վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք չարձանագրելով, վերջինիս նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով` քսանհինգ դրվագներից յուրաքանչյուրով նախատեսված ազատազրկման ձևով ռեալ պատիժ:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպան Հ. Գալստյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն ու պահանջը` ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, և հաշվի առնելով վերջինիս մեղսագրված հանցանքների բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքերը և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու միջոցով` սույն գործով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործմանը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին ու պահանջին` ամբաստանյալներ` Հարություն Սասունի Քոչարյանին և Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները նույն օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու մասին, գտնում է, որ այն անհիմն է և ենթակա է մերժման` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածն ամրագրում է իրացման նպատակով թմրամիջոցների, հոգեմետ նյութերի և դրանց պրեկուրսորների ապօրինի շրջանառությանը կամ դրանց ապօրինի իրացմանը վերաբերող հանցակազմեր:
Այդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում <<իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ նյութեր ապօրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու, առաքելու կամ դրանք ապօրինի իրացնելու>> համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածը պատասխանատվություն է սահմանում <<Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ նյութեր ապօրինի պատրաստելու, վերամշակելու, ձեռք բերելու, պահելու, փոխադրելու կամ առաքելու>> համար:
Օբյեկտով, առարկայով, օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ և 268-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերն ըստ էության նույնանում են: Դրանց տարբերությունը միայն հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմի, մասնավորապես՝ հանցագործության նպատակի մեջ է: Ի տարբերություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության դեպքում բացակայում է թմրամիջոցների կամ հոգեմետ նյութերի իրացման նպատակը:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Մ. Բոլյանի վերաբերյալ գործով կայացված նախադեպային որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. << /.../ Իրացման նպատակի տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութերի տարածման ցանկացած եղանակ, այդ թվում նաև նախնական պատվերով: Իրացման նպատակի մասին կարող է վկայել ինչպես ձեռք բերողի (ստացողի, սպառողի) հետ համապատասխան պայմանավորվածության առկայությունը, այնպես էլ գործի մյուս հանգամանքները. թմրամիջոցներ ձեռք բերելը և պահելը դրանք չգործածող անձի կողմից, զգալի քանակությունը, իրացման համար հարմար փաթեթավորումը և այլն: Ընդ որում, հանցավորից առգրավված թմրամիջոցների մեծ քանակությունն ինքնըստինքյան դրանք իրացնելու անվիճելի ապացույց չէ. դա պետք է գնահատել միայն իրացման նպատակի մասին վկայող այլ տվյալների հետ համակցության մեջ: Ինչ վերաբերում է ապօրինի իրացմանը, ապա այն թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի ցանկացած եղանակով օտարումն է: Ապօրինի իրացման տակ պետք է հասկանալ թմրամիջոցի կամ հոգեներգործուն նյութի` հատուցմամբ կամ անհատույց այլ անձանց հանձնելու, փոխանցելու ցանկացած եղանակ` վաճառք, նվիրատվություն, փոխանակում, փոխատվություն, պարտքի մարում, ուրիշի ներարկում և այլն: Իրացման առանձնահատկությունն այն է, որ նշված գործողությունների հետևանքով թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրանում է մեկ այլ անձ, որն այս դեպքում հանդես է գալիս որպես ձեռք բերող, ստացող կամ գնորդ, սպառող: Ապօրինի իրացումը համարվում է ավարտված, երբ մեկ այլ անձ տիրանում է թմրամիջոցին կամ հոգեմետ նյութին: Մեկ ուրիշ անձին փոխանցելու եղանակը կարող է տարբեր լինել, սակայն դա արարքի որակման համար նշանակություն չունի: Ապօրինի իրացման հանցակազմի համար նշանակություն չունի, թե թմրամիջոցին կամ հոգեներգործուն նյութին տիրացած անձն ինչպես է այն տնօրինելու, դրա հետ վարվելու>> (տե´ս Մ.Բոլյանի վերաբերյալ ՎԲ 135/07 գործով 2007թ. օգոստոսի 30-ի Վճռաբեկ դատարանի որոշումը):
Զարգացնելով նախորդ կետում վկայակոչված և շարադրված իրավական դիրքորոշումը` Վճռաբեկ դատարանն Ա. Ասլանյանի վերաբերյալ գործով կայացված նախադեպային որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է արտհայտել այն մասին, որ. << /.../ իրացման նպատակը և իրացումը բացակայում են, եթե թմրամիջոցները կամ հոգեմետ նյութերը միջնորդի կողմից ձեռք են բերվել հետևյալ չորս պայմանների միաժամանակյա առկայությամբ.
ա) սպառողի խնդրանքով և դրամական միջոցներով,
բ) սպառողի անձնական գործածմանը համապատասխան քանակով,
գ) առանց դրանց նկատմամբ տնօրինման իրավունքի,
դ) միջնորդի դիտավորությունն ընդգրկում է ոչ թե իրացումը, այլ ձեռքբերմանն աջակցելը:
Ընդ որում, կախված այն հանգամանքից, թե կոնկրետ ո´ր դերակատարի՝ իրացնողի թե ձեռք բերողի շահերից ելնելով է գործում միջնորդը, նրա գործողությունները պետք է որակվեն որպես իրացման կամ ձեռքբերման հանցակցություն>> >> (տե´ս Անդրանիկ Սարգսի Ասլանյանի վերաբերյալ ԵԷԴ/0125/01/09 գործով 2010 թվականի դեկտեմբերի 23-ի Վճռաբեկ դատարանի որոշումը):
Վճռաբեկ դատարանի վերոնշյալ նախադեպային որոշումներում արտահատված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո ուսումնասիրելով սույն քրեական գործի նյութերը,
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Դատարանը, վերլուծելով ամբաստանյալներ Հարություն Քոչարյանին և Կարեն Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը, ամբաստանյալների ցուցմունքները և համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության այն մասին, որ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներով Հարություն Քոչարյանին և Կարեն Վարդանյանին մեղսագրված արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Հ. Քոչարյանն ու Կ. Վարդանյանն իրենց մոտ չեն ունեցել թմարմիջոց, որպեսզի Հ. Քոչարյանը` Կ. Վարդանյանին, իսկ Կ. Վարդանյանն էլ Ա. Ավագյանին կարողանային այն իրացնել իրենց առաջին հանդիպման ժամանակ:
Այսպես. Ա. Ավագյանը դիմել է Կ. Վարդանյանին, իսկ Կ. Վարդանյանը` Հ. Քոչարյանին` խնդրանքով ձեռք բերել իրենց համար իրենց իսկ միջոցներով թմրամիջոց, Կ. Վարդանյանը Հ. Քոչարյանին նախապես տվել է պահանջված գումարը, իսկ Ա. Ավագյանը խնդրել է Կ. Վարդանյանին թմրամիջոցի գումարը վերցնել իրեն պարտք գումարից: Արդյունքում Կ. Վարդանյանը Հ. Քոչարյանի միջոցներով Ս. Ջիբիրյանից ձեռք է բերել թմրամիջոց Ա. Ավագյանի համար, իսկ Ա. Ավագյանը Կ. Վարդանյանի միջոցներով Հ. Քոչարյանից թմրամիջոցը ձեռք է բերել իր համար:
Կ. Վարդանյանի կողմից Ա. Ավագյանին և Հ. Քոչարյանի կողմից Կ. Վարդանյանին թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում օգնելու նախնական պայմանավորվածությունը եղել է ոչ թե թմրամիջոց իրացնողի, այլ այն ձեռք բերողի հետ, ուստի այդպիսի պայմանավորվածությունը չի կարող դիտվել որպես թմրամիջոցի իրացում և թմրամիջոցի չպարզված քանակությունը որպես <<պարգևատրում>>> Կ. Վարդանյանը ստացել է ոչ թե իրացնողի, այլ ձեռք բերողի հաշվին:
Ինչպես երևում է քրեական գործի նյութերից, Ա. Ավագյանը Կ. Վարդանյանին, իսկ Կ. Վարդանյանը Հ. Քոչարյանին ներգրավել են որպես միջնորդ` իրենց համար ոչ մեծ քանակությամբ թմրամիջոց ձեռք բերելու համար, ինչը վկայում է, որ այն անձնական օգտագործման համար է եղել:
Կ. Վարդանյանն Ա. Ավագյանի հետ փոխադարձ համաձայնությամբ և նրա հետ համատեղ, իսկ Հ. Քոչարյանը Կ. Վարդանյանի հետ փոխադարձ համաձայնությամբ և նրա հետ համատեղ, իրականացրել են հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի գործողությունները /Ա. Ավագյանի և Կ. Քոչարյանի գումարներով և նրանց խնդրանքով ձեռք են բերել թմրամիջոց և տվել են նրանց/, որոնք նախատեսում են պատասխանատվություն առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափի թմրամիջոցների ապօրինի ձեռք բերելու և պահելու համար: Կ. Վարդանյանի նպատակն ուղղված է եղել Ա. Ավագյանին, իսկ Հ. Քոչարյանի նպատակը` Կ. Վարդանյանին թմրամիջոց ձեռք բերելու հարցում աջակցելուն, այլ ոչ թե դրա իրացմանը` տարածմանը:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով քրեական գործում առկա ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը` գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված, ամբաստանյալներ` Հ. Քոչարյանի և Կ. Վարդանյանի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով,, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ Դատարանը, մեղադրողի կողմից ամբաստանյալներ` Հ. Քոչարյանին և Կ. Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրվող արարքները վերաորակելով նույն օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` իրավացիորեն հանգել է ճիշտ հետևության այն մասին, որ ամբաստանյալներ` Հ. Քոչարյանին և Կ. Վարդանյանին չհիմնավորված մեղադրանք է առաջադրվել թմրամիջոց իրացնելու համար, ուստի նրանց արարքը ենթակա չէ որակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Թմրամիջոցի իրացման տակ պետք է հասկանալ ցանկացած եղանակ դրանք հատուցմամբ կամ անհատույց հանձնելու այն անձին, որին դրանք չեն պատկանում: Ընդ որում անձի դիտավորությունը պետք է ուղղված լինի թմրամիջոցների տարածմանը, որի վերաբերյալ սույն գործով այդպիսի հանգամանքներ չեն հայտնաբերվել:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել դատաքննության ընթացքում և եզրակացությունները կառուցվել են միայն ապացույցների համալիր գնահատականի հիման վրա, քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք հանգեցրել են դատական սխալի, հետևաբար, նման պայմաններում պաշտպան Հ. Գալստյանի և մեղադրող Ա. Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 14-ի դատավճիռը բեկանելու, այն է` ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` քսաներեք դրվագով արդարացնելու կամ քսանհինգ դրվագը մեկ դրվագի վերաորակելու, ամբաստանյալ Ս. Ջիբիրյանի մասով քրեական գործը ստորադաս դատարան` նոր քննության ուղարկելու, ամբաստանյալներ` Հ. Քոչարյանին և Կ. Վարդանյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածներով առաջադրված մեղադրանքները նույն օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպանի և դատախազի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2015 թվականի ապրիլի 14-ի դատավճիռը Սարգիս Սուրենի Ջիբիրյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /25 դրվագ/, Հարություն Սասունի Քոչարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և Կարեն Ալեքսանդրի Վարդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս. ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ


Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ