ԵԱՔԴ/0063/01/14

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04.07.2014թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մագդա Գրիգորյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի,
պաշտպան` Ռազմիկ Դավթյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի


Էդուարդ Աշոտի Շահնազարյանի` ծնված 20.06.1965թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ մասնագիտական կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ունին մինչև 14 տարեկան մեկ երեխա, չի աշխատում, դատվածություն չունեցող, հաշվառված է ք. Երևան, Գյուլբենկյան 2/1 շենք, 50 բնակարան հասցեում, բնակվում է ք. Երևան, Վրացական 4-րդ նրբանցք, 5/1 շենք, բնակարան 35 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2014 թվականի փետրվարի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14115314 քրեական գործը:
2014 թվականի ապրիլի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում թիվ 14115314 քրեական գործի նյութերով Էդուարդ Շահնազարյանի կողմից սուտ մատնություն կատարելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ, որին շնորհվել է 14129314 համարը:
2014 թվականի ապրիլի 18-ին Էդուրադ Աշոտի Շահնազարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն` գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է:
Այսպես.
Էդուարդ Աշոտի Շահնազարյանը 2014 թվականի փետրվարի 27-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում, նախազգուշացված լինելով ակնհայտ սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին և նախապես գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկատվությունը կեղծ է, սուտ հաղորդում է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի փետրվարի 27-ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Վրացական փողոցի 4-րդ նրբանցքի 5/1 շենքի դիմաց գտնվող ավտոտնակում Տիգրան Շուրայի Հարությունյանը, ատրճանակը պահելով գլխին, իր հասցեին տվել է սպանության սպառնալիքներ և ատրճանակի հետնամասով հարվածել գլխին` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ: Նույն օրը Էդուարդ Շահնազարյանը տվել է նաև նույնաբովանդակ բացատրություն:
28.02.2014թ. Էդուարդ Շահնազարյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերով Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14115314 քրեական գործը:
2014 թվականի մարտի 3-ին Էդուարդ Շահնազարյանը որպես տուժող ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014 թվականի փետրվարի 27-ին` ժամը 12:30-ի սահմաններում, իրենց շենքի բակում պատահական հանդիպել է Տիգրան Հարությունյանին և վերջինիս հետ մտել են ավտոտնակ, որտեղ սկսվել է վիճաբանություն և քաշքշուկ, որի ընթացքում իր գլուխը դիպել է ավտոտնակի պատին, իսկ Տիգրան Հարությունյանը իր վրա ատրճանակ չի պահել, դրանով իրեն չի հարվածել և սպանության սպառնալիքներ չի տվել՚:
2014 թվականի մայիսի 22-ին թիվ 14129314 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Շահնազարյանը դատական քննության ժամանակ միջնորդություն ներկայացրեց դատարան թիվ 14129314 քրեական գործով դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու վերաբերյալ: Միջնորդությամբ հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքն ամբողջությամբ իրեն պարզ է և մեղսագրվող արարքի կատարման մեջ իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչում, որի պատճառով քրեական գործով անցնող ապացույցների հետազոտման անհրաժեշտություն չի տեսնում և գտնում է, որ նպատակահարմար է կիրառել դատական քննության արագացված կարգ: Գիտակցում է իր կողմից ներկայացվող միջնորդության բնույթն ու հետևանքները, մասնավորապես այն, որ սահմանափակվում են դատավճռի բողոքարկման սահմանները: Մինչև միջնորդություն ներկայացնելը խոհրդակցել է իր շահերի պաշտպան Ռ. Դավթյանի հետ և միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր` ելնելով գործի և մեղադրանքի հետ ամբողջությամբ համաձայն լինելու հանգամանքից:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
Վերը նկարագրված հանցանքի կատարման մեջ Էդուարդ Շահնազարյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ գործով վկաներ Տիգրան Հարությունյանի, Լիլիթ Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով, 27.02.2014թ. հաղորդում ընդունելու մասին թիվ 019900 արձանագրությամբ, որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` Էդուարդ Շահնազարյանի կողմից 27.02.2014թ. ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում տրված բացատրության մասին արձանագրությամբ:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Շահնազարյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է գործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Է. Շահնազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ ամբաստանյալի խնամքի տակ է գտնվում մինչև 14 տարեկան մեկ երեխան /ծնված` 06.07.2001թ./:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Շահնազարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Էդուարդ Աշոտի Շահնազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկի` 200.000 /երկու հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Էդուարդ Շահնազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:


դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան