ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0057/01/14
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության
դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի
կազմը նախագահող դատավոր` Ա.Խաչատրյան

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

03 ապրիլի 2015թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբª Ռ.Դավոյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա.Չախոյանի
տուժողի իրավահաջորդ` Մ.Քոլոյանի
քաղաքացիական հայցվորի և
տուժողի իրավահաջորդի
ներկայացուցիչ` Ա.Նադիրյանի
պաշտպան` Վ.Զուռնաչյանի
ամբաստանյալ` Լ.Մկրտչյանի

դռնբաց դատական նիստում պաշտպան Վ.Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 22-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 60121509 քրեական գործը հարուցվել է 29.09.2009թ. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ.Հակոբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով: Նույն որոշմամբ քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
2. Նախաքննության մարմնի 2009թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ Լ.Մկրտչյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
3. Նույն մարմնի 2009թ. հոկտեմբերի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին և նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ վերջինիս նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
4. Նախաքննության մարմնի 30.11.2009թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանի գտնվելու վայրը պարզելը և նրան հայտնաբերելը:
5. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Հ.Խալաթյանի 24.09.2010թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
6. Նախաքննության մարմնի 12.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:
7. Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
8. Նախաքննության մարմնի 12.11.2010թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանի գտնվելու վայրը պարզելը և նրան հայտնաբերելը:
9.Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա.Ճանճապանյանի 16.03.2012թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
10. Նախաքննության մարմնի 16.03.2012թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործի վարույթը վերսկսվել է:
11. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի քննիչ Ա.Ճանճապանյանի 16.04.2012թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանի գտնվելու վայրը պարզելը և նրան հայտնաբերելը:
12. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ Ա.Ասատուրյանի 04.09.2013թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
13. Երևան քաղաքի դատախազության ավագ դատախազ Ա.Մնացականյանի 17.09.2013թ. որոշմամբ մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը փոփոխվել է և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
14. ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնից ՃՏՀ քննության բաժին ստացված գրության համաձայն` թիվ 60121509 քրեական գործով հետախուզման մեջ գտնվող մեղադրյալ Լ.Մկրտչյանը 06.11.2013թ., ժամը 23.00-ին ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժին:
15. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ Ա.Ասատուրյանի 11.11.2013թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործի վարույթ վերսկսվել է:
16. Նախաքննության մարմնի 12.11.2013թ. որոշմամբ Լ.Մկրտչյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
17. Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ավագ քննիչ Դ.Մարտիրոսյանի 20.02.2014թ. որոշմամբ թիվ 60121509 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
18. 12.05.2014թ. Լ.Մկրտչյանի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
19. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2014թ. մայիսի 14-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով ընդունվել է վարույթ, իսկ 22.05.2014թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
20. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 22-ի դատավճռով Լ.Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել կալանքի` 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի իրավահաջորդ Մ.Քոլոյանի, քաղաքացիական հայցվորներ Ա.Ավետիսյանի և Ն.Սարգսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը թողնվել է առանց քննության, նրանց իրավունք վերապահելով քաղաքացիական հայցերը լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Լ.Մկրտչյանից, որպես դատական ծախս, որոշվել է հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 86.960 /ութսունվեց հազար ինը հարյուր վաթսուն/ ՀՀ դրամ:
ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնի ՀԿԳ ավագ քննիչ Վ. Հակոբյանի 11.11.2009թ. գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշմամբ Լ.Մկրտչյանին պատկանող և ՀՀ ոստիկանության ՃՈ տուգանային հրապարակում գտնվող ու Մ.Դավթյանին ի պահ հանձնված <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի 14 ՍՏ 213 պ/հ ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքը պահպանվելու է նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեկ ամսվա ընթացքում:
21. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 24.11.2014թ. վերաքննիչ բողոք է բերել պաշտպան Վ.Զուռնաչյանը:
22. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 01.12.2014թ. որոշմամբ պաշտպան Վ.Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2014թ. դեկտեմբերի 16-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
23. Ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում իր կողմից վարած <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի 14 ՍՏ 2013 պ/հ ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցով երթևեկելիս թիվ 13/2 շենքի դիմաց, թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36, 39 և 40 ու <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման>> մասին ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` իր ընթացքի ուղղության ձախակողմյան երթևեկելի գոտով մոտեցող Գևորգ Նորայրի Քոլոյանի վարած ՎԱԶ-2107 մակնիշի Տ 35-40 պ/հ ավտոմեքենայի առկայության պայմաններում, ճանապարհը չի զիջել վերջինիս և պայմանավորելով պատահարի առաջացումն ու ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, արգելված տեղում դեպի ձախ հետադարձ կատարելու և հանդիպակաց ուղեմաս մուտք գործելու նպատակով, իր երթևեկելի ուղեմասի ոչ եզրային գոտուց մանևրելով դեպի ձախ ընդհարվել է նշված ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի աջ կողմին, որի արդյունքում վերջինս շրջվել է:
Ավտովթարի հետևանքով ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Գ.Քոլոյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող:

3.Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
24. Պաշտպան Վ.Զուռնաչյանն իր բերած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ դատարանը թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 21-րդ, 102-րդ, 290-րդ հոդվածների պահանջների խախտում, որով խախտել է նաև <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի դրույթները, չի իրականացրել արդար դատաքննություն, որի արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը, խախտում է Լուսինե Մկրտչյանի սահմանադրորեն պաշտպանվող շահերի անհրաժեշտ հավասարակշռությունը, ուստի և որոշումը ենթակա բեկանման հետևյալ հիմնավորումներով։
Ներքին համոզման ստումով պետք է վկայակոչվի 12.02.2010թ. թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 քրեական գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի արտահայտած այն իրավական դիրքորոշումը, որ թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող կամայական լինել։ Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը։
Ապացույցների գնահատումն համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանական եզրահանգումների ձևով հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները մերժվել են ճանաչվելով ոչ հավաստի։
Վկայակոչված դատավարական նորմերի իմպերատիվ պահանջը հաշվի առնելով և անդրադառնալով գործով կայացած դատավճռհն և գործի նյութերին բողոք բերած անձը գտնում է, որ դատավճիռը հիմնված չէ սույն գործի դատաքննության ժամանակ ձեռք բերված ապացույցների վրա և չի բխում նաև դատավարության օրենսգրքի վերը նշված հոդվածների պահանջներից:
Գտնում է, որ տվյալ դեպքում բացարձակ անհիմն է դատարանի այն պատճառաբանությունը, որ տուժող Գևորգ Քոլոյանի նախաքննության ըթնացքում տված ցուցմունքով, վկաներ Արմենուհի Սարգսյանի, Սեդա Եղիազարյանի, Վաչագան Եղիազարյանի, Լևոն Սաղաթելյանի, Արայիկ Ավետիսյանի, տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի ցուցմունքներով, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության փորձագետի թիվ հմ 160 եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1122/հ եզրակացությամբ, դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 157 եզրակացությամբ, ապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի թիվ 28330910 եզրակացությամբ, 06.08.2009թ. ճանապարհատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ, 06.08.2009թ. տրանսպորտային միջոցի զննության մասին արձանագրությամբ, 06.08.2009թ. տրանսպորտային միջոցի զննության մասին արձանագրությամբ, հաստատվում է Լ.Մկրտչյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը։
Դատարանը տուժող Գ.Քոլոյանի ցուցմունքում անուշադրության է մատնել այն կարևոր մտքերից մեկը, որ մինչև ընդհարումը մեքենաներն անցել են մոտ 10-15 մետր, սկայն, թե այդ ընթացքում Գ.Քոլոյանը ինչու չի արգելակել մեքենան, ինչու է մեքենան մանևրել դեպի ձախ փորձելով անցնել դրան կամ ինչու է մուտք գործել հանդիպակաց գոտի, ապա այդ հարցերը չի պարզաբանել, իսկ քննիչն էլ այդ հանգամանքները չի փորձել պարզել հարցերի միջոցով, իսկ այդ հարցերի պարզաբանումն այս դեպքում էական նշանակություն ունեին, քանի որ հնարավոր է, որ, եթե Գ.Քոլոյանի կողմից մեքենան արգելակելու, մեքենան դեպի ձախ չմանևրելու և հանդիպակաց գոտի մուտք չգործելու դեպքում պատահարը տեղ չունենար։
Այսինքն, տուժողի ցուցմունքներով չէր կարող հաստաաավել Լ.Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ տուժողը ոչ միայն տվել է իրականությանը չահամպատասխանող տվյալներ, այլև որևէ ճշգրիտ տվյալ չի կարողացել հայտնել ավտոմեքենաների միմյանց նկատմամբ ունեցած հեռավորության, որպես վարորդի իր գործողությունների և դրանց ճշտության վերաբերյալ:
Վկա Արմենուհի Սարգսյանը դատարանում հարցաքննության ժամանակ հայտնել է, որ ինքը չի նայել տաքսի մեքենայի արագաչափին և չի կարող ասել, թե որքան է եղել տաքսի մեքենայի արագությունը, կամ կոնկրետ որքան է եղել ավտոմեքենաների միմյանց նկատմամբ ունեցած հեռավորությունը կամ կոնկրետ որ գոտիով է ընթացել իրենց տաքսի ավտոմեքենան։ Վկան նաև նշել, որ տաքսու վարորդը չի փորձել մեքենան արգելակել։ Այսինքն, նշված վկայի ցուցմունքներով չի կարող հաստատվել Լ.Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ վկան որևէ ճշգրիտ տվյալ չի կարողացել հայտնել ավտոմեքենաների միմյանց նկատմամբ ունեցած հեռավորության, մեքենանաների շարժման ուղղությամբ, վարորդների գործողությունները որքանով են հակասել ՃԵԿ կանոններին։
Դատարանն անհիմն անուշադրության է մատնել այն, որ վկա Սեդա Եղիազարյանն իր սկզբնական բացատրութան մեջ նշել է, որ ինքը որևէ մեքենա չի տեսել և չի կարող ասել, թե ինչպես է եղել դեպքը, սակայն հետագայում ցուցմունք է տվել, որ տեսել է <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենային, իսկ վերջինիս Լ.Մկրտչյանի հետ առերես հարցաքննության և դատաքննության ժամանակ վերջինս չկարողացավ պատճառաբանել, թե ինչու է փոխել իր ցուցմունքները, նաև չկարողացավ հայտնել, թե տաքսի ավտոմեքենան որ գոտիով է ընթացել, ինչ արագություն է ունեցել, մեքենաները միմյանց նկատմամբ ինչ դիրքում են գտնվել և վարորդներից որը ՃԵԿ կանոններին հակասող ինչ գործողություն է կատարել:
Դատարանն անուշադրության է մատնել այն, որ վկա Վաչագան Եղիազարյանի ցուցմունքները էական հակասության մեջ էին գտնվում տուժողի ցուցմունքների հետ, քանի որ տուժողն իր ցուցմունքում նշել է, որ ինքը երթևեկել է ճանապարհի հոծ գծերից մոտ 1 մետր հեռավորության վրա, իսկ վկայի ցուցմունքներում նշվում է, որ տաքսին երևթեկել է ճանապարհի ուղեմասի ձախ գոտով տրամվայի գծերից մոտ 0,5-1 մետր հեռավորության վրա, իսկ եթե նկատի ունենան այն հանգամանքը, որ ճանապարհի հոծ գծերը գտնվել են տրամվայի երկու ուղղությամբ անցնող գծերի մեջտեղով, ապա ակնհայտ կդառնա, որ վկայի ցուցմունքից հետևում է, որ տաքսի մեքենան ընթացել է հոծ գծերից 2-3 մետր հեռավորության վրա, ինչն էլ հակասում է տուժողի ցուցմունքին։ Բացի այդ, վկան նշել է, որ երբ իրենց ավտոմեքենայի առջևի մասը հասել է <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> ավտոմեքենայի հետևի մասին, այդ ավտոմեքենան անսպասելի ընթացքի ուղղությունը շեղել է դեպի ձախ, իսկ տուժողը նշել է, որ մոտ 2 մետր հեռավորության ժամանակ է իր պաշտպանյալի մեքենան թեքել դեպի իր մեքենանան, որի պայմաններում վկայի ցուցմունքները հավաստի չեն կարող համարվել կամ դրվել մեղադրանքի հիմքում, քանի որ նշված վկան ճշգրիտ կամ հավաստի տեղեկության չի հանտնել դեպքի վերաբերյալ որպեսզի հնարավոր լինի գնահատել իր պաշտպանյալի գործողությունները, թե նա արդյոք խախտել է ՃԵԿ կանոնները, թե ոչ:
Անդրադառնալով գործով վկա Լ.Սաղաթելյանի ցուցմունքներին պետք է նշել, որ գործի նյութերից հետևում է, որ այս վկային հայնտաբերել և քննիչին ներկայացրել է <<Սիրո Վարդ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Արայիկ Ավետիսյանը, որը սույն գործով ճանաչված է որպես քաղաքացիական հայցվոր: Նման պայմաններում պաշտպանական կողմը գտնում է, որ սույն վկայի ցուցմունքները չեն կարող լինել օբյեկտիվ կամ հավաստի, հատկապես երբ վերլուծելով նրա ցուցմունքները ակնհայտ են դառնում, որ նա հայտնել է, ոչ թե իր տեսած տվյալները, այլ այն, ինչ որ հուշել են նրան: Վերջինս ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Եվրոպական համալսարանի դիմաց գտնվող ճանապարհահատվածին տեսել է հանդիպակաց ուղեմասի 2-րդ գոտիով ընթացող <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենային, որն իր ավտոմեքենայից եղել է մոտ 50 մետր: Այդ պահին <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենան ընթացքի ուղղությունը փոխել է դեպի իր ուղեմասի ուղղությամբ ու այդ պահին էլ նկատել է հանդիպակաց ուղեմասի ձախ գոտով ընթացող <<ԳԱԶ-2107>> մակնիշի, տաքսու տարբերանշանով ավտոմեքենային, որը <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ ընդհարումից խուսափելու նպատակով նույնպես ընթացքի ուղղությունը փոխել է դեպի ձախ կողմ, սակայն հանդիպակաց ուղեմասում <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենան առջևի ձախ մասով ընդհարվել է <<ԳԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռներին, որից հետո վերջինս շրջվել է, իսկ <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենան տեղում կանգ է առել։ Ինքն աջ մանևրելով, վերադասավորվել է աջ գոտի խուսափելով ընդհարումից։ Այնուհետև, ավտոմեքենան կանգնեցրել է իր ուղեմասի աջ մասում, մոտեցել վթարված ավտոմեքենաներին ու օգնություն ցույց տվել դրանց վարորդներին և ուղևորներին։ <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը դեպքի վայրում հավաքվածներին հայտնել է, որ ցանկացել է նշված հատվածից շրջադարձ կատարել։ Երթևեկության ընթացքում մինչ վթարը, նշված ավտոմեքենաներին նկատելու պահին դրանց միջև միջկողային տարածությունը եղել է մոտ 2-3 մետր, <<ԳԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 45-50 կմ/ժ սահմաններում, իսկ <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայինը` 40-45 կմ/ժ սահմաններում ու վերջինիս ընթացքի ուղղությունը փոխելու պահին <<ԳԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի մասը հավասարված է եղել դրա հետևի մասին։
Տվյալ դեպքում զարմանալի է այն, որ ճանապարհի հանդիպակաց գոտիով ընթացող ավտոմեքենայի վարորդը 50 մետր հեռավորությունից կարողանում է, որոշել ավտոմեքենաների արագությունը, որ դրանք եղել են 45-50 կմ/ժ սահմաններում, իսկ <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայինը 40-45 կմ/ժ, իսկ միջկողային տարածությունը 2-3 մետր։ Տվյալ դեպքում բողոք բերած անձը գտնում է, որ այդ տվյալները ուղղակի հուշվել է վկային, քանի որ նա 50 մետր հեռավորության վրա տեսնելով հանդիպակաց գոտում երթևեկող ավտոմեքենաներին, չէր կարող որոշել նրանց արագությունը կամ միջկողային հեռավորությունը, քանի որ դրա համար առնվազն համապատասխան տեխնիկական սրքավորումներ են անհրաժեշտ: Հետևապես, այս վկայի ցուցմունքներով նույնպես չի կարող հաստատվել իր պաշտպանյալի մեղադրանքը:
Իսկ ինչ վերաբերվում է գործով վկա Ա.Ավետիսյանի և տուժող Գ.Քոլոյանի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի ցուցմունքներին, ապա բողոք բերած անձը նշում է, որ նրանք ականատես վկաներ չեն և լինելով գործի ելքով շահագրգիռ անձինք տվել են, ոչ օբյեկտիվ ցուցմունքներ և նրանց ցուցմունքներովով նույնպես չի կարող հիմնավորված համարվել իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը:
Այսպիսով բողոք բերած անձը գտնում է, որ վկաները և տուժողը իրենց ցուցմունքներով չեն կարողացել հստակ նշել, թե ավտոմեքենաները մինչև պատահարը միմյնաց նկատմամբ ինչ դիրքում են գտնվել, ինչ հեռավորության վրա են գտնվել, ճանապարհի որ գոտիով են երթևեկել, կոնկրետ յուրաքնչյուր ավտոմեքենան որքան արագության է ունեցել, վարորդներից յուաքանչյուրը ինչ գործողություններ են կատարել, որոնք հակասել են ՃԵԿ-ի կանոներին կամ նրանց կողմից թույլ տրված, որ կոնկրետ խախտումն է հանգեցրել վթարի առաջացմանը, որի պայմաններում վկաների ցուցմունքներով չի կարող հաստատվել այն հանգամանքը, որ Լ.Մկրտչյանն իր գործողություններով պայմանավորել է պատահարի առաջացումը կամ ինքն իրեն զրկել է այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունը։
Ինչ վերաբերվում Է դատաավաոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 160ա եզրակացությանը, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1122/հ եզրակացությանը, դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 157 եզրակացությանը, դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 28330910 եզրակացությանը, ճանապարհատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության արձանագրությանը, տրանսպորտային միջոցի զննության արձանագրությանը, ապա գտնում է, որ վերը նշված ապացույցներով չի կարող ապացուցված համարվել Լ.Մկրտչյանի մեղքը, քանի որ դրանցով չեն պարզվել ճանապարհատրանսպորտային դեպքի բոլոր հանգամանքները:
Գտնում է, որ նախաքննության մարմինը գործով չի իրականացրել անհրաժեշտ քննչական գործողություններ դեպքի բոլոր հանգամանքները պարզելու և գործով ճշմարտությունը բացահայտելու համար:
Տվյալ դեպքում Լ.Մկրտչյանը քննությանն է ներկայացրել 06.08.2009թ. <<Շանթ>> հեռուստաընկերության <<Հորիզոն>> լրատվական ծրագրով տարածված լուրերի ձայնագրության Էլեկտրոնային կրիչը, որով հիմնավորվում է, որ ավտովթարից հետո դեպքի վայր ժամանած ճանապարհային ոստիկանության աշխատակիցը հայտարարություն է արել այն մասին, որ վթարի պատճառը հանդիսացել է տաքսու վարորդի կողմից սահմանված արագության գերազանցումը, սակայն նշված ձայնագրության էլեկտրոնային կրիչը բացակայում է դատարան ներկայացրած քրեական գործից և իրենց անհայտ է, թե քննիչի կողմից այն ինչու չի կցվել քրեական գործին կամ որտեղ է գտնվում այդ ձայնագրության էլեկտրոնային կրիչը։
Նշված ձայնագրության էլեկտրոնային կրիչը պաշտպանական կողմի միջնորդությամբ կրկին ներկայացվեց դատարան, սակայն դատարանում դրա սխալ վերարտադրության պատճառով հնարավոր չեղավ տեսնել 06.08.2009թ. <<Շանթ>> հեռուստաընկերության <<Հորիզոն>> լրատվական ծրագրով տարածված լուրերի ամբողջական, պատկերը, իսկ դատական նիստից հետո երբ կրկին փորձել են այն վերարտադրել, ապա հնարավոր է եղել տեսնել լուրերի ամբողջական պատկերը, որոնցում առկա կադրերի ոաումնասիրությունը հնարավորություն կտար դատարանին տեսնել ինչպես վթարից հետո մեքենանաների դիրքերը, այնպես էլ դեպքի վայր ժամանած ճանապարհային ոստիկանության աշխատակցի մեկնաբանությունները, որոնց գնահատությունը դատարանին ճիշտ եզրակացութուն անել, գործով ստացված դատաավտոտեխնիկական թիվ 160ա եզրակացության օբյեկտիվության վերաբերյալ:
Այս կապակցությամբ գործով հարցաքննված վկա ավտոտեսուչ Արշակ Սահիյանը հաստել է, որ դեպքի օրն ինքը քննիչի հետ միասնի եղել է դեպի վայրում, տեսել է ավտովթարի ենթարկված մեքենաները, սակայն դեպի վերաբերյալ ինքը որևէ տեր, որևէ հայտարարություն չի արել, չի խոսացվել լրատվամիջոցներով:
Նման պայմաններում անհրաժեշտ էր ձեռնարկել համապատասխան քննչական գործողություններ պարզելու համար, թե 06.08.2009թ. <<Շանթ>> հեռուստաընկերաթյան <<Հորիզոն>> լրատվական ծրագրով որ ավտոտեսուչն է հայտարարության արել, ինչ տվյալների հիման վրա է լուրերով հայտնել, որ ավտովթարի պատճառը հանդիսացել է տաքսու վարորդի կորմից սահմանված արագության գերազանցումը, որպիսի հանգամանքը էական նշանակություն ուներ սույն գործի քննության համար, որը սակայն վարույթն իրականացնող մարմինը անհիմն և անօրինական չի արել։
Բացի այդ, փորձագետ Գարիկ Վարոսյանը հարցաքննվել է Դ.Անհաղթ փողոցի սկբնամասում առկա արագության 40 կմ/ժ սահմանափակման նշանի և դրա ազդեցաթյան գոտու վերաբերյալ, սակայն փորձագետի հարցաքննությամբ չի պարզվել, սույն գործի համար էական նշանակություն ունեցող մի շարք հարցեր, որոնք կապված են գործով ստացված դատաավտոտեխնիկական փոձաքննության եզրակացության հիմնավորության, օբյեկտիվությունը և ճշտությունը պարզելու համար։ Սակայն դատարանն անհիմն մերժել է փորձագետին իր տված եզարակացության շուրջ հարցաքննելու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի միջնորդությունը, որով դատարանը պաշտպանական կողմին փաստացի անհավասար վիճակում է դրել, մեղադրական կողմի հետ, պաշտպանական կողմին զրկելով ապացույցներ ձեռք բերելու իրավունքից:
Դատարանը նաև անուշադրության է մատնել այն հանգամանքը, որ պաշտպանական կողմը գործի նախաքննության ընթացքում քննիչին կրկին անգամ ներկայացվել է միջնորդություն դատաավտոտեխնիկական և դատահետքաբանական համալիր փորձաքննության նշանակելու մասին, որոնք անհիմն մերժվել է:
Այսինքն, դաաաավտստեխնիկական փորձաքննության թիվ 160ա եզրակացության վերաբերյալ պաշտպանական կողմն արդեն իսկ իր վերաբերմունքը հայտնել է, ինչպես գործի նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, քանի որ ըստ պաշտպանական կողմի այն կազմելուց փորձագետները հիմնվել են սխալ ելակետային տվյալների վրա և որևէ վստահություն չէր կարող առաջացնել։
Պաշտպանական կողմը չնայած իր բոլոր ջանքերին և օրենքով սահմանված կարգով ներկայացրած միջնորդություններին, ինչպես գործի նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում, զրկվել է կրկնակի կրկնակի փորձաքննություն նշանակելու, փորձաքննությանը մասնակից դառնալու և իր կողմից համապատասխան մասնագետներ ներգրավելու և մասնագետի կարծիքը ստանալու հնարավորությունից, որով խախտվել են Լ.Մկրտչյանի պաշտպանական իրավունքները:
Գտնում է, որ 22.10.2009թ. փորձագետի դատաավտոտեխնիկական թիվ 160ա եզրակացությունը հիմնավոր չէր, արժանահավատ չէր և հիմնված չէր գործի այնպիսի ելակետային տվյալների վրա, որոնք հնարավորություն տաին փորձագետին գալու օբյեկտիվ եզրակացության։
Այսպես, փորձագետը նշել է, որ մինչև ընդհարումը մեքենաներից որևէ մեկի շարժման հետագիծը բնութագրող տվյալներ փորձաքննությանն առաջադրված չեն և այդպիսիք չեն հետևում նաև ճանապարհատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունից։ Նման պայմաններում այն հարցի պարզաբանումը, թե ընդհարման պահին ճանապարհի առանցքային գծի նկատմամբ ինչպիսի դիրքում են գտնվել պատահարին մասնակից տրանսպորտային միջոցներր, տեխնիկական տեսակետից հնարավոր չէ։
Մինչդեռ, ճանապահատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության հատակագծում և դրան կից լուսանկարներում հստակ երևում են <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի հետագիծը, որը անցնում է ճանապարհի հանդիպակաց գոտիով, որից էլ հնարավոր էր եզրակացնել, որ մինչև ընդհարվելը <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենան երթևեկել է ճանապարհի հանդիպակաց գոտիով, որից էլ հնարավոր էր որոշել, թե ընդհարման պահին ճանապարհի առանցքային գծի նկատմամբ ինչպիսի դիրքում են գտնվել պատահարին մասնակից տրանսպորտային միջոցները, ինչն անհիմն և անօրինական չեն արել փորձագետները, որի արդյունքում եկել են սխալ եզրակացության։
Դրան հակառակ փորձագետը հիմք է ընդունել <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի վարորդի բացատրությունները և որպես ելակետային տվյալ նշել են վերջինիս այն բացատրությունը, որ նա մինչև ընդհարումն իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղությունը մանևրել է դեպի ձախ, որն էլ համարել են որպես առաջադրված պայման, մինչդեռ, եզրակացության համար որպես առաջադրված պայման կարող էին լինել միայն գործի օբյեկտիվ տվյալները, այլ ոչ թե վարորդի բացատրությունները։
Նման պայմաններում ակնհայտ է, որ փորձագետը սխալ է որոշել, որ ընդհարման սկզբնապահին <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի երկայնական առանցքի դեպի առաջ ուղղությունը ճանապարհի դեպի Ուլնեցի փողոց տանող ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմը շեղված է եղել ավելի քան 29.6 աստիճանի անկյան տակ, քանի որ գործում առկա տեղազննության արձանագրությունից և դրան կից լուսանկարներից հստակ երևում է <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի դիրքը առկա տրամվայի գծերի և հոծ գծերի նկատմամբ, որոնցից հետևում է, որ <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի երկայնական առանցքի դեպի առաջ ուղղությունը ճանապարհի դեպի Ուլնեցի փողոց տանող ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմը շեղված է եղել ավելի պակաս քան 29.6 աստիճանի անկյունը։
Այդ հանգամանքը հիմնավորվում է նաև տեղազննության արձանագրության և դրան կից լուսանկարների եզրակացության կից փորձագետի կազմած հատակագծի պարզ համեմատությունից, որով էլ հիմնավորվում է, որ փորձագետը սխալմամբ եզրակացության կից կազմած հատակագծի վրա <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի դիրքը պատկերել է տրամվայի գծերի համեմատ ավելի շատ դեպի աջ և թեք դիրքում, քան իրականում ավտոմեքենայի դիրքը պատկերված է և տեղազննության արձանագրության և դրան կից լուսանկարների վրա։
Բացի այդ, փորձագետը նաև անհիմն որպես ելակետային տվյալ է ընդունել տուժողի և վկաների բացատրությունները, որ <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի արագության մինչև ընդարման պահը կազմել է 50կմ/ժ։
Մինչդեռ, փորձագետն անհիմն անուշադրության են մատնել այն հանգամանքը, թե ինչ դիրքում են գտնվել ավտոմեքենաները վթարից առաջ և վթարից հետո և հաշվարկելով մեքենաների արագությունը, քաշը և շարժիչների հզորությունը, հնարավոր էր որոշել, թե ինչպիսի հարվածի ուժ էր պետք, որպիսի <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենան կողաշրջվելուց հետո իներցիայով այդքան հեռավորության վրա հայտնվեր <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի համեմատ։ Իսկ ավտոմեքենաների հարվածի ուժը որոշելով և իներցիայով հնարավոր էր նաև որոշել <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի արագությունը, հաշվի առնելով մեքենայի քաշը, որը դինամիկ արագության ընթացքում կարող էր փոփոխվել։
Այսինքն, եթե նկատի ունենանք այն հանգամանքը, որ վթարից հետո <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենան կանգնած է եղել աջևի մասով ճանապարհի բաժանարար գծերը բաժանող գծերը անցած վիճակում, իսկ <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենան կողաշրջվելուց հետո շպրտվել է ավելի քան 18 մետր հեռավորության վրա, ապա ակնհայտ կդառնար, որ <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի 50կմ/ժ արագությամբ շարժվելու դեպքում 30կմ/ժ արագությամբ շարժվող <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի հարվածի ուժից նա չէր կարող կողաշրջվել և դեպի ձախ և առաջ իներցիայով անցներ ավելի բան 18 մետր, այլ դրա համար անհրաժեշտ էր, որ <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի 50կմ/ժ արագությունը կազմեր առնվացն 50կմ/ժ արագություն։
Նման պայմաններում փորձագետն անաշադրության է մատնել տուժողի կողմից թույլատրելի արագության սահմանափակման խախտումը, իսկ եթե այդ հանգամանքը հաշվի առներ, ապա նաև հնարավոր կլիներ ճիշտ հաշվարկել արգելակման համար անհրաժեշտ տարածքի չափը, որից էլ պարզ կդառնար, որ տուժողն է թույլ տվել ՃԵԿ կանոնների խախտում։
Ավելին, խիստ կասկած է հարուցում և ճիշտ չէ նաև եզրակացության մեջ նշված այն տվյալը, որ առկա ճանապարհատրանսպորտային իրադրությունում իր վարած մեքենան կանգնեցնելու համար <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին տեխնիկական տեսակետից անհրաժեշտ է եղել առնվազն շուրջ 35.7 մետր տարածություն, քանի որ փորձագետը նշվածի վերաբերյալ որևէ գիտական հիմնավորում չի նշել իր եզրակացության մեջ, իսկ ցանկացած վարորդի հայտնի է, որ ամռան ցերեկային ժամին չոր և մաքուր ասֆալտի վրա մեքենան կանգնեցնելու համար անհարժեշտ է ոչ ավելի քան 5-7 մետր։
Այսինք, այս ելակետային տվյալը նույնպես փորձագետը սխալ է նշել իր եզարակացության մեջ, իսկ այդ ելակետային տվյալի ճիշտ նշելը էական նշանակություն կունենար, պարզելու համար, թե <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորրդի գործողությունները ճիշտ են եղել, թե ոչ, քանի որ նա ըստ էության հնարավություն է ունեցել մինչև վթարը կանգնեցնելու իր ավտոմեքենան, եթե նրա մեքենայի արագությունն իրականում եղել է 50 կմ/ժ, որից էլ պարզ կդառնար, որ տուժողն է թույլ տվել ՃԵԿ կանոնների խախտում։
Հետևապես, սույն գործով անհրաժեշտ էր նշանակել դատահետքաբանական և դատավտոտեխնիկական համալիր փորձաքննություն պարզելու համար, թե որքան է կազմել 06.08.2009թ. Դ.Անհաղթի փողոցի թիվ 13/2 շենքի դիմացի ավտովթարի ենթարկված յուրաքանչյուր ավտոմեքենայի արագությունը, տվյալ վայրում այդ արագությունը թույլատրելի է եղել, թե ոչ, եթե վարորդներից մեկը գերազանցել է թույլատրելի արագությունը, ապա դա ինչ պատճառական կապի մեջ է գտնվել վթարի առաջացման հետ, առկա ճանապարհատրանսպորտային իրադրությունում <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին տեխնիկական տեսակետից քանի մետր էր անհրաժեշտ մեքենան կանգնեցնելու համար և արագության գերազանցումը կամ մեքենան չարգելակելու հանգամանքը, տեխնիկական տեսակետից զրկել է արդյոք տվյալ վարորդին վթարը կանխելու հնարավորությունից, թե ոչ, վթարից հետո ավտոմեքենաները որքան հեռավորության վրա են գտնվել միմյանց նկատմամբ և ինչն պատճառով են այդքան հեռավորության վրա գտնվել, հնարավոր է այդյոք <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի վթարի ենթարկվելու մեխանիզմի, ստացած վնասվածքների միջոցով, <<Ֆոլկսվազեն Բեատլ>> մակնիշի, 14 ԱՏ 213 Պ/Հ, ավտոմեքենայի նկատմամբ ունեցած հեռավորությունից և դիրքից, պարզել, թե իրականում որքան է կազմել է <<ՎԱԶ-2107>> ավտոմեքենայի արագությունը մինչև վթարի ենթարկվելը: Իսկ դատարանը մերժելով կրկնակ փոձաքննություն նշանակելու մասին միջնորդությունը փաստացի չի պարզել գործի համար նշանակություն ունեցող վերը նշված հարցերը, քանի որ Լ.Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքն անշուշտ կարող էր հաստատվել միայն համապատասխան մասնագիտական եզրակացաթյուններով:
Սական դատարանը դատավճիռ կայացնելուց անհիմն և անօրինական չի անդրադարձել նշված հարցերին և այդ եգրակացությունը անհիմն դրել է Լ.Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում:
Այսպիսով, բողոք բերած անձը գտնում է, որ գործով ձեռք չեն բերվել բավարար ապացույցներ, որոնք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից հիմնավորեին Լ.Մկրտչյանի մեղքը, որի պայմաններում գտնում է, որ նրա նկատմամբ դատարանը պետք է կայացնի արդարացման դատավճիռ հանցակազմի բացակայության հիմքով։
25. Անդրադառնալով Լ.Մկրտչյանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցին, բողոք բերած անձը նշում է, որ տվյալ դեպքում քաղաքացիական հայցը ներկայացրել է Նունուֆար Սարգսյանը ընդդեմ Լուսինե Մկրտչյանի 3.000.000 դրամի որպես հանցագործությամբ իրեն պատճառած վնասի, այն հիմնավորմամբ, որ Գ.Քոլոյանը եղել է իր որդին, որը վթարից հետո մինչև մահ չի կարողացել աշխատել և ստանալ իր ամսեկան 60.000 ՀՀ դրամ աշխատավարձը:
Այս կապակցությամբ պաշտպանական կողմը դատարան է ներկայացրել ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/1643/02/10 քաղաքացիական գործով կայացրած 2013թ. հունվարի 14-ի որոշումը, որով ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանը որոշել է վերադարձնել ըստ հայցի Գ.Քոլոյանի ընդդեմ Լ.Մկրտչյանի՝ պատճառված վնասի հատուցման պահանջի մասին, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.11.2012թ. վճռի դեմ Նունուֆար Սարգսյանի անունից բերված վերաքննիչ բողոքը։
Միաժամանակ, պաշտպանական կողմը դատարան է ներկայացրել նաև Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 22.11.2012թ. վճռը, որով դատարանը քննելով թիվ ԵԱՔԴ/1643/02/10 քաղաքացիական գործն ըստ հայցի Գ.Քոլոյանի ընդդեմ Լ.Մկրտչյանի՝ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջի մասին, վճռել է կարճել քաղաքացիական գործի վարույթը այն հիմանավորմամբ, որ վիճելի իրավահարաբերությունը բացառում է իրավահաջորդությունը: Վճիռը ստացել է օրինական ուժ:
Հետևապես, տվյալ գործով առկա են անվիճելի ապացույցներ այն մասին, որ տուժող Գ.Քոլոյանը մինչև իր մահը հայցադիմում է ներկայացրել դատարան ընդդեմ Լ.Մկրտչյանի՝ հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջի մասին։
Այդ գործով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.09.2011թ. վճռով վճռվել է՝ <<Գևորգ Նորայրի Քոլոյանի հայցն ընդդեմ Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանի՝ առողջությանը պատճառված վնասի հետևանքով կրած նյութական վնասի փոխհատուցման պահանջի մասին, բավարարել մասնակի։ Պարտավորեցնել պատասխանող Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանին հօգուտ Գևորգ Նորայրի Քոլոյանի, որպես առողջությանը պատճառված վնասի հատուցում վճարել 3.535.439 դրամ, որից 200.000 դրամը՝ որպես հիվանդանոցի մուծումներ, 110.000 դրամը՝ հիվանդասենյակի համար կատարված մուծումներ, 1.205.439 ՀՀ դրամը՝ դեղորայքի ծախսեր, 300.000 դրամը՝ այլ ծախսեր, 280.000 դրամը՝ տաքսի ծառայության ծախսեր, 1.440.000 դրամը՝ առողջությանը պատճառված վնասի հետևանքով կորցրած աշխատավարձ։ Հայցը՝ 2.704,561 դրամի մասով, մերժել։ Ինքնուրույն պահանջ ներկայացնող երրորդ անձ՝ Գոհար Մանուկյանի հայցն ընդդեմ Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանի՝ վնասի հատուցման պահանջի մասին, մերժել>>։
ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանի 09.12.2011թ. որոշմամբ Գ.Մանուկյանի վերաքննիչ բողոքր մերժվել է, իսկ Լ.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքր բավարարվել է մասնակիորեն, որոշվել է դատարանի 13.09.2011թ. վճիռը մասնակի՝ հայցը 3.255.439 ՀՀ դրամ բավարարելու մասով բեկանել և գործն այդ մասով ուղարկել նույն դատարան նոր քննության։
ՀՀ Վերաքննիչ քաղաքացիական դատարանը 09.12.2011թ. որոշմամբ որպես վճռի բեկանման հիմք նշել է, որ <<Դատարանը հայցը՝ կորցրած աշխատավարձը 1.440.000 ՀՀ դրամի չափով բավարարելիս հիմք է ընդունել <<Սիրո վարդ>> տաքսի ծառայություն ՍՊԸ-ի կողմից 25.09.2009թ. տրված տեղեկանքը համաձայն որի՝ Գևորգ Նորայրի Քոլոյանը 01.06.2009թ. աշխատում է <<Սիրո Վարդ>> ՍՊԸ-ում, որպես վարորդ և նրա ամսական աշխատավարձը կազմում է 60.000 /վաթսուն հազար/ ՀՀ դրամ և որպես հաշվարկային հիմք ընդունել է 60.000 ՀՀ դրամը, մինչդեռ, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատարանն այս առումով չի գնահատել ՀՀ աշխատանքի ն սոցիալական հարցերի նախարարության սոցիալական ապահովության պետական ծառայության աշխատակազմի Մաշտոցի Սոցիալական ապահովության ՏԲ-ի կողմից 30.04.2011թ. տրված թիվ 05/1121 գրությունը համաձայն որի՝ ընկերության կողմից ներկայացված հաշվետվությունների համաձայն՝ քաղաքացի Գ.Քոլոյանը որպես վարձու աշխատող հաշվառված չէ, նրա անվամբ չեն կատարվել պարտադիր սոցիալական ապահովագրության վճարումներ։ Որպիսի պայմաններում հայցը՝ այդ մասով ենթակա էր մերժման, հետևաբար բողոք բերող անձի այս առումով ներկայացված փաստարկները հիմնավոր է>>։
Նշված որոշման դեմ Գ.Քոլոյանի ներկայացրած վճռաբեկ բողոքը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քաղաքացիական և վարչական պալատը 2012թ. փետրվարի 15-ին որոշել է վերադարձնել և Վերաքննիչ դատարանի որոշումը ստացել է օրինական ուժ:
Հետևապես, օրինական ուժ ստացած դատական ակտով հաստատված էր այն հանգամանքը, որ կորցրած աշխատավարձի մասով Գ.Քոլոյանի ներկայացրած պահանջ ենթակա է մերժման, որպիսի պայմաններում նշված հանգամանքը սույն գործով կրկին ապացուցման կարիք չունի և Ն.Սարգսյանի հայցն ընդդեմ Լ.Մկրտչյանի վնասի պահանջի մասին ակնհայտ անհիմն է և ենթակա է մերժման:
Ընդ որում Ն.Սարգսյանը նշված պահանջը ներկայացնելուց նաև չի ներկայացրել համապատասխան ապացույց առ այն, որ ինքը գտնվել է Գ. Քոլոյանի խնամքի տակ կամ վերջինս հանդիսացել է իր խնամակալը, որպիսի պայմաններում նույնիսկ Լ.Մկրտչյանի մեղքն ապացուցված համարվելու պայմաննևրում, որևէ ապացույց առկա չէ, որ Լ.Մկրտչյանը Ն.Սարգսյանին որևէ վնաս է պատճառել, իսկ պահանջի այդ մասով ինչպես նշվել է վերը Գ.Քոլոյանի հայցը մերժվել է: Նման պայմաններում դատարանն անհիմն Ն.Սարգսյանին քաղաքացիական հայցի իրավունք է վերապահել, խախտելով քաղաքացիական հայց հարացելու վերաբերյալ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով սահմանված կարգը:
Նույնը վերաբերվում է նաև տուժողի իրավահաջորդ Մ.Քոլոյանի և քաղաքացիական հայցվոր Ա.Ավետիսյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցերին, որոնք նույնպես ենթակա էին մերժման, քանի որ այդ հայցերը մինչև քրեական գործի քննելը լուծվել էին քաղաքացիական դատավարության կարգով և դրանց վերաբերյալ առկա էին օրինական ուժ ստացած դատական ակտեր, որոնք դատարանն անհիմն անուշադրության է մատնել:
26. Բացի այդ, դատարանը, թեև նշել է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալին անձը բնութագրող տվյալները՝ այն, որ ամբաստանյալը կին է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, 19.09.2014թ. Լ.Մկրտչյանի վահանագեղձի ուլտրաձայնային հետազոտությամբ եզրակացվել է <<վահանագեղձի դիֆուզ փոփոխությունների /ԱԻԹ- իտիպի/, երկկորղմանի պարանոցային լիմֆադենոպաթիայի սոնոգրաֆիկ պատկեր>>, սակայն դատարանը միաժամանակ չի անդրադարձել նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին։
Դատարանը տվյալ դեպքում նշել է, որ որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտում է այն, որ ամբաստանյալն առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ է կատարել ոչ մեծ ծանրության հանցանք, ինչպես նաև այն, որ ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին։ Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել։
Նման պայմաններում դատարանը պետք է անդրադառնար նաև նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցին, որը չի արել անհիմն և անօրինական։
27. Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0057/01/14 քրեական գործով 22.10.2014թ. դատավճիռը և Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռ` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ն.Սարգսյանի, տուժողի իրավահաջորդ Մ.Քոլոյանի և քաղաքացիական հայցվոր Ա.Ավետիսյանի հայցերն ընդդեմ Լ.Մկրտչյանի հանցագործությամբ իրեն պատճառված վնասի պահանջի մասին մերժել:
Մեղադրական դատավճիռ կայացնելու դեպքում կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի կողմից 03.10.2013թ. ընդունած համաներման ակտը և ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանին ազատել պատժից կամ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալին արդարացնելու, կամ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու, ինչպես նաև համաներման ակտի կիրառմամբ պատժից ազատելու հիմքեր չկան` հետևյալ պատճառաբանությամբ:

I. Ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանին արդարացնելու մասով.
28. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Ավտոմեքենա կամ մեխանիկական այլ տրանսպորտային միջոց վարող անձի կողմից ճանապարհային երթևեկության կամ տրանսպորտային միջոցների շահագործման կանոնները խախտելը, որը մարդու առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ծանր կամ միջին ծանրության վնաս՝ պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի առավելագույնը երկուհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով՝ որոշակի պաշտոններ զբաղեցնելու կամ որոշակի գործունեությամբ զբաղվելու իրավունքից զրկելով՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով կամ առանց դրա>>:
29. Ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրեն առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչել և դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում իր անձնական օգտագործման <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի 14 ՍՏ 213 պ/հ ավտոմեքենայով ընթանալիս է եղել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի կողմից Դավիթ Անհաղթ փողոցով դեպի Կ. Ուլնեցի փողոցի ուղղությամբ երթևեկելի մասի ձախակողմյան հատվածով: Այդ ընթացքում, երբ հասել է Դավիթ Անհաղթ փողոցի վրա գտնվող <<Եվրոպական համլսարան>>-ից մի փոքր անց հիշել է, որ պետք է տոմսեր վերցնի ու այդ նպատակով ցանկացել է հետադարձ կատարել: Մինչ այդ միացրած է եղել իր մեքենայի ձախ թարթիչը և մեքենայի հայելիների միջոցով նայել ու համոզվել է, որ ոչ մի մեքենա իր ետևից չի գալիս: Այդ ժամանակ ինքը երթևեկել է շատ դանդաղ և շրջադարձ կատարելիս եղել է գրեթե կանգնած վիճակում: Երբ անցել է տրամվայի գծերը և փորձել է շրջադարձ կատարել, վայրկյաններ անց իրեն անհասկանալի կերպով, ոչ իր ետևից, տրամվայի գծերի արանքով, շատ մեծ արագությամբ հայտնվել է <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի Տ 3540 պ/հ տաքսի ավտոմեքենան ու հարվածել է իր մեքենայի դիմացի ձախ անիվին, ինչի հետևանքով անիվի մեջտեղում գտնվող երկաթը կոտրվել է, իսկ մեքենան ուժգին ցնցվել է ու կանգնել: Հարվածից հետո ինքը տեսել է, թե ինչպես է <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենան մոտ 4 մետր բարձրացել ու օդում 3 անգամ պտտվել, որից հետո շրջվել է ու գլխի վրա կանգնել: Դրանից հետո վախից ուշագնաց է եղել, որոշ ժամանակ անց, երբ ուշքի է եկել, տեսել է հավաքված բազմություն, դուրս է եկել մեքենայից ու անմիջապես, վազելով մոտեցել է <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենային, տեսել է, որ մեջը մարդ կա, <<գերբնական ուժով>> կոտրել է մեքենայի դուռը ու օգնել է այնտեղ գտնվող տատիկին դուրս գալ մեքենայից: Մեքենայում գտնվել է միայն տատիկը: Տատիկին մեքենայից հանելուց հետո, հայհոյանքներով դեպի իրեն է վազելով մոտեցել տաքսու վարորդը և փորձել է հարվածել, սակայն հավաքված մարդիկ թույլ չեն տվել: Ինքն այդ ժամանակ զանգահարել է իր փաստաբանին` Զուռնաչյանին, պատմել պատահարի մասին ու խնդրել է հասնել իրեն օգնության: Այդ ժամանակ Զուռնաչյանը գտնվել է մոտակայքում բնակվող եղբոր տանը և կարճ ժամանակ անց եղբոր հետ միասին եկել է դեպքի վայր: Լսել է, թե ինչպես են բղավել, թե <<երեխան չկա>>, ինքը կարծել է, որ վթարի հետևանքով երեխա է մահարցել, որից հետո մի քանի անգամ ուշագնաց է եղել: Ժամանել է շտապօգնության մեքենան, փորձել են իրեն ուշքի բերել, որից հետո ստուգել են իր խմածությունը, այնուհետև իրեն տարել են ոստիկանության բաժին, որտեղ սակայն թույլ չեն տվել իր հետ ներկա գտնվի իր փաստաբանի օգնականը: Ինքը ներկայացրել է կատարվածը, քննիչներն իրեն պատասխանել են, որ չնախատեսված վայրից է փորձել շրջադարձ կատարել և հայտնել են, որ ցանկանում են օգնել իրեն ու որպեսզի ինքը խնդիրներ չունենա սկսել են թելադրել իր ցուցմունքները: Գտնվելով շփոթված վիճակում և վստահելով նրանց` գրել է, թե ինքը ձախ է մանևրել, իսկ իր ետևից ջիպ մակնիշի մեքենաներ են եկել, իբր իրեն խանգարել են և ինքը չնախատեսված վայրից շրջադարձ է կատարել: Քննիչներից տեղեկացել է վթարից տուժվածների առողջական վիճակի մասին: Տատիկի աղջիկը մի քանի անգամ իրենից պահանջել է 2.000 դոլար գումար` իր դեմ բողոք չներկայացնելու համար, ինքը գնացել է հիվանդանոց տատիկին տեսակցության և պարզել է, որ վերջինս լավ է, հրաժարվել է տալ պահանջած գումարը: Քննիչը հորդորել է իրեն տեսակցել նաև վարորդին: Վարորդի հորեղբոր որդու միջոցով գնացել է Էջմիածնում գտնվող վարորդի տուն և նրան առաջարկել է 2.000 ԱՄՆ դոլար, սակայն վարորդը ձեռքը բարձրացրել է ու փորձել է իրեն հարվածել, ինչը սակայն ներկա գտնվողները թույլ չեն տվել: Վարորդն իրենից պահանջել է 5-7.000 ԱՄՆ դոլար` իր դեմ բողոք չներկայացնելու համար: Այս դեպքում ևս հրաժարվել է նշված գումարը տալ: Վարորդի հորեղբոր որդին առաջարկել է իրեն տրամադրել իր ավտոմեքենան` չբողոքելու համար, ինչից ինքը նույնպես հրաժարվել է: Քննիչն իրեն վստահեցրել է, որ երկկողմանի սխալ է տեղի ունեցել, ինքը չնախատեսված վայրից շրջադարձել է կատարել, իսկ տաքսու վարորդը` մեծ արագությամբ է եկել: Հանդիսանալով Կանադայի մշտական բնակիչ` քննիչն իրեն թույլ է տվել մեկնել Կանադա, իսկ որոշ ժամանակ անց գործի քննությանը մասնակցելու համար վերադարձել է Հայաստան: Չի եղել, որ դեպքի վայրում ինքն ասի, թե չի տեսել այդ տաքսի ավտոմեքենան, չի հասկացել, թե ինչպես է այդ ամենը պատահել, իսկ Զուռնաչանն իրեն ասի, թե <<մի խոսիր, դու շոկի մեջ ես>>:
30. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանին արդարացնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքում առկա պատճառաբանությունները, գտնում է, որ դրանք հիմնավորված չեն, ամբաստանյալին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Գևորգ Քոլոյանի նախաքննության ըթնացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ի հուլիսի 1-ից որպես վարորդ աշխատում է <<Սիրո վարդ>> տաքսի ծառայությունում: 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում, իրեն ամրակցված <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի Տ 3540 պ/հ ավտոմեքենան 4 ուղևորով և առանց բեռի, վարել է Երևանի Դ.Անհաղթ փողոցով Կոմիտասի պողոտայի կողմից Ուլնեցի փողոցի ուղղությամբ, շուրջ 50 կմ/ժ արագությամբ, հոծ գծերից մոտ 1 մետր հեռավորության վրա: Չհասած թիվ 13/2 շենքի դիմաց նկատել է իր առջևից, աջ գոտով, մոտ 2 մետր հեռավությամբ և 2-3 մետր միջկողային տարածություն պահպանած, մոտ 40կմ/ժ արագությամբ համընթաց ուղղությամբ երթևեկող <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի 14 ՍՏ 213 պ/հ ավտոմեքենային: Այդ ընթացքում <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքնան առանց ձախ թարթիչ միացնելու ընթացքի ուղղությունը շեղել է դեպի ձախ ու ընթացել դեպի իր ընթացագոտի: Վթարից խուսափելու նպատակով, ինքը ձախ է մանևրել փորձելով անցնել դրան, սակայն այդ ավտոմեքենան իր առջևի ձախ անվադողի հատվածով ընդարվել է իր ավտոմեքենայի աջ կողային մասին, որից հետո իր վարած ավտոմեքենան շրջվել է: Վթարի հետևանքով ինքը և ուղևորներից երեքը ստացել են մարմնական վնասվածքներ ու տեղափոխվել հիվանդանոց: Դեպքի օրն իր մեքենան եղել է սարքին, եղանակը եղել է պարզ, ասֆալտը` չոր, տեսանելիությունը` բավարար: Ընդհարմանը նախորդող պահին իր և <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենային խոչընդոտող կամ որևէ կերպ խանգարող մեքենա չի եղել: Վթարի հետևանքով ինքը վիրահատվել է և դեռևս ունի երկարատև բուժման կարիք, իսկ վթարի մեղավոր վարորդի կողմից որևէ փոխհատուցում չի իրականացվել և վերջինս անգամ իրեն տեսակցելու համար հիվանդանոց չի այցելել:
Վկա Արմենուհի Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 6-ին տատիկի` Սեդա Եղիազարյանի, հորաքրոջ դստեր` Լիանայի, հորեղբոր տղայի` Վաչագանի և հորեղբոր 1 տարեկան 8 ամսեկան երեխայի հետ դուրս են եկել իրենց տանից և պետք է գնային Քանաքեռ թաղամաս: Ինքը Զեյթուն թաղամասում գտնվող 8-րդ հիվանդանոցի մոտ պետք է իջներ: Այդպես որոշել են նույն տաքսի ավտոմեքենայով ուղևորվել: Պատվիրել են <<Հուսո վարդ>> ՍՊԸ-ին պատկանող տաքսի: Նստել են նշված տաքսի ծառայության Գևորգ Քոլոյանի վարած ՎԱԶ 2107 մակնիշի Տ3540 պ/հ ավտոմեքենան և ուղևորվել Զեյթուն թաղամասի ուղղությամբ: Վաչագանը նստել է մեքենայի առջևի նստատեղին` վարորդի կողքը, իր տատիկը նստել է մեքենայի հետևի աջ կողմում, ինքը` հետևի ձախ կողմում, իսկ իրենց մեջտեղում նստած է եղել հորաքրոջ դուստրը, ում գրկում գտնվել է հորեղբոր մանկահասակ երեխան: Իրենց մեքենան Երևանի Դ. Անհաղթ փողոցով Կոմիտասի պողոտայի կողմից ուղևորվել է դեպի Կ. Ուլնեցու փողոց: Մեքենան ընթացել է ուղեմասի ձախ գոտով` հոծ գծերի կողքով: Ժամը 12:00-ի սահմաններում <<Լամբադա>> կոչվող կամուրջից մոտից անցնելով, հասել են Դ.Անհաղթ փողոցի թիվ 13/2 շենքի դիմաց և այդ ժամանակ նկատել է իրենց առջևից 2-րդ գոտով, իրենցից մոտ 1-2 մետր դեպի աջ, համընթաց ուղղությամբ երթևեկող կապույտ գույնի <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենան, որն իր ընթացքը դանդաղեցնելով` ունեցել է մոտ 40 կմ/ժ արագություն: <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենան իր ընթացքի ուղղությունը շեղել է դեպի ձախ` իրենց վարած ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմ, ու վթարից խուսափելու համար իրենց մեքենայի վարորդը մանևրել է դեպի ձախ, բայց <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենան աջից դեպի ձախ կողմ ընթանալուց հետո` հանդիպակաց ուղեմասում, առջևի ձախ մասով ընդհարվել է իրենց ավտոմեքենայի աջակողմյան մասին, որի արդյունքում իրենց ավտոմեքենան 2 պտույտ կատարելուց հետո շրջվել է: Վթարի հետևանքով իրենց ավտոմեքենայի վարորդը և հետևում նստած մյուս ուղևորները, բացի առջևում նստած իր եղբորից ստացել են մարմնական վնասվածքներ, շրջապատի պատահական մարդիկ օգնել են իրենց դուրս գալ մեքենայից ու տեղափոխվել հիվանդանոց: Դեպքի պահին եղանակը եղել է պարզ, ասֆալտը` չոր, տեսանելիությունը` բավարար: Իրենց ավտոմեքենան վթարի ենթարկած <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին դեպքի օրը տեսել է ընդամենը մեկ ակնթարթ, ով իջել է իր մեքենայից և տեսել թե ինչ է կատարվել, որից հետո <<փախել է>> և իրենց ավտոմեքենային չի մոտեցել: Դրանից հետո այդ ավտոմեքենայի վարորդը հիվանդանոց այցելել է ընդամենը մեկ անգամ` շատ կարճ ժամանակով, դրանից բացի նրան ոչ մեկ չի տեսել: Իրենց տաքսի ավտոմեքենայի վարորդի մահվան մասին տեղեկացել է դատարանում:
Վկա Սեդա Եղիազարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 6-ին իր թոռների` Վաչագանի, Լիանայի, Արմենուհու և 1 տարեկան Բելլայի հետ միասին որոշել են Երևան քաղաքի Սիլիկյան թաղամասում գտնվող իրենց տանից գնալ Զեյթուն թաղամաս, որտեղ գտնվող 8-րդ հիվանդանոցի մոտ Արմենուհին պետք է իջներ, այնուհետև պետք է գնային Քանաքեռ թաղամաս` իր քրոջ տուն: Այդպես <<Սիրո վարդ>> տաքսի ծառայությունից պատվիրել են տաքսի ավտոմեքենա: Նշված տաքսի ծառայությանը պատկանող <<ՎԱԶ 2107>> մակնիշի ավտոմեքենայով ժամը 12:00-ի սահմաններում ուղևորվել են դեպի Քանաքեռ թաղամաս: Վաչագանը նստած է եղել վարորդի կողքին, ինքը նստած է եղել մեքենայի հետևի աջ կողմում, իսկ մյուս թոռներն` իր ձախ կողմում: Ճանապարհին զբաղեցրել է փոքրիկ թոռնիկին և ուշադրություն չի դարձրել երթևեկությանը: Երբ հասել են Զեյթուն թաղամաս, տաքսու վարորդը Դ.Անհաղթ փողոցով մեքենան վարել է Կ.Ուլնեցու փողոցի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ նկատել է իրենց առջևից աջ գոտով, համընթաց ուղղությամբ ընթացող արտասահմանյան մակնիշի մի ավտոմեքենա, որն անսպասելի իր ընթացքի ուղղությունը շեղել է դեպի ձախ` իրենց վարած ավտոմեքենայի առջևի մասի ուղղությամբ և այդ պահին ընդհարվել է իրենց ավտոմեքենայի աջակողմյան մասին, որի արդյունքում իրենց ավտոմեքենան շրջվել է: Տեղի ունեցած վթարի հետևանքով իրենց ավտոմեքենայում գտնվողները, բացի իր թոռ Վաչագանից ստացել են մարմնական վնասվածքներ և տեղափոխվել են հիվանդանոց: Ճիշտ է ինքը մեքենաների արագությունից ոչինչ չի հասկանում, սակայն վստահ է, որ իրենց տաքսի ավտոմեքենայի վարորդը մեքենան վարել է հանգիստ և ոչ արագ:
Վկա Վաչագան Եղիազարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում, տատիկի` Սեդա Եղիազարյանի, քրոջ` Բելլա Եղիազարյանի և հորեղբոր դստեր` Արմենուհի Եղիազարյանի հետ գտնվել է Գևորգ Քոլոյանի վարած <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի Տ 3540 պ/հ ավտոմեքենայի մեջ որպես ուղևոր: Ինքը նստած է եղել առջևում, իսկ մյուսները` մեքենայի ետևում: Երևանի Դ.Անհաղթ փողոցով Կոմիտասի պողոտայի կողմից Ուլնեցի փողոցի ուղղությամբ, մոտ 50 կմ/ժ արագությամբ, ուղեմասի ձախ գոտով հոծ գծերից մոտ 0.5-1 մետր հեռավորության վրա, ուղևորվելիս նկատել է իրենց աջ կողմի գոտով, իրենց ավտոմեքենայից մոտ 4-5 մետր առաջ և 1-2 մետր միջկողային հեռավորության վրա համընթաց ուղղությամբ երթևեկող <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի, որը ընթացքի արագությունը կլիներ մոտ 30-40 կմ/ժ-ի սահմաններում: Երբ իրենց ավտոմեքենայի առջևի մասը հասել է <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետևի մասին, այդ ավտոմեքենան անսպասել ընթացքի ուղղությունը շեղել է դեպի ձախ և այդ պահին իրենց մեքենայի վարորդը, ընդհարումից խուսափելու նպատակով ձախ է մանևրել, սակայն մի քանի մետր տարածություն անցնելուց հետո <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենան առջի ձախ մասով ընդհարվել է իրենց ավտոմեքենայի աջ կողային մասին, որի հետևանքով իրենց ավտոմեքենան տրամվայի գծերի վրա սահել ու շրջվել է: Վթարի հետևանքով մեքենայում գտնվողները ստացել են մարմնական վնասվածքներ, բացի իրենից: Վթարից առաջ իրենց ու <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի ավտոմեքենային խանգարող որևէ մեքենա չի եղել:
Վկա Լևոն Սաղաթելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանին, տուժող Գ.Քոլոյանին և քաղաքացիական հայցվոր Ա.Ավետիսյանին չի ճանաչում: 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12:00-ի սահմաններում իրեն պատկանող <<Միցուբիշի-պաջեռո>> մակնիշի 14 ՕԼ 534 պ/հ ավտոմեքենայով ընթացել է Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցով դեպի Կոմիտաս պողոտայի ուղղությամբ: Կ.Ուլնեցի և Դ.Անհաղթ փողոցների խաչմերուկն անցնելուց հետո ընթացել է իր ուղեմասի ձախ գոտով` փողոցի կենտրոնական մասից մոտ 2-3 մետր հեռավորության վրա: Հասել է Եվրոպական համալսարանի դիմաց գտնվող ճանապարհահատվածին ու տեսել է հանդիպակաց ուղեմասի 2-րդ գոտով ընթացող <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենային, որն իր ավտոմեքենայից եղել է մոտ 50 մետր հեռավորության վրա: Այդ պահին <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենան ընթացքի ուղղությունը կտրուկ փոխել է դեպի իր ուղեմասի ուղղությամբ ու այդ պահին էլ նկատել է հանդիպակաց ուղեմասի ձախ գոտով ընթացքող <<Վազ 2107>> մակնիշի տաքսու ավտոմեքենային, որը <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենայի հետ ընդհարումից խուսափելու նպատակով նույնպես ընթացքի ուղղությունը փոխել է դեպի ձախ կողմ, սակայն հանդիպակաց ուղեմասում <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենան առջևի ձախ մասով ընդհարվել է <<Վազ 2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի աջակողմյան դռներին, որից հետո վերջինս շրջվել է և հայտնվել է իր դիմաց, իսկ <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենան տեղում կանգ է առել: Ինքն աջ մանևրելով վերադասավորվել է աջ գոտի` խուսափելով ընդհարումից: Այնուհետև, մոտ 20 մետր ընթանալուց հետո, ավտոմեքենան կանգնեցրել է իր ուղեմասի աջ մասում, մոտեցել է տաքսի ավտոմեքենային, փորձել է հետևի կողմի դուռը բաց անել, սակայն չի կարողացել: Քիչ անց հավաքված անծանոթ մարդկանց օգնությամբ բացել է մեքենայի դուռը և մեքենայից դուրս են բերել փոքրիկ աղջիկ երեխայի, մեքենայում է գտնվել նաև մի տարեց կին, որին դուրս են բերել մի փոքր ուշ: Դեպքի վայր ժամանած շտապօգնության ավտոմեքենան այդ կնոջը տեղափոխել է հիվանդանոց: Երթևեկության ընթացքում մինչ վթարը, նշված ավտոմեքենաներին նկատելու պահին դրանց միջև միջկողային տարածությունը եղել է մոտ 2-3 մետր, <<Վազ 2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի արագությունը եղել է 45-50 կմ/ժ-ի սահմաններում, իսկ <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենայինը` 40-45 կմ/ժ-ի սահմաններում ու վերջինիս ընթացքի ուղղությունը փոխելու պահին <<Վազ 2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի առջևի մասը հավասարված է եղել դրա հետևի մասին: Ինքն այդ ընթացքում երթևեկել է 20-30 կմ/ժ արագությամբ: Դեպքի օրը նշված մեքենաների հետևից կամ առջևից ջիպ տեսակի, բարձր ազդանշանով կամ շատ մեծ արագությամբ հանդիպակաց երթևեկելի գոտով ընթացող մեքենա չի նկատել:
Վկա Արայիկ Ավետիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է <<Սիրո վարդ>> ՍՊԸ-ի տնօրենը և ունեցել է այդ ընկերության կողմից պայմանագրով շահագործվող ՎԱԶ 2107 մակնիշի Տ 3540 պետհամարանիշի ավտոմեքենա: Այն ամրակցված է եղել նշված ՍՊԸ-ում փորձնական որպես տաքսու վարորդ աշխատող Գևորգ Քոլոյանին: 2009թ. օգոստոսի 6-ին տեղեկացել է, որ այդ մեքենան Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցում վթարի է ենթարկվել: Ինքն անմիջապես մեկնել է դեպքի վայր և տեսել իր ընկերությանը պատկանող ՎԱԶ 2107 մակնիշի Տ 3540 պետհամարանիշի ավտոմեքենան տանիքի վրա շրջված վիճակում, իսկ դրանից մոտ 20-30մ հեռավորության վրա տեսել է <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենա: Այդ ժամանակ իր ավտոմեքենայի վարորդը մյուս տուժածների հետ տեղափոխվել էր հիվանդանոց, իսկ <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենայի կին վարորդը գտնվել է դեպքի վայրում, <<շոկի մեջ>> և ընդունել է իր մեղքը, ասել է, որ չի նկատել Գևորգի մեքենան: Հետագայում Գևորգից տեղեկացել է, որ մինչ վթարը նա ընթացել է Դավիթ Անհաղթ փողոցով դեպի Կ.Ուլնեցի փողոցի ուղղությամբ` երթևեկելի մասի ձախակողմյան հատվածով, որի ընթացքում իր աջ գոտով ընթացող <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը ձախ մանևրելով ընդհարվել է իր ավտոմեքենային, որի արդյունքում իր ավտոմեքենան 1-2 շրջապտույտ է կատարել և շրջվել է: Դեպքը նույն կերպ են ներկայացրել նաև դեպքի վայրում գտնվող ականատեսները: <<Ֆոլկսվագեն>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը շրջադարձը փորձել է կատարել ճանապարհի անթույլատրելի հատվածից: Գևորգն իրեն ասել է նաև, որ ինքը մեքենան արագ չի վարել: Ճանաչելով Գևորգին` գիտի, որ վերջինս իր բնույթով դանդաղաշարժ է եղել և մեքենա ևս վարել է դանդաղ, ուստի վստահ է, որ դեպքի օրը նույնպես վերջինս արարգություն չի գերազանցել: Դեպքի վայրից գնացել է հիվանդանոց` տուժածներին տեսակցության: Սկզբում ցանկացել է հօգալ տուժածների բժշկական ծախսերը, սակայն գումարի անբավարարության պատճառով հրաժարվել է: Գևորգն այդ դեպքից հետո հիվանդության պատճառով այլևս չի եկել աշխատանքի: Կատարված վթարի պատճառով իր ավտոմեքենային պատճառվել է մոտ 1 միլիոն դրամի չափով գույքային վնաս:
Տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է տուժող Գևորգ Քոլոյանի քույրը, ով 14.10.2012թ. մահարցել է: 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12-13-ի սահմաններում, երբ Երևանից վերադարձել է Էջմիածին, իրեն է զանգահարել եղբայրը և հայտնել, որ ավտովթարի է ենթարկվել, վիճակը ծանր է և իրեն տեղափոխում են հիվանդանոցի վերակենդանացման բաժանմունք: Ինքն անմիջապես նստել է մեքենա ու եկել Երևանի Գր.Լուսավորիչ հիվանդանոց: Երբ հանդիպել է եղբորը, վերջինս ասել է, որ ինքը վթարի հարցում մեղավոր չէ, մեքենան արագ չի վարել, վթարի մեղավորը հանդիսացել է կողքի ավտոմեքենայի վարորդը, ով չնախատեսված վայրից փորձել է կատարել շրջադարձ: Եղբորը շտապ անհրաժեշտ է եղել վիրահատություն, որը սակայն գումարի անբավարարության պատճառով շուրջ 6 օր ձգձգվել է: Առաջին վիրահատությունից հետո եղբոր վիճակը չի կարգավորվել, հակառակը` վերջինիս վիճակն ավելի է ծանրացել: Առաջին վիրահատությունից հետո, եղբորը հիվանդանոցից դուրս գրելուց հետո, իրենց տուն է եկել իր եղբոր մեքենան վթարի ենթարկած մեքենայի վարորդը` Լուսինեն` վերջինիս մորաքրոջ որդու և իր մորեղբոր որդու հետ: Լուսինեն ասել է, որ ինքը տեղյակ չի եղել, թե իր եղբոր վիճակն այդքան ծանր է, առաջարկել է փոխհատուցել, մինչդեռ կոնկրետ գումար չի նշել: Ինքն, առանց կոնկրետ գումարի չափ նշելու, առաջարկել է վճարել միայն առաջին վիրահատության և սպասվելիք երկրորդ վիրահատության հետ կապված ծախսերը, որին վերջինս համաձայնվել է, սակայն դրանից հետո նա այլևս չի եկել: Եղբորն երկրորդ անգամ են վիրահատել, սակայն կրկին ապարդյուն, նրա ձախ թևի վերքը չի փակվել ու անընդհատ վերքից արտահոսել է: Եղբայրը մշտապես գտնվել է բժիշկների հսկողության տակ: Բժշկական հետազոտություններից մեկի ժամանակ եղբոր մոտ հայտնաբերել են, որ ողնաշարի կոտրվածք է ունեցել, որը նախկինում բժիշկները չեն նկատել, արդյունքում այն սխալ է կպել, ինչի պատճառով եղբոր ոտքերը չեն շարժվել, իսկ վերջին շրջանում դժվար է քայլել և գրեթե միշտ գտնվել է անկողնային վիճակում: Կարիք է առաջացել կատարել երրորդ վիրահատությունը, որը սակայն գումարի անբավարարության պատճառով չի կայացել և եղբայրը սրտամկանի սուր ինֆարկտից մահարցել է: Մինչ այդ դատարանում քննվել է եղբոր հայցն ընդդեմ Լուսինեի վնասի փոխհատուցման պահանջի վերաբերյալ, և եղբայրը սպասել է դատավարության ավարտին, երբ իր հայցը կբավարարվի և ինքն այդ գումարով կկարողանա բուժվել, սակայն դատավարությունը երկար է ընթացել: Եղբոր երրորդ վիրահատության ծախսերը հօգալու համար ինքը 2012թ. հոկտեմբեր ամսին ցանկացել է իրենց բնակարանը գրավ դնել, այդ նպատակով պատրաստել է բոլոր անհրաժեշտ փաստաթղթերը, սակայն եղբայրը մահարցել է: Նախկինում եղբոր վիրահատությունների գումարները երբ չեն բավականացրել, ինքը գյուղատնտեսական վարկ է վերցրել` վիրահատության ծախսերը հօգալու համար: Եղբոր վիրահատությունների և առհասարակ բուժման հետ կապված ծախսերը հօգացել է ինքը: Մինչ ավտովթարի դեպքը, իր եղբայրը նախկինում, որևէ հիվանդությամբ չի տառապել, երբևէ բժշկի չի դիմել, հանդիսացել է պատերազմի մասնակից, սակայն նույնիսկ այդ ժամանակ չի վիրահատվել:
Դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության փորձագետի թիվ հմ 160 եզրակացությամբ` <<1. Ընդհարման սկզբնապահին <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>> մակնիշի 14 ՍՏ 213 պ/հ ավտոմեքենայի երկայնական առանցքի դեպի առաջ ուղղությունը <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի Տ 35 40 պ/հ ավտոմեքենայի երկայնական առանցքի դեպի առաջ ուղղության նկատմամբ թեքված է եղել աջից դեպի ձախ կողմը, և ընդհարման սկզբնապահին միմյանց նկատմամբ այդ ավտոմեքենաների ունեցած փոխադարձ դիրքի, այն է` մեքենաների ընդհարման անկյան, մեծությունը կազմել է ավելի քան շուրջ 29,6 աստիճան:
Մինչև ընդհարումը մեքենաներից որևէ մեկի շարժման հետագիծը բնութագրող տվյալներ փորձաքննությանն առաջադրված չեն և այդպիսիք չեն հետևում նաև ճանապարհատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությունից: Նման պայմաններում այն հարցի պարզաբանումը, թե ընդհարման պահին ճանապարհի առանցքային գծի նկատմամբ ինչպիսի դիրքում են գտնվել պատահարին մասնակից տրանսպորտային միջոցները, տեխնիկական տեսակետից հնարավոր չէ: Սակայն, ի նկատի ունենալով, որ պատահարի պարագաներում <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մինչև ընդհարումը իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղությունը մանևրել է դեպի ձախ, կարող ենք եզրակացնել, որ ընդհարման սկզբնապահին <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի երկայնական առանցքի դեպի առաջ ուղղությունը ճանապարհի` դեպի Ուլնեցի փողոց տանող ուղղության նկատմամբ աջից դեպի ձախ կողմը շեղված է եղել ավելի քան 29,6 աստիճանի անկյան տակ:
2. և 3. Առաջադրված պայմաններում <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի բացատրությունից բխող տվյալներն այն մասին, որ պատահարից առաջ մեքենան վարելիս է եղել հանդիպակաց ուղեմասերը բաժանող զույգ հոծ գծանշումներից մոտ 0,5 մետր հեռավորության վրա, որի ընթացքում էլ իր վարած ավտոմեքենայի ընթացքի ուղղությունը մանևրել է դեպի ձախ, տեխնիկական տեսակետից չեն համապատասխանում տվյալ պատահարի առաջացման մեխանիզմին, իսկ ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի բացատրությունից բխող տվյալներն այն մասին, որ պատահարից առաջ առջևում, համընթաց ուղղությամբ ընթացող <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը մեքենան վարելիս է եղել իր վարած ավտոմեքենայի աջ կողմից` մոտ 3 մետր միջկողային հեռավորության վրա, որտեղից էլ սկսել է դեպի ձախ հետադարձ կատարել, տեխնիկական տեսակետից համապատասխանում են տվյալ պատահարի առաջացման մեխանիզմին, ինչն և ենթակա է քննարկման պատահարին մասնակից տրանսպորտային միջոցների վարորդների գործողությունների տեխնիկական վերլուծության ընթացքում:
Առաջադրված պայմաններում <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու համար, նախ պետք է ընդհանրապես ձեռնպահ մնար տվյալ ճանապարհահատվածում դեպի ձախ հետադարձ կատարելուց, իսկ հանդիպակաց ուղղության երթևեկելի ուղեմասը մուտք գործելու նպատակով, դեպի ձախ հետադարձի կատարումն սկսելուց առաջ, երթևեկության անվտանգությունն ապահովելու և վթարային իրավիճակ չստեղծելու համար, նախ պետք է ճանապարհը զիջեր հետևից, իր ընթացքի ուղղության ձախ կողմով` նույն ուղղության երթևեկելի ուղեմասի ձախակողմյան երթևեկելի գոտով, մոտեցող <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենային, որից հետո, վերադասավորվելով ձախակողմյան եզրային երթևեկելի գոտում, պետք է երթևեկությունը շարունակեր ուղիղ ուղղությամբ և, դրանից հետո միայն, հետադարձի կատարման համար նախատեսված տեղում կատարեր հետադարձ: Դրա փոխարեն, առաջադրված պայմաններում հետևից, իր ընթացքի ուղղության ձախ կողմով` նույն ուղղության երթևեկելի ուղեմասի ձախակողմյան երթևեկելի գոտով, մոտեցող ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի առկայության պայմաններում, առանց ճանապարհը վերջինիս զիջելու, արգելված տեղում դեպի ձախ հետադարձ կատարելու և հանդիպակաց ուղղության երթևեկելի ուղեմաս մուտք գործելու նպատակով, իր ընթացքի ուղղության երթևեկելի ուղեմասի ոչ եզրային երթևեկելի գոտուց մեքենայի ընթացքի ուղղությունը մանևրելով դեպի ձախ և սկսելով դեպի ձախ հետադարձի կատարումը, ինչը տեխնիկական տեսակետից վտանգավոր է եղել երթևեկության ու, մասնավորապես, ՎԱԶ-2107 մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի երթևեկության համար, <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը թույլ է տվել գործողություններ, որոնք հակասել են <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման մասին>> ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի և ՃԵԿ-ի 36, 39 և 40 կետերի պահանջներին:
Իր այդ գործողություններով էլ <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը պայմանավորել է տվյալ պատահարի առաջացումն` ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից:
<<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդը տվյալ ընդհարումը կանխելու տեխնիկական հնարավորություն չի ունեցել, քանի որ առաջադրված պայմաններում <<ՖՈԼԿՍՎԱԳԵՆ-ԲԵԱՏԼԵ>>մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմից հետադարձի կատարման ու, դրանով պայմանավորված, <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի երթևեկության համար տեխնիկական տեսակետից վտանգն առաջ գալու սկզբնապահից սկսած մինչև ընդհարման պահը <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի անցած տարածության մեծությունը կազմել է շուրջ 18,1 մետր, իսկ առկա ճանապարհատրանսպորտային իրադրությունում իր վարած մեքենան կանգնեցնելու համար <<ՎԱԶ-2107>. մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդին տեխնիկական տեսակետից անհրաժեշտ է եղել առնվազն շուրջ 35,7 մետր տարածություն:
Առաջադրված պայմաններում <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդի կողմից թույլ տրված այնպիսի գործողություններ, որպիսիք տեխնիկական տեսակետից հակասեին ՃԵԿ-ի պահանջներին ու պայմանավորած լինեին տվյալ ընդհարման առաջացումը, չեն դիտվում>>:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1122/հ եզրակացությամբ այն մասին, որ <<Քաղ. Գ.Քոլոյանի ստացած մարմնական վնասվածքը` ձախ նախաբազկի ոսկրերի կոտրվածքի ձևով, հասցվել է բութ կոշտ առարկայով /ներով/, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով ի նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը քսանմեկ օրից ավելի: Սակայն եթե բժշկական փաստաթղթերը ներկայացվեն ԴԲԳԳԿ և ի հայտ գան նոր տվյալներ, պաա հնարավոր է հետևություններում լինեն համապատասխան փոփոխություններ: Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1122/հ եզրակացության լրացման համաձայն` քաղ. Գ. Քոլոյանի ստացած մարմնական վնասվածքները` ձախ բազուկոսկրի վ/3-ի փակ բազմաբեկորային կոտրվածքի և բազուկոսկրի գլխիկի հոդախախտի ձևով, պատճառել են առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող>>:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 157 եզրակացությամբ այն մասին, որ <<1. Գ.Քոլոյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննությամբ` մարմնական վնասվածքների օբյեկտիվ հատկանիշներ չեն հայտնաբերվել:
2. Գ.Քոլոյանի մահը վրա է հասել սրտի պսակաձև անոթներում արյան շրջանառության սուր խանգարումից` սրտամկանի սուր ինֆարկտից, որը հետևանք է չափավոր արտահայտված աթերոսկրելոզի: Տվյալ հետևությունը հիմնավորվում է դիակի փորձաքննությամբ հայտնաբերված գլխուղեղի հիմի անոթների, աորտայի կրծքային, որովայնային, զստային, երիկամային հատվածների և առավելապես սրտի պսկաձև անոթների աթերոսկրելոտիկ փոփոխություններով, սրտամկանի անհավասարաչափ արյունալեցմամբ և հանկարծամահությանը բնորոշ հետևյալ դիակային երևույթներով` ներքին օրգանների կանգային գերարյունություն, արյան հեղուկ վիճակ, կետավոր արյունազեղումներ սրտի էպիկարդի և թոքերի պլևրայի տակ: Հաշվի առնելով վաղ դիակային երևույթների զարգացվածության աստիճանը, պետք է ենթադրել, որ Գ. Ն. Քոլոյանի մահը վրա է հասել դիակի դատա-բժշկական փորձաքննությունը կատարվելուց մոտ 24-32 ժամ առաջ:
Ապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի թիվ Հմ` 28330910 եզրակացությամբ այն մասին, որ.
<<ա/ Փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում <<Volkswagen Beetle>> մակնիշի 14 ՍՏ 213 պ/հ ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով այդ ավտոմեքենայի /գույքի/ վնասի չափը, դեպքի օրվա դրությամբ գործող շուկայական գներով կարող է կազմել 376.300 /երեք հարյուր յոթանասունվեց հազար երեք հարյուր/ դրամ:
բ/ Փորձաքննությանը տրամադրված վիճակում <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի Տ 35 40 պ/հ ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով այդ ավտոմեքենայի /գույքի/ վնասի չափը, դեպքի օրվա դրությամբ գործող շուկայական գներով կարող է կազմել 999.400 /ինը հարյուր իննսունինը հազար չորս հարյուր/ դրամ>>:
06.08.2009թ.-ի ճանապարհատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության մասին արձանագրությամբ` <<Վրաերթը կատարվել է Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթ փողոցի թիվ 13/2 հասցեի դիմաց ընկած հատվածում, որտեղ ճանապարն եղել է ասֆալտապատ, չոր, հարթ, հորիզոնական և ուղիղ: Վթարված<<ՎԱԶ-2107>> մանկիշի Տ 3540 պ/հ ավտոմեքենայի առջևի մասում գետնին թափված է եղել յուղ, իսկ կողքին և առջևում` ապակու մանր կտորներ: Դ. Անհաղթ փողոցի լայնությունը եղել է 24 մետր>>:
06.08.2009թ.-ի տրանսպորտային միջոցի զննության մասին արձանագրությամբ`<<<<ՎԱԶ-2107>> մանկիշի Տ 3540 պ/հ ավտոմեքենայի թափքը դեֆորմացված է>>:
06.08.2009թ.-ի տրանսպորտային միջոցի զննության մասին արձանագրությամբ` <<<<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի 14 ՍՏ 213 պ/հ ավտոմեքենայի առջևի ձախ անվաթևի անկյունային մասը դեֆորմացված է, առջևի ձախ լուսարձակի ապակին կոտրված է, իսկ առջևի ձախ անվադողը եղել է առանձնացված>>:
31. Ինչ վերաբերվում է տուժող Գ.Քոլոյանի, վկա Վաչագան Եղիազարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, ինչպես նաև վկաներ Արմենուհի Սարգսյանի, Սեդա Եղիազարյանի, Լևոն Սաղաթելյանի, Արայիկ Ավետիսյանի և տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի դատարանում տված ցուցմունքները կասկածի տակ դնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններին, ապա դրանք հիմնավորված չեն և չեն բխում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից: Գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ վերոնշյալ անձանց ցուցմունքներում կան աննշան տարբերություններ, սակայն Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ դրանք պայմանավորված են դեպքից մոտ հինգ տարի անցած լինելու հանգամանքով և չեն կարող հիմք հանդիսանալ այդ ցուցմունքներն ամբողջությամբ կասկածի տակ դնելու համար:
32. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ հիմնավորված չեն գործով նշանակված դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության թիվ 160 եզրակացությունը կասկածի տակ դնելու վերաբերյալ վերաքննիչ բողոքի պնդումները: Վերոնշյալ փորձաքննության եզրակացությունը հիմնավորված է, այն կասկած չի հարուցում, ապացույցները, որոնց վրա հիմնված է եզրակացությունը չեն ճանաչվել ոչ հավաստի, բացի այդ, չեն խախտվել նաև փորձաքննության կատարման դատավարական կանոնները: Վերոնշյալ պատճառաբանություններով Վերաքննիչ դատարանը մերժեց նաև համալիր դատահետքաբանական և դատաավտոտեխնիկական փորձաքննություն նշանակելու մասին պաշտպանության կողմի հարուցած միջնորդությունը:
33. Վերոգրյալների հիման վրա, Վերաքննիչ դատարանը, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանը 2009թ. օգոստոսի 6-ին, ժամը 12.00-ի սահմաններում իր կողմից վարած <<Ֆոլկսվագեն-Բեատլե>> մակնիշի 14 ՍՏ 2013 պ/հ ավտոմեքենայով Երևան քաղաքի Դավիթ Անհաղթ փողոցով երթևեկելիս թիվ 13/2 շենքի դիմաց, թույլ է տվել ՃԵԿ-ի 36, 39 և 40 ու <<Ճանապարհային երթևեկության անվտանգության ապահովման>> մասին ՀՀ օրենքի 23 հոդվածի 3-րդ կետերի պահանջներին հակասող գործողություններ, այն է` իր ընթացքի ուղղության ձախակողմյան երթևեկելի գոտով մոտեցող Գևորգ Նորայրի Քոլոյանի վարած <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի Տ 35-40 պ/հ ավտոմեքենայի առկայության պայմաններում, ճանապարհը չի զիջել վերջինիս և պայմանավորելով պատահարի առաջացումն ու ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, արգելված տեղում դեպի ձախ հետադարձ կատարելու և հանդիպակաց ուղեմաս մուտք գործելու նպատակով, իր երթևեկելի ուղեմասի ոչ եզրային գոտուց մանևրելով դեպի ձախ ընդհարվել է նշված <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի աջ կողմին, որի արդյունքում վերջինս շրջվել է:
Ավտովթարի հետևանքով <<ՎԱԶ-2107>> մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Գ.Քոլոյանի առողջությանն անզգուշությամբ պատճառել է ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Այսինքն, կատարել է հանցագործություն` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

II. Տուժողի իրավահաջորդ Մ.Քոլոյանի և քաղաքացիական հայցվորներ Ա.Ավետիսյանի, Ն.Սարգսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերն առանց քննության թողնելու մասով.
34. Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի, քաղաքացիական հայցվորներ Արայիկ Ավետիսյանի և Նունուֆար Սարգսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը պետք է թողնել առանց քննության` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի`
<<1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
3. Հայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ինչպես նաև պետք է բովանդակի խնդրանք` վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը թիվ ՎԲ-150/07 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ <<քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հարուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի>>:
Տվյալ դեպքում տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի և քաղաքացիական հայցվոր Արայիկ Ավետիսյանի կողմից նախաքննության ընթացքում ներկայացվել են քաղաքացիական հայցեր, որոնցում չեն պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջները, մասնավորապես Ա.Ավետիսյանի քաղաքացիական հայցում` չի նշվել, թե ում դեմ է հարուցվում քաղաքացիական հայցը, ինչպես նաև երկու քաղաքացիական հայցերը չեն բովանդակում խնդրանք վնասի հատուցման համար կոնկրետ դրամական գումարի և գույքի բռնագանձման մասին, փոխարենը ներկայացրել են խնդրանք իրենց քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին:
Քաղաքացիական հայցվոր Նունուֆար Սարգսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցում նշվել է, թե <<...Նկատի ունենալով, որ ես գտնվել եմ Գևորգ Քոլոյանի խնամքի տակ և նա հանդիսացել է իմ միակ կերակրողը, ուստի ամբաստանյալ Լուսինե Մկրտչյանի կատարած վերը նշված հանցագործության հետևանքով Գևորգ Քոլոյանի կողմից նշված եկամուտները չստանալու պատճառով ես զրկվել եմ ապրուստի միջոցներից և չստացած եկամուտների ձևով ինձ նույնպես պատճառվել է գույքային վնաս` 3.000.000 դրամի չափով>>, և դատարանին խնդրել է Լուսինե Մկրտչյանից հօգուտ իրեն բռնագանձել 3.000.000 ՀՀ դրամ: Դատարանը գտել է, որ Ն.Սարգսյանի հայցի առարկան հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնաս չի հանդիսանում և հետևաբար այն պետք է թողնել առանց քննության:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտել է, որ տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի, քաղաքացիական հայցվորներ Արայիկ Ավետիսյանի և Նունուֆար Սարգսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցերը պետք է թողնել առանց քննության, միաժամանակ նրանց պետք է իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայցերը լուծել քաղաքացիական դատավարության կարգով, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` <<քրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով>>:
35. Վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, թե <<…դատարանն անհիմն կերպով է տուժողի իրավահաջորդ Մարիետա Քոլոյանի, քաղաքացիական հայցվորներ Արայիկ Ավետիսյանի և Նունուֆար Սարգսյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցերը թողել առանց քննության, քանի որ այդ հայցերը մինչև քրեական գործի քննելը լուծվել էին քաղաքացիական դատավարության կարգով և դրանց վերաբեյալ առկա էին օրինական ուժ ստացած դատական ակտեր>>, հիմնավորված չէ` նկատի ունենալով, որ քրեական գործում առկա է միայն հանգուցյալ Գևորգ Քոլոյանի` ընդդեմ Լուսինե Մկրտչյանի պատճառված վնասի փոխհատուցման պահանջի մասին հայցով քաղաքացիական գործերով կայացված որոշումները, իսկ տուժողի իրավահաջորդ Մ.Քոլոյանի, քաղաքացիական հայցվորներ Ա.Ավետիսյանի և Ն.Սարգսյանի ներկայացրած քաղաքացիական հայցերով դատարանի օրինական օրինական ուժի մեջ մտած որոշումներ առկա չեն:

III. Ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով.

36. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերի համաձայն`
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի 8-րդ կետի համաձայն`
<<1. Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
…8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը>>:
37. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ <</.../ պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությամբ, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ կրելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին։
Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին։
/.../ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։ Չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքը ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիաթյան հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին>> /Դավիթ Ռոբերտի Հովհաննիսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 11-12-րդ կետերը/։
Դ.Հովհաննիսյանի գործով որոշման մեջ ձևավորված իրավական դիրքորոշումից երևում է, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցի լուծման ժամանակ դատարանը, ի թիվս այլ հանգամանքների, պետք է հաշվի առնի կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի և բնույթի վերաբերյալ դիրքորոշում Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Դ.Մադաթյանի գործով որոշման մեջ, որի համաձայն՝ <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ։ Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> /տե՛ս, Գարուշ Նորիկի Մադաթյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի թիվ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը/։
38. Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի պետք է առնի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, որոնք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը։
39. Առաջին ատյանի դատարանը, ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի առնելով վերջինիս կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը /կատարել է ոչ մեծ ծանրության հանցագործություն/, հանցավորի անձը և նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դիտելով այն, որ կին է, նախկինում դատապարտված չի եղել, 19.09.2014թ. վերջինիս վահանագեղձի ուլտրաձայնային հետազոտությամբ եզրակացվել է <<վահանագեղձի դիֆուզ փոփոխությունների /ԱԻԹ-ի տիպի/, երկկողմանի պարանոցային լիմֆադենոպաթիայի սոնոգրաֆիկ պատկեր>>, ինչպես նաև այն, որ ինքնակամ ներկայացել է ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում վերջինիս նկատմամբ սահմանել է կալանքի ձևով համաչափ պատիժ:
40. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ` կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով վերջինիս պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող վերոնշյալ հանգամանքները, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, հանցագործությամբ տուժող կողմին պատճառված վնասները որևէ կերպ չհարթելու հանգամանքը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալները բավարար չեն գալու այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, և նրա նկատմամբ իրեն վերագրվող հանցագործության համար կալանքի ձևով նշանակված պատժի միջոցով կարելի է հասնել ՀՀ քրեական օրենգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
41. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է նաև, որ ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանի նկատմամբ կիրառելի չէ <<ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 03.10.2013թ. որոշումը, նկատի ունենալով, որ այդ որոշման 9-րդ կետի 6-րդ ենթակետի համաձայն` <<համաներումը չի կարող կիրառվել այն անձանց նկատմամբ, որոնք մինչև դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը չեն հատուցել կամ այլ կերպ չեն հարթել ենթադրյալ հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառած վնասը, կամ առկա է վեճ հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնասի կամ դրա չափի կապակցությամբ>>: Սույն քրեական գործի ապացույցներից երևում է, որ տուժողի իրավահաջորդ Մ.Քոլոյանի և ամբաստանյալ Լ.Մկրտչյանի միջև առկա է վեճ` հանցագործությամբ պատճառված և հատուցման ենթակա վնասի և դրա չափի կապակցությամբ, որի պայմաններում համաներման կիրառումը հնարավոր չէ:
42. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը պաշտպան Վ.Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և ամբաստանյալին արդարացնելու, կամ վերջինիս նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժ նշանակելու, ինչպես նաև համաներման ակտի կիրառմամբ պատժից ազատելու հիմքեր չկան, նկատի ունենալով, որ դատարանը դատավճիռ կայացնելիս թույլ չի տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք կարող էին հանգեցնել դատական սխալի:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ և 394-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Պաշտպան Վ.Զուռնաչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 22-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով` թողնել օրինական ուժի մեջ:
2. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:



Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ