Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0054/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Սերգեյ Ավետիսյան
Գեղամ Բակլաչև
Գրիգորի Սաֆարով Ամայակի
Գրիգորի Սաֆարով
Գեղամ Բակլաչև
Գեղամ Բակլաչև
Սերգեյ Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մարինե Մելքոնյան
Վճռաբեկ
Լիլիթ Թադևոսյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Հոդված 266 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Ռուբիկ Մխիթարյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Մարինե Մելքոնյան
Վճռաբեկ
Լիլիթ Թադևոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-09-01 | 16:30 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-08-30 | 17:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-08-15 | 16:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-07-18 | 16:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-06-28 | 15:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-06-01 | 14:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-05-03 | 14:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-03-31 | 14:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-03-03 | 15:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2017-02-01 | 12:30 | 3 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2016-12-29 | 13:00 | 3 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-10-11 | 12:30 | 1-ին | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2016-10-06 | 16:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-30 | 16:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-23 | 16:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-08 | 16:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-09-01 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-08-30 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-07-21 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-07-14 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-07-07 | 14:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-06-23 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-06-16 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-06-02 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-05-19 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-05-05 | 13:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-04-21 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-04-14 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-04-07 | 12:30 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2016-03-17 | 14:00 | 1-ին | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2016-02-19 | 17:00 | 1-ին | Չի կայացել | ||
| Վճռաբեկ | 2016-01-15 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-12-28 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-12-17 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-12-08 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-11-24 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-11-17 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-11-10 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-10-27 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-10-20 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-10-13 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-22 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-15 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-09-02 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-31 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-29 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-27 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-23 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-14 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-07-02 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-06-25 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-06-17 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-06-10 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-06-04 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-05-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-05-14 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-05-07 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-27 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-20 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-15 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-09 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-04-02 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-03-26 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-03-19 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-03-10 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-02-25 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-02-09 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2015-01-16 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-12-19 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-12-12 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-28 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-20 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-11-06 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-10-15 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-10-07 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-09-22 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-31 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-15 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-04 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-27 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ԵԱՔԴ/0054/01/14
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան
դատավորներ` Մ.Պապոյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ` Հ. Հակոբյանի
մասնակցությամբ`
դատախազներ Ն.Աշրաֆյանի,
Գ.Ամիրյանի
պաշտպաններ Գ.Հակոբյանի
Կ.Ղազարյանի
ամբաստանյալներ Գ.Բակլաչևի
Ս.Ավետիսյանի
2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Երևան քաղաքում,
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի և ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքները.
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2014 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14102914 քրեական գործը:
Նույն օրը` 2014 թվականի հունվարի 18-ին, Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը ներգրավվել է որպես կասկածյալ՝ նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրվելով չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացրել Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը` 2014 թվականի հունվարի 21-ին, Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունվարի 22-ի որոշմամբ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի հունվարի 22-ին Գ.Սաֆարովը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի մարտի 15-ին թիվ 14102914 քրեական գործի նյութերով հարուցվել է նոր քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով, որին շնորհվել է թիվ 14122814 համարը, և միացվել է թիվ 14102914 քրեական գործին:
Նույն օրը` 2014 թվականի մարտի 15-ին, Տիգրան Ֆրունզի Պողոսյանը ճանաչվել է տուժող:
Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի մարտի 16-ին որոշումներ է կայացրել Ս.Ավետիսյանի մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Հետագայում` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին, նախաքննության մարմինը նոր որոշումներ է կայացրել Ս.Ավետիսյանի մեղադրանքը կրկին փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին, նախաքննության մարմինը նաև որոշում է կայացրել Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի Ս.Ավետիսյանից 35 (երեսունհինգ) անգամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռքբերելու առնչությամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Նույն օրը թիվ 14102914 քրեական գործից Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 14132514 համարի ներքո:
2014 թվականի հունիսի 4-ին Ս.Ավետիսյանը հայտնաբերվել, վերցվել է արգելանքի և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը` 2014 թվականի հունիսի 4-ին, Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը ձերբակալվել է:
2014 թվականի հունիսի 6-ին Գ.Բակլաչևը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունիսի 6-ի որոշմամբ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունիսի 7-ի որոշմամբ Է.Բակլաչևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի հուլիսի 21-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել Գ.Սաֆարովի կողմից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու առնչությամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հուլիսի 30-ին Գ.Բակլաչևին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով:
2. 2014 թվականի մայիսի 7-ին Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 14132514 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, այն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության:
2014 թվականի օգոստոսի 14-ին մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ուղարկվել նաև Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-ին մասով ու ՀՀ քրեական օրենսգքրի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով`16 (տասնվեց) դրվագով թիվ 14102914 քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 համարը, այն ևս ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 և Ս.Ավետսիյանի ու Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում` թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարի ներքո:
3. 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09115615 քրեական գործը:
2015 թվականի օգոստոսի 27-ին Գ.Բակլաչևը նշված քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին թիվ 09115615 քրեական գործից Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 09121915 համարի ներքո:
2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ 09121915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ այդ գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության:
4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ:
Նույն օրը Գ.Սաֆարովի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, նրա վերաբերյալ մասը թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական գործից առանձնացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 համարի ներքո և գործով վարույթը կասեցվել է:
5. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` 2016 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15 քրեական գործը միացվել է նրա և Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական գործին:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով, որի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 4-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նույն դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագներով առաջադրված մեղադրանքներում:
Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 4-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատավճռի դեմ գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Աշրաֆյանի և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի կողմից բերվել են վերաքննիչ բողոքներ, որոնք Վերաքննիչ դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
6. Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, 2014թ.-ի հունվարի 16-ին` ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Երևան քաղաքի բնակիչ Գրիգոր Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թ-ին` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ:
Բացի այդ, 01.08.2013թ. ժամը 15:40-ի սահմաններում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 02.08.2013թ. ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 03.08.2013թ. ժամը 19:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար– Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 04.08.2013թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 05.08.2013թ. ժամը 20։50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 06.08.2013թ. ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 13.08.2013թ. ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 15.08.2013թ. ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 16.08.2013թ. ժամը 23:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 17.08.2013թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 18.08.2013թ. ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան- Հր.Քոչար փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 19.08.2013թ. ժամը 18:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 20.08.2013թ. ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 25.08.2013թ. ժամը 19:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 30.08.2013թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 25.09.2013թ. ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 26.09.2013թ. ժամը 18։15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս– Գյուլբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 30.09.2013թ. ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց:
Բացի այդ, 15.10.2013թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 17.10.2013թ. ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 19.10.2013թ. ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 21.10.2013թ. ժամը 23։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 22.10.2013թ. ժամը 20։25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 24.10.2013թ. ժամը 22:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 28.10.2013թ. ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 30.10.2013թ. ժամը 01:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան
փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի
չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 06.11.2013թ. ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար և Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այղ, 13.11.2013թ. ժամը 18։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 14.11.2013թ. ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 15.11.2013թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 17.11.2013թ. ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 20.11.2013թ. ժամը 22:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 21.11.2013թ. ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 22.11.2013թ. ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար- Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 23.11.2013թ. ժամը 23։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
(...)
Բացի այդ, 2014թ. հունվարի 18-ին՝ ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկելու ժամանակ, իր կողմից վարվող «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի ավտոմեքենայով կյանքի համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տիգրան Ֆրունզի Պողոսյանի նկատմամբ, վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով»:
7. Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, 2013թ. հունիսի 4-ին, ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 6-ին` ժամը 16:24-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 7-ին` ժամը 17:07-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 8-ին` ժամը 01:37-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 12-ին` ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 16-ին` ժամը 17:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 17-ին` ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 18-ին` ժամը 18:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 19-ին` ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 22-ին` ժամը 18։45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 23-ին` ժամը 17:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 26-ին` ժամը 23:59-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 27-ին` ժամը 15:31-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 30-ին` ժամը 19:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարգարյան 29/2 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հուլիսի 1-ին` ժամը 18:29-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հուլիսի 4-ին` ժամը 19:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
(...)
[Բացի այդ,] Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում գտնվող թիվ 14102914 քրեական գործով հանդիսանալով ամբաստանյալ, 2015 թվականի հուլիսի 29-ին` ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 10 հասցեում գտնվող հիշյալ դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում նույն քրեական գործով դատական նիստն ավարտվելուց հետո ներկա գտնվող անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի, խախտելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին 2002թ. դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառակարության 2010թ. մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, ապօրինի ձեռք է բերել և իր տաբատի գրպանում պահել է փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված խոշոր չափի` ընդհանուր 0.0306 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող հաբեր»:
8. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, դատաքննության ընթացքում նախ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, ապա պատասխանելով առաջադրված հարցերին` հայտնել է, որ. «(...) Գ.Սաֆարովի հետ ծանոթացել է Գեղամի միջոցով, գովազդների և նմանատիպ այլ բաների համար` գործնական բնույթով: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել, հանդիպել և հեռախոսազրույցներ է ունեցել նրա հետ, սակայն ոչ հաճախակի: Նրա հետ շփումը կապված է եղել միայն «սայտերի» նպատակով: Սաֆարովի հետ «Սաս» սուպերմարկետի մոտ չի հանդիպել: «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, երբ ոստիկանները իրեն են մոտեցել, իր հետ մարդ չի եղել, ինքը այնտեղ մարդ սպասելուց է եղել, մոտեցել են իրեն և «խուժանավարի» մի երեք կամ չորս հոգով քաղաքացիական հագուստով թափել են իր վրա, որից հետո էլ ինքը մեքենայով հեռացել է այնտեղից: Նրանք գալուց հետո չեն ներկայացել, հայհոյանքներով թափել են ավտոյի վրա, ինչի պատճառով էլ ինքը հեռացել է այնտեղից, քանի որ դրանից մի քանի ամիս առաջ նույն տեղում իր եղբորն էին զենքով խփել: Չի իմացել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են, եթե իմանար, փախուստի չէր դիմի: Իր կողմից Սաֆարովին և նրա ընտանիքի անդամներին սպառնալիքներ չի եղել, ինքը նույնիսկ նրա ընտանիքին չի ճանաչում: Կտրականապես հերքում է, որ որևէ անգամ Սաֆարովի հետ թմրամիջոցների հետ կապված խոսակցություն է ունեցել, Սաֆարովն իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել: Կիևյան կամրջի մոտ ապրել է տասը տարուց ավել, կոնկրետ չի հիշում, թե այդ օրն ինչի համար է կանգնած եղել, իր հիշելով ծխախոտ է գնել: Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, ապակին ջարդվել է այն ժամանակ, երբ նրանցից մեկը կախված է եղել մեքենայից: Իրեն միանգամից փախուստի դիմելը դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը: Տուժող Տ.Պողոսյանի ցուցմունքը սուտ է: Իր դիմացից մեքենա չէր կարող գալ, ինքն աջ կողմով է գնացել, իսկ Տ.Պողոսյանն իր մեքենայի վրայից ընկել է այն ժամանակ, երբ ինքը դանդաղեցրել է մեքենայի ընթացքը և աջ է մտել, որից հետո վերևից բան է պոկվել և նա ընկել է: (...) Տուժողին մեքենայի վրա տարել է «Սաս» սուպերմարկետի մոտից մինչև Օրբելի (...) չբարձրացած աջ կողմ գնացող ճանապարհ: Ինքն առաջարկել է, որ կանգնի, և նա մեքենայի վրայից իջնի, քանի որ չի ճանաչում, թե ով է, նա համաձայնել է, որից հետո ինքը դանդաղեցրել է ընթացքը, որի ժամանակ մի ձեռքը թողել է և այդ պահին ապակին է ջարդվել: Սաֆարովի հետ Գեղամն է իրեն ծանոթացրել գործնական նպատակով, քանի որ Սաֆարովը համակարգչային ծառայությամբ էր զբաղվում, որը (...) կապված է եղել կնոջ հետ: Նրա հետ ուշ-ուշ է շփվել, միայն այն ժամանակ, երբ կնոջն է պետք եղել: Ինքը զանգել է նրան, սակայն կինն է խոսել, չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ համակարգչային բաներից չի հասկանում, ինչ-որ գովազդային բաներ են արել: (...)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
8.1. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` Ս.Ավետիսյանը հայտնել է, որ. «(...) Գրիգորի Սաֆարովին ու առհասարակ որևէ անձի երբևէ թմրանյութ չի իրացրել, չի տվել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել: [Գ]տնում է, որ թմրամոլությունը (...) հիվանդություն է, [ուստի] իր բարոյականությունն իրեն թույլ չի տա երբևէ որևէ մեկի թմրանյութ վաճառել, ինչը կարող են հաստատել իրեն ճանաչող մարդիկ: Չի կարող բացատրել, թե ինչու է Գ.Սաֆարովը հայտնել, որ իրենից թմրանյութ է վերցրել, սակայն հնարավոր է նրան ուղղորդած լինեն այն մարդիկ, ովքեր ցանկացել են իրեն վատություն անել: Պահանջում է, որ առերես հարցաքննեն Սաֆարովի հետ, (...) ցանկանում է պարզել, թե ինչու է նման կերպ զրպարտում իրեն (...), ունի բազմաթիվ այլ հարցեր, որի արդյունքում կբացահայտվի, որ Սաֆարովը ստում է: (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 165-166-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
9. Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) Սաֆարովին ճանաչում է 1990 թվականից, նա եղել է իր դասընկերոջ մեծ եղբայրը, որի հետ Իտալիայում միասին ապրել են և սովորել: Հենց այն ժամանակվանից էլ իմացել է, որ նա դժվար կյանք է ունեցել, որովհետև եղել է հարբեցող, թուլամորթ անձնավորություն և միշտ եղել պրոբլեմների մեջ: (...) 2000 թվականի սկզբներին նրան Մոսկվայից իր իմանալով փախցրել են Հայաստան, որտեղ նա պետք է ապրեր միայնակ: Դրանից հետո նրա եղբայրը, որի հետ սովորել է, իրեն և իրենց մի քանի ընդհանուր ընկերների խնդրել էր, որպեսզի նրան ինչով հնարավոր լինի օգնեն: Նա միշտ շատ խառը պատմությունների մեջ է ընկել, և ինքը միշտ նրան խղճալով օգնել է: Ինքն է անձամբ նրան տարել նարկոլոգիական հիվանդանոց, որպեսզի բուժեին «белая горячка»-ից ու նրա թուլամորթությունը հենց շատ լավ նվեր է եղել դատավորներին և դատախազներին: (...) [Ո]րոշ ժամանակ անց ինքն իմա[ցել] է, որ նա թմրանյութի համար կրկին բռնվ[ել] է և, պատասխանատվությունից խուսափելու համար, իմանալով, որ ինքը գտնվում է Մոսկվա քաղաքում, ցուցմունք է տ[վել], թե իբր ինքն է նրան սովորեցրել թմրանյութ օգտագործել, իբր ինքն է նրան առաջին անգամ այն տվել, սովորեցրել, հյուրասիրել և կինոյի ժանրից ինչ-որ բաներ է հայտնել, բացի այդ աս[ել] է, որ իբր սկզբնական շրջանում երեք անգամ հյուրասիրել է, իսկ չորրորդ անգամ արդեն գումար է ուզել դրա համար: Սաֆարովի նմանատիպ ցուցմունքի համար ինքը երկու տարբերակ ունի, առաջին տարբերակը դա այն է, որ նրան ստիպել են և նա նմանատիպ ցուցմունք է տվել` մտածելով, որ ինքը Հայաստանում չի եղել, նա ցանկացել է խնդիրներից ազատվել, իսկ երկրորդ տարբերակն այն է, որ ցանկացել է տան անդամների մոտ արարքն արդարացնի` ցույց տալով, որ ինքը չէ միայն այդպիսին, որ Գեղամն էլ է այդպիսին, ով գերազանց սովորել է, ավարտել և նա էլ կարող է թմրանյութ օգտագործել: Ցանկանում է մեկ բան ևս ավելացնել, որի մասին հենց սկզբնական շրջանում ցուցմունք տալուց առաջարկել է, որ «ստի դետեկտոր» անցնի, որպեսզի պարզ դառնա, որ իր ցուցմունքն արժանահավատ է, և ինքը չի խաբում, մասնագետներ բերեին և եթե նրանք ասեին, որ ինքը խաբում է, ապա ինքը պատրաստ էր իր վրա վերցնել ամեն ինչ, նրանց նվեր կաներ, մի քանի գործ էլ իր վրա կվերցներ և կգնար «նստելու»: Կարծում է, որ թմրանյութի վաճառքը դա ամենածանր հանցագործություններից մեկն է, որ դժբախտություն է բերում, և քիչ ծանր հանցագործություն չէ մարդուն «կռիշավատ անելը»` թմրավաճառներին պատասխանատվությունից ազատելը: Իր համար դա շատ ստոր արարք է, ինքը կյանքում նման բան չի արել և չի անի: Ցանկացած պահի պատրաստ է «ստի դետեկտրով» անցնել, որպեսզի պարզ լինի, որ ինքը դրա հետ կապ չունի: Ավելին, վարժ խոսում է հինգ լեզուներով, ունի երկու բարձրագույն կրթություն, ծառայել է բանակում, միլիոնավոր հարկեր է վճարել, թարգմանիչից դառել է մինչև շատ մեծ շինարարական ընկերության տնօրեն և շատ միջոցներ է ունեցել գումար աշխատելու համար, թմրանյութի վաճառքն իրեն պետք չի եղել: Ներկայումս իր համար պարզ չէ, թե ինչի համար է Սաֆարովի ցուցմունքը (...) ավելի արժանահավատ, քան իրենը: Մոտ մեկ տարի յոթանասուն անգամ դատի են եկել, դատախազը չի ներկայացել, թարգմանիչ չի եղել, Սաֆարովը չի եկել և այսպես (...) ամեն երեքշաբթի եկել են դատի` հույս ունենալով, որ շուտով կավարտվի: (...) Մեկ բան ևս ցանկանում է ավելացնել, որ իմանալով Սաֆարովն այսպիսի պրոբլեմների մեջ է, իր կամքով ապրիլի 29-ին Մոսկվայից վերադարձել է Հայաստան, այն դեպքում, որ ինքն այնտեղ իր բիզնեսն է ունեցել: Ապրիլի 29-ին օդանավակայանում իջնելուց հետո մինչև իր բռնվելու օրը` հունիսի 4-ը, եղել է իր բնակարանում և իրեն որևէ մեկը ծանուցում չի ուղարկել, չեն կանչել հարցաքննության: Եթե հանցագործություն գործած լիներ, Հայաստան չէր վերադառնա, (...) կմնար Մոսկվայում: Ինքը եղել է իր տանը և իր տանից էլ հենց իրեն բռնել են: Երբևէ (...) թմրանյութ չի վաճառել, Սաֆարովին թմրանյութ չի տվել և չի վաճառել: Սաֆարովի հետ մտերիմ չի եղել, ընդամենը եղել է իր ընկերոջ եղբայրը, ուղղակի եղել են դեպքեր, որ հարբած զանգել է և խնդրել է գնալ, քանի որ ինչ-որ «դեբոշ» է եղել սարքած, ցանկացել են «բերանը տան ջարդեն», ինքը խնդրել է, որ նման բան չանեն, հիվանդ է և այլն: Հանդիպումներ հաճախակի չեն ունեցել, տարի է եղել ընդհանրապես չեն տեսել: Մինչև իր Մոսկվա մեկնելը, մեկնելուց առաջ մեկ ամսվա ընթացքում Սաֆարովին մի քանի անգամ պատահական հանդիպել է: Ոչ ինքն է նրա համարն ունեցել և ոչ էլ նա է իր համարն ունեցել, իսկ հանդիպելուց հետո վերջինս հայտնել է, որ արդեն ամեն ինչ նորմալ է, ասել է, որ շուտով պետք է ամուսնանա, ասել է, որ «սայտ» է սարքում և ասել է, որ եթե «սայտ» ուզող լինի ինքն այդ հարցում կարող է օգտակար լինել, իսկ ինքն էլ այդ ժամանակ «սայտ» է ունեցել և նրա հետ շփվել է կապված այդ ծառայությունների հետ: Նրա հետ հիմնականում հեռախոսով է զրուցել, մոտ մի հինգ անգամ հանդիպել են, բացի այդ ինքը «տամոժնիներում» ևս երկար ժամանակ աշխատել է և Սաֆարովին ասել է, թե ինչպես է հարմար մեքենա բերի, «ռաստամոժկա» անի և այլն: Մոսկվայում եղած ժամանակ է թմրանյութ օգտագործել և Հայաստանում փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մեկ ամիս առաջ է օգտագործել: Մոսկվայում եղած ժամանակ կապնվել է Սաֆարովի հետ, նա իրեն ասել է իր անունն է տվել, քանի որ իմացել է, որ Հայաստանում չէ, հայտնել է, որ սկզբում ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, հետո ոստիկանությունում փոխել են տվել, ապա ասել է, որ շուտով ամեն ինչ կուղղի և որևէ խնդիր չի կարող առաջանալ: (...) Սերգոյին նույնպես ճանաչում է 90-ականների կեսերից, ճանաչել է նրա կնոջը, եղբորը, մորը: Մոսկվայից գալուց հետո չի իմացել, որ Սերգոն հետախուզման մեջ է եղել: Սերգոն իրենց տուն հյուր է գնացել, իսկ այն, որ Սերգոյին ցանկացել են Կիևյան կամրջի մոտ բռնել, այդ մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
9.1. Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն.
- 2014 թվականի հունիսի 5-ին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Գ.Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) [Ե]րբևէ որևէ մեկին թմրանյութ չի իրացրել: Իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին թմրանյութ իրացնելու կասկածանքով, որից ժամեր անց նույն կասկածանքով ձերբակալվել է, սակայն մինչ այժմ իր համար անհասականելի է, թե ինչի համար է կասկածվում, ոչ միայն թմրանյութ չի իրացրել, այլև երկար ժամանակ է թմրանյութ չի օգտագործել: (…)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 30-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
- 2014 թվականի հունիսի 6-ին որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Գ.Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) Գ.Սաֆարովին ճանաչում է շուրջ 15-20 տարի, նրա եղբոր` Ալեքսանդրի միջոցով, ում հետ միասին սովորել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի վարժարանում: Տեղյակ է, որ նրա իսկական ազգանունը նախկինում եղել է Տեր-Սողոմոնով: Մինչև նրա հետ անձամբ ծանոթանալը, նրա մասին լսել է Իտալիայում ժամանակավորապես ապրող մի հայ երիտասարդից, որի անունն Անդո է, իսկ ազգանունը չի հիշում: Վերջինս իրեն բողոքել էր Սաֆարովից, որ նա Մոսկվայում վերջինիս հյուրասիրել է «հերոին» տեսակի թմրանյութ և դրա հետևանքով կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութից և դարձել է թմրամոլ: Սաֆարովի հետ անձամբ ծանոթացել է նրա եղբոր` Ալեքսանդրի խնդրանքով, քանի որ նա ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով Մոսկվայից տեղափոխվել էր բնակության Երևան, որը տեղի է ունեցել շուրջ 10 տարի առաջ, սակայն ստույգ տարեթիվ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում աշխատել է «Ռենկո» իտալական կազմակերպությունում, ՀՀ-ում Իտալիայի դեսպանատան առևտրային բաժնում որպես բաժնի պատասխանատու, ի պաշտոնե զբաղվել է նաև արտաքին ապրանքաշրջանառությամբ, բեռնափոխադրումներով և մաքսազերծումներով: 2013 թվականի ամռան սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում, երբ Երևանի Հր.Քոչար փողոցում պատահաբար հանդիպել է Գրիգորիին, հանդիպման ժամանակ նա իրեն հարցեր է տվել, թե ինչպես կարելի է Եվրոպայի տարբեր երկրներից ՀՀ ներմուծել ավտոմեքենաներ, թե դրանց մաքսազերծումը, մաքսային զննումը ինչպես կարելի է իրականացնել: Նրան բացատրել է, որ ՀՀ հասած մեքենան ենթարկվում է մակերեսային արտաքին զննման, իսկ վճարումները մաքսազերծման համար իրականացվում են ըստ մաքսատան կողմից նշանակված մաքսային արժեքի` կախված մեքենայի արտադրման տարեթվից և մաշվածությունից: Որոշ ժամանակ անց, չի հիշում, թե ինչ հանգամանքներում և ում նախաձեռնությամբ, կրկին հանդիպել է Գրիգորիին և այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ դրսից ստացել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց և իրեն առաջարկել է ցանկության դեպքում դիմել իրեն: Նա իրեն չի պարզաբանել, թե այդ դեղահաբերը որտեղից է ձեռք բերել, իսկ ինքն էլ նրան այդ մասին չի հարցրել: (...) Իտալիայում ուսման տարիներին սկսել է օգտագործել տարբեր տեսակի թմրանյութեր` «հերոին, մարիխուանա» և այլն, իսկ դրանից հետո ձեռք է բերել կախվածություն: Գրիգորին քաջատեղյակ լինելով իր այդ վիճակից, իրեն առաջարկել է այդ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութը: Որոշ ժամանակ անց իրենց թաղամասում հանդիպել է Սերգոյին: Խոսակցության ընթացքում երկուսն էլ եղել են գինովցած, հիշել է Գրիգորիի խոսքերը, որոնց մասին պատմել է Սերգոյին և միասին որոշել են գնալ Գրիգորիի մոտ և նրանից վերցնել մեկ հատ «Սուբոտեքս»: Այդ ամենն իր հիշելով տեղի է ունեցել հունիսի վերջերին կամ հուլիսի սկիզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում: Զանգահարել է Գրիգորիին իր հիշելով նրա /055/23-41-01 հեռախոսահամարին, սակայն չի կարող ասել, թե ում հեռախոսահամարից է զանգահարել: Խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ուզում է տեսնել նրան, հասկացնելով, թե ինչի համար: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Քոչարի փողոցի «Սթար» սուպերմարկետի մոտակայքում, որտեղ գնացել են Սերգոյի հետ միասին, որտեղ Սերգոն իջել է մի քիչ հեռու: Հանդիպելով Գրիգորիին` նա իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ, որի մի մասը նախօրոք վերցրել էր Սերգոյից: Խոսակցության ընթացքում նրան հայտնել է, որ մոտակա օրերին պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա: Այդ պահին նա իրեն հարցրել է, թե հաբը միայնակ է օգտագործելու, թե ոչ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ այն օգտագործելու է ընկերոջ հետ, որը գտնվում է մոտակայքում: Դրանից հետո նա վերցրել է գումարը և ասել, որ սպասի մի քանի րոպե, որպեսզի գնա բերի դեղահաբը, ինչպես նաև ասել է, որ մինչև իր գալը կանչի նաև ընկերոջը, սակայն պայման է դրել, որ իրեն ընկերոջ մոտ պետք է ներկայացնի որպես Ալիկ: Նրա գնալուց հետո կանչել է Սերգոյին և մոտենալուց հետո վերջինս ասել է, որ 5-10 րոպեից «բառիկը» կմոտենա և կտա դեղահաբը: Մի քիչ ուշացումով Գրիգորին մոտեցել է իրեն և այդ պահին առաջարկել է նրանց ծանոթանալ միմյանց հետ: Գրիգորին ներկայացել է որպես Ալիկ և առաջարկել է Սերգոյի հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, ինչը և տեղի է ունեցել: Նա տվել է դեղահաբը և ասել, որ եթե կրկին ուզեն կարող են զանգահարել և վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Մոսկվա գնալու կապակցությամբ հանդիպել է ընկերոջը` Գագիկին, միասին գնացել են «Պանդոկ» հրաժեշտ տալու, գինովցել են և միասին որոշել են «Սուբոտեքս» օգտագործել: Քանի որ իմացել է, որ Գրիգորիի մոտ կա, զանգել է նրան, հասկացրել է, թե ինչ է ուզում, նա հարցրել է, թե գումարը մոտն է, ասել է, որ մոտն է և ասել է, որ միայնակ չէ: Նա ճշտել է արդյոք ինքը կրկին Սերգոյի հետ է, իսկ ինքն ասել է, որ նրա հետ չէ, սակայն ոչ պակաս վստահելի ընկերոջ հետ է, իսկ նա ասել է, որ կարող են միասին գնալ: Գնացել են նույն վայրը, հանդիպել են նրան, ծանոթացրել է, իսկ Գրիգորին կրկին ներկայացել է Ալիկ, վերցրել է 60.000 դրամը, որի մի մասն իրենն է եղել, իսկ մյուս կեսը Գագոյինը: Նա դուրս է եկել մեքենայից, ապա մի քանի րոպե անց վերադառնալուց հետո տվել է դեղահաբը: Այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ ամսի 10-ին մեկնում է Մոսկվա, այսինքն` 2013 թվականի հուլիսի 10-ին: Ներկայումս ստույգ չի հիշում, թե Գագոյի հետ երբ են փոխանակվել համարներով, ծանոթանալուց, թե վերջում, երբ ասել է, որ մեկնում է Մոսկվա: Դրանից հետո` 2013 թվականի հուլիսի 10-ին, մեկնել է Մոսկվա: Մոսկվայից Գագոյի հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել, որի ընթացքում իմացել է, որ նա բազմաթիվ անգամներ դիմել է Ալիկին` Գրիգորի Սաֆարովին: Բացի այդ, Գագոն խոսակցություններից մեկի ժամանակ իրեն հայտնել է, որ Գրիգորին էժանացրել է հաբի գինը, դարձնելով այն 50-55 հազար դրամ: Նա իրեն հայտնել է նաև, որ Գրիգորին դեղահաբերը տալիս է տեղում` առանց ժամանակ ծախսելու: Որոշ ժամանակ անց, իր ընկերներից տեղեկացել է, որ Գրիգորին բռնվել է ոստիկանության կողմից` «Սուբոտեքս» դեղահաբերով: Ավելի ուշ Գագոյին հանդիպել է Մոսկվայում և տեղեկացել է, որ Գրիգորին խեղաթյուրելով փաստերը, սուտ և իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իբր ինքն է սարքել նրան թմրամոլ և, որ ինքը թմրամիջոցները ձեռք է բերել իրենից և Սերգոյից: Սակայն, ինչպես արդեն նշեց, ինքն ու Սերգոն են վերցրել նրանից դեղահաբերը: Դրանից հետո «սկայպով» կապնվել է Գրիգորիի հետ և ցանկացել է պարզաբանում պահանջել նրանից` իրականությունը խեղելու և սուտ ներկայացնելու համար, սակայն նա իրեն հերթ չտալով, մեղանչելով ասել է, որ մեղավոր է և, որ բոլոր ցուցմունքները տվել է սուտ, իրենց զրպարտելով, որպեսզի ինքը մնա ազատության մեջ, և ասել է նաև, որ ինքը ներկայումս ամեն ինչ անում է, որ այդ գործը փակել տա: Դրանից հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան, մտածելով, որ ավելի լավ է լինի Հայաստանում և ամեն բան տեղում պարզի: Հայաստան գալով` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին կամ 29-ին, փորձել է կապնվել Գրիգորիի հետ, սակայն դա իրեն չի հաջողվել, իսկ հունիսի 4-ին, ոստիկաններն իրեն ձերբակալել են, ինչն իր համար մեծ անակնկալ է եղել, քանի որ արդեն մեկ ամսից ավելի ժամանակով եղել է Երևանի իր բնակարանում, սակայն ոստիկանությունից իրեն չեն կանչել: [Պ]նդում է, որ երբևէ որևէ մեկի որևէ տեսակի թմրանյութ չի իրացրել, ինչպես արդեն նշել է, «սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութ ձեռք է բերել Գրիգորիից: Միջնորդել է, որ իրեն առերես հարցաքննեն Գ.Սաֆարովի հետ և հարցաքննությունն իրականացնեն պոլիգրաֆի` ստի դետեկտորի միջոցով, որպեսզի պարզվի իրականությունը: Կարող է նշել միայն Գագոյի համարը` (093)57-70-70, նրանից այլ տվյալ չի կարող ասել: Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ոստիկանություն չի ներկայացել, քանի որ Գ.Սաֆարովն իրեն հայտնել է, որ ինքը կկարգավորի այդ հարցերը, իսկ ինքն էլ փորձել է փնտրել նրան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել: Բացի այդ, ամբողջ ժամանակաշրջանում գտնվել է Երևան քաղաքի իր բնակարանում, իսկ ոստիկանությունն իրեն երբեք չի անհանգստացրել: [Հ]իշեց, որ Սաֆարովը խոսակցության ժամանակ իրեն հայտնել է, որ «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբն իրեն Իսպանիայից ուղարկել է իր բարեկամը` ոմն Գևորի միջոցով, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ ճանապարհով: Իր հիշելով 2013 թվականի ընթացքում օգտագործել է (099)17-32-27 հեռախոսահամարը, իսկ այժմ օգտագործում է (091) 10-70-93 հեռախոսահամարը (…)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 43-46-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
9.2. Նախորդ կետում մեջբերված նախաքննական ցուցմունքները դատաքննության ընթացքում հրապարակելուց հետո ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը հայտնել է, որ. «(...) Սաֆարովին ցանկացել են արագացված կարգով առանձին դատեն, և ինքն իր իրավաբանների հետ խորհրդակցելուց հետո պարզել է, որ եթե նրա կողմից տված ցուցմունքով նա դատվի, ապա այն դառնալու է ապացույց և այլևս հնարավոր չի լինի փոխել, և միակ ձևը հարցաքննության, որ գան այդ գործը «կպցնեն» և ճշմարտությունը պատմվի, ինքն էլ դրա համար հորինել և անուններ է տվել, որպեսզի «ճշտին» մոտ լինի, այնքան, որ իր, Սերգոյի և Սաֆարովի գործը միացնեն իրար: Ինքը դա հատուկ է արել, նախաքննության ընթացքում նման ցուցմունքներ տալը, իր կողմից մարտավարական քայլ է եղել, որ նրան բերեին, կարողանային առերեսում կատարեն, առերես հարցաքննվեն, լինի մեկ դատավարություն և ճշմարտությունը բացահայտվի: Ինքը Գագո անունով ընկեր չունի, մեկ անգամ ևս կրկնում է, որ այդ անունները տվել է, որպեսզի առերեսում լինի, դատաքննության ընթացքում ինչը ճիշտն է այն է հայտնում (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
10. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, բացի ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի` սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված ցուցմունքից, հետազոտվել են ստորև ներկայացվող ապացույցները.
1) Տուժող Տիգրան Պողոսյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Դեպքից արդեն երկար ժամանակ է անցել և այն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Իրենց մոտ ինֆորմացիա է եղել, որ դեղի փոխանակումը պետք է լինի «Սաս»-ի մոտ, սակայն [ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը] մեքենայով կանգնած է եղել դիմացի մայթին՝ հենց «Սաս»-ի դիմաց: Ինքը միայնակ չի եղել, եղել են Արաբկիրի օպերներից, իսկ ընթացքում միացել է Երևան քաղաքի վարչության օպեր Հայկ Ալիխանյանը, նրանք էլ են այդ նույն ինֆորմացիան ունեցել: Չի կարող ասել նրանք իրենց բաժնի հետ համագործակցել են այդպես են ունեցել, թե այլ ճանապարհով, բայց այդ պահին իրար հետ են մոտեցել: Ինքը մոտեցել է մեքենայի վարորդի կողմից, իսկ Հայկը հակառակ կողմից, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատող, այդ պահին Սերգեյն ասել է «միլիցեքը, թռանք», ապա դռները փակել են և մեքենան վարել: Սերգեյի մեքենայի լուսամուտները եղել են բարձրացված վիճակոււմ: Նրանք այդ պահին հանկարծակիի են եկել և չեն պատկերացրել, որ հնարավոր է իրենց ոստիկանությունը մոտենա, որովհետև նրա կողքի տղան իջել է մեքենայից գնացել է «Սաս»-ի մոտ, վերադարձել է, նստել են մեքենայի մեջ և այդ պահին, երբ ինքը մոտեցել է նրանց, հանկարծակիի են եկել: Մեքենայի ապակիները մգեցված չեն եղել, իսկ մեքենայի սրահի ներսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ ինչ-որ բան են փոխանակել: Երբ ինքը մոտեցել է, մեքենայի առջևի մասը ուղղված է եղել «Սաս»-ին և եթե այնտեղից շարժվեր պետք է աջ թեքվեր, որ կարողանար ճանապարհով նորմալ շարժվել: Այդ ընթացքում, երբ մոտցել է նրան և ներկայացել, նախ նա իր վկայականն էլ էր տեսել, իսկ եթե նա աջ թեքվեր գնար, ապա որևէ խնդիր չէր առաջանա: Նրա մեքենան սկզբնականը թեքվել է իր վրա, որտեղ նաև «Կամազ» է եղել կանգնած և, որպեսզի ինքը չմնար երկու մեքենաների արանքում, կախվել է նրա մեքենայի «պադմոշկից» և վերևի վահանակից: Այդ ընթացքում նա մեքենան վարել է, որի ժամանակ մեքենան ճոճել է, որպեսզի ինքը ընկնի վրայից, սակայն ամուր է եղել բռնված, իսկ թեքվելուց, երբ «լուսաֆորը» փոխել է կարմիր գույն, (...) թեքվել է դեպի Օրբելի փողոց, որտեղ հանդիպակաց «Գազել» է գալուց եղել և նա գնացել է դեպի այդ «Գազելը», որպեսզի ինքը մնար այդ երկու մեքենաների արանքում, սակայն ինքը այդ ժամանակ բարձրացել է մեքենայի թափքի վրա: Հետո երբ մտել են նեղ փողոցը, բռունցքով հարվածել է մեքենայի ապակուն, որը ջարդվել է և իներցիայից վահանակը պոկվել է, որից հետո արդեն ընկել է, իսկ նա էլ փախուստի է դիմել: Այդ ընթացքում ոչ միայն ասել, նաև խնդրել է, որ նա կանգնի, սակայն չի կանգնել: Մարմնական վնասվածք գլխի հատվածում է ստացել` ցնցում և մինչև հիմա խնդիրներ ունի` ներվի վնասում, և չի կարողանում ցրտին կամ արևին բաց գլխով դուրս գալ: Նախաքննական իր ցուցմունքները հիշում է, հնարավոր է ներկայումս որոշակի տեղեկություններ հայտնեց, որոնք նախաքննության ընթացքում չէր հայտնել, չի կարող հստակ ասել: Սա այն դեպքն է, որ միշտ կհիշի և ինչպես եղել է, այդպես էլ կներկայացնի, հնարավոր է մի բան ավել կամ պակաս հայտնի: Սերգեյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է՝ Կոմիտասից, նա հայտնի է որպես «Կոմիտասի Սերգո»: Որպես օպերատիվ աշխատող, հայտնի մարդկանց, հեղինակություններին լավ է ճանաչել այդ տարածքի, իսկ Սերգոն եղել է իրենց տարածքի քրեական հեղինակություններից մեկը: Սերգեյի կողքի նստած անձին չի ճանաչել, նրա դեմքն էլ լավ չի տեսել, որովհետև նրա գլխին կապիշոն է եղել գցած և այդքան ակնհայտ չի երևացել: Մեքենայի մեջ տեսել է, որ նրանք ինչ-որ բան փոխանցում են, սակայն չի տեսել, թե կոնկրետ ինչ, բայց ինչ-որ գործողություն նկատել է, քանի որ մինչ իր մոտենալը նրանց գլուխները կախված էր և եթե ինքը ձայն չհաներ, ապա հնարավոր է նրանք իրեն չնկատեին էլ, քանի որ լարված ինչ-որ բան էին անում: Ինֆորմացիան ստացել է «X» մարդուց և այն ճշտելու համար գնացել է այնտեղ, որպեսզի ստուգի այն իրականությանը համապատասխանում է, թե` ոչ: Այդ ժամանակ չի կարող ասել Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական գործ քննվել է, թե` ոչ: Չի հիշում Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու գործողություններին մասնակցել է, թե` ոչ, դժվար մասնակցած լինի, տեղյակ չի եղել, որ նրա վերաբերյալ քրեական գործ կա: Ինֆորմացիան ստանալուց հետո այն ճշտում են, իսկ ինֆորմացիան ստանալուց հետո իրենք պարտավոր չեն պաշտոնական թղթային տեսք տալ: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հագուստով, ընդհանրապես համազգեստ ունեն, սակայն աշխատանքի ներկայանալու ժամանակ պարտավոր չեն այն կրել: Նախկինում աշխատել է քրեական հետախուզությունում, սակայն ներկայումս դուրս է եկել, միշտ եղել են քաղաքացիական համազգեստով, եղել են պաշտոնական ինչ-որ արարողություններ, որի ժամանակ հրաման է եղել և հագել են իրենց առօրյա համազգեստը, իսկ ընդհանուր առմամբ աշխատանքի են հաճախում քաղաքացիական հագուստով: Քաղաքացուն մոտենալուց հետո ներկայանում է և վկայական է ցույց տալիս, որպեսզի նա իմանա, որ իր դիմաց ոստիկան է, իսկ իր այդ օրվա հագուստի վրա որևէ տարբերանշան չի եղել, եղել է միայն իր վկայականը: Երբ ինքը մոտեցել է Սերգեյին և ներկայացել, նա իրեն նկատել է և գլուխը բարձրացրել, չգիտի իր հետ եկած ոստիկանը նույնպես լսել է, որ Սերգեյը ասել է «թռանք միլիցեքը», թե ոչ: Եթե այն ժամանակ քննիչնները խաչմերուկների վրա դրված ոստիկանության [տեսախցիկների] տեսագրությունները հանեին, ապա այնտեղ ամեն ինչ ավելի հստակ կերևար, դրանք մեկ կամ երկու օրից ավել չեն պահպանվում, չգիտի թե ինչպես է ստացվել, որ տեսաձայնագրությունները չեն վերցրել: Միջոցառումն իրականացնելու գնացել էին ինքը, Վաղինակը, Հայկը: Ինքն ու Հայկն են մոտեցել մեքենային, իսկ Վաղինակը եղել է «Սաս»-ի մոտ: Այդ օրն իրենք (...) եղել են քաղաքացիական հագուստով: Չի հիշում Հայկը նույնպես ցույց է տվել իր վկայականը, թե ոչ (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
2) Տուժող Տ.Պողոսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(…) Ոստիկանության համակարգում ծառայում է 2009 թվականից, իսկ որպես ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀՎ օ/լ ծառայում է 2013 թվականի մարտ ամսից: 2014 թվականի հունվարի 18-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական գործի շրջանակներում, օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Գրիգորի Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը, ով «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի մեքենայով գտնվում է Կիևյան փողոցում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում: Անմիջապես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանի և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ մի քանի աշխատակիցների հետ, որոնց մնացած տվյալները չի հիշում, գնացել են վերը նշված վայր` Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Հասնելով «Սաս» սուպերմարկետի մոտ` դիմացի մայթին վերը նշված մեքենայով կանգնած նկատել է Ս.Ավետիսյանին, ում մեքենան ուղղված է եղել դեպի Կիևյան փողոց: Ուշադրություն չգրավելու համար ինքն ու Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներից մեկը` նկատելով, որ ինչ-որ երիտասարդ նստել է նրա մեքենան, մոտեցել են մեքենային` ինքը վարորդի կողմից, իսկ մյուս աշխատակիցը առջևի աջ դռան մոտից: Մոտենալով մեքենային և համոզվելով, որ ղեկին Սերգեյն է, հանել է վկայականը, բացել և մոտեցրել է ապակուն ու ներկայացել որպես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակից: Նույն պահին Սերգեյը ներսից փակել է մեքենայի դռան փականները, «խոդի» գցել շարժիչը և բացականչելով «միլիցեքը, թռանք», մեքենան կտրուկ դեպի ձախ է վարել, սակայն ինքը մեքենայի տակ չընկնելու նպատակով կախվել է մեքենայի ձախակողմյան հատվածից, բռնվելով տանիքի «սպոլեթ»-ներից` վահանակներից, իսկ Սերգեյը շարունակել է վարել մեքենան դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ: Ինքը մի ձեռքով թակել է վարորդի դռան ապակին և պահանջել է կանգնեցնել մեքենան ու ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, սակայն թեքվելով Օրբելի փողոց, Սերգեյը մեքենան ընդհուպ մոտեցրել է հանդիպակաց ընթացող «Գազել» մակնիշի մեքենային, իրեն երկու մեքենաների միջնամասում սեղմելու նպատակով, սակայն ինքն անմիջապես բարձրացել է մեքենայի տանիքի վրա և պառկել` մի ձեռքով բռնելով «սպոլեթ»-ից, իսկ ձախ ձեռքով հարվածել է վարորդի դռան ապակուն, ինչից այն կոտրվել է, որպեսզի կարողանա ստիպել Սերգեյին կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս սկսել է կտրուկ աջ և ձախ մանևրել, ինչից ձախ կողմի «սպոլեթ»-ը պոկվել է, իսկ ինքը մեքենայի տանիքից ընկել է ասֆալտի վրա և ստացել մարմնական վնասվածքներ` գլխի և ձախ ոտքի շրջանում, ինչպես նաև այլ քերծվածքներ այլ հատվածներում: Այնուհետև զանգահարել է Վաղինակին և հայտնել իր տեղը, որից հետո վերադարձել են բաժին: Կատարվածի մասին զեկուցել է վերադասին, ապա դիմել է «Արմենիա» ԲԿ` բուժօգնության, որտեղ ստացել է առաջին բուժօգնություն և դուրս է գրվել: (...) [Ե]րբ ինքը վայր է ընկել, տեսել է, որ Սերգեյը Օրբելի փողոցից թեքվել է դեպի աջ` սեփական տների ուղղությամբ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանն իր ներկայանալուց հետո մեքենան կտրուկ վարել է դեպի ձախ, այսինքն` իր ուղղությամբ, և իր կողմից մեքենայից չկախվելու դեպքում ինքը կարող էր վրաերթի ենթարկվել մեքենայի ձախակողմյան միջնամասով, ուստի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետին ուղղված զեկուցագրում նշել է, որ ցանկացել է իրեն վրաերթի ենթարկել: Ոստիկանության մյուս աշխատակիցները, երբ ինքն ու վարչության աշխատակիցը մոտեցել են մեքենային, գտնվել են սուպերմարկետի մոտ, իսկ դեպքից հետո չի կարող ասել, թե նրանք որտեղ են գտնվել: Ս.Ավետիսյանի մեքենային մոտենալուց և ներկայանալուց հետո պահանջել է, որ նա դուրս գա մեքենայից, սակայն նա չի ենթարկվել և հետո տեղի է ունեցել այն ամենը ինչն արդեն վերը նկարագրեց: Իրեն հայտնի չի եղել, թե ով է նստած եղել Ս.Ավետիսյանի կողքին (...): Այդ անձին տեսնելու դեպքում կճանաչի: Մինչ իր և Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օ/լ Հայկի կողմից Ս.Ավետիսյանի «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի մեքենային մոտենալը, այն կայանված է եղել Կիևյան փողոցի ձախակողմյան հատվածում` դեպի կամուրջի ուղղությամբ, «Սաս» սուպերմարկետի անմիջապես դիմացի մայթում, ճանապարհի երթևեկելի մասից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա` դեպի շենքեր, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհը: Մեքենայի դիմացը եղել է ամբողջությամբ ազատ և որևէ խոչընդոտ չի եղել, իր մոտենալուց հետո նա կարող էր մեքենան վարել միանգամից դեպի ճանապարհ` մեքենան առանց որևէ կողմ մանևրելու, սակայն վերջինս իր կողմից ներկայանալուց և մեքենայից դուրս գալու պահանջ ներկայացնելուց հետո, անմիջապես կենտրոնական փականով փակել է դռները, «խոդի» գցել մեքենան և վարել այն դեպի ձախ, որտեղ կանգնած է եղել ինքը, ինչից հետո ինքը կանգնել է մեքենայի (...) կանգնակին, որպեսզի չենթարկվեր վրաերթի (...)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 80-82-րդ, 171-172-րդ, 189-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
Վերը մեջբերված նախաքննական ցուցմունքը դատաքննության ընթացքում հրապարակվելուց հետո տուժող Տ.Պողոսյանը հայտնել է, որ. «(...) [Ն]ախաքննական ցուցմունքում ինչ գրել է ճիշտ է, հնարավոր է որոշակի բաներ չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ կարևոր բաներն ինքն ասել է, հնարավոր է ինչ-որ բացթողումներ եղած լինեն, սակայն այն ժամանակվա գրածն ավելի ճիշտ է, քանի որ գրել է տվյալ պահին և ամբողջությամբ իրականությունն է գրել: Այն, որ նրանց գլուխները եղել են կախված և ինչ-որ բան են միմյանց փոխանցել, այն ժամանակ չի հիշել (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
3) Վկա Հայկ Ալիխանյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Դեպքի վերաբերյալ արդեն ցուցմունք տվել է և հիմա էլ նույնը կասի, որ Կիևյան փողոցի «Սաս» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Տիգրանին, հետո նկատել են «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի մեքենա, որի համարները ներկայումս չի հիշում: Նրանց չի ճանաչել, սակայն ինֆորմացիա են ունեցել, որ տվյալ անձնավորությունը հնարավոր է իր մոտ թմրանյութ ունենա: Այդ մեքենան ճանաչել է Տիգրանը, երկուսով մոտեցել են՝ ինքը վարորդի կողքի կողմից, իսկ Տիգրանը` վարորդի, ներկայացել են, որ ոստիկանությունից են, (...) այ[դ] ժամանակ աշխատել է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում, իսկ Տիգրանը` Արաբկիրի բաժնում: Ներկայանալուց հետո ցույց են տվել վկայականը, որից հետո վարորդը մանևրում է կատարել ձախ և աջ, ապա փախուստի է դիմել, որի ժամանակ Տիգրանը կախվել է մեքենայից և մինչև Օրբելի խաչմերուկ այդպես կախված գնացել է, որից հետո, ըստ Տիգրանի պատմածի, պտտվելու ժամանակ Տիգրանն ընկել է: Տիգրանը նաև պատմել է, որ գնալու ժամանակ Կիևյան փողոցով ընթանալիս ինչ-որ հանդիպակած եկող մեքենայի վրա է քշել: «Սաս» սուպերմարկետի մոտ միայնակ է գնացել, հետո է Տիգրանին հանդիպել, իսկ Վաղինակն էլ եղել է Տիգրանի հետ, (...) ինքն էլ նստել է Վաղինակի մեքենան և հետապնդել են «Միցուբիշի» մակնիշի մեքենան, որպեսզի տեսնեն, թե որտեղ է թողնելու Տիգրանին, սակայն կորցրել են և չեն կարողացել գտնել: Հետո Տիգրանից զանգ են ստացել և նա ասել է, թե որտեղ է գտնվում և նրան վերցնելուց հետո տարել են հիվանդանոց: Երբ իրենք մոտեցել են մեքենային, ամեն ինչ շատ արագ է ստացվել, վարորդը միանգամից մեքենան շարժի է գցել, աջ և ձախ արել և փախել, իսկ ինքը հետո է նկատել, որ Տիգրանը կախված է, և անմիջապես վազելով գնացել է (...): Հետագայում Տիգրանն ասել է, որ կախվել է, քանի որ իր վրա է մեքենան վարել և, որպեսզի մեքենայի տակ չմնար, կախվել է: Չի կարող ասել Վաղինակն ու Տիգրանը առանձին-առանձին են գնացել Կիևյան, թե միասին, ինքը նրանց հետ չի եղել: Ոստիկանության բաժնում նրանց չի հանդիպել և չեն խոսել այդ ինֆորմացիայի շուրջ, ամեն բաժին իր ինֆորմացիան է ունեցել և ցանկացել է իրացնել իր ուժերով, հետո տեսել են միմյանց, ապա «Սասի» մոտ տեսել են մեքենան և մոտեցել են միասին: «Սասի» մոտ գնացել է իր աշխատավայրից: Ինքն այդ պահին օպերատիվ տվյալ է ունեցել այդ անձի վերաբերյալ և ցանկացել է ստուգել, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա փախուստի է դիմել: Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու գործողության ժամանակ չի հիշում մասնակցել է, թե ոչ: Իր ստացած օպերատիվ տվյալը վերաբերել է կոնկրետ նրան, որ անձը թմրանյութ է իրացնում և օգտագործում: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հագուստով, որևէ տարբերանշան իր վրա չի եղել, քանի որ օպերատիվ աշխատող է եղել և համազգեստ չի հագել: (...) Մեքենայի ապակիները մգեցված են եղել և այն բացված չի եղել: Մոտենալուց հետո չի կարող ասել, թե Տիգրանն ինչպես է ներկայացել, ինքը միայն իրենը կարող է ասել, որ մոտենալուց հետո ներկայացել է, որ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից է, ցանկացել է դուռը բացել, սակայն այն փակ է եղել, որպեսզի հավաստի իր ինքնությունը վկայականն է ցույց տվել, սակայն նա դուռը չի բացել և փախուստի են դիմել: Մեքենայի մեջ եղել են երկու հոգի, ինչ-որ բան չեն տեսել, սակայն ցանկացել են ստուգել իրենց ինֆորմացիան հավաստի է եղել, թե ոչ: Մեքենայի մեջ չի հիշում այդ մարդիկ ինչ դիրքով են նստած եղել, սակայն կարող է ասել, որ ներկայանալու ժամանակ ամեն մեկը նայել է իր կողքը, քանի որ ինքն ու Տիգրանը տարբեր կողմից էին մոտեցել: Մեքենայի մեջ չի նկատել այդ մարդիկ ինչ-որ բան արել են, թե ոչ, եթե անեին իր կարծիքով կնկատեր: Իրենց ներկայանալուց հետո նրանք որևէ բան չեն խոսել, ինքը չի լսել, որ նրանք որևէ արտահայտություն անեն, ուղղակի փախուստի են դիմել: Կախված այն բանից, թե ինչ բարձրության արտահայտություն կանեին, հնարավոր էր լսեր: Այդ ամբողջ գործողությունների ընթացքում չգիտի Վաղինակը որտեղ է կանգնած եղել, նա իր տեսադաշտում նրան տեսել է այն ժամանակ, երբ մեքենան փախուստի է դիմել և նստել է Վաղինակի մեքենան, միասին գնացել են: Տիգրանը և Վաղինակը եղել են քաղաքացիական հագուստով, նրանց հագուստի վրա որևէ տարբերանշան չի նկատել: Օպերատիվ տվյալը ստանալուց հետո միայնակ է գնացել, այլ միջոցառում չի եղել իրականացնելու, ուղղակի գնացել է տվյալը ճշտելու, որտեղ պատահական է հանդիպել Արաբկիրի աշխատակիցներին: Ինքը նաև տվյալ է ունեցել, որ «սերեբրիստի պաջեռո» է, սակայն նրանց արտաքինը չի իմացել, Տիգրանն է իմացել դեմքը, ինքը միայն համարներն է իմացել: Օպերատիվ ինֆորմացիա ստանալու դեպքում թղթային ձևակերպում չեն տալիս, միայն ղեկավարին են տեղյակ պահում, որ տվյալ ունեն և գնում են այն ճշտելու, իսկ հետագայում, երբ համապատասխանում է, նոր թղթաբանություն են կատարում: Ղեկավարի հետ նախապես պայմանավորված են եղել, որ եթե գնա նշված վայր և մեքենան տեսնի, ապա ինքը պետք է զանգահարեր և լրացուցիչ ուժեր պետք է ուղարկվեր, որպեսզի բերման ենթարկեին տվյալ անձին, այսինքն, այսպես ասած, ինքը գնացել էր տվյալ մեքենան որոնելու: Ներկայումս հայտնում է ինչպես եղել է: Չի հիշում այստեղ ինչ ասել է քննիչի մոտ ասել է, թե` ոչ: Գրիգորի Սաֆարովի անուն, ազգանունը հիշում է, սակայն չի հիշում նրա վերաբերյալ օպերատիվ գործողություն կատարել է կամ բերման ենթարկել է, թե` ոչ: Քանի որ երկու տարուց ավելի է այս գործը քննվում է, շատ բաներ չի հիշում: Ինֆորմացիան ստացել է իր աշխատանքի վարում, տեղյակ չի եղել այլ անձ գնացել է այդ տվյալը ճշտելու, թե` ոչ: Ինքը միայնակ է գնացել, իր հետ որևէ մեկը չի եղել: (...) [Օ]պերատիվ տվյալն իրացնելու ժամանակ իրենք պարտականություն չունեն համազգեստ կրելու, դա կախված է, թե ինչ հանգամանքների բերումով է ոստիկանը գնում: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
4) Վկա Հ.Ալիխանյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(…) ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավագ օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2013 թվականի հունվար ամսից: ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014 թվականի հունվարի 17-ի ժամը 19:00-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28 շենքի բակից թմրանյութ օգտագործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Ավետիսյանը, ով «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով գտնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում: Ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներ Վ.Հայրապետյանի և Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայր: Անմիջապես «Սաս» սուպերմարկետի դրմացի հատվածում, ճամփեզրից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված է եղել վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենան` վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս մեկ երիտասարդ: Ինքն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանն անմիջապես մոտեցել են մեքենային, ինքը մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ.Պողոսյանը ձախ կողմից: Երկուսով, գրեթե միաժամանակ հանել են իրենց վկայականները, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ Տ.Պողոսյանը նաև որպես Արաբկիրի ՈԲ աշխատակից, պահանջել են բացել մեքենայի դռները և իջնել: Նույն պահին Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ներսից փակել է դռները կենտրոնական փականով, «խոդի» է գցել շարժիչը և մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, այսինքն վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կանգնել է մեքենայի կանգնակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակից` միաժամանակ բարձրաձայն պահանջելով կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չենթարկվելով օրինական պահանջներին վարել է մեքենան ու հեռացել, իսկ Տ.Պողոսյանը մնացել է մեքենայի վրա: Ինքն անմիջապես վազել է մեքենայի հետևից բղավելով, որ կանգ առնի, սակայն Ս.Ավետիսյանը կանգ չի առել: Այդ ժամանակ ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ մյուս օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանը և իրենք մեքենայով շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զանգահարել են Տ.Պողոսյանին և տեղեկացել, որ նա գտնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո գնացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս հագուստները փոշոտված են, իսկ գլուխը` արյունոտված: Տ.Պողոսյանը պատմել է, որ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող «Գազել» մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիք, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կանգնեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկի, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է գետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ վերջինս դեպքի մասին զեկուցել է բաժնի ղեկավարությանը, ապա դիմել է «Արմենիա» ԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և գտնվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների օպերատիվ տեսադաշտում և վերջիններս Ս.Ավետիսյանին ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում նրանք հայտնել են, որ մեքենայի ղեկին Ս.Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան գտնվել է ճանապարհից մոտ 3-4 մետր հեռավորության վրա` դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, և հնարավորություն է ունեցել ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս գալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կանգներ կանգնակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր: (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 174-175-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
Վերը մեջբերված նախաքննական ցուցմունքը դատաքննության ընթացքում հրապարակվելուց հետո վկա Հ.Ալիխանյանը պնդել է այն և հայտնել, որ. «(...) [Հ]րապարակվածն իր ցուցմունքն է, (…) ինքն է քննիչին պատմել իրողությունը: Իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես հայտնել է, այդպես էլ եղել է: (…) Սերգեյին գնացել են բերման ենթարկելու ցերեկը, ժամը չի հիշում, սակայն մութ չի եղել: (…) Ինքը ստելու պատճառ չունի, ինչպես հիշում է այդպես էլ ներկայացնում է և ևս մեկ անգամ կրկնում է, քանի որ ադեն երկու տարի է անցել, բառերի նշանակությունը, թե Տիգրանի հետ է գնացել, ում և որտեղ է հանդիպել, էական նշանակություն չի տվել, դեպքի հանգամանքը ինչպես եղել է իր մոտ տպավորվել է, որ նա մանևրում է կատարել ձախ, ապա աջ և Տիգրանը կախված գնացել է, որը իր մոտ ֆիքսվել է որպես կարևոր հանգամանք, իսկ հերթականությունը չի հիշում (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
5) Վկա Վաղինակ Հայրապետյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) 2014 թվականի հունվար ամսին Երևան քաղաքի վարչության քրեական բաժանմունքում օպերատիվ տվյալ է ստացվել, որի արդյունքում բռնվել է մի անձ, որի անունը չի հիշում, որից հետո օպերատիվ տվյալներ են ստացվել Սերգեյ Ավետիսյանի հետ կապված, որ գտնվում է «Պաջեռո» մակնիշի մեքենայում Կիևյան փողոցում: Ինքն օպերատիվ աշխատող Հայկի հետ գնացել է Կիևյան, որից հետո հանդիպել են քրեականի աշխատող Տիգրան Պողոսյանին` Սերգեյ Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Քանի որ ինքը Սերգեյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է և նա էլ իրեն է ճանաչել, ինքը մնացել է «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, իսկ Հայկը և Տիգրանը մոտեցել են Ս.Ավետիսյանին: Մոտենալուց հետո Հայկը մոտեցել է Ս.Ավետիսյանի վարորդի կողքի նստարանի դռան[ը], իսկ Տիգրան Պողոսյանը` Ս.Ավետիսյանի (...): Ինքն այդ ժամանակ հեռու է եղել, նրանք մոտեցել են, վկայականով ներկայացել են, զրուցել, դրանից հետո նկատել է, որ Ս.Ավետիսյանը մեքենան շարժի է գցել և մանևրում անելով բարձրացել է դեպի Բարեկամության կողմը: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Տիգրանը կանգնել է նրա մեքենայի կանգնակին: Մինչև ինքը շրջադարձ կաներ Տիգրանն արդեն բավականին բարձրացել էր, (...) Հայկ[ը] (...) նստել է իր մեքենան և գնացել են դեպի Բարեկամություն, որից հետո Տիգրանը զանգահարել է և ասել, որ գտնվում է Օրբելի փողոցում: Տիգրանի մոտ գնալուց հետո նա ասել է, որ ընկել է Ս.Ավետիսյանի մեքենայի վրայից` մանևրում կատարելու ժամանակ, վահանակից է ինչ-որ բռնված եղել, որը ջարդվել էր: Նա եղել է արյունոտված, գնացել են բաժին, որից հետո էլ բժշկական կենտրոն: Իր հիշելով Հայկի հետ միասին են իջել, սակայն հստակ չի կարող ասել, իր նախաքննական ցուցմունքում ավելի հստակ նշված կլինի: Տիգրանին տեսնելու ժամանակ նրա գլուխն է եղել արյունոտված և եղել է շփոթված վիճակում: Տ.Պողոսյանին իր հիշելով հանիպել են Կիևյան փողոցի «Սաս»-ի մոտ, նրա հետ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հանդիպելու համար, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է այնտեղ հայտնվել, այսինքն իր հիշելով Տ.Պողոսյանին այնտեղ պատահական են հանդիպել և, եթե այնտեղ հանդիպեին ցանկացած օպերատիվ աշխատողի, նրան պետք է ասեին, թե այնտեղ ինչ են անում, քանի որ նույն բաժնում են աշխատում և օգնության դեպքում պետք է ասեն: Այդ պահին իրենք կատարել են օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, քանի որ ստացած են եղել օպերատիվ տվյալներ, կոնկրետ չի կարող ասել, թե «Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների մասին» ՀՀ օրենքի որ կետն են իրականացրել, իսկ այդ պահին եթե Տիգրանն իրենց չհանդիպեր, ստիպված ինքն էր մոտենալու: Իրենք գնացել էին, որպեսզի «բերման ենթարկելու» միջոցառում իրականացնեն և պետք է բերման ենթարկեին Սերգեյ Ավետիսյանին: Մեկ տարի է արդեն չի աշխատում համակարգում և մոռացել է, թե կոնկրետ օրենքի, որ հոդվածով են ղեկավարվել բերման ենթարկելու համար, որը եղել է օրինական, իսկ բերման ենթարկելու հիմքը եղել է օպերատիվ տվյալ ստանալը: Առանց ղեկավարությանը զեկուցելու նման միջոցառում չեն կատարում: Եղել են քաղաքացիական հագուստով, որի վրա տարբերանշան չի եղել: Երբ տղաները մոտեցել են Ավետիսյանին, ինքը եղել է կանգնած «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, իսկ տղաները դիմացի մայթին՝ կամրջի հարևանությամբ: Թե տղաները ինչպես են մոտեցել և վկայականները ցույց տվել` դա իր համար տեսանելի է եղել, երթևեկություն եղել է, սակայն ինքը տեսել է: Մեքենային մոտեցել են Տիգրանը և Հայկը, Տիգրանը Սերգեյի կողմից, իսկ Հայկը` հենց անմիջապես Սերգեյի կողքը նստած անձի կողմից, որին ինքը չի ճանաչում: (...) Ինքը վստահ չի եղել Ս.Ավետիսյանն իրեն հեռվից տեսնելու դեպքում տեղում կմնար, թե ոչ, այդ պատճառով էլ ինքը չի մոտեցել: Հստակ չի կարող ասել ոստիկանության Արաբկիրի բաժինն էր ստացել օպերատիվ տվյալը, թե Երևան քաղաքի վարչությունը, սակայն իր հիշելով դա եղել էր Երևան քաղաքի վարչությունը, ներկայումս լավ չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ամեն ինչ ասել է: Երբ Երևան քաղաքի վարչությունն ինֆորմացա է ստանում, համագործակցում է ըստ տարածքային բաժինների, հետևաբար իրենց են դիմել, իսկ ինքն էլ մասնակցել է, քանի որ սպասարկել է թմրամոլության դեմ պայքարի ճյուղը: Գրիգորի Սաֆարովին հիշում է, որ նրա մոտից հայտնաբերվել է թմրանյութ, չի հիշում Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելը կապված է եղել Գ.Սաֆարովի հետ, թե ոչ: Քրեական գործ հարուցված լինելու պարագայում ոչ միայն քննիչի կողմից հանձնարարություն ստանալու դեպքում կարող են այդ գործով ինչ-որ միջոցառում կատարել, կարող է լինել նաև ոչ հանձնարարությամբ: Գ.Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում ներքին դիտմանը մասնակցել է, թե ոչ: Օպերատիվ տվյալ իրականացնելու հանձնարարությունը ստացել է բաժնի ղեկավարությունից, իսկ հանձնարարությունը ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությունը պարտականություն չունի բացահայտելու, թե որտեղից է այն ստացվել, հանձնարարությունը ստանալուց հետո գնում են այն կատարելու: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
6) Վկա Մարիաննա Հարությունյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Սերգեյ Ավետիսյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, իսկ Գեղամ Բակլաչևը` նրա ընկերը: Կարող է հարցերին պատասխանել, բայց (…) ամուսնու դեմ ցուցմունք չի տա: (…) Սաֆարով[ը] (…) նկարագրել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունվարի 16-ին, դրան միանշանակ չի հավատում, քանի որ այդ օրը եղել է իր եղբոր կնոջ ծննդյան օրը և իրենք այդ օրը եղել են այնտեղ, (…) եթե այլ օր նշեր, բնական է ինքը նման հայտարարություն չէր կարող անել (…): [Ի]նչ վերաբերում է ոստիկանության կողմից կատարված գործողություններին, երբ նրանք հարձակվել են մեքենայի վրա, ցանկանում է նշել, որ հենց ինքն է Սերգեյին ասել, որ դա եղել են ոստիկանները, քանի որ իրենք դեպք են ունեցել կյանքում, և նա այդ պահը կապել է այդ դեպքի հետ: Միայն իր (…) բաժնից վերադառնալուց հետո է Սերգեյը համոզվել, որ դա եղել են ոստիկանները, այլ ոչ թե այլ մարդիկ, ում իրականում նա կարծել է: Իր ամուսինը դատապարտված եղել է և պատիժ է կրել մոտ չորս տարի: Պատիժը կրելու ընթացքում տեղյակ է եղել, որ նա թմրանյութեր է օգտագործում: Պատժի կրումից ազատվել է 2009 թվականին, որից հետո թմրանյութեր չի օգտագործել: Ամուսինը վարել է «Պաջեռո» մակնիշի մեքենա, որը եղել է իր անվամբ: Մեքենան եղել է իր մորեղբոր մեքենան, որն ի դեպ վկա է, սակայն ՀՀ-ում չի բնակվում, իսկ մեքենան փաստացի գրանցված է իր անունով: Մեքենան շատ հազվադեպ է Սերգեյի կողմից շահագործվում: Սերգեյը կոնկրետ եկամուտի աղբյուր չի ունեցել, մշտապես եղել է տանը: Սերգեյի եղբորը անհասկանալի պայմաններում մեքենայի մեջ նստած կրակել են և փամփուշտը դիպել է աչքին, բոլորի համար զարմանալի է եղել, որ նա կենդանի էր մնացել, իսկ աչքը հեռացրել են: Այդ դեպքը եղել է ապրիլ ամսին, սակայն չի հիշում, թե որ թվականի, իրենք այդպես էլ չեն հասկացել` ով էր դա արել, որևիցե մեկը դատվեց, թե ոչ, իսկ դատվողը իրոք դա կատարողն էր, թե ոչ, դա իրենց համար այդպես էլ անհասկանալի է մնացել: Ամանորից հետո այդ խոսակցությունները թեժացել էին և կարծես Սերգեյն ինչ-որ բանի սպասում էր: Եղբոր հետ կապված դեպքը նույնպես տեղի էր ունեցել «Սաս»-ի մոտ, և այդ 2014 թվականի հունվարի 18-ի դեպքի ժամանակ, ոստիկանների մոտենալը Սերգեյը վերագրել է եղբոր հետ կապված դեպքին: Ինքը փորձել է Սերգեյին համոզել, որ դրանք եղել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինքը երբ եղել է բաժնում, այնտեղ ոստիկաններ են եղել առանց համազգեստի, որոնք ծաղրել են ոմն Տիգրանին և ասել, որ «թռավ մեքենայի վրա, պրեմյա էր ուզում ստանար» և նմանատիպ այլ խոսակցություններ ավելի առօրյա ու կենցաղային խոսքերով, բայց ինքը չի իմացել, որ այդ դեպքն իրենց մասին է: Երբ ինքը եղել է սենյակում, իրեն մոտեցել է իր իմանալով ոստիկանապետը և իրեն հարցրել է, որ ինքը տեղյակ է, որ Սերգեյը մեքենայի տակ մարդ է գցել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե նման բան է եղել, ապա այդ գործով պետք է զբաղվի ճանապարհային ոստիկանությունը, այլ ոչ թե քրեականը (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
7) Վկա Երվանդ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) [Ի]րեն է պատկանում «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 հ/հ մեքենան (…): Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամենրի հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից (…) երբեմն օգտվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուրադը և նրա ամուսին Սերգեյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ գտնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի արգելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սերգեյը: Վերջին անգամ ՌԴ է մեկնել 2013 թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014 թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, գիշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սերգեյը զանգահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի գտնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ գնացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում գտնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սերգեյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել, իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: (…) [Տ]եղյակ չէ` Սերգեյը թմրանյութ օգտագործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օգտագործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքագծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին անգամ Սերգեյն իր մեքենան վերցրել է 2014 թվականի հունվարի 18-ին` ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար (…): Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 56-57-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
8) Զննություն կատարելու մասին 2014 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 հ/հ ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախ կողմի եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը զննության պահին եղել են կոտրված:
9) Դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 3-ի թիվ 177 եզրակացությունը, համաձայն որի` Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են. կտրված վերքը` սուր, կտրող, իսկ մնացածը` կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարագրված հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
10) Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014 թվականի փետրվարի 5-ի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությունը, համաձայն որի` «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2014 թվականի հունվարի 13-ի դրությամբ գնահատվում է 65.000 ՀՀ դրամ:
11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին առաջադրված 36 (երեսունվեց), իսկ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին` 16 (տասնվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրաքների առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, բացի ամբաստանյալների` սույն որոշման 8-րդ, 8.1-րդ, 9-րդ, 9.1-րդ և 9.2-րդ կետերում մեջբերված ցուցմունքներից, հետազոտվել են նաև.
1) Սույն քրեական գործից անջատված թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հունվարի 18-ի և 2014 թվականի հունվարի 22-ի, համապատասխանաբար` կասկածյալի և մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակներում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ. «(...) Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ, և իրենց ծանոթացման հանգամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33 տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմագծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի հարևան[ությամբ] գտնվող շենքում, որի հասցեն չգիտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն գտնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական անգամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում գտնվող «Մարկոպոլո» սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են «շենգեն վիզաների» գրանցման կարգից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զանգել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են «Լադա» ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ «շենգեն վիզա»: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքն այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զանգել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զգում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներգործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զանգել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ «կայֆ» տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտանգավոր չէ այն, իսկ Գեղամն ասել է, որ այն վտանգավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ գույնի կտոր: Այդ անգամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրն այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զգալ, զանգահարել է Գեղամին` (055)23-41-01 թե (077)27-97-86 հեռախոսահամարից Գեղամի (099)17-32-27 հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո, իր հիշելով մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ը շուրջ 8 անգամ 30000 ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ գնել է նույն դեղահաբի 1/2 մասը, իսկ երկու անգամ էլ գնել է 1 ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000 ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օգոստոս ամսվա կեսերին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սերգո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր գնալուց հետո Սերգոյից ձեռք բերի դեղահաբը: [Դ]եղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամն իրեն ասել է, որ [այն] հանդիսանում է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օգտագործել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց և մի քանի անգամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օգտագործել: Իր հիշելով` 2013 թվականի օգոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո` 2013 թվականի օգոստոսի 20-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, Սերգոյից 1, 2 կամ 3 օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30 հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60 հազար կամ 55 հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սերգոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40 անգամ, սակայն, թե որքան անգամ է վերցրել կես և որքան անգամ` ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օգտագործման նպատակով: Երբևէ որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սերգոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զանգել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30 րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ հետո զանգել և տվել են այն: Սերգոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբենկյան փողոցներում: Նրա «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սերգոյի մեքենան «բեժ» գույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սերգոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում գտնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չգիտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը գիտի, քանի որ մի քանի անգամ նրանց տուն են գնացել և միասին ներարկման միջոցով օգտագործել են: Այդ անգամները Սերգոն ինքն է ներարկել իրեն: Սերգոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օգտագործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սերգոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օգտագործել թմրամիջոց: Վերջին անգամ Սերգոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 2014 թվականի հունվարի 16-ին: [Ժ]ամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր (055) 23-41-01 համարով զանգել է Սերգոյի (091)00-69-97 հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000 ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2 հատ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օգտագործել է, մյուսը` հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի գրպանում` հետագայում օգտագործելու նպատակով: 2014 թվականի հունվարի 17-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: (...) Սերգոն մոտ 38-40 տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մուգ գույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմագծերն այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սերգոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սերգոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զանգերի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 32-36-րդ, 91-92-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
2) 2014 թվականի մարտի 17-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս .Սաֆարովի կողմից տրված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) 2014 թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական գործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013 թվականի ամռանը մոտ 4 անգամ իրեն հյուրասիրել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որից հետո` մինչ նրա ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10 անգամ գնել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սերգոյի հետ:
Իրեն ներկայացված «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի մեքենայի զննության արձանագրությանը կից և դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածներն ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սերգոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված «Ջիպ» մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը, տան պայմաններում համակարգչով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար «սայտեր» է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակարգչային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է գումարներ, տվյալ գումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: [Մ]ոտավոր է նշել, որ մոտ 10 անգամ Գեղամից և մոտ 40 անգամ էլ Սերգոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ: Հստակ չի կարող ասել, թե քանի անգամ է Սերգոյից ձեռք բերել, և քանի անգամ` Գեղամից: Սերգոյին մշտապես զանգել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չէ, որ Սերգոն իրեն տվել է թմրանյութ: Հաճախ եղել են դեպքեր, որ զանգել է Սերգոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե` ոչ, որից հետո էլ զանգել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած որ զանգերի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զանգերի ժամանակ` ոչ»:
Նույն հարցաքննության ընթացքում քննիչի` «Ձեր և Ս.Ավետիսյանի բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների վերլուծությունից պարզվել է, որ 2014թ. հունվար ամսին միմյանց որևէ հեռախոսազանգ չեք կատարել, իսկ Դուք նշել եք, որ 16.01.2014թ.-ին հեռախոսազրույց եք ունեցել և տվյալ օրը նրանից ձեռք եք բերել 2 դեղահաբ թմրանյութ, որից մեկը նույն օրն օգտագործել եք, իսկ մյուսը հաջորդ օրը հայտնաբերվել է ոստիկանների կողմից: Ինչ կասեք այդ մասին» հարցադրմանը` Գ.Սաֆարովը հայտնել է. «Ես իմ սկզբնական ցուցմունքներում չեմ հիշել այն հանգամանքը, որ Սերգոն, որքան հիշում է, 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզանգեմ և եթե ինձ անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրեմ Կիևյան փողոցում` «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում, և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրեմ: 16.01.2014 թ.-ին ես իմ ավտոմեքենայով նրան փնտրել եմ նշված վայրերում, հանդիպել եմ Կիևյան փողոցում, փոխանցել եմ գումարը և խնդրել ինձ համար 2 հատ թմրանյութի դեղահատ բերել: Նա ասել է, որ մոտ 1 ժամից նույն վայրը գնամ: Ես գնացել եմ, կրկին նրան հանդիպել, ով եղել է ոտքով, ինձ փոխանցել է 2 հատ թմրանյութ և հեռացել: Այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել եմ, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել»:
Պատասխանելով քննիչի մեկ այլ` «Նախաքննության ընթացքում Ձեր կողմից տված ցուցմունքում նշել եք, որ Գեղամից թմրանյութ ձեռք եք բերել 2013թ. օգոստոս ամսին, սակայն նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գեղամ Բակլաչևը հատել է ՀՀ սահմանը 10.07.2013թ.: Ինչ կասեք այդ մասին» հարցադրմանը` Գ.Սաֆարովը նշել է. «Քանի որ բավականին ժամանակ է անցել, հնարավոր է ամիսը շփոթած լինեմ» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 198-200-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
3) Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հուլիսի 9-ին որպես վկա տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15 տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: (093) 57-70-70 հեռախոսահամարն իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սերգեյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամն իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զանգահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե «փակել չտա այս գործը» իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերը` ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սերգոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում գտնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահանգստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 127-129-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
4) Գ.Սաֆարովի և Գ.Բակլաչևի առերեսման մասին 2014 թվականի հուլիսի 14-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը պնդել է, որ իր հետ առերեսվող Գ.Բակլաչևին ճանաչում է ընդհանուր ընկերների միջոցով, նրանից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել:
Առերեսվող Գ.Բակլաչևն իր հերթին պնդել է, որ Գ.Սաֆարովին ճանաչում է վաղուց, կոնկրետ ժամանակը չի հիշում, ճանաչում է ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Նրանից թմրանյութ ձեռք չի բերել, իսկ նախկինում տված ցուցմունքները տվել է նյարդայնացած վիճակում, քանի որ Գ.Սաֆարովի տված ցուցմունքներով սուտ մեղադրվել է նրան թմրանյութ վաճառելու մեջ և, քանի որ նա իրեն ծանր հանցագործության մեջ է մեղադրել, որը երբևէ ինքը չի կատարել, վրեժխնդիր լինելու համար նմանատիպ ցուցմունք է տվել: Վստահ է եղել, որ առերեսման ժամանակ Գ.Սաֆարովը կպատմի ողջ ճշմարտությունը, որ երբևէ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 160-161-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
5) Անձին բերման ենթարկելու մասին 2014 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` 2014 թվականի հունվարի 17-ի ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28 շենքի բակից, թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նշված շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 3-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
6) Անձնական խուզարկության մասին 2014 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա բաճկոնի աջ կողմի գրպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1 հատ «В8» գրառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 4-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
7) Դատաքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 17-ի թիվ 8 Ք-14 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված մեկ հատ սպիտակ գույնի «В8» ներհրված դաջվածքով, 0.4 գրամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 գրամ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 12-13-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
8) Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014 թվականի հունվարի 18-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը լուսանկարով ճանաչել է Ս.Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013 թվականի օգոստոսի վերջից 2014 թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանից շուրջ 40 անգամ ձեռք է բերել «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութի հաբ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 38-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
9) Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը լուսանկարով ճանաչել է Գ.Բակլաչևին և հայտարարել, որ նա շուրջ 4 անգամ իրեն հյուրասիրել, իսկ դրանից հետո շուրջ 10 անգամ գումարի դիմաց վաճառել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 147-148-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
10) Դատաքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 0029 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 134-135-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
11) Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 12-ի թիվ 0371 եզրակացությունը, համաձայն որի` Ս.Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 103-104-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
12) Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 16-ի թիվ 0372 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 105-106-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
13) Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ինչպես նաև Գ.Բակլաչևի (055)40-00-11 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին 2014 թվականի հուլիսի 25-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` (055)40-00-11 և (055)23-41-01 հռախոսահամարները 2013 թվականի հունիսի 4-ի ժամը 21:10-ի, 2013 թվականի հունիսի 6-ի ժամը 16:24-ի, 2013 թվականի հունիսի 7-ի ժամը 17:07-ի, 2013 թվականի հունիսի 8-ի ժամը 01:37-ի, 2013 թվականի հունիսի 12-ի ժամը 01:35-ի, 2013 թվականի հունիսի 17-ի ժամը 00:45-ի, 2013 թվականի հունիսի 18-ի ժամը 18:48-ի, 2013 թվականի հունիսի 26-ի ժամը 23:59-ի և 2013 թվականի հուլիսի 4-ի ժամը 19:49-ի սահմաններում գործել են Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեում տեղդրված ալեհավաք կայանի, 2013 թվականի հունիսի 30-ի ժամը 19:03-ի սահմաններում` Երևան քաղաքի Սարգարյան 29/2 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի, իսկ 2013 թվականի հունիսի 16-ի ժամը 17:48-ի, 2013 թվականի հունիսի 19-ի ժամը 18:45-ի, 2013 թվականի հունիսի 22-ի ժամը 18։45-ի, 2013 թվականի հունիսի 23-ի ժամը 17:03-ի և 2013 թվականի հունիսի 27-ի ժամը 15:31-ի սահմաններում` Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 227-243-րդ, 2-րդ հատորի 188-189-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
14) ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲ ընկերության` 2014 թվականի փետրվարի 5-ի թիվ 4545 գրությունը, համաձայն որի` Գ.Սարաֆարովը 2006 թվականի հունիսի 28-ից հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» համախտանիշով, նաև հաշվառված է կանխարգելիչ դիտարկումով /բուպրենորֆին/ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 150-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
15) Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 27-ի թիվ 56-14 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով», «Կախվածության համախտանիշ ախտադադարի շրջանում» և «Հոգեկան ու վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանում» ախտորոշումներով (տե'ս քրեական գործի 4-րդ հատորի 34-36-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
16) Գ.Սաֆարովի կողմից Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին հասցեագրված 2014 թվականին հուլիսի 22-ի դիմումն այն մասին, որ. «(...) [Ն]ախկինում ցուցմունք [է] տվել, որ Սերգեյ Ավետիսյանից ձեռք [է] բերել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ, սակայն ներկայումս ցանկանում [է] հայտնել, որ Սերգեյ Ավետիսյանից որևէ թմրանյութ ձեռք [չի] բերել: Այդ կապակցությամբ միջնորդում [է] ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել: Դիմում[ն] այդ օրը ներկայացնելու պատճառը հանդիսանում է [իր] հիվանդանոցում գտնվելը, որի ապացույցը ներկայացնում [է] դիմումին կից: (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 177-179-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
17) Գ.Սաֆարովի կողմից Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին հասցեագրված 2014 թվականին հուլիսի 31-ի դիմումն այն մասին, որ. «(...) 22.07.2014թ. դիմում [է] ներկայացրել, որով հայտնել [է], որ Սերգեյ Ավետիսյանից թմրանյութ, «Բուպրենորֆին» տեսակի ձեռք [չի] բերել և միաժամանակ միջնորդել [է], որպեսզի ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնեն այդ կապակցությամբ: Այժմ նորից հայտնում [է], որ Սերգեյ Ավետիսյանից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ ձեռք [չի] բերել և նորից միջնորդում [է] այդ կապակցությամբ ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 229-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
18) 2014 թվականի օգոստոսի 1-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումը, համաձայն որի. «(...) [Ա]յսօր կայանալու է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությամբ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Կարենի Բակլաչևի խափանման միջոցի երկարացման միջնորդության քննարկումը: Տեղակացնում [է], որ ի[ր]` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի [ինքը] թմրամիջոց է գնել նրանցից, իրականությանը չի համապատասխանում, [ինքը] նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չ[ի] բերել: Ուստի խնդրում [է] այդ հանգամանքը հաշվի առնել գործի քննության ժամանակ (...)» (տե'ս քրեական գործի 12-րդ հատորի 358-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
19) 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումը, համաձայն որի. «(...) Ի[րեն] առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չ[է] այն մասով, որտեղ նշված է, որ [ինքը] թմրամիջոցներ [է] ձեռք բերել Գեղամ Բակլաչևից և Սերգեյ Ավետիսյանից: Այդ ամենն իրականությանը չի համապատասխանում: Գեղամ Բակլաչևի հետ կայացրված առերեսման ժամանակ հայտնել [է] իրականությունը, ճիշտը, որ նա ի[րեն] երբևիցե ոչ մի տեսակի թմրանյութ չի իրացրել: Բազմաթիվ անգամներ դիմում [է] ներկայացրել քննիչ Ա.Բաղդասարյանին ի[րեն] լրացուցիչ քննելու և Ս.Ավետիսյանի հետ առերեսում իրականացնելու համար, սակայն ի[ր] դիմումները մնացել են անպատասխան: Հայտնում [է], որ որևէ մեկի կողմից ի[ր] վրա երբևիցե ճնշում չի գործադրվել (...)» (տե'ս քրեական գործի 4-րդ հատորի 43-44-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
20) Նույն գործով այլ դատավորի նախագահությամբ իրականացված 2015 թվականի հուլիսի 23-ի և 2015 թվականի հուլիսի 27-ի դատական նիստերի ձայնագրառումներն ու համառոտագրումները, համաձայն որոնց.
- 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովը հայտարարել է, որ. «(...) Գեղամից և Սերգոյից թմրանյութեր չի գնել, իսկ մինչև կալանավորվելը Գեղամին չէր տեսել մեկ ամիս: Բոլոր հարցերին ցանկանում է պատասխանել հաջորդ նիստի ժամանակ, քանի որ ներկայումս իրեն շատ վատ է զգում, մինչև այս եղել է հիվանդանոցում` ռեանիմացիայում: Իր մոտ սրտի խնդիր կա և շատ հաճախ է պրիստուպներ ունենում: [Մ]իջնորդում է դատական նիստը հետաձգել, քանի որ իրեն վատ է զգում (...)»,
- 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովը հայտարարել է, որ. «(...) [Հ]իվանդանոցից է եկել դատարան, լուրջ խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված և բժշկական փաստաթղթերը կներկայացնի, երբ հիվանդության պատմությունը կփակվիլ, և ինքը դրանք կբերի դատարան: Առաջադրված մեղադրանքի և դեպքի հետ կապված չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ ամբողջ մարմինը դողում է: Ինքը ներկայումս դողում է, որովհետև հիվանդ սիրտ ունի, իրեն որևէ մեկը չի սպառնացել: Խնդրում է հետաձգել նիստը, քանի որ տվյալ վիճակով անհնար է ինչ-որ ցուցմունք տալ, ամեն պահի հնարավոր է շատ խիստ վատանա (…)»:
12. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի համաձայն. «(…) Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն է` իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի համար վտանգավոր բռնությունը` կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, (…) իսկ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, (…) նման պայմաններում Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 36 դրվագ, և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 16 դրվագ, այն է` ապօրինի թմրամիջոց իրացնելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը, և նրանց նկատմամբ այդ մասով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների և հատկապես ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թե` ենթադրությունը` ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
(…)
Նախաքննության մարմինը Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները. Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի հակասական ցուցմունքները, «Անձին բերման ենթարկելու մասին», Գրիգորի Սաֆարովին «Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին» արձանագրությունները, դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 8 Ք-14, թիվ 0029, թիվ 0371, թիվ 0372 եզրակացությունները, «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունները, Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրությունը:
Դատարանն, իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, փաստում է, որ նշված ապացույցները Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի` իրենց մեղսագրված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է «Անձին բերման ենթարկելու մասին» արձանագրությունը, որի համաձայն` 17.01.2014 թվականին` ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28 շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15 բնակարանի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է «Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին» արձանագրությունը, որի համաձայն` 17.01.2014 թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա գրպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ «В8» գրառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014 թվականի թիվ 8Ք-14 եզրակացությունը, որի համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 1 հատ սպիտակ գույնի «В8» ներհրված դաջվածքով, 0.4 գրամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 գրամ: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի մոտից հայտնաբերված դեղահաբում թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014 թվականի թիվ 0371 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014 թվականի թիվ 0372 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014 թվականի թիվ 0029 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ անհասկանալի է, թե վարույթն իրականացնող մարմինը բազմաթիվ (100-ից ավելի) փոխադարձ հեռախոսազանգերի առկայության պայմաններում ինչպես է հիմնավորված համարել, որ Ս.Ավետիսյանը 36 անգամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, այն դեպքում երբ Գ.Սաֆարովը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Ս.Ավետիսյանից թմրամիջոց է ձեռք բերել մոտ 40 անգամ:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի (055)40-00-11 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրությունը: Դատարանը փաստում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գ.Բակլաչևը 16 անգամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, քանի որ հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրության համաձայն, վարույթն իրականացնող մարմինը հիմք է ընդունել այն տվյալը, որ Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարները սպասարկվել են միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում, հաշվի չառնելով նաև այն հանգամանքը, որ Գ.Սաֆարովը նախաքննությամբ հայտնել է, որ ինքը Գ.Բակլաչևից 14 անգամ է թմրամիջոց ձեռք բերել: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը նույնպես որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, որովհետև միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում հեռախոսահամարների սպասարկումը չի կարող հիմնավորել թմրամիջոցի իրացման հանգամանքը, ըստ հեռախոսազանգերի վերծանումների նշված անձանց միջև բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են գրանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև հանդիպել են, ինչի վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներով հայտնել են, որ Գ.Սաֆարովի հետ շփվել են կապված նրա աշխատանքային գործունեության հետ, քանի որ զբաղվել է համակարգչային ծրագրերով:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել են «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունները, որոնց համաձայն Գրիգորի Սաֆարովը ճանաչել է Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցները նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները կատարելու մեջ:
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանն ու Գեղամ Բակլաչևն առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել են իրենց առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ երբեք Գ.Սաֆարովին թմրանյութ չեն վաճառել: Սույն քրեական գործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքներում ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորող միակ ապացույցը գործով շահագրգիռ կողմ հանդիսացող ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում տված հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներն են, ում վերաբերյալ 28.04.2014 թվականին վարույթն իրականացնող մարմինը «Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին» որոշում է կայացրել: Ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի վերոգրյալ ցուցմունքների համակարգային վերլուծության արդյունքում դատարանը փաստում է, որ դրանցում առկա են բազմաթիվ հակասություններ, այդ թվում` քանակի, ժամանակի, վայրի և այլ հանգամանքների վերաբերյալ, որոնք էական նշանակություն ունեն գործով բազմակողմանի, լրիվ քննություն իրականացնելու տեսանկյունից և նախաքննության մարմնի կողմից բավարար չափով քննության առարկա չեն դարձվել, իսկ դատարանը զրկված է դրանք պարզելու և քննության առարկա դարձնելու հնարավորությունից, քանի որ Գրիգորի Սաֆարովը թաքնվում է քննությունից և գտնվում է հետախուզման մեջ: Դատաքննությամբ հետազոտված հետախուզվող ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք վարույթն իրականացնող մարմինը դրել է մեղադրանքի հիմքում, դատարանը գնահատում է անարժանահավատ, քանի որ միակ ապացույցը, որը դրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում տրվել է 28.06.2006 թվականից «Նարկոլոգիական Հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ գտնվող «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» ախտորոշումով հիվանդությամբ տառապող (ինչը հաստատվել է նաև 27.03.2014 թվականի դատանարկոլոգիական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննությամբ) անձի կողմից, նաև հիմք ընդունելով փորձագետի 23.01.2014 թվականի թիվ 0029 եզրակացությունը, որի համաձայն` Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ, ողջամիտ հետևության է հանգում, որ Գ.Սաֆարովը բերման ենթարկվելու օրը թմրամիջոց օգտագործած վիճակում է եղել: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ Գ.Սաֆարովը գործի թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում պարբերաբար դիմումներ է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին և հայտնել է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է գնել նրանցից, իրականությանը չեն համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել, խնդրել է լրացուցիչ հարցաքննել: Այդ մասին հայտնել է նաև 14.07.2014 թվականին Գեղամ Բակլաչևի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում և 23.07.2016 թվականի դատաքննությամբ` մինչև փախուստի դիմելը: Հետևաբար, արժանահավատության տեսանկյունից Գրիգորի Սաֆարովի ցուցմունքները գնահատելիս կարևոր է դրանց բովանդակությունը հաստատող նույն տեղեկատվության ստացումը մեկ այլ անձից կամ այլ օբյեկտիվ աղբյուրից, որն առանց ներքին հակասությունների, գործում առկա մյուս ապացույցներին համահունչ կպարունակի ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ճշմարտացի և արժանահավատ տեղեկատվություն: Դատարանն արձանագրում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել:
Վերոգրյալ[ի] (...) համատեքստում ստուգելով Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, դեպքի կապակցությամբ դրանցում հայտնված տվյալների ճշմարտացիությունը կասկած է հարուցում, ուստի դրանք չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում: Դատարանը գտնում է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գրիգորի Սաֆարովին զգալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, գնահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում գործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած` Սերգեյ Ավետիսյանի կողմից 36 դրվագ, Գեղամ Բակլաչևի կողմից 16 դրվագ Գրիգորի Սաֆարովին զգալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի հիման վրա և «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալների: Դատարանի վերջին եզրահանգումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական գործով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց, և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը, այլև կհերքեր նրանց կողմից ի պաշտպանություն բերվող այն փաստարկները, որ Գրիգորի Սաֆարովին երբեք թմրամիջոց չեն իրացրել: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված մնացած ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ: Հետևաբար Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնված են բացառապես գործի ելքով շահագրգռված և սույն գործով հետախուզվող ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանագրում է, որ առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, գործի ելքով շահագրգռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցի լուծման համար ի թիվս հանցակազմի այլ հատկանիշների, սկզբունքային նշանակություն ունի հանցագործության առարկա հանդիսացող կոնկրետ նյութի անհատականացումը: Եթե այդ հատկանիշը, այսինքն` հանցագործության առարկան (թմրամիջոցները, հոգեմետ նյութերը և այլն) քրեական գործով հնարավոր չէ արժանահավատորեն պարզել հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, ապա դատարանի գնահատմամբ բացակայում է 266 հոդվածով նախատեսված հանցակազմը: Ամփոփելով վերոգրյալը` դատարանն արձանագրում է, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների և, մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցագործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի արժանացնել, մասնավորապես` ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի հիմնական հանցակազմը նկարագրված է այնպես, որ թմրամիջոցի, հոգեմետ նյութերի չափը որևէ նշանակություն չունի, իրացման նպատակով ցանկացած չափի թմրամիջոց կամ հոգեմետ նյութ պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը համարվում է հանցագործություն` անկախ չափից, սակայն` խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Նկատի ունենալով, որ կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը (տեսակը` թմրամիջոց, հոգեմետ նյութ կամ դրանց համարժեքներ, ուժեղ ազդող կամ թունավոր նյութեր, չափը` զգալի, խոշոր, առանձնապես խոշոր, անվանումը, քիմիական կազմը և հատկությունները, ծագումը, պատրաստման, արտադրման կամ վերամշակման եղանակը) որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ գիտելիքներ, ուստի, դատարանի գնահատմամբ, նախևառաջ պետք է առկա լինի կոնկրետ նյութը և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը: Այլ կերպ` քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված արարքի որակման դեպքում, որպես կանոն, պետք է առկա լինի հանցագործության առարկան և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը: Եթե կոնկրետ դեպքում քրեական գործով բացակայում է ինչպես անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութը և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար առնվազն պետք է քրեական գործով առկա լինեն վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական-որակական բնութագրերը, այլև` ճիշտ որակել և անհատականացնել անձի արարքը: Դատարանի այս դատողությունը պայմանավորված է նրանով, որ «Որոշակի ապացույցների առկայությամբ հաստատվող հանգամանքները» վերտառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108 հոդվածում ուղղակի պահանջ չկա այն մասին, որ թմրամիջոցների կամ հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ քրեական գործերով շրջանառության մեջ դրված կոնկրետ նյութը թմրամիջոց կամ հոգեմետ նյութ դիտելու, դրա տեսակը, չափը և այլ բնութագրերը կարող են որոշվել բացառապես փորձաքննության ճանապարհով, ուստի դատարանը գտնում է, որ այն հնարավոր է որոշել նաև այլ ապացույցներով, եթե, իհարկե, գործով հավաքված կլինեն այդ հանգամանքների վերաբերյալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցություն:
Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ իրացված նյութի բացակայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների որպես ապացույց օգտագործելու անարժանահավատությունը, ինքնին բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով ապացույցների անբավարարության հիմքով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, քանի որ քրեական գործի նյութերի հետազոտությունից միանշանակորեն պարզվում է, որ այդ ցուցմունքներն են, որ առանցքային նշանակություն են ունեցել նախաքննական մարմնի համար Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը 35 և 16 դրվագներով հաստատված համարելու հարցում: Հետևաբար, դատարանի գնահատմամբ, դրանց բացակայությունը, ինքնին, բացառում է Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքի վերաբերյալ արժանահավատորեն, հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով դատողություն անելը, համապատասխանաբար նաև Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղադրանքը ապացուցված համարելը: Ինչ վերաբերում է Սերգեյ Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014 թվականին` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ, ինչի մասին նշված է նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերմամբ: Դատարանը կրկին արձանագրում է, որ Ս.Ավետիսյանին 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքի համար ևս հիմք է հանդիսացել Գ.Սաֆարովի ցուցմունքները և առանց այդ ցուցմունքների 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի վերաբերյալ փորձագիտական եզրակացությունը բացարձակապես չի հաստատում Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ սույն քրեական գործով չկա որևէ այլ փաստական տվյալ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի, դրա վերաբերյալ փորձագետի եզրակացության և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին իրացրած նյութի կապի մասին, հետևաբար հիշյալ ապացույցն առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չի և չի կարող դրվել Սերգեյ Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել, որ 28.04.2014 թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Բաղդասարյանի կողմից «Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին» որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ 14102914 քրեական գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 01.08.2013 թվականից 23.11.2013 թվականն ընկած ժամանակահատվածում 35 անգամ մեղադրյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու մասով Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ հնարավոր չի եղել պարզել մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 35 անգամ ապօրինի ձեռք բերված «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութի չափը (…): Նման որոշման առկայության պայմաններում, երբ մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել թմրանյութի չափը չպարզելու հիմքով, վարույթն իրականացնող մարմինը Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրել և հաստատված է համարել նրանց կողմից ապօրինի զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց իրացնելը: Նման պայմաններում ստացվում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը դրսևորել է երկակի կամ խտրական մոտեցում, որը թույլատրելի չէ և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով կայացվում է արդարացման դատավճիռ, Դատարանը նշված հարցին առավել մանրամասն անդրադառնալու հարկ չի համարում:
Վերոգրյալի հիման վրա` դատարանը գտնում է, որ սույն գործով բացակայում է որևէ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույց առ այն, որ Սերգեյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը Գ.Սաֆարովին իրացրել են հաստատապես թմրամիջոց: Այս հանգամանքի մասին կարելի է ենթադրություն անել, սակայն հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր չափանիշով համարել հաստատված, որը հնարավորություն կտա հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը և կայացնելու մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով դատարանի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի կապակցությամբ, որպիսի դատարանն արժանահավատորեն հետևություն անի նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի (հանցագործության առարկայի տեսանկյունից) առկայության մասին, ուստի գտնում է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ անհրաժեշտ է կայացնել արդարացման դատավճիռ` ապացույցների անբավարարության հիմքով:
(…)
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սերգեյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին մեղսագրվող հանցավոր արարքների փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ:
(…)
Դատարանը գտնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրանց մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի գերազանցում «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
[Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի] նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասով (…) պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում [նրա] կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալ[ի] անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով նաև այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
(…)
Ամբաստանյալ Սերգեյ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվը առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից` այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից:
(…)»:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
13. Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անհիմն է և ենթակա է բեկանման, թույլ է տրվել դատական սխալ՝ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի`բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801-րդ, 395-րդ, 398-րդ հոդվածներից և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտից (ներառյալ՝ դրանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումներից մեջբերված իրավական դիրքորոշումները), մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալներ Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով («266-րդ հոդվածով») առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչելով անպարտ՝ Առաջին ատյանի դատարանն ապացույցները գնահատել է ոչ թե դրանց միասնության մեջ՝ մեղադրանքները հիմնավորող «փաթեթի» փոխկապակցված լինելու պայմաններում, այլ տարանջատել է միմյանցից՝ յուրաքանչյուրը դիտելով անբավարար փաստական տվյալ: Մասնավորապես Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում նշել է, որ Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու արձանագրությունը՝ որպես ապացույց, որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում։ Նաև արձանագրել է, որ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված «B 8» գրառմամբ դեղահաբ, ինչը ևս ինքնին չի կարող դիտվել որպես մեղսագրված արարքի ապացույց: Այնուհետև դատավճռում թեև նշել է, որ հիշյալ դեղահաբը չնայած ըստ դատաքիմիական փորձաքննության հանդիսանոմ է թմրամիջոց, սակայն մեղսագրված արարքի ապացույց հանդիսանալ չի կարող։ Առաջին ատյանի դատարանն աղճատել է մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցների բաղադրամասերը, դրանք գնահատել է իրարից անջատ, և բնական է, որ նման պայմաններում առաջացել է միայն ոչինչ չհիմնավորող ու ոչինչ չասող երևույթների թվարկում, մինչդեռ պարտավոր էր ապացույցները գնահատել դրանց փոխկապակցվածության և միասնության վիճակում: Առաջին ատյանի դատարանը վերոհիշյալ երեք հանգամանքների հետ հաշվի չի առել նաև Գ.Սաֆարովի ցուցմունքը, ըստ որի` թմրամիջոցը ձեռք է բերել Գ.Բակլաչևից և Ս.Ավետիսյանից։ Մեղսագրված արարքների հիմնավորման տիրույթից անհասկանալիորեն հանել է և ընդհանրապես չի անդրադարձել այն հանգամանքին, որ Գ.Սաֆարովն ուղղակիորեն հայտնել է, որ Գ.Բակլաչևից և Ս.Ավետիսյանից բազմիցս թմրանյութ գնելու կապակցությամբ վերջիններս իրեն տվել են ռեալ սպառնալիքներ, պարտադրել են հրաժարվել թմրանյութն իրենցից ձեռք բերած լինելու ցուցմունքներից։ Այդ առնչությամբ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը ձեռնարկել է անհրաժեշտ օպերատիվ և քննչական միջոցառումներ, այն է՝ իրականացրել է «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, որով հիմնավորվել և արժանահավատ է դարձել Գ.Սաֆարովի հայտարարությունները։ Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է նաև այն փաստը, որ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով ու դրանց տեղակայումով միանշանակ հիմնավորվել է նրանց կապը։ Նույն փաստն է արձանագրվել նաև Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով և տեղակայումով։ Ավելին, առանց հետազոտելու և քննության առնելու մեղադրողի կողմից որպես նոր ապացույց ներկայացրած «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման անցկացման վերաբերյալ գաղտնազերծված նյութերը` Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել այն ապացույց չճանաչելու մասին, և չնայած այդ հանգամանքը ևս ուղղակիորեն և անվերապահորեն հանդիսանում են Գ.Բակլաչևին և Ա.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով («266-րդ հոդվածով») առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ու հավատարժան ապացույց, այնուհանդերձ դատարանը դրանց ընդհանրապրես չի անդրադարձել ու չի գնահատել, անտեսելով այն հանգամանքը, որ նշված վերջին օպերատիվ ու քննչական ողջ գործողությունների նպատակը հանդիսացել է Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների իրականությանը համապատասխանելու հանգամանքի պարզումը, որոնցով էլ հաստատվել է Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների իսկությունը և հետևաբար` Գ.Բակլաչևին ու Ա.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքների ճշմարտացիությունը։
Ըստ բողոքի հեղինակի` Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել և չի գնահատել այն փաստը, որ Ս.Ավետիսյանը 2014 թվականի հունվարի 16-ին` ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Գ.Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2014 թվականի հունվարի 17-ին հայտնաբերվել է Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ, և որ Գ.Բակլաչևին ու Ս.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքներն այնքան խիստ գաղտնի ու քողարկված գործողություններով են կատարվել, որ դրանց բացահայտումը մանրակրկիտ միջոցառումներով է իրականացվել, որոնք իրենց ամբողջության մեջ դարձել են հավատարժան։ Ակնհայտ է, որ նման բնույթի հանցագործությունների բացահայտումը հետևողական աշխատանքի արդյունք է, ինչը սույն քրեական գործով ձեռնարկվել է քրեական հետապնդում իրականացնող մարմնի կողմից։
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել և կայացնել գործն ըստ էության լուծող նոր դատական ակտ. ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով, իսկ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և նրանց նկատմամբ համապատասխան սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ:
14. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանն իր վերաքննիչ բողոքում փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է անհիմն և չպատճառաբանված մեղադրական դատավճիռ, թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ։
Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ է ներգրավվել իրականությանը չհամապատասխանող, զրպարտող տվյալների, Գ.Սաֆարովի սուտ ցուցմունքների հիման վրա, ինչի մասին ի սկզբանե պնդել է ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը, այնպես էլ գործով մյուս ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը: Մասնավորապես նրանք պնդել են, որ որևէ առնչություն չեն ունեցել Գ.Սաֆարովին իրացված թմրանյութի հետ, ինչը հաստատվել է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, որի արդյունքում էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է արդարացման դատական ակտ։ Սակայն, Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ ասով և դատապարտել ինը տարվա ազատազրկման` հաշվի չառնելով և օբյեկտիվորեն չգնահատելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի ցուցմունքներն առ այն, որ ինքը բռնություն չի կիրառել ոստիկանների նկատմամբ, ոստիկանները պատշաճ կարգով չեն ներկայացել, նրա մոտ կարող էր օբյեկտիվ մտավախություն առաջանալ, որ իր կյանքի ու առողջության նկատմամբ ոտնձգություն է իրականացվում, և այդ մտավախությունից ելնելով է մեքենայով դիմել փախուստի, ինչպես նաև այն, որ գործում առկա են միայն ոստիկանների իրարամերժ ցուցմունքները:
Մեջբերելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Վ.Գևորգյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի վերաբերյալ մեկնաբանություններն ու իրավական դիրքորոշումները` բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի գործողություններում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի հատկանիշները:
Ի հիմնավորումն այդ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը չի կատարել որևէ գործողություն, որով ուղղակի դիտավորությամբ բռնություն կկիրառվեր ոստիկանների կյանքի կամ առողջության նկատմամբ: Այլ, ինչպես նա նշել է իր ցուցմունքներում, ոստիկաններին համարելով որպես իր կյանքի համար սպառնալիք, քանի որ նրանք եղել են քաղաքացիական հագուստով, զինված և միանգամից հայհոյելով հարձակվել են մեքենայի վրա, ընդամենը փորձել է ավտոմեքենայով փախուստի դիմել։ Այլ հարց է, որ ոստիկաններից մեկը, միգուցե ֆիլմի հերոսով ներշնչված, որոշել է կառչել մեքենայից և այդպես երթևեկել: Ոստիկանն ինքնակամ է ցատկել կամ մագլցել մեքենայի վրա, նրան ոչ ոք չի դրդել և չի հրել։
Գտնում է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը նման կերպ փախուստի է դիմել ոստիկանների օրինական պահանջից հետո, և ոստիկանը կառչել է ավտոմեքենայից, ապա նրա արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ ոստիկանն ինքն իր գործողություններով է իրեն դրել վտանգավոր իրավիճակում: Ավելին, կարող էր դադարեցնել այդ վտանգավոր երթևեկը, երբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն իջեցրել է ապակին և ասել, որ դանդաղեցնում է մեքենան որպեսզի իջնի, սակայն օգտվելով առիթից` ոստիկանը սկսել է քաշքշել մեքենայի ղեկից ու ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին` ինքն իրեն դնելով վտանգավոր իրավիճակում։ Ուստի բացակայում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի գործողությունների և տուժող Տ.Պողսյանի առողջությանը պատճառված վնասի միջև պատճառահետևանքային կապը, այն առկա է հենց տուժող Տ.Պողոսյանի գործողությունների և ստացած մարմնական վնասվածքների միջև։ Ինչ վերաբերում է բռնությունն ուղղակի դիտավորությամբ կատարելուն, ապա ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի արարքում չի կարող լինել նման դիտավորություն, նրա միակ դիտավորությունն ու մտադրությունն ուղղված է եղել դեպքի վայրից անվտանգ հեռանալուն: Միևնույն ժամանակ, առաջադրված մեղադրանքից և նույնությամբ արտատպված դատավճռից պարզ չէ, թե ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կոնկրետ որ գործողություններն են հանցավոր, երբ և որտեղ է սկսել ու ավարտվել հանցավոր արարքը, արդյոք այն սկսվել է ավտոմեքենայով կտրուկ ձախ մանևրելու պահից, թե այն պահից, երբ վահանակը պոկվելու հետևանքով ոստիկանը վայր է ընկել մեքենայից և մարմնական վնասվածքներ ստացել, թե` ավտոմեքենայի շարժվելու պահից մինչև ոստիկանի մարմնական վնասվածք ստանալը։
Նաև գտնում է, որ ոստիկանների գործողություններն օրինական չեն եղել, վերջիններս իրենց լիազորությունները չեն իրականացրել օրենքով նախատեսված շրջանակներում և կարգով, իրենց իսկ ցուցմունքների համաձայն` թույլ են տվել լիազորությունների անցում, հետևաբար բերման ենթարկելու վերաբերյալ նրանց պահանջը, եթե այդպիսին եղել է, չէր կարող օրինական ու իրավաչափ լինել։ Այդ ամենը պարզ է դառնում ոստիկանների կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված իրարամերժ ու հակասական ցուցմունքներից, նրանք այդպես էլ չեն կարողացել ներակայացնել թե ինչ միջոցառում են իրականացրել, ինչ ինֆորմացիա են իրացրել, ինչպես են տարբեր ստորաբաժանման աշխատակիցները նույն ժամին նույն վայրում հայտնվել։ Իրենց գործողությունների օրինականությունը հիմնավորելու համար` ոստիկանները, մոռանալով նախորդ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, նորություն են հայտնել` նշելով. նկատել են, որ մեքենայի մեջ ինչ-որ բան է փոխանակվում, դրա համար մոտեցել են: Նրանցից մեկն էլ հայտնել է, որ իրենք ղեկավարվել են ՕՀՄ օրենքով, և իրականացրել են բերման ենթարկելու միջոցառում, սակայն համապատասխան հոդվածը չի կարողացել մատնանշել։ Իսկ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի` քրեական գործում առկա թիվ 29/2-300 գրութան համաձայն` նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ 2014 թվականի հունվարի 18-ի ժամը 17:30-ի սահմաններում թիվ 14102914 քրեական գործի շրջանակներում թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու ժամանակ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՍՕ 058 համարանիշի ավտոմեքենայով չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակցի օրինական պահանջին, դիմադրել է և իր կողմից վարած ավտոմեքենայով փորձել է վրաերթի ենթարկել, սակայն ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տ.Պողոսյանը վրաերթից խուսափելու նպատակով կախվել է ավտոմեքենայից, որից հետո վարելով ավտոմեքենան՝ Ս.Ավետիսյանը մանևրելով մեքենայից գցել է Տ.Պողոսյանին և պատճառել մարմնական վնասվածք։ Կից ներկայացվել է Տ.Պողոսյանի զեկուցագիրը։ Այսինքն, ոստիկանները կատարել են բերման ենթարկելու մասին որոշում, սակայն արդեն հարուցված և քննիչի վարույթում գտնվող քրեական գործի շրջանակներում անձին բերման ենթարկելու մասին որոշում կարող էր կայացվել միայն քննիչի կողմից, որպիսի որոշում գործի նյութերում չկա, առկա չէ նաև օպերատիվ աշխատողներին քննիչի հանձնարարությունը` Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու համար, ուստի ոստիկանները գործել են անօրինական ու նրանց պահանջը եղել է ոչ իրավաչափ։ Միևնույն ժամանակ, դեպքը տեղի է ունեցել «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց, այդ տարածքն ամբողջությամբ հսկվում և տեսաձայնագրվում է։ Ամբողջ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը, այնպես էլ պաշտպանները պահանջել են, որ ներկայացվի ձայնագրությունները, սակայն առանց որևէ պատճառաբանության դրանք քննությանը չեն ներկայացվել:
Բողոքի հեղինակը նաև նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ դատավճռում մանրամասն վերլուծության է ենթարկել գործով առկա բոլոր ապացույցները, անդրադարձել դրանց արժանահավատությանը, մանրամասն քննարկել է, թե որ ցուցմունքերն ու ինչ հիմքերով չեն կարող համարվել արժանահավատ, և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների լույսի ներքո կայացրել է արդարացի, հիմնավոր ու պատճառաբանված դատական ակտ։ Սակայն, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ գործել է լրիվ հակառակ տրամաբանությամբ. չնայած դատավճռի հետազոտական մասում հերթականությամբ թվարկել է մեղադրանքին վերաբերելի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, սակայն պատճառաբանական մասում բավարարվել է միայն տրաֆարետային ձևակերպմամբ, որևէ կերպ չի փորձել անդրադառնալ պաշտպանական կողմի` ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղությունը վկայակոչող փաստերին ու հանգամանքներին, այդպիսիք չի վերլուծել և չի պատճառաբանել, թե դրանք ինչու արժանահավատ չի համարում, և արժանահավատության տեսանկյունից նախապատվությունը տալիս է ոստիկանների` մեղադրանքի հիմքում դրված ցուցմունքներին, որոնք իրարամերժ ու հակասական են:
Բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ապացուցման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից, դատողությունն է արել առ այն, որ սույն գործի փաստական հանգամանքները ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` մեջբերած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո վերլուծելու արդյունքում ակնհայտ է դառնում, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացրել է անհիմն և չպատճառաբանված դատական ակտ, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել մեղադրանքի կողմի` նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներին, դրանց տալով ոչ ճիշտ գնահատական` եկել է սխալ եզրահանգման և, ըստ էության, կատարել է միայն «դակելու» գործընթաց, օբյեկտիվորեն չի գնահատել այն հանգամանքը, որ եթե ոստիկանների տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, ապա դեպքից անմիջապես հետո ինչու միջոցներ չեն ձեռնարկել դեպքի վայրը տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները ստանալու համար, և որ դա չի կատարվել, քանի որ կբացահայտվեր որ անմեղ մարդուն շինծու և կեղծ ցուցմունքներով փարձում են քրեական պատասխանատվության ենթարկել։
Ըստ բողոքի հեղինակի` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ, քանի որ առողջական խնդիրներով հանդերձ, որոնց վերաբերյալ ներկայացվել են համապատասխան փաստաթղթեր, նա անհիմն կերպով դատապարտվել է երկարատև ազատազրկման:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մասով բեկանել և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, իսկ մեղքը հիմնավորված լինելու դեպքում` նշանակված պատիժը մեղմացնել:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
15. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Ամիրյանը սույն որոշման 13-րդ կետում շարադրված հիմնավորումներով պնդել է մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել՝ միաժամանակ առարկելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանը սույն որոշման 14-րդ կետում շարադրված հիմնավորումներով պնդել է պաշտպան Վ.Էլբակյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել՝ միաժամանակ առարկելով մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը միացել է պաշտպանին:
Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը և վերջինիս պաշտպան Գ.Հակոբյանն առարկել են մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
16. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 13-14-րդ կետերում շարադրված վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում (տե՛ս սույն որոշման 13-րդ կետը) պետք է պատասխանել այն հարցին, թե իրավաչափ և հիմնավորվա՞ծ են արդյոք ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով`16 (տասնվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալների անմեղության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները, իսկ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում` այն հարցին, թե գործով ձեռք բերված թույլատրելի, վերաբերելի և փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հիմնավորվա՞ծ է արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը: Այդ հարցի դրական պատասխանի դեպքում նաև պետք է պատասխանել այն հարցին, թե արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն արդյո՞ք անարդարացի խիստ է, թե՝ ոչ:
17. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
«Ապացույցների բավարարություն» եզրույթի էությանը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին և բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են, ի թիվս այլնի, Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ. «(…) [Ե]թե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած:
(…) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, ի թիվս այլնի, անդրադառնալով ապացույցի վերաբերելիության և արժանահավատության հարցերին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «(...) Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն։ Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը։ Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին։
(...) Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
18. Նախորդ կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով մեղադրողի և պաշտպանի կողմից բերված, համապատասխանաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալների մեղավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներից յուրաքանչյուրի իրավական արժեքը, հետևապես մանրամասն անդրադառնալու անհրաժեշտությունը որոշելու տեսանկյունից առանցքային նշանակություն ունի սույն գործով ապացուցման առարկան, որը պարզելու համար առաջին հերթին պետք է բացահայտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ և 316-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերը:
Այսպես.
1) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը պատժվում է (…):
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝
(…)
2) խոշոր չափերով՝
(…) պատժվում են (…):
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են՝
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում են (…):
(…)
5. Սույն գլխի իմաստով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափեր, ինչպես նաև դրանց պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում սույն օրենսգրքի N 1 և N 4 հավելվածներով նախատեսված չափերը:
(…)»:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան, որպիսին հանդիսանում են թմրամիջոցները և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերը: Դրա հետ մեկտեղ, ինչպես թմրամիջոցները, այնպես էլ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերն իրենից ներկայացնում են նյութական օբյեկտի որոշակի տեսակ, որոնք ունեն ծավալ, կշիռ, որակական հատկանիշներ և այլն: Ընդ որում, թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի որակաքանակական հատկանիշները կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության որակման համար:
Վերոգրյալի հիման վրա պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի դրույթներով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով ապացուցման առարկայի շրջանակում՝ որպես հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշ (տե'ս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի 3-րդ կետ), ի թիվս այլնի, ընդգրկվում է հանցագործության առարկան: Այսինքն` քննարկվող հոդվածով անձին մեղավոր ճանաչելիս գործով ձեռք բերված թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ, ի թիվս այլնի, պետք է ապացուցվեն նաև հանցագործության առարկայի՝ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի որակական և քանակական տվյալները: Միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ որևէ զանգվածում (նյութում) թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի պարունակությունը, կոնկրետ տեսակը և համապատասխան զանգվածում (նյութում) դրա տեսակարար կշիռը որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ մասնագիտական գիտելիքներ, և որ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության տեսանկյունից՝ այդօրինակ հարցերը պարզվում են համապատասխան փորձաքննության միջոցով:
Նշվածի համատեքստում, ընդհանուր առմամբ, Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի են նաև Առաջին ատյանի դատարանի` սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերված վերլուծություններն ու դատողություներն առ այն, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների, այդ թվում նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցագործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի արժանացնել, մասնավորապես` ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն:
Ընդհանուր առմամբ ընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի մեկնաբանությունն առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի (հիմնական հանցակազմի) ձևակերպումն այնպիսին է, որ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը, անկախ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի չափից, համարվում է հանցագործություն, և որ դրանց խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, միայն արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այդօրինակ ցանկացած գործով թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի կոնկրետ չափը որոշելը քրեաիրավական տեսանկյունից պարտադիր պայման է` թերևս հենց միայն պատժի անհատականացման տեսանկյունից (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Վերը նշվածի համատեքստում ընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունն առ այն, որ եթե կոնկրետ գործով բացակայում է անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութն ու դրա քանակական և որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի համապատասխան եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար քրեական գործով առնվազն պետք է առկա լինի վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը հնարավորություն կտա ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական և որակական բնութագրերը, այլև` ճիշտ որակելու և անհատականացնելու արարքը:
2) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝ պատժվում է (...)։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը՝ կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝ պատժվում է (...)։
3. Սույն օրենսգրքում իշխանության ներկայացուցիչ է համարվում պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ծառայող այն անձը, ով ծառայողական ենթակայության տակ չգտնվող անձանց նկատմամբ սահմանված կարգով օժտված է կարգադրիչ լիազորություններով»։
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի անմիջական օբյեկտը կառավարման բնականոն գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքն ու առողջությունը։ Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար բռնություն գործադրելով` կապված իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Ընդ որում, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի բռնությունը լինի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր, դրա գործադրումը պետք է կապված լինի իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, և որպես իշխանության ներկայացուցիչ հանդես եկող անձի գործողությունները պետք է լինեն օրինական: Այլապես իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ բռնություն գործադրելը, համապատասխան հանցակազմերի մնացած հատկանիշների առկայության դեպքում կարող է որակվել որպես անձի կյանքի կամ առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն (mutatis mutandis տե՛ս Վահան Գևորգյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԱՐԴ/0038/01/13 որոշումը):
19. Սույն որոշման 17-18-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների շրջանակներում վերլուծելով ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների առնչությամբ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ, 8.1-րդ, 9-րդ, 9.1-րդ, 9.2-րդ կետերը և 11-րդ կետի 1-20-րդ ենթակետերը), այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին՝ Վերաքննիչ դատարանը նախ արձանագրում է, որ գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի ամբողջություն, որում ներառված ապացույցները որակական կողմից կապահովեին ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների շրջանակներում ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` ապացուցման ենթակա թերևս առանցքային նշանակություն ունեցող հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը: Այլ կերպ` քրեական գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք կտար հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը կատարել են, համապատասխանաբար` 36 (երեսունվեց) և 16 (տասնվեց) դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները կամ դրանցից որևէ մեկը:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների առանցքում դրվել են Գ.Սաֆարովի` ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի հակընդդեմ հարցման իրավունքի իրացմամբ չապահովված ու ինչպես ներքին, այնպես էլ գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ հակասությունների մեջ գտնվող նախաքննական ցուցմունքներն ու դրանցից ածանցվող՝ Գ.Սաֆարովի մասնակցությամբ կատարված դատավարական գործողությունների ընթացքում նրա կողմից արված հայտարարությունները:
Վերը նշվածի համատեքստում նախ ուշադրության են արժանի ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 2014 թվականի հունվարի 16-ի դրվագով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հունվարի 18-ին որպես կասկածյալ և 2014 թվականի հունվարի 22-ին որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքների ու 2014 թվականի մարտի 17-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելու ժամանակ տված ցուցմունքի միջև առկա հակասությունները: Մասնավորապես, անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի կապակցությամբ Գ.Սաֆարովն իր` վերոնշյալ առաջին երկու ցուցմունքներում պնդել է, որ 2014 թվականի հունվարի 16-ին` ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր (055) 23-41-01 համարով զանգել է Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 հեռախոսահամարին և թմրանյութ ուզել, այնուհետև հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողմի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000 ՀՀ դրամ և վերցրել երկու հատ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը մասնատված է եղել երկու մասի, վերջիններիցս մեկը ներարկման միջոցով գործածել է նույն օրը` երեկոյան, մյուսը` 2014 թվականի հունվարի 17-ի առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի գրպանում` հետագայում օգտագործելու նպատակով, որն էլ նույն օրը` ժամը 19:00-ի սահմաններում բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկությամբ:
Հաջորդ` 2014 թվականի մարտի 17-ի հարցաքննության ժամանակ, երբ վկայակոչված հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով օբյեկտիվորեն հերքվել է Գ.Սաֆարովի` հեռախոսային խոսակցության վերաբերյալ վերոնշյալ պնդումը, այդ հանգամանքը նա պատճառաբանել է նրանով, որ սկզբնական ցուցմունքները տալու ժամանակ չի հիշել, որ Սերգեյը դեռևս 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից իրեն ասել է, որ չզանգի, թմրամիջոց անհրաժեշտ լինելու դեպքում նրան փնտրի Կիևյան փողոցում` «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում:
Միևնույն ժամանակ, Գ.Սաֆարովն այս անգամ նշել է, որ 2014 թվականի հունվարի 16-ին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է գումարը և խնդրել իր համար երկու հատ թմրանյութի դեղահատ բերել: Սերգեյն ասել է, որ մոտ մեկ ժամից «նույն վայրը» գնա, ինքն այդպես էլ արել ու կրկին հանդիպել է նրան, վերջինս եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել:
Հատկանշական է, որ թմրանյութ ձեռք բերելու առնչությամբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի հետ 2014 թվականի հունվարի 16-ին հեռախոսային խոսակցություն ունենալու վերաբերյալ իր առաջին ցուցմունքը տվել է նշված օրվանից ընդամենը երկու օր անց` 2014 թվականի հունվարի 18-ին, որպիսի հանգամանքն ինքնին վկայում է նրա` 2014 թվականի մարտի 17-ի ցուցմունքում տեղ գտած «չհիշելու» վերաբերյալ պատճառաբանության մտացածին ու տրամաբանությունից զուրկ լինելու մասին:
Ընդ որում, հատկանշական է նաև այն, որ սկզբնական ցուցմունքներում թմրամիջոցի ձեռքբերման վայր նշելով «Հր.Քոչար փողոցի կողմի» շենքերից մեկի բակը, ինչն իր արտացոլումն է ստացել նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման մեջ, 2014 թվականի մարտի 17-ի ցուցմունքում մատնանշել է ընդհանրապես այլ տեղանք (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 2-րդ ենթակետը), սակայն նախաքննության մարմինը որևէ կերպ չի փորձել պարզաբանում ստանալ այդ կապակցությամբ:
Ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ իր սկզբնական ցուցմունքներում Գ.Սաֆարովը պնդել է, որ 2013 թվականի օգոստոս ամսին Գ.Բակլաչևից թմրամիջոց է ձեռք բերել, այնինչ հետագա քննությամբ օբյեկտիվ փաստական տվյալ է ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Բակլաչևն այդ ժամանակ ընդհանրապես Հայաստանի Հանրապետությունում չի գտնվել` դեռևս 2013 թվականի հուլիսի 7-ին հատելով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը:
Միևնույն ժամանակ, ապացույցի աղբյուրի հատկանիշների տեսանկյունից հատկանշական է նաև այն, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների համաձայն՝ Գ.Սաֆարովը դեռևս 2006 թվականի հունիսի 28-ից համապատասխան առողջապահական հիմնարկում հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» համախտանիշով, նաև տառապում է «Հոգեկան և վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանում» ախտորոշումով (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 14-15-րդ ենթակետերը):
Ուշադրություն է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի՝ իր դեմ վկայած Գ.Սաֆարովին անձամբ կամ պաշտպանի միջոցով հարցաքննելու հիմնարար իրավունքի իրացումը նախաքննության ընթացքում այդպես էլ չի ապահովվել, իսկ դատաքննության ընթացքում այն դարձել է անհնար՝ Գ.Սաֆարովի հետախուզման մեջ գտնվելու հիմքով: Դրա հետ մեկտեղ, ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի հետ նախաքննության ընթացքում առերես հարցաքննվելիս՝ Գ.Սաֆարովը փաստացի հրաժարվել է մինչ այդ տված իր ցուցմունքներից՝ հայտնելով, որ նրանից երբևէ թմրամիջոց ձեռք չի բերել (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 4-րդ ենթակետը):
Ընդ որում, հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ տվյալ պահին մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում գտնված Գ.Սաֆարովը 2014 թվականի հուլիսի 9-ին անհասկանալի կերպով հարցաքննվել է որպես վկա՝ հայտարարելով, որ նախկինում տված իր ցուցմունքները ճիշտ են, սակայն դրանք առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է, որ Գ.Բակլաչևն ու Ս.Ավետիսյանն իրեն և իր ընտանիքին կվնասեն, և որ նրանք բազմիցս սպառնացել են վնասել իրեն:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ գործով որպես վկա հարցաքննված Գ.Սաֆարովի՝ վերոնշյալ հայտարարությունը նախ բավարար հիմք չէր կարող հանդիսանալ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի հակընդդեմ հարցման իրավունքի իրացումը չապահովելու համար, և բացի այդ, ինքնին չէր կարող ընդունվել որպես բացարձակ ճշմարտություն, և միջոցներ չձեռնարկվեր սպառնալիքների մասին Գ.Սաֆարովի հայտնածի արժանահավատությունն այլ աղբյուրից ստացված փաստական տվյալներով պարզելու ուղղությամբ:
Նշվածի համատեքստում անդրադառնալով գործով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին սպառնալիքներ տալու առնչությամբ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինն իրականացրել է «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, և որ առանց քննության առնելու և հետազոտելու մեղադրողի կողմից որպես նոր ապացույց ներկայացրած «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու վերաբերյալ գաղտնազերծված նյութերը` Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել այն ապացույց չճանաչելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ըստ գործի նյութերի՝ դատական վիճաբանությունների փուլում (2016 թվականի օգոստոսի 30-ի դատական նիստում) գործով մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը միջնորդել է դատաքննությունը վերսկսել և որպես նոր ապացույց հետազոտել «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու վերաբերյալ մեղադրողի կողմից ներկայացված նյութերի պատճենները՝ չհիմնավորելով, թե վկայակոչված «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն ինչ հիմքով, և որ գործի շրջանակներում է իրականացվել:
Առաջին ատյանի դատարանը քննության է առել մեղադրողի միջնորդությունը, լսել կողմերի կարծիքները և դրա արդյունքում որոշում է կայացրել մեղադրողի միջնորդությունը մերժելու մասին, որի հետ չհամաձայնելու իրավաչափ հիմքեր չկան, թերևս հենց միայն այն պատճառով, որ համաձայն «Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 4-րդ մասի՝ «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը կարող է անցկացնել միայն այն դեպքերում, երբ անձը, ում նկատմամբ պետք է այն անցկացվի, կասկածվում է ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործության կատարման մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի՝ վերը նշված միջնորդությունը մերժելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա:
Վերը շարադրվածի լույսի ներքո այլևս առարկայազուրկ համարելով Գ.Սաֆարովի՝ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի մեղադրանքների հիմքում դրված ցուցմունքներն արժանահավատության տեսանկյունից մանրամասն վերլուծելու անհրաժեշտությունը, ընդհանուր առմամբ համաձայնելով այդ կապակցությամբ Առաջին ատյանի դատարանի՝ սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերված վերլուծություններին ու դատողություններին, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրված մյուս ապացույցները համակցության մեջ ընդամենը բավարար են հաստատված համարելու, որ Ս.Ավետիսյանը, Գ.Բակլաչևը և Գ.Սաֆարովը միմյանց ճանաչել ու շփվել են, այդ թվում նաև՝ հեռախոսային խոսակցությունների միջոցով, նրանցից երեքն էլ թմրամիջոց են գործածել, և որ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել է 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ հատ «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահատ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմքեր չկան չհամաձայնելու առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգմանն առ այն, որ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպիսին կապահովեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի մեղքի ապացուցվածության վերաբերյալ հետևությունների արժանահավատությունը, հետևապես նաև՝ այդ մեղադրանքներով մեղադրական դատական ակտի հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով արդարացնելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավորված է, իրավաչափ և բավարար չափով պատճառաբանված: Առաջին ատյանի դատարանն անհրաժեշտ խորությամբ վերլուծել և գնահատման է ենթարկել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության և համակցության մեջ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղադրանքը գնահատելու համար դրանց բավարարության տեսանկյունից (տե՛ս սույն որոշման 12-րդ կետը), ինչի արդյունքում հանգել է իրավաչափ ու հիմնավոր եզրահանգման:
20. Սույն որոշման 17-18-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների շրջանակներում վերլուծելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը և 10-րդ կետի 1-10-րդ ենթակետերը), այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյաի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունն իրավաչափ է և հիմնավորված: Մասնավորապես, համադրելով և վերլուծելով գործով տուժող Տ.Պողոսյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 1-2-րդ ենթակետերում արձանագրված ցուցմունքները, վկա Հ.Ալիխանյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 3-4-րդ ենթակետերում արձանագրված ցուցմունքները, և վկա Վ.Հայրապետյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 5-րդ ենթակետում արձանագրված ցուցմունքը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի գնահատման տեսանկյունից այդ ցուցմունքներում էական հակասություններ չկան, փոխարենը՝ դրանք փոխկապակցված են ինչպես միմյանց, այնպես էլ սույն որոշման 10-րդ կետի 8-10-րդ ենթակետերում արձանագրված ապացույցների հետ, ըստ էության հակասության մեջ չեն գտնվում նաև սույն որոշման 10-րդ կետի 6-7-րդ ենթակետերում արձանագրված ապացույցների հետ: Դրա հետ մեկտեղ, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի՝ սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված ցուցմունքի հետ հակասության մեջ են գտնվում այնքանով, որքանով որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն իր գործողություններն ըստ էության պատճառաբանել է ոստիկանների կողմից պատշաճ կերպով չներկայանալու («Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, (...) միանգամից փախուստի դիմելուն դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը») հանգամանքով, ինչն ակնհայտորեն հերքվում է ինչպես տուժողի, այնպես էլ վկաներ Հ.Ալիխանյանի և Վ.Հայրապետյանի ցուցմունքներով, որոնց արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ բավարար հիմք են տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ տվյալ դեպքում հիմնավորված է ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կողմից առավել վտանգի աղբյուրի՝ ավտոմեքենայի գործադրմամբ, ուղղակի դիտավորությամբ, տուժող Տ.Պողոսյանի կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրված լինելու հանգամանքը, այնպես էլ տուժող Տ.Պողոսյանի՝ իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսանալը, վերջինիս՝ տվյալ պահին իր ծառայողական պարտականությունները կատարելը, նրա գործողությունների իրավաչափությունը և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կողմից բռնության գործադրումը տուժող Տ.Պողոսյանի ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված լինելը:
Վերոգրյալի լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի ամբողջություն, որը որակական կողմից ապահովում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` ապացուցման ենթակա հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը: Այլ կերպ` քրեական գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրեն մեղսագրվող արարքը:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղության վերաբերյալ պնդումներին ու դատողություններին (մանրամասն տե՛ս սույն որոշման 14-րդ կետը), ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դրանք չեն բխում գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների օբյեկտիվ և ամբողջական վերլուծությունից, արդյունք են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների միակողմանի ու սուբյեկտիվ մեկնաբանումների, դրանց պատասխաններն արդեն իսկ ներառված են Վերաքննիչ դատարանի՝ սույն որոշման մեջ արձանագրված եզրահանգումներում և լրացուցիչ անդրադառնալու անհրաժեշտությունը զուրկ է իրավական արժեքից:
21. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի համաչափության հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն.
«1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացրած որոշումներում, և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
Մեջբերված նորմի մեկնաբանման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքի համաձայն. «[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման» (տե՛ս, ի թիվս այլնի, Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը)։
Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, որը դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին: Տվյալ հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ ըստ տիպային բնութագրի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ այն դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, որի համար պատժ է նախատեսված ազատազրկում՝ հինգից տասը տարի ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով, որպիսին առավել քան մոտ է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատժի հնարավոր առավելագույնին:
Ինչպես հետևում է սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերվածից, Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Միաժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը՝ այն գնահատելով որպես առանձնապես վտանգավոր, և գտնելով, որ տվյալ դեպքում կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ պարբերությամբ սահմանված կանոնը, համաձայն որի՝ հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
1) դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար.
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
3. Հանցագործությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից՝
1) դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դատապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար.
2) այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար.
3) առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում դատապարտվել է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
4. Այն հանցանքների համար դատվածությունը, որը հանվել կամ մարվել է օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև այն հանցանքները, որոնք կատարվել են մինչև անձի տասնութ տարին լրանալը, ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չեն առնվում»:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի դատվածության վերաբերյալ գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների համաձայն.
1) Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի` 2001 թվականի փետրվարի 7-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 173-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ուղղիչ աշխատանքների` 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսի դատվածությունը մարված է,
2) Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի` 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1(մեկ) տարի ժամկետով, որը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որպիսի դատվածությունը ևս մարված է,
3) ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 8 (ութ) տարի ժամկետով, որը ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված` հանցանքների համակցության կանոնների կիրառմամբ, գումարվել է նշված դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 34-271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին` վերջնական պատիժ սահմանվելով ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով, և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, պատժի չկրած մասը կազմել է 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում:
Ինչպես հետևում է վերոգրյալից, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած վերջին՝ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը կայացվելու պահին հանցագործությունների ռեցիդիվը բացակայել է, քանի որ 2001 թվականի փետրվարի 7-ի և 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դատավճիռների հիմքով դատվածությունները եղել են մարված, իսկ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով դատապարտվել է մինչ նույն դատարանի՝ 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռի կայացումը կատարած հանցանքների (ի դեպ, դրանցից մեկնը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածը, հետագայում ապաքրեականացվել է) համար, և սույն գործով հանցանքը կատարելու պահին ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ առկա է եղել դատվածության տեսակետից մեկ միասնական իրավական հետևանք առաջացնող դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը:
Հետևապես տվյալ դեպքում առկա է ոչ թե հանցանքների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ, ինչպես գնահատվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից, այլ՝ հանցանքների վտանգավոր ռեցիդիվ, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նախկինում ազատազրկման դատապարտված լինելով ծանր հանցագործության համար՝ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը սույն գործով դարձյալ կատարել է ծանր հանցագործություն (տե՛ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը):
Արդյունքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելով հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելով հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար պատիժ նշանակելու կանոնը, թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով հանգեցրել է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ ակնհայտ խիստ լինելու հիմքով անհամաչափ ու անարդարացի պատիժ նշանակելուն և հիմք է հանդիսանում պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքը՝ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման մասով բավարարելու և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն այդ մասով բեկանելու ու փոփոխելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, մեղքի դրսևորման ձևի, խախտված հասարակական հարաբերության կարևորության, տվյալ ոլորտներում պետության կողմից իրականացվող քրեական քաղաքականության, հանցագործությամբ պատճառված վնասի տեսակի ու չափի, Ս.Ավետիսյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության փաստի և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի ամբողջական վերլուծությունը օբյեկտիվ հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկում պատիժ նշանակելու և այդ պատիժը ռեալ (իրական) կիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ինչը կբխի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականաց-ման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, ինչպես նաև կհամապատասխանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված այն կանոնին, համաձայն որի՝ հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել. ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 7(յոթ) տարի ժամկետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան
Դատավորներ` Մ.Պապոյան
Մ.Արղամանյան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով.
նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան
դատավորներ` Մ.Պապոյան
Մ.Արղամանյան
քարտուղարությամբ` Հ. Հակոբյանի
մասնակցությամբ`
դատախազներ Ն.Աշրաֆյանի,
Գ.Ամիրյանի
պաշտպաններ Գ.Հակոբյանի
Կ.Ղազարյանի
ամբաստանյալներ Գ.Բակլաչևի
Ս.Ավետիսյանի
2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Երևան քաղաքում,
դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի և ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքները.
ՊԱՐԶԵՑ
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. 2014 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14102914 քրեական գործը:
Նույն օրը` 2014 թվականի հունվարի 18-ին, Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը ներգրավվել է որպես կասկածյալ՝ նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրվելով չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացրել Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը` 2014 թվականի հունվարի 21-ին, Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունվարի 22-ի որոշմամբ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի հունվարի 22-ին Գ.Սաֆարովը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի մարտի 15-ին թիվ 14102914 քրեական գործի նյութերով հարուցվել է նոր քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով, որին շնորհվել է թիվ 14122814 համարը, և միացվել է թիվ 14102914 քրեական գործին:
Նույն օրը` 2014 թվականի մարտի 15-ին, Տիգրան Ֆրունզի Պողոսյանը ճանաչվել է տուժող:
Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի մարտի 16-ին որոշումներ է կայացրել Ս.Ավետիսյանի մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Հետագայում` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին, նախաքննության մարմինը նոր որոշումներ է կայացրել Ս.Ավետիսյանի մեղադրանքը կրկին փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
Նույն օրը` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին, նախաքննության մարմինը նաև որոշում է կայացրել Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի Ս.Ավետիսյանից 35 (երեսունհինգ) անգամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռքբերելու առնչությամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Նույն օրը թիվ 14102914 քրեական գործից Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 14132514 համարի ներքո:
2014 թվականի հունիսի 4-ին Ս.Ավետիսյանը հայտնաբերվել, վերցվել է արգելանքի և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Նույն օրը` 2014 թվականի հունիսի 4-ին, Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը ձերբակալվել է:
2014 թվականի հունիսի 6-ին Գ.Բակլաչևը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունիսի 6-ի որոշմամբ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունիսի 7-ի որոշմամբ Է.Բակլաչևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2014 թվականի հուլիսի 21-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել Գ.Սաֆարովի կողմից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու առնչությամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
2014 թվականի հուլիսի 30-ին Գ.Բակլաչևին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով:
2. 2014 թվականի մայիսի 7-ին Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 14132514 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, այն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության:
2014 թվականի օգոստոսի 14-ին մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ուղարկվել նաև Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-ին մասով ու ՀՀ քրեական օրենսգքրի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով`16 (տասնվեց) դրվագով թիվ 14102914 քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 համարը, այն ևս ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 և Ս.Ավետսիյանի ու Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում` թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարի ներքո:
3. 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09115615 քրեական գործը:
2015 թվականի օգոստոսի 27-ին Գ.Բակլաչևը նշված քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին թիվ 09115615 քրեական գործից Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 09121915 համարի ներքո:
2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ 09121915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ այդ գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության:
4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ:
Նույն օրը Գ.Սաֆարովի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, նրա վերաբերյալ մասը թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական գործից առանձնացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 համարի ներքո և գործով վարույթը կասեցվել է:
5. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` 2016 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15 քրեական գործը միացվել է նրա և Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական գործին:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով, որի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 4-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նույն դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագներով առաջադրված մեղադրանքներում:
Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 4-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատավճռի դեմ գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Աշրաֆյանի և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի կողմից բերվել են վերաքննիչ բողոքներ, որոնք Վերաքննիչ դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ:
Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը.
6. Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, 2014թ.-ի հունվարի 16-ին` ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Երևան քաղաքի բնակիչ Գրիգոր Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թ-ին` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ:
Բացի այդ, 01.08.2013թ. ժամը 15:40-ի սահմաններում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 02.08.2013թ. ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 03.08.2013թ. ժամը 19:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար– Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 04.08.2013թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 05.08.2013թ. ժամը 20։50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 06.08.2013թ. ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 13.08.2013թ. ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 15.08.2013թ. ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 16.08.2013թ. ժամը 23:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 17.08.2013թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 18.08.2013թ. ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան- Հր.Քոչար փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 19.08.2013թ. ժամը 18:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 20.08.2013թ. ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 25.08.2013թ. ժամը 19:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 30.08.2013թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 25.09.2013թ. ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 26.09.2013թ. ժամը 18։15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս– Գյուլբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 30.09.2013թ. ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց:
Բացի այդ, 15.10.2013թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 17.10.2013թ. ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 19.10.2013թ. ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 21.10.2013թ. ժամը 23։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 22.10.2013թ. ժամը 20։25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 24.10.2013թ. ժամը 22:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 28.10.2013թ. ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 30.10.2013թ. ժամը 01:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան
փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի
չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 06.11.2013թ. ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար և Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այղ, 13.11.2013թ. ժամը 18։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 14.11.2013թ. ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 15.11.2013թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 17.11.2013թ. ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 20.11.2013թ. ժամը 22:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 21.11.2013թ. ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 22.11.2013թ. ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար- Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 23.11.2013թ. ժամը 23։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
(...)
Բացի այդ, 2014թ. հունվարի 18-ին՝ ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկելու ժամանակ, իր կողմից վարվող «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի ավտոմեքենայով կյանքի համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տիգրան Ֆրունզի Պողոսյանի նկատմամբ, վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով»:
7. Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, 2013թ. հունիսի 4-ին, ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 6-ին` ժամը 16:24-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 7-ին` ժամը 17:07-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 8-ին` ժամը 01:37-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 12-ին` ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 16-ին` ժամը 17:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 17-ին` ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 18-ին` ժամը 18:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 19-ին` ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 22-ին` ժամը 18։45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 23-ին` ժամը 17:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 26-ին` ժամը 23:59-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 27-ին` ժամը 15:31-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 30-ին` ժամը 19:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարգարյան 29/2 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հուլիսի 1-ին` ժամը 18:29-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
Բացի այդ, 2013թ. հուլիսի 4-ին` ժամը 19:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։
(...)
[Բացի այդ,] Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում գտնվող թիվ 14102914 քրեական գործով հանդիսանալով ամբաստանյալ, 2015 թվականի հուլիսի 29-ին` ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 10 հասցեում գտնվող հիշյալ դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում նույն քրեական գործով դատական նիստն ավարտվելուց հետո ներկա գտնվող անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի, խախտելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին 2002թ. դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառակարության 2010թ. մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, ապօրինի ձեռք է բերել և իր տաբատի գրպանում պահել է փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված խոշոր չափի` ընդհանուր 0.0306 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող հաբեր»:
8. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, դատաքննության ընթացքում նախ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, ապա պատասխանելով առաջադրված հարցերին` հայտնել է, որ. «(...) Գ.Սաֆարովի հետ ծանոթացել է Գեղամի միջոցով, գովազդների և նմանատիպ այլ բաների համար` գործնական բնույթով: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել, հանդիպել և հեռախոսազրույցներ է ունեցել նրա հետ, սակայն ոչ հաճախակի: Նրա հետ շփումը կապված է եղել միայն «սայտերի» նպատակով: Սաֆարովի հետ «Սաս» սուպերմարկետի մոտ չի հանդիպել: «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, երբ ոստիկանները իրեն են մոտեցել, իր հետ մարդ չի եղել, ինքը այնտեղ մարդ սպասելուց է եղել, մոտեցել են իրեն և «խուժանավարի» մի երեք կամ չորս հոգով քաղաքացիական հագուստով թափել են իր վրա, որից հետո էլ ինքը մեքենայով հեռացել է այնտեղից: Նրանք գալուց հետո չեն ներկայացել, հայհոյանքներով թափել են ավտոյի վրա, ինչի պատճառով էլ ինքը հեռացել է այնտեղից, քանի որ դրանից մի քանի ամիս առաջ նույն տեղում իր եղբորն էին զենքով խփել: Չի իմացել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են, եթե իմանար, փախուստի չէր դիմի: Իր կողմից Սաֆարովին և նրա ընտանիքի անդամներին սպառնալիքներ չի եղել, ինքը նույնիսկ նրա ընտանիքին չի ճանաչում: Կտրականապես հերքում է, որ որևէ անգամ Սաֆարովի հետ թմրամիջոցների հետ կապված խոսակցություն է ունեցել, Սաֆարովն իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել: Կիևյան կամրջի մոտ ապրել է տասը տարուց ավել, կոնկրետ չի հիշում, թե այդ օրն ինչի համար է կանգնած եղել, իր հիշելով ծխախոտ է գնել: Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, ապակին ջարդվել է այն ժամանակ, երբ նրանցից մեկը կախված է եղել մեքենայից: Իրեն միանգամից փախուստի դիմելը դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը: Տուժող Տ.Պողոսյանի ցուցմունքը սուտ է: Իր դիմացից մեքենա չէր կարող գալ, ինքն աջ կողմով է գնացել, իսկ Տ.Պողոսյանն իր մեքենայի վրայից ընկել է այն ժամանակ, երբ ինքը դանդաղեցրել է մեքենայի ընթացքը և աջ է մտել, որից հետո վերևից բան է պոկվել և նա ընկել է: (...) Տուժողին մեքենայի վրա տարել է «Սաս» սուպերմարկետի մոտից մինչև Օրբելի (...) չբարձրացած աջ կողմ գնացող ճանապարհ: Ինքն առաջարկել է, որ կանգնի, և նա մեքենայի վրայից իջնի, քանի որ չի ճանաչում, թե ով է, նա համաձայնել է, որից հետո ինքը դանդաղեցրել է ընթացքը, որի ժամանակ մի ձեռքը թողել է և այդ պահին ապակին է ջարդվել: Սաֆարովի հետ Գեղամն է իրեն ծանոթացրել գործնական նպատակով, քանի որ Սաֆարովը համակարգչային ծառայությամբ էր զբաղվում, որը (...) կապված է եղել կնոջ հետ: Նրա հետ ուշ-ուշ է շփվել, միայն այն ժամանակ, երբ կնոջն է պետք եղել: Ինքը զանգել է նրան, սակայն կինն է խոսել, չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ համակարգչային բաներից չի հասկանում, ինչ-որ գովազդային բաներ են արել: (...)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
8.1. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` Ս.Ավետիսյանը հայտնել է, որ. «(...) Գրիգորի Սաֆարովին ու առհասարակ որևէ անձի երբևէ թմրանյութ չի իրացրել, չի տվել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել: [Գ]տնում է, որ թմրամոլությունը (...) հիվանդություն է, [ուստի] իր բարոյականությունն իրեն թույլ չի տա երբևէ որևէ մեկի թմրանյութ վաճառել, ինչը կարող են հաստատել իրեն ճանաչող մարդիկ: Չի կարող բացատրել, թե ինչու է Գ.Սաֆարովը հայտնել, որ իրենից թմրանյութ է վերցրել, սակայն հնարավոր է նրան ուղղորդած լինեն այն մարդիկ, ովքեր ցանկացել են իրեն վատություն անել: Պահանջում է, որ առերես հարցաքննեն Սաֆարովի հետ, (...) ցանկանում է պարզել, թե ինչու է նման կերպ զրպարտում իրեն (...), ունի բազմաթիվ այլ հարցեր, որի արդյունքում կբացահայտվի, որ Սաֆարովը ստում է: (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 165-166-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
9. Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) Սաֆարովին ճանաչում է 1990 թվականից, նա եղել է իր դասընկերոջ մեծ եղբայրը, որի հետ Իտալիայում միասին ապրել են և սովորել: Հենց այն ժամանակվանից էլ իմացել է, որ նա դժվար կյանք է ունեցել, որովհետև եղել է հարբեցող, թուլամորթ անձնավորություն և միշտ եղել պրոբլեմների մեջ: (...) 2000 թվականի սկզբներին նրան Մոսկվայից իր իմանալով փախցրել են Հայաստան, որտեղ նա պետք է ապրեր միայնակ: Դրանից հետո նրա եղբայրը, որի հետ սովորել է, իրեն և իրենց մի քանի ընդհանուր ընկերների խնդրել էր, որպեսզի նրան ինչով հնարավոր լինի օգնեն: Նա միշտ շատ խառը պատմությունների մեջ է ընկել, և ինքը միշտ նրան խղճալով օգնել է: Ինքն է անձամբ նրան տարել նարկոլոգիական հիվանդանոց, որպեսզի բուժեին «белая горячка»-ից ու նրա թուլամորթությունը հենց շատ լավ նվեր է եղել դատավորներին և դատախազներին: (...) [Ո]րոշ ժամանակ անց ինքն իմա[ցել] է, որ նա թմրանյութի համար կրկին բռնվ[ել] է և, պատասխանատվությունից խուսափելու համար, իմանալով, որ ինքը գտնվում է Մոսկվա քաղաքում, ցուցմունք է տ[վել], թե իբր ինքն է նրան սովորեցրել թմրանյութ օգտագործել, իբր ինքն է նրան առաջին անգամ այն տվել, սովորեցրել, հյուրասիրել և կինոյի ժանրից ինչ-որ բաներ է հայտնել, բացի այդ աս[ել] է, որ իբր սկզբնական շրջանում երեք անգամ հյուրասիրել է, իսկ չորրորդ անգամ արդեն գումար է ուզել դրա համար: Սաֆարովի նմանատիպ ցուցմունքի համար ինքը երկու տարբերակ ունի, առաջին տարբերակը դա այն է, որ նրան ստիպել են և նա նմանատիպ ցուցմունք է տվել` մտածելով, որ ինքը Հայաստանում չի եղել, նա ցանկացել է խնդիրներից ազատվել, իսկ երկրորդ տարբերակն այն է, որ ցանկացել է տան անդամների մոտ արարքն արդարացնի` ցույց տալով, որ ինքը չէ միայն այդպիսին, որ Գեղամն էլ է այդպիսին, ով գերազանց սովորել է, ավարտել և նա էլ կարող է թմրանյութ օգտագործել: Ցանկանում է մեկ բան ևս ավելացնել, որի մասին հենց սկզբնական շրջանում ցուցմունք տալուց առաջարկել է, որ «ստի դետեկտոր» անցնի, որպեսզի պարզ դառնա, որ իր ցուցմունքն արժանահավատ է, և ինքը չի խաբում, մասնագետներ բերեին և եթե նրանք ասեին, որ ինքը խաբում է, ապա ինքը պատրաստ էր իր վրա վերցնել ամեն ինչ, նրանց նվեր կաներ, մի քանի գործ էլ իր վրա կվերցներ և կգնար «նստելու»: Կարծում է, որ թմրանյութի վաճառքը դա ամենածանր հանցագործություններից մեկն է, որ դժբախտություն է բերում, և քիչ ծանր հանցագործություն չէ մարդուն «կռիշավատ անելը»` թմրավաճառներին պատասխանատվությունից ազատելը: Իր համար դա շատ ստոր արարք է, ինքը կյանքում նման բան չի արել և չի անի: Ցանկացած պահի պատրաստ է «ստի դետեկտրով» անցնել, որպեսզի պարզ լինի, որ ինքը դրա հետ կապ չունի: Ավելին, վարժ խոսում է հինգ լեզուներով, ունի երկու բարձրագույն կրթություն, ծառայել է բանակում, միլիոնավոր հարկեր է վճարել, թարգմանիչից դառել է մինչև շատ մեծ շինարարական ընկերության տնօրեն և շատ միջոցներ է ունեցել գումար աշխատելու համար, թմրանյութի վաճառքն իրեն պետք չի եղել: Ներկայումս իր համար պարզ չէ, թե ինչի համար է Սաֆարովի ցուցմունքը (...) ավելի արժանահավատ, քան իրենը: Մոտ մեկ տարի յոթանասուն անգամ դատի են եկել, դատախազը չի ներկայացել, թարգմանիչ չի եղել, Սաֆարովը չի եկել և այսպես (...) ամեն երեքշաբթի եկել են դատի` հույս ունենալով, որ շուտով կավարտվի: (...) Մեկ բան ևս ցանկանում է ավելացնել, որ իմանալով Սաֆարովն այսպիսի պրոբլեմների մեջ է, իր կամքով ապրիլի 29-ին Մոսկվայից վերադարձել է Հայաստան, այն դեպքում, որ ինքն այնտեղ իր բիզնեսն է ունեցել: Ապրիլի 29-ին օդանավակայանում իջնելուց հետո մինչև իր բռնվելու օրը` հունիսի 4-ը, եղել է իր բնակարանում և իրեն որևէ մեկը ծանուցում չի ուղարկել, չեն կանչել հարցաքննության: Եթե հանցագործություն գործած լիներ, Հայաստան չէր վերադառնա, (...) կմնար Մոսկվայում: Ինքը եղել է իր տանը և իր տանից էլ հենց իրեն բռնել են: Երբևէ (...) թմրանյութ չի վաճառել, Սաֆարովին թմրանյութ չի տվել և չի վաճառել: Սաֆարովի հետ մտերիմ չի եղել, ընդամենը եղել է իր ընկերոջ եղբայրը, ուղղակի եղել են դեպքեր, որ հարբած զանգել է և խնդրել է գնալ, քանի որ ինչ-որ «դեբոշ» է եղել սարքած, ցանկացել են «բերանը տան ջարդեն», ինքը խնդրել է, որ նման բան չանեն, հիվանդ է և այլն: Հանդիպումներ հաճախակի չեն ունեցել, տարի է եղել ընդհանրապես չեն տեսել: Մինչև իր Մոսկվա մեկնելը, մեկնելուց առաջ մեկ ամսվա ընթացքում Սաֆարովին մի քանի անգամ պատահական հանդիպել է: Ոչ ինքն է նրա համարն ունեցել և ոչ էլ նա է իր համարն ունեցել, իսկ հանդիպելուց հետո վերջինս հայտնել է, որ արդեն ամեն ինչ նորմալ է, ասել է, որ շուտով պետք է ամուսնանա, ասել է, որ «սայտ» է սարքում և ասել է, որ եթե «սայտ» ուզող լինի ինքն այդ հարցում կարող է օգտակար լինել, իսկ ինքն էլ այդ ժամանակ «սայտ» է ունեցել և նրա հետ շփվել է կապված այդ ծառայությունների հետ: Նրա հետ հիմնականում հեռախոսով է զրուցել, մոտ մի հինգ անգամ հանդիպել են, բացի այդ ինքը «տամոժնիներում» ևս երկար ժամանակ աշխատել է և Սաֆարովին ասել է, թե ինչպես է հարմար մեքենա բերի, «ռաստամոժկա» անի և այլն: Մոսկվայում եղած ժամանակ է թմրանյութ օգտագործել և Հայաստանում փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մեկ ամիս առաջ է օգտագործել: Մոսկվայում եղած ժամանակ կապնվել է Սաֆարովի հետ, նա իրեն ասել է իր անունն է տվել, քանի որ իմացել է, որ Հայաստանում չէ, հայտնել է, որ սկզբում ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, հետո ոստիկանությունում փոխել են տվել, ապա ասել է, որ շուտով ամեն ինչ կուղղի և որևէ խնդիր չի կարող առաջանալ: (...) Սերգոյին նույնպես ճանաչում է 90-ականների կեսերից, ճանաչել է նրա կնոջը, եղբորը, մորը: Մոսկվայից գալուց հետո չի իմացել, որ Սերգոն հետախուզման մեջ է եղել: Սերգոն իրենց տուն հյուր է գնացել, իսկ այն, որ Սերգոյին ցանկացել են Կիևյան կամրջի մոտ բռնել, այդ մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
9.1. Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն.
- 2014 թվականի հունիսի 5-ին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Գ.Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) [Ե]րբևէ որևէ մեկին թմրանյութ չի իրացրել: Իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին թմրանյութ իրացնելու կասկածանքով, որից ժամեր անց նույն կասկածանքով ձերբակալվել է, սակայն մինչ այժմ իր համար անհասականելի է, թե ինչի համար է կասկածվում, ոչ միայն թմրանյութ չի իրացրել, այլև երկար ժամանակ է թմրանյութ չի օգտագործել: (…)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 30-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
- 2014 թվականի հունիսի 6-ին որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Գ.Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) Գ.Սաֆարովին ճանաչում է շուրջ 15-20 տարի, նրա եղբոր` Ալեքսանդրի միջոցով, ում հետ միասին սովորել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի վարժարանում: Տեղյակ է, որ նրա իսկական ազգանունը նախկինում եղել է Տեր-Սողոմոնով: Մինչև նրա հետ անձամբ ծանոթանալը, նրա մասին լսել է Իտալիայում ժամանակավորապես ապրող մի հայ երիտասարդից, որի անունն Անդո է, իսկ ազգանունը չի հիշում: Վերջինս իրեն բողոքել էր Սաֆարովից, որ նա Մոսկվայում վերջինիս հյուրասիրել է «հերոին» տեսակի թմրանյութ և դրա հետևանքով կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութից և դարձել է թմրամոլ: Սաֆարովի հետ անձամբ ծանոթացել է նրա եղբոր` Ալեքսանդրի խնդրանքով, քանի որ նա ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով Մոսկվայից տեղափոխվել էր բնակության Երևան, որը տեղի է ունեցել շուրջ 10 տարի առաջ, սակայն ստույգ տարեթիվ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում աշխատել է «Ռենկո» իտալական կազմակերպությունում, ՀՀ-ում Իտալիայի դեսպանատան առևտրային բաժնում որպես բաժնի պատասխանատու, ի պաշտոնե զբաղվել է նաև արտաքին ապրանքաշրջանառությամբ, բեռնափոխադրումներով և մաքսազերծումներով: 2013 թվականի ամռան սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում, երբ Երևանի Հր.Քոչար փողոցում պատահաբար հանդիպել է Գրիգորիին, հանդիպման ժամանակ նա իրեն հարցեր է տվել, թե ինչպես կարելի է Եվրոպայի տարբեր երկրներից ՀՀ ներմուծել ավտոմեքենաներ, թե դրանց մաքսազերծումը, մաքսային զննումը ինչպես կարելի է իրականացնել: Նրան բացատրել է, որ ՀՀ հասած մեքենան ենթարկվում է մակերեսային արտաքին զննման, իսկ վճարումները մաքսազերծման համար իրականացվում են ըստ մաքսատան կողմից նշանակված մաքսային արժեքի` կախված մեքենայի արտադրման տարեթվից և մաշվածությունից: Որոշ ժամանակ անց, չի հիշում, թե ինչ հանգամանքներում և ում նախաձեռնությամբ, կրկին հանդիպել է Գրիգորիին և այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ դրսից ստացել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց և իրեն առաջարկել է ցանկության դեպքում դիմել իրեն: Նա իրեն չի պարզաբանել, թե այդ դեղահաբերը որտեղից է ձեռք բերել, իսկ ինքն էլ նրան այդ մասին չի հարցրել: (...) Իտալիայում ուսման տարիներին սկսել է օգտագործել տարբեր տեսակի թմրանյութեր` «հերոին, մարիխուանա» և այլն, իսկ դրանից հետո ձեռք է բերել կախվածություն: Գրիգորին քաջատեղյակ լինելով իր այդ վիճակից, իրեն առաջարկել է այդ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութը: Որոշ ժամանակ անց իրենց թաղամասում հանդիպել է Սերգոյին: Խոսակցության ընթացքում երկուսն էլ եղել են գինովցած, հիշել է Գրիգորիի խոսքերը, որոնց մասին պատմել է Սերգոյին և միասին որոշել են գնալ Գրիգորիի մոտ և նրանից վերցնել մեկ հատ «Սուբոտեքս»: Այդ ամենն իր հիշելով տեղի է ունեցել հունիսի վերջերին կամ հուլիսի սկիզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում: Զանգահարել է Գրիգորիին իր հիշելով նրա /055/23-41-01 հեռախոսահամարին, սակայն չի կարող ասել, թե ում հեռախոսահամարից է զանգահարել: Խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ուզում է տեսնել նրան, հասկացնելով, թե ինչի համար: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Քոչարի փողոցի «Սթար» սուպերմարկետի մոտակայքում, որտեղ գնացել են Սերգոյի հետ միասին, որտեղ Սերգոն իջել է մի քիչ հեռու: Հանդիպելով Գրիգորիին` նա իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ, որի մի մասը նախօրոք վերցրել էր Սերգոյից: Խոսակցության ընթացքում նրան հայտնել է, որ մոտակա օրերին պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա: Այդ պահին նա իրեն հարցրել է, թե հաբը միայնակ է օգտագործելու, թե ոչ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ այն օգտագործելու է ընկերոջ հետ, որը գտնվում է մոտակայքում: Դրանից հետո նա վերցրել է գումարը և ասել, որ սպասի մի քանի րոպե, որպեսզի գնա բերի դեղահաբը, ինչպես նաև ասել է, որ մինչև իր գալը կանչի նաև ընկերոջը, սակայն պայման է դրել, որ իրեն ընկերոջ մոտ պետք է ներկայացնի որպես Ալիկ: Նրա գնալուց հետո կանչել է Սերգոյին և մոտենալուց հետո վերջինս ասել է, որ 5-10 րոպեից «բառիկը» կմոտենա և կտա դեղահաբը: Մի քիչ ուշացումով Գրիգորին մոտեցել է իրեն և այդ պահին առաջարկել է նրանց ծանոթանալ միմյանց հետ: Գրիգորին ներկայացել է որպես Ալիկ և առաջարկել է Սերգոյի հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, ինչը և տեղի է ունեցել: Նա տվել է դեղահաբը և ասել, որ եթե կրկին ուզեն կարող են զանգահարել և վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Մոսկվա գնալու կապակցությամբ հանդիպել է ընկերոջը` Գագիկին, միասին գնացել են «Պանդոկ» հրաժեշտ տալու, գինովցել են և միասին որոշել են «Սուբոտեքս» օգտագործել: Քանի որ իմացել է, որ Գրիգորիի մոտ կա, զանգել է նրան, հասկացրել է, թե ինչ է ուզում, նա հարցրել է, թե գումարը մոտն է, ասել է, որ մոտն է և ասել է, որ միայնակ չէ: Նա ճշտել է արդյոք ինքը կրկին Սերգոյի հետ է, իսկ ինքն ասել է, որ նրա հետ չէ, սակայն ոչ պակաս վստահելի ընկերոջ հետ է, իսկ նա ասել է, որ կարող են միասին գնալ: Գնացել են նույն վայրը, հանդիպել են նրան, ծանոթացրել է, իսկ Գրիգորին կրկին ներկայացել է Ալիկ, վերցրել է 60.000 դրամը, որի մի մասն իրենն է եղել, իսկ մյուս կեսը Գագոյինը: Նա դուրս է եկել մեքենայից, ապա մի քանի րոպե անց վերադառնալուց հետո տվել է դեղահաբը: Այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ ամսի 10-ին մեկնում է Մոսկվա, այսինքն` 2013 թվականի հուլիսի 10-ին: Ներկայումս ստույգ չի հիշում, թե Գագոյի հետ երբ են փոխանակվել համարներով, ծանոթանալուց, թե վերջում, երբ ասել է, որ մեկնում է Մոսկվա: Դրանից հետո` 2013 թվականի հուլիսի 10-ին, մեկնել է Մոսկվա: Մոսկվայից Գագոյի հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել, որի ընթացքում իմացել է, որ նա բազմաթիվ անգամներ դիմել է Ալիկին` Գրիգորի Սաֆարովին: Բացի այդ, Գագոն խոսակցություններից մեկի ժամանակ իրեն հայտնել է, որ Գրիգորին էժանացրել է հաբի գինը, դարձնելով այն 50-55 հազար դրամ: Նա իրեն հայտնել է նաև, որ Գրիգորին դեղահաբերը տալիս է տեղում` առանց ժամանակ ծախսելու: Որոշ ժամանակ անց, իր ընկերներից տեղեկացել է, որ Գրիգորին բռնվել է ոստիկանության կողմից` «Սուբոտեքս» դեղահաբերով: Ավելի ուշ Գագոյին հանդիպել է Մոսկվայում և տեղեկացել է, որ Գրիգորին խեղաթյուրելով փաստերը, սուտ և իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իբր ինքն է սարքել նրան թմրամոլ և, որ ինքը թմրամիջոցները ձեռք է բերել իրենից և Սերգոյից: Սակայն, ինչպես արդեն նշեց, ինքն ու Սերգոն են վերցրել նրանից դեղահաբերը: Դրանից հետո «սկայպով» կապնվել է Գրիգորիի հետ և ցանկացել է պարզաբանում պահանջել նրանից` իրականությունը խեղելու և սուտ ներկայացնելու համար, սակայն նա իրեն հերթ չտալով, մեղանչելով ասել է, որ մեղավոր է և, որ բոլոր ցուցմունքները տվել է սուտ, իրենց զրպարտելով, որպեսզի ինքը մնա ազատության մեջ, և ասել է նաև, որ ինքը ներկայումս ամեն ինչ անում է, որ այդ գործը փակել տա: Դրանից հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան, մտածելով, որ ավելի լավ է լինի Հայաստանում և ամեն բան տեղում պարզի: Հայաստան գալով` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին կամ 29-ին, փորձել է կապնվել Գրիգորիի հետ, սակայն դա իրեն չի հաջողվել, իսկ հունիսի 4-ին, ոստիկաններն իրեն ձերբակալել են, ինչն իր համար մեծ անակնկալ է եղել, քանի որ արդեն մեկ ամսից ավելի ժամանակով եղել է Երևանի իր բնակարանում, սակայն ոստիկանությունից իրեն չեն կանչել: [Պ]նդում է, որ երբևէ որևէ մեկի որևէ տեսակի թմրանյութ չի իրացրել, ինչպես արդեն նշել է, «սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութ ձեռք է բերել Գրիգորիից: Միջնորդել է, որ իրեն առերես հարցաքննեն Գ.Սաֆարովի հետ և հարցաքննությունն իրականացնեն պոլիգրաֆի` ստի դետեկտորի միջոցով, որպեսզի պարզվի իրականությունը: Կարող է նշել միայն Գագոյի համարը` (093)57-70-70, նրանից այլ տվյալ չի կարող ասել: Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ոստիկանություն չի ներկայացել, քանի որ Գ.Սաֆարովն իրեն հայտնել է, որ ինքը կկարգավորի այդ հարցերը, իսկ ինքն էլ փորձել է փնտրել նրան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել: Բացի այդ, ամբողջ ժամանակաշրջանում գտնվել է Երևան քաղաքի իր բնակարանում, իսկ ոստիկանությունն իրեն երբեք չի անհանգստացրել: [Հ]իշեց, որ Սաֆարովը խոսակցության ժամանակ իրեն հայտնել է, որ «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբն իրեն Իսպանիայից ուղարկել է իր բարեկամը` ոմն Գևորի միջոցով, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ ճանապարհով: Իր հիշելով 2013 թվականի ընթացքում օգտագործել է (099)17-32-27 հեռախոսահամարը, իսկ այժմ օգտագործում է (091) 10-70-93 հեռախոսահամարը (…)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 43-46-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
9.2. Նախորդ կետում մեջբերված նախաքննական ցուցմունքները դատաքննության ընթացքում հրապարակելուց հետո ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը հայտնել է, որ. «(...) Սաֆարովին ցանկացել են արագացված կարգով առանձին դատեն, և ինքն իր իրավաբանների հետ խորհրդակցելուց հետո պարզել է, որ եթե նրա կողմից տված ցուցմունքով նա դատվի, ապա այն դառնալու է ապացույց և այլևս հնարավոր չի լինի փոխել, և միակ ձևը հարցաքննության, որ գան այդ գործը «կպցնեն» և ճշմարտությունը պատմվի, ինքն էլ դրա համար հորինել և անուններ է տվել, որպեսզի «ճշտին» մոտ լինի, այնքան, որ իր, Սերգոյի և Սաֆարովի գործը միացնեն իրար: Ինքը դա հատուկ է արել, նախաքննության ընթացքում նման ցուցմունքներ տալը, իր կողմից մարտավարական քայլ է եղել, որ նրան բերեին, կարողանային առերեսում կատարեն, առերես հարցաքննվեն, լինի մեկ դատավարություն և ճշմարտությունը բացահայտվի: Ինքը Գագո անունով ընկեր չունի, մեկ անգամ ևս կրկնում է, որ այդ անունները տվել է, որպեսզի առերեսում լինի, դատաքննության ընթացքում ինչը ճիշտն է այն է հայտնում (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
10. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, բացի ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի` սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված ցուցմունքից, հետազոտվել են ստորև ներկայացվող ապացույցները.
1) Տուժող Տիգրան Պողոսյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Դեպքից արդեն երկար ժամանակ է անցել և այն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Իրենց մոտ ինֆորմացիա է եղել, որ դեղի փոխանակումը պետք է լինի «Սաս»-ի մոտ, սակայն [ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը] մեքենայով կանգնած է եղել դիմացի մայթին՝ հենց «Սաս»-ի դիմաց: Ինքը միայնակ չի եղել, եղել են Արաբկիրի օպերներից, իսկ ընթացքում միացել է Երևան քաղաքի վարչության օպեր Հայկ Ալիխանյանը, նրանք էլ են այդ նույն ինֆորմացիան ունեցել: Չի կարող ասել նրանք իրենց բաժնի հետ համագործակցել են այդպես են ունեցել, թե այլ ճանապարհով, բայց այդ պահին իրար հետ են մոտեցել: Ինքը մոտեցել է մեքենայի վարորդի կողմից, իսկ Հայկը հակառակ կողմից, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատող, այդ պահին Սերգեյն ասել է «միլիցեքը, թռանք», ապա դռները փակել են և մեքենան վարել: Սերգեյի մեքենայի լուսամուտները եղել են բարձրացված վիճակոււմ: Նրանք այդ պահին հանկարծակիի են եկել և չեն պատկերացրել, որ հնարավոր է իրենց ոստիկանությունը մոտենա, որովհետև նրա կողքի տղան իջել է մեքենայից գնացել է «Սաս»-ի մոտ, վերադարձել է, նստել են մեքենայի մեջ և այդ պահին, երբ ինքը մոտեցել է նրանց, հանկարծակիի են եկել: Մեքենայի ապակիները մգեցված չեն եղել, իսկ մեքենայի սրահի ներսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ ինչ-որ բան են փոխանակել: Երբ ինքը մոտեցել է, մեքենայի առջևի մասը ուղղված է եղել «Սաս»-ին և եթե այնտեղից շարժվեր պետք է աջ թեքվեր, որ կարողանար ճանապարհով նորմալ շարժվել: Այդ ընթացքում, երբ մոտցել է նրան և ներկայացել, նախ նա իր վկայականն էլ էր տեսել, իսկ եթե նա աջ թեքվեր գնար, ապա որևէ խնդիր չէր առաջանա: Նրա մեքենան սկզբնականը թեքվել է իր վրա, որտեղ նաև «Կամազ» է եղել կանգնած և, որպեսզի ինքը չմնար երկու մեքենաների արանքում, կախվել է նրա մեքենայի «պադմոշկից» և վերևի վահանակից: Այդ ընթացքում նա մեքենան վարել է, որի ժամանակ մեքենան ճոճել է, որպեսզի ինքը ընկնի վրայից, սակայն ամուր է եղել բռնված, իսկ թեքվելուց, երբ «լուսաֆորը» փոխել է կարմիր գույն, (...) թեքվել է դեպի Օրբելի փողոց, որտեղ հանդիպակաց «Գազել» է գալուց եղել և նա գնացել է դեպի այդ «Գազելը», որպեսզի ինքը մնար այդ երկու մեքենաների արանքում, սակայն ինքը այդ ժամանակ բարձրացել է մեքենայի թափքի վրա: Հետո երբ մտել են նեղ փողոցը, բռունցքով հարվածել է մեքենայի ապակուն, որը ջարդվել է և իներցիայից վահանակը պոկվել է, որից հետո արդեն ընկել է, իսկ նա էլ փախուստի է դիմել: Այդ ընթացքում ոչ միայն ասել, նաև խնդրել է, որ նա կանգնի, սակայն չի կանգնել: Մարմնական վնասվածք գլխի հատվածում է ստացել` ցնցում և մինչև հիմա խնդիրներ ունի` ներվի վնասում, և չի կարողանում ցրտին կամ արևին բաց գլխով դուրս գալ: Նախաքննական իր ցուցմունքները հիշում է, հնարավոր է ներկայումս որոշակի տեղեկություններ հայտնեց, որոնք նախաքննության ընթացքում չէր հայտնել, չի կարող հստակ ասել: Սա այն դեպքն է, որ միշտ կհիշի և ինչպես եղել է, այդպես էլ կներկայացնի, հնարավոր է մի բան ավել կամ պակաս հայտնի: Սերգեյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է՝ Կոմիտասից, նա հայտնի է որպես «Կոմիտասի Սերգո»: Որպես օպերատիվ աշխատող, հայտնի մարդկանց, հեղինակություններին լավ է ճանաչել այդ տարածքի, իսկ Սերգոն եղել է իրենց տարածքի քրեական հեղինակություններից մեկը: Սերգեյի կողքի նստած անձին չի ճանաչել, նրա դեմքն էլ լավ չի տեսել, որովհետև նրա գլխին կապիշոն է եղել գցած և այդքան ակնհայտ չի երևացել: Մեքենայի մեջ տեսել է, որ նրանք ինչ-որ բան փոխանցում են, սակայն չի տեսել, թե կոնկրետ ինչ, բայց ինչ-որ գործողություն նկատել է, քանի որ մինչ իր մոտենալը նրանց գլուխները կախված էր և եթե ինքը ձայն չհաներ, ապա հնարավոր է նրանք իրեն չնկատեին էլ, քանի որ լարված ինչ-որ բան էին անում: Ինֆորմացիան ստացել է «X» մարդուց և այն ճշտելու համար գնացել է այնտեղ, որպեսզի ստուգի այն իրականությանը համապատասխանում է, թե` ոչ: Այդ ժամանակ չի կարող ասել Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական գործ քննվել է, թե` ոչ: Չի հիշում Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու գործողություններին մասնակցել է, թե` ոչ, դժվար մասնակցած լինի, տեղյակ չի եղել, որ նրա վերաբերյալ քրեական գործ կա: Ինֆորմացիան ստանալուց հետո այն ճշտում են, իսկ ինֆորմացիան ստանալուց հետո իրենք պարտավոր չեն պաշտոնական թղթային տեսք տալ: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հագուստով, ընդհանրապես համազգեստ ունեն, սակայն աշխատանքի ներկայանալու ժամանակ պարտավոր չեն այն կրել: Նախկինում աշխատել է քրեական հետախուզությունում, սակայն ներկայումս դուրս է եկել, միշտ եղել են քաղաքացիական համազգեստով, եղել են պաշտոնական ինչ-որ արարողություններ, որի ժամանակ հրաման է եղել և հագել են իրենց առօրյա համազգեստը, իսկ ընդհանուր առմամբ աշխատանքի են հաճախում քաղաքացիական հագուստով: Քաղաքացուն մոտենալուց հետո ներկայանում է և վկայական է ցույց տալիս, որպեսզի նա իմանա, որ իր դիմաց ոստիկան է, իսկ իր այդ օրվա հագուստի վրա որևէ տարբերանշան չի եղել, եղել է միայն իր վկայականը: Երբ ինքը մոտեցել է Սերգեյին և ներկայացել, նա իրեն նկատել է և գլուխը բարձրացրել, չգիտի իր հետ եկած ոստիկանը նույնպես լսել է, որ Սերգեյը ասել է «թռանք միլիցեքը», թե ոչ: Եթե այն ժամանակ քննիչնները խաչմերուկների վրա դրված ոստիկանության [տեսախցիկների] տեսագրությունները հանեին, ապա այնտեղ ամեն ինչ ավելի հստակ կերևար, դրանք մեկ կամ երկու օրից ավել չեն պահպանվում, չգիտի թե ինչպես է ստացվել, որ տեսաձայնագրությունները չեն վերցրել: Միջոցառումն իրականացնելու գնացել էին ինքը, Վաղինակը, Հայկը: Ինքն ու Հայկն են մոտեցել մեքենային, իսկ Վաղինակը եղել է «Սաս»-ի մոտ: Այդ օրն իրենք (...) եղել են քաղաքացիական հագուստով: Չի հիշում Հայկը նույնպես ցույց է տվել իր վկայականը, թե ոչ (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
2) Տուժող Տ.Պողոսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(…) Ոստիկանության համակարգում ծառայում է 2009 թվականից, իսկ որպես ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀՎ օ/լ ծառայում է 2013 թվականի մարտ ամսից: 2014 թվականի հունվարի 18-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական գործի շրջանակներում, օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Գրիգորի Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը, ով «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի մեքենայով գտնվում է Կիևյան փողոցում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում: Անմիջապես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանի և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ մի քանի աշխատակիցների հետ, որոնց մնացած տվյալները չի հիշում, գնացել են վերը նշված վայր` Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Հասնելով «Սաս» սուպերմարկետի մոտ` դիմացի մայթին վերը նշված մեքենայով կանգնած նկատել է Ս.Ավետիսյանին, ում մեքենան ուղղված է եղել դեպի Կիևյան փողոց: Ուշադրություն չգրավելու համար ինքն ու Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներից մեկը` նկատելով, որ ինչ-որ երիտասարդ նստել է նրա մեքենան, մոտեցել են մեքենային` ինքը վարորդի կողմից, իսկ մյուս աշխատակիցը առջևի աջ դռան մոտից: Մոտենալով մեքենային և համոզվելով, որ ղեկին Սերգեյն է, հանել է վկայականը, բացել և մոտեցրել է ապակուն ու ներկայացել որպես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակից: Նույն պահին Սերգեյը ներսից փակել է մեքենայի դռան փականները, «խոդի» գցել շարժիչը և բացականչելով «միլիցեքը, թռանք», մեքենան կտրուկ դեպի ձախ է վարել, սակայն ինքը մեքենայի տակ չընկնելու նպատակով կախվել է մեքենայի ձախակողմյան հատվածից, բռնվելով տանիքի «սպոլեթ»-ներից` վահանակներից, իսկ Սերգեյը շարունակել է վարել մեքենան դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ: Ինքը մի ձեռքով թակել է վարորդի դռան ապակին և պահանջել է կանգնեցնել մեքենան ու ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, սակայն թեքվելով Օրբելի փողոց, Սերգեյը մեքենան ընդհուպ մոտեցրել է հանդիպակաց ընթացող «Գազել» մակնիշի մեքենային, իրեն երկու մեքենաների միջնամասում սեղմելու նպատակով, սակայն ինքն անմիջապես բարձրացել է մեքենայի տանիքի վրա և պառկել` մի ձեռքով բռնելով «սպոլեթ»-ից, իսկ ձախ ձեռքով հարվածել է վարորդի դռան ապակուն, ինչից այն կոտրվել է, որպեսզի կարողանա ստիպել Սերգեյին կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս սկսել է կտրուկ աջ և ձախ մանևրել, ինչից ձախ կողմի «սպոլեթ»-ը պոկվել է, իսկ ինքը մեքենայի տանիքից ընկել է ասֆալտի վրա և ստացել մարմնական վնասվածքներ` գլխի և ձախ ոտքի շրջանում, ինչպես նաև այլ քերծվածքներ այլ հատվածներում: Այնուհետև զանգահարել է Վաղինակին և հայտնել իր տեղը, որից հետո վերադարձել են բաժին: Կատարվածի մասին զեկուցել է վերադասին, ապա դիմել է «Արմենիա» ԲԿ` բուժօգնության, որտեղ ստացել է առաջին բուժօգնություն և դուրս է գրվել: (...) [Ե]րբ ինքը վայր է ընկել, տեսել է, որ Սերգեյը Օրբելի փողոցից թեքվել է դեպի աջ` սեփական տների ուղղությամբ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանն իր ներկայանալուց հետո մեքենան կտրուկ վարել է դեպի ձախ, այսինքն` իր ուղղությամբ, և իր կողմից մեքենայից չկախվելու դեպքում ինքը կարող էր վրաերթի ենթարկվել մեքենայի ձախակողմյան միջնամասով, ուստի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետին ուղղված զեկուցագրում նշել է, որ ցանկացել է իրեն վրաերթի ենթարկել: Ոստիկանության մյուս աշխատակիցները, երբ ինքն ու վարչության աշխատակիցը մոտեցել են մեքենային, գտնվել են սուպերմարկետի մոտ, իսկ դեպքից հետո չի կարող ասել, թե նրանք որտեղ են գտնվել: Ս.Ավետիսյանի մեքենային մոտենալուց և ներկայանալուց հետո պահանջել է, որ նա դուրս գա մեքենայից, սակայն նա չի ենթարկվել և հետո տեղի է ունեցել այն ամենը ինչն արդեն վերը նկարագրեց: Իրեն հայտնի չի եղել, թե ով է նստած եղել Ս.Ավետիսյանի կողքին (...): Այդ անձին տեսնելու դեպքում կճանաչի: Մինչ իր և Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օ/լ Հայկի կողմից Ս.Ավետիսյանի «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի մեքենային մոտենալը, այն կայանված է եղել Կիևյան փողոցի ձախակողմյան հատվածում` դեպի կամուրջի ուղղությամբ, «Սաս» սուպերմարկետի անմիջապես դիմացի մայթում, ճանապարհի երթևեկելի մասից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա` դեպի շենքեր, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհը: Մեքենայի դիմացը եղել է ամբողջությամբ ազատ և որևէ խոչընդոտ չի եղել, իր մոտենալուց հետո նա կարող էր մեքենան վարել միանգամից դեպի ճանապարհ` մեքենան առանց որևէ կողմ մանևրելու, սակայն վերջինս իր կողմից ներկայանալուց և մեքենայից դուրս գալու պահանջ ներկայացնելուց հետո, անմիջապես կենտրոնական փականով փակել է դռները, «խոդի» գցել մեքենան և վարել այն դեպի ձախ, որտեղ կանգնած է եղել ինքը, ինչից հետո ինքը կանգնել է մեքենայի (...) կանգնակին, որպեսզի չենթարկվեր վրաերթի (...)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 80-82-րդ, 171-172-րդ, 189-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
Վերը մեջբերված նախաքննական ցուցմունքը դատաքննության ընթացքում հրապարակվելուց հետո տուժող Տ.Պողոսյանը հայտնել է, որ. «(...) [Ն]ախաքննական ցուցմունքում ինչ գրել է ճիշտ է, հնարավոր է որոշակի բաներ չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ կարևոր բաներն ինքն ասել է, հնարավոր է ինչ-որ բացթողումներ եղած լինեն, սակայն այն ժամանակվա գրածն ավելի ճիշտ է, քանի որ գրել է տվյալ պահին և ամբողջությամբ իրականությունն է գրել: Այն, որ նրանց գլուխները եղել են կախված և ինչ-որ բան են միմյանց փոխանցել, այն ժամանակ չի հիշել (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
3) Վկա Հայկ Ալիխանյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Դեպքի վերաբերյալ արդեն ցուցմունք տվել է և հիմա էլ նույնը կասի, որ Կիևյան փողոցի «Սաս» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Տիգրանին, հետո նկատել են «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի մեքենա, որի համարները ներկայումս չի հիշում: Նրանց չի ճանաչել, սակայն ինֆորմացիա են ունեցել, որ տվյալ անձնավորությունը հնարավոր է իր մոտ թմրանյութ ունենա: Այդ մեքենան ճանաչել է Տիգրանը, երկուսով մոտեցել են՝ ինքը վարորդի կողքի կողմից, իսկ Տիգրանը` վարորդի, ներկայացել են, որ ոստիկանությունից են, (...) այ[դ] ժամանակ աշխատել է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում, իսկ Տիգրանը` Արաբկիրի բաժնում: Ներկայանալուց հետո ցույց են տվել վկայականը, որից հետո վարորդը մանևրում է կատարել ձախ և աջ, ապա փախուստի է դիմել, որի ժամանակ Տիգրանը կախվել է մեքենայից և մինչև Օրբելի խաչմերուկ այդպես կախված գնացել է, որից հետո, ըստ Տիգրանի պատմածի, պտտվելու ժամանակ Տիգրանն ընկել է: Տիգրանը նաև պատմել է, որ գնալու ժամանակ Կիևյան փողոցով ընթանալիս ինչ-որ հանդիպակած եկող մեքենայի վրա է քշել: «Սաս» սուպերմարկետի մոտ միայնակ է գնացել, հետո է Տիգրանին հանդիպել, իսկ Վաղինակն էլ եղել է Տիգրանի հետ, (...) ինքն էլ նստել է Վաղինակի մեքենան և հետապնդել են «Միցուբիշի» մակնիշի մեքենան, որպեսզի տեսնեն, թե որտեղ է թողնելու Տիգրանին, սակայն կորցրել են և չեն կարողացել գտնել: Հետո Տիգրանից զանգ են ստացել և նա ասել է, թե որտեղ է գտնվում և նրան վերցնելուց հետո տարել են հիվանդանոց: Երբ իրենք մոտեցել են մեքենային, ամեն ինչ շատ արագ է ստացվել, վարորդը միանգամից մեքենան շարժի է գցել, աջ և ձախ արել և փախել, իսկ ինքը հետո է նկատել, որ Տիգրանը կախված է, և անմիջապես վազելով գնացել է (...): Հետագայում Տիգրանն ասել է, որ կախվել է, քանի որ իր վրա է մեքենան վարել և, որպեսզի մեքենայի տակ չմնար, կախվել է: Չի կարող ասել Վաղինակն ու Տիգրանը առանձին-առանձին են գնացել Կիևյան, թե միասին, ինքը նրանց հետ չի եղել: Ոստիկանության բաժնում նրանց չի հանդիպել և չեն խոսել այդ ինֆորմացիայի շուրջ, ամեն բաժին իր ինֆորմացիան է ունեցել և ցանկացել է իրացնել իր ուժերով, հետո տեսել են միմյանց, ապա «Սասի» մոտ տեսել են մեքենան և մոտեցել են միասին: «Սասի» մոտ գնացել է իր աշխատավայրից: Ինքն այդ պահին օպերատիվ տվյալ է ունեցել այդ անձի վերաբերյալ և ցանկացել է ստուգել, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա փախուստի է դիմել: Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու գործողության ժամանակ չի հիշում մասնակցել է, թե ոչ: Իր ստացած օպերատիվ տվյալը վերաբերել է կոնկրետ նրան, որ անձը թմրանյութ է իրացնում և օգտագործում: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հագուստով, որևէ տարբերանշան իր վրա չի եղել, քանի որ օպերատիվ աշխատող է եղել և համազգեստ չի հագել: (...) Մեքենայի ապակիները մգեցված են եղել և այն բացված չի եղել: Մոտենալուց հետո չի կարող ասել, թե Տիգրանն ինչպես է ներկայացել, ինքը միայն իրենը կարող է ասել, որ մոտենալուց հետո ներկայացել է, որ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից է, ցանկացել է դուռը բացել, սակայն այն փակ է եղել, որպեսզի հավաստի իր ինքնությունը վկայականն է ցույց տվել, սակայն նա դուռը չի բացել և փախուստի են դիմել: Մեքենայի մեջ եղել են երկու հոգի, ինչ-որ բան չեն տեսել, սակայն ցանկացել են ստուգել իրենց ինֆորմացիան հավաստի է եղել, թե ոչ: Մեքենայի մեջ չի հիշում այդ մարդիկ ինչ դիրքով են նստած եղել, սակայն կարող է ասել, որ ներկայանալու ժամանակ ամեն մեկը նայել է իր կողքը, քանի որ ինքն ու Տիգրանը տարբեր կողմից էին մոտեցել: Մեքենայի մեջ չի նկատել այդ մարդիկ ինչ-որ բան արել են, թե ոչ, եթե անեին իր կարծիքով կնկատեր: Իրենց ներկայանալուց հետո նրանք որևէ բան չեն խոսել, ինքը չի լսել, որ նրանք որևէ արտահայտություն անեն, ուղղակի փախուստի են դիմել: Կախված այն բանից, թե ինչ բարձրության արտահայտություն կանեին, հնարավոր էր լսեր: Այդ ամբողջ գործողությունների ընթացքում չգիտի Վաղինակը որտեղ է կանգնած եղել, նա իր տեսադաշտում նրան տեսել է այն ժամանակ, երբ մեքենան փախուստի է դիմել և նստել է Վաղինակի մեքենան, միասին գնացել են: Տիգրանը և Վաղինակը եղել են քաղաքացիական հագուստով, նրանց հագուստի վրա որևէ տարբերանշան չի նկատել: Օպերատիվ տվյալը ստանալուց հետո միայնակ է գնացել, այլ միջոցառում չի եղել իրականացնելու, ուղղակի գնացել է տվյալը ճշտելու, որտեղ պատահական է հանդիպել Արաբկիրի աշխատակիցներին: Ինքը նաև տվյալ է ունեցել, որ «սերեբրիստի պաջեռո» է, սակայն նրանց արտաքինը չի իմացել, Տիգրանն է իմացել դեմքը, ինքը միայն համարներն է իմացել: Օպերատիվ ինֆորմացիա ստանալու դեպքում թղթային ձևակերպում չեն տալիս, միայն ղեկավարին են տեղյակ պահում, որ տվյալ ունեն և գնում են այն ճշտելու, իսկ հետագայում, երբ համապատասխանում է, նոր թղթաբանություն են կատարում: Ղեկավարի հետ նախապես պայմանավորված են եղել, որ եթե գնա նշված վայր և մեքենան տեսնի, ապա ինքը պետք է զանգահարեր և լրացուցիչ ուժեր պետք է ուղարկվեր, որպեսզի բերման ենթարկեին տվյալ անձին, այսինքն, այսպես ասած, ինքը գնացել էր տվյալ մեքենան որոնելու: Ներկայումս հայտնում է ինչպես եղել է: Չի հիշում այստեղ ինչ ասել է քննիչի մոտ ասել է, թե` ոչ: Գրիգորի Սաֆարովի անուն, ազգանունը հիշում է, սակայն չի հիշում նրա վերաբերյալ օպերատիվ գործողություն կատարել է կամ բերման ենթարկել է, թե` ոչ: Քանի որ երկու տարուց ավելի է այս գործը քննվում է, շատ բաներ չի հիշում: Ինֆորմացիան ստացել է իր աշխատանքի վարում, տեղյակ չի եղել այլ անձ գնացել է այդ տվյալը ճշտելու, թե` ոչ: Ինքը միայնակ է գնացել, իր հետ որևէ մեկը չի եղել: (...) [Օ]պերատիվ տվյալն իրացնելու ժամանակ իրենք պարտականություն չունեն համազգեստ կրելու, դա կախված է, թե ինչ հանգամանքների բերումով է ոստիկանը գնում: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
4) Վկա Հ.Ալիխանյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(…) ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավագ օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2013 թվականի հունվար ամսից: ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014 թվականի հունվարի 17-ի ժամը 19:00-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28 շենքի բակից թմրանյութ օգտագործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Ավետիսյանը, ով «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով գտնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում: Ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներ Վ.Հայրապետյանի և Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայր: Անմիջապես «Սաս» սուպերմարկետի դրմացի հատվածում, ճամփեզրից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված է եղել վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենան` վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս մեկ երիտասարդ: Ինքն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանն անմիջապես մոտեցել են մեքենային, ինքը մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ.Պողոսյանը ձախ կողմից: Երկուսով, գրեթե միաժամանակ հանել են իրենց վկայականները, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ Տ.Պողոսյանը նաև որպես Արաբկիրի ՈԲ աշխատակից, պահանջել են բացել մեքենայի դռները և իջնել: Նույն պահին Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ներսից փակել է դռները կենտրոնական փականով, «խոդի» է գցել շարժիչը և մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, այսինքն վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կանգնել է մեքենայի կանգնակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակից` միաժամանակ բարձրաձայն պահանջելով կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չենթարկվելով օրինական պահանջներին վարել է մեքենան ու հեռացել, իսկ Տ.Պողոսյանը մնացել է մեքենայի վրա: Ինքն անմիջապես վազել է մեքենայի հետևից բղավելով, որ կանգ առնի, սակայն Ս.Ավետիսյանը կանգ չի առել: Այդ ժամանակ ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ մյուս օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանը և իրենք մեքենայով շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զանգահարել են Տ.Պողոսյանին և տեղեկացել, որ նա գտնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո գնացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս հագուստները փոշոտված են, իսկ գլուխը` արյունոտված: Տ.Պողոսյանը պատմել է, որ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող «Գազել» մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիք, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կանգնեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկի, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է գետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ վերջինս դեպքի մասին զեկուցել է բաժնի ղեկավարությանը, ապա դիմել է «Արմենիա» ԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և գտնվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների օպերատիվ տեսադաշտում և վերջիններս Ս.Ավետիսյանին ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում նրանք հայտնել են, որ մեքենայի ղեկին Ս.Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան գտնվել է ճանապարհից մոտ 3-4 մետր հեռավորության վրա` դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, և հնարավորություն է ունեցել ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս գալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կանգներ կանգնակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր: (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 174-175-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
Վերը մեջբերված նախաքննական ցուցմունքը դատաքննության ընթացքում հրապարակվելուց հետո վկա Հ.Ալիխանյանը պնդել է այն և հայտնել, որ. «(...) [Հ]րապարակվածն իր ցուցմունքն է, (…) ինքն է քննիչին պատմել իրողությունը: Իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես հայտնել է, այդպես էլ եղել է: (…) Սերգեյին գնացել են բերման ենթարկելու ցերեկը, ժամը չի հիշում, սակայն մութ չի եղել: (…) Ինքը ստելու պատճառ չունի, ինչպես հիշում է այդպես էլ ներկայացնում է և ևս մեկ անգամ կրկնում է, քանի որ ադեն երկու տարի է անցել, բառերի նշանակությունը, թե Տիգրանի հետ է գնացել, ում և որտեղ է հանդիպել, էական նշանակություն չի տվել, դեպքի հանգամանքը ինչպես եղել է իր մոտ տպավորվել է, որ նա մանևրում է կատարել ձախ, ապա աջ և Տիգրանը կախված գնացել է, որը իր մոտ ֆիքսվել է որպես կարևոր հանգամանք, իսկ հերթականությունը չի հիշում (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
5) Վկա Վաղինակ Հայրապետյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) 2014 թվականի հունվար ամսին Երևան քաղաքի վարչության քրեական բաժանմունքում օպերատիվ տվյալ է ստացվել, որի արդյունքում բռնվել է մի անձ, որի անունը չի հիշում, որից հետո օպերատիվ տվյալներ են ստացվել Սերգեյ Ավետիսյանի հետ կապված, որ գտնվում է «Պաջեռո» մակնիշի մեքենայում Կիևյան փողոցում: Ինքն օպերատիվ աշխատող Հայկի հետ գնացել է Կիևյան, որից հետո հանդիպել են քրեականի աշխատող Տիգրան Պողոսյանին` Սերգեյ Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Քանի որ ինքը Սերգեյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է և նա էլ իրեն է ճանաչել, ինքը մնացել է «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, իսկ Հայկը և Տիգրանը մոտեցել են Ս.Ավետիսյանին: Մոտենալուց հետո Հայկը մոտեցել է Ս.Ավետիսյանի վարորդի կողքի նստարանի դռան[ը], իսկ Տիգրան Պողոսյանը` Ս.Ավետիսյանի (...): Ինքն այդ ժամանակ հեռու է եղել, նրանք մոտեցել են, վկայականով ներկայացել են, զրուցել, դրանից հետո նկատել է, որ Ս.Ավետիսյանը մեքենան շարժի է գցել և մանևրում անելով բարձրացել է դեպի Բարեկամության կողմը: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Տիգրանը կանգնել է նրա մեքենայի կանգնակին: Մինչև ինքը շրջադարձ կաներ Տիգրանն արդեն բավականին բարձրացել էր, (...) Հայկ[ը] (...) նստել է իր մեքենան և գնացել են դեպի Բարեկամություն, որից հետո Տիգրանը զանգահարել է և ասել, որ գտնվում է Օրբելի փողոցում: Տիգրանի մոտ գնալուց հետո նա ասել է, որ ընկել է Ս.Ավետիսյանի մեքենայի վրայից` մանևրում կատարելու ժամանակ, վահանակից է ինչ-որ բռնված եղել, որը ջարդվել էր: Նա եղել է արյունոտված, գնացել են բաժին, որից հետո էլ բժշկական կենտրոն: Իր հիշելով Հայկի հետ միասին են իջել, սակայն հստակ չի կարող ասել, իր նախաքննական ցուցմունքում ավելի հստակ նշված կլինի: Տիգրանին տեսնելու ժամանակ նրա գլուխն է եղել արյունոտված և եղել է շփոթված վիճակում: Տ.Պողոսյանին իր հիշելով հանիպել են Կիևյան փողոցի «Սաս»-ի մոտ, նրա հետ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հանդիպելու համար, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է այնտեղ հայտնվել, այսինքն իր հիշելով Տ.Պողոսյանին այնտեղ պատահական են հանդիպել և, եթե այնտեղ հանդիպեին ցանկացած օպերատիվ աշխատողի, նրան պետք է ասեին, թե այնտեղ ինչ են անում, քանի որ նույն բաժնում են աշխատում և օգնության դեպքում պետք է ասեն: Այդ պահին իրենք կատարել են օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, քանի որ ստացած են եղել օպերատիվ տվյալներ, կոնկրետ չի կարող ասել, թե «Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների մասին» ՀՀ օրենքի որ կետն են իրականացրել, իսկ այդ պահին եթե Տիգրանն իրենց չհանդիպեր, ստիպված ինքն էր մոտենալու: Իրենք գնացել էին, որպեսզի «բերման ենթարկելու» միջոցառում իրականացնեն և պետք է բերման ենթարկեին Սերգեյ Ավետիսյանին: Մեկ տարի է արդեն չի աշխատում համակարգում և մոռացել է, թե կոնկրետ օրենքի, որ հոդվածով են ղեկավարվել բերման ենթարկելու համար, որը եղել է օրինական, իսկ բերման ենթարկելու հիմքը եղել է օպերատիվ տվյալ ստանալը: Առանց ղեկավարությանը զեկուցելու նման միջոցառում չեն կատարում: Եղել են քաղաքացիական հագուստով, որի վրա տարբերանշան չի եղել: Երբ տղաները մոտեցել են Ավետիսյանին, ինքը եղել է կանգնած «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, իսկ տղաները դիմացի մայթին՝ կամրջի հարևանությամբ: Թե տղաները ինչպես են մոտեցել և վկայականները ցույց տվել` դա իր համար տեսանելի է եղել, երթևեկություն եղել է, սակայն ինքը տեսել է: Մեքենային մոտեցել են Տիգրանը և Հայկը, Տիգրանը Սերգեյի կողմից, իսկ Հայկը` հենց անմիջապես Սերգեյի կողքը նստած անձի կողմից, որին ինքը չի ճանաչում: (...) Ինքը վստահ չի եղել Ս.Ավետիսյանն իրեն հեռվից տեսնելու դեպքում տեղում կմնար, թե ոչ, այդ պատճառով էլ ինքը չի մոտեցել: Հստակ չի կարող ասել ոստիկանության Արաբկիրի բաժինն էր ստացել օպերատիվ տվյալը, թե Երևան քաղաքի վարչությունը, սակայն իր հիշելով դա եղել էր Երևան քաղաքի վարչությունը, ներկայումս լավ չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ամեն ինչ ասել է: Երբ Երևան քաղաքի վարչությունն ինֆորմացա է ստանում, համագործակցում է ըստ տարածքային բաժինների, հետևաբար իրենց են դիմել, իսկ ինքն էլ մասնակցել է, քանի որ սպասարկել է թմրամոլության դեմ պայքարի ճյուղը: Գրիգորի Սաֆարովին հիշում է, որ նրա մոտից հայտնաբերվել է թմրանյութ, չի հիշում Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելը կապված է եղել Գ.Սաֆարովի հետ, թե ոչ: Քրեական գործ հարուցված լինելու պարագայում ոչ միայն քննիչի կողմից հանձնարարություն ստանալու դեպքում կարող են այդ գործով ինչ-որ միջոցառում կատարել, կարող է լինել նաև ոչ հանձնարարությամբ: Գ.Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում ներքին դիտմանը մասնակցել է, թե ոչ: Օպերատիվ տվյալ իրականացնելու հանձնարարությունը ստացել է բաժնի ղեկավարությունից, իսկ հանձնարարությունը ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությունը պարտականություն չունի բացահայտելու, թե որտեղից է այն ստացվել, հանձնարարությունը ստանալուց հետո գնում են այն կատարելու: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
6) Վկա Մարիաննա Հարությունյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Սերգեյ Ավետիսյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, իսկ Գեղամ Բակլաչևը` նրա ընկերը: Կարող է հարցերին պատասխանել, բայց (…) ամուսնու դեմ ցուցմունք չի տա: (…) Սաֆարով[ը] (…) նկարագրել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունվարի 16-ին, դրան միանշանակ չի հավատում, քանի որ այդ օրը եղել է իր եղբոր կնոջ ծննդյան օրը և իրենք այդ օրը եղել են այնտեղ, (…) եթե այլ օր նշեր, բնական է ինքը նման հայտարարություն չէր կարող անել (…): [Ի]նչ վերաբերում է ոստիկանության կողմից կատարված գործողություններին, երբ նրանք հարձակվել են մեքենայի վրա, ցանկանում է նշել, որ հենց ինքն է Սերգեյին ասել, որ դա եղել են ոստիկանները, քանի որ իրենք դեպք են ունեցել կյանքում, և նա այդ պահը կապել է այդ դեպքի հետ: Միայն իր (…) բաժնից վերադառնալուց հետո է Սերգեյը համոզվել, որ դա եղել են ոստիկանները, այլ ոչ թե այլ մարդիկ, ում իրականում նա կարծել է: Իր ամուսինը դատապարտված եղել է և պատիժ է կրել մոտ չորս տարի: Պատիժը կրելու ընթացքում տեղյակ է եղել, որ նա թմրանյութեր է օգտագործում: Պատժի կրումից ազատվել է 2009 թվականին, որից հետո թմրանյութեր չի օգտագործել: Ամուսինը վարել է «Պաջեռո» մակնիշի մեքենա, որը եղել է իր անվամբ: Մեքենան եղել է իր մորեղբոր մեքենան, որն ի դեպ վկա է, սակայն ՀՀ-ում չի բնակվում, իսկ մեքենան փաստացի գրանցված է իր անունով: Մեքենան շատ հազվադեպ է Սերգեյի կողմից շահագործվում: Սերգեյը կոնկրետ եկամուտի աղբյուր չի ունեցել, մշտապես եղել է տանը: Սերգեյի եղբորը անհասկանալի պայմաններում մեքենայի մեջ նստած կրակել են և փամփուշտը դիպել է աչքին, բոլորի համար զարմանալի է եղել, որ նա կենդանի էր մնացել, իսկ աչքը հեռացրել են: Այդ դեպքը եղել է ապրիլ ամսին, սակայն չի հիշում, թե որ թվականի, իրենք այդպես էլ չեն հասկացել` ով էր դա արել, որևիցե մեկը դատվեց, թե ոչ, իսկ դատվողը իրոք դա կատարողն էր, թե ոչ, դա իրենց համար այդպես էլ անհասկանալի է մնացել: Ամանորից հետո այդ խոսակցությունները թեժացել էին և կարծես Սերգեյն ինչ-որ բանի սպասում էր: Եղբոր հետ կապված դեպքը նույնպես տեղի էր ունեցել «Սաս»-ի մոտ, և այդ 2014 թվականի հունվարի 18-ի դեպքի ժամանակ, ոստիկանների մոտենալը Սերգեյը վերագրել է եղբոր հետ կապված դեպքին: Ինքը փորձել է Սերգեյին համոզել, որ դրանք եղել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինքը երբ եղել է բաժնում, այնտեղ ոստիկաններ են եղել առանց համազգեստի, որոնք ծաղրել են ոմն Տիգրանին և ասել, որ «թռավ մեքենայի վրա, պրեմյա էր ուզում ստանար» և նմանատիպ այլ խոսակցություններ ավելի առօրյա ու կենցաղային խոսքերով, բայց ինքը չի իմացել, որ այդ դեպքն իրենց մասին է: Երբ ինքը եղել է սենյակում, իրեն մոտեցել է իր իմանալով ոստիկանապետը և իրեն հարցրել է, որ ինքը տեղյակ է, որ Սերգեյը մեքենայի տակ մարդ է գցել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե նման բան է եղել, ապա այդ գործով պետք է զբաղվի ճանապարհային ոստիկանությունը, այլ ոչ թե քրեականը (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը):
7) Վկա Երվանդ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) [Ի]րեն է պատկանում «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 հ/հ մեքենան (…): Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամենրի հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից (…) երբեմն օգտվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուրադը և նրա ամուսին Սերգեյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ գտնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի արգելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սերգեյը: Վերջին անգամ ՌԴ է մեկնել 2013 թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014 թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, գիշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սերգեյը զանգահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի գտնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ գնացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում գտնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սերգեյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել, իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: (…) [Տ]եղյակ չէ` Սերգեյը թմրանյութ օգտագործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օգտագործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքագծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին անգամ Սերգեյն իր մեքենան վերցրել է 2014 թվականի հունվարի 18-ին` ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար (…): Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 56-57-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
8) Զննություն կատարելու մասին 2014 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 հ/հ ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախ կողմի եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը զննության պահին եղել են կոտրված:
9) Դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 3-ի թիվ 177 եզրակացությունը, համաձայն որի` Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են. կտրված վերքը` սուր, կտրող, իսկ մնացածը` կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարագրված հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով:
10) Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014 թվականի փետրվարի 5-ի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությունը, համաձայն որի` «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2014 թվականի հունվարի 13-ի դրությամբ գնահատվում է 65.000 ՀՀ դրամ:
11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին առաջադրված 36 (երեսունվեց), իսկ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին` 16 (տասնվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրաքների առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, բացի ամբաստանյալների` սույն որոշման 8-րդ, 8.1-րդ, 9-րդ, 9.1-րդ և 9.2-րդ կետերում մեջբերված ցուցմունքներից, հետազոտվել են նաև.
1) Սույն քրեական գործից անջատված թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հունվարի 18-ի և 2014 թվականի հունվարի 22-ի, համապատասխանաբար` կասկածյալի և մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակներում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ. «(...) Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ, և իրենց ծանոթացման հանգամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33 տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմագծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի հարևան[ությամբ] գտնվող շենքում, որի հասցեն չգիտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն գտնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական անգամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում գտնվող «Մարկոպոլո» սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են «շենգեն վիզաների» գրանցման կարգից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զանգել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են «Լադա» ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ «շենգեն վիզա»: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքն այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զանգել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զգում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներգործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զանգել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ «կայֆ» տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտանգավոր չէ այն, իսկ Գեղամն ասել է, որ այն վտանգավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ գույնի կտոր: Այդ անգամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրն այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զգալ, զանգահարել է Գեղամին` (055)23-41-01 թե (077)27-97-86 հեռախոսահամարից Գեղամի (099)17-32-27 հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո, իր հիշելով մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ը շուրջ 8 անգամ 30000 ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ գնել է նույն դեղահաբի 1/2 մասը, իսկ երկու անգամ էլ գնել է 1 ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000 ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օգոստոս ամսվա կեսերին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սերգո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր գնալուց հետո Սերգոյից ձեռք բերի դեղահաբը: [Դ]եղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամն իրեն ասել է, որ [այն] հանդիսանում է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օգտագործել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց և մի քանի անգամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օգտագործել: Իր հիշելով` 2013 թվականի օգոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո` 2013 թվականի օգոստոսի 20-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, Սերգոյից 1, 2 կամ 3 օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30 հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60 հազար կամ 55 հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սերգոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40 անգամ, սակայն, թե որքան անգամ է վերցրել կես և որքան անգամ` ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օգտագործման նպատակով: Երբևէ որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սերգոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զանգել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30 րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ հետո զանգել և տվել են այն: Սերգոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբենկյան փողոցներում: Նրա «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սերգոյի մեքենան «բեժ» գույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սերգոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում գտնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չգիտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը գիտի, քանի որ մի քանի անգամ նրանց տուն են գնացել և միասին ներարկման միջոցով օգտագործել են: Այդ անգամները Սերգոն ինքն է ներարկել իրեն: Սերգոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օգտագործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սերգոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օգտագործել թմրամիջոց: Վերջին անգամ Սերգոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 2014 թվականի հունվարի 16-ին: [Ժ]ամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր (055) 23-41-01 համարով զանգել է Սերգոյի (091)00-69-97 հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000 ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2 հատ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օգտագործել է, մյուսը` հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի գրպանում` հետագայում օգտագործելու նպատակով: 2014 թվականի հունվարի 17-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: (...) Սերգոն մոտ 38-40 տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մուգ գույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմագծերն այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սերգոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սերգոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զանգերի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 32-36-րդ, 91-92-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
2) 2014 թվականի մարտի 17-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս .Սաֆարովի կողմից տրված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) 2014 թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական գործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013 թվականի ամռանը մոտ 4 անգամ իրեն հյուրասիրել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որից հետո` մինչ նրա ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10 անգամ գնել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սերգոյի հետ:
Իրեն ներկայացված «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի մեքենայի զննության արձանագրությանը կից և դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածներն ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սերգոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված «Ջիպ» մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը, տան պայմաններում համակարգչով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար «սայտեր» է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակարգչային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է գումարներ, տվյալ գումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: [Մ]ոտավոր է նշել, որ մոտ 10 անգամ Գեղամից և մոտ 40 անգամ էլ Սերգոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ: Հստակ չի կարող ասել, թե քանի անգամ է Սերգոյից ձեռք բերել, և քանի անգամ` Գեղամից: Սերգոյին մշտապես զանգել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չէ, որ Սերգոն իրեն տվել է թմրանյութ: Հաճախ եղել են դեպքեր, որ զանգել է Սերգոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե` ոչ, որից հետո էլ զանգել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած որ զանգերի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զանգերի ժամանակ` ոչ»:
Նույն հարցաքննության ընթացքում քննիչի` «Ձեր և Ս.Ավետիսյանի բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների վերլուծությունից պարզվել է, որ 2014թ. հունվար ամսին միմյանց որևէ հեռախոսազանգ չեք կատարել, իսկ Դուք նշել եք, որ 16.01.2014թ.-ին հեռախոսազրույց եք ունեցել և տվյալ օրը նրանից ձեռք եք բերել 2 դեղահաբ թմրանյութ, որից մեկը նույն օրն օգտագործել եք, իսկ մյուսը հաջորդ օրը հայտնաբերվել է ոստիկանների կողմից: Ինչ կասեք այդ մասին» հարցադրմանը` Գ.Սաֆարովը հայտնել է. «Ես իմ սկզբնական ցուցմունքներում չեմ հիշել այն հանգամանքը, որ Սերգոն, որքան հիշում է, 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզանգեմ և եթե ինձ անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրեմ Կիևյան փողոցում` «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում, և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրեմ: 16.01.2014 թ.-ին ես իմ ավտոմեքենայով նրան փնտրել եմ նշված վայրերում, հանդիպել եմ Կիևյան փողոցում, փոխանցել եմ գումարը և խնդրել ինձ համար 2 հատ թմրանյութի դեղահատ բերել: Նա ասել է, որ մոտ 1 ժամից նույն վայրը գնամ: Ես գնացել եմ, կրկին նրան հանդիպել, ով եղել է ոտքով, ինձ փոխանցել է 2 հատ թմրանյութ և հեռացել: Այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել եմ, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել»:
Պատասխանելով քննիչի մեկ այլ` «Նախաքննության ընթացքում Ձեր կողմից տված ցուցմունքում նշել եք, որ Գեղամից թմրանյութ ձեռք եք բերել 2013թ. օգոստոս ամսին, սակայն նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գեղամ Բակլաչևը հատել է ՀՀ սահմանը 10.07.2013թ.: Ինչ կասեք այդ մասին» հարցադրմանը` Գ.Սաֆարովը նշել է. «Քանի որ բավականին ժամանակ է անցել, հնարավոր է ամիսը շփոթած լինեմ» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 198-200-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
3) Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հուլիսի 9-ին որպես վկա տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15 տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: (093) 57-70-70 հեռախոսահամարն իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սերգեյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամն իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զանգահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե «փակել չտա այս գործը» իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերը` ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սերգոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում գտնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահանգստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 127-129-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
4) Գ.Սաֆարովի և Գ.Բակլաչևի առերեսման մասին 2014 թվականի հուլիսի 14-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը պնդել է, որ իր հետ առերեսվող Գ.Բակլաչևին ճանաչում է ընդհանուր ընկերների միջոցով, նրանից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել:
Առերեսվող Գ.Բակլաչևն իր հերթին պնդել է, որ Գ.Սաֆարովին ճանաչում է վաղուց, կոնկրետ ժամանակը չի հիշում, ճանաչում է ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Նրանից թմրանյութ ձեռք չի բերել, իսկ նախկինում տված ցուցմունքները տվել է նյարդայնացած վիճակում, քանի որ Գ.Սաֆարովի տված ցուցմունքներով սուտ մեղադրվել է նրան թմրանյութ վաճառելու մեջ և, քանի որ նա իրեն ծանր հանցագործության մեջ է մեղադրել, որը երբևէ ինքը չի կատարել, վրեժխնդիր լինելու համար նմանատիպ ցուցմունք է տվել: Վստահ է եղել, որ առերեսման ժամանակ Գ.Սաֆարովը կպատմի ողջ ճշմարտությունը, որ երբևէ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 160-161-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
5) Անձին բերման ենթարկելու մասին 2014 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` 2014 թվականի հունվարի 17-ի ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28 շենքի բակից, թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նշված շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 3-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
6) Անձնական խուզարկության մասին 2014 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա բաճկոնի աջ կողմի գրպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1 հատ «В8» գրառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 4-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
7) Դատաքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 17-ի թիվ 8 Ք-14 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված մեկ հատ սպիտակ գույնի «В8» ներհրված դաջվածքով, 0.4 գրամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 գրամ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 12-13-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
8) Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014 թվականի հունվարի 18-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը լուսանկարով ճանաչել է Ս.Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013 թվականի օգոստոսի վերջից 2014 թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանից շուրջ 40 անգամ ձեռք է բերել «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութի հաբ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 38-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
9) Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը լուսանկարով ճանաչել է Գ.Բակլաչևին և հայտարարել, որ նա շուրջ 4 անգամ իրեն հյուրասիրել, իսկ դրանից հետո շուրջ 10 անգամ գումարի դիմաց վաճառել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 147-148-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
10) Դատաքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 0029 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 134-135-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
11) Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 12-ի թիվ 0371 եզրակացությունը, համաձայն որի` Ս.Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 103-104-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
12) Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 16-ի թիվ 0372 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 105-106-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
13) Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ինչպես նաև Գ.Բակլաչևի (055)40-00-11 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին 2014 թվականի հուլիսի 25-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` (055)40-00-11 և (055)23-41-01 հռախոսահամարները 2013 թվականի հունիսի 4-ի ժամը 21:10-ի, 2013 թվականի հունիսի 6-ի ժամը 16:24-ի, 2013 թվականի հունիսի 7-ի ժամը 17:07-ի, 2013 թվականի հունիսի 8-ի ժամը 01:37-ի, 2013 թվականի հունիսի 12-ի ժամը 01:35-ի, 2013 թվականի հունիսի 17-ի ժամը 00:45-ի, 2013 թվականի հունիսի 18-ի ժամը 18:48-ի, 2013 թվականի հունիսի 26-ի ժամը 23:59-ի և 2013 թվականի հուլիսի 4-ի ժամը 19:49-ի սահմաններում գործել են Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեում տեղդրված ալեհավաք կայանի, 2013 թվականի հունիսի 30-ի ժամը 19:03-ի սահմաններում` Երևան քաղաքի Սարգարյան 29/2 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի, իսկ 2013 թվականի հունիսի 16-ի ժամը 17:48-ի, 2013 թվականի հունիսի 19-ի ժամը 18:45-ի, 2013 թվականի հունիսի 22-ի ժամը 18։45-ի, 2013 թվականի հունիսի 23-ի ժամը 17:03-ի և 2013 թվականի հունիսի 27-ի ժամը 15:31-ի սահմաններում` Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 227-243-րդ, 2-րդ հատորի 188-189-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
14) ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲ ընկերության` 2014 թվականի փետրվարի 5-ի թիվ 4545 գրությունը, համաձայն որի` Գ.Սարաֆարովը 2006 թվականի հունիսի 28-ից հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» համախտանիշով, նաև հաշվառված է կանխարգելիչ դիտարկումով /բուպրենորֆին/ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 150-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
15) Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 27-ի թիվ 56-14 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով», «Կախվածության համախտանիշ ախտադադարի շրջանում» և «Հոգեկան ու վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանում» ախտորոշումներով (տե'ս քրեական գործի 4-րդ հատորի 34-36-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
16) Գ.Սաֆարովի կողմից Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին հասցեագրված 2014 թվականին հուլիսի 22-ի դիմումն այն մասին, որ. «(...) [Ն]ախկինում ցուցմունք [է] տվել, որ Սերգեյ Ավետիսյանից ձեռք [է] բերել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ, սակայն ներկայումս ցանկանում [է] հայտնել, որ Սերգեյ Ավետիսյանից որևէ թմրանյութ ձեռք [չի] բերել: Այդ կապակցությամբ միջնորդում [է] ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել: Դիմում[ն] այդ օրը ներկայացնելու պատճառը հանդիսանում է [իր] հիվանդանոցում գտնվելը, որի ապացույցը ներկայացնում [է] դիմումին կից: (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 177-179-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
17) Գ.Սաֆարովի կողմից Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին հասցեագրված 2014 թվականին հուլիսի 31-ի դիմումն այն մասին, որ. «(...) 22.07.2014թ. դիմում [է] ներկայացրել, որով հայտնել [է], որ Սերգեյ Ավետիսյանից թմրանյութ, «Բուպրենորֆին» տեսակի ձեռք [չի] բերել և միաժամանակ միջնորդել [է], որպեսզի ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնեն այդ կապակցությամբ: Այժմ նորից հայտնում [է], որ Սերգեյ Ավետիսյանից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ ձեռք [չի] բերել և նորից միջնորդում [է] այդ կապակցությամբ ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 229-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
18) 2014 թվականի օգոստոսի 1-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումը, համաձայն որի. «(...) [Ա]յսօր կայանալու է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությամբ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Կարենի Բակլաչևի խափանման միջոցի երկարացման միջնորդության քննարկումը: Տեղակացնում [է], որ ի[ր]` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի [ինքը] թմրամիջոց է գնել նրանցից, իրականությանը չի համապատասխանում, [ինքը] նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չ[ի] բերել: Ուստի խնդրում [է] այդ հանգամանքը հաշվի առնել գործի քննության ժամանակ (...)» (տե'ս քրեական գործի 12-րդ հատորի 358-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը):
19) 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումը, համաձայն որի. «(...) Ի[րեն] առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չ[է] այն մասով, որտեղ նշված է, որ [ինքը] թմրամիջոցներ [է] ձեռք բերել Գեղամ Բակլաչևից և Սերգեյ Ավետիսյանից: Այդ ամենն իրականությանը չի համապատասխանում: Գեղամ Բակլաչևի հետ կայացրված առերեսման ժամանակ հայտնել [է] իրականությունը, ճիշտը, որ նա ի[րեն] երբևիցե ոչ մի տեսակի թմրանյութ չի իրացրել: Բազմաթիվ անգամներ դիմում [է] ներկայացրել քննիչ Ա.Բաղդասարյանին ի[րեն] լրացուցիչ քննելու և Ս.Ավետիսյանի հետ առերեսում իրականացնելու համար, սակայն ի[ր] դիմումները մնացել են անպատասխան: Հայտնում [է], որ որևէ մեկի կողմից ի[ր] վրա երբևիցե ճնշում չի գործադրվել (...)» (տե'ս քրեական գործի 4-րդ հատորի 43-44-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը):
20) Նույն գործով այլ դատավորի նախագահությամբ իրականացված 2015 թվականի հուլիսի 23-ի և 2015 թվականի հուլիսի 27-ի դատական նիստերի ձայնագրառումներն ու համառոտագրումները, համաձայն որոնց.
- 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովը հայտարարել է, որ. «(...) Գեղամից և Սերգոյից թմրանյութեր չի գնել, իսկ մինչև կալանավորվելը Գեղամին չէր տեսել մեկ ամիս: Բոլոր հարցերին ցանկանում է պատասխանել հաջորդ նիստի ժամանակ, քանի որ ներկայումս իրեն շատ վատ է զգում, մինչև այս եղել է հիվանդանոցում` ռեանիմացիայում: Իր մոտ սրտի խնդիր կա և շատ հաճախ է պրիստուպներ ունենում: [Մ]իջնորդում է դատական նիստը հետաձգել, քանի որ իրեն վատ է զգում (...)»,
- 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովը հայտարարել է, որ. «(...) [Հ]իվանդանոցից է եկել դատարան, լուրջ խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված և բժշկական փաստաթղթերը կներկայացնի, երբ հիվանդության պատմությունը կփակվիլ, և ինքը դրանք կբերի դատարան: Առաջադրված մեղադրանքի և դեպքի հետ կապված չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ ամբողջ մարմինը դողում է: Ինքը ներկայումս դողում է, որովհետև հիվանդ սիրտ ունի, իրեն որևէ մեկը չի սպառնացել: Խնդրում է հետաձգել նիստը, քանի որ տվյալ վիճակով անհնար է ինչ-որ ցուցմունք տալ, ամեն պահի հնարավոր է շատ խիստ վատանա (…)»:
12. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի համաձայն. «(…) Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն է` իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի համար վտանգավոր բռնությունը` կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, (…) իսկ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, (…) նման պայմաններում Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 36 դրվագ, և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 16 դրվագ, այն է` ապօրինի թմրամիջոց իրացնելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը, և նրանց նկատմամբ այդ մասով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների և հատկապես ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թե` ենթադրությունը` ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
(…)
Նախաքննության մարմինը Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները. Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի հակասական ցուցմունքները, «Անձին բերման ենթարկելու մասին», Գրիգորի Սաֆարովին «Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին» արձանագրությունները, դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 8 Ք-14, թիվ 0029, թիվ 0371, թիվ 0372 եզրակացությունները, «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունները, Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրությունը:
Դատարանն, իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, փաստում է, որ նշված ապացույցները Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի` իրենց մեղսագրված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է «Անձին բերման ենթարկելու մասին» արձանագրությունը, որի համաձայն` 17.01.2014 թվականին` ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28 շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15 բնակարանի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է «Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին» արձանագրությունը, որի համաձայն` 17.01.2014 թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա գրպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ «В8» գրառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014 թվականի թիվ 8Ք-14 եզրակացությունը, որի համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 1 հատ սպիտակ գույնի «В8» ներհրված դաջվածքով, 0.4 գրամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 գրամ: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի մոտից հայտնաբերված դեղահաբում թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014 թվականի թիվ 0371 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014 թվականի թիվ 0372 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014 թվականի թիվ 0029 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ անհասկանալի է, թե վարույթն իրականացնող մարմինը բազմաթիվ (100-ից ավելի) փոխադարձ հեռախոսազանգերի առկայության պայմաններում ինչպես է հիմնավորված համարել, որ Ս.Ավետիսյանը 36 անգամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, այն դեպքում երբ Գ.Սաֆարովը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Ս.Ավետիսյանից թմրամիջոց է ձեռք բերել մոտ 40 անգամ:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի (055)40-00-11 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրությունը: Դատարանը փաստում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գ.Բակլաչևը 16 անգամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, քանի որ հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրության համաձայն, վարույթն իրականացնող մարմինը հիմք է ընդունել այն տվյալը, որ Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարները սպասարկվել են միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում, հաշվի չառնելով նաև այն հանգամանքը, որ Գ.Սաֆարովը նախաքննությամբ հայտնել է, որ ինքը Գ.Բակլաչևից 14 անգամ է թմրամիջոց ձեռք բերել: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը նույնպես որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, որովհետև միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում հեռախոսահամարների սպասարկումը չի կարող հիմնավորել թմրամիջոցի իրացման հանգամանքը, ըստ հեռախոսազանգերի վերծանումների նշված անձանց միջև բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են գրանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև հանդիպել են, ինչի վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներով հայտնել են, որ Գ.Սաֆարովի հետ շփվել են կապված նրա աշխատանքային գործունեության հետ, քանի որ զբաղվել է համակարգչային ծրագրերով:
Մեղադրանքի հիմքում դրվել են «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունները, որոնց համաձայն Գրիգորի Սաֆարովը ճանաչել է Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցները նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները կատարելու մեջ:
Ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանն ու Գեղամ Բակլաչևն առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել են իրենց առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ երբեք Գ.Սաֆարովին թմրանյութ չեն վաճառել: Սույն քրեական գործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքներում ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորող միակ ապացույցը գործով շահագրգիռ կողմ հանդիսացող ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում տված հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներն են, ում վերաբերյալ 28.04.2014 թվականին վարույթն իրականացնող մարմինը «Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին» որոշում է կայացրել: Ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի վերոգրյալ ցուցմունքների համակարգային վերլուծության արդյունքում դատարանը փաստում է, որ դրանցում առկա են բազմաթիվ հակասություններ, այդ թվում` քանակի, ժամանակի, վայրի և այլ հանգամանքների վերաբերյալ, որոնք էական նշանակություն ունեն գործով բազմակողմանի, լրիվ քննություն իրականացնելու տեսանկյունից և նախաքննության մարմնի կողմից բավարար չափով քննության առարկա չեն դարձվել, իսկ դատարանը զրկված է դրանք պարզելու և քննության առարկա դարձնելու հնարավորությունից, քանի որ Գրիգորի Սաֆարովը թաքնվում է քննությունից և գտնվում է հետախուզման մեջ: Դատաքննությամբ հետազոտված հետախուզվող ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք վարույթն իրականացնող մարմինը դրել է մեղադրանքի հիմքում, դատարանը գնահատում է անարժանահավատ, քանի որ միակ ապացույցը, որը դրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում տրվել է 28.06.2006 թվականից «Նարկոլոգիական Հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ գտնվող «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» ախտորոշումով հիվանդությամբ տառապող (ինչը հաստատվել է նաև 27.03.2014 թվականի դատանարկոլոգիական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննությամբ) անձի կողմից, նաև հիմք ընդունելով փորձագետի 23.01.2014 թվականի թիվ 0029 եզրակացությունը, որի համաձայն` Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ, ողջամիտ հետևության է հանգում, որ Գ.Սաֆարովը բերման ենթարկվելու օրը թմրամիջոց օգտագործած վիճակում է եղել: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ Գ.Սաֆարովը գործի թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում պարբերաբար դիմումներ է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին և հայտնել է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է գնել նրանցից, իրականությանը չեն համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել, խնդրել է լրացուցիչ հարցաքննել: Այդ մասին հայտնել է նաև 14.07.2014 թվականին Գեղամ Բակլաչևի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում և 23.07.2016 թվականի դատաքննությամբ` մինչև փախուստի դիմելը: Հետևաբար, արժանահավատության տեսանկյունից Գրիգորի Սաֆարովի ցուցմունքները գնահատելիս կարևոր է դրանց բովանդակությունը հաստատող նույն տեղեկատվության ստացումը մեկ այլ անձից կամ այլ օբյեկտիվ աղբյուրից, որն առանց ներքին հակասությունների, գործում առկա մյուս ապացույցներին համահունչ կպարունակի ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ճշմարտացի և արժանահավատ տեղեկատվություն: Դատարանն արձանագրում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել:
Վերոգրյալ[ի] (...) համատեքստում ստուգելով Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, դեպքի կապակցությամբ դրանցում հայտնված տվյալների ճշմարտացիությունը կասկած է հարուցում, ուստի դրանք չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում: Դատարանը գտնում է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գրիգորի Սաֆարովին զգալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, գնահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում գործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած` Սերգեյ Ավետիսյանի կողմից 36 դրվագ, Գեղամ Բակլաչևի կողմից 16 դրվագ Գրիգորի Սաֆարովին զգալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի հիման վրա և «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալների: Դատարանի վերջին եզրահանգումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական գործով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց, և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը, այլև կհերքեր նրանց կողմից ի պաշտպանություն բերվող այն փաստարկները, որ Գրիգորի Սաֆարովին երբեք թմրամիջոց չեն իրացրել: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված մնացած ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ: Հետևաբար Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնված են բացառապես գործի ելքով շահագրգռված և սույն գործով հետախուզվող ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանագրում է, որ առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, գործի ելքով շահագրգռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցի լուծման համար ի թիվս հանցակազմի այլ հատկանիշների, սկզբունքային նշանակություն ունի հանցագործության առարկա հանդիսացող կոնկրետ նյութի անհատականացումը: Եթե այդ հատկանիշը, այսինքն` հանցագործության առարկան (թմրամիջոցները, հոգեմետ նյութերը և այլն) քրեական գործով հնարավոր չէ արժանահավատորեն պարզել հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, ապա դատարանի գնահատմամբ բացակայում է 266 հոդվածով նախատեսված հանցակազմը: Ամփոփելով վերոգրյալը` դատարանն արձանագրում է, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների և, մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցագործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի արժանացնել, մասնավորապես` ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի հիմնական հանցակազմը նկարագրված է այնպես, որ թմրամիջոցի, հոգեմետ նյութերի չափը որևէ նշանակություն չունի, իրացման նպատակով ցանկացած չափի թմրամիջոց կամ հոգեմետ նյութ պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը համարվում է հանցագործություն` անկախ չափից, սակայն` խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Նկատի ունենալով, որ կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը (տեսակը` թմրամիջոց, հոգեմետ նյութ կամ դրանց համարժեքներ, ուժեղ ազդող կամ թունավոր նյութեր, չափը` զգալի, խոշոր, առանձնապես խոշոր, անվանումը, քիմիական կազմը և հատկությունները, ծագումը, պատրաստման, արտադրման կամ վերամշակման եղանակը) որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ գիտելիքներ, ուստի, դատարանի գնահատմամբ, նախևառաջ պետք է առկա լինի կոնկրետ նյութը և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը: Այլ կերպ` քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված արարքի որակման դեպքում, որպես կանոն, պետք է առկա լինի հանցագործության առարկան և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը: Եթե կոնկրետ դեպքում քրեական գործով բացակայում է ինչպես անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութը և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար առնվազն պետք է քրեական գործով առկա լինեն վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական-որակական բնութագրերը, այլև` ճիշտ որակել և անհատականացնել անձի արարքը: Դատարանի այս դատողությունը պայմանավորված է նրանով, որ «Որոշակի ապացույցների առկայությամբ հաստատվող հանգամանքները» վերտառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108 հոդվածում ուղղակի պահանջ չկա այն մասին, որ թմրամիջոցների կամ հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ քրեական գործերով շրջանառության մեջ դրված կոնկրետ նյութը թմրամիջոց կամ հոգեմետ նյութ դիտելու, դրա տեսակը, չափը և այլ բնութագրերը կարող են որոշվել բացառապես փորձաքննության ճանապարհով, ուստի դատարանը գտնում է, որ այն հնարավոր է որոշել նաև այլ ապացույցներով, եթե, իհարկե, գործով հավաքված կլինեն այդ հանգամանքների վերաբերյալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցություն:
Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ իրացված նյութի բացակայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների որպես ապացույց օգտագործելու անարժանահավատությունը, ինքնին բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով ապացույցների անբավարարության հիմքով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, քանի որ քրեական գործի նյութերի հետազոտությունից միանշանակորեն պարզվում է, որ այդ ցուցմունքներն են, որ առանցքային նշանակություն են ունեցել նախաքննական մարմնի համար Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը 35 և 16 դրվագներով հաստատված համարելու հարցում: Հետևաբար, դատարանի գնահատմամբ, դրանց բացակայությունը, ինքնին, բացառում է Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքի վերաբերյալ արժանահավատորեն, հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով դատողություն անելը, համապատասխանաբար նաև Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղադրանքը ապացուցված համարելը: Ինչ վերաբերում է Սերգեյ Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014 թվականին` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ, ինչի մասին նշված է նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերմամբ: Դատարանը կրկին արձանագրում է, որ Ս.Ավետիսյանին 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքի համար ևս հիմք է հանդիսացել Գ.Սաֆարովի ցուցմունքները և առանց այդ ցուցմունքների 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի վերաբերյալ փորձագիտական եզրակացությունը բացարձակապես չի հաստատում Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ սույն քրեական գործով չկա որևէ այլ փաստական տվյալ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի, դրա վերաբերյալ փորձագետի եզրակացության և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին իրացրած նյութի կապի մասին, հետևաբար հիշյալ ապացույցն առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չի և չի կարող դրվել Սերգեյ Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել, որ 28.04.2014 թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Բաղդասարյանի կողմից «Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին» որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ 14102914 քրեական գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 01.08.2013 թվականից 23.11.2013 թվականն ընկած ժամանակահատվածում 35 անգամ մեղադրյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու մասով Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ հնարավոր չի եղել պարզել մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 35 անգամ ապօրինի ձեռք բերված «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութի չափը (…): Նման որոշման առկայության պայմաններում, երբ մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել թմրանյութի չափը չպարզելու հիմքով, վարույթն իրականացնող մարմինը Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրել և հաստատված է համարել նրանց կողմից ապօրինի զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց իրացնելը: Նման պայմաններում ստացվում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը դրսևորել է երկակի կամ խտրական մոտեցում, որը թույլատրելի չէ և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով կայացվում է արդարացման դատավճիռ, Դատարանը նշված հարցին առավել մանրամասն անդրադառնալու հարկ չի համարում:
Վերոգրյալի հիման վրա` դատարանը գտնում է, որ սույն գործով բացակայում է որևէ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույց առ այն, որ Սերգեյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը Գ.Սաֆարովին իրացրել են հաստատապես թմրամիջոց: Այս հանգամանքի մասին կարելի է ենթադրություն անել, սակայն հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր չափանիշով համարել հաստատված, որը հնարավորություն կտա հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը և կայացնելու մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով դատարանի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի կապակցությամբ, որպիսի դատարանն արժանահավատորեն հետևություն անի նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի (հանցագործության առարկայի տեսանկյունից) առկայության մասին, ուստի գտնում է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ անհրաժեշտ է կայացնել արդարացման դատավճիռ` ապացույցների անբավարարության հիմքով:
(…)
Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սերգեյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին մեղսագրվող հանցավոր արարքների փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ:
(…)
Դատարանը գտնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրանց մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի գերազանցում «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
[Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի] նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասով (…) պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում [նրա] կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալ[ի] անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով նաև այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
(…)
Ամբաստանյալ Սերգեյ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվը առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից` այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից:
(…)»:
Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
13. Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անհիմն է և ենթակա է բեկանման, թույլ է տրվել դատական սխալ՝ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի`բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801-րդ, 395-րդ, 398-րդ հոդվածներից և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտից (ներառյալ՝ դրանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումներից մեջբերված իրավական դիրքորոշումները), մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալներ Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով («266-րդ հոդվածով») առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչելով անպարտ՝ Առաջին ատյանի դատարանն ապացույցները գնահատել է ոչ թե դրանց միասնության մեջ՝ մեղադրանքները հիմնավորող «փաթեթի» փոխկապակցված լինելու պայմաններում, այլ տարանջատել է միմյանցից՝ յուրաքանչյուրը դիտելով անբավարար փաստական տվյալ: Մասնավորապես Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում նշել է, որ Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու արձանագրությունը՝ որպես ապացույց, որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում։ Նաև արձանագրել է, որ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված «B 8» գրառմամբ դեղահաբ, ինչը ևս ինքնին չի կարող դիտվել որպես մեղսագրված արարքի ապացույց: Այնուհետև դատավճռում թեև նշել է, որ հիշյալ դեղահաբը չնայած ըստ դատաքիմիական փորձաքննության հանդիսանոմ է թմրամիջոց, սակայն մեղսագրված արարքի ապացույց հանդիսանալ չի կարող։ Առաջին ատյանի դատարանն աղճատել է մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցների բաղադրամասերը, դրանք գնահատել է իրարից անջատ, և բնական է, որ նման պայմաններում առաջացել է միայն ոչինչ չհիմնավորող ու ոչինչ չասող երևույթների թվարկում, մինչդեռ պարտավոր էր ապացույցները գնահատել դրանց փոխկապակցվածության և միասնության վիճակում: Առաջին ատյանի դատարանը վերոհիշյալ երեք հանգամանքների հետ հաշվի չի առել նաև Գ.Սաֆարովի ցուցմունքը, ըստ որի` թմրամիջոցը ձեռք է բերել Գ.Բակլաչևից և Ս.Ավետիսյանից։ Մեղսագրված արարքների հիմնավորման տիրույթից անհասկանալիորեն հանել է և ընդհանրապես չի անդրադարձել այն հանգամանքին, որ Գ.Սաֆարովն ուղղակիորեն հայտնել է, որ Գ.Բակլաչևից և Ս.Ավետիսյանից բազմիցս թմրանյութ գնելու կապակցությամբ վերջիններս իրեն տվել են ռեալ սպառնալիքներ, պարտադրել են հրաժարվել թմրանյութն իրենցից ձեռք բերած լինելու ցուցմունքներից։ Այդ առնչությամբ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը ձեռնարկել է անհրաժեշտ օպերատիվ և քննչական միջոցառումներ, այն է՝ իրականացրել է «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, որով հիմնավորվել և արժանահավատ է դարձել Գ.Սաֆարովի հայտարարությունները։ Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է նաև այն փաստը, որ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով ու դրանց տեղակայումով միանշանակ հիմնավորվել է նրանց կապը։ Նույն փաստն է արձանագրվել նաև Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով և տեղակայումով։ Ավելին, առանց հետազոտելու և քննության առնելու մեղադրողի կողմից որպես նոր ապացույց ներկայացրած «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման անցկացման վերաբերյալ գաղտնազերծված նյութերը` Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել այն ապացույց չճանաչելու մասին, և չնայած այդ հանգամանքը ևս ուղղակիորեն և անվերապահորեն հանդիսանում են Գ.Բակլաչևին և Ա.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով («266-րդ հոդվածով») առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ու հավատարժան ապացույց, այնուհանդերձ դատարանը դրանց ընդհանրապրես չի անդրադարձել ու չի գնահատել, անտեսելով այն հանգամանքը, որ նշված վերջին օպերատիվ ու քննչական ողջ գործողությունների նպատակը հանդիսացել է Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների իրականությանը համապատասխանելու հանգամանքի պարզումը, որոնցով էլ հաստատվել է Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների իսկությունը և հետևաբար` Գ.Բակլաչևին ու Ա.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքների ճշմարտացիությունը։
Ըստ բողոքի հեղինակի` Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել և չի գնահատել այն փաստը, որ Ս.Ավետիսյանը 2014 թվականի հունվարի 16-ին` ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Գ.Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2014 թվականի հունվարի 17-ին հայտնաբերվել է Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ, և որ Գ.Բակլաչևին ու Ս.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքներն այնքան խիստ գաղտնի ու քողարկված գործողություններով են կատարվել, որ դրանց բացահայտումը մանրակրկիտ միջոցառումներով է իրականացվել, որոնք իրենց ամբողջության մեջ դարձել են հավատարժան։ Ակնհայտ է, որ նման բնույթի հանցագործությունների բացահայտումը հետևողական աշխատանքի արդյունք է, ինչը սույն քրեական գործով ձեռնարկվել է քրեական հետապնդում իրականացնող մարմնի կողմից։
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել և կայացնել գործն ըստ էության լուծող նոր դատական ակտ. ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով, իսկ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և նրանց նկատմամբ համապատասխան սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ:
14. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանն իր վերաքննիչ բողոքում փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է անհիմն և չպատճառաբանված մեղադրական դատավճիռ, թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ։
Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ է ներգրավվել իրականությանը չհամապատասխանող, զրպարտող տվյալների, Գ.Սաֆարովի սուտ ցուցմունքների հիման վրա, ինչի մասին ի սկզբանե պնդել է ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը, այնպես էլ գործով մյուս ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը: Մասնավորապես նրանք պնդել են, որ որևէ առնչություն չեն ունեցել Գ.Սաֆարովին իրացված թմրանյութի հետ, ինչը հաստատվել է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, որի արդյունքում էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է արդարացման դատական ակտ։ Սակայն, Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ ասով և դատապարտել ինը տարվա ազատազրկման` հաշվի չառնելով և օբյեկտիվորեն չգնահատելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի ցուցմունքներն առ այն, որ ինքը բռնություն չի կիրառել ոստիկանների նկատմամբ, ոստիկանները պատշաճ կարգով չեն ներկայացել, նրա մոտ կարող էր օբյեկտիվ մտավախություն առաջանալ, որ իր կյանքի ու առողջության նկատմամբ ոտնձգություն է իրականացվում, և այդ մտավախությունից ելնելով է մեքենայով դիմել փախուստի, ինչպես նաև այն, որ գործում առկա են միայն ոստիկանների իրարամերժ ցուցմունքները:
Մեջբերելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Վ.Գևորգյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի վերաբերյալ մեկնաբանություններն ու իրավական դիրքորոշումները` բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի գործողություններում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի հատկանիշները:
Ի հիմնավորումն այդ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը չի կատարել որևէ գործողություն, որով ուղղակի դիտավորությամբ բռնություն կկիրառվեր ոստիկանների կյանքի կամ առողջության նկատմամբ: Այլ, ինչպես նա նշել է իր ցուցմունքներում, ոստիկաններին համարելով որպես իր կյանքի համար սպառնալիք, քանի որ նրանք եղել են քաղաքացիական հագուստով, զինված և միանգամից հայհոյելով հարձակվել են մեքենայի վրա, ընդամենը փորձել է ավտոմեքենայով փախուստի դիմել։ Այլ հարց է, որ ոստիկաններից մեկը, միգուցե ֆիլմի հերոսով ներշնչված, որոշել է կառչել մեքենայից և այդպես երթևեկել: Ոստիկանն ինքնակամ է ցատկել կամ մագլցել մեքենայի վրա, նրան ոչ ոք չի դրդել և չի հրել։
Գտնում է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը նման կերպ փախուստի է դիմել ոստիկանների օրինական պահանջից հետո, և ոստիկանը կառչել է ավտոմեքենայից, ապա նրա արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ ոստիկանն ինքն իր գործողություններով է իրեն դրել վտանգավոր իրավիճակում: Ավելին, կարող էր դադարեցնել այդ վտանգավոր երթևեկը, երբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն իջեցրել է ապակին և ասել, որ դանդաղեցնում է մեքենան որպեսզի իջնի, սակայն օգտվելով առիթից` ոստիկանը սկսել է քաշքշել մեքենայի ղեկից ու ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին` ինքն իրեն դնելով վտանգավոր իրավիճակում։ Ուստի բացակայում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի գործողությունների և տուժող Տ.Պողսյանի առողջությանը պատճառված վնասի միջև պատճառահետևանքային կապը, այն առկա է հենց տուժող Տ.Պողոսյանի գործողությունների և ստացած մարմնական վնասվածքների միջև։ Ինչ վերաբերում է բռնությունն ուղղակի դիտավորությամբ կատարելուն, ապա ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի արարքում չի կարող լինել նման դիտավորություն, նրա միակ դիտավորությունն ու մտադրությունն ուղղված է եղել դեպքի վայրից անվտանգ հեռանալուն: Միևնույն ժամանակ, առաջադրված մեղադրանքից և նույնությամբ արտատպված դատավճռից պարզ չէ, թե ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կոնկրետ որ գործողություններն են հանցավոր, երբ և որտեղ է սկսել ու ավարտվել հանցավոր արարքը, արդյոք այն սկսվել է ավտոմեքենայով կտրուկ ձախ մանևրելու պահից, թե այն պահից, երբ վահանակը պոկվելու հետևանքով ոստիկանը վայր է ընկել մեքենայից և մարմնական վնասվածքներ ստացել, թե` ավտոմեքենայի շարժվելու պահից մինչև ոստիկանի մարմնական վնասվածք ստանալը։
Նաև գտնում է, որ ոստիկանների գործողություններն օրինական չեն եղել, վերջիններս իրենց լիազորությունները չեն իրականացրել օրենքով նախատեսված շրջանակներում և կարգով, իրենց իսկ ցուցմունքների համաձայն` թույլ են տվել լիազորությունների անցում, հետևաբար բերման ենթարկելու վերաբերյալ նրանց պահանջը, եթե այդպիսին եղել է, չէր կարող օրինական ու իրավաչափ լինել։ Այդ ամենը պարզ է դառնում ոստիկանների կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված իրարամերժ ու հակասական ցուցմունքներից, նրանք այդպես էլ չեն կարողացել ներակայացնել թե ինչ միջոցառում են իրականացրել, ինչ ինֆորմացիա են իրացրել, ինչպես են տարբեր ստորաբաժանման աշխատակիցները նույն ժամին նույն վայրում հայտնվել։ Իրենց գործողությունների օրինականությունը հիմնավորելու համար` ոստիկանները, մոռանալով նախորդ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, նորություն են հայտնել` նշելով. նկատել են, որ մեքենայի մեջ ինչ-որ բան է փոխանակվում, դրա համար մոտեցել են: Նրանցից մեկն էլ հայտնել է, որ իրենք ղեկավարվել են ՕՀՄ օրենքով, և իրականացրել են բերման ենթարկելու միջոցառում, սակայն համապատասխան հոդվածը չի կարողացել մատնանշել։ Իսկ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի` քրեական գործում առկա թիվ 29/2-300 գրութան համաձայն` նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ 2014 թվականի հունվարի 18-ի ժամը 17:30-ի սահմաններում թիվ 14102914 քրեական գործի շրջանակներում թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու ժամանակ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՍՕ 058 համարանիշի ավտոմեքենայով չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակցի օրինական պահանջին, դիմադրել է և իր կողմից վարած ավտոմեքենայով փորձել է վրաերթի ենթարկել, սակայն ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տ.Պողոսյանը վրաերթից խուսափելու նպատակով կախվել է ավտոմեքենայից, որից հետո վարելով ավտոմեքենան՝ Ս.Ավետիսյանը մանևրելով մեքենայից գցել է Տ.Պողոսյանին և պատճառել մարմնական վնասվածք։ Կից ներկայացվել է Տ.Պողոսյանի զեկուցագիրը։ Այսինքն, ոստիկանները կատարել են բերման ենթարկելու մասին որոշում, սակայն արդեն հարուցված և քննիչի վարույթում գտնվող քրեական գործի շրջանակներում անձին բերման ենթարկելու մասին որոշում կարող էր կայացվել միայն քննիչի կողմից, որպիսի որոշում գործի նյութերում չկա, առկա չէ նաև օպերատիվ աշխատողներին քննիչի հանձնարարությունը` Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու համար, ուստի ոստիկանները գործել են անօրինական ու նրանց պահանջը եղել է ոչ իրավաչափ։ Միևնույն ժամանակ, դեպքը տեղի է ունեցել «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց, այդ տարածքն ամբողջությամբ հսկվում և տեսաձայնագրվում է։ Ամբողջ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը, այնպես էլ պաշտպանները պահանջել են, որ ներկայացվի ձայնագրությունները, սակայն առանց որևէ պատճառաբանության դրանք քննությանը չեն ներկայացվել:
Բողոքի հեղինակը նաև նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ դատավճռում մանրամասն վերլուծության է ենթարկել գործով առկա բոլոր ապացույցները, անդրադարձել դրանց արժանահավատությանը, մանրամասն քննարկել է, թե որ ցուցմունքերն ու ինչ հիմքերով չեն կարող համարվել արժանահավատ, և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների լույսի ներքո կայացրել է արդարացի, հիմնավոր ու պատճառաբանված դատական ակտ։ Սակայն, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ գործել է լրիվ հակառակ տրամաբանությամբ. չնայած դատավճռի հետազոտական մասում հերթականությամբ թվարկել է մեղադրանքին վերաբերելի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, սակայն պատճառաբանական մասում բավարարվել է միայն տրաֆարետային ձևակերպմամբ, որևէ կերպ չի փորձել անդրադառնալ պաշտպանական կողմի` ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղությունը վկայակոչող փաստերին ու հանգամանքներին, այդպիսիք չի վերլուծել և չի պատճառաբանել, թե դրանք ինչու արժանահավատ չի համարում, և արժանահավատության տեսանկյունից նախապատվությունը տալիս է ոստիկանների` մեղադրանքի հիմքում դրված ցուցմունքներին, որոնք իրարամերժ ու հակասական են:
Բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ապացուցման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից, դատողությունն է արել առ այն, որ սույն գործի փաստական հանգամանքները ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` մեջբերած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո վերլուծելու արդյունքում ակնհայտ է դառնում, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացրել է անհիմն և չպատճառաբանված դատական ակտ, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել մեղադրանքի կողմի` նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներին, դրանց տալով ոչ ճիշտ գնահատական` եկել է սխալ եզրահանգման և, ըստ էության, կատարել է միայն «դակելու» գործընթաց, օբյեկտիվորեն չի գնահատել այն հանգամանքը, որ եթե ոստիկանների տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, ապա դեպքից անմիջապես հետո ինչու միջոցներ չեն ձեռնարկել դեպքի վայրը տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները ստանալու համար, և որ դա չի կատարվել, քանի որ կբացահայտվեր որ անմեղ մարդուն շինծու և կեղծ ցուցմունքներով փարձում են քրեական պատասխանատվության ենթարկել։
Ըստ բողոքի հեղինակի` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ, քանի որ առողջական խնդիրներով հանդերձ, որոնց վերաբերյալ ներկայացվել են համապատասխան փաստաթղթեր, նա անհիմն կերպով դատապարտվել է երկարատև ազատազրկման:
Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մասով բեկանել և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, իսկ մեղքը հիմնավորված լինելու դեպքում` նշանակված պատիժը մեղմացնել:
Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները.
15. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Ամիրյանը սույն որոշման 13-րդ կետում շարադրված հիմնավորումներով պնդել է մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել՝ միաժամանակ առարկելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանը սույն որոշման 14-րդ կետում շարադրված հիմնավորումներով պնդել է պաշտպան Վ.Էլբակյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել՝ միաժամանակ առարկելով մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը միացել է պաշտպանին:
Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը և վերջինիս պաշտպան Գ.Հակոբյանն առարկել են մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը.
16. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»:
Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 13-14-րդ կետերում շարադրված վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում (տե՛ս սույն որոշման 13-րդ կետը) պետք է պատասխանել այն հարցին, թե իրավաչափ և հիմնավորվա՞ծ են արդյոք ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով`16 (տասնվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալների անմեղության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները, իսկ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում` այն հարցին, թե գործով ձեռք բերված թույլատրելի, վերաբերելի և փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հիմնավորվա՞ծ է արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը: Այդ հարցի դրական պատասխանի դեպքում նաև պետք է պատասխանել այն հարցին, թե արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն արդյո՞ք անարդարացի խիստ է, թե՝ ոչ:
17. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն`
«Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։
Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։
«Ապացույցների բավարարություն» եզրույթի էությանը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին և բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են, ի թիվս այլնի, Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում:
Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ. «(…) [Ե]թե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար:
Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները`
1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք,
2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն,
3) անմեղության կանխավարկած:
(…) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար,
2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը):
Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը):
Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, ի թիվս այլնի, անդրադառնալով ապացույցի վերաբերելիության և արժանահավատության հարցերին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «(...) Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն։ Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը։ Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին։
(...) Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները.
ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա),
բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը,
ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
18. Նախորդ կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով մեղադրողի և պաշտպանի կողմից բերված, համապատասխանաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալների մեղավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներից յուրաքանչյուրի իրավական արժեքը, հետևապես մանրամասն անդրադառնալու անհրաժեշտությունը որոշելու տեսանկյունից առանցքային նշանակություն ունի սույն գործով ապացուցման առարկան, որը պարզելու համար առաջին հերթին պետք է բացահայտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ և 316-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերը:
Այսպես.
1) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը պատժվում է (…):
2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝
(…)
2) խոշոր չափերով՝
(…) պատժվում են (…):
3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են՝
(…)
2) առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում են (…):
(…)
5. Սույն գլխի իմաստով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափեր, ինչպես նաև դրանց պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում սույն օրենսգրքի N 1 և N 4 հավելվածներով նախատեսված չափերը:
(…)»:
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան, որպիսին հանդիսանում են թմրամիջոցները և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերը: Դրա հետ մեկտեղ, ինչպես թմրամիջոցները, այնպես էլ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերն իրենից ներկայացնում են նյութական օբյեկտի որոշակի տեսակ, որոնք ունեն ծավալ, կշիռ, որակական հատկանիշներ և այլն: Ընդ որում, թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի որակաքանակական հատկանիշները կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության որակման համար:
Վերոգրյալի հիման վրա պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի դրույթներով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով ապացուցման առարկայի շրջանակում՝ որպես հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշ (տե'ս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի 3-րդ կետ), ի թիվս այլնի, ընդգրկվում է հանցագործության առարկան: Այսինքն` քննարկվող հոդվածով անձին մեղավոր ճանաչելիս գործով ձեռք բերված թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ, ի թիվս այլնի, պետք է ապացուցվեն նաև հանցագործության առարկայի՝ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի որակական և քանակական տվյալները: Միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ որևէ զանգվածում (նյութում) թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի պարունակությունը, կոնկրետ տեսակը և համապատասխան զանգվածում (նյութում) դրա տեսակարար կշիռը որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ մասնագիտական գիտելիքներ, և որ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության տեսանկյունից՝ այդօրինակ հարցերը պարզվում են համապատասխան փորձաքննության միջոցով:
Նշվածի համատեքստում, ընդհանուր առմամբ, Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի են նաև Առաջին ատյանի դատարանի` սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերված վերլուծություններն ու դատողություներն առ այն, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների, այդ թվում նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցագործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի արժանացնել, մասնավորապես` ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն:
Ընդհանուր առմամբ ընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի մեկնաբանությունն առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի (հիմնական հանցակազմի) ձևակերպումն այնպիսին է, որ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը, անկախ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի չափից, համարվում է հանցագործություն, և որ դրանց խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, միայն արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այդօրինակ ցանկացած գործով թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի կոնկրետ չափը որոշելը քրեաիրավական տեսանկյունից պարտադիր պայման է` թերևս հենց միայն պատժի անհատականացման տեսանկյունից (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը):
Վերը նշվածի համատեքստում ընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունն առ այն, որ եթե կոնկրետ գործով բացակայում է անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութն ու դրա քանակական և որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի համապատասխան եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար քրեական գործով առնվազն պետք է առկա լինի վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը հնարավորություն կտա ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական և որակական բնութագրերը, այլև` ճիշտ որակելու և անհատականացնելու արարքը:
2) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝ պատժվում է (...)։
2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը՝ կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝ պատժվում է (...)։
3. Սույն օրենսգրքում իշխանության ներկայացուցիչ է համարվում պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ծառայող այն անձը, ով ծառայողական ենթակայության տակ չգտնվող անձանց նկատմամբ սահմանված կարգով օժտված է կարգադրիչ լիազորություններով»։
Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի անմիջական օբյեկտը կառավարման բնականոն գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքն ու առողջությունը։ Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար բռնություն գործադրելով` կապված իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։
Ընդ որում, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի բռնությունը լինի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր, դրա գործադրումը պետք է կապված լինի իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, և որպես իշխանության ներկայացուցիչ հանդես եկող անձի գործողությունները պետք է լինեն օրինական: Այլապես իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ բռնություն գործադրելը, համապատասխան հանցակազմերի մնացած հատկանիշների առկայության դեպքում կարող է որակվել որպես անձի կյանքի կամ առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն (mutatis mutandis տե՛ս Վահան Գևորգյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԱՐԴ/0038/01/13 որոշումը):
19. Սույն որոշման 17-18-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների շրջանակներում վերլուծելով ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների առնչությամբ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ, 8.1-րդ, 9-րդ, 9.1-րդ, 9.2-րդ կետերը և 11-րդ կետի 1-20-րդ ենթակետերը), այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին՝ Վերաքննիչ դատարանը նախ արձանագրում է, որ գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի ամբողջություն, որում ներառված ապացույցները որակական կողմից կապահովեին ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների շրջանակներում ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` ապացուցման ենթակա թերևս առանցքային նշանակություն ունեցող հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը: Այլ կերպ` քրեական գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք կտար հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը կատարել են, համապատասխանաբար` 36 (երեսունվեց) և 16 (տասնվեց) դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները կամ դրանցից որևէ մեկը:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների առանցքում դրվել են Գ.Սաֆարովի` ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի հակընդդեմ հարցման իրավունքի իրացմամբ չապահովված ու ինչպես ներքին, այնպես էլ գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ հակասությունների մեջ գտնվող նախաքննական ցուցմունքներն ու դրանցից ածանցվող՝ Գ.Սաֆարովի մասնակցությամբ կատարված դատավարական գործողությունների ընթացքում նրա կողմից արված հայտարարությունները:
Վերը նշվածի համատեքստում նախ ուշադրության են արժանի ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 2014 թվականի հունվարի 16-ի դրվագով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հունվարի 18-ին որպես կասկածյալ և 2014 թվականի հունվարի 22-ին որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքների ու 2014 թվականի մարտի 17-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելու ժամանակ տված ցուցմունքի միջև առկա հակասությունները: Մասնավորապես, անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի կապակցությամբ Գ.Սաֆարովն իր` վերոնշյալ առաջին երկու ցուցմունքներում պնդել է, որ 2014 թվականի հունվարի 16-ին` ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր (055) 23-41-01 համարով զանգել է Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 հեռախոսահամարին և թմրանյութ ուզել, այնուհետև հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողմի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000 ՀՀ դրամ և վերցրել երկու հատ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը մասնատված է եղել երկու մասի, վերջիններիցս մեկը ներարկման միջոցով գործածել է նույն օրը` երեկոյան, մյուսը` 2014 թվականի հունվարի 17-ի առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի գրպանում` հետագայում օգտագործելու նպատակով, որն էլ նույն օրը` ժամը 19:00-ի սահմաններում բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկությամբ:
Հաջորդ` 2014 թվականի մարտի 17-ի հարցաքննության ժամանակ, երբ վկայակոչված հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով օբյեկտիվորեն հերքվել է Գ.Սաֆարովի` հեռախոսային խոսակցության վերաբերյալ վերոնշյալ պնդումը, այդ հանգամանքը նա պատճառաբանել է նրանով, որ սկզբնական ցուցմունքները տալու ժամանակ չի հիշել, որ Սերգեյը դեռևս 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից իրեն ասել է, որ չզանգի, թմրամիջոց անհրաժեշտ լինելու դեպքում նրան փնտրի Կիևյան փողոցում` «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում:
Միևնույն ժամանակ, Գ.Սաֆարովն այս անգամ նշել է, որ 2014 թվականի հունվարի 16-ին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է գումարը և խնդրել իր համար երկու հատ թմրանյութի դեղահատ բերել: Սերգեյն ասել է, որ մոտ մեկ ժամից «նույն վայրը» գնա, ինքն այդպես էլ արել ու կրկին հանդիպել է նրան, վերջինս եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել:
Հատկանշական է, որ թմրանյութ ձեռք բերելու առնչությամբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի հետ 2014 թվականի հունվարի 16-ին հեռախոսային խոսակցություն ունենալու վերաբերյալ իր առաջին ցուցմունքը տվել է նշված օրվանից ընդամենը երկու օր անց` 2014 թվականի հունվարի 18-ին, որպիսի հանգամանքն ինքնին վկայում է նրա` 2014 թվականի մարտի 17-ի ցուցմունքում տեղ գտած «չհիշելու» վերաբերյալ պատճառաբանության մտացածին ու տրամաբանությունից զուրկ լինելու մասին:
Ընդ որում, հատկանշական է նաև այն, որ սկզբնական ցուցմունքներում թմրամիջոցի ձեռքբերման վայր նշելով «Հր.Քոչար փողոցի կողմի» շենքերից մեկի բակը, ինչն իր արտացոլումն է ստացել նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման մեջ, 2014 թվականի մարտի 17-ի ցուցմունքում մատնանշել է ընդհանրապես այլ տեղանք (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 2-րդ ենթակետը), սակայն նախաքննության մարմինը որևէ կերպ չի փորձել պարզաբանում ստանալ այդ կապակցությամբ:
Ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ իր սկզբնական ցուցմունքներում Գ.Սաֆարովը պնդել է, որ 2013 թվականի օգոստոս ամսին Գ.Բակլաչևից թմրամիջոց է ձեռք բերել, այնինչ հետագա քննությամբ օբյեկտիվ փաստական տվյալ է ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Բակլաչևն այդ ժամանակ ընդհանրապես Հայաստանի Հանրապետությունում չի գտնվել` դեռևս 2013 թվականի հուլիսի 7-ին հատելով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը:
Միևնույն ժամանակ, ապացույցի աղբյուրի հատկանիշների տեսանկյունից հատկանշական է նաև այն, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների համաձայն՝ Գ.Սաֆարովը դեռևս 2006 թվականի հունիսի 28-ից համապատասխան առողջապահական հիմնարկում հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» համախտանիշով, նաև տառապում է «Հոգեկան և վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանում» ախտորոշումով (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 14-15-րդ ենթակետերը):
Ուշադրություն է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի՝ իր դեմ վկայած Գ.Սաֆարովին անձամբ կամ պաշտպանի միջոցով հարցաքննելու հիմնարար իրավունքի իրացումը նախաքննության ընթացքում այդպես էլ չի ապահովվել, իսկ դատաքննության ընթացքում այն դարձել է անհնար՝ Գ.Սաֆարովի հետախուզման մեջ գտնվելու հիմքով: Դրա հետ մեկտեղ, ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի հետ նախաքննության ընթացքում առերես հարցաքննվելիս՝ Գ.Սաֆարովը փաստացի հրաժարվել է մինչ այդ տված իր ցուցմունքներից՝ հայտնելով, որ նրանից երբևէ թմրամիջոց ձեռք չի բերել (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 4-րդ ենթակետը):
Ընդ որում, հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ տվյալ պահին մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում գտնված Գ.Սաֆարովը 2014 թվականի հուլիսի 9-ին անհասկանալի կերպով հարցաքննվել է որպես վկա՝ հայտարարելով, որ նախկինում տված իր ցուցմունքները ճիշտ են, սակայն դրանք առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է, որ Գ.Բակլաչևն ու Ս.Ավետիսյանն իրեն և իր ընտանիքին կվնասեն, և որ նրանք բազմիցս սպառնացել են վնասել իրեն:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ գործով որպես վկա հարցաքննված Գ.Սաֆարովի՝ վերոնշյալ հայտարարությունը նախ բավարար հիմք չէր կարող հանդիսանալ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի հակընդդեմ հարցման իրավունքի իրացումը չապահովելու համար, և բացի այդ, ինքնին չէր կարող ընդունվել որպես բացարձակ ճշմարտություն, և միջոցներ չձեռնարկվեր սպառնալիքների մասին Գ.Սաֆարովի հայտնածի արժանահավատությունն այլ աղբյուրից ստացված փաստական տվյալներով պարզելու ուղղությամբ:
Նշվածի համատեքստում անդրադառնալով գործով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին սպառնալիքներ տալու առնչությամբ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինն իրականացրել է «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, և որ առանց քննության առնելու և հետազոտելու մեղադրողի կողմից որպես նոր ապացույց ներկայացրած «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու վերաբերյալ գաղտնազերծված նյութերը` Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել այն ապացույց չճանաչելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ըստ գործի նյութերի՝ դատական վիճաբանությունների փուլում (2016 թվականի օգոստոսի 30-ի դատական նիստում) գործով մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը միջնորդել է դատաքննությունը վերսկսել և որպես նոր ապացույց հետազոտել «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու վերաբերյալ մեղադրողի կողմից ներկայացված նյութերի պատճենները՝ չհիմնավորելով, թե վկայակոչված «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն ինչ հիմքով, և որ գործի շրջանակներում է իրականացվել:
Առաջին ատյանի դատարանը քննության է առել մեղադրողի միջնորդությունը, լսել կողմերի կարծիքները և դրա արդյունքում որոշում է կայացրել մեղադրողի միջնորդությունը մերժելու մասին, որի հետ չհամաձայնելու իրավաչափ հիմքեր չկան, թերևս հենց միայն այն պատճառով, որ համաձայն «Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 4-րդ մասի՝ «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը կարող է անցկացնել միայն այն դեպքերում, երբ անձը, ում նկատմամբ պետք է այն անցկացվի, կասկածվում է ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործության կատարման մեջ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի՝ վերը նշված միջնորդությունը մերժելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա:
Վերը շարադրվածի լույսի ներքո այլևս առարկայազուրկ համարելով Գ.Սաֆարովի՝ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի մեղադրանքների հիմքում դրված ցուցմունքներն արժանահավատության տեսանկյունից մանրամասն վերլուծելու անհրաժեշտությունը, ընդհանուր առմամբ համաձայնելով այդ կապակցությամբ Առաջին ատյանի դատարանի՝ սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերված վերլուծություններին ու դատողություններին, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրված մյուս ապացույցները համակցության մեջ ընդամենը բավարար են հաստատված համարելու, որ Ս.Ավետիսյանը, Գ.Բակլաչևը և Գ.Սաֆարովը միմյանց ճանաչել ու շփվել են, այդ թվում նաև՝ հեռախոսային խոսակցությունների միջոցով, նրանցից երեքն էլ թմրամիջոց են գործածել, և որ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել է 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ հատ «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահատ:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմքեր չկան չհամաձայնելու առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգմանն առ այն, որ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպիսին կապահովեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի մեղքի ապացուցվածության վերաբերյալ հետևությունների արժանահավատությունը, հետևապես նաև՝ այդ մեղադրանքներով մեղադրական դատական ակտի հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով արդարացնելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավորված է, իրավաչափ և բավարար չափով պատճառաբանված: Առաջին ատյանի դատարանն անհրաժեշտ խորությամբ վերլուծել և գնահատման է ենթարկել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության և համակցության մեջ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղադրանքը գնահատելու համար դրանց բավարարության տեսանկյունից (տե՛ս սույն որոշման 12-րդ կետը), ինչի արդյունքում հանգել է իրավաչափ ու հիմնավոր եզրահանգման:
20. Սույն որոշման 17-18-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների շրջանակներում վերլուծելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը և 10-րդ կետի 1-10-րդ ենթակետերը), այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյաի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունն իրավաչափ է և հիմնավորված: Մասնավորապես, համադրելով և վերլուծելով գործով տուժող Տ.Պողոսյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 1-2-րդ ենթակետերում արձանագրված ցուցմունքները, վկա Հ.Ալիխանյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 3-4-րդ ենթակետերում արձանագրված ցուցմունքները, և վկա Վ.Հայրապետյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 5-րդ ենթակետում արձանագրված ցուցմունքը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի գնահատման տեսանկյունից այդ ցուցմունքներում էական հակասություններ չկան, փոխարենը՝ դրանք փոխկապակցված են ինչպես միմյանց, այնպես էլ սույն որոշման 10-րդ կետի 8-10-րդ ենթակետերում արձանագրված ապացույցների հետ, ըստ էության հակասության մեջ չեն գտնվում նաև սույն որոշման 10-րդ կետի 6-7-րդ ենթակետերում արձանագրված ապացույցների հետ: Դրա հետ մեկտեղ, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի՝ սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված ցուցմունքի հետ հակասության մեջ են գտնվում այնքանով, որքանով որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն իր գործողություններն ըստ էության պատճառաբանել է ոստիկանների կողմից պատշաճ կերպով չներկայանալու («Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, (...) միանգամից փախուստի դիմելուն դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը») հանգամանքով, ինչն ակնհայտորեն հերքվում է ինչպես տուժողի, այնպես էլ վկաներ Հ.Ալիխանյանի և Վ.Հայրապետյանի ցուցմունքներով, որոնց արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու հիմքեր չկան:
Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ բավարար հիմք են տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ տվյալ դեպքում հիմնավորված է ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կողմից առավել վտանգի աղբյուրի՝ ավտոմեքենայի գործադրմամբ, ուղղակի դիտավորությամբ, տուժող Տ.Պողոսյանի կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրված լինելու հանգամանքը, այնպես էլ տուժող Տ.Պողոսյանի՝ իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսանալը, վերջինիս՝ տվյալ պահին իր ծառայողական պարտականությունները կատարելը, նրա գործողությունների իրավաչափությունը և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կողմից բռնության գործադրումը տուժող Տ.Պողոսյանի ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված լինելը:
Վերոգրյալի լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի ամբողջություն, որը որակական կողմից ապահովում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` ապացուցման ենթակա հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը: Այլ կերպ` քրեական գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրեն մեղսագրվող արարքը:
Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղության վերաբերյալ պնդումներին ու դատողություններին (մանրամասն տե՛ս սույն որոշման 14-րդ կետը), ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դրանք չեն բխում գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների օբյեկտիվ և ամբողջական վերլուծությունից, արդյունք են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների միակողմանի ու սուբյեկտիվ մեկնաբանումների, դրանց պատասխաններն արդեն իսկ ներառված են Վերաքննիչ դատարանի՝ սույն որոշման մեջ արձանագրված եզրահանգումներում և լրացուցիչ անդրադառնալու անհրաժեշտությունը զուրկ է իրավական արժեքից:
21. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի համաչափության հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն.
«1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացրած որոշումներում, և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
«Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։
Մեջբերված նորմի մեկնաբանման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքի համաձայն. «[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում.
1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները,
2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները,
3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման» (տե՛ս, ի թիվս այլնի, Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը)։
Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, որը դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին: Տվյալ հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ ըստ տիպային բնութագրի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ այն դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, որի համար պատժ է նախատեսված ազատազրկում՝ հինգից տասը տարի ժամկետով:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով, որպիսին առավել քան մոտ է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատժի հնարավոր առավելագույնին:
Ինչպես հետևում է սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերվածից, Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Միաժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը՝ այն գնահատելով որպես առանձնապես վտանգավոր, և գտնելով, որ տվյալ դեպքում կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ պարբերությամբ սահմանված կանոնը, համաձայն որի՝ հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝
«1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար:
2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝
1) դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար.
2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
3. Հանցագործությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից՝
1) դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դատապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար.
2) այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար.
3) առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում դատապարտվել է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար:
4. Այն հանցանքների համար դատվածությունը, որը հանվել կամ մարվել է օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև այն հանցանքները, որոնք կատարվել են մինչև անձի տասնութ տարին լրանալը, ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չեն առնվում»:
Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի դատվածության վերաբերյալ գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների համաձայն.
1) Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի` 2001 թվականի փետրվարի 7-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 173-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ուղղիչ աշխատանքների` 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսի դատվածությունը մարված է,
2) Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի` 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1(մեկ) տարի ժամկետով, որը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որպիսի դատվածությունը ևս մարված է,
3) ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 8 (ութ) տարի ժամկետով, որը ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված` հանցանքների համակցության կանոնների կիրառմամբ, գումարվել է նշված դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 34-271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին` վերջնական պատիժ սահմանվելով ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով, և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով:
2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, պատժի չկրած մասը կազմել է 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում:
Ինչպես հետևում է վերոգրյալից, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած վերջին՝ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը կայացվելու պահին հանցագործությունների ռեցիդիվը բացակայել է, քանի որ 2001 թվականի փետրվարի 7-ի և 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դատավճիռների հիմքով դատվածությունները եղել են մարված, իսկ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով դատապարտվել է մինչ նույն դատարանի՝ 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռի կայացումը կատարած հանցանքների (ի դեպ, դրանցից մեկնը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածը, հետագայում ապաքրեականացվել է) համար, և սույն գործով հանցանքը կատարելու պահին ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ առկա է եղել դատվածության տեսակետից մեկ միասնական իրավական հետևանք առաջացնող դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը:
Հետևապես տվյալ դեպքում առկա է ոչ թե հանցանքների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ, ինչպես գնահատվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից, այլ՝ հանցանքների վտանգավոր ռեցիդիվ, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նախկինում ազատազրկման դատապարտված լինելով ծանր հանցագործության համար՝ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը սույն գործով դարձյալ կատարել է ծանր հանցագործություն (տե՛ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը):
Արդյունքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելով հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելով հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար պատիժ նշանակելու կանոնը, թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով հանգեցրել է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ ակնհայտ խիստ լինելու հիմքով անհամաչափ ու անարդարացի պատիժ նշանակելուն և հիմք է հանդիսանում պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքը՝ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման մասով բավարարելու և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն այդ մասով բեկանելու ու փոփոխելու համար:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, մեղքի դրսևորման ձևի, խախտված հասարակական հարաբերության կարևորության, տվյալ ոլորտներում պետության կողմից իրականացվող քրեական քաղաքականության, հանցագործությամբ պատճառված վնասի տեսակի ու չափի, Ս.Ավետիսյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության փաստի և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի ամբողջական վերլուծությունը օբյեկտիվ հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկում պատիժ նշանակելու և այդ պատիժը ռեալ (իրական) կիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ինչը կբխի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականաց-ման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, ինչպես նաև կհամապատասխանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված այն կանոնին, համաձայն որի՝ հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը.
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի:
Ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել. ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 7(յոթ) տարի ժամկետով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
Նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան
Դատավորներ` Մ.Պապոյան
Մ.Արղամանյան
N-ԵԱՔԴ/0054/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
՚11ՙ հոկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Գ.ԲԱԿԼԱՉԵՎԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա.ՂԱՐԻԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Տ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ծնված 14.07.1974թվականին, քաղաք Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում
դատվածª
1.01.09.2003թվականին Արաբկիրի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 235հոդ-
վածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1/մեկ/տարի ժամկետով,պատիժը պայ-
մանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով.
2.28.06.2006թվականին Ավան և Նոր Նորք առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական
օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազա-
տազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով,
3.15.11.2006թվականին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 3-րդ մասով,34-271հոդվածի 1-ին
մասով,ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման
8/ութ/տարի ժամկետով և տու•անքի 50.000/հիսուն հազար/ՀՀ դրամի չափով,01.09.2009թվա-
կանին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից, ունեցել է 3/երեք/ տարի
6/վեց/ ամիս պատժի չկրած մաս.
Դատվածությունը չմարված, հաշվառված է Կոտայքի մարզ, •. Գողթ, 3-րդ փող. 48տուն հաս-
ցեում,փաստացի բնակվում է ք. Երևան,Սոսեի փողոց 19բ տուն հասցեում, 21.01.2014թվակա-
նին հայտարարվել է հետախուզում,22.01.2014թվականին որպես խափանման միջոց է ընտըր
վել կալանավորումը,04.06.2014թվականին հայտնաբերվել է,06.06.2014թվականին 22.01.2014
թվականին որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, 316հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասով:
Գեղամ Էմիլի Բակլաչևիª ծնված 18.03.1981թվականին, ք. Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քա-
ղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, չամուսնացած,ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում,նախ-
կինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Կոմիտաս 54/1շենք 105բնակարան
հասցեում,անազատության մեջ է •տնվել 04.06.2014թվականից,07.06.2014թվականին որպես
խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Գործով ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թվականի հունվարի 16-ին ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Երևան քաղաքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թվականինª Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ /1-ին դրվա•/:
Բացի այդ, 01.08.2013թվականին, ժամը 15.40-ի սահմաններում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /2-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 02.08.2013թվականին ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /3-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 03.08.2013թվականին ժամը 19:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար-Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /4-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 04.08.2013թվականին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում •ործով Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /5-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 05.08.2013թվականին ժամը 20:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /6-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 06.08.2013թվականին ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան- Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /7-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 13.08.2013թվականին ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան- Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /8-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 15.08.2013թվականին ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /9-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 16.08.2013թվականին ժամը 23:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /10-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 17.08.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /11-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 18.08.2013թվականին ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Հր. Քոչար փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /12-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 19.08.2013թվականին ժամը 18:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /13-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 20.08.2013թվականին ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /14-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 25.08.2013թվականին ժամը 19:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /15-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 30.08.2013թվականին ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, •ործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/16-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 25.09.2013թվականին ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար-Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /17-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 26.09.2013թվականին ժամը 18:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Գյուլբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /18-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 30.09.2013թվականին ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /19-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 15.10.2013թվականին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /20-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 17.10.2013թվականին ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /21-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 19.10.2013թվականին ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /22-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 21.10.2013թվականին ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /23-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 22.10.2013թվականին ժամը 20:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /24-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 24.10.2013թվականին ժամը 22:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /25-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 28.10.2013թվականին ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /26-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 30.10.2013թվականին ժամը 01:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /27-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 06.11.2013թվականին ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար և Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /28-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 13.11.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /29-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 14.11.2013թվականին ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /30-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 15.11.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /31-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 17.11.2013թվականին ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/32-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 20.11.2013թվականին ժամը 22:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /33-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 21.11.2013թվականին ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /34-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 22.11.2013թվականին ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար-Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /35-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 23.11.2013թվականին ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /36-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2014թվականի հունվարի 18-ին ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկելու ժամանակ, իր կողմից վարվող ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058համարանիշի ավտոմեքենայով, կյանքի համար վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տի•րան Ֆրունզի Պողոսյանի նկատմամբ, վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասª առողջության կարճատև քայքայումով:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, 316հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասով:
Գործով ամբաստանյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թվականի հունիսի 4-ին ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /1-ին դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 6-ին ժամը 16:24-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /2-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 7-ին ժամը 17:07-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /3-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 8-ին ժամը 01:37-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /4-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 12-ին ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /5-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 16-ին ժամը 17:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /6-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 17-ին ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/7-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 18-ին ժամը 18.48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /8-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 19-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /9-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 22-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /10-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 23-ին ժամը 17:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /11-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 26-ին ժամը 23:59-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /12-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 27-ին ժամը 15:31-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /13-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 30-ին ժամը 19:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մար•արյան 29/2հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /14-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հուլիսի 1-ին ժամը 18:29-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /15-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հուլիսի 4-ին ժամը 19:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարոկին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /16-րդ դրվա•/:
Բացի այդ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում •տնվող թիվ 14102914քրեական •ործով հանդիսանալով ամբաստանյալ, 2015թվականի հուլիսի 29-ին ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 10հասցեում •տնվող հիշյալ դատարանի թիվ ՚1ՙ դատական նիստերի դահլիճում նույն քրեական •ործով դատական նիստն ավարտվելուց հետո ներկա •տնվող անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի խախտելով ՚Թմրամիջոցների և հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութերի մասինՙ 2002թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ Օրենքի և ՀՀ Կառակարության 2010թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, ապօրինի ձեռք է բերել և իր տաբատի •րպանում պահել է փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված խոշոր չափիª ընդհանուր 0.0306•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող հաբեր:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
07.05.2014թվականին թիվ 14132514քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարը և մակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: 07.05.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործը /նախաքննական համարը 14132514/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Ա.Խաչատրյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության:
14.08.2014թվականին թիվ 14102914քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14համարը և մակա•րվել է դատավոր Լ.Ավետիսյանին: 19.08.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը /նախաքննական համարը 14102914/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության:
08.09.2014թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանը հաշվի առնելով այն հան•ամանքը, որ մինչև թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը իր վարույթ ընդունելը, նույն դատարանում ստացվել է Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործը, որը վարույթ է ընդունվել դատավոր Արմեն Խաչատրյանի կողմից, իսկ նախաքննության մարմնի կողմից Գրի•որի Սաֆարովին մեղադրանք է առաջադրվել իր օ•տա•ործման նպատակով Սեր•եյ Ավետիսյանից զ•ալի չափ համարվող 0.0008 •րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար /1 դրվա•/, մինչդեռ, Ա. Ավետիսյանին և Գ. Բակլաչևին մեղադրանք է ներկայացվել համապատասխանաբար 36 և 16 ան•ամ Գրի•որի Սաֆարովին ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելու համար, •տել է, որ դատարանի վարույթում •տնվող երկու քրեական •ործերն առանձին քննելը բացասաբար կանդրադառնա •ործերի լրիվության և օբյեկտիվության վրա, իր նախա•ահությամբ դատարանը 2014թվականի սեպտեմբերի 04-ի նիստում որոշում է կայացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործը ներկայացնել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահին` այն վերաբաշխելու և երկու քրեական •ործերը ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 28հոդվածի համաձայն միացնելու հարցը լուծելու համար: 10.09.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: Դատավոր Ա.Խաչատրյանի կողմից 10.09.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 11.09.2014թվականին ՚Քրեական •ործերը մեկ վարությում միացնելու մասինՙ որոշում է կայացվել, որի համաձայն` Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14, Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարով:
27.10.2015թվականին ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 27.10.2015թվականի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործից անջատվել է ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի մասը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15համարը և նույն օրը որոշում է կայացվել քրեական •ործի վարույթը կասեցնելու վերաբերյալ` մինչև Գ.Սաֆարովի հայտնաբերվելը:
27.10.2015թվականին թիվ 09121915քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15համարը և մակա•րվել է դատավոր Լ.Ավետիսյանին: 29.10.2015թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը /նախաքննական համարը 09121915/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության:
ՀՀ Նախա•ահի 2016թվականի հունվարի 8-ի թիվ ՆՀ-3-Ա հրամանա•րով դադարեցվել է Ա. Խաչատրյանիª Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավորի լիազորությունները և 22.01.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
27.01.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանը նույն դատարանի նախա•ահ Ա.Դանիելյանին •րությամբ հայտնել է, որ 27.10.2015թվականին իրեն է մակա•րվել Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը, որը 29.10.2015թվականին ընդունվել է վարույթ: Խնդրել է իր վարույթում •տնվող Գեղամ Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը վերամակա•րել դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 01.02.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
17.03.2016թվականին դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից քրեական •ործերը մեկ վարույթում միացնելու մասին որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15 քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, միացվել է մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարով:
2.Գործի փաստական հան•ամանքները.
Նախաքննության ընթացքում Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 04.06.2014թվականին որպես մեղադրյալի հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, իսկ 18.07.2014թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրի•որի Սաֆարովին և առհասարակ որևէ անձի երբևէ թմրանյութ չի իրացրել, չի տվել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել: Քանի որ •տնում է, որ թմրամոլությունը դա հիվանդություն է, իր բարոյականությունն իրեն թույլ չի տալիս երբևէ որևէ մեկի թմրանյութ վաճառել, որը կարող են հաստատել իրեն ճանաչող մարդիկ: Չի կարող բացատրել, թե ինչու է Գ.Սաֆարովը հայտնել, որ իրենից թմրանյութ է վերցրել, սակայն հնարավոր է նրան ուղղորդած լինեն այն մարդիկ, ովքեր ցանկացել են իրեն վատություն անել: Պահանջում է, որ առերես հարցաքննեն Սաֆարովի հետ, որի ընթացքում նա ցանկանում է պարզել, թե ինչի համար է նման կերպ զրպարտում իրեն և իրականությանը չհամապատասխանող բաներ ասում և բազմաթիվ այլ հարցերի պարզաբանման համար, որի արդյունքում կբացահայտվի, որ Սաֆարովը ստում է: Օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվում է այլևս ցուցմունք տալուց, խնդրում է իրեն այլևս հարցեր չտալ և կատարել օբյեկտիվ քննություն /հատոր 2 •.թ. 27, 165-166/:
Նախաքննության ընթացքում Գեղամ Էմիլի Բակլաչևն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 05.06.2014թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ որևէ մեկին թմրանյութ չի իրացրել: Իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին թմրանյութ իրացնելու կասկածանքով, որից ժամեր անց նույն կասկածանքով ձերբակալվել է, սակայն մինչ այժմ իր համար անհասականելի է, թե ինչի համար է կասկածվում նման հանցա•ործության կատարման մեջ, քանի որ ինչպես արդեն վերը նշել է, ոչ միայն թմրանյութ չի իրացրել, այլև երկար ժամանակ է թմրանյութ չի օ•տա•ործել: Ներկայումս օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և որևէ ցուցմունք տալ /հատոր 2 •.թ. 30/:
06.06.2014թվականին որպես կասկածյալի լրացուցիչ Գեղամ Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին ճանաչում է շուրջ 15-20տարի, նրա եղբորª Ալեքսանդրի միջոցով, ում հետ միասին սովորել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի վարժարանում: Տեղյակ է, որ նրա իսկական ազ•անունը նախկինում եղել է Տեր-Սողոմոնով: Մինչև նրա հետ անձամբ ծանոթանալը նրա մասին լսել է Իտալիայում ժամանակավորապես ապրող մի հայ երիտասարդից, որի անունը Անդո է, իսկ ազ•անունը չի հիշում: Վերջինս իրեն բողոքել էր Սաֆարովից, որ նա Մոսկվայում վերջինիս հյուրասիրել է ՚հերոինՙ տեսակի թմրանյութ և դրա հետևանքով կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութից և դարձել է թմրամոլ: Սաֆարովի հետ անձամբ ծանոթացել է նրա եղբորª Ալեքսանդրի խնդրանքով, քանի որ նա ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով Մոսկվայից տեղափոխվել էր բնակության Երևան, որը տեղի է ունեցել շուրջ 10տարի առաջ, սակայն ստույ• տարեթիվ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում աշխատել է ՚Ռենկոՙ իտալական կազմակերպությունում, ՀՀ-ում Իտալիայի դեսպանատան առևտրային բաժնում որպես բաժնի պատասխանատու, ի պաշտոնե զբաղվել է նաև արտաքին ապրանքաշրջանառությամբ, բեռնափոխադրումներով և մաքսազերծումներով: 2013թվականի ամռան սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում երբ, Երևանի Հր.Քոչար փողոցում պատահաբար հանդիպել է Գրի•որիին, հանդիպման ժամանակ նա իրեն հարցեր է տվել, թե ինչպես կարելի է Եվրոպայի տարբեր երկրներից ՀՀ ներմուծել ավտոմեքենաներ, թե դրանց մաքսազերծումը, մաքսային զննումը ինչպես կարելի է իրականացնել: Նրան բացատրել է, որ ՀՀ հասած մեքենան ենթարկվում է մակերեսային արտաքին զննման, իսկ վճարումները մաքսազերծման համար իրականացվում են ըստ մաքսատան կողմից նշանակված մաքսային արժեքիª կախված մեքենայի արտադրման տարեթվից և մաշվածությունից: Որոշ ժամանակ անց չի հիշում, թե ինչ հան•ամանքներում և ում նախաձեռնությամբ կրկին հանդիպել է Գրի•որիին և այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ դրսից ստացել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և իրեն առաջարկել է ցանկության դեպքում դիմել իրեն: Նա իրեն չի պարզաբանել, թե այդ դեղահաբերը որտեղից է ձեռք բերել, իսկ ինքն էլ նրան այդ մասին չի հարցրել: Նշում է, որ Իտալիայում ուսման տարիներին սկսել է օ•տա•ործել տարբեր տեսակի թմրանյութերª ՚հերոին, մարիխուանաՙ և այլն, իսկ դրանից հետո ձեռք է բերել կախվածություն: Գրի•որին քաջատեղյակ լինելով իր այդ վիճակից, իրեն առաջարկել է այդ ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութը: Որոշ ժամանակ անց իրենց թաղամասում հանդիպել է Սեր•ոյին: Խոսակցության ընթացքում երկուսն էլ եղել են •ինովցած, հիշել է Գրի•որիի խոսքերը, որոնց մասին պատմել է Սեր•ոյին և միասին որոշել են •նալ Գրի•որիի մոտ և նրանից վերցնել մեկ հատ ՚Սուբոտեքսՙ: Այդ ամենը իր հիշելով տեղի է ունեցել հունիսի վերջ հուլիսի սկիզբ, կոնկրետ օրը չի հիշում: Զան•ահարել է Գրի•որիին իր հիշելով նրա /055/23-41-01հեռախոսահամարին, սակայն չի կարող ասել, թե ում հեռախոսահամարից է զան•ահարել: Խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ուզում է տեսնել նրան, հասկացնելով, թե ինչի համար: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Քոչարի փողոցի ՚Սթարՙ սուպերմարկետի մոտակայքում, որտեղ •նացել են Սեր•ոյի հետ միասին, որտեղ Սեր•ոն իջել է մի քիչ հեռու: Հանդիպելով Գրի•որիին նա իրենից վերցրել է 60.000ՀՀ դրամ, որի մի մասը նախորոք վերցրել էր Սեր•ոյից: Խոսակցության ընթացքում նրան հայտնել է, որ մոտակա օրերին պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա: Այդ պահին նա իրեն հարցրել է, թե հաբը միայնակ է օ•տա•ործելու, թե ոչ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ այն օ•տա•ործելու է ընկերոջ հետ, որը •տնվում է մոտակայքում: Դրանից հետո նա վերցրել է •ումարը և ասել, որ սպասի մի քանի րոպե, որպեսզի •նա բերի դեղահաբը, ինչպես նաև ասել է, որ մինչև իր •ալը կանչի նաև ընկերոջը, սակայն պայման է դրել, որ իրեն ընկերոջ մոտ պետք է ներկայացնի որպես Ալիկ: Նրա •նալուց հետո կանչել է Սեր•ոյին և մոտենալուց հետո վերջինս ասել է, որ 5-10րոպեից ՚բառիկըՙ կմոտենա և կտա դեղահաբը: Մի քիչ ուշացումով Գրի•որին մոտեցել է իրեն և այդ պահին առաջարկել է նրանց ծանոթանալ միմյանց հետ: Գրի•որին ներկայացել է որպես Ալիկ և առաջարկել է Սեր•ոյի հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, ինչը և տեղի է ունեցել: Նա տվել է դեղահաբը և ասել, որ եթե կրկին ուզեն կարող են զան•ահարել և վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Մոսկվա •նալու կապակցությամբ հանդիպել է ընկերոջըª Գա•իկին, միասին •նացել են ՚Պանդոկՙ հրաժեշտ տալու, •ինովցել են և միասին որոշել են ՚Սուբոտեքսՙ օ•տա•ործել: Քանի որ իմացել է, որ Գրի•որիի մոտ կա, զան•ել է նրան, հասկացրել է, թե ինչ է ուզում, նա հարցրել է, թե •ումարը մոտն է, ասել է, որ մոտն է և ասել է, որ միայնակ չէ: Նա ճշտել է արդյոք ինքը կրկին Սեր•ոյի հետ է, իսկ ինքն ասել է, որ նրա հետ չէ, սակայն ոչ պակաս վստահելի ընկերոջ հետ է, իսկ նա ասել է, որ կարող են միասին •նալ: Գնացել են նույն վայրը, հանդիպել են նրան, ծանոթացրել է, իսկ Գրի•որին կրկին ներկայացել է Ալիկ, վերցրել է 60.000դրամը, որի մի մասը իրենն է եղել, իսկ մյուս կեսը Գա•ոյինը: Նա դուրս է եկել մեքենայից, ապա մի քանի րոպե անց վերադառնալուց հետո տվել է դեղահաբը: Այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ մոտ 10-ին մեկնում է Մոսկվա, այսինքնª 2013թվականի հուլիսի 10-ին: Ներկայումս ստույ• չի հիշում, թե Գա•ոյի հետ երբ են փոխանակվել համարներով, ծանոթանալուց, թե վերջում, երբ ասել է, որ մեկնում է Մոսկվա: Դրանից հետոª 2013թվականի հուլիսի 10-ին մեկնել է Մոսկվա: Մոսկվայից Գո•ոյի հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել, որի ընթացքում իմացել է, որ նա բազմաթիվ ան•ամներ դիմել է Ալիկինª Գրի•որի Սաֆարովին: Բացի այդ Գա•ոն խոսակցություններից մեկի ժամանակ իրեն հայտնել է, որ Գրի•որին էժանացրել է հաբի •ինի, դարձնելով այն 50-55հազար դրամ: Նա իրեն հայտնել է նաև, որ Գրի•որին դեղահաբերը տալիս է տեղումª առանց ժամանակ ծախսելու: Որոշ ժամանակ անց, իր ընկերներից տեղեկացել է, որ Գրի•որին բռնվել է ոստիկանության կողմիցª ՚Սուբոտեքսՙ դեղահաբերով: Ավելի ուշ Գա•ոյին հանդիպել է Մոսկվայում և տեղեկացել է, որ Գրի•որին խեղաթյուրելով փաստերը, սուտ և իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իբր ինքն է սարքել նրան թմրամոլ և, որ ինքը թմրամիջոցները ձեռք է բերել իրենից և Սեր•ոյից: Սակայն, ինչպես արդեն վերը նշեց, ինքն ու Սեր•ոն են վերցրել նրանից դեղահաբերը: Դրանից հետո ՚սկայպովՙ կապնվել է Գրի•որիի հետ և ցանկացել է պարզաբանում պահանջել նրանիցª իրականությունը խեղելու և սուտ ներկայացնելու համար, սակայն նա իրեն հերթ չտալով, մեղանչելով ասել է, որ մեղավոր է և, որ բոլոր ցուցմունքները տվել է սուտ, իրենց զրպարտելով, որպեսզի ինքը մնա ազատության մեջ և ասել է նաև, որ ինքը ներկայումս ամեն ինչ անում է, որ այդ •ործը փակել տա: Դրանից հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան, մտածելով, որ ավելի լավ է լինի Հայաստանում և ամեն բան տեղում պարզի: Հայաստան •ալովª 2014թվականի ապրիլի 28-ին կամ 29-ին, փորձել է կապնվել Գրի•որիի հետ, սակայն դա իրեն չի հաջողվել, իսկ սույն թվականի հունիսի 4-ին, ոստիկաններն իրեն ձերբակալել են, ինչն իր համար մեծ անակնկալ է եղել, քանի որ արդեն մեկ ամսից ավելի ժամանակով եղել է Երևանի իր բնակարանում, սակայն ոստիկանությունից իրեն չեն կանչել: Եվս մեկ ան•ամ պնդում է, որ երբևէ, որևէ մեկին, որևէ տեսակի թմրանյութ չի իրացրել, ինչպես արդեն նշել է, ՚սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ ձեռք է բերել Գրի•որիից: Միջնորդել է, որ իրեն առերես հարցաքննեն Գ.Սաֆարովի հետ և հարցաքննություն իրականացնեն պոլի•րաֆիª ստի դետեկտորի միջոցով, որպեսզի պարզվի իրականությունը: Կարող է նշել միայն Գա•ոյի համարըª /093/57-70-70, նրանից այլ տվյալ չի կարող ասել: Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ոստիկանություն չի ներկայացել, քանի որ Գ.Սաֆարովն իրեն հայտնել է, որ ինքը կկար•ավորի այդ հարցերը, իսկ ինքն էլ փորձել է փնտրել նրան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել: Բացի այդ ամբողջ ժամանակաշրջանում •տնվել է Երևան քաղաքի իր բնակարանում, իսկ ոստիկանությունը իրեն երբեք չի անհան•ստացրել: Ներկայումս հիշեց, որ Սաֆարովը խոսակցության ժամանակ իրեն հայտնել է, որ ՚սուբոտեքսՙ տեսակի դեղահաբը իրեն Իսպանիայից ուղարկել է իր բարեկամըª ոմն Գևորի միջոցով, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ ճանապարհով: Իր հիշելով 2013թվականի ընթացքում օ•տա•ործել է /099/17-32-27հեռախոսահամարը,իսկ այժմ օ•տա•ործում է /091/10-70-93հեռախոսահամարը /հատոր 2 •.թ. 43-46/:
Գեղամ Բակլաչևը 06.06.2014թվականին և 30.07.2014թվականին որպես մեղադրյալի հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի էությունը, պարզաբանվել են իր իրավունքները և ստացել է այդ մասին •րավոր ծանուցում: Ներկայումս իր պաշտպանի բացակայությամբ հայտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ մեղադրանքը ամբողջովին անհիմն է և չի բխում •ործի նյութերից: Իր վրա ցուցմունք է տվել մեկ վկա, ինչն էլ դրվել է մեղադրանքի հիմքում, սակայն հետա•այում առերեսման ժամանակ այդ անձը հրաժարվել է իր ցուցմունքներից և պնդել է, որ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել ու այդ պայմաններում •ործը կարճելու փոխարեն մեղադրանքում ավելացրել են անհասկանալի և իրականությանը չհամապատասխանող դրվա•ներ: Հրաժարվում այլևս որևէ ցուցմունք տալ և որևէ հարցի պատասխանել /հատոր 2 •.թ. 63, 208/:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Գեղամ Բակլաչևը որպես մեղադրյալի 27.08.2015թվականին հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, իսկ 08.09.2015թվականին, 01.10.2015թվականին, 13.11.2015թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, այն ՚սարքվել էՙ կոնկրետ մարդկանց կողմից, իրականում իր մոտ որևէ բան չի եղել, իրեն որևէ մեկը որևէ բան չի փոխանցել: 29.07.2015թվականի դատական նիստը հետաձ•վելուց հետո հենց դատարանի դահլիճում ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել իրեն և իջեցրել են խուց: Նշում է, որ այս մեկ տարվա ընթացքում դա առաջին դեպքն է եղել, որ դահլիճում իրեն ձեռնաշղթա են հա•ցրել: Իջեցնելով խուց, որտեղ արդեն •տնվել են Ս.Ավետիսյանը և մեկ այլ կալանավոր, որի տվյալները այս պահին չի հիշում, ոտքը ներս մտցնելով խուց և դեռևս չառաջացած, իրեն կրկին հետ են կանչել և տարել կողքի խուց, այնուհետև 1-2րոպե անց կրկին բերել են նույն խուց, որտեղ •տնվել են Սեր•եյը և նույն կալանավորը, որից մի քանի րոպե անց կրկին իրեն կանչել են ուղեկցող ոստիկանները, տարել են իրենց աշխատասենյակ և մատնացույց անելով սեղանին ֆոլ•այի վրա դրված դեղահաբը, հարցրել են, թե դա ինչ է, որից ինքը զարմացել է և պատասխանել է, որտեղից պետք է իմանա թե դա ինչ է և դա ինչ կապ ունի իր հետ: Ասել են, որ տեսանկարահանումները կհանեն և եթե իրոք կապ չունի, ապա որևէ խնդիր չի ունենա: Ինքը հան•ստացել է, քանի որ վստահ է եղել, որ որևէ կապ չունի դրա հետ և ասել է, որ ավելի լավ որ կան տեսա•րություններ: Մի քանի րոպե անց նույն սենյակ են եկել երեք հո•ի, որոնք դատական նիստերի ընթացքում նստած են եղել նիստերի դահլիճի աջ կողմում դասավորված նստարաններին: Ներկայացել են որպես Քանաքեռ-Զեյթուն ոստիկանության բաժնի աշխատակիցներ, հայտնել են, որ դա ՚սուբոտեքսՙ է, լավ կլինի անաղմուկ իր վրա վերցնի, որ դա իր մոտ է եղել, հակառակ դեպքում սպառնացել են, որ ընտանիքի անդամների, բարեկամների և ընկերների համար խնդիրներ կսարքեն: Ինքը հայտնել է, որ որևէ կապ չունի դրա հետ և ասել է, որ ձայնա•րությունները նայեն և համոզվեն դրանում: Բացի այդ խցում, որտեղ ասել են, որ հայտնաբերել են այդ դեղերը, •տնվել են ևս երկու կալանավոր և նշում է, որ դա առաջին խուցն է: Այդպիսով չի համաձայնել նրանց առաջարկի հետ և չէր էլ կարող համաձայնել, քանի որ որևէ կապ չի ունեցել այդ դեղի հետ: Դրանից հետո վերադարձրել են նույն խուց, իսկ հետո տեղավորել են ՔԿՀ և որևէ այլ տեղեկություն չունի: Երբևէ որևէ մեկից թմրամիջոց ձեռք չի բերել և չի պահել, որևէ առնչություն չունի առաջադրված մեղադրանքի հետ: Նիստի ավարտից անմիջապես հետո ձեռնաշթղաները հա•ցրել են իրեն, իր հիշելով փաստաբանները մոտեցել են դատավորին նիստի օրվա հետ կապված ճշտումներ անելու և, քանի որ այդ օրը նիստին չէր եկել իր ընկերուհի Տ.Թումանյանը, իրեն այլևս հետաքրքիր չի եղել որևէ մեկին սպասել կամ տեսնել: Ինչ վերաբերվում է ֆիզիկական շփմանը, ապա քաղաքացիներից որևէ մեկի հետ չի շփվել, իր կողքին են եղել ուղեկցողները, կար•ադրիչները, ապա իրեն է մոտեցել դատախազը, ցանակացել է ինչ-որ բան ասել, սակայն ինքը չի լսել, թե ինչ, որից հետո իրեն իջեցրել են ներքև: Ինչ վերեբերվում է Ս.Ավետիսյանին որևէ մեկի մոտենալուն, ապա կարող է ասել, որ նրան նույնպես մարդ չի մոտեցել, կարող է ասել, որ նրան դահլիճից ավելի շուտ են դուրս հանել: Դահլիճում իր հարազատներից ներկա է եղել եղբայրը, ով նստած է եղել ձախ մուտքի հետևի մասում, նրա մոտ նստած է եղել ընկերուհու հայրըª Հակոբ Թումանյանը և նրա ընկերը, որի անունը չ•իտի: Նրանից ավելի առաջ նստած են եղել երեք աղջիկներ, որոնք իր իմանալով իր պաշտպան Գ.Հակոբյանի պրակտիկանտներն են եղել, որոնք նստած են եղել ար•ելապատնեշից հետոª 2-րդ կամ 3-րդ շարքի նստարանին, որքան հիշում է նրանց մոտ կամ հաջորդ նստարանին նստած է եղել Սեր•եյի կինը, իսկ աջ շարքի նստարաններին նստած էին վերը նշված երեք ոստիկանները, որոնց ոստիկան լինելու մասին իմացել է հետա•այում: Նրանցից առաջ նստած են եղել մի քանի հո•ի, որոնց չի ճանաչել և այդ պատճառով ուշադրություն չի դարձրել: Իր հիշելով այլ անձինք ներկա չեն եղել: Հիշում է, որ եղբայրը կան•նած է եղել իր նստած նստարանի դիմաց և, քանի որ բավականին հեռու է եղել, •րեթե դահլիճի վերջում, նրան ձեռքի շարժումով հաջող է արել, որից հետո իրեն հեռացրել են նիստերի դահլիճից: Ար•ելապատնեշին որևէ մեկին մոտենալիս չի տեսել և իր հետ որևէ մեկը չի ցանկացել շփվել, քանի որ դահլիճում ներկա որևէ ընկեր և ծանոթ չի ունեցել, իսկ եղբորը ինչպես արդեն նշեց ձեռքի շարժումով հաջող էր արել: Իրեն որևէ մեկը բան չի փոխանցել, չէին էլ կարող փոխանցել, քանի որ շփումը ար•ելված է և անհնար է դա կատարել: Դահլիճում իրեն ձեռքով որևէ մեկը չի բարևել, աջ շարքում իրեն ծանոթ մարդ նստած չի եղել: Ինչ վերաբերվում է այն ցուցմունքիս, որ անձինք նշել են, թե իբր իր •րպանից ինչ-որ բան է հանել •ցել, ապա կարող է ասել, որ դա բացարձակ սուտ է, նման բան չի եղել և եթե ինքը նման բան •ցեր իր •րպանից, ապա այն կ•ցեր զու•արանի անցքի մեջ և ոչ, թե լվացարանի մեջ: Նշում է, որ այդ խցում նույնիսկ լվացարանի մոտ չի •նացել, իրեն զննել են, իր մոտից որևէ բան չի հայտնաբերվել և միայն որոշ ժամանակ անց պահելով իրենց սենյակում, ցույց են տվել ֆոլ•այի մեջ փաթաթված դեղահաբ և այնտեղ եկած ոստիկանների հետ առաջարկել են ընդունել, որ այն իրենն է, սակայն ինչպես այն ժամանակ, այնպես էլ ներկայումս պնդում է, որ իր մոտ որևէ դեղահաբ չի եղել, որևէ կապ կամ տեղեկություն ան•ամ չունի, թե դա ումն է և ինչպես է հայտնվել: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ եղելությունը, ավելացնելու բան չունի: Եղբորը ձեռքի շարժումով հեռվից է ողջունել, նա իրեն չի մոտեցել /հատոր 10, •.թ. 97, 130-133, 203, 220/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Սեր•եյ Ավետիսյանինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Տի•րան Ֆրունզի Պողոսյանի նախաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ոստիկանության համակար•ում ծառայում է 2009թվականից, իսկ որպես ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀՎ օ/լ ծառայում է 2013թվականի մարտ ամսից: 2014թվականի հունվարի 18-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական •ործի շրջանակներում, օպերատիվ հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Գրի•որի Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի մեքենայով •տնվում է Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում: Անմիջապես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանի և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ մի քանի աշխատակիցների հետ, որոնց մնացած տվյալները չի հիշում, •նացել են վերը նշված վայրª Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Հասնելով ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, դիմացի մայթին վերը նշված մեքենայով կան•նած նկատել է Ս.Ավետիսյանին, ում մեքենան ուղղված է եղել դեպի Կիևյան փողոց: Ուշադրություն չ•րավելու համար ինքն ու Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներից մեկը, նկատելով, որ ինչ-որ երիտասարդ նստել է նրա մեքենան, մոտեցել են մեքենայինª ինքը վարորդի կողմից, իսկ մյուս աշխատակիցը առջևի աջ դռան մոտից: Մոտենալով մեքենային և համոզվելով, որ ղեկին Սեր•եյն է, հանել է վկայականը, բացել և մոտեցրել է ապակուն ու ներկայացել որպես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակից: Նույն պահին Սեր•եյը ներսից փակել է մեքենայի դռան փականները, ՚խոդիՙ •ցել շարժիչը և բացականչելով ՚միլիցեքը, թռանքՙ, մեքենան կտրուկ դեպի ձախ է վարել, սակայն ինքը մեքենայի տակ չընկնելու նպատակով կախվել է մեքենայի ձախակողմյան հատվածից, բռնվելով տանիքի ՚սպոլեթներիցՙª վահանակներից, իսկ Սեր•եյը շարունակել է վարել մեքենան դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ: Ինքը մի ձեռքով թակել է վարորդի դռան ապակին և պահանջել է կան•նեցնել մեքենան և ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, սակայն թեքվելով Օրբելի փողոց, Սեր•եյը մեքենան ընդհուպ մոտեցրել է հանդիպակաց ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենային, իրեն երկու մեքենաների միջնամասում սեղմելու նպատակով, սակայն ինքը անմիջապես բարձրացել է մեքենայի տանիքի վրա և պառկելª մի ձեռքով բռնելով ՚սպոլեթիցՙ, իսկ ձախ ձեռքով հարվածել է վարորդի դռան ապակուն, ինչից այն կոտրվել է, որպեսզի կարողանա ստիպի Սեր•եյին կան•նեցնել մեքենան, սակայն վերջինս սկսել է կտրուկ աջ և ձախ մանևրել, ինչից ձախ կողմի սպոլեթը պոկվել է, իսկ ինքը մեքենայի տանիքից ընկել է ասֆալտի վրա և ստացել մարմնական վնասվածքներª •լխի և ձախ ոտքի շրջանում, ինչպես նաև այլ քերծվածքներ այլ հատվածներում: Այնուհետև զան•ահարել է Վաղինակին և հայտնել իր տեղը, որից հետո վերադարձել են բաժին: Կատարվածի մասին զեկուցել է վերադասին, ապա դիմել է ՚Արմենիաՙ ԲԿª բուժօ•նության, որտեղ ստացել է առաջին բուժօ•նություն և դուրս է •րվել: Նշում է, երբ ինքը վայր է ընկել, տեսել է, որ Սեր•եյը Օրբելի փողոցից թեքվել է դեպի աջª սեփական տների ուղղությամբ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը իր ներկայանալուց հետո մեքենան կտրուկ վարել է դեպի ձախª այսինքն իր ուղղությամբ և իր կողմից մեքենայից չկախվելու դեպքում ինքը կարող էր վրաերթի ենթարկվել մեքենայի ձախակողմյան միջնամասով, ուստի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետին ուղղված զեկուցա•րում նշել է, որ ցանկացել է իրեն վրաերթի ենթարկել: Ոստիկանության մյուս աշխատակիցները, երբ ինքն ու վարչության աշխատակիցը մոտեցել են մեքենային, •տնվել են սուպերմարկետի մոտ, իսկ դեպքից հետո չի կարող ասել, թե նրանք որտեղ են •տնվել: Ս.Ավետիսյանի մեքենային մոտենալուց և ներկայանալուց հետո պահանջել է, որ նա դուրս •ա մեքենայից, սակայն նա չի ենթարկվել և հետո տեղի է ունեցել այն ամենը ինչն արդեն վերը նկարա•րեց: Իրեն հայտնի չի եղել, թե ով է նստած եղել Ս.Ավետիսյանի կողքին և նրանք որևէ •ործողություն չեն կատարել: Այդ անձին տեսնելու դեպքում կճանաչի: Մինչ իր և Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օ/լ Հայկի կողմից Ս.Ավետիսյանի ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենային մոտենալը, այն կայանված է եղել Կիևյան փողոցի ձախակողմյան հատվածումª դեպի կամուրջի ուղղությամբ, ՚Սասՙ սուպերմարկետի անմիջապես դիմացի մայթում, ճանապարհի երթևեկելի մասից մոտ 3մետր հեռավորության վրա դեպի շենքեր, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ: Մեքենայի դիմացը եղել է ամբողջությամբ ազատ և որևէ խոչընդոտ չի եղել, իր մոտենալուց հետո նա կարող էր մեքենան վարել միան•ամից դեպի ճանապարհ, մեքենան առանց որևէ կողմ մանևրելու, սակայն վերջինս իր կողմից ներկայանալուց և մեքենայից դուրս •ալու պահանջ ներկայացնելուց հետո, անմիջապես կենտրոնական փականով փակել է դռները, ՚խոդիՙ •ցել մեքենան և վարել այն դեպի ձախ, որտեղ կան•նած է եղել ինքը, ինչից հետո ինքը կան•նել է մեքենայի ՚պադմոշկայինՙª կան•նակին, որպեսզի չենթարկվեր վրաերթի /հատոր 1 •.թ. 80-82, 171-172, 189/:
Գործով վկա Վաղինակ Հովհաննեսի Հայրապետյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թվականից ծառայում է ՀՀ Ոստիկանությունում, իսկ ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2009թվականից: ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ–ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014թվականի հունվարի 17-ին ժամը 19:00-ին ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28շենքի բակից թմրանյութ օ•տա•ործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվլաներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում •տնվող ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի շրջակայքում։ Ստացված օպերատիվ տվլաներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ աշխատակիցների և ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ o/լ Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայրª ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի դիմացի հատվածում ճամփեզրից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված նկատել են վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենան վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս 1երիտասարդ: Ինքն ավտոմեքենան կայանել է ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի դիմացի հատվածում, իսկ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ ավա• օ/լ Հ. Ալիխանյանն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանը անմիջապես մոտեցել են մեքենային: Որպեսզի կարողանան աննկատ մոտենալ ավտոմեքենային և բերման ենթարկեն Ս.Ավետիսյանին, նրանց մոտեցել են միայն Տ. Պողոսյանն ու Հ. Ալիխանյանը: Հ. Ալիխանյանը մոտեցել է մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ. Պողոսյանը ձախ կողմից: Նկատել է, որ երկուսով •րպաններից հանել են ծառայողական վկայականներն ու մոտեցրել ավտոմեքենայի լուսամուտներին, քանի որ դռնակն ու լուսամուտները եղել են փակ: Այնուհետև նկատել է, որ տղաներն ինչ-որ զրույցի մեջ են մտել մեքենայի մեջ նստած անձանց հետ: Վայրկյաններ անց Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ՚խոդիՙ է •ցել շարժիչը և վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կան•նել է մեքենայի կան•նակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակից: Երբ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, իսկ Տ. Պողոսյանը կան•նած է մնացել մեքենայի կան•նակին, ինքը կան•նած է եղել մեքենայի դիմացն ուղղված դեպի Կիևյան կամրջի ուղղությամբ, անմիջապես •ործի է •ցել մեքենան և շրջադարձ կատարելով սկսել հետապնդել Ս.Ավետիսյանի կողմից վարած մեքենային: Քանի որ ցերեկային ժամ էր և երթևեկությունը ծանրաբեռնված էր, մինչև իր կողմից շրջադարձ կատարելը, Ս.Ավետիսյանը հասցրել էր արդեն իրենից հեռանալ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանի կողմից մեքենան վարելուց հետո նրա հետևից վազել է Հ.Ալիխանյանը, ինքը շրջադարձ կատարելով մոտեցել է նրան և իրենք շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զան•ահարել է Տ.Պողոսյանը և տեղեկացրել, որ •տնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո •նացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս •լուխն արյունոտված է: Տ.Պողոսյանը պատմել է, որ ընթացքի ժամանակ, իրեն մեքենայի վրայից •ցելու նպատակով Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիքին, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կան•նեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկել, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է •ետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ դեպքի մասին զեկուցել են բաժնի ղեկավարությանը, ապա Տ.Պողոսյանը դիմել է ՚Արմենիաՙ ՀԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և •տնվել է իրենց օպերատիվ տեսադաշտում և նրան ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում տեսել են, որ մեքենայի ղեկին Սեր•եյ Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և վերջինս վրաերթի չենթարկվելու պատճառով կան•նել է մեքենայի կան•նակին, տվյալ պահին մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան •տնվել է ճանապարհից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրա, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ և հնարավորություն է ունեցել ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս •ալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կան•ներ կան•նակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր /հատոր 1 •.թ. 176-177/:
Գործով վկա Հայկ Արշալույսի Ալիխանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թվականից աշխատում է ՀՀ Ոստիկանությունում, իսկ ներկայիսª ՀՀ ՈստիկանությանԱրաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավա• օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2013թվականի հունվար ամսից: ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014թ. հունվարի 17-ին ժամը 19:00-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28շենքի բակից թմրանյութ օ•տա•ործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում: Ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներ Վ.Հայրապետյանի և Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայր: Անմիջապես ՚Սասՙ սուպերմարկետի դրմացի հատվածում, ճամփեզրից մոտ 3մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված է եղել վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենանª վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս 1երիտասարդ: Ինքն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանը անմիջապես մոտեցել են մեքենային, ինքը մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ.Պողոսյանը ձախ կողմից: Երկուսով, •րեթե միաժամանակ հանել են իրենց վկայականները, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ Տ.Պողոսյանը նաև որպես Արաբկիրի ՈԲ աշխատակից, պահանջել են բացել մեքենայի դռները և իջնել: Նույն պահին Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ներսից փակել է դռները կենտրոնական փականով, ՚խոդիՙ է •ցել շարժիչը և մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, այսինքն վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կան•նել է մեքենայի կան•նակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակիցª միաժամանակ բարձրաձայն պահանջելով կան•նեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չենթարկվելով օրինական պահանջներին վարել է մեքենան ու հեռացել, իսկ Տ.Պողոսյանը մնացել է մեքենայի վրա: Ինքը անմիջապես վազել է մեքենայի հետևից բղավելով, որ կան• առնի, սակայն Ս. Ավետիսյանը կան• չի առել: Այդ ժամանակ ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ մյուս օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանը և իրենք մեքենայով շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զան•ահարել են Տ. Պողոսյանին և տեղեկացել, որ նա •տնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո •նացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս հա•ուստները փոշոտված են, իսկ •լուխը արյունոտված: Տ. Պողոսյանը պատմել է, որ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիք, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կան•նեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկել, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է •ետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ վերջինս դեպքի մասին զեկուցել է բաժնի ղեկավարությանը, ապա դիմել է ՚Արմենիաՙ ՀԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և •տնվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների օպերատիվ տեսադաշտում և վերջիններս Սեր•եյ Ավետիսյանին ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում նրանք հայտնել են, որ մեքենայի ղեկին Սեր•եյ Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան •տնվել է ճանապարհից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրաª դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ և հնարավորություն ուներ ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս •ալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կան•ներ կան•նակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր: Իրենց մոտենալու ժամանակ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակից Վ.Հայրապետյանը կան•նած է եղել դեպի կամրջի ուղղությամբ Կիևյան փողոցի աջակողմյան հատվածում, սակայն, թե որտեղ է եղել դեպքի կատարման ժամանակ և ականատես եղել է արդյոք, թե ոչ, չի կարող ասել, քանի որ Ս.Ավետիսյանի կողմից մեքենան վարելուց հետո ինքը վազել է մեքենայի հետևից մոտ 200մետր, սակայն չկարողանալով հասնել կան• է առել, որից հետո է միայն Վ.Հայրապետյանը մոտեցել իրեն /հատոր 1 •.թ. 174-175/:
Գործով վկա Մարիաննա Ռուբենի Հարությունյանի նախաքննության ընթացքում 18.01.2014 թվականին տված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սեր•եյ Ավետիսյանի կինըª 1999թվականից: 2004թվականին ամուսինը դատապարտվել է ազատազրկման ավազակային հարձակում կատարելու համարª 8տարի ժամակետով: 2010թվականին Սեր•եյը պատժից վաղաժամկետ ազատվել է: Դեռևս նրա պատժի կրման ընթացքում տեղեկացել է, որ նա թմրանյութ է օ•տա•ործում: Պատժից ազատվելուց հետո, ամուսնու վարքա•ծում նրա բնավորությանը ոչ բնորոշ •ծեր է նկատել և հասկացել է, որ նա շարունակում է թմրանյութ օ•տա•ործել, թեև երբեք իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել: Սկսել է պայքարել դրա դեմ, հաճախակի զրույցներ է ունեցել նրա հետ, հաճախ խնդրել է տանը մնալ, դրսից կտրվել և զբաղվել օ•տակար այլ բանովª շեղվելու համար: Արդեն 2011թվականի սկզբներին Սեր•եյը դադարել է թմրանյութ օ•տա•ործել և դարձել է նախկինի պես ուշադիր և հո•ատար: Վստահ է, որ դադարել էր, քանի որ ինքը Հոլանդիայից իր հետ բերել էր համապատասխան տեստեր, ուստի հաճախ ստու•ել է և համոզվել, որ չի օ•տա•ործում: 2012թվականի ամռանը Սեր•եյը աշխատելու նպատակով մեկնել է ՌԴ և վերադարձել է 2013թվականի •արնանը: Քանի որ արդեն վստահ է եղել, որ նա թմրանյութ չի օ•տա•ործում ու նա նույնպես հավաստել է դա, իսկ ինքն էլ որևէ տարօրինակություն չի նկատել, այդ պատճառով չի ստու•ել նրա կողմից թմրանյութ օ•տա•ործելու փաստը տեստերով: Ոստիկանություն ներկայանալուց հետո տեղեկացել է, որ ամուսինը փնտրվում է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար: Այդ կապակցությամբ կարող է միայն հայտնել, որ տեղեկություն չունի նրա կողմից թմրանյութ ձեռք բերելու կամ վաճառելու մասին: Սեր•եյը երբևէ իր ներկայությամբ այդ թեմաներով չի խոսել, իր հետ եղած ժամանակահատվածում իր համար կասկածելի հեռախոսազան•եր չեն կատարվել, քանի որ ինքը աշխատում է և առավոտից մինչ երեկո •տնվում է աշխատանքի վայրում, ուստի չի կարող ասել, թե նա ինչով է այդ ժամանակահատվածում լինում զբաղված, իրեն ասել է, որ •տնվում է տանը: Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ հստակ իմացել է, որ նա թմրանյութ է օ•տա•ործում, տեղյակ չի եղել, թե ինչ տեսակի է, որտեղից է ձեռք բերում, որտեղ և ինչ եղանակով է այն օ•տա•ործում: Կրկին նշում է , որ մինչ ՌԴ մեկնելը նա դադարել էր թմրանյութ օ•տա•ործել: Ներկայումս Սեր•եյը ժամանակ առ ժամանակ վարում է իր անվամբ •րանցված, սակայն մորեղբորը պատկանող ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենան: Այսօր մորեղբոր մեքենան Սեր•եյը վերցրել էր, որպեսզի Կոմիտաս պողոտայում •տնվող իր ծանոթի արտադրամասից ցախ բերեր տուն: Տանից դուրս է եկել ժամը 15.00-ի սահմաններում և այնուհետև ժամը 15.30-ի սահմաններում ցախը բերել և դատարկել է տանը, ապա կրկին դուրս է եկել 16.40-ի սահմաններում: Մայրիկի տան 26-46-25հեռախոսահամարից զան•ահարել է Սեր•եյի /091/00-69-97համարին, սակայն նա անհասանելի է եղել: Երբ հրավիրվել է ոստիկանություն, տեղեկացել է, որ Սեր•եյին ցանկացել են բերման ենթարկել, սակայն նա դիմադրություն է ցույց տվել և դիմել է փախուստի: Որևէ այլ տեղեկություն Սեր•եյի մասին և սույն •ործի մասին իրեն հայտնի չէ: Արդեն մի քանի ամիս է Սեր•եյը օ•տա•ործում է /091/00-69-97հեռախոսահամարը, որը •րանցված է իր անվամբ: Մինչ այդ նրա կողմից օ•տա•ործված համարը չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ այն եղել է բիլայնի քարտ և կրկին •րանցված է եղել իր անունով /հատոր 1 •.թ. 45-47/:
Գործով վկա Երվանդ Մարտիրոսի Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում 19.01.2014թվականին տված ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն է պատկանում ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենանª 2008թվականի սեպտեմբեր ամսից: Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամների հետ •տնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից իր թույլտվությամբ երբեմն օ•տվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուարդը և նրա ամուսին Սեր•եյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ •տնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի ար•ելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սեր•եյը: Վերջին ան•ամ ՌԴ է մեկնել 2013թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, •իշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սեր•եյը զան•ահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի •տնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ •նացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում •տնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սեր•եյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: Ինչ վերաբերվում է սույն քրեական •ործին, ապա այդ կապակցությամբ իրեն որևէ բան հայտնի չէ, տեղյակ չէ Սեր•եյը թմրանյութ օ•տա•ործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքա•ծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին ան•ամ Սեր•եյը իր մեքենան վերցրել է 18.01.2014թվականինª ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար, որից հետո տեղի է ունեցել այն ինչ նշել է վերը: Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել /հատոր 1 •.թ. 56-57/:
* Զննություն կատարելու մասին 19.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ կոտրված է ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախակողմյա եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը /հատոր 1 •.թ. 58-63/:
* ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված նյութերը ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 2 •.թ. 197-198/:
* Դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 05.02.2014թվականի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 13.01.2014թվականի դրությամբ •նահատվում է 65.000ՀՀ դրամ /հատոր 1 •.թ. 127-129/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության 03.02.2014թվականի թիվ 177եզրակացությամբ այն մասին, որ Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները •լխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի /ներկայումս սպիներ/, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են կտրված վերքըª սուր, կտրող, մնացածըª կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարա•րված հան•ամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով /հատոր 1 •.թ. 118-119/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Բակլաչևինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում 18.01.2014 թվականին որպես կասկածյալի, 22.01.2014թվականին որպես մեղադրյալի տված ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ և իրենց ծանոթացման հան•ամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմա•ծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի հարևան մասում •տնվող շենքում, որի հասցեն չ•իտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն •տնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական ան•ամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում •տնվող ՚Մարկոպոլոՙ սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են ՚շեն•են վիզաներիՙ •րանցման կար•ից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զան•ել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են ՚Լադաՙ ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի ՚Տոյոտա Քեմրիՙ մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ ՚շեն•են վիզաՙ: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքը այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զան•ել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զ•ում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներ•ործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զան•ել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ ՚կայֆՙ տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտան•ավոր չէ այն, իսկ Գեղամը ասել է, որ այն վտան•ավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ •ույնի կտոր: Այդ ան•ամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրը այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զ•ալ, զան•ահարել է Գեղամինª /055/23-41-01 թե /077/27-97-86հեռախոսահամարից Գեղամի /099/17-32-27հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո իր հիշելով մինչև 2013թվականի դեկտեմբերի 20-ը ինքը շուրջ 8ան•ամ 30000ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ •նել է նույն դեղահաբի 1/2մասը, իսկ երկու ան•ամ էլ •նել է 1ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օ•ոստոս ամիսներին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սեր•ո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր •նալուց հետո Սեր•ոյից ձեռք բերի դեղահաբը: Նշում է, որ իրեն դեղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամը իրեն ասել է, որ դեղահաբը հանդիսանում է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օ•տա•ործել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և մի քանի ան•ամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օ•տա•ործել: Իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ից մինչև 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում Սեր•ոյից 1, 2, կամ 3օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60հազար կամ 55հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սեր•ոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40ան•ամ, սակայն, թե որքան ան•ամ է վերցրել կես և որքան ան•ամ ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օ•տա•ործման նպատակով: Երբևէ, որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սեր•ոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զան•ել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ կետո զան•ել և տվել են այն: Սեր•ոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբեկյան փողոցներում: Նրա ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սեր•ոյի մեքենան ՚բեժՙ •ույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սեր•ոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չ•իտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը •իտի, քանի որ մի քանի ան•ամ նրանց տուն են •նացել և միասին ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Այդ ան•ամները Սեր•ոն ինքն է ներարկել իրեն: Նշում է, որ Սեր•ոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սեր•ոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օ•տա•ործել թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Սեր•ոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 16.01.2014թվականին: Ինքը ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր /055/23-41-01 համարով զան•ել է Սեր•ոյի /091/00-69-97հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2հատ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օ•տա•ործել է, մյուսը հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի •րպանում, հետա•այում օ•տա•ործելու նպատակով: 2014թվականի հունվարի 17-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: Հայտնում է, որ Սեր•ոն մոտ 38-40տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մու• •ույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմա•ծերը այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սեր•ոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զան•երի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը /հատոր 1 •.թ. 32-36, 91-92/:
17.03.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովի որպես մեղադրյալի լրացուցիչ տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական •ործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013թվականի ամռանը մոտ 4ան•ամ իրեն հյուրասիրել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ դրանից հետո մինչ նրա կողմից ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10ան•ամ •նել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սեր•ոյի հետ: Այն, որ իր ցումունքում նախկինում նշել է, որ 2013թվականի օ•ոստոս ամսին է Գեղամից թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևը ՀՀ սահմանը հատել է 10.07.2013թվականին, դա պայմանավորված է նրանով, որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է ամիսները շփոթած լինի: Իրեն ներկայացված ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայի զննության արձանա•րությանը կից և դատաապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածները ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սեր•ոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված ՚Ջիպՙ մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը: Տան պայմաններում համակար•չով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար ՚սայտերՙ է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակար•չային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է •ումարներ, տվյալ •ումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: Նշում է, որ նաև մոտավոր է նշել, որ մոտ 10ան•ամ Գեղամից և մոտ 40ան•ամ էլ Սեր•ոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե քանի ան•ամ: Սեր•ոյին մշտապես զան•ել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չի եղել, որ Սեր•ոն իրեն տվել է թմրանյութ, հաճախ եղել են դեպքեր, որ զան•ել է Սեր•ոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե ոչ, որից հետո էլ զան•ել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած, որ զան•երի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զան•երի ժամանակª ոչ: Իր սկզբնական ցուցմունքներում չի հիշել այն հան•ամանքը, որ իր հիշելով Սեր•ոն 2013թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզան•ի և եթե իրեն անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրի Կիևյան փողոցում ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրի: 16.01.2014թվականին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է •ումարը և խնդրել իր համար 2հատ թմրանյութի դեղահաբ բերի: Նա ասել է, որ մոտ մեկ ժամից նույն վայրը •նա: Ինքը •նացել է, կրկին հանդիպել է նրան, նա եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել, այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել է, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել /հատոր 1 •.թ. 198-200/:
09.07.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում որպես վկայի տված ցուցմունքով այն մասին, որ Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15 տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: /093/57-70-70հեռախոսահամարը իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամը իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զան•ահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե ՚փակել չտա այս •ործըՙ իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերըª ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սեր•ոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում •տնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահան•ստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի /հատոր 2 127-129/:
* Անձին բերման ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը /հատոր 1 •.թ. 3/:
* Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով /հատոր 1 •.թ. 4/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությամբ այն մասին,որ փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Ծանոթությունª հետազոտությամբ ծախսվել է դեղահատի 0.17•րամ /հատոր 1 •.թ. 12-14/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 18.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013թվականի օ•ոստոսի վերջից 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս շուրջ 40ան•ամ ձեռք է բերել ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութի հաբ /հատոր 1 •.թ. 38/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.02.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին և հայտարարել, որ Բակլաչևը շուրջ 4ան•ամ հյուրասիրել է, դրանից հետո շուրջ 10ան•ամ •ումարի դիմաց վաճառել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ /հատոր 1 •.թ. 147-148/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ /հատոր 1 •.թ. 134-135/:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ. 103-104/:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ.105-106/:
*Մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներով/հատոր 1 •.թ.227-243/:
*Մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությամբ /հատոր 2 •.թ. 188-189/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Գեղամ Բակլաչևինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով վկա Գա•իկ Գարե•ինի Մաթևոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատւմ է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի 3-րդ ջոկի հրամանատար: 2015թվականի հուլիսի 29-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սկսվել է իրենց աշխատանքը: Ժամը 11.00-ի սահմաններում իր •լխավորությամբ պահակախումբը, որի կազմում այդ օրը ընդ•րկված են եղել Արթուր Իլոյանը, Էդ•ար Գասպարյանը, Սամսոն Բադալյանը, 064 II 02 հ/հ ՚Ուազՙ մակնիշի մեքենայով եղել են ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի մոտ, որպեսզի այնտեղից Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխեն Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին: Իրենք ՔԿՀ-ում մինչև տեղափոխելը խուզարկության սենյակում պարտադիր խուզարկում են յուրաքանչյուր կալանավորի: Այդ օրը առանձին-առանձին խուզարկել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դրանից հետո նրանց երկուսին ժամը 12.00-ի սահմաններում ՔԿՀ-ից տեղափոխել են դատարան: Դատական նիստը սկսվելու էր ժամը 13.00-ին, սակայն իրենք դատարան են հասել ժամը 12.30-ի սահմաններում: Ինչպես կար•ն է նրանց դատարան են բերել և տեղավորել են առաջին խցում: Մինչև նրանց խուց տեղավորելը կար•ադրիչներից մեկի մասնակցությամբ խցի հանձնում-ընդունում են անում, այսինքն նրա ներկայությամբ խուզարկում և ստու•ում են ամբողջ խուցը, որպեսզի համոզվեն ամբողջությամբ դատարկ է և արդյոք օտար առարկաներ կան, թե ոչ, իսկ դրանք հայտնաբերելու դեպքում կամ հանձնարարում են, որպեսզի մաքրեն, կամ եթե ար•ելված առարկա են •տնում, ապա զեկուցա•իր և արձանա•րություն են կազմում: Նշված օրը սովորականի նման խուզարկել և ընդունել են խուցը, որտեղից որևէ օտար իր չեն հայտնաբերել: Քանի որ նրանց անձնական •ործերում նշված չի եղել ՚մեկուսացումՙ, այդ պատճառով երկուսին մեկ խցում են պահել: Ժամը 13.00-ին նիստը սկսվել է և իրենց ասել են, որ կալանավորներին տեղափոխեն դահլիճ: Խցից հանելուց ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին և տեղափոխել են դահլիճ: Դահլիճ բարձրացնելուց հետո հանել են ձեռնաշղթաները, որպեսզի մասնակցեն դատական նիստին: Այդ ժամանակ նիստի բոլոր մասնակիցները զբաղեցրած են լինում իրենց տեղերը, այդ թվում նաև դատավորը: Քանի որ նույն •ործով եղել են երկու կալանավոր, ինքը պահակախմբի ավա•ն է եղել, հրահան•ել էր Սամսոն Բադալյանին և Էդ•ար Գասպարյանին դատական նիստի ընթացքում հսկեին Ս.Ավետիսյանին, իսկ ինքն ու Ա.Իլոյանըª Գ.Բակլաչևին: Նիստերի դահլիճում Գ.Բակլաչևը նստել էր իր պաշտպանի կողքին, իսկ Ս.Ավետիսյանը նստել էր մեջքով դեպի դահլիճըª իր պաշտպանի կողքին: Նիստը տևել է 5-7 րոպե և նիստը ավարտվելուց հետո բոլոր մասնակիցները ոտքի են կան•նել և, քանի որ Ս.Ավետիսյանը մոտ է •տնվել դահլիճում հավաքվածներին, հավաքվածները առաջ են եկել դեպի նրան և ցանկացել են շփվել, քանի որ հավաքվածները շատ են եղել և վտան• կար, որ Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը երկուսով չէին կարող կանխել հարազատների հետ անմիջական շփումը, բոլորը առաջ էին եկել, ինքը որպես պահակախմբի ավա• Ա.Իլոյանին ասել է, որ առաջ •նա և օ•նի խմբի մյուս անդամներին: Այդ նույն ժամանակահատվածում Գ.Բակլաչևը մի փոքր մի քայլ դեպի դահլիճ է •նացել և ձեռքը երկարացնելով բարևել է դահլիճում կան•նած և առաջ եկած երիտասարդ մի տղայի, որը նույնպես ձեռքը երկարացրել էր: Ինքը տեսել է, որ նրանց ձեռքերը միմյանց կպան և հենց այդ պահին անմիջապես նրա ուսից քաշելով մի կողմ է բերել Գ.Բակլաչևին: Այդ ժամանակ իր մոտ կասկած է առաջացել, որ բարևելու ընթացքում հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեին նրան, քանի որ նա շատ էր խառնվել իրար, ինքը բռնել է նրա ձեռքերը և տեսել է, որ ափերի մեջ այդ պահին բան չի եղել: Անմիջապես ձեռնաշղթա է հա•ցրել և փորձել է նրան տեղափոխել խուց, որպեսզի կասկածները փարատելու համար անձնական խուզարկության ենթարկի նրան: Այդ ժամանակ մյուս ուղեկցողները Ս.Ավետիսյանին նույնպես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և երկուսին տեղափոխել են խուց, որտեղ երկուսով մտել են խուց և մինչև պետք է խուզարկեին Գ.Բակլաչևը տարօրինակ շարժումներ է կատարել և ձեռնաշղթաները հա•ին ձեռքերը երկարել է դեպի ձախ •րպանը և այնտեղից հանելով փայլաթիթեղով ինչ-որ բան •ցել է ոտքերի կողքինª լվացարանի դիմաց: Քանի որ այնտեղ ներկա •տնվող և նաև իրենց աշխատանքը վերահսկող ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ, ծառայության պետ Ա.Հովհաննիսյանը, նաև մյուս ուղեկցող տղաները մնացել էին, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է փայլաթիթեղի մեջ և խուզարկեն նրանց, ինքն ու Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել այնտեղից, որպեսզի •տնեն այն երիտասարդին ով ձեռքով բարևել էր Բակլաչևին, քանի որ միայն նա կարող էր բան փոխանցած լիներ, բացի նրանից այլ անձ չէր մոտեցել Բակլաչևին և նրա հետ շփում չէր ունեցել: Դուրս •ալով դատարանի մուտքից, աստիճանների ներքևում կան•նած տեսել են այն երիտասարդին, ով բարևել էր Բակլաչևին: Նա կան•նած հեռախոսով է զրուցել, երբ մոտեցել են և նրան հրավիրել, որ իրենց հետ մտնի դատարան: Նա ասել է, որ սպասեն խոսի վերջացնի: Այդ ընթացքում նա խուճապի է մատնվել և մի փոքր զրուցելուց հետո •րպանից հանել է •ումար և փոխանցել է ինչ-որ անձնավորության և դատարանից դեպի ձախ իջել: Իրենք դեռևս չեն իմացել թե նա Բակլաչևին ինչ էր փոխանցել, որի պատճառով նրան դեռևս հսկել են: Մինչև պարզվեր, թե ինչ է փոխանցել, այդ ընթացքում հասել են դատարանի կողային հատված, որտեղ հավաքված են եղել նիստին ներկա Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի հարազատները: Այդ երիտասարդին առաջարկել են որպեսզի սպասի, նաև ինքը նրա ձեռքը բռնել է, որպեսզի սպասի և չհեռանա, նա կտրուկ շարժում է արել այդ պահին և ազատվել է իր ձեռքից, իսկ հարազատները կան•նել են իրենց միջև և պահանջել, որ հան•իստ թողնեն այդ տղային: Այդ ընթացքում այդ տղան ազատվելով իրենցից սկսել է փողոցով արա• ներքև իջնել: Նկատելով, որ իրենք հետապնդում են նրան, նա սկսել է վազել փողոցով ներքև, իրենք վազելով հետապնդել են նրան և նա փողոցով իջնելով ներքև է թեքվել, աջ վազելով բարձրացել է մինչև եկեղեցի և այնտեղից թեքվելով դեպի ձախª անհետացել է շենքերում: Իրենք նրա հետևից ման են եկել ամբողջ տարածքը, սակայն այլևս չեն •տել: Երբ վերադարձել են դատարան, Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ փայլաթիթեղի մեջ եղել է սպիտակ •ույնի մանրացված դեղահաբեր, վրան առկա է եղել ՚Բ8ՙ դրոշմը, ինքը այդ մասին զեկուցա•իր է կազմել և դիմել ոստիկանություն: Համոզված է, որ այդ դեղահաբերը Բակլաչևին փոխանցել է հենց այդ երիտասարդը, ով դիմել էր փախուստի, քանի որ ինչպես տեղափոխման ընթացքում այնպես էլ նիստերի դահլիճում նրան այլ անձ չի մոտեցել և հետևաբար չէին կարող նրան բան փոխանցել: Իսկ տեղափոխությունից առաջ, թե նրա •րպանները, թե իրեն ամբողջությամբ խուզարկության են ենթարկել և նրա մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Խուցը ընդունել-հանձնելիս նույնպես ամբողջությամբ դատարկ է եղել: Փախուստի դիմած անձը կլիներ մոտավորապես 28-33տարեկան, հասակը 1.65-1.75, հա•ին եղել է կապույտ ջինս, սպիտակ կիսաթև մայկա, որի վրա իր հիշելով •րառումներ չի եղել, մազերը բաց շա•անակա•ույն, ճակատը բավականին լայն, խիտ հոնքերով, աչքերի •ույնը չի հիշում, քթի և բերանի կառուցվածքը հստակ չի կարող նկարա•րել: Դեմքը փոքր-ինչ կլորավուն և նրան տեսնելու դեպքում հաստատ կարող է ճանաչել, քանի որ խոսացել է և տարբեր կողմերից նրան տեսել է: Իր ներկայությամբ հավաքվածները որևէ անուն չեն տվել և իր մոտ անուն չի տպավորվել: Իրենց ծառայողական պարտականությունները չեն խախտել և •ործել են պատշաճ ընթացակար•ով, չնայած ստեղծված խառնաշփոթային իրավիճակին: Իրենց կողմից դահլիճում •տնվելու ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանը միշտ •տնվել է խցերի մոտ, քանի որ խցերը ընդունել-հանձնելուց հետո ոչ մեկ իրավունք չունի իրենցից բացի •տնվել այնտեղ: Ավելացնում է, որ չէր հիշում, որ Սամսոն Բադալյանը նույնպես դուրս է եկել իր և Արթուրի հետ դատարանի դիմաց: Իր մոտ տպավորվել էր, որ երկուսով են դուրս եկելª ինքն ու Արթուրը, քանի որ հենց սկզբից երկուսով են բարձրացել վերև, Սամսոնը հետո է միացել իրենց: Սամսոնը ասաց, որ ինչ-որ մասնատված հաբեր են: Իրենք պատկերացում չեն ունեցել, որ դա թմրամիջոց է, մինչև տեղեկացել են, որ այդ հաբերը կարող է թմրամիջոց լինեն, վերը նշված սպիտակ վերնաշապիկով տղան դիմել էր փախուստի /հատոր 10 •.թ. 29-32, 186-187/:
Գործով վկա Արթուր Ռաֆայելի Իլոյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատւմ է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 3-րդ ջոկի ոստիկան: 2015թվականի հուլիսի 29-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սկսվել է իրենց աշխատանքը: Ժամը 11.00-ի սահմաններում Գա•իկ Մաթևոսյանի •լխավորությամբ պահակախումբը, որի կազմում այդ օրը ընդ•րկված են եղել ինքը, Էդ•ար Գասպարյանը, Սամսոն Բադալյանը, 064 II 02 հ/հ ՚Ուազՙ մակնիշի մեքենայով եղել են ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի մոտ, որպեսզի այնտեղից Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխեն Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին: Իրենք ՔԿՀ-ում մինչև տեղափոխելը խուզարկության սենյակում պարտադիր խուզարկում են յուրաքանչյուր կալանավորի: Այդ օրը առանձին-առանձին խուզարկել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դրանից հետո նրանց երկուսին ժամը 12.00-ի սահմաններում ՔԿՀ-ից տեղափոխել են դատարան: Դատական նիստը սկսվելու էր ժամը 13.00-ին, սակայն իրենք դատարան են հասել ժամը 12.30-ի սահմաններում: Ինչպես կար•ն է նրանց դատարան են մտցրել և տեղավորել են առաջին խցում: Մինչև նրանց խուց տեղավորելը կար•ադրիչներից մեկի մասնակցությամբ խցի հանձնում-ընդունում են անում, այսինքն նրա ներկայությամբ խուզարկում և ստու•ում են ամբողջ խուցը, որպեսզի համոզվեն ամբողջությամբ դատարկ է և արդյոք օտար առարկաներ կան, թե ոչ, իսկ դրանք հայտնաբերելու դեպքում կամ հանձնարարում են, որպեսզի մաքրեն, կամ եթե ար•ելված առարկա են •տնում, ապա զեկուցա•իր և արձանա•րություն են կազմում: Նշված օրը սովորականի նման խուզարկել և ընդունել են խուցը, որտեղից որևէ օտար իր չեն հայտնաբերել: Քանի որ նրանց անձնական •ործերում նշված չի եղել ՚մեկուսացումՙ, այդ պատճառով երկուսին մեկ խցում են պահել: Ժամը 13.00-ին նիստը սկսվել է և իրենց ասել են, որ կալանավորներին տեղափոխեն դահլիճ: Խցից հանելուց ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել Գ.Բակլաչևին, Ս.Ավետիսյանին և տեղափոխել են դահլիճ: Դահլիճ բարձրացնելուց հետո հանել են ձեռնաշղթաները, որպեսզի մասնակցեն դատական նիստին: Այդ ժամանակ նիստի բոլոր մասնակիցները զբաղեցրած են լինում իրենց տեղերը, այդ թվում նաև դատավորը: Քանի որ նույն •ործով եղել են երկու կալանավոր, Գ.Մաթևոսյանը պահակախմբին հրահան•ել էր Սամսոն Բադալյանին և Էդ•ար Գասպարյանին դատական նիստի ընթացքում հսկեին Ս.Ավետիսյանին, իսկ ինքն ու Գ.Մաթևոսյանըª Գ.Բակլաչևին: Նիստերի դահլիճում Գ.Բակլաչևը նստել էր իր պաշտպանի կողքինª նիստերի դահլիճի մուտքի դռնից աջ կողմը, իսկ Ս.Ավետիսանը նստել էր մեջքով դեպի դահլիճըª իր պաշտպանի կողքին: Նիստը տևել է 5-10րոպե և նիստը ավարտվելուց հետո բոլոր մասնակիցները ոտքի են կան•նել և, քանի որ Ս.Ավետիսյանը մոտ է •տնվել դահլիճում հավաքվածքներին, հավաքվածները առաջ են եկել դեպի նրան և ցանկացել են նրա հետ կոնտակտի մեջ մտնել, քանի որ հավաքվածները շատ են եղել, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը վտան• կար, որ երկուսով չէին կարող կանխել անմիջական շփումը, ինքը նույնպես առաջ է •նացել, որպեսզի օ•նի խմբի մյուս անդամներին և ծառայությունը պատշաճ կատարեն: Այդ ժամանակ Էդ•արը և Սամսոնը մի կողմ քաշելով բերել են Ավետիսյանին, որից հետո ինքը նկատել է, որ Գ.Բակլաչևը մի փոքր դեպի դահլիճ է տեղաշարժվել և փորձել է հարազատներից մեկին տեսնել և այդ պահին ձեռքը երկարացնելով բարևել է մի երիտասարդ տղայի, որը նույնպես առաջ էր եկել դեպի նրան և բարևելուց հետո Գ.Մաթևոսյանը անմիջապես փորձել է մի կողմ քաշել նրան, սակայն Գ.Բակլաչևը ձեռքերով շարժումներ է կատարել, իբր տաբաթն է ուղղում, իսկ մյուս բարևող տղան անմիջապես հեռացել է դահլիճից: Այդ ժամանակ երկու կալանավորներին ձեռնաշղթա են հա•ցրել և տեղափոխել խուց: Իր մոտ նույնպես կասկած էր առաջացել, որ Գ.Բակլաչևին ինչ-որ բան է փոխանցվել և որոշել են նրան խուզարկեն: Երբ •տնվել է խցում պահանջել են, որ նա դուրս •ա խցից և հենց այդ պահին նա հետ է •նացելª դեպի սանհան•ույցի մաս: Քանի որ այդ ժամանակ ձեռնաշղթաները եղել են նրա ձեռքերին, երկու ձեռքը մի կերպ երկարացրել է դեպի ձախ •րպանը և այնտեղից հանելով փայլաթիթեղյա փաթեթով ինչ-որ բան •ցել է ոտքերի մոտª լվացարանի դիմաց: Քանի որ այնտեղ ներկա է •տնվել նաև իրենց աշխատանքը վերահսկող ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ, ծառայության պետ, ոստիկանության ավա• լեյտենանտ Ա.Հովհաննիսյանը, նաև մյուս ուղեկցող տղաները, նրանք մնացել են այնտեղ, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է փայլաթիթեղի մեջ և խուզարկեն նրանց, ինքն ու Գա•իկը անմիջապես դուրս են եկել այնտեղից, որպեսզի •տնեն այն երիտասարդին ով ձեռքով բարևել էր Բակլաչևին, քանի որ միայն նա կարող էր բան փոխանցած լիներ, բացի նրանից այլ անձ չէր մոտեցել Բակլաչևին և նրա հետ շփում չէր ունեցել: Դուրս •ալով դատարանի մուտքից, աստիճանների ներքևում կան•նած տեսել են այն երիտասարդին, ով բարևել էր Բակլաչևին: Նա կան•նած հեռախոսով է զրուցել, երբ մոտեցել են և նրան հրավիրել, որ իրենց հետ մտնի դատարան, նա ասել է, որ սպասեն խոսի վերջացնի: Այդ ընթացքում նա խուճապի է մատնվել և մի փոքր զրուցելուց հետո •րպանից հանել է •ումար և փոխանցել է ինչ-որ անձնավորության և դատարանից դեպի ձախ է քայլել: Իրենք դեռևս չեն իմացել նա ինչ էր փոխանցել, որի պատճառով նրան դեռևս փորձել են հսկել: Մինչև պարզվեր, թե ինչ է փոխանցել, այդ ընթացքում հասել են դատարանի կողային հատված, որտեղ հավաքված են եղել նիստին ներկա Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի հարազատները: Այդ երիտասարդին առաջարկել են որպեսզի սպասի, նաև Գա•ոն նրա ձեռքը բռնել է, որպեսզի չհեռանա, նա կտրուկ շարժում է արել այդ պահին և ազատվել Գա•ոյի ձեռքից, իսկ հարազատները կան•նել են իրենց միջև և պահանջել, որ հան•իստ թողնեն այդ տղային: Այդ ընթացքում այդ տղան ազատվելով իրենցից սկսել է փողոցով արա• ներքև իջնել: Նկատելով, որ իրենք հետապնդում են նրան, նա սկսել է վազել փողոցով ներքև, իրենք վազելով հետապնդել են նրան և նա փողոցով իջնելով ներքևª թեքվել է աջ, վազելով բարձրացել է մինչև եկեղեցի և այնտեղից թեքվելով դեպի ձախª անհետացել է շենքերի արանքում: Իրենք նրա հետևից փնտրել են ամբողջ տարածքը, սակայն չեն •տել: Երբ վերադարձել են դատարան, Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ փայլաթիթեղի մեջ եղել է սպիտակ դեղահաբեր, որի վրա առկա է եղել ՚Բ8ՙ դրոշմը, այդ մասին զեկուցա•իր է կազմվել և դիմել են ոստիկանություն: Համոզված է, որ այդ դեղահաբերը Բակլաչևին փոխանցել է հենց այդ երիտասարդը, ով դիմել էր փախուստի, քանի որ ինչպես տեղափոխման ընթացքում, այնպես էլ նիստերի դահլիճում նրան այլ անձ չի մոտեցել և հետևաբար չէին կարող նրան բան փոխանցել: Իսկ տեղափոխությունից առաջ, թե Բակլաչևին և, թե Ավետիսյանին խուզարկության են ենթարկել և նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել: Խուցը ընդունել-հանձնելիս նույնպես ամբողջությամբ դատարկ է եղել: Փախուստի դիմած անձը կլիներ մոտավորապես 28-35տարեկան, հասակը 1.65-1.70, հա•ին եղել է կապույտ ջինս, սպիտակ մայկա, սափրված չի եղել, ունեցել է միջին մարմնակազմություն, մազերը բաց շա•անակա•ույն, որի մեջ նաև սպիտակ մազեր էին նկատվում, ճակատը լայն, խիտ հոնքերով, •լխի կառուցվածքը կլորավուն, աչքերի •ույնը չի հիշում, սակայն մու• էր, նրան տեսնելու դեպքում հաստատ կարող է ճանաչել, քանի որ հստակ տպավորվել է իր մոտ: Իր ներկայությամբ հավաքվածները որևէ անուն չեն տվել և իր մոտ անուն չի տպավորվել: Իրենց ծառայողական պարտականությունները չեն խախտել և •ործել են պատշաճ ընթացակար•ով, չնայած ստեղծված խառնաշփոթային իրավիճակին: Իրենց կողմից դահլիճում •տնվելու ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանը միշտ •տնվել է խցերի մոտ, որևէ այլ անձի կողմից չէր կարող ինչ-որ բան հայտնվել խցում, քանի որ ոչ ոք իրավունք չունի իրենցից բացի •տնվել այնտեղ: Կոնկրետ չի հիշում, թե որ պահին է իրենց մոտեցել Սամսոն Բադալյանը/հատոր 10 •.թ. 33-36, 182-183/:
Գործով վկա Արթուր Վլադիմիրի Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ ծառայության պետ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում, Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին ուղեկցող •ումարտակի ոստիկաններª Գա•իկ Մաթևոսյանը, Արթուր Իլոյանը, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից տեղափոխել են Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանª նիստի մասնակցելու: Ինքը նիստերի ընթացքում •տնվել է խցերի հատվածում և հսկել անվտան•ությունը: Դատական նիստն ավարտվելուց հետո Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանն այդ ժամանակ իրեն տեղեկացրել են, որ նիստերի դահլիճում մի երիտասարդ մոտեցել է Գեղամ Բակլաչին և հասցրել է ձեռքով բարևել նրան: Իրենք կասկածում են, որ այդ երիտասարդը ինչ-որ բան է փոխանցել նրան, ինչի պատճառով ցանկանում են զննության ենթարկել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը պահանջել են Գ. Բակլաչևին դուրս •ալ խցից, սակայն նա այդ ժամանակ խցի ներսում ձախ •րպանից հանել է փայլաթիթեղով փաթեթ և •ցել հատակին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը հասկանալով, որ դա Գ.Բակլաչևին է փոխանցել նրան նիստերի դահլիճում բարևած անձը, անմիջապես դուրս են եկել խցերի հատվածից մինչև ինքը, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը պարզեին, թե ինչ է Գ.Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փայլաթիթեղի մեջ: Ինքը Սամսոն Բադալյանի և Էդ•ար Գասպարյանի հետ մտել է խուց, որտեղ վերջիններիս ներկայությամբ ինքը բացել է Գեղամ Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փաթաթված փայլաթիթեղը և դրա մեջ տեսել են մասնատված ինը կտորներով ՚Вՙ և ՚8ՙ դրոշմով սպիտակ •ույնի հաբեր, որի վերաբերյալ զեկուցա•իր է ներակայացրել ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետին: Ժամանել են ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցները և ինքը ներկայացրել է հայտնաբերված հաբերը / հատոր 10 •.թ. 60-62, 180-181/:
Գործով վկա Սամսոն Էդուարդի Բադալյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 1-ին ջոկի վարորդ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին, սովորականի նման •տնվել է աշխատանքի վայրում և ստույ• չի հիշում քանիսին են ուղեկցող պահակախմբով, որի կազմում եղել ենª Գա•իկ Մաթևոսյանը, Էդ•ար Գասպարյանը և Արթուր Իլոյանը, •նացել ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀª կալանավորներին դատական նիստին տեղափոխելու համար, չի հիշում, թե կոնկրետ քանիսին են դուրս եկել այնտեղից և քանիսին են հասել դատարան: Հիշում է, որ այդ օրը Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ում սպասել է բակումª մեքենայի մեջ, մինչև խմբի մյուս անդամները տեղափոխեն կալանավորներին: Քանի որ նույն դատական նիստին մասնակցելու էին երկու կալանավոր, նաև որպես ուղեկցող ինքն էլ է մասնակցել դատական նիստին, Գա•իկը և Արթուրը կան•նած են եղել դահլիճումª Բակլաչևի և պաշտպանների կողքին, իսկ ինքն ու Էդ•արը կան•նած են եղել կենտրոնական հատվածում, որտեղ նստած են եղել Ս.Ավետիսյանը և նրա պաշտպանը: Դատական նիստը այդ օրը շատ կարճ է տևել և նիստի ավարտից հետո դահլիճի առաջին շարքում նստած աղջիկները կան•նել են և մոտեցել են դատարանի քաղաքացիների հատվածը բաժանող ար•ելապատնեշին, քանի որ նստարանը շատ քիփ է ար•ելապատնեշին, նրանք ցանկացել են հարաբերվել Ս.Ավետիսյանի հետ, շփումը կանխելու համար Ս.Ավետիսյանին փորձել են արա• մի կողմ քաշել հեռացնելով նրան մարդկանցից: Կանխելով նրանց շփումը, հավաքվածները փորձում էին ձեռքով բարևել և շփվել Ս.Ավետիսյանի հետ, սակայն իրենք կարողացել են կանխել ֆիզիկական շփումը, որից հետո կալանավորիներին ձեռնաշղթա են հա•ցրել և ուղեկցել դեպի խուց: Այնտեղ Գ.Մաթևոսյանը տեղեկացրել է, որ Գ.Բակլաչևին ինչ-որ մեկը ձեռքով բարևել է և հնարավոր է նրան ինչ-որ բան փոխանցած լինեն, այդ պատճառով ցանկանում է զննություն կատարենª համոզվելու համար, որ նրա մոտ ոչինչ չկա: Իրենք մնացել են խցի դրսում, իսկ Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը մտել են խուց, որպեսզի դուրս բերեն Գ.Բակլաչևին: Բակլաչևը հասկանալով, որ ցանկանում են զննել իրեն, փոքր-ինչ հետ է •նացել և մտել զու•արանի հատվածը փակող մոտ 1մետր բարձրություն ունեցող պատի հետնամասը և, քանի որ Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը նրան շատ մոտ են կան•նած եղել, նկատել են, որ ձախ •րպանից նա հանել է փայլաթիթեղով փաթաթված ինչ-որ բան, •ցել հատակին և հենց այդ պահին բարձրաձայն իրենց տեղեկացրել են, որ իրենք տեսնեն, թե ինչ է փաթեթում, նաև զննություն կատարեն նրանց մոտ, մինչև իրենք •տնեն և կան•նեցնեն այն երիտասարդին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո խուց են մտել ինքը, Էդ•արը և Հովհաննիսյանը, իսկ այդ ժամանակ կալանավորները կան•նած են եղել պատի ձախ անկյունում, Հովհաննիսյանը անցել է պատից այն կողմ և •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել դրա ծայրերը և տեսել, որ դրա մեջ առկա է թվով 9-ը մասնատված դեղահաբեր, որոնց վրա առկա է ՚B8ՙ դրոշմը: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել: Կատարվածի վերաբերյալ Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է ներկայացրել ոստիկանության բաժնի պետ Աբրահամյանին: Դրանից րոպեներ անց վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չի նկատել, որ դահլիճում ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցած լինի Բակլաչևի և Ավետիսյանի հետ, չնայած դահլիճում իրադրությունն այնպիսին է եղել, որ ինքը հսկողություն է իրականացրել Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ և հնարավոր է նկատած չլիներ, թե ով է մոտեցել Գ.Բակլաչևին: Դատարանի խցերը ընդունելիս դրանք ամբողջությամբ ստու•վում են պահակախմբի անդամների կողմից և բացառվում է, որ այնտեղ ինչ-որ առարկա մնա: Կոնկրետ չի հիշում, թե դեպքի օրը իրենցից ով է զննել խուցը: Տեղյակ է նաև, որ կալանավայրից տեղափոխելուց առաջ կալանավորներին խուզարկում են, որից հետո նրանց զննում են ուղեկցողները, հետո նոր միայն ընդունում, որը պարտադիր կանոնակար• է, որը միշտ կատարվում է: Ինչպես տեղակացել է Գ.Մաթևոսյանից, դեպքի օրը Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին սահմանված կար•ով խուզարկել են և նրանց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, ով բարևել է Բակլաչևին, սակայն եթե բացի նրանից որևէ այլ անձ ֆիզիկական շփում չի ունեցել նրա հետ, ուրեմն հենց նա է փոխանցել տվյալ թմրամիջոցը, քանի որ մինչև նիստը նրանք միշտ իրենց հսկողության տակ են եղել և որևէ անձի հետ շփում չեն ունեցել, իսկ այն ժամանակահատվածում, երբ իրենք •տնվել են նիստերի դահլիճում, խցերի տարածքում հսկողություն է իրականացրել Ա.Հովհաննիսյանը, այսինքն դա նույնպես բացառում է օտար մարդու մուտքը այնտեղ: Տվյալ օրը իր և Էդ•արի վրա դրված է եղել պարտականությունª Ս.Ավետիսյանին ուղեկցելու և հսկելու, իսկ Գա•իկի և Արթուրի հսկողության տակ է •տնվել Գ.Բակլաչևը: Իրենք իրենց աշխատանքային պարտականությունները կատարելիս չեն թերացել և որևէ խախտում չեն կատարել, քանի որ ինքը նիստի ժամանակ մեջքով է կան•նած եղել քաղաքացիների ուղղությամբ, իր մոտ չի տպավորվել, թե ովքեր են ներկա եղել, միայն հիշում է, որ առաջին շարքում նստած են եղել մի քանի աղջիկներ, որոնց ինքը չի ճանաչում և որևէ տեղեկություն հայտնել չի կարող: Չի հիշում, որ նախկինում Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին տեղափոխած լինի /հատոր 10 •.թ. 67-69, 184-185/:
Գործով վկա Էդ•ար Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2012-2013թվականների ընթացքում աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակում, հետո տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, որից հետո 2015թվականի հուլիս ամսին կրկին վերադարձել է ուղեկցող •ումարտակ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ուղեկցող պահակախմբի հետ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան են տեղափոխել կալանավորներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին: Սովորականի նման պահակախմբի պատասխանատուն, այս դեպքում Գ.Մաթևոսյանն իրենց ներկայությամբ զննել է կալանավորներին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դատական նիստը սկսվել է, կալանավորներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը նստել են դռան ձախ կողմի նստարանին, իսկ իրենքª Ա.Իլոյանը, Գ.Մաթևոսյանը, Ս.Բադալյանը դահլիճում զբաղեցրել են իրենց դիրքը, որպեսզի ապահովեն անվտան•ությունը: Ներկայումս իրենց դասավորվածությունը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ նիստը կարճ է տևել, որից հետո դահլիճում հավաքված հարազատները, որոնց ոչ մեկին չի ճանաչել և ուշադրություն չի էլ դարձրել նրանց, փորձել են մոտենալ և հարաբերվել մեղադրյալների հետ, սակայն իրենք նրանց չեն թողել մոտենալ, քանի որ կան•նած են եղել ար•ելապատնեշի մոտ և, քանի որ սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ, ցանկացել են նաև ֆիզիկական շփում ունենալ, այդ պատճառով անմիջապես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և դուրս հանել դահլիճից: Իր հիշելով ինքն ու Ս.Բադալյանը Ս.Ավետիսյանին են դուրս բերել դահլիճիցª չթողնելով, որ նա ֆիզիկական շփում ունենա որևէ մեկի հետ: Դրանից հետո Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը դուրս են բերել Գ.Բակլաչևին: Երբ նրան իջեցրել են խուց, Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը տեղեկացրել են, որ մի երիտասարդ ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, որից հետո նա սկսել է կասկածելի վարքա•իծ ցուցաբերել, ապա ասել են, որ մտածում են, որ հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեն և ասել են, որ պետք է զննել նրանց: Երբ Գա•ոն և Արթուրը պահանջել են, որ Գ.Բակլաչևը դուրս •ա, նա հետ-հետ է •նացել դեպի լվացարան և տղաները տեսել են, որ նա •րպանից ինչ-որ բան է •ցել: Այդ ժամանակ իրենք •տնվել են խցից դուրս և անձամբ չեն տեսել, թե նա ինչպես է •րպանից բան •ցել, քանի որ պատը խան•արել է: Դրանից հետո իրենք մտել են խուց, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է նա •ցել հատակին, իսկ Գա•ոն և Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել, որպեսզի •տնեն այն անձին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո Հովհաննիսյանը •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել և բոլորը միասին տեսել են, որ դրա մեջ առկա են մասնատված դեղահաբեր: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել և տեղափոխել են կողքի խուց, որպեսզի այլևս ոչնչի ձեռք չտան: Կատարվածի վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է կազմել, որից հետո եկել է հետաքննիչը և նրան են ներկայացվել նշված հաբերը: Դրանից հետո վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, որ բարևել է Բակլաչևին, սակայն կարող է ասել, որ Գա•ոն և Արթուրը նկատել են, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցել Գ.Բակլաչևի հետ, ենթադրվում է, որ հենց նա էլ փոխանցել է տվյալ հաբերը, քանի որ նրանց մոտ որևէ այլ տեղից դրանք չէին կարող հայտնաբերվել, իսկ կալանավորներին զննում են մինչև նրանց տեղափոխվելը, իսկ տվյալ օրը նաև խցերը ընդունելուց են ամբողջովին զննել և այնտեղ ոչինչ չեն հայտնաբերել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին չի կասկածում նշված հաբերը իրացնելու մեջ /հատոր 10 •.թ. 124-125/:
Գործով վկա Վահրամ Մար•արյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ՔՀԲ-ի օպեր-լիազոր: Գործի հան•ամանքների մասին ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի հուլիսի 29-ին ինքը, նույն բաժնի աշխատակից Վասիլի Վարդանյանը և Ռոբերտ Երկանյանը տեղեկացել են, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թմրամիջոցների հետ առնչություն ունեցող անձնանց վերաբերյալ դատական նիստ է լինելու և հնարավոր է այնտեղ ներկա •տնվեն նմանատիպ •ործերով այլ քրեական •ործերի շրջանակներում իրենց հետաքրքրող անձինք, որոշել են •նալ դատարան և ներկա •տնվել այդ նիստին: Ինքը անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալներին և կողմերին, նիստը շատ կարճ է տևել և դահլիճում շատ քիչ անձինք են եղել հավաքված: Դատական նիստի ավարտից հետո, քանի որ այդ ընթացքում չեն նկատել իրենց համար հետաքրքրություն ներկայացնող անձի, դուրս են եկել դատարանից և զրուցել: Ցանկանում է հավելել, որ Վ.Վարդանյանը նիստին ներկա չի •տնվել, այլ ավելի ուշ է եկել դատարան, երբ դեպքի վերաբերյալ հաղորդում է եղել: Դրսում կան•նած ժամանակ նկատել են, որ ուղեկցող ոստիկանները դուրս են եկել և մոտեցել աստիճանների ներքևում կան•նած երկու երիտասարդի և սկսել են զրուցել նրանցից մեկի հետ, որոնք երկուսն էլ ներկա են եղել դատական նսիտին: Ոստիկանները զրուցել են կապույտ ջինսե տաբատով և սպիտակ կիսաթև վերնաշապիկով երիտասարդի հետ: Քանի որ նրանք իրենցից հեռու են եղել չեն լսել, թե ինչ են զրուցել: Այդ պահին որևէ արտառոց բան չի նկատել, քանի որ անաղմուկ և հան•իստ են զրուցել: Մի քանի րոպե անց լսել է այդ երիտասարդի ձայնը, ով ոստիկաններին ասել է ՚մի քիչ այն կողմ եկեք •նանք խոսանքՙ և քայլել են դատարանից դեպի ձախª փողոցով ներքև: Իրենք այդ ժամանակª ինքն ու Երկանյանը կան•նած են եղել դատարանի մուտքի դռների դիմաց, տեսել են, որ իրավաբանական •րասենյակի մոտ մի փոքր զրուցելուց հետո քայլել են ավելի ներքև և հեռացել են իրենց տեսադաշտից: Քանի որ այդ պահին կատարվածի մեջ որևէ արտառոց բան չեն նկատել և իրենց չի վերաբերվել, չեն միջամտել նրանց զրույցին: Դրանից հետո իրենք որոշ ժամանակ կա•նել են դատարանի դիմաց, այնուհետև իջել ներքև, իսկ երբ նկատել են իրավաբանական •րասենյակից բավականին ներքև սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը վազելով փախուստի է դիմում, այդ պահին ինքն ու Երկանյանը արա• քայլերով •նացել են ներքևª դեպի ոստիկաններըª պարզելու համար, թե ինչ է պատահել: Սակայն ոստիկանները նույնպես սկսել են վազել դեպի սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը: Այդ երիտասարդին չեն •տել, սակայն տեսել են, որ մի տաքսի մեքենա արա• կերպով շրջադարձ է կատարել և մտածելով, որ այդ երիտասարդը հնարավոր է այդ տաքսու մեջ լինի, կան•նեցրել են այդ մեքենան, սակայն տեսել են, որ այդ երիտասարդը այնտեղ չի, որից հետո վերադարձել են դատարանª պարզելու համար, թե ինչ էր եղել, սակայն դատարանի դիմաց հավաքված անձինքª կար•ադրիչները և հսկող դատախազը տեղյակ չեն եղել, թե ինչ է պատահել: Հետո վերադարձել են ոստիկանության բաժին, իսկ որոշ ժամանակ անց իմացել են, որ դատարանում նիստի ժամանակ ամբաստանյալներից մեկին ինչ-որ հաբեր են փոխանցել, որից հետո ինքը, Ռ.Երկանյանը և Վարդանյանը •նացել են դատարան և ուղեկցողներից տեղեկացել են, որ հաբերի վրա նշված է ՚Բ8ՙ •րառումը, որի պատճառով էլ նրանց հետ միասին •նացել են ուղեկցողներին հատկացված սենյակ և կատարվածի մասին օպերատիվ տվյալներ ձեռք բերելու համար ամբաստանյալին հարցրել են, թե նա է արդյոք փայլաթիթեղով փաթաթված հաբերը խցում •ցել հատակին, սակայն նա հրաժարվել է, որ դա իրենն է և ասել է, որ դատարանում տեսախցիկներ կան, որով կարող են պարզել: Քանի որ ուղեկցողները իրենց հայտնել էին, որ սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդն է հաբերը փոխանցել, որոնք նաև ներկա են եղել դատական նիստին, նաև ինքը նույնպես տեսել էր, որ տվյալ երիտասարդը ձեռքով բարևել էր Գ.Բակլաչևին, այդ պատճառով մտածել է, որ այդ երիտասարդը և մյուս հավաքվածները հանդիսանում են ամբաստանյալների հարազատները: Գեղամ Բակլաչևին հարցրել են, թե ովքեր են այդ անձինք, ինչ տեղեկություն կարող է հայտնել նրանց մասին, նա ասել է, որ ոչ ոքի չի ճանաչում և ոչ մի տեղեկություն չի կարող հայտնել: Իրենք էլ պարզաբանել են, որ եթե նա հավաքվածների մասին իրենց տեղեկություն չհայտնի, ապա միևնույն է բոլորին կանչելու են հարցաքննության և պարզվելու է նրանց ինքնությունները, սակայն նա այդպես էլ հրաժարվել է տեղեկություն հայտնել տվյալ երիտասարդի մասին և իրենք երեքով դուրս են եկել օպերատիվ աշխատանքները շարունակելու և նշված երիտասարդին հայտնաբերելու համար: Մինչև օրս ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Գ.Բակլաչևին թմրամիջոց իրացրած անձի ինքնությունը: Թե իրենք, թե ուղեկցող ոստիկանները որևէ կերպ չեն սպառնացել Գեղամ Բակլաչևին և չեն ստիպել կատարվածը անաղմուկ ընդունել, այլ ինչպես արդեն նշեց, տեղեկություն ձեռք բերելու համար օպերատիվ հարցազրույց են իրականացրել նրա հետ: Ինքը անձամբ տեսել է, թե ինչպես է նշված սպիտակ •ույնի վերնաշապիկով երիտասարդը մոտեցել և ձեռքով բարևել Գեղամ Բակլաչևին: Բացի նրանից այլ անձի չի նկատել, որ մոտենա նրան: Չի նկատել, որ նշված անձնավորությունը ինչ-որ բան փոխանցի Բակլաչևին: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ իր հիշածը և եթե դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ վերհիշի կամ իրեն հայտնի դառնա անմիջապես կհայտնի /հատոր 10 •.թ. 180-182/:
Գործով վկա Վասիլի Վարդանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի օպեր-լիազոր: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից տեղեկացել է, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալներից ինչ-որ մեկի թմրամիջոց են փոխանցել, •նացել է դեպքի վայր, որտեղ հանդիպել է նույն բաժնի աշխատակիցներ Ռոբերտ Երկանյանին և Վահրամ Մար•արյանին: Միասին մտել են դատարանª պարզելու եղելությունը: Գնացել են ուղեկցող ոստիկաններին հատկացված սենյակ, որտեղ տեսել են Գ.Բակլաչևինª սեղանի շուրջ դրված աթոռին նստած: Ուղեկցող ոստիկաններն իրենց տեղեկացրել են, որ Գ.Բակլաչևին նիստերի դահլիճում մոտեցել և ձեռքով բարևել է մի երիտասարդ, որից հետո Գ.Բակլաչևն իրեն տարօրինակ է պահել: Դա կասկած է հարուցել իրենց մոտ, որ այդ երիտասարդն ինչ-որ բան է փոխանցել նրան: Անմիջապես ձեռնաշղթաներ են անցկացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի ձեռքերին, նրանց տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Ցանկացել են զննության ենթարկել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին, սակայն Գ.Բակլաչևը դուրս չի եկել խցից և խցի ներսում ձախ •րպանից հանել է փայլաթիթեղով փաթաթված մասնատված հաբեր և •ցել հատակին: Ինքը, Ռոբերտ Երկանյանը և Վահրամ Մար•արյանը կատարվածի վերաբերյալ տեղեկություն ձեռք բերելու նպատակով զրուցել են Գ.Բակլաչևի հետ, սակայն վերջինս պնդել է, որ ինքը որևէ առնչություն չունի հայտնաբերված հաբերի հետ և իրեն ոչ մեկ ձեռքով չի բարևել նիստերի դահլիճում /հատոր 10 •.թ. 163-164/:
Գործով վկա Ռոբերտ Երկանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ՔՀԲ-ի օպեր-լիազոր:Գործի հան•ամանքների մասին ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի հուլիսի 29-ին ինքը և Վ.Մար•արյանը տեղեկացել են, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թմրամիջոցների հետ առնչություն ունեցող անձնանց վերաբերյալ դատական նիստ է լինելու և հնարավոր է այնտեղ ներկա •տնվող նմանատիպ •ործերով այլ քրեական •ործերի շրջանակներում իրենց հետաքրքրող անձինք լինեն, որոշել են •նալ դատարան և ներկա •տնվել այդ նիստին: Ինքը անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալներին, սակայն տեղյակ է եղել, որ նրանք առնչություն են ունեցել թմրամիջոցների հետ: Նիստին ներկայացած անձանց նույնպես չի ճանաչել և նրանց մեջ իրենց համար կասկածելի կամ օպերատիվ հետաքրքրություն ներկայացնող անձանց չի նկատել: Դատական նիստի ավարտից հետո ցանկացել են դուրս •ալ, սակայն նկատել են, որ հավաքվածները առաջ են •նացել դեպի ամբաստանյալները, սակայն նրանց ուղեկցող ոստիկանները և դատական կար•ադրիչները ար•ելել են շփում ունենալ ամբաստանյալների հետ: Նրանցից միայն մի երիտասարդ, որի հա•ին եղել է կապույտ ջինսե տաբատ և կիսաթև սպիտակ վերնաշապիկ, մոտեցել է և հասցրել է ձեռքով բարևել ամբաստանյալներից մեկին, հետա•այում տեղակացել է, որ դա Գ.Բակլաչևն էր: Քանի որ իր համար արտասովոր և կասկածելի բան չի նկատել, դուրս է եկել տարածքից և որոշ ժամանակ կան•նած զրուցել են դատարանի դիմացª աստիճանների վերևի հատվածում: Որոշ ժամանակ անց նկատել են, որ ներսից դուրս են եկել ուղեկցող ոստիկանները, որոնք մոտեցել են աստիճանների վերևում կան•նած նշված սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին: Քանի որ նրանք իրենցից հեռու են եղել, չի լսել և չէր էլ կարող լսել, թե ինչ են զրուցել: Միայն նկատել է, որ մի քանի րոպե անց քայլելով իջել են դեպի դատարանի ձախակողմյան հատված, որից հետո կորել են իրենց տեսադաշտից: Քանի որ իրենք այդ պահին որևէ արտառոց բան չեն նկատել կատարվածի մեջ և իրենց չի վերաբերվել չեն միջամտել նրանց զրույցին: Դրանից հետո իրենք որոշ ժամանակ կան•նած են եղել տարածքի դիմաց, այնուհետև իջել են ներքև և նկատել են իրավաբանական •րասենյակից բավականին ներքև սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը վազում է, այդ պահին Վ.Մար•արյանի առաջարկով •նացել են ներքևª դեպի ոստիկաններըª պարզելու համար թե ինչ է պատահել: Սակայն ոստիկանները նույնպես սկսել են վազել, իսկ սպիտակ վերնաշապիկով երիտասադը կորել է իրենց տեսադաշտիցª դուրս •ալով փողոցի երթևեկելի հատված: Այդ ժամանակ նկատել են, որ մի տաքսի մեքենա արա• շրջադարձ է կատարել և մտածելով, որ այդ երիտասարդը հնարավոր է այդ տաքսու մեջ լինի, քայլելով մոտեցել են և կան•նեցրել են այդ մեքենան, սակայն տեսել են, որ մյուս երիտասարդն է դրա մեջ, վարորդին հարցրել են, թե ամեն ինչ նորմալ է, իսկ նա պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է: Չեն իմացել, թե իրականում այնտեղ ինչ է կատարվել, ուղղակի այդ մեքենան կան•նեցրել են, հասկանալով, որ ոստիկանները ցանկացել են կան•նեցնել սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին: Նկատել են, որ ոստիկանները վազում են դեպի ներքև, իրենք վերադարձել են դատարանª պարզելու համար, թե ինչ է եղել, սակայն դատարանի դիմաց հավաքված անձինքª կար•ադրիչները և հսկող դատախազը տեղյակ չեն եղել, թե ինչ է պատահել: Վերադարձել են ոստիկանության բաժին, իսկ որոշ ժամանակ անց իմացել են, որ դատարանում նիստի ժամանակ ամբաստանյալներից մեկին ինչ-որ հաբեր են փոխանցել, որից հետո ինքը, Վ.Մար•արյանը և Վասիլի Վարդանյանը •նացել են դատարան և ուղեկցողներից տեղեկացել են, որ հաբերի վրա նշված է ՚Բ8ՙ •րառումը, որի պատճառով էլ նրանց հետ միասին •նացել են ուղեկցողներին հատկացված սենյակ և կատարվածի մասին օպերատիվ տվյալներ ձեռք բերելու համար ամբաստանյալին հարցրել են, թե նա է արդյոք փայլաթիթեղով փաթաթված հաբերը խցում •ցել հատակին, իսկ նա պատասխանել է, որ ինքը չի եղել: Նրա դիմացª սեղանին դրված են եղել նշված հաբերը, որոնք մանրացված են եղել, սակայն նրանցից մեկի վրա նկատել է ՚Բ8ՙ •րառումը և, քանի որ ինքը հանդիսանում է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտի սպասարկող օպեր-լիազոր, տեղյակ է եղել, որ այդ •րառումը առկա է լինում ՚Սուբոտեքսՙ հանդիսացող հաբերի վրա: Տեղեկացնելով նրան այդ մասին, առաջարկել է պատմել ողջ ճշմարտությունը, սակայն նա հրաժարվել է և ասել, որ որևէ տեղեկություն չունի այդ հաբերից, իրեն ոչ մեկ դա չի տվել և իր մոտ չի եղել: Նա իրենց ասել է, որ կարող են տեսանկարահանող սարքերի միջոցով պարզել եղելությունը: Գեղամ Բակլաչևին հարցրեր են տվել նիստին հավաքված ներկաների ինքնությունները պարզելու համար, նաև սպիտակաթև վերնաշապիկով երիտասարդին հայտնաբերելու նպատակով, սակայն նա ասել է, որ չի ճանաչում այդ երիտասարդին և հրաժարվել է հավաքվածների մասին որևէ տեղեկություն հայտնել: Իրենք էլ պարզաբանել են, որ եթե նա հավաքվածների մասին իրենց տեղեկություն չհայտնի, ապա միևնույն է բոլորին կանչելու են հարցաքննության և պարզվելու է նրանց ինքնությունները, սակայն նա այդպես էլ հրաժարվել է տեղեկություն հայտնել և իրենք երեքով դուրս են եկել օպերատիվ աշխատանքները շարունակելու և նշված երիտասարդին հայտնաբերելու համար: Մինչև օրս ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Գ.Բակլաչևին թմրամիջոց իրացրած անձի ինքնությունը: Թե իրենք, թե ուղեկցող ոստիկանները որևէ կերպ չեն սպառնացել Գեղամ Բակլաչևին և չեն ստիպել կատարվածը իր վրա վերցնել, այլ ինչպես արդեն նշեց, տեղեկություն ձեռք բերելու համար օպերատիվ հարցազրույց են իրականացրել նրա հետ: Ինքը անձամբ տեսել է, թե ինչպես է նշված կիսաթև սպիտակ •ույնի վերնաշապիկով երիտասարդը մոտեցել և ձեռքով բարևել Գեղամ Բակլաչևին: Բացի նրանից այլ անձի չի նկատել, որ ֆիզիկական շփում ունեցած լինի նրա հետ: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ իր հիշածը և եթե դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ վերհիշի կամ իրեն հայտնի դառնա անմիջապես կհայտնի /հատոր 10 •.թ. 177-178/:
Գործով վկա Ռաֆիկ Բարսամյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թվականի փետրվար ամսից աշխատում է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում որպես կար•ադրիչների ստորաբաժանման պետ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին, ինչպես յուրաքանչյուր աշխատանքային օր, ժամը 09.00-18.00-ն •տնվել է աշխատանքի վայրում: Նշված օրը դատական նիստերի թիվ ՚1ՙ դահլիճում, դատավոր Ա.Խաչատրյանի նախա•ահությամբ տեղի է ունեցել Գեղամ Բակլաչևի և Սեր•եյ Ավետիսյանի վերաբերյալ քննվող դատական նիստը: Նիստին մասնակցել է մեկ կար•ադրիչª Վահրամ Խալաթյանը: Նիստը ավարտվել է առանց միջադեպերի, սակայն նիստի ավարտից հետո նշված կար•ադրիչը տեղեկացրել է, որ նիստի ավարտից հետո նիստին մասնակցող քաղաքացիները ցանկացել են մոտենալ և ֆիզիկական շփում ունենալ, քանի որ չի թույլատրվում ինքն ու ուղեկցողները չեն թույլատրել: Նույն օրը տեղեկացել է, որ ուղեկցողները նշված ամբաստանյալների խցի հատակից հայտնաբերել են ինչ-որ դեղահաբեր, որի վերաբերյալ զեկուցա•իր են կազմել, որից հետո եկել է ոստիկանության հետաքննիչը և իր աշխատասենյակում ուղեկցողները հետաքննիչին են ներկայացրել հայտնաբերված դեղահաբերը: Ուղեկցողներից նաև տեղեկացել է, որ նիստի մասնակիցներից ինչ-որ մեկն է այն փոխանցել, սակայն կար•ադրիչը նման բան չի նկատել: Այդ նիստին ինքը ներկա չի եղել և այլ հան•ամանքներից տեղյակ չէ և չ•իտի, թե կոնկրետ ինչ քաղաքացիներ են մասնակցել նիստին, քանի որ նիստը դռնբաց է եղել, կարող է մասնակցել 18տարին լրացած յուրաքանչյուր քաղաքացի: Իրենք որևէ մատյան չունեն քաղաքացիներին •րանցելու համար: Այդ օրը խցերի ընդունում-հանձնում է կատարել Կարապետ Խուդոյանը և եթե ինչ-որ բան այն չի լինում ուղեկցողները չեն ընդունում: Դատական նիստերի դահլիճում տեսանկարահանող սարքեր չկան: Հայտնեց իրեն հայտնի ողջ հան•ամանքները և ավելացնելու այլ բան չունի /հատոր 10, •.թ. 112-113/:
* Մեղադրյալ Գեղամ Բակլաչևի և վկաներ Գա•իկ Մաթևոսյանի, Արթուր Իլոյանի, Սամսոն Բադալյանի, Արթուր Հովհաննիսյանի, Ռոբերտ Երկանյանի, Վասիլի Վարդանյանի և Վահրամ Մար•արյանի առերես հարցաքննությունների արձանա•րություններով, որի ընթացքում յուրաքանչյուրը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 10 •.թ. 192-196, 197-199, 200-202, 211-213, 214-215, 216-217, 218-219/:
* Վկաներ Գա•իկ Մաթևոսյանի և Արթուր Իլոյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որիª Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ ՚1ՙ նիստի դահլիճի այն հատվածը, որտեղ 2015թվականի հուլիսի 29-ին Գեղամ Բակլաչևի և Սեր•եյ Ավետիսյանի վերաբերյալ դատական նիստն ավարտվելուց հետո դահլիճում •տնվող անձանցից մեկը մոտեցել է Գ.Բակլաչևին և ձեռքը սեղմելու միջոցով բարևել նրան, որից հետո Գ.Բակլաչևն իրեն տարօրինակ է պահել: Ինչը կասկած է հարուցել իրենց մոտ, որ այդ երիտասարդն ինչ- որ բան է փոխանցել նրան: Անմիջապես ձեռնաշղթաներ են անցկացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի ձեռքերին և նրանց տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Այնուհետև Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել թիվ առաջին խցի այն հատվածը որտեղ ցանկացել են զննության ենթարկել վերջիններիս և Գ.Բակլաչևը ձախ •րպանից հանել և հատակին է •ցել փայլաթիթեղով փաթեթ: Իրենք հասկանալով, որ դա Գ.Բակլաչևին է փոխանցել նրան նիստերի դահլիճում բարևած երիտասարդը, անմիջապես դուրս են եկել դատարանից և դատարանի մուտքի դիմաց հանդիպել են Գ.Բակլաչևին ձեռքով բարևած երիտասարդին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել դատարանի դիմացի այն հատվածը, որտեղ փորձել են չթողնել նշված երիտասարդին հեռանալ մինչև մյուս աշխատակիցները պարզեին, թե ինչ է նա փոխանցել Գ.Բակլաչևին: Այդ երիտասարդը սկսել է բջջային հեռախոսով զրուցել, որից հետո քայլելով սկսել է նույն փողոցով դեպի ներքև իջնել: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը հայտարարել են, որ իրենք դատարանի կողային հատվածում կան•նեցրել են այդ երիտասարդին և պահաջել իրենց հետ •նալ, սակայն վերջինս կտրուկ շարժումով ազատվել է իրենցից և վազելով դիմել է փախուստի: Դատարան վերադառնալուց հետո ուղեկցող •ումարտակի մյուս ոստիկաններից տեղեկացել են, որ զննության արդյունքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փայլաթիթեղի մեջ եղել է մասնատված ընդհանուր թվով 9կտոր ՚Вՙ և ՚8ՙ դրոշմով հաբեր /հատոր 10 •.թ. 42-59/:
* Դատանյութա•իտական փորձաքննության թիվ 227 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննության ներկայացված ՚Вՙ և ՚8ՙ ներհրված դաջվածքներով հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում հայտնաբերվեց ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց: Հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմեց 0,0306•րամ /հատոր 10 •.թ. 24-25/:
* Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված 29.07.2015թվականի ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի ՀԾ պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ Ա.Աբրահամյանին հասցեա•րված ՚Զեկուցա•րովՙ, 29.07.2015թվականին կազմված ՚փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված դեղահաբերը ներկայացնելու, զննելու և վերացնելու մասին արձանա•րությամբՙ և 16.09.2015թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ստացված •րությամբ /հատոր 10 •.թ. 230-231/:
* Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող թվով 9-ը կտոր հաբերով /հատոր 10 •.թ. 232-233/:
Դատաքննություն.
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Սաֆարովին ճանաչում է 1990թվականից, նա եղել է իր դասընկերոջ մեծ եղբայրը, որի հետ Իտալիայում միասին ապրել են և սովորել: Հենց այն ժամանակվանից էլ իմացել է, որ նա դժվար կյանք է ունեցել, որովհետև եղել է հարբեցող, թուլամորթ անձնավորություն և միշտ եղել պրոբլեմների մեջ: Հետո, 2000թվականի սկզբներին նրան Մոսկվայից իր իմանալով փախցրել են Հայաստան, որտեղ նա պետք է ապրեր միայնակ: Դրանից հետո նրա եղբայրը, որի հետ սովորել է, իրեն և իրենց մի քանի ընդհանուր ընկերների խնդրել էր, որպեսզի նրան ինչով հնարավոր լինի օ•նեն: Նա միշտ շատ խառը պատմությունների մեջ է ընկել և ինքը միշտ նրան խղճալով օ•նել է: Ինքն է անձամբ նրան տարել նարկոլո•իական հիվանդանոց, որպեսզի բուժեին ՚белая горячкаՙ-ից ու նրա թուլամորթությունը հենց շատ լավ նվեր է եղել դատավորներին և դատախազներին: Հետո որոշ ժամանակ անց ինքը իմանում է, որ նա թմրանյութի համար կրկին բռնվում է և պատասխանատվությունից խուսափելու համար և իմանալով, որ ինքը •տնվում է Մոսկվա քաղաքում, ցուցմունք է տալիս, թե իբր ինքն է նրան սովորեցրել թմրանյութ օ•տա•ործել, իբր ինքն է նրան առաջին ան•ամ այն տվել, սովորեցրել, հյուրասիրել և կինոյի ժանրից ինչ-որ բաներ է հայտնել, բացի այդ ասում է, որ իբր սկզբնական շրջանում երեք ան•ամ հյուրասիրել է, իսկ չորրորդ ան•ամ արդեն •ումար է ուզել դրա համար: Սաֆարովի նմանատիպ ցուցմունքի համար ինքը երկու տարբերակ ունի, առաջին տարբերակը դա այն է, որ նրան ստիպել են և նա նմանատիպ ցուցմունք է տվել, մտածելով, որ ինքը Հայաստանում չի եղել, նա ցանկացել է խնդիրներից ազատվել, իսկ երկրորդ տարբերակն այն է, որ ցանկացել է տան անդամների մոտ արարքը արդարացնիª ցույց տալով, որ ինքը չէ միայն այդպիսին, որ Գեղամն էլ է այդպիսին, ով •երազանց սովորել է, ավարտել և նա էլ կարող է թմրանյութ օ•տա•ործել: Ցանկանում է մեկ բան ևս ավելացնել, որի մասին հենց սկզբնական շրջանում ցուցմունք տալուց առաջարկել է, որ ՚ստի դետեկտորՙ անցնի, որպեսզի պարզ դառնա, որ իր ցուցմունքը արժանահավատ է և ինքը չի խաբում, մասնա•ետներ բերեին և եթե նրանք ասեին, որ ինքը խաբում է, ապա ինքը պատրաստ էր իր վրա վերցնել ամեն ինչ, նրանց նվեր կաներ մի քանի •ործ էլ իր վրա կվերցներ և կ•նար ՚նստելուՙ: Կարծում է, որ թմրանյութի վաճառքը դա ամենածանր հանցա•ործություններից մեկն է, որ դժբախտություն է բերում և քիչ ծանր հանցա•ործություն չէ մարդուն ՚կռիշավատ անելըՙª թմրավաճառներին պատասխանատվությունից ազատելը: Իր համար դա շատ ստոր արարք է, ինքը կյանքում նման բան չի արել և չի անի: Ցանկացած պահի պատրաստ է ՚ստի դետեկտրովՙ անցնել, որպեսզի պարզ լինի, որ ինքը դրա հետ կապ չունի: Ավելին, վարժ խոսում է հին• լեզուներով, ունի երկու բարձրա•ույն կրթություն, ծառայել է բանակում, միլիոնավոր հարկեր է վճարել, թար•մանիչից դառել է մինչև շատ մեծ շինարարական ընկերության տնօրեն և շատ միջոցներ է ունեցել •ումար աշխատելու համար, թմրանյութի վաճառքը իրեն պետք չի եղել: Ներկայումս իր համար պարզ չէ, թե ինչի համար է Սաֆարովի ցուցմունքը նրանց համար ավելի արժանահավատ, քան իրենը: Մոտ մեկ տարի յոթանասուն ան•ամ դատի են եկել, դատախազը չի ներկայացել, թար•մանիչ չի եղել, Սաֆարովը չի եկել և այսպես հերթով ամեն երեքշաբթի եկել են դատի հույս ունենալով, որ շուտով կավարտվի: Երկրորդ •ործով մի շարք մարդիկ ցուցմունք տվեցին և նրանցից որևէ մեկը չի հայտնել, որ տեսել է իրեն թմրանյութը վերցնելուց կամ •ցելուց: Նրանք բոլորը ասել են, որ տեսել են կասկածելի շարժում: Այդ դեպքի մասին ցանկանում է մի քանի հան•ամանքների մասին հայտնել, որոնք եղել են շատ տարօրինակ: Այդ օրը նիստին չէր ներկայացել Սաֆարովը, դատին միշտ եկել են 6-10հո•ի, սակայն այդ օրը պատահական դատարան էր եկել միայն երեք ոստիկան, պատահական իրեն դահլիճում ձեռնաշղթա են հա•ցնում, այն դեպքում, երբ իրեն ձեռնաշղթա են հա•ցրել միայն դահլիճից դուրս •ալուց հետո: Նրանք ցուցմունքներ են տալիս, որ նստած են եղել, նրանց հետևում նստած են եղել աղջիկների խումբ և հետևից անհայտ անձ ձեռքը մեկնել է և իրեն ինչ-որ բան փոխանցել, իսկ այդ պարա•այում անհնար կլիներ ձեռնաշղթաները իր ձեռքին կարողանար ինչ-որ բան վերցնել, իսկ ինչպես է ստացվում այն, որ այդ անհայտ անձը դատարանից անհետանում է և այս •ործում շատ բաներ չեն միմյանց համապատասխանում: Ինքը մինչ այդ դեպքը արդեն զ•ում էր, որ իր վրա ինչ-որ բան ՚սարքելուՙ են: Այդ օրը նիստից իջել են ներքև, որտեղ նույնիսկ ՚բոքսՙ չի մտել: Եթե իր ձեռքում իրոք ինչ-որ բան լիներ, կարող էին կան•նեցնել և հեռախոսով նկարել: Բացի այդ փայլաթիթեղի վրա մարդը բիոլո•իական հետքեր է թողնում և ընկած փայլաթիթեղի վրա կարող էին իր մատնահետքերը ֆիքսել: Իրեն տարել են ներքև, մտածում են, որ իր մոտ ինչ-որ բան կա, իրեն մտցնում են ՚բոքսՙ, հետո այնտեղից հանում են և տանում, որպեսզի խուզարկեն: Ցանկացել է ներս մտնել, իրեն կանչել են կողքի ՚բոքսՙ •նացել է այնտեղ, հետո ասել են, որ կրկին հետ •նա, որից մոտ երկու րոպե անց կրկին կանչում են, այս ան•ամ արդեն իրենց աշխատասենյակը, որտեղ փայլաթիթեղի մեջ դեղնավուն •ույնի բան են ցույց տալիս և հարցնում են, թե դա ինչ է, ինքը ասել է, որ չ•իտի, իսկ նրանք ասել են, որ դա իրենն է: Այդ ժամանակ ընթերականներ էլ չեն կանչել, դեպքը տեղի է ունեցել ժամը մեկին, սակայն ընթերական եկել է չորսին: Մեկ բան ևս ցանկանում է ավելացնել, որ իմանալով Սաֆարովը այսպիսի պրոբլեմների մեջ է, իր կամքով ապրիլի 29-ին Մոսկվայից վերադարձել է Հայաստան, այն դեպքում, որ ինքը այնտեղ իր բիզնեսն է ունեցել: Ապրիլի 29-ին օդանավակայանում իջնելուց հետո մինչև իր բռնվելուª հունիսի 4-ի օրը, եղել է իր բնակարանում և իրեն որևէ մեկը ծանուցում չի ուղարկել, չեն կանչել հարցաքննության: Եթե հանցա•ործություն •ործած լիներ Հայաստան չէր վերադառնա, իր համար կմնար Մոսկվայում: Ինքը եղել է իր տանը և իր տանից էլ հենց իրեն բռնել են: Երբևէ իր կյանքում թմրանյութ չի վաճառել, Սաֆարովին թմրանյութ չի տվել և չի վաճառել: Սաֆարովի հետ մտերիմ չի եղել, ընդամենը եղել է իր ընկերոջ եղբայրը, ուղղակի եղել են դեպքեր, որ հարբած զան•ել է և խնդրել է •նալ, քանի որ ինչ-որ ՚դեբոշՙ է եղել սարքած, ցանկացել են ՚բերանը տան ջարդենՙ, ինքը խնդրել է, որ նման բան չանեն, հիվանդ է և այլն: Հանդիպումներ հաճախակի չեն ունեցել, տարի է եղել ընդհանրապես չեն տեսել: Մինչև իր Մոսկվա մեկնելը, մեկնելուց առաջ մեկ ամսվա ընթացքում Սաֆարովին մի քանի ան•ամ պատահական հանդիպել է: Ոչ ինքն է նրա համարը ունեցել և ոչ էլ նա է իր համարը ունեցել, իսկ հանդիպելուց հետո վերջինս հայտնել է, որ արդեն ամեն ինչ նորմալ է, ասել է, որ շուտով պետք է ամուսնանա, ասել է, որ ՚սայտՙ է սարքում և ասել է, որ եթե ՚սայտՙ ուզող լինի ինքը այդ հարցում կարող է օ•տակար լինել, իսկ ինքն էլ այդ ժամանակ ՚սայտՙ է ունեցել և նրա հետ շփվել է կապված այդ ծառայությունների հետ: Նրա հետ հիմնականում հեռախոսով է զրուցել, մոտ մի հին• ան•ամ հանդիպել են, բացի այդ ինքը ՚տամոժնիներումՙ ևս երկար ժամանակ աշխատել է և Սաֆարովին ասել է, թե ինչպես է հարմար մեքենա բերի, ՚ռաստամոժկաՙ անի և այլն: Մոսկվայում եղած ժամանակ է թմրանյութ օ•տա•ործել և Հայաստանում փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մեկ ամիս առաջ է օ•տա•ործել: Մոսկվայում եղած ժամանակ կապնվել է Սաֆարովի հետ, նա իրեն ասել է իր անունն է տվել, քանի որ իմացել է, որ Հայաստանում չէ, հայտնել է, որ սկզբում ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, հետո ոստիկանությունում փոխել են տվել, ապա ասել է, որ շուտով ամեն ինչ կուղղի և որևէ խնդիր չի կարող առաջանալ: Ինքը դեպքի օրը դատական նիստերի դահլիճից իջել է Սեր•ոյից վայրկյաններ անց, հետո իրեն ասել են, որ մտնի կողքի խուց: Այս •ործով բազմակողմանի հետաքննություն չի իրականացվել, այդ օրը իրենց հետ երրորդ կալանավոր է եղել և այդ կալանավորին չեն հարցաքննել: Սեր•ոյին նույնպես ճանաչում է 90-ականների կեսերից, ճանաչել է նրա կնոջը, եղբորը, մորը: Մոսկվայից •ալուց հետո չի իմացել, որ Սեր•ոն հետախուզման մեջ է եղել: Սեր•ոն իրենց տուն հյուր է •նացել, իսկ այն, որ Սեր•ոյին ցանկացել են Կիևյան կամրջի մոտ բռնել, այդ մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել:
Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իրեն բռնել են 2014թվականի հունիսի 4-ին, իսկ Սաֆարովին ավելի շուտ, Սաֆարովին ցանկացել են արա•ացված կար•ով առանձին դատեն և ինքը իր իրավաբանների հետ խորհրդակցելուց հետո պարզել է, որ եթե նրա կողմից տված ցուցմունքով նա դատվի, ապա այն դառնալու է ապացույց և այլևս հնարավոր չի լինի փոխել և միակ ձևը հարցաքննության, որ •ան այդ •ործը ՚կպցնենՙ և ճշմարտությունը պատմվի, ինքն էլ դրա համար հորինել է և անուններ է տվել, որպեսզի ՚ճշտինՙ մոտ լինի, այնքան, որ իր, Սեր•ոյի և Սաֆարովի •ործը միացնեն իրար: Ինքը դա հատուկ է արել, նախաքննության ընթացքում նման ցուցմունքներ տալը, իր կողմից մարտավարական քայլ է եղել, որ նրան բերեին, կարողանային առերեսում կատարեն, առերես հարցաքննվեն, լինի մեկ դատավարություն և ճշմարտությունը բացահայտվի: Ինքը Գա•ո անունով ընկեր չունի, մեկ ան•ամ ևս կրկնում է, որ այդ անունները տվել է, որպեսզի առերեսում լինի, դատաքննության ընթացքում ինչը ճիշտն է այն է հայտնում /հատոր 2 •.թ. 30, 43-46, 63, 208, հատոր 10 •.թ. 97,130-133, 203, 220, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանը հայտնեց, որ չի ցանկանում ցուցմունք տալ, կպատասխանի միայն հարցերին: Քանի որ ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, հրապարակվեցին վերջինիս կողմից նախաքննոթյան ընթացքում տված ցուցմունքները, որից հետո պատասխանեց հարցերին և հայտնեց, որ Սաֆարովի հետ ծանոթացել է Գեղամի միջոցով •ովազդների և նմանատիպ այլ բաների համարª •ործնական բնույթով: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունցել, հանդիպել է և հեռախոսազրույցներ է ունեցել նրա հետ, սակայն ոչ հաճախակի: Նրա հետ շփումը կապված է եղել միայն ՚սայտերիՙ նպատակով: Սաֆարովի հետ ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ չի հանդիպել: ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, երբ ոստիկանները իրեն են մոտեցել իր հետ մարդ չի եղել, ինքը այնտեղ մարդ սպասելուց է եղել, մոտեցել են իրեն և ՚խուժանավարիՙ մի երեք կամ չորս հո•ով քաղաքացիական հա•ուստով թափել են իր վրա, որից հետո էլ ինքը մեքենայով հեռացել է այնտեղից: Նրանք •ալուց հետո չեն ներկայացել, հայհոյանքներով թափել են ավտոյի վրա, ինչի պատճառով էլ ինքը հեռացել է այնտեղից, քանի որ դրանից մի քանի ամիս առաջ նույն տեղում իր եղբորն էին զենքով խփել: Չի իմացել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են, եթե իմանար փախուստի չէր դիմի: Իր կողմից Սաֆարովին և նրա ընտանիքի անդամներին սպառնալիքներ չի եղել, ինքը նույնիսկ նրա ընտանիքին չի ճանաչում: Կտրականապես հերքում է, որ որևէ ան•ամ Սաֆարովի հետ թմրամիջոցների հետ կապված խոսակցություն ունենար, Սաֆարովը իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել: Կիևյան կամրջի մոտ ապրել է տաս տարուց ավել, կոնկրետ չի հիշում, թե այդ օրը ինչի համար է կան•նած եղել, իր հիշելով ծխախոտ է •նել: Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, ապակին ջարդվել է այն ժամանակ, երբ նրանցից մեկը կախված է եղել մեքենայից: Իրեն միան•ամից փախուստի դիմելը դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը: Տուժող Տ.Պողոսյանի ցուցմունքը սուտ է: Իր դիմաց մեքենա չէր կարող •ալ, ինքը աջ կողմով է •նացել, իսկ Տ.Պողոսյանը իր մեքենայի վրայից ընկել է այն ժամանակ, երբ ինքը դանդաղեցրել է մեքենայի ընթացքը և աջ է մտել, որից հետո վերևից բան է պոկվել և նա ընկել է: Գ.Բակլաչևի երկրորդ •ործի հետ կապված, այդ օրը իրեն դահլիճից մի քանի վայրկյան ավելի շուտ են իջեցրել, ինքը նոր էր մտել խուց, իսկ Գեղամը դեռ չէր հասցրել մտնել խուց: Նրան կանչել են մի կողմ, ինքն էլ է •նացել նրա հետևից, ապա ասել են, որ որևէ բան չկա, որից հետո կրկին տարել են: Վերադառնալուց հետո իր այն հարցին, թե ինչ էր պատահել, Գեղամը հայտնել է, որ ինչ-որ դեղահաբեր են ցույց տվել և հարցրել են, թե այն ինչ է: Երբ ինքը մտել է խուց, այնտեղ այլ մարդ էլ է եղել, սակայն նրա անուն, ազ•անունը չի կարող հիշել: Տուժողին մեքենայի վրա տարել է ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտից մինչև Օրբելի վրա չբարձացած աջ կողմ •նացող ճանապարհ: Ինքը առաջարկել է, որ կան•նի և նա մեքենայի վրայից իջնի, քանի որ չի ճանաչում, թե ով է, նա համաձայնել է, որից հետո ինքը դանդաղեցրել է ընթացքը, որի ժամանակ մի ձեռքը թողել է և այդ պահին ապակին է ջարդվել: Սաֆարովի հետ Գեղամն է իրեն ծանոթացրել •ործնական նպատակով, քանի որ Սաֆարովը համակար•չային ծառայությամբ էր զբաղվում, որը իր հետ չի կապված եղել, այլ կապված է եղել կնոջ հետ: Նրա հետ ուշ-ուշ է շփվել, միայն այն ժամանակ, երբ կնոջն է պետք եղել: Ինքը զան•ել է նրան, սակայն կինն է խոսել, չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ համակար•չային բաներից չի հասկանում, ինչ-որ •ովազդային բաներ են արել/հատոր 2 •.թ. 27, 165-166, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ:
Գործով տուժող Տի•րան Պողոսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից արդեն երկար ժամանակ է անցել և այն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Իրենց մոտ ինֆորմացիա է եղել, որ դեղի փոխանակումը պետք է լինի ՚Սասՙ-ի մոտ, սակայն նա մեքենայով կան•նած է եղել դիմացի մայթը՝ հենց ՚Սասՙ-ի դիմաց: Ինքը միայնակ չի եղել, եղել են Արաբկիրի օպերներից, իսկ ընթացքում միացել է Երևան քաղաքի վարչության օպեր՝ Հայկ Ալիխանյանը, նրանք էլ են այդ նույն ինֆորմացիան ունեցել: Չի կարող ասել նրանք իրենց բաժնի հետ համա•ործակցել են այդպես են ունեցել, թե այլ ճանապարհով, բայց այդ պահին իրար հետ են մոտեցել: Ինքը մոտեցել է մեքենայի վարորդի կողմից, իսկ Հայկը հակառակ կողմից, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատող, այդ պահին Սեր•եյը ասել է ՚միլիցեքը, թռանքՙ, ապա դռները փակել են և մեքենան վարել: Սեր•եյի մեքենայի լուսամուտները եղել են բարձրացված վիճակոււմ: Նրանք այդ պահին հանկարծակիի են եկել և չեն պատկերացրել, որ հնարավոր է իրենց ոստիկանությունը մոտենա, որովհետև նրա կողքի տղան իջել է մեքենայից •նացել է ՚Սասՙ-ի մոտ , վերադարձել է, նստել են մեքենայի մեջ և այդ պահին, երբ ինքը մոտեցել է նրանց՝ հանկարծակիի են եկել: Մեքենայի ապակիները մ•եցված չեն եղել, իսկ մեքենայի սրահի ներսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ ինչ-որ բան են փոխանակել: Երբ ինքը մոտեցել է, մեքենայի առջևի մասը ուղղված է եղել ՚Սասՙ-ին և եթե այնտեղից շարժվեր պետք է աջ թեքվեր, որ կարողանար ճանապարհով նորմալ շարժվել: Այդ ընթացքում, երբ մոտցել է նրան և ներկայացել, նախ նա իր վկայականն էլ էր տեսել, իսկ եթե նա աջ թեքվեր •նար, ապա որևէ խնիր չէր առաջանա: Նրա մեքենան սկզբնականը թեքվել է իր վրա, որտեղ նաև ՚կամազՙ է եղել կան•նած և, որպեսզի ինքը չմնար երկու մեքենաների արանքում, կախվել է նրա մեքենայի ՚պադմոշկիցՙ և վերևի վահանակից: Այդ ընթացքում նա մեքենան վարել է, որի ժամանակ մեքենան ճոճել է, որպեսզի ինքը ընկնի վրայից, սակայն ամուր է եղել բռնված, իսկ թեքվելուց, երբ ՚լուսաֆորըՙ փոխել է կարմիր •ույն, Օրբելինը միշտ կանաչ է լինում, թեքվել է դեպի Օրբելի փողոց, որտեղ հանդիպակաց ՚Գազելՙ է •ալուց եղել և նա •նացել է դեպի այդ ՚Գազելըՙ, որպեսզի ինքը մնար այդ երկու մեքենաների արանքում, սակայն ինքը այդ ժամանակ բարձրացել է մեքենայի թափքի վրա: Հետո երբ մտել են նեղ փողոցը, բռունցքով հարվածել է մեքենայի ապակուն, որը ջարդվել է և իներցիայից վահանակը պոկվել է, որից հետո արդեն ընկել է, իսկ նա էլ փախուստի է դիմել: Այդ ընթացքում ոչ միայն ասել, նաև խնդրել է, որ նա կան•նի, սակայն չի կան•նել: Մարմնական վնասվածք •լխի հատվածոմ է ստացելª ցնցում և մինչև հիմա խնդիրներ ունիª ներվի վնասում, և չի կարողանում ցրտին կամ արևին բաց •լխով դուրս •ալ: Նախաքննական իր ցուցմունքները հիշում է, հնարավոր է ներկայումս որոշակի տեղեկություններ հայտնեց, որոնք նախաքննության ընթացքում չէր հայտնել, չի կարող հստակ ասել: Սա այն դեպքն է, որ միշտ կհիշի և ինչպես եղել է, այդպես էլ կներկայացնի, հնարավոր է մի բան ավել կամ պակաս հայտնի: Սեր•եյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է՝ Կոմիտասից, նա հայտնի է որպես ՚Կոմիտասի Սեր•ոՙ: Որպես օպերատիվ աշխատող, հայտնի մարդկանց, հեղինակություններին լավ է ճանաչել այդ տարածքի, իսկ Սեր•ոն եղել է իրենց տարածքի քրեական հեղինակություններից մեկը: Սեր•եյի կողքի նստած անձին չի ճանաչել, նրա դեմքն էլ լավ չի տեսել, որովհետև նրա •լխին կապիշոն է եղել •ցած և այդքան ակնհայտ չի երևացել: Մեքենայի մեջ տեսել է, որ նրանք ինչ-որ բան փոխանցում են, սակայն չի տեսել, թե կոնկրետ ինչ, բայց ինչ-որ •ործողություն նկատել է, քանի որ մինչ իր մոտենալը նրանց •լուխները կախված էր և եթե ինքը ձայն չհաներ, ապա հնարավոր է նրանք իրեն չնկատեին էլ, քանի որ լարված ինչ-որ բան էին անում: Ինֆորմացիան ստացել է ՚Xՙ մարդուց և այն ճշտելու համար •նացել է այնտեղ, որպեսզի ստու•ի այն իրականությանը համապատասխանում է, թե ոչ: Այդ ժամանակ չի կարող ասել Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործ քննվել է, թե ոչ: Չի հիշում Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու •ործողություններին մասնակցել է, թե ոչ, դժվար մասնակցած լինի, տեղյակ չի եղել, որ նրա վերաբերյալ քրեական •ործ կա: Ինֆորմացիան ստանալուց հետո այն ճշտում են, իսկ ինֆորմացիան ստանալուց հետո իրենք պարտավոր չեն պաշտոնական թղթային տեսք տալ: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հա•ուստով, ընդհանրապես համազ•եստ ունեն, սակայն աշխատանքի ներկայանալու ժամանակ պարտավոր չեն այն կրել: Նախկինում աշխատել է քրեական հետախուզությունում, սակայն ներկայումս դուրս է եկել, միշտ եղել են քաղաքացիական համազ•եստով, եղել են պաշտոնական ինչ-որ արարողություններ, որի ժամանակ հրաման է եղել և հա•ել են իրենց առօրյա համազ•եստը, իսկ ընդհանուր առմամբ աշխատանքի են հաճախում քաղաքացիական հա•ուստով: Քաղաքացուն մոտենալուց հետո ներկայանում է և վկայական է ցույց տալիս, որպեսզի նա իմանա, որ իր դիմաց ոստիկան է, իսկ իր այդ օրվա հա•ուստի վրա որևէ տարբերանշան չի եղել, եղել է միայն իր վկայականը: Երբ ինքը մոտեցել է Սեր•եյին և ներկայացել, նա իրեն նկատել է և •լուխը բարձրացրել, չ•իտի իր հետ եկած ոստիկանը նույնպես լսել է, որ Սեր•եյը ասել է ՚թռանք միլիցեքըՙ, թե ոչ: Եթե այն ժամանակ քննիչիները խաչմերուկների վրա դրված ոստիկանության կամերաների տեսա•րությունները հանեին, ապա այնտեղ ամեն ինչ ավելի հստակ կերևար, դրանք մեկ կամ երկու օրից ավել չի պահպանվում և չ•իտի, թե ինչպես է ստացվել, որ տեսաձայնա•րությունները չեն վերցրել: Միջոցառումն իրականացնելու •նացել էին՝ ինքը, Վաղինակը, Հայկը: Ինքն ու Հայկն են մոտեցել մեքենային, իսկ Վաղինակը եղել է ՚Սասՙ-ի մոտ: Այդ օրը իրենք երեքն էլ եղել են քաղաքացիական հա•ուստով: Չի հիշում Հայկը նույնպես ցույց է տվել իր վկայականը, թե ոչ: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննական ցուցմունքում ինչ •րել է ճիշտ է, հնարավոր է որոշակի բաներ չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ կարևոր բաները ինքը ասել է, հնարավոր է ինչ-որ բացթողումներ եղած լինեն, սակայն այն ժամանակվա •րածն ավելի ճիշտ է, քանի որ •րել է տվյալ պահին և ամբողջությամբ իրականությունն է •րել: Այն, որ նրանց •լուխները եղել են կախված և ինչ-որ բան են միմյանց փոխանցել այն ժամանակ չի հիշել և այդ պատճառով չի հայտնել, դրա մասին ներկայումս հիշեց և հայտնեց այդ մասին /հատոր 1 •.թ. 80-82, 171-172, 189, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Մարիաննա Հարությունյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, Սեր•եյ Ավետիսյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, իսկ Գեղամ Բակլաչևը նրա ընկերը: Կարող է հացերին պատասխանել, բայց բնականաբար ամուսնու դեմ ցուցմունք չի տա: Այս •ործի մեջ ինչն իր համար ամենակարևորն է ցանկանում է նշել Սաֆարովի ցուցմունքի հիման վրա, երբ նա նկարա•րել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2014թվականի հունվարի 16-ին, դրան միանշանակ չի հավատում, քանի որ այդ օրը եղել է իր եղբոր կնոջ ծննդյան օրը և իրենք այդ օրը եղել են այնտեղ և եթե այլ օր նշեր, բնական է ինքը նման հայտարարություն չէր կարող անել, իսկ ինչ վերաբերում է ոստիկանության կողմից կատարված •ործողություններին, երբ նրանք հարձակվել են մեքենայի վրա, ցանկանում է նշել, որ հենց ինքն է Սեր•եյին ասել, որ դա եղել են ոստիկանները, քանի որ իրենք դեպք են ունեցել կյանքում և նա այդ պահը կապել է այդ դեպքի հետ, և միայն իր կողմից բաժնից վերադառնալուց հետո է Սեր•եյը համոզվել, որ դա եղել են ոստիկանները, այլ ոչ թե այլ մարդիկ, ում իրականում նա կարծել է: Իր ամուսինը դատապարտված եղել է և պատիժ է կրել մոտ չորս տարի: Պատիժը կրելու ընթացքում տեղյակ է եղել, որ նա թմրանյութեր է օ•տա•ործում: Պատժի կրումից ազատվել է 2009թվականին, որից հետո թմրանյութեր չի օ•տա•ործել: Ամուսինը վարել է ՚Պաջեռոՙ ջիպ մակնիշի մեքենա, որը եղել է իր անվամբ: Մեքենան եղել է իր մորեղբոր մեքենան, որը ի դեպ վկա է, սակայն ՀՀ-ում չի բնակվում, իսկ մեքենան փաստացի •րանցված է իր անունով: Մեքենան շատ հազվադեպ է Սեր•եյի կողմից շահա•ործվում: Սեր•եյը կոնկրետ եկամուտի աղբյուր չի ունեցել, մշտապես եղել է տանը: Սեր•եյի եղբորը անհասկանալի պայմաններում մեքենայի մեջ նստած կրակել են և փամփուշտը դիպել է աչքին, բոլորի համար զարմանալի է եղել, որ նա կենդանի էր մնացել, իսկ աչքը հեռացրել են: Այդ դեպքը եղել է ապրիլ ամսին, սակայն չի հիշում, թե որ թվականի, իրենք այդպես էլ չեն հասկացել ով էր դա արել, որևիցե մեկը դատվեց, թե ոչ, իսկ դատվողը իրոք դա կատարողն էր, թե ոչ, դա իրենց համար այդպես էլ անհասկանալի է մնացել: Ամանորից հետո այդ խոսակցությունները թեժացել էին և կարծես Սեր•եյը ինչ-որ բանի սպասում էր: Եղբոր հետ կապված դեպքը նույնպես տեղի էր ունեցել ՚Սասՙ-ի մոտ, և այդ 2014թվականի հունվարի 18-ի դեպքի ժամանակ, ոստիկանների մոտենալը Սեր•եյը վերա•րել է եղբոր հետ կապված դեպքին: Ինքը փորձել է Սեր•եյին համոզել, որ դրանք եղել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինքը երբ եղել է բաժնում, այնտեղ ոստիկաններ են եղել առանց համազ•եստի, որոնք ծաղրել են ոմն Տի•րանին և ասել, որ ՚թռավ մեքենայի վրա, պրեմյա էր ուզում ստանարՙ և նմանատիպ այլ խոսակցություններ ավելի առօրյա և կենցաղային խոսքերով, բայց ինքը չի իմացել, որ այդ դեպքը իրենց մասին է: Երբ ինքը եղել է սենյակում իրեն մոտեցել է իր իմանալով ոստիկանապետը և իրեն հարցրել է, որ ինքը տեղյակ է, որ Սեր•եյը մեքենայի տակ մարդ է •ցել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե նման բան է եղել, ապա այդ •ործով պետք է զբաղվի ճանապարհային ոստիկանությունը այլ ոչ թե քրեականը, ինքը ասել է, որ փոքր է եղել, հնարավոր է Սեր•եյը չի նկատել, իսկ նա ասել է, որ ոչ ՚լավ էլ կերած-խմածՙ տղա է եղել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ հնարավոր չէ Սեր•եյը մեքենայի տակ մարդ •ցեր և անցներ •նար /հատոր 1 •.թ. 45-47, դատական նստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հայկ Ալիխանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքի վերաբերյալ արդեն ցուցմունք տվել է և հիմա էլ նույնը կասի, որ Կիևյան փողոցի ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Տի•րանին, հետո նկատել են ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենա, որի համարները ներկայումս չի հիշում: Նրանց չի ճանաչել, սակայն ինֆորմացիա են ունեցել, որ տվյալ անձնավորությունը հնարավոր է իր մոտ թմրանյութ ունենա: Այդ մեքենան ճանաչել է Տի•րանը, երկուսով մոտեցել են՝ ինքը վարորդի կողքի կողմից, իսկ Տի•րանը վարորդի կողմից, ներկայացել են, որ ոստիկանությունից են, իսկ ինքը այն ժամանակ աշխատել է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում, իսկ Տի•րանը Արաբկիրի բաժնում: Ներկայանալուց հետո ցույց են տվել վկայականը, որից հետո վարորդը մանևրում է կատարել ձախ և աջ, ապա փախուստի է դիմել, որի ժամանակ Տի•րանը կախվել է մեքենայից և մինչև Օրբելի խաչմերուկ այդպես կախված •նացել է, որից հետո, ըստ Տի•րանի պատմածի, պտտվելու ժամանակ Տի•րանը ընկել է: Տի•րանը նաև պատմել է, որ •նալու ժամանակ Կիևյան փողոցով ընթանալիս ինչ-որ հանդիպակած եկող մեքենայի վրա է քշել: ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ միայնակ է •նացել, հետո է Տի•րանին հանդիպել, իսկ Վաղինակն էլ եղել է Տի•րանի հետ, իսկ ինքն էլ նստել է Վաղինակի մեքենան և հետապնդել են ՚Միցուբիշիՙ մակնիշի մեքենան, որպեսզի տեսնեն, թե որտեղ է թողնելու Տի•րանին, սակայն կորցրել են և չեն կարողացել •տնել: Հետո Տի•րանից զան• են ստացել և նա ասել է, թե որտեղ է •տնվում և նրան վերցնելուց հետո տարել են հիվանդանոց: Երբ իրենք մոտեցել են մեքենային, ամեն ինչ շատ արա• է ստացվել, վարորդը միան•ամից մեքենան շարժի է •ցել, աջ և ձախ արել և փախել, իսկ ինքը հետո է նկատել, որ Տի•րանը կախված է և անմիջապես վազելով •նացել է և Վաղոն էլ այնտեղ մեքենայի մոտ է եղել: Հետա•այում Տի•րանը ասել է, որ կախվել է, քանի որ իր վրա է մեքենան վարել և, որպեսզի մեքենայի տակ չմնար կախվել է: Չի կարող ասել Վաղինակն ու Տի•րանը առանձին-առանձին են •նացել Կիևյան, թե միասին, ինքը նրանց հետ չի եղել: Ոստիկանության բաժնում նրանց չի հանդիպել և չեն խոսել այդ ինֆորմացիայի շուրջ, ամեն բաժին իր ինֆորմացիան է ունեցել և ցանկացել է իրացնել իր ուժերով, հետո տեսել են միմյանց, ապա ՚Սասիՙ մոտ տեսել են մեքենան և մոտեցել են միասին: ՚Սասիՙ մոտ •նացել է իր աշխատավայրից: Ինքը այդ պահին օպերատիվ տվյալ է ունեցել այդ անձի վերաբերյալ և ցանկացել է ստու•ել, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա փախուստի է դիմել: Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու •ործողության ժամանակ չի հիշում մասնակցել է, թե ոչ: Իր ստացած օպերատիվ տվյալը վերաբերվել է կոնկրետ նրան, որ անձը թմրանյութ է իրացնում և օ•տա•ործում: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հա•ուստով, որևէ տարբերանշան իր վրա չի եղել, քանի որ օպերատիվ աշխատող է եղել և համազ•եստ չի հա•ել: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն ցերեկ էր, ամիսը կոնկրետ չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ ձմեռ էր: Տի•րան Պողոսյանին ճանաչել է որպես կոլե•ա:Մեքենայի ապակիները մ•եցված են եղել և այն բացված չի եղել: Մոտենալուց հետո չի կարող ասել, թե Տի•րանը ինչպես է ներկայացել, ինքը միայն իրենը կարող է ասել, որ մոտենալուց հետո ներկայացել է, որ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից է, ցանկացել է դուռը բացել, սակայն այն փակ է եղել, որպեսզի հավաստի իր ինքնությունը վկայականն է ցույց տվել, սակայն նա դուռը չի բացել և փախուստի են դիմել: Մեքենայի մեջ եղել են երկու հո•ի, ինչ-որ բան չեն տեսել, սակայն ցանկացել են ստու•ել իրենց ինֆորմացիան հավաստի է եղել, թե ոչ: Մեքենայի մեջ չի հիշում այդ մարդիկ ինչ դիրքով են նստած եղել, սակայն կարող է ասել, որ ներկայանալու ժամանակ ամեն մեկը նայել է իր կողքը, քանի որ ինքն ու Տի•րանը տարբեր կողմից էին մոտեցել: Մեքենայի մեջ չի նկատել այդ մարդիկ ինչ-որ բան արել են, թե ոչ, եթե անեին իր կարծիքով կնկատեր: Իրենց ներկայանալուց հետո նրանք որևէ բան չեն խոսել, ինքը չի լսել, որ նրանք որևէ արտահայտություն անեն, ուղղակի փախուստի են դիմել: Կախված այն բանից, թե ինչ բարձրության արտահայտություն կանեին, հնարավոր էր լսեր: Այդ ամբողջ •ործողությունների ընթացքում չ•իտի Վաղինակը որտեղ է կան•նած եղել, նա իր տեսադաշտում նրան տեսել է այն ժամանակ, երբ մեքենան փախուստի է դիմել և նստել է Վաղինակի մեքենան, միասին •նացել են: Տի•րանը և Վաղինակը եղել են քաղաքացիական հա•ուստով, նրանց հա•ուստի վրա որևէ տարբերանշան չի նկատել: Օպերատիվ տվյալը ստանալուց հետո միայնակ է •նացել, այլ միջոցառում չի եղել իրականացնելու, ուղղակի •նացել է տվյալը ճշտելու, որտեղ պատահական է հանդիպել Արաբկիրի աշխատակիցներին: Ինքը նաև տվյալ է ունեցել, որ ՚սերեբրիստի պաջեռոՙ է, սակայն նրանց արտաքինը չի իմացել, Տի•րանն է իմացել դեմքը, ինքը միայն համարներն է իմացել: Օպերատիվ ինֆորմացիա ստանալու դեպքում թղթային ձևակերպում չեն տալիս, միայն ղեկավարին են տեղյակ պահում, որ տվյալ ունեն և •նում են այն ճշտելու, իսկ հետա•այում, երբ համապատասխանում է նոր թղթաբանություն են կատարում: Ղեկավարի հետ նախապես պայմանավորված են եղել, որ եթե •նա նշված վայր և մեքենան տեսնի, ապա ինքը պետք է զան•ահարեր և լրացուցիչ ուժեր պետք է ուղարկվեր, որպեսզի բերման ենթարկեին տվյալ անձին, այսինքն այսպես ասած ինքը •նացել էր տվյալ մեքենան որոնելու: Ներկայումս հայտնում է ինչպես եղել է: Չի հիշում այստեղ ինչ ասել է քննիչի մոտ ասել է, թե ոչ: Գրի•որի Սաֆարովի անուն, ազ•անունը հիշում է, սակայն չի հիշում նրա վերաբերյալ օպերատիվ •ործողություն կատարել է կամ բերման ենթարկել է, թե ոչ: Քանի որ երկու տարուց ավելի է այս •ործը քննվում է, շատ բաներ չի հիշում: Ինֆորմացիան ստացել է իր աշխատանքի վարում, տեղյակ չի եղել այլ անձ •նացել է այդ տվյալը ճշտելու, թե ոչ: Ինքը միայնակ է •նացել, իր հետ որևէ մեկը չի եղել: Իր իմանալով օպերատիվ տվյալը իրացնելու ժամանակ իրենք պարտականություն չունեն համազ•եստ կրելու, դա կախված է, թե ինչ հան•ամանքների բերումով է ոստիկանը •նում: Ընդհանրապես օպերատիվ աշխատողը միայն ծառայության ժամանակ է համազ•եստը կրում: Ծառայություն ասելով ի նկատի ունի ինչ-որ հասարակական կար• պաշտպանելու և այլն, երբ լինում են դեպքեր, որ օպերատիվ աշխատողներին նույնպես ներ•րավում են և համազ•եստով օպերատիվ աշխատողը •նում է ծառայություն կատարելու: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ հրապարակվածը իր ցուցմունքն է, ինքն է հայտնել քննիչին: Արդեն հայտնեց, որ Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում: Չի հիշում այն փաստը, որ Տ.Պողոսյանի և Վ.Հայրապետյան հետ է մեկնել ՚Սասիՙ մոտ, հիշում է, որ նրանց այնտեղ է հանդիպել, ցուցմունքի այդ պահը չի հիշում: Բնականաբար ինքն է քննիչին պատմել իրողությունը: Իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես հայտնել է այդպես էլ եղել է: Քանի որ իրեն հարց է ուղղվել ղեկավարը տեղյակ է եղել, թե ոչ, ինքը կար•ն է բացատրել, որ նախապես պայմանավորվածություն է ունեցել ղեկավարի հետ, իսկ այս դեպքի հետ կապված, քանի որ արդեն երկու տարի է անցել չի կարող հիշել այդ պահին ինչպես է կատարվել, ղեկավարին հարցրել է, թե •նացել է ինֆորմացիան ստու•ելու: Սեր•եյին •նացել են բերման ենթարկելու ցերեկը, ժամը չի հիշում, սակայն մութ չի եղել: Իր կարծիքով հունվար ամսին ժամը յոթին արդեն մութ կլիներ: Իր ցուցմունք տալը հիշում է քննիչի մոտ ինչպես է եղել: Ս.Ավետիսյանին չի ճանաչել, մեքենայի համարանշներն է ունեցել, դեմքով չի ճանաչել: Ինքը ստելու պատճառ չունի, ինչպես հիշում է այդպես էլ ներկայացնում է և ևս մեկ ան•ամ կրկնում է, քանի որ ադեն երկու տարի է անցել, բառերի նշանակությունը, թե Տի•րանի հետ է •նացել, ում և որտեղ է հանդիպել, էական նշանակություն չի տվել, դեպքի հան•ամանքը ինչպես եղել է իր մոտ տպավորվել է, որ նա մանևրում է կատարել ձախ, ապա աջ և Տի•րանը կախված •նացել է, որը իր մոտ ֆիքսվել է որպես կարևոր հան•ամանք, իսկ հերթականությունը չի հիշում /հատոր 1 •.թ. 174-175, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վաղինակ Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է աշխատանքի բերումով, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ ներկայումս շատ բան չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Կարող է ասել, որ 2014թվականի հունվար ամսին Երևան քաղաքի վարչության քրեական բաժանմունքում օպերատիվ տվյալ է ստացվել, որի արդյունքում բռնվել է մի անձ, որի անունը չի հիշում, որից հետո օպերատիվ տվյալներ են ստացվել Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ կապված, որ •տնվում է ՚Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում Կիևյան փողոցում: Ինքը օպերատիվ աշխատողª Հայկի հետ •նացել է Կիևյան, որից հետո հանդիպել են քրեականի աշխատող Տի•րան Պողոսյանինª Սեր•եյ Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Քանի որ ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է և նա էլ իրեն է ճանաչել, ինքը մնացել է ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, իսկ Հայկը և Տի•րանը մոտեցել են Ս.Ավետիսյանին: Մոտենալուց հետո Հայկը մոտեցել է Ս.Ավետիսյանի վարորդի կողքի նստարանի դռան մոտ, իսկ Տի•րան Պողոսյանը Ս.Ավետիսյանի դռան կողմը: Ինքը այդ ժամանակ հեռու է եղել, նրանք մոտեցել են, վկայականով ներկայացել են, զրուցել, դրանից հետո նկատել է, որ Ս.Ավետիսյանը մեքենան շարժի է •ցել և մանևրում անելով բարձրացել է դեպի Բարեկամության կողմը: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Տի•րանը կան•նել է նրա մեքենայի կան•նակին: Մինչև ինքը շրջադարձ կաներ Տի•րանը արդեն բավականին բարձրացել էր, ապա ինքը վերցրել է Հայկին, նա նստել է իր մեքենան և •նացել են դեպի Բարեկամության, որից հետո Տի•րանը զան•ահարել է և ասել, որ •տնվում է Օրբելի փողոցում: Տի•րանի մոտ •նալուց հետո նա ասել է, որ ընկել է Ս.Ավետիսյանի մեքենայի վրայիցª մանևրում կատարելու ժամանակ, վահանակից է ինչ-որ բռնված եղել, որը ջարդվել էր: Նա եղել է արյունոտված, •նացել են բաժին, որից հետո էլ բժշկական կենտրոն: Իր հիշելով Հայկի հետ միասին են իջել, սակայն հստակ չի կարող ասել, իր նախաքննական ցուցմունքում ավելի հստակ նշված կլինի: Տի•րանին տեսնելու ժամանակ նրա •լուխն է եղել արյունոտված և եղել է շփոթված վիճակում: Տ.Պողոսյանին իր հիշելով հանիպել են Կիևյան փողոցի ՚Սասՙ-ի մոտ, նրա հետ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հանդիպելու համար, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է այնտեղ հայտնվել, այսինքն իր հիշելով Տ.Պողոսյանին այնտեղ պատահական են հանդիպել և եթե այնտեղ հանդիպեին ցանկացած օպերատիվ աշխատողի նրան պետք է ասեին, թե այնտեղ ինչ են անում, քանի որ նույն բաժնում են աշխատում և օ•նության դեպքում պետք է ասեն: Այդ պահին իրենք կատարել են օպերատիվ հետախուզական միջոցառում, քանի որ ստացած են եղել օպերատիվ տվյալներ, կոնկրետ չի կարող ասել, թե ՚Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների մասինՙ ՀՀ Օրենքի որ կետն են իրականացրել, իսկ այդ պահին եթե Տի•րանը իրենց չհանդիպեր, ստիպված ինքն էր մոտենալու: Իրենք •նացել էին, որպեսզի ՚բերման ենթարկելուՙ միջոցառում իրականացնեն և պետք է բերման ենթարկեին Սեր•եյ Ավետիսյանին: Մեկ տարի է արդեն չի աշխատում համակար•ում և մոռացել է, թե կոնկրետ օրենքի, որ հոդվածով են ղեկավարվել բերման ենթարկելու համար, որը եղել է օրինական, իսկ բերման ենթարկելու հիմքը եղել է օպերատիվ տվյալ ստանալը: Առանց ղեկավարությանը զեկուցելու նման միջոցառում չեն կատարում: Եղել են քաղաքացիական հա•ուստով, որի վրա տարբերանշան չի եղել: Երբ տղաները մոտեցել են Ավետիսյանին, ինքը եղել է կան•նած ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, իսկ տղաները դիմացի մայթում՝ կամրջի հարևանությամբ: Թե տղաները ինչպես են մոտեցել և վկայականները ցույց տվելª դա իր համար տեսանելի է եղել, երթևեկություն եղել է, սակայն ինքը տեսել է: Մեքենային մոտեցել են Տի•րանը և Հայկը, Տի•րանը Սեր•եյ կողմից, իսկ Հայկը հենց անմիջապես Սեր•եյի կողքը նստած անձի կողմից, որին ինքը չի ճանաչում: Այն ժամանակ իրենց բոլորի վկայականները եղել են կարմիր, իսկ ներկայում դրանք սև են: Ինքը վստահ չի եղել Ս.Ավետիսյանը իրեն հեռվից տեսնելու դեպքում տեղում կմնար, թե ոչ, այդ պատճառով էլ ինքը չի մոտեցել: Հստակ չի կարող ասել ոստիկանության Արաբկիրի բաժինն էր ստացել օպերատիվ տվյալը, թե Երևան քաղաքի վարչությունը, սակայն իր հիշելով դա եղել էր Երևան քաղաքի վարչությունը, ներկայումս լավ չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ամեն ինչ ասել է: Երբ Երևան քաղաքի վարչությունն ինֆորմացա է ստանում, համա•ործակցում է ըստ տարածքային բաժինների, հետևաբար իրենց են դիմել, իսկ ինքն էլ մասնակցել է, քանի որ սպասարկել է թմրամոլության դեմ պայքարի ճյուղը: Գրի•որի Սաֆարովին հիշում է, որ նրա մոտից հայտնաբերվել է թմրանյութ, չի հիշում Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելը կապված է եղել Գ.Սաֆարովի հետ, թե ոչ: Քրեական •ործ հարուցված լինելու պարա•այում ոչ միայն քննիչի կողմից հանձնարարություն ստանալու դեպքում կարող են այդ •ործով ինչ-որ միջոցառում կատարել, կարող է լինել նաև ոչ հանձնարարությամբ: Գ.Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում ներքին դիտմանը մասնակցել է, թե ոչ: Օպերատիվ տվյալ իրականացնելու հանձնարարությունը ստացել է բաժնի ղեկավարությունից, իսկ հանձնարարությունը ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությունը պարտականություն չունի բացահայտելու, թե որտեղից է այն ստացվել, հանձնարարությունը ստանալուց հետո •նում են այն կատարելու: Նույնիսկ իրենք տվյալ ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությանը չեն զեկուցում թե այն ումից են ստացելª •աղտնիության ապահովման համար, սակայն զեկուցում են տվյալը /հատոր 1 •.թ. 176-177, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննությամբ հրապարակվեց •ործով վկա Երվանդ Մարտիրոսի Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում 19.01.2014թվականին տված ցուցմունքն այն մասին, որ իրեն է պատկանում ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենանª 2008թվականի սեպտեմբեր ամսից: Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամենրի հետ •տնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից իր թույլտվությամբ երբեմն օ•տվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուրադը և նրա ամուսին Սեր•եյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ •տնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի ար•ելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սեր•եյը: Վերջին ան•ամ ՌԴ է մեկնել 2013թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, •իշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սեր•եյը զան•ահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի •տնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ •նացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում •տնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սեր•եյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: Ինչ վերաբերվում է սույն քրեական •ործին, ապա այդ կապակցությամբ իրեն որևէ բան հայտնի չէ, տեղյակ չէ Սեր•եյը թմրանյութ օ•տա•ործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքա•ծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին ան•ամ Սեր•եյը իր մեքենան վերցրել է 18.01.2014թվականինª ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար, որից հետո տեղի է ունեցել այն ինչ նշել է վերը: Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել /հատոր 1 •.թ. 56-57, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Զննություն կատարելու մասին 19.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ կոտրված է ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախակողմյա եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը /հատոր 1 •.թ. 58-63, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված նյութերը ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 2 •.թ. 197-198, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 05.02.2014թվականի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 13.01.2014թվականի դրությամբ •նահատվում է 65.000ՀՀ դրամ /հատոր 1 •.թ. 127-129, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության 03.02.2014թվականի թիվ 177եզրակացությամբ այն մասին, որ Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները •լխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի /ներկայումս սպիներ/, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են կտրված վերքըª սուր, կտրող, մնացածըª կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարա•րված հան•ամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով /հատոր 1 •.թ. 118-119, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, առաջադրված մեղադրանքների մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ:
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի դատաքննությունից թաքնվելու և հետախուզման մեջ •տնվելու հան•ամանքը, դատաքննությամբ հրապարակել է ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները:
Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը նախաքննության ընթացքում 18.01.2014թվականին որպես կասկածյալի, 22.01.2014թվականին որպես մեղադրյալի ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ և իրենց ծանոթացման հան•ամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմա•ծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի հարևան մասում •տնվող շենքում, որի հասցեն չ•իտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն •տնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական ան•ամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում •տնվող ՚Մարկոպոլոՙ սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են ՚շեն•են վիզաներիՙ •րանցման կար•ից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զան•ել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են ՚Լադաՙ ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի ՚Տոյոտա Քեմրիՙ մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ ՚շեն•են վիզաՙ: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքը այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զան•ել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զ•ում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներ•ործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զան•ել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ ՚կայֆՙ տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտան•ավոր չէ այն, իսկ Գեղամը ասել է, որ այն վտան•ավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ •ույնի կտոր: Այդ ան•ամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրը այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զ•ալ, զան•ահարել է Գեղամինª /055/23-41-01 թե /077/27-97-86հեռախոսահամարից Գեղամի /099/17-32-27հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո իր հիշելով մինչև 2013թվականի դեկտեմբերի 20-ը ինքը շուրջ 8ան•ամ 30000ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ •նել է նույն դեղահաբի 1/2մասը, իսկ երկու ան•ամ էլ •նել է 1ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օ•ոստոս ամիսներին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սեր•ո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր •նալուց հետո Սեր•ոյից ձեռք բերի դեղահաբը: Նշում է, որ իրեն դեղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամը իրեն ասել է, որ դեղահաբը հանդիսանում է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օ•տա•ործել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և մի քանի ան•ամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օ•տա•ործել: Իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ից մինչև 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում Սեր•ոյից 1, 2, կամ 3օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60հազար կամ 55հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սեր•ոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40ան•ամ, սակայն, թե որքան ան•ամ է վերցրել կես և որքան ան•ամ ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օ•տա•ործման նպատակով: Երբևէ, որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սեր•ոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զան•ել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ հետո զան•ել և տվել են այն: Սեր•ոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբենկյան փողոցներում: Նրա ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սեր•ոյի մեքենան ՚բեժՙ •ույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սեր•ոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չ•իտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը •իտի, քանի որ մի քանի ան•ամ նրանց տուն են •նացել և միասին ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Այդ ան•ամները Սեր•ոն ինքն է ներարկել իրեն: Նշում է, որ Սեր•ոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սեր•ոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օ•տա•ործել թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Սեր•ոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 16.01.2014թվականին: Ինքը ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր /055/23-41-01 համարով զան•ել է Սեր•ոյի /091/00-69-97հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2հատ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օ•տա•ործել է, մյուսը հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի •րպանում, հետա•այում օ•տա•ործելու նպատակով: 2014թվականի հունվարի 17-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: Հայտնում է, որ Սեր•ոն մոտ 38-40տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մու• •ույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմա•ծերը այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սեր•ոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զան•երի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը /հատոր 1 •.թ. 32-36, 91-92, դատական նիստի արձանա•րություն/:
17.03.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական •ործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013թվականի ամռանը մոտ 4ան•ամ իրեն հյուրասիրել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ դրանից հետո մինչ նրա կողմից ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10ան•ամ •նել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սեր•ոյի հետ: Այն, որ իր ցումունքում նախկինում նշել է, որ 2013թվականի օ•ոստոս ամսին է Գեղամից թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևը ՀՀ սահմանը հատել է 10.07.2013թվականին, դա պայմանավորված է նրանով, որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է ամիսները շփոթած լինի: Իրեն ներկայացված ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայի զննության արձանա•րությանը կից և դատաապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածները ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սեր•ոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված ՚Ջիպՙ մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը: Տան պայմաններում համակար•չով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար ՚սայտերՙ է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակար•չային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է •ումարներ, տվյալ •ումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: Նշում է, որ նաև մոտավոր է նշել, որ մոտ 10ան•ամ Գեղամից և մոտ 40ան•ամ էլ Սեր•ոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե քանի ան•ամ: Սեր•ոյին մշտապես զան•ել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չի եղել, որ Սեր•ոն իրեն տվել է թմրանյութ, հաճախ եղել են դեպքեր, որ զան•ել է Սեր•ոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե ոչ, որից հետո էլ զան•ել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած, որ զան•երի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զան•երի ժամանակª ոչ: Իր սկզբնական ցուցմունքներում չի հիշել այն հան•ամանքը, որ իր հիշելով Սեր•ոն 2013թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզան•ի և եթե իրեն անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրի Կիևյան փողոցում ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրի: 16.01.2014թվականին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է •ումարը և խնդրել իր համար 2հատ թմրանյութի դեղահաբ բերի: Նա ասել է, որ մոտ մեկ ժամից նույն վայրը •նա: Ինքը •նացել է, կրկին հանդիպել է նրան, նա եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել, այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել է, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել /հատոր 1 •.թ. 198-200, դատական նիստի արձանա•րություն/:
09.07.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովը նախաքննության ընթացքում որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: /093/57-70-70հեռախոսահամարը իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամը իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զան•ահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե ՚փակել չտա այս •ործըՙ իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերըª ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սեր•ոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում •տնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահան•ստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի /հատոր 2 •.թ.127-129, դատական նիստի արձանա•րություն/:
14.07.2014թվականին Գեղամ Բակլաչևի և Գրի•որի Սաֆարովի առերես հարցաքննության ընթացքում Գրի•որի Սաֆարովը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գ.Բակլաչևին ճանաչում է ընդհանուր ընկերների միջոցով և նրանից երբեք ոչինչ ձեռք չի բերել: Նրանից ինքը թմրանյութ ձեռք չի բերել: Գ.Բակլաչևը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գ.Սաֆարովին ճանաչում է վաղուց, կոնկրետ ժամանակ չի հիշում, նրան ճանաչում է ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Նրանից թմրանյութ ձեռք չի բերել, իսկ նախկինում տված ցուցմունքները տվել է նյարդայնացած վիճակում, քանի որ Սաֆարովի տված ցուցմունքներով սուտ մեղադրվել է նրան թմրանյութ վաճառելու մեջ ու, քանի որ նա իրեն ծանր հանցա•ործության մեջ է մեղադրել, որը երբևէ ինքը չի կատարել, վրեժխնդիր լինելու համար նմանատիպ ցուցմունք է տվել, նրանից վրեժխնդիր լինելու և պաշտպանվելու համար: Վստահ է եղել, որ առերեսման ժամանակ Գրի•որին կպատմեր ողջ ճշմարտությունը, որ երբևէ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել/հատոր 2 •.թ. 160-161, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննությամբ հրապարակվեց 23.07.2016թվականի կայացած դատաքննությամբ /դատավոր Ա.Խաչատրյան/ Գ.Սաֆարովի կողմից արված հայտարաությունն այն մասին, որ ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից թմրանյութեր չի •նել, իսկ մինչև կալանավորվելը Գեղամին չէր տեսել մեկ ամիս: Բոլոր հարցերին ցանկանում է պատասխանել հաջորդ նիստի ժամանակ, քանի որ ներկայումս իրեն շատ վատ է զ•ում, մինչև այս եղել է հիվանդանոցումª ռեանիմացիայում: Իր մոտ սրտի խնդիր կա և շատ հաճախ է պրիստուպներ ունենում: Ներկայումս միջնորդում է դատական նիստը հետաձ•ել, քանի որ իրեն վատ է զ•ում: Այսօր բժիշկի չի դիմել, որպեսզի դատական նիստը չհետաձ•վի: 27.07.2016թվականին կայացած դատաքննությամբ Գ.Սաֆարովը հայտնել է, որ անցած ան•ամ արդեն ասել է, որ իրեն լավ չի զ•ում, իսկ հիմա հիվանդանոցից է եկել դատարան: Լուրջ խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված և բժշկական փաստաթղթերը կներկայացնի, երբ հիվանդության պատմությունը կփակվի և ինքը դրանք կբերի դատարան: Առաջադրված մեղադրանքի և դեպքի հետ կապված չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ ամբողջ մարմինը դողում է: Ինքը ներկայումս դողում է, որովհետև հիվանդ սիրտ ունի, իրեն որևէ մեկը չի սպառնացել: Խնդրում է հետաձ•ել նիստը, քանի որ տվյալ վիճակով անհնար է ինչ-որ ցուցմունք տալ, ամեն պահի հնարավոր է շատ խիստ վատանա իր վիճակը /հատոր 7 •.թ. 107-108, 111ª դատական նիստի համակար•չային եղանակով համառոտա•րված արձանա•րություն, հատոր 8 •.թ. 14ª դատական նիստի ձայնային արձանա•րություն, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձին բերման ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը /հատոր 1 •.թ. 3, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով /հատոր 1 •.թ. 4, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությունն այն մասին,որ փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Ծանոթությունª հետազոտությամբ ծախսվել է դեղահատի 0.17•րամ /հատոր 1 •.թ. 12-14, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 18.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013թվականի օ•ոստոսի վերջից 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս շուրջ 40ան•ամ ձեռք է բերել ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութի հաբ /հատոր 1 •.թ. 38, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.02.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին և հայտարարել, որ Բակլաչևը շուրջ 4ան•ամ հյուրասիրել է, դրանից հետո շուրջ 10ան•ամ •ումարի դիմաց վաճառել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ /հատոր 1 •.թ. 147-148, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ /հատոր 1 •.թ. 134-135, դատական նիստի արձանա•րություն /:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ. 103-104, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ.105-106, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*Մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները /հատոր 1 •.թ.227-243, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*Մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը /հատոր 2 •.թ. 188-189, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*05.02.2014թվականին ՀՀ ԱՆ ՚Նարկոլո•իական հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ի տնօրենի կողմից տրված թիվ 4545•րությունն այն մասին, որ Գրի•որի Ամայակի Սարաֆարովը ՚Նարկոլո•իական Հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ է •տնվում ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքովՙ համախտանիշով, •րանցման ամսաթիվըª 28.06.2006թվականից, նաև հաշվառված է կանխար•ելիչ դիտարկումով /բուպրենորֆին/, •րանցման ամսաթիվըª 17.01.2014թվականից /հատոր 1 •.թ. 150, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*27.03.2014թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նարկոլո•իական հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ի դատանարկոլո•իական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ հմ56-14 եզրակացությունն այն մասին, որ Գրի•որի Սաֆարովը տառապում է ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքով: ՚Կախվածության համախտանիշ ախտադադարի շրջանումՙ և ՚Հո•եկան և վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի •ործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանումՙ ախտորոշումներով /հատոր 4 •.թ. 34-36, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*22.07.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին Գրի•որի Սաֆարովից ներկայացված դիմումն այն մասին, որ նախկինում ցուցմունք է տվել, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութ, սակայն ներկայումս ցանկանում է հայտնել, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից որևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Այդ կապակցությամբ միջնորդում է իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել: Դիմումն այդ օրը ներկայացնելու պատճառը հանդիսանում է իր հիվանդանոցում •տնվելը, որի ապացույցը ներկայացնում է դիմումին կից /նույն •րությունը նաև ռուսերեն լեզվովª •րված Գրի•որի Սաֆարովի կողմից /հատոր 2 •.թ. 177,179, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*31.07.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին Գրի•որի Սաֆարովից ներկայացված դիմումն այն մասին, որ 22.07.2014թվականին դիմում է ներկայացրել, որով հայտնել է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից թմրանյութª ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի ձեռք չի բերել և միաժամանակ միջնորդել է, որպեսզի իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնեն այդ կապակցությամբ: Այժմ նորից հայտնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութ ձեռք չի բերել և նորից միջնորդում է այդ կապակցությամբ իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել /հատոր 2 •.թ. 229, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*01.08.2014թվականին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումն այն մասին, որ այսօր կայանալու է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությամբ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Կարենի Բակլաչևի խափանման միջոցի երկարացման միջնորդության քննարկումը: Տեղակացնում է, որ իրª Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է •նել նրանցից, իրականությանը չի համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Ուստի խնդրում է այդ հան•ամանքը հաշվի առնել •ործի քննության ժամանակ և հայցում է դատարանի անաչառ մոտեցում և արդարացի •ործի լուծում /հատոր 12 •.թ. 358, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*03.09.2014թվականին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումն այն մասին, որ նախաքննական մարմինն իրեն մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 1-ին մասով: Իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չէ այն մասով, որտեղ նշված է, որ ինքը թմրամիջոցներ է ձեռք բերել Գեղամ Բակլաչևից և Սեր•եյ Ավետիսյանից: Այդ ամենը իրականությանը չի համապատասխանում: Գեղամ Բակլաչևի հետ կայացրած առերեսման ժամանակ հայտնել է իրականությունը, ճիշտը, որ նա իրեն երբևիցե ոչ մի տեսակի թմրանյութ չի իրացրել: Բազմաթիվ ան•ամներ դիմում է ներկայացրել քննիչ Ա.Բաղդասարյանին իրեն լրացուցիչ քննելու և Ս.Ավետիսյանի հետ առերեսում իրականացնելու համար, սակայն իր դիմումները մնացել են անպատասխան: Հայտնում է, որ որևէ մեկի կողմից իր վրա երբևիցե ճնշում չի •ործադրվել և այս ամենը հայտնում էª ցանկանալով որպեսզի իրականացվի արդարություն /հատոր 4 •.թ.43-44, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ.
Գործով վկա Ռաֆիկ Բարսամյանը դատաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Վերաքննիչ քրեական դատարանում որպես կար•ադրիչների ստորաբաժանման պետ, ամբաստանյալներին ճանաչում է •ործի բերումով, այդ ժամանակ եղել է այս դատարանի կար•ադրիչների պետը: Ամբաստանյալների հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ թմրանյութ հայտնաբերելու տեղեկությունը ստացել է ուղեկցողներից: Իր սենյակում է կատարվել •րառումը, այդքան բան: Դեպքի տարեթիվ, ամիս, ամսաթիվ չի կարող հիշել, իսկ մոտավոր կարող է ասել, որ տեղի է ունեցել անցյալ տարի, իր հիշելով աշնանը: Քննիչներից իմացել է, որ ուղեկցողները խցում դեղահաբեր են •տել և խնդրել են, որ արձանա•րությունը կազմեն իր մոտ, որը ինքը թույլատրել է: Կոնկրետ չ•իտի, թե ինչ դեղահաբեր են •տել, իր հիշելով արձանա•րության մեջ էլ որևէ անվանում չեն •րել, միայն նշել են, որ դեղահաբեր են •տել: Նրանց խոսակցություններից հասկացել է, որ այդ դեղահաբերը եղել են թմրանյութի նման: Չ•իտի, թե կոնկրետ ում մոտից են հայտնաբերել, միայն իմացել է, որ խցերից մեկում են հայտնաբերել: Կոնկրետ չի կարող ասել, բայց իր հիշելով այդ դեղահաբերը իր սենյակում տեսել է: Ուղեկցողներից իրեն չեն զեկուցել այդ դեպքի հետ կապված, քննիչի •ալուց հետո է իմացել դեպքի մասին: Ինքը արձանա•րություն չի կազմել, այն կազմել է քննիչը: Երկար ժամանակ է անցել և կոնկրետ չի կարող ասել այդ ինֆորմացիան հենց քննիչից է իմացել, թե ուղեկցող •ումարտակից: Նախկինում ինչ ցուցմունք տվել է դա հաստատ ճիշտ է և պնդում է այն: Տեղյակ չէ այդ դեղահաբերը խցից են հայտնաբերել, թե ինչ-որ անձի կողմից: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իր նախաքննական ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը այն իր աշխատասենյակում է •րվել, դեղերն էլ տեսել է և այն իր հիշելով եղել է չորս հատ: Այդ օրվա նիստին մասնակից է եղել կար•ադրիչ Վահրամ Խալաթյանը, որը իրեն ասել է, որ ցանկացել են շփում ունենալ, ակայն ուղեկցողը չի թույլատրել: Ուղեկցողներից չի հիշում, թե ով է այդ հաբերը բերել իր սենյակ և զեկուցա•իր է կազմվել, որը հանձնվել է քննիչին: Կոնտակտ կամ շփում ասելով հասկանում է, որ հնարավոր է ձեռքով միմյանց մոտեցած լինեն, սակայն մոտիկից փաթաթվել չի եղել, հնարավոր է ձեռքով են հասցրել միմյանց բարևել: Նիստերի ժամանակ ընդհանրապես չի թույատրվում մոտենալ, սակայն այդ ժամանակ ինչ-որ կոնֆլիկտ է եղել չթողելու, հնարավոր է այդ ժամանակ մոտենան բարևեն: Ինքը կոնկերտ չի կարող ասել մոտեցել են, թե ոչ, քանի որ դահլիճում չի եղել, միայն Վահրամ Խալաթյանի բառերեն է կրկնում, որ կոնֆլիկտ է եղել մոտենալու համար, որ ցանկացել են մոտենալ, սակայն թույլ չեն տվել, իսկ, թե մոտեցել են և հասցրել են բարև տալ, թե ոչ, չի կարող ասել, ինքը այնտեղ չի եղել /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գա•իկ Մաթևոսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ուղեկցող •ումարտակում: Ամբաստանյալներին ճանաչում է •ործի բերումով, նրանց տեսել է նիստերի ժամանակ: Դեպքի վերաբերյալ մանրամասներ չի հիշում: Միայն կարող է ասել, որ ծառայության են եղել, ամիսը հունիս կամ հուլիսն է եղել: Գեղամ Բակլաչևին բարձրացրել են նիստի, որը մոտ տաս րոպե է տևել: Նիստի ավարտից հետո ժողովուրդը միան•ամից առաջ են եկել և իրենք կասկածել են, որ ինչ-որ բան են փոխանցել: Հետո իջեցրել են ներքևª խուց, որտեղ նա •րպանից ինչ-որ բան է հանել և •ցել, իսկ այն վերցնելուց հետո տեսել են, որ դեղ է: Տեսել են, որ այն •ցել է, եթե չտեսնեին չէին կարող վերցնել և տեսել են նաև, որ նա է •ցել: Դահլիճում խառնաշփոթ է եղել, ժողովուրդը մոտեցել է մի պահ և իրենց թվացել է, որ ինչ-որ բան են փոխանցել, սակայն կոնկրետ դա չեն տեսել, միայն թվացել է: Ձեռնաշղթաները դահլիճում են հա•ցրել, սակայն մինչ խուցը իջեցնելը հարմար չի եղել ստու•ելը, իջեցրել են, որ խցում ստու•են, խցում ձեռնաշղթաները չեն հանել և պահանջել են, որ խուզարկելու համար դուրս •ա, սակայն դուրս չի եկել: Այդ դեղերը •ցելուց հետո դուրս է եկել խցից, նրա հետ դուրս են եկել նաև մյուս երկուսը, իսկ ինքը այդ ժամանակ եղել է խցերի դռների մեջտեղում: Փայլաթիթեղը տեսել է •ետնին՝ լվացարանի դիմաց, ինչը տեսանելի է եղել:Նիստերի դահլիճից խուց իջեցնելուց Բակլաչևը եղել է ձեռնաշղթաներով, խցի մեջ նույնպես ձեռնաշղթաներով է եղել, իսկ ձեռնաշղթաները •ցում են դիմացից, հետևի կողմից չեն •ցում, այդպիսի կար• չկա: Ինքը տեսել է, թե Բակլաչևը ինչպես է դեղերը •րպանից հանել և •ցել, այն ժամանակ, երբ իրենք արդեն ներս մտնելիս են եղել խուց՝ վերջինիս խուզարկելու համար: Բակլաչևը դիմադրություն ցույց չի տվել: Բակլաչևի հետ •ործով անցնող մյուս ամբաստանյալին Բակլաչևի հետ միասին նիստից հետո տարել են խուց, որտեղ արդեն կալանավոր է եղել, իսկ իրենք նրանց հանել են, որպեսզի Բակլաչևը միայնակ մնա՝ խուզարկելու նպատակով: Այդ պահին չի հիշում ազատ խուց եղել է, թե ոչ: Չնայած այդ պահին Բակլաչևը ձեռնաշղթաներով է եղել, սակայն իրենք չեն տարել հենց այդ խուց, նա է մտել, իսկ իրենք ուղեկցելու ժամանակ չեն մտնում խուց, հետո նա իրենց հետևից: Խուց մտնելու ժամանակ կալանավորի դուռը բացող կա՝ իրենց աշխատակիցը: Իրենք չեն իմացել, որ նա դեղ է վերցրել, որ միան•ամից տանեին առանձին խուց, այդ պահին ուղղակի կասկածել են, եթե վստահ լինեին ներքև էլ չէին իջեցնի: Նիստից հետո դահլիճում եղած մարդիկ միան•ամից են մոտեցել, աղջիկներ են կան•նած եղել, որոնց հետևից մեկըª արանքից, ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, իրենք չեն տեսել, որ բան է փոխանցվել, ուղղակի նմանատիպ դեպքեր շատ են եղել, կասկածել են, որ բան է փոխանցել, իսկ այդ պահին խառնաշփոթ է եղել, հարազատները փորձել են մոտենալ, որ բարևեն: Կոնկրետ չի կարող հիշել, թե ինքը որտեղ է կան•նած եղել: Միայն ինքը չի տեսել, որ Բակլաչևը ինչ-որ բան է •ցել, բոլորը ասել են, որ ՚բան •ցեց, բան •ցեցՙ, որից հետո մոտեցել և վերցրել են: Գտած փայլաթիթեղը վերցնելուց անմիջապես հետո բացել են, որ տեսնեն ինչ է, քանի որ շատ դեպքեր են լինում, որ փոխանցելու դեպքում հեռախոսի քարտ է լինում կամ նմանատիպ այլ բաներ, որովհետև ամեն բան •տնելու դեպքում փակ չեն պահում, որ ոստիկանությունը •ա բացի, քանի որ կարող է այնպիսի բան լինել, որ ոստիկանություն կանչելու անհարժեշտություն չլինի: Համոզված է, որ փայլաթիթեղյա փաթեթը Բակլաչևի •րպանից •ցվածն է եղել, քանի որ այնտեղ այլ բան չի եղել / հատոր 10 •.թ. 29-32, 186-187, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վահրամ Մար•արյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող հայտնել, որ դատական նիստին նստած են եղել ինքն ու իր ընկեր Ռոբերտը, հետո դուրս են եկել նիստից և տեսել են, որ ուղեկցող •ումարտակի տղաները հավաքված են եղել դատարանի դիմաց, խոսել են, ապա իջել են ներքև և կորել են տեսադաշտից: Հետո բաժնից զան• են ստացել, որ դատարանում թմրամիջոց է փոխանցվել, թե այլ բան, ներկայումս կոնկրետ չի հիշում, որից հետո իրենք եկել են դատարան, խոսակցություն են ունեցել, որից հետո էլ արդեն քննիչի մոտ է ցուցմունք տվել: Իրենք դահլիճում են եղել և նիստը հետաձ•վել է, դուրս են եկել դահլիճից, այդ ժամանակ բոլորն են դուրս եկել, խառը վիճակ է եղել, ամբաստանյալների հարազատներն են ՚հաջողՙ արել, իր հիշելով աղջիկ ու տղա են մոտեցել, ներկայումս լավ չի հիշում, իսկ որքանով են թույլ տվել, թե ոչ, չի կարող հիշել: Երբ արդեն դրսում են եղել կան•նած, տեսել է, ուղեկցող •ումարտակի տղաները մոտեցել են այն մարդկանց, որոնք եղել էին նիստերի դահլիճում, հետո խոսելով իջել են ներքև և տեսադաշտից կորել են, իրենք աստիճաններից իջել են, որ տեսնեն ինչ է եղել, նրանք արդեն հասած են եղել 8-րդ հիվանդանոցի դարպասների մոտ: Մինչև իրենք մոտ են •նացել երկու հո•ի փախուստի են դիմել, իսկ ուղեկցողները նրանց հետևից վազել են: Երկու հո•ու հետ չեն խոսել, մեկ հո•ու հետ են խոսել: Դրանից հետո իրենք բաժին չեն •նացել, այլ եղել են տարածքում, երբ բաժնից իրենց զան•ել են և ասել, որ ահազան• են ստացել դատարանում թմրամիջոց փոխանցելու վերաբերյալ և, քանի որ տարածքը իրենք են սպասարկել և հերթապահ են եղել, եկել են դատարան: Դատարանում ներկայացրել են, որ Բակլաչևին թմրամիջոց են փոխանցել, որից հետո իջել են ներքև և Բակլաչևի հետ են զրուցել, սակայն նա հրաժարվել է և ասել է, որ իրենը չէ և առաջին ան•ամ է տեսնում այն: Քանի որ ասած են եղել, որ դատական նիստը կապված է թմրամիջոցների հետ, այդ պատճառով են եկել նստին, իսկ մինչ այդ կոնկրետ ինքը եկած չի եղել նույն նիստին, այդ ան•ամվա •ալը լրիվ պատահական է եղել, որևէ հրահան• կամ օպերատիվ տվյալ չի ունեցել նիստին մասնակցելու համար: Դահլիճում բացի ընկերոջից, ում հետ եկած է եղել դատարան որևէ մեկին չի ճանաչել: Նիստի ավարտից հետո տեսել է, որ ՚ցտեսությունՙ են անում ամբաստանյալին, սակայն չի տեսել, որ ինչ-որ բան են փոխանցում /հատոր 10 •.թ. 124-125, դատական նիստի արձաա•րություն/:
Գործով վկա Արթուր Իլոյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ուղեկցող •ումարտակի ոստիկան: Ամբաստանյալների հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ իր հիշելով 2015թվականի հուլիսի 30-ին այս դատարանի դահլիճում նիստ է եղել, որի ժամանակ եղել է ծառայության: Նիստը ավարտելուց հետո խուճապ է առաջացել, դատական նիստերի դահլիճում ներկա մի երիտասարդ ցանկացել է մոտենալ Ավետիսյանին, սակայն թույլ չեն տվել մոտենալ, ինքը մոտեցել է տղաներին, որ օ•նեն հանեն այդ տղային դահլիճից և այդ պահին նա հարմարեցրել է և Բակլաչևին է մոտեցել: Իրեն թվացել է, որ նա ինչ-որ բան է փոխանցում: Հետո փորձել են ստու•ել, իջեցրել են ներքև: Դրանից հետո ինքը բարձրացել է վերև տվյալ անձին հայտնաբերելու: Ներքևում փորձել են խուզարկել նրան, սակայն չի ենթարկվել, մտել է խուց և շարժվել դեպի սանհան•ույցի կողմ ու ձեռքով շարժումներ է կատարել և իրեն թվացել է, որ նա ինչ-որ բան է •ցում, ի դեպ նա այդ ժամանակ եղել է ձեռնաշղթաներով: Այդ պահին մոտեցել է նրան և նրա կողմից •ետնին •ցած ֆոլ•այով փաթաթվածը տվել է հրամանատարին և դուրս է եկել, որպեսզի հայտնաբերի տվյալ անձնավորությանը: Դրանից հետո Սամսոն Բադալյանը մոտեցել է այդ անձին և ասել, որ խնդիր կա, խոսել են տվյալ անձնավորության հետ, ցանկացել են բերել դատարանի ներս, որպեսզի համապատասխան մարմինները •ան և •ործողություններ կատարեն, սակայն նա չի ենթարկվել և փախուստի է դիմել, նրան հետապնդել են, սակայն չեն հայտնաբերել: Փոլ•այի մեջ փաթաթված է եղել դեղորայք, որոնք եղել են ջարդված և իր հիշելով վրան եղել է ՚B8ՙ նշումը: Երբ անձը ի սկզբանե ցանկացել է մոտենալ Ավետիսյանին, ինքը մոտեցել է, որպեսզի օ•նի Ավետիսյանին դահլիճից հանեն, այդ անձը այդ պահին հասցրել է մոտենալ Բակլաչևին՝ առջևում նստածների արանքից փորձել է ձեռքով բարևել Բակլաչևին: Նա եղել է սև մազերով, առանց սափրվելու, իր հիշելով հա•ին եղել է սպիտակավուն ջինսե տաբատ և կարճաթև շապիկ: Դահլիճից Բակլաչևին հանելուց հետո տարել են խուց, մինչ խուցը մտնելը փորձել են նրան խուզարկել, սակայն վերջինս չի թողել: Մտել է խուց, նա եղել է ձեռնաշղթաներով: Բակլաչևի դիմադրությունը խուց իջեցնելու ժամանակ կայացել է նրանում, որ ասել է ՚նորմալ է ախպերս, բան չկաՙ: Բակլաչևը խուց մտնելուց հետո միան•ամից •նացել է դեպի զու•արանի մոտ, ձեռնաշղթաներով շարժումներ է արել, իսկ ինքն էլ նրա հետևից միան•ամից մտել է ներս, նա •րպանից •ցել է, որն էլ ինքը տեսել է: Գցելուց հետո այն տվել է հրամանատարին և բարձրացել է վերև և տեսել է այն անձին ում կասկածել է, մոտեցել են նրան և փորձել են հրավիրել դատարան, սակայն նա չի համաձայնել և դիմել է փախուստի, իրենք հետապնդել են, սակայն չեն կարողացել հայտնաբերել: Ինքը անձամբ չի տեսել, որ դեղերի վրա եղել է ՚Բ8ՙ •րառումը, իրեն դրա մասին ասել են: Բակլաչևին իջեցնելուց հետո է ինքը իջել և իր հիշելով նա եղել է առաջին խցում, չի հիշում խցի դուռը փակ է եղել, թե ոչ: Իր հիշելով խցում բացի նրանից եղել են նաև ևս երկու կալանավոր, սակայն չի հիշում իրենց աշխատողներից ներսը մարդ եղել է, թե ոչ, միայն այդ պահն է հիշում, որ նա շարժվել է դեպի սանհան•ույց, ինքը •նացել է նրա հետևից և տեսել է, թե նա ինչպես է •ցում: Գցելը իրեն չի թվացել, այլ հստակ տեսել է, որ ֆոլ•այով փաթաթված ինչ-որ բան է •ցել, ինչն էլ վերցնելով տվել է իր հրամանատարին: Ձեռքին կոնկրետ չի տեսել, շարժումն է տեսել և •նացել է •ետնին ֆոլ•այով •ցած տեսել է՝ իր հիշելով: Անձամբ ինքը չի Բակլաչևին մտցրել խուց, սակայն նա խցում եղել է ձեռնաշղթաներով: Երբ տեսել է, որ Բակլաչևը շարժվում է դեպի սանհան•ույց և ցականում է այնտեղ ինչ-որ բան անել, ինքը շարժվել է նրա հետևից: Իր հիշելով դատարանում հին•-վեց խուց կա, կոնկրետ չ•իտի: Առավոտյան, երբ •ալիս են դատարան խուցը զննում են և ընդունում են կար•ադրիչներից: Չի կարող ասել և չի հիշում Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին նիստից հետո խուց իջեցնելուց առաջ խուցը զննվել է, թե ոչ, անձամբ ինքը չի արել նման բան: Սկզբում Ավետիսյանին են իջեցրել, հետո Բակլաչևին են տարել:Ավետիսյանը արդեն ներսում է եղել, երբ Բակլաչևին մտցրել են ներս: Սովորաբար, երբ կալանավորին իջեցնում են խցի մոտª նա դռան մոտ սպասում է, իրենք ձեռնաշղթաները հանում են և նա մտնում է խուց, ապա խուցը փակում են: Չի կարող ասել, երբ Բակլաչևը իջել է արդեն դուռը բաց է եղել, թե ոչ, քանի որ ինքը երբ իջել է նա արդեն շարժվել է դեպի սանհան•ույց, իսկ ինքն էլ շարժվել է նրա հետևից, իսկ այդ ժամանակ Բակլաչևը եղել է ձեռնաշղթաներով, իսկ սովորոբար իրենք ձեռնաշղթաներով խուց չեն մտցնում: Դահլիճում ուշադիր են լինում, որ կալանավորներին որևէ մեկը չմոտենա և դատարանի խուց իջեցնելուց հետո անհրաժեշտություն չի լինում ամեն ան•ամ նրանց զննության ենթարկելու / հատոր 10 •.թ. 33-36, 182-183, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռոբերտ Երկանյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում: Ամբաստանյալների հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքը աղոտ է հիշում, միայն կարող է ասել, որ ներկա է •տնվել նիստին, հետո զան•ել են իրենց ղեկավարությունից և ասել, որ դատարանում դեպք է եղել թմրանյութի հետ կապված, նույն բաժանմունքի օպեր-լիազոր Վահրամ Մար•արյանի հետ եկել են դատարան: Նիստի ժամանակ որևէ արտառոց բան չի նկատել, միայն նիստի ավարտից հետո տեսել է, որ հարազատներ են մոտեցել, իր կարծիքով հաջող անելու համար, չի նկատել, որ որևէ մեկը ինչ-որ բան փոխանցի, սակայն տեսել է, որ մոտեցել են: Դատարանից դուրս •ալուց հետո տեսել է, որ ուղեկցող •ումարտակի տղաները դատարանի դիմաց զրուցում են ինչ-որ տղաների հետ, հետո քայլելով •նացել են դեպի դատարանի ձախ կողմ՝ դեպի Ազատության պողոտա, երբ իրենք իջել են, որ տեսնեն, թե ինչ է պատահել, նրանք իրենցից արդեն բավականին հեռու են եղել: Այդ ժամանակ նկատել են, որ քաղաքացիներից մեկը փախուստի է դիմել, իսկ ուղեկցողներն էլ վերադարձել են դատարան: Նրանց մոտ այնպիսի խոսակցություն է եղել, որ իր մոտ տպավորություն է առաջացել, որ ամենօրյա խոսակցություն է, նրանք մի քանի րոպե կան•նած զրուցել են աստիճանների ներքևի մասում, իսկ իրենք էլ վերևն են եղել կան•նած և նրանց մեջ այնպիսի զրույց է եղել, որ իրենք նախ չեն լսել, հետո չեն մտածել, որ ինչ-որ արտառոց բան է եղել: Այդ օրը դահլիճում պատահական են եղել, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտն է սպասարկում ինքը և իմանալով, որ թմրամիջոցի հետ կապված դատական նիստ է, պատահական եկել են: Դատարանում հաճախ չեն լինում, բայց լինում է, որ •ալիս են: Հետո իրենց ղեկավարությունից են իմացել, որ դատարանում դեպք է եղել և թմրամիջոց են փոխանցել /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Արթուր Հովհաննիսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ ծառայության պետ, ամբաստանյալների հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ այն տեղի է ունեցել անցած տարի, սակայն օրն ու ժամը կոնկրետ չի հիշում: Մեկուսարանից տեղափոխել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, երբ նիստը սկսվել է ամբաստանյալներին բարձրացրել են դահլիճ: Դահլիճից իջեցնելուց ինքը եղել է դատարանի մեկուսարանում և այդ ժամանակ տղաները իրեն հաղորդել են, որ ինչ-որ մեկը մոտեցել է և ինչ-որ բան է փոխանցել Բակլաչևին: Մեկուսարան իջեցնելուց հետո ցանկացել են նրան առանձնացնել, որպեսզի խուզարկություն անցկացնեն, այդ պահին նկատել են, որ նա •րպանից սի•արետի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ բան է հանել և •ցել, ի դեպ նա այդ ժամանակ եղել է ձեռնաշղթաներով: Այդ պահին այն վերցրել են, բացել են, քանի որ հնարավոր է այն աղբ լիներ, սակայն բացելուց հետո տեսել են, որ դեղահաբեր են, որից հետո զան•ահարել են ոստիկանության Արաբկիր բաժին, որպեսզի •ան և կատարեն իրենց •ործողությունները: Դատարանում ռադիոկապ չեն օ•տա•ործում, իջեցնելուց հետո է տեսնում, որ կալանավորներին իջեցնում են: Իջեցնելու ժամանակ խցի դուռը բաց չի եղել, այնտեղ այլ կալանավոր է եղել: Մինչ խուց մտցնելը ուղեկցող •ումարտակի տղաները արդեն խոսելիս են եղել նրանց հետ և լսել է, որ նրանք ասել են, որ ՚բան չենք վերցրել, բան չկա մեր մոտ, ոչ մի բան չենք վերցրելՙ: Այդ պահին ցանկացել են կալանավորներին առանձնացնել, որ խուզարկեն, մեկին հանել են, մնացել են Բակլաչևը և Ավետիսյանը, նրանք ձեռնաշղթաներով են եղել և խոսակցություն է •նացել, այդ ժամանակ էլ նկատել են, որ Բակլաչևը, երբ շրջվել է, նրա •րպանից ինչ-որ բան է ընկել, իսկ ինքը այդ ժամանակ մեջքով է եղել կան•նած: Ընկածը տղաներից մեկն է վերցրել, ապա փոխանցել են իրեն, որն էլ ինքը մտածելով հնարավոր է աղբ լինի, մի փոքր բացել է և տեսել, որ դեղահաբեր են կոտրտված, էլ ձեռք չի տվել և զան•ահարել են ոստիկանության բաժին: Իլոյանը ասել է, որ մոտավոր ինչ-որ դեմք է հիշում, թե ում վրա է կասկածում, ասել է, որ •նա բռնի, սակայն նրա •նալուց հետո բավականին ժամանակ էր անցել և ինքն է ասել, որ վերադառնան բաժինը կ•տնի, թե ով է եղել: Իլոյանը վերադառնալուց հետո պատմել է, որ խոսել է ինչ-որ մեկի հետ, սակայն այդ տղան փախուստի է դիմել, նրան հետապնդել է, սակայն չի կարողացել •տնել: Սովորաբար դահլիճից իջնելուց հետո խցի դուռը բաց է լինում, մտնում են խուց, որից հետո էլ հանում են ձեռնաշղթաները, այդ ժամանակ, քանի որ իրենց պահանջը չէին կատարել, ձեռնաշղթաները չէին հանել: Իսկ իրենց պահանջը եղել է նրանց առանձնացնելը: Միան•ամից չեն առանձին խուց տարել, քանի որ ազատ խուց չի եղել, այլ խցում նույնպես մարդ է եղել: Ներքևում շատ խցեր կան, սակայն այդ ժամանակ արդեն բոլորը փակ են եղել: Իջեցնելու պահին ինքը ներքևում է եղել, նրանց տեսել է խցերի դիմացը: Ամբաստանյալներին ուղեկցել են Իլոյանը, Էդ•արը, որը դուրս է եկել իրենց մոտից, Գա•իկին է տեսել, Սամսոնին: Իր հիշելով իջեցրել են, հետո է Իլոյանը եկել, եթե չի սխալվում: Տեսել է ինչպես են ամբաստանյաներին մտցնում խուց, այդ ժամանակ որևէ դիմադրություն չի եղել, եղել են նորմալ հարաբերություններ, որևէ պրոբլեմատկ իրավիճակ չի եղել, ուղղակի իրենք հան•իստ բացատրել են, թե ինչպես է կար•ը, որ նրանց պետք է առանձնացնեն: Իրենք ցանկացել են խուզարկել, սակայն իրավիճակը այնպես է դասավորվել, որ խուզարկելու կարիք չի եղել: Խուսափելը նրա կողմից այնքանով է եղել, որ ասել է ՚բան չկա, դե ինչի համար, ոչ մի բան չի եղել, բան չեմ վերցրելՙ, որից էլ ժամանակ է •նացել, իսկ իրենք էլ այդ պահին ուժով չեն խուզարկել: Այդ խոսակցության ժամանակ ինքը եղել է խցից դուրս և այդ ամենը տևել է վայրկյաններ: Ինքը միայն ձայն է լսել, որ ինչ-որ բան է ընկել, նման տեղեկություն չունի, որ նրա ձեռքում ինչ-որ բան են տեսել, նա մեջքով է եղել կան•նած: Այդ պահին տղաները ասել են, որ Բակլաչևը ինչ-որ բան է •ցել և տեսել են, որ ինչ-որ բան ընկավ, իսկ մինչ այդ խցում նման բան չի եղել: Դատարանում խցերը շատ են, սակայն իրենք օ•տա•ործում են երկու խուց, մնացածի վրա փականներ են •ցած: Մինչև կալանավորներին տեղափոխելը, ուղեկցողներից երկուսը ընդունում են խուցը կար•ադրիչից, նայում են, ստորա•րում են, որ ընդունեցին խուցը և նույն ձևով էլ հետ են հանձնում: Դատական նիստի ավարտից հետ, երբ կալանավորներին կրկին իջեցնում են խուց, խուցը չի զննվում, քանի որ արդեն ընդունելուց զննվել է: Խցերի դռները բանալիներով չեն, փականով են, որոնք փակվում են: Ինչ հայտնաբերվել է այն էլ արձանա•րվել է, ինքը շահա•ր•ռված չէ, որ շատ լիներ: Ինքը հայտնաբերելուց հետո իր պարտականությունների մեջ ինչ մտել է, այն էլ արել է, իսկ դրանից հետո ինչ են արել արդեն իրեն հետաքրքիր չէ: Բակլաչևը պատի այն կողմը շատ չի •նացել, որտեղ աստիճան կա, այն չի բարձրացել, եթե շատ այն կողմ •նար հնարավոր է նաև չերևար: Բակլաչևի կողմից թեքվելը նկատել էր և մի բան է ընկել և բոլոր միան•ամից •ոռացել են և մի պահ ինքն էլ է կասկածել տեսել է, թե ոչ, բայց Բակլաչևի շարժումը տեսել է / հատոր 10 •.թ. 60-62, 180-181, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սամսոն Բադալյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության համակար•ի ուղեկցող •ումարտակում: Ամբաստանյալներին ճանաչում է նիստերից, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից անցել է մոտ մեկ տարի և շատ բաներ թերի է հիշում: Միայն կարող է ասել, որ սովորականի նման նիստ է եղել, որի ժամանակ ինչ-որ մարդիկ են եղել նստած: Նիստի ավարտից հետո ամբաստանյալ Սեր•եյին իջեցրել է ներքև և տղաները ասել են, որ Բակլաչևին ինչ-որ բան է փոխանցվել, մտցրել են խուց, եկել են, որ ստու•են, սակայն Բակլաչևը հրաժարվել է: Խուցի ներսում պատ է եղել, իսկ նա եղել է պատի ետևը՝ կանդալված վիճակում, ձեռնաշղթաներով: Նրան կանչել են, սակայն չի եկել և ձախ կողմով անկանոն շարժումներ է կատարել: Մոտենալուց հետո տեսել են, որ ձեռքին ինչ-որ փայլուն բան կա, որը վերցրել են նրա ձեռքից և տարել են իրենց հան•ստի սենյակ, որտեղ տեսել են, որ ինչ-որ հաբեր են, սակայն ինքը որևէ բան չի հասկանում այդ դեղերից: Դրանից հետո բարձրացել են վերև, փորձել են բռնել նրան, ում վրա կասկածել են, սակայն նա փախուստի է դիմել և չեն կարողացել բռնել: Դատական նիստի ժամանակ ինքը •տնվել է դահլիճում: Բակլաչևին և Ավետիսյանին տղաներով իջեցրել են, վայրկյանների կամ րոպեների տարբերությամբ, ներկայումս չի հիշում ինչ հերթականությամբ: Երբ փորձել են Բակլաչևին խցից հանել, նա չի դիմադրել, ուղղակի դուրս չի եկել այնտեղից, բառացի չի հիշում, թե ինչ է ասել և չի կարող ասել, թե ինչի համար դուրս չի եկել: Հիշում է, որ պատի ետնամասում ինչ-որ անկանոն շարժումներ է արել դեպի իր ձախ կողմը: Իր հիշելով այդ պահին Բակլաչևին մոտ կան•նած այլ կալանավոր չի եղել, իսկ մինչ կալանավորներին բերելը խուցը անպայման խուզարկվում է և այնտեղ որևէ իր չի հայտնաբերվել: Փոխանցող տղային •տնելու համար ինքը նույնպես բարձրացել է վերև և դատարանի դրսում միացել է տղաներին: Ում վրա կասկածել են հաբերը փոխանցելուն մի երիտասարդ է եղել, սակայն նա փախուստի է դիմել, որի դեմքը չի հիշում: Իրենց տղաներից իր հետ եղել է Իլոյան Արթուրը, մնացածին չի հիշում: Ինքը ուշ է մոտեցել, տեսել է միայն, որ այդ տղան վազում է: Երբ Բակլաչևին խցից դուրս են հրավիրել և նա դուրս չի եկել, իր հիշելով ինքը եղել է խցի ներսում, չի հիշում իրենց աշխատողներից խցի ներսում այլ մարդ եղել է, թե ոչ, հավանաբար եղած կլինեին: Բակլաչևի շարժումներից տարօրինակը եղել է այն, որ նա պատի հետևում ինչ-որ շարժում է արել ձեռքով, սակայն չեն տեսել, թե ինչ է անում: Իրենք, երբ •ալիս են դատարան այդ խցերը ստու•վում են, որ այնտեղ ավելորդ իր կամ ինչ-որ այլ բան •ցված չլինի և իրենք էլ խնդրի առաջ չկան•նեն: Իր մեկնաբանությամբ Գեղամ Բակլաչևն է •ցած եղել այդ հաբերը, քանի որ պատը բարձր է և նա էլ այնտեղ անհասկանալի շարժումներ է կատարել և պատի հետևն էլ չի երևացել, իսկ մինչ կալանավորներին բերելն էլ խցերը ստու•վում են: Հայտնաբերվածը իր հիշելով միան•ամից բացել են՝ իրենց հան•ստի սենյակում: Դատարանում իրենք ունեն պատասխանատու, որը զբաղվում է այդպիսի հարցերով, չ•իտի, թե ինչպես են վարվել դրանից հետո: Հաբերը •տնելուց հետո տղաներից երկուսը բարձրացել են և ինքը միացել է նրանց: Հաբերը եղել են փայլաթիթեղի մեջ, որը իր հիշելով միան•ամից բացել են: Իր հիշելով բացելու ժամանակ ներկա են եղել ինքը, Հովհաննիսյան Արթուրը՝ իրենց ավա•ը/դատարանի պատասխանատու/, մնացածին չի հիշում: Ինքը Սեր•եյին է իջեցրել, իսկ տղաները Բակլաչևին են բերել, չի կարող ասել, թե նրան ինչի համար չեն առանձին խուց մտցրել խուզարկելու համար: Կոնկրետ կարող է ասել, որ Բակլաչևին տեսել է պատի ետնամասում անկանոն շարժումներ կատարելիս, իսկ տղաները իջնելուց հետո ասել են, որ ինչ-որ բան է փոխանցվել, սակայն չեն իմացել, թե ինչ: Բակլաչևի •րպանում այդ փայլաթիթեղյա փաթեթը չի տեսել, ինքը նրա •րպանում •ործ չի ունեցել, նրա ձեռքին նույնպես չի տեսել, քանի որ պատը բարձր է եղել, որտեղ նա եղել է կան•նած և չի երևացել: Ձեռնաշղթաները •ցում են դահլիճում կամ այնտեղից դուրս •ալուց հետո, եթե ինչ-որ բան այն չի լինում այդ ժամանակ են դահլիճում •ցում: Ինքը անձամբ չի խուզարկել Բակլաչևին, չ•իտի ուրիշ այլ անձ խուզարկել է, թե ոչ: Նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները պնդում է, այդ պահն ինչ •րել է ճիշտ է / հատոր 10 •.թ. 67-69, 184-185, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վասիլի Վարդանյանը դատաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնում որպես օպեր-լիազոր: Ամբաստանյալներին դատարանում է տեսել մեկ ան•ամ, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ ահազան•ով եկել է դատարան, այս տարածքն ինքն է սպասարկում և այդ ժամանակ մոտիկ է եղել, եկել է դատարան: Գալուց հետո ասել են, որ •ետնին ընկած թմրանյութ են •տել և ասել են, որ այստեղ նստած ամբաստանյալն էª Բակլաչևը, խոսացել են, սակայն ոչինչ չեն պարզել: Չի հիշում իր •ալուց հետո այդ թմրամիջոցը տեսել է, թե ոչ, դեպքից երկար ժամանակ է անցել և չի կարող հիշել: Բակլաչևին դատարանում է տեսել և նրան օպերատիվ բնույթի հարցեր են տվել: Նրան հարցրել են այդ իրենն է, թե ոչ, սակայն նա ասել է, որ իրենը չէ, տեյակ չէ, թե որտեղից է և ումն է: Երբ ինքը եկել է Գեղամ Բակլաչևը ինչ-որ ներքևի հարկի սենյակում է եղել նստած, սակայն չի կարող ասել, թե դա ինչ սենյակ է եղել: Ահազան•ով •ալու ժամանակ իրենց հետ նաև հետաքննիչ է եկել և նա է արձանա•րել /դատական նիստի արձան•րություն/:
Դատաքննությամբ հրապարակվեց •ործով վկա Էդ•ար Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ 2012-2013թվականների ընթացքում աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակում, հետո տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, որից հետո 2015թվականի հուլիս ամսին կրկին վերադարձել է ուղեկցող •ումարտակ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ուղեկցող պահակախմբի հետ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան են տեղափոխել կալանավորներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին: Սովորականի նման պահակախմբի պատասխանատուն, այս դեպքում Գ.Մաթևոսյանն իրենց ներկայությամբ զննել է կալանավորներին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դատական նիստը սկսվել է, կալանավորներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը նստել են դռան ձախ կողմի նստարանին, իսկ իրենքª Ա.Իլոյանը, Գ.Մաթևոսյանը, Ս.Բադալյանը դահլիճում զբաղեցրել են իրենց դիրքը, որպեսզի ապահովեն անվտան•ությունը: Ներկայումս իրենց դասավորվածությունը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ նիստը կարճ է տևել, որից հետո դահլիճում հավաքված հարազատները, որոնց ոչ մեկին չի ճանաչել և ուշադրություն չի էլ դարձրել նրանց, փորձել են մոտենալ և հարաբերվել մեղադրյալների հետ, սակայն իրենք նրանց չեն թողել մոտենալ, քանի որ կան•նած են եղել ար•ելապատնեշի մոտ և, քանի որ սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ, ցանկացել են նաև ֆիզիկական շփում ունենալ, այդ պատճառով անմիջապես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և դուրս հանել դահլիճից: Իր հիշելով ինքն ու Ս.Բադալյանը Ս.Ավետիսյանին են դուրս բերել դահլիճիցª չթողնելով, որ նա ֆիզիկական շփում ունենա որևէ մեկի հետ: Դրանից հետո Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը դուրս են բերել Գ.Բակլաչևին: Երբ նրան իջեցրել են խուց, Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը տեղեկացրել են, որ մի երիտասարդ ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, որից հետո նա սկսել է կասկածելի վարքա•իծ ցուցաբերել, ապա ասել են, որ մտածում են, որ հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեն և ասել են, որ պետք է զննել նրանց: Երբ Գա•ոն և Արթուրը պահանջել են, որ Գ.Բակլաչևը դուրս •ա, նա հետ-հետ է •նացել դեպի լվացարան և տղաները տեսել են, որ նա •րպանից ինչ-որ բան է •ցել: Այդ ժամանակ իրենք •տնվել են խցից դուրս և անձամբ չեն տեսել, թե նա ինչպես է •րպանից բան •ցել, քանի որ պատը խան•արել է: Դրանից հետո իրենք մտել են խուց, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է նա •ցել հատակին, իսկ Գա•ոն և Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել, որպեսզի •տնեն այն անձին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո Հովհաննիսյանը •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել և բոլորը միասին տեսել են, որ դրա մեջ առկա են մասնատված դեղահաբեր: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել և տեղափոխել են կողքի խուց, որպեսզի այլևս ոչնչի ձեռք չտան: Կատարվածի վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է կազմել, որից հետո եկել է հետաքննիչը և նրան են ներկայացվել նշված հաբերը: Դրանից հետո վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, որ բարևել է Բակլաչևին, սակայն կարող է ասել, որ Գա•ոն և Արթուրը նկատել են, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցել Գ.Բակլաչևի հետ, ենթադրվում է, որ հենց նա էլ փոխանցել է տվյալ հաբերը, քանի որ նրանց մոտ որևէ այլ տեղից դրանք չէին կարող հայտնաբերվել, իսկ կալանավորներին զննում են մինչև նրանց տեղափոխվելը, իսկ տվյալ օրը նաև խցերը ընդունելուց են ամբողջովին զննել և այնտեղ ոչինչ չեն հայտնաբերել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին չի կասկածում նշված հաբերը իրացնելու մեջ /հատոր 10 •.թ. 124-125, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատանյութա•իտական փորձաքննության թիվ 227 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննության ներկայացված ՚Вՙ և ՚8ՙ ներհրված դաջվածքներով հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում հայտնաբերվեց ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց: Հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմեց 0,0306•րամ /հատոր 10 •.թ. 24-25, դատական նիստի արձան•րություն/:
* Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված 29.07.2015թվականի ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի ՀԾ պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ Ա.Աբրահամյանին հասցեա•րված ՚Զեկուցա•րովՙ, 29.07.2015թվականին կազմված ՚փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված դեղահաբերը ներկայացնելու, զննելու և վերացնելու մասին արձանա•րությամբՙ և 16.09.2015թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ստացված •րությամբ /հատոր 10 •.թ. 230-231, դատական նիստի արձան•րություն/:
* Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանիսացող թվով 9-ը կտոր հաբերով /հատոր 10 •.թ. 232-233, դատական նիստի արձան•րություն/:
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում հետազոտելով •ործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք •նահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբª •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն էª իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի համար վտան•ավոր բռնությունըª կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, իսկ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, այն էª առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, հետևաբար նրանք պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվեն և պատիժ կրեն` ազատազրկման ձևով, իսկ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները,
հան•ում է հետևության, որ նման պայմաններում Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, այն էª ապօրինի թմրամիջոց իրացնելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը և նրանց նկատմամբ այդ մասով կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանի •նահատմամբ սույն •ործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշների և հատկապես ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թեª ենթադրությունըª ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարության հարցին անդրադարձել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2014թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13որոշմամբ, որում արձանա•րել է հետևյալը.
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 25հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները •նահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հան•ամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցա•ործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հան•ամանքները.
6) այն հան•ամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 127հոդվածի համաձայն` 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է •նահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները •նահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 365հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով« սույն օրենս•րքի 360հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 371հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայնª դատավճռի նկարա•րական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները:
՚Ապացույցների բավարարությունՙ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10քրեական •ործով 22.12.2011թվականին կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՚ապացուցման առարկաՙ և ՚ապացույցների բավարարությունՙ հասկացությունները, նշել է. (…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե±րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վերահաստատելով և զար•ացնելով Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚ապացույցների բավարարությունըՙ որոշելու չափանիշներն են.
1. անմեղության կանխավարկածը,
2. վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3. դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայնª որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքովª քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլևª դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12որոշման մեջ շեշտել է. ՚(…) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածում թվարկվածª ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվումª կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքովª հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով 2011թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշմամբ:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ / Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, •ան•ատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, •ան•ատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ/:
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշինª ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ՚(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների •նահատման արդյունք, բնութա•րվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ •ործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստու•վել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է •տնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների •նահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունըՙ:
Այսպիսով, ՚ներքին համոզմունքըՙ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատե•որիա է: Այն ապացույցների •նահատումն իրականացնող սուբյեկտի •իտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ): Ելնելով այն հան•ամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զ•ացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, •իտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա: Ներքին համոզմունքիª որպես ապացույցների •նահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական •ործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են •նահատման:
Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականությունª ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից /ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 104հոդվածի 2-րդ մաս/,
- ձեռքբերման միջոցների օրինականությունª պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված •ործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպումª ապացույցը, դրա ձեռքբերման •ործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կար•ով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտª այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից:
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 105հոդվածով:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հան•ամանքները, •ործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքովª ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և •ործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի •ործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային •նահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից •նահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հան•ամանքները.
ա. ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակª փորձա•ետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահա•ր•ռվածությունը, որոշ դեպքերում հո•եբանական և ֆիզիոլո•իական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից •ործի համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու •ործընթացի վրա),
բ. ապացույցի ձևավորման հան•ամանքները (օրինակª վկայի կողմից կոնկրետ հան•ամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
•. ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ. ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հան•ամանքների առկայությունը,
ե. նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է •նահատվի ապացույցների համակցության մեջª բազմակողմանի և մանրամասն •նահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը •նահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1. •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2. եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3. այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքովª մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Նախաքննության մարմինը Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցներըª Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի հակասական ցուցմունքները, ՚Անձին բերման ենթարկելու մասինՙ, Գրի•որի Սաֆարովին ՚Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունները, դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 8 Ք-14, թիվ 0029, թիվ 0371, թիվ 0372եզրակացությունները, ՚Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությունները, Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները, Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը:
Դատարանն իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներըª փաստում է, որ նշված ապացույցները Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևիª իրենց մեղսա•րված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը:
*Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ՚Անձին բերման ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունը, որի համաձայնª 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ:
*Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ՚Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունը, որի համաձայնª 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությունը, որի համաձայնª փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մոտից հայտնաբերված դեղահաբում թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ անհասկանալի է, թե վարույթն իրականացնող մարմինը բազմաթիվ /100-ից ավելի/ փոխադարձ հեռախոսազան•երի առկայության պայմաններում ինչպես է հիմնավորված համարել, որ Ս.Ավետիսյանը 36ան•ամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, այն դեպքում երբ Գ.Սաֆարովը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Ս.Ավետիսյանից թմրամիջոց է ձեռք բերել մոտ 40ան•ամ:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը: Դատարանը փաստում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գ.Բակլաչևը 16ան•ամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, քանի որ հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րության համաձայն, վարույթն իրականացնող մարմինը հիմք է ընդունել այն տվյալը, որ Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարները սպասարկվել են միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում, հաշվի չառնելով նաև այն հան•ամանքը, որ Գ.Սաֆարովը նախաքննությամբ հայտնել է, որ ինքը Գ.Բակլաչևից 14ան•ամ է թմրամիջոց ձեռք բերել: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը նույնպես որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, որովհետև միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում հեռախոսահամարների սպասարկումը չի կարող հիմնավորել թմրամիջոցի իրացման հան•ամանքը, ըստ հեռախոսազան•երի վերծանումների նշված անձանց միջև բազմաթիվ հեռախոսազան•եր են •րանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև հանդիպել են, ինչի վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներով հայտնել են, որ Գ.Սաֆարովի հետ շփվել են կապված նրա աշխատանքային •ործունեության հետ, քանի որ զբաղվել է համակար•չային ծրա•րերով:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել են ՚Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությունները, որոնց համաձայն Գրի•որի Սաֆարովը ճանաչել է Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցները նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ •ործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով մեղսա•րված արարքները կատարելու մեջ:
Ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանն ու Գեղամ Բակլաչևն առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել են իրենց առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ երբեք Գ.Սաֆարովին թմրանյութ չեն վաճառել: Սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքներում ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորող միակ ապացույցը •ործով շահա•ր•իռ կողմ հանդիսացող ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում տված հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներն են, ում վերաբերյալ 28.04.2014թվականին վարույթն իրականացնող մարմինը ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշում է կայացրել: Ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի վերո•րյալ ցուցմունքների համակար•ային վերլուծության արդյունքում դատարանը փաստում է, որ դրանցում առկա են բազմաթիվ հակասություններ, այդ թվումª քանակի, ժամանակի, վայրի և այլ հան•ամանքների վերաբերյալ, որոնք էական նշանակություն ունեն •ործով բազմակողմանի, լրիվ քննություն իրականացնելու տեսանկյունից և նախաքննության մարմնի կողմից բավարար չափով քննության առարկա չեն դարձվել, իսկ դատարանը զրկված է դրանք պարզելու և քննության առարկա դարձնելու հնարավորությունից, քանի որ Գրի•որի Սաֆարովը թաքնվում է քննությունից և •տնվում է հետախուզման մեջ: Դատաքննությամբ հետազոտված հետախուզվող ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք վարույթն իրականացնող մարմինը դրել է մեղադրանքի հիմքում, դատարանը •նահատում է անարժանահավատ, քանի որ միակ ապացույցը, որը դրվել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում տրվել է 28.06.2006թվականից ՚Նարկոլո•իական Հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ •տնվող ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքովՙ ախտորոշումով հիվանդությամբ տառապող /ինչն հաստատվել է նաև 27.03.2014թվականի դատանարկոլո•իական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննությամբ/ անձի կողմից, նաև հիմք ընդունելով փորձա•ետի 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունը, որի համաձայն Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ, ողջամիտ հետևության է հան•ում, որ Գ.Սաֆարովը բերման ենթարկվելու օրը թմրամիջոց օ•տա•ործած վիճակում է եղել: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ Գ.Սաֆարովը •ործի թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում պարբերաբար դիմումներ է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին և հայտնել է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է •նել նրանցից, իրականությանը չեն համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել, խնդրել է լրացուցիչ հարցաքննել: Այդ մասին հայտնել է նաև 14.07.2014թվականին Գեղամ Բակլաչևի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում և 23.07.2016թվականի դատաքննությամբª մինչև փախուստի դիմելը: Հետևաբար, արժանահավատության տեսանկյունից Գրի•որի Սաֆարովի ցուցմունքները •նահատելիս կարևոր է դրանց բովանդակությունը հաստատող նույն տեղեկատվության ստացումը մեկ այլ անձից կամ այլ օբյեկտիվ աղբյուրից, որն առանց ներքին հակասությունների, •ործում առկա մյուս ապացույցներին համահունչ կպարունակի ապացուցման ենթակա հան•ամանքների վերաբերյալ ճշմարտացի և արժանահավատ տեղեկատվություն: Դատարանն արձանա•րում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել:
Վերո•րյալ իրավանորմերի, դատողությունների և փաստերի համատեքստում ստու•ելով Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական •ործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը •տնում է, որ Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, դեպքի կապակցությամբ դրանցում հայտնված տվյալների ճշմարտացիությունը կասկած է հարուցում, ուստի դրանք չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում: Դատարանը •տնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գրի•որի Սաֆարովին զ•ալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, •նահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում •ործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասածª Սեր•եյ Ավետիսյանի կողմից 36դրվա•, Գեղամ Բակլաչևի կողմից 16դրվա• Գրի•որի Սաֆարովին զ•ալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի հիման վրա և ՚չփարատված կասկածները հօ•ուտ մեղադրյալի մեկնաբանելուՙ (in dubio pro reo¤ կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօ•ուտ ամբաստանյալների: Դատարանի վերջին եզրահան•ումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական •ործով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը, այլև կհերքեր նրանց կողմից ի պաշտպանություն բերվող այն փաստարկները, որ Գրի•որի Սաֆարովին երբեք թմրամիջոց չեն իրացրել: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված մնացած ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսա•րված արարքը կատարելու մեջ: Հետևաբար Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնված են բացառապես •ործի ելքով շահա•ր•ռված և սույն •ործով հետախուզվող ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանա•րում է, որ առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության կատարման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցի լուծման համար ի թիվս հանցակազմի այլ հատկանիշների, սկզբունքային նշանակություն ունի հանցա•ործության առարկա հանդիսացող կոնկրետ նյութի անհատականացումը: Եթե այդ հատկանիշը, այսինքնª հանցա•ործության առարկան /թմրամիջոցները, հո•եմետ նյութերը և այլն/ քրեական •ործով հնարավոր չէ արժանահավատորեն պարզել հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, ապա դատարանի •նահատմամբ բացակայում է 266հոդվածով նախատեսված հանցակազմը: Ամփոփելով վերո•րյալըª դատարանն արձանա•րում է, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցա•ործությունների և, մասնավորապես, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցա•ործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական •նահատականի արժանացնել, մասնավորապեսª ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի հիմնական հանցակազմը նկարա•րված է այնպես, որ թմրամիջոցի, հո•եմետ նյութերի չափը որևէ նշանակություն չունի, իրացման նպատակով ցանկացած չափի թմրամիջոց կամ հո•եմետ նյութ պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը համարվում է հանցա•ործությունª անկախ չափից, սակայնª խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Նկատի ունենալով, որ կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը /տեսակըª թմրամիջոց, հո•եմետ նյութ կամ դրանց համարժեքներ, ուժեղ ազդող կամ թունավոր նյութեր, չափըª զ•ալի, խոշոր, առանձնապես խոշոր, անվանումը, քիմիական կազմը և հատկությունները, ծա•ումը, պատրաստման, արտադրման կամ վերամշակման եղանակը/ որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ •իտելիքներ, ուստի, դատարանի •նահատմամբ, նախևառաջ պետք է առկա լինի կոնկրետ նյութը և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը: Այլ կերպª քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված արարքի որակման դեպքում, որպես կանոն, պետք է առկա լինի հանցա•ործության առարկան և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը: Եթե կոնկրետ դեպքում քրեական •ործով բացակայում է ինչպես անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութը և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար առնվազն պետք է քրեական •ործով առկա լինեն վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը, այլևª ճիշտ որակել և անհատականացնել անձի արարքը: Դատարանի այս դատողությունը պայմանավորված է նրանով, որ ՚Որոշակի ապացույցների առկայությամբ հաստատվող հան•ամանքներըՙ վերտառությամբ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 108հոդվածում ուղղակի պահանջ չկա այն մասին, որ թմրամիջոցների կամ հո•եմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ քրեական •ործերով շրջանառության մեջ դրված կոնկրետ նյութը թմրամիջոց կամ հո•եմետ նյութ դիտելու, դրա տեսակը, չափը և այլ բնութա•րերը կարող են որոշվել բացառապես փորձաքննության ճանապարհով, ուստի Դատարանը •տնում է, որ այն հնարավոր է որոշել նաև այլ ապացույցներով, եթե, իհարկե, •ործով հավաքված կլինեն այդ հան•ամանքների վերաբերյալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցություն:
Դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել, որ իրացված նյութի բացակայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների որպես ապացույց օ•տա•ործելու անարժանահավատությունը, ինքնին բավարար է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով ապացույցների անբավարարության հիմքով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, քանի որ քրեական •ործի նյութերի հետազոտությունից միանշանակորեն պարզվում է, որ այդ ցուցմունքներն են, որ առանցքային նշանակություն են ունեցել նախաքննական մարմնի համար Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքը 35 և 16դրվա•ներով հաստատված համարելու հարցում: Հետևաբար, դատարանի •նահատմամբ, դրանց բացակայությունը, ինքնին, բացառում է Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքի վերաբերյալ արժանահավատորեն, հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով դատողություն անելը, համապատասխանաբար նաև Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղադրանքը ապացուցված համարելը: Ինչ վերաբերում է Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թվականինª Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ, ինչի մասին նշված է նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերմամբ: Դատարանը կրկին արձանա•րում է, որ Ս.Ավետիսյանին 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքի համար ևս հիմք է հանդիսացել Գ.Սաֆարովի ցուցմունքները և առանց այդ ցուցմունքների 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի վերաբերյալ փորձա•իտական եզրակացությունը բացարձակապես չի հաստատում Ս.Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ սույն քրեական •ործով չկա որևէ այլ փաստական տվյալ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի, դրա վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացության և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին իրացրած նյութի կապի մասին, հետևաբար հիշյալ ապացույցը առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չի և չի կարող դրվել Սեր•եյ Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել, որ 28.04.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Բաղդասարյանի կողմից ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ 14102914քրեական •ործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 01.08.2013թվականից 23.11.2013թվականն ընկած ժամանակահատվածում 35ան•ամ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանից ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու մասով Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվելª վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ հնարավոր չի եղել պարզել մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 35ան•ամ ապօրինի ձեռք բերված ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի չափը /հատոր 3 •.թ. 76-77/: Նման որոշման առկայության պայմաններում, երբ մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել թմրանյութի չափը չպարզելու հիմքով, վարույթն իրականացնող մարմինը Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրել և հաստատված է համարել նրանց կողմից ապօրինի զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելը: Նման պայմաններում ստացվում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը դրսևորել է երկակի կամ խտրական մոտեցում, որը թույլատրելի չէ և հաշվի առնելով, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով կայացվում է արդարացման դատավճիռ, Դատարանը նշված հարցին առավել մանրամասն անդրադառնալու հարկ չի համարում:
Վերո•րյալի հիման վրաª դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով բացակայում է որևէ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույց առ այն, որ Սեր•եյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը Գ.Սաֆարովին իրացրել են հաստատապես թմրամիջոց: Այս հան•ամանքի մասին կարելի է ենթադրություն անել, սակայն հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր չափանիշով համարել հաստատված, որը հնարավորություն կտա հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը և կայացնելու մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով դատարանի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի կապակցությամբ, որպիսի դատարանն արժանահավատորեն հետևություն անի նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի /հանցա•ործության առարկայի տեսանկյունից/ առկայության մասին, ուստի •տնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ անհրաժեշտ է կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով:
ՀՀ Սահմանադրության 61հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օ•տա•ործումն ար•ելվում է:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ •ործի վարույթը ենթակա է կարճմանª կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 358հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը •նահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հան•ամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 366հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանն արձանա•րում է, որ սույն •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սեր•եյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասին: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին մեղսա•րվող հանցավոր արարքների փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ:
Հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանություններըª •նահատության ենթարկելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներըª դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` Դատարանը •տնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով հանրորեն վտան•ավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրանց մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանա•րում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի •երազանցում ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Ամբաստանյալների նկատմամբª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալների անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով նաև այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նախկինում դատապարված չի եղել, դրական է բնութա•րվում Երևան քաղաքի ՚Արաբկիր 005ՙ համատիրության տնօրենի, ՚Ռենկո Արմէստեյտՙ ՍՊԸ-ի տնօրեն Կ.Կուկուրակիի կողմից:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 63հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք է համարում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտան•ավոր ռեցիդիվը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 22հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայնª հանցա•ործությունների ռեցիդիվը առանձնապես վտան•ավոր է համարվում անձի կողմիցª այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու ան•ամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցա•ործության համար:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 67.1հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայնª հանցա•ործությունների առանձնապես վտան•ավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելա•ույն պատժի երեք քառորդից:
Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված, մասնատված թվով 9կտոր սպիտակ դեղահաբի կտորները, որոնք ընդհանուր պարունակում են 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.008•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի պարունակությամբ 0.27•րամ քաշով դեղահատը պետք է թողնել կցելու Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15կասեցված քրեական •ործին:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365-366, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36 դրվա•, առաջադրված մեղադրանքներով:
Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 9/ինը/ տարի ժամկետով:
Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխª մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 04.06.2014թվականից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª16 դրվա•, առաջադրված մեղադրանքներով:
Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխª մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 04.06.2014թվականից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված, մասնատված թվով 9կտոր սպիտակ դեղահաբի կտորները, որոնք ընդհանուր պարունակում են 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցª ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.008•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի պարունակությամբ 0.27•րամ քաշով դեղահատը թողնել կցելու Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 կասեցված քրեական •ործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
՚11ՙ հոկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան
ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ
ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Գ.ԲԱԿԼԱՉԵՎԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ
Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Ա.ՂԱՐԻԲՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Տ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ
Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ծնված 14.07.1974թվականին, քաղաք Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի,
միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում
դատվածª
1.01.09.2003թվականին Արաբկիրի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 235հոդ-
վածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1/մեկ/տարի ժամկետով,պատիժը պայ-
մանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով.
2.28.06.2006թվականին Ավան և Նոր Նորք առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական
օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազա-
տազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով,
3.15.11.2006թվականին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 3-րդ մասով,34-271հոդվածի 1-ին
մասով,ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման
8/ութ/տարի ժամկետով և տու•անքի 50.000/հիսուն հազար/ՀՀ դրամի չափով,01.09.2009թվա-
կանին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից, ունեցել է 3/երեք/ տարի
6/վեց/ ամիս պատժի չկրած մաս.
Դատվածությունը չմարված, հաշվառված է Կոտայքի մարզ, •. Գողթ, 3-րդ փող. 48տուն հաս-
ցեում,փաստացի բնակվում է ք. Երևան,Սոսեի փողոց 19բ տուն հասցեում, 21.01.2014թվակա-
նին հայտարարվել է հետախուզում,22.01.2014թվականին որպես խափանման միջոց է ընտըր
վել կալանավորումը,04.06.2014թվականին հայտնաբերվել է,06.06.2014թվականին 22.01.2014
թվականին որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, 316հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասով:
Գեղամ Էմիլի Բակլաչևիª ծնված 18.03.1981թվականին, ք. Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քա-
ղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, չամուսնացած,ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում,նախ-
կինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Կոմիտաս 54/1շենք 105բնակարան
հասցեում,անազատության մեջ է •տնվել 04.06.2014թվականից,07.06.2014թվականին որպես
խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Գործով ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թվականի հունվարի 16-ին ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Երևան քաղաքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թվականինª Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ /1-ին դրվա•/:
Բացի այդ, 01.08.2013թվականին, ժամը 15.40-ի սահմաններում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /2-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 02.08.2013թվականին ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /3-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 03.08.2013թվականին ժամը 19:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար-Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /4-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 04.08.2013թվականին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում •ործով Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /5-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 05.08.2013թվականին ժամը 20:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /6-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 06.08.2013թվականին ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան- Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /7-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 13.08.2013թվականին ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան- Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /8-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 15.08.2013թվականին ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /9-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 16.08.2013թվականին ժամը 23:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /10-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 17.08.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /11-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 18.08.2013թվականին ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Հր. Քոչար փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /12-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 19.08.2013թվականին ժամը 18:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /13-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 20.08.2013թվականին ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /14-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 25.08.2013թվականին ժամը 19:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /15-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 30.08.2013թվականին ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, •ործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/16-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 25.09.2013թվականին ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար-Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /17-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 26.09.2013թվականին ժամը 18:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Գյուլբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /18-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 30.09.2013թվականին ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /19-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 15.10.2013թվականին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /20-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 17.10.2013թվականին ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /21-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 19.10.2013թվականին ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /22-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 21.10.2013թվականին ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /23-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 22.10.2013թվականին ժամը 20:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /24-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 24.10.2013թվականին ժամը 22:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /25-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 28.10.2013թվականին ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /26-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 30.10.2013թվականին ժամը 01:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /27-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 06.11.2013թվականին ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար և Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /28-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 13.11.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /29-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 14.11.2013թվականին ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /30-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 15.11.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /31-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 17.11.2013թվականին ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/32-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 20.11.2013թվականին ժամը 22:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /33-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 21.11.2013թվականին ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /34-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 22.11.2013թվականին ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար-Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /35-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 23.11.2013թվականին ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /36-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2014թվականի հունվարի 18-ին ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկելու ժամանակ, իր կողմից վարվող ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058համարանիշի ավտոմեքենայով, կյանքի համար վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տի•րան Ֆրունզի Պողոսյանի նկատմամբ, վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասª առողջության կարճատև քայքայումով:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, 316հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասով:
Գործով ամբաստանյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թվականի հունիսի 4-ին ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /1-ին դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 6-ին ժամը 16:24-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /2-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 7-ին ժամը 17:07-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /3-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 8-ին ժամը 01:37-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /4-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 12-ին ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /5-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 16-ին ժամը 17:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /6-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 17-ին ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/7-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 18-ին ժամը 18.48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /8-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 19-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /9-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 22-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /10-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 23-ին ժամը 17:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /11-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 26-ին ժամը 23:59-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /12-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 27-ին ժամը 15:31-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /13-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 30-ին ժամը 19:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մար•արյան 29/2հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /14-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հուլիսի 1-ին ժամը 18:29-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /15-րդ դրվա•/:
Բացի այդ, 2013թվականի հուլիսի 4-ին ժամը 19:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարոկին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /16-րդ դրվա•/:
Բացի այդ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում •տնվող թիվ 14102914քրեական •ործով հանդիսանալով ամբաստանյալ, 2015թվականի հուլիսի 29-ին ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 10հասցեում •տնվող հիշյալ դատարանի թիվ ՚1ՙ դատական նիստերի դահլիճում նույն քրեական •ործով դատական նիստն ավարտվելուց հետո ներկա •տնվող անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի խախտելով ՚Թմրամիջոցների և հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութերի մասինՙ 2002թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ Օրենքի և ՀՀ Կառակարության 2010թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, ապօրինի ձեռք է բերել և իր տաբատի •րպանում պահել է փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված խոշոր չափիª ընդհանուր 0.0306•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող հաբեր:
Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
07.05.2014թվականին թիվ 14132514քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարը և մակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: 07.05.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործը /նախաքննական համարը 14132514/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Ա.Խաչատրյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության:
14.08.2014թվականին թիվ 14102914քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14համարը և մակա•րվել է դատավոր Լ.Ավետիսյանին: 19.08.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը /նախաքննական համարը 14102914/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության:
08.09.2014թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանը հաշվի առնելով այն հան•ամանքը, որ մինչև թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը իր վարույթ ընդունելը, նույն դատարանում ստացվել է Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործը, որը վարույթ է ընդունվել դատավոր Արմեն Խաչատրյանի կողմից, իսկ նախաքննության մարմնի կողմից Գրի•որի Սաֆարովին մեղադրանք է առաջադրվել իր օ•տա•ործման նպատակով Սեր•եյ Ավետիսյանից զ•ալի չափ համարվող 0.0008 •րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար /1 դրվա•/, մինչդեռ, Ա. Ավետիսյանին և Գ. Բակլաչևին մեղադրանք է ներկայացվել համապատասխանաբար 36 և 16 ան•ամ Գրի•որի Սաֆարովին ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելու համար, •տել է, որ դատարանի վարույթում •տնվող երկու քրեական •ործերն առանձին քննելը բացասաբար կանդրադառնա •ործերի լրիվության և օբյեկտիվության վրա, իր նախա•ահությամբ դատարանը 2014թվականի սեպտեմբերի 04-ի նիստում որոշում է կայացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործը ներկայացնել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահին` այն վերաբաշխելու և երկու քրեական •ործերը ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 28հոդվածի համաձայն միացնելու հարցը լուծելու համար: 10.09.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: Դատավոր Ա.Խաչատրյանի կողմից 10.09.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 11.09.2014թվականին ՚Քրեական •ործերը մեկ վարությում միացնելու մասինՙ որոշում է կայացվել, որի համաձայն` Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14, Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարով:
27.10.2015թվականին ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 27.10.2015թվականի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործից անջատվել է ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի մասը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15համարը և նույն օրը որոշում է կայացվել քրեական •ործի վարույթը կասեցնելու վերաբերյալ` մինչև Գ.Սաֆարովի հայտնաբերվելը:
27.10.2015թվականին թիվ 09121915քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15համարը և մակա•րվել է դատավոր Լ.Ավետիսյանին: 29.10.2015թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը /նախաքննական համարը 09121915/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության:
ՀՀ Նախա•ահի 2016թվականի հունվարի 8-ի թիվ ՆՀ-3-Ա հրամանա•րով դադարեցվել է Ա. Խաչատրյանիª Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավորի լիազորությունները և 22.01.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
27.01.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանը նույն դատարանի նախա•ահ Ա.Դանիելյանին •րությամբ հայտնել է, որ 27.10.2015թվականին իրեն է մակա•րվել Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը, որը 29.10.2015թվականին ընդունվել է վարույթ: Խնդրել է իր վարույթում •տնվող Գեղամ Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը վերամակա•րել դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 01.02.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին:
17.03.2016թվականին դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից քրեական •ործերը մեկ վարույթում միացնելու մասին որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15 քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, միացվել է մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարով:
2.Գործի փաստական հան•ամանքները.
Նախաքննության ընթացքում Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 04.06.2014թվականին որպես մեղադրյալի հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, իսկ 18.07.2014թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրի•որի Սաֆարովին և առհասարակ որևէ անձի երբևէ թմրանյութ չի իրացրել, չի տվել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել: Քանի որ •տնում է, որ թմրամոլությունը դա հիվանդություն է, իր բարոյականությունն իրեն թույլ չի տալիս երբևէ որևէ մեկի թմրանյութ վաճառել, որը կարող են հաստատել իրեն ճանաչող մարդիկ: Չի կարող բացատրել, թե ինչու է Գ.Սաֆարովը հայտնել, որ իրենից թմրանյութ է վերցրել, սակայն հնարավոր է նրան ուղղորդած լինեն այն մարդիկ, ովքեր ցանկացել են իրեն վատություն անել: Պահանջում է, որ առերես հարցաքննեն Սաֆարովի հետ, որի ընթացքում նա ցանկանում է պարզել, թե ինչի համար է նման կերպ զրպարտում իրեն և իրականությանը չհամապատասխանող բաներ ասում և բազմաթիվ այլ հարցերի պարզաբանման համար, որի արդյունքում կբացահայտվի, որ Սաֆարովը ստում է: Օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվում է այլևս ցուցմունք տալուց, խնդրում է իրեն այլևս հարցեր չտալ և կատարել օբյեկտիվ քննություն /հատոր 2 •.թ. 27, 165-166/:
Նախաքննության ընթացքում Գեղամ Էմիլի Բակլաչևն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 05.06.2014թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ որևէ մեկին թմրանյութ չի իրացրել: Իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին թմրանյութ իրացնելու կասկածանքով, որից ժամեր անց նույն կասկածանքով ձերբակալվել է, սակայն մինչ այժմ իր համար անհասականելի է, թե ինչի համար է կասկածվում նման հանցա•ործության կատարման մեջ, քանի որ ինչպես արդեն վերը նշել է, ոչ միայն թմրանյութ չի իրացրել, այլև երկար ժամանակ է թմրանյութ չի օ•տա•ործել: Ներկայումս օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և որևէ ցուցմունք տալ /հատոր 2 •.թ. 30/:
06.06.2014թվականին որպես կասկածյալի լրացուցիչ Գեղամ Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին ճանաչում է շուրջ 15-20տարի, նրա եղբորª Ալեքսանդրի միջոցով, ում հետ միասին սովորել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի վարժարանում: Տեղյակ է, որ նրա իսկական ազ•անունը նախկինում եղել է Տեր-Սողոմոնով: Մինչև նրա հետ անձամբ ծանոթանալը նրա մասին լսել է Իտալիայում ժամանակավորապես ապրող մի հայ երիտասարդից, որի անունը Անդո է, իսկ ազ•անունը չի հիշում: Վերջինս իրեն բողոքել էր Սաֆարովից, որ նա Մոսկվայում վերջինիս հյուրասիրել է ՚հերոինՙ տեսակի թմրանյութ և դրա հետևանքով կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութից և դարձել է թմրամոլ: Սաֆարովի հետ անձամբ ծանոթացել է նրա եղբորª Ալեքսանդրի խնդրանքով, քանի որ նա ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով Մոսկվայից տեղափոխվել էր բնակության Երևան, որը տեղի է ունեցել շուրջ 10տարի առաջ, սակայն ստույ• տարեթիվ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում աշխատել է ՚Ռենկոՙ իտալական կազմակերպությունում, ՀՀ-ում Իտալիայի դեսպանատան առևտրային բաժնում որպես բաժնի պատասխանատու, ի պաշտոնե զբաղվել է նաև արտաքին ապրանքաշրջանառությամբ, բեռնափոխադրումներով և մաքսազերծումներով: 2013թվականի ամռան սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում երբ, Երևանի Հր.Քոչար փողոցում պատահաբար հանդիպել է Գրի•որիին, հանդիպման ժամանակ նա իրեն հարցեր է տվել, թե ինչպես կարելի է Եվրոպայի տարբեր երկրներից ՀՀ ներմուծել ավտոմեքենաներ, թե դրանց մաքսազերծումը, մաքսային զննումը ինչպես կարելի է իրականացնել: Նրան բացատրել է, որ ՀՀ հասած մեքենան ենթարկվում է մակերեսային արտաքին զննման, իսկ վճարումները մաքսազերծման համար իրականացվում են ըստ մաքսատան կողմից նշանակված մաքսային արժեքիª կախված մեքենայի արտադրման տարեթվից և մաշվածությունից: Որոշ ժամանակ անց չի հիշում, թե ինչ հան•ամանքներում և ում նախաձեռնությամբ կրկին հանդիպել է Գրի•որիին և այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ դրսից ստացել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և իրեն առաջարկել է ցանկության դեպքում դիմել իրեն: Նա իրեն չի պարզաբանել, թե այդ դեղահաբերը որտեղից է ձեռք բերել, իսկ ինքն էլ նրան այդ մասին չի հարցրել: Նշում է, որ Իտալիայում ուսման տարիներին սկսել է օ•տա•ործել տարբեր տեսակի թմրանյութերª ՚հերոին, մարիխուանաՙ և այլն, իսկ դրանից հետո ձեռք է բերել կախվածություն: Գրի•որին քաջատեղյակ լինելով իր այդ վիճակից, իրեն առաջարկել է այդ ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութը: Որոշ ժամանակ անց իրենց թաղամասում հանդիպել է Սեր•ոյին: Խոսակցության ընթացքում երկուսն էլ եղել են •ինովցած, հիշել է Գրի•որիի խոսքերը, որոնց մասին պատմել է Սեր•ոյին և միասին որոշել են •նալ Գրի•որիի մոտ և նրանից վերցնել մեկ հատ ՚Սուբոտեքսՙ: Այդ ամենը իր հիշելով տեղի է ունեցել հունիսի վերջ հուլիսի սկիզբ, կոնկրետ օրը չի հիշում: Զան•ահարել է Գրի•որիին իր հիշելով նրա /055/23-41-01հեռախոսահամարին, սակայն չի կարող ասել, թե ում հեռախոսահամարից է զան•ահարել: Խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ուզում է տեսնել նրան, հասկացնելով, թե ինչի համար: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Քոչարի փողոցի ՚Սթարՙ սուպերմարկետի մոտակայքում, որտեղ •նացել են Սեր•ոյի հետ միասին, որտեղ Սեր•ոն իջել է մի քիչ հեռու: Հանդիպելով Գրի•որիին նա իրենից վերցրել է 60.000ՀՀ դրամ, որի մի մասը նախորոք վերցրել էր Սեր•ոյից: Խոսակցության ընթացքում նրան հայտնել է, որ մոտակա օրերին պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա: Այդ պահին նա իրեն հարցրել է, թե հաբը միայնակ է օ•տա•ործելու, թե ոչ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ այն օ•տա•ործելու է ընկերոջ հետ, որը •տնվում է մոտակայքում: Դրանից հետո նա վերցրել է •ումարը և ասել, որ սպասի մի քանի րոպե, որպեսզի •նա բերի դեղահաբը, ինչպես նաև ասել է, որ մինչև իր •ալը կանչի նաև ընկերոջը, սակայն պայման է դրել, որ իրեն ընկերոջ մոտ պետք է ներկայացնի որպես Ալիկ: Նրա •նալուց հետո կանչել է Սեր•ոյին և մոտենալուց հետո վերջինս ասել է, որ 5-10րոպեից ՚բառիկըՙ կմոտենա և կտա դեղահաբը: Մի քիչ ուշացումով Գրի•որին մոտեցել է իրեն և այդ պահին առաջարկել է նրանց ծանոթանալ միմյանց հետ: Գրի•որին ներկայացել է որպես Ալիկ և առաջարկել է Սեր•ոյի հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, ինչը և տեղի է ունեցել: Նա տվել է դեղահաբը և ասել, որ եթե կրկին ուզեն կարող են զան•ահարել և վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Մոսկվա •նալու կապակցությամբ հանդիպել է ընկերոջըª Գա•իկին, միասին •նացել են ՚Պանդոկՙ հրաժեշտ տալու, •ինովցել են և միասին որոշել են ՚Սուբոտեքսՙ օ•տա•ործել: Քանի որ իմացել է, որ Գրի•որիի մոտ կա, զան•ել է նրան, հասկացրել է, թե ինչ է ուզում, նա հարցրել է, թե •ումարը մոտն է, ասել է, որ մոտն է և ասել է, որ միայնակ չէ: Նա ճշտել է արդյոք ինքը կրկին Սեր•ոյի հետ է, իսկ ինքն ասել է, որ նրա հետ չէ, սակայն ոչ պակաս վստահելի ընկերոջ հետ է, իսկ նա ասել է, որ կարող են միասին •նալ: Գնացել են նույն վայրը, հանդիպել են նրան, ծանոթացրել է, իսկ Գրի•որին կրկին ներկայացել է Ալիկ, վերցրել է 60.000դրամը, որի մի մասը իրենն է եղել, իսկ մյուս կեսը Գա•ոյինը: Նա դուրս է եկել մեքենայից, ապա մի քանի րոպե անց վերադառնալուց հետո տվել է դեղահաբը: Այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ մոտ 10-ին մեկնում է Մոսկվա, այսինքնª 2013թվականի հուլիսի 10-ին: Ներկայումս ստույ• չի հիշում, թե Գա•ոյի հետ երբ են փոխանակվել համարներով, ծանոթանալուց, թե վերջում, երբ ասել է, որ մեկնում է Մոսկվա: Դրանից հետոª 2013թվականի հուլիսի 10-ին մեկնել է Մոսկվա: Մոսկվայից Գո•ոյի հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել, որի ընթացքում իմացել է, որ նա բազմաթիվ ան•ամներ դիմել է Ալիկինª Գրի•որի Սաֆարովին: Բացի այդ Գա•ոն խոսակցություններից մեկի ժամանակ իրեն հայտնել է, որ Գրի•որին էժանացրել է հաբի •ինի, դարձնելով այն 50-55հազար դրամ: Նա իրեն հայտնել է նաև, որ Գրի•որին դեղահաբերը տալիս է տեղումª առանց ժամանակ ծախսելու: Որոշ ժամանակ անց, իր ընկերներից տեղեկացել է, որ Գրի•որին բռնվել է ոստիկանության կողմիցª ՚Սուբոտեքսՙ դեղահաբերով: Ավելի ուշ Գա•ոյին հանդիպել է Մոսկվայում և տեղեկացել է, որ Գրի•որին խեղաթյուրելով փաստերը, սուտ և իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իբր ինքն է սարքել նրան թմրամոլ և, որ ինքը թմրամիջոցները ձեռք է բերել իրենից և Սեր•ոյից: Սակայն, ինչպես արդեն վերը նշեց, ինքն ու Սեր•ոն են վերցրել նրանից դեղահաբերը: Դրանից հետո ՚սկայպովՙ կապնվել է Գրի•որիի հետ և ցանկացել է պարզաբանում պահանջել նրանիցª իրականությունը խեղելու և սուտ ներկայացնելու համար, սակայն նա իրեն հերթ չտալով, մեղանչելով ասել է, որ մեղավոր է և, որ բոլոր ցուցմունքները տվել է սուտ, իրենց զրպարտելով, որպեսզի ինքը մնա ազատության մեջ և ասել է նաև, որ ինքը ներկայումս ամեն ինչ անում է, որ այդ •ործը փակել տա: Դրանից հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան, մտածելով, որ ավելի լավ է լինի Հայաստանում և ամեն բան տեղում պարզի: Հայաստան •ալովª 2014թվականի ապրիլի 28-ին կամ 29-ին, փորձել է կապնվել Գրի•որիի հետ, սակայն դա իրեն չի հաջողվել, իսկ սույն թվականի հունիսի 4-ին, ոստիկաններն իրեն ձերբակալել են, ինչն իր համար մեծ անակնկալ է եղել, քանի որ արդեն մեկ ամսից ավելի ժամանակով եղել է Երևանի իր բնակարանում, սակայն ոստիկանությունից իրեն չեն կանչել: Եվս մեկ ան•ամ պնդում է, որ երբևէ, որևէ մեկին, որևէ տեսակի թմրանյութ չի իրացրել, ինչպես արդեն նշել է, ՚սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ ձեռք է բերել Գրի•որիից: Միջնորդել է, որ իրեն առերես հարցաքննեն Գ.Սաֆարովի հետ և հարցաքննություն իրականացնեն պոլի•րաֆիª ստի դետեկտորի միջոցով, որպեսզի պարզվի իրականությունը: Կարող է նշել միայն Գա•ոյի համարըª /093/57-70-70, նրանից այլ տվյալ չի կարող ասել: Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ոստիկանություն չի ներկայացել, քանի որ Գ.Սաֆարովն իրեն հայտնել է, որ ինքը կկար•ավորի այդ հարցերը, իսկ ինքն էլ փորձել է փնտրել նրան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել: Բացի այդ ամբողջ ժամանակաշրջանում •տնվել է Երևան քաղաքի իր բնակարանում, իսկ ոստիկանությունը իրեն երբեք չի անհան•ստացրել: Ներկայումս հիշեց, որ Սաֆարովը խոսակցության ժամանակ իրեն հայտնել է, որ ՚սուբոտեքսՙ տեսակի դեղահաբը իրեն Իսպանիայից ուղարկել է իր բարեկամըª ոմն Գևորի միջոցով, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ ճանապարհով: Իր հիշելով 2013թվականի ընթացքում օ•տա•ործել է /099/17-32-27հեռախոսահամարը,իսկ այժմ օ•տա•ործում է /091/10-70-93հեռախոսահամարը /հատոր 2 •.թ. 43-46/:
Գեղամ Բակլաչևը 06.06.2014թվականին և 30.07.2014թվականին որպես մեղադրյալի հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի էությունը, պարզաբանվել են իր իրավունքները և ստացել է այդ մասին •րավոր ծանուցում: Ներկայումս իր պաշտպանի բացակայությամբ հայտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ մեղադրանքը ամբողջովին անհիմն է և չի բխում •ործի նյութերից: Իր վրա ցուցմունք է տվել մեկ վկա, ինչն էլ դրվել է մեղադրանքի հիմքում, սակայն հետա•այում առերեսման ժամանակ այդ անձը հրաժարվել է իր ցուցմունքներից և պնդել է, որ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել ու այդ պայմաններում •ործը կարճելու փոխարեն մեղադրանքում ավելացրել են անհասկանալի և իրականությանը չհամապատասխանող դրվա•ներ: Հրաժարվում այլևս որևէ ցուցմունք տալ և որևէ հարցի պատասխանել /հատոր 2 •.թ. 63, 208/:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Գեղամ Բակլաչևը որպես մեղադրյալի 27.08.2015թվականին հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, իսկ 08.09.2015թվականին, 01.10.2015թվականին, 13.11.2015թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, այն ՚սարքվել էՙ կոնկրետ մարդկանց կողմից, իրականում իր մոտ որևէ բան չի եղել, իրեն որևէ մեկը որևէ բան չի փոխանցել: 29.07.2015թվականի դատական նիստը հետաձ•վելուց հետո հենց դատարանի դահլիճում ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել իրեն և իջեցրել են խուց: Նշում է, որ այս մեկ տարվա ընթացքում դա առաջին դեպքն է եղել, որ դահլիճում իրեն ձեռնաշղթա են հա•ցրել: Իջեցնելով խուց, որտեղ արդեն •տնվել են Ս.Ավետիսյանը և մեկ այլ կալանավոր, որի տվյալները այս պահին չի հիշում, ոտքը ներս մտցնելով խուց և դեռևս չառաջացած, իրեն կրկին հետ են կանչել և տարել կողքի խուց, այնուհետև 1-2րոպե անց կրկին բերել են նույն խուց, որտեղ •տնվել են Սեր•եյը և նույն կալանավորը, որից մի քանի րոպե անց կրկին իրեն կանչել են ուղեկցող ոստիկանները, տարել են իրենց աշխատասենյակ և մատնացույց անելով սեղանին ֆոլ•այի վրա դրված դեղահաբը, հարցրել են, թե դա ինչ է, որից ինքը զարմացել է և պատասխանել է, որտեղից պետք է իմանա թե դա ինչ է և դա ինչ կապ ունի իր հետ: Ասել են, որ տեսանկարահանումները կհանեն և եթե իրոք կապ չունի, ապա որևէ խնդիր չի ունենա: Ինքը հան•ստացել է, քանի որ վստահ է եղել, որ որևէ կապ չունի դրա հետ և ասել է, որ ավելի լավ որ կան տեսա•րություններ: Մի քանի րոպե անց նույն սենյակ են եկել երեք հո•ի, որոնք դատական նիստերի ընթացքում նստած են եղել նիստերի դահլիճի աջ կողմում դասավորված նստարաններին: Ներկայացել են որպես Քանաքեռ-Զեյթուն ոստիկանության բաժնի աշխատակիցներ, հայտնել են, որ դա ՚սուբոտեքսՙ է, լավ կլինի անաղմուկ իր վրա վերցնի, որ դա իր մոտ է եղել, հակառակ դեպքում սպառնացել են, որ ընտանիքի անդամների, բարեկամների և ընկերների համար խնդիրներ կսարքեն: Ինքը հայտնել է, որ որևէ կապ չունի դրա հետ և ասել է, որ ձայնա•րությունները նայեն և համոզվեն դրանում: Բացի այդ խցում, որտեղ ասել են, որ հայտնաբերել են այդ դեղերը, •տնվել են ևս երկու կալանավոր և նշում է, որ դա առաջին խուցն է: Այդպիսով չի համաձայնել նրանց առաջարկի հետ և չէր էլ կարող համաձայնել, քանի որ որևէ կապ չի ունեցել այդ դեղի հետ: Դրանից հետո վերադարձրել են նույն խուց, իսկ հետո տեղավորել են ՔԿՀ և որևէ այլ տեղեկություն չունի: Երբևէ որևէ մեկից թմրամիջոց ձեռք չի բերել և չի պահել, որևէ առնչություն չունի առաջադրված մեղադրանքի հետ: Նիստի ավարտից անմիջապես հետո ձեռնաշթղաները հա•ցրել են իրեն, իր հիշելով փաստաբանները մոտեցել են դատավորին նիստի օրվա հետ կապված ճշտումներ անելու և, քանի որ այդ օրը նիստին չէր եկել իր ընկերուհի Տ.Թումանյանը, իրեն այլևս հետաքրքիր չի եղել որևէ մեկին սպասել կամ տեսնել: Ինչ վերաբերվում է ֆիզիկական շփմանը, ապա քաղաքացիներից որևէ մեկի հետ չի շփվել, իր կողքին են եղել ուղեկցողները, կար•ադրիչները, ապա իրեն է մոտեցել դատախազը, ցանակացել է ինչ-որ բան ասել, սակայն ինքը չի լսել, թե ինչ, որից հետո իրեն իջեցրել են ներքև: Ինչ վերեբերվում է Ս.Ավետիսյանին որևէ մեկի մոտենալուն, ապա կարող է ասել, որ նրան նույնպես մարդ չի մոտեցել, կարող է ասել, որ նրան դահլիճից ավելի շուտ են դուրս հանել: Դահլիճում իր հարազատներից ներկա է եղել եղբայրը, ով նստած է եղել ձախ մուտքի հետևի մասում, նրա մոտ նստած է եղել ընկերուհու հայրըª Հակոբ Թումանյանը և նրա ընկերը, որի անունը չ•իտի: Նրանից ավելի առաջ նստած են եղել երեք աղջիկներ, որոնք իր իմանալով իր պաշտպան Գ.Հակոբյանի պրակտիկանտներն են եղել, որոնք նստած են եղել ար•ելապատնեշից հետոª 2-րդ կամ 3-րդ շարքի նստարանին, որքան հիշում է նրանց մոտ կամ հաջորդ նստարանին նստած է եղել Սեր•եյի կինը, իսկ աջ շարքի նստարաններին նստած էին վերը նշված երեք ոստիկանները, որոնց ոստիկան լինելու մասին իմացել է հետա•այում: Նրանցից առաջ նստած են եղել մի քանի հո•ի, որոնց չի ճանաչել և այդ պատճառով ուշադրություն չի դարձրել: Իր հիշելով այլ անձինք ներկա չեն եղել: Հիշում է, որ եղբայրը կան•նած է եղել իր նստած նստարանի դիմաց և, քանի որ բավականին հեռու է եղել, •րեթե դահլիճի վերջում, նրան ձեռքի շարժումով հաջող է արել, որից հետո իրեն հեռացրել են նիստերի դահլիճից: Ար•ելապատնեշին որևէ մեկին մոտենալիս չի տեսել և իր հետ որևէ մեկը չի ցանկացել շփվել, քանի որ դահլիճում ներկա որևէ ընկեր և ծանոթ չի ունեցել, իսկ եղբորը ինչպես արդեն նշեց ձեռքի շարժումով հաջող էր արել: Իրեն որևէ մեկը բան չի փոխանցել, չէին էլ կարող փոխանցել, քանի որ շփումը ար•ելված է և անհնար է դա կատարել: Դահլիճում իրեն ձեռքով որևէ մեկը չի բարևել, աջ շարքում իրեն ծանոթ մարդ նստած չի եղել: Ինչ վերաբերվում է այն ցուցմունքիս, որ անձինք նշել են, թե իբր իր •րպանից ինչ-որ բան է հանել •ցել, ապա կարող է ասել, որ դա բացարձակ սուտ է, նման բան չի եղել և եթե ինքը նման բան •ցեր իր •րպանից, ապա այն կ•ցեր զու•արանի անցքի մեջ և ոչ, թե լվացարանի մեջ: Նշում է, որ այդ խցում նույնիսկ լվացարանի մոտ չի •նացել, իրեն զննել են, իր մոտից որևէ բան չի հայտնաբերվել և միայն որոշ ժամանակ անց պահելով իրենց սենյակում, ցույց են տվել ֆոլ•այի մեջ փաթաթված դեղահաբ և այնտեղ եկած ոստիկանների հետ առաջարկել են ընդունել, որ այն իրենն է, սակայն ինչպես այն ժամանակ, այնպես էլ ներկայումս պնդում է, որ իր մոտ որևէ դեղահաբ չի եղել, որևէ կապ կամ տեղեկություն ան•ամ չունի, թե դա ումն է և ինչպես է հայտնվել: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ եղելությունը, ավելացնելու բան չունի: Եղբորը ձեռքի շարժումով հեռվից է ողջունել, նա իրեն չի մոտեցել /հատոր 10, •.թ. 97, 130-133, 203, 220/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Սեր•եյ Ավետիսյանինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով տուժող Տի•րան Ֆրունզի Պողոսյանի նախաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ոստիկանության համակար•ում ծառայում է 2009թվականից, իսկ որպես ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀՎ օ/լ ծառայում է 2013թվականի մարտ ամսից: 2014թվականի հունվարի 18-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական •ործի շրջանակներում, օպերատիվ հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Գրի•որի Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի մեքենայով •տնվում է Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում: Անմիջապես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանի և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ մի քանի աշխատակիցների հետ, որոնց մնացած տվյալները չի հիշում, •նացել են վերը նշված վայրª Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Հասնելով ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, դիմացի մայթին վերը նշված մեքենայով կան•նած նկատել է Ս.Ավետիսյանին, ում մեքենան ուղղված է եղել դեպի Կիևյան փողոց: Ուշադրություն չ•րավելու համար ինքն ու Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներից մեկը, նկատելով, որ ինչ-որ երիտասարդ նստել է նրա մեքենան, մոտեցել են մեքենայինª ինքը վարորդի կողմից, իսկ մյուս աշխատակիցը առջևի աջ դռան մոտից: Մոտենալով մեքենային և համոզվելով, որ ղեկին Սեր•եյն է, հանել է վկայականը, բացել և մոտեցրել է ապակուն ու ներկայացել որպես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակից: Նույն պահին Սեր•եյը ներսից փակել է մեքենայի դռան փականները, ՚խոդիՙ •ցել շարժիչը և բացականչելով ՚միլիցեքը, թռանքՙ, մեքենան կտրուկ դեպի ձախ է վարել, սակայն ինքը մեքենայի տակ չընկնելու նպատակով կախվել է մեքենայի ձախակողմյան հատվածից, բռնվելով տանիքի ՚սպոլեթներիցՙª վահանակներից, իսկ Սեր•եյը շարունակել է վարել մեքենան դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ: Ինքը մի ձեռքով թակել է վարորդի դռան ապակին և պահանջել է կան•նեցնել մեքենան և ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, սակայն թեքվելով Օրբելի փողոց, Սեր•եյը մեքենան ընդհուպ մոտեցրել է հանդիպակաց ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենային, իրեն երկու մեքենաների միջնամասում սեղմելու նպատակով, սակայն ինքը անմիջապես բարձրացել է մեքենայի տանիքի վրա և պառկելª մի ձեռքով բռնելով ՚սպոլեթիցՙ, իսկ ձախ ձեռքով հարվածել է վարորդի դռան ապակուն, ինչից այն կոտրվել է, որպեսզի կարողանա ստիպի Սեր•եյին կան•նեցնել մեքենան, սակայն վերջինս սկսել է կտրուկ աջ և ձախ մանևրել, ինչից ձախ կողմի սպոլեթը պոկվել է, իսկ ինքը մեքենայի տանիքից ընկել է ասֆալտի վրա և ստացել մարմնական վնասվածքներª •լխի և ձախ ոտքի շրջանում, ինչպես նաև այլ քերծվածքներ այլ հատվածներում: Այնուհետև զան•ահարել է Վաղինակին և հայտնել իր տեղը, որից հետո վերադարձել են բաժին: Կատարվածի մասին զեկուցել է վերադասին, ապա դիմել է ՚Արմենիաՙ ԲԿª բուժօ•նության, որտեղ ստացել է առաջին բուժօ•նություն և դուրս է •րվել: Նշում է, երբ ինքը վայր է ընկել, տեսել է, որ Սեր•եյը Օրբելի փողոցից թեքվել է դեպի աջª սեփական տների ուղղությամբ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը իր ներկայանալուց հետո մեքենան կտրուկ վարել է դեպի ձախª այսինքն իր ուղղությամբ և իր կողմից մեքենայից չկախվելու դեպքում ինքը կարող էր վրաերթի ենթարկվել մեքենայի ձախակողմյան միջնամասով, ուստի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետին ուղղված զեկուցա•րում նշել է, որ ցանկացել է իրեն վրաերթի ենթարկել: Ոստիկանության մյուս աշխատակիցները, երբ ինքն ու վարչության աշխատակիցը մոտեցել են մեքենային, •տնվել են սուպերմարկետի մոտ, իսկ դեպքից հետո չի կարող ասել, թե նրանք որտեղ են •տնվել: Ս.Ավետիսյանի մեքենային մոտենալուց և ներկայանալուց հետո պահանջել է, որ նա դուրս •ա մեքենայից, սակայն նա չի ենթարկվել և հետո տեղի է ունեցել այն ամենը ինչն արդեն վերը նկարա•րեց: Իրեն հայտնի չի եղել, թե ով է նստած եղել Ս.Ավետիսյանի կողքին և նրանք որևէ •ործողություն չեն կատարել: Այդ անձին տեսնելու դեպքում կճանաչի: Մինչ իր և Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օ/լ Հայկի կողմից Ս.Ավետիսյանի ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենային մոտենալը, այն կայանված է եղել Կիևյան փողոցի ձախակողմյան հատվածումª դեպի կամուրջի ուղղությամբ, ՚Սասՙ սուպերմարկետի անմիջապես դիմացի մայթում, ճանապարհի երթևեկելի մասից մոտ 3մետր հեռավորության վրա դեպի շենքեր, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ: Մեքենայի դիմացը եղել է ամբողջությամբ ազատ և որևէ խոչընդոտ չի եղել, իր մոտենալուց հետո նա կարող էր մեքենան վարել միան•ամից դեպի ճանապարհ, մեքենան առանց որևէ կողմ մանևրելու, սակայն վերջինս իր կողմից ներկայանալուց և մեքենայից դուրս •ալու պահանջ ներկայացնելուց հետո, անմիջապես կենտրոնական փականով փակել է դռները, ՚խոդիՙ •ցել մեքենան և վարել այն դեպի ձախ, որտեղ կան•նած է եղել ինքը, ինչից հետո ինքը կան•նել է մեքենայի ՚պադմոշկայինՙª կան•նակին, որպեսզի չենթարկվեր վրաերթի /հատոր 1 •.թ. 80-82, 171-172, 189/:
Գործով վկա Վաղինակ Հովհաննեսի Հայրապետյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թվականից ծառայում է ՀՀ Ոստիկանությունում, իսկ ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2009թվականից: ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ–ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014թվականի հունվարի 17-ին ժամը 19:00-ին ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28շենքի բակից թմրանյութ օ•տա•ործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվլաներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում •տնվող ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի շրջակայքում։ Ստացված օպերատիվ տվլաներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ աշխատակիցների և ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ o/լ Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայրª ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի դիմացի հատվածում ճամփեզրից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված նկատել են վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենան վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս 1երիտասարդ: Ինքն ավտոմեքենան կայանել է ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի դիմացի հատվածում, իսկ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ ավա• օ/լ Հ. Ալիխանյանն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանը անմիջապես մոտեցել են մեքենային: Որպեսզի կարողանան աննկատ մոտենալ ավտոմեքենային և բերման ենթարկեն Ս.Ավետիսյանին, նրանց մոտեցել են միայն Տ. Պողոսյանն ու Հ. Ալիխանյանը: Հ. Ալիխանյանը մոտեցել է մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ. Պողոսյանը ձախ կողմից: Նկատել է, որ երկուսով •րպաններից հանել են ծառայողական վկայականներն ու մոտեցրել ավտոմեքենայի լուսամուտներին, քանի որ դռնակն ու լուսամուտները եղել են փակ: Այնուհետև նկատել է, որ տղաներն ինչ-որ զրույցի մեջ են մտել մեքենայի մեջ նստած անձանց հետ: Վայրկյաններ անց Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ՚խոդիՙ է •ցել շարժիչը և վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կան•նել է մեքենայի կան•նակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակից: Երբ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, իսկ Տ. Պողոսյանը կան•նած է մնացել մեքենայի կան•նակին, ինքը կան•նած է եղել մեքենայի դիմացն ուղղված դեպի Կիևյան կամրջի ուղղությամբ, անմիջապես •ործի է •ցել մեքենան և շրջադարձ կատարելով սկսել հետապնդել Ս.Ավետիսյանի կողմից վարած մեքենային: Քանի որ ցերեկային ժամ էր և երթևեկությունը ծանրաբեռնված էր, մինչև իր կողմից շրջադարձ կատարելը, Ս.Ավետիսյանը հասցրել էր արդեն իրենից հեռանալ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանի կողմից մեքենան վարելուց հետո նրա հետևից վազել է Հ.Ալիխանյանը, ինքը շրջադարձ կատարելով մոտեցել է նրան և իրենք շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զան•ահարել է Տ.Պողոսյանը և տեղեկացրել, որ •տնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո •նացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս •լուխն արյունոտված է: Տ.Պողոսյանը պատմել է, որ ընթացքի ժամանակ, իրեն մեքենայի վրայից •ցելու նպատակով Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիքին, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կան•նեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկել, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է •ետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ դեպքի մասին զեկուցել են բաժնի ղեկավարությանը, ապա Տ.Պողոսյանը դիմել է ՚Արմենիաՙ ՀԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և •տնվել է իրենց օպերատիվ տեսադաշտում և նրան ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում տեսել են, որ մեքենայի ղեկին Սեր•եյ Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և վերջինս վրաերթի չենթարկվելու պատճառով կան•նել է մեքենայի կան•նակին, տվյալ պահին մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան •տնվել է ճանապարհից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրա, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ և հնարավորություն է ունեցել ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս •ալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կան•ներ կան•նակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր /հատոր 1 •.թ. 176-177/:
Գործով վկա Հայկ Արշալույսի Ալիխանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թվականից աշխատում է ՀՀ Ոստիկանությունում, իսկ ներկայիսª ՀՀ ՈստիկանությանԱրաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավա• օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2013թվականի հունվար ամսից: ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014թ. հունվարի 17-ին ժամը 19:00-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28շենքի բակից թմրանյութ օ•տա•ործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում: Ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներ Վ.Հայրապետյանի և Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայր: Անմիջապես ՚Սասՙ սուպերմարկետի դրմացի հատվածում, ճամփեզրից մոտ 3մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված է եղել վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենանª վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս 1երիտասարդ: Ինքն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանը անմիջապես մոտեցել են մեքենային, ինքը մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ.Պողոսյանը ձախ կողմից: Երկուսով, •րեթե միաժամանակ հանել են իրենց վկայականները, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ Տ.Պողոսյանը նաև որպես Արաբկիրի ՈԲ աշխատակից, պահանջել են բացել մեքենայի դռները և իջնել: Նույն պահին Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ներսից փակել է դռները կենտրոնական փականով, ՚խոդիՙ է •ցել շարժիչը և մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, այսինքն վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կան•նել է մեքենայի կան•նակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակիցª միաժամանակ բարձրաձայն պահանջելով կան•նեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չենթարկվելով օրինական պահանջներին վարել է մեքենան ու հեռացել, իսկ Տ.Պողոսյանը մնացել է մեքենայի վրա: Ինքը անմիջապես վազել է մեքենայի հետևից բղավելով, որ կան• առնի, սակայն Ս. Ավետիսյանը կան• չի առել: Այդ ժամանակ ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ մյուս օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանը և իրենք մեքենայով շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զան•ահարել են Տ. Պողոսյանին և տեղեկացել, որ նա •տնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո •նացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս հա•ուստները փոշոտված են, իսկ •լուխը արյունոտված: Տ. Պողոսյանը պատմել է, որ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիք, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կան•նեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկել, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է •ետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ վերջինս դեպքի մասին զեկուցել է բաժնի ղեկավարությանը, ապա դիմել է ՚Արմենիաՙ ՀԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և •տնվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների օպերատիվ տեսադաշտում և վերջիններս Սեր•եյ Ավետիսյանին ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում նրանք հայտնել են, որ մեքենայի ղեկին Սեր•եյ Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան •տնվել է ճանապարհից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրաª դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ և հնարավորություն ուներ ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս •ալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կան•ներ կան•նակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր: Իրենց մոտենալու ժամանակ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակից Վ.Հայրապետյանը կան•նած է եղել դեպի կամրջի ուղղությամբ Կիևյան փողոցի աջակողմյան հատվածում, սակայն, թե որտեղ է եղել դեպքի կատարման ժամանակ և ականատես եղել է արդյոք, թե ոչ, չի կարող ասել, քանի որ Ս.Ավետիսյանի կողմից մեքենան վարելուց հետո ինքը վազել է մեքենայի հետևից մոտ 200մետր, սակայն չկարողանալով հասնել կան• է առել, որից հետո է միայն Վ.Հայրապետյանը մոտեցել իրեն /հատոր 1 •.թ. 174-175/:
Գործով վկա Մարիաննա Ռուբենի Հարությունյանի նախաքննության ընթացքում 18.01.2014 թվականին տված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սեր•եյ Ավետիսյանի կինըª 1999թվականից: 2004թվականին ամուսինը դատապարտվել է ազատազրկման ավազակային հարձակում կատարելու համարª 8տարի ժամակետով: 2010թվականին Սեր•եյը պատժից վաղաժամկետ ազատվել է: Դեռևս նրա պատժի կրման ընթացքում տեղեկացել է, որ նա թմրանյութ է օ•տա•ործում: Պատժից ազատվելուց հետո, ամուսնու վարքա•ծում նրա բնավորությանը ոչ բնորոշ •ծեր է նկատել և հասկացել է, որ նա շարունակում է թմրանյութ օ•տա•ործել, թեև երբեք իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել: Սկսել է պայքարել դրա դեմ, հաճախակի զրույցներ է ունեցել նրա հետ, հաճախ խնդրել է տանը մնալ, դրսից կտրվել և զբաղվել օ•տակար այլ բանովª շեղվելու համար: Արդեն 2011թվականի սկզբներին Սեր•եյը դադարել է թմրանյութ օ•տա•ործել և դարձել է նախկինի պես ուշադիր և հո•ատար: Վստահ է, որ դադարել էր, քանի որ ինքը Հոլանդիայից իր հետ բերել էր համապատասխան տեստեր, ուստի հաճախ ստու•ել է և համոզվել, որ չի օ•տա•ործում: 2012թվականի ամռանը Սեր•եյը աշխատելու նպատակով մեկնել է ՌԴ և վերադարձել է 2013թվականի •արնանը: Քանի որ արդեն վստահ է եղել, որ նա թմրանյութ չի օ•տա•ործում ու նա նույնպես հավաստել է դա, իսկ ինքն էլ որևէ տարօրինակություն չի նկատել, այդ պատճառով չի ստու•ել նրա կողմից թմրանյութ օ•տա•ործելու փաստը տեստերով: Ոստիկանություն ներկայանալուց հետո տեղեկացել է, որ ամուսինը փնտրվում է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար: Այդ կապակցությամբ կարող է միայն հայտնել, որ տեղեկություն չունի նրա կողմից թմրանյութ ձեռք բերելու կամ վաճառելու մասին: Սեր•եյը երբևէ իր ներկայությամբ այդ թեմաներով չի խոսել, իր հետ եղած ժամանակահատվածում իր համար կասկածելի հեռախոսազան•եր չեն կատարվել, քանի որ ինքը աշխատում է և առավոտից մինչ երեկո •տնվում է աշխատանքի վայրում, ուստի չի կարող ասել, թե նա ինչով է այդ ժամանակահատվածում լինում զբաղված, իրեն ասել է, որ •տնվում է տանը: Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ հստակ իմացել է, որ նա թմրանյութ է օ•տա•ործում, տեղյակ չի եղել, թե ինչ տեսակի է, որտեղից է ձեռք բերում, որտեղ և ինչ եղանակով է այն օ•տա•ործում: Կրկին նշում է , որ մինչ ՌԴ մեկնելը նա դադարել էր թմրանյութ օ•տա•ործել: Ներկայումս Սեր•եյը ժամանակ առ ժամանակ վարում է իր անվամբ •րանցված, սակայն մորեղբորը պատկանող ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենան: Այսօր մորեղբոր մեքենան Սեր•եյը վերցրել էր, որպեսզի Կոմիտաս պողոտայում •տնվող իր ծանոթի արտադրամասից ցախ բերեր տուն: Տանից դուրս է եկել ժամը 15.00-ի սահմաններում և այնուհետև ժամը 15.30-ի սահմաններում ցախը բերել և դատարկել է տանը, ապա կրկին դուրս է եկել 16.40-ի սահմաններում: Մայրիկի տան 26-46-25հեռախոսահամարից զան•ահարել է Սեր•եյի /091/00-69-97համարին, սակայն նա անհասանելի է եղել: Երբ հրավիրվել է ոստիկանություն, տեղեկացել է, որ Սեր•եյին ցանկացել են բերման ենթարկել, սակայն նա դիմադրություն է ցույց տվել և դիմել է փախուստի: Որևէ այլ տեղեկություն Սեր•եյի մասին և սույն •ործի մասին իրեն հայտնի չէ: Արդեն մի քանի ամիս է Սեր•եյը օ•տա•ործում է /091/00-69-97հեռախոսահամարը, որը •րանցված է իր անվամբ: Մինչ այդ նրա կողմից օ•տա•ործված համարը չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ այն եղել է բիլայնի քարտ և կրկին •րանցված է եղել իր անունով /հատոր 1 •.թ. 45-47/:
Գործով վկա Երվանդ Մարտիրոսի Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում 19.01.2014թվականին տված ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն է պատկանում ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենանª 2008թվականի սեպտեմբեր ամսից: Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամների հետ •տնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից իր թույլտվությամբ երբեմն օ•տվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուարդը և նրա ամուսին Սեր•եյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ •տնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի ար•ելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սեր•եյը: Վերջին ան•ամ ՌԴ է մեկնել 2013թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, •իշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սեր•եյը զան•ահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի •տնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ •նացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում •տնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սեր•եյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: Ինչ վերաբերվում է սույն քրեական •ործին, ապա այդ կապակցությամբ իրեն որևէ բան հայտնի չէ, տեղյակ չէ Սեր•եյը թմրանյութ օ•տա•ործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքա•ծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին ան•ամ Սեր•եյը իր մեքենան վերցրել է 18.01.2014թվականինª ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար, որից հետո տեղի է ունեցել այն ինչ նշել է վերը: Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել /հատոր 1 •.թ. 56-57/:
* Զննություն կատարելու մասին 19.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ կոտրված է ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախակողմյա եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը /հատոր 1 •.թ. 58-63/:
* ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված նյութերը ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 2 •.թ. 197-198/:
* Դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 05.02.2014թվականի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 13.01.2014թվականի դրությամբ •նահատվում է 65.000ՀՀ դրամ /հատոր 1 •.թ. 127-129/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության 03.02.2014թվականի թիվ 177եզրակացությամբ այն մասին, որ Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները •լխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի /ներկայումս սպիներ/, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են կտրված վերքըª սուր, կտրող, մնացածըª կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարա•րված հան•ամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով /հատոր 1 •.թ. 118-119/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Բակլաչևինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում 18.01.2014 թվականին որպես կասկածյալի, 22.01.2014թվականին որպես մեղադրյալի տված ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ և իրենց ծանոթացման հան•ամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմա•ծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի հարևան մասում •տնվող շենքում, որի հասցեն չ•իտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն •տնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական ան•ամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում •տնվող ՚Մարկոպոլոՙ սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են ՚շեն•են վիզաներիՙ •րանցման կար•ից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զան•ել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են ՚Լադաՙ ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի ՚Տոյոտա Քեմրիՙ մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ ՚շեն•են վիզաՙ: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքը այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զան•ել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զ•ում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներ•ործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զան•ել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ ՚կայֆՙ տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտան•ավոր չէ այն, իսկ Գեղամը ասել է, որ այն վտան•ավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ •ույնի կտոր: Այդ ան•ամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրը այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զ•ալ, զան•ահարել է Գեղամինª /055/23-41-01 թե /077/27-97-86հեռախոսահամարից Գեղամի /099/17-32-27հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո իր հիշելով մինչև 2013թվականի դեկտեմբերի 20-ը ինքը շուրջ 8ան•ամ 30000ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ •նել է նույն դեղահաբի 1/2մասը, իսկ երկու ան•ամ էլ •նել է 1ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օ•ոստոս ամիսներին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սեր•ո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր •նալուց հետո Սեր•ոյից ձեռք բերի դեղահաբը: Նշում է, որ իրեն դեղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամը իրեն ասել է, որ դեղահաբը հանդիսանում է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օ•տա•ործել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և մի քանի ան•ամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օ•տա•ործել: Իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ից մինչև 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում Սեր•ոյից 1, 2, կամ 3օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60հազար կամ 55հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սեր•ոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40ան•ամ, սակայն, թե որքան ան•ամ է վերցրել կես և որքան ան•ամ ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օ•տա•ործման նպատակով: Երբևէ, որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սեր•ոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զան•ել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ կետո զան•ել և տվել են այն: Սեր•ոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբեկյան փողոցներում: Նրա ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սեր•ոյի մեքենան ՚բեժՙ •ույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սեր•ոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չ•իտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը •իտի, քանի որ մի քանի ան•ամ նրանց տուն են •նացել և միասին ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Այդ ան•ամները Սեր•ոն ինքն է ներարկել իրեն: Նշում է, որ Սեր•ոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սեր•ոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օ•տա•ործել թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Սեր•ոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 16.01.2014թվականին: Ինքը ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր /055/23-41-01 համարով զան•ել է Սեր•ոյի /091/00-69-97հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2հատ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օ•տա•ործել է, մյուսը հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի •րպանում, հետա•այում օ•տա•ործելու նպատակով: 2014թվականի հունվարի 17-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: Հայտնում է, որ Սեր•ոն մոտ 38-40տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մու• •ույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմա•ծերը այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սեր•ոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զան•երի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը /հատոր 1 •.թ. 32-36, 91-92/:
17.03.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովի որպես մեղադրյալի լրացուցիչ տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական •ործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013թվականի ամռանը մոտ 4ան•ամ իրեն հյուրասիրել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ դրանից հետո մինչ նրա կողմից ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10ան•ամ •նել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սեր•ոյի հետ: Այն, որ իր ցումունքում նախկինում նշել է, որ 2013թվականի օ•ոստոս ամսին է Գեղամից թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևը ՀՀ սահմանը հատել է 10.07.2013թվականին, դա պայմանավորված է նրանով, որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է ամիսները շփոթած լինի: Իրեն ներկայացված ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայի զննության արձանա•րությանը կից և դատաապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածները ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սեր•ոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված ՚Ջիպՙ մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը: Տան պայմաններում համակար•չով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար ՚սայտերՙ է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակար•չային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է •ումարներ, տվյալ •ումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: Նշում է, որ նաև մոտավոր է նշել, որ մոտ 10ան•ամ Գեղամից և մոտ 40ան•ամ էլ Սեր•ոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե քանի ան•ամ: Սեր•ոյին մշտապես զան•ել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չի եղել, որ Սեր•ոն իրեն տվել է թմրանյութ, հաճախ եղել են դեպքեր, որ զան•ել է Սեր•ոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե ոչ, որից հետո էլ զան•ել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած, որ զան•երի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զան•երի ժամանակª ոչ: Իր սկզբնական ցուցմունքներում չի հիշել այն հան•ամանքը, որ իր հիշելով Սեր•ոն 2013թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզան•ի և եթե իրեն անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրի Կիևյան փողոցում ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրի: 16.01.2014թվականին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է •ումարը և խնդրել իր համար 2հատ թմրանյութի դեղահաբ բերի: Նա ասել է, որ մոտ մեկ ժամից նույն վայրը •նա: Ինքը •նացել է, կրկին հանդիպել է նրան, նա եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել, այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել է, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել /հատոր 1 •.թ. 198-200/:
09.07.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում որպես վկայի տված ցուցմունքով այն մասին, որ Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15 տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: /093/57-70-70հեռախոսահամարը իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամը իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զան•ահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե ՚փակել չտա այս •ործըՙ իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերըª ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սեր•ոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում •տնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահան•ստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի /հատոր 2 127-129/:
* Անձին բերման ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը /հատոր 1 •.թ. 3/:
* Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով /հատոր 1 •.թ. 4/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությամբ այն մասին,որ փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Ծանոթությունª հետազոտությամբ ծախսվել է դեղահատի 0.17•րամ /հատոր 1 •.թ. 12-14/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 18.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013թվականի օ•ոստոսի վերջից 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս շուրջ 40ան•ամ ձեռք է բերել ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութի հաբ /հատոր 1 •.թ. 38/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.02.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին և հայտարարել, որ Բակլաչևը շուրջ 4ան•ամ հյուրասիրել է, դրանից հետո շուրջ 10ան•ամ •ումարի դիմաց վաճառել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ /հատոր 1 •.թ. 147-148/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ /հատոր 1 •.թ. 134-135/:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ. 103-104/:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ.105-106/:
*Մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներով/հատոր 1 •.թ.227-243/:
*Մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությամբ /հատոր 2 •.թ. 188-189/:
Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Գեղամ Բակլաչևինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով:
Գործով վկա Գա•իկ Գարե•ինի Մաթևոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատւմ է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի 3-րդ ջոկի հրամանատար: 2015թվականի հուլիսի 29-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սկսվել է իրենց աշխատանքը: Ժամը 11.00-ի սահմաններում իր •լխավորությամբ պահակախումբը, որի կազմում այդ օրը ընդ•րկված են եղել Արթուր Իլոյանը, Էդ•ար Գասպարյանը, Սամսոն Բադալյանը, 064 II 02 հ/հ ՚Ուազՙ մակնիշի մեքենայով եղել են ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի մոտ, որպեսզի այնտեղից Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխեն Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին: Իրենք ՔԿՀ-ում մինչև տեղափոխելը խուզարկության սենյակում պարտադիր խուզարկում են յուրաքանչյուր կալանավորի: Այդ օրը առանձին-առանձին խուզարկել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դրանից հետո նրանց երկուսին ժամը 12.00-ի սահմաններում ՔԿՀ-ից տեղափոխել են դատարան: Դատական նիստը սկսվելու էր ժամը 13.00-ին, սակայն իրենք դատարան են հասել ժամը 12.30-ի սահմաններում: Ինչպես կար•ն է նրանց դատարան են բերել և տեղավորել են առաջին խցում: Մինչև նրանց խուց տեղավորելը կար•ադրիչներից մեկի մասնակցությամբ խցի հանձնում-ընդունում են անում, այսինքն նրա ներկայությամբ խուզարկում և ստու•ում են ամբողջ խուցը, որպեսզի համոզվեն ամբողջությամբ դատարկ է և արդյոք օտար առարկաներ կան, թե ոչ, իսկ դրանք հայտնաբերելու դեպքում կամ հանձնարարում են, որպեսզի մաքրեն, կամ եթե ար•ելված առարկա են •տնում, ապա զեկուցա•իր և արձանա•րություն են կազմում: Նշված օրը սովորականի նման խուզարկել և ընդունել են խուցը, որտեղից որևէ օտար իր չեն հայտնաբերել: Քանի որ նրանց անձնական •ործերում նշված չի եղել ՚մեկուսացումՙ, այդ պատճառով երկուսին մեկ խցում են պահել: Ժամը 13.00-ին նիստը սկսվել է և իրենց ասել են, որ կալանավորներին տեղափոխեն դահլիճ: Խցից հանելուց ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին և տեղափոխել են դահլիճ: Դահլիճ բարձրացնելուց հետո հանել են ձեռնաշղթաները, որպեսզի մասնակցեն դատական նիստին: Այդ ժամանակ նիստի բոլոր մասնակիցները զբաղեցրած են լինում իրենց տեղերը, այդ թվում նաև դատավորը: Քանի որ նույն •ործով եղել են երկու կալանավոր, ինքը պահակախմբի ավա•ն է եղել, հրահան•ել էր Սամսոն Բադալյանին և Էդ•ար Գասպարյանին դատական նիստի ընթացքում հսկեին Ս.Ավետիսյանին, իսկ ինքն ու Ա.Իլոյանըª Գ.Բակլաչևին: Նիստերի դահլիճում Գ.Բակլաչևը նստել էր իր պաշտպանի կողքին, իսկ Ս.Ավետիսյանը նստել էր մեջքով դեպի դահլիճըª իր պաշտպանի կողքին: Նիստը տևել է 5-7 րոպե և նիստը ավարտվելուց հետո բոլոր մասնակիցները ոտքի են կան•նել և, քանի որ Ս.Ավետիսյանը մոտ է •տնվել դահլիճում հավաքվածներին, հավաքվածները առաջ են եկել դեպի նրան և ցանկացել են շփվել, քանի որ հավաքվածները շատ են եղել և վտան• կար, որ Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը երկուսով չէին կարող կանխել հարազատների հետ անմիջական շփումը, բոլորը առաջ էին եկել, ինքը որպես պահակախմբի ավա• Ա.Իլոյանին ասել է, որ առաջ •նա և օ•նի խմբի մյուս անդամներին: Այդ նույն ժամանակահատվածում Գ.Բակլաչևը մի փոքր մի քայլ դեպի դահլիճ է •նացել և ձեռքը երկարացնելով բարևել է դահլիճում կան•նած և առաջ եկած երիտասարդ մի տղայի, որը նույնպես ձեռքը երկարացրել էր: Ինքը տեսել է, որ նրանց ձեռքերը միմյանց կպան և հենց այդ պահին անմիջապես նրա ուսից քաշելով մի կողմ է բերել Գ.Բակլաչևին: Այդ ժամանակ իր մոտ կասկած է առաջացել, որ բարևելու ընթացքում հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեին նրան, քանի որ նա շատ էր խառնվել իրար, ինքը բռնել է նրա ձեռքերը և տեսել է, որ ափերի մեջ այդ պահին բան չի եղել: Անմիջապես ձեռնաշղթա է հա•ցրել և փորձել է նրան տեղափոխել խուց, որպեսզի կասկածները փարատելու համար անձնական խուզարկության ենթարկի նրան: Այդ ժամանակ մյուս ուղեկցողները Ս.Ավետիսյանին նույնպես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և երկուսին տեղափոխել են խուց, որտեղ երկուսով մտել են խուց և մինչև պետք է խուզարկեին Գ.Բակլաչևը տարօրինակ շարժումներ է կատարել և ձեռնաշղթաները հա•ին ձեռքերը երկարել է դեպի ձախ •րպանը և այնտեղից հանելով փայլաթիթեղով ինչ-որ բան •ցել է ոտքերի կողքինª լվացարանի դիմաց: Քանի որ այնտեղ ներկա •տնվող և նաև իրենց աշխատանքը վերահսկող ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ, ծառայության պետ Ա.Հովհաննիսյանը, նաև մյուս ուղեկցող տղաները մնացել էին, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է փայլաթիթեղի մեջ և խուզարկեն նրանց, ինքն ու Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել այնտեղից, որպեսզի •տնեն այն երիտասարդին ով ձեռքով բարևել էր Բակլաչևին, քանի որ միայն նա կարող էր բան փոխանցած լիներ, բացի նրանից այլ անձ չէր մոտեցել Բակլաչևին և նրա հետ շփում չէր ունեցել: Դուրս •ալով դատարանի մուտքից, աստիճանների ներքևում կան•նած տեսել են այն երիտասարդին, ով բարևել էր Բակլաչևին: Նա կան•նած հեռախոսով է զրուցել, երբ մոտեցել են և նրան հրավիրել, որ իրենց հետ մտնի դատարան: Նա ասել է, որ սպասեն խոսի վերջացնի: Այդ ընթացքում նա խուճապի է մատնվել և մի փոքր զրուցելուց հետո •րպանից հանել է •ումար և փոխանցել է ինչ-որ անձնավորության և դատարանից դեպի ձախ իջել: Իրենք դեռևս չեն իմացել թե նա Բակլաչևին ինչ էր փոխանցել, որի պատճառով նրան դեռևս հսկել են: Մինչև պարզվեր, թե ինչ է փոխանցել, այդ ընթացքում հասել են դատարանի կողային հատված, որտեղ հավաքված են եղել նիստին ներկա Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի հարազատները: Այդ երիտասարդին առաջարկել են որպեսզի սպասի, նաև ինքը նրա ձեռքը բռնել է, որպեսզի սպասի և չհեռանա, նա կտրուկ շարժում է արել այդ պահին և ազատվել է իր ձեռքից, իսկ հարազատները կան•նել են իրենց միջև և պահանջել, որ հան•իստ թողնեն այդ տղային: Այդ ընթացքում այդ տղան ազատվելով իրենցից սկսել է փողոցով արա• ներքև իջնել: Նկատելով, որ իրենք հետապնդում են նրան, նա սկսել է վազել փողոցով ներքև, իրենք վազելով հետապնդել են նրան և նա փողոցով իջնելով ներքև է թեքվել, աջ վազելով բարձրացել է մինչև եկեղեցի և այնտեղից թեքվելով դեպի ձախª անհետացել է շենքերում: Իրենք նրա հետևից ման են եկել ամբողջ տարածքը, սակայն այլևս չեն •տել: Երբ վերադարձել են դատարան, Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ փայլաթիթեղի մեջ եղել է սպիտակ •ույնի մանրացված դեղահաբեր, վրան առկա է եղել ՚Բ8ՙ դրոշմը, ինքը այդ մասին զեկուցա•իր է կազմել և դիմել ոստիկանություն: Համոզված է, որ այդ դեղահաբերը Բակլաչևին փոխանցել է հենց այդ երիտասարդը, ով դիմել էր փախուստի, քանի որ ինչպես տեղափոխման ընթացքում այնպես էլ նիստերի դահլիճում նրան այլ անձ չի մոտեցել և հետևաբար չէին կարող նրան բան փոխանցել: Իսկ տեղափոխությունից առաջ, թե նրա •րպանները, թե իրեն ամբողջությամբ խուզարկության են ենթարկել և նրա մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Խուցը ընդունել-հանձնելիս նույնպես ամբողջությամբ դատարկ է եղել: Փախուստի դիմած անձը կլիներ մոտավորապես 28-33տարեկան, հասակը 1.65-1.75, հա•ին եղել է կապույտ ջինս, սպիտակ կիսաթև մայկա, որի վրա իր հիշելով •րառումներ չի եղել, մազերը բաց շա•անակա•ույն, ճակատը բավականին լայն, խիտ հոնքերով, աչքերի •ույնը չի հիշում, քթի և բերանի կառուցվածքը հստակ չի կարող նկարա•րել: Դեմքը փոքր-ինչ կլորավուն և նրան տեսնելու դեպքում հաստատ կարող է ճանաչել, քանի որ խոսացել է և տարբեր կողմերից նրան տեսել է: Իր ներկայությամբ հավաքվածները որևէ անուն չեն տվել և իր մոտ անուն չի տպավորվել: Իրենց ծառայողական պարտականությունները չեն խախտել և •ործել են պատշաճ ընթացակար•ով, չնայած ստեղծված խառնաշփոթային իրավիճակին: Իրենց կողմից դահլիճում •տնվելու ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանը միշտ •տնվել է խցերի մոտ, քանի որ խցերը ընդունել-հանձնելուց հետո ոչ մեկ իրավունք չունի իրենցից բացի •տնվել այնտեղ: Ավելացնում է, որ չէր հիշում, որ Սամսոն Բադալյանը նույնպես դուրս է եկել իր և Արթուրի հետ դատարանի դիմաց: Իր մոտ տպավորվել էր, որ երկուսով են դուրս եկելª ինքն ու Արթուրը, քանի որ հենց սկզբից երկուսով են բարձրացել վերև, Սամսոնը հետո է միացել իրենց: Սամսոնը ասաց, որ ինչ-որ մասնատված հաբեր են: Իրենք պատկերացում չեն ունեցել, որ դա թմրամիջոց է, մինչև տեղեկացել են, որ այդ հաբերը կարող է թմրամիջոց լինեն, վերը նշված սպիտակ վերնաշապիկով տղան դիմել էր փախուստի /հատոր 10 •.թ. 29-32, 186-187/:
Գործով վկա Արթուր Ռաֆայելի Իլոյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատւմ է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 3-րդ ջոկի ոստիկան: 2015թվականի հուլիսի 29-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սկսվել է իրենց աշխատանքը: Ժամը 11.00-ի սահմաններում Գա•իկ Մաթևոսյանի •լխավորությամբ պահակախումբը, որի կազմում այդ օրը ընդ•րկված են եղել ինքը, Էդ•ար Գասպարյանը, Սամսոն Բադալյանը, 064 II 02 հ/հ ՚Ուազՙ մակնիշի մեքենայով եղել են ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի մոտ, որպեսզի այնտեղից Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխեն Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին: Իրենք ՔԿՀ-ում մինչև տեղափոխելը խուզարկության սենյակում պարտադիր խուզարկում են յուրաքանչյուր կալանավորի: Այդ օրը առանձին-առանձին խուզարկել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դրանից հետո նրանց երկուսին ժամը 12.00-ի սահմաններում ՔԿՀ-ից տեղափոխել են դատարան: Դատական նիստը սկսվելու էր ժամը 13.00-ին, սակայն իրենք դատարան են հասել ժամը 12.30-ի սահմաններում: Ինչպես կար•ն է նրանց դատարան են մտցրել և տեղավորել են առաջին խցում: Մինչև նրանց խուց տեղավորելը կար•ադրիչներից մեկի մասնակցությամբ խցի հանձնում-ընդունում են անում, այսինքն նրա ներկայությամբ խուզարկում և ստու•ում են ամբողջ խուցը, որպեսզի համոզվեն ամբողջությամբ դատարկ է և արդյոք օտար առարկաներ կան, թե ոչ, իսկ դրանք հայտնաբերելու դեպքում կամ հանձնարարում են, որպեսզի մաքրեն, կամ եթե ար•ելված առարկա են •տնում, ապա զեկուցա•իր և արձանա•րություն են կազմում: Նշված օրը սովորականի նման խուզարկել և ընդունել են խուցը, որտեղից որևէ օտար իր չեն հայտնաբերել: Քանի որ նրանց անձնական •ործերում նշված չի եղել ՚մեկուսացումՙ, այդ պատճառով երկուսին մեկ խցում են պահել: Ժամը 13.00-ին նիստը սկսվել է և իրենց ասել են, որ կալանավորներին տեղափոխեն դահլիճ: Խցից հանելուց ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել Գ.Բակլաչևին, Ս.Ավետիսյանին և տեղափոխել են դահլիճ: Դահլիճ բարձրացնելուց հետո հանել են ձեռնաշղթաները, որպեսզի մասնակցեն դատական նիստին: Այդ ժամանակ նիստի բոլոր մասնակիցները զբաղեցրած են լինում իրենց տեղերը, այդ թվում նաև դատավորը: Քանի որ նույն •ործով եղել են երկու կալանավոր, Գ.Մաթևոսյանը պահակախմբին հրահան•ել էր Սամսոն Բադալյանին և Էդ•ար Գասպարյանին դատական նիստի ընթացքում հսկեին Ս.Ավետիսյանին, իսկ ինքն ու Գ.Մաթևոսյանըª Գ.Բակլաչևին: Նիստերի դահլիճում Գ.Բակլաչևը նստել էր իր պաշտպանի կողքինª նիստերի դահլիճի մուտքի դռնից աջ կողմը, իսկ Ս.Ավետիսանը նստել էր մեջքով դեպի դահլիճըª իր պաշտպանի կողքին: Նիստը տևել է 5-10րոպե և նիստը ավարտվելուց հետո բոլոր մասնակիցները ոտքի են կան•նել և, քանի որ Ս.Ավետիսյանը մոտ է •տնվել դահլիճում հավաքվածքներին, հավաքվածները առաջ են եկել դեպի նրան և ցանկացել են նրա հետ կոնտակտի մեջ մտնել, քանի որ հավաքվածները շատ են եղել, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը վտան• կար, որ երկուսով չէին կարող կանխել անմիջական շփումը, ինքը նույնպես առաջ է •նացել, որպեսզի օ•նի խմբի մյուս անդամներին և ծառայությունը պատշաճ կատարեն: Այդ ժամանակ Էդ•արը և Սամսոնը մի կողմ քաշելով բերել են Ավետիսյանին, որից հետո ինքը նկատել է, որ Գ.Բակլաչևը մի փոքր դեպի դահլիճ է տեղաշարժվել և փորձել է հարազատներից մեկին տեսնել և այդ պահին ձեռքը երկարացնելով բարևել է մի երիտասարդ տղայի, որը նույնպես առաջ էր եկել դեպի նրան և բարևելուց հետո Գ.Մաթևոսյանը անմիջապես փորձել է մի կողմ քաշել նրան, սակայն Գ.Բակլաչևը ձեռքերով շարժումներ է կատարել, իբր տաբաթն է ուղղում, իսկ մյուս բարևող տղան անմիջապես հեռացել է դահլիճից: Այդ ժամանակ երկու կալանավորներին ձեռնաշղթա են հա•ցրել և տեղափոխել խուց: Իր մոտ նույնպես կասկած էր առաջացել, որ Գ.Բակլաչևին ինչ-որ բան է փոխանցվել և որոշել են նրան խուզարկեն: Երբ •տնվել է խցում պահանջել են, որ նա դուրս •ա խցից և հենց այդ պահին նա հետ է •նացելª դեպի սանհան•ույցի մաս: Քանի որ այդ ժամանակ ձեռնաշղթաները եղել են նրա ձեռքերին, երկու ձեռքը մի կերպ երկարացրել է դեպի ձախ •րպանը և այնտեղից հանելով փայլաթիթեղյա փաթեթով ինչ-որ բան •ցել է ոտքերի մոտª լվացարանի դիմաց: Քանի որ այնտեղ ներկա է •տնվել նաև իրենց աշխատանքը վերահսկող ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ, ծառայության պետ, ոստիկանության ավա• լեյտենանտ Ա.Հովհաննիսյանը, նաև մյուս ուղեկցող տղաները, նրանք մնացել են այնտեղ, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է փայլաթիթեղի մեջ և խուզարկեն նրանց, ինքն ու Գա•իկը անմիջապես դուրս են եկել այնտեղից, որպեսզի •տնեն այն երիտասարդին ով ձեռքով բարևել էր Բակլաչևին, քանի որ միայն նա կարող էր բան փոխանցած լիներ, բացի նրանից այլ անձ չէր մոտեցել Բակլաչևին և նրա հետ շփում չէր ունեցել: Դուրս •ալով դատարանի մուտքից, աստիճանների ներքևում կան•նած տեսել են այն երիտասարդին, ով բարևել էր Բակլաչևին: Նա կան•նած հեռախոսով է զրուցել, երբ մոտեցել են և նրան հրավիրել, որ իրենց հետ մտնի դատարան, նա ասել է, որ սպասեն խոսի վերջացնի: Այդ ընթացքում նա խուճապի է մատնվել և մի փոքր զրուցելուց հետո •րպանից հանել է •ումար և փոխանցել է ինչ-որ անձնավորության և դատարանից դեպի ձախ է քայլել: Իրենք դեռևս չեն իմացել նա ինչ էր փոխանցել, որի պատճառով նրան դեռևս փորձել են հսկել: Մինչև պարզվեր, թե ինչ է փոխանցել, այդ ընթացքում հասել են դատարանի կողային հատված, որտեղ հավաքված են եղել նիստին ներկա Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի հարազատները: Այդ երիտասարդին առաջարկել են որպեսզի սպասի, նաև Գա•ոն նրա ձեռքը բռնել է, որպեսզի չհեռանա, նա կտրուկ շարժում է արել այդ պահին և ազատվել Գա•ոյի ձեռքից, իսկ հարազատները կան•նել են իրենց միջև և պահանջել, որ հան•իստ թողնեն այդ տղային: Այդ ընթացքում այդ տղան ազատվելով իրենցից սկսել է փողոցով արա• ներքև իջնել: Նկատելով, որ իրենք հետապնդում են նրան, նա սկսել է վազել փողոցով ներքև, իրենք վազելով հետապնդել են նրան և նա փողոցով իջնելով ներքևª թեքվել է աջ, վազելով բարձրացել է մինչև եկեղեցի և այնտեղից թեքվելով դեպի ձախª անհետացել է շենքերի արանքում: Իրենք նրա հետևից փնտրել են ամբողջ տարածքը, սակայն չեն •տել: Երբ վերադարձել են դատարան, Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ փայլաթիթեղի մեջ եղել է սպիտակ դեղահաբեր, որի վրա առկա է եղել ՚Բ8ՙ դրոշմը, այդ մասին զեկուցա•իր է կազմվել և դիմել են ոստիկանություն: Համոզված է, որ այդ դեղահաբերը Բակլաչևին փոխանցել է հենց այդ երիտասարդը, ով դիմել էր փախուստի, քանի որ ինչպես տեղափոխման ընթացքում, այնպես էլ նիստերի դահլիճում նրան այլ անձ չի մոտեցել և հետևաբար չէին կարող նրան բան փոխանցել: Իսկ տեղափոխությունից առաջ, թե Բակլաչևին և, թե Ավետիսյանին խուզարկության են ենթարկել և նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել: Խուցը ընդունել-հանձնելիս նույնպես ամբողջությամբ դատարկ է եղել: Փախուստի դիմած անձը կլիներ մոտավորապես 28-35տարեկան, հասակը 1.65-1.70, հա•ին եղել է կապույտ ջինս, սպիտակ մայկա, սափրված չի եղել, ունեցել է միջին մարմնակազմություն, մազերը բաց շա•անակա•ույն, որի մեջ նաև սպիտակ մազեր էին նկատվում, ճակատը լայն, խիտ հոնքերով, •լխի կառուցվածքը կլորավուն, աչքերի •ույնը չի հիշում, սակայն մու• էր, նրան տեսնելու դեպքում հաստատ կարող է ճանաչել, քանի որ հստակ տպավորվել է իր մոտ: Իր ներկայությամբ հավաքվածները որևէ անուն չեն տվել և իր մոտ անուն չի տպավորվել: Իրենց ծառայողական պարտականությունները չեն խախտել և •ործել են պատշաճ ընթացակար•ով, չնայած ստեղծված խառնաշփոթային իրավիճակին: Իրենց կողմից դահլիճում •տնվելու ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանը միշտ •տնվել է խցերի մոտ, որևէ այլ անձի կողմից չէր կարող ինչ-որ բան հայտնվել խցում, քանի որ ոչ ոք իրավունք չունի իրենցից բացի •տնվել այնտեղ: Կոնկրետ չի հիշում, թե որ պահին է իրենց մոտեցել Սամսոն Բադալյանը/հատոր 10 •.թ. 33-36, 182-183/:
Գործով վկա Արթուր Վլադիմիրի Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ ծառայության պետ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում, Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին ուղեկցող •ումարտակի ոստիկաններª Գա•իկ Մաթևոսյանը, Արթուր Իլոյանը, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից տեղափոխել են Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանª նիստի մասնակցելու: Ինքը նիստերի ընթացքում •տնվել է խցերի հատվածում և հսկել անվտան•ությունը: Դատական նիստն ավարտվելուց հետո Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանն այդ ժամանակ իրեն տեղեկացրել են, որ նիստերի դահլիճում մի երիտասարդ մոտեցել է Գեղամ Բակլաչին և հասցրել է ձեռքով բարևել նրան: Իրենք կասկածում են, որ այդ երիտասարդը ինչ-որ բան է փոխանցել նրան, ինչի պատճառով ցանկանում են զննության ենթարկել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը պահանջել են Գ. Բակլաչևին դուրս •ալ խցից, սակայն նա այդ ժամանակ խցի ներսում ձախ •րպանից հանել է փայլաթիթեղով փաթեթ և •ցել հատակին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը հասկանալով, որ դա Գ.Բակլաչևին է փոխանցել նրան նիստերի դահլիճում բարևած անձը, անմիջապես դուրս են եկել խցերի հատվածից մինչև ինքը, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը պարզեին, թե ինչ է Գ.Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փայլաթիթեղի մեջ: Ինքը Սամսոն Բադալյանի և Էդ•ար Գասպարյանի հետ մտել է խուց, որտեղ վերջիններիս ներկայությամբ ինքը բացել է Գեղամ Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փաթաթված փայլաթիթեղը և դրա մեջ տեսել են մասնատված ինը կտորներով ՚Вՙ և ՚8ՙ դրոշմով սպիտակ •ույնի հաբեր, որի վերաբերյալ զեկուցա•իր է ներակայացրել ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետին: Ժամանել են ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցները և ինքը ներկայացրել է հայտնաբերված հաբերը / հատոր 10 •.թ. 60-62, 180-181/:
Գործով վկա Սամսոն Էդուարդի Բադալյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 1-ին ջոկի վարորդ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին, սովորականի նման •տնվել է աշխատանքի վայրում և ստույ• չի հիշում քանիսին են ուղեկցող պահակախմբով, որի կազմում եղել ենª Գա•իկ Մաթևոսյանը, Էդ•ար Գասպարյանը և Արթուր Իլոյանը, •նացել ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀª կալանավորներին դատական նիստին տեղափոխելու համար, չի հիշում, թե կոնկրետ քանիսին են դուրս եկել այնտեղից և քանիսին են հասել դատարան: Հիշում է, որ այդ օրը Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ում սպասել է բակումª մեքենայի մեջ, մինչև խմբի մյուս անդամները տեղափոխեն կալանավորներին: Քանի որ նույն դատական նիստին մասնակցելու էին երկու կալանավոր, նաև որպես ուղեկցող ինքն էլ է մասնակցել դատական նիստին, Գա•իկը և Արթուրը կան•նած են եղել դահլիճումª Բակլաչևի և պաշտպանների կողքին, իսկ ինքն ու Էդ•արը կան•նած են եղել կենտրոնական հատվածում, որտեղ նստած են եղել Ս.Ավետիսյանը և նրա պաշտպանը: Դատական նիստը այդ օրը շատ կարճ է տևել և նիստի ավարտից հետո դահլիճի առաջին շարքում նստած աղջիկները կան•նել են և մոտեցել են դատարանի քաղաքացիների հատվածը բաժանող ար•ելապատնեշին, քանի որ նստարանը շատ քիփ է ար•ելապատնեշին, նրանք ցանկացել են հարաբերվել Ս.Ավետիսյանի հետ, շփումը կանխելու համար Ս.Ավետիսյանին փորձել են արա• մի կողմ քաշել հեռացնելով նրան մարդկանցից: Կանխելով նրանց շփումը, հավաքվածները փորձում էին ձեռքով բարևել և շփվել Ս.Ավետիսյանի հետ, սակայն իրենք կարողացել են կանխել ֆիզիկական շփումը, որից հետո կալանավորիներին ձեռնաշղթա են հա•ցրել և ուղեկցել դեպի խուց: Այնտեղ Գ.Մաթևոսյանը տեղեկացրել է, որ Գ.Բակլաչևին ինչ-որ մեկը ձեռքով բարևել է և հնարավոր է նրան ինչ-որ բան փոխանցած լինեն, այդ պատճառով ցանկանում է զննություն կատարենª համոզվելու համար, որ նրա մոտ ոչինչ չկա: Իրենք մնացել են խցի դրսում, իսկ Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը մտել են խուց, որպեսզի դուրս բերեն Գ.Բակլաչևին: Բակլաչևը հասկանալով, որ ցանկանում են զննել իրեն, փոքր-ինչ հետ է •նացել և մտել զու•արանի հատվածը փակող մոտ 1մետր բարձրություն ունեցող պատի հետնամասը և, քանի որ Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը նրան շատ մոտ են կան•նած եղել, նկատել են, որ ձախ •րպանից նա հանել է փայլաթիթեղով փաթաթված ինչ-որ բան, •ցել հատակին և հենց այդ պահին բարձրաձայն իրենց տեղեկացրել են, որ իրենք տեսնեն, թե ինչ է փաթեթում, նաև զննություն կատարեն նրանց մոտ, մինչև իրենք •տնեն և կան•նեցնեն այն երիտասարդին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո խուց են մտել ինքը, Էդ•արը և Հովհաննիսյանը, իսկ այդ ժամանակ կալանավորները կան•նած են եղել պատի ձախ անկյունում, Հովհաննիսյանը անցել է պատից այն կողմ և •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել դրա ծայրերը և տեսել, որ դրա մեջ առկա է թվով 9-ը մասնատված դեղահաբեր, որոնց վրա առկա է ՚B8ՙ դրոշմը: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել: Կատարվածի վերաբերյալ Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է ներկայացրել ոստիկանության բաժնի պետ Աբրահամյանին: Դրանից րոպեներ անց վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չի նկատել, որ դահլիճում ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցած լինի Բակլաչևի և Ավետիսյանի հետ, չնայած դահլիճում իրադրությունն այնպիսին է եղել, որ ինքը հսկողություն է իրականացրել Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ և հնարավոր է նկատած չլիներ, թե ով է մոտեցել Գ.Բակլաչևին: Դատարանի խցերը ընդունելիս դրանք ամբողջությամբ ստու•վում են պահակախմբի անդամների կողմից և բացառվում է, որ այնտեղ ինչ-որ առարկա մնա: Կոնկրետ չի հիշում, թե դեպքի օրը իրենցից ով է զննել խուցը: Տեղյակ է նաև, որ կալանավայրից տեղափոխելուց առաջ կալանավորներին խուզարկում են, որից հետո նրանց զննում են ուղեկցողները, հետո նոր միայն ընդունում, որը պարտադիր կանոնակար• է, որը միշտ կատարվում է: Ինչպես տեղակացել է Գ.Մաթևոսյանից, դեպքի օրը Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին սահմանված կար•ով խուզարկել են և նրանց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, ով բարևել է Բակլաչևին, սակայն եթե բացի նրանից որևէ այլ անձ ֆիզիկական շփում չի ունեցել նրա հետ, ուրեմն հենց նա է փոխանցել տվյալ թմրամիջոցը, քանի որ մինչև նիստը նրանք միշտ իրենց հսկողության տակ են եղել և որևէ անձի հետ շփում չեն ունեցել, իսկ այն ժամանակահատվածում, երբ իրենք •տնվել են նիստերի դահլիճում, խցերի տարածքում հսկողություն է իրականացրել Ա.Հովհաննիսյանը, այսինքն դա նույնպես բացառում է օտար մարդու մուտքը այնտեղ: Տվյալ օրը իր և Էդ•արի վրա դրված է եղել պարտականությունª Ս.Ավետիսյանին ուղեկցելու և հսկելու, իսկ Գա•իկի և Արթուրի հսկողության տակ է •տնվել Գ.Բակլաչևը: Իրենք իրենց աշխատանքային պարտականությունները կատարելիս չեն թերացել և որևէ խախտում չեն կատարել, քանի որ ինքը նիստի ժամանակ մեջքով է կան•նած եղել քաղաքացիների ուղղությամբ, իր մոտ չի տպավորվել, թե ովքեր են ներկա եղել, միայն հիշում է, որ առաջին շարքում նստած են եղել մի քանի աղջիկներ, որոնց ինքը չի ճանաչում և որևէ տեղեկություն հայտնել չի կարող: Չի հիշում, որ նախկինում Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին տեղափոխած լինի /հատոր 10 •.թ. 67-69, 184-185/:
Գործով վկա Էդ•ար Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2012-2013թվականների ընթացքում աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակում, հետո տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, որից հետո 2015թվականի հուլիս ամսին կրկին վերադարձել է ուղեկցող •ումարտակ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ուղեկցող պահակախմբի հետ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան են տեղափոխել կալանավորներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին: Սովորականի նման պահակախմբի պատասխանատուն, այս դեպքում Գ.Մաթևոսյանն իրենց ներկայությամբ զննել է կալանավորներին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դատական նիստը սկսվել է, կալանավորներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը նստել են դռան ձախ կողմի նստարանին, իսկ իրենքª Ա.Իլոյանը, Գ.Մաթևոսյանը, Ս.Բադալյանը դահլիճում զբաղեցրել են իրենց դիրքը, որպեսզի ապահովեն անվտան•ությունը: Ներկայումս իրենց դասավորվածությունը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ նիստը կարճ է տևել, որից հետո դահլիճում հավաքված հարազատները, որոնց ոչ մեկին չի ճանաչել և ուշադրություն չի էլ դարձրել նրանց, փորձել են մոտենալ և հարաբերվել մեղադրյալների հետ, սակայն իրենք նրանց չեն թողել մոտենալ, քանի որ կան•նած են եղել ար•ելապատնեշի մոտ և, քանի որ սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ, ցանկացել են նաև ֆիզիկական շփում ունենալ, այդ պատճառով անմիջապես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և դուրս հանել դահլիճից: Իր հիշելով ինքն ու Ս.Բադալյանը Ս.Ավետիսյանին են դուրս բերել դահլիճիցª չթողնելով, որ նա ֆիզիկական շփում ունենա որևէ մեկի հետ: Դրանից հետո Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը դուրս են բերել Գ.Բակլաչևին: Երբ նրան իջեցրել են խուց, Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը տեղեկացրել են, որ մի երիտասարդ ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, որից հետո նա սկսել է կասկածելի վարքա•իծ ցուցաբերել, ապա ասել են, որ մտածում են, որ հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեն և ասել են, որ պետք է զննել նրանց: Երբ Գա•ոն և Արթուրը պահանջել են, որ Գ.Բակլաչևը դուրս •ա, նա հետ-հետ է •նացել դեպի լվացարան և տղաները տեսել են, որ նա •րպանից ինչ-որ բան է •ցել: Այդ ժամանակ իրենք •տնվել են խցից դուրս և անձամբ չեն տեսել, թե նա ինչպես է •րպանից բան •ցել, քանի որ պատը խան•արել է: Դրանից հետո իրենք մտել են խուց, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է նա •ցել հատակին, իսկ Գա•ոն և Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել, որպեսզի •տնեն այն անձին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո Հովհաննիսյանը •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել և բոլորը միասին տեսել են, որ դրա մեջ առկա են մասնատված դեղահաբեր: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել և տեղափոխել են կողքի խուց, որպեսզի այլևս ոչնչի ձեռք չտան: Կատարվածի վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է կազմել, որից հետո եկել է հետաքննիչը և նրան են ներկայացվել նշված հաբերը: Դրանից հետո վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, որ բարևել է Բակլաչևին, սակայն կարող է ասել, որ Գա•ոն և Արթուրը նկատել են, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցել Գ.Բակլաչևի հետ, ենթադրվում է, որ հենց նա էլ փոխանցել է տվյալ հաբերը, քանի որ նրանց մոտ որևէ այլ տեղից դրանք չէին կարող հայտնաբերվել, իսկ կալանավորներին զննում են մինչև նրանց տեղափոխվելը, իսկ տվյալ օրը նաև խցերը ընդունելուց են ամբողջովին զննել և այնտեղ ոչինչ չեն հայտնաբերել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին չի կասկածում նշված հաբերը իրացնելու մեջ /հատոր 10 •.թ. 124-125/:
Գործով վկա Վահրամ Մար•արյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ՔՀԲ-ի օպեր-լիազոր: Գործի հան•ամանքների մասին ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի հուլիսի 29-ին ինքը, նույն բաժնի աշխատակից Վասիլի Վարդանյանը և Ռոբերտ Երկանյանը տեղեկացել են, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թմրամիջոցների հետ առնչություն ունեցող անձնանց վերաբերյալ դատական նիստ է լինելու և հնարավոր է այնտեղ ներկա •տնվեն նմանատիպ •ործերով այլ քրեական •ործերի շրջանակներում իրենց հետաքրքրող անձինք, որոշել են •նալ դատարան և ներկա •տնվել այդ նիստին: Ինքը անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալներին և կողմերին, նիստը շատ կարճ է տևել և դահլիճում շատ քիչ անձինք են եղել հավաքված: Դատական նիստի ավարտից հետո, քանի որ այդ ընթացքում չեն նկատել իրենց համար հետաքրքրություն ներկայացնող անձի, դուրս են եկել դատարանից և զրուցել: Ցանկանում է հավելել, որ Վ.Վարդանյանը նիստին ներկա չի •տնվել, այլ ավելի ուշ է եկել դատարան, երբ դեպքի վերաբերյալ հաղորդում է եղել: Դրսում կան•նած ժամանակ նկատել են, որ ուղեկցող ոստիկանները դուրս են եկել և մոտեցել աստիճանների ներքևում կան•նած երկու երիտասարդի և սկսել են զրուցել նրանցից մեկի հետ, որոնք երկուսն էլ ներկա են եղել դատական նսիտին: Ոստիկանները զրուցել են կապույտ ջինսե տաբատով և սպիտակ կիսաթև վերնաշապիկով երիտասարդի հետ: Քանի որ նրանք իրենցից հեռու են եղել չեն լսել, թե ինչ են զրուցել: Այդ պահին որևէ արտառոց բան չի նկատել, քանի որ անաղմուկ և հան•իստ են զրուցել: Մի քանի րոպե անց լսել է այդ երիտասարդի ձայնը, ով ոստիկաններին ասել է ՚մի քիչ այն կողմ եկեք •նանք խոսանքՙ և քայլել են դատարանից դեպի ձախª փողոցով ներքև: Իրենք այդ ժամանակª ինքն ու Երկանյանը կան•նած են եղել դատարանի մուտքի դռների դիմաց, տեսել են, որ իրավաբանական •րասենյակի մոտ մի փոքր զրուցելուց հետո քայլել են ավելի ներքև և հեռացել են իրենց տեսադաշտից: Քանի որ այդ պահին կատարվածի մեջ որևէ արտառոց բան չեն նկատել և իրենց չի վերաբերվել, չեն միջամտել նրանց զրույցին: Դրանից հետո իրենք որոշ ժամանակ կա•նել են դատարանի դիմաց, այնուհետև իջել ներքև, իսկ երբ նկատել են իրավաբանական •րասենյակից բավականին ներքև սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը վազելով փախուստի է դիմում, այդ պահին ինքն ու Երկանյանը արա• քայլերով •նացել են ներքևª դեպի ոստիկաններըª պարզելու համար, թե ինչ է պատահել: Սակայն ոստիկանները նույնպես սկսել են վազել դեպի սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը: Այդ երիտասարդին չեն •տել, սակայն տեսել են, որ մի տաքսի մեքենա արա• կերպով շրջադարձ է կատարել և մտածելով, որ այդ երիտասարդը հնարավոր է այդ տաքսու մեջ լինի, կան•նեցրել են այդ մեքենան, սակայն տեսել են, որ այդ երիտասարդը այնտեղ չի, որից հետո վերադարձել են դատարանª պարզելու համար, թե ինչ էր եղել, սակայն դատարանի դիմաց հավաքված անձինքª կար•ադրիչները և հսկող դատախազը տեղյակ չեն եղել, թե ինչ է պատահել: Հետո վերադարձել են ոստիկանության բաժին, իսկ որոշ ժամանակ անց իմացել են, որ դատարանում նիստի ժամանակ ամբաստանյալներից մեկին ինչ-որ հաբեր են փոխանցել, որից հետո ինքը, Ռ.Երկանյանը և Վարդանյանը •նացել են դատարան և ուղեկցողներից տեղեկացել են, որ հաբերի վրա նշված է ՚Բ8ՙ •րառումը, որի պատճառով էլ նրանց հետ միասին •նացել են ուղեկցողներին հատկացված սենյակ և կատարվածի մասին օպերատիվ տվյալներ ձեռք բերելու համար ամբաստանյալին հարցրել են, թե նա է արդյոք փայլաթիթեղով փաթաթված հաբերը խցում •ցել հատակին, սակայն նա հրաժարվել է, որ դա իրենն է և ասել է, որ դատարանում տեսախցիկներ կան, որով կարող են պարզել: Քանի որ ուղեկցողները իրենց հայտնել էին, որ սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդն է հաբերը փոխանցել, որոնք նաև ներկա են եղել դատական նիստին, նաև ինքը նույնպես տեսել էր, որ տվյալ երիտասարդը ձեռքով բարևել էր Գ.Բակլաչևին, այդ պատճառով մտածել է, որ այդ երիտասարդը և մյուս հավաքվածները հանդիսանում են ամբաստանյալների հարազատները: Գեղամ Բակլաչևին հարցրել են, թե ովքեր են այդ անձինք, ինչ տեղեկություն կարող է հայտնել նրանց մասին, նա ասել է, որ ոչ ոքի չի ճանաչում և ոչ մի տեղեկություն չի կարող հայտնել: Իրենք էլ պարզաբանել են, որ եթե նա հավաքվածների մասին իրենց տեղեկություն չհայտնի, ապա միևնույն է բոլորին կանչելու են հարցաքննության և պարզվելու է նրանց ինքնությունները, սակայն նա այդպես էլ հրաժարվել է տեղեկություն հայտնել տվյալ երիտասարդի մասին և իրենք երեքով դուրս են եկել օպերատիվ աշխատանքները շարունակելու և նշված երիտասարդին հայտնաբերելու համար: Մինչև օրս ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Գ.Բակլաչևին թմրամիջոց իրացրած անձի ինքնությունը: Թե իրենք, թե ուղեկցող ոստիկանները որևէ կերպ չեն սպառնացել Գեղամ Բակլաչևին և չեն ստիպել կատարվածը անաղմուկ ընդունել, այլ ինչպես արդեն նշեց, տեղեկություն ձեռք բերելու համար օպերատիվ հարցազրույց են իրականացրել նրա հետ: Ինքը անձամբ տեսել է, թե ինչպես է նշված սպիտակ •ույնի վերնաշապիկով երիտասարդը մոտեցել և ձեռքով բարևել Գեղամ Բակլաչևին: Բացի նրանից այլ անձի չի նկատել, որ մոտենա նրան: Չի նկատել, որ նշված անձնավորությունը ինչ-որ բան փոխանցի Բակլաչևին: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ իր հիշածը և եթե դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ վերհիշի կամ իրեն հայտնի դառնա անմիջապես կհայտնի /հատոր 10 •.թ. 180-182/:
Գործով վկա Վասիլի Վարդանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի օպեր-լիազոր: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից տեղեկացել է, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալներից ինչ-որ մեկի թմրամիջոց են փոխանցել, •նացել է դեպքի վայր, որտեղ հանդիպել է նույն բաժնի աշխատակիցներ Ռոբերտ Երկանյանին և Վահրամ Մար•արյանին: Միասին մտել են դատարանª պարզելու եղելությունը: Գնացել են ուղեկցող ոստիկաններին հատկացված սենյակ, որտեղ տեսել են Գ.Բակլաչևինª սեղանի շուրջ դրված աթոռին նստած: Ուղեկցող ոստիկաններն իրենց տեղեկացրել են, որ Գ.Բակլաչևին նիստերի դահլիճում մոտեցել և ձեռքով բարևել է մի երիտասարդ, որից հետո Գ.Բակլաչևն իրեն տարօրինակ է պահել: Դա կասկած է հարուցել իրենց մոտ, որ այդ երիտասարդն ինչ-որ բան է փոխանցել նրան: Անմիջապես ձեռնաշղթաներ են անցկացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի ձեռքերին, նրանց տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Ցանկացել են զննության ենթարկել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին, սակայն Գ.Բակլաչևը դուրս չի եկել խցից և խցի ներսում ձախ •րպանից հանել է փայլաթիթեղով փաթաթված մասնատված հաբեր և •ցել հատակին: Ինքը, Ռոբերտ Երկանյանը և Վահրամ Մար•արյանը կատարվածի վերաբերյալ տեղեկություն ձեռք բերելու նպատակով զրուցել են Գ.Բակլաչևի հետ, սակայն վերջինս պնդել է, որ ինքը որևէ առնչություն չունի հայտնաբերված հաբերի հետ և իրեն ոչ մեկ ձեռքով չի բարևել նիստերի դահլիճում /հատոր 10 •.թ. 163-164/:
Գործով վկա Ռոբերտ Երկանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ՔՀԲ-ի օպեր-լիազոր:Գործի հան•ամանքների մասին ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի հուլիսի 29-ին ինքը և Վ.Մար•արյանը տեղեկացել են, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թմրամիջոցների հետ առնչություն ունեցող անձնանց վերաբերյալ դատական նիստ է լինելու և հնարավոր է այնտեղ ներկա •տնվող նմանատիպ •ործերով այլ քրեական •ործերի շրջանակներում իրենց հետաքրքրող անձինք լինեն, որոշել են •նալ դատարան և ներկա •տնվել այդ նիստին: Ինքը անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալներին, սակայն տեղյակ է եղել, որ նրանք առնչություն են ունեցել թմրամիջոցների հետ: Նիստին ներկայացած անձանց նույնպես չի ճանաչել և նրանց մեջ իրենց համար կասկածելի կամ օպերատիվ հետաքրքրություն ներկայացնող անձանց չի նկատել: Դատական նիստի ավարտից հետո ցանկացել են դուրս •ալ, սակայն նկատել են, որ հավաքվածները առաջ են •նացել դեպի ամբաստանյալները, սակայն նրանց ուղեկցող ոստիկանները և դատական կար•ադրիչները ար•ելել են շփում ունենալ ամբաստանյալների հետ: Նրանցից միայն մի երիտասարդ, որի հա•ին եղել է կապույտ ջինսե տաբատ և կիսաթև սպիտակ վերնաշապիկ, մոտեցել է և հասցրել է ձեռքով բարևել ամբաստանյալներից մեկին, հետա•այում տեղակացել է, որ դա Գ.Բակլաչևն էր: Քանի որ իր համար արտասովոր և կասկածելի բան չի նկատել, դուրս է եկել տարածքից և որոշ ժամանակ կան•նած զրուցել են դատարանի դիմացª աստիճանների վերևի հատվածում: Որոշ ժամանակ անց նկատել են, որ ներսից դուրս են եկել ուղեկցող ոստիկանները, որոնք մոտեցել են աստիճանների վերևում կան•նած նշված սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին: Քանի որ նրանք իրենցից հեռու են եղել, չի լսել և չէր էլ կարող լսել, թե ինչ են զրուցել: Միայն նկատել է, որ մի քանի րոպե անց քայլելով իջել են դեպի դատարանի ձախակողմյան հատված, որից հետո կորել են իրենց տեսադաշտից: Քանի որ իրենք այդ պահին որևէ արտառոց բան չեն նկատել կատարվածի մեջ և իրենց չի վերաբերվել չեն միջամտել նրանց զրույցին: Դրանից հետո իրենք որոշ ժամանակ կան•նած են եղել տարածքի դիմաց, այնուհետև իջել են ներքև և նկատել են իրավաբանական •րասենյակից բավականին ներքև սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը վազում է, այդ պահին Վ.Մար•արյանի առաջարկով •նացել են ներքևª դեպի ոստիկաններըª պարզելու համար թե ինչ է պատահել: Սակայն ոստիկանները նույնպես սկսել են վազել, իսկ սպիտակ վերնաշապիկով երիտասադը կորել է իրենց տեսադաշտիցª դուրս •ալով փողոցի երթևեկելի հատված: Այդ ժամանակ նկատել են, որ մի տաքսի մեքենա արա• շրջադարձ է կատարել և մտածելով, որ այդ երիտասարդը հնարավոր է այդ տաքսու մեջ լինի, քայլելով մոտեցել են և կան•նեցրել են այդ մեքենան, սակայն տեսել են, որ մյուս երիտասարդն է դրա մեջ, վարորդին հարցրել են, թե ամեն ինչ նորմալ է, իսկ նա պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է: Չեն իմացել, թե իրականում այնտեղ ինչ է կատարվել, ուղղակի այդ մեքենան կան•նեցրել են, հասկանալով, որ ոստիկանները ցանկացել են կան•նեցնել սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին: Նկատել են, որ ոստիկանները վազում են դեպի ներքև, իրենք վերադարձել են դատարանª պարզելու համար, թե ինչ է եղել, սակայն դատարանի դիմաց հավաքված անձինքª կար•ադրիչները և հսկող դատախազը տեղյակ չեն եղել, թե ինչ է պատահել: Վերադարձել են ոստիկանության բաժին, իսկ որոշ ժամանակ անց իմացել են, որ դատարանում նիստի ժամանակ ամբաստանյալներից մեկին ինչ-որ հաբեր են փոխանցել, որից հետո ինքը, Վ.Մար•արյանը և Վասիլի Վարդանյանը •նացել են դատարան և ուղեկցողներից տեղեկացել են, որ հաբերի վրա նշված է ՚Բ8ՙ •րառումը, որի պատճառով էլ նրանց հետ միասին •նացել են ուղեկցողներին հատկացված սենյակ և կատարվածի մասին օպերատիվ տվյալներ ձեռք բերելու համար ամբաստանյալին հարցրել են, թե նա է արդյոք փայլաթիթեղով փաթաթված հաբերը խցում •ցել հատակին, իսկ նա պատասխանել է, որ ինքը չի եղել: Նրա դիմացª սեղանին դրված են եղել նշված հաբերը, որոնք մանրացված են եղել, սակայն նրանցից մեկի վրա նկատել է ՚Բ8ՙ •րառումը և, քանի որ ինքը հանդիսանում է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտի սպասարկող օպեր-լիազոր, տեղյակ է եղել, որ այդ •րառումը առկա է լինում ՚Սուբոտեքսՙ հանդիսացող հաբերի վրա: Տեղեկացնելով նրան այդ մասին, առաջարկել է պատմել ողջ ճշմարտությունը, սակայն նա հրաժարվել է և ասել, որ որևէ տեղեկություն չունի այդ հաբերից, իրեն ոչ մեկ դա չի տվել և իր մոտ չի եղել: Նա իրենց ասել է, որ կարող են տեսանկարահանող սարքերի միջոցով պարզել եղելությունը: Գեղամ Բակլաչևին հարցրեր են տվել նիստին հավաքված ներկաների ինքնությունները պարզելու համար, նաև սպիտակաթև վերնաշապիկով երիտասարդին հայտնաբերելու նպատակով, սակայն նա ասել է, որ չի ճանաչում այդ երիտասարդին և հրաժարվել է հավաքվածների մասին որևէ տեղեկություն հայտնել: Իրենք էլ պարզաբանել են, որ եթե նա հավաքվածների մասին իրենց տեղեկություն չհայտնի, ապա միևնույն է բոլորին կանչելու են հարցաքննության և պարզվելու է նրանց ինքնությունները, սակայն նա այդպես էլ հրաժարվել է տեղեկություն հայտնել և իրենք երեքով դուրս են եկել օպերատիվ աշխատանքները շարունակելու և նշված երիտասարդին հայտնաբերելու համար: Մինչև օրս ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Գ.Բակլաչևին թմրամիջոց իրացրած անձի ինքնությունը: Թե իրենք, թե ուղեկցող ոստիկանները որևէ կերպ չեն սպառնացել Գեղամ Բակլաչևին և չեն ստիպել կատարվածը իր վրա վերցնել, այլ ինչպես արդեն նշեց, տեղեկություն ձեռք բերելու համար օպերատիվ հարցազրույց են իրականացրել նրա հետ: Ինքը անձամբ տեսել է, թե ինչպես է նշված կիսաթև սպիտակ •ույնի վերնաշապիկով երիտասարդը մոտեցել և ձեռքով բարևել Գեղամ Բակլաչևին: Բացի նրանից այլ անձի չի նկատել, որ ֆիզիկական շփում ունեցած լինի նրա հետ: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ իր հիշածը և եթե դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ վերհիշի կամ իրեն հայտնի դառնա անմիջապես կհայտնի /հատոր 10 •.թ. 177-178/:
Գործով վկա Ռաֆիկ Բարսամյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թվականի փետրվար ամսից աշխատում է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում որպես կար•ադրիչների ստորաբաժանման պետ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին, ինչպես յուրաքանչյուր աշխատանքային օր, ժամը 09.00-18.00-ն •տնվել է աշխատանքի վայրում: Նշված օրը դատական նիստերի թիվ ՚1ՙ դահլիճում, դատավոր Ա.Խաչատրյանի նախա•ահությամբ տեղի է ունեցել Գեղամ Բակլաչևի և Սեր•եյ Ավետիսյանի վերաբերյալ քննվող դատական նիստը: Նիստին մասնակցել է մեկ կար•ադրիչª Վահրամ Խալաթյանը: Նիստը ավարտվել է առանց միջադեպերի, սակայն նիստի ավարտից հետո նշված կար•ադրիչը տեղեկացրել է, որ նիստի ավարտից հետո նիստին մասնակցող քաղաքացիները ցանկացել են մոտենալ և ֆիզիկական շփում ունենալ, քանի որ չի թույլատրվում ինքն ու ուղեկցողները չեն թույլատրել: Նույն օրը տեղեկացել է, որ ուղեկցողները նշված ամբաստանյալների խցի հատակից հայտնաբերել են ինչ-որ դեղահաբեր, որի վերաբերյալ զեկուցա•իր են կազմել, որից հետո եկել է ոստիկանության հետաքննիչը և իր աշխատասենյակում ուղեկցողները հետաքննիչին են ներկայացրել հայտնաբերված դեղահաբերը: Ուղեկցողներից նաև տեղեկացել է, որ նիստի մասնակիցներից ինչ-որ մեկն է այն փոխանցել, սակայն կար•ադրիչը նման բան չի նկատել: Այդ նիստին ինքը ներկա չի եղել և այլ հան•ամանքներից տեղյակ չէ և չ•իտի, թե կոնկրետ ինչ քաղաքացիներ են մասնակցել նիստին, քանի որ նիստը դռնբաց է եղել, կարող է մասնակցել 18տարին լրացած յուրաքանչյուր քաղաքացի: Իրենք որևէ մատյան չունեն քաղաքացիներին •րանցելու համար: Այդ օրը խցերի ընդունում-հանձնում է կատարել Կարապետ Խուդոյանը և եթե ինչ-որ բան այն չի լինում ուղեկցողները չեն ընդունում: Դատական նիստերի դահլիճում տեսանկարահանող սարքեր չկան: Հայտնեց իրեն հայտնի ողջ հան•ամանքները և ավելացնելու այլ բան չունի /հատոր 10, •.թ. 112-113/:
* Մեղադրյալ Գեղամ Բակլաչևի և վկաներ Գա•իկ Մաթևոսյանի, Արթուր Իլոյանի, Սամսոն Բադալյանի, Արթուր Հովհաննիսյանի, Ռոբերտ Երկանյանի, Վասիլի Վարդանյանի և Վահրամ Մար•արյանի առերես հարցաքննությունների արձանա•րություններով, որի ընթացքում յուրաքանչյուրը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 10 •.թ. 192-196, 197-199, 200-202, 211-213, 214-215, 216-217, 218-219/:
* Վկաներ Գա•իկ Մաթևոսյանի և Արթուր Իլոյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որիª Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ ՚1ՙ նիստի դահլիճի այն հատվածը, որտեղ 2015թվականի հուլիսի 29-ին Գեղամ Բակլաչևի և Սեր•եյ Ավետիսյանի վերաբերյալ դատական նիստն ավարտվելուց հետո դահլիճում •տնվող անձանցից մեկը մոտեցել է Գ.Բակլաչևին և ձեռքը սեղմելու միջոցով բարևել նրան, որից հետո Գ.Բակլաչևն իրեն տարօրինակ է պահել: Ինչը կասկած է հարուցել իրենց մոտ, որ այդ երիտասարդն ինչ- որ բան է փոխանցել նրան: Անմիջապես ձեռնաշղթաներ են անցկացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի ձեռքերին և նրանց տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Այնուհետև Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել թիվ առաջին խցի այն հատվածը որտեղ ցանկացել են զննության ենթարկել վերջիններիս և Գ.Բակլաչևը ձախ •րպանից հանել և հատակին է •ցել փայլաթիթեղով փաթեթ: Իրենք հասկանալով, որ դա Գ.Բակլաչևին է փոխանցել նրան նիստերի դահլիճում բարևած երիտասարդը, անմիջապես դուրս են եկել դատարանից և դատարանի մուտքի դիմաց հանդիպել են Գ.Բակլաչևին ձեռքով բարևած երիտասարդին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել դատարանի դիմացի այն հատվածը, որտեղ փորձել են չթողնել նշված երիտասարդին հեռանալ մինչև մյուս աշխատակիցները պարզեին, թե ինչ է նա փոխանցել Գ.Բակլաչևին: Այդ երիտասարդը սկսել է բջջային հեռախոսով զրուցել, որից հետո քայլելով սկսել է նույն փողոցով դեպի ներքև իջնել: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը հայտարարել են, որ իրենք դատարանի կողային հատվածում կան•նեցրել են այդ երիտասարդին և պահաջել իրենց հետ •նալ, սակայն վերջինս կտրուկ շարժումով ազատվել է իրենցից և վազելով դիմել է փախուստի: Դատարան վերադառնալուց հետո ուղեկցող •ումարտակի մյուս ոստիկաններից տեղեկացել են, որ զննության արդյունքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փայլաթիթեղի մեջ եղել է մասնատված ընդհանուր թվով 9կտոր ՚Вՙ և ՚8ՙ դրոշմով հաբեր /հատոր 10 •.թ. 42-59/:
* Դատանյութա•իտական փորձաքննության թիվ 227 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննության ներկայացված ՚Вՙ և ՚8ՙ ներհրված դաջվածքներով հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում հայտնաբերվեց ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց: Հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմեց 0,0306•րամ /հատոր 10 •.թ. 24-25/:
* Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված 29.07.2015թվականի ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի ՀԾ պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ Ա.Աբրահամյանին հասցեա•րված ՚Զեկուցա•րովՙ, 29.07.2015թվականին կազմված ՚փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված դեղահաբերը ներկայացնելու, զննելու և վերացնելու մասին արձանա•րությամբՙ և 16.09.2015թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ստացված •րությամբ /հատոր 10 •.թ. 230-231/:
* Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող թվով 9-ը կտոր հաբերով /հատոր 10 •.թ. 232-233/:
Դատաքննություն.
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Սաֆարովին ճանաչում է 1990թվականից, նա եղել է իր դասընկերոջ մեծ եղբայրը, որի հետ Իտալիայում միասին ապրել են և սովորել: Հենց այն ժամանակվանից էլ իմացել է, որ նա դժվար կյանք է ունեցել, որովհետև եղել է հարբեցող, թուլամորթ անձնավորություն և միշտ եղել պրոբլեմների մեջ: Հետո, 2000թվականի սկզբներին նրան Մոսկվայից իր իմանալով փախցրել են Հայաստան, որտեղ նա պետք է ապրեր միայնակ: Դրանից հետո նրա եղբայրը, որի հետ սովորել է, իրեն և իրենց մի քանի ընդհանուր ընկերների խնդրել էր, որպեսզի նրան ինչով հնարավոր լինի օ•նեն: Նա միշտ շատ խառը պատմությունների մեջ է ընկել և ինքը միշտ նրան խղճալով օ•նել է: Ինքն է անձամբ նրան տարել նարկոլո•իական հիվանդանոց, որպեսզի բուժեին ՚белая горячкаՙ-ից ու նրա թուլամորթությունը հենց շատ լավ նվեր է եղել դատավորներին և դատախազներին: Հետո որոշ ժամանակ անց ինքը իմանում է, որ նա թմրանյութի համար կրկին բռնվում է և պատասխանատվությունից խուսափելու համար և իմանալով, որ ինքը •տնվում է Մոսկվա քաղաքում, ցուցմունք է տալիս, թե իբր ինքն է նրան սովորեցրել թմրանյութ օ•տա•ործել, իբր ինքն է նրան առաջին ան•ամ այն տվել, սովորեցրել, հյուրասիրել և կինոյի ժանրից ինչ-որ բաներ է հայտնել, բացի այդ ասում է, որ իբր սկզբնական շրջանում երեք ան•ամ հյուրասիրել է, իսկ չորրորդ ան•ամ արդեն •ումար է ուզել դրա համար: Սաֆարովի նմանատիպ ցուցմունքի համար ինքը երկու տարբերակ ունի, առաջին տարբերակը դա այն է, որ նրան ստիպել են և նա նմանատիպ ցուցմունք է տվել, մտածելով, որ ինքը Հայաստանում չի եղել, նա ցանկացել է խնդիրներից ազատվել, իսկ երկրորդ տարբերակն այն է, որ ցանկացել է տան անդամների մոտ արարքը արդարացնիª ցույց տալով, որ ինքը չէ միայն այդպիսին, որ Գեղամն էլ է այդպիսին, ով •երազանց սովորել է, ավարտել և նա էլ կարող է թմրանյութ օ•տա•ործել: Ցանկանում է մեկ բան ևս ավելացնել, որի մասին հենց սկզբնական շրջանում ցուցմունք տալուց առաջարկել է, որ ՚ստի դետեկտորՙ անցնի, որպեսզի պարզ դառնա, որ իր ցուցմունքը արժանահավատ է և ինքը չի խաբում, մասնա•ետներ բերեին և եթե նրանք ասեին, որ ինքը խաբում է, ապա ինքը պատրաստ էր իր վրա վերցնել ամեն ինչ, նրանց նվեր կաներ մի քանի •ործ էլ իր վրա կվերցներ և կ•նար ՚նստելուՙ: Կարծում է, որ թմրանյութի վաճառքը դա ամենածանր հանցա•ործություններից մեկն է, որ դժբախտություն է բերում և քիչ ծանր հանցա•ործություն չէ մարդուն ՚կռիշավատ անելըՙª թմրավաճառներին պատասխանատվությունից ազատելը: Իր համար դա շատ ստոր արարք է, ինքը կյանքում նման բան չի արել և չի անի: Ցանկացած պահի պատրաստ է ՚ստի դետեկտրովՙ անցնել, որպեսզի պարզ լինի, որ ինքը դրա հետ կապ չունի: Ավելին, վարժ խոսում է հին• լեզուներով, ունի երկու բարձրա•ույն կրթություն, ծառայել է բանակում, միլիոնավոր հարկեր է վճարել, թար•մանիչից դառել է մինչև շատ մեծ շինարարական ընկերության տնօրեն և շատ միջոցներ է ունեցել •ումար աշխատելու համար, թմրանյութի վաճառքը իրեն պետք չի եղել: Ներկայումս իր համար պարզ չէ, թե ինչի համար է Սաֆարովի ցուցմունքը նրանց համար ավելի արժանահավատ, քան իրենը: Մոտ մեկ տարի յոթանասուն ան•ամ դատի են եկել, դատախազը չի ներկայացել, թար•մանիչ չի եղել, Սաֆարովը չի եկել և այսպես հերթով ամեն երեքշաբթի եկել են դատի հույս ունենալով, որ շուտով կավարտվի: Երկրորդ •ործով մի շարք մարդիկ ցուցմունք տվեցին և նրանցից որևէ մեկը չի հայտնել, որ տեսել է իրեն թմրանյութը վերցնելուց կամ •ցելուց: Նրանք բոլորը ասել են, որ տեսել են կասկածելի շարժում: Այդ դեպքի մասին ցանկանում է մի քանի հան•ամանքների մասին հայտնել, որոնք եղել են շատ տարօրինակ: Այդ օրը նիստին չէր ներկայացել Սաֆարովը, դատին միշտ եկել են 6-10հո•ի, սակայն այդ օրը պատահական դատարան էր եկել միայն երեք ոստիկան, պատահական իրեն դահլիճում ձեռնաշղթա են հա•ցնում, այն դեպքում, երբ իրեն ձեռնաշղթա են հա•ցրել միայն դահլիճից դուրս •ալուց հետո: Նրանք ցուցմունքներ են տալիս, որ նստած են եղել, նրանց հետևում նստած են եղել աղջիկների խումբ և հետևից անհայտ անձ ձեռքը մեկնել է և իրեն ինչ-որ բան փոխանցել, իսկ այդ պարա•այում անհնար կլիներ ձեռնաշղթաները իր ձեռքին կարողանար ինչ-որ բան վերցնել, իսկ ինչպես է ստացվում այն, որ այդ անհայտ անձը դատարանից անհետանում է և այս •ործում շատ բաներ չեն միմյանց համապատասխանում: Ինքը մինչ այդ դեպքը արդեն զ•ում էր, որ իր վրա ինչ-որ բան ՚սարքելուՙ են: Այդ օրը նիստից իջել են ներքև, որտեղ նույնիսկ ՚բոքսՙ չի մտել: Եթե իր ձեռքում իրոք ինչ-որ բան լիներ, կարող էին կան•նեցնել և հեռախոսով նկարել: Բացի այդ փայլաթիթեղի վրա մարդը բիոլո•իական հետքեր է թողնում և ընկած փայլաթիթեղի վրա կարող էին իր մատնահետքերը ֆիքսել: Իրեն տարել են ներքև, մտածում են, որ իր մոտ ինչ-որ բան կա, իրեն մտցնում են ՚բոքսՙ, հետո այնտեղից հանում են և տանում, որպեսզի խուզարկեն: Ցանկացել է ներս մտնել, իրեն կանչել են կողքի ՚բոքսՙ •նացել է այնտեղ, հետո ասել են, որ կրկին հետ •նա, որից մոտ երկու րոպե անց կրկին կանչում են, այս ան•ամ արդեն իրենց աշխատասենյակը, որտեղ փայլաթիթեղի մեջ դեղնավուն •ույնի բան են ցույց տալիս և հարցնում են, թե դա ինչ է, ինքը ասել է, որ չ•իտի, իսկ նրանք ասել են, որ դա իրենն է: Այդ ժամանակ ընթերականներ էլ չեն կանչել, դեպքը տեղի է ունեցել ժամը մեկին, սակայն ընթերական եկել է չորսին: Մեկ բան ևս ցանկանում է ավելացնել, որ իմանալով Սաֆարովը այսպիսի պրոբլեմների մեջ է, իր կամքով ապրիլի 29-ին Մոսկվայից վերադարձել է Հայաստան, այն դեպքում, որ ինքը այնտեղ իր բիզնեսն է ունեցել: Ապրիլի 29-ին օդանավակայանում իջնելուց հետո մինչև իր բռնվելուª հունիսի 4-ի օրը, եղել է իր բնակարանում և իրեն որևէ մեկը ծանուցում չի ուղարկել, չեն կանչել հարցաքննության: Եթե հանցա•ործություն •ործած լիներ Հայաստան չէր վերադառնա, իր համար կմնար Մոսկվայում: Ինքը եղել է իր տանը և իր տանից էլ հենց իրեն բռնել են: Երբևէ իր կյանքում թմրանյութ չի վաճառել, Սաֆարովին թմրանյութ չի տվել և չի վաճառել: Սաֆարովի հետ մտերիմ չի եղել, ընդամենը եղել է իր ընկերոջ եղբայրը, ուղղակի եղել են դեպքեր, որ հարբած զան•ել է և խնդրել է •նալ, քանի որ ինչ-որ ՚դեբոշՙ է եղել սարքած, ցանկացել են ՚բերանը տան ջարդենՙ, ինքը խնդրել է, որ նման բան չանեն, հիվանդ է և այլն: Հանդիպումներ հաճախակի չեն ունեցել, տարի է եղել ընդհանրապես չեն տեսել: Մինչև իր Մոսկվա մեկնելը, մեկնելուց առաջ մեկ ամսվա ընթացքում Սաֆարովին մի քանի ան•ամ պատահական հանդիպել է: Ոչ ինքն է նրա համարը ունեցել և ոչ էլ նա է իր համարը ունեցել, իսկ հանդիպելուց հետո վերջինս հայտնել է, որ արդեն ամեն ինչ նորմալ է, ասել է, որ շուտով պետք է ամուսնանա, ասել է, որ ՚սայտՙ է սարքում և ասել է, որ եթե ՚սայտՙ ուզող լինի ինքը այդ հարցում կարող է օ•տակար լինել, իսկ ինքն էլ այդ ժամանակ ՚սայտՙ է ունեցել և նրա հետ շփվել է կապված այդ ծառայությունների հետ: Նրա հետ հիմնականում հեռախոսով է զրուցել, մոտ մի հին• ան•ամ հանդիպել են, բացի այդ ինքը ՚տամոժնիներումՙ ևս երկար ժամանակ աշխատել է և Սաֆարովին ասել է, թե ինչպես է հարմար մեքենա բերի, ՚ռաստամոժկաՙ անի և այլն: Մոսկվայում եղած ժամանակ է թմրանյութ օ•տա•ործել և Հայաստանում փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մեկ ամիս առաջ է օ•տա•ործել: Մոսկվայում եղած ժամանակ կապնվել է Սաֆարովի հետ, նա իրեն ասել է իր անունն է տվել, քանի որ իմացել է, որ Հայաստանում չէ, հայտնել է, որ սկզբում ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, հետո ոստիկանությունում փոխել են տվել, ապա ասել է, որ շուտով ամեն ինչ կուղղի և որևէ խնդիր չի կարող առաջանալ: Ինքը դեպքի օրը դատական նիստերի դահլիճից իջել է Սեր•ոյից վայրկյաններ անց, հետո իրեն ասել են, որ մտնի կողքի խուց: Այս •ործով բազմակողմանի հետաքննություն չի իրականացվել, այդ օրը իրենց հետ երրորդ կալանավոր է եղել և այդ կալանավորին չեն հարցաքննել: Սեր•ոյին նույնպես ճանաչում է 90-ականների կեսերից, ճանաչել է նրա կնոջը, եղբորը, մորը: Մոսկվայից •ալուց հետո չի իմացել, որ Սեր•ոն հետախուզման մեջ է եղել: Սեր•ոն իրենց տուն հյուր է •նացել, իսկ այն, որ Սեր•ոյին ցանկացել են Կիևյան կամրջի մոտ բռնել, այդ մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել:
Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իրեն բռնել են 2014թվականի հունիսի 4-ին, իսկ Սաֆարովին ավելի շուտ, Սաֆարովին ցանկացել են արա•ացված կար•ով առանձին դատեն և ինքը իր իրավաբանների հետ խորհրդակցելուց հետո պարզել է, որ եթե նրա կողմից տված ցուցմունքով նա դատվի, ապա այն դառնալու է ապացույց և այլևս հնարավոր չի լինի փոխել և միակ ձևը հարցաքննության, որ •ան այդ •ործը ՚կպցնենՙ և ճշմարտությունը պատմվի, ինքն էլ դրա համար հորինել է և անուններ է տվել, որպեսզի ՚ճշտինՙ մոտ լինի, այնքան, որ իր, Սեր•ոյի և Սաֆարովի •ործը միացնեն իրար: Ինքը դա հատուկ է արել, նախաքննության ընթացքում նման ցուցմունքներ տալը, իր կողմից մարտավարական քայլ է եղել, որ նրան բերեին, կարողանային առերեսում կատարեն, առերես հարցաքննվեն, լինի մեկ դատավարություն և ճշմարտությունը բացահայտվի: Ինքը Գա•ո անունով ընկեր չունի, մեկ ան•ամ ևս կրկնում է, որ այդ անունները տվել է, որպեսզի առերեսում լինի, դատաքննության ընթացքում ինչը ճիշտն է այն է հայտնում /հատոր 2 •.թ. 30, 43-46, 63, 208, հատոր 10 •.թ. 97,130-133, 203, 220, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանը հայտնեց, որ չի ցանկանում ցուցմունք տալ, կպատասխանի միայն հարցերին: Քանի որ ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, հրապարակվեցին վերջինիս կողմից նախաքննոթյան ընթացքում տված ցուցմունքները, որից հետո պատասխանեց հարցերին և հայտնեց, որ Սաֆարովի հետ ծանոթացել է Գեղամի միջոցով •ովազդների և նմանատիպ այլ բաների համարª •ործնական բնույթով: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունցել, հանդիպել է և հեռախոսազրույցներ է ունեցել նրա հետ, սակայն ոչ հաճախակի: Նրա հետ շփումը կապված է եղել միայն ՚սայտերիՙ նպատակով: Սաֆարովի հետ ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ չի հանդիպել: ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, երբ ոստիկանները իրեն են մոտեցել իր հետ մարդ չի եղել, ինքը այնտեղ մարդ սպասելուց է եղել, մոտեցել են իրեն և ՚խուժանավարիՙ մի երեք կամ չորս հո•ով քաղաքացիական հա•ուստով թափել են իր վրա, որից հետո էլ ինքը մեքենայով հեռացել է այնտեղից: Նրանք •ալուց հետո չեն ներկայացել, հայհոյանքներով թափել են ավտոյի վրա, ինչի պատճառով էլ ինքը հեռացել է այնտեղից, քանի որ դրանից մի քանի ամիս առաջ նույն տեղում իր եղբորն էին զենքով խփել: Չի իմացել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են, եթե իմանար փախուստի չէր դիմի: Իր կողմից Սաֆարովին և նրա ընտանիքի անդամներին սպառնալիքներ չի եղել, ինքը նույնիսկ նրա ընտանիքին չի ճանաչում: Կտրականապես հերքում է, որ որևէ ան•ամ Սաֆարովի հետ թմրամիջոցների հետ կապված խոսակցություն ունենար, Սաֆարովը իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել: Կիևյան կամրջի մոտ ապրել է տաս տարուց ավել, կոնկրետ չի հիշում, թե այդ օրը ինչի համար է կան•նած եղել, իր հիշելով ծխախոտ է •նել: Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, ապակին ջարդվել է այն ժամանակ, երբ նրանցից մեկը կախված է եղել մեքենայից: Իրեն միան•ամից փախուստի դիմելը դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը: Տուժող Տ.Պողոսյանի ցուցմունքը սուտ է: Իր դիմաց մեքենա չէր կարող •ալ, ինքը աջ կողմով է •նացել, իսկ Տ.Պողոսյանը իր մեքենայի վրայից ընկել է այն ժամանակ, երբ ինքը դանդաղեցրել է մեքենայի ընթացքը և աջ է մտել, որից հետո վերևից բան է պոկվել և նա ընկել է: Գ.Բակլաչևի երկրորդ •ործի հետ կապված, այդ օրը իրեն դահլիճից մի քանի վայրկյան ավելի շուտ են իջեցրել, ինքը նոր էր մտել խուց, իսկ Գեղամը դեռ չէր հասցրել մտնել խուց: Նրան կանչել են մի կողմ, ինքն էլ է •նացել նրա հետևից, ապա ասել են, որ որևէ բան չկա, որից հետո կրկին տարել են: Վերադառնալուց հետո իր այն հարցին, թե ինչ էր պատահել, Գեղամը հայտնել է, որ ինչ-որ դեղահաբեր են ցույց տվել և հարցրել են, թե այն ինչ է: Երբ ինքը մտել է խուց, այնտեղ այլ մարդ էլ է եղել, սակայն նրա անուն, ազ•անունը չի կարող հիշել: Տուժողին մեքենայի վրա տարել է ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտից մինչև Օրբելի վրա չբարձացած աջ կողմ •նացող ճանապարհ: Ինքը առաջարկել է, որ կան•նի և նա մեքենայի վրայից իջնի, քանի որ չի ճանաչում, թե ով է, նա համաձայնել է, որից հետո ինքը դանդաղեցրել է ընթացքը, որի ժամանակ մի ձեռքը թողել է և այդ պահին ապակին է ջարդվել: Սաֆարովի հետ Գեղամն է իրեն ծանոթացրել •ործնական նպատակով, քանի որ Սաֆարովը համակար•չային ծառայությամբ էր զբաղվում, որը իր հետ չի կապված եղել, այլ կապված է եղել կնոջ հետ: Նրա հետ ուշ-ուշ է շփվել, միայն այն ժամանակ, երբ կնոջն է պետք եղել: Ինքը զան•ել է նրան, սակայն կինն է խոսել, չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ համակար•չային բաներից չի հասկանում, ինչ-որ •ովազդային բաներ են արել/հատոր 2 •.թ. 27, 165-166, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ:
Գործով տուժող Տի•րան Պողոսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից արդեն երկար ժամանակ է անցել և այն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Իրենց մոտ ինֆորմացիա է եղել, որ դեղի փոխանակումը պետք է լինի ՚Սասՙ-ի մոտ, սակայն նա մեքենայով կան•նած է եղել դիմացի մայթը՝ հենց ՚Սասՙ-ի դիմաց: Ինքը միայնակ չի եղել, եղել են Արաբկիրի օպերներից, իսկ ընթացքում միացել է Երևան քաղաքի վարչության օպեր՝ Հայկ Ալիխանյանը, նրանք էլ են այդ նույն ինֆորմացիան ունեցել: Չի կարող ասել նրանք իրենց բաժնի հետ համա•ործակցել են այդպես են ունեցել, թե այլ ճանապարհով, բայց այդ պահին իրար հետ են մոտեցել: Ինքը մոտեցել է մեքենայի վարորդի կողմից, իսկ Հայկը հակառակ կողմից, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատող, այդ պահին Սեր•եյը ասել է ՚միլիցեքը, թռանքՙ, ապա դռները փակել են և մեքենան վարել: Սեր•եյի մեքենայի լուսամուտները եղել են բարձրացված վիճակոււմ: Նրանք այդ պահին հանկարծակիի են եկել և չեն պատկերացրել, որ հնարավոր է իրենց ոստիկանությունը մոտենա, որովհետև նրա կողքի տղան իջել է մեքենայից •նացել է ՚Սասՙ-ի մոտ , վերադարձել է, նստել են մեքենայի մեջ և այդ պահին, երբ ինքը մոտեցել է նրանց՝ հանկարծակիի են եկել: Մեքենայի ապակիները մ•եցված չեն եղել, իսկ մեքենայի սրահի ներսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ ինչ-որ բան են փոխանակել: Երբ ինքը մոտեցել է, մեքենայի առջևի մասը ուղղված է եղել ՚Սասՙ-ին և եթե այնտեղից շարժվեր պետք է աջ թեքվեր, որ կարողանար ճանապարհով նորմալ շարժվել: Այդ ընթացքում, երբ մոտցել է նրան և ներկայացել, նախ նա իր վկայականն էլ էր տեսել, իսկ եթե նա աջ թեքվեր •նար, ապա որևէ խնիր չէր առաջանա: Նրա մեքենան սկզբնականը թեքվել է իր վրա, որտեղ նաև ՚կամազՙ է եղել կան•նած և, որպեսզի ինքը չմնար երկու մեքենաների արանքում, կախվել է նրա մեքենայի ՚պադմոշկիցՙ և վերևի վահանակից: Այդ ընթացքում նա մեքենան վարել է, որի ժամանակ մեքենան ճոճել է, որպեսզի ինքը ընկնի վրայից, սակայն ամուր է եղել բռնված, իսկ թեքվելուց, երբ ՚լուսաֆորըՙ փոխել է կարմիր •ույն, Օրբելինը միշտ կանաչ է լինում, թեքվել է դեպի Օրբելի փողոց, որտեղ հանդիպակաց ՚Գազելՙ է •ալուց եղել և նա •նացել է դեպի այդ ՚Գազելըՙ, որպեսզի ինքը մնար այդ երկու մեքենաների արանքում, սակայն ինքը այդ ժամանակ բարձրացել է մեքենայի թափքի վրա: Հետո երբ մտել են նեղ փողոցը, բռունցքով հարվածել է մեքենայի ապակուն, որը ջարդվել է և իներցիայից վահանակը պոկվել է, որից հետո արդեն ընկել է, իսկ նա էլ փախուստի է դիմել: Այդ ընթացքում ոչ միայն ասել, նաև խնդրել է, որ նա կան•նի, սակայն չի կան•նել: Մարմնական վնասվածք •լխի հատվածոմ է ստացելª ցնցում և մինչև հիմա խնդիրներ ունիª ներվի վնասում, և չի կարողանում ցրտին կամ արևին բաց •լխով դուրս •ալ: Նախաքննական իր ցուցմունքները հիշում է, հնարավոր է ներկայումս որոշակի տեղեկություններ հայտնեց, որոնք նախաքննության ընթացքում չէր հայտնել, չի կարող հստակ ասել: Սա այն դեպքն է, որ միշտ կհիշի և ինչպես եղել է, այդպես էլ կներկայացնի, հնարավոր է մի բան ավել կամ պակաս հայտնի: Սեր•եյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է՝ Կոմիտասից, նա հայտնի է որպես ՚Կոմիտասի Սեր•ոՙ: Որպես օպերատիվ աշխատող, հայտնի մարդկանց, հեղինակություններին լավ է ճանաչել այդ տարածքի, իսկ Սեր•ոն եղել է իրենց տարածքի քրեական հեղինակություններից մեկը: Սեր•եյի կողքի նստած անձին չի ճանաչել, նրա դեմքն էլ լավ չի տեսել, որովհետև նրա •լխին կապիշոն է եղել •ցած և այդքան ակնհայտ չի երևացել: Մեքենայի մեջ տեսել է, որ նրանք ինչ-որ բան փոխանցում են, սակայն չի տեսել, թե կոնկրետ ինչ, բայց ինչ-որ •ործողություն նկատել է, քանի որ մինչ իր մոտենալը նրանց •լուխները կախված էր և եթե ինքը ձայն չհաներ, ապա հնարավոր է նրանք իրեն չնկատեին էլ, քանի որ լարված ինչ-որ բան էին անում: Ինֆորմացիան ստացել է ՚Xՙ մարդուց և այն ճշտելու համար •նացել է այնտեղ, որպեսզի ստու•ի այն իրականությանը համապատասխանում է, թե ոչ: Այդ ժամանակ չի կարող ասել Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործ քննվել է, թե ոչ: Չի հիշում Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու •ործողություններին մասնակցել է, թե ոչ, դժվար մասնակցած լինի, տեղյակ չի եղել, որ նրա վերաբերյալ քրեական •ործ կա: Ինֆորմացիան ստանալուց հետո այն ճշտում են, իսկ ինֆորմացիան ստանալուց հետո իրենք պարտավոր չեն պաշտոնական թղթային տեսք տալ: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հա•ուստով, ընդհանրապես համազ•եստ ունեն, սակայն աշխատանքի ներկայանալու ժամանակ պարտավոր չեն այն կրել: Նախկինում աշխատել է քրեական հետախուզությունում, սակայն ներկայումս դուրս է եկել, միշտ եղել են քաղաքացիական համազ•եստով, եղել են պաշտոնական ինչ-որ արարողություններ, որի ժամանակ հրաման է եղել և հա•ել են իրենց առօրյա համազ•եստը, իսկ ընդհանուր առմամբ աշխատանքի են հաճախում քաղաքացիական հա•ուստով: Քաղաքացուն մոտենալուց հետո ներկայանում է և վկայական է ցույց տալիս, որպեսզի նա իմանա, որ իր դիմաց ոստիկան է, իսկ իր այդ օրվա հա•ուստի վրա որևէ տարբերանշան չի եղել, եղել է միայն իր վկայականը: Երբ ինքը մոտեցել է Սեր•եյին և ներկայացել, նա իրեն նկատել է և •լուխը բարձրացրել, չ•իտի իր հետ եկած ոստիկանը նույնպես լսել է, որ Սեր•եյը ասել է ՚թռանք միլիցեքըՙ, թե ոչ: Եթե այն ժամանակ քննիչիները խաչմերուկների վրա դրված ոստիկանության կամերաների տեսա•րությունները հանեին, ապա այնտեղ ամեն ինչ ավելի հստակ կերևար, դրանք մեկ կամ երկու օրից ավել չի պահպանվում և չ•իտի, թե ինչպես է ստացվել, որ տեսաձայնա•րությունները չեն վերցրել: Միջոցառումն իրականացնելու •նացել էին՝ ինքը, Վաղինակը, Հայկը: Ինքն ու Հայկն են մոտեցել մեքենային, իսկ Վաղինակը եղել է ՚Սասՙ-ի մոտ: Այդ օրը իրենք երեքն էլ եղել են քաղաքացիական հա•ուստով: Չի հիշում Հայկը նույնպես ցույց է տվել իր վկայականը, թե ոչ: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննական ցուցմունքում ինչ •րել է ճիշտ է, հնարավոր է որոշակի բաներ չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ կարևոր բաները ինքը ասել է, հնարավոր է ինչ-որ բացթողումներ եղած լինեն, սակայն այն ժամանակվա •րածն ավելի ճիշտ է, քանի որ •րել է տվյալ պահին և ամբողջությամբ իրականությունն է •րել: Այն, որ նրանց •լուխները եղել են կախված և ինչ-որ բան են միմյանց փոխանցել այն ժամանակ չի հիշել և այդ պատճառով չի հայտնել, դրա մասին ներկայումս հիշեց և հայտնեց այդ մասին /հատոր 1 •.թ. 80-82, 171-172, 189, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Մարիաննա Հարությունյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, Սեր•եյ Ավետիսյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, իսկ Գեղամ Բակլաչևը նրա ընկերը: Կարող է հացերին պատասխանել, բայց բնականաբար ամուսնու դեմ ցուցմունք չի տա: Այս •ործի մեջ ինչն իր համար ամենակարևորն է ցանկանում է նշել Սաֆարովի ցուցմունքի հիման վրա, երբ նա նկարա•րել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2014թվականի հունվարի 16-ին, դրան միանշանակ չի հավատում, քանի որ այդ օրը եղել է իր եղբոր կնոջ ծննդյան օրը և իրենք այդ օրը եղել են այնտեղ և եթե այլ օր նշեր, բնական է ինքը նման հայտարարություն չէր կարող անել, իսկ ինչ վերաբերում է ոստիկանության կողմից կատարված •ործողություններին, երբ նրանք հարձակվել են մեքենայի վրա, ցանկանում է նշել, որ հենց ինքն է Սեր•եյին ասել, որ դա եղել են ոստիկանները, քանի որ իրենք դեպք են ունեցել կյանքում և նա այդ պահը կապել է այդ դեպքի հետ, և միայն իր կողմից բաժնից վերադառնալուց հետո է Սեր•եյը համոզվել, որ դա եղել են ոստիկանները, այլ ոչ թե այլ մարդիկ, ում իրականում նա կարծել է: Իր ամուսինը դատապարտված եղել է և պատիժ է կրել մոտ չորս տարի: Պատիժը կրելու ընթացքում տեղյակ է եղել, որ նա թմրանյութեր է օ•տա•ործում: Պատժի կրումից ազատվել է 2009թվականին, որից հետո թմրանյութեր չի օ•տա•ործել: Ամուսինը վարել է ՚Պաջեռոՙ ջիպ մակնիշի մեքենա, որը եղել է իր անվամբ: Մեքենան եղել է իր մորեղբոր մեքենան, որը ի դեպ վկա է, սակայն ՀՀ-ում չի բնակվում, իսկ մեքենան փաստացի •րանցված է իր անունով: Մեքենան շատ հազվադեպ է Սեր•եյի կողմից շահա•ործվում: Սեր•եյը կոնկրետ եկամուտի աղբյուր չի ունեցել, մշտապես եղել է տանը: Սեր•եյի եղբորը անհասկանալի պայմաններում մեքենայի մեջ նստած կրակել են և փամփուշտը դիպել է աչքին, բոլորի համար զարմանալի է եղել, որ նա կենդանի էր մնացել, իսկ աչքը հեռացրել են: Այդ դեպքը եղել է ապրիլ ամսին, սակայն չի հիշում, թե որ թվականի, իրենք այդպես էլ չեն հասկացել ով էր դա արել, որևիցե մեկը դատվեց, թե ոչ, իսկ դատվողը իրոք դա կատարողն էր, թե ոչ, դա իրենց համար այդպես էլ անհասկանալի է մնացել: Ամանորից հետո այդ խոսակցությունները թեժացել էին և կարծես Սեր•եյը ինչ-որ բանի սպասում էր: Եղբոր հետ կապված դեպքը նույնպես տեղի էր ունեցել ՚Սասՙ-ի մոտ, և այդ 2014թվականի հունվարի 18-ի դեպքի ժամանակ, ոստիկանների մոտենալը Սեր•եյը վերա•րել է եղբոր հետ կապված դեպքին: Ինքը փորձել է Սեր•եյին համոզել, որ դրանք եղել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինքը երբ եղել է բաժնում, այնտեղ ոստիկաններ են եղել առանց համազ•եստի, որոնք ծաղրել են ոմն Տի•րանին և ասել, որ ՚թռավ մեքենայի վրա, պրեմյա էր ուզում ստանարՙ և նմանատիպ այլ խոսակցություններ ավելի առօրյա և կենցաղային խոսքերով, բայց ինքը չի իմացել, որ այդ դեպքը իրենց մասին է: Երբ ինքը եղել է սենյակում իրեն մոտեցել է իր իմանալով ոստիկանապետը և իրեն հարցրել է, որ ինքը տեղյակ է, որ Սեր•եյը մեքենայի տակ մարդ է •ցել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե նման բան է եղել, ապա այդ •ործով պետք է զբաղվի ճանապարհային ոստիկանությունը այլ ոչ թե քրեականը, ինքը ասել է, որ փոքր է եղել, հնարավոր է Սեր•եյը չի նկատել, իսկ նա ասել է, որ ոչ ՚լավ էլ կերած-խմածՙ տղա է եղել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ հնարավոր չէ Սեր•եյը մեքենայի տակ մարդ •ցեր և անցներ •նար /հատոր 1 •.թ. 45-47, դատական նստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Հայկ Ալիխանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքի վերաբերյալ արդեն ցուցմունք տվել է և հիմա էլ նույնը կասի, որ Կիևյան փողոցի ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Տի•րանին, հետո նկատել են ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենա, որի համարները ներկայումս չի հիշում: Նրանց չի ճանաչել, սակայն ինֆորմացիա են ունեցել, որ տվյալ անձնավորությունը հնարավոր է իր մոտ թմրանյութ ունենա: Այդ մեքենան ճանաչել է Տի•րանը, երկուսով մոտեցել են՝ ինքը վարորդի կողքի կողմից, իսկ Տի•րանը վարորդի կողմից, ներկայացել են, որ ոստիկանությունից են, իսկ ինքը այն ժամանակ աշխատել է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում, իսկ Տի•րանը Արաբկիրի բաժնում: Ներկայանալուց հետո ցույց են տվել վկայականը, որից հետո վարորդը մանևրում է կատարել ձախ և աջ, ապա փախուստի է դիմել, որի ժամանակ Տի•րանը կախվել է մեքենայից և մինչև Օրբելի խաչմերուկ այդպես կախված •նացել է, որից հետո, ըստ Տի•րանի պատմածի, պտտվելու ժամանակ Տի•րանը ընկել է: Տի•րանը նաև պատմել է, որ •նալու ժամանակ Կիևյան փողոցով ընթանալիս ինչ-որ հանդիպակած եկող մեքենայի վրա է քշել: ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ միայնակ է •նացել, հետո է Տի•րանին հանդիպել, իսկ Վաղինակն էլ եղել է Տի•րանի հետ, իսկ ինքն էլ նստել է Վաղինակի մեքենան և հետապնդել են ՚Միցուբիշիՙ մակնիշի մեքենան, որպեսզի տեսնեն, թե որտեղ է թողնելու Տի•րանին, սակայն կորցրել են և չեն կարողացել •տնել: Հետո Տի•րանից զան• են ստացել և նա ասել է, թե որտեղ է •տնվում և նրան վերցնելուց հետո տարել են հիվանդանոց: Երբ իրենք մոտեցել են մեքենային, ամեն ինչ շատ արա• է ստացվել, վարորդը միան•ամից մեքենան շարժի է •ցել, աջ և ձախ արել և փախել, իսկ ինքը հետո է նկատել, որ Տի•րանը կախված է և անմիջապես վազելով •նացել է և Վաղոն էլ այնտեղ մեքենայի մոտ է եղել: Հետա•այում Տի•րանը ասել է, որ կախվել է, քանի որ իր վրա է մեքենան վարել և, որպեսզի մեքենայի տակ չմնար կախվել է: Չի կարող ասել Վաղինակն ու Տի•րանը առանձին-առանձին են •նացել Կիևյան, թե միասին, ինքը նրանց հետ չի եղել: Ոստիկանության բաժնում նրանց չի հանդիպել և չեն խոսել այդ ինֆորմացիայի շուրջ, ամեն բաժին իր ինֆորմացիան է ունեցել և ցանկացել է իրացնել իր ուժերով, հետո տեսել են միմյանց, ապա ՚Սասիՙ մոտ տեսել են մեքենան և մոտեցել են միասին: ՚Սասիՙ մոտ •նացել է իր աշխատավայրից: Ինքը այդ պահին օպերատիվ տվյալ է ունեցել այդ անձի վերաբերյալ և ցանկացել է ստու•ել, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա փախուստի է դիմել: Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու •ործողության ժամանակ չի հիշում մասնակցել է, թե ոչ: Իր ստացած օպերատիվ տվյալը վերաբերվել է կոնկրետ նրան, որ անձը թմրանյութ է իրացնում և օ•տա•ործում: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հա•ուստով, որևէ տարբերանշան իր վրա չի եղել, քանի որ օպերատիվ աշխատող է եղել և համազ•եստ չի հա•ել: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն ցերեկ էր, ամիսը կոնկրետ չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ ձմեռ էր: Տի•րան Պողոսյանին ճանաչել է որպես կոլե•ա:Մեքենայի ապակիները մ•եցված են եղել և այն բացված չի եղել: Մոտենալուց հետո չի կարող ասել, թե Տի•րանը ինչպես է ներկայացել, ինքը միայն իրենը կարող է ասել, որ մոտենալուց հետո ներկայացել է, որ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից է, ցանկացել է դուռը բացել, սակայն այն փակ է եղել, որպեսզի հավաստի իր ինքնությունը վկայականն է ցույց տվել, սակայն նա դուռը չի բացել և փախուստի են դիմել: Մեքենայի մեջ եղել են երկու հո•ի, ինչ-որ բան չեն տեսել, սակայն ցանկացել են ստու•ել իրենց ինֆորմացիան հավաստի է եղել, թե ոչ: Մեքենայի մեջ չի հիշում այդ մարդիկ ինչ դիրքով են նստած եղել, սակայն կարող է ասել, որ ներկայանալու ժամանակ ամեն մեկը նայել է իր կողքը, քանի որ ինքն ու Տի•րանը տարբեր կողմից էին մոտեցել: Մեքենայի մեջ չի նկատել այդ մարդիկ ինչ-որ բան արել են, թե ոչ, եթե անեին իր կարծիքով կնկատեր: Իրենց ներկայանալուց հետո նրանք որևէ բան չեն խոսել, ինքը չի լսել, որ նրանք որևէ արտահայտություն անեն, ուղղակի փախուստի են դիմել: Կախված այն բանից, թե ինչ բարձրության արտահայտություն կանեին, հնարավոր էր լսեր: Այդ ամբողջ •ործողությունների ընթացքում չ•իտի Վաղինակը որտեղ է կան•նած եղել, նա իր տեսադաշտում նրան տեսել է այն ժամանակ, երբ մեքենան փախուստի է դիմել և նստել է Վաղինակի մեքենան, միասին •նացել են: Տի•րանը և Վաղինակը եղել են քաղաքացիական հա•ուստով, նրանց հա•ուստի վրա որևէ տարբերանշան չի նկատել: Օպերատիվ տվյալը ստանալուց հետո միայնակ է •նացել, այլ միջոցառում չի եղել իրականացնելու, ուղղակի •նացել է տվյալը ճշտելու, որտեղ պատահական է հանդիպել Արաբկիրի աշխատակիցներին: Ինքը նաև տվյալ է ունեցել, որ ՚սերեբրիստի պաջեռոՙ է, սակայն նրանց արտաքինը չի իմացել, Տի•րանն է իմացել դեմքը, ինքը միայն համարներն է իմացել: Օպերատիվ ինֆորմացիա ստանալու դեպքում թղթային ձևակերպում չեն տալիս, միայն ղեկավարին են տեղյակ պահում, որ տվյալ ունեն և •նում են այն ճշտելու, իսկ հետա•այում, երբ համապատասխանում է նոր թղթաբանություն են կատարում: Ղեկավարի հետ նախապես պայմանավորված են եղել, որ եթե •նա նշված վայր և մեքենան տեսնի, ապա ինքը պետք է զան•ահարեր և լրացուցիչ ուժեր պետք է ուղարկվեր, որպեսզի բերման ենթարկեին տվյալ անձին, այսինքն այսպես ասած ինքը •նացել էր տվյալ մեքենան որոնելու: Ներկայումս հայտնում է ինչպես եղել է: Չի հիշում այստեղ ինչ ասել է քննիչի մոտ ասել է, թե ոչ: Գրի•որի Սաֆարովի անուն, ազ•անունը հիշում է, սակայն չի հիշում նրա վերաբերյալ օպերատիվ •ործողություն կատարել է կամ բերման ենթարկել է, թե ոչ: Քանի որ երկու տարուց ավելի է այս •ործը քննվում է, շատ բաներ չի հիշում: Ինֆորմացիան ստացել է իր աշխատանքի վարում, տեղյակ չի եղել այլ անձ •նացել է այդ տվյալը ճշտելու, թե ոչ: Ինքը միայնակ է •նացել, իր հետ որևէ մեկը չի եղել: Իր իմանալով օպերատիվ տվյալը իրացնելու ժամանակ իրենք պարտականություն չունեն համազ•եստ կրելու, դա կախված է, թե ինչ հան•ամանքների բերումով է ոստիկանը •նում: Ընդհանրապես օպերատիվ աշխատողը միայն ծառայության ժամանակ է համազ•եստը կրում: Ծառայություն ասելով ի նկատի ունի ինչ-որ հասարակական կար• պաշտպանելու և այլն, երբ լինում են դեպքեր, որ օպերատիվ աշխատողներին նույնպես ներ•րավում են և համազ•եստով օպերատիվ աշխատողը •նում է ծառայություն կատարելու: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ հրապարակվածը իր ցուցմունքն է, ինքն է հայտնել քննիչին: Արդեն հայտնեց, որ Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում: Չի հիշում այն փաստը, որ Տ.Պողոսյանի և Վ.Հայրապետյան հետ է մեկնել ՚Սասիՙ մոտ, հիշում է, որ նրանց այնտեղ է հանդիպել, ցուցմունքի այդ պահը չի հիշում: Բնականաբար ինքն է քննիչին պատմել իրողությունը: Իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես հայտնել է այդպես էլ եղել է: Քանի որ իրեն հարց է ուղղվել ղեկավարը տեղյակ է եղել, թե ոչ, ինքը կար•ն է բացատրել, որ նախապես պայմանավորվածություն է ունեցել ղեկավարի հետ, իսկ այս դեպքի հետ կապված, քանի որ արդեն երկու տարի է անցել չի կարող հիշել այդ պահին ինչպես է կատարվել, ղեկավարին հարցրել է, թե •նացել է ինֆորմացիան ստու•ելու: Սեր•եյին •նացել են բերման ենթարկելու ցերեկը, ժամը չի հիշում, սակայն մութ չի եղել: Իր կարծիքով հունվար ամսին ժամը յոթին արդեն մութ կլիներ: Իր ցուցմունք տալը հիշում է քննիչի մոտ ինչպես է եղել: Ս.Ավետիսյանին չի ճանաչել, մեքենայի համարանշներն է ունեցել, դեմքով չի ճանաչել: Ինքը ստելու պատճառ չունի, ինչպես հիշում է այդպես էլ ներկայացնում է և ևս մեկ ան•ամ կրկնում է, քանի որ ադեն երկու տարի է անցել, բառերի նշանակությունը, թե Տի•րանի հետ է •նացել, ում և որտեղ է հանդիպել, էական նշանակություն չի տվել, դեպքի հան•ամանքը ինչպես եղել է իր մոտ տպավորվել է, որ նա մանևրում է կատարել ձախ, ապա աջ և Տի•րանը կախված •նացել է, որը իր մոտ ֆիքսվել է որպես կարևոր հան•ամանք, իսկ հերթականությունը չի հիշում /հատոր 1 •.թ. 174-175, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վաղինակ Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է աշխատանքի բերումով, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ ներկայումս շատ բան չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Կարող է ասել, որ 2014թվականի հունվար ամսին Երևան քաղաքի վարչության քրեական բաժանմունքում օպերատիվ տվյալ է ստացվել, որի արդյունքում բռնվել է մի անձ, որի անունը չի հիշում, որից հետո օպերատիվ տվյալներ են ստացվել Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ կապված, որ •տնվում է ՚Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում Կիևյան փողոցում: Ինքը օպերատիվ աշխատողª Հայկի հետ •նացել է Կիևյան, որից հետո հանդիպել են քրեականի աշխատող Տի•րան Պողոսյանինª Սեր•եյ Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Քանի որ ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է և նա էլ իրեն է ճանաչել, ինքը մնացել է ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, իսկ Հայկը և Տի•րանը մոտեցել են Ս.Ավետիսյանին: Մոտենալուց հետո Հայկը մոտեցել է Ս.Ավետիսյանի վարորդի կողքի նստարանի դռան մոտ, իսկ Տի•րան Պողոսյանը Ս.Ավետիսյանի դռան կողմը: Ինքը այդ ժամանակ հեռու է եղել, նրանք մոտեցել են, վկայականով ներկայացել են, զրուցել, դրանից հետո նկատել է, որ Ս.Ավետիսյանը մեքենան շարժի է •ցել և մանևրում անելով բարձրացել է դեպի Բարեկամության կողմը: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Տի•րանը կան•նել է նրա մեքենայի կան•նակին: Մինչև ինքը շրջադարձ կաներ Տի•րանը արդեն բավականին բարձրացել էր, ապա ինքը վերցրել է Հայկին, նա նստել է իր մեքենան և •նացել են դեպի Բարեկամության, որից հետո Տի•րանը զան•ահարել է և ասել, որ •տնվում է Օրբելի փողոցում: Տի•րանի մոտ •նալուց հետո նա ասել է, որ ընկել է Ս.Ավետիսյանի մեքենայի վրայիցª մանևրում կատարելու ժամանակ, վահանակից է ինչ-որ բռնված եղել, որը ջարդվել էր: Նա եղել է արյունոտված, •նացել են բաժին, որից հետո էլ բժշկական կենտրոն: Իր հիշելով Հայկի հետ միասին են իջել, սակայն հստակ չի կարող ասել, իր նախաքննական ցուցմունքում ավելի հստակ նշված կլինի: Տի•րանին տեսնելու ժամանակ նրա •լուխն է եղել արյունոտված և եղել է շփոթված վիճակում: Տ.Պողոսյանին իր հիշելով հանիպել են Կիևյան փողոցի ՚Սասՙ-ի մոտ, նրա հետ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հանդիպելու համար, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է այնտեղ հայտնվել, այսինքն իր հիշելով Տ.Պողոսյանին այնտեղ պատահական են հանդիպել և եթե այնտեղ հանդիպեին ցանկացած օպերատիվ աշխատողի նրան պետք է ասեին, թե այնտեղ ինչ են անում, քանի որ նույն բաժնում են աշխատում և օ•նության դեպքում պետք է ասեն: Այդ պահին իրենք կատարել են օպերատիվ հետախուզական միջոցառում, քանի որ ստացած են եղել օպերատիվ տվյալներ, կոնկրետ չի կարող ասել, թե ՚Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների մասինՙ ՀՀ Օրենքի որ կետն են իրականացրել, իսկ այդ պահին եթե Տի•րանը իրենց չհանդիպեր, ստիպված ինքն էր մոտենալու: Իրենք •նացել էին, որպեսզի ՚բերման ենթարկելուՙ միջոցառում իրականացնեն և պետք է բերման ենթարկեին Սեր•եյ Ավետիսյանին: Մեկ տարի է արդեն չի աշխատում համակար•ում և մոռացել է, թե կոնկրետ օրենքի, որ հոդվածով են ղեկավարվել բերման ենթարկելու համար, որը եղել է օրինական, իսկ բերման ենթարկելու հիմքը եղել է օպերատիվ տվյալ ստանալը: Առանց ղեկավարությանը զեկուցելու նման միջոցառում չեն կատարում: Եղել են քաղաքացիական հա•ուստով, որի վրա տարբերանշան չի եղել: Երբ տղաները մոտեցել են Ավետիսյանին, ինքը եղել է կան•նած ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, իսկ տղաները դիմացի մայթում՝ կամրջի հարևանությամբ: Թե տղաները ինչպես են մոտեցել և վկայականները ցույց տվելª դա իր համար տեսանելի է եղել, երթևեկություն եղել է, սակայն ինքը տեսել է: Մեքենային մոտեցել են Տի•րանը և Հայկը, Տի•րանը Սեր•եյ կողմից, իսկ Հայկը հենց անմիջապես Սեր•եյի կողքը նստած անձի կողմից, որին ինքը չի ճանաչում: Այն ժամանակ իրենց բոլորի վկայականները եղել են կարմիր, իսկ ներկայում դրանք սև են: Ինքը վստահ չի եղել Ս.Ավետիսյանը իրեն հեռվից տեսնելու դեպքում տեղում կմնար, թե ոչ, այդ պատճառով էլ ինքը չի մոտեցել: Հստակ չի կարող ասել ոստիկանության Արաբկիրի բաժինն էր ստացել օպերատիվ տվյալը, թե Երևան քաղաքի վարչությունը, սակայն իր հիշելով դա եղել էր Երևան քաղաքի վարչությունը, ներկայումս լավ չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ամեն ինչ ասել է: Երբ Երևան քաղաքի վարչությունն ինֆորմացա է ստանում, համա•ործակցում է ըստ տարածքային բաժինների, հետևաբար իրենց են դիմել, իսկ ինքն էլ մասնակցել է, քանի որ սպասարկել է թմրամոլության դեմ պայքարի ճյուղը: Գրի•որի Սաֆարովին հիշում է, որ նրա մոտից հայտնաբերվել է թմրանյութ, չի հիշում Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելը կապված է եղել Գ.Սաֆարովի հետ, թե ոչ: Քրեական •ործ հարուցված լինելու պարա•այում ոչ միայն քննիչի կողմից հանձնարարություն ստանալու դեպքում կարող են այդ •ործով ինչ-որ միջոցառում կատարել, կարող է լինել նաև ոչ հանձնարարությամբ: Գ.Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում ներքին դիտմանը մասնակցել է, թե ոչ: Օպերատիվ տվյալ իրականացնելու հանձնարարությունը ստացել է բաժնի ղեկավարությունից, իսկ հանձնարարությունը ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությունը պարտականություն չունի բացահայտելու, թե որտեղից է այն ստացվել, հանձնարարությունը ստանալուց հետո •նում են այն կատարելու: Նույնիսկ իրենք տվյալ ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությանը չեն զեկուցում թե այն ումից են ստացելª •աղտնիության ապահովման համար, սակայն զեկուցում են տվյալը /հատոր 1 •.թ. 176-177, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննությամբ հրապարակվեց •ործով վկա Երվանդ Մարտիրոսի Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում 19.01.2014թվականին տված ցուցմունքն այն մասին, որ իրեն է պատկանում ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենանª 2008թվականի սեպտեմբեր ամսից: Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամենրի հետ •տնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից իր թույլտվությամբ երբեմն օ•տվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուրադը և նրա ամուսին Սեր•եյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ •տնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի ար•ելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սեր•եյը: Վերջին ան•ամ ՌԴ է մեկնել 2013թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, •իշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սեր•եյը զան•ահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի •տնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ •նացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում •տնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սեր•եյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: Ինչ վերաբերվում է սույն քրեական •ործին, ապա այդ կապակցությամբ իրեն որևէ բան հայտնի չէ, տեղյակ չէ Սեր•եյը թմրանյութ օ•տա•ործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքա•ծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին ան•ամ Սեր•եյը իր մեքենան վերցրել է 18.01.2014թվականինª ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար, որից հետո տեղի է ունեցել այն ինչ նշել է վերը: Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել /հատոր 1 •.թ. 56-57, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Զննություն կատարելու մասին 19.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ կոտրված է ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախակողմյա եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը /հատոր 1 •.թ. 58-63, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված նյութերը ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 2 •.թ. 197-198, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 05.02.2014թվականի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 13.01.2014թվականի դրությամբ •նահատվում է 65.000ՀՀ դրամ /հատոր 1 •.թ. 127-129, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաբժշկական փորձաքննության 03.02.2014թվականի թիվ 177եզրակացությամբ այն մասին, որ Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները •լխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի /ներկայումս սպիներ/, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են կտրված վերքըª սուր, կտրող, մնացածըª կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարա•րված հան•ամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով /հատոր 1 •.թ. 118-119, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, առաջադրված մեղադրանքների մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ:
Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի դատաքննությունից թաքնվելու և հետախուզման մեջ •տնվելու հան•ամանքը, դատաքննությամբ հրապարակել է ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները:
Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը նախաքննության ընթացքում 18.01.2014թվականին որպես կասկածյալի, 22.01.2014թվականին որպես մեղադրյալի ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ և իրենց ծանոթացման հան•ամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմա•ծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի հարևան մասում •տնվող շենքում, որի հասցեն չ•իտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն •տնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական ան•ամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում •տնվող ՚Մարկոպոլոՙ սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են ՚շեն•են վիզաներիՙ •րանցման կար•ից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զան•ել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են ՚Լադաՙ ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի ՚Տոյոտա Քեմրիՙ մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ ՚շեն•են վիզաՙ: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքը այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զան•ել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զ•ում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներ•ործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զան•ել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ ՚կայֆՙ տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտան•ավոր չէ այն, իսկ Գեղամը ասել է, որ այն վտան•ավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ •ույնի կտոր: Այդ ան•ամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրը այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զ•ալ, զան•ահարել է Գեղամինª /055/23-41-01 թե /077/27-97-86հեռախոսահամարից Գեղամի /099/17-32-27հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո իր հիշելով մինչև 2013թվականի դեկտեմբերի 20-ը ինքը շուրջ 8ան•ամ 30000ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ •նել է նույն դեղահաբի 1/2մասը, իսկ երկու ան•ամ էլ •նել է 1ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օ•ոստոս ամիսներին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սեր•ո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր •նալուց հետո Սեր•ոյից ձեռք բերի դեղահաբը: Նշում է, որ իրեն դեղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամը իրեն ասել է, որ դեղահաբը հանդիսանում է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օ•տա•ործել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և մի քանի ան•ամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օ•տա•ործել: Իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ից մինչև 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում Սեր•ոյից 1, 2, կամ 3օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60հազար կամ 55հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սեր•ոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40ան•ամ, սակայն, թե որքան ան•ամ է վերցրել կես և որքան ան•ամ ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օ•տա•ործման նպատակով: Երբևէ, որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սեր•ոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զան•ել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ հետո զան•ել և տվել են այն: Սեր•ոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբենկյան փողոցներում: Նրա ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սեր•ոյի մեքենան ՚բեժՙ •ույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սեր•ոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չ•իտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը •իտի, քանի որ մի քանի ան•ամ նրանց տուն են •նացել և միասին ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Այդ ան•ամները Սեր•ոն ինքն է ներարկել իրեն: Նշում է, որ Սեր•ոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սեր•ոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օ•տա•ործել թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Սեր•ոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 16.01.2014թվականին: Ինքը ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր /055/23-41-01 համարով զան•ել է Սեր•ոյի /091/00-69-97հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2հատ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օ•տա•ործել է, մյուսը հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի •րպանում, հետա•այում օ•տա•ործելու նպատակով: 2014թվականի հունվարի 17-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: Հայտնում է, որ Սեր•ոն մոտ 38-40տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մու• •ույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմա•ծերը այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սեր•ոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զան•երի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը /հատոր 1 •.թ. 32-36, 91-92, դատական նիստի արձանա•րություն/:
17.03.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական •ործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013թվականի ամռանը մոտ 4ան•ամ իրեն հյուրասիրել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ դրանից հետո մինչ նրա կողմից ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10ան•ամ •նել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սեր•ոյի հետ: Այն, որ իր ցումունքում նախկինում նշել է, որ 2013թվականի օ•ոստոս ամսին է Գեղամից թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևը ՀՀ սահմանը հատել է 10.07.2013թվականին, դա պայմանավորված է նրանով, որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է ամիսները շփոթած լինի: Իրեն ներկայացված ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայի զննության արձանա•րությանը կից և դատաապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածները ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սեր•ոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված ՚Ջիպՙ մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը: Տան պայմաններում համակար•չով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար ՚սայտերՙ է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակար•չային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է •ումարներ, տվյալ •ումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: Նշում է, որ նաև մոտավոր է նշել, որ մոտ 10ան•ամ Գեղամից և մոտ 40ան•ամ էլ Սեր•ոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե քանի ան•ամ: Սեր•ոյին մշտապես զան•ել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չի եղել, որ Սեր•ոն իրեն տվել է թմրանյութ, հաճախ եղել են դեպքեր, որ զան•ել է Սեր•ոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե ոչ, որից հետո էլ զան•ել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած, որ զան•երի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զան•երի ժամանակª ոչ: Իր սկզբնական ցուցմունքներում չի հիշել այն հան•ամանքը, որ իր հիշելով Սեր•ոն 2013թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզան•ի և եթե իրեն անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրի Կիևյան փողոցում ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրի: 16.01.2014թվականին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է •ումարը և խնդրել իր համար 2հատ թմրանյութի դեղահաբ բերի: Նա ասել է, որ մոտ մեկ ժամից նույն վայրը •նա: Ինքը •նացել է, կրկին հանդիպել է նրան, նա եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել, այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել է, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել /հատոր 1 •.թ. 198-200, դատական նիստի արձանա•րություն/:
09.07.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովը նախաքննության ընթացքում որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: /093/57-70-70հեռախոսահամարը իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամը իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զան•ահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե ՚փակել չտա այս •ործըՙ իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերըª ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սեր•ոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում •տնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահան•ստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի /հատոր 2 •.թ.127-129, դատական նիստի արձանա•րություն/:
14.07.2014թվականին Գեղամ Բակլաչևի և Գրի•որի Սաֆարովի առերես հարցաքննության ընթացքում Գրի•որի Սաֆարովը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գ.Բակլաչևին ճանաչում է ընդհանուր ընկերների միջոցով և նրանից երբեք ոչինչ ձեռք չի բերել: Նրանից ինքը թմրանյութ ձեռք չի բերել: Գ.Բակլաչևը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գ.Սաֆարովին ճանաչում է վաղուց, կոնկրետ ժամանակ չի հիշում, նրան ճանաչում է ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Նրանից թմրանյութ ձեռք չի բերել, իսկ նախկինում տված ցուցմունքները տվել է նյարդայնացած վիճակում, քանի որ Սաֆարովի տված ցուցմունքներով սուտ մեղադրվել է նրան թմրանյութ վաճառելու մեջ ու, քանի որ նա իրեն ծանր հանցա•ործության մեջ է մեղադրել, որը երբևէ ինքը չի կատարել, վրեժխնդիր լինելու համար նմանատիպ ցուցմունք է տվել, նրանից վրեժխնդիր լինելու և պաշտպանվելու համար: Վստահ է եղել, որ առերեսման ժամանակ Գրի•որին կպատմեր ողջ ճշմարտությունը, որ երբևէ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել/հատոր 2 •.թ. 160-161, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Դատաքննությամբ հրապարակվեց 23.07.2016թվականի կայացած դատաքննությամբ /դատավոր Ա.Խաչատրյան/ Գ.Սաֆարովի կողմից արված հայտարաությունն այն մասին, որ ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից թմրանյութեր չի •նել, իսկ մինչև կալանավորվելը Գեղամին չէր տեսել մեկ ամիս: Բոլոր հարցերին ցանկանում է պատասխանել հաջորդ նիստի ժամանակ, քանի որ ներկայումս իրեն շատ վատ է զ•ում, մինչև այս եղել է հիվանդանոցումª ռեանիմացիայում: Իր մոտ սրտի խնդիր կա և շատ հաճախ է պրիստուպներ ունենում: Ներկայումս միջնորդում է դատական նիստը հետաձ•ել, քանի որ իրեն վատ է զ•ում: Այսօր բժիշկի չի դիմել, որպեսզի դատական նիստը չհետաձ•վի: 27.07.2016թվականին կայացած դատաքննությամբ Գ.Սաֆարովը հայտնել է, որ անցած ան•ամ արդեն ասել է, որ իրեն լավ չի զ•ում, իսկ հիմա հիվանդանոցից է եկել դատարան: Լուրջ խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված և բժշկական փաստաթղթերը կներկայացնի, երբ հիվանդության պատմությունը կփակվի և ինքը դրանք կբերի դատարան: Առաջադրված մեղադրանքի և դեպքի հետ կապված չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ ամբողջ մարմինը դողում է: Ինքը ներկայումս դողում է, որովհետև հիվանդ սիրտ ունի, իրեն որևէ մեկը չի սպառնացել: Խնդրում է հետաձ•ել նիստը, քանի որ տվյալ վիճակով անհնար է ինչ-որ ցուցմունք տալ, ամեն պահի հնարավոր է շատ խիստ վատանա իր վիճակը /հատոր 7 •.թ. 107-108, 111ª դատական նիստի համակար•չային եղանակով համառոտա•րված արձանա•րություն, հատոր 8 •.թ. 14ª դատական նիստի ձայնային արձանա•րություն, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձին բերման ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը /հատոր 1 •.թ. 3, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով /հատոր 1 •.թ. 4, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությունն այն մասին,որ փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Ծանոթությունª հետազոտությամբ ծախսվել է դեղահատի 0.17•րամ /հատոր 1 •.թ. 12-14, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 18.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013թվականի օ•ոստոսի վերջից 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս շուրջ 40ան•ամ ձեռք է բերել ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութի հաբ /հատոր 1 •.թ. 38, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.02.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին և հայտարարել, որ Բակլաչևը շուրջ 4ան•ամ հյուրասիրել է, դրանից հետո շուրջ 10ան•ամ •ումարի դիմաց վաճառել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ /հատոր 1 •.թ. 147-148, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ /հատոր 1 •.թ. 134-135, դատական նիստի արձանա•րություն /:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ. 103-104, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ.105-106, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*Մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները /հատոր 1 •.թ.227-243, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*Մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը /հատոր 2 •.թ. 188-189, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*05.02.2014թվականին ՀՀ ԱՆ ՚Նարկոլո•իական հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ի տնօրենի կողմից տրված թիվ 4545•րությունն այն մասին, որ Գրի•որի Ամայակի Սարաֆարովը ՚Նարկոլո•իական Հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ է •տնվում ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքովՙ համախտանիշով, •րանցման ամսաթիվըª 28.06.2006թվականից, նաև հաշվառված է կանխար•ելիչ դիտարկումով /բուպրենորֆին/, •րանցման ամսաթիվըª 17.01.2014թվականից /հատոր 1 •.թ. 150, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*27.03.2014թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նարկոլո•իական հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ի դատանարկոլո•իական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ հմ56-14 եզրակացությունն այն մասին, որ Գրի•որի Սաֆարովը տառապում է ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքով: ՚Կախվածության համախտանիշ ախտադադարի շրջանումՙ և ՚Հո•եկան և վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի •ործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանումՙ ախտորոշումներով /հատոր 4 •.թ. 34-36, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*22.07.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին Գրի•որի Սաֆարովից ներկայացված դիմումն այն մասին, որ նախկինում ցուցմունք է տվել, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութ, սակայն ներկայումս ցանկանում է հայտնել, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից որևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Այդ կապակցությամբ միջնորդում է իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել: Դիմումն այդ օրը ներկայացնելու պատճառը հանդիսանում է իր հիվանդանոցում •տնվելը, որի ապացույցը ներկայացնում է դիմումին կից /նույն •րությունը նաև ռուսերեն լեզվովª •րված Գրի•որի Սաֆարովի կողմից /հատոր 2 •.թ. 177,179, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*31.07.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին Գրի•որի Սաֆարովից ներկայացված դիմումն այն մասին, որ 22.07.2014թվականին դիմում է ներկայացրել, որով հայտնել է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից թմրանյութª ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի ձեռք չի բերել և միաժամանակ միջնորդել է, որպեսզի իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնեն այդ կապակցությամբ: Այժմ նորից հայտնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութ ձեռք չի բերել և նորից միջնորդում է այդ կապակցությամբ իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել /հատոր 2 •.թ. 229, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*01.08.2014թվականին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումն այն մասին, որ այսօր կայանալու է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությամբ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Կարենի Բակլաչևի խափանման միջոցի երկարացման միջնորդության քննարկումը: Տեղակացնում է, որ իրª Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է •նել նրանցից, իրականությանը չի համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Ուստի խնդրում է այդ հան•ամանքը հաշվի առնել •ործի քննության ժամանակ և հայցում է դատարանի անաչառ մոտեցում և արդարացի •ործի լուծում /հատոր 12 •.թ. 358, դատական նիստի արձանա•րություն/:
*03.09.2014թվականին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումն այն մասին, որ նախաքննական մարմինն իրեն մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 1-ին մասով: Իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չէ այն մասով, որտեղ նշված է, որ ինքը թմրամիջոցներ է ձեռք բերել Գեղամ Բակլաչևից և Սեր•եյ Ավետիսյանից: Այդ ամենը իրականությանը չի համապատասխանում: Գեղամ Բակլաչևի հետ կայացրած առերեսման ժամանակ հայտնել է իրականությունը, ճիշտը, որ նա իրեն երբևիցե ոչ մի տեսակի թմրանյութ չի իրացրել: Բազմաթիվ ան•ամներ դիմում է ներկայացրել քննիչ Ա.Բաղդասարյանին իրեն լրացուցիչ քննելու և Ս.Ավետիսյանի հետ առերեսում իրականացնելու համար, սակայն իր դիմումները մնացել են անպատասխան: Հայտնում է, որ որևէ մեկի կողմից իր վրա երբևիցե ճնշում չի •ործադրվել և այս ամենը հայտնում էª ցանկանալով որպեսզի իրականացվի արդարություն /հատոր 4 •.թ.43-44, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ.
Գործով վկա Ռաֆիկ Բարսամյանը դատաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Վերաքննիչ քրեական դատարանում որպես կար•ադրիչների ստորաբաժանման պետ, ամբաստանյալներին ճանաչում է •ործի բերումով, այդ ժամանակ եղել է այս դատարանի կար•ադրիչների պետը: Ամբաստանյալների հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ թմրանյութ հայտնաբերելու տեղեկությունը ստացել է ուղեկցողներից: Իր սենյակում է կատարվել •րառումը, այդքան բան: Դեպքի տարեթիվ, ամիս, ամսաթիվ չի կարող հիշել, իսկ մոտավոր կարող է ասել, որ տեղի է ունեցել անցյալ տարի, իր հիշելով աշնանը: Քննիչներից իմացել է, որ ուղեկցողները խցում դեղահաբեր են •տել և խնդրել են, որ արձանա•րությունը կազմեն իր մոտ, որը ինքը թույլատրել է: Կոնկրետ չ•իտի, թե ինչ դեղահաբեր են •տել, իր հիշելով արձանա•րության մեջ էլ որևէ անվանում չեն •րել, միայն նշել են, որ դեղահաբեր են •տել: Նրանց խոսակցություններից հասկացել է, որ այդ դեղահաբերը եղել են թմրանյութի նման: Չ•իտի, թե կոնկրետ ում մոտից են հայտնաբերել, միայն իմացել է, որ խցերից մեկում են հայտնաբերել: Կոնկրետ չի կարող ասել, բայց իր հիշելով այդ դեղահաբերը իր սենյակում տեսել է: Ուղեկցողներից իրեն չեն զեկուցել այդ դեպքի հետ կապված, քննիչի •ալուց հետո է իմացել դեպքի մասին: Ինքը արձանա•րություն չի կազմել, այն կազմել է քննիչը: Երկար ժամանակ է անցել և կոնկրետ չի կարող ասել այդ ինֆորմացիան հենց քննիչից է իմացել, թե ուղեկցող •ումարտակից: Նախկինում ինչ ցուցմունք տվել է դա հաստատ ճիշտ է և պնդում է այն: Տեղյակ չէ այդ դեղահաբերը խցից են հայտնաբերել, թե ինչ-որ անձի կողմից: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իր նախաքննական ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը այն իր աշխատասենյակում է •րվել, դեղերն էլ տեսել է և այն իր հիշելով եղել է չորս հատ: Այդ օրվա նիստին մասնակից է եղել կար•ադրիչ Վահրամ Խալաթյանը, որը իրեն ասել է, որ ցանկացել են շփում ունենալ, ակայն ուղեկցողը չի թույլատրել: Ուղեկցողներից չի հիշում, թե ով է այդ հաբերը բերել իր սենյակ և զեկուցա•իր է կազմվել, որը հանձնվել է քննիչին: Կոնտակտ կամ շփում ասելով հասկանում է, որ հնարավոր է ձեռքով միմյանց մոտեցած լինեն, սակայն մոտիկից փաթաթվել չի եղել, հնարավոր է ձեռքով են հասցրել միմյանց բարևել: Նիստերի ժամանակ ընդհանրապես չի թույատրվում մոտենալ, սակայն այդ ժամանակ ինչ-որ կոնֆլիկտ է եղել չթողելու, հնարավոր է այդ ժամանակ մոտենան բարևեն: Ինքը կոնկերտ չի կարող ասել մոտեցել են, թե ոչ, քանի որ դահլիճում չի եղել, միայն Վահրամ Խալաթյանի բառերեն է կրկնում, որ կոնֆլիկտ է եղել մոտենալու համար, որ ցանկացել են մոտենալ, սակայն թույլ չեն տվել, իսկ, թե մոտեցել են և հասցրել են բարև տալ, թե ոչ, չի կարող ասել, ինքը այնտեղ չի եղել /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Գա•իկ Մաթևոսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ուղեկցող •ումարտակում: Ամբաստանյալներին ճանաչում է •ործի բերումով, նրանց տեսել է նիստերի ժամանակ: Դեպքի վերաբերյալ մանրամասներ չի հիշում: Միայն կարող է ասել, որ ծառայության են եղել, ամիսը հունիս կամ հուլիսն է եղել: Գեղամ Բակլաչևին բարձրացրել են նիստի, որը մոտ տաս րոպե է տևել: Նիստի ավարտից հետո ժողովուրդը միան•ամից առաջ են եկել և իրենք կասկածել են, որ ինչ-որ բան են փոխանցել: Հետո իջեցրել են ներքևª խուց, որտեղ նա •րպանից ինչ-որ բան է հանել և •ցել, իսկ այն վերցնելուց հետո տեսել են, որ դեղ է: Տեսել են, որ այն •ցել է, եթե չտեսնեին չէին կարող վերցնել և տեսել են նաև, որ նա է •ցել: Դահլիճում խառնաշփոթ է եղել, ժողովուրդը մոտեցել է մի պահ և իրենց թվացել է, որ ինչ-որ բան են փոխանցել, սակայն կոնկրետ դա չեն տեսել, միայն թվացել է: Ձեռնաշղթաները դահլիճում են հա•ցրել, սակայն մինչ խուցը իջեցնելը հարմար չի եղել ստու•ելը, իջեցրել են, որ խցում ստու•են, խցում ձեռնաշղթաները չեն հանել և պահանջել են, որ խուզարկելու համար դուրս •ա, սակայն դուրս չի եկել: Այդ դեղերը •ցելուց հետո դուրս է եկել խցից, նրա հետ դուրս են եկել նաև մյուս երկուսը, իսկ ինքը այդ ժամանակ եղել է խցերի դռների մեջտեղում: Փայլաթիթեղը տեսել է •ետնին՝ լվացարանի դիմաց, ինչը տեսանելի է եղել:Նիստերի դահլիճից խուց իջեցնելուց Բակլաչևը եղել է ձեռնաշղթաներով, խցի մեջ նույնպես ձեռնաշղթաներով է եղել, իսկ ձեռնաշղթաները •ցում են դիմացից, հետևի կողմից չեն •ցում, այդպիսի կար• չկա: Ինքը տեսել է, թե Բակլաչևը ինչպես է դեղերը •րպանից հանել և •ցել, այն ժամանակ, երբ իրենք արդեն ներս մտնելիս են եղել խուց՝ վերջինիս խուզարկելու համար: Բակլաչևը դիմադրություն ցույց չի տվել: Բակլաչևի հետ •ործով անցնող մյուս ամբաստանյալին Բակլաչևի հետ միասին նիստից հետո տարել են խուց, որտեղ արդեն կալանավոր է եղել, իսկ իրենք նրանց հանել են, որպեսզի Բակլաչևը միայնակ մնա՝ խուզարկելու նպատակով: Այդ պահին չի հիշում ազատ խուց եղել է, թե ոչ: Չնայած այդ պահին Բակլաչևը ձեռնաշղթաներով է եղել, սակայն իրենք չեն տարել հենց այդ խուց, նա է մտել, իսկ իրենք ուղեկցելու ժամանակ չեն մտնում խուց, հետո նա իրենց հետևից: Խուց մտնելու ժամանակ կալանավորի դուռը բացող կա՝ իրենց աշխատակիցը: Իրենք չեն իմացել, որ նա դեղ է վերցրել, որ միան•ամից տանեին առանձին խուց, այդ պահին ուղղակի կասկածել են, եթե վստահ լինեին ներքև էլ չէին իջեցնի: Նիստից հետո դահլիճում եղած մարդիկ միան•ամից են մոտեցել, աղջիկներ են կան•նած եղել, որոնց հետևից մեկըª արանքից, ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, իրենք չեն տեսել, որ բան է փոխանցվել, ուղղակի նմանատիպ դեպքեր շատ են եղել, կասկածել են, որ բան է փոխանցել, իսկ այդ պահին խառնաշփոթ է եղել, հարազատները փորձել են մոտենալ, որ բարևեն: Կոնկրետ չի կարող հիշել, թե ինքը որտեղ է կան•նած եղել: Միայն ինքը չի տեսել, որ Բակլաչևը ինչ-որ բան է •ցել, բոլորը ասել են, որ ՚բան •ցեց, բան •ցեցՙ, որից հետո մոտեցել և վերցրել են: Գտած փայլաթիթեղը վերցնելուց անմիջապես հետո բացել են, որ տեսնեն ինչ է, քանի որ շատ դեպքեր են լինում, որ փոխանցելու դեպքում հեռախոսի քարտ է լինում կամ նմանատիպ այլ բաներ, որովհետև ամեն բան •տնելու դեպքում փակ չեն պահում, որ ոստիկանությունը •ա բացի, քանի որ կարող է այնպիսի բան լինել, որ ոստիկանություն կանչելու անհարժեշտություն չլինի: Համոզված է, որ փայլաթիթեղյա փաթեթը Բակլաչևի •րպանից •ցվածն է եղել, քանի որ այնտեղ այլ բան չի եղել / հատոր 10 •.թ. 29-32, 186-187, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վահրամ Մար•արյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող հայտնել, որ դատական նիստին նստած են եղել ինքն ու իր ընկեր Ռոբերտը, հետո դուրս են եկել նիստից և տեսել են, որ ուղեկցող •ումարտակի տղաները հավաքված են եղել դատարանի դիմաց, խոսել են, ապա իջել են ներքև և կորել են տեսադաշտից: Հետո բաժնից զան• են ստացել, որ դատարանում թմրամիջոց է փոխանցվել, թե այլ բան, ներկայումս կոնկրետ չի հիշում, որից հետո իրենք եկել են դատարան, խոսակցություն են ունեցել, որից հետո էլ արդեն քննիչի մոտ է ցուցմունք տվել: Իրենք դահլիճում են եղել և նիստը հետաձ•վել է, դուրս են եկել դահլիճից, այդ ժամանակ բոլորն են դուրս եկել, խառը վիճակ է եղել, ամբաստանյալների հարազատներն են ՚հաջողՙ արել, իր հիշելով աղջիկ ու տղա են մոտեցել, ներկայումս լավ չի հիշում, իսկ որքանով են թույլ տվել, թե ոչ, չի կարող հիշել: Երբ արդեն դրսում են եղել կան•նած, տեսել է, ուղեկցող •ումարտակի տղաները մոտեցել են այն մարդկանց, որոնք եղել էին նիստերի դահլիճում, հետո խոսելով իջել են ներքև և տեսադաշտից կորել են, իրենք աստիճաններից իջել են, որ տեսնեն ինչ է եղել, նրանք արդեն հասած են եղել 8-րդ հիվանդանոցի դարպասների մոտ: Մինչև իրենք մոտ են •նացել երկու հո•ի փախուստի են դիմել, իսկ ուղեկցողները նրանց հետևից վազել են: Երկու հո•ու հետ չեն խոսել, մեկ հո•ու հետ են խոսել: Դրանից հետո իրենք բաժին չեն •նացել, այլ եղել են տարածքում, երբ բաժնից իրենց զան•ել են և ասել, որ ահազան• են ստացել դատարանում թմրամիջոց փոխանցելու վերաբերյալ և, քանի որ տարածքը իրենք են սպասարկել և հերթապահ են եղել, եկել են դատարան: Դատարանում ներկայացրել են, որ Բակլաչևին թմրամիջոց են փոխանցել, որից հետո իջել են ներքև և Բակլաչևի հետ են զրուցել, սակայն նա հրաժարվել է և ասել է, որ իրենը չէ և առաջին ան•ամ է տեսնում այն: Քանի որ ասած են եղել, որ դատական նիստը կապված է թմրամիջոցների հետ, այդ պատճառով են եկել նստին, իսկ մինչ այդ կոնկրետ ինքը եկած չի եղել նույն նիստին, այդ ան•ամվա •ալը լրիվ պատահական է եղել, որևէ հրահան• կամ օպերատիվ տվյալ չի ունեցել նիստին մասնակցելու համար: Դահլիճում բացի ընկերոջից, ում հետ եկած է եղել դատարան որևէ մեկին չի ճանաչել: Նիստի ավարտից հետո տեսել է, որ ՚ցտեսությունՙ են անում ամբաստանյալին, սակայն չի տեսել, որ ինչ-որ բան են փոխանցում /հատոր 10 •.թ. 124-125, դատական նիստի արձաա•րություն/:
Գործով վկա Արթուր Իլոյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ուղեկցող •ումարտակի ոստիկան: Ամբաստանյալների հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ իր հիշելով 2015թվականի հուլիսի 30-ին այս դատարանի դահլիճում նիստ է եղել, որի ժամանակ եղել է ծառայության: Նիստը ավարտելուց հետո խուճապ է առաջացել, դատական նիստերի դահլիճում ներկա մի երիտասարդ ցանկացել է մոտենալ Ավետիսյանին, սակայն թույլ չեն տվել մոտենալ, ինքը մոտեցել է տղաներին, որ օ•նեն հանեն այդ տղային դահլիճից և այդ պահին նա հարմարեցրել է և Բակլաչևին է մոտեցել: Իրեն թվացել է, որ նա ինչ-որ բան է փոխանցում: Հետո փորձել են ստու•ել, իջեցրել են ներքև: Դրանից հետո ինքը բարձրացել է վերև տվյալ անձին հայտնաբերելու: Ներքևում փորձել են խուզարկել նրան, սակայն չի ենթարկվել, մտել է խուց և շարժվել դեպի սանհան•ույցի կողմ ու ձեռքով շարժումներ է կատարել և իրեն թվացել է, որ նա ինչ-որ բան է •ցում, ի դեպ նա այդ ժամանակ եղել է ձեռնաշղթաներով: Այդ պահին մոտեցել է նրան և նրա կողմից •ետնին •ցած ֆոլ•այով փաթաթվածը տվել է հրամանատարին և դուրս է եկել, որպեսզի հայտնաբերի տվյալ անձնավորությանը: Դրանից հետո Սամսոն Բադալյանը մոտեցել է այդ անձին և ասել, որ խնդիր կա, խոսել են տվյալ անձնավորության հետ, ցանկացել են բերել դատարանի ներս, որպեսզի համապատասխան մարմինները •ան և •ործողություններ կատարեն, սակայն նա չի ենթարկվել և փախուստի է դիմել, նրան հետապնդել են, սակայն չեն հայտնաբերել: Փոլ•այի մեջ փաթաթված է եղել դեղորայք, որոնք եղել են ջարդված և իր հիշելով վրան եղել է ՚B8ՙ նշումը: Երբ անձը ի սկզբանե ցանկացել է մոտենալ Ավետիսյանին, ինքը մոտեցել է, որպեսզի օ•նի Ավետիսյանին դահլիճից հանեն, այդ անձը այդ պահին հասցրել է մոտենալ Բակլաչևին՝ առջևում նստածների արանքից փորձել է ձեռքով բարևել Բակլաչևին: Նա եղել է սև մազերով, առանց սափրվելու, իր հիշելով հա•ին եղել է սպիտակավուն ջինսե տաբատ և կարճաթև շապիկ: Դահլիճից Բակլաչևին հանելուց հետո տարել են խուց, մինչ խուցը մտնելը փորձել են նրան խուզարկել, սակայն վերջինս չի թողել: Մտել է խուց, նա եղել է ձեռնաշղթաներով: Բակլաչևի դիմադրությունը խուց իջեցնելու ժամանակ կայացել է նրանում, որ ասել է ՚նորմալ է ախպերս, բան չկաՙ: Բակլաչևը խուց մտնելուց հետո միան•ամից •նացել է դեպի զու•արանի մոտ, ձեռնաշղթաներով շարժումներ է արել, իսկ ինքն էլ նրա հետևից միան•ամից մտել է ներս, նա •րպանից •ցել է, որն էլ ինքը տեսել է: Գցելուց հետո այն տվել է հրամանատարին և բարձրացել է վերև և տեսել է այն անձին ում կասկածել է, մոտեցել են նրան և փորձել են հրավիրել դատարան, սակայն նա չի համաձայնել և դիմել է փախուստի, իրենք հետապնդել են, սակայն չեն կարողացել հայտնաբերել: Ինքը անձամբ չի տեսել, որ դեղերի վրա եղել է ՚Բ8ՙ •րառումը, իրեն դրա մասին ասել են: Բակլաչևին իջեցնելուց հետո է ինքը իջել և իր հիշելով նա եղել է առաջին խցում, չի հիշում խցի դուռը փակ է եղել, թե ոչ: Իր հիշելով խցում բացի նրանից եղել են նաև ևս երկու կալանավոր, սակայն չի հիշում իրենց աշխատողներից ներսը մարդ եղել է, թե ոչ, միայն այդ պահն է հիշում, որ նա շարժվել է դեպի սանհան•ույց, ինքը •նացել է նրա հետևից և տեսել է, թե նա ինչպես է •ցում: Գցելը իրեն չի թվացել, այլ հստակ տեսել է, որ ֆոլ•այով փաթաթված ինչ-որ բան է •ցել, ինչն էլ վերցնելով տվել է իր հրամանատարին: Ձեռքին կոնկրետ չի տեսել, շարժումն է տեսել և •նացել է •ետնին ֆոլ•այով •ցած տեսել է՝ իր հիշելով: Անձամբ ինքը չի Բակլաչևին մտցրել խուց, սակայն նա խցում եղել է ձեռնաշղթաներով: Երբ տեսել է, որ Բակլաչևը շարժվում է դեպի սանհան•ույց և ցականում է այնտեղ ինչ-որ բան անել, ինքը շարժվել է նրա հետևից: Իր հիշելով դատարանում հին•-վեց խուց կա, կոնկրետ չ•իտի: Առավոտյան, երբ •ալիս են դատարան խուցը զննում են և ընդունում են կար•ադրիչներից: Չի կարող ասել և չի հիշում Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին նիստից հետո խուց իջեցնելուց առաջ խուցը զննվել է, թե ոչ, անձամբ ինքը չի արել նման բան: Սկզբում Ավետիսյանին են իջեցրել, հետո Բակլաչևին են տարել:Ավետիսյանը արդեն ներսում է եղել, երբ Բակլաչևին մտցրել են ներս: Սովորաբար, երբ կալանավորին իջեցնում են խցի մոտª նա դռան մոտ սպասում է, իրենք ձեռնաշղթաները հանում են և նա մտնում է խուց, ապա խուցը փակում են: Չի կարող ասել, երբ Բակլաչևը իջել է արդեն դուռը բաց է եղել, թե ոչ, քանի որ ինքը երբ իջել է նա արդեն շարժվել է դեպի սանհան•ույց, իսկ ինքն էլ շարժվել է նրա հետևից, իսկ այդ ժամանակ Բակլաչևը եղել է ձեռնաշղթաներով, իսկ սովորոբար իրենք ձեռնաշղթաներով խուց չեն մտցնում: Դահլիճում ուշադիր են լինում, որ կալանավորներին որևէ մեկը չմոտենա և դատարանի խուց իջեցնելուց հետո անհրաժեշտություն չի լինում ամեն ան•ամ նրանց զննության ենթարկելու / հատոր 10 •.թ. 33-36, 182-183, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Ռոբերտ Երկանյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում: Ամբաստանյալների հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքը աղոտ է հիշում, միայն կարող է ասել, որ ներկա է •տնվել նիստին, հետո զան•ել են իրենց ղեկավարությունից և ասել, որ դատարանում դեպք է եղել թմրանյութի հետ կապված, նույն բաժանմունքի օպեր-լիազոր Վահրամ Մար•արյանի հետ եկել են դատարան: Նիստի ժամանակ որևէ արտառոց բան չի նկատել, միայն նիստի ավարտից հետո տեսել է, որ հարազատներ են մոտեցել, իր կարծիքով հաջող անելու համար, չի նկատել, որ որևէ մեկը ինչ-որ բան փոխանցի, սակայն տեսել է, որ մոտեցել են: Դատարանից դուրս •ալուց հետո տեսել է, որ ուղեկցող •ումարտակի տղաները դատարանի դիմաց զրուցում են ինչ-որ տղաների հետ, հետո քայլելով •նացել են դեպի դատարանի ձախ կողմ՝ դեպի Ազատության պողոտա, երբ իրենք իջել են, որ տեսնեն, թե ինչ է պատահել, նրանք իրենցից արդեն բավականին հեռու են եղել: Այդ ժամանակ նկատել են, որ քաղաքացիներից մեկը փախուստի է դիմել, իսկ ուղեկցողներն էլ վերադարձել են դատարան: Նրանց մոտ այնպիսի խոսակցություն է եղել, որ իր մոտ տպավորություն է առաջացել, որ ամենօրյա խոսակցություն է, նրանք մի քանի րոպե կան•նած զրուցել են աստիճանների ներքևի մասում, իսկ իրենք էլ վերևն են եղել կան•նած և նրանց մեջ այնպիսի զրույց է եղել, որ իրենք նախ չեն լսել, հետո չեն մտածել, որ ինչ-որ արտառոց բան է եղել: Այդ օրը դահլիճում պատահական են եղել, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտն է սպասարկում ինքը և իմանալով, որ թմրամիջոցի հետ կապված դատական նիստ է, պատահական եկել են: Դատարանում հաճախ չեն լինում, բայց լինում է, որ •ալիս են: Հետո իրենց ղեկավարությունից են իմացել, որ դատարանում դեպք է եղել և թմրամիջոց են փոխանցել /դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Արթուր Հովհաննիսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ ծառայության պետ, ամբաստանյալների հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ այն տեղի է ունեցել անցած տարի, սակայն օրն ու ժամը կոնկրետ չի հիշում: Մեկուսարանից տեղափոխել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, երբ նիստը սկսվել է ամբաստանյալներին բարձրացրել են դահլիճ: Դահլիճից իջեցնելուց ինքը եղել է դատարանի մեկուսարանում և այդ ժամանակ տղաները իրեն հաղորդել են, որ ինչ-որ մեկը մոտեցել է և ինչ-որ բան է փոխանցել Բակլաչևին: Մեկուսարան իջեցնելուց հետո ցանկացել են նրան առանձնացնել, որպեսզի խուզարկություն անցկացնեն, այդ պահին նկատել են, որ նա •րպանից սի•արետի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ բան է հանել և •ցել, ի դեպ նա այդ ժամանակ եղել է ձեռնաշղթաներով: Այդ պահին այն վերցրել են, բացել են, քանի որ հնարավոր է այն աղբ լիներ, սակայն բացելուց հետո տեսել են, որ դեղահաբեր են, որից հետո զան•ահարել են ոստիկանության Արաբկիր բաժին, որպեսզի •ան և կատարեն իրենց •ործողությունները: Դատարանում ռադիոկապ չեն օ•տա•ործում, իջեցնելուց հետո է տեսնում, որ կալանավորներին իջեցնում են: Իջեցնելու ժամանակ խցի դուռը բաց չի եղել, այնտեղ այլ կալանավոր է եղել: Մինչ խուց մտցնելը ուղեկցող •ումարտակի տղաները արդեն խոսելիս են եղել նրանց հետ և լսել է, որ նրանք ասել են, որ ՚բան չենք վերցրել, բան չկա մեր մոտ, ոչ մի բան չենք վերցրելՙ: Այդ պահին ցանկացել են կալանավորներին առանձնացնել, որ խուզարկեն, մեկին հանել են, մնացել են Բակլաչևը և Ավետիսյանը, նրանք ձեռնաշղթաներով են եղել և խոսակցություն է •նացել, այդ ժամանակ էլ նկատել են, որ Բակլաչևը, երբ շրջվել է, նրա •րպանից ինչ-որ բան է ընկել, իսկ ինքը այդ ժամանակ մեջքով է եղել կան•նած: Ընկածը տղաներից մեկն է վերցրել, ապա փոխանցել են իրեն, որն էլ ինքը մտածելով հնարավոր է աղբ լինի, մի փոքր բացել է և տեսել, որ դեղահաբեր են կոտրտված, էլ ձեռք չի տվել և զան•ահարել են ոստիկանության բաժին: Իլոյանը ասել է, որ մոտավոր ինչ-որ դեմք է հիշում, թե ում վրա է կասկածում, ասել է, որ •նա բռնի, սակայն նրա •նալուց հետո բավականին ժամանակ էր անցել և ինքն է ասել, որ վերադառնան բաժինը կ•տնի, թե ով է եղել: Իլոյանը վերադառնալուց հետո պատմել է, որ խոսել է ինչ-որ մեկի հետ, սակայն այդ տղան փախուստի է դիմել, նրան հետապնդել է, սակայն չի կարողացել •տնել: Սովորաբար դահլիճից իջնելուց հետո խցի դուռը բաց է լինում, մտնում են խուց, որից հետո էլ հանում են ձեռնաշղթաները, այդ ժամանակ, քանի որ իրենց պահանջը չէին կատարել, ձեռնաշղթաները չէին հանել: Իսկ իրենց պահանջը եղել է նրանց առանձնացնելը: Միան•ամից չեն առանձին խուց տարել, քանի որ ազատ խուց չի եղել, այլ խցում նույնպես մարդ է եղել: Ներքևում շատ խցեր կան, սակայն այդ ժամանակ արդեն բոլորը փակ են եղել: Իջեցնելու պահին ինքը ներքևում է եղել, նրանց տեսել է խցերի դիմացը: Ամբաստանյալներին ուղեկցել են Իլոյանը, Էդ•արը, որը դուրս է եկել իրենց մոտից, Գա•իկին է տեսել, Սամսոնին: Իր հիշելով իջեցրել են, հետո է Իլոյանը եկել, եթե չի սխալվում: Տեսել է ինչպես են ամբաստանյաներին մտցնում խուց, այդ ժամանակ որևէ դիմադրություն չի եղել, եղել են նորմալ հարաբերություններ, որևէ պրոբլեմատկ իրավիճակ չի եղել, ուղղակի իրենք հան•իստ բացատրել են, թե ինչպես է կար•ը, որ նրանց պետք է առանձնացնեն: Իրենք ցանկացել են խուզարկել, սակայն իրավիճակը այնպես է դասավորվել, որ խուզարկելու կարիք չի եղել: Խուսափելը նրա կողմից այնքանով է եղել, որ ասել է ՚բան չկա, դե ինչի համար, ոչ մի բան չի եղել, բան չեմ վերցրելՙ, որից էլ ժամանակ է •նացել, իսկ իրենք էլ այդ պահին ուժով չեն խուզարկել: Այդ խոսակցության ժամանակ ինքը եղել է խցից դուրս և այդ ամենը տևել է վայրկյաններ: Ինքը միայն ձայն է լսել, որ ինչ-որ բան է ընկել, նման տեղեկություն չունի, որ նրա ձեռքում ինչ-որ բան են տեսել, նա մեջքով է եղել կան•նած: Այդ պահին տղաները ասել են, որ Բակլաչևը ինչ-որ բան է •ցել և տեսել են, որ ինչ-որ բան ընկավ, իսկ մինչ այդ խցում նման բան չի եղել: Դատարանում խցերը շատ են, սակայն իրենք օ•տա•ործում են երկու խուց, մնացածի վրա փականներ են •ցած: Մինչև կալանավորներին տեղափոխելը, ուղեկցողներից երկուսը ընդունում են խուցը կար•ադրիչից, նայում են, ստորա•րում են, որ ընդունեցին խուցը և նույն ձևով էլ հետ են հանձնում: Դատական նիստի ավարտից հետ, երբ կալանավորներին կրկին իջեցնում են խուց, խուցը չի զննվում, քանի որ արդեն ընդունելուց զննվել է: Խցերի դռները բանալիներով չեն, փականով են, որոնք փակվում են: Ինչ հայտնաբերվել է այն էլ արձանա•րվել է, ինքը շահա•ր•ռված չէ, որ շատ լիներ: Ինքը հայտնաբերելուց հետո իր պարտականությունների մեջ ինչ մտել է, այն էլ արել է, իսկ դրանից հետո ինչ են արել արդեն իրեն հետաքրքիր չէ: Բակլաչևը պատի այն կողմը շատ չի •նացել, որտեղ աստիճան կա, այն չի բարձրացել, եթե շատ այն կողմ •նար հնարավոր է նաև չերևար: Բակլաչևի կողմից թեքվելը նկատել էր և մի բան է ընկել և բոլոր միան•ամից •ոռացել են և մի պահ ինքն էլ է կասկածել տեսել է, թե ոչ, բայց Բակլաչևի շարժումը տեսել է / հատոր 10 •.թ. 60-62, 180-181, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Սամսոն Բադալյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության համակար•ի ուղեկցող •ումարտակում: Ամբաստանյալներին ճանաչում է նիստերից, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից անցել է մոտ մեկ տարի և շատ բաներ թերի է հիշում: Միայն կարող է ասել, որ սովորականի նման նիստ է եղել, որի ժամանակ ինչ-որ մարդիկ են եղել նստած: Նիստի ավարտից հետո ամբաստանյալ Սեր•եյին իջեցրել է ներքև և տղաները ասել են, որ Բակլաչևին ինչ-որ բան է փոխանցվել, մտցրել են խուց, եկել են, որ ստու•են, սակայն Բակլաչևը հրաժարվել է: Խուցի ներսում պատ է եղել, իսկ նա եղել է պատի ետևը՝ կանդալված վիճակում, ձեռնաշղթաներով: Նրան կանչել են, սակայն չի եկել և ձախ կողմով անկանոն շարժումներ է կատարել: Մոտենալուց հետո տեսել են, որ ձեռքին ինչ-որ փայլուն բան կա, որը վերցրել են նրա ձեռքից և տարել են իրենց հան•ստի սենյակ, որտեղ տեսել են, որ ինչ-որ հաբեր են, սակայն ինքը որևէ բան չի հասկանում այդ դեղերից: Դրանից հետո բարձրացել են վերև, փորձել են բռնել նրան, ում վրա կասկածել են, սակայն նա փախուստի է դիմել և չեն կարողացել բռնել: Դատական նիստի ժամանակ ինքը •տնվել է դահլիճում: Բակլաչևին և Ավետիսյանին տղաներով իջեցրել են, վայրկյանների կամ րոպեների տարբերությամբ, ներկայումս չի հիշում ինչ հերթականությամբ: Երբ փորձել են Բակլաչևին խցից հանել, նա չի դիմադրել, ուղղակի դուրս չի եկել այնտեղից, բառացի չի հիշում, թե ինչ է ասել և չի կարող ասել, թե ինչի համար դուրս չի եկել: Հիշում է, որ պատի ետնամասում ինչ-որ անկանոն շարժումներ է արել դեպի իր ձախ կողմը: Իր հիշելով այդ պահին Բակլաչևին մոտ կան•նած այլ կալանավոր չի եղել, իսկ մինչ կալանավորներին բերելը խուցը անպայման խուզարկվում է և այնտեղ որևէ իր չի հայտնաբերվել: Փոխանցող տղային •տնելու համար ինքը նույնպես բարձրացել է վերև և դատարանի դրսում միացել է տղաներին: Ում վրա կասկածել են հաբերը փոխանցելուն մի երիտասարդ է եղել, սակայն նա փախուստի է դիմել, որի դեմքը չի հիշում: Իրենց տղաներից իր հետ եղել է Իլոյան Արթուրը, մնացածին չի հիշում: Ինքը ուշ է մոտեցել, տեսել է միայն, որ այդ տղան վազում է: Երբ Բակլաչևին խցից դուրս են հրավիրել և նա դուրս չի եկել, իր հիշելով ինքը եղել է խցի ներսում, չի հիշում իրենց աշխատողներից խցի ներսում այլ մարդ եղել է, թե ոչ, հավանաբար եղած կլինեին: Բակլաչևի շարժումներից տարօրինակը եղել է այն, որ նա պատի հետևում ինչ-որ շարժում է արել ձեռքով, սակայն չեն տեսել, թե ինչ է անում: Իրենք, երբ •ալիս են դատարան այդ խցերը ստու•վում են, որ այնտեղ ավելորդ իր կամ ինչ-որ այլ բան •ցված չլինի և իրենք էլ խնդրի առաջ չկան•նեն: Իր մեկնաբանությամբ Գեղամ Բակլաչևն է •ցած եղել այդ հաբերը, քանի որ պատը բարձր է և նա էլ այնտեղ անհասկանալի շարժումներ է կատարել և պատի հետևն էլ չի երևացել, իսկ մինչ կալանավորներին բերելն էլ խցերը ստու•վում են: Հայտնաբերվածը իր հիշելով միան•ամից բացել են՝ իրենց հան•ստի սենյակում: Դատարանում իրենք ունեն պատասխանատու, որը զբաղվում է այդպիսի հարցերով, չ•իտի, թե ինչպես են վարվել դրանից հետո: Հաբերը •տնելուց հետո տղաներից երկուսը բարձրացել են և ինքը միացել է նրանց: Հաբերը եղել են փայլաթիթեղի մեջ, որը իր հիշելով միան•ամից բացել են: Իր հիշելով բացելու ժամանակ ներկա են եղել ինքը, Հովհաննիսյան Արթուրը՝ իրենց ավա•ը/դատարանի պատասխանատու/, մնացածին չի հիշում: Ինքը Սեր•եյին է իջեցրել, իսկ տղաները Բակլաչևին են բերել, չի կարող ասել, թե նրան ինչի համար չեն առանձին խուց մտցրել խուզարկելու համար: Կոնկրետ կարող է ասել, որ Բակլաչևին տեսել է պատի ետնամասում անկանոն շարժումներ կատարելիս, իսկ տղաները իջնելուց հետո ասել են, որ ինչ-որ բան է փոխանցվել, սակայն չեն իմացել, թե ինչ: Բակլաչևի •րպանում այդ փայլաթիթեղյա փաթեթը չի տեսել, ինքը նրա •րպանում •ործ չի ունեցել, նրա ձեռքին նույնպես չի տեսել, քանի որ պատը բարձր է եղել, որտեղ նա եղել է կան•նած և չի երևացել: Ձեռնաշղթաները •ցում են դահլիճում կամ այնտեղից դուրս •ալուց հետո, եթե ինչ-որ բան այն չի լինում այդ ժամանակ են դահլիճում •ցում: Ինքը անձամբ չի խուզարկել Բակլաչևին, չ•իտի ուրիշ այլ անձ խուզարկել է, թե ոչ: Նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները պնդում է, այդ պահն ինչ •րել է ճիշտ է / հատոր 10 •.թ. 67-69, 184-185, դատական նիստի արձանա•րություն/:
Գործով վկա Վասիլի Վարդանյանը դատաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնում որպես օպեր-լիազոր: Ամբաստանյալներին դատարանում է տեսել մեկ ան•ամ, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ ահազան•ով եկել է դատարան, այս տարածքն ինքն է սպասարկում և այդ ժամանակ մոտիկ է եղել, եկել է դատարան: Գալուց հետո ասել են, որ •ետնին ընկած թմրանյութ են •տել և ասել են, որ այստեղ նստած ամբաստանյալն էª Բակլաչևը, խոսացել են, սակայն ոչինչ չեն պարզել: Չի հիշում իր •ալուց հետո այդ թմրամիջոցը տեսել է, թե ոչ, դեպքից երկար ժամանակ է անցել և չի կարող հիշել: Բակլաչևին դատարանում է տեսել և նրան օպերատիվ բնույթի հարցեր են տվել: Նրան հարցրել են այդ իրենն է, թե ոչ, սակայն նա ասել է, որ իրենը չէ, տեյակ չէ, թե որտեղից է և ումն է: Երբ ինքը եկել է Գեղամ Բակլաչևը ինչ-որ ներքևի հարկի սենյակում է եղել նստած, սակայն չի կարող ասել, թե դա ինչ սենյակ է եղել: Ահազան•ով •ալու ժամանակ իրենց հետ նաև հետաքննիչ է եկել և նա է արձանա•րել /դատական նիստի արձան•րություն/:
Դատաքննությամբ հրապարակվեց •ործով վկա Էդ•ար Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ 2012-2013թվականների ընթացքում աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակում, հետո տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, որից հետո 2015թվականի հուլիս ամսին կրկին վերադարձել է ուղեկցող •ումարտակ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ուղեկցող պահակախմբի հետ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան են տեղափոխել կալանավորներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին: Սովորականի նման պահակախմբի պատասխանատուն, այս դեպքում Գ.Մաթևոսյանն իրենց ներկայությամբ զննել է կալանավորներին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դատական նիստը սկսվել է, կալանավորներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը նստել են դռան ձախ կողմի նստարանին, իսկ իրենքª Ա.Իլոյանը, Գ.Մաթևոսյանը, Ս.Բադալյանը դահլիճում զբաղեցրել են իրենց դիրքը, որպեսզի ապահովեն անվտան•ությունը: Ներկայումս իրենց դասավորվածությունը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ նիստը կարճ է տևել, որից հետո դահլիճում հավաքված հարազատները, որոնց ոչ մեկին չի ճանաչել և ուշադրություն չի էլ դարձրել նրանց, փորձել են մոտենալ և հարաբերվել մեղադրյալների հետ, սակայն իրենք նրանց չեն թողել մոտենալ, քանի որ կան•նած են եղել ար•ելապատնեշի մոտ և, քանի որ սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ, ցանկացել են նաև ֆիզիկական շփում ունենալ, այդ պատճառով անմիջապես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և դուրս հանել դահլիճից: Իր հիշելով ինքն ու Ս.Բադալյանը Ս.Ավետիսյանին են դուրս բերել դահլիճիցª չթողնելով, որ նա ֆիզիկական շփում ունենա որևէ մեկի հետ: Դրանից հետո Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը դուրս են բերել Գ.Բակլաչևին: Երբ նրան իջեցրել են խուց, Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը տեղեկացրել են, որ մի երիտասարդ ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, որից հետո նա սկսել է կասկածելի վարքա•իծ ցուցաբերել, ապա ասել են, որ մտածում են, որ հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեն և ասել են, որ պետք է զննել նրանց: Երբ Գա•ոն և Արթուրը պահանջել են, որ Գ.Բակլաչևը դուրս •ա, նա հետ-հետ է •նացել դեպի լվացարան և տղաները տեսել են, որ նա •րպանից ինչ-որ բան է •ցել: Այդ ժամանակ իրենք •տնվել են խցից դուրս և անձամբ չեն տեսել, թե նա ինչպես է •րպանից բան •ցել, քանի որ պատը խան•արել է: Դրանից հետո իրենք մտել են խուց, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է նա •ցել հատակին, իսկ Գա•ոն և Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել, որպեսզի •տնեն այն անձին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո Հովհաննիսյանը •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել և բոլորը միասին տեսել են, որ դրա մեջ առկա են մասնատված դեղահաբեր: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել և տեղափոխել են կողքի խուց, որպեսզի այլևս ոչնչի ձեռք չտան: Կատարվածի վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է կազմել, որից հետո եկել է հետաքննիչը և նրան են ներկայացվել նշված հաբերը: Դրանից հետո վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, որ բարևել է Բակլաչևին, սակայն կարող է ասել, որ Գա•ոն և Արթուրը նկատել են, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցել Գ.Բակլաչևի հետ, ենթադրվում է, որ հենց նա էլ փոխանցել է տվյալ հաբերը, քանի որ նրանց մոտ որևէ այլ տեղից դրանք չէին կարող հայտնաբերվել, իսկ կալանավորներին զննում են մինչև նրանց տեղափոխվելը, իսկ տվյալ օրը նաև խցերը ընդունելուց են ամբողջովին զննել և այնտեղ ոչինչ չեն հայտնաբերել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին չի կասկածում նշված հաբերը իրացնելու մեջ /հատոր 10 •.թ. 124-125, դատական նիստի արձանա•րություն/:
* Դատանյութա•իտական փորձաքննության թիվ 227 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննության ներկայացված ՚Вՙ և ՚8ՙ ներհրված դաջվածքներով հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում հայտնաբերվեց ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց: Հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմեց 0,0306•րամ /հատոր 10 •.թ. 24-25, դատական նիստի արձան•րություն/:
* Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված 29.07.2015թվականի ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի ՀԾ պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ Ա.Աբրահամյանին հասցեա•րված ՚Զեկուցա•րովՙ, 29.07.2015թվականին կազմված ՚փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված դեղահաբերը ներկայացնելու, զննելու և վերացնելու մասին արձանա•րությամբՙ և 16.09.2015թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ստացված •րությամբ /հատոր 10 •.թ. 230-231, դատական նիստի արձան•րություն/:
* Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանիսացող թվով 9-ը կտոր հաբերով /հատոր 10 •.թ. 232-233, դատական նիստի արձան•րություն/:
3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում հետազոտելով •ործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք •նահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբª •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն էª իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի համար վտան•ավոր բռնությունըª կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, իսկ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, այն էª առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, հետևաբար նրանք պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվեն և պատիժ կրեն` ազատազրկման ձևով, իսկ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները,
հան•ում է հետևության, որ նման պայմաններում Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, այն էª ապօրինի թմրամիջոց իրացնելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը և նրանց նկատմամբ այդ մասով կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ:
Դատարանի •նահատմամբ սույն •ործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշների և հատկապես ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թեª ենթադրությունըª ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարության հարցին անդրադարձել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2014թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13որոշմամբ, որում արձանա•րել է հետևյալը.
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 25հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները •նահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1) դեպքը և հան•ամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն).
2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3) հանցա•ործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հան•ամանքները.
6) այն հան•ամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 127հոդվածի համաձայն` 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է •նահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները •նահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 365հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով« սույն օրենս•րքի 360հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 371հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայնª դատավճռի նկարա•րական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները:
՚Ապացույցների բավարարությունՙ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10քրեական •ործով 22.12.2011թվականին կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՚ապացուցման առարկաՙ և ՚ապացույցների բավարարությունՙ հասկացությունները, նշել է. (…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե±րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը:
Վերահաստատելով և զար•ացնելով Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚ապացույցների բավարարությունըՙ որոշելու չափանիշներն են.
1. անմեղության կանխավարկածը,
2. վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը,
3. դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը:
Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայնª որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքովª քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության:
Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլևª դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12որոշման մեջ շեշտել է. ՚(…) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածում թվարկվածª ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվումª կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքովª հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով 2011թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշմամբ:
Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ / Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, •ան•ատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, •ան•ատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ/:
Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար:
Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշինª ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ՚(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների •նահատման արդյունք, բնութա•րվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ •ործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստու•վել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է •տնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների •նահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունըՙ:
Այսպիսով, ՚ներքին համոզմունքըՙ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատե•որիա է: Այն ապացույցների •նահատումն իրականացնող սուբյեկտի •իտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ): Ելնելով այն հան•ամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զ•ացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, •իտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա: Ներքին համոզմունքիª որպես ապացույցների •նահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական •ործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են •նահատման:
Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է.
- աղբյուրի օրինականությունª ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից /ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 104հոդվածի 2-րդ մաս/,
- ձեռքբերման միջոցների օրինականությունª պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված •ործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները,
- դատավարական ձևակերպումª ապացույցը, դրա ձեռքբերման •ործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կար•ով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման,
- լիազորված սուբյեկտª այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից:
Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 105հոդվածով:
Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հան•ամանքները, •ործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքովª ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և •ործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի •ործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին:
Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային •նահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից •նահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հան•ամանքները.
ա. ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակª փորձա•ետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահա•ր•ռվածությունը, որոշ դեպքերում հո•եբանական և ֆիզիոլո•իական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից •ործի համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու •ործընթացի վրա),
բ. ապացույցի ձևավորման հան•ամանքները (օրինակª վկայի կողմից կոնկրետ հան•ամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն),
•. ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը,
դ. ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հան•ամանքների առկայությունը,
ե. նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից:
Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է •նահատվի ապացույցների համակցության մեջª բազմակողմանի և մանրամասն •նահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը •նահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները:
Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ապացույցները բավարար չեն, եթե`
1. •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար,
2. եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ,
3. այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքովª մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած:
Նախաքննության մարմինը Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցներըª Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի հակասական ցուցմունքները, ՚Անձին բերման ենթարկելու մասինՙ, Գրի•որի Սաֆարովին ՚Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունները, դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 8 Ք-14, թիվ 0029, թիվ 0371, թիվ 0372եզրակացությունները, ՚Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությունները, Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները, Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը:
Դատարանն իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներըª փաստում է, որ նշված ապացույցները Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևիª իրենց մեղսա•րված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը:
*Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ՚Անձին բերման ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունը, որի համաձայնª 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ:
*Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ՚Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունը, որի համաձայնª 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությունը, որի համաձայնª փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մոտից հայտնաբերված դեղահաբում թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ անհասկանալի է, թե վարույթն իրականացնող մարմինը բազմաթիվ /100-ից ավելի/ փոխադարձ հեռախոսազան•երի առկայության պայմաններում ինչպես է հիմնավորված համարել, որ Ս.Ավետիսյանը 36ան•ամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, այն դեպքում երբ Գ.Սաֆարովը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Ս.Ավետիսյանից թմրամիջոց է ձեռք բերել մոտ 40ան•ամ:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը: Դատարանը փաստում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գ.Բակլաչևը 16ան•ամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, քանի որ հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րության համաձայն, վարույթն իրականացնող մարմինը հիմք է ընդունել այն տվյալը, որ Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարները սպասարկվել են միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում, հաշվի չառնելով նաև այն հան•ամանքը, որ Գ.Սաֆարովը նախաքննությամբ հայտնել է, որ ինքը Գ.Բակլաչևից 14ան•ամ է թմրամիջոց ձեռք բերել: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը նույնպես որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, որովհետև միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում հեռախոսահամարների սպասարկումը չի կարող հիմնավորել թմրամիջոցի իրացման հան•ամանքը, ըստ հեռախոսազան•երի վերծանումների նշված անձանց միջև բազմաթիվ հեռախոսազան•եր են •րանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև հանդիպել են, ինչի վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներով հայտնել են, որ Գ.Սաֆարովի հետ շփվել են կապված նրա աշխատանքային •ործունեության հետ, քանի որ զբաղվել է համակար•չային ծրա•րերով:
* Մեղադրանքի հիմքում դրվել են ՚Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությունները, որոնց համաձայն Գրի•որի Սաֆարովը ճանաչել է Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցները նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ:
Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ •ործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով մեղսա•րված արարքները կատարելու մեջ:
Ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանն ու Գեղամ Բակլաչևն առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել են իրենց առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ երբեք Գ.Սաֆարովին թմրանյութ չեն վաճառել: Սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքներում ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորող միակ ապացույցը •ործով շահա•ր•իռ կողմ հանդիսացող ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում տված հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներն են, ում վերաբերյալ 28.04.2014թվականին վարույթն իրականացնող մարմինը ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշում է կայացրել: Ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի վերո•րյալ ցուցմունքների համակար•ային վերլուծության արդյունքում դատարանը փաստում է, որ դրանցում առկա են բազմաթիվ հակասություններ, այդ թվումª քանակի, ժամանակի, վայրի և այլ հան•ամանքների վերաբերյալ, որոնք էական նշանակություն ունեն •ործով բազմակողմանի, լրիվ քննություն իրականացնելու տեսանկյունից և նախաքննության մարմնի կողմից բավարար չափով քննության առարկա չեն դարձվել, իսկ դատարանը զրկված է դրանք պարզելու և քննության առարկա դարձնելու հնարավորությունից, քանի որ Գրի•որի Սաֆարովը թաքնվում է քննությունից և •տնվում է հետախուզման մեջ: Դատաքննությամբ հետազոտված հետախուզվող ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք վարույթն իրականացնող մարմինը դրել է մեղադրանքի հիմքում, դատարանը •նահատում է անարժանահավատ, քանի որ միակ ապացույցը, որը դրվել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում տրվել է 28.06.2006թվականից ՚Նարկոլո•իական Հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ •տնվող ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքովՙ ախտորոշումով հիվանդությամբ տառապող /ինչն հաստատվել է նաև 27.03.2014թվականի դատանարկոլո•իական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննությամբ/ անձի կողմից, նաև հիմք ընդունելով փորձա•ետի 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունը, որի համաձայն Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ, ողջամիտ հետևության է հան•ում, որ Գ.Սաֆարովը բերման ենթարկվելու օրը թմրամիջոց օ•տա•ործած վիճակում է եղել: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ Գ.Սաֆարովը •ործի թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում պարբերաբար դիմումներ է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին և հայտնել է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է •նել նրանցից, իրականությանը չեն համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել, խնդրել է լրացուցիչ հարցաքննել: Այդ մասին հայտնել է նաև 14.07.2014թվականին Գեղամ Բակլաչևի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում և 23.07.2016թվականի դատաքննությամբª մինչև փախուստի դիմելը: Հետևաբար, արժանահավատության տեսանկյունից Գրի•որի Սաֆարովի ցուցմունքները •նահատելիս կարևոր է դրանց բովանդակությունը հաստատող նույն տեղեկատվության ստացումը մեկ այլ անձից կամ այլ օբյեկտիվ աղբյուրից, որն առանց ներքին հակասությունների, •ործում առկա մյուս ապացույցներին համահունչ կպարունակի ապացուցման ենթակա հան•ամանքների վերաբերյալ ճշմարտացի և արժանահավատ տեղեկատվություն: Դատարանն արձանա•րում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել:
Վերո•րյալ իրավանորմերի, դատողությունների և փաստերի համատեքստում ստու•ելով Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական •ործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը •տնում է, որ Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, դեպքի կապակցությամբ դրանցում հայտնված տվյալների ճշմարտացիությունը կասկած է հարուցում, ուստի դրանք չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում: Դատարանը •տնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գրի•որի Սաֆարովին զ•ալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, •նահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում •ործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասածª Սեր•եյ Ավետիսյանի կողմից 36դրվա•, Գեղամ Բակլաչևի կողմից 16դրվա• Գրի•որի Սաֆարովին զ•ալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի հիման վրա և ՚չփարատված կասկածները հօ•ուտ մեղադրյալի մեկնաբանելուՙ (in dubio pro reo¤ կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօ•ուտ ամբաստանյալների: Դատարանի վերջին եզրահան•ումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական •ործով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը, այլև կհերքեր նրանց կողմից ի պաշտպանություն բերվող այն փաստարկները, որ Գրի•որի Սաֆարովին երբեք թմրամիջոց չեն իրացրել: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված մնացած ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսա•րված արարքը կատարելու մեջ: Հետևաբար Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնված են բացառապես •ործի ելքով շահա•ր•ռված և սույն •ործով հետախուզվող ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանա•րում է, որ առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության կատարման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցի լուծման համար ի թիվս հանցակազմի այլ հատկանիշների, սկզբունքային նշանակություն ունի հանցա•ործության առարկա հանդիսացող կոնկրետ նյութի անհատականացումը: Եթե այդ հատկանիշը, այսինքնª հանցա•ործության առարկան /թմրամիջոցները, հո•եմետ նյութերը և այլն/ քրեական •ործով հնարավոր չէ արժանահավատորեն պարզել հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, ապա դատարանի •նահատմամբ բացակայում է 266հոդվածով նախատեսված հանցակազմը: Ամփոփելով վերո•րյալըª դատարանն արձանա•րում է, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցա•ործությունների և, մասնավորապես, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցա•ործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական •նահատականի արժանացնել, մասնավորապեսª ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի հիմնական հանցակազմը նկարա•րված է այնպես, որ թմրամիջոցի, հո•եմետ նյութերի չափը որևէ նշանակություն չունի, իրացման նպատակով ցանկացած չափի թմրամիջոց կամ հո•եմետ նյութ պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը համարվում է հանցա•ործությունª անկախ չափից, սակայնª խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Նկատի ունենալով, որ կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը /տեսակըª թմրամիջոց, հո•եմետ նյութ կամ դրանց համարժեքներ, ուժեղ ազդող կամ թունավոր նյութեր, չափըª զ•ալի, խոշոր, առանձնապես խոշոր, անվանումը, քիմիական կազմը և հատկությունները, ծա•ումը, պատրաստման, արտադրման կամ վերամշակման եղանակը/ որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ •իտելիքներ, ուստի, դատարանի •նահատմամբ, նախևառաջ պետք է առկա լինի կոնկրետ նյութը և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը: Այլ կերպª քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված արարքի որակման դեպքում, որպես կանոն, պետք է առկա լինի հանցա•ործության առարկան և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը: Եթե կոնկրետ դեպքում քրեական •ործով բացակայում է ինչպես անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութը և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար առնվազն պետք է քրեական •ործով առկա լինեն վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը, այլևª ճիշտ որակել և անհատականացնել անձի արարքը: Դատարանի այս դատողությունը պայմանավորված է նրանով, որ ՚Որոշակի ապացույցների առկայությամբ հաստատվող հան•ամանքներըՙ վերտառությամբ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 108հոդվածում ուղղակի պահանջ չկա այն մասին, որ թմրամիջոցների կամ հո•եմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ քրեական •ործերով շրջանառության մեջ դրված կոնկրետ նյութը թմրամիջոց կամ հո•եմետ նյութ դիտելու, դրա տեսակը, չափը և այլ բնութա•րերը կարող են որոշվել բացառապես փորձաքննության ճանապարհով, ուստի Դատարանը •տնում է, որ այն հնարավոր է որոշել նաև այլ ապացույցներով, եթե, իհարկե, •ործով հավաքված կլինեն այդ հան•ամանքների վերաբերյալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցություն:
Դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել, որ իրացված նյութի բացակայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների որպես ապացույց օ•տա•ործելու անարժանահավատությունը, ինքնին բավարար է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով ապացույցների անբավարարության հիմքով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, քանի որ քրեական •ործի նյութերի հետազոտությունից միանշանակորեն պարզվում է, որ այդ ցուցմունքներն են, որ առանցքային նշանակություն են ունեցել նախաքննական մարմնի համար Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքը 35 և 16դրվա•ներով հաստատված համարելու հարցում: Հետևաբար, դատարանի •նահատմամբ, դրանց բացակայությունը, ինքնին, բացառում է Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքի վերաբերյալ արժանահավատորեն, հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով դատողություն անելը, համապատասխանաբար նաև Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղադրանքը ապացուցված համարելը: Ինչ վերաբերում է Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թվականինª Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ, ինչի մասին նշված է նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերմամբ: Դատարանը կրկին արձանա•րում է, որ Ս.Ավետիսյանին 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքի համար ևս հիմք է հանդիսացել Գ.Սաֆարովի ցուցմունքները և առանց այդ ցուցմունքների 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի վերաբերյալ փորձա•իտական եզրակացությունը բացարձակապես չի հաստատում Ս.Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ սույն քրեական •ործով չկա որևէ այլ փաստական տվյալ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի, դրա վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացության և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին իրացրած նյութի կապի մասին, հետևաբար հիշյալ ապացույցը առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չի և չի կարող դրվել Սեր•եյ Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում:
Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել, որ 28.04.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Բաղդասարյանի կողմից ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ 14102914քրեական •ործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 01.08.2013թվականից 23.11.2013թվականն ընկած ժամանակահատվածում 35ան•ամ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանից ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու մասով Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվելª վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ հնարավոր չի եղել պարզել մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 35ան•ամ ապօրինի ձեռք բերված ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի չափը /հատոր 3 •.թ. 76-77/: Նման որոշման առկայության պայմաններում, երբ մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել թմրանյութի չափը չպարզելու հիմքով, վարույթն իրականացնող մարմինը Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրել և հաստատված է համարել նրանց կողմից ապօրինի զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելը: Նման պայմաններում ստացվում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը դրսևորել է երկակի կամ խտրական մոտեցում, որը թույլատրելի չէ և հաշվի առնելով, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով կայացվում է արդարացման դատավճիռ, Դատարանը նշված հարցին առավել մանրամասն անդրադառնալու հարկ չի համարում:
Վերո•րյալի հիման վրաª դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով բացակայում է որևէ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույց առ այն, որ Սեր•եյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը Գ.Սաֆարովին իրացրել են հաստատապես թմրամիջոց: Այս հան•ամանքի մասին կարելի է ենթադրություն անել, սակայն հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր չափանիշով համարել հաստատված, որը հնարավորություն կտա հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը և կայացնելու մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով դատարանի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի կապակցությամբ, որպիսի դատարանն արժանահավատորեն հետևություն անի նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի /հանցա•ործության առարկայի տեսանկյունից/ առկայության մասին, ուստի •տնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ անհրաժեշտ է կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով:
ՀՀ Սահմանադրության 61հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օ•տա•ործումն ար•ելվում է:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ •ործի վարույթը ենթակա է կարճմանª կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 358հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը •նահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հան•ամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 366հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Դատարանն արձանա•րում է, որ սույն •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սեր•եյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասին: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին մեղսա•րվող հանցավոր արարքների փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ:
Հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանություններըª •նահատության ենթարկելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներըª դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` Դատարանը •տնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով հանրորեն վտան•ավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրանց մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանա•րում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի •երազանցում ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել:
Ամբաստանյալների նկատմամբª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալների անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով նաև այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նախկինում դատապարված չի եղել, դրական է բնութա•րվում Երևան քաղաքի ՚Արաբկիր 005ՙ համատիրության տնօրենի, ՚Ռենկո Արմէստեյտՙ ՍՊԸ-ի տնօրեն Կ.Կուկուրակիի կողմից:
Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան:
Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ չկան:
Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 63հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք է համարում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտան•ավոր ռեցիդիվը:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 22հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայնª հանցա•ործությունների ռեցիդիվը առանձնապես վտան•ավոր է համարվում անձի կողմիցª այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու ան•ամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցա•ործության համար:
ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 67.1հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայնª հանցա•ործությունների առանձնապես վտան•ավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելա•ույն պատժի երեք քառորդից:
Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ:
Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված, մասնատված թվով 9կտոր սպիտակ դեղահաբի կտորները, որոնք ընդհանուր պարունակում են 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.008•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի պարունակությամբ 0.27•րամ քաշով դեղահատը պետք է թողնել կցելու Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15կասեցված քրեական •ործին:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365-366, 369-375հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36 դրվա•, առաջադրված մեղադրանքներով:
Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 9/ինը/ տարի ժամկետով:
Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխª մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 04.06.2014թվականից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª16 դրվա•, առաջադրված մեղադրանքներով:
Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխª մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Պատժի սկիզբը հաշվել 04.06.2014թվականից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա:
Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված, մասնատված թվով 9կտոր սպիտակ դեղահաբի կտորները, որոնք ընդհանուր պարունակում են 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցª ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.008•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի պարունակությամբ 0.27•րամ քաշով դեղահատը թողնել կցելու Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 կասեցված քրեական •ործին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0054/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 07-05-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0054/01/14 |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14132514 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գրիգորի Սաֆարովին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թ. հունվարի 16-ին Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում առանց իրացնելու նպատակի, իր օգտգործման նպատակով ձեռք է բերել զգալի չափ համարվող 0.008գ. քաշով <բուպրենորֆին> տեսակի թմրամիջոց: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրիգորի |
| Ազգանուն | Սաֆարով |
| Հայրանուն | Ամայակի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-05-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 07-05-2014 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 08-05-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 02-06-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգորի |
| Ազգանուն | Սաֆարով |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արսեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Աշրաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատական նիստը վերանշանակվել է 2014 թվականի սեպտեմբերի 22-ին, ժամը 12:00-ին: |
Քրեական գործին միացվել է
| Ամսաթիվ | 10-09-2014 |
|---|---|
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Քրեական օրենսգրքի հոդված | |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0124/01/14 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 22-09-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Բակլաչև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգորի |
| Ազգանուն | Սաֆարով |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Սերգեյ Ավետիսյանի պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ղարիբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարինե |
| Ազգանուն | Շախմուրադյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Աշրաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա. Խաչատրյանի վերապատրաստման դասընթացներին գտնվելու պատճառով դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-11-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա. Խաչատրյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով սույն դատական նիստը չի կայացել, և սույն գործի քննությունը հետաձգվել է մեկ այլ հերթի: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-12-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-01-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2015թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա. Խաչատրյանի արձակուրդում գտնվելու պատճառով դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-02-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-03-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-04-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-05-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Չկայացման պատճառը | Թարգմանի բացակայության պատճառով դատական նիստը հետաձգվել է: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Թարգմանի բացակայության պատճառով սույն դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Թարգմանի բացակայության պատճառով սույն դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-06-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Չկայացման պատճառը | Թարգմանի բացակայության պատճառով դատական նիստը հետաձգվել է: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
| Չկայացման պատճառը | Պաշտպանի և թարգմանի բացակայության պատճառով դատական նիստը հետաձգվել է: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 31-07-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-09-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-10-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Քրեական գործից անջատվել է նոր գործ
| Երբ | 27-10-2015 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գրիգորի |
| Ազգանուն | Սաֆարով |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Որոշման համառոտ բովանդակությունը | Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ քրեական •ործից մաս անջատելու մասին 27 հոկտեմբերի 2015թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը, նախա•ահությամբ դատավոր Ա. Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ Ն. Թադևոսյանի, մասնակցությամբ ամբաստանյալներ Ս. Ավետիսյանի, Գ. Բակլաչևի, պաշտպաններ Ս. Չալաբյանի, Կ. Ղազարյանի, Ա. Ղարիբյանի, Գ. Հակոբյանի, մեղադրող Ն. Աշրաֆյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեսունվեց դրվա•/ և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /տասնվեց դրվա•/ և Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական •ործը Պ Ա Ր Զ Ե Ց 2014 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14102914 քրեական •ործը: 2014 թվականի հունվարի 22-ին Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքի համար, որ ՙնա 2014թ.-ի հունվարի 16-ին ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար փողոցի հարակից հատվածում առանց իրացնելու նպատակի, իր օ•տա•ործման նպատակով •ործով մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանից ապօրինի ձեռք է բերել զ•ալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008 •րամ քաշով ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թ-ին` վերջինիս անձնական խուզարկության ժամանակ՚: 2014 թվականի մարտի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում թիվ 14102914 քրեական •ործի նյութերով հարուցվել է նոր քրեական •ործ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով, որին շնորհվել է 14122814 համարը և այն միացվել է թիվ 14102914 քրեական •ործին ու նախաքննությունը շարունակվել է 14102914 համարով: 2014 թվականի ապրիլի 28-ին Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեսունվեց դրվա•/ և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: 2014 թվականի ապրիլի 28-ին թիվ 14102914 քրեական •ործի նյութերից անջատվել է մեղադրյալ Գրի•որի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափ համարվող 0.008 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրանյութ •ործով մյուս մեղադրյալ Սեր•ոյ Ավետիսյանից ձեռք բերելու վերաբերյալ մասը` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որին շնորհվել է 14132514 համարը: 2014 թվականի ապրիլի 30-ին թիվ 14132514 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: 07.05.2014թ.-ին սույն քրեական •ործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, մակա•րվել է դատավոր Ա. Խաչատրյանիս և նույն օրն իմ կողմից ընդունվել է վարույթ: 2014 թվականի հուլիսի 21-ին թիվ 14102914 քրեական •ործի նյութերից անջատվել է անհայտ անձի կողմից մեղադրյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին զ•ալի չափ համարվող ՙբուպրենորֆին՚ տեսակի թմրանյութ ապօրինի իրացնելու վերաբերյալ մասը` ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որին շնորհվել է 14800114 համարը: 2014 թվականի հուլիսի 30-ին Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով /տասնվեց դրվա•/: 2014 թվականի օ•ոստոսի 14-ին թիվ 14102914 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: 15.08.2014թ.-ին սույն քրեական •ործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 համարը, մակա•րվել է դատավոր Լ. Ավետիսյանին և նրա կողմից 19.08.2014թ. ընդունվել է վարույթ, սակայն 10.09.2014թ. սույն քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Ա. Խաչատրյանիս և նույն օրն իմ կողմից ընդունվել վարույթ: 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ին որոշում է կայացվել Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14, Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բալաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 քրեական •ործերը միացնել մեկ վարույթում` •ործի քննությունը շարունակելով ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարով: Ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովը պատշաճ ձևով ծանուցված լինելով դատական նիստի օրվա և ժամանակի մասին, դատարանին անհայտ պատճառով չի ներկայացել 29.07.2015թ.-ին, 31.07.2015թ.-ին, 02.09.2015թ.-ին, 15.09.2015թ.-ին, 22.09.2015թ.-ին, 29.09.2015թ.-ին նշանակված դատական նիստերին: Դատարանի կողմից 23.09.2015թ.-ին ՀՀ ոստիկանության քրեական հետախուզության •լխավոր վարչություն կատարված հարցմանն ի պատասխան 05.10.2015թ.-ին ստացվել է թիվ 3/8130 •րությունը, համաձայն որի` ըստ ՙՍԷԿՏ՚ համակար•ում առկա տվյալների` Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը 20.08.2015թ. ժամը 21:23-ին •նացքով հատել է ՀՀ պետական սահմանը: Դատարանը, նկատի ունենալով, որ Գրի•որի Սաֆարովը թաքնվում է վարույթն իրականացնող մարմնից և նրա •տնվելու վայրը դատարանին հայտի չէ, 27.10.2015թ.-ին որոշում է կայացրել Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին և նույն օրը կայացված որոշմամբ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը փոխարինվել է կալանավորմամբ: Նման պայմաններում, դատարանը նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 28-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙմեկ կամ մի քանի հանցա•ործությունների կատարմանը մասնակից անձանց նկատմամբ •ործն անջատվում է քննիչի, դատախազի կամ դատարանի որոշմամբ, եթե դա անհրաժեշտ է •ործի հան•ամանքներից ելնելով և չի կարող անդրադառնալ •ործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա՚, •տնում է, որ պետք է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական •ործից անջատել ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մասը, քանի որ դա չի կարող անդրադառնալ •ործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 28-րդ և 313-րդ հոդվածներով` դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական •ործից անջատել ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի /մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով/ մասը: դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 27-10-2015 |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-11-2015 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Բակլաչև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ղարիբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Ամբաստանյալ Սերգեյ Ավետիսյանի պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Աշրաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 10-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավոր Ա. Խաչատրյանի վատառողջ լինելու պատճառով սույն դատական նիստը չի կայացվել: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-11-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 28-12-2015 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-01-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Անավարտ գործեր, որոնք փոխանցվել են 2016թ.
| Տեսակը | Անավարտ գործեր, որոնք գտնվում են քննության փուլում |
|---|
Կազմի փոփոխություն
| Ամսաթիվ | 22-01-2016 |
|---|---|
| Հիմքը | ՀՀ նախագահի ՆՀ-3Ա հրամանագրի |
| Փոփոխության հիմքը | Այլ դատարանի դատավորի նշանակում |
Մակագրել
| Երբ | 22-01-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մարինե |
| Ազգանուն | Մելքոնյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 26-01-2016 |
|---|---|
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 01-02-2016 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-02-2016 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Բակլաչև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ղարիբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վարդուհի |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Հակոբյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նելլի |
| Ազգանուն | Աշրաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 2 |
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Նախագահող դատավորի կողմից ՀՀ դատավորների ընդհանուր ժողովին մասնակցելու պատճառով |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-04-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 16-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-06-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-07-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-08-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Չի կայացել |
| Չկայացման պատճառը | Դատավորների ամենամյա վերապատրաստման դասընթացների մասնակցելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 23-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Այլ նշումներ | Դատական նիստը նշանակված է` 22.09.2016թ.-ի 12:30-ին |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 30-09-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-10-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1-ին |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 11-10-2016 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-10-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Արդարացվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Բակլաչև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 11-10-2016 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Արդարացվել է |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 11-10-2016 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 11-10-2016 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Բակլաչև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | N-ԵԱՔԴ/0054/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՚11ՙ հոկտեմբերի 2016թ. ք.Երևան ԵՐԵՎԱՆ ՔԱՂԱՔԻ ԱՐԱԲԿԻՐ ԵՎ ՔԱՆԱՔԵՌ-ԶԵՅԹՈՒՆ ՎԱՐՉԱԿԱՆ ՇՐՋԱՆՆԵՐԻ ԸՆԴՀԱՆՈՒՐ ԻՐԱՎԱՍՈՒԹՅԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Դ.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª ՄԵՂԱԴՐՈՂ Ն.ԱՇՐԱՖՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Գ.ԲԱԿԼԱՉԵՎԻ ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ Վ.ԷԼԲԱԿՅԱՆԻ Գ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Ա.ՂԱՐԻԲՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Տ.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ծնված 14.07.1974թվականին, քաղաք Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում դատվածª 1.01.09.2003թվականին Արաբկիրի ժող. դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 235հոդ- վածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1/մեկ/տարի ժամկետով,պատիժը պայ- մանականորեն չի կիրառվել, սահմանվել է փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով. 2.28.06.2006թվականին Ավան և Նոր Նորք առաջին ատյանի դատարանի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 175հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազա- տազրկման 8/ութ/ տարի ժամկետով, 3.15.11.2006թվականին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 3-րդ մասով,34-271հոդվածի 1-ին մասով,ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 66հոդվածի կանոններով դատապարտվել է ազատազրկման 8/ութ/տարի ժամկետով և տու•անքի 50.000/հիսուն հազար/ՀՀ դրամի չափով,01.09.2009թվա- կանին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատժի կրումից, ունեցել է 3/երեք/ տարի 6/վեց/ ամիս պատժի չկրած մաս. Դատվածությունը չմարված, հաշվառված է Կոտայքի մարզ, •. Գողթ, 3-րդ փող. 48տուն հաս- ցեում,փաստացի բնակվում է ք. Երևան,Սոսեի փողոց 19բ տուն հասցեում, 21.01.2014թվակա- նին հայտարարվել է հետախուզում,22.01.2014թվականին որպես խափանման միջոց է ընտըր վել կալանավորումը,04.06.2014թվականին հայտնաբերվել է,06.06.2014թվականին 22.01.2014 թվականին որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ: Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, 316հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասով: Գեղամ Էմիլի Բակլաչևիª ծնված 18.03.1981թվականին, ք. Երևան, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քա- ղաքացի, բարձրա•ույն կրթությամբ, չամուսնացած,ֆիզիկապես առողջ, չի աշխատում,նախ- կինում չդատված, հաշվառված է և բնակվում է ք. Երևան, Կոմիտաս 54/1շենք 105բնակարան հասցեում,անազատության մեջ է •տնվել 04.06.2014թվականից,07.06.2014թվականին որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: Մեղադրվում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: Դատաքննությամբ և •ործի տվյալներով դատարանը Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. Գործով ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2014թվականի հունվարի 16-ին ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Երևան քաղաքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թվականինª Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ /1-ին դրվա•/: Բացի այդ, 01.08.2013թվականին, ժամը 15.40-ի սահմաններում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /2-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 02.08.2013թվականին ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /3-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 03.08.2013թվականին ժամը 19:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար-Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /4-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 04.08.2013թվականին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում •ործով Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /5-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 05.08.2013թվականին ժամը 20:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /6-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 06.08.2013թվականին ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան- Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /7-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 13.08.2013թվականին ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան- Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /8-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 15.08.2013թվականին ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /9-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 16.08.2013թվականին ժամը 23:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /10-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 17.08.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /11-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 18.08.2013թվականին ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան-Հր. Քոչար փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /12-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 19.08.2013թվականին ժամը 18:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /13-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 20.08.2013թվականին ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /14-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 25.08.2013թվականին ժամը 19:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /15-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 30.08.2013թվականին ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, •ործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/16-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 25.09.2013թվականին ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար-Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /17-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 26.09.2013թվականին ժամը 18:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս-Գյուլբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /18-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 30.09.2013թվականին ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /19-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 15.10.2013թվականին ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /20-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 17.10.2013թվականին ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /21-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 19.10.2013թվականին ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /22-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 21.10.2013թվականին ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /23-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 22.10.2013թվականին ժամը 20:25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /24-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 24.10.2013թվականին ժամը 22:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /25-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 28.10.2013թվականին ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /26-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 30.10.2013թվականին ժամը 01:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /27-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 06.11.2013թվականին ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար և Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /28-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 13.11.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /29-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 14.11.2013թվականին ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /30-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 15.11.2013թվականին ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /31-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 17.11.2013թվականին ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/32-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 20.11.2013թվականին ժամը 22:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /33-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 21.11.2013թվականին ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /34-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 22.11.2013թվականին ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար-Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /35-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 23.11.2013թվականին ժամը 23:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /36-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2014թվականի հունվարի 18-ին ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկելու ժամանակ, իր կողմից վարվող ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058համարանիշի ավտոմեքենայով, կյանքի համար վտան•ավոր բռնություն է •ործադրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տի•րան Ֆրունզի Պողոսյանի նկատմամբ, վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնասª առողջության կարճատև քայքայումով: Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, 316հոդվածի հոդվածի 2-րդ մասով: Գործով ամբաստանյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2013թվականի հունիսի 4-ին ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /1-ին դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 6-ին ժամը 16:24-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /2-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 7-ին ժամը 17:07-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /3-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 8-ին ժամը 01:37-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /4-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 12-ին ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /5-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 16-ին ժամը 17:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /6-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 17-ին ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց/7-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 18-ին ժամը 18.48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /8-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 19-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /9-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 22-ին ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /10-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 23-ին ժամը 17:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /11-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 26-ին ժամը 23:59-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /12-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 27-ին ժամը 15:31-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /13-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հունիսի 30-ին ժամը 19:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Մար•արյան 29/2հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /14-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հուլիսի 1-ին ժամը 18:29-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /15-րդ դրվա•/: Բացի այդ, 2013թվականի հուլիսի 4-ին ժամը 19:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարոկին ապօրինի իրացրել է զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց /16-րդ դրվա•/: Բացի այդ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում •տնվող թիվ 14102914քրեական •ործով հանդիսանալով ամբաստանյալ, 2015թվականի հուլիսի 29-ին ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 10հասցեում •տնվող հիշյալ դատարանի թիվ ՚1ՙ դատական նիստերի դահլիճում նույն քրեական •ործով դատական նիստն ավարտվելուց հետո ներկա •տնվող անհայտ անձից առանց իրացնելու նպատակի խախտելով ՚Թմրամիջոցների և հո•եմետ /հո•եներ•ործուն/ նյութերի մասինՙ 2002թվականի դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ Օրենքի և ՀՀ Կառակարության 2010թվականի մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, ապօրինի ձեռք է բերել և իր տաբատի •րպանում պահել է փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված խոշոր չափիª ընդհանուր 0.0306•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող հաբեր: Վերը նշված հանցավոր արարքները կատարելու համար նախաքննական մարմինը Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 07.05.2014թվականին թիվ 14132514քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 1-ին մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարը և մակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: 07.05.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործը /նախաքննական համարը 14132514/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Ա.Խաչատրյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության: 14.08.2014թվականին թիվ 14102914քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14համարը և մակա•րվել է դատավոր Լ.Ավետիսյանին: 19.08.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը /նախաքննական համարը 14102914/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության: 08.09.2014թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանը հաշվի առնելով այն հան•ամանքը, որ մինչև թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը իր վարույթ ընդունելը, նույն դատարանում ստացվել է Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործը, որը վարույթ է ընդունվել դատավոր Արմեն Խաչատրյանի կողմից, իսկ նախաքննության մարմնի կողմից Գրի•որի Սաֆարովին մեղադրանք է առաջադրվել իր օ•տա•ործման նպատակով Սեր•եյ Ավետիսյանից զ•ալի չափ համարվող 0.0008 •րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց ձեռք բերելու և պահելու համար /1 դրվա•/, մինչդեռ, Ա. Ավետիսյանին և Գ. Բակլաչևին մեղադրանք է ներկայացվել համապատասխանաբար 36 և 16 ան•ամ Գրի•որի Սաֆարովին ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելու համար, •տել է, որ դատարանի վարույթում •տնվող երկու քրեական •ործերն առանձին քննելը բացասաբար կանդրադառնա •ործերի լրիվության և օբյեկտիվության վրա, իր նախա•ահությամբ դատարանը 2014թվականի սեպտեմբերի 04-ի նիստում որոշում է կայացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործը ներկայացնել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահին` այն վերաբաշխելու և երկու քրեական •ործերը ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 28հոդվածի համաձայն միացնելու հարցը լուծելու համար: 10.09.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Ա.Խաչատրյանին: Դատավոր Ա.Խաչատրյանի կողմից 10.09.2014թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 11.09.2014թվականին ՚Քրեական •ործերը մեկ վարությում միացնելու մասինՙ որոշում է կայացվել, որի համաձայն` Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14, Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14քրեական •ործերը միացվել են մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարով: 27.10.2015թվականին ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ և նույն օրը նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 27.10.2015թվականի դատարանի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործից անջատվել է ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի մասը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15համարը և նույն օրը որոշում է կայացվել քրեական •ործի վարույթը կասեցնելու վերաբերյալ` մինչև Գ.Սաֆարովի հայտնաբերվելը: 27.10.2015թվականին թիվ 09121915քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունից, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15համարը և մակա•րվել է դատավոր Լ.Ավետիսյանին: 29.10.2015թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը /նախաքննական համարը 09121915/ ընդունվել է վարույթ դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից և նշանակվել է դատաքննության: ՀՀ Նախա•ահի 2016թվականի հունվարի 8-ի թիվ ՆՀ-3-Ա հրամանա•րով դադարեցվել է Ա. Խաչատրյանիª Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավորի լիազորությունները և 22.01.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական •ործը վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 27.01.2016թվականին ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանը նույն դատարանի նախա•ահ Ա.Դանիելյանին •րությամբ հայտնել է, որ 27.10.2015թվականին իրեն է մակա•րվել Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը, որը 29.10.2015թվականին ընդունվել է վարույթ: Խնդրել է իր վարույթում •տնվող Գեղամ Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը վերամակա•րել դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 01.02.2016թվականին թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15քրեական •ործը ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի նախա•ահի կողմից վերամակա•րվել է դատավոր Մ.Մելքոնյանին: 17.03.2016թվականին դատավոր Մ.Մելքոնյանի կողմից քրեական •ործերը մեկ վարույթում միացնելու մասին որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15 քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի` ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, և թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Գեղամ Էմիլի Բակլաչևիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանիª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, միացվել է մեկ վարույթում և •ործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14համարով: 2.Գործի փաստական հան•ամանքները. Նախաքննության ընթացքում Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 04.06.2014թվականին որպես մեղադրյալի հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, իսկ 18.07.2014թվականին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրի•որի Սաֆարովին և առհասարակ որևէ անձի երբևէ թմրանյութ չի իրացրել, չի տվել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել: Քանի որ •տնում է, որ թմրամոլությունը դա հիվանդություն է, իր բարոյականությունն իրեն թույլ չի տալիս երբևէ որևէ մեկի թմրանյութ վաճառել, որը կարող են հաստատել իրեն ճանաչող մարդիկ: Չի կարող բացատրել, թե ինչու է Գ.Սաֆարովը հայտնել, որ իրենից թմրանյութ է վերցրել, սակայն հնարավոր է նրան ուղղորդած լինեն այն մարդիկ, ովքեր ցանկացել են իրեն վատություն անել: Պահանջում է, որ առերես հարցաքննեն Սաֆարովի հետ, որի ընթացքում նա ցանկանում է պարզել, թե ինչի համար է նման կերպ զրպարտում իրեն և իրականությանը չհամապատասխանող բաներ ասում և բազմաթիվ այլ հարցերի պարզաբանման համար, որի արդյունքում կբացահայտվի, որ Սաֆարովը ստում է: Օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվում է այլևս ցուցմունք տալուց, խնդրում է իրեն այլևս հարցեր չտալ և կատարել օբյեկտիվ քննություն /հատոր 2 •.թ. 27, 165-166/: Նախաքննության ընթացքում Գեղամ Էմիլի Բակլաչևն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և 05.06.2014թվականին որպես կասկածյալի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ երբևէ որևէ մեկին թմրանյութ չի իրացրել: Իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին թմրանյութ իրացնելու կասկածանքով, որից ժամեր անց նույն կասկածանքով ձերբակալվել է, սակայն մինչ այժմ իր համար անհասականելի է, թե ինչի համար է կասկածվում նման հանցա•ործության կատարման մեջ, քանի որ ինչպես արդեն վերը նշել է, ոչ միայն թմրանյութ չի իրացրել, այլև երկար ժամանակ է թմրանյութ չի օ•տա•ործել: Ներկայումս օ•տվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվում է որևէ հարցի պատասխանել և որևէ ցուցմունք տալ /հատոր 2 •.թ. 30/: 06.06.2014թվականին որպես կասկածյալի լրացուցիչ Գեղամ Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին ճանաչում է շուրջ 15-20տարի, նրա եղբորª Ալեքսանդրի միջոցով, ում հետ միասին սովորել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի վարժարանում: Տեղյակ է, որ նրա իսկական ազ•անունը նախկինում եղել է Տեր-Սողոմոնով: Մինչև նրա հետ անձամբ ծանոթանալը նրա մասին լսել է Իտալիայում ժամանակավորապես ապրող մի հայ երիտասարդից, որի անունը Անդո է, իսկ ազ•անունը չի հիշում: Վերջինս իրեն բողոքել էր Սաֆարովից, որ նա Մոսկվայում վերջինիս հյուրասիրել է ՚հերոինՙ տեսակի թմրանյութ և դրա հետևանքով կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութից և դարձել է թմրամոլ: Սաֆարովի հետ անձամբ ծանոթացել է նրա եղբորª Ալեքսանդրի խնդրանքով, քանի որ նա ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով Մոսկվայից տեղափոխվել էր բնակության Երևան, որը տեղի է ունեցել շուրջ 10տարի առաջ, սակայն ստույ• տարեթիվ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում աշխատել է ՚Ռենկոՙ իտալական կազմակերպությունում, ՀՀ-ում Իտալիայի դեսպանատան առևտրային բաժնում որպես բաժնի պատասխանատու, ի պաշտոնե զբաղվել է նաև արտաքին ապրանքաշրջանառությամբ, բեռնափոխադրումներով և մաքսազերծումներով: 2013թվականի ամռան սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում երբ, Երևանի Հր.Քոչար փողոցում պատահաբար հանդիպել է Գրի•որիին, հանդիպման ժամանակ նա իրեն հարցեր է տվել, թե ինչպես կարելի է Եվրոպայի տարբեր երկրներից ՀՀ ներմուծել ավտոմեքենաներ, թե դրանց մաքսազերծումը, մաքսային զննումը ինչպես կարելի է իրականացնել: Նրան բացատրել է, որ ՀՀ հասած մեքենան ենթարկվում է մակերեսային արտաքին զննման, իսկ վճարումները մաքսազերծման համար իրականացվում են ըստ մաքսատան կողմից նշանակված մաքսային արժեքիª կախված մեքենայի արտադրման տարեթվից և մաշվածությունից: Որոշ ժամանակ անց չի հիշում, թե ինչ հան•ամանքներում և ում նախաձեռնությամբ կրկին հանդիպել է Գրի•որիին և այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ դրսից ստացել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և իրեն առաջարկել է ցանկության դեպքում դիմել իրեն: Նա իրեն չի պարզաբանել, թե այդ դեղահաբերը որտեղից է ձեռք բերել, իսկ ինքն էլ նրան այդ մասին չի հարցրել: Նշում է, որ Իտալիայում ուսման տարիներին սկսել է օ•տա•ործել տարբեր տեսակի թմրանյութերª ՚հերոին, մարիխուանաՙ և այլն, իսկ դրանից հետո ձեռք է բերել կախվածություն: Գրի•որին քաջատեղյակ լինելով իր այդ վիճակից, իրեն առաջարկել է այդ ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութը: Որոշ ժամանակ անց իրենց թաղամասում հանդիպել է Սեր•ոյին: Խոսակցության ընթացքում երկուսն էլ եղել են •ինովցած, հիշել է Գրի•որիի խոսքերը, որոնց մասին պատմել է Սեր•ոյին և միասին որոշել են •նալ Գրի•որիի մոտ և նրանից վերցնել մեկ հատ ՚Սուբոտեքսՙ: Այդ ամենը իր հիշելով տեղի է ունեցել հունիսի վերջ հուլիսի սկիզբ, կոնկրետ օրը չի հիշում: Զան•ահարել է Գրի•որիին իր հիշելով նրա /055/23-41-01հեռախոսահամարին, սակայն չի կարող ասել, թե ում հեռախոսահամարից է զան•ահարել: Խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ուզում է տեսնել նրան, հասկացնելով, թե ինչի համար: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Քոչարի փողոցի ՚Սթարՙ սուպերմարկետի մոտակայքում, որտեղ •նացել են Սեր•ոյի հետ միասին, որտեղ Սեր•ոն իջել է մի քիչ հեռու: Հանդիպելով Գրի•որիին նա իրենից վերցրել է 60.000ՀՀ դրամ, որի մի մասը նախորոք վերցրել էր Սեր•ոյից: Խոսակցության ընթացքում նրան հայտնել է, որ մոտակա օրերին պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա: Այդ պահին նա իրեն հարցրել է, թե հաբը միայնակ է օ•տա•ործելու, թե ոչ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ այն օ•տա•ործելու է ընկերոջ հետ, որը •տնվում է մոտակայքում: Դրանից հետո նա վերցրել է •ումարը և ասել, որ սպասի մի քանի րոպե, որպեսզի •նա բերի դեղահաբը, ինչպես նաև ասել է, որ մինչև իր •ալը կանչի նաև ընկերոջը, սակայն պայման է դրել, որ իրեն ընկերոջ մոտ պետք է ներկայացնի որպես Ալիկ: Նրա •նալուց հետո կանչել է Սեր•ոյին և մոտենալուց հետո վերջինս ասել է, որ 5-10րոպեից ՚բառիկըՙ կմոտենա և կտա դեղահաբը: Մի քիչ ուշացումով Գրի•որին մոտեցել է իրեն և այդ պահին առաջարկել է նրանց ծանոթանալ միմյանց հետ: Գրի•որին ներկայացել է որպես Ալիկ և առաջարկել է Սեր•ոյի հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, ինչը և տեղի է ունեցել: Նա տվել է դեղահաբը և ասել, որ եթե կրկին ուզեն կարող են զան•ահարել և վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Մոսկվա •նալու կապակցությամբ հանդիպել է ընկերոջըª Գա•իկին, միասին •նացել են ՚Պանդոկՙ հրաժեշտ տալու, •ինովցել են և միասին որոշել են ՚Սուբոտեքսՙ օ•տա•ործել: Քանի որ իմացել է, որ Գրի•որիի մոտ կա, զան•ել է նրան, հասկացրել է, թե ինչ է ուզում, նա հարցրել է, թե •ումարը մոտն է, ասել է, որ մոտն է և ասել է, որ միայնակ չէ: Նա ճշտել է արդյոք ինքը կրկին Սեր•ոյի հետ է, իսկ ինքն ասել է, որ նրա հետ չէ, սակայն ոչ պակաս վստահելի ընկերոջ հետ է, իսկ նա ասել է, որ կարող են միասին •նալ: Գնացել են նույն վայրը, հանդիպել են նրան, ծանոթացրել է, իսկ Գրի•որին կրկին ներկայացել է Ալիկ, վերցրել է 60.000դրամը, որի մի մասը իրենն է եղել, իսկ մյուս կեսը Գա•ոյինը: Նա դուրս է եկել մեքենայից, ապա մի քանի րոպե անց վերադառնալուց հետո տվել է դեղահաբը: Այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ մոտ 10-ին մեկնում է Մոսկվա, այսինքնª 2013թվականի հուլիսի 10-ին: Ներկայումս ստույ• չի հիշում, թե Գա•ոյի հետ երբ են փոխանակվել համարներով, ծանոթանալուց, թե վերջում, երբ ասել է, որ մեկնում է Մոսկվա: Դրանից հետոª 2013թվականի հուլիսի 10-ին մեկնել է Մոսկվա: Մոսկվայից Գո•ոյի հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել, որի ընթացքում իմացել է, որ նա բազմաթիվ ան•ամներ դիմել է Ալիկինª Գրի•որի Սաֆարովին: Բացի այդ Գա•ոն խոսակցություններից մեկի ժամանակ իրեն հայտնել է, որ Գրի•որին էժանացրել է հաբի •ինի, դարձնելով այն 50-55հազար դրամ: Նա իրեն հայտնել է նաև, որ Գրի•որին դեղահաբերը տալիս է տեղումª առանց ժամանակ ծախսելու: Որոշ ժամանակ անց, իր ընկերներից տեղեկացել է, որ Գրի•որին բռնվել է ոստիկանության կողմիցª ՚Սուբոտեքսՙ դեղահաբերով: Ավելի ուշ Գա•ոյին հանդիպել է Մոսկվայում և տեղեկացել է, որ Գրի•որին խեղաթյուրելով փաստերը, սուտ և իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իբր ինքն է սարքել նրան թմրամոլ և, որ ինքը թմրամիջոցները ձեռք է բերել իրենից և Սեր•ոյից: Սակայն, ինչպես արդեն վերը նշեց, ինքն ու Սեր•ոն են վերցրել նրանից դեղահաբերը: Դրանից հետո ՚սկայպովՙ կապնվել է Գրի•որիի հետ և ցանկացել է պարզաբանում պահանջել նրանիցª իրականությունը խեղելու և սուտ ներկայացնելու համար, սակայն նա իրեն հերթ չտալով, մեղանչելով ասել է, որ մեղավոր է և, որ բոլոր ցուցմունքները տվել է սուտ, իրենց զրպարտելով, որպեսզի ինքը մնա ազատության մեջ և ասել է նաև, որ ինքը ներկայումս ամեն ինչ անում է, որ այդ •ործը փակել տա: Դրանից հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան, մտածելով, որ ավելի լավ է լինի Հայաստանում և ամեն բան տեղում պարզի: Հայաստան •ալովª 2014թվականի ապրիլի 28-ին կամ 29-ին, փորձել է կապնվել Գրի•որիի հետ, սակայն դա իրեն չի հաջողվել, իսկ սույն թվականի հունիսի 4-ին, ոստիկաններն իրեն ձերբակալել են, ինչն իր համար մեծ անակնկալ է եղել, քանի որ արդեն մեկ ամսից ավելի ժամանակով եղել է Երևանի իր բնակարանում, սակայն ոստիկանությունից իրեն չեն կանչել: Եվս մեկ ան•ամ պնդում է, որ երբևէ, որևէ մեկին, որևէ տեսակի թմրանյութ չի իրացրել, ինչպես արդեն նշել է, ՚սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ ձեռք է բերել Գրի•որիից: Միջնորդել է, որ իրեն առերես հարցաքննեն Գ.Սաֆարովի հետ և հարցաքննություն իրականացնեն պոլի•րաֆիª ստի դետեկտորի միջոցով, որպեսզի պարզվի իրականությունը: Կարող է նշել միայն Գա•ոյի համարըª /093/57-70-70, նրանից այլ տվյալ չի կարող ասել: Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ոստիկանություն չի ներկայացել, քանի որ Գ.Սաֆարովն իրեն հայտնել է, որ ինքը կկար•ավորի այդ հարցերը, իսկ ինքն էլ փորձել է փնտրել նրան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել: Բացի այդ ամբողջ ժամանակաշրջանում •տնվել է Երևան քաղաքի իր բնակարանում, իսկ ոստիկանությունը իրեն երբեք չի անհան•ստացրել: Ներկայումս հիշեց, որ Սաֆարովը խոսակցության ժամանակ իրեն հայտնել է, որ ՚սուբոտեքսՙ տեսակի դեղահաբը իրեն Իսպանիայից ուղարկել է իր բարեկամըª ոմն Գևորի միջոցով, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ ճանապարհով: Իր հիշելով 2013թվականի ընթացքում օ•տա•ործել է /099/17-32-27հեռախոսահամարը,իսկ այժմ օ•տա•ործում է /091/10-70-93հեռախոսահամարը /հատոր 2 •.թ. 43-46/: Գեղամ Բակլաչևը 06.06.2014թվականին և 30.07.2014թվականին որպես մեղադրյալի հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հայտնել է, որ իրեն պարզաբանվել է առաջադրված մեղադրանքի էությունը, պարզաբանվել են իր իրավունքները և ստացել է այդ մասին •րավոր ծանուցում: Ներկայումս իր պաշտպանի բացակայությամբ հայտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ մեղադրանքը ամբողջովին անհիմն է և չի բխում •ործի նյութերից: Իր վրա ցուցմունք է տվել մեկ վկա, ինչն էլ դրվել է մեղադրանքի հիմքում, սակայն հետա•այում առերեսման ժամանակ այդ անձը հրաժարվել է իր ցուցմունքներից և պնդել է, որ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել ու այդ պայմաններում •ործը կարճելու փոխարեն մեղադրանքում ավելացրել են անհասկանալի և իրականությանը չհամապատասխանող դրվա•ներ: Հրաժարվում այլևս որևէ ցուցմունք տալ և որևէ հարցի պատասխանել /հատոր 2 •.թ. 63, 208/: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Գեղամ Բակլաչևը որպես մեղադրյալի 27.08.2015թվականին հրաժարվել է ցուցմունք տալուց և հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, իսկ 08.09.2015թվականին, 01.10.2015թվականին, 13.11.2015թվականին որպես մեղադրյալի լրացուցիչ հայտնել է, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչում, այն ՚սարքվել էՙ կոնկրետ մարդկանց կողմից, իրականում իր մոտ որևէ բան չի եղել, իրեն որևէ մեկը որևէ բան չի փոխանցել: 29.07.2015թվականի դատական նիստը հետաձ•վելուց հետո հենց դատարանի դահլիճում ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել իրեն և իջեցրել են խուց: Նշում է, որ այս մեկ տարվա ընթացքում դա առաջին դեպքն է եղել, որ դահլիճում իրեն ձեռնաշղթա են հա•ցրել: Իջեցնելով խուց, որտեղ արդեն •տնվել են Ս.Ավետիսյանը և մեկ այլ կալանավոր, որի տվյալները այս պահին չի հիշում, ոտքը ներս մտցնելով խուց և դեռևս չառաջացած, իրեն կրկին հետ են կանչել և տարել կողքի խուց, այնուհետև 1-2րոպե անց կրկին բերել են նույն խուց, որտեղ •տնվել են Սեր•եյը և նույն կալանավորը, որից մի քանի րոպե անց կրկին իրեն կանչել են ուղեկցող ոստիկանները, տարել են իրենց աշխատասենյակ և մատնացույց անելով սեղանին ֆոլ•այի վրա դրված դեղահաբը, հարցրել են, թե դա ինչ է, որից ինքը զարմացել է և պատասխանել է, որտեղից պետք է իմանա թե դա ինչ է և դա ինչ կապ ունի իր հետ: Ասել են, որ տեսանկարահանումները կհանեն և եթե իրոք կապ չունի, ապա որևէ խնդիր չի ունենա: Ինքը հան•ստացել է, քանի որ վստահ է եղել, որ որևէ կապ չունի դրա հետ և ասել է, որ ավելի լավ որ կան տեսա•րություններ: Մի քանի րոպե անց նույն սենյակ են եկել երեք հո•ի, որոնք դատական նիստերի ընթացքում նստած են եղել նիստերի դահլիճի աջ կողմում դասավորված նստարաններին: Ներկայացել են որպես Քանաքեռ-Զեյթուն ոստիկանության բաժնի աշխատակիցներ, հայտնել են, որ դա ՚սուբոտեքսՙ է, լավ կլինի անաղմուկ իր վրա վերցնի, որ դա իր մոտ է եղել, հակառակ դեպքում սպառնացել են, որ ընտանիքի անդամների, բարեկամների և ընկերների համար խնդիրներ կսարքեն: Ինքը հայտնել է, որ որևէ կապ չունի դրա հետ և ասել է, որ ձայնա•րությունները նայեն և համոզվեն դրանում: Բացի այդ խցում, որտեղ ասել են, որ հայտնաբերել են այդ դեղերը, •տնվել են ևս երկու կալանավոր և նշում է, որ դա առաջին խուցն է: Այդպիսով չի համաձայնել նրանց առաջարկի հետ և չէր էլ կարող համաձայնել, քանի որ որևէ կապ չի ունեցել այդ դեղի հետ: Դրանից հետո վերադարձրել են նույն խուց, իսկ հետո տեղավորել են ՔԿՀ և որևէ այլ տեղեկություն չունի: Երբևէ որևէ մեկից թմրամիջոց ձեռք չի բերել և չի պահել, որևէ առնչություն չունի առաջադրված մեղադրանքի հետ: Նիստի ավարտից անմիջապես հետո ձեռնաշթղաները հա•ցրել են իրեն, իր հիշելով փաստաբանները մոտեցել են դատավորին նիստի օրվա հետ կապված ճշտումներ անելու և, քանի որ այդ օրը նիստին չէր եկել իր ընկերուհի Տ.Թումանյանը, իրեն այլևս հետաքրքիր չի եղել որևէ մեկին սպասել կամ տեսնել: Ինչ վերաբերվում է ֆիզիկական շփմանը, ապա քաղաքացիներից որևէ մեկի հետ չի շփվել, իր կողքին են եղել ուղեկցողները, կար•ադրիչները, ապա իրեն է մոտեցել դատախազը, ցանակացել է ինչ-որ բան ասել, սակայն ինքը չի լսել, թե ինչ, որից հետո իրեն իջեցրել են ներքև: Ինչ վերեբերվում է Ս.Ավետիսյանին որևէ մեկի մոտենալուն, ապա կարող է ասել, որ նրան նույնպես մարդ չի մոտեցել, կարող է ասել, որ նրան դահլիճից ավելի շուտ են դուրս հանել: Դահլիճում իր հարազատներից ներկա է եղել եղբայրը, ով նստած է եղել ձախ մուտքի հետևի մասում, նրա մոտ նստած է եղել ընկերուհու հայրըª Հակոբ Թումանյանը և նրա ընկերը, որի անունը չ•իտի: Նրանից ավելի առաջ նստած են եղել երեք աղջիկներ, որոնք իր իմանալով իր պաշտպան Գ.Հակոբյանի պրակտիկանտներն են եղել, որոնք նստած են եղել ար•ելապատնեշից հետոª 2-րդ կամ 3-րդ շարքի նստարանին, որքան հիշում է նրանց մոտ կամ հաջորդ նստարանին նստած է եղել Սեր•եյի կինը, իսկ աջ շարքի նստարաններին նստած էին վերը նշված երեք ոստիկանները, որոնց ոստիկան լինելու մասին իմացել է հետա•այում: Նրանցից առաջ նստած են եղել մի քանի հո•ի, որոնց չի ճանաչել և այդ պատճառով ուշադրություն չի դարձրել: Իր հիշելով այլ անձինք ներկա չեն եղել: Հիշում է, որ եղբայրը կան•նած է եղել իր նստած նստարանի դիմաց և, քանի որ բավականին հեռու է եղել, •րեթե դահլիճի վերջում, նրան ձեռքի շարժումով հաջող է արել, որից հետո իրեն հեռացրել են նիստերի դահլիճից: Ար•ելապատնեշին որևէ մեկին մոտենալիս չի տեսել և իր հետ որևէ մեկը չի ցանկացել շփվել, քանի որ դահլիճում ներկա որևէ ընկեր և ծանոթ չի ունեցել, իսկ եղբորը ինչպես արդեն նշեց ձեռքի շարժումով հաջող էր արել: Իրեն որևէ մեկը բան չի փոխանցել, չէին էլ կարող փոխանցել, քանի որ շփումը ար•ելված է և անհնար է դա կատարել: Դահլիճում իրեն ձեռքով որևէ մեկը չի բարևել, աջ շարքում իրեն ծանոթ մարդ նստած չի եղել: Ինչ վերաբերվում է այն ցուցմունքիս, որ անձինք նշել են, թե իբր իր •րպանից ինչ-որ բան է հանել •ցել, ապա կարող է ասել, որ դա բացարձակ սուտ է, նման բան չի եղել և եթե ինքը նման բան •ցեր իր •րպանից, ապա այն կ•ցեր զու•արանի անցքի մեջ և ոչ, թե լվացարանի մեջ: Նշում է, որ այդ խցում նույնիսկ լվացարանի մոտ չի •նացել, իրեն զննել են, իր մոտից որևէ բան չի հայտնաբերվել և միայն որոշ ժամանակ անց պահելով իրենց սենյակում, ցույց են տվել ֆոլ•այի մեջ փաթաթված դեղահաբ և այնտեղ եկած ոստիկանների հետ առաջարկել են ընդունել, որ այն իրենն է, սակայն ինչպես այն ժամանակ, այնպես էլ ներկայումս պնդում է, որ իր մոտ որևէ դեղահաբ չի եղել, որևէ կապ կամ տեղեկություն ան•ամ չունի, թե դա ումն է և ինչպես է հայտնվել: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ եղելությունը, ավելացնելու բան չունի: Եղբորը ձեռքի շարժումով հեռվից է ողջունել, նա իրեն չի մոտեցել /հատոր 10, •.թ. 97, 130-133, 203, 220/: Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Սեր•եյ Ավետիսյանինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով: Գործով տուժող Տի•րան Ֆրունզի Պողոսյանի նախաքննության ընթացքում տված նույնաբովանդակ ցուցմունքներով այն մասին, որ ոստիկանության համակար•ում ծառայում է 2009թվականից, իսկ որպես ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀՎ օ/լ ծառայում է 2013թվականի մարտ ամսից: 2014թվականի հունվարի 18-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական •ործի շրջանակներում, օպերատիվ հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Գրի•որի Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի մեքենայով •տնվում է Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում: Անմիջապես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանի և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ մի քանի աշխատակիցների հետ, որոնց մնացած տվյալները չի հիշում, •նացել են վերը նշված վայրª Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Հասնելով ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, դիմացի մայթին վերը նշված մեքենայով կան•նած նկատել է Ս.Ավետիսյանին, ում մեքենան ուղղված է եղել դեպի Կիևյան փողոց: Ուշադրություն չ•րավելու համար ինքն ու Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներից մեկը, նկատելով, որ ինչ-որ երիտասարդ նստել է նրա մեքենան, մոտեցել են մեքենայինª ինքը վարորդի կողմից, իսկ մյուս աշխատակիցը առջևի աջ դռան մոտից: Մոտենալով մեքենային և համոզվելով, որ ղեկին Սեր•եյն է, հանել է վկայականը, բացել և մոտեցրել է ապակուն ու ներկայացել որպես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակից: Նույն պահին Սեր•եյը ներսից փակել է մեքենայի դռան փականները, ՚խոդիՙ •ցել շարժիչը և բացականչելով ՚միլիցեքը, թռանքՙ, մեքենան կտրուկ դեպի ձախ է վարել, սակայն ինքը մեքենայի տակ չընկնելու նպատակով կախվել է մեքենայի ձախակողմյան հատվածից, բռնվելով տանիքի ՚սպոլեթներիցՙª վահանակներից, իսկ Սեր•եյը շարունակել է վարել մեքենան դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ: Ինքը մի ձեռքով թակել է վարորդի դռան ապակին և պահանջել է կան•նեցնել մեքենան և ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, սակայն թեքվելով Օրբելի փողոց, Սեր•եյը մեքենան ընդհուպ մոտեցրել է հանդիպակաց ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենային, իրեն երկու մեքենաների միջնամասում սեղմելու նպատակով, սակայն ինքը անմիջապես բարձրացել է մեքենայի տանիքի վրա և պառկելª մի ձեռքով բռնելով ՚սպոլեթիցՙ, իսկ ձախ ձեռքով հարվածել է վարորդի դռան ապակուն, ինչից այն կոտրվել է, որպեսզի կարողանա ստիպի Սեր•եյին կան•նեցնել մեքենան, սակայն վերջինս սկսել է կտրուկ աջ և ձախ մանևրել, ինչից ձախ կողմի սպոլեթը պոկվել է, իսկ ինքը մեքենայի տանիքից ընկել է ասֆալտի վրա և ստացել մարմնական վնասվածքներª •լխի և ձախ ոտքի շրջանում, ինչպես նաև այլ քերծվածքներ այլ հատվածներում: Այնուհետև զան•ահարել է Վաղինակին և հայտնել իր տեղը, որից հետո վերադարձել են բաժին: Կատարվածի մասին զեկուցել է վերադասին, ապա դիմել է ՚Արմենիաՙ ԲԿª բուժօ•նության, որտեղ ստացել է առաջին բուժօ•նություն և դուրս է •րվել: Նշում է, երբ ինքը վայր է ընկել, տեսել է, որ Սեր•եյը Օրբելի փողոցից թեքվել է դեպի աջª սեփական տների ուղղությամբ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը իր ներկայանալուց հետո մեքենան կտրուկ վարել է դեպի ձախª այսինքն իր ուղղությամբ և իր կողմից մեքենայից չկախվելու դեպքում ինքը կարող էր վրաերթի ենթարկվել մեքենայի ձախակողմյան միջնամասով, ուստի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետին ուղղված զեկուցա•րում նշել է, որ ցանկացել է իրեն վրաերթի ենթարկել: Ոստիկանության մյուս աշխատակիցները, երբ ինքն ու վարչության աշխատակիցը մոտեցել են մեքենային, •տնվել են սուպերմարկետի մոտ, իսկ դեպքից հետո չի կարող ասել, թե նրանք որտեղ են •տնվել: Ս.Ավետիսյանի մեքենային մոտենալուց և ներկայանալուց հետո պահանջել է, որ նա դուրս •ա մեքենայից, սակայն նա չի ենթարկվել և հետո տեղի է ունեցել այն ամենը ինչն արդեն վերը նկարա•րեց: Իրեն հայտնի չի եղել, թե ով է նստած եղել Ս.Ավետիսյանի կողքին և նրանք որևէ •ործողություն չեն կատարել: Այդ անձին տեսնելու դեպքում կճանաչի: Մինչ իր և Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օ/լ Հայկի կողմից Ս.Ավետիսյանի ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենային մոտենալը, այն կայանված է եղել Կիևյան փողոցի ձախակողմյան հատվածումª դեպի կամուրջի ուղղությամբ, ՚Սասՙ սուպերմարկետի անմիջապես դիմացի մայթում, ճանապարհի երթևեկելի մասից մոտ 3մետր հեռավորության վրա դեպի շենքեր, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ: Մեքենայի դիմացը եղել է ամբողջությամբ ազատ և որևէ խոչընդոտ չի եղել, իր մոտենալուց հետո նա կարող էր մեքենան վարել միան•ամից դեպի ճանապարհ, մեքենան առանց որևէ կողմ մանևրելու, սակայն վերջինս իր կողմից ներկայանալուց և մեքենայից դուրս •ալու պահանջ ներկայացնելուց հետո, անմիջապես կենտրոնական փականով փակել է դռները, ՚խոդիՙ •ցել մեքենան և վարել այն դեպի ձախ, որտեղ կան•նած է եղել ինքը, ինչից հետո ինքը կան•նել է մեքենայի ՚պադմոշկայինՙª կան•նակին, որպեսզի չենթարկվեր վրաերթի /հատոր 1 •.թ. 80-82, 171-172, 189/: Գործով վկա Վաղինակ Հովհաննեսի Հայրապետյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թվականից ծառայում է ՀՀ Ոստիկանությունում, իսկ ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2009թվականից: ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ–ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014թվականի հունվարի 17-ին ժամը 19:00-ին ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28շենքի բակից թմրանյութ օ•տա•ործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվլաներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում •տնվող ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի շրջակայքում։ Ստացված օպերատիվ տվլաներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ աշխատակիցների և ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ o/լ Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայրª ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի դիմացի հատվածում ճամփեզրից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված նկատել են վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենան վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս 1երիտասարդ: Ինքն ավտոմեքենան կայանել է ՚ՍԱՍՙ սուպերմարկետի դիմացի հատվածում, իսկ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ ավա• օ/լ Հ. Ալիխանյանն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանը անմիջապես մոտեցել են մեքենային: Որպեսզի կարողանան աննկատ մոտենալ ավտոմեքենային և բերման ենթարկեն Ս.Ավետիսյանին, նրանց մոտեցել են միայն Տ. Պողոսյանն ու Հ. Ալիխանյանը: Հ. Ալիխանյանը մոտեցել է մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ. Պողոսյանը ձախ կողմից: Նկատել է, որ երկուսով •րպաններից հանել են ծառայողական վկայականներն ու մոտեցրել ավտոմեքենայի լուսամուտներին, քանի որ դռնակն ու լուսամուտները եղել են փակ: Այնուհետև նկատել է, որ տղաներն ինչ-որ զրույցի մեջ են մտել մեքենայի մեջ նստած անձանց հետ: Վայրկյաններ անց Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ՚խոդիՙ է •ցել շարժիչը և վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կան•նել է մեքենայի կան•նակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակից: Երբ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, իսկ Տ. Պողոսյանը կան•նած է մնացել մեքենայի կան•նակին, ինքը կան•նած է եղել մեքենայի դիմացն ուղղված դեպի Կիևյան կամրջի ուղղությամբ, անմիջապես •ործի է •ցել մեքենան և շրջադարձ կատարելով սկսել հետապնդել Ս.Ավետիսյանի կողմից վարած մեքենային: Քանի որ ցերեկային ժամ էր և երթևեկությունը ծանրաբեռնված էր, մինչև իր կողմից շրջադարձ կատարելը, Ս.Ավետիսյանը հասցրել էր արդեն իրենից հեռանալ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանի կողմից մեքենան վարելուց հետո նրա հետևից վազել է Հ.Ալիխանյանը, ինքը շրջադարձ կատարելով մոտեցել է նրան և իրենք շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զան•ահարել է Տ.Պողոսյանը և տեղեկացրել, որ •տնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո •նացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս •լուխն արյունոտված է: Տ.Պողոսյանը պատմել է, որ ընթացքի ժամանակ, իրեն մեքենայի վրայից •ցելու նպատակով Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիքին, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կան•նեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկել, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է •ետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ դեպքի մասին զեկուցել են բաժնի ղեկավարությանը, ապա Տ.Պողոսյանը դիմել է ՚Արմենիաՙ ՀԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և •տնվել է իրենց օպերատիվ տեսադաշտում և նրան ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում տեսել են, որ մեքենայի ղեկին Սեր•եյ Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և վերջինս վրաերթի չենթարկվելու պատճառով կան•նել է մեքենայի կան•նակին, տվյալ պահին մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան •տնվել է ճանապարհից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրա, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ և հնարավորություն է ունեցել ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս •ալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կան•ներ կան•նակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր /հատոր 1 •.թ. 176-177/: Գործով վկա Հայկ Արշալույսի Ալիխանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թվականից աշխատում է ՀՀ Ոստիկանությունում, իսկ ներկայիսª ՀՀ ՈստիկանությանԱրաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավա• օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2013թվականի հունվար ամսից: ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014թ. հունվարի 17-ին ժամը 19:00-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28շենքի բակից թմրանյութ օ•տա•ործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սեր•եյ Ավետիսյանը, ով ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով •տնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում: Ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներ Վ.Հայրապետյանի և Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայր: Անմիջապես ՚Սասՙ սուպերմարկետի դրմացի հատվածում, ճամփեզրից մոտ 3մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված է եղել վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենանª վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս 1երիտասարդ: Ինքն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանը անմիջապես մոտեցել են մեքենային, ինքը մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ.Պողոսյանը ձախ կողմից: Երկուսով, •րեթե միաժամանակ հանել են իրենց վկայականները, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ Տ.Պողոսյանը նաև որպես Արաբկիրի ՈԲ աշխատակից, պահանջել են բացել մեքենայի դռները և իջնել: Նույն պահին Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ներսից փակել է դռները կենտրոնական փականով, ՚խոդիՙ է •ցել շարժիչը և մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, այսինքն վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կան•նել է մեքենայի կան•նակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակիցª միաժամանակ բարձրաձայն պահանջելով կան•նեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չենթարկվելով օրինական պահանջներին վարել է մեքենան ու հեռացել, իսկ Տ.Պողոսյանը մնացել է մեքենայի վրա: Ինքը անմիջապես վազել է մեքենայի հետևից բղավելով, որ կան• առնի, սակայն Ս. Ավետիսյանը կան• չի առել: Այդ ժամանակ ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ մյուս օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանը և իրենք մեքենայով շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զան•ահարել են Տ. Պողոսյանին և տեղեկացել, որ նա •տնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո •նացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս հա•ուստները փոշոտված են, իսկ •լուխը արյունոտված: Տ. Պողոսյանը պատմել է, որ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող ՚Գազելՙ մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիք, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կան•նեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկել, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է •ետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ վերջինս դեպքի մասին զեկուցել է բաժնի ղեկավարությանը, ապա դիմել է ՚Արմենիաՙ ՀԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և •տնվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների օպերատիվ տեսադաշտում և վերջիններս Սեր•եյ Ավետիսյանին ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում նրանք հայտնել են, որ մեքենայի ղեկին Սեր•եյ Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան •տնվել է ճանապարհից մոտ 3-4մետր հեռավորության վրաª դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ և հնարավորություն ուներ ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս •ալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կան•ներ կան•նակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր: Իրենց մոտենալու ժամանակ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակից Վ.Հայրապետյանը կան•նած է եղել դեպի կամրջի ուղղությամբ Կիևյան փողոցի աջակողմյան հատվածում, սակայն, թե որտեղ է եղել դեպքի կատարման ժամանակ և ականատես եղել է արդյոք, թե ոչ, չի կարող ասել, քանի որ Ս.Ավետիսյանի կողմից մեքենան վարելուց հետո ինքը վազել է մեքենայի հետևից մոտ 200մետր, սակայն չկարողանալով հասնել կան• է առել, որից հետո է միայն Վ.Հայրապետյանը մոտեցել իրեն /հատոր 1 •.թ. 174-175/: Գործով վկա Մարիաննա Ռուբենի Հարությունյանի նախաքննության ընթացքում 18.01.2014 թվականին տված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սեր•եյ Ավետիսյանի կինըª 1999թվականից: 2004թվականին ամուսինը դատապարտվել է ազատազրկման ավազակային հարձակում կատարելու համարª 8տարի ժամակետով: 2010թվականին Սեր•եյը պատժից վաղաժամկետ ազատվել է: Դեռևս նրա պատժի կրման ընթացքում տեղեկացել է, որ նա թմրանյութ է օ•տա•ործում: Պատժից ազատվելուց հետո, ամուսնու վարքա•ծում նրա բնավորությանը ոչ բնորոշ •ծեր է նկատել և հասկացել է, որ նա շարունակում է թմրանյութ օ•տա•ործել, թեև երբեք իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել: Սկսել է պայքարել դրա դեմ, հաճախակի զրույցներ է ունեցել նրա հետ, հաճախ խնդրել է տանը մնալ, դրսից կտրվել և զբաղվել օ•տակար այլ բանովª շեղվելու համար: Արդեն 2011թվականի սկզբներին Սեր•եյը դադարել է թմրանյութ օ•տա•ործել և դարձել է նախկինի պես ուշադիր և հո•ատար: Վստահ է, որ դադարել էր, քանի որ ինքը Հոլանդիայից իր հետ բերել էր համապատասխան տեստեր, ուստի հաճախ ստու•ել է և համոզվել, որ չի օ•տա•ործում: 2012թվականի ամռանը Սեր•եյը աշխատելու նպատակով մեկնել է ՌԴ և վերադարձել է 2013թվականի •արնանը: Քանի որ արդեն վստահ է եղել, որ նա թմրանյութ չի օ•տա•ործում ու նա նույնպես հավաստել է դա, իսկ ինքն էլ որևէ տարօրինակություն չի նկատել, այդ պատճառով չի ստու•ել նրա կողմից թմրանյութ օ•տա•ործելու փաստը տեստերով: Ոստիկանություն ներկայանալուց հետո տեղեկացել է, որ ամուսինը փնտրվում է թմրանյութերի ապօրինի շրջանառության համար: Այդ կապակցությամբ կարող է միայն հայտնել, որ տեղեկություն չունի նրա կողմից թմրանյութ ձեռք բերելու կամ վաճառելու մասին: Սեր•եյը երբևէ իր ներկայությամբ այդ թեմաներով չի խոսել, իր հետ եղած ժամանակահատվածում իր համար կասկածելի հեռախոսազան•եր չեն կատարվել, քանի որ ինքը աշխատում է և առավոտից մինչ երեկո •տնվում է աշխատանքի վայրում, ուստի չի կարող ասել, թե նա ինչով է այդ ժամանակահատվածում լինում զբաղված, իրեն ասել է, որ •տնվում է տանը: Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ հստակ իմացել է, որ նա թմրանյութ է օ•տա•ործում, տեղյակ չի եղել, թե ինչ տեսակի է, որտեղից է ձեռք բերում, որտեղ և ինչ եղանակով է այն օ•տա•ործում: Կրկին նշում է , որ մինչ ՌԴ մեկնելը նա դադարել էր թմրանյութ օ•տա•ործել: Ներկայումս Սեր•եյը ժամանակ առ ժամանակ վարում է իր անվամբ •րանցված, սակայն մորեղբորը պատկանող ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենան: Այսօր մորեղբոր մեքենան Սեր•եյը վերցրել էր, որպեսզի Կոմիտաս պողոտայում •տնվող իր ծանոթի արտադրամասից ցախ բերեր տուն: Տանից դուրս է եկել ժամը 15.00-ի սահմաններում և այնուհետև ժամը 15.30-ի սահմաններում ցախը բերել և դատարկել է տանը, ապա կրկին դուրս է եկել 16.40-ի սահմաններում: Մայրիկի տան 26-46-25հեռախոսահամարից զան•ահարել է Սեր•եյի /091/00-69-97համարին, սակայն նա անհասանելի է եղել: Երբ հրավիրվել է ոստիկանություն, տեղեկացել է, որ Սեր•եյին ցանկացել են բերման ենթարկել, սակայն նա դիմադրություն է ցույց տվել և դիմել է փախուստի: Որևէ այլ տեղեկություն Սեր•եյի մասին և սույն •ործի մասին իրեն հայտնի չէ: Արդեն մի քանի ամիս է Սեր•եյը օ•տա•ործում է /091/00-69-97հեռախոսահամարը, որը •րանցված է իր անվամբ: Մինչ այդ նրա կողմից օ•տա•ործված համարը չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ այն եղել է բիլայնի քարտ և կրկին •րանցված է եղել իր անունով /հատոր 1 •.թ. 45-47/: Գործով վկա Երվանդ Մարտիրոսի Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում 19.01.2014թվականին տված ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն է պատկանում ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենանª 2008թվականի սեպտեմբեր ամսից: Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամների հետ •տնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից իր թույլտվությամբ երբեմն օ•տվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուարդը և նրա ամուսին Սեր•եյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ •տնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի ար•ելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սեր•եյը: Վերջին ան•ամ ՌԴ է մեկնել 2013թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, •իշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սեր•եյը զան•ահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի •տնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ •նացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում •տնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սեր•եյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: Ինչ վերաբերվում է սույն քրեական •ործին, ապա այդ կապակցությամբ իրեն որևէ բան հայտնի չէ, տեղյակ չէ Սեր•եյը թմրանյութ օ•տա•ործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքա•ծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին ան•ամ Սեր•եյը իր մեքենան վերցրել է 18.01.2014թվականինª ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար, որից հետո տեղի է ունեցել այն ինչ նշել է վերը: Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել /հատոր 1 •.թ. 56-57/: * Զննություն կատարելու մասին 19.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ կոտրված է ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախակողմյա եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը /հատոր 1 •.թ. 58-63/: * ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված նյութերը ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 2 •.թ. 197-198/: * Դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 05.02.2014թվականի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 13.01.2014թվականի դրությամբ •նահատվում է 65.000ՀՀ դրամ /հատոր 1 •.թ. 127-129/: * Դատաբժշկական փորձաքննության 03.02.2014թվականի թիվ 177եզրակացությամբ այն մասին, որ Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները •լխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի /ներկայումս սպիներ/, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են կտրված վերքըª սուր, կտրող, մնացածըª կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարա•րված հան•ամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով /հատոր 1 •.թ. 118-119/: Նախաքննության մարմինը մեղադրյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Բակլաչևինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով: Գործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում 18.01.2014 թվականին որպես կասկածյալի, 22.01.2014թվականին որպես մեղադրյալի տված ցուցմունքներով այն մասին, որ Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ և իրենց ծանոթացման հան•ամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմա•ծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի հարևան մասում •տնվող շենքում, որի հասցեն չ•իտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն •տնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական ան•ամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում •տնվող ՚Մարկոպոլոՙ սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են ՚շեն•են վիզաներիՙ •րանցման կար•ից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զան•ել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են ՚Լադաՙ ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի ՚Տոյոտա Քեմրիՙ մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ ՚շեն•են վիզաՙ: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքը այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զան•ել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զ•ում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներ•ործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զան•ել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ ՚կայֆՙ տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտան•ավոր չէ այն, իսկ Գեղամը ասել է, որ այն վտան•ավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ •ույնի կտոր: Այդ ան•ամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրը այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զ•ալ, զան•ահարել է Գեղամինª /055/23-41-01 թե /077/27-97-86հեռախոսահամարից Գեղամի /099/17-32-27հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո իր հիշելով մինչև 2013թվականի դեկտեմբերի 20-ը ինքը շուրջ 8ան•ամ 30000ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ •նել է նույն դեղահաբի 1/2մասը, իսկ երկու ան•ամ էլ •նել է 1ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օ•ոստոս ամիսներին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սեր•ո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր •նալուց հետո Սեր•ոյից ձեռք բերի դեղահաբը: Նշում է, որ իրեն դեղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամը իրեն ասել է, որ դեղահաբը հանդիսանում է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օ•տա•ործել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և մի քանի ան•ամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օ•տա•ործել: Իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ից մինչև 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում Սեր•ոյից 1, 2, կամ 3օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60հազար կամ 55հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սեր•ոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40ան•ամ, սակայն, թե որքան ան•ամ է վերցրել կես և որքան ան•ամ ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օ•տա•ործման նպատակով: Երբևէ, որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սեր•ոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զան•ել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ կետո զան•ել և տվել են այն: Սեր•ոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբեկյան փողոցներում: Նրա ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սեր•ոյի մեքենան ՚բեժՙ •ույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սեր•ոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չ•իտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը •իտի, քանի որ մի քանի ան•ամ նրանց տուն են •նացել և միասին ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Այդ ան•ամները Սեր•ոն ինքն է ներարկել իրեն: Նշում է, որ Սեր•ոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սեր•ոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օ•տա•ործել թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Սեր•ոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 16.01.2014թվականին: Ինքը ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր /055/23-41-01 համարով զան•ել է Սեր•ոյի /091/00-69-97հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2հատ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օ•տա•ործել է, մյուսը հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի •րպանում, հետա•այում օ•տա•ործելու նպատակով: 2014թվականի հունվարի 17-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: Հայտնում է, որ Սեր•ոն մոտ 38-40տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մու• •ույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմա•ծերը այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սեր•ոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զան•երի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը /հատոր 1 •.թ. 32-36, 91-92/: 17.03.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովի որպես մեղադրյալի լրացուցիչ տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական •ործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013թվականի ամռանը մոտ 4ան•ամ իրեն հյուրասիրել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ դրանից հետո մինչ նրա կողմից ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10ան•ամ •նել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սեր•ոյի հետ: Այն, որ իր ցումունքում նախկինում նշել է, որ 2013թվականի օ•ոստոս ամսին է Գեղամից թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևը ՀՀ սահմանը հատել է 10.07.2013թվականին, դա պայմանավորված է նրանով, որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է ամիսները շփոթած լինի: Իրեն ներկայացված ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայի զննության արձանա•րությանը կից և դատաապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածները ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սեր•ոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված ՚Ջիպՙ մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը: Տան պայմաններում համակար•չով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար ՚սայտերՙ է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակար•չային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է •ումարներ, տվյալ •ումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: Նշում է, որ նաև մոտավոր է նշել, որ մոտ 10ան•ամ Գեղամից և մոտ 40ան•ամ էլ Սեր•ոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե քանի ան•ամ: Սեր•ոյին մշտապես զան•ել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չի եղել, որ Սեր•ոն իրեն տվել է թմրանյութ, հաճախ եղել են դեպքեր, որ զան•ել է Սեր•ոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե ոչ, որից հետո էլ զան•ել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած, որ զան•երի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զան•երի ժամանակª ոչ: Իր սկզբնական ցուցմունքներում չի հիշել այն հան•ամանքը, որ իր հիշելով Սեր•ոն 2013թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզան•ի և եթե իրեն անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրի Կիևյան փողոցում ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրի: 16.01.2014թվականին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է •ումարը և խնդրել իր համար 2հատ թմրանյութի դեղահաբ բերի: Նա ասել է, որ մոտ մեկ ժամից նույն վայրը •նա: Ինքը •նացել է, կրկին հանդիպել է նրան, նա եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել, այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել է, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել /հատոր 1 •.թ. 198-200/: 09.07.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում որպես վկայի տված ցուցմունքով այն մասին, որ Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15 տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: /093/57-70-70հեռախոսահամարը իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամը իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զան•ահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե ՚փակել չտա այս •ործըՙ իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերըª ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սեր•ոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում •տնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահան•ստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի /հատոր 2 127-129/: * Անձին բերման ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը /հատոր 1 •.թ. 3/: * Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով /հատոր 1 •.թ. 4/: * Դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությամբ այն մասին,որ փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Ծանոթությունª հետազոտությամբ ծախսվել է դեղահատի 0.17•րամ /հատոր 1 •.թ. 12-14/: * Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 18.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013թվականի օ•ոստոսի վերջից 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս շուրջ 40ան•ամ ձեռք է բերել ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութի հաբ /հատոր 1 •.թ. 38/: * Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.02.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին և հայտարարել, որ Բակլաչևը շուրջ 4ան•ամ հյուրասիրել է, դրանից հետո շուրջ 10ան•ամ •ումարի դիմաց վաճառել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ /հատոր 1 •.թ. 147-148/: * Դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ /հատոր 1 •.թ. 134-135/: * Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ. 103-104/: * Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությամբ այն մասին, որ մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ.105-106/: *Մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներով/հատոր 1 •.թ.227-243/: *Մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությամբ /հատոր 2 •.թ. 188-189/: Նախաքննության մարմինը մեղադրյալ Գեղամ Բակլաչևինª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է համարել հետևյալ ապացույցներով: Գործով վկա Գա•իկ Գարե•ինի Մաթևոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատւմ է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 1-ին վաշտի 1-ին դասակի 3-րդ ջոկի հրամանատար: 2015թվականի հուլիսի 29-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սկսվել է իրենց աշխատանքը: Ժամը 11.00-ի սահմաններում իր •լխավորությամբ պահակախումբը, որի կազմում այդ օրը ընդ•րկված են եղել Արթուր Իլոյանը, Էդ•ար Գասպարյանը, Սամսոն Բադալյանը, 064 II 02 հ/հ ՚Ուազՙ մակնիշի մեքենայով եղել են ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի մոտ, որպեսզի այնտեղից Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխեն Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին: Իրենք ՔԿՀ-ում մինչև տեղափոխելը խուզարկության սենյակում պարտադիր խուզարկում են յուրաքանչյուր կալանավորի: Այդ օրը առանձին-առանձին խուզարկել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դրանից հետո նրանց երկուսին ժամը 12.00-ի սահմաններում ՔԿՀ-ից տեղափոխել են դատարան: Դատական նիստը սկսվելու էր ժամը 13.00-ին, սակայն իրենք դատարան են հասել ժամը 12.30-ի սահմաններում: Ինչպես կար•ն է նրանց դատարան են բերել և տեղավորել են առաջին խցում: Մինչև նրանց խուց տեղավորելը կար•ադրիչներից մեկի մասնակցությամբ խցի հանձնում-ընդունում են անում, այսինքն նրա ներկայությամբ խուզարկում և ստու•ում են ամբողջ խուցը, որպեսզի համոզվեն ամբողջությամբ դատարկ է և արդյոք օտար առարկաներ կան, թե ոչ, իսկ դրանք հայտնաբերելու դեպքում կամ հանձնարարում են, որպեսզի մաքրեն, կամ եթե ար•ելված առարկա են •տնում, ապա զեկուցա•իր և արձանա•րություն են կազմում: Նշված օրը սովորականի նման խուզարկել և ընդունել են խուցը, որտեղից որևէ օտար իր չեն հայտնաբերել: Քանի որ նրանց անձնական •ործերում նշված չի եղել ՚մեկուսացումՙ, այդ պատճառով երկուսին մեկ խցում են պահել: Ժամը 13.00-ին նիստը սկսվել է և իրենց ասել են, որ կալանավորներին տեղափոխեն դահլիճ: Խցից հանելուց ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին և տեղափոխել են դահլիճ: Դահլիճ բարձրացնելուց հետո հանել են ձեռնաշղթաները, որպեսզի մասնակցեն դատական նիստին: Այդ ժամանակ նիստի բոլոր մասնակիցները զբաղեցրած են լինում իրենց տեղերը, այդ թվում նաև դատավորը: Քանի որ նույն •ործով եղել են երկու կալանավոր, ինքը պահակախմբի ավա•ն է եղել, հրահան•ել էր Սամսոն Բադալյանին և Էդ•ար Գասպարյանին դատական նիստի ընթացքում հսկեին Ս.Ավետիսյանին, իսկ ինքն ու Ա.Իլոյանըª Գ.Բակլաչևին: Նիստերի դահլիճում Գ.Բակլաչևը նստել էր իր պաշտպանի կողքին, իսկ Ս.Ավետիսյանը նստել էր մեջքով դեպի դահլիճըª իր պաշտպանի կողքին: Նիստը տևել է 5-7 րոպե և նիստը ավարտվելուց հետո բոլոր մասնակիցները ոտքի են կան•նել և, քանի որ Ս.Ավետիսյանը մոտ է •տնվել դահլիճում հավաքվածներին, հավաքվածները առաջ են եկել դեպի նրան և ցանկացել են շփվել, քանի որ հավաքվածները շատ են եղել և վտան• կար, որ Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը երկուսով չէին կարող կանխել հարազատների հետ անմիջական շփումը, բոլորը առաջ էին եկել, ինքը որպես պահակախմբի ավա• Ա.Իլոյանին ասել է, որ առաջ •նա և օ•նի խմբի մյուս անդամներին: Այդ նույն ժամանակահատվածում Գ.Բակլաչևը մի փոքր մի քայլ դեպի դահլիճ է •նացել և ձեռքը երկարացնելով բարևել է դահլիճում կան•նած և առաջ եկած երիտասարդ մի տղայի, որը նույնպես ձեռքը երկարացրել էր: Ինքը տեսել է, որ նրանց ձեռքերը միմյանց կպան և հենց այդ պահին անմիջապես նրա ուսից քաշելով մի կողմ է բերել Գ.Բակլաչևին: Այդ ժամանակ իր մոտ կասկած է առաջացել, որ բարևելու ընթացքում հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեին նրան, քանի որ նա շատ էր խառնվել իրար, ինքը բռնել է նրա ձեռքերը և տեսել է, որ ափերի մեջ այդ պահին բան չի եղել: Անմիջապես ձեռնաշղթա է հա•ցրել և փորձել է նրան տեղափոխել խուց, որպեսզի կասկածները փարատելու համար անձնական խուզարկության ենթարկի նրան: Այդ ժամանակ մյուս ուղեկցողները Ս.Ավետիսյանին նույնպես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և երկուսին տեղափոխել են խուց, որտեղ երկուսով մտել են խուց և մինչև պետք է խուզարկեին Գ.Բակլաչևը տարօրինակ շարժումներ է կատարել և ձեռնաշղթաները հա•ին ձեռքերը երկարել է դեպի ձախ •րպանը և այնտեղից հանելով փայլաթիթեղով ինչ-որ բան •ցել է ոտքերի կողքինª լվացարանի դիմաց: Քանի որ այնտեղ ներկա •տնվող և նաև իրենց աշխատանքը վերահսկող ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ, ծառայության պետ Ա.Հովհաննիսյանը, նաև մյուս ուղեկցող տղաները մնացել էին, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է փայլաթիթեղի մեջ և խուզարկեն նրանց, ինքն ու Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել այնտեղից, որպեսզի •տնեն այն երիտասարդին ով ձեռքով բարևել էր Բակլաչևին, քանի որ միայն նա կարող էր բան փոխանցած լիներ, բացի նրանից այլ անձ չէր մոտեցել Բակլաչևին և նրա հետ շփում չէր ունեցել: Դուրս •ալով դատարանի մուտքից, աստիճանների ներքևում կան•նած տեսել են այն երիտասարդին, ով բարևել էր Բակլաչևին: Նա կան•նած հեռախոսով է զրուցել, երբ մոտեցել են և նրան հրավիրել, որ իրենց հետ մտնի դատարան: Նա ասել է, որ սպասեն խոսի վերջացնի: Այդ ընթացքում նա խուճապի է մատնվել և մի փոքր զրուցելուց հետո •րպանից հանել է •ումար և փոխանցել է ինչ-որ անձնավորության և դատարանից դեպի ձախ իջել: Իրենք դեռևս չեն իմացել թե նա Բակլաչևին ինչ էր փոխանցել, որի պատճառով նրան դեռևս հսկել են: Մինչև պարզվեր, թե ինչ է փոխանցել, այդ ընթացքում հասել են դատարանի կողային հատված, որտեղ հավաքված են եղել նիստին ներկա Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի հարազատները: Այդ երիտասարդին առաջարկել են որպեսզի սպասի, նաև ինքը նրա ձեռքը բռնել է, որպեսզի սպասի և չհեռանա, նա կտրուկ շարժում է արել այդ պահին և ազատվել է իր ձեռքից, իսկ հարազատները կան•նել են իրենց միջև և պահանջել, որ հան•իստ թողնեն այդ տղային: Այդ ընթացքում այդ տղան ազատվելով իրենցից սկսել է փողոցով արա• ներքև իջնել: Նկատելով, որ իրենք հետապնդում են նրան, նա սկսել է վազել փողոցով ներքև, իրենք վազելով հետապնդել են նրան և նա փողոցով իջնելով ներքև է թեքվել, աջ վազելով բարձրացել է մինչև եկեղեցի և այնտեղից թեքվելով դեպի ձախª անհետացել է շենքերում: Իրենք նրա հետևից ման են եկել ամբողջ տարածքը, սակայն այլևս չեն •տել: Երբ վերադարձել են դատարան, Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ փայլաթիթեղի մեջ եղել է սպիտակ •ույնի մանրացված դեղահաբեր, վրան առկա է եղել ՚Բ8ՙ դրոշմը, ինքը այդ մասին զեկուցա•իր է կազմել և դիմել ոստիկանություն: Համոզված է, որ այդ դեղահաբերը Բակլաչևին փոխանցել է հենց այդ երիտասարդը, ով դիմել էր փախուստի, քանի որ ինչպես տեղափոխման ընթացքում այնպես էլ նիստերի դահլիճում նրան այլ անձ չի մոտեցել և հետևաբար չէին կարող նրան բան փոխանցել: Իսկ տեղափոխությունից առաջ, թե նրա •րպանները, թե իրեն ամբողջությամբ խուզարկության են ենթարկել և նրա մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Խուցը ընդունել-հանձնելիս նույնպես ամբողջությամբ դատարկ է եղել: Փախուստի դիմած անձը կլիներ մոտավորապես 28-33տարեկան, հասակը 1.65-1.75, հա•ին եղել է կապույտ ջինս, սպիտակ կիսաթև մայկա, որի վրա իր հիշելով •րառումներ չի եղել, մազերը բաց շա•անակա•ույն, ճակատը բավականին լայն, խիտ հոնքերով, աչքերի •ույնը չի հիշում, քթի և բերանի կառուցվածքը հստակ չի կարող նկարա•րել: Դեմքը փոքր-ինչ կլորավուն և նրան տեսնելու դեպքում հաստատ կարող է ճանաչել, քանի որ խոսացել է և տարբեր կողմերից նրան տեսել է: Իր ներկայությամբ հավաքվածները որևէ անուն չեն տվել և իր մոտ անուն չի տպավորվել: Իրենց ծառայողական պարտականությունները չեն խախտել և •ործել են պատշաճ ընթացակար•ով, չնայած ստեղծված խառնաշփոթային իրավիճակին: Իրենց կողմից դահլիճում •տնվելու ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանը միշտ •տնվել է խցերի մոտ, քանի որ խցերը ընդունել-հանձնելուց հետո ոչ մեկ իրավունք չունի իրենցից բացի •տնվել այնտեղ: Ավելացնում է, որ չէր հիշում, որ Սամսոն Բադալյանը նույնպես դուրս է եկել իր և Արթուրի հետ դատարանի դիմաց: Իր մոտ տպավորվել էր, որ երկուսով են դուրս եկելª ինքն ու Արթուրը, քանի որ հենց սկզբից երկուսով են բարձրացել վերև, Սամսոնը հետո է միացել իրենց: Սամսոնը ասաց, որ ինչ-որ մասնատված հաբեր են: Իրենք պատկերացում չեն ունեցել, որ դա թմրամիջոց է, մինչև տեղեկացել են, որ այդ հաբերը կարող է թմրամիջոց լինեն, վերը նշված սպիտակ վերնաշապիկով տղան դիմել էր փախուստի /հատոր 10 •.թ. 29-32, 186-187/: Գործով վկա Արթուր Ռաֆայելի Իլոյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատւմ է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 3-րդ ջոկի ոստիկան: 2015թվականի հուլիսի 29-ին առավոտյան ժամը 09.00-ին սկսվել է իրենց աշխատանքը: Ժամը 11.00-ի սահմաններում Գա•իկ Մաթևոսյանի •լխավորությամբ պահակախումբը, որի կազմում այդ օրը ընդ•րկված են եղել ինքը, Էդ•ար Գասպարյանը, Սամսոն Բադալյանը, 064 II 02 հ/հ ՚Ուազՙ մակնիշի մեքենայով եղել են ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ի մոտ, որպեսզի այնտեղից Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան տեղափոխեն Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին: Իրենք ՔԿՀ-ում մինչև տեղափոխելը խուզարկության սենյակում պարտադիր խուզարկում են յուրաքանչյուր կալանավորի: Այդ օրը առանձին-առանձին խուզարկել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դրանից հետո նրանց երկուսին ժամը 12.00-ի սահմաններում ՔԿՀ-ից տեղափոխել են դատարան: Դատական նիստը սկսվելու էր ժամը 13.00-ին, սակայն իրենք դատարան են հասել ժամը 12.30-ի սահմաններում: Ինչպես կար•ն է նրանց դատարան են մտցրել և տեղավորել են առաջին խցում: Մինչև նրանց խուց տեղավորելը կար•ադրիչներից մեկի մասնակցությամբ խցի հանձնում-ընդունում են անում, այսինքն նրա ներկայությամբ խուզարկում և ստու•ում են ամբողջ խուցը, որպեսզի համոզվեն ամբողջությամբ դատարկ է և արդյոք օտար առարկաներ կան, թե ոչ, իսկ դրանք հայտնաբերելու դեպքում կամ հանձնարարում են, որպեսզի մաքրեն, կամ եթե ար•ելված առարկա են •տնում, ապա զեկուցա•իր և արձանա•րություն են կազմում: Նշված օրը սովորականի նման խուզարկել և ընդունել են խուցը, որտեղից որևէ օտար իր չեն հայտնաբերել: Քանի որ նրանց անձնական •ործերում նշված չի եղել ՚մեկուսացումՙ, այդ պատճառով երկուսին մեկ խցում են պահել: Ժամը 13.00-ին նիստը սկսվել է և իրենց ասել են, որ կալանավորներին տեղափոխեն դահլիճ: Խցից հանելուց ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել Գ.Բակլաչևին, Ս.Ավետիսյանին և տեղափոխել են դահլիճ: Դահլիճ բարձրացնելուց հետո հանել են ձեռնաշղթաները, որպեսզի մասնակցեն դատական նիստին: Այդ ժամանակ նիստի բոլոր մասնակիցները զբաղեցրած են լինում իրենց տեղերը, այդ թվում նաև դատավորը: Քանի որ նույն •ործով եղել են երկու կալանավոր, Գ.Մաթևոսյանը պահակախմբին հրահան•ել էր Սամսոն Բադալյանին և Էդ•ար Գասպարյանին դատական նիստի ընթացքում հսկեին Ս.Ավետիսյանին, իսկ ինքն ու Գ.Մաթևոսյանըª Գ.Բակլաչևին: Նիստերի դահլիճում Գ.Բակլաչևը նստել էր իր պաշտպանի կողքինª նիստերի դահլիճի մուտքի դռնից աջ կողմը, իսկ Ս.Ավետիսանը նստել էր մեջքով դեպի դահլիճըª իր պաշտպանի կողքին: Նիստը տևել է 5-10րոպե և նիստը ավարտվելուց հետո բոլոր մասնակիցները ոտքի են կան•նել և, քանի որ Ս.Ավետիսյանը մոտ է •տնվել դահլիճում հավաքվածքներին, հավաքվածները առաջ են եկել դեպի նրան և ցանկացել են նրա հետ կոնտակտի մեջ մտնել, քանի որ հավաքվածները շատ են եղել, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը վտան• կար, որ երկուսով չէին կարող կանխել անմիջական շփումը, ինքը նույնպես առաջ է •նացել, որպեսզի օ•նի խմբի մյուս անդամներին և ծառայությունը պատշաճ կատարեն: Այդ ժամանակ Էդ•արը և Սամսոնը մի կողմ քաշելով բերել են Ավետիսյանին, որից հետո ինքը նկատել է, որ Գ.Բակլաչևը մի փոքր դեպի դահլիճ է տեղաշարժվել և փորձել է հարազատներից մեկին տեսնել և այդ պահին ձեռքը երկարացնելով բարևել է մի երիտասարդ տղայի, որը նույնպես առաջ էր եկել դեպի նրան և բարևելուց հետո Գ.Մաթևոսյանը անմիջապես փորձել է մի կողմ քաշել նրան, սակայն Գ.Բակլաչևը ձեռքերով շարժումներ է կատարել, իբր տաբաթն է ուղղում, իսկ մյուս բարևող տղան անմիջապես հեռացել է դահլիճից: Այդ ժամանակ երկու կալանավորներին ձեռնաշղթա են հա•ցրել և տեղափոխել խուց: Իր մոտ նույնպես կասկած էր առաջացել, որ Գ.Բակլաչևին ինչ-որ բան է փոխանցվել և որոշել են նրան խուզարկեն: Երբ •տնվել է խցում պահանջել են, որ նա դուրս •ա խցից և հենց այդ պահին նա հետ է •նացելª դեպի սանհան•ույցի մաս: Քանի որ այդ ժամանակ ձեռնաշղթաները եղել են նրա ձեռքերին, երկու ձեռքը մի կերպ երկարացրել է դեպի ձախ •րպանը և այնտեղից հանելով փայլաթիթեղյա փաթեթով ինչ-որ բան •ցել է ոտքերի մոտª լվացարանի դիմաց: Քանի որ այնտեղ ներկա է •տնվել նաև իրենց աշխատանքը վերահսկող ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ, ծառայության պետ, ոստիկանության ավա• լեյտենանտ Ա.Հովհաննիսյանը, նաև մյուս ուղեկցող տղաները, նրանք մնացել են այնտեղ, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է փայլաթիթեղի մեջ և խուզարկեն նրանց, ինքն ու Գա•իկը անմիջապես դուրս են եկել այնտեղից, որպեսզի •տնեն այն երիտասարդին ով ձեռքով բարևել էր Բակլաչևին, քանի որ միայն նա կարող էր բան փոխանցած լիներ, բացի նրանից այլ անձ չէր մոտեցել Բակլաչևին և նրա հետ շփում չէր ունեցել: Դուրս •ալով դատարանի մուտքից, աստիճանների ներքևում կան•նած տեսել են այն երիտասարդին, ով բարևել էր Բակլաչևին: Նա կան•նած հեռախոսով է զրուցել, երբ մոտեցել են և նրան հրավիրել, որ իրենց հետ մտնի դատարան, նա ասել է, որ սպասեն խոսի վերջացնի: Այդ ընթացքում նա խուճապի է մատնվել և մի փոքր զրուցելուց հետո •րպանից հանել է •ումար և փոխանցել է ինչ-որ անձնավորության և դատարանից դեպի ձախ է քայլել: Իրենք դեռևս չեն իմացել նա ինչ էր փոխանցել, որի պատճառով նրան դեռևս փորձել են հսկել: Մինչև պարզվեր, թե ինչ է փոխանցել, այդ ընթացքում հասել են դատարանի կողային հատված, որտեղ հավաքված են եղել նիստին ներկա Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի հարազատները: Այդ երիտասարդին առաջարկել են որպեսզի սպասի, նաև Գա•ոն նրա ձեռքը բռնել է, որպեսզի չհեռանա, նա կտրուկ շարժում է արել այդ պահին և ազատվել Գա•ոյի ձեռքից, իսկ հարազատները կան•նել են իրենց միջև և պահանջել, որ հան•իստ թողնեն այդ տղային: Այդ ընթացքում այդ տղան ազատվելով իրենցից սկսել է փողոցով արա• ներքև իջնել: Նկատելով, որ իրենք հետապնդում են նրան, նա սկսել է վազել փողոցով ներքև, իրենք վազելով հետապնդել են նրան և նա փողոցով իջնելով ներքևª թեքվել է աջ, վազելով բարձրացել է մինչև եկեղեցի և այնտեղից թեքվելով դեպի ձախª անհետացել է շենքերի արանքում: Իրենք նրա հետևից փնտրել են ամբողջ տարածքը, սակայն չեն •տել: Երբ վերադարձել են դատարան, Հովհաննիսյանը հայտնել է, որ փայլաթիթեղի մեջ եղել է սպիտակ դեղահաբեր, որի վրա առկա է եղել ՚Բ8ՙ դրոշմը, այդ մասին զեկուցա•իր է կազմվել և դիմել են ոստիկանություն: Համոզված է, որ այդ դեղահաբերը Բակլաչևին փոխանցել է հենց այդ երիտասարդը, ով դիմել էր փախուստի, քանի որ ինչպես տեղափոխման ընթացքում, այնպես էլ նիստերի դահլիճում նրան այլ անձ չի մոտեցել և հետևաբար չէին կարող նրան բան փոխանցել: Իսկ տեղափոխությունից առաջ, թե Բակլաչևին և, թե Ավետիսյանին խուզարկության են ենթարկել և նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել: Խուցը ընդունել-հանձնելիս նույնպես ամբողջությամբ դատարկ է եղել: Փախուստի դիմած անձը կլիներ մոտավորապես 28-35տարեկան, հասակը 1.65-1.70, հա•ին եղել է կապույտ ջինս, սպիտակ մայկա, սափրված չի եղել, ունեցել է միջին մարմնակազմություն, մազերը բաց շա•անակա•ույն, որի մեջ նաև սպիտակ մազեր էին նկատվում, ճակատը լայն, խիտ հոնքերով, •լխի կառուցվածքը կլորավուն, աչքերի •ույնը չի հիշում, սակայն մու• էր, նրան տեսնելու դեպքում հաստատ կարող է ճանաչել, քանի որ հստակ տպավորվել է իր մոտ: Իր ներկայությամբ հավաքվածները որևէ անուն չեն տվել և իր մոտ անուն չի տպավորվել: Իրենց ծառայողական պարտականությունները չեն խախտել և •ործել են պատշաճ ընթացակար•ով, չնայած ստեղծված խառնաշփոթային իրավիճակին: Իրենց կողմից դահլիճում •տնվելու ժամանակ Ա.Հովհաննիսյանը միշտ •տնվել է խցերի մոտ, որևէ այլ անձի կողմից չէր կարող ինչ-որ բան հայտնվել խցում, քանի որ ոչ ոք իրավունք չունի իրենցից բացի •տնվել այնտեղ: Կոնկրետ չի հիշում, թե որ պահին է իրենց մոտեցել Սամսոն Բադալյանը/հատոր 10 •.թ. 33-36, 182-183/: Գործով վկա Արթուր Վլադիմիրի Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ ծառայության պետ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ժամը 12:00-ի սահմաններում, Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին ուղեկցող •ումարտակի ոստիկաններª Գա•իկ Մաթևոսյանը, Արթուր Իլոյանը, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից տեղափոխել են Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանª նիստի մասնակցելու: Ինքը նիստերի ընթացքում •տնվել է խցերի հատվածում և հսկել անվտան•ությունը: Դատական նիստն ավարտվելուց հետո Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանն այդ ժամանակ իրեն տեղեկացրել են, որ նիստերի դահլիճում մի երիտասարդ մոտեցել է Գեղամ Բակլաչին և հասցրել է ձեռքով բարևել նրան: Իրենք կասկածում են, որ այդ երիտասարդը ինչ-որ բան է փոխանցել նրան, ինչի պատճառով ցանկանում են զննության ենթարկել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը պահանջել են Գ. Բակլաչևին դուրս •ալ խցից, սակայն նա այդ ժամանակ խցի ներսում ձախ •րպանից հանել է փայլաթիթեղով փաթեթ և •ցել հատակին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը հասկանալով, որ դա Գ.Բակլաչևին է փոխանցել նրան նիստերի դահլիճում բարևած անձը, անմիջապես դուրս են եկել խցերի հատվածից մինչև ինքը, Սամսոն Բադալյանը և Էդ•ար Գասպարյանը պարզեին, թե ինչ է Գ.Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փայլաթիթեղի մեջ: Ինքը Սամսոն Բադալյանի և Էդ•ար Գասպարյանի հետ մտել է խուց, որտեղ վերջիններիս ներկայությամբ ինքը բացել է Գեղամ Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փաթաթված փայլաթիթեղը և դրա մեջ տեսել են մասնատված ինը կտորներով ՚Вՙ և ՚8ՙ դրոշմով սպիտակ •ույնի հաբեր, որի վերաբերյալ զեկուցա•իր է ներակայացրել ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետին: Ժամանել են ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի աշխատակիցները և ինքը ներկայացրել է հայտնաբերված հաբերը / հատոր 10 •.թ. 60-62, 180-181/: Գործով վկա Սամսոն Էդուարդի Բադալյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքներով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի 1-ին ջոկի վարորդ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին, սովորականի նման •տնվել է աշխատանքի վայրում և ստույ• չի հիշում քանիսին են ուղեկցող պահակախմբով, որի կազմում եղել ենª Գա•իկ Մաթևոսյանը, Էդ•ար Գասպարյանը և Արթուր Իլոյանը, •նացել ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀª կալանավորներին դատական նիստին տեղափոխելու համար, չի հիշում, թե կոնկրետ քանիսին են դուրս եկել այնտեղից և քանիսին են հասել դատարան: Հիշում է, որ այդ օրը Գեղամ Բակլաչևին և Սեր•եյ Ավետիսյանին ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ում սպասել է բակումª մեքենայի մեջ, մինչև խմբի մյուս անդամները տեղափոխեն կալանավորներին: Քանի որ նույն դատական նիստին մասնակցելու էին երկու կալանավոր, նաև որպես ուղեկցող ինքն էլ է մասնակցել դատական նիստին, Գա•իկը և Արթուրը կան•նած են եղել դահլիճումª Բակլաչևի և պաշտպանների կողքին, իսկ ինքն ու Էդ•արը կան•նած են եղել կենտրոնական հատվածում, որտեղ նստած են եղել Ս.Ավետիսյանը և նրա պաշտպանը: Դատական նիստը այդ օրը շատ կարճ է տևել և նիստի ավարտից հետո դահլիճի առաջին շարքում նստած աղջիկները կան•նել են և մոտեցել են դատարանի քաղաքացիների հատվածը բաժանող ար•ելապատնեշին, քանի որ նստարանը շատ քիփ է ար•ելապատնեշին, նրանք ցանկացել են հարաբերվել Ս.Ավետիսյանի հետ, շփումը կանխելու համար Ս.Ավետիսյանին փորձել են արա• մի կողմ քաշել հեռացնելով նրան մարդկանցից: Կանխելով նրանց շփումը, հավաքվածները փորձում էին ձեռքով բարևել և շփվել Ս.Ավետիսյանի հետ, սակայն իրենք կարողացել են կանխել ֆիզիկական շփումը, որից հետո կալանավորիներին ձեռնաշղթա են հա•ցրել և ուղեկցել դեպի խուց: Այնտեղ Գ.Մաթևոսյանը տեղեկացրել է, որ Գ.Բակլաչևին ինչ-որ մեկը ձեռքով բարևել է և հնարավոր է նրան ինչ-որ բան փոխանցած լինեն, այդ պատճառով ցանկանում է զննություն կատարենª համոզվելու համար, որ նրա մոտ ոչինչ չկա: Իրենք մնացել են խցի դրսում, իսկ Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը մտել են խուց, որպեսզի դուրս բերեն Գ.Բակլաչևին: Բակլաչևը հասկանալով, որ ցանկանում են զննել իրեն, փոքր-ինչ հետ է •նացել և մտել զու•արանի հատվածը փակող մոտ 1մետր բարձրություն ունեցող պատի հետնամասը և, քանի որ Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը նրան շատ մոտ են կան•նած եղել, նկատել են, որ ձախ •րպանից նա հանել է փայլաթիթեղով փաթաթված ինչ-որ բան, •ցել հատակին և հենց այդ պահին բարձրաձայն իրենց տեղեկացրել են, որ իրենք տեսնեն, թե ինչ է փաթեթում, նաև զննություն կատարեն նրանց մոտ, մինչև իրենք •տնեն և կան•նեցնեն այն երիտասարդին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո խուց են մտել ինքը, Էդ•արը և Հովհաննիսյանը, իսկ այդ ժամանակ կալանավորները կան•նած են եղել պատի ձախ անկյունում, Հովհաննիսյանը անցել է պատից այն կողմ և •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել դրա ծայրերը և տեսել, որ դրա մեջ առկա է թվով 9-ը մասնատված դեղահաբեր, որոնց վրա առկա է ՚B8ՙ դրոշմը: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել: Կատարվածի վերաբերյալ Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է ներկայացրել ոստիկանության բաժնի պետ Աբրահամյանին: Դրանից րոպեներ անց վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չի նկատել, որ դահլիճում ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցած լինի Բակլաչևի և Ավետիսյանի հետ, չնայած դահլիճում իրադրությունն այնպիսին է եղել, որ ինքը հսկողություն է իրականացրել Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ և հնարավոր է նկատած չլիներ, թե ով է մոտեցել Գ.Բակլաչևին: Դատարանի խցերը ընդունելիս դրանք ամբողջությամբ ստու•վում են պահակախմբի անդամների կողմից և բացառվում է, որ այնտեղ ինչ-որ առարկա մնա: Կոնկրետ չի հիշում, թե դեպքի օրը իրենցից ով է զննել խուցը: Տեղյակ է նաև, որ կալանավայրից տեղափոխելուց առաջ կալանավորներին խուզարկում են, որից հետո նրանց զննում են ուղեկցողները, հետո նոր միայն ընդունում, որը պարտադիր կանոնակար• է, որը միշտ կատարվում է: Ինչպես տեղակացել է Գ.Մաթևոսյանից, դեպքի օրը Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին սահմանված կար•ով խուզարկել են և նրանց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, ով բարևել է Բակլաչևին, սակայն եթե բացի նրանից որևէ այլ անձ ֆիզիկական շփում չի ունեցել նրա հետ, ուրեմն հենց նա է փոխանցել տվյալ թմրամիջոցը, քանի որ մինչև նիստը նրանք միշտ իրենց հսկողության տակ են եղել և որևէ անձի հետ շփում չեն ունեցել, իսկ այն ժամանակահատվածում, երբ իրենք •տնվել են նիստերի դահլիճում, խցերի տարածքում հսկողություն է իրականացրել Ա.Հովհաննիսյանը, այսինքն դա նույնպես բացառում է օտար մարդու մուտքը այնտեղ: Տվյալ օրը իր և Էդ•արի վրա դրված է եղել պարտականությունª Ս.Ավետիսյանին ուղեկցելու և հսկելու, իսկ Գա•իկի և Արթուրի հսկողության տակ է •տնվել Գ.Բակլաչևը: Իրենք իրենց աշխատանքային պարտականությունները կատարելիս չեն թերացել և որևէ խախտում չեն կատարել, քանի որ ինքը նիստի ժամանակ մեջքով է կան•նած եղել քաղաքացիների ուղղությամբ, իր մոտ չի տպավորվել, թե ովքեր են ներկա եղել, միայն հիշում է, որ առաջին շարքում նստած են եղել մի քանի աղջիկներ, որոնց ինքը չի ճանաչում և որևէ տեղեկություն հայտնել չի կարող: Չի հիշում, որ նախկինում Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին տեղափոխած լինի /հատոր 10 •.թ. 67-69, 184-185/: Գործով վկա Էդ•ար Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2012-2013թվականների ընթացքում աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակում, հետո տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, որից հետո 2015թվականի հուլիս ամսին կրկին վերադարձել է ուղեկցող •ումարտակ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ուղեկցող պահակախմբի հետ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան են տեղափոխել կալանավորներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին: Սովորականի նման պահակախմբի պատասխանատուն, այս դեպքում Գ.Մաթևոսյանն իրենց ներկայությամբ զննել է կալանավորներին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դատական նիստը սկսվել է, կալանավորներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը նստել են դռան ձախ կողմի նստարանին, իսկ իրենքª Ա.Իլոյանը, Գ.Մաթևոսյանը, Ս.Բադալյանը դահլիճում զբաղեցրել են իրենց դիրքը, որպեսզի ապահովեն անվտան•ությունը: Ներկայումս իրենց դասավորվածությունը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ նիստը կարճ է տևել, որից հետո դահլիճում հավաքված հարազատները, որոնց ոչ մեկին չի ճանաչել և ուշադրություն չի էլ դարձրել նրանց, փորձել են մոտենալ և հարաբերվել մեղադրյալների հետ, սակայն իրենք նրանց չեն թողել մոտենալ, քանի որ կան•նած են եղել ար•ելապատնեշի մոտ և, քանի որ սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ, ցանկացել են նաև ֆիզիկական շփում ունենալ, այդ պատճառով անմիջապես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և դուրս հանել դահլիճից: Իր հիշելով ինքն ու Ս.Բադալյանը Ս.Ավետիսյանին են դուրս բերել դահլիճիցª չթողնելով, որ նա ֆիզիկական շփում ունենա որևէ մեկի հետ: Դրանից հետո Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը դուրս են բերել Գ.Բակլաչևին: Երբ նրան իջեցրել են խուց, Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը տեղեկացրել են, որ մի երիտասարդ ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, որից հետո նա սկսել է կասկածելի վարքա•իծ ցուցաբերել, ապա ասել են, որ մտածում են, որ հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեն և ասել են, որ պետք է զննել նրանց: Երբ Գա•ոն և Արթուրը պահանջել են, որ Գ.Բակլաչևը դուրս •ա, նա հետ-հետ է •նացել դեպի լվացարան և տղաները տեսել են, որ նա •րպանից ինչ-որ բան է •ցել: Այդ ժամանակ իրենք •տնվել են խցից դուրս և անձամբ չեն տեսել, թե նա ինչպես է •րպանից բան •ցել, քանի որ պատը խան•արել է: Դրանից հետո իրենք մտել են խուց, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է նա •ցել հատակին, իսկ Գա•ոն և Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել, որպեսզի •տնեն այն անձին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո Հովհաննիսյանը •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել և բոլորը միասին տեսել են, որ դրա մեջ առկա են մասնատված դեղահաբեր: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել և տեղափոխել են կողքի խուց, որպեսզի այլևս ոչնչի ձեռք չտան: Կատարվածի վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է կազմել, որից հետո եկել է հետաքննիչը և նրան են ներկայացվել նշված հաբերը: Դրանից հետո վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, որ բարևել է Բակլաչևին, սակայն կարող է ասել, որ Գա•ոն և Արթուրը նկատել են, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցել Գ.Բակլաչևի հետ, ենթադրվում է, որ հենց նա էլ փոխանցել է տվյալ հաբերը, քանի որ նրանց մոտ որևէ այլ տեղից դրանք չէին կարող հայտնաբերվել, իսկ կալանավորներին զննում են մինչև նրանց տեղափոխվելը, իսկ տվյալ օրը նաև խցերը ընդունելուց են ամբողջովին զննել և այնտեղ ոչինչ չեն հայտնաբերել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին չի կասկածում նշված հաբերը իրացնելու մեջ /հատոր 10 •.թ. 124-125/: Գործով վկա Վահրամ Մար•արյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ՔՀԲ-ի օպեր-լիազոր: Գործի հան•ամանքների մասին ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի հուլիսի 29-ին ինքը, նույն բաժնի աշխատակից Վասիլի Վարդանյանը և Ռոբերտ Երկանյանը տեղեկացել են, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թմրամիջոցների հետ առնչություն ունեցող անձնանց վերաբերյալ դատական նիստ է լինելու և հնարավոր է այնտեղ ներկա •տնվեն նմանատիպ •ործերով այլ քրեական •ործերի շրջանակներում իրենց հետաքրքրող անձինք, որոշել են •նալ դատարան և ներկա •տնվել այդ նիստին: Ինքը անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալներին և կողմերին, նիստը շատ կարճ է տևել և դահլիճում շատ քիչ անձինք են եղել հավաքված: Դատական նիստի ավարտից հետո, քանի որ այդ ընթացքում չեն նկատել իրենց համար հետաքրքրություն ներկայացնող անձի, դուրս են եկել դատարանից և զրուցել: Ցանկանում է հավելել, որ Վ.Վարդանյանը նիստին ներկա չի •տնվել, այլ ավելի ուշ է եկել դատարան, երբ դեպքի վերաբերյալ հաղորդում է եղել: Դրսում կան•նած ժամանակ նկատել են, որ ուղեկցող ոստիկանները դուրս են եկել և մոտեցել աստիճանների ներքևում կան•նած երկու երիտասարդի և սկսել են զրուցել նրանցից մեկի հետ, որոնք երկուսն էլ ներկա են եղել դատական նսիտին: Ոստիկանները զրուցել են կապույտ ջինսե տաբատով և սպիտակ կիսաթև վերնաշապիկով երիտասարդի հետ: Քանի որ նրանք իրենցից հեռու են եղել չեն լսել, թե ինչ են զրուցել: Այդ պահին որևէ արտառոց բան չի նկատել, քանի որ անաղմուկ և հան•իստ են զրուցել: Մի քանի րոպե անց լսել է այդ երիտասարդի ձայնը, ով ոստիկաններին ասել է ՚մի քիչ այն կողմ եկեք •նանք խոսանքՙ և քայլել են դատարանից դեպի ձախª փողոցով ներքև: Իրենք այդ ժամանակª ինքն ու Երկանյանը կան•նած են եղել դատարանի մուտքի դռների դիմաց, տեսել են, որ իրավաբանական •րասենյակի մոտ մի փոքր զրուցելուց հետո քայլել են ավելի ներքև և հեռացել են իրենց տեսադաշտից: Քանի որ այդ պահին կատարվածի մեջ որևէ արտառոց բան չեն նկատել և իրենց չի վերաբերվել, չեն միջամտել նրանց զրույցին: Դրանից հետո իրենք որոշ ժամանակ կա•նել են դատարանի դիմաց, այնուհետև իջել ներքև, իսկ երբ նկատել են իրավաբանական •րասենյակից բավականին ներքև սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը վազելով փախուստի է դիմում, այդ պահին ինքն ու Երկանյանը արա• քայլերով •նացել են ներքևª դեպի ոստիկաններըª պարզելու համար, թե ինչ է պատահել: Սակայն ոստիկանները նույնպես սկսել են վազել դեպի սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը: Այդ երիտասարդին չեն •տել, սակայն տեսել են, որ մի տաքսի մեքենա արա• կերպով շրջադարձ է կատարել և մտածելով, որ այդ երիտասարդը հնարավոր է այդ տաքսու մեջ լինի, կան•նեցրել են այդ մեքենան, սակայն տեսել են, որ այդ երիտասարդը այնտեղ չի, որից հետո վերադարձել են դատարանª պարզելու համար, թե ինչ էր եղել, սակայն դատարանի դիմաց հավաքված անձինքª կար•ադրիչները և հսկող դատախազը տեղյակ չեն եղել, թե ինչ է պատահել: Հետո վերադարձել են ոստիկանության բաժին, իսկ որոշ ժամանակ անց իմացել են, որ դատարանում նիստի ժամանակ ամբաստանյալներից մեկին ինչ-որ հաբեր են փոխանցել, որից հետո ինքը, Ռ.Երկանյանը և Վարդանյանը •նացել են դատարան և ուղեկցողներից տեղեկացել են, որ հաբերի վրա նշված է ՚Բ8ՙ •րառումը, որի պատճառով էլ նրանց հետ միասին •նացել են ուղեկցողներին հատկացված սենյակ և կատարվածի մասին օպերատիվ տվյալներ ձեռք բերելու համար ամբաստանյալին հարցրել են, թե նա է արդյոք փայլաթիթեղով փաթաթված հաբերը խցում •ցել հատակին, սակայն նա հրաժարվել է, որ դա իրենն է և ասել է, որ դատարանում տեսախցիկներ կան, որով կարող են պարզել: Քանի որ ուղեկցողները իրենց հայտնել էին, որ սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդն է հաբերը փոխանցել, որոնք նաև ներկա են եղել դատական նիստին, նաև ինքը նույնպես տեսել էր, որ տվյալ երիտասարդը ձեռքով բարևել էր Գ.Բակլաչևին, այդ պատճառով մտածել է, որ այդ երիտասարդը և մյուս հավաքվածները հանդիսանում են ամբաստանյալների հարազատները: Գեղամ Բակլաչևին հարցրել են, թե ովքեր են այդ անձինք, ինչ տեղեկություն կարող է հայտնել նրանց մասին, նա ասել է, որ ոչ ոքի չի ճանաչում և ոչ մի տեղեկություն չի կարող հայտնել: Իրենք էլ պարզաբանել են, որ եթե նա հավաքվածների մասին իրենց տեղեկություն չհայտնի, ապա միևնույն է բոլորին կանչելու են հարցաքննության և պարզվելու է նրանց ինքնությունները, սակայն նա այդպես էլ հրաժարվել է տեղեկություն հայտնել տվյալ երիտասարդի մասին և իրենք երեքով դուրս են եկել օպերատիվ աշխատանքները շարունակելու և նշված երիտասարդին հայտնաբերելու համար: Մինչև օրս ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Գ.Բակլաչևին թմրամիջոց իրացրած անձի ինքնությունը: Թե իրենք, թե ուղեկցող ոստիկանները որևէ կերպ չեն սպառնացել Գեղամ Բակլաչևին և չեն ստիպել կատարվածը անաղմուկ ընդունել, այլ ինչպես արդեն նշեց, տեղեկություն ձեռք բերելու համար օպերատիվ հարցազրույց են իրականացրել նրա հետ: Ինքը անձամբ տեսել է, թե ինչպես է նշված սպիտակ •ույնի վերնաշապիկով երիտասարդը մոտեցել և ձեռքով բարևել Գեղամ Բակլաչևին: Բացի նրանից այլ անձի չի նկատել, որ մոտենա նրան: Չի նկատել, որ նշված անձնավորությունը ինչ-որ բան փոխանցի Բակլաչևին: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ իր հիշածը և եթե դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ վերհիշի կամ իրեն հայտնի դառնա անմիջապես կհայտնի /հատոր 10 •.թ. 180-182/: Գործով վկա Վասիլի Վարդանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի օպեր-լիազոր: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնից տեղեկացել է, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում ամբաստանյալներից ինչ-որ մեկի թմրամիջոց են փոխանցել, •նացել է դեպքի վայր, որտեղ հանդիպել է նույն բաժնի աշխատակիցներ Ռոբերտ Երկանյանին և Վահրամ Մար•արյանին: Միասին մտել են դատարանª պարզելու եղելությունը: Գնացել են ուղեկցող ոստիկաններին հատկացված սենյակ, որտեղ տեսել են Գ.Բակլաչևինª սեղանի շուրջ դրված աթոռին նստած: Ուղեկցող ոստիկաններն իրենց տեղեկացրել են, որ Գ.Բակլաչևին նիստերի դահլիճում մոտեցել և ձեռքով բարևել է մի երիտասարդ, որից հետո Գ.Բակլաչևն իրեն տարօրինակ է պահել: Դա կասկած է հարուցել իրենց մոտ, որ այդ երիտասարդն ինչ-որ բան է փոխանցել նրան: Անմիջապես ձեռնաշղթաներ են անցկացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի ձեռքերին, նրանց տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Ցանկացել են զննության ենթարկել Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին, սակայն Գ.Բակլաչևը դուրս չի եկել խցից և խցի ներսում ձախ •րպանից հանել է փայլաթիթեղով փաթաթված մասնատված հաբեր և •ցել հատակին: Ինքը, Ռոբերտ Երկանյանը և Վահրամ Մար•արյանը կատարվածի վերաբերյալ տեղեկություն ձեռք բերելու նպատակով զրուցել են Գ.Բակլաչևի հետ, սակայն վերջինս պնդել է, որ ինքը որևէ առնչություն չունի հայտնաբերված հաբերի հետ և իրեն ոչ մեկ ձեռքով չի բարևել նիստերի դահլիճում /հատոր 10 •.թ. 163-164/: Գործով վկա Ռոբերտ Երկանյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի ՔՀԲ-ի օպեր-լիազոր:Գործի հան•ամանքների մասին ցանկանում է հայտնել, որ 2015թվականի հուլիսի 29-ին ինքը և Վ.Մար•արյանը տեղեկացել են, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում թմրամիջոցների հետ առնչություն ունեցող անձնանց վերաբերյալ դատական նիստ է լինելու և հնարավոր է այնտեղ ներկա •տնվող նմանատիպ •ործերով այլ քրեական •ործերի շրջանակներում իրենց հետաքրքրող անձինք լինեն, որոշել են •նալ դատարան և ներկա •տնվել այդ նիստին: Ինքը անձամբ չի ճանաչել ամբաստանյալներին, սակայն տեղյակ է եղել, որ նրանք առնչություն են ունեցել թմրամիջոցների հետ: Նիստին ներկայացած անձանց նույնպես չի ճանաչել և նրանց մեջ իրենց համար կասկածելի կամ օպերատիվ հետաքրքրություն ներկայացնող անձանց չի նկատել: Դատական նիստի ավարտից հետո ցանկացել են դուրս •ալ, սակայն նկատել են, որ հավաքվածները առաջ են •նացել դեպի ամբաստանյալները, սակայն նրանց ուղեկցող ոստիկանները և դատական կար•ադրիչները ար•ելել են շփում ունենալ ամբաստանյալների հետ: Նրանցից միայն մի երիտասարդ, որի հա•ին եղել է կապույտ ջինսե տաբատ և կիսաթև սպիտակ վերնաշապիկ, մոտեցել է և հասցրել է ձեռքով բարևել ամբաստանյալներից մեկին, հետա•այում տեղակացել է, որ դա Գ.Բակլաչևն էր: Քանի որ իր համար արտասովոր և կասկածելի բան չի նկատել, դուրս է եկել տարածքից և որոշ ժամանակ կան•նած զրուցել են դատարանի դիմացª աստիճանների վերևի հատվածում: Որոշ ժամանակ անց նկատել են, որ ներսից դուրս են եկել ուղեկցող ոստիկանները, որոնք մոտեցել են աստիճանների վերևում կան•նած նշված սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին: Քանի որ նրանք իրենցից հեռու են եղել, չի լսել և չէր էլ կարող լսել, թե ինչ են զրուցել: Միայն նկատել է, որ մի քանի րոպե անց քայլելով իջել են դեպի դատարանի ձախակողմյան հատված, որից հետո կորել են իրենց տեսադաշտից: Քանի որ իրենք այդ պահին որևէ արտառոց բան չեն նկատել կատարվածի մեջ և իրենց չի վերաբերվել չեն միջամտել նրանց զրույցին: Դրանից հետո իրենք որոշ ժամանակ կան•նած են եղել տարածքի դիմաց, այնուհետև իջել են ներքև և նկատել են իրավաբանական •րասենյակից բավականին ներքև սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդը վազում է, այդ պահին Վ.Մար•արյանի առաջարկով •նացել են ներքևª դեպի ոստիկաններըª պարզելու համար թե ինչ է պատահել: Սակայն ոստիկանները նույնպես սկսել են վազել, իսկ սպիտակ վերնաշապիկով երիտասադը կորել է իրենց տեսադաշտիցª դուրս •ալով փողոցի երթևեկելի հատված: Այդ ժամանակ նկատել են, որ մի տաքսի մեքենա արա• շրջադարձ է կատարել և մտածելով, որ այդ երիտասարդը հնարավոր է այդ տաքսու մեջ լինի, քայլելով մոտեցել են և կան•նեցրել են այդ մեքենան, սակայն տեսել են, որ մյուս երիտասարդն է դրա մեջ, վարորդին հարցրել են, թե ամեն ինչ նորմալ է, իսկ նա պատասխանել է, որ ամեն ինչ նորմալ է: Չեն իմացել, թե իրականում այնտեղ ինչ է կատարվել, ուղղակի այդ մեքենան կան•նեցրել են, հասկանալով, որ ոստիկանները ցանկացել են կան•նեցնել սպիտակ վերնաշապիկով երիտասարդին: Նկատել են, որ ոստիկանները վազում են դեպի ներքև, իրենք վերադարձել են դատարանª պարզելու համար, թե ինչ է եղել, սակայն դատարանի դիմաց հավաքված անձինքª կար•ադրիչները և հսկող դատախազը տեղյակ չեն եղել, թե ինչ է պատահել: Վերադարձել են ոստիկանության բաժին, իսկ որոշ ժամանակ անց իմացել են, որ դատարանում նիստի ժամանակ ամբաստանյալներից մեկին ինչ-որ հաբեր են փոխանցել, որից հետո ինքը, Վ.Մար•արյանը և Վասիլի Վարդանյանը •նացել են դատարան և ուղեկցողներից տեղեկացել են, որ հաբերի վրա նշված է ՚Բ8ՙ •րառումը, որի պատճառով էլ նրանց հետ միասին •նացել են ուղեկցողներին հատկացված սենյակ և կատարվածի մասին օպերատիվ տվյալներ ձեռք բերելու համար ամբաստանյալին հարցրել են, թե նա է արդյոք փայլաթիթեղով փաթաթված հաբերը խցում •ցել հատակին, իսկ նա պատասխանել է, որ ինքը չի եղել: Նրա դիմացª սեղանին դրված են եղել նշված հաբերը, որոնք մանրացված են եղել, սակայն նրանցից մեկի վրա նկատել է ՚Բ8ՙ •րառումը և, քանի որ ինքը հանդիսանում է թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտի սպասարկող օպեր-լիազոր, տեղյակ է եղել, որ այդ •րառումը առկա է լինում ՚Սուբոտեքսՙ հանդիսացող հաբերի վրա: Տեղեկացնելով նրան այդ մասին, առաջարկել է պատմել ողջ ճշմարտությունը, սակայն նա հրաժարվել է և ասել, որ որևէ տեղեկություն չունի այդ հաբերից, իրեն ոչ մեկ դա չի տվել և իր մոտ չի եղել: Նա իրենց ասել է, որ կարող են տեսանկարահանող սարքերի միջոցով պարզել եղելությունը: Գեղամ Բակլաչևին հարցրեր են տվել նիստին հավաքված ներկաների ինքնությունները պարզելու համար, նաև սպիտակաթև վերնաշապիկով երիտասարդին հայտնաբերելու նպատակով, սակայն նա ասել է, որ չի ճանաչում այդ երիտասարդին և հրաժարվել է հավաքվածների մասին որևէ տեղեկություն հայտնել: Իրենք էլ պարզաբանել են, որ եթե նա հավաքվածների մասին իրենց տեղեկություն չհայտնի, ապա միևնույն է բոլորին կանչելու են հարցաքննության և պարզվելու է նրանց ինքնությունները, սակայն նա այդպես էլ հրաժարվել է տեղեկություն հայտնել և իրենք երեքով դուրս են եկել օպերատիվ աշխատանքները շարունակելու և նշված երիտասարդին հայտնաբերելու համար: Մինչև օրս ձեռնարկված միջոցառումների արդյունքում հնարավոր չի եղել պարզել Գ.Բակլաչևին թմրամիջոց իրացրած անձի ինքնությունը: Թե իրենք, թե ուղեկցող ոստիկանները որևէ կերպ չեն սպառնացել Գեղամ Բակլաչևին և չեն ստիպել կատարվածը իր վրա վերցնել, այլ ինչպես արդեն նշեց, տեղեկություն ձեռք բերելու համար օպերատիվ հարցազրույց են իրականացրել նրա հետ: Ինքը անձամբ տեսել է, թե ինչպես է նշված կիսաթև սպիտակ •ույնի վերնաշապիկով երիտասարդը մոտեցել և ձեռքով բարևել Գեղամ Բակլաչևին: Բացի նրանից այլ անձի չի նկատել, որ ֆիզիկական շփում ունեցած լինի նրա հետ: Կատարվածի մասին հայտնեց ողջ իր հիշածը և եթե դեպքի վերաբերյալ այլ տեղեկություններ վերհիշի կամ իրեն հայտնի դառնա անմիջապես կհայտնի /հատոր 10 •.թ. 177-178/: Գործով վկա Ռաֆիկ Բարսամյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2014թվականի փետրվար ամսից աշխատում է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում որպես կար•ադրիչների ստորաբաժանման պետ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին, ինչպես յուրաքանչյուր աշխատանքային օր, ժամը 09.00-18.00-ն •տնվել է աշխատանքի վայրում: Նշված օրը դատական նիստերի թիվ ՚1ՙ դահլիճում, դատավոր Ա.Խաչատրյանի նախա•ահությամբ տեղի է ունեցել Գեղամ Բակլաչևի և Սեր•եյ Ավետիսյանի վերաբերյալ քննվող դատական նիստը: Նիստին մասնակցել է մեկ կար•ադրիչª Վահրամ Խալաթյանը: Նիստը ավարտվել է առանց միջադեպերի, սակայն նիստի ավարտից հետո նշված կար•ադրիչը տեղեկացրել է, որ նիստի ավարտից հետո նիստին մասնակցող քաղաքացիները ցանկացել են մոտենալ և ֆիզիկական շփում ունենալ, քանի որ չի թույլատրվում ինքն ու ուղեկցողները չեն թույլատրել: Նույն օրը տեղեկացել է, որ ուղեկցողները նշված ամբաստանյալների խցի հատակից հայտնաբերել են ինչ-որ դեղահաբեր, որի վերաբերյալ զեկուցա•իր են կազմել, որից հետո եկել է ոստիկանության հետաքննիչը և իր աշխատասենյակում ուղեկցողները հետաքննիչին են ներկայացրել հայտնաբերված դեղահաբերը: Ուղեկցողներից նաև տեղեկացել է, որ նիստի մասնակիցներից ինչ-որ մեկն է այն փոխանցել, սակայն կար•ադրիչը նման բան չի նկատել: Այդ նիստին ինքը ներկա չի եղել և այլ հան•ամանքներից տեղյակ չէ և չ•իտի, թե կոնկրետ ինչ քաղաքացիներ են մասնակցել նիստին, քանի որ նիստը դռնբաց է եղել, կարող է մասնակցել 18տարին լրացած յուրաքանչյուր քաղաքացի: Իրենք որևէ մատյան չունեն քաղաքացիներին •րանցելու համար: Այդ օրը խցերի ընդունում-հանձնում է կատարել Կարապետ Խուդոյանը և եթե ինչ-որ բան այն չի լինում ուղեկցողները չեն ընդունում: Դատական նիստերի դահլիճում տեսանկարահանող սարքեր չկան: Հայտնեց իրեն հայտնի ողջ հան•ամանքները և ավելացնելու այլ բան չունի /հատոր 10, •.թ. 112-113/: * Մեղադրյալ Գեղամ Բակլաչևի և վկաներ Գա•իկ Մաթևոսյանի, Արթուր Իլոյանի, Սամսոն Բադալյանի, Արթուր Հովհաննիսյանի, Ռոբերտ Երկանյանի, Վասիլի Վարդանյանի և Վահրամ Մար•արյանի առերես հարցաքննությունների արձանա•րություններով, որի ընթացքում յուրաքանչյուրը պնդել է իր ցուցմունքը /հատոր 10 •.թ. 192-196, 197-199, 200-202, 211-213, 214-215, 216-217, 218-219/: * Վկաներ Գա•իկ Մաթևոսյանի և Արթուր Իլոյանի մասնակցությամբ կատարված դեպքի վայրի զննության արձանա•րությամբ, համաձայն որիª Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի թիվ ՚1ՙ նիստի դահլիճի այն հատվածը, որտեղ 2015թվականի հուլիսի 29-ին Գեղամ Բակլաչևի և Սեր•եյ Ավետիսյանի վերաբերյալ դատական նիստն ավարտվելուց հետո դահլիճում •տնվող անձանցից մեկը մոտեցել է Գ.Բակլաչևին և ձեռքը սեղմելու միջոցով բարևել նրան, որից հետո Գ.Բակլաչևն իրեն տարօրինակ է պահել: Ինչը կասկած է հարուցել իրենց մոտ, որ այդ երիտասարդն ինչ- որ բան է փոխանցել նրան: Անմիջապես ձեռնաշղթաներ են անցկացրել Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի ձեռքերին և նրանց տեղափոխել են թիվ ՚1ՙ խուց: Այնուհետև Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել թիվ առաջին խցի այն հատվածը որտեղ ցանկացել են զննության ենթարկել վերջիններիս և Գ.Բակլաչևը ձախ •րպանից հանել և հատակին է •ցել փայլաթիթեղով փաթեթ: Իրենք հասկանալով, որ դա Գ.Բակլաչևին է փոխանցել նրան նիստերի դահլիճում բարևած երիտասարդը, անմիջապես դուրս են եկել դատարանից և դատարանի մուտքի դիմաց հանդիպել են Գ.Բակլաչևին ձեռքով բարևած երիտասարդին: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը մատնացույց են արել դատարանի դիմացի այն հատվածը, որտեղ փորձել են չթողնել նշված երիտասարդին հեռանալ մինչև մյուս աշխատակիցները պարզեին, թե ինչ է նա փոխանցել Գ.Բակլաչևին: Այդ երիտասարդը սկսել է բջջային հեռախոսով զրուցել, որից հետո քայլելով սկսել է նույն փողոցով դեպի ներքև իջնել: Գա•իկ Մաթևոսյանը և Արթուր Իլոյանը հայտարարել են, որ իրենք դատարանի կողային հատվածում կան•նեցրել են այդ երիտասարդին և պահաջել իրենց հետ •նալ, սակայն վերջինս կտրուկ շարժումով ազատվել է իրենցից և վազելով դիմել է փախուստի: Դատարան վերադառնալուց հետո ուղեկցող •ումարտակի մյուս ոստիկաններից տեղեկացել են, որ զննության արդյունքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևի կողմից հատակին •ցված փայլաթիթեղի մեջ եղել է մասնատված ընդհանուր թվով 9կտոր ՚Вՙ և ՚8ՙ դրոշմով հաբեր /հատոր 10 •.թ. 42-59/: * Դատանյութա•իտական փորձաքննության թիվ 227 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննության ներկայացված ՚Вՙ և ՚8ՙ ներհրված դաջվածքներով հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում հայտնաբերվեց ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց: Հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմեց 0,0306•րամ /հատոր 10 •.թ. 24-25/: * Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված 29.07.2015թվականի ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի ՀԾ պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ Ա.Աբրահամյանին հասցեա•րված ՚Զեկուցա•րովՙ, 29.07.2015թվականին կազմված ՚փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված դեղահաբերը ներկայացնելու, զննելու և վերացնելու մասին արձանա•րությամբՙ և 16.09.2015թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ստացված •րությամբ /հատոր 10 •.թ. 230-231/: * Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող թվով 9-ը կտոր հաբերով /հատոր 10 •.թ. 232-233/: Դատաքննություն. Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Սաֆարովին ճանաչում է 1990թվականից, նա եղել է իր դասընկերոջ մեծ եղբայրը, որի հետ Իտալիայում միասին ապրել են և սովորել: Հենց այն ժամանակվանից էլ իմացել է, որ նա դժվար կյանք է ունեցել, որովհետև եղել է հարբեցող, թուլամորթ անձնավորություն և միշտ եղել պրոբլեմների մեջ: Հետո, 2000թվականի սկզբներին նրան Մոսկվայից իր իմանալով փախցրել են Հայաստան, որտեղ նա պետք է ապրեր միայնակ: Դրանից հետո նրա եղբայրը, որի հետ սովորել է, իրեն և իրենց մի քանի ընդհանուր ընկերների խնդրել էր, որպեսզի նրան ինչով հնարավոր լինի օ•նեն: Նա միշտ շատ խառը պատմությունների մեջ է ընկել և ինքը միշտ նրան խղճալով օ•նել է: Ինքն է անձամբ նրան տարել նարկոլո•իական հիվանդանոց, որպեսզի բուժեին ՚белая горячкаՙ-ից ու նրա թուլամորթությունը հենց շատ լավ նվեր է եղել դատավորներին և դատախազներին: Հետո որոշ ժամանակ անց ինքը իմանում է, որ նա թմրանյութի համար կրկին բռնվում է և պատասխանատվությունից խուսափելու համար և իմանալով, որ ինքը •տնվում է Մոսկվա քաղաքում, ցուցմունք է տալիս, թե իբր ինքն է նրան սովորեցրել թմրանյութ օ•տա•ործել, իբր ինքն է նրան առաջին ան•ամ այն տվել, սովորեցրել, հյուրասիրել և կինոյի ժանրից ինչ-որ բաներ է հայտնել, բացի այդ ասում է, որ իբր սկզբնական շրջանում երեք ան•ամ հյուրասիրել է, իսկ չորրորդ ան•ամ արդեն •ումար է ուզել դրա համար: Սաֆարովի նմանատիպ ցուցմունքի համար ինքը երկու տարբերակ ունի, առաջին տարբերակը դա այն է, որ նրան ստիպել են և նա նմանատիպ ցուցմունք է տվել, մտածելով, որ ինքը Հայաստանում չի եղել, նա ցանկացել է խնդիրներից ազատվել, իսկ երկրորդ տարբերակն այն է, որ ցանկացել է տան անդամների մոտ արարքը արդարացնիª ցույց տալով, որ ինքը չէ միայն այդպիսին, որ Գեղամն էլ է այդպիսին, ով •երազանց սովորել է, ավարտել և նա էլ կարող է թմրանյութ օ•տա•ործել: Ցանկանում է մեկ բան ևս ավելացնել, որի մասին հենց սկզբնական շրջանում ցուցմունք տալուց առաջարկել է, որ ՚ստի դետեկտորՙ անցնի, որպեսզի պարզ դառնա, որ իր ցուցմունքը արժանահավատ է և ինքը չի խաբում, մասնա•ետներ բերեին և եթե նրանք ասեին, որ ինքը խաբում է, ապա ինքը պատրաստ էր իր վրա վերցնել ամեն ինչ, նրանց նվեր կաներ մի քանի •ործ էլ իր վրա կվերցներ և կ•նար ՚նստելուՙ: Կարծում է, որ թմրանյութի վաճառքը դա ամենածանր հանցա•ործություններից մեկն է, որ դժբախտություն է բերում և քիչ ծանր հանցա•ործություն չէ մարդուն ՚կռիշավատ անելըՙª թմրավաճառներին պատասխանատվությունից ազատելը: Իր համար դա շատ ստոր արարք է, ինքը կյանքում նման բան չի արել և չի անի: Ցանկացած պահի պատրաստ է ՚ստի դետեկտրովՙ անցնել, որպեսզի պարզ լինի, որ ինքը դրա հետ կապ չունի: Ավելին, վարժ խոսում է հին• լեզուներով, ունի երկու բարձրա•ույն կրթություն, ծառայել է բանակում, միլիոնավոր հարկեր է վճարել, թար•մանիչից դառել է մինչև շատ մեծ շինարարական ընկերության տնօրեն և շատ միջոցներ է ունեցել •ումար աշխատելու համար, թմրանյութի վաճառքը իրեն պետք չի եղել: Ներկայումս իր համար պարզ չէ, թե ինչի համար է Սաֆարովի ցուցմունքը նրանց համար ավելի արժանահավատ, քան իրենը: Մոտ մեկ տարի յոթանասուն ան•ամ դատի են եկել, դատախազը չի ներկայացել, թար•մանիչ չի եղել, Սաֆարովը չի եկել և այսպես հերթով ամեն երեքշաբթի եկել են դատի հույս ունենալով, որ շուտով կավարտվի: Երկրորդ •ործով մի շարք մարդիկ ցուցմունք տվեցին և նրանցից որևէ մեկը չի հայտնել, որ տեսել է իրեն թմրանյութը վերցնելուց կամ •ցելուց: Նրանք բոլորը ասել են, որ տեսել են կասկածելի շարժում: Այդ դեպքի մասին ցանկանում է մի քանի հան•ամանքների մասին հայտնել, որոնք եղել են շատ տարօրինակ: Այդ օրը նիստին չէր ներկայացել Սաֆարովը, դատին միշտ եկել են 6-10հո•ի, սակայն այդ օրը պատահական դատարան էր եկել միայն երեք ոստիկան, պատահական իրեն դահլիճում ձեռնաշղթա են հա•ցնում, այն դեպքում, երբ իրեն ձեռնաշղթա են հա•ցրել միայն դահլիճից դուրս •ալուց հետո: Նրանք ցուցմունքներ են տալիս, որ նստած են եղել, նրանց հետևում նստած են եղել աղջիկների խումբ և հետևից անհայտ անձ ձեռքը մեկնել է և իրեն ինչ-որ բան փոխանցել, իսկ այդ պարա•այում անհնար կլիներ ձեռնաշղթաները իր ձեռքին կարողանար ինչ-որ բան վերցնել, իսկ ինչպես է ստացվում այն, որ այդ անհայտ անձը դատարանից անհետանում է և այս •ործում շատ բաներ չեն միմյանց համապատասխանում: Ինքը մինչ այդ դեպքը արդեն զ•ում էր, որ իր վրա ինչ-որ բան ՚սարքելուՙ են: Այդ օրը նիստից իջել են ներքև, որտեղ նույնիսկ ՚բոքսՙ չի մտել: Եթե իր ձեռքում իրոք ինչ-որ բան լիներ, կարող էին կան•նեցնել և հեռախոսով նկարել: Բացի այդ փայլաթիթեղի վրա մարդը բիոլո•իական հետքեր է թողնում և ընկած փայլաթիթեղի վրա կարող էին իր մատնահետքերը ֆիքսել: Իրեն տարել են ներքև, մտածում են, որ իր մոտ ինչ-որ բան կա, իրեն մտցնում են ՚բոքսՙ, հետո այնտեղից հանում են և տանում, որպեսզի խուզարկեն: Ցանկացել է ներս մտնել, իրեն կանչել են կողքի ՚բոքսՙ •նացել է այնտեղ, հետո ասել են, որ կրկին հետ •նա, որից մոտ երկու րոպե անց կրկին կանչում են, այս ան•ամ արդեն իրենց աշխատասենյակը, որտեղ փայլաթիթեղի մեջ դեղնավուն •ույնի բան են ցույց տալիս և հարցնում են, թե դա ինչ է, ինքը ասել է, որ չ•իտի, իսկ նրանք ասել են, որ դա իրենն է: Այդ ժամանակ ընթերականներ էլ չեն կանչել, դեպքը տեղի է ունեցել ժամը մեկին, սակայն ընթերական եկել է չորսին: Մեկ բան ևս ցանկանում է ավելացնել, որ իմանալով Սաֆարովը այսպիսի պրոբլեմների մեջ է, իր կամքով ապրիլի 29-ին Մոսկվայից վերադարձել է Հայաստան, այն դեպքում, որ ինքը այնտեղ իր բիզնեսն է ունեցել: Ապրիլի 29-ին օդանավակայանում իջնելուց հետո մինչև իր բռնվելուª հունիսի 4-ի օրը, եղել է իր բնակարանում և իրեն որևէ մեկը ծանուցում չի ուղարկել, չեն կանչել հարցաքննության: Եթե հանցա•ործություն •ործած լիներ Հայաստան չէր վերադառնա, իր համար կմնար Մոսկվայում: Ինքը եղել է իր տանը և իր տանից էլ հենց իրեն բռնել են: Երբևէ իր կյանքում թմրանյութ չի վաճառել, Սաֆարովին թմրանյութ չի տվել և չի վաճառել: Սաֆարովի հետ մտերիմ չի եղել, ընդամենը եղել է իր ընկերոջ եղբայրը, ուղղակի եղել են դեպքեր, որ հարբած զան•ել է և խնդրել է •նալ, քանի որ ինչ-որ ՚դեբոշՙ է եղել սարքած, ցանկացել են ՚բերանը տան ջարդենՙ, ինքը խնդրել է, որ նման բան չանեն, հիվանդ է և այլն: Հանդիպումներ հաճախակի չեն ունեցել, տարի է եղել ընդհանրապես չեն տեսել: Մինչև իր Մոսկվա մեկնելը, մեկնելուց առաջ մեկ ամսվա ընթացքում Սաֆարովին մի քանի ան•ամ պատահական հանդիպել է: Ոչ ինքն է նրա համարը ունեցել և ոչ էլ նա է իր համարը ունեցել, իսկ հանդիպելուց հետո վերջինս հայտնել է, որ արդեն ամեն ինչ նորմալ է, ասել է, որ շուտով պետք է ամուսնանա, ասել է, որ ՚սայտՙ է սարքում և ասել է, որ եթե ՚սայտՙ ուզող լինի ինքը այդ հարցում կարող է օ•տակար լինել, իսկ ինքն էլ այդ ժամանակ ՚սայտՙ է ունեցել և նրա հետ շփվել է կապված այդ ծառայությունների հետ: Նրա հետ հիմնականում հեռախոսով է զրուցել, մոտ մի հին• ան•ամ հանդիպել են, բացի այդ ինքը ՚տամոժնիներումՙ ևս երկար ժամանակ աշխատել է և Սաֆարովին ասել է, թե ինչպես է հարմար մեքենա բերի, ՚ռաստամոժկաՙ անի և այլն: Մոսկվայում եղած ժամանակ է թմրանյութ օ•տա•ործել և Հայաստանում փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մեկ ամիս առաջ է օ•տա•ործել: Մոսկվայում եղած ժամանակ կապնվել է Սաֆարովի հետ, նա իրեն ասել է իր անունն է տվել, քանի որ իմացել է, որ Հայաստանում չէ, հայտնել է, որ սկզբում ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, հետո ոստիկանությունում փոխել են տվել, ապա ասել է, որ շուտով ամեն ինչ կուղղի և որևէ խնդիր չի կարող առաջանալ: Ինքը դեպքի օրը դատական նիստերի դահլիճից իջել է Սեր•ոյից վայրկյաններ անց, հետո իրեն ասել են, որ մտնի կողքի խուց: Այս •ործով բազմակողմանի հետաքննություն չի իրականացվել, այդ օրը իրենց հետ երրորդ կալանավոր է եղել և այդ կալանավորին չեն հարցաքննել: Սեր•ոյին նույնպես ճանաչում է 90-ականների կեսերից, ճանաչել է նրա կնոջը, եղբորը, մորը: Մոսկվայից •ալուց հետո չի իմացել, որ Սեր•ոն հետախուզման մեջ է եղել: Սեր•ոն իրենց տուն հյուր է •նացել, իսկ այն, որ Սեր•ոյին ցանկացել են Կիևյան կամրջի մոտ բռնել, այդ մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել: Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի նախաքննական ցուցմունքները հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իրեն բռնել են 2014թվականի հունիսի 4-ին, իսկ Սաֆարովին ավելի շուտ, Սաֆարովին ցանկացել են արա•ացված կար•ով առանձին դատեն և ինքը իր իրավաբանների հետ խորհրդակցելուց հետո պարզել է, որ եթե նրա կողմից տված ցուցմունքով նա դատվի, ապա այն դառնալու է ապացույց և այլևս հնարավոր չի լինի փոխել և միակ ձևը հարցաքննության, որ •ան այդ •ործը ՚կպցնենՙ և ճշմարտությունը պատմվի, ինքն էլ դրա համար հորինել է և անուններ է տվել, որպեսզի ՚ճշտինՙ մոտ լինի, այնքան, որ իր, Սեր•ոյի և Սաֆարովի •ործը միացնեն իրար: Ինքը դա հատուկ է արել, նախաքննության ընթացքում նման ցուցմունքներ տալը, իր կողմից մարտավարական քայլ է եղել, որ նրան բերեին, կարողանային առերեսում կատարեն, առերես հարցաքննվեն, լինի մեկ դատավարություն և ճշմարտությունը բացահայտվի: Ինքը Գա•ո անունով ընկեր չունի, մեկ ան•ամ ևս կրկնում է, որ այդ անունները տվել է, որպեսզի առերեսում լինի, դատաքննության ընթացքում ինչը ճիշտն է այն է հայտնում /հատոր 2 •.թ. 30, 43-46, 63, 208, հատոր 10 •.թ. 97,130-133, 203, 220, դատական նիստի արձանա•րություն/: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանը հայտնեց, որ չի ցանկանում ցուցմունք տալ, կպատասխանի միայն հարցերին: Քանի որ ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց, հրապարակվեցին վերջինիս կողմից նախաքննոթյան ընթացքում տված ցուցմունքները, որից հետո պատասխանեց հարցերին և հայտնեց, որ Սաֆարովի հետ ծանոթացել է Գեղամի միջոցով •ովազդների և նմանատիպ այլ բաների համարª •ործնական բնույթով: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունցել, հանդիպել է և հեռախոսազրույցներ է ունեցել նրա հետ, սակայն ոչ հաճախակի: Նրա հետ շփումը կապված է եղել միայն ՚սայտերիՙ նպատակով: Սաֆարովի հետ ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ չի հանդիպել: ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, երբ ոստիկանները իրեն են մոտեցել իր հետ մարդ չի եղել, ինքը այնտեղ մարդ սպասելուց է եղել, մոտեցել են իրեն և ՚խուժանավարիՙ մի երեք կամ չորս հո•ով քաղաքացիական հա•ուստով թափել են իր վրա, որից հետո էլ ինքը մեքենայով հեռացել է այնտեղից: Նրանք •ալուց հետո չեն ներկայացել, հայհոյանքներով թափել են ավտոյի վրա, ինչի պատճառով էլ ինքը հեռացել է այնտեղից, քանի որ դրանից մի քանի ամիս առաջ նույն տեղում իր եղբորն էին զենքով խփել: Չի իմացել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են, եթե իմանար փախուստի չէր դիմի: Իր կողմից Սաֆարովին և նրա ընտանիքի անդամներին սպառնալիքներ չի եղել, ինքը նույնիսկ նրա ընտանիքին չի ճանաչում: Կտրականապես հերքում է, որ որևէ ան•ամ Սաֆարովի հետ թմրամիջոցների հետ կապված խոսակցություն ունենար, Սաֆարովը իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել: Կիևյան կամրջի մոտ ապրել է տաս տարուց ավել, կոնկրետ չի հիշում, թե այդ օրը ինչի համար է կան•նած եղել, իր հիշելով ծխախոտ է •նել: Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, ապակին ջարդվել է այն ժամանակ, երբ նրանցից մեկը կախված է եղել մեքենայից: Իրեն միան•ամից փախուստի դիմելը դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը: Տուժող Տ.Պողոսյանի ցուցմունքը սուտ է: Իր դիմաց մեքենա չէր կարող •ալ, ինքը աջ կողմով է •նացել, իսկ Տ.Պողոսյանը իր մեքենայի վրայից ընկել է այն ժամանակ, երբ ինքը դանդաղեցրել է մեքենայի ընթացքը և աջ է մտել, որից հետո վերևից բան է պոկվել և նա ընկել է: Գ.Բակլաչևի երկրորդ •ործի հետ կապված, այդ օրը իրեն դահլիճից մի քանի վայրկյան ավելի շուտ են իջեցրել, ինքը նոր էր մտել խուց, իսկ Գեղամը դեռ չէր հասցրել մտնել խուց: Նրան կանչել են մի կողմ, ինքն էլ է •նացել նրա հետևից, ապա ասել են, որ որևէ բան չկա, որից հետո կրկին տարել են: Վերադառնալուց հետո իր այն հարցին, թե ինչ էր պատահել, Գեղամը հայտնել է, որ ինչ-որ դեղահաբեր են ցույց տվել և հարցրել են, թե այն ինչ է: Երբ ինքը մտել է խուց, այնտեղ այլ մարդ էլ է եղել, սակայն նրա անուն, ազ•անունը չի կարող հիշել: Տուժողին մեքենայի վրա տարել է ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտից մինչև Օրբելի վրա չբարձացած աջ կողմ •նացող ճանապարհ: Ինքը առաջարկել է, որ կան•նի և նա մեքենայի վրայից իջնի, քանի որ չի ճանաչում, թե ով է, նա համաձայնել է, որից հետո ինքը դանդաղեցրել է ընթացքը, որի ժամանակ մի ձեռքը թողել է և այդ պահին ապակին է ջարդվել: Սաֆարովի հետ Գեղամն է իրեն ծանոթացրել •ործնական նպատակով, քանի որ Սաֆարովը համակար•չային ծառայությամբ էր զբաղվում, որը իր հետ չի կապված եղել, այլ կապված է եղել կնոջ հետ: Նրա հետ ուշ-ուշ է շփվել, միայն այն ժամանակ, երբ կնոջն է պետք եղել: Ինքը զան•ել է նրան, սակայն կինն է խոսել, չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ համակար•չային բաներից չի հասկանում, ինչ-որ •ովազդային բաներ են արել/հատոր 2 •.թ. 27, 165-166, դատական նիստի արձանա•րություն/: Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ: Գործով տուժող Տի•րան Պողոսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից արդեն երկար ժամանակ է անցել և այն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Իրենց մոտ ինֆորմացիա է եղել, որ դեղի փոխանակումը պետք է լինի ՚Սասՙ-ի մոտ, սակայն նա մեքենայով կան•նած է եղել դիմացի մայթը՝ հենց ՚Սասՙ-ի դիմաց: Ինքը միայնակ չի եղել, եղել են Արաբկիրի օպերներից, իսկ ընթացքում միացել է Երևան քաղաքի վարչության օպեր՝ Հայկ Ալիխանյանը, նրանք էլ են այդ նույն ինֆորմացիան ունեցել: Չի կարող ասել նրանք իրենց բաժնի հետ համա•ործակցել են այդպես են ունեցել, թե այլ ճանապարհով, բայց այդ պահին իրար հետ են մոտեցել: Ինքը մոտեցել է մեքենայի վարորդի կողմից, իսկ Հայկը հակառակ կողմից, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատող, այդ պահին Սեր•եյը ասել է ՚միլիցեքը, թռանքՙ, ապա դռները փակել են և մեքենան վարել: Սեր•եյի մեքենայի լուսամուտները եղել են բարձրացված վիճակոււմ: Նրանք այդ պահին հանկարծակիի են եկել և չեն պատկերացրել, որ հնարավոր է իրենց ոստիկանությունը մոտենա, որովհետև նրա կողքի տղան իջել է մեքենայից •նացել է ՚Սասՙ-ի մոտ , վերադարձել է, նստել են մեքենայի մեջ և այդ պահին, երբ ինքը մոտեցել է նրանց՝ հանկարծակիի են եկել: Մեքենայի ապակիները մ•եցված չեն եղել, իսկ մեքենայի սրահի ներսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ ինչ-որ բան են փոխանակել: Երբ ինքը մոտեցել է, մեքենայի առջևի մասը ուղղված է եղել ՚Սասՙ-ին և եթե այնտեղից շարժվեր պետք է աջ թեքվեր, որ կարողանար ճանապարհով նորմալ շարժվել: Այդ ընթացքում, երբ մոտցել է նրան և ներկայացել, նախ նա իր վկայականն էլ էր տեսել, իսկ եթե նա աջ թեքվեր •նար, ապա որևէ խնիր չէր առաջանա: Նրա մեքենան սկզբնականը թեքվել է իր վրա, որտեղ նաև ՚կամազՙ է եղել կան•նած և, որպեսզի ինքը չմնար երկու մեքենաների արանքում, կախվել է նրա մեքենայի ՚պադմոշկիցՙ և վերևի վահանակից: Այդ ընթացքում նա մեքենան վարել է, որի ժամանակ մեքենան ճոճել է, որպեսզի ինքը ընկնի վրայից, սակայն ամուր է եղել բռնված, իսկ թեքվելուց, երբ ՚լուսաֆորըՙ փոխել է կարմիր •ույն, Օրբելինը միշտ կանաչ է լինում, թեքվել է դեպի Օրբելի փողոց, որտեղ հանդիպակաց ՚Գազելՙ է •ալուց եղել և նա •նացել է դեպի այդ ՚Գազելըՙ, որպեսզի ինքը մնար այդ երկու մեքենաների արանքում, սակայն ինքը այդ ժամանակ բարձրացել է մեքենայի թափքի վրա: Հետո երբ մտել են նեղ փողոցը, բռունցքով հարվածել է մեքենայի ապակուն, որը ջարդվել է և իներցիայից վահանակը պոկվել է, որից հետո արդեն ընկել է, իսկ նա էլ փախուստի է դիմել: Այդ ընթացքում ոչ միայն ասել, նաև խնդրել է, որ նա կան•նի, սակայն չի կան•նել: Մարմնական վնասվածք •լխի հատվածոմ է ստացելª ցնցում և մինչև հիմա խնդիրներ ունիª ներվի վնասում, և չի կարողանում ցրտին կամ արևին բաց •լխով դուրս •ալ: Նախաքննական իր ցուցմունքները հիշում է, հնարավոր է ներկայումս որոշակի տեղեկություններ հայտնեց, որոնք նախաքննության ընթացքում չէր հայտնել, չի կարող հստակ ասել: Սա այն դեպքն է, որ միշտ կհիշի և ինչպես եղել է, այդպես էլ կներկայացնի, հնարավոր է մի բան ավել կամ պակաս հայտնի: Սեր•եյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է՝ Կոմիտասից, նա հայտնի է որպես ՚Կոմիտասի Սեր•ոՙ: Որպես օպերատիվ աշխատող, հայտնի մարդկանց, հեղինակություններին լավ է ճանաչել այդ տարածքի, իսկ Սեր•ոն եղել է իրենց տարածքի քրեական հեղինակություններից մեկը: Սեր•եյի կողքի նստած անձին չի ճանաչել, նրա դեմքն էլ լավ չի տեսել, որովհետև նրա •լխին կապիշոն է եղել •ցած և այդքան ակնհայտ չի երևացել: Մեքենայի մեջ տեսել է, որ նրանք ինչ-որ բան փոխանցում են, սակայն չի տեսել, թե կոնկրետ ինչ, բայց ինչ-որ •ործողություն նկատել է, քանի որ մինչ իր մոտենալը նրանց •լուխները կախված էր և եթե ինքը ձայն չհաներ, ապա հնարավոր է նրանք իրեն չնկատեին էլ, քանի որ լարված ինչ-որ բան էին անում: Ինֆորմացիան ստացել է ՚Xՙ մարդուց և այն ճշտելու համար •նացել է այնտեղ, որպեսզի ստու•ի այն իրականությանը համապատասխանում է, թե ոչ: Այդ ժամանակ չի կարող ասել Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական •ործ քննվել է, թե ոչ: Չի հիշում Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու •ործողություններին մասնակցել է, թե ոչ, դժվար մասնակցած լինի, տեղյակ չի եղել, որ նրա վերաբերյալ քրեական •ործ կա: Ինֆորմացիան ստանալուց հետո այն ճշտում են, իսկ ինֆորմացիան ստանալուց հետո իրենք պարտավոր չեն պաշտոնական թղթային տեսք տալ: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հա•ուստով, ընդհանրապես համազ•եստ ունեն, սակայն աշխատանքի ներկայանալու ժամանակ պարտավոր չեն այն կրել: Նախկինում աշխատել է քրեական հետախուզությունում, սակայն ներկայումս դուրս է եկել, միշտ եղել են քաղաքացիական համազ•եստով, եղել են պաշտոնական ինչ-որ արարողություններ, որի ժամանակ հրաման է եղել և հա•ել են իրենց առօրյա համազ•եստը, իսկ ընդհանուր առմամբ աշխատանքի են հաճախում քաղաքացիական հա•ուստով: Քաղաքացուն մոտենալուց հետո ներկայանում է և վկայական է ցույց տալիս, որպեսզի նա իմանա, որ իր դիմաց ոստիկան է, իսկ իր այդ օրվա հա•ուստի վրա որևէ տարբերանշան չի եղել, եղել է միայն իր վկայականը: Երբ ինքը մոտեցել է Սեր•եյին և ներկայացել, նա իրեն նկատել է և •լուխը բարձրացրել, չ•իտի իր հետ եկած ոստիկանը նույնպես լսել է, որ Սեր•եյը ասել է ՚թռանք միլիցեքըՙ, թե ոչ: Եթե այն ժամանակ քննիչիները խաչմերուկների վրա դրված ոստիկանության կամերաների տեսա•րությունները հանեին, ապա այնտեղ ամեն ինչ ավելի հստակ կերևար, դրանք մեկ կամ երկու օրից ավել չի պահպանվում և չ•իտի, թե ինչպես է ստացվել, որ տեսաձայնա•րությունները չեն վերցրել: Միջոցառումն իրականացնելու •նացել էին՝ ինքը, Վաղինակը, Հայկը: Ինքն ու Հայկն են մոտեցել մեքենային, իսկ Վաղինակը եղել է ՚Սասՙ-ի մոտ: Այդ օրը իրենք երեքն էլ եղել են քաղաքացիական հա•ուստով: Չի հիշում Հայկը նույնպես ցույց է տվել իր վկայականը, թե ոչ: Տուժողի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ նախաքննական ցուցմունքում ինչ •րել է ճիշտ է, հնարավոր է որոշակի բաներ չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ կարևոր բաները ինքը ասել է, հնարավոր է ինչ-որ բացթողումներ եղած լինեն, սակայն այն ժամանակվա •րածն ավելի ճիշտ է, քանի որ •րել է տվյալ պահին և ամբողջությամբ իրականությունն է •րել: Այն, որ նրանց •լուխները եղել են կախված և ինչ-որ բան են միմյանց փոխանցել այն ժամանակ չի հիշել և այդ պատճառով չի հայտնել, դրա մասին ներկայումս հիշեց և հայտնեց այդ մասին /հատոր 1 •.թ. 80-82, 171-172, 189, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Մարիաննա Հարությունյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին, Սեր•եյ Ավետիսյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, իսկ Գեղամ Բակլաչևը նրա ընկերը: Կարող է հացերին պատասխանել, բայց բնականաբար ամուսնու դեմ ցուցմունք չի տա: Այս •ործի մեջ ինչն իր համար ամենակարևորն է ցանկանում է նշել Սաֆարովի ցուցմունքի հիման վրա, երբ նա նկարա•րել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2014թվականի հունվարի 16-ին, դրան միանշանակ չի հավատում, քանի որ այդ օրը եղել է իր եղբոր կնոջ ծննդյան օրը և իրենք այդ օրը եղել են այնտեղ և եթե այլ օր նշեր, բնական է ինքը նման հայտարարություն չէր կարող անել, իսկ ինչ վերաբերում է ոստիկանության կողմից կատարված •ործողություններին, երբ նրանք հարձակվել են մեքենայի վրա, ցանկանում է նշել, որ հենց ինքն է Սեր•եյին ասել, որ դա եղել են ոստիկանները, քանի որ իրենք դեպք են ունեցել կյանքում և նա այդ պահը կապել է այդ դեպքի հետ, և միայն իր կողմից բաժնից վերադառնալուց հետո է Սեր•եյը համոզվել, որ դա եղել են ոստիկանները, այլ ոչ թե այլ մարդիկ, ում իրականում նա կարծել է: Իր ամուսինը դատապարտված եղել է և պատիժ է կրել մոտ չորս տարի: Պատիժը կրելու ընթացքում տեղյակ է եղել, որ նա թմրանյութեր է օ•տա•ործում: Պատժի կրումից ազատվել է 2009թվականին, որից հետո թմրանյութեր չի օ•տա•ործել: Ամուսինը վարել է ՚Պաջեռոՙ ջիպ մակնիշի մեքենա, որը եղել է իր անվամբ: Մեքենան եղել է իր մորեղբոր մեքենան, որը ի դեպ վկա է, սակայն ՀՀ-ում չի բնակվում, իսկ մեքենան փաստացի •րանցված է իր անունով: Մեքենան շատ հազվադեպ է Սեր•եյի կողմից շահա•ործվում: Սեր•եյը կոնկրետ եկամուտի աղբյուր չի ունեցել, մշտապես եղել է տանը: Սեր•եյի եղբորը անհասկանալի պայմաններում մեքենայի մեջ նստած կրակել են և փամփուշտը դիպել է աչքին, բոլորի համար զարմանալի է եղել, որ նա կենդանի էր մնացել, իսկ աչքը հեռացրել են: Այդ դեպքը եղել է ապրիլ ամսին, սակայն չի հիշում, թե որ թվականի, իրենք այդպես էլ չեն հասկացել ով էր դա արել, որևիցե մեկը դատվեց, թե ոչ, իսկ դատվողը իրոք դա կատարողն էր, թե ոչ, դա իրենց համար այդպես էլ անհասկանալի է մնացել: Ամանորից հետո այդ խոսակցությունները թեժացել էին և կարծես Սեր•եյը ինչ-որ բանի սպասում էր: Եղբոր հետ կապված դեպքը նույնպես տեղի էր ունեցել ՚Սասՙ-ի մոտ, և այդ 2014թվականի հունվարի 18-ի դեպքի ժամանակ, ոստիկանների մոտենալը Սեր•եյը վերա•րել է եղբոր հետ կապված դեպքին: Ինքը փորձել է Սեր•եյին համոզել, որ դրանք եղել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինքը երբ եղել է բաժնում, այնտեղ ոստիկաններ են եղել առանց համազ•եստի, որոնք ծաղրել են ոմն Տի•րանին և ասել, որ ՚թռավ մեքենայի վրա, պրեմյա էր ուզում ստանարՙ և նմանատիպ այլ խոսակցություններ ավելի առօրյա և կենցաղային խոսքերով, բայց ինքը չի իմացել, որ այդ դեպքը իրենց մասին է: Երբ ինքը եղել է սենյակում իրեն մոտեցել է իր իմանալով ոստիկանապետը և իրեն հարցրել է, որ ինքը տեղյակ է, որ Սեր•եյը մեքենայի տակ մարդ է •ցել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե նման բան է եղել, ապա այդ •ործով պետք է զբաղվի ճանապարհային ոստիկանությունը այլ ոչ թե քրեականը, ինքը ասել է, որ փոքր է եղել, հնարավոր է Սեր•եյը չի նկատել, իսկ նա ասել է, որ ոչ ՚լավ էլ կերած-խմածՙ տղա է եղել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ հնարավոր չէ Սեր•եյը մեքենայի տակ մարդ •ցեր և անցներ •նար /հատոր 1 •.թ. 45-47, դատական նստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Հայկ Ալիխանյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալներին: Դեպքի վերաբերյալ արդեն ցուցմունք տվել է և հիմա էլ նույնը կասի, որ Կիևյան փողոցի ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Տի•րանին, հետո նկատել են ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենա, որի համարները ներկայումս չի հիշում: Նրանց չի ճանաչել, սակայն ինֆորմացիա են ունեցել, որ տվյալ անձնավորությունը հնարավոր է իր մոտ թմրանյութ ունենա: Այդ մեքենան ճանաչել է Տի•րանը, երկուսով մոտեցել են՝ ինքը վարորդի կողքի կողմից, իսկ Տի•րանը վարորդի կողմից, ներկայացել են, որ ոստիկանությունից են, իսկ ինքը այն ժամանակ աշխատել է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում, իսկ Տի•րանը Արաբկիրի բաժնում: Ներկայանալուց հետո ցույց են տվել վկայականը, որից հետո վարորդը մանևրում է կատարել ձախ և աջ, ապա փախուստի է դիմել, որի ժամանակ Տի•րանը կախվել է մեքենայից և մինչև Օրբելի խաչմերուկ այդպես կախված •նացել է, որից հետո, ըստ Տի•րանի պատմածի, պտտվելու ժամանակ Տի•րանը ընկել է: Տի•րանը նաև պատմել է, որ •նալու ժամանակ Կիևյան փողոցով ընթանալիս ինչ-որ հանդիպակած եկող մեքենայի վրա է քշել: ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ միայնակ է •նացել, հետո է Տի•րանին հանդիպել, իսկ Վաղինակն էլ եղել է Տի•րանի հետ, իսկ ինքն էլ նստել է Վաղինակի մեքենան և հետապնդել են ՚Միցուբիշիՙ մակնիշի մեքենան, որպեսզի տեսնեն, թե որտեղ է թողնելու Տի•րանին, սակայն կորցրել են և չեն կարողացել •տնել: Հետո Տի•րանից զան• են ստացել և նա ասել է, թե որտեղ է •տնվում և նրան վերցնելուց հետո տարել են հիվանդանոց: Երբ իրենք մոտեցել են մեքենային, ամեն ինչ շատ արա• է ստացվել, վարորդը միան•ամից մեքենան շարժի է •ցել, աջ և ձախ արել և փախել, իսկ ինքը հետո է նկատել, որ Տի•րանը կախված է և անմիջապես վազելով •նացել է և Վաղոն էլ այնտեղ մեքենայի մոտ է եղել: Հետա•այում Տի•րանը ասել է, որ կախվել է, քանի որ իր վրա է մեքենան վարել և, որպեսզի մեքենայի տակ չմնար կախվել է: Չի կարող ասել Վաղինակն ու Տի•րանը առանձին-առանձին են •նացել Կիևյան, թե միասին, ինքը նրանց հետ չի եղել: Ոստիկանության բաժնում նրանց չի հանդիպել և չեն խոսել այդ ինֆորմացիայի շուրջ, ամեն բաժին իր ինֆորմացիան է ունեցել և ցանկացել է իրացնել իր ուժերով, հետո տեսել են միմյանց, ապա ՚Սասիՙ մոտ տեսել են մեքենան և մոտեցել են միասին: ՚Սասիՙ մոտ •նացել է իր աշխատավայրից: Ինքը այդ պահին օպերատիվ տվյալ է ունեցել այդ անձի վերաբերյալ և ցանկացել է ստու•ել, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա փախուստի է դիմել: Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու •ործողության ժամանակ չի հիշում մասնակցել է, թե ոչ: Իր ստացած օպերատիվ տվյալը վերաբերվել է կոնկրետ նրան, որ անձը թմրանյութ է իրացնում և օ•տա•ործում: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հա•ուստով, որևէ տարբերանշան իր վրա չի եղել, քանի որ օպերատիվ աշխատող է եղել և համազ•եստ չի հա•ել: Ժամը կոնկրետ չի հիշում, սակայն ցերեկ էր, ամիսը կոնկրետ չի հիշում, սակայն կարող է ասել, որ ձմեռ էր: Տի•րան Պողոսյանին ճանաչել է որպես կոլե•ա:Մեքենայի ապակիները մ•եցված են եղել և այն բացված չի եղել: Մոտենալուց հետո չի կարող ասել, թե Տի•րանը ինչպես է ներկայացել, ինքը միայն իրենը կարող է ասել, որ մոտենալուց հետո ներկայացել է, որ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից է, ցանկացել է դուռը բացել, սակայն այն փակ է եղել, որպեսզի հավաստի իր ինքնությունը վկայականն է ցույց տվել, սակայն նա դուռը չի բացել և փախուստի են դիմել: Մեքենայի մեջ եղել են երկու հո•ի, ինչ-որ բան չեն տեսել, սակայն ցանկացել են ստու•ել իրենց ինֆորմացիան հավաստի է եղել, թե ոչ: Մեքենայի մեջ չի հիշում այդ մարդիկ ինչ դիրքով են նստած եղել, սակայն կարող է ասել, որ ներկայանալու ժամանակ ամեն մեկը նայել է իր կողքը, քանի որ ինքն ու Տի•րանը տարբեր կողմից էին մոտեցել: Մեքենայի մեջ չի նկատել այդ մարդիկ ինչ-որ բան արել են, թե ոչ, եթե անեին իր կարծիքով կնկատեր: Իրենց ներկայանալուց հետո նրանք որևէ բան չեն խոսել, ինքը չի լսել, որ նրանք որևէ արտահայտություն անեն, ուղղակի փախուստի են դիմել: Կախված այն բանից, թե ինչ բարձրության արտահայտություն կանեին, հնարավոր էր լսեր: Այդ ամբողջ •ործողությունների ընթացքում չ•իտի Վաղինակը որտեղ է կան•նած եղել, նա իր տեսադաշտում նրան տեսել է այն ժամանակ, երբ մեքենան փախուստի է դիմել և նստել է Վաղինակի մեքենան, միասին •նացել են: Տի•րանը և Վաղինակը եղել են քաղաքացիական հա•ուստով, նրանց հա•ուստի վրա որևէ տարբերանշան չի նկատել: Օպերատիվ տվյալը ստանալուց հետո միայնակ է •նացել, այլ միջոցառում չի եղել իրականացնելու, ուղղակի •նացել է տվյալը ճշտելու, որտեղ պատահական է հանդիպել Արաբկիրի աշխատակիցներին: Ինքը նաև տվյալ է ունեցել, որ ՚սերեբրիստի պաջեռոՙ է, սակայն նրանց արտաքինը չի իմացել, Տի•րանն է իմացել դեմքը, ինքը միայն համարներն է իմացել: Օպերատիվ ինֆորմացիա ստանալու դեպքում թղթային ձևակերպում չեն տալիս, միայն ղեկավարին են տեղյակ պահում, որ տվյալ ունեն և •նում են այն ճշտելու, իսկ հետա•այում, երբ համապատասխանում է նոր թղթաբանություն են կատարում: Ղեկավարի հետ նախապես պայմանավորված են եղել, որ եթե •նա նշված վայր և մեքենան տեսնի, ապա ինքը պետք է զան•ահարեր և լրացուցիչ ուժեր պետք է ուղարկվեր, որպեսզի բերման ենթարկեին տվյալ անձին, այսինքն այսպես ասած ինքը •նացել էր տվյալ մեքենան որոնելու: Ներկայումս հայտնում է ինչպես եղել է: Չի հիշում այստեղ ինչ ասել է քննիչի մոտ ասել է, թե ոչ: Գրի•որի Սաֆարովի անուն, ազ•անունը հիշում է, սակայն չի հիշում նրա վերաբերյալ օպերատիվ •ործողություն կատարել է կամ բերման ենթարկել է, թե ոչ: Քանի որ երկու տարուց ավելի է այս •ործը քննվում է, շատ բաներ չի հիշում: Ինֆորմացիան ստացել է իր աշխատանքի վարում, տեղյակ չի եղել այլ անձ •նացել է այդ տվյալը ճշտելու, թե ոչ: Ինքը միայնակ է •նացել, իր հետ որևէ մեկը չի եղել: Իր իմանալով օպերատիվ տվյալը իրացնելու ժամանակ իրենք պարտականություն չունեն համազ•եստ կրելու, դա կախված է, թե ինչ հան•ամանքների բերումով է ոստիկանը •նում: Ընդհանրապես օպերատիվ աշխատողը միայն ծառայության ժամանակ է համազ•եստը կրում: Ծառայություն ասելով ի նկատի ունի ինչ-որ հասարակական կար• պաշտպանելու և այլն, երբ լինում են դեպքեր, որ օպերատիվ աշխատողներին նույնպես ներ•րավում են և համազ•եստով օպերատիվ աշխատողը •նում է ծառայություն կատարելու: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ հրապարակվածը իր ցուցմունքն է, ինքն է հայտնել քննիչին: Արդեն հայտնեց, որ Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում: Չի հիշում այն փաստը, որ Տ.Պողոսյանի և Վ.Հայրապետյան հետ է մեկնել ՚Սասիՙ մոտ, հիշում է, որ նրանց այնտեղ է հանդիպել, ցուցմունքի այդ պահը չի հիշում: Բնականաբար ինքն է քննիչին պատմել իրողությունը: Իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես հայտնել է այդպես էլ եղել է: Քանի որ իրեն հարց է ուղղվել ղեկավարը տեղյակ է եղել, թե ոչ, ինքը կար•ն է բացատրել, որ նախապես պայմանավորվածություն է ունեցել ղեկավարի հետ, իսկ այս դեպքի հետ կապված, քանի որ արդեն երկու տարի է անցել չի կարող հիշել այդ պահին ինչպես է կատարվել, ղեկավարին հարցրել է, թե •նացել է ինֆորմացիան ստու•ելու: Սեր•եյին •նացել են բերման ենթարկելու ցերեկը, ժամը չի հիշում, սակայն մութ չի եղել: Իր կարծիքով հունվար ամսին ժամը յոթին արդեն մութ կլիներ: Իր ցուցմունք տալը հիշում է քննիչի մոտ ինչպես է եղել: Ս.Ավետիսյանին չի ճանաչել, մեքենայի համարանշներն է ունեցել, դեմքով չի ճանաչել: Ինքը ստելու պատճառ չունի, ինչպես հիշում է այդպես էլ ներկայացնում է և ևս մեկ ան•ամ կրկնում է, քանի որ ադեն երկու տարի է անցել, բառերի նշանակությունը, թե Տի•րանի հետ է •նացել, ում և որտեղ է հանդիպել, էական նշանակություն չի տվել, դեպքի հան•ամանքը ինչպես եղել է իր մոտ տպավորվել է, որ նա մանևրում է կատարել ձախ, ապա աջ և Տի•րանը կախված •նացել է, որը իր մոտ ֆիքսվել է որպես կարևոր հան•ամանք, իսկ հերթականությունը չի հիշում /հատոր 1 •.թ. 174-175, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Վաղինակ Հայրապետյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է աշխատանքի բերումով, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ ներկայումս շատ բան չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Կարող է ասել, որ 2014թվականի հունվար ամսին Երևան քաղաքի վարչության քրեական բաժանմունքում օպերատիվ տվյալ է ստացվել, որի արդյունքում բռնվել է մի անձ, որի անունը չի հիշում, որից հետո օպերատիվ տվյալներ են ստացվել Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ կապված, որ •տնվում է ՚Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում Կիևյան փողոցում: Ինքը օպերատիվ աշխատողª Հայկի հետ •նացել է Կիևյան, որից հետո հանդիպել են քրեականի աշխատող Տի•րան Պողոսյանինª Սեր•եյ Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Քանի որ ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է և նա էլ իրեն է ճանաչել, ինքը մնացել է ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, իսկ Հայկը և Տի•րանը մոտեցել են Ս.Ավետիսյանին: Մոտենալուց հետո Հայկը մոտեցել է Ս.Ավետիսյանի վարորդի կողքի նստարանի դռան մոտ, իսկ Տի•րան Պողոսյանը Ս.Ավետիսյանի դռան կողմը: Ինքը այդ ժամանակ հեռու է եղել, նրանք մոտեցել են, վկայականով ներկայացել են, զրուցել, դրանից հետո նկատել է, որ Ս.Ավետիսյանը մեքենան շարժի է •ցել և մանևրում անելով բարձրացել է դեպի Բարեկամության կողմը: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Տի•րանը կան•նել է նրա մեքենայի կան•նակին: Մինչև ինքը շրջադարձ կաներ Տի•րանը արդեն բավականին բարձրացել էր, ապա ինքը վերցրել է Հայկին, նա նստել է իր մեքենան և •նացել են դեպի Բարեկամության, որից հետո Տի•րանը զան•ահարել է և ասել, որ •տնվում է Օրբելի փողոցում: Տի•րանի մոտ •նալուց հետո նա ասել է, որ ընկել է Ս.Ավետիսյանի մեքենայի վրայիցª մանևրում կատարելու ժամանակ, վահանակից է ինչ-որ բռնված եղել, որը ջարդվել էր: Նա եղել է արյունոտված, •նացել են բաժին, որից հետո էլ բժշկական կենտրոն: Իր հիշելով Հայկի հետ միասին են իջել, սակայն հստակ չի կարող ասել, իր նախաքննական ցուցմունքում ավելի հստակ նշված կլինի: Տի•րանին տեսնելու ժամանակ նրա •լուխն է եղել արյունոտված և եղել է շփոթված վիճակում: Տ.Պողոսյանին իր հիշելով հանիպել են Կիևյան փողոցի ՚Սասՙ-ի մոտ, նրա հետ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հանդիպելու համար, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է այնտեղ հայտնվել, այսինքն իր հիշելով Տ.Պողոսյանին այնտեղ պատահական են հանդիպել և եթե այնտեղ հանդիպեին ցանկացած օպերատիվ աշխատողի նրան պետք է ասեին, թե այնտեղ ինչ են անում, քանի որ նույն բաժնում են աշխատում և օ•նության դեպքում պետք է ասեն: Այդ պահին իրենք կատարել են օպերատիվ հետախուզական միջոցառում, քանի որ ստացած են եղել օպերատիվ տվյալներ, կոնկրետ չի կարող ասել, թե ՚Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների մասինՙ ՀՀ Օրենքի որ կետն են իրականացրել, իսկ այդ պահին եթե Տի•րանը իրենց չհանդիպեր, ստիպված ինքն էր մոտենալու: Իրենք •նացել էին, որպեսզի ՚բերման ենթարկելուՙ միջոցառում իրականացնեն և պետք է բերման ենթարկեին Սեր•եյ Ավետիսյանին: Մեկ տարի է արդեն չի աշխատում համակար•ում և մոռացել է, թե կոնկրետ օրենքի, որ հոդվածով են ղեկավարվել բերման ենթարկելու համար, որը եղել է օրինական, իսկ բերման ենթարկելու հիմքը եղել է օպերատիվ տվյալ ստանալը: Առանց ղեկավարությանը զեկուցելու նման միջոցառում չեն կատարում: Եղել են քաղաքացիական հա•ուստով, որի վրա տարբերանշան չի եղել: Երբ տղաները մոտեցել են Ավետիսյանին, ինքը եղել է կան•նած ՚Սասՙ սուպերմարկետի մոտ, իսկ տղաները դիմացի մայթում՝ կամրջի հարևանությամբ: Թե տղաները ինչպես են մոտեցել և վկայականները ցույց տվելª դա իր համար տեսանելի է եղել, երթևեկություն եղել է, սակայն ինքը տեսել է: Մեքենային մոտեցել են Տի•րանը և Հայկը, Տի•րանը Սեր•եյ կողմից, իսկ Հայկը հենց անմիջապես Սեր•եյի կողքը նստած անձի կողմից, որին ինքը չի ճանաչում: Այն ժամանակ իրենց բոլորի վկայականները եղել են կարմիր, իսկ ներկայում դրանք սև են: Ինքը վստահ չի եղել Ս.Ավետիսյանը իրեն հեռվից տեսնելու դեպքում տեղում կմնար, թե ոչ, այդ պատճառով էլ ինքը չի մոտեցել: Հստակ չի կարող ասել ոստիկանության Արաբկիրի բաժինն էր ստացել օպերատիվ տվյալը, թե Երևան քաղաքի վարչությունը, սակայն իր հիշելով դա եղել էր Երևան քաղաքի վարչությունը, ներկայումս լավ չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ամեն ինչ ասել է: Երբ Երևան քաղաքի վարչությունն ինֆորմացա է ստանում, համա•ործակցում է ըստ տարածքային բաժինների, հետևաբար իրենց են դիմել, իսկ ինքն էլ մասնակցել է, քանի որ սպասարկել է թմրամոլության դեմ պայքարի ճյուղը: Գրի•որի Սաֆարովին հիշում է, որ նրա մոտից հայտնաբերվել է թմրանյութ, չի հիշում Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելը կապված է եղել Գ.Սաֆարովի հետ, թե ոչ: Քրեական •ործ հարուցված լինելու պարա•այում ոչ միայն քննիչի կողմից հանձնարարություն ստանալու դեպքում կարող են այդ •ործով ինչ-որ միջոցառում կատարել, կարող է լինել նաև ոչ հանձնարարությամբ: Գ.Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում ներքին դիտմանը մասնակցել է, թե ոչ: Օպերատիվ տվյալ իրականացնելու հանձնարարությունը ստացել է բաժնի ղեկավարությունից, իսկ հանձնարարությունը ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությունը պարտականություն չունի բացահայտելու, թե որտեղից է այն ստացվել, հանձնարարությունը ստանալուց հետո •նում են այն կատարելու: Նույնիսկ իրենք տվյալ ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությանը չեն զեկուցում թե այն ումից են ստացելª •աղտնիության ապահովման համար, սակայն զեկուցում են տվյալը /հատոր 1 •.թ. 176-177, դատական նիստի արձանա•րություն/: Դատաքննությամբ հրապարակվեց •ործով վկա Երվանդ Մարտիրոսի Սար•սյանի նախաքննության ընթացքում 19.01.2014թվականին տված ցուցմունքն այն մասին, որ իրեն է պատկանում ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի 11 ՏՕ 058հ/հ մեքենանª 2008թվականի սեպտեմբեր ամսից: Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամենրի հետ •տնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից իր թույլտվությամբ երբեմն օ•տվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուրադը և նրա ամուսին Սեր•եյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ •տնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի ար•ելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սեր•եյը: Վերջին ան•ամ ՌԴ է մեկնել 2013թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, •իշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սեր•եյը զան•ահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի •տնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ •նացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում •տնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սեր•եյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: Ինչ վերաբերվում է սույն քրեական •ործին, ապա այդ կապակցությամբ իրեն որևէ բան հայտնի չէ, տեղյակ չէ Սեր•եյը թմրանյութ օ•տա•ործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օ•տա•ործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքա•ծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին ան•ամ Սեր•եյը իր մեքենան վերցրել է 18.01.2014թվականինª ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար, որից հետո տեղի է ունեցել այն ինչ նշել է վերը: Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել /հատոր 1 •.թ. 56-57, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Զննություն կատարելու մասին 19.01.2014թվականի արձանա•րությամբ այն մասին, որ կոտրված է ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախակողմյա եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը /հատոր 1 •.թ. 58-63, դատական նիստի արձանա•րություն/: * ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի բաժնից ստացված նյութերը ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ /հատոր 2 •.թ. 197-198, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Դատաապրանքա•իտական փորձաքննության 05.02.2014թվականի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությամբ այն մասին, որ ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի 11 SO 058հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի չափի ընդհանուր շուկայական արժեքը 13.01.2014թվականի դրությամբ •նահատվում է 65.000ՀՀ դրամ /հատոր 1 •.թ. 127-129, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Դատաբժշկական փորձաքննության 03.02.2014թվականի թիվ 177եզրակացությամբ այն մասին, որ Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները •լխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի /ներկայումս սպիներ/, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են կտրված վերքըª սուր, կտրող, մնացածըª կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարա•րված հան•ամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս առողջության կարճատև քայքայումով /հատոր 1 •.թ. 118-119, դատական նիստի արձանա•րություն/: Ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, առաջադրված մեղադրանքների մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ: Դատարանը հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի դատաքննությունից թաքնվելու և հետախուզման մեջ •տնվելու հան•ամանքը, դատաքննությամբ հրապարակել է ամբաստանյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները: Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը նախաքննության ընթացքում 18.01.2014թվականին որպես կասկածյալի, 22.01.2014թվականին որպես մեղադրյալի ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ և իրենց ծանոթացման հան•ամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմա•ծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում •տնվող ՚Սասՙ սուպերմարկետի հարևան մասում •տնվող շենքում, որի հասցեն չ•իտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն •տնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական ան•ամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում •տնվող ՚Մարկոպոլոՙ սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են ՚շեն•են վիզաներիՙ •րանցման կար•ից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զան•ել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են ՚Լադաՙ ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի ՚Տոյոտա Քեմրիՙ մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ ՚շեն•են վիզաՙ: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքը այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զան•ել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զ•ում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներ•ործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զան•ել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ ՚կայֆՙ տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտան•ավոր չէ այն, իսկ Գեղամը ասել է, որ այն վտան•ավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ •ույնի կտոր: Այդ ան•ամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրը այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զ•ալ, զան•ահարել է Գեղամինª /055/23-41-01 թե /077/27-97-86հեռախոսահամարից Գեղամի /099/17-32-27հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո իր հիշելով մինչև 2013թվականի դեկտեմբերի 20-ը ինքը շուրջ 8ան•ամ 30000ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ •նել է նույն դեղահաբի 1/2մասը, իսկ երկու ան•ամ էլ •նել է 1ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օ•ոստոս ամիսներին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սեր•ո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր •նալուց հետո Սեր•ոյից ձեռք բերի դեղահաբը: Նշում է, որ իրեն դեղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամը իրեն ասել է, որ դեղահաբը հանդիսանում է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օ•տա•ործել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց և մի քանի ան•ամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օ•տա•ործել: Իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո իր հիշելով 2013թվականի օ•ոստոսի 20-ից մինչև 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում Սեր•ոյից 1, 2, կամ 3օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60հազար կամ 55հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սեր•ոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40ան•ամ, սակայն, թե որքան ան•ամ է վերցրել կես և որքան ան•ամ ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օ•տա•ործման նպատակով: Երբևէ, որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սեր•ոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զան•ել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ հետո զան•ել և տվել են այն: Սեր•ոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբենկյան փողոցներում: Նրա ՚Միցուբիշի պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սեր•ոյի մեքենան ՚բեժՙ •ույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սեր•ոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում •տնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չ•իտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը •իտի, քանի որ մի քանի ան•ամ նրանց տուն են •նացել և միասին ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Այդ ան•ամները Սեր•ոն ինքն է ներարկել իրեն: Նշում է, որ Սեր•ոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օ•տա•ործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սեր•ոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օ•տա•ործել թմրամիջոց: Վերջին ան•ամ Սեր•ոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 16.01.2014թվականին: Ինքը ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր /055/23-41-01 համարով զան•ել է Սեր•ոյի /091/00-69-97հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2հատ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օ•տա•ործել է, մյուսը հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի •րպանում, հետա•այում օ•տա•ործելու նպատակով: 2014թվականի հունվարի 17-ին, ժամը 19.00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: Հայտնում է, որ Սեր•ոն մոտ 38-40տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մու• •ույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմա•ծերը այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սեր•ոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զան•երի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը /հատոր 1 •.թ. 32-36, 91-92, դատական նիստի արձանա•րություն/: 17.03.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովը որպես մեղադրյալի լրացուցիչ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական •ործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013թվականի ամռանը մոտ 4ան•ամ իրեն հյուրասիրել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ դրանից հետո մինչ նրա կողմից ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10ան•ամ •նել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սեր•ոյի հետ: Այն, որ իր ցումունքում նախկինում նշել է, որ 2013թվականի օ•ոստոս ամսին է Գեղամից թմրամիջոց ձեռք բերել, իսկ նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գ.Բակլաչևը ՀՀ սահմանը հատել է 10.07.2013թվականին, դա պայմանավորված է նրանով, որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է ամիսները շփոթած լինի: Իրեն ներկայացված ՚Միցուբիշի Պաջեռոՙ մակնիշի մեքենայի զննության արձանա•րությանը կից և դատաապրանքա•իտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածները ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սեր•ոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված ՚Ջիպՙ մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը: Տան պայմաններում համակար•չով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար ՚սայտերՙ է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակար•չային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է •ումարներ, տվյալ •ումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: Նշում է, որ նաև մոտավոր է նշել, որ մոտ 10ան•ամ Գեղամից և մոտ 40ան•ամ էլ Սեր•ոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ, սակայն հստակ չի կարող ասել, թե քանի ան•ամ: Սեր•ոյին մշտապես զան•ել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չի եղել, որ Սեր•ոն իրեն տվել է թմրանյութ, հաճախ եղել են դեպքեր, որ զան•ել է Սեր•ոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե ոչ, որից հետո էլ զան•ել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած, որ զան•երի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զան•երի ժամանակª ոչ: Իր սկզբնական ցուցմունքներում չի հիշել այն հան•ամանքը, որ իր հիշելով Սեր•ոն 2013թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզան•ի և եթե իրեն անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրի Կիևյան փողոցում ՚Սասՙ սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրի: 16.01.2014թվականին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է •ումարը և խնդրել իր համար 2հատ թմրանյութի դեղահաբ բերի: Նա ասել է, որ մոտ մեկ ժամից նույն վայրը •նա: Ինքը •նացել է, կրկին հանդիպել է նրան, նա եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել, այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել է, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել /հատոր 1 •.թ. 198-200, դատական նիստի արձանա•րություն/: 09.07.2014թվականին Գրի•որի Սաֆարովը նախաքննության ընթացքում որպես վկայի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: /093/57-70-70հեռախոսահամարը իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սեր•եյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամը իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զան•ահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե ՚փակել չտա այս •ործըՙ իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերըª ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սեր•ոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում •տնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահան•ստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի /հատոր 2 •.թ.127-129, դատական նիստի արձանա•րություն/: 14.07.2014թվականին Գեղամ Բակլաչևի և Գրի•որի Սաֆարովի առերես հարցաքննության ընթացքում Գրի•որի Սաֆարովը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գ.Բակլաչևին ճանաչում է ընդհանուր ընկերների միջոցով և նրանից երբեք ոչինչ ձեռք չի բերել: Նրանից ինքը թմրանյութ ձեռք չի բերել: Գ.Բակլաչևը հայտնել է, որ իր հետ առերես հարցաքննվող Գ.Սաֆարովին ճանաչում է վաղուց, կոնկրետ ժամանակ չի հիշում, նրան ճանաչում է ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Նրանից թմրանյութ ձեռք չի բերել, իսկ նախկինում տված ցուցմունքները տվել է նյարդայնացած վիճակում, քանի որ Սաֆարովի տված ցուցմունքներով սուտ մեղադրվել է նրան թմրանյութ վաճառելու մեջ ու, քանի որ նա իրեն ծանր հանցա•ործության մեջ է մեղադրել, որը երբևէ ինքը չի կատարել, վրեժխնդիր լինելու համար նմանատիպ ցուցմունք է տվել, նրանից վրեժխնդիր լինելու և պաշտպանվելու համար: Վստահ է եղել, որ առերեսման ժամանակ Գրի•որին կպատմեր ողջ ճշմարտությունը, որ երբևէ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել/հատոր 2 •.թ. 160-161, դատական նիստի արձանա•րություն/: Դատաքննությամբ հրապարակվեց 23.07.2016թվականի կայացած դատաքննությամբ /դատավոր Ա.Խաչատրյան/ Գ.Սաֆարովի կողմից արված հայտարաությունն այն մասին, որ ինքը Գեղամից և Սեր•ոյից թմրանյութեր չի •նել, իսկ մինչև կալանավորվելը Գեղամին չէր տեսել մեկ ամիս: Բոլոր հարցերին ցանկանում է պատասխանել հաջորդ նիստի ժամանակ, քանի որ ներկայումս իրեն շատ վատ է զ•ում, մինչև այս եղել է հիվանդանոցումª ռեանիմացիայում: Իր մոտ սրտի խնդիր կա և շատ հաճախ է պրիստուպներ ունենում: Ներկայումս միջնորդում է դատական նիստը հետաձ•ել, քանի որ իրեն վատ է զ•ում: Այսօր բժիշկի չի դիմել, որպեսզի դատական նիստը չհետաձ•վի: 27.07.2016թվականին կայացած դատաքննությամբ Գ.Սաֆարովը հայտնել է, որ անցած ան•ամ արդեն ասել է, որ իրեն լավ չի զ•ում, իսկ հիմա հիվանդանոցից է եկել դատարան: Լուրջ խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված և բժշկական փաստաթղթերը կներկայացնի, երբ հիվանդության պատմությունը կփակվի և ինքը դրանք կբերի դատարան: Առաջադրված մեղադրանքի և դեպքի հետ կապված չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ ամբողջ մարմինը դողում է: Ինքը ներկայումս դողում է, որովհետև հիվանդ սիրտ ունի, իրեն որևէ մեկը չի սպառնացել: Խնդրում է հետաձ•ել նիստը, քանի որ տվյալ վիճակով անհնար է ինչ-որ ցուցմունք տալ, ամեն պահի հնարավոր է շատ խիստ վատանա իր վիճակը /հատոր 7 •.թ. 107-108, 111ª դատական նիստի համակար•չային եղանակով համառոտա•րված արձանա•րություն, հատոր 8 •.թ. 14ª դատական նիստի ձայնային արձանա•րություն, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Անձին բերման ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը /հատոր 1 •.թ. 3, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին 17.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով /հատոր 1 •.թ. 4, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությունն այն մասին,որ փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Ծանոթությունª հետազոտությամբ ծախսվել է դեղահատի 0.17•րամ /հատոր 1 •.թ. 12-14, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 18.01.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, որ Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013թվականի օ•ոստոսի վերջից 2014թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում վերջինիցս շուրջ 40ան•ամ ձեռք է բերել ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութի հաբ /հատոր 1 •.թ. 38, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 19.02.2014թվականի արձանա•րությունն այն մասին, Գ.Սաֆարովը ճանաչել է իրեն ճանաչման ներկայացված Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին և հայտարարել, որ Բակլաչևը շուրջ 4ան•ամ հյուրասիրել է, դրանից հետո շուրջ 10ան•ամ •ումարի դիմաց վաճառել է ՚Սուբոտեքսՙ տեսակի թմրանյութ /հատոր 1 •.թ. 147-148, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ /հատոր 1 •.թ. 134-135, դատական նիստի արձանա•րություն /: * Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ. 103-104, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությունն այն մասին, որ մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին /հատոր 2 •.թ.105-106, դատական նիստի արձանա•րություն/: *Մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները /հատոր 1 •.թ.227-243, դատական նիստի արձանա•րություն/: *Մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը /հատոր 2 •.թ. 188-189, դատական նիստի արձանա•րություն/: *05.02.2014թվականին ՀՀ ԱՆ ՚Նարկոլո•իական հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ի տնօրենի կողմից տրված թիվ 4545•րությունն այն մասին, որ Գրի•որի Ամայակի Սարաֆարովը ՚Նարկոլո•իական Հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ է •տնվում ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքովՙ համախտանիշով, •րանցման ամսաթիվըª 28.06.2006թվականից, նաև հաշվառված է կանխար•ելիչ դիտարկումով /բուպրենորֆին/, •րանցման ամսաթիվըª 17.01.2014թվականից /հատոր 1 •.թ. 150, դատական նիստի արձանա•րություն/: *27.03.2014թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նարկոլո•իական հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ի դատանարկոլո•իական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության թիվ հմ56-14 եզրակացությունն այն մասին, որ Գրի•որի Սաֆարովը տառապում է ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքով: ՚Կախվածության համախտանիշ ախտադադարի շրջանումՙ և ՚Հո•եկան և վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի •ործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանումՙ ախտորոշումներով /հատոր 4 •.թ. 34-36, դատական նիստի արձանա•րություն/: *22.07.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին Գրի•որի Սաֆարովից ներկայացված դիմումն այն մասին, որ նախկինում ցուցմունք է տվել, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից ձեռք է բերել ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութ, սակայն ներկայումս ցանկանում է հայտնել, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից որևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Այդ կապակցությամբ միջնորդում է իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել: Դիմումն այդ օրը ներկայացնելու պատճառը հանդիսանում է իր հիվանդանոցում •տնվելը, որի ապացույցը ներկայացնում է դիմումին կից /նույն •րությունը նաև ռուսերեն լեզվովª •րված Գրի•որի Սաֆարովի կողմից /հատոր 2 •.թ. 177,179, դատական նիստի արձանա•րություն/: *31.07.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին Գրի•որի Սաֆարովից ներկայացված դիմումն այն մասին, որ 22.07.2014թվականին դիմում է ներկայացրել, որով հայտնել է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից թմրանյութª ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի ձեռք չի բերել և միաժամանակ միջնորդել է, որպեսզի իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնեն այդ կապակցությամբ: Այժմ նորից հայտնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանից ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութ ձեռք չի բերել և նորից միջնորդում է այդ կապակցությամբ իրենից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել /հատոր 2 •.թ. 229, դատական նիստի արձանա•րություն/: *01.08.2014թվականին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումն այն մասին, որ այսօր կայանալու է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությամբ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Կարենի Բակլաչևի խափանման միջոցի երկարացման միջնորդության քննարկումը: Տեղակացնում է, որ իրª Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է •նել նրանցից, իրականությանը չի համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Ուստի խնդրում է այդ հան•ամանքը հաշվի առնել •ործի քննության ժամանակ և հայցում է դատարանի անաչառ մոտեցում և արդարացի •ործի լուծում /հատոր 12 •.թ. 358, դատական նիստի արձանա•րություն/: *03.09.2014թվականին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումն այն մասին, որ նախաքննական մարմինն իրեն մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 1-ին մասով: Իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չէ այն մասով, որտեղ նշված է, որ ինքը թմրամիջոցներ է ձեռք բերել Գեղամ Բակլաչևից և Սեր•եյ Ավետիսյանից: Այդ ամենը իրականությանը չի համապատասխանում: Գեղամ Բակլաչևի հետ կայացրած առերեսման ժամանակ հայտնել է իրականությունը, ճիշտը, որ նա իրեն երբևիցե ոչ մի տեսակի թմրանյութ չի իրացրել: Բազմաթիվ ան•ամներ դիմում է ներկայացրել քննիչ Ա.Բաղդասարյանին իրեն լրացուցիչ քննելու և Ս.Ավետիսյանի հետ առերեսում իրականացնելու համար, սակայն իր դիմումները մնացել են անպատասխան: Հայտնում է, որ որևէ մեկի կողմից իր վրա երբևիցե ճնշում չի •ործադրվել և այս ամենը հայտնում էª ցանկանալով որպեսզի իրականացվի արդարություն /հատոր 4 •.թ.43-44, դատական նիստի արձանա•րություն/: Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի մասով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներ. Գործով վկա Ռաֆիկ Բարսամյանը դատաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Վերաքննիչ քրեական դատարանում որպես կար•ադրիչների ստորաբաժանման պետ, ամբաստանյալներին ճանաչում է •ործի բերումով, այդ ժամանակ եղել է այս դատարանի կար•ադրիչների պետը: Ամբաստանյալների հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ թմրանյութ հայտնաբերելու տեղեկությունը ստացել է ուղեկցողներից: Իր սենյակում է կատարվել •րառումը, այդքան բան: Դեպքի տարեթիվ, ամիս, ամսաթիվ չի կարող հիշել, իսկ մոտավոր կարող է ասել, որ տեղի է ունեցել անցյալ տարի, իր հիշելով աշնանը: Քննիչներից իմացել է, որ ուղեկցողները խցում դեղահաբեր են •տել և խնդրել են, որ արձանա•րությունը կազմեն իր մոտ, որը ինքը թույլատրել է: Կոնկրետ չ•իտի, թե ինչ դեղահաբեր են •տել, իր հիշելով արձանա•րության մեջ էլ որևէ անվանում չեն •րել, միայն նշել են, որ դեղահաբեր են •տել: Նրանց խոսակցություններից հասկացել է, որ այդ դեղահաբերը եղել են թմրանյութի նման: Չ•իտի, թե կոնկրետ ում մոտից են հայտնաբերել, միայն իմացել է, որ խցերից մեկում են հայտնաբերել: Կոնկրետ չի կարող ասել, բայց իր հիշելով այդ դեղահաբերը իր սենյակում տեսել է: Ուղեկցողներից իրեն չեն զեկուցել այդ դեպքի հետ կապված, քննիչի •ալուց հետո է իմացել դեպքի մասին: Ինքը արձանա•րություն չի կազմել, այն կազմել է քննիչը: Երկար ժամանակ է անցել և կոնկրետ չի կարող ասել այդ ինֆորմացիան հենց քննիչից է իմացել, թե ուղեկցող •ումարտակից: Նախկինում ինչ ցուցմունք տվել է դա հաստատ ճիշտ է և պնդում է այն: Տեղյակ չէ այդ դեղահաբերը խցից են հայտնաբերել, թե ինչ-որ անձի կողմից: Վկայի նախաքննական ցուցմունքը հրապարակելուց հետո վերջինս հայտնեց, որ իր նախաքննական ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը այն իր աշխատասենյակում է •րվել, դեղերն էլ տեսել է և այն իր հիշելով եղել է չորս հատ: Այդ օրվա նիստին մասնակից է եղել կար•ադրիչ Վահրամ Խալաթյանը, որը իրեն ասել է, որ ցանկացել են շփում ունենալ, ակայն ուղեկցողը չի թույլատրել: Ուղեկցողներից չի հիշում, թե ով է այդ հաբերը բերել իր սենյակ և զեկուցա•իր է կազմվել, որը հանձնվել է քննիչին: Կոնտակտ կամ շփում ասելով հասկանում է, որ հնարավոր է ձեռքով միմյանց մոտեցած լինեն, սակայն մոտիկից փաթաթվել չի եղել, հնարավոր է ձեռքով են հասցրել միմյանց բարևել: Նիստերի ժամանակ ընդհանրապես չի թույատրվում մոտենալ, սակայն այդ ժամանակ ինչ-որ կոնֆլիկտ է եղել չթողելու, հնարավոր է այդ ժամանակ մոտենան բարևեն: Ինքը կոնկերտ չի կարող ասել մոտեցել են, թե ոչ, քանի որ դահլիճում չի եղել, միայն Վահրամ Խալաթյանի բառերեն է կրկնում, որ կոնֆլիկտ է եղել մոտենալու համար, որ ցանկացել են մոտենալ, սակայն թույլ չեն տվել, իսկ, թե մոտեցել են և հասցրել են բարև տալ, թե ոչ, չի կարող ասել, ինքը այնտեղ չի եղել /դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Գա•իկ Մաթևոսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ Ոստիկանության ուղեկցող •ումարտակում: Ամբաստանյալներին ճանաչում է •ործի բերումով, նրանց տեսել է նիստերի ժամանակ: Դեպքի վերաբերյալ մանրամասներ չի հիշում: Միայն կարող է ասել, որ ծառայության են եղել, ամիսը հունիս կամ հուլիսն է եղել: Գեղամ Բակլաչևին բարձրացրել են նիստի, որը մոտ տաս րոպե է տևել: Նիստի ավարտից հետո ժողովուրդը միան•ամից առաջ են եկել և իրենք կասկածել են, որ ինչ-որ բան են փոխանցել: Հետո իջեցրել են ներքևª խուց, որտեղ նա •րպանից ինչ-որ բան է հանել և •ցել, իսկ այն վերցնելուց հետո տեսել են, որ դեղ է: Տեսել են, որ այն •ցել է, եթե չտեսնեին չէին կարող վերցնել և տեսել են նաև, որ նա է •ցել: Դահլիճում խառնաշփոթ է եղել, ժողովուրդը մոտեցել է մի պահ և իրենց թվացել է, որ ինչ-որ բան են փոխանցել, սակայն կոնկրետ դա չեն տեսել, միայն թվացել է: Ձեռնաշղթաները դահլիճում են հա•ցրել, սակայն մինչ խուցը իջեցնելը հարմար չի եղել ստու•ելը, իջեցրել են, որ խցում ստու•են, խցում ձեռնաշղթաները չեն հանել և պահանջել են, որ խուզարկելու համար դուրս •ա, սակայն դուրս չի եկել: Այդ դեղերը •ցելուց հետո դուրս է եկել խցից, նրա հետ դուրս են եկել նաև մյուս երկուսը, իսկ ինքը այդ ժամանակ եղել է խցերի դռների մեջտեղում: Փայլաթիթեղը տեսել է •ետնին՝ լվացարանի դիմաց, ինչը տեսանելի է եղել:Նիստերի դահլիճից խուց իջեցնելուց Բակլաչևը եղել է ձեռնաշղթաներով, խցի մեջ նույնպես ձեռնաշղթաներով է եղել, իսկ ձեռնաշղթաները •ցում են դիմացից, հետևի կողմից չեն •ցում, այդպիսի կար• չկա: Ինքը տեսել է, թե Բակլաչևը ինչպես է դեղերը •րպանից հանել և •ցել, այն ժամանակ, երբ իրենք արդեն ներս մտնելիս են եղել խուց՝ վերջինիս խուզարկելու համար: Բակլաչևը դիմադրություն ցույց չի տվել: Բակլաչևի հետ •ործով անցնող մյուս ամբաստանյալին Բակլաչևի հետ միասին նիստից հետո տարել են խուց, որտեղ արդեն կալանավոր է եղել, իսկ իրենք նրանց հանել են, որպեսզի Բակլաչևը միայնակ մնա՝ խուզարկելու նպատակով: Այդ պահին չի հիշում ազատ խուց եղել է, թե ոչ: Չնայած այդ պահին Բակլաչևը ձեռնաշղթաներով է եղել, սակայն իրենք չեն տարել հենց այդ խուց, նա է մտել, իսկ իրենք ուղեկցելու ժամանակ չեն մտնում խուց, հետո նա իրենց հետևից: Խուց մտնելու ժամանակ կալանավորի դուռը բացող կա՝ իրենց աշխատակիցը: Իրենք չեն իմացել, որ նա դեղ է վերցրել, որ միան•ամից տանեին առանձին խուց, այդ պահին ուղղակի կասկածել են, եթե վստահ լինեին ներքև էլ չէին իջեցնի: Նիստից հետո դահլիճում եղած մարդիկ միան•ամից են մոտեցել, աղջիկներ են կան•նած եղել, որոնց հետևից մեկըª արանքից, ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, իրենք չեն տեսել, որ բան է փոխանցվել, ուղղակի նմանատիպ դեպքեր շատ են եղել, կասկածել են, որ բան է փոխանցել, իսկ այդ պահին խառնաշփոթ է եղել, հարազատները փորձել են մոտենալ, որ բարևեն: Կոնկրետ չի կարող հիշել, թե ինքը որտեղ է կան•նած եղել: Միայն ինքը չի տեսել, որ Բակլաչևը ինչ-որ բան է •ցել, բոլորը ասել են, որ ՚բան •ցեց, բան •ցեցՙ, որից հետո մոտեցել և վերցրել են: Գտած փայլաթիթեղը վերցնելուց անմիջապես հետո բացել են, որ տեսնեն ինչ է, քանի որ շատ դեպքեր են լինում, որ փոխանցելու դեպքում հեռախոսի քարտ է լինում կամ նմանատիպ այլ բաներ, որովհետև ամեն բան •տնելու դեպքում փակ չեն պահում, որ ոստիկանությունը •ա բացի, քանի որ կարող է այնպիսի բան լինել, որ ոստիկանություն կանչելու անհարժեշտություն չլինի: Համոզված է, որ փայլաթիթեղյա փաթեթը Բակլաչևի •րպանից •ցվածն է եղել, քանի որ այնտեղ այլ բան չի եղել / հատոր 10 •.թ. 29-32, 186-187, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Վահրամ Մար•արյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ամբաստանյալներին ճանաչում է դեպքի հետ կապված, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող հայտնել, որ դատական նիստին նստած են եղել ինքն ու իր ընկեր Ռոբերտը, հետո դուրս են եկել նիստից և տեսել են, որ ուղեկցող •ումարտակի տղաները հավաքված են եղել դատարանի դիմաց, խոսել են, ապա իջել են ներքև և կորել են տեսադաշտից: Հետո բաժնից զան• են ստացել, որ դատարանում թմրամիջոց է փոխանցվել, թե այլ բան, ներկայումս կոնկրետ չի հիշում, որից հետո իրենք եկել են դատարան, խոսակցություն են ունեցել, որից հետո էլ արդեն քննիչի մոտ է ցուցմունք տվել: Իրենք դահլիճում են եղել և նիստը հետաձ•վել է, դուրս են եկել դահլիճից, այդ ժամանակ բոլորն են դուրս եկել, խառը վիճակ է եղել, ամբաստանյալների հարազատներն են ՚հաջողՙ արել, իր հիշելով աղջիկ ու տղա են մոտեցել, ներկայումս լավ չի հիշում, իսկ որքանով են թույլ տվել, թե ոչ, չի կարող հիշել: Երբ արդեն դրսում են եղել կան•նած, տեսել է, ուղեկցող •ումարտակի տղաները մոտեցել են այն մարդկանց, որոնք եղել էին նիստերի դահլիճում, հետո խոսելով իջել են ներքև և տեսադաշտից կորել են, իրենք աստիճաններից իջել են, որ տեսնեն ինչ է եղել, նրանք արդեն հասած են եղել 8-րդ հիվանդանոցի դարպասների մոտ: Մինչև իրենք մոտ են •նացել երկու հո•ի փախուստի են դիմել, իսկ ուղեկցողները նրանց հետևից վազել են: Երկու հո•ու հետ չեն խոսել, մեկ հո•ու հետ են խոսել: Դրանից հետո իրենք բաժին չեն •նացել, այլ եղել են տարածքում, երբ բաժնից իրենց զան•ել են և ասել, որ ահազան• են ստացել դատարանում թմրամիջոց փոխանցելու վերաբերյալ և, քանի որ տարածքը իրենք են սպասարկել և հերթապահ են եղել, եկել են դատարան: Դատարանում ներկայացրել են, որ Բակլաչևին թմրամիջոց են փոխանցել, որից հետո իջել են ներքև և Բակլաչևի հետ են զրուցել, սակայն նա հրաժարվել է և ասել է, որ իրենը չէ և առաջին ան•ամ է տեսնում այն: Քանի որ ասած են եղել, որ դատական նիստը կապված է թմրամիջոցների հետ, այդ պատճառով են եկել նստին, իսկ մինչ այդ կոնկրետ ինքը եկած չի եղել նույն նիստին, այդ ան•ամվա •ալը լրիվ պատահական է եղել, որևէ հրահան• կամ օպերատիվ տվյալ չի ունեցել նիստին մասնակցելու համար: Դահլիճում բացի ընկերոջից, ում հետ եկած է եղել դատարան որևէ մեկին չի ճանաչել: Նիստի ավարտից հետո տեսել է, որ ՚ցտեսությունՙ են անում ամբաստանյալին, սակայն չի տեսել, որ ինչ-որ բան են փոխանցում /հատոր 10 •.թ. 124-125, դատական նիստի արձաա•րություն/: Գործով վկա Արթուր Իլոյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ուղեկցող •ումարտակի ոստիկան: Ամբաստանյալների հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ իր հիշելով 2015թվականի հուլիսի 30-ին այս դատարանի դահլիճում նիստ է եղել, որի ժամանակ եղել է ծառայության: Նիստը ավարտելուց հետո խուճապ է առաջացել, դատական նիստերի դահլիճում ներկա մի երիտասարդ ցանկացել է մոտենալ Ավետիսյանին, սակայն թույլ չեն տվել մոտենալ, ինքը մոտեցել է տղաներին, որ օ•նեն հանեն այդ տղային դահլիճից և այդ պահին նա հարմարեցրել է և Բակլաչևին է մոտեցել: Իրեն թվացել է, որ նա ինչ-որ բան է փոխանցում: Հետո փորձել են ստու•ել, իջեցրել են ներքև: Դրանից հետո ինքը բարձրացել է վերև տվյալ անձին հայտնաբերելու: Ներքևում փորձել են խուզարկել նրան, սակայն չի ենթարկվել, մտել է խուց և շարժվել դեպի սանհան•ույցի կողմ ու ձեռքով շարժումներ է կատարել և իրեն թվացել է, որ նա ինչ-որ բան է •ցում, ի դեպ նա այդ ժամանակ եղել է ձեռնաշղթաներով: Այդ պահին մոտեցել է նրան և նրա կողմից •ետնին •ցած ֆոլ•այով փաթաթվածը տվել է հրամանատարին և դուրս է եկել, որպեսզի հայտնաբերի տվյալ անձնավորությանը: Դրանից հետո Սամսոն Բադալյանը մոտեցել է այդ անձին և ասել, որ խնդիր կա, խոսել են տվյալ անձնավորության հետ, ցանկացել են բերել դատարանի ներս, որպեսզի համապատասխան մարմինները •ան և •ործողություններ կատարեն, սակայն նա չի ենթարկվել և փախուստի է դիմել, նրան հետապնդել են, սակայն չեն հայտնաբերել: Փոլ•այի մեջ փաթաթված է եղել դեղորայք, որոնք եղել են ջարդված և իր հիշելով վրան եղել է ՚B8ՙ նշումը: Երբ անձը ի սկզբանե ցանկացել է մոտենալ Ավետիսյանին, ինքը մոտեցել է, որպեսզի օ•նի Ավետիսյանին դահլիճից հանեն, այդ անձը այդ պահին հասցրել է մոտենալ Բակլաչևին՝ առջևում նստածների արանքից փորձել է ձեռքով բարևել Բակլաչևին: Նա եղել է սև մազերով, առանց սափրվելու, իր հիշելով հա•ին եղել է սպիտակավուն ջինսե տաբատ և կարճաթև շապիկ: Դահլիճից Բակլաչևին հանելուց հետո տարել են խուց, մինչ խուցը մտնելը փորձել են նրան խուզարկել, սակայն վերջինս չի թողել: Մտել է խուց, նա եղել է ձեռնաշղթաներով: Բակլաչևի դիմադրությունը խուց իջեցնելու ժամանակ կայացել է նրանում, որ ասել է ՚նորմալ է ախպերս, բան չկաՙ: Բակլաչևը խուց մտնելուց հետո միան•ամից •նացել է դեպի զու•արանի մոտ, ձեռնաշղթաներով շարժումներ է արել, իսկ ինքն էլ նրա հետևից միան•ամից մտել է ներս, նա •րպանից •ցել է, որն էլ ինքը տեսել է: Գցելուց հետո այն տվել է հրամանատարին և բարձրացել է վերև և տեսել է այն անձին ում կասկածել է, մոտեցել են նրան և փորձել են հրավիրել դատարան, սակայն նա չի համաձայնել և դիմել է փախուստի, իրենք հետապնդել են, սակայն չեն կարողացել հայտնաբերել: Ինքը անձամբ չի տեսել, որ դեղերի վրա եղել է ՚Բ8ՙ •րառումը, իրեն դրա մասին ասել են: Բակլաչևին իջեցնելուց հետո է ինքը իջել և իր հիշելով նա եղել է առաջին խցում, չի հիշում խցի դուռը փակ է եղել, թե ոչ: Իր հիշելով խցում բացի նրանից եղել են նաև ևս երկու կալանավոր, սակայն չի հիշում իրենց աշխատողներից ներսը մարդ եղել է, թե ոչ, միայն այդ պահն է հիշում, որ նա շարժվել է դեպի սանհան•ույց, ինքը •նացել է նրա հետևից և տեսել է, թե նա ինչպես է •ցում: Գցելը իրեն չի թվացել, այլ հստակ տեսել է, որ ֆոլ•այով փաթաթված ինչ-որ բան է •ցել, ինչն էլ վերցնելով տվել է իր հրամանատարին: Ձեռքին կոնկրետ չի տեսել, շարժումն է տեսել և •նացել է •ետնին ֆոլ•այով •ցած տեսել է՝ իր հիշելով: Անձամբ ինքը չի Բակլաչևին մտցրել խուց, սակայն նա խցում եղել է ձեռնաշղթաներով: Երբ տեսել է, որ Բակլաչևը շարժվում է դեպի սանհան•ույց և ցականում է այնտեղ ինչ-որ բան անել, ինքը շարժվել է նրա հետևից: Իր հիշելով դատարանում հին•-վեց խուց կա, կոնկրետ չ•իտի: Առավոտյան, երբ •ալիս են դատարան խուցը զննում են և ընդունում են կար•ադրիչներից: Չի կարող ասել և չի հիշում Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին նիստից հետո խուց իջեցնելուց առաջ խուցը զննվել է, թե ոչ, անձամբ ինքը չի արել նման բան: Սկզբում Ավետիսյանին են իջեցրել, հետո Բակլաչևին են տարել:Ավետիսյանը արդեն ներսում է եղել, երբ Բակլաչևին մտցրել են ներս: Սովորաբար, երբ կալանավորին իջեցնում են խցի մոտª նա դռան մոտ սպասում է, իրենք ձեռնաշղթաները հանում են և նա մտնում է խուց, ապա խուցը փակում են: Չի կարող ասել, երբ Բակլաչևը իջել է արդեն դուռը բաց է եղել, թե ոչ, քանի որ ինքը երբ իջել է նա արդեն շարժվել է դեպի սանհան•ույց, իսկ ինքն էլ շարժվել է նրա հետևից, իսկ այդ ժամանակ Բակլաչևը եղել է ձեռնաշղթաներով, իսկ սովորոբար իրենք ձեռնաշղթաներով խուց չեն մտցնում: Դահլիճում ուշադիր են լինում, որ կալանավորներին որևէ մեկը չմոտենա և դատարանի խուց իջեցնելուց հետո անհրաժեշտություն չի լինում ամեն ան•ամ նրանց զննության ենթարկելու / հատոր 10 •.թ. 33-36, 182-183, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Ռոբերտ Երկանյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի քրեական հետախուզության բաժանմունքում: Ամբաստանյալների հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքը աղոտ է հիշում, միայն կարող է ասել, որ ներկա է •տնվել նիստին, հետո զան•ել են իրենց ղեկավարությունից և ասել, որ դատարանում դեպք է եղել թմրանյութի հետ կապված, նույն բաժանմունքի օպեր-լիազոր Վահրամ Մար•արյանի հետ եկել են դատարան: Նիստի ժամանակ որևէ արտառոց բան չի նկատել, միայն նիստի ավարտից հետո տեսել է, որ հարազատներ են մոտեցել, իր կարծիքով հաջող անելու համար, չի նկատել, որ որևէ մեկը ինչ-որ բան փոխանցի, սակայն տեսել է, որ մոտեցել են: Դատարանից դուրս •ալուց հետո տեսել է, որ ուղեկցող •ումարտակի տղաները դատարանի դիմաց զրուցում են ինչ-որ տղաների հետ, հետո քայլելով •նացել են դեպի դատարանի ձախ կողմ՝ դեպի Ազատության պողոտա, երբ իրենք իջել են, որ տեսնեն, թե ինչ է պատահել, նրանք իրենցից արդեն բավականին հեռու են եղել: Այդ ժամանակ նկատել են, որ քաղաքացիներից մեկը փախուստի է դիմել, իսկ ուղեկցողներն էլ վերադարձել են դատարան: Նրանց մոտ այնպիսի խոսակցություն է եղել, որ իր մոտ տպավորություն է առաջացել, որ ամենօրյա խոսակցություն է, նրանք մի քանի րոպե կան•նած զրուցել են աստիճանների ներքևի մասում, իսկ իրենք էլ վերևն են եղել կան•նած և նրանց մեջ այնպիսի զրույց է եղել, որ իրենք նախ չեն լսել, հետո չեն մտածել, որ ինչ-որ արտառոց բան է եղել: Այդ օրը դահլիճում պատահական են եղել, թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության դեմ պայքարի ոլորտն է սպասարկում ինքը և իմանալով, որ թմրամիջոցի հետ կապված դատական նիստ է, պատահական եկել են: Դատարանում հաճախ չեն լինում, բայց լինում է, որ •ալիս են: Հետո իրենց ղեկավարությունից են իմացել, որ դատարանում դեպք է եղել և թմրամիջոց են փոխանցել /դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Արթուր Հովհաննիսյանը դատաքննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ուղեկցող •ումարտակի հերթապահ ծառայության պետ, ամբաստանյալների հետ թշնամություն կամ բարեկամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ այն տեղի է ունեցել անցած տարի, սակայն օրն ու ժամը կոնկրետ չի հիշում: Մեկուսարանից տեղափոխել են Բակլաչևին և Ավետիսյանին, երբ նիստը սկսվել է ամբաստանյալներին բարձրացրել են դահլիճ: Դահլիճից իջեցնելուց ինքը եղել է դատարանի մեկուսարանում և այդ ժամանակ տղաները իրեն հաղորդել են, որ ինչ-որ մեկը մոտեցել է և ինչ-որ բան է փոխանցել Բակլաչևին: Մեկուսարան իջեցնելուց հետո ցանկացել են նրան առանձնացնել, որպեսզի խուզարկություն անցկացնեն, այդ պահին նկատել են, որ նա •րպանից սի•արետի թղթով փաթեթավորված ինչ-որ բան է հանել և •ցել, ի դեպ նա այդ ժամանակ եղել է ձեռնաշղթաներով: Այդ պահին այն վերցրել են, բացել են, քանի որ հնարավոր է այն աղբ լիներ, սակայն բացելուց հետո տեսել են, որ դեղահաբեր են, որից հետո զան•ահարել են ոստիկանության Արաբկիր բաժին, որպեսզի •ան և կատարեն իրենց •ործողությունները: Դատարանում ռադիոկապ չեն օ•տա•ործում, իջեցնելուց հետո է տեսնում, որ կալանավորներին իջեցնում են: Իջեցնելու ժամանակ խցի դուռը բաց չի եղել, այնտեղ այլ կալանավոր է եղել: Մինչ խուց մտցնելը ուղեկցող •ումարտակի տղաները արդեն խոսելիս են եղել նրանց հետ և լսել է, որ նրանք ասել են, որ ՚բան չենք վերցրել, բան չկա մեր մոտ, ոչ մի բան չենք վերցրելՙ: Այդ պահին ցանկացել են կալանավորներին առանձնացնել, որ խուզարկեն, մեկին հանել են, մնացել են Բակլաչևը և Ավետիսյանը, նրանք ձեռնաշղթաներով են եղել և խոսակցություն է •նացել, այդ ժամանակ էլ նկատել են, որ Բակլաչևը, երբ շրջվել է, նրա •րպանից ինչ-որ բան է ընկել, իսկ ինքը այդ ժամանակ մեջքով է եղել կան•նած: Ընկածը տղաներից մեկն է վերցրել, ապա փոխանցել են իրեն, որն էլ ինքը մտածելով հնարավոր է աղբ լինի, մի փոքր բացել է և տեսել, որ դեղահաբեր են կոտրտված, էլ ձեռք չի տվել և զան•ահարել են ոստիկանության բաժին: Իլոյանը ասել է, որ մոտավոր ինչ-որ դեմք է հիշում, թե ում վրա է կասկածում, ասել է, որ •նա բռնի, սակայն նրա •նալուց հետո բավականին ժամանակ էր անցել և ինքն է ասել, որ վերադառնան բաժինը կ•տնի, թե ով է եղել: Իլոյանը վերադառնալուց հետո պատմել է, որ խոսել է ինչ-որ մեկի հետ, սակայն այդ տղան փախուստի է դիմել, նրան հետապնդել է, սակայն չի կարողացել •տնել: Սովորաբար դահլիճից իջնելուց հետո խցի դուռը բաց է լինում, մտնում են խուց, որից հետո էլ հանում են ձեռնաշղթաները, այդ ժամանակ, քանի որ իրենց պահանջը չէին կատարել, ձեռնաշղթաները չէին հանել: Իսկ իրենց պահանջը եղել է նրանց առանձնացնելը: Միան•ամից չեն առանձին խուց տարել, քանի որ ազատ խուց չի եղել, այլ խցում նույնպես մարդ է եղել: Ներքևում շատ խցեր կան, սակայն այդ ժամանակ արդեն բոլորը փակ են եղել: Իջեցնելու պահին ինքը ներքևում է եղել, նրանց տեսել է խցերի դիմացը: Ամբաստանյալներին ուղեկցել են Իլոյանը, Էդ•արը, որը դուրս է եկել իրենց մոտից, Գա•իկին է տեսել, Սամսոնին: Իր հիշելով իջեցրել են, հետո է Իլոյանը եկել, եթե չի սխալվում: Տեսել է ինչպես են ամբաստանյաներին մտցնում խուց, այդ ժամանակ որևէ դիմադրություն չի եղել, եղել են նորմալ հարաբերություններ, որևէ պրոբլեմատկ իրավիճակ չի եղել, ուղղակի իրենք հան•իստ բացատրել են, թե ինչպես է կար•ը, որ նրանց պետք է առանձնացնեն: Իրենք ցանկացել են խուզարկել, սակայն իրավիճակը այնպես է դասավորվել, որ խուզարկելու կարիք չի եղել: Խուսափելը նրա կողմից այնքանով է եղել, որ ասել է ՚բան չկա, դե ինչի համար, ոչ մի բան չի եղել, բան չեմ վերցրելՙ, որից էլ ժամանակ է •նացել, իսկ իրենք էլ այդ պահին ուժով չեն խուզարկել: Այդ խոսակցության ժամանակ ինքը եղել է խցից դուրս և այդ ամենը տևել է վայրկյաններ: Ինքը միայն ձայն է լսել, որ ինչ-որ բան է ընկել, նման տեղեկություն չունի, որ նրա ձեռքում ինչ-որ բան են տեսել, նա մեջքով է եղել կան•նած: Այդ պահին տղաները ասել են, որ Բակլաչևը ինչ-որ բան է •ցել և տեսել են, որ ինչ-որ բան ընկավ, իսկ մինչ այդ խցում նման բան չի եղել: Դատարանում խցերը շատ են, սակայն իրենք օ•տա•ործում են երկու խուց, մնացածի վրա փականներ են •ցած: Մինչև կալանավորներին տեղափոխելը, ուղեկցողներից երկուսը ընդունում են խուցը կար•ադրիչից, նայում են, ստորա•րում են, որ ընդունեցին խուցը և նույն ձևով էլ հետ են հանձնում: Դատական նիստի ավարտից հետ, երբ կալանավորներին կրկին իջեցնում են խուց, խուցը չի զննվում, քանի որ արդեն ընդունելուց զննվել է: Խցերի դռները բանալիներով չեն, փականով են, որոնք փակվում են: Ինչ հայտնաբերվել է այն էլ արձանա•րվել է, ինքը շահա•ր•ռված չէ, որ շատ լիներ: Ինքը հայտնաբերելուց հետո իր պարտականությունների մեջ ինչ մտել է, այն էլ արել է, իսկ դրանից հետո ինչ են արել արդեն իրեն հետաքրքիր չէ: Բակլաչևը պատի այն կողմը շատ չի •նացել, որտեղ աստիճան կա, այն չի բարձրացել, եթե շատ այն կողմ •նար հնարավոր է նաև չերևար: Բակլաչևի կողմից թեքվելը նկատել էր և մի բան է ընկել և բոլոր միան•ամից •ոռացել են և մի պահ ինքն էլ է կասկածել տեսել է, թե ոչ, բայց Բակլաչևի շարժումը տեսել է / հատոր 10 •.թ. 60-62, 180-181, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Սամսոն Բադալյանը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է ոստիկանության համակար•ի ուղեկցող •ումարտակում: Ամբաստանյալներին ճանաչում է նիստերից, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքից անցել է մոտ մեկ տարի և շատ բաներ թերի է հիշում: Միայն կարող է ասել, որ սովորականի նման նիստ է եղել, որի ժամանակ ինչ-որ մարդիկ են եղել նստած: Նիստի ավարտից հետո ամբաստանյալ Սեր•եյին իջեցրել է ներքև և տղաները ասել են, որ Բակլաչևին ինչ-որ բան է փոխանցվել, մտցրել են խուց, եկել են, որ ստու•են, սակայն Բակլաչևը հրաժարվել է: Խուցի ներսում պատ է եղել, իսկ նա եղել է պատի ետևը՝ կանդալված վիճակում, ձեռնաշղթաներով: Նրան կանչել են, սակայն չի եկել և ձախ կողմով անկանոն շարժումներ է կատարել: Մոտենալուց հետո տեսել են, որ ձեռքին ինչ-որ փայլուն բան կա, որը վերցրել են նրա ձեռքից և տարել են իրենց հան•ստի սենյակ, որտեղ տեսել են, որ ինչ-որ հաբեր են, սակայն ինքը որևէ բան չի հասկանում այդ դեղերից: Դրանից հետո բարձրացել են վերև, փորձել են բռնել նրան, ում վրա կասկածել են, սակայն նա փախուստի է դիմել և չեն կարողացել բռնել: Դատական նիստի ժամանակ ինքը •տնվել է դահլիճում: Բակլաչևին և Ավետիսյանին տղաներով իջեցրել են, վայրկյանների կամ րոպեների տարբերությամբ, ներկայումս չի հիշում ինչ հերթականությամբ: Երբ փորձել են Բակլաչևին խցից հանել, նա չի դիմադրել, ուղղակի դուրս չի եկել այնտեղից, բառացի չի հիշում, թե ինչ է ասել և չի կարող ասել, թե ինչի համար դուրս չի եկել: Հիշում է, որ պատի ետնամասում ինչ-որ անկանոն շարժումներ է արել դեպի իր ձախ կողմը: Իր հիշելով այդ պահին Բակլաչևին մոտ կան•նած այլ կալանավոր չի եղել, իսկ մինչ կալանավորներին բերելը խուցը անպայման խուզարկվում է և այնտեղ որևէ իր չի հայտնաբերվել: Փոխանցող տղային •տնելու համար ինքը նույնպես բարձրացել է վերև և դատարանի դրսում միացել է տղաներին: Ում վրա կասկածել են հաբերը փոխանցելուն մի երիտասարդ է եղել, սակայն նա փախուստի է դիմել, որի դեմքը չի հիշում: Իրենց տղաներից իր հետ եղել է Իլոյան Արթուրը, մնացածին չի հիշում: Ինքը ուշ է մոտեցել, տեսել է միայն, որ այդ տղան վազում է: Երբ Բակլաչևին խցից դուրս են հրավիրել և նա դուրս չի եկել, իր հիշելով ինքը եղել է խցի ներսում, չի հիշում իրենց աշխատողներից խցի ներսում այլ մարդ եղել է, թե ոչ, հավանաբար եղած կլինեին: Բակլաչևի շարժումներից տարօրինակը եղել է այն, որ նա պատի հետևում ինչ-որ շարժում է արել ձեռքով, սակայն չեն տեսել, թե ինչ է անում: Իրենք, երբ •ալիս են դատարան այդ խցերը ստու•վում են, որ այնտեղ ավելորդ իր կամ ինչ-որ այլ բան •ցված չլինի և իրենք էլ խնդրի առաջ չկան•նեն: Իր մեկնաբանությամբ Գեղամ Բակլաչևն է •ցած եղել այդ հաբերը, քանի որ պատը բարձր է և նա էլ այնտեղ անհասկանալի շարժումներ է կատարել և պատի հետևն էլ չի երևացել, իսկ մինչ կալանավորներին բերելն էլ խցերը ստու•վում են: Հայտնաբերվածը իր հիշելով միան•ամից բացել են՝ իրենց հան•ստի սենյակում: Դատարանում իրենք ունեն պատասխանատու, որը զբաղվում է այդպիսի հարցերով, չ•իտի, թե ինչպես են վարվել դրանից հետո: Հաբերը •տնելուց հետո տղաներից երկուսը բարձրացել են և ինքը միացել է նրանց: Հաբերը եղել են փայլաթիթեղի մեջ, որը իր հիշելով միան•ամից բացել են: Իր հիշելով բացելու ժամանակ ներկա են եղել ինքը, Հովհաննիսյան Արթուրը՝ իրենց ավա•ը/դատարանի պատասխանատու/, մնացածին չի հիշում: Ինքը Սեր•եյին է իջեցրել, իսկ տղաները Բակլաչևին են բերել, չի կարող ասել, թե նրան ինչի համար չեն առանձին խուց մտցրել խուզարկելու համար: Կոնկրետ կարող է ասել, որ Բակլաչևին տեսել է պատի ետնամասում անկանոն շարժումներ կատարելիս, իսկ տղաները իջնելուց հետո ասել են, որ ինչ-որ բան է փոխանցվել, սակայն չեն իմացել, թե ինչ: Բակլաչևի •րպանում այդ փայլաթիթեղյա փաթեթը չի տեսել, ինքը նրա •րպանում •ործ չի ունեցել, նրա ձեռքին նույնպես չի տեսել, քանի որ պատը բարձր է եղել, որտեղ նա եղել է կան•նած և չի երևացել: Ձեռնաշղթաները •ցում են դահլիճում կամ այնտեղից դուրս •ալուց հետո, եթե ինչ-որ բան այն չի լինում այդ ժամանակ են դահլիճում •ցում: Ինքը անձամբ չի խուզարկել Բակլաչևին, չ•իտի ուրիշ այլ անձ խուզարկել է, թե ոչ: Նախաքննության ընթացքում իր կողմից տրված ցուցմունքները պնդում է, այդ պահն ինչ •րել է ճիշտ է / հատոր 10 •.թ. 67-69, 184-185, դատական նիստի արձանա•րություն/: Գործով վկա Վասիլի Վարդանյանը դատաքննությամբ նույնաբովանդակ ցուցմունք տվեց այն մասին, որ աշխատում է Քանաքեռ-Զեյթունի ոստիկանության քրեական հետախուզության բաժնում որպես օպեր-լիազոր: Ամբաստանյալներին դատարանում է տեսել մեկ ան•ամ, նրանց հետ բարեկամություն կամ թշնամություն չունի: Դեպքի վերաբերյալ կարող է հայտնել, որ ահազան•ով եկել է դատարան, այս տարածքն ինքն է սպասարկում և այդ ժամանակ մոտիկ է եղել, եկել է դատարան: Գալուց հետո ասել են, որ •ետնին ընկած թմրանյութ են •տել և ասել են, որ այստեղ նստած ամբաստանյալն էª Բակլաչևը, խոսացել են, սակայն ոչինչ չեն պարզել: Չի հիշում իր •ալուց հետո այդ թմրամիջոցը տեսել է, թե ոչ, դեպքից երկար ժամանակ է անցել և չի կարող հիշել: Բակլաչևին դատարանում է տեսել և նրան օպերատիվ բնույթի հարցեր են տվել: Նրան հարցրել են այդ իրենն է, թե ոչ, սակայն նա ասել է, որ իրենը չէ, տեյակ չէ, թե որտեղից է և ումն է: Երբ ինքը եկել է Գեղամ Բակլաչևը ինչ-որ ներքևի հարկի սենյակում է եղել նստած, սակայն չի կարող ասել, թե դա ինչ սենյակ է եղել: Ահազան•ով •ալու ժամանակ իրենց հետ նաև հետաքննիչ է եկել և նա է արձանա•րել /դատական նիստի արձան•րություն/: Դատաքննությամբ հրապարակվեց •ործով վկա Էդ•ար Գասպարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ 2012-2013թվականների ընթացքում աշխատել է ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակում, հետո տեղափոխվել է այլ աշխատանքի, որից հետո 2015թվականի հուլիս ամսին կրկին վերադարձել է ուղեկցող •ումարտակ: 2015թվականի հուլիսի 29-ին ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ուղեկցող պահակախմբի հետ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան են տեղափոխել կալանավորներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին: Սովորականի նման պահակախմբի պատասխանատուն, այս դեպքում Գ.Մաթևոսյանն իրենց ներկայությամբ զննել է կալանավորներին, որոնց մոտից ոչինչ չի հայտնաբերվել: Դատական նիստը սկսվել է, կալանավորներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը նստել են դռան ձախ կողմի նստարանին, իսկ իրենքª Ա.Իլոյանը, Գ.Մաթևոսյանը, Ս.Բադալյանը դահլիճում զբաղեցրել են իրենց դիրքը, որպեսզի ապահովեն անվտան•ությունը: Ներկայումս իրենց դասավորվածությունը կոնկրետ չի հիշում, սակայն հիշում է, որ նիստը կարճ է տևել, որից հետո դահլիճում հավաքված հարազատները, որոնց ոչ մեկին չի ճանաչել և ուշադրություն չի էլ դարձրել նրանց, փորձել են մոտենալ և հարաբերվել մեղադրյալների հետ, սակայն իրենք նրանց չեն թողել մոտենալ, քանի որ կան•նած են եղել ար•ելապատնեշի մոտ և, քանի որ սկսել են բարձրաձայն խոսել միմյանց հետ, ցանկացել են նաև ֆիզիկական շփում ունենալ, այդ պատճառով անմիջապես ձեռնաշղթաներ են հա•ցրել և դուրս հանել դահլիճից: Իր հիշելով ինքն ու Ս.Բադալյանը Ս.Ավետիսյանին են դուրս բերել դահլիճիցª չթողնելով, որ նա ֆիզիկական շփում ունենա որևէ մեկի հետ: Դրանից հետո Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը դուրս են բերել Գ.Բակլաչևին: Երբ նրան իջեցրել են խուց, Գ.Մաթևոսյանը և Ա.Իլոյանը տեղեկացրել են, որ մի երիտասարդ ձեռքով բարևել է Բակլաչևին, որից հետո նա սկսել է կասկածելի վարքա•իծ ցուցաբերել, ապա ասել են, որ մտածում են, որ հնարավոր է ինչ-որ բան փոխանցած լինեն և ասել են, որ պետք է զննել նրանց: Երբ Գա•ոն և Արթուրը պահանջել են, որ Գ.Բակլաչևը դուրս •ա, նա հետ-հետ է •նացել դեպի լվացարան և տղաները տեսել են, որ նա •րպանից ինչ-որ բան է •ցել: Այդ ժամանակ իրենք •տնվել են խցից դուրս և անձամբ չեն տեսել, թե նա ինչպես է •րպանից բան •ցել, քանի որ պատը խան•արել է: Դրանից հետո իրենք մտել են խուց, որպեսզի ստու•են, թե ինչ է նա •ցել հատակին, իսկ Գա•ոն և Արթուրը անմիջապես դուրս են եկել, որպեսզի •տնեն այն անձին, ով ձեռքով բարևել է Գ.Բակլաչևին: Նրանց դուրս •ալուց հետո Հովհաննիսյանը •ետնից բարձրացրել է նշված փայլաթիթեղը, բացել և բոլորը միասին տեսել են, որ դրա մեջ առկա են մասնատված դեղահաբեր: Դրանից հետո զննել են Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին, սակայն նրանց մոտից ոչինչ չեն հայտնաբերել և տեղափոխել են կողքի խուց, որպեսզի այլևս ոչնչի ձեռք չտան: Կատարվածի վերաբերյալ Ա.Հովհաննիսյանը զեկուցա•իր է կազմել, որից հետո եկել է հետաքննիչը և նրան են ներկայացվել նշված հաբերը: Դրանից հետո վերադարձել են Գա•իկը, Արթուրը և տեղեկացրել են, որ այդ անծանոթ երիտասարդը դիմել է փախուստի: Նշված երիտասարդի դեմքը ինքը չի տեսել և չ•իտի, թե ով է նշված թմրամիջոցը փոխանցել Բակլաչևին: Չնայած ինքը անձամբ չի տեսել այն անձին, որ բարևել է Բակլաչևին, սակայն կարող է ասել, որ Գա•ոն և Արթուրը նկատել են, թե ինչպես է ինչ-որ մեկը ֆիզիկական շփում ունեցել Գ.Բակլաչևի հետ, ենթադրվում է, որ հենց նա էլ փոխանցել է տվյալ հաբերը, քանի որ նրանց մոտ որևէ այլ տեղից դրանք չէին կարող հայտնաբերվել, իսկ կալանավորներին զննում են մինչև նրանց տեղափոխվելը, իսկ տվյալ օրը նաև խցերը ընդունելուց են ամբողջովին զննել և այնտեղ ոչինչ չեն հայտնաբերել: Անձամբ ինքը որևէ մեկին չի կասկածում նշված հաբերը իրացնելու մեջ /հատոր 10 •.թ. 124-125, դատական նիստի արձանա•րություն/: * Դատանյութա•իտական փորձաքննության թիվ 227 Ք-15 եզրակացությամբ, համաձայն որիª փորձաքննության ներկայացված ՚Вՙ և ՚8ՙ ներհրված դաջվածքներով հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում հայտնաբերվեց ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց: Հաբերի բեկորներում և փոշեբյուրեղային հատիկներում բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցի ընդհանուր քաշը կազմեց 0,0306•րամ /հատոր 10 •.թ. 24-25, դատական նիստի արձան•րություն/: * Որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված 29.07.2015թվականի ՀՀ Ոստիկանության ԵՔՎ ուղեկցող •ումարտակի ՀԾ պետ Ա.Հովհաննիսյանի կողմից ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնի պետ Ա.Աբրահամյանին հասցեա•րված ՚Զեկուցա•րովՙ, 29.07.2015թվականին կազմված ՚փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված դեղահաբերը ներկայացնելու, զննելու և վերացնելու մասին արձանա•րությամբՙ և 16.09.2015թվականի ՀՀ ԱՆ ՚Նուբարաշենՙ ՔԿՀ-ից ստացված •րությամբ /հատոր 10 •.թ. 230-231, դատական նիստի արձան•րություն/: * Որպես իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց հանիսացող թվով 9-ը կտոր հաբերով /հատոր 10 •.թ. 232-233, դատական նիստի արձան•րություն/: 3.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում հետազոտելով •ործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք •նահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբª •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն էª իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի համար վտան•ավոր բռնությունըª կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, իսկ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին, այն էª առանց իրացնելու նպատակի խոշոր չափերով թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը, հետևաբար նրանք պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվեն և պատիժ կրեն` ազատազրկման ձևով, իսկ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, հան•ում է հետևության, որ նման պայմաններում Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36դրվա•, և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 16դրվա•, այն էª ապօրինի թմրամիջոց իրացնելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը և նրանց նկատմամբ այդ մասով կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ: Դատարանի •նահատմամբ սույն •ործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշների և հատկապես ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թեª ենթադրությունըª ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատելիս ապացույցների բավարարության հարցին անդրադարձել է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր 2014թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13որոշմամբ, որում արձանա•րել է հետևյալը. ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի •ործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայնª մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենս•րքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօ•ուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 25հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները •նահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում` 1) դեպքը և հան•ամանքները (կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն). 2) կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին. 3) հանցա•ործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները. 4) անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ. 5) քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հան•ամանքները. 6) այն հան•ամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 127հոդվածի համաձայն` 1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է •նահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները •նահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 365հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում« երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված« եթե դատարանը« ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով« հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակար•ի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում •ործի հան•ամանքների հետազոտման արդյունքների վրա« դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա« ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով« սույն օրենս•րքի 360հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 371հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետի համաձայնª դատավճռի նկարա•րական-պատճառաբանական մասում ցույց է տրվում (...) այն ապացույցները, որոնց վրա հիմնված են դատարանի հետևությունները, ինչպես նաև այս կամ այն ապացույցն անարժանահավատ համարելու փաստարկները: ՚Ապացույցների բավարարությունՙ հասկացության էությունը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշները, դրանցից յուրաքանչյուրի բնութա•իրը Վճռաբեկ դատարանը քննարկել և վերլուծել է Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ թիվ ԵԷԴ/0058/01/10քրեական •ործով 22.12.2011թվականին կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ Վճռաբեկ դատարանը, համեմատական վերլուծության ենթարկելով ՚ապացուցման առարկաՙ և ՚ապացույցների բավարարությունՙ հասկացությունները, նշել է. (…) եթե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական •ործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հան•ամանքների մասին •ալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական •ործի համար էական նշանակություն ունեցող հան•ամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հան•ամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հան•ամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ •ործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հան•ամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր •ործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե ե±րբ են ի հայտ •ալիս յուրաքանչյուր քրեական •ործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: Վերահաստատելով և զար•ացնելով Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ •ործով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները` Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է, որ ՚ապացույցների բավարարությունըՙ որոշելու չափանիշներն են. 1. անմեղության կանխավարկածը, 2. վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունքը, 3. դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունը և պատճառաբանվածությունը: Անդրադառնալով անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին` Վճռաբեկ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ քրեական դատավարությունում կանխավարկածը օրենքով կամ նախադեպային իրավունքով հաստատված այն կանոնն է, որի համաձայնª որոշակի հան•ամանք համարվում է հաստատված, քանի դեռ օրենքով սահմանված կար•ով չի ապացուցվել հակառակը: Մարդու անմեղությունը քրեական դատավարության կարևորա•ույն կանխավարկածներից է, որն ամրա•րված է ինչպես ՀՀ Սահմանադրությամբ, միջազ•ային պայմանա•րերով և օրենքներով, այնպես էլ Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի և Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային իրավունքով: Հանցանք կատարելու մեջ անձի մեղավորությունը հաստատված համարելը ոչ այլ ինչ է, քան անմեղության կանխավարկածի հաղթահարում: Միևնույն ժամանակ, անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Այլ խոսքովª քրեական դատավարության ընթացքում չապացուցված մեղավորությունը հավասարազոր է ապացուցված անմեղության: Հարկ է նշել նաև, որ անմեղության կանխավարկածն ամրա•րող նորմերը, ինչպես նաև նախադեպային իրավունքը սահմանում են ոչ միայն այդ սկզբունքի բուն էությունը, այլևª դրա հաղթահարման, նույնն է, թե անձի մեղավորության հաստատման համար անհրաժեշտ դատավարական չափորոշիչները: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանը Մար•ար Հակոբյանի վերաբերյալ 2013թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12որոշման մեջ շեշտել է. ՚(…) ապացույցների կամայական •նահատման ար•ելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 107հոդվածում թվարկվածª ապացուցման ենթակա հան•ամանքների, այդ թվումª կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքովª հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հան•ամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե •նահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ •ործով օրենքով սահմանված կար•ով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րում է նաև, որ մեղսա•րվող հանցա•ործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօ•ուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը: Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել նաև Արմեն Բաբայանի և Սուրեն Թումանյանի •ործով 2011թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0044/01/11 որոշմամբ: Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի նախադեպային իրավունքի ուսումնասիրությունը ևս ցույց է տալիս, որ Եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 2-րդ կետով երաշխավորված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, ի թիվս այլոց, ենթադրում է մեղադրանքի կողմի պարտականությունը ներկայացնելու անձին դատապարտելու համար բավարար ապացույցներ / Barbera Messegue and Jabardo v. Spain, •ան•ատ թիվ 10590/83, 1988 թվականի դեկտեմբերի 6-ի վճիռ, 77-րդ կետ, Janosevic v. Sweden, •ան•ատ թիվ 34619/97, 2002 թվականի հուլիսի 23-ի վճիռ, 97-րդ կետ/: Այսպիսով, անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը ենթադրում է ապացույցների այնպիսի ամբողջության առկայություն, որն անհրաժեշտ է անձի մեղավորությունը ողջամիտ (հիմնավոր) կասկածից վեր ապացուցված համարելու, այլ ոչ թե անձի մեղավորության մասին ենթադրություններ անելու համար: Ապացույցների բավարարությունը որոշելու մյուս չափանիշինª ներքին համոզմունքին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Մ.Հովհաննիսյանի և Ա.Մարտիրոսյանի վերաբերյալ 2010թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08որոշման մեջ և դիրքորոշում ձևավորել այն մասին, որ ՚(…) Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների •նահատման արդյունք, բնութա•րվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ •ործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ: Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստու•վել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է •տնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների •նահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունըՙ: Այսպիսով, ՚ներքին համոզմունքըՙ սուբյեկտիվ-օբյեկտիվ կատե•որիա է: Այն ապացույցների •նահատումն իրականացնող սուբյեկտի •իտակցված և ողջամիտ համոզվածությունն է իր իսկ կողմից կայացված որոշման հիմնավորվածության մեջ (սուբյեկտիվ բնույթ): Այդպիսի համոզվածությունը պետք է ձևավորված լինի •ործի բոլոր հան•ամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության արդյունքում և հիմնվի թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ հաստատված փաստերի վրա, որոնք անկողմնակալ դիտորդի մոտ ողջամտորեն կձևավորեն նույն համոզվածությունը (օբյեկտիվ բնույթ): Ելնելով այն հան•ամանքից, որ ներքին համոզմունքն ունի օբյեկտիվ հիմքեր, անհրաժեշտ է այն տարբերակել ինտուիցիայից, ենթադրություններից և այլ անհաշվետու զ•ացմունքներից: Ի տարբերություն դրանց, ներքին համոզմունքը չի կարող ձևավորվել առանց օբյեկտիվ հիմքի և հիմնվել անթույլատրելի, ոչ վերաբերելի, անարժանահավատ ապացույցների վրա: Այլ խոսքով, ներքին համոզմունքը հիմնվում է ողջամիտ կարծիքի, •իտելիքի վրա, այլ ոչ թե ենթադրությունների, երևակայության, համակրանքի, հակակրանքի կամ կանխակալ կարծիքի վրա: Ներքին համոզմունքիª որպես ապացույցների •նահատման արդյունքի օբյեկտիվ հիմքը քրեական •ործով ձեռք բերված, բազմակողմանի և օբյեկտիվ հետազոտված ապացույցների բավարար համակցությունն է: Այս առումով անհրաժեշտ է վերլուծել ապացույցների թույլատրելիության, վերաբերելիության և արժանահավատության հատկանիշները, որոնց տեսանկյունից ապացույցները ենթակա են •նահատման: Ապացույցների թույլատրելիության հատկանիշը վերաբերում է դրանց ձևական կողմին: Դրա էությունը կազմում է ապացույցները ձեռք բերելիս օրենքով նախատեսված դատավարական պահանջների պահպանվածությունը և ենթադրում է. - աղբյուրի օրինականությունª ապացույցը պետք է ձեռք բերվի միայն օրենքով սահմանված աղբյուրներից /ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 104հոդվածի 2-րդ մաս/, - ձեռքբերման միջոցների օրինականությունª պետք է պահպանված լինեն ապացույցների ձեռքբերմանն ուղղված •ործողություններ կատարելուն օրենքով առաջադրված պահանջները, - դատավարական ձևակերպումª ապացույցը, դրա ձեռքբերման •ործընթացը պետք է օրենքով սահմանված կար•ով ենթարկվեն դատավարական ձևակերպման, - լիազորված սուբյեկտª այն պետք է ստացված լինի ապացույց ձեռք բերելու լիազորությամբ օժտված սուբյեկտի կողմից: Ապացույցն անթույլատրելի ճանաչելու հիմքերը հստակ սահմանված են ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 105հոդվածով: Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հան•ամանքները, •ործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն: Այլ խոսքովª ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և •ործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքների միջև կապը: Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի •ործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին: Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային •նահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից •նահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հան•ամանքները. ա. ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակª փորձա•ետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահա•ր•ռվածությունը, որոշ դեպքերում հո•եբանական և ֆիզիոլո•իական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից •ործի համար նշանակություն ունեցող հան•ամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու •ործընթացի վրա), բ. ապացույցի ձևավորման հան•ամանքները (օրինակª վկայի կողմից կոնկրետ հան•ամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն), •. ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը, դ. ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հան•ամանքների առկայությունը, ե. նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից: Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է •նահատվի ապացույցների համակցության մեջª բազմակողմանի և մանրամասն •նահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը •նահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: Գործի լուծման համար ապացույցների բավարարությունը որոշելու չափանիշները սերտորեն փոխկապակցված են և փոխադարձաբար պայմանավորում են միմյանց: Գործի լուծման համար բավարար ապացույցներ ասելով` պետք է հասկանալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների համակցություն, որը, հաղթահարելով անմեղության կանխավարկածը, անաչառ դիտորդի մոտ կձևավորի հիմնավոր կասկածից վեր համոզվածություն անձի մեղավորության վերաբերյալ, ինչպես նաև կհաստատի •ործով ապացուցման առարկան կազմող մյուս հան•ամանքները և հնարավորություն կտա կայացնել հիմնավորված և պատճառաբանված որոշում: Ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով: Ապացույցները բավարար չեն, եթե` 1. •ործում բացակայում է որևէ ապացույց •ործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հան•ամանքի պարզման համար, 2. եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հան•ամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ, 3. այդ հան•ամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանա•րել է, որ քրեական դատավարությունում մեղքի հարցը լուծելիս որպես ապացույցների բավարարության շեմ պետք է •ործի ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը: Ընդ որում, ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշ ասելով, պետք է հասկանալ փաստական տվյալների (ապացույցների) այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը: Վերո•րյալը չի նշանակում, որ հանցանք •ործելու մեջ անձի մեղավորությունն ընդհանրապես չի կարող առաջացնել որևէ կասկած, սակայն այդպիսի կասկածի հավանականության դեպքում դրա աստիճանը պետք է լինի աննշան (խիստ ցածր): Այլ խոսքովª մեղադրանքը կազմող յուրաքանչյուր փաստական հան•ամանք պետք է հիմնավորվի ապացույցների այնպիսի ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Նախաքննության մարմինը Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցներըª Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի հակասական ցուցմունքները, ՚Անձին բերման ենթարկելու մասինՙ, Գրի•որի Սաֆարովին ՚Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունները, դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 8 Ք-14, թիվ 0029, թիվ 0371, թիվ 0372եզրակացությունները, ՚Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությունները, Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները, Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը: Դատարանն իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներըª փաստում է, որ նշված ապացույցները Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևիª իրենց մեղսա•րված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը: *Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ՚Անձին բերման ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունը, որի համաձայնª 17.01.2014թվականին ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օ•տա•ործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15բնակարանի բնակիչ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովը: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: *Մեղադրանքի հիմքում դրվել է ՚Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասինՙ արձանա•րությունը, որի համաձայնª 17.01.2014թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա •րպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ ՚В8ՙ •րառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014թվականի թիվ 8 Ք-14եզրակացությունը, որի համաձայնª փորձաքննությանը ներկայացված 1հատ սպիտակ •ույնի ՚В8ՙ ներհրված դաջվածքով, 0.4•րամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 •րամ: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մոտից հայտնաբերված դեղահաբում թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստը: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014թվականի թիվ 0371եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014թվականի թիվ 0372եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օ•տա•ործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունը, որի համաձայնª մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, այլ հաստատվում է Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի կողմից թմրամիջոց •ործածելու փաստը: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի /091/00-69-97 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումները: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ անհասկանալի է, թե վարույթն իրականացնող մարմինը բազմաթիվ /100-ից ավելի/ փոխադարձ հեռախոսազան•երի առկայության պայմաններում ինչպես է հիմնավորված համարել, որ Ս.Ավետիսյանը 36ան•ամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, այն դեպքում երբ Գ.Սաֆարովը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Ս.Ավետիսյանից թմրամիջոց է ձեռք բերել մոտ 40ան•ամ: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի /055/40-00-11 և Գ.Սաֆարովի /055/23-41-01բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րությունը: Դատարանը փաստում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գ.Բակլաչևը 16ան•ամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, քանի որ հեռախոսազան•երի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանա•րության համաձայն, վարույթն իրականացնող մարմինը հիմք է ընդունել այն տվյալը, որ Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարները սպասարկվել են միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում, հաշվի չառնելով նաև այն հան•ամանքը, որ Գ.Սաֆարովը նախաքննությամբ հայտնել է, որ ինքը Գ.Բակլաչևից 14ան•ամ է թմրամիջոց ձեռք բերել: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցը նույնպես որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ, որովհետև միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում հեռախոսահամարների սպասարկումը չի կարող հիմնավորել թմրամիջոցի իրացման հան•ամանքը, ըստ հեռախոսազան•երի վերծանումների նշված անձանց միջև բազմաթիվ հեռախոսազան•եր են •րանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև հանդիպել են, ինչի վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներով հայտնել են, որ Գ.Սաֆարովի հետ շփվել են կապված նրա աշխատանքային •ործունեության հետ, քանի որ զբաղվել է համակար•չային ծրա•րերով: * Մեղադրանքի հիմքում դրվել են ՚Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասինՙ արձանա•րությունները, որոնց համաձայն Գրի•որի Սաֆարովը ճանաչել է Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին: Դատարանն արձանա•րում է, որ նշված ապացույցները նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործություններ: Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ •ործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով մեղսա•րված արարքները կատարելու մեջ: Ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանն ու Գեղամ Բակլաչևն առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել են իրենց առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ երբեք Գ.Սաֆարովին թմրանյութ չեն վաճառել: Սույն քրեական •ործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքներում ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորող միակ ապացույցը •ործով շահա•ր•իռ կողմ հանդիսացող ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում տված հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներն են, ում վերաբերյալ 28.04.2014թվականին վարույթն իրականացնող մարմինը ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշում է կայացրել: Ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի վերո•րյալ ցուցմունքների համակար•ային վերլուծության արդյունքում դատարանը փաստում է, որ դրանցում առկա են բազմաթիվ հակասություններ, այդ թվումª քանակի, ժամանակի, վայրի և այլ հան•ամանքների վերաբերյալ, որոնք էական նշանակություն ունեն •ործով բազմակողմանի, լրիվ քննություն իրականացնելու տեսանկյունից և նախաքննության մարմնի կողմից բավարար չափով քննության առարկա չեն դարձվել, իսկ դատարանը զրկված է դրանք պարզելու և քննության առարկա դարձնելու հնարավորությունից, քանի որ Գրի•որի Սաֆարովը թաքնվում է քննությունից և •տնվում է հետախուզման մեջ: Դատաքննությամբ հետազոտված հետախուզվող ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք վարույթն իրականացնող մարմինը դրել է մեղադրանքի հիմքում, դատարանը •նահատում է անարժանահավատ, քանի որ միակ ապացույցը, որը դրվել է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում տրվել է 28.06.2006թվականից ՚Նարկոլո•իական Հանրապետական կենտրոնՙ ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ •տնվող ՚Հո•եկան և վարքային խան•արումներ ալկոհոլի •ործածման հետևանքովՙ ախտորոշումով հիվանդությամբ տառապող /ինչն հաստատվել է նաև 27.03.2014թվականի դատանարկոլո•իական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննությամբ/ անձի կողմից, նաև հիմք ընդունելով փորձա•ետի 23.01.2014թվականի թիվ 0029եզրակացությունը, որի համաձայն Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալ•ետիկª բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ, ողջամիտ հետևության է հան•ում, որ Գ.Սաֆարովը բերման ենթարկվելու օրը թմրամիջոց օ•տա•ործած վիճակում է եղել: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ Գ.Սաֆարովը •ործի թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում պարբերաբար դիմումներ է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին և հայտնել է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է •նել նրանցից, իրականությանը չեն համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել, խնդրել է լրացուցիչ հարցաքննել: Այդ մասին հայտնել է նաև 14.07.2014թվականին Գեղամ Բակլաչևի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում և 23.07.2016թվականի դատաքննությամբª մինչև փախուստի դիմելը: Հետևաբար, արժանահավատության տեսանկյունից Գրի•որի Սաֆարովի ցուցմունքները •նահատելիս կարևոր է դրանց բովանդակությունը հաստատող նույն տեղեկատվության ստացումը մեկ այլ անձից կամ այլ օբյեկտիվ աղբյուրից, որն առանց ներքին հակասությունների, •ործում առկա մյուս ապացույցներին համահունչ կպարունակի ապացուցման ենթակա հան•ամանքների վերաբերյալ ճշմարտացի և արժանահավատ տեղեկատվություն: Դատարանն արձանա•րում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել: Վերո•րյալ իրավանորմերի, դատողությունների և փաստերի համատեքստում ստու•ելով Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական •ործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը •տնում է, որ Գրի•որի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, դեպքի կապակցությամբ դրանցում հայտնված տվյալների ճշմարտացիությունը կասկած է հարուցում, ուստի դրանք չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում: Դատարանը •տնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գրի•որի Սաֆարովին զ•ալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, •նահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում •ործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասածª Սեր•եյ Ավետիսյանի կողմից 36դրվա•, Գեղամ Բակլաչևի կողմից 16դրվա• Գրի•որի Սաֆարովին զ•ալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 18հոդվածի հիման վրա և ՚չփարատված կասկածները հօ•ուտ մեղադրյալի մեկնաբանելուՙ (in dubio pro reo¤ կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօ•ուտ ամբաստանյալների: Դատարանի վերջին եզրահան•ումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական •ործով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը, այլև կհերքեր նրանց կողմից ի պաշտպանություն բերվող այն փաստարկները, որ Գրի•որի Սաֆարովին երբեք թմրամիջոց չեն իրացրել: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված մնացած ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հան•ամանքներ, ինչպիսիք են` Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսա•րված արարքը կատարելու մեջ: Հետևաբար Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնված են բացառապես •ործի ելքով շահա•ր•ռված և սույն •ործով հետախուզվող ամբաստանյալ Գրի•որի Սաֆարովի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանա•րում է, որ առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, •ործի ելքով շահա•ր•ռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության կատարման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցի լուծման համար ի թիվս հանցակազմի այլ հատկանիշների, սկզբունքային նշանակություն ունի հանցա•ործության առարկա հանդիսացող կոնկրետ նյութի անհատականացումը: Եթե այդ հատկանիշը, այսինքնª հանցա•ործության առարկան /թմրամիջոցները, հո•եմետ նյութերը և այլն/ քրեական •ործով հնարավոր չէ արժանահավատորեն պարզել հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, ապա դատարանի •նահատմամբ բացակայում է 266հոդվածով նախատեսված հանցակազմը: Ամփոփելով վերո•րյալըª դատարանն արձանա•րում է, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցա•ործությունների և, մասնավորապես, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված հանցա•ործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցա•ործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական •նահատականի արժանացնել, մասնավորապեսª ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի հիմնական հանցակազմը նկարա•րված է այնպես, որ թմրամիջոցի, հո•եմետ նյութերի չափը որևէ նշանակություն չունի, իրացման նպատակով ցանկացած չափի թմրամիջոց կամ հո•եմետ նյութ պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը համարվում է հանցա•ործությունª անկախ չափից, սակայնª խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Նկատի ունենալով, որ կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը /տեսակըª թմրամիջոց, հո•եմետ նյութ կամ դրանց համարժեքներ, ուժեղ ազդող կամ թունավոր նյութեր, չափըª զ•ալի, խոշոր, առանձնապես խոշոր, անվանումը, քիմիական կազմը և հատկությունները, ծա•ումը, պատրաստման, արտադրման կամ վերամշակման եղանակը/ որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ •իտելիքներ, ուստի, դատարանի •նահատմամբ, նախևառաջ պետք է առկա լինի կոնկրետ նյութը և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը: Այլ կերպª քրեական օրենս•րքի 266հոդվածով նախատեսված արարքի որակման դեպքում, որպես կանոն, պետք է առկա լինի հանցա•ործության առարկան և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը: Եթե կոնկրետ դեպքում քրեական •ործով բացակայում է ինչպես անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութը և դրա քանակական-որակական բնութա•րերի վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար առնվազն պետք է քրեական •ործով առկա լինեն վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական-որակական բնութա•րերը, այլևª ճիշտ որակել և անհատականացնել անձի արարքը: Դատարանի այս դատողությունը պայմանավորված է նրանով, որ ՚Որոշակի ապացույցների առկայությամբ հաստատվող հան•ամանքներըՙ վերտառությամբ ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 108հոդվածում ուղղակի պահանջ չկա այն մասին, որ թմրամիջոցների կամ հո•եմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ քրեական •ործերով շրջանառության մեջ դրված կոնկրետ նյութը թմրամիջոց կամ հո•եմետ նյութ դիտելու, դրա տեսակը, չափը և այլ բնութա•րերը կարող են որոշվել բացառապես փորձաքննության ճանապարհով, ուստի Դատարանը •տնում է, որ այն հնարավոր է որոշել նաև այլ ապացույցներով, եթե, իհարկե, •ործով հավաքված կլինեն այդ հան•ամանքների վերաբերյալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցություն: Դատարանը հարկ է համարում ընդ•ծել, որ իրացված նյութի բացակայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների որպես ապացույց օ•տա•ործելու անարժանահավատությունը, ինքնին բավարար է ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով ապացույցների անբավարարության հիմքով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, քանի որ քրեական •ործի նյութերի հետազոտությունից միանշանակորեն պարզվում է, որ այդ ցուցմունքներն են, որ առանցքային նշանակություն են ունեցել նախաքննական մարմնի համար Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքը 35 և 16դրվա•ներով հաստատված համարելու հարցում: Հետևաբար, դատարանի •նահատմամբ, դրանց բացակայությունը, ինքնին, բացառում է Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հան•ամանքի վերաբերյալ արժանահավատորեն, հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով դատողություն անելը, համապատասխանաբար նաև Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղադրանքը ապացուցված համարելը: Ինչ վերաբերում է Սեր•եյ Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թվականինª Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ, ինչի մասին նշված է նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերմամբ: Դատարանը կրկին արձանա•րում է, որ Ս.Ավետիսյանին 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքի համար ևս հիմք է հանդիսացել Գ.Սաֆարովի ցուցմունքները և առանց այդ ցուցմունքների 0.008•րամ քաշով ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցի վերաբերյալ փորձա•իտական եզրակացությունը բացարձակապես չի հաստատում Ս.Ավետիսյանին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 1-ին դրվա•ով առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ սույն քրեական •ործով չկա որևէ այլ փաստական տվյալ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի, դրա վերաբերյալ փորձա•ետի եզրակացության և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին իրացրած նյութի կապի մասին, հետևաբար հիշյալ ապացույցը առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չի և չի կարող դրվել Սեր•եյ Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել, որ 28.04.2014թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի ավա• քննիչ Ա.Բաղդասարյանի կողմից ՚Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասինՙ որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ 14102914քրեական •ործով մեղադրյալ Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 01.08.2013թվականից 23.11.2013թվականն ընկած ժամանակահատվածում 35ան•ամ մեղադրյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանից ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու մասով Գրի•որի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվելª վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ հնարավոր չի եղել պարզել մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 35ան•ամ ապօրինի ձեռք բերված ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի չափը /հատոր 3 •.թ. 76-77/: Նման որոշման առկայության պայմաններում, երբ մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել թմրանյութի չափը չպարզելու հիմքով, վարույթն իրականացնող մարմինը Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրել և հաստատված է համարել նրանց կողմից ապօրինի զ•ալի չափ համարվող ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց իրացնելը: Նման պայմաններում ստացվում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը դրսևորել է երկակի կամ խտրական մոտեցում, որը թույլատրելի չէ և հաշվի առնելով, որ ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով կայացվում է արդարացման դատավճիռ, Դատարանը նշված հարցին առավել մանրամասն անդրադառնալու հարկ չի համարում: Վերո•րյալի հիման վրաª դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով բացակայում է որևէ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույց առ այն, որ Սեր•եյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը Գ.Սաֆարովին իրացրել են հաստատապես թմրամիջոց: Այս հան•ամանքի մասին կարելի է ենթադրություն անել, սակայն հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր չափանիշով համարել հաստատված, որը հնարավորություն կտա հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը և կայացնելու մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը •տնում է, որ սույն •ործով դատարանի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի կապակցությամբ, որպիսի դատարանն արժանահավատորեն հետևություն անի նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի /հանցա•ործության առարկայի տեսանկյունից/ առկայության մասին, ուստի •տնում է, որ Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ անհրաժեշտ է կայացնել արդարացման դատավճիռª ապացույցների անբավարարության հիմքով: ՀՀ Սահմանադրության 61հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքների և ազատությունների արդյունավետ դատական պաշտպանության իրավունք: ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª յուրաքանչյուր ոք ունի անկախ և անաչառ դատարանի կողմից իր •ործի արդարացի, հրապարակային և ողջամիտ ժամկետում քննության իրավունք: ՀՀ Սահմանադրության 63հոդվածի 3-րդ մասի համաձայնª հիմնական իրավունքների խախտմամբ ձեռք բերված կամ արդար դատաքննության իրավունքը խաթարող ապացույցի օ•տա•ործումն ար•ելվում է: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման, իսկ •ործի վարույթը ենթակա է կարճմանª կատարված հանցա•ործությանը կասկածյալի կամ մեղադրյալի մասնակցությունն ապացուցված չլինելու արդյունքում, եթե սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 358հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա, այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը •նահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հան•ամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 366հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` դատարանը պարտավոր է ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 35հոդվածի 1-ին մասի 1-3-րդ կետերով և 2-րդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ: Դատարանն արձանա•րում է, որ սույն •ործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սեր•եյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասին: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին մեղսա•րվող հանցավոր արարքների փաստական հան•ամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: Հիմք ընդունելով վերը շարադրված պատճառաբանություններըª •նահատության ենթարկելով սույն քրեական •ործով ձեռք բերված ապացույցներըª դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, •նահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` •ործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության վերաբերյալ չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օ•տին մեկնաբանելով` Դատարանը •տնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Սեր•եյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով հանրորեն վտան•ավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրանց մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանա•րում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի •երազանցում ՚հիմնավոր կասկածից վերՙ ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Սեր•եյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցա•ործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել: Ամբաստանյալների նկատմամբª ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտան•ավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցա•ործության տարածվածությունը, ամբաստանյալների անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքները, նկատի ունենալով նաև այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 62հոդվածի 2-րդ մասով, ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանք է համարում այն, որ նախկինում դատապարված չի եղել, դրական է բնութա•րվում Երևան քաղաքի ՚Արաբկիր 005ՙ համատիրության տնօրենի, ՚Ռենկո Արմէստեյտՙ ՍՊԸ-ի տնօրեն Կ.Կուկուրակիի կողմից: Պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ չկան: Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ չկան: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 63հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք է համարում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտան•ավոր ռեցիդիվը: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 22հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայնª հանցա•ործությունների ռեցիդիվը առանձնապես վտան•ավոր է համարվում անձի կողմիցª այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու ան•ամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցա•ործության համար: ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 67.1հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայնª հանցա•ործությունների առանձնապես վտան•ավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելա•ույն պատժի երեք քառորդից: Ամբաստանյալ Սեր•եյ Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ: Ամբաստանյալ Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ: Քննության առնելով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցը, դատարանը հան•ում է այն հետևության, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված, մասնատված թվով 9կտոր սպիտակ դեղահաբի կտորները, որոնք ընդհանուր պարունակում են 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոց պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.008•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի պարունակությամբ 0.27•րամ քաշով դեղահատը պետք է թողնել կցելու Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15կասեցված քրեական •ործին: Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ Քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365-366, 369-375հոդվածներով դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª 36 դրվա•, առաջադրված մեղադրանքներով: Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 316հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտել ազատազրկման 9/ինը/ տարի ժամկետով: Սեր•եյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխª մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի սկիզբը հաշվել 04.06.2014թվականից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 266հոդվածի 1-ին մասովª16 դրվա•, առաջադրված մեղադրանքներով: Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ Քրեական օրենս•րքի 268հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնել անփոփոխª մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Պատժի սկիզբը հաշվել 04.06.2014թվականից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Քաղաքացիական հայցի պահանջ չկա: Գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված, մասնատված թվով 9կտոր սպիտակ դեղահաբի կտորները, որոնք ընդհանուր պարունակում են 0.0306•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրամիջոցª ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց ճանաչված 0.008•րամ ՚Բուպրենորֆինՙ տեսակի թմրանյութի պարունակությամբ 0.27•րամ քաշով դեղահատը թողնել կցելու Գրի•որի Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 կասեցված քրեական •ործին: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանª հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐª Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 11-10-2016 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 15-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1հատոր՝ 150թ.,2հատոր՝ 270թ.,3հատոր՝ 87թ.,4հատոր՝159թ.,5հատոր՝ 132թ.,6հատոր՝ 139թ.,7հատոր՝ 139թ.,8հատոր՝ 91թ.,9հատոր՝ 77թ.,10հատոր՝ 254թ., 11հատոր՝ 65թ.,12հատոր՝ 514թերթ |
| Գործին կից նյութերը | Գեղամ Բակլաչևի անձնագիրը ծրարված վիճակում: |
| Այլ նշումներ | 1-ին հատոր բաղկացած 250թերթից: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 16-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 1հատոր՝ 250թ.,2հատոր՝ 270թ.,3հատոր՝ 87թ.,4հատոր՝159թ.,5հատոր՝ 132թ.,6հատոր՝ 139թ.,7հատոր՝ 139թ.,8հատոր՝ 91թ.,9հատոր՝ 77թ.,10հատոր՝ 254թ., 11հատոր՝ 65թ.,12հատոր՝ 514թերթ |
| Գործին կից նյութերը | Գեղամ Բակլաչևի անձնագիրը ծրարված վիճակում կցված 12-րդ հատորին |
Բողոքարկվել է
| Բողոքարկվել է | Ըստ էության լուծող դատական ակտը |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-12-2016 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 16-12-2016 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 12 հատորից. 1հատոր՝ 250թ.,2հատոր՝ 270թ.,3հատոր՝ 87թ.,4հատոր՝159թ.,5հատոր՝ 132թ.,6հատոր՝ 139թ.,7հատոր՝ 139թ.,8հատոր՝ 91թ.,9հատոր՝ 77թ.,10հատոր՝ 254թ., 11հատոր՝ 65թ.,12` 514 |
| Գործին կից նյութերը | Գեղամ Բակլաչևի անձնագիրը` կցված 12-րդ հատորին |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-27218/16 |
Գործը ստացվել է փոփոխվելուց հետո
| Ամսաթիվ | 12-02-2018 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 16-02-2018 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2-րդ հատոր՝ 270թերթ, 10-րդ հատոր՝ 254թերթ, 12-րդ հատոր՝ 514թերթ, 13-րդ հատոր՝ 163թերթ, 14-րդ հատոր՝ 173թերթ, 15-րդ հատոր՝ 94թերթ: |
| Գործին կից նյութերը | 10-րդ հատորին կից ծրար կնիքված վիճակում: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 11-04-2018 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2-րդ հատոր՝ 270թերթ, 10-րդ հատոր՝ 254թերթ, 12-րդ հատոր՝ 514թերթ, 13-րդ հատոր՝ 163թերթ, 14-րդ հատոր՝ 173թերթ, 15-րդ հատոր՝ 94թերթ: |
| Այլ նշումներ | Գործը բաղկացած է 15 հատորից։ |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0054/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 07-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 02-12-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Ն |
| Ազգանուն | Աշրաֆյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սերգեյ Ավետիսյան ,Գեղամ Բակլաչև Վերացնել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 1-ին մասով`36 դրվագ ճանաչվել է անմեղ , ՀՀ քր. օր-ի316 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 9 տարի ժամկետով / և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 1-ին մասով`16 դրվագ ճանաչվել է անմեղ , ՀՀ քր օր-ի 268 հոդ. 2-րդ մասի 2-րդ կետով - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 11.10.2016թ. դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ`ամբաստանյալներ Գեղամ Բակլաչևին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 1-ին մասով /16 դրվագ/ և Սերգեյ Ավետիսյանին`ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 1-ին մասով /36 դրվագ / և նրանց նկատմամբ պատիժ նշանակել նույն հոդվածի սանկցիայի սահմաններում : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 09-12-2016 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 07-12-2016 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Վարդուհի |
| Ազգանուն | Էլբակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սերգեյ Ավետիսյան մյուսը` Գեղամ Բակլաչև Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի Բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի`Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի /ՀՀ քր. օր-ի 266 հոդ. 1-ին մասով`36 դրվագով ճանաչվել է անմեղ , ՀՀ քր. օր-ի 316 հոդ. 2-րդ մասով - ազատազրկում 9 տարի ժամկետով / մասով 11.10.2016թ. դատավճիռը և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ : Վերջինիս մեղքը հիմնավորված գտնելու դեպքում , նշանակված պատիժը մեղմացնել : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Գործը ստացվել է
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 20-12-2016 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
| Ըստ էության լուծող դատական ակտեր | Դատավճիռ (արդարացման/մեղադրական) |
|---|
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 20-12-2016 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-12-2016 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-12-2016 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-02-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 31-03-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 03-05-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-06-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 18-07-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 15-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 30-08-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-09-2017 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 01-09-2017 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 01-09-2017 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է դատական ակտը և բեկանված մասով փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Բակլաչև |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0054/01/14 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան) հետևյալ կազմով. նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան դատավորներ` Մ.Պապոյան Մ.Արղամանյան քարտուղարությամբ` Հ. Հակոբյանի մասնակցությամբ` դատախազներ Ն.Աշրաֆյանի, Գ.Ամիրյանի պաշտպաններ Գ.Հակոբյանի Կ.Ղազարյանի ամբաստանյալներ Գ.Բակլաչևի Ս.Ավետիսյանի 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի վերաբերյալ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռի դեմ մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի և ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքները. ՊԱՐԶԵՑ Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. 2014 թվականի հունվարի 18-ին ՀՀ ոստիկանության քննչական գլխավոր վարչության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14102914 քրեական գործը: Նույն օրը` 2014 թվականի հունվարի 18-ին, Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը ներգրավվել է որպես կասկածյալ՝ նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրվելով չհեռանալու մասին ստորագրությունը: Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի հունվարի 21-ին որոշում է կայացրել Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: Նույն օրը` 2014 թվականի հունվարի 21-ին, Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունվարի 22-ի որոշմամբ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2014 թվականի հունվարի 22-ին Գ.Սաֆարովը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2014 թվականի մարտի 15-ին թիվ 14102914 քրեական գործի նյութերով հարուցվել է նոր քրեական գործ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով, որին շնորհվել է թիվ 14122814 համարը, և միացվել է թիվ 14102914 քրեական գործին: Նույն օրը` 2014 թվականի մարտի 15-ին, Տիգրան Ֆրունզի Պողոսյանը ճանաչվել է տուժող: Նախաքննության մարմինը 2014 թվականի մարտի 16-ին որոշումներ է կայացրել Ս.Ավետիսյանի մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: Հետագայում` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին, նախաքննության մարմինը նոր որոշումներ է կայացրել Ս.Ավետիսյանի մեղադրանքը կրկին փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: Նույն օրը` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին, նախաքննության մարմինը նաև որոշում է կայացրել Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի Ս.Ավետիսյանից 35 (երեսունհինգ) անգամ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռքբերելու առնչությամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: Նույն օրը թիվ 14102914 քրեական գործից Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 14132514 համարի ներքո: 2014 թվականի հունիսի 4-ին Ս.Ավետիսյանը հայտնաբերվել, վերցվել է արգելանքի և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: Նույն օրը` 2014 թվականի հունիսի 4-ին, Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը ձերբակալվել է: 2014 թվականի հունիսի 6-ին Գ.Բակլաչևը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունիսի 6-ի որոշմամբ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը վերահաստատվել է: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հունիսի 7-ի որոշմամբ Է.Բակլաչևի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը: 2014 թվականի հուլիսի 21-ին նախաքննության մարմինը որոշում է կայացրել Գ.Սաֆարովի կողմից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի իրացնելու առնչությամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին` նրա արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: 2014 թվականի հուլիսի 30-ին Գ.Բակլաչևին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով: 2. 2014 թվականի մայիսի 7-ին Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով թիվ 14132514 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, այն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության: 2014 թվականի օգոստոսի 14-ին մեղադրական եզրակացությամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան է ուղարկվել նաև Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-ին մասով ու ՀՀ քրեական օրենսգքրի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով`16 (տասնվեց) դրվագով թիվ 14102914 քրեական գործը, որին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 համարը, այն ևս ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի սեպտեմբերի 11-ի որոշմամբ Գ.Սաֆարովի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 և Ս.Ավետսիյանի ու Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0124/01/14 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում` թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարի ներքո: 3. 2015 թվականի օգոստոսի 7-ին ՀՀ քննչական կոմիտեի Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09115615 քրեական գործը: 2015 թվականի օգոստոսի 27-ին Գ.Բակլաչևը նշված քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով: 2015 թվականի հոկտեմբերի 20-ին թիվ 09115615 քրեական գործից Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ մասն առանձնացվել է առանձին վարույթում՝ թիվ 09121915 համարի ներքո: 2015 թվականի հոկտեմբերի 26-ին Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ 09121915 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, որտեղ այդ գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 համարը, ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է դատական քննության: 4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2015 թվականի հոկտեմբերի 27-ի որոշմամբ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը փոխարինվել է կալանավորմամբ: Նույն օրը Գ.Սաֆարովի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, նրա վերաբերյալ մասը թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական գործից առանձնացվել է թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 համարի ներքո և գործով վարույթը կասեցվել է: 5. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան)` 2016 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ Գ.Բակլաչևի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0189/01/15 քրեական գործը միացվել է նրա և Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0054/01/14 քրեական գործին: Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում: Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով, որի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 4-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Նույն դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագներով առաջադրված մեղադրանքներում: Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի հունիսի 4-ից, իսկ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Առաջին ատյանի դատարանի՝ վերը նշված դատավճռի դեմ գործով մեղադրող, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Ն.Աշրաֆյանի և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի կողմից բերվել են վերաքննիչ բողոքներ, որոնք Վերաքննիչ դատարանի՝ 2016 թվականի դեկտեմբերի 22-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ: Գործի փաստական հանգամանքները և վերաքննիչ բողոքների քննության համար նշանակություն ունեցող փաստերը. 6. Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, 2014թ.-ի հունվարի 16-ին` ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Երևան քաղաքի բնակիչ Գրիգոր Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող ընդհանուրը 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014թ-ին` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ: Բացի այդ, 01.08.2013թ. ժամը 15:40-ի սահմաններում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 02.08.2013թ. ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 03.08.2013թ. ժամը 19:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար– Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 04.08.2013թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 05.08.2013թ. ժամը 20։50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 06.08.2013թ. ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 13.08.2013թ. ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 15.08.2013թ. ժամը 21:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 16.08.2013թ. ժամը 23:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 17.08.2013թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 18.08.2013թ. ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան- Հր.Քոչար փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 19.08.2013թ. ժամը 18:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 20.08.2013թ. ժամը 14:50-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 25.08.2013թ. ժամը 19:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 30.08.2013թ. ժամը 16:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Բաղրամյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 25.09.2013թ. ժամը 23:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար- Գյուլբենկյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 26.09.2013թ. ժամը 18։15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս– Գյուլբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 30.09.2013թ. ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց: Բացի այդ, 15.10.2013թ. ժամը 20:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 17.10.2013թ. ժամը 20:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 19.10.2013թ. ժամը 02:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 21.10.2013թ. ժամը 23։40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 22.10.2013թ. ժամը 20։25-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 24.10.2013թ. ժամը 22:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան-Բաղրամյան փողոցների շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 28.10.2013թ. ժամը 22:20-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 30.10.2013թ. ժամը 01:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 06.11.2013թ. ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար և Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այղ, 13.11.2013թ. ժամը 18։00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 14.11.2013թ. ժամը 23:40-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 15.11.2013թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 17.11.2013թ. ժամը 21:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 20.11.2013թ. ժամը 22:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 21.11.2013թ. ժամը 19:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 22.11.2013թ. ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար- Բաղրամյան փողոցների հատման շրջակայքում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 23.11.2013թ. ժամը 23։30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան փողոցում, գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ (...) Բացի այդ, 2014թ. հունվարի 18-ին՝ ժամը 17:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից բերման ենթարկելու ժամանակ, իր կողմից վարվող «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի ավտոմեքենայով կյանքի համար վտանգավոր բռնություն է գործադրել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տիգրան Ֆրունզի Պողոսյանի նկատմամբ, վերջինիս առողջությանը պատճառելով թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով»: 7. Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով, և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ. «[Ն]ա, 2013թ. հունիսի 4-ին, ժամը 21:10-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 6-ին` ժամը 16:24-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 7-ին` ժամը 17:07-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 8-ին` ժամը 01:37-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 12-ին` ժամը 01:35-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր. Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 16-ին` ժամը 17:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 17-ին` ժամը 00:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 18-ին` ժամը 18:48-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 19-ին` ժամը 18:45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 22-ին` ժամը 18։45-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 23-ին` ժամը 17:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 26-ին` ժամը 23:59-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 27-ին` ժամը 15:31-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հունիսի 30-ին` ժամը 19:03-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սարգարյան 29/2 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հուլիսի 1-ին` ժամը 18:29-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ Բացի այդ, 2013թ. հուլիսի 4-ին` ժամը 19:49-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեի շրջակայքում գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց։ (...) [Բացի այդ,] Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի վարույթում գտնվող թիվ 14102914 քրեական գործով հանդիսանալով ամբաստանյալ, 2015 թվականի հուլիսի 29-ին` ժամը 15:00-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցի 10 հասցեում գտնվող հիշյալ դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում նույն քրեական գործով դատական նիստն ավարտվելուց հետո ներկա գտնվող անհայտ անձից, առանց իրացնելու նպատակի, խախտելով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի մասին 2002թ. դեկտեմբերի 26-ի ՀՀ օրենքի և ՀՀ կառակարության 2010թ. մարտի 18-ի թիվ 270-ն որոշման պահանջները, ապօրինի ձեռք է բերել և իր տաբատի գրպանում պահել է փայլաթիթեղի մեջ փաթեթավորված խոշոր չափի` ընդհանուր 0.0306 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց հանդիսացող հաբեր»: 8. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, դատաքննության ընթացքում նախ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց, ապա պատասխանելով առաջադրված հարցերին` հայտնել է, որ. «(...) Գ.Սաֆարովի հետ ծանոթացել է Գեղամի միջոցով, գովազդների և նմանատիպ այլ բաների համար` գործնական բնույթով: Նրա հետ մտերիմ հարաբերություններ չի ունեցել, հանդիպել և հեռախոսազրույցներ է ունեցել նրա հետ, սակայն ոչ հաճախակի: Նրա հետ շփումը կապված է եղել միայն «սայտերի» նպատակով: Սաֆարովի հետ «Սաս» սուպերմարկետի մոտ չի հանդիպել: «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, երբ ոստիկանները իրեն են մոտեցել, իր հետ մարդ չի եղել, ինքը այնտեղ մարդ սպասելուց է եղել, մոտեցել են իրեն և «խուժանավարի» մի երեք կամ չորս հոգով քաղաքացիական հագուստով թափել են իր վրա, որից հետո էլ ինքը մեքենայով հեռացել է այնտեղից: Նրանք գալուց հետո չեն ներկայացել, հայհոյանքներով թափել են ավտոյի վրա, ինչի պատճառով էլ ինքը հեռացել է այնտեղից, քանի որ դրանից մի քանի ամիս առաջ նույն տեղում իր եղբորն էին զենքով խփել: Չի իմացել, որ նրանք ոստիկանության աշխատակիցներ են, եթե իմանար, փախուստի չէր դիմի: Իր կողմից Սաֆարովին և նրա ընտանիքի անդամներին սպառնալիքներ չի եղել, ինքը նույնիսկ նրա ընտանիքին չի ճանաչում: Կտրականապես հերքում է, որ որևէ անգամ Սաֆարովի հետ թմրամիջոցների հետ կապված խոսակցություն է ունեցել, Սաֆարովն իրեն թմրամիջոց չի հյուրասիրել: Կիևյան կամրջի մոտ ապրել է տասը տարուց ավել, կոնկրետ չի հիշում, թե այդ օրն ինչի համար է կանգնած եղել, իր հիշելով ծխախոտ է գնել: Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, ապակին ջարդվել է այն ժամանակ, երբ նրանցից մեկը կախված է եղել մեքենայից: Իրեն միանգամից փախուստի դիմելը դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը: Տուժող Տ.Պողոսյանի ցուցմունքը սուտ է: Իր դիմացից մեքենա չէր կարող գալ, ինքն աջ կողմով է գնացել, իսկ Տ.Պողոսյանն իր մեքենայի վրայից ընկել է այն ժամանակ, երբ ինքը դանդաղեցրել է մեքենայի ընթացքը և աջ է մտել, որից հետո վերևից բան է պոկվել և նա ընկել է: (...) Տուժողին մեքենայի վրա տարել է «Սաս» սուպերմարկետի մոտից մինչև Օրբելի (...) չբարձրացած աջ կողմ գնացող ճանապարհ: Ինքն առաջարկել է, որ կանգնի, և նա մեքենայի վրայից իջնի, քանի որ չի ճանաչում, թե ով է, նա համաձայնել է, որից հետո ինքը դանդաղեցրել է ընթացքը, որի ժամանակ մի ձեռքը թողել է և այդ պահին ապակին է ջարդվել: Սաֆարովի հետ Գեղամն է իրեն ծանոթացրել գործնական նպատակով, քանի որ Սաֆարովը համակարգչային ծառայությամբ էր զբաղվում, որը (...) կապված է եղել կնոջ հետ: Նրա հետ ուշ-ուշ է շփվել, միայն այն ժամանակ, երբ կնոջն է պետք եղել: Ինքը զանգել է նրան, սակայն կինն է խոսել, չի կարող կոնկրետ ասել, քանի որ համակարգչային բաներից չի հասկանում, ինչ-որ գովազդային բաներ են արել: (...)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 8.1. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքի համաձայն` Ս.Ավետիսյանը հայտնել է, որ. «(...) Գրիգորի Սաֆարովին ու առհասարակ որևէ անձի երբևէ թմրանյութ չի իրացրել, չի տվել, չի վաճառել, չի հյուրասիրել: [Գ]տնում է, որ թմրամոլությունը (...) հիվանդություն է, [ուստի] իր բարոյականությունն իրեն թույլ չի տա երբևէ որևէ մեկի թմրանյութ վաճառել, ինչը կարող են հաստատել իրեն ճանաչող մարդիկ: Չի կարող բացատրել, թե ինչու է Գ.Սաֆարովը հայտնել, որ իրենից թմրանյութ է վերցրել, սակայն հնարավոր է նրան ուղղորդած լինեն այն մարդիկ, ովքեր ցանկացել են իրեն վատություն անել: Պահանջում է, որ առերես հարցաքննեն Սաֆարովի հետ, (...) ցանկանում է պարզել, թե ինչու է նման կերպ զրպարտում իրեն (...), ունի բազմաթիվ այլ հարցեր, որի արդյունքում կբացահայտվի, որ Սաֆարովը ստում է: (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 165-166-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 9. Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը դատաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) Սաֆարովին ճանաչում է 1990 թվականից, նա եղել է իր դասընկերոջ մեծ եղբայրը, որի հետ Իտալիայում միասին ապրել են և սովորել: Հենց այն ժամանակվանից էլ իմացել է, որ նա դժվար կյանք է ունեցել, որովհետև եղել է հարբեցող, թուլամորթ անձնավորություն և միշտ եղել պրոբլեմների մեջ: (...) 2000 թվականի սկզբներին նրան Մոսկվայից իր իմանալով փախցրել են Հայաստան, որտեղ նա պետք է ապրեր միայնակ: Դրանից հետո նրա եղբայրը, որի հետ սովորել է, իրեն և իրենց մի քանի ընդհանուր ընկերների խնդրել էր, որպեսզի նրան ինչով հնարավոր լինի օգնեն: Նա միշտ շատ խառը պատմությունների մեջ է ընկել, և ինքը միշտ նրան խղճալով օգնել է: Ինքն է անձամբ նրան տարել նարկոլոգիական հիվանդանոց, որպեսզի բուժեին «белая горячка»-ից ու նրա թուլամորթությունը հենց շատ լավ նվեր է եղել դատավորներին և դատախազներին: (...) [Ո]րոշ ժամանակ անց ինքն իմա[ցել] է, որ նա թմրանյութի համար կրկին բռնվ[ել] է և, պատասխանատվությունից խուսափելու համար, իմանալով, որ ինքը գտնվում է Մոսկվա քաղաքում, ցուցմունք է տ[վել], թե իբր ինքն է նրան սովորեցրել թմրանյութ օգտագործել, իբր ինքն է նրան առաջին անգամ այն տվել, սովորեցրել, հյուրասիրել և կինոյի ժանրից ինչ-որ բաներ է հայտնել, բացի այդ աս[ել] է, որ իբր սկզբնական շրջանում երեք անգամ հյուրասիրել է, իսկ չորրորդ անգամ արդեն գումար է ուզել դրա համար: Սաֆարովի նմանատիպ ցուցմունքի համար ինքը երկու տարբերակ ունի, առաջին տարբերակը դա այն է, որ նրան ստիպել են և նա նմանատիպ ցուցմունք է տվել` մտածելով, որ ինքը Հայաստանում չի եղել, նա ցանկացել է խնդիրներից ազատվել, իսկ երկրորդ տարբերակն այն է, որ ցանկացել է տան անդամների մոտ արարքն արդարացնի` ցույց տալով, որ ինքը չէ միայն այդպիսին, որ Գեղամն էլ է այդպիսին, ով գերազանց սովորել է, ավարտել և նա էլ կարող է թմրանյութ օգտագործել: Ցանկանում է մեկ բան ևս ավելացնել, որի մասին հենց սկզբնական շրջանում ցուցմունք տալուց առաջարկել է, որ «ստի դետեկտոր» անցնի, որպեսզի պարզ դառնա, որ իր ցուցմունքն արժանահավատ է, և ինքը չի խաբում, մասնագետներ բերեին և եթե նրանք ասեին, որ ինքը խաբում է, ապա ինքը պատրաստ էր իր վրա վերցնել ամեն ինչ, նրանց նվեր կաներ, մի քանի գործ էլ իր վրա կվերցներ և կգնար «նստելու»: Կարծում է, որ թմրանյութի վաճառքը դա ամենածանր հանցագործություններից մեկն է, որ դժբախտություն է բերում, և քիչ ծանր հանցագործություն չէ մարդուն «կռիշավատ անելը»` թմրավաճառներին պատասխանատվությունից ազատելը: Իր համար դա շատ ստոր արարք է, ինքը կյանքում նման բան չի արել և չի անի: Ցանկացած պահի պատրաստ է «ստի դետեկտրով» անցնել, որպեսզի պարզ լինի, որ ինքը դրա հետ կապ չունի: Ավելին, վարժ խոսում է հինգ լեզուներով, ունի երկու բարձրագույն կրթություն, ծառայել է բանակում, միլիոնավոր հարկեր է վճարել, թարգմանիչից դառել է մինչև շատ մեծ շինարարական ընկերության տնօրեն և շատ միջոցներ է ունեցել գումար աշխատելու համար, թմրանյութի վաճառքն իրեն պետք չի եղել: Ներկայումս իր համար պարզ չէ, թե ինչի համար է Սաֆարովի ցուցմունքը (...) ավելի արժանահավատ, քան իրենը: Մոտ մեկ տարի յոթանասուն անգամ դատի են եկել, դատախազը չի ներկայացել, թարգմանիչ չի եղել, Սաֆարովը չի եկել և այսպես (...) ամեն երեքշաբթի եկել են դատի` հույս ունենալով, որ շուտով կավարտվի: (...) Մեկ բան ևս ցանկանում է ավելացնել, որ իմանալով Սաֆարովն այսպիսի պրոբլեմների մեջ է, իր կամքով ապրիլի 29-ին Մոսկվայից վերադարձել է Հայաստան, այն դեպքում, որ ինքն այնտեղ իր բիզնեսն է ունեցել: Ապրիլի 29-ին օդանավակայանում իջնելուց հետո մինչև իր բռնվելու օրը` հունիսի 4-ը, եղել է իր բնակարանում և իրեն որևէ մեկը ծանուցում չի ուղարկել, չեն կանչել հարցաքննության: Եթե հանցագործություն գործած լիներ, Հայաստան չէր վերադառնա, (...) կմնար Մոսկվայում: Ինքը եղել է իր տանը և իր տանից էլ հենց իրեն բռնել են: Երբևէ (...) թմրանյութ չի վաճառել, Սաֆարովին թմրանյութ չի տվել և չի վաճառել: Սաֆարովի հետ մտերիմ չի եղել, ընդամենը եղել է իր ընկերոջ եղբայրը, ուղղակի եղել են դեպքեր, որ հարբած զանգել է և խնդրել է գնալ, քանի որ ինչ-որ «դեբոշ» է եղել սարքած, ցանկացել են «բերանը տան ջարդեն», ինքը խնդրել է, որ նման բան չանեն, հիվանդ է և այլն: Հանդիպումներ հաճախակի չեն ունեցել, տարի է եղել ընդհանրապես չեն տեսել: Մինչև իր Մոսկվա մեկնելը, մեկնելուց առաջ մեկ ամսվա ընթացքում Սաֆարովին մի քանի անգամ պատահական հանդիպել է: Ոչ ինքն է նրա համարն ունեցել և ոչ էլ նա է իր համարն ունեցել, իսկ հանդիպելուց հետո վերջինս հայտնել է, որ արդեն ամեն ինչ նորմալ է, ասել է, որ շուտով պետք է ամուսնանա, ասել է, որ «սայտ» է սարքում և ասել է, որ եթե «սայտ» ուզող լինի ինքն այդ հարցում կարող է օգտակար լինել, իսկ ինքն էլ այդ ժամանակ «սայտ» է ունեցել և նրա հետ շփվել է կապված այդ ծառայությունների հետ: Նրա հետ հիմնականում հեռախոսով է զրուցել, մոտ մի հինգ անգամ հանդիպել են, բացի այդ ինքը «տամոժնիներում» ևս երկար ժամանակ աշխատել է և Սաֆարովին ասել է, թե ինչպես է հարմար մեքենա բերի, «ռաստամոժկա» անի և այլն: Մոսկվայում եղած ժամանակ է թմրանյութ օգտագործել և Հայաստանում փորձաքննություն իրականացնելու ժամանակ փորձաքննությունը ցույց է տվել, որ մեկ ամիս առաջ է օգտագործել: Մոսկվայում եղած ժամանակ կապնվել է Սաֆարովի հետ, նա իրեն ասել է իր անունն է տվել, քանի որ իմացել է, որ Հայաստանում չէ, հայտնել է, որ սկզբում ինքնախոստովանական ցուցմունք է տվել, հետո ոստիկանությունում փոխել են տվել, ապա ասել է, որ շուտով ամեն ինչ կուղղի և որևէ խնդիր չի կարող առաջանալ: (...) Սերգոյին նույնպես ճանաչում է 90-ականների կեսերից, ճանաչել է նրա կնոջը, եղբորը, մորը: Մոսկվայից գալուց հետո չի իմացել, որ Սերգոն հետախուզման մեջ է եղել: Սերգոն իրենց տուն հյուր է գնացել, իսկ այն, որ Սերգոյին ցանկացել են Կիևյան կամրջի մոտ բռնել, այդ մասին ընդհանրապես տեղեկություն չի ունեցել: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 9.1. Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի` դատաքննությամբ հետազոտված նախաքննական ցուցմունքների համաձայն. - 2014 թվականի հունիսի 5-ին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Գ.Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) [Ե]րբևէ որևէ մեկին թմրանյութ չի իրացրել: Իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին թմրանյութ իրացնելու կասկածանքով, որից ժամեր անց նույն կասկածանքով ձերբակալվել է, սակայն մինչ այժմ իր համար անհասականելի է, թե ինչի համար է կասկածվում, ոչ միայն թմրանյութ չի իրացրել, այլև երկար ժամանակ է թմրանյութ չի օգտագործել: (…)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 30-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): - 2014 թվականի հունիսի 6-ին որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Գ.Բակլաչևը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ. «(...) Գ.Սաֆարովին ճանաչում է շուրջ 15-20 տարի, նրա եղբոր` Ալեքսանդրի միջոցով, ում հետ միասին սովորել է Իտալիայի Վենետիկ քաղաքի վարժարանում: Տեղյակ է, որ նրա իսկական ազգանունը նախկինում եղել է Տեր-Սողոմոնով: Մինչև նրա հետ անձամբ ծանոթանալը, նրա մասին լսել է Իտալիայում ժամանակավորապես ապրող մի հայ երիտասարդից, որի անունն Անդո է, իսկ ազգանունը չի հիշում: Վերջինս իրեն բողոքել էր Սաֆարովից, որ նա Մոսկվայում վերջինիս հյուրասիրել է «հերոին» տեսակի թմրանյութ և դրա հետևանքով կախվածություն է ձեռք բերել թմրանյութից և դարձել է թմրամոլ: Սաֆարովի հետ անձամբ ծանոթացել է նրա եղբոր` Ալեքսանդրի խնդրանքով, քանի որ նա ինչ-ինչ խնդիրների պատճառով Մոսկվայից տեղափոխվել էր բնակության Երևան, որը տեղի է ունեցել շուրջ 10 տարի առաջ, սակայն ստույգ տարեթիվ չի կարող ասել: Այդ ընթացքում աշխատել է «Ռենկո» իտալական կազմակերպությունում, ՀՀ-ում Իտալիայի դեսպանատան առևտրային բաժնում որպես բաժնի պատասխանատու, ի պաշտոնե զբաղվել է նաև արտաքին ապրանքաշրջանառությամբ, բեռնափոխադրումներով և մաքսազերծումներով: 2013 թվականի ամռան սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում, երբ Երևանի Հր.Քոչար փողոցում պատահաբար հանդիպել է Գրիգորիին, հանդիպման ժամանակ նա իրեն հարցեր է տվել, թե ինչպես կարելի է Եվրոպայի տարբեր երկրներից ՀՀ ներմուծել ավտոմեքենաներ, թե դրանց մաքսազերծումը, մաքսային զննումը ինչպես կարելի է իրականացնել: Նրան բացատրել է, որ ՀՀ հասած մեքենան ենթարկվում է մակերեսային արտաքին զննման, իսկ վճարումները մաքսազերծման համար իրականացվում են ըստ մաքսատան կողմից նշանակված մաքսային արժեքի` կախված մեքենայի արտադրման տարեթվից և մաշվածությունից: Որոշ ժամանակ անց, չի հիշում, թե ինչ հանգամանքներում և ում նախաձեռնությամբ, կրկին հանդիպել է Գրիգորիին և այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում նա իրեն ասել է, որ դրսից ստացել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց և իրեն առաջարկել է ցանկության դեպքում դիմել իրեն: Նա իրեն չի պարզաբանել, թե այդ դեղահաբերը որտեղից է ձեռք բերել, իսկ ինքն էլ նրան այդ մասին չի հարցրել: (...) Իտալիայում ուսման տարիներին սկսել է օգտագործել տարբեր տեսակի թմրանյութեր` «հերոին, մարիխուանա» և այլն, իսկ դրանից հետո ձեռք է բերել կախվածություն: Գրիգորին քաջատեղյակ լինելով իր այդ վիճակից, իրեն առաջարկել է այդ «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութը: Որոշ ժամանակ անց իրենց թաղամասում հանդիպել է Սերգոյին: Խոսակցության ընթացքում երկուսն էլ եղել են գինովցած, հիշել է Գրիգորիի խոսքերը, որոնց մասին պատմել է Սերգոյին և միասին որոշել են գնալ Գրիգորիի մոտ և նրանից վերցնել մեկ հատ «Սուբոտեքս»: Այդ ամենն իր հիշելով տեղի է ունեցել հունիսի վերջերին կամ հուլիսի սկիզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում: Զանգահարել է Գրիգորիին իր հիշելով նրա /055/23-41-01 հեռախոսահամարին, սակայն չի կարող ասել, թե ում հեռախոսահամարից է զանգահարել: Խոսակցության ընթացքում նրան ասել է, որ ուզում է տեսնել նրան, հասկացնելով, թե ինչի համար: Պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Քոչարի փողոցի «Սթար» սուպերմարկետի մոտակայքում, որտեղ գնացել են Սերգոյի հետ միասին, որտեղ Սերգոն իջել է մի քիչ հեռու: Հանդիպելով Գրիգորիին` նա իրենից վերցրել է 60.000 ՀՀ դրամ, որի մի մասը նախօրոք վերցրել էր Սերգոյից: Խոսակցության ընթացքում նրան հայտնել է, որ մոտակա օրերին պատրաստվում է մեկնել Մոսկվա: Այդ պահին նա իրեն հարցրել է, թե հաբը միայնակ է օգտագործելու, թե ոչ, իսկ ինքն էլ ասել է, որ այն օգտագործելու է ընկերոջ հետ, որը գտնվում է մոտակայքում: Դրանից հետո նա վերցրել է գումարը և ասել, որ սպասի մի քանի րոպե, որպեսզի գնա բերի դեղահաբը, ինչպես նաև ասել է, որ մինչև իր գալը կանչի նաև ընկերոջը, սակայն պայման է դրել, որ իրեն ընկերոջ մոտ պետք է ներկայացնի որպես Ալիկ: Նրա գնալուց հետո կանչել է Սերգոյին և մոտենալուց հետո վերջինս ասել է, որ 5-10 րոպեից «բառիկը» կմոտենա և կտա դեղահաբը: Մի քիչ ուշացումով Գրիգորին մոտեցել է իրեն և այդ պահին առաջարկել է նրանց ծանոթանալ միմյանց հետ: Գրիգորին ներկայացել է որպես Ալիկ և առաջարկել է Սերգոյի հետ փոխանակվել հեռախոսահամարներով, ինչը և տեղի է ունեցել: Նա տվել է դեղահաբը և ասել, որ եթե կրկին ուզեն կարող են զանգահարել և վերցնել: Դրանից մի քանի օր անց Մոսկվա գնալու կապակցությամբ հանդիպել է ընկերոջը` Գագիկին, միասին գնացել են «Պանդոկ» հրաժեշտ տալու, գինովցել են և միասին որոշել են «Սուբոտեքս» օգտագործել: Քանի որ իմացել է, որ Գրիգորիի մոտ կա, զանգել է նրան, հասկացրել է, թե ինչ է ուզում, նա հարցրել է, թե գումարը մոտն է, ասել է, որ մոտն է և ասել է, որ միայնակ չէ: Նա ճշտել է արդյոք ինքը կրկին Սերգոյի հետ է, իսկ ինքն ասել է, որ նրա հետ չէ, սակայն ոչ պակաս վստահելի ընկերոջ հետ է, իսկ նա ասել է, որ կարող են միասին գնալ: Գնացել են նույն վայրը, հանդիպել են նրան, ծանոթացրել է, իսկ Գրիգորին կրկին ներկայացել է Ալիկ, վերցրել է 60.000 դրամը, որի մի մասն իրենն է եղել, իսկ մյուս կեսը Գագոյինը: Նա դուրս է եկել մեքենայից, ապա մի քանի րոպե անց վերադառնալուց հետո տվել է դեղահաբը: Այդ ժամանակ խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ ամսի 10-ին մեկնում է Մոսկվա, այսինքն` 2013 թվականի հուլիսի 10-ին: Ներկայումս ստույգ չի հիշում, թե Գագոյի հետ երբ են փոխանակվել համարներով, ծանոթանալուց, թե վերջում, երբ ասել է, որ մեկնում է Մոսկվա: Դրանից հետո` 2013 թվականի հուլիսի 10-ին, մեկնել է Մոսկվա: Մոսկվայից Գագոյի հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել, որի ընթացքում իմացել է, որ նա բազմաթիվ անգամներ դիմել է Ալիկին` Գրիգորի Սաֆարովին: Բացի այդ, Գագոն խոսակցություններից մեկի ժամանակ իրեն հայտնել է, որ Գրիգորին էժանացրել է հաբի գինը, դարձնելով այն 50-55 հազար դրամ: Նա իրեն հայտնել է նաև, որ Գրիգորին դեղահաբերը տալիս է տեղում` առանց ժամանակ ծախսելու: Որոշ ժամանակ անց, իր ընկերներից տեղեկացել է, որ Գրիգորին բռնվել է ոստիկանության կողմից` «Սուբոտեքս» դեղահաբերով: Ավելի ուշ Գագոյին հանդիպել է Մոսկվայում և տեղեկացել է, որ Գրիգորին խեղաթյուրելով փաստերը, սուտ և իրականությանը չհամապատասխանող ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ իբր ինքն է սարքել նրան թմրամոլ և, որ ինքը թմրամիջոցները ձեռք է բերել իրենից և Սերգոյից: Սակայն, ինչպես արդեն նշեց, ինքն ու Սերգոն են վերցրել նրանից դեղահաբերը: Դրանից հետո «սկայպով» կապնվել է Գրիգորիի հետ և ցանկացել է պարզաբանում պահանջել նրանից` իրականությունը խեղելու և սուտ ներկայացնելու համար, սակայն նա իրեն հերթ չտալով, մեղանչելով ասել է, որ մեղավոր է և, որ բոլոր ցուցմունքները տվել է սուտ, իրենց զրպարտելով, որպեսզի ինքը մնա ազատության մեջ, և ասել է նաև, որ ինքը ներկայումս ամեն ինչ անում է, որ այդ գործը փակել տա: Դրանից հետո որոշել է վերադառնալ Հայաստան, մտածելով, որ ավելի լավ է լինի Հայաստանում և ամեն բան տեղում պարզի: Հայաստան գալով` 2014 թվականի ապրիլի 28-ին կամ 29-ին, փորձել է կապնվել Գրիգորիի հետ, սակայն դա իրեն չի հաջողվել, իսկ հունիսի 4-ին, ոստիկաններն իրեն ձերբակալել են, ինչն իր համար մեծ անակնկալ է եղել, քանի որ արդեն մեկ ամսից ավելի ժամանակով եղել է Երևանի իր բնակարանում, սակայն ոստիկանությունից իրեն չեն կանչել: [Պ]նդում է, որ երբևէ որևէ մեկի որևէ տեսակի թմրանյութ չի իրացրել, ինչպես արդեն նշել է, «սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութ ձեռք է բերել Գրիգորիից: Միջնորդել է, որ իրեն առերես հարցաքննեն Գ.Սաֆարովի հետ և հարցաքննությունն իրականացնեն պոլիգրաֆի` ստի դետեկտորի միջոցով, որպեսզի պարզվի իրականությունը: Կարող է նշել միայն Գագոյի համարը` (093)57-70-70, նրանից այլ տվյալ չի կարող ասել: Մոսկվայից վերադառնալուց հետո ոստիկանություն չի ներկայացել, քանի որ Գ.Սաֆարովն իրեն հայտնել է, որ ինքը կկարգավորի այդ հարցերը, իսկ ինքն էլ փորձել է փնտրել նրան, սակայն դա իրեն չի հաջողվել: Բացի այդ, ամբողջ ժամանակաշրջանում գտնվել է Երևան քաղաքի իր բնակարանում, իսկ ոստիկանությունն իրեն երբեք չի անհանգստացրել: [Հ]իշեց, որ Սաֆարովը խոսակցության ժամանակ իրեն հայտնել է, որ «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահաբն իրեն Իսպանիայից ուղարկել է իր բարեկամը` ոմն Գևորի միջոցով, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ ճանապարհով: Իր հիշելով 2013 թվականի ընթացքում օգտագործել է (099)17-32-27 հեռախոսահամարը, իսկ այժմ օգտագործում է (091) 10-70-93 հեռախոսահամարը (…)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 43-46-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 9.2. Նախորդ կետում մեջբերված նախաքննական ցուցմունքները դատաքննության ընթացքում հրապարակելուց հետո ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը հայտնել է, որ. «(...) Սաֆարովին ցանկացել են արագացված կարգով առանձին դատեն, և ինքն իր իրավաբանների հետ խորհրդակցելուց հետո պարզել է, որ եթե նրա կողմից տված ցուցմունքով նա դատվի, ապա այն դառնալու է ապացույց և այլևս հնարավոր չի լինի փոխել, և միակ ձևը հարցաքննության, որ գան այդ գործը «կպցնեն» և ճշմարտությունը պատմվի, ինքն էլ դրա համար հորինել և անուններ է տվել, որպեսզի «ճշտին» մոտ լինի, այնքան, որ իր, Սերգոյի և Սաֆարովի գործը միացնեն իրար: Ինքը դա հատուկ է արել, նախաքննության ընթացքում նման ցուցմունքներ տալը, իր կողմից մարտավարական քայլ է եղել, որ նրան բերեին, կարողանային առերեսում կատարեն, առերես հարցաքննվեն, լինի մեկ դատավարություն և ճշմարտությունը բացահայտվի: Ինքը Գագո անունով ընկեր չունի, մեկ անգամ ևս կրկնում է, որ այդ անունները տվել է, որպեսզի առերեսում լինի, դատաքննության ընթացքում ինչը ճիշտն է այն է հայտնում (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 10. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքների առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, բացի ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի` սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված ցուցմունքից, հետազոտվել են ստորև ներկայացվող ապացույցները. 1) Տուժող Տիգրան Պողոսյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Դեպքից արդեն երկար ժամանակ է անցել և այն կարող է հակիրճ ներկայացնել: Իրենց մոտ ինֆորմացիա է եղել, որ դեղի փոխանակումը պետք է լինի «Սաս»-ի մոտ, սակայն [ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը] մեքենայով կանգնած է եղել դիմացի մայթին՝ հենց «Սաս»-ի դիմաց: Ինքը միայնակ չի եղել, եղել են Արաբկիրի օպերներից, իսկ ընթացքում միացել է Երևան քաղաքի վարչության օպեր Հայկ Ալիխանյանը, նրանք էլ են այդ նույն ինֆորմացիան ունեցել: Չի կարող ասել նրանք իրենց բաժնի հետ համագործակցել են այդպես են ունեցել, թե այլ ճանապարհով, բայց այդ պահին իրար հետ են մոտեցել: Ինքը մոտեցել է մեքենայի վարորդի կողմից, իսկ Հայկը հակառակ կողմից, ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատող, այդ պահին Սերգեյն ասել է «միլիցեքը, թռանք», ապա դռները փակել են և մեքենան վարել: Սերգեյի մեքենայի լուսամուտները եղել են բարձրացված վիճակոււմ: Նրանք այդ պահին հանկարծակիի են եկել և չեն պատկերացրել, որ հնարավոր է իրենց ոստիկանությունը մոտենա, որովհետև նրա կողքի տղան իջել է մեքենայից գնացել է «Սաս»-ի մոտ, վերադարձել է, նստել են մեքենայի մեջ և այդ պահին, երբ ինքը մոտեցել է նրանց, հանկարծակիի են եկել: Մեքենայի ապակիները մգեցված չեն եղել, իսկ մեքենայի սրահի ներսում չի կարող ասել, թե ինչ է կատարվել, սակայն հստակ կարող է ասել, որ ինչ-որ բան են փոխանակել: Երբ ինքը մոտեցել է, մեքենայի առջևի մասը ուղղված է եղել «Սաս»-ին և եթե այնտեղից շարժվեր պետք է աջ թեքվեր, որ կարողանար ճանապարհով նորմալ շարժվել: Այդ ընթացքում, երբ մոտցել է նրան և ներկայացել, նախ նա իր վկայականն էլ էր տեսել, իսկ եթե նա աջ թեքվեր գնար, ապա որևէ խնդիր չէր առաջանա: Նրա մեքենան սկզբնականը թեքվել է իր վրա, որտեղ նաև «Կամազ» է եղել կանգնած և, որպեսզի ինքը չմնար երկու մեքենաների արանքում, կախվել է նրա մեքենայի «պադմոշկից» և վերևի վահանակից: Այդ ընթացքում նա մեքենան վարել է, որի ժամանակ մեքենան ճոճել է, որպեսզի ինքը ընկնի վրայից, սակայն ամուր է եղել բռնված, իսկ թեքվելուց, երբ «լուսաֆորը» փոխել է կարմիր գույն, (...) թեքվել է դեպի Օրբելի փողոց, որտեղ հանդիպակաց «Գազել» է գալուց եղել և նա գնացել է դեպի այդ «Գազելը», որպեսզի ինքը մնար այդ երկու մեքենաների արանքում, սակայն ինքը այդ ժամանակ բարձրացել է մեքենայի թափքի վրա: Հետո երբ մտել են նեղ փողոցը, բռունցքով հարվածել է մեքենայի ապակուն, որը ջարդվել է և իներցիայից վահանակը պոկվել է, որից հետո արդեն ընկել է, իսկ նա էլ փախուստի է դիմել: Այդ ընթացքում ոչ միայն ասել, նաև խնդրել է, որ նա կանգնի, սակայն չի կանգնել: Մարմնական վնասվածք գլխի հատվածում է ստացել` ցնցում և մինչև հիմա խնդիրներ ունի` ներվի վնասում, և չի կարողանում ցրտին կամ արևին բաց գլխով դուրս գալ: Նախաքննական իր ցուցմունքները հիշում է, հնարավոր է ներկայումս որոշակի տեղեկություններ հայտնեց, որոնք նախաքննության ընթացքում չէր հայտնել, չի կարող հստակ ասել: Սա այն դեպքն է, որ միշտ կհիշի և ինչպես եղել է, այդպես էլ կներկայացնի, հնարավոր է մի բան ավել կամ պակաս հայտնի: Սերգեյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է՝ Կոմիտասից, նա հայտնի է որպես «Կոմիտասի Սերգո»: Որպես օպերատիվ աշխատող, հայտնի մարդկանց, հեղինակություններին լավ է ճանաչել այդ տարածքի, իսկ Սերգոն եղել է իրենց տարածքի քրեական հեղինակություններից մեկը: Սերգեյի կողքի նստած անձին չի ճանաչել, նրա դեմքն էլ լավ չի տեսել, որովհետև նրա գլխին կապիշոն է եղել գցած և այդքան ակնհայտ չի երևացել: Մեքենայի մեջ տեսել է, որ նրանք ինչ-որ բան փոխանցում են, սակայն չի տեսել, թե կոնկրետ ինչ, բայց ինչ-որ գործողություն նկատել է, քանի որ մինչ իր մոտենալը նրանց գլուխները կախված էր և եթե ինքը ձայն չհաներ, ապա հնարավոր է նրանք իրեն չնկատեին էլ, քանի որ լարված ինչ-որ բան էին անում: Ինֆորմացիան ստացել է «X» մարդուց և այն ճշտելու համար գնացել է այնտեղ, որպեսզի ստուգի այն իրականությանը համապատասխանում է, թե` ոչ: Այդ ժամանակ չի կարող ասել Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ քրեական գործ քննվել է, թե` ոչ: Չի հիշում Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու գործողություններին մասնակցել է, թե` ոչ, դժվար մասնակցած լինի, տեղյակ չի եղել, որ նրա վերաբերյալ քրեական գործ կա: Ինֆորմացիան ստանալուց հետո այն ճշտում են, իսկ ինֆորմացիան ստանալուց հետո իրենք պարտավոր չեն պաշտոնական թղթային տեսք տալ: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հագուստով, ընդհանրապես համազգեստ ունեն, սակայն աշխատանքի ներկայանալու ժամանակ պարտավոր չեն այն կրել: Նախկինում աշխատել է քրեական հետախուզությունում, սակայն ներկայումս դուրս է եկել, միշտ եղել են քաղաքացիական համազգեստով, եղել են պաշտոնական ինչ-որ արարողություններ, որի ժամանակ հրաման է եղել և հագել են իրենց առօրյա համազգեստը, իսկ ընդհանուր առմամբ աշխատանքի են հաճախում քաղաքացիական հագուստով: Քաղաքացուն մոտենալուց հետո ներկայանում է և վկայական է ցույց տալիս, որպեսզի նա իմանա, որ իր դիմաց ոստիկան է, իսկ իր այդ օրվա հագուստի վրա որևէ տարբերանշան չի եղել, եղել է միայն իր վկայականը: Երբ ինքը մոտեցել է Սերգեյին և ներկայացել, նա իրեն նկատել է և գլուխը բարձրացրել, չգիտի իր հետ եկած ոստիկանը նույնպես լսել է, որ Սերգեյը ասել է «թռանք միլիցեքը», թե ոչ: Եթե այն ժամանակ քննիչնները խաչմերուկների վրա դրված ոստիկանության [տեսախցիկների] տեսագրությունները հանեին, ապա այնտեղ ամեն ինչ ավելի հստակ կերևար, դրանք մեկ կամ երկու օրից ավել չեն պահպանվում, չգիտի թե ինչպես է ստացվել, որ տեսաձայնագրությունները չեն վերցրել: Միջոցառումն իրականացնելու գնացել էին ինքը, Վաղինակը, Հայկը: Ինքն ու Հայկն են մոտեցել մեքենային, իսկ Վաղինակը եղել է «Սաս»-ի մոտ: Այդ օրն իրենք (...) եղել են քաղաքացիական հագուստով: Չի հիշում Հայկը նույնպես ցույց է տվել իր վկայականը, թե ոչ (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 2) Տուժող Տ.Պողոսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(…) Ոստիկանության համակարգում ծառայում է 2009 թվականից, իսկ որպես ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀՎ օ/լ ծառայում է 2013 թվականի մարտ ամսից: 2014 թվականի հունվարի 18-ին Արաբկիրի քննչական բաժնում քննվող քրեական գործի շրջանակներում, օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումներ իրականացնելու ընթացքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկված Գրիգորի Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը, ով «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 համարանիշի մեքենայով գտնվում է Կիևյան փողոցում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում: Անմիջապես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանի և ՀՀ Ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ մի քանի աշխատակիցների հետ, որոնց մնացած տվյալները չի հիշում, գնացել են վերը նշված վայր` Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Հասնելով «Սաս» սուպերմարկետի մոտ` դիմացի մայթին վերը նշված մեքենայով կանգնած նկատել է Ս.Ավետիսյանին, ում մեքենան ուղղված է եղել դեպի Կիևյան փողոց: Ուշադրություն չգրավելու համար ինքն ու Երևան քաղաքի վարչության աշխատակիցներից մեկը` նկատելով, որ ինչ-որ երիտասարդ նստել է նրա մեքենան, մոտեցել են մեքենային` ինքը վարորդի կողմից, իսկ մյուս աշխատակիցը առջևի աջ դռան մոտից: Մոտենալով մեքենային և համոզվելով, որ ղեկին Սերգեյն է, հանել է վկայականը, բացել և մոտեցրել է ապակուն ու ներկայացել որպես ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակից: Նույն պահին Սերգեյը ներսից փակել է մեքենայի դռան փականները, «խոդի» գցել շարժիչը և բացականչելով «միլիցեքը, թռանք», մեքենան կտրուկ դեպի ձախ է վարել, սակայն ինքը մեքենայի տակ չընկնելու նպատակով կախվել է մեքենայի ձախակողմյան հատվածից, բռնվելով տանիքի «սպոլեթ»-ներից` վահանակներից, իսկ Սերգեյը շարունակել է վարել մեքենան դեպի Օրբելի փողոցի ուղղությամբ: Ինքը մի ձեռքով թակել է վարորդի դռան ապակին և պահանջել է կանգնեցնել մեքենան ու ենթարկվել իր օրինական պահանջներին, սակայն թեքվելով Օրբելի փողոց, Սերգեյը մեքենան ընդհուպ մոտեցրել է հանդիպակաց ընթացող «Գազել» մակնիշի մեքենային, իրեն երկու մեքենաների միջնամասում սեղմելու նպատակով, սակայն ինքն անմիջապես բարձրացել է մեքենայի տանիքի վրա և պառկել` մի ձեռքով բռնելով «սպոլեթ»-ից, իսկ ձախ ձեռքով հարվածել է վարորդի դռան ապակուն, ինչից այն կոտրվել է, որպեսզի կարողանա ստիպել Սերգեյին կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս սկսել է կտրուկ աջ և ձախ մանևրել, ինչից ձախ կողմի «սպոլեթ»-ը պոկվել է, իսկ ինքը մեքենայի տանիքից ընկել է ասֆալտի վրա և ստացել մարմնական վնասվածքներ` գլխի և ձախ ոտքի շրջանում, ինչպես նաև այլ քերծվածքներ այլ հատվածներում: Այնուհետև զանգահարել է Վաղինակին և հայտնել իր տեղը, որից հետո վերադարձել են բաժին: Կատարվածի մասին զեկուցել է վերադասին, ապա դիմել է «Արմենիա» ԲԿ` բուժօգնության, որտեղ ստացել է առաջին բուժօգնություն և դուրս է գրվել: (...) [Ե]րբ ինքը վայր է ընկել, տեսել է, որ Սերգեյը Օրբելի փողոցից թեքվել է դեպի աջ` սեփական տների ուղղությամբ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանն իր ներկայանալուց հետո մեքենան կտրուկ վարել է դեպի ձախ, այսինքն` իր ուղղությամբ, և իր կողմից մեքենայից չկախվելու դեպքում ինքը կարող էր վրաերթի ենթարկվել մեքենայի ձախակողմյան միջնամասով, ուստի ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի պետին ուղղված զեկուցագրում նշել է, որ ցանկացել է իրեն վրաերթի ենթարկել: Ոստիկանության մյուս աշխատակիցները, երբ ինքն ու վարչության աշխատակիցը մոտեցել են մեքենային, գտնվել են սուպերմարկետի մոտ, իսկ դեպքից հետո չի կարող ասել, թե նրանք որտեղ են գտնվել: Ս.Ավետիսյանի մեքենային մոտենալուց և ներկայանալուց հետո պահանջել է, որ նա դուրս գա մեքենայից, սակայն նա չի ենթարկվել և հետո տեղի է ունեցել այն ամենը ինչն արդեն վերը նկարագրեց: Իրեն հայտնի չի եղել, թե ով է նստած եղել Ս.Ավետիսյանի կողքին (...): Այդ անձին տեսնելու դեպքում կճանաչի: Մինչ իր և Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ օ/լ Հայկի կողմից Ս.Ավետիսյանի «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի մեքենային մոտենալը, այն կայանված է եղել Կիևյան փողոցի ձախակողմյան հատվածում` դեպի կամուրջի ուղղությամբ, «Սաս» սուպերմարկետի անմիջապես դիմացի մայթում, ճանապարհի երթևեկելի մասից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա` դեպի շենքեր, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհը: Մեքենայի դիմացը եղել է ամբողջությամբ ազատ և որևէ խոչընդոտ չի եղել, իր մոտենալուց հետո նա կարող էր մեքենան վարել միանգամից դեպի ճանապարհ` մեքենան առանց որևէ կողմ մանևրելու, սակայն վերջինս իր կողմից ներկայանալուց և մեքենայից դուրս գալու պահանջ ներկայացնելուց հետո, անմիջապես կենտրոնական փականով փակել է դռները, «խոդի» գցել մեքենան և վարել այն դեպի ձախ, որտեղ կանգնած է եղել ինքը, ինչից հետո ինքը կանգնել է մեքենայի (...) կանգնակին, որպեսզի չենթարկվեր վրաերթի (...)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 80-82-րդ, 171-172-րդ, 189-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): Վերը մեջբերված նախաքննական ցուցմունքը դատաքննության ընթացքում հրապարակվելուց հետո տուժող Տ.Պողոսյանը հայտնել է, որ. «(...) [Ն]ախաքննական ցուցմունքում ինչ գրել է ճիշտ է, հնարավոր է որոշակի բաներ չի հիշում, քանի որ երկար ժամանակ է անցել: Ցանկանում է նաև ավելացնել, որ կարևոր բաներն ինքն ասել է, հնարավոր է ինչ-որ բացթողումներ եղած լինեն, սակայն այն ժամանակվա գրածն ավելի ճիշտ է, քանի որ գրել է տվյալ պահին և ամբողջությամբ իրականությունն է գրել: Այն, որ նրանց գլուխները եղել են կախված և ինչ-որ բան են միմյանց փոխանցել, այն ժամանակ չի հիշել (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 3) Վկա Հայկ Ալիխանյանի դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Դեպքի վերաբերյալ արդեն ցուցմունք տվել է և հիմա էլ նույնը կասի, որ Կիևյան փողոցի «Սաս» սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Տիգրանին, հետո նկատել են «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի մեքենա, որի համարները ներկայումս չի հիշում: Նրանց չի ճանաչել, սակայն ինֆորմացիա են ունեցել, որ տվյալ անձնավորությունը հնարավոր է իր մոտ թմրանյութ ունենա: Այդ մեքենան ճանաչել է Տիգրանը, երկուսով մոտեցել են՝ ինքը վարորդի կողքի կողմից, իսկ Տիգրանը` վարորդի, ներկայացել են, որ ոստիկանությունից են, (...) այ[դ] ժամանակ աշխատել է ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունում, իսկ Տիգրանը` Արաբկիրի բաժնում: Ներկայանալուց հետո ցույց են տվել վկայականը, որից հետո վարորդը մանևրում է կատարել ձախ և աջ, ապա փախուստի է դիմել, որի ժամանակ Տիգրանը կախվել է մեքենայից և մինչև Օրբելի խաչմերուկ այդպես կախված գնացել է, որից հետո, ըստ Տիգրանի պատմածի, պտտվելու ժամանակ Տիգրանն ընկել է: Տիգրանը նաև պատմել է, որ գնալու ժամանակ Կիևյան փողոցով ընթանալիս ինչ-որ հանդիպակած եկող մեքենայի վրա է քշել: «Սաս» սուպերմարկետի մոտ միայնակ է գնացել, հետո է Տիգրանին հանդիպել, իսկ Վաղինակն էլ եղել է Տիգրանի հետ, (...) ինքն էլ նստել է Վաղինակի մեքենան և հետապնդել են «Միցուբիշի» մակնիշի մեքենան, որպեսզի տեսնեն, թե որտեղ է թողնելու Տիգրանին, սակայն կորցրել են և չեն կարողացել գտնել: Հետո Տիգրանից զանգ են ստացել և նա ասել է, թե որտեղ է գտնվում և նրան վերցնելուց հետո տարել են հիվանդանոց: Երբ իրենք մոտեցել են մեքենային, ամեն ինչ շատ արագ է ստացվել, վարորդը միանգամից մեքենան շարժի է գցել, աջ և ձախ արել և փախել, իսկ ինքը հետո է նկատել, որ Տիգրանը կախված է, և անմիջապես վազելով գնացել է (...): Հետագայում Տիգրանն ասել է, որ կախվել է, քանի որ իր վրա է մեքենան վարել և, որպեսզի մեքենայի տակ չմնար, կախվել է: Չի կարող ասել Վաղինակն ու Տիգրանը առանձին-առանձին են գնացել Կիևյան, թե միասին, ինքը նրանց հետ չի եղել: Ոստիկանության բաժնում նրանց չի հանդիպել և չեն խոսել այդ ինֆորմացիայի շուրջ, ամեն բաժին իր ինֆորմացիան է ունեցել և ցանկացել է իրացնել իր ուժերով, հետո տեսել են միմյանց, ապա «Սասի» մոտ տեսել են մեքենան և մոտեցել են միասին: «Սասի» մոտ գնացել է իր աշխատավայրից: Ինքն այդ պահին օպերատիվ տվյալ է ունեցել այդ անձի վերաբերյալ և ցանկացել է ստուգել, սակայն չի կարողացել, քանի որ նա փախուստի է դիմել: Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու գործողության ժամանակ չի հիշում մասնակցել է, թե ոչ: Իր ստացած օպերատիվ տվյալը վերաբերել է կոնկրետ նրան, որ անձը թմրանյութ է իրացնում և օգտագործում: Այդ օրը եղել է քաղաքացիական հագուստով, որևէ տարբերանշան իր վրա չի եղել, քանի որ օպերատիվ աշխատող է եղել և համազգեստ չի հագել: (...) Մեքենայի ապակիները մգեցված են եղել և այն բացված չի եղել: Մոտենալուց հետո չի կարող ասել, թե Տիգրանն ինչպես է ներկայացել, ինքը միայն իրենը կարող է ասել, որ մոտենալուց հետո ներկայացել է, որ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչությունից է, ցանկացել է դուռը բացել, սակայն այն փակ է եղել, որպեսզի հավաստի իր ինքնությունը վկայականն է ցույց տվել, սակայն նա դուռը չի բացել և փախուստի են դիմել: Մեքենայի մեջ եղել են երկու հոգի, ինչ-որ բան չեն տեսել, սակայն ցանկացել են ստուգել իրենց ինֆորմացիան հավաստի է եղել, թե ոչ: Մեքենայի մեջ չի հիշում այդ մարդիկ ինչ դիրքով են նստած եղել, սակայն կարող է ասել, որ ներկայանալու ժամանակ ամեն մեկը նայել է իր կողքը, քանի որ ինքն ու Տիգրանը տարբեր կողմից էին մոտեցել: Մեքենայի մեջ չի նկատել այդ մարդիկ ինչ-որ բան արել են, թե ոչ, եթե անեին իր կարծիքով կնկատեր: Իրենց ներկայանալուց հետո նրանք որևէ բան չեն խոսել, ինքը չի լսել, որ նրանք որևէ արտահայտություն անեն, ուղղակի փախուստի են դիմել: Կախված այն բանից, թե ինչ բարձրության արտահայտություն կանեին, հնարավոր էր լսեր: Այդ ամբողջ գործողությունների ընթացքում չգիտի Վաղինակը որտեղ է կանգնած եղել, նա իր տեսադաշտում նրան տեսել է այն ժամանակ, երբ մեքենան փախուստի է դիմել և նստել է Վաղինակի մեքենան, միասին գնացել են: Տիգրանը և Վաղինակը եղել են քաղաքացիական հագուստով, նրանց հագուստի վրա որևէ տարբերանշան չի նկատել: Օպերատիվ տվյալը ստանալուց հետո միայնակ է գնացել, այլ միջոցառում չի եղել իրականացնելու, ուղղակի գնացել է տվյալը ճշտելու, որտեղ պատահական է հանդիպել Արաբկիրի աշխատակիցներին: Ինքը նաև տվյալ է ունեցել, որ «սերեբրիստի պաջեռո» է, սակայն նրանց արտաքինը չի իմացել, Տիգրանն է իմացել դեմքը, ինքը միայն համարներն է իմացել: Օպերատիվ ինֆորմացիա ստանալու դեպքում թղթային ձևակերպում չեն տալիս, միայն ղեկավարին են տեղյակ պահում, որ տվյալ ունեն և գնում են այն ճշտելու, իսկ հետագայում, երբ համապատասխանում է, նոր թղթաբանություն են կատարում: Ղեկավարի հետ նախապես պայմանավորված են եղել, որ եթե գնա նշված վայր և մեքենան տեսնի, ապա ինքը պետք է զանգահարեր և լրացուցիչ ուժեր պետք է ուղարկվեր, որպեսզի բերման ենթարկեին տվյալ անձին, այսինքն, այսպես ասած, ինքը գնացել էր տվյալ մեքենան որոնելու: Ներկայումս հայտնում է ինչպես եղել է: Չի հիշում այստեղ ինչ ասել է քննիչի մոտ ասել է, թե` ոչ: Գրիգորի Սաֆարովի անուն, ազգանունը հիշում է, սակայն չի հիշում նրա վերաբերյալ օպերատիվ գործողություն կատարել է կամ բերման ենթարկել է, թե` ոչ: Քանի որ երկու տարուց ավելի է այս գործը քննվում է, շատ բաներ չի հիշում: Ինֆորմացիան ստացել է իր աշխատանքի վարում, տեղյակ չի եղել այլ անձ գնացել է այդ տվյալը ճշտելու, թե` ոչ: Ինքը միայնակ է գնացել, իր հետ որևէ մեկը չի եղել: (...) [Օ]պերատիվ տվյալն իրացնելու ժամանակ իրենք պարտականություն չունեն համազգեստ կրելու, դա կախված է, թե ինչ հանգամանքների բերումով է ոստիկանը գնում: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 4) Վկա Հ.Ալիխանյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(…) ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ ավագ օ/լ պաշտոնը զբաղեցնում է 2013 թվականի հունվար ամսից: ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության ՔՀԲ-ում ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս 2014 թվականի հունվարի 17-ի ժամը 19:00-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների հետ համատեղ Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու 28 շենքի բակից թմրանյութ օգտագործելու և պահելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման են ենթարկել նույն շենքի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովին: Թմրանյութի ձեռքբերման աղբյուրը պարզելու ուղղությամբ ձեռնարկվող օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումների արդյունքում տվյալներ են ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Սաֆարովին թմրանյութն իրացրել է Երևան քաղաքի բնակիչ Սերգեյ Ավետիսյանը, ով «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 համարանիշի ավտոմեքենայով գտնվում է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում: Ստացված օպերատիվ տվյալներն իրացնելու նպատակով ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ աշխատակիցներ Վ.Հայրապետյանի և Տ.Պողոսյանի հետ անմիջապես մեկնել են վերը նշված վայր: Անմիջապես «Սաս» սուպերմարկետի դրմացի հատվածում, ճամփեզրից մոտ 3 մետր հեռավորության վրա դեպի շենքերի ուղղությամբ, դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, կայանված է եղել վերը նշված ավտոմեքենան: Նույն պահին նշված մեքենան` վարորդի կողքի նստատեղին է նստել ևս մեկ երիտասարդ: Ինքն ու ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օ/լ Տ.Պողոսյանն անմիջապես մոտեցել են մեքենային, ինքը մեքենայի աջ կողմից, իսկ Տ.Պողոսյանը ձախ կողմից: Երկուսով, գրեթե միաժամանակ հանել են իրենց վկայականները, ներկայացել որպես ոստիկանության աշխատակիցներ, իսկ Տ.Պողոսյանը նաև որպես Արաբկիրի ՈԲ աշխատակից, պահանջել են բացել մեքենայի դռները և իջնել: Նույն պահին Ս.Ավետիսյանը, ով նստած է եղել մեքենայի ղեկին, ներսից փակել է դռները կենտրոնական փականով, «խոդի» է գցել շարժիչը և մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, այսինքն վարորդի կողմից դեպի ձախ մանևրելով մեքենան առաջ է վարել: Նույն պահին Տ.Պողոսյանը վրաերթի չենթարկվելու պատճառով, կանգնել է մեքենայի կանգնակին և բռնվել մեքենայի տանիքի վահանակից` միաժամանակ բարձրաձայն պահանջելով կանգնեցնել մեքենան, սակայն վերջինս չենթարկվելով օրինական պահանջներին վարել է մեքենան ու հեռացել, իսկ Տ.Պողոսյանը մնացել է մեքենայի վրա: Ինքն անմիջապես վազել է մեքենայի հետևից բղավելով, որ կանգ առնի, սակայն Ս.Ավետիսյանը կանգ չի առել: Այդ ժամանակ ավտոմեքենայով իրեն է մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ մյուս օ/լ Վաղինակ Հայրապետյանը և իրենք մեքենայով շարժվել են դեպի Բարեկամության ուղղությամբ, սակայն, քիչ անց զանգահարել են Տ.Պողոսյանին և տեղեկացել, որ նա գտնվում է Օրբելի փողոցում, որից հետո գնացել են նրա մոտ և տեսել, որ վերջինիս հագուստները փոշոտված են, իսկ գլուխը` արյունոտված: Տ.Պողոսյանը պատմել է, որ Ս.Ավետիսյանը վարել է մեքենան հանդիպակաց երթևեկելի ուղեմասով ընթացող «Գազել» մակնիշի մեքենայի վրա, որպեսզի իրեն թողնի երկու մեքենաների միջնամասում, սակայն ինքը բարձրացել է տանիք, որտեղից բռունցքով կոտրել է վարորդի դռան ապակին, որպեսզի կարողանա կանգնեցնել մեքենան և վերջինիս բերման ենթարկի, սակայն Ս.Ավետիսյանը սկսել է աջ և ձախ մանևրել մեքենան, ինչից մեքենայի վրայի վահանակը կոտրվել է, իսկ ինքն ընկել է գետնին ու ստացել մարմնական վնասվածքներ: Իրենք անմիջապես Տ.Պողոսյանի հետ վերադարձել են Արաբկիրի ՈԲ, որտեղ վերջինս դեպքի մասին զեկուցել է բաժնի ղեկավարությանը, ապա դիմել է «Արմենիա» ԲԿ: Քանի որ Ս.Ավետիսյանը եղել է նախկինում դատապարտված և գտնվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների օպերատիվ տեսադաշտում և վերջիններս Ս.Ավետիսյանին ճանաչել են դեմքով, ուստի հենց տեղում նրանք հայտնել են, որ մեքենայի ղեկին Ս.Ավետիսյանն է: Երբ Ս.Ավետիսյանը մեքենան վարել է դեպի Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ, մեքենայի առջև որևէ խոչընդոտ չի եղել, ավտոմեքենան գտնվել է ճանապարհից մոտ 3-4 մետր հեռավորության վրա` դիմացն ուղղված դեպի ճանապարհ, և հնարավորություն է ունեցել ազատ, առանց որևէ կողմ մանևրելու դուրս գալ դեպի ճանապարհ, սակայն դիտավորյալ մեքենան կտրուկ վարել է Տ.Պողոսյանի ուղղությամբ և եթե վերջինս ժամանակին չցատկեր և կանգներ կանգնակին, ապա վրաերթի կենթարկվեր: (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 174-175-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): Վերը մեջբերված նախաքննական ցուցմունքը դատաքննության ընթացքում հրապարակվելուց հետո վկա Հ.Ալիխանյանը պնդել է այն և հայտնել, որ. «(...) [Հ]րապարակվածն իր ցուցմունքն է, (…) ինքն է քննիչին պատմել իրողությունը: Իր նախաքննական ցուցմունքում ինչպես հայտնել է, այդպես էլ եղել է: (…) Սերգեյին գնացել են բերման ենթարկելու ցերեկը, ժամը չի հիշում, սակայն մութ չի եղել: (…) Ինքը ստելու պատճառ չունի, ինչպես հիշում է այդպես էլ ներկայացնում է և ևս մեկ անգամ կրկնում է, քանի որ ադեն երկու տարի է անցել, բառերի նշանակությունը, թե Տիգրանի հետ է գնացել, ում և որտեղ է հանդիպել, էական նշանակություն չի տվել, դեպքի հանգամանքը ինչպես եղել է իր մոտ տպավորվել է, որ նա մանևրում է կատարել ձախ, ապա աջ և Տիգրանը կախված գնացել է, որը իր մոտ ֆիքսվել է որպես կարևոր հանգամանք, իսկ հերթականությունը չի հիշում (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 5) Վկա Վաղինակ Հայրապետյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) 2014 թվականի հունվար ամսին Երևան քաղաքի վարչության քրեական բաժանմունքում օպերատիվ տվյալ է ստացվել, որի արդյունքում բռնվել է մի անձ, որի անունը չի հիշում, որից հետո օպերատիվ տվյալներ են ստացվել Սերգեյ Ավետիսյանի հետ կապված, որ գտնվում է «Պաջեռո» մակնիշի մեքենայում Կիևյան փողոցում: Ինքն օպերատիվ աշխատող Հայկի հետ գնացել է Կիևյան, որից հետո հանդիպել են քրեականի աշխատող Տիգրան Պողոսյանին` Սերգեյ Ավետիսյանին բերման ենթարկելու նպատակով: Քանի որ ինքը Սերգեյ Ավետիսյանին դեմքով ճանաչել է և նա էլ իրեն է ճանաչել, ինքը մնացել է «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, իսկ Հայկը և Տիգրանը մոտեցել են Ս.Ավետիսյանին: Մոտենալուց հետո Հայկը մոտեցել է Ս.Ավետիսյանի վարորդի կողքի նստարանի դռան[ը], իսկ Տիգրան Պողոսյանը` Ս.Ավետիսյանի (...): Ինքն այդ ժամանակ հեռու է եղել, նրանք մոտեցել են, վկայականով ներկայացել են, զրուցել, դրանից հետո նկատել է, որ Ս.Ավետիսյանը մեքենան շարժի է գցել և մանևրում անելով բարձրացել է դեպի Բարեկամության կողմը: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Տիգրանը կանգնել է նրա մեքենայի կանգնակին: Մինչև ինքը շրջադարձ կաներ Տիգրանն արդեն բավականին բարձրացել էր, (...) Հայկ[ը] (...) նստել է իր մեքենան և գնացել են դեպի Բարեկամություն, որից հետո Տիգրանը զանգահարել է և ասել, որ գտնվում է Օրբելի փողոցում: Տիգրանի մոտ գնալուց հետո նա ասել է, որ ընկել է Ս.Ավետիսյանի մեքենայի վրայից` մանևրում կատարելու ժամանակ, վահանակից է ինչ-որ բռնված եղել, որը ջարդվել էր: Նա եղել է արյունոտված, գնացել են բաժին, որից հետո էլ բժշկական կենտրոն: Իր հիշելով Հայկի հետ միասին են իջել, սակայն հստակ չի կարող ասել, իր նախաքննական ցուցմունքում ավելի հստակ նշված կլինի: Տիգրանին տեսնելու ժամանակ նրա գլուխն է եղել արյունոտված և եղել է շփոթված վիճակում: Տ.Պողոսյանին իր հիշելով հանիպել են Կիևյան փողոցի «Սաս»-ի մոտ, նրա հետ նախնական պայմանավորվածություն չեն ունեցել հանդիպելու համար, չի կարող ասել, թե նա ինչպես է այնտեղ հայտնվել, այսինքն իր հիշելով Տ.Պողոսյանին այնտեղ պատահական են հանդիպել և, եթե այնտեղ հանդիպեին ցանկացած օպերատիվ աշխատողի, նրան պետք է ասեին, թե այնտեղ ինչ են անում, քանի որ նույն բաժնում են աշխատում և օգնության դեպքում պետք է ասեն: Այդ պահին իրենք կատարել են օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, քանի որ ստացած են եղել օպերատիվ տվյալներ, կոնկրետ չի կարող ասել, թե «Օպերատիվ հետախուզական միջոցառումների մասին» ՀՀ օրենքի որ կետն են իրականացրել, իսկ այդ պահին եթե Տիգրանն իրենց չհանդիպեր, ստիպված ինքն էր մոտենալու: Իրենք գնացել էին, որպեսզի «բերման ենթարկելու» միջոցառում իրականացնեն և պետք է բերման ենթարկեին Սերգեյ Ավետիսյանին: Մեկ տարի է արդեն չի աշխատում համակարգում և մոռացել է, թե կոնկրետ օրենքի, որ հոդվածով են ղեկավարվել բերման ենթարկելու համար, որը եղել է օրինական, իսկ բերման ենթարկելու հիմքը եղել է օպերատիվ տվյալ ստանալը: Առանց ղեկավարությանը զեկուցելու նման միջոցառում չեն կատարում: Եղել են քաղաքացիական հագուստով, որի վրա տարբերանշան չի եղել: Երբ տղաները մոտեցել են Ավետիսյանին, ինքը եղել է կանգնած «Սաս» սուպերմարկետի մոտ, իսկ տղաները դիմացի մայթին՝ կամրջի հարևանությամբ: Թե տղաները ինչպես են մոտեցել և վկայականները ցույց տվել` դա իր համար տեսանելի է եղել, երթևեկություն եղել է, սակայն ինքը տեսել է: Մեքենային մոտեցել են Տիգրանը և Հայկը, Տիգրանը Սերգեյի կողմից, իսկ Հայկը` հենց անմիջապես Սերգեյի կողքը նստած անձի կողմից, որին ինքը չի ճանաչում: (...) Ինքը վստահ չի եղել Ս.Ավետիսյանն իրեն հեռվից տեսնելու դեպքում տեղում կմնար, թե ոչ, այդ պատճառով էլ ինքը չի մոտեցել: Հստակ չի կարող ասել ոստիկանության Արաբկիրի բաժինն էր ստացել օպերատիվ տվյալը, թե Երևան քաղաքի վարչությունը, սակայն իր հիշելով դա եղել էր Երևան քաղաքի վարչությունը, ներկայումս լավ չի հիշում, իր նախաքննական ցուցմունքում ամեն ինչ ասել է: Երբ Երևան քաղաքի վարչությունն ինֆորմացա է ստանում, համագործակցում է ըստ տարածքային բաժինների, հետևաբար իրենց են դիմել, իսկ ինքն էլ մասնակցել է, քանի որ սպասարկել է թմրամոլության դեմ պայքարի ճյուղը: Գրիգորի Սաֆարովին հիշում է, որ նրա մոտից հայտնաբերվել է թմրանյութ, չի հիշում Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելը կապված է եղել Գ.Սաֆարովի հետ, թե ոչ: Քրեական գործ հարուցված լինելու պարագայում ոչ միայն քննիչի կողմից հանձնարարություն ստանալու դեպքում կարող են այդ գործով ինչ-որ միջոցառում կատարել, կարող է լինել նաև ոչ հանձնարարությամբ: Գ.Սաֆարովի հետ կապված չի հիշում ներքին դիտմանը մասնակցել է, թե ոչ: Օպերատիվ տվյալ իրականացնելու հանձնարարությունը ստացել է բաժնի ղեկավարությունից, իսկ հանձնարարությունը ստանալու դեպքում բաժնի ղեկավարությունը պարտականություն չունի բացահայտելու, թե որտեղից է այն ստացվել, հանձնարարությունը ստանալուց հետո գնում են այն կատարելու: (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 6) Վկա Մարիաննա Հարությունյանի` դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Սերգեյ Ավետիսյանը հանդիսանում է իր ամուսինը, իսկ Գեղամ Բակլաչևը` նրա ընկերը: Կարող է հարցերին պատասխանել, բայց (…) ամուսնու դեմ ցուցմունք չի տա: (…) Սաֆարով[ը] (…) նկարագրել է, որ դեպքը տեղի է ունեցել 2014 թվականի հունվարի 16-ին, դրան միանշանակ չի հավատում, քանի որ այդ օրը եղել է իր եղբոր կնոջ ծննդյան օրը և իրենք այդ օրը եղել են այնտեղ, (…) եթե այլ օր նշեր, բնական է ինքը նման հայտարարություն չէր կարող անել (…): [Ի]նչ վերաբերում է ոստիկանության կողմից կատարված գործողություններին, երբ նրանք հարձակվել են մեքենայի վրա, ցանկանում է նշել, որ հենց ինքն է Սերգեյին ասել, որ դա եղել են ոստիկանները, քանի որ իրենք դեպք են ունեցել կյանքում, և նա այդ պահը կապել է այդ դեպքի հետ: Միայն իր (…) բաժնից վերադառնալուց հետո է Սերգեյը համոզվել, որ դա եղել են ոստիկանները, այլ ոչ թե այլ մարդիկ, ում իրականում նա կարծել է: Իր ամուսինը դատապարտված եղել է և պատիժ է կրել մոտ չորս տարի: Պատիժը կրելու ընթացքում տեղյակ է եղել, որ նա թմրանյութեր է օգտագործում: Պատժի կրումից ազատվել է 2009 թվականին, որից հետո թմրանյութեր չի օգտագործել: Ամուսինը վարել է «Պաջեռո» մակնիշի մեքենա, որը եղել է իր անվամբ: Մեքենան եղել է իր մորեղբոր մեքենան, որն ի դեպ վկա է, սակայն ՀՀ-ում չի բնակվում, իսկ մեքենան փաստացի գրանցված է իր անունով: Մեքենան շատ հազվադեպ է Սերգեյի կողմից շահագործվում: Սերգեյը կոնկրետ եկամուտի աղբյուր չի ունեցել, մշտապես եղել է տանը: Սերգեյի եղբորը անհասկանալի պայմաններում մեքենայի մեջ նստած կրակել են և փամփուշտը դիպել է աչքին, բոլորի համար զարմանալի է եղել, որ նա կենդանի էր մնացել, իսկ աչքը հեռացրել են: Այդ դեպքը եղել է ապրիլ ամսին, սակայն չի հիշում, թե որ թվականի, իրենք այդպես էլ չեն հասկացել` ով էր դա արել, որևիցե մեկը դատվեց, թե ոչ, իսկ դատվողը իրոք դա կատարողն էր, թե ոչ, դա իրենց համար այդպես էլ անհասկանալի է մնացել: Ամանորից հետո այդ խոսակցությունները թեժացել էին և կարծես Սերգեյն ինչ-որ բանի սպասում էր: Եղբոր հետ կապված դեպքը նույնպես տեղի էր ունեցել «Սաս»-ի մոտ, և այդ 2014 թվականի հունվարի 18-ի դեպքի ժամանակ, ոստիկանների մոտենալը Սերգեյը վերագրել է եղբոր հետ կապված դեպքին: Ինքը փորձել է Սերգեյին համոզել, որ դրանք եղել են ոստիկանության աշխատակիցները: Ինքը երբ եղել է բաժնում, այնտեղ ոստիկաններ են եղել առանց համազգեստի, որոնք ծաղրել են ոմն Տիգրանին և ասել, որ «թռավ մեքենայի վրա, պրեմյա էր ուզում ստանար» և նմանատիպ այլ խոսակցություններ ավելի առօրյա ու կենցաղային խոսքերով, բայց ինքը չի իմացել, որ այդ դեպքն իրենց մասին է: Երբ ինքը եղել է սենյակում, իրեն մոտեցել է իր իմանալով ոստիկանապետը և իրեն հարցրել է, որ ինքը տեղյակ է, որ Սերգեյը մեքենայի տակ մարդ է գցել, իսկ ինքն էլ ասել է, որ եթե նման բան է եղել, ապա այդ գործով պետք է զբաղվի ճանապարհային ոստիկանությունը, այլ ոչ թե քրեականը (…)» (տե'ս դատական նիստի արձանագրությունը): 7) Վկա Երվանդ Սարգսյանի նախաքննական ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) [Ի]րեն է պատկանում «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՏՕ 058 հ/հ մեքենան (…): Քրոջ և նրա ընտանիքի անդամենրի հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ: Մենքենան հաշվառել է Մարիաննայի անունով, սակայն այն փաստացի պատկանում է իրեն: Իր մեքենայից (…) երբեմն օգտվում են նաև Մարիաննայի եղբայր Էդուրադը և նրա ամուսին Սերգեյը: Հաճախ դասախոսություններ կարդալու նպատակով մեկնում է ՌԴ և տևական ժամանակ գտնվում է այնտեղ: Այդ ընթացքում մեքենայի բանալիները թողնում է իր տանը, սակայն չի արգելում, որ անհրաժեշտության դեպքում այն վարեն Էդուարդը և Սերգեյը: Վերջին անգամ ՌԴ է մեկնել 2013 թվականի մայիս ամսին և վերադարձել է 2013 թվականի դեկտեմբերի 18-ին: Այդ ընթացքում իր մեքենայի բանալիները կրկին թողել է տանը: 2014 թվականի հունվարի 18-ի երեկոյան իր և քրոջ տուն են այցելել ոստիկանության աշխատակիցներն ու իրեն և Մարիաննային հրավիրել ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, որ մեքենան պատկանում է իրեն: Տուն վերադառնալուց որոշ ժամանակ անց, գիշերը բարձրացել է քրոջ տուն և Մարիաննայից տեղեկացել է, որ Սերգեյը զանգահարել է Էդուարդին և հայտնել մեքենայի գտնվելու վայրը, իսկ ինքն էլ այդ մասին տեղեկացրել է ոստիկաններին, ովքեր Էդուարդի հետ գնացել են և մեքենան տեղափոխել են ոստիկանություն: Այլ մանրամասներ իրեն հայտնի չեն, միայն ոստիկանությունում գտնվելու ժամանակ տեղեկացել է, որ ոստիկանները ցանկացել են բերման ենթարկել Սերգեյին, սակայն վերջինս դիմադրություն է ցույց տվել և իր մեքենայով դիմել է փախուստի, սակայն, թե ինչ նպատակով են ցանկացել բերման ենթարկել և, թե նա ինչպես է դիմադրություն ցուցաբերել, իրեն հայտնի չէ: Կրկին ոստիկանությունում հայտնել են, որ ինչ-որ ոստիկան է վնասվածք ստացել: (…) [Տ]եղյակ չէ` Սերգեյը թմրանյութ օգտագործում է, թե ոչ, թմրանյութերի ապօրինի շրջանառությամբ զբաղվում է, թե ոչ, ամեն դեպքում իր ներկայությամբ չի օգտագործել և չի խոսել այդ թեմայով: Նրա վարքագծում երբեք կասկածելի բան չի նկատել: Վերջին անգամ Սերգեյն իր մեքենան վերցրել է 2014 թվականի հունվարի 18-ին` ինչ-որ տեղից տուն ցախ տեղափոխելու համար (…): Իր մեքենայում որևէ կասկածելի իր կամ առարկա չի տեսել (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 56-57-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 8) Զննություն կատարելու մասին 2014 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 հ/հ ավտոմեքենայի դիմացի ձախ դռան հողմապակին և մեքենայի տանիքի ձախ կողմի եզրային հատվածի պլաստմասե վահանակը զննության պահին եղել են կոտրված: 9) Դատաբժշկական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 3-ի թիվ 177 եզրակացությունը, համաձայն որի` Տ.Պողոսյանի մարմնական վնասվածքները` գլխի, վերին և ստորին վերջույթների շրջանների քերծվածքների, սալջարդ և կտրված վերքերի, արյունազեղումների, ենթամաշկային արյունահավաքի ձևով, հասցվել են. կտրված վերքը` սուր, կտրող, իսկ մնացածը` կոշտ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, չի բացառվում նաև որոշման մեջ և փորձաքննվողի կողմից նկարագրված հանգամանքներում, որոնք առաջացրել են առողջության թեթև վնաս` առողջության կարճատև քայքայումով: 10) Դատաապրանքագիտական փորձաքննության 2014 թվականի փետրվարի 5-ի թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությունը, համաձայն որի` «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի 11 SO 058 հ/հ ավտոմեքենայի սեփականատիրոջը պատճառված նյութական վնասի ընդհանուր շուկայական արժեքը 2014 թվականի հունվարի 13-ի դրությամբ գնահատվում է 65.000 ՀՀ դրամ: 11. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին առաջադրված 36 (երեսունվեց), իսկ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին` 16 (տասնվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրաքների առնչությամբ Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, բացի ամբաստանյալների` սույն որոշման 8-րդ, 8.1-րդ, 9-րդ, 9.1-րդ և 9.2-րդ կետերում մեջբերված ցուցմունքներից, հետազոտվել են նաև. 1) Սույն քրեական գործից անջատված թիվ ԵԱՔԴ/0193/01/15 քրեական գործով ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հունվարի 18-ի և 2014 թվականի հունվարի 22-ի, համապատասխանաբար` կասկածյալի և մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակներում տված ցուցմունքներն այն մասին, որ. «(...) Երևանում մշտական բնակություն հաստատելուց հետո պատահական ծանոթացել է Երևան քաղաքի բնակիչ Գեղամի հետ, և իրենց ծանոթացման հանգամանքներն այժմ մանրամասն չի հիշում: Գեղամը մոտ 32-33 տարեկան, միջին հասակի, միջին մարմնակազմության, սև մազերով, համաչափ դիմագծերով, կլոր դեմքով տղամարդ է, ով բնակվել է Կոմիտաս պողոտայում գտնվող «Սաս» սուպերմարկետի հարևան[ությամբ] գտնվող շենքում, որի հասցեն չգիտի, սակայն կարող է ցույց տալ շենքն ու շքամուտքը: Իրենք մտերիմ հարաբերությունների մեջ չեն գտնվել և միմյանց տեսել են ոչ հաճախակի, միայն որոշակի շրջապատի մեջ: Հերթական անգամ ինքն ու Գեղամը պատահաբար հանդիպել են Աբովյան փողոցում գտնվող «Մարկոպոլո» սրճարանի մոտ և միասին քայլել են: Զրույցի ընթացքում խոսել են «շենգեն վիզաների» գրանցման կարգից և պայմանավորվել են հաջորդ օրը կապնվել: Հաջորդ օրը զանգել է Գեղամին և իրենք հանդիպել են «Լադա» ավտոսերվիզի մոտ: Իրենք Գեղամի «Տոյոտա Քեմրի» մակնիշի մեքենայի մեջ զրուցել են և նա խոստացել է ճշտել, թե ինչպես կարելի է ստանալ «շենգեն վիզա»: Այդ ժամանակ նա իրեն առաջարկել է կուլ տալ դեղահաբի կտորի նմանվող կտոր, իսկ երբ ինքը հարցրել է, թե դա ինչ է, նա պատասխանել է, որ խմելուց հետո կիմանա: Ինքն այն կուլ է տվել ու քիչ անց իրենք հեռացել են: Որոշ ժամանակ անց իր մոտ սրտխառնոց է սկսվել և ինքը զանգել է նրան և հարցրել, թե ինչի համար է իրեն վատ զգում, իսկ նա պատասխանել է, որ շուտով կանցնի: Գիտակցել է, որ խմել է խիստ ներգործող ինչ-որ դեղահաբ, սակայն չի կարծել, որ այն թմրանյութ է: Մեկ օր անց զանգել է Գեղամին և կրկին վիզայի հետ կապված հարցերով առաջարկել է հանդիպել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել են Ամիրյան փողոցում: Զրույցի ընթացքում իր այն հարցին, թե ինչ էր իրեն մեկ օր առաջ տվել, Գեղամը պատասխանել է, որ «կայֆ» տվող դեղահաբ է տվել: Ինքը հարցրել է, թե վտանգավոր չէ այն, իսկ Գեղամն ասել է, որ այն վտանգավոր չէ, թմրանյութ չէ, այլ դեղահաբ: Այդ ժամանակ նրանից խնդրել է դրանից տա և նա իրեն կրկին տվել է դեղահաբի սպիտակ գույնի կտոր: Այդ անգամ բաժանվելուց հետո հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են: Տվյալ օրը կրկին Գեղամը տվել է նույն կտորից, դրանից մեկ օր անց կրկին հանդիպել է Գեղամին և նա կրկին տվել է այդ դեղահաբի կտորից: Վերջին երկու հանդիպումների վայրն այժմ չի հիշում: Դրանից մեկ օր անց, երբ արդեն որոշակի կախվածություն է սկսել զգալ, զանգահարել է Գեղամին` (055)23-41-01 թե (077)27-97-86 հեռախոսահամարից Գեղամի (099)17-32-27 հեռախոսահամարին ու խնդրել է իրեն տալ նույն դեղահաբից, սակայն նա պատասխանել է, որ դրա համար պետք է վճարի: Դրանից հետո, իր հիշելով մինչև 2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ը շուրջ 8 անգամ 30000 ՀՀ դրամով մեկ կամ երկու օր հաճախականությամբ գնել է նույն դեղահաբի 1/2 մասը, իսկ երկու անգամ էլ գնել է 1 ամբողջական դեղահաբ, յուրաքանչյուրը 60000 ՀՀ դրամ արժողությամբ: Արդեն օգոստոս ամսվա կեսերին, երբ Գեղամը հայտնել է, որ պետք է մեկնի ՌԴ, իրեն ծանոթացրել է Սերգո անունով մի տղայի հետ, որպեսզի իր գնալուց հետո Սերգոյից ձեռք բերի դեղահաբը: [Դ]եղահաբերը վաճառելու ժամանակ Գեղամն իրեն ասել է, որ [այն] հանդիսանում է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց: Գեղամը նույնպես օգտագործել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց և մի քանի անգամ էլ իր ներկայությամբ նույնիսկ ներարկման միջոցով է օգտագործել: Իր հիշելով` 2013 թվականի օգոստոսի 20-ին Գեղամը մեկնել է ՌԴ և նրա մեկնելուց հետո` 2013 թվականի օգոստոսի 20-ից մինչև 2014 թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, Սերգոյից 1, 2 կամ 3 օրը մեկ հաճախականությամբ ձեռք է բերել «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղահաբի ինչպես կես կտոր այնպես էլ ամբողջական: Կես կտորի համար վճարել է 25-30 հազար ՀՀ դրամ, իսկ ամբողջական կտորի համար 60 հազար կամ 55 հազար ՀՀ դրամ: Ընդհանուր առմամբ Սերգոյից թմրամիջոց ձեռք է բերել շուրջ 40 անգամ, սակայն, թե որքան անգամ է վերցրել կես և որքան անգամ` ամբողջական չի կարող ասել: Չի կարող կոնկրետ նշել ձեռք բերման օրերը: Թմրանյութը ձեռք է բերել միայն իր օգտագործման նպատակով: Երբևէ որևէ մեկի չի հյուրասիրել և չի վաճառել: Չի կարող հայտնել, թե որտեղից են Սերգոն և Գեղամը ձեռք բերել թմրամիջոցը: Մշտապես զանգել է նրանց և հայտնել, որ ցանկանում է, իսկ նրանք 30 րոպեից մինչև մեկ կամ մեկուկես ժամ հետո զանգել և տվել են այն: Սերգոյից մշտապես թմրայութ ձեռք է բերել Հր.Քոչար, Սունդուկյան կամ Գյուլբենկյան փողոցներում: Նրա «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի մեքենայում, իսկ նա ստվարաթղթի կամ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված իրեն է տվել թմրանյութը: Սերգոյի մեքենան «բեժ» գույնի է եղել, սակայն համարները չի հիշում: Սերգոն բնակվում է Սունդուկյան-Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում գտնվող շենքի 2-րդ կամ 3-րդ մուտքի 3-րդ հարկի աստիճանների դիմացի տանը, հասցեն կոնկրետ չգիտի, սակայն կարող է մատնացույց անել: Նրանց տան տեղը գիտի, քանի որ մի քանի անգամ նրանց տուն են գնացել և միասին ներարկման միջոցով օգտագործել են: Այդ անգամները Սերգոն ինքն է ներարկել իրեն: Սերգոյից թմրանյութ ձեռք բերելուց հետո, քանի որ տեսել է, որ Գեղամը ներարկվում է ձեռքի երակից, ինքն էլ է սկսել իր մեքենայի մեջ ներարկման միջոցով օգտագործել: Իրեն հայտնի չէ, թե Սերգոն իր տանը թմրանյութ պահում է, թե ոչ: Ինքը տանը երբեք չի պահել կամ օգտագործել թմրամիջոց: Վերջին անգամ Սերգոյից թմրանյութ է ձեռք բերել 2014 թվականի հունվարի 16-ին: [Ժ]ամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում իր (055) 23-41-01 համարով զանգել է Սերգոյի (091)00-69-97 հեռախոսահամարին և կրկին թմրանյութ ուզել: Իրենք հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողքի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000 ՀՀ դրամ և նրանից վերցրել է 2 հատ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը եղել է մասնատված երկու մասի: Մասնատված կտորներից մեկը նույն օրը երեկոյան ներարկման միջոցով օգտագործել է, մյուսը` հաջորդ օրն առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի գրպանում` հետագայում օգտագործելու նպատակով: 2014 թվականի հունվարի 17-ին` ժամը 19:00-ի սահմաններում, դուրս է եկել տանից և շենքի բակում բերման ենթարկվել ոստիկանության աշխատակիցների կողմից Արաբկիրի բաժին, որտեղ իր անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերել են մեկ հատ ամբողջական դեղահաբը: (...) Սերգոն մոտ 38-40 տարեկան, միջին հասակի, նիհարավուն կազմվածքով և դեմքով, այտերը ներս ընկած, մուգ գույնի աչքերով, սև յուղոտ մազերով անձնավորություն է, սուր դեմքով, իսկ մյուս դիմագծերն այժմ չի հիշում, սակայն տեսնելու դեպքում և Գեղամին, և Սերգոյին անմիջապես կճանաչի: Ինքը Գեղամից և Սերգոյից մշտապես ձեռք է բերել մեկ ամբողջական կամ կես դեղահաբեր, սակայն կոնկրետ չի կարող ասել, թե որ օրերին, միայն հեռախոսահամարների ելքային և մուտքային զանգերի առկայության դեպքում հնարավոր է վերհիշել թմրանյութի ձեռք բերման օրերը (…)» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 32-36-րդ, 91-92-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 2) 2014 թվականի մարտի 17-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս .Սաֆարովի կողմից տրված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) 2014 թվականի փետրվարի 19-ին լուսանկարով անձին ճանաչման ներկայացանելու քննչական գործողության ժամանակ իր կողմից ճանաչված անձը հանդիսանում է Գեղամը, ով 2013 թվականի ամռանը մոտ 4 անգամ իրեն հյուրասիրել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, որից հետո` մինչ նրա ՌԴ մեկնելը, նրանից մոտ 10 անգամ գնել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրամիջոց, իսկ ՌԴ մեկնելուց առաջ իրեն ծանոթացրել է արդեն Սերգոյի հետ: Իրեն ներկայացված «Միցուբիշի Պաջեռո» մակնիշի մեքենայի զննության արձանագրությանը կից և դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 55-ԱՊ-14 եզրակացությանը կից լուսանկարչական հավելվածներն ուսումնասիրելով, կարող է հայտնել, որ Սերգոն վարել է նմանատիպ ավտոմեքենա, սակայն պ/հ չի հիշում, չի կարող ասել հստակ այդ մեքենան է եղել, թե ոչ, վերջինս նշված «Ջիպ» մեքենայով թմրանյութ բերել է, սակայն մշտապես տվյալ մեքենայով չի եղել, եղել են նաև դեպքեր, որ նա առանց մեքենայի է եղել: Աշխատում է տանը, տան պայմաններում համակարգչով և համացանցի միջոցով տարբեր անձանց և կազմակերպությունների համար «սայտեր» է պատրաստում և մատուցում է նաև այլ համակարգչային ծառայություններ, որով էլ վաստակում է գումարներ, տվյալ գումարներից էլ կարողացել է վճարել թմրանյութերի դիմաց: [Մ]ոտավոր է նշել, որ մոտ 10 անգամ Գեղամից և մոտ 40 անգամ էլ Սերգոյից ձեռք է բերել թմրամիջոցներ: Հստակ չի կարող ասել, թե քանի անգամ է Սերգոյից ձեռք բերել, և քանի անգամ` Գեղամից: Սերգոյին մշտապես զանգել է թմրանյութ խնդրելու նպատակով, սակայն ամեն օր չէ, որ Սերգոն իրեն տվել է թմրանյութ: Հաճախ եղել են դեպքեր, որ զանգել է Սերգոյին, թմրանյութ խնդրել, սակայն վերջինս հայտնել է, որ թմրանյութ չկա, ասել է, որ կճշտի կա, թե` ոչ, որից հետո էլ զանգել է իրեն և ասել, որ կա: Հստակ չի կարող ասել, թե իր կատարած որ զանգերի ժամանակ է վերջինս իրեն թմրանյութ տվել, իսկ որ զանգերի ժամանակ` ոչ»: Նույն հարցաքննության ընթացքում քննիչի` «Ձեր և Ս.Ավետիսյանի բջջային հեռախոսահամարների վերծանումների վերլուծությունից պարզվել է, որ 2014թ. հունվար ամսին միմյանց որևէ հեռախոսազանգ չեք կատարել, իսկ Դուք նշել եք, որ 16.01.2014թ.-ին հեռախոսազրույց եք ունեցել և տվյալ օրը նրանից ձեռք եք բերել 2 դեղահաբ թմրանյութ, որից մեկը նույն օրն օգտագործել եք, իսկ մյուսը հաջորդ օրը հայտնաբերվել է ոստիկանների կողմից: Ինչ կասեք այդ մասին» հարցադրմանը` Գ.Սաֆարովը հայտնել է. «Ես իմ սկզբնական ցուցմունքներում չեմ հիշել այն հանգամանքը, որ Սերգոն, որքան հիշում է, 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից ասել է, որ իրեն չզանգեմ և եթե ինձ անհրաժեշտ լինի թմրանյութ, ապա իրեն փնտրեմ Կիևյան փողոցում` «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում, և միայն այդ կերպ իրենից թմրանյութ խնդրեմ: 16.01.2014 թ.-ին ես իմ ավտոմեքենայով նրան փնտրել եմ նշված վայրերում, հանդիպել եմ Կիևյան փողոցում, փոխանցել եմ գումարը և խնդրել ինձ համար 2 հատ թմրանյութի դեղահատ բերել: Նա ասել է, որ մոտ 1 ժամից նույն վայրը գնամ: Ես գնացել եմ, կրկին նրան հանդիպել, ով եղել է ոտքով, ինձ փոխանցել է 2 հատ թմրանյութ և հեռացել: Այդ իսկ պատճառով սխալմամբ նշել եմ, որ նրա հետ հեռախոսազրույցներ է ունեցել»: Պատասխանելով քննիչի մեկ այլ` «Նախաքննության ընթացքում Ձեր կողմից տված ցուցմունքում նշել եք, որ Գեղամից թմրանյութ ձեռք եք բերել 2013թ. օգոստոս ամսին, սակայն նախաքննության ընթացքում պարզվել է, որ Գեղամ Բակլաչևը հատել է ՀՀ սահմանը 10.07.2013թ.: Ինչ կասեք այդ մասին» հարցադրմանը` Գ.Սաֆարովը նշել է. «Քանի որ բավականին ժամանակ է անցել, հնարավոր է ամիսը շփոթած լինեմ» (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 198-200-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 3) Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հուլիսի 9-ին որպես վկա տված ցուցմունքն այն մասին, որ. «(...) Գեղամ Բակլաչևին կամ որևէ մեկի թմրանյութ չի իրացրել: Գ.Բակլաչևին ճանաչում է շուրջ 15 տարի, վերջինս իր հարազատ եղբոր հետ սովորել է Իտալիայում: (093) 57-70-70 հեռախոսահամարն իրեն անծանոթ է, քանի որ չի կարողանում հիշել հեռախոսահամարները: Ինքը Սերգեյ Ավետիսյանի հետ հանդիպման ժամանակ չի ներկայացել որպես Ալիկ, այդ ամենը սուտ է: Երբ Գեղամն իմացել է, որ ինքը ոստիկանությունում տվել է նրա անունը, զանգահարել է իրեն և սպառնացել, որ եթե «փակել չտա այս գործը» իրեն վնաս կտա, ինչից ելնելով էլ ինքը նրա հետ ունեցած հեռախոսազրույցի ժամանակ խոստացել է լուծել նրա հարցերը` ժամանակ շահելու նպատակով: Ոստիկանությունում տվել է ճշմարտացի ցուցմունքներ, որոնք այժմ պնդում է ամբողջությամբ, սակայն իր ցուցմունքները առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է և Սերգոյից, և Գեղամից, վախենում է, որ նրանք կվնասեն և իրեն, և իր ընտանիքին, նրանք բազմիցս սպառնացել են, որ կվնասեն իրեն: Ինքը Իսպանիայում գտնվող բարեկամ չունի, իրեն այնտեղից և եվրոպական որևէ երկրից ծանրոց երբևէ չեն ուղարկել: Ավտոմեքենաների ներկրմամբ չի զբաղվում, համացանցով Գերմանիայից պատվիրել է երկու մեքենա, որոնք վերցրել է Փոթի նավահանգստից և բացի այդ երկու մեքենաներից այլ մեքենաներ չի բերել: Նախկինում ճշմարտացի ցուցմունքներ է տվել, դրանք համապատասխանում են իրականությանը և ներկայումս այլ ավելացնելու բան չունի» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 127-129-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 4) Գ.Սաֆարովի և Գ.Բակլաչևի առերեսման մասին 2014 թվականի հուլիսի 14-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը պնդել է, որ իր հետ առերեսվող Գ.Բակլաչևին ճանաչում է ընդհանուր ընկերների միջոցով, նրանից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել: Առերեսվող Գ.Բակլաչևն իր հերթին պնդել է, որ Գ.Սաֆարովին ճանաչում է վաղուց, կոնկրետ ժամանակը չի հիշում, ճանաչում է ընդհանուր ծանոթների միջոցով: Նրանից թմրանյութ ձեռք չի բերել, իսկ նախկինում տված ցուցմունքները տվել է նյարդայնացած վիճակում, քանի որ Գ.Սաֆարովի տված ցուցմունքներով սուտ մեղադրվել է նրան թմրանյութ վաճառելու մեջ և, քանի որ նա իրեն ծանր հանցագործության մեջ է մեղադրել, որը երբևէ ինքը չի կատարել, վրեժխնդիր լինելու համար նմանատիպ ցուցմունք է տվել: Վստահ է եղել, որ առերեսման ժամանակ Գ.Սաֆարովը կպատմի ողջ ճշմարտությունը, որ երբևէ իրենից թմրանյութ ձեռք չի բերել (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 160-161-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 5) Անձին բերման ենթարկելու մասին 2014 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` 2014 թվականի հունվարի 17-ի ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28 շենքի բակից, թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նշված շենքի թիվ 15 բնակարանի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 3-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): 6) Անձնական խուզարկության մասին 2014 թվականի հունվարի 17-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա բաճկոնի աջ կողմի գրպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1 հատ «В8» գրառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 4-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): 7) Դատաքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 17-ի թիվ 8 Ք-14 եզրակացությունն այն մասին, որ փորձաքննությանը ներկայացված մեկ հատ սպիտակ գույնի «В8» ներհրված դաջվածքով, 0.4 գրամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 գրամ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 12-13-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 8) Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014 թվականի հունվարի 18-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը լուսանկարով ճանաչել է Ս.Ավետիսյանին և հայտարարել, որ 2013 թվականի օգոստոսի վերջից 2014 թվականի հունվարի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում նրանից շուրջ 40 անգամ ձեռք է բերել «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութի հաբ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 38-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): 9) Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին 2014 թվականի հունվարի 19-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը լուսանկարով ճանաչել է Գ.Բակլաչևին և հայտարարել, որ նա շուրջ 4 անգամ իրեն հյուրասիրել, իսկ դրանից հետո շուրջ 10 անգամ գումարի դիմաց վաճառել է «Սուբոտեքս» տեսակի թմրանյութ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 147-148-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 10) Դատաքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունվարի 23-ի թիվ 0029 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 134-135-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 11) Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 12-ի թիվ 0371 եզրակացությունը, համաձայն որի` Ս.Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 103-104-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 12) Դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 2014 թվականի հունիսի 16-ի թիվ 0372 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 105-106-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 13) Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարին կատարված մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, ինչպես նաև Գ.Բակլաչևի (055)40-00-11 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին 2014 թվականի հուլիսի 25-ի արձանագրությունը, համաձայն որի` (055)40-00-11 և (055)23-41-01 հռախոսահամարները 2013 թվականի հունիսի 4-ի ժամը 21:10-ի, 2013 թվականի հունիսի 6-ի ժամը 16:24-ի, 2013 թվականի հունիսի 7-ի ժամը 17:07-ի, 2013 թվականի հունիսի 8-ի ժամը 01:37-ի, 2013 թվականի հունիսի 12-ի ժամը 01:35-ի, 2013 թվականի հունիսի 17-ի ժամը 00:45-ի, 2013 թվականի հունիսի 18-ի ժամը 18:48-ի, 2013 թվականի հունիսի 26-ի ժամը 23:59-ի և 2013 թվականի հուլիսի 4-ի ժամը 19:49-ի սահմաններում գործել են Երևան քաղաքի Հր.Քոչար 21 հասցեում տեղդրված ալեհավաք կայանի, 2013 թվականի հունիսի 30-ի ժամը 19:03-ի սահմաններում` Երևան քաղաքի Սարգարյան 29/2 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի, իսկ 2013 թվականի հունիսի 16-ի ժամը 17:48-ի, 2013 թվականի հունիսի 19-ի ժամը 18:45-ի, 2013 թվականի հունիսի 22-ի ժամը 18։45-ի, 2013 թվականի հունիսի 23-ի ժամը 17:03-ի և 2013 թվականի հունիսի 27-ի ժամը 15:31-ի սահմաններում` Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 27/1 հասցեում տեղակայված ալեհավաք կայանի կողմից (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 227-243-րդ, 2-րդ հատորի 188-189-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 14) ՀՀ ԱՆ «Նարկոլոգիական հանրապետական կենտրոն» ՓԲ ընկերության` 2014 թվականի փետրվարի 5-ի թիվ 4545 գրությունը, համաձայն որի` Գ.Սարաֆարովը 2006 թվականի հունիսի 28-ից հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» համախտանիշով, նաև հաշվառված է կանխարգելիչ դիտարկումով /բուպրենորֆին/ (տե'ս քրեական գործի 1-ին հատորի 150-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): 15) Դատանարկոլոգիական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննության 2014 թվականի մարտի 27-ի թիվ 56-14 եզրակացությունը, համաձայն որի` Գ.Սաֆարովը տառապում է «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով», «Կախվածության համախտանիշ ախտադադարի շրջանում» և «Հոգեկան ու վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանում» ախտորոշումներով (տե'ս քրեական գործի 4-րդ հատորի 34-36-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 16) Գ.Սաֆարովի կողմից Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին հասցեագրված 2014 թվականին հուլիսի 22-ի դիմումն այն մասին, որ. «(...) [Ն]ախկինում ցուցմունք [է] տվել, որ Սերգեյ Ավետիսյանից ձեռք [է] բերել «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ, սակայն ներկայումս ցանկանում [է] հայտնել, որ Սերգեյ Ավետիսյանից որևէ թմրանյութ ձեռք [չի] բերել: Այդ կապակցությամբ միջնորդում [է] ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել: Դիմում[ն] այդ օրը ներկայացնելու պատճառը հանդիսանում է [իր] հիվանդանոցում գտնվելը, որի ապացույցը ներկայացնում [է] դիմումին կից: (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 177-179-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 17) Գ.Սաֆարովի կողմից Արաբկիրի քննչական բաժնի պետին հասցեագրված 2014 թվականին հուլիսի 31-ի դիմումն այն մասին, որ. «(...) 22.07.2014թ. դիմում [է] ներկայացրել, որով հայտնել [է], որ Սերգեյ Ավետիսյանից թմրանյութ, «Բուպրենորֆին» տեսակի ձեռք [չի] բերել և միաժամանակ միջնորդել [է], որպեսզի ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնեն այդ կապակցությամբ: Այժմ նորից հայտնում [է], որ Սերգեյ Ավետիսյանից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութ ձեռք [չի] բերել և նորից միջնորդում [է] այդ կապակցությամբ ի[րե]նից լրացուցիչ ցուցմունք վերցնել (...)» (տե'ս քրեական գործի 2-րդ հատորի 229-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): 18) 2014 թվականի օգոստոսի 1-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումը, համաձայն որի. «(...) [Ա]յսօր կայանալու է Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա.Բաղդասարյանի միջնորդությամբ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Կարենի Բակլաչևի խափանման միջոցի երկարացման միջնորդության քննարկումը: Տեղակացնում [է], որ ի[ր]` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի [ինքը] թմրամիջոց է գնել նրանցից, իրականությանը չի համապատասխանում, [ինքը] նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չ[ի] բերել: Ուստի խնդրում [է] այդ հանգամանքը հաշվի առնել գործի քննության ժամանակ (...)» (տե'ս քրեական գործի 12-րդ հատորի 358-րդ թերթը և դատական նիստի արձանագրությունը): 19) 2014 թվականի սեպտեմբերի 3-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան ստացված Գ.Սաֆարովի դիմումը, համաձայն որի. «(...) Ի[րեն] առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայն չ[է] այն մասով, որտեղ նշված է, որ [ինքը] թմրամիջոցներ [է] ձեռք բերել Գեղամ Բակլաչևից և Սերգեյ Ավետիսյանից: Այդ ամենն իրականությանը չի համապատասխանում: Գեղամ Բակլաչևի հետ կայացրված առերեսման ժամանակ հայտնել [է] իրականությունը, ճիշտը, որ նա ի[րեն] երբևիցե ոչ մի տեսակի թմրանյութ չի իրացրել: Բազմաթիվ անգամներ դիմում [է] ներկայացրել քննիչ Ա.Բաղդասարյանին ի[րեն] լրացուցիչ քննելու և Ս.Ավետիսյանի հետ առերեսում իրականացնելու համար, սակայն ի[ր] դիմումները մնացել են անպատասխան: Հայտնում [է], որ որևէ մեկի կողմից ի[ր] վրա երբևիցե ճնշում չի գործադրվել (...)» (տե'ս քրեական գործի 4-րդ հատորի 43-44-րդ թերթերը և դատական նիստի արձանագրությունը): 20) Նույն գործով այլ դատավորի նախագահությամբ իրականացված 2015 թվականի հուլիսի 23-ի և 2015 թվականի հուլիսի 27-ի դատական նիստերի ձայնագրառումներն ու համառոտագրումները, համաձայն որոնց. - 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովը հայտարարել է, որ. «(...) Գեղամից և Սերգոյից թմրանյութեր չի գնել, իսկ մինչև կալանավորվելը Գեղամին չէր տեսել մեկ ամիս: Բոլոր հարցերին ցանկանում է պատասխանել հաջորդ նիստի ժամանակ, քանի որ ներկայումս իրեն շատ վատ է զգում, մինչև այս եղել է հիվանդանոցում` ռեանիմացիայում: Իր մոտ սրտի խնդիր կա և շատ հաճախ է պրիստուպներ ունենում: [Մ]իջնորդում է դատական նիստը հետաձգել, քանի որ իրեն վատ է զգում (...)», - 2015 թվականի հուլիսի 23-ի դատական նիստում ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովը հայտարարել է, որ. «(...) [Հ]իվանդանոցից է եկել դատարան, լուրջ խնդիրներ ունի սրտի հետ կապված և բժշկական փաստաթղթերը կներկայացնի, երբ հիվանդության պատմությունը կփակվիլ, և ինքը դրանք կբերի դատարան: Առաջադրված մեղադրանքի և դեպքի հետ կապված չի կարող ցուցմունք տալ, քանի որ ամբողջ մարմինը դողում է: Ինքը ներկայումս դողում է, որովհետև հիվանդ սիրտ ունի, իրեն որևէ մեկը չի սպառնացել: Խնդրում է հետաձգել նիստը, քանի որ տվյալ վիճակով անհնար է ինչ-որ ցուցմունք տալ, ամեն պահի հնարավոր է շատ խիստ վատանա (…)»: 12. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռի համաձայն. «(…) Դատարանը, պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտելով գործով ձեռք բերված ապացույցները և դրանք գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ՝ ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը կատարել է արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, այն է` իշխանության ներկայացուցչի նկատմամբ կյանքի համար վտանգավոր բռնությունը` կապված ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, (…) իսկ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները դատարանում չապացուցվեց, սպառվել են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, (…) նման պայմաններում Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 36 դրվագ, և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 16 դրվագ, այն է` ապօրինի թմրամիջոց իրացնելը, առաջադրված մեղադրանքներում պետք է ճանաչել Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի և Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի անմեղությունը, և նրանց նկատմամբ այդ մասով կայացնել արդարացման դատավճիռ` ապացույցների անբավարարության հիմքով հետևյալ պատճառաբանությամբ: Դատարանի գնահատմամբ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպեսզի դրանք ապահովեն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության հատկանիշների և հատկապես ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքների ապացուցվածության վերաբերյալ դատարանի հետևությունների արժանահավատությունը, այլ ոչ թե` ենթադրությունը` ինչպես ներկայացված է մեղադրական եզրակացությունում, ինչպես նաև անմեղության կանխավարկածը հաղթահարելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: (…) Նախաքննության մարմինը Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրել է հետևյալ ապացույցները. Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի հակասական ցուցմունքները, «Անձին բերման ենթարկելու մասին», Գրիգորի Սաֆարովին «Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին» արձանագրությունները, դատաքիմիական փորձաքննությունների թիվ 8 Ք-14, թիվ 0029, թիվ 0371, թիվ 0372 եզրակացությունները, «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունները, Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները, Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրությունը: Դատարանն, իրավական վերլուծության ենթարկելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, փաստում է, որ նշված ապացույցները Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի` իրենց մեղսագրված արարքներին առնչության և մեղավորության մասին անմիջական, ուղղակի փաստական տվյալներ չեն բովանդակում, դրանք չեն հիմնավորում ամբաստանյալների մեղավորությունը: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է «Անձին բերման ենթարկելու մասին» արձանագրությունը, որի համաձայն` 17.01.2014 թվականին` ժամը 19:10-ին, Երևան քաղաքի Գ.Արծրունու փողոցի 28 շենքի բակից թմրանյութ պահելու և օգտագործելու կասկածանքով ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման է ենթարկվել նույն շենքի 15 բնակարանի բնակիչ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովը: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է «Անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին» արձանագրությունը, որի համաձայն` 17.01.2014 թվականին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնում Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս բաճկոնի աջակողմյա գրպանից հայտնաբերվել է թափանցիկ պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված 1հատ «В8» գրառմամբ դեղահաբ, որը վերցվել, փաթեթավորվել և կնիքվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ծրարների համար նախատեսված կնիքի դրոշմով: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 17.01.2014 թվականի թիվ 8Ք-14 եզրակացությունը, որի համաձայն` փորձաքննությանը ներկայացված 1 հատ սպիտակ գույնի «В8» ներհրված դաջվածքով, 0.4 գրամ քաշով դեղահատում հայտնաբերվել է «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը դեղահատում կազմում է 0.008 գրամ: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի մոտից հայտնաբերված դեղահաբում թմրամիջոց հայտնաբերելու փաստը: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 12.06.2014 թվականի թիվ 0371 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդների շարքի «Բուպրենորֆին» տեսակի դեղամիջոցի հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մոտ մեկուկես ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատատոքսիկոքիմիական փորձաքննության 16.06.2014 թվականի թիվ 0372 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի մազի և մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են կանաբինոիդների խմբին պատկանող թմրամիջոցի թմրալկալոիդների հետքեր, որոնց օգտագործման ժամանակահատվածը համապատասխանում է մեկ ամսվա ժամանակահատվածին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գեղամ Էմիլի Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է դատաքիմիական փորձաքննության 23.01.2014 թվականի թիվ 0029 եզրակացությունը, որի համաձայն` մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոնիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալները կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, այլ հաստատվում է Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի կողմից թմրամիջոց գործածելու փաստը: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումները: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ անհասկանալի է, թե վարույթն իրականացնող մարմինը բազմաթիվ (100-ից ավելի) փոխադարձ հեռախոսազանգերի առկայության պայմաններում ինչպես է հիմնավորված համարել, որ Ս.Ավետիսյանը 36 անգամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, այն դեպքում երբ Գ.Սաֆարովը իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ Ս.Ավետիսյանից թմրամիջոց է ձեռք բերել մոտ 40 անգամ: Մեղադրանքի հիմքում դրվել է մեղադրյալ Գ.Բակլաչևի (055)40-00-11 և Գ.Սաֆարովի (055)23-41-01 բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրությունը: Դատարանը փաստում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը հիմնավորված է համարել, որ Գ.Բակլաչևը 16 անգամ է Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացրել, քանի որ հեռախոսազանգերի վերծանումներն ուսումնասիրելու մասին արձանագրության համաձայն, վարույթն իրականացնող մարմինը հիմք է ընդունել այն տվյալը, որ Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի հեռախոսահամարները սպասարկվել են միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում, հաշվի չառնելով նաև այն հանգամանքը, որ Գ.Սաֆարովը նախաքննությամբ հայտնել է, որ ինքը Գ.Բակլաչևից 14 անգամ է թմրամիջոց ձեռք բերել: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցը նույնպես որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ, որովհետև միևնույն հասցեի ալեհավաք կայանի տարածքում հեռախոսահամարների սպասարկումը չի կարող հիմնավորել թմրամիջոցի իրացման հանգամանքը, ըստ հեռախոսազանգերի վերծանումների նշված անձանց միջև բազմաթիվ հեռախոսազանգեր են գրանցվել, տեղի են ունեցել հեռախոսազրույցներ, նաև հանդիպել են, ինչի վերաբերյալ ամբաստանյալները ցուցմունքներով հայտնել են, որ Գ.Սաֆարովի հետ շփվել են կապված նրա աշխատանքային գործունեության հետ, քանի որ զբաղվել է համակարգչային ծրագրերով: Մեղադրանքի հիմքում դրվել են «Անձին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու մասին» արձանագրությունները, որոնց համաձայն Գրիգորի Սաֆարովը ճանաչել է Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին: Դատարանն արձանագրում է, որ նշված ապացույցները նույնպես որևէ փաստական տվյալ չեն պարունակում այն մասին, որ ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործություններ: Վերոշարադրյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ գործով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը ապօրինի թմրամիջոց իրացնելու դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները կատարելու մեջ: Ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանն ու Գեղամ Բակլաչևն առաջադրված մեղադրանքներում իրենց մեղավոր չեն ճանաչել և բոլոր ցուցմունքներում հերքել են իրենց առաջադրված մեղադրանքները, հայտնելով, որ երբեք Գ.Սաֆարովին թմրանյութ չեն վաճառել: Սույն քրեական գործով ձեռք բերված և ենթադրյալ արարքներում ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով հիմնավորող միակ ապացույցը գործով շահագրգիռ կողմ հանդիսացող ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննության ընթացքում տված հակասական և իրարամերժ ցուցմունքներն են, ում վերաբերյալ 28.04.2014 թվականին վարույթն իրականացնող մարմինը «Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին» որոշում է կայացրել: Ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի վերոգրյալ ցուցմունքների համակարգային վերլուծության արդյունքում դատարանը փաստում է, որ դրանցում առկա են բազմաթիվ հակասություններ, այդ թվում` քանակի, ժամանակի, վայրի և այլ հանգամանքների վերաբերյալ, որոնք էական նշանակություն ունեն գործով բազմակողմանի, լրիվ քննություն իրականացնելու տեսանկյունից և նախաքննության մարմնի կողմից բավարար չափով քննության առարկա չեն դարձվել, իսկ դատարանը զրկված է դրանք պարզելու և քննության առարկա դարձնելու հնարավորությունից, քանի որ Գրիգորի Սաֆարովը թաքնվում է քննությունից և գտնվում է հետախուզման մեջ: Դատաքննությամբ հետազոտված հետախուզվող ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, որոնք վարույթն իրականացնող մարմինը դրել է մեղադրանքի հիմքում, դատարանը գնահատում է անարժանահավատ, քանի որ միակ ապացույցը, որը դրվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում տրվել է 28.06.2006 թվականից «Նարկոլոգիական Հանրապետական կենտրոն» ՓԲԸ-ում հաշվառման մեջ գտնվող «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» ախտորոշումով հիվանդությամբ տառապող (ինչը հաստատվել է նաև 27.03.2014 թվականի դատանարկոլոգիական ամբուլատոր հանձնաժողովային փորձաքննությամբ) անձի կողմից, նաև հիմք ընդունելով փորձագետի 23.01.2014 թվականի թիվ 0029 եզրակացությունը, որի համաձայն` Գ.Սաֆարովի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային շարքի անալգետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտներ, ողջամիտ հետևության է հանգում, որ Գ.Սաֆարովը բերման ենթարկվելու օրը թմրամիջոց օգտագործած վիճակում է եղել: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ Գ.Սաֆարովը գործի թե նախաքննության, թե դատաքննության ընթացքում պարբերաբար դիմումներ է ներկայացրել վարույթն իրականացնող մարմնին և հայտնել է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի դեմ տրված ցուցմունքները, համաձայն որի ինքը թմրամիջոց է գնել նրանցից, իրականությանը չեն համապատասխանում, ինքը նրանցից երբևէ թմրանյութ ձեռք չի բերել, խնդրել է լրացուցիչ հարցաքննել: Այդ մասին հայտնել է նաև 14.07.2014 թվականին Գեղամ Բակլաչևի հետ առերես հարցաքննության ընթացքում և 23.07.2016 թվականի դատաքննությամբ` մինչև փախուստի դիմելը: Հետևաբար, արժանահավատության տեսանկյունից Գրիգորի Սաֆարովի ցուցմունքները գնահատելիս կարևոր է դրանց բովանդակությունը հաստատող նույն տեղեկատվության ստացումը մեկ այլ անձից կամ այլ օբյեկտիվ աղբյուրից, որն առանց ներքին հակասությունների, գործում առկա մյուս ապացույցներին համահունչ կպարունակի ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ճշմարտացի և արժանահավատ տեղեկատվություն: Դատարանն արձանագրում է, որ այլ ապացույցներ ամբաստանյալներ Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում չեն դրվել և մեղադրական եզրակացության մեջ չեն վկայակոչվել: Վերոգրյալ[ի] (...) համատեքստում ստուգելով Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի նախաքննությամբ և դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, իրենց համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ` դատարանը գտնում է, որ Գրիգորի Սաֆարովի նախաքննական ցուցմունքներն արժանահավատ չեն, դեպքի կապակցությամբ դրանցում հայտնված տվյալների ճշմարտացիությունը կասկած է հարուցում, ուստի դրանք չեն կարող դրվել դատավճռի հիմքում: Դատարանը գտնում է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գրիգորի Սաֆարովին զգալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ մեղադրանքի կողմի հետևությունը ենթադրություն է, վարկած, գնահատողական դատողություն, կարծիք, քանի որ այն չի հաստատվում գործում առկա և դատարանում օբյեկտիվ, լրիվ և բազմակողմանի հետազոտված փոխկապակցված թույլատրելի, վերաբերելի և հավաստի ապացույցների բավարար համակցությամբ: Այլ կերպ ասած` Սերգեյ Ավետիսյանի կողմից 36 դրվագ, Գեղամ Բակլաչևի կողմից 16 դրվագ Գրիգորի Սաֆարովին զգալի չափի թմրամիջոց իրացնելու վերաբերյալ դատարանի մոտ առկա է չփարատված կասկած, ուստի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի հիման վրա և «չփարատված կասկածները հօգուտ մեղադրյալի մեկնաբանելու» (in dubio pro reo) կանոնի կիրառմամբ այն պետք է մեկնաբանվի հօգուտ ամբաստանյալների: Դատարանի վերջին եզրահանգումը մեծապես պայմանավորված է նաև նրանով, որ քրեական գործով ձեռք չի բերվել որևէ թույլատրելի և արժանահավատ ապացույց, և նման ապացույց չի ներկայացրել մեղադրանքի կողմը, որը ոչ միայն կհաստատեր Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղքը, այլև կհերքեր նրանց կողմից ի պաշտպանություն բերվող այն փաստարկները, որ Գրիգորի Սաֆարովին երբեք թմրամիջոց չեն իրացրել: Ինչ վերաբերում է մեղադրական եզրակացության մեջ նշված մնացած ապացույցներին, ապա դատարանը կրկին փաստում է, որ հիշյալ ապացույցների բովանդակային վերլուծությունը ցույց է տալիս, որ դրանք ինչպես առանձին, այնպես էլ համակցությամբ չեն հաստատում կոնկրետ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով ապացուցման առարկան կազմող այնպիսի հանգամանքներ, ինչպիսիք են` Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի առնչությունը դեպքերին և նրանց մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված և նրանց մեղսագրված արարքը կատարելու մեջ: Հետևաբար Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հիմնված են բացառապես գործի ելքով շահագրգռված և սույն գործով հետախուզվող ամբաստանյալ Գրիգորի Սաֆարովի ցուցմունքների վրա և դատարանն արձանագրում է, որ առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, գործի ելքով շահագրգռված անձի ցուցմունքները, առանց դրանք հաստատող օբյեկտիվ ապացույցների առկայության, բավարար չեն: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության կատարման համար անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու հարցի լուծման համար ի թիվս հանցակազմի այլ հատկանիշների, սկզբունքային նշանակություն ունի հանցագործության առարկա հանդիսացող կոնկրետ նյութի անհատականացումը: Եթե այդ հատկանիշը, այսինքն` հանցագործության առարկան (թմրամիջոցները, հոգեմետ նյութերը և այլն) քրեական գործով հնարավոր չէ արժանահավատորեն պարզել հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով, ապա դատարանի գնահատմամբ բացակայում է 266 հոդվածով նախատեսված հանցակազմը: Ամփոփելով վերոգրյալը` դատարանն արձանագրում է, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների և, մասնավորապես, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցագործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի արժանացնել, մասնավորապես` ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի հիմնական հանցակազմը նկարագրված է այնպես, որ թմրամիջոցի, հոգեմետ նյութերի չափը որևէ նշանակություն չունի, իրացման նպատակով ցանկացած չափի թմրամիջոց կամ հոգեմետ նյութ պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը համարվում է հանցագործություն` անկախ չափից, սակայն` խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Նկատի ունենալով, որ կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը (տեսակը` թմրամիջոց, հոգեմետ նյութ կամ դրանց համարժեքներ, ուժեղ ազդող կամ թունավոր նյութեր, չափը` զգալի, խոշոր, առանձնապես խոշոր, անվանումը, քիմիական կազմը և հատկությունները, ծագումը, պատրաստման, արտադրման կամ վերամշակման եղանակը) որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ գիտելիքներ, ուստի, դատարանի գնահատմամբ, նախևառաջ պետք է առկա լինի կոնկրետ նյութը և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը: Այլ կերպ` քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածով նախատեսված արարքի որակման դեպքում, որպես կանոն, պետք է առկա լինի հանցագործության առարկան և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը: Եթե կոնկրետ դեպքում քրեական գործով բացակայում է ինչպես անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութը և դրա քանակական-որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար առնվազն պետք է քրեական գործով առկա լինեն վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բավարար կլինի ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական-որակական բնութագրերը, այլև` ճիշտ որակել և անհատականացնել անձի արարքը: Դատարանի այս դատողությունը պայմանավորված է նրանով, որ «Որոշակի ապացույցների առկայությամբ հաստատվող հանգամանքները» վերտառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 108 հոդվածում ուղղակի պահանջ չկա այն մասին, որ թմրամիջոցների կամ հոգեմետ նյութերի ապօրինի շրջանառության վերաբերյալ քրեական գործերով շրջանառության մեջ դրված կոնկրետ նյութը թմրամիջոց կամ հոգեմետ նյութ դիտելու, դրա տեսակը, չափը և այլ բնութագրերը կարող են որոշվել բացառապես փորձաքննության ճանապարհով, ուստի դատարանը գտնում է, որ այն հնարավոր է որոշել նաև այլ ապացույցներով, եթե, իհարկե, գործով հավաքված կլինեն այդ հանգամանքների վերաբերյալ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցություն: Դատարանը հարկ է համարում ընդգծել, որ իրացված նյութի բացակայության պայմաններում, ամբաստանյալ Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների որպես ապացույց օգտագործելու անարժանահավատությունը, ինքնին բավարար է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով ապացույցների անբավարարության հիմքով արդարացման դատավճիռ կայացնելու համար, քանի որ քրեական գործի նյութերի հետազոտությունից միանշանակորեն պարզվում է, որ այդ ցուցմունքներն են, որ առանցքային նշանակություն են ունեցել նախաքննական մարմնի համար Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքը 35 և 16 դրվագներով հաստատված համարելու հարցում: Հետևաբար, դատարանի գնահատմամբ, դրանց բացակայությունը, ինքնին, բացառում է Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից Գ.Սաֆարովին թմրամիջոց իրացնելու հանգամանքի վերաբերյալ արժանահավատորեն, հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով դատողություն անելը, համապատասխանաբար նաև Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի մեղադրանքը ապացուցված համարելը: Ինչ վերաբերում է Սերգեյ Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դատարանն անհրաժեշտ է համարում փաստել, որ 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցը հայտնաբերվել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցների կողմից 17.01.2014 թվականին` Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկության ժամանակ, ինչի մասին նշված է նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերմամբ: Դատարանը կրկին արձանագրում է, որ Ս.Ավետիսյանին 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքի համար ևս հիմք է հանդիսացել Գ.Սաֆարովի ցուցմունքները և առանց այդ ցուցմունքների 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի վերաբերյալ փորձագիտական եզրակացությունը բացարձակապես չի հաստատում Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով` 1-ին դրվագով առաջադրված մեղադրանքը, քանի որ սույն քրեական գործով չկա որևէ այլ փաստական տվյալ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված թմրամիջոցի, դրա վերաբերյալ փորձագետի եզրակացության և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին իրացրած նյութի կապի մասին, հետևաբար հիշյալ ապացույցն առաջադրված մեղադրանքին վերաբերելի չի և չի կարող դրվել Սերգեյ Ավետիսյանի մեղադրանքի հիմքում: Դատարանն անհրաժեշտ է համարում նաև նշել, որ 28.04.2014 թվականին Արաբկիրի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ա.Բաղդասարյանի կողմից «Քրեական հետապնդում չիրականացնելու մասին» որոշում է կայացվել, որի համաձայն թիվ 14102914 քրեական գործով մեղադրյալ Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 01.08.2013 թվականից 23.11.2013 թվականն ընկած ժամանակահատվածում 35 անգամ մեղադրյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանից «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելու մասով Գրիգորի Ամայակի Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով, քանի որ հնարավոր չի եղել պարզել մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի կողմից առանց իրացնելու նպատակի 35 անգամ ապօրինի ձեռք բերված «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրանյութի չափը (…): Նման որոշման առկայության պայմաններում, երբ մեղադրյալ Գ.Սաֆարովի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել թմրանյութի չափը չպարզելու հիմքով, վարույթն իրականացնող մարմինը Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանքներ է առաջադրել և հաստատված է համարել նրանց կողմից ապօրինի զգալի չափ համարվող «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց իրացնելը: Նման պայմաններում ստացվում է, որ վարույթն իրականացնող մարմինը դրսևորել է երկակի կամ խտրական մոտեցում, որը թույլատրելի չէ և հաշվի առնելով, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով կայացվում է արդարացման դատավճիռ, Դատարանը նշված հարցին առավել մանրամասն անդրադառնալու հարկ չի համարում: Վերոգրյալի հիման վրա` դատարանը գտնում է, որ սույն գործով բացակայում է որևէ թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույց առ այն, որ Սերգեյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը Գ.Սաֆարովին իրացրել են հաստատապես թմրամիջոց: Այս հանգամանքի մասին կարելի է ենթադրություն անել, սակայն հնարավոր չէ հիմնավոր կասկածից վեր չափանիշով համարել հաստատված, որը հնարավորություն կտա հաղթահարելու անմեղության կանխավարկածը և կայացնելու մեղադրական դատավճիռ: Դատարանը գտնում է, որ սույն գործով դատարանի մոտ չի ձևավորվել համոզմունք Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից թմրամիջոց իրացնելու դեպքերի կապակցությամբ, որպիսի դատարանն արժանահավատորեն հետևություն անի նրանց արարքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի (հանցագործության առարկայի տեսանկյունից) առկայության մասին, ուստի գտնում է, որ Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի նկատմամբ անհրաժեշտ է կայացնել արդարացման դատավճիռ` ապացույցների անբավարարության հիմքով: (…) Դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա ապացույցների համակցությունը բավարար չէ հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ Սերգեյ Ավետիսյանը և Գեղամ Բակլաչևը կատարել են արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասին: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների համակցությունը բավարար չէ Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին մեղսագրվող հանցավոր արարքների փաստական հանգամանքները հաստատված համարելու այն ծավալով, որը կբացառի դրա ապացուցվածության վերաբերյալ ցանկացած ողջամիտ կասկած: Անձին դատապարտելու համար համարժեք ապացույցների բավարար համակցության բացակայությունը նշանակում է, որ անձի անմեղության կանխավարկածը հաղթահարված չէ: (…) Դատարանը գտնում է, որ թեև առկա է եղել հիմնավոր կասկած Սերգեյ Ավետիսյանի և Գեղամ Բակլաչևի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով հանրորեն վտանգավոր արարքներ կատարելու առնչության մասին, սակայն նրանց մեղքի հարցը լուծելիս Դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների բավարարության շեմը չի գերազանցում «հիմնավոր կասկածից վեր» ապացուցողական չափանիշը. առկա չէ փաստական տվյալների, ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը բացառում է հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հետևաբար դրանք բավարար չեն Սերգեյ Ավետիսյանին և Գեղամ Բակլաչևին ՀՀ Քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքները հաստատված և կատարված հանցագործություններին նրանց մասնակցությունն ապացուցված համարելու համար, և սպառված են նոր ապացույցներ ձեռք բերելու բոլոր հնարավորությունները, ինչը հիմք է տալիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում նրանց ճանաչել անպարտ և արդարացնել: [Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի] նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316 հոդվածի 2-րդ մասով (…) պատիժ նշանակելիս` դատարանը հաշվի է առնում [նրա] կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալ[ի] անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները, նկատի ունենալով նաև այն, որ քրեական պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: (…) Ամբաստանյալ Սերգեյ Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան: Դատարանը ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 63 հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է համարում հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածի 3-րդ մասի 2-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների ռեցիդիվը առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից` այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից: (…)»: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով. 13. Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը փաստարկել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն անհիմն է և ենթակա է բեկանման, թույլ է տրվել դատական սխալ՝ դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա։ Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի`բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3801-րդ, 395-րդ, 398-րդ հոդվածներից և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտից (ներառյալ՝ դրանում ՀՀ վճռաբեկ դատարանի որոշումներից մեջբերված իրավական դիրքորոշումները), մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալներ Գ.Բակլաչևին և Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով («266-րդ հոդվածով») առաջադրված մեղադրանքներում ճանաչելով անպարտ՝ Առաջին ատյանի դատարանն ապացույցները գնահատել է ոչ թե դրանց միասնության մեջ՝ մեղադրանքները հիմնավորող «փաթեթի» փոխկապակցված լինելու պայմաններում, այլ տարանջատել է միմյանցից՝ յուրաքանչյուրը դիտելով անբավարար փաստական տվյալ: Մասնավորապես Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում նշել է, որ Գ.Սաֆարովին բերման ենթարկելու արձանագրությունը՝ որպես ապացույց, որևէ փաստական տվյալ չի պարունակում։ Նաև արձանագրել է, որ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա բաճկոնի գրպանից հայտնաբերվել է պոլիէթիլենային տոպրակի մեջ փաթեթավորված «B 8» գրառմամբ դեղահաբ, ինչը ևս ինքնին չի կարող դիտվել որպես մեղսագրված արարքի ապացույց: Այնուհետև դատավճռում թեև նշել է, որ հիշյալ դեղահաբը չնայած ըստ դատաքիմիական փորձաքննության հանդիսանոմ է թմրամիջոց, սակայն մեղսագրված արարքի ապացույց հանդիսանալ չի կարող։ Առաջին ատյանի դատարանն աղճատել է մեղադրանքը հիմնավորող ապացույցների բաղադրամասերը, դրանք գնահատել է իրարից անջատ, և բնական է, որ նման պայմաններում առաջացել է միայն ոչինչ չհիմնավորող ու ոչինչ չասող երևույթների թվարկում, մինչդեռ պարտավոր էր ապացույցները գնահատել դրանց փոխկապակցվածության և միասնության վիճակում: Առաջին ատյանի դատարանը վերոհիշյալ երեք հանգամանքների հետ հաշվի չի առել նաև Գ.Սաֆարովի ցուցմունքը, ըստ որի` թմրամիջոցը ձեռք է բերել Գ.Բակլաչևից և Ս.Ավետիսյանից։ Մեղսագրված արարքների հիմնավորման տիրույթից անհասկանալիորեն հանել է և ընդհանրապես չի անդրադարձել այն հանգամանքին, որ Գ.Սաֆարովն ուղղակիորեն հայտնել է, որ Գ.Բակլաչևից և Ս.Ավետիսյանից բազմիցս թմրանյութ գնելու կապակցությամբ վերջիններս իրեն տվել են ռեալ սպառնալիքներ, պարտադրել են հրաժարվել թմրանյութն իրենցից ձեռք բերած լինելու ցուցմունքներից։ Այդ առնչությամբ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը ձեռնարկել է անհրաժեշտ օպերատիվ և քննչական միջոցառումներ, այն է՝ իրականացրել է «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, որով հիմնավորվել և արժանահավատ է դարձել Գ.Սաֆարովի հայտարարությունները։ Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է նաև այն փաստը, որ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով ու դրանց տեղակայումով միանշանակ հիմնավորվել է նրանց կապը։ Նույն փաստն է արձանագրվել նաև Գ.Բակլաչևի և Գ.Սաֆարովի բջջային հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով և տեղակայումով։ Ավելին, առանց հետազոտելու և քննության առնելու մեղադրողի կողմից որպես նոր ապացույց ներկայացրած «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառման անցկացման վերաբերյալ գաղտնազերծված նյութերը` Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել այն ապացույց չճանաչելու մասին, և չնայած այդ հանգամանքը ևս ուղղակիորեն և անվերապահորեն հանդիսանում են Գ.Բակլաչևին և Ա.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով («266-րդ հոդվածով») առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորող ու հավատարժան ապացույց, այնուհանդերձ դատարանը դրանց ընդհանրապրես չի անդրադարձել ու չի գնահատել, անտեսելով այն հանգամանքը, որ նշված վերջին օպերատիվ ու քննչական ողջ գործողությունների նպատակը հանդիսացել է Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների իրականությանը համապատասխանելու հանգամանքի պարզումը, որոնցով էլ հաստատվել է Գ.Սաֆարովի ցուցմունքների իսկությունը և հետևաբար` Գ.Բակլաչևին ու Ա.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքների ճշմարտացիությունը։ Ըստ բողոքի հեղինակի` Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել և չի գնահատել այն փաստը, որ Ս.Ավետիսյանը 2014 թվականի հունվարի 16-ին` ժամը 18:00-ից 20:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի հարակից հատվածում Գ.Սաֆարովին ապօրինի իրացրել է զգալի չափի` 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց, որը 2014 թվականի հունվարի 17-ին հայտնաբերվել է Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ, և որ Գ.Բակլաչևին ու Ս.Ավետիսյանին մեղսագրված արարքներն այնքան խիստ գաղտնի ու քողարկված գործողություններով են կատարվել, որ դրանց բացահայտումը մանրակրկիտ միջոցառումներով է իրականացվել, որոնք իրենց ամբողջության մեջ դարձել են հավատարժան։ Ակնհայտ է, որ նման բնույթի հանցագործությունների բացահայտումը հետևողական աշխատանքի արդյունք է, ինչը սույն քրեական գործով ձեռնարկվել է քրեական հետապնդում իրականացնող մարմնի կողմից։ Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանել և կայացնել գործն ըստ էության լուծող նոր դատական ակտ. ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 16 (տասնվեց) դրվագով, իսկ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և նրանց նկատմամբ համապատասխան սանկցիայի սահմաններում նշանակել պատիժ: 14. Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանն իր վերաքննիչ բողոքում փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ` Առաջին ատյանի դատարանը կայացրել է անհիմն և չպատճառաբանված մեղադրական դատավճիռ, թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ։ Ի հիմնավորումն վերոշարադրյալ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ է ներգրավվել իրականությանը չհամապատասխանող, զրպարտող տվյալների, Գ.Սաֆարովի սուտ ցուցմունքների հիման վրա, ինչի մասին ի սկզբանե պնդել է ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը, այնպես էլ գործով մյուս ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը: Մասնավորապես նրանք պնդել են, որ որևէ առնչություն չեն ունեցել Գ.Սաֆարովին իրացված թմրանյութի հետ, ինչը հաստատվել է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ, որի արդյունքում էլ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացվել է արդարացման դատական ակտ։ Սակայն, Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ ասով և դատապարտել ինը տարվա ազատազրկման` հաշվի չառնելով և օբյեկտիվորեն չգնահատելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի ցուցմունքներն առ այն, որ ինքը բռնություն չի կիրառել ոստիկանների նկատմամբ, ոստիկանները պատշաճ կարգով չեն ներկայացել, նրա մոտ կարող էր օբյեկտիվ մտավախություն առաջանալ, որ իր կյանքի ու առողջության նկատմամբ ոտնձգություն է իրականացվում, և այդ մտավախությունից ելնելով է մեքենայով դիմել փախուստի, ինչպես նաև այն, որ գործում առկա են միայն ոստիկանների իրարամերժ ցուցմունքները: Մեջբերելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Վ.Գևորգյանի գործով որոշման մեջ ՀՀ քրեական օրենսգքրի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի վերաբերյալ մեկնաբանություններն ու իրավական դիրքորոշումները` բողոքի հեղինակը փաստարկել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի գործողություններում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի հատկանիշները: Ի հիմնավորումն այդ փաստարկի` բողոքի հեղինակը մասնավորապես նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը չի կատարել որևէ գործողություն, որով ուղղակի դիտավորությամբ բռնություն կկիրառվեր ոստիկանների կյանքի կամ առողջության նկատմամբ: Այլ, ինչպես նա նշել է իր ցուցմունքներում, ոստիկաններին համարելով որպես իր կյանքի համար սպառնալիք, քանի որ նրանք եղել են քաղաքացիական հագուստով, զինված և միանգամից հայհոյելով հարձակվել են մեքենայի վրա, ընդամենը փորձել է ավտոմեքենայով փախուստի դիմել։ Այլ հարց է, որ ոստիկաններից մեկը, միգուցե ֆիլմի հերոսով ներշնչված, որոշել է կառչել մեքենայից և այդպես երթևեկել: Ոստիկանն ինքնակամ է ցատկել կամ մագլցել մեքենայի վրա, նրան ոչ ոք չի դրդել և չի հրել։ Գտնում է, որ նույնիսկ այն դեպքում, երբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը նման կերպ փախուստի է դիմել ոստիկանների օրինական պահանջից հետո, և ոստիկանը կառչել է ավտոմեքենայից, ապա նրա արարքում հանցակազմ չկա, քանի որ ոստիկանն ինքն իր գործողություններով է իրեն դրել վտանգավոր իրավիճակում: Ավելին, կարող էր դադարեցնել այդ վտանգավոր երթևեկը, երբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն իջեցրել է ապակին և ասել, որ դանդաղեցնում է մեքենան որպեսզի իջնի, սակայն օգտվելով առիթից` ոստիկանը սկսել է քաշքշել մեքենայի ղեկից ու ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին` ինքն իրեն դնելով վտանգավոր իրավիճակում։ Ուստի բացակայում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի գործողությունների և տուժող Տ.Պողսյանի առողջությանը պատճառված վնասի միջև պատճառահետևանքային կապը, այն առկա է հենց տուժող Տ.Պողոսյանի գործողությունների և ստացած մարմնական վնասվածքների միջև։ Ինչ վերաբերում է բռնությունն ուղղակի դիտավորությամբ կատարելուն, ապա ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի արարքում չի կարող լինել նման դիտավորություն, նրա միակ դիտավորությունն ու մտադրությունն ուղղված է եղել դեպքի վայրից անվտանգ հեռանալուն: Միևնույն ժամանակ, առաջադրված մեղադրանքից և նույնությամբ արտատպված դատավճռից պարզ չէ, թե ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կոնկրետ որ գործողություններն են հանցավոր, երբ և որտեղ է սկսել ու ավարտվել հանցավոր արարքը, արդյոք այն սկսվել է ավտոմեքենայով կտրուկ ձախ մանևրելու պահից, թե այն պահից, երբ վահանակը պոկվելու հետևանքով ոստիկանը վայր է ընկել մեքենայից և մարմնական վնասվածքներ ստացել, թե` ավտոմեքենայի շարժվելու պահից մինչև ոստիկանի մարմնական վնասվածք ստանալը։ Նաև գտնում է, որ ոստիկանների գործողություններն օրինական չեն եղել, վերջիններս իրենց լիազորությունները չեն իրականացրել օրենքով նախատեսված շրջանակներում և կարգով, իրենց իսկ ցուցմունքների համաձայն` թույլ են տվել լիազորությունների անցում, հետևաբար բերման ենթարկելու վերաբերյալ նրանց պահանջը, եթե այդպիսին եղել է, չէր կարող օրինական ու իրավաչափ լինել։ Այդ ամենը պարզ է դառնում ոստիկանների կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տրված իրարամերժ ու հակասական ցուցմունքներից, նրանք այդպես էլ չեն կարողացել ներակայացնել թե ինչ միջոցառում են իրականացրել, ինչ ինֆորմացիա են իրացրել, ինչպես են տարբեր ստորաբաժանման աշխատակիցները նույն ժամին նույն վայրում հայտնվել։ Իրենց գործողությունների օրինականությունը հիմնավորելու համար` ոստիկանները, մոռանալով նախորդ դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, նորություն են հայտնել` նշելով. նկատել են, որ մեքենայի մեջ ինչ-որ բան է փոխանակվում, դրա համար մոտեցել են: Նրանցից մեկն էլ հայտնել է, որ իրենք ղեկավարվել են ՕՀՄ օրենքով, և իրականացրել են բերման ենթարկելու միջոցառում, սակայն համապատասխան հոդվածը չի կարողացել մատնանշել։ Իսկ ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի` քրեական գործում առկա թիվ 29/2-300 գրութան համաձայն` նյութերի ուսումնասիրությամբ պարզվել է, որ 2014 թվականի հունվարի 18-ի ժամը 17:30-ի սահմաններում թիվ 14102914 քրեական գործի շրջանակներում թմրանյութերի ապօրինի վաճառքով զբաղվելու կասկածանքով Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու ժամանակ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանը «Միցուբիշի պաջեռո» մակնիշի 11 ՍՕ 058 համարանիշի ավտոմեքենայով չի ենթարկվել ոստիկանության աշխատակցի օրինական պահանջին, դիմադրել է և իր կողմից վարած ավտոմեքենայով փորձել է վրաերթի ենթարկել, սակայն ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի ՔՀԲ օպեր լիազոր Տ.Պողոսյանը վրաերթից խուսափելու նպատակով կախվել է ավտոմեքենայից, որից հետո վարելով ավտոմեքենան՝ Ս.Ավետիսյանը մանևրելով մեքենայից գցել է Տ.Պողոսյանին և պատճառել մարմնական վնասվածք։ Կից ներկայացվել է Տ.Պողոսյանի զեկուցագիրը։ Այսինքն, ոստիկանները կատարել են բերման ենթարկելու մասին որոշում, սակայն արդեն հարուցված և քննիչի վարույթում գտնվող քրեական գործի շրջանակներում անձին բերման ենթարկելու մասին որոշում կարող էր կայացվել միայն քննիչի կողմից, որպիսի որոշում գործի նյութերում չկա, առկա չէ նաև օպերատիվ աշխատողներին քննիչի հանձնարարությունը` Ս.Ավետիսյանին բերման ենթարկելու համար, ուստի ոստիկանները գործել են անօրինական ու նրանց պահանջը եղել է ոչ իրավաչափ։ Միևնույն ժամանակ, դեպքը տեղի է ունեցել «ՍԱՍ» սուպերմարկետի դիմաց, այդ տարածքն ամբողջությամբ հսկվում և տեսաձայնագրվում է։ Ամբողջ նախաքննության և դատաքննության ընթացքում ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը, այնպես էլ պաշտպանները պահանջել են, որ ներկայացվի ձայնագրությունները, սակայն առանց որևէ պատճառաբանության դրանք քննությանը չեն ներկայացվել: Բողոքի հեղինակը նաև նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ դատավճռում մանրամասն վերլուծության է ենթարկել գործով առկա բոլոր ապացույցները, անդրադարձել դրանց արժանահավատությանը, մանրամասն քննարկել է, թե որ ցուցմունքերն ու ինչ հիմքերով չեն կարող համարվել արժանահավատ, և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների լույսի ներքո կայացրել է արդարացի, հիմնավոր ու պատճառաբանված դատական ակտ։ Սակայն, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ գործել է լրիվ հակառակ տրամաբանությամբ. չնայած դատավճռի հետազոտական մասում հերթականությամբ թվարկել է մեղադրանքին վերաբերելի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված բոլոր ապացույցները, սակայն պատճառաբանական մասում բավարարվել է միայն տրաֆարետային ձևակերպմամբ, որևէ կերպ չի փորձել անդրադառնալ պաշտպանական կողմի` ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղությունը վկայակոչող փաստերին ու հանգամանքներին, այդպիսիք չի վերլուծել և չի պատճառաբանել, թե դրանք ինչու արժանահավատ չի համարում, և արժանահավատության տեսանկյունից նախապատվությունը տալիս է ոստիկանների` մեղադրանքի հիմքում դրված ցուցմունքներին, որոնք իրարամերժ ու հակասական են: Բողոքի հեղինակը, մեջբերումներ կատարելով ապացուցման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքից, դատողությունն է արել առ այն, որ սույն գործի փաստական հանգամանքները ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` մեջբերած իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո վերլուծելու արդյունքում ակնհայտ է դառնում, որ Առաջին ատյանի դատարանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացրել է անհիմն և չպատճառաբանված դատական ակտ, կանխակալ մոտեցում է ցուցաբերել մեղադրանքի կողմի` նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներին, դրանց տալով ոչ ճիշտ գնահատական` եկել է սխալ եզրահանգման և, ըստ էության, կատարել է միայն «դակելու» գործընթաց, օբյեկտիվորեն չի գնահատել այն հանգամանքը, որ եթե ոստիկանների տված ցուցմունքները համապատասխանում են իրականությանը, ապա դեպքից անմիջապես հետո ինչու միջոցներ չեն ձեռնարկել դեպքի վայրը տեսանկարահանող սարքերի տեսագրությունները ստանալու համար, և որ դա չի կատարվել, քանի որ կբացահայտվեր որ անմեղ մարդուն շինծու և կեղծ ցուցմունքներով փարձում են քրեական պատասխանատվության ենթարկել։ Ըստ բողոքի հեղինակի` Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտումներ, որոնք ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի համար առաջացրել են ծանր հետևանքներ, քանի որ առողջական խնդիրներով հանդերձ, որոնց վերաբերյալ ներկայացվել են համապատասխան փաստաթղթեր, նա անհիմն կերպով դատապարտվել է երկարատև ազատազրկման: Վերոգրյալի հիման վրա բողոքի հեղինակը խնդրել է Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մասով բեկանել և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, իսկ մեղքը հիմնավորված լինելու դեպքում` նշանակված պատիժը մեղմացնել: Վերաքննիչ դատարանի դատական նիստում կողմերի արտահայտած դիրքորոշումները. 15. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Գ.Ամիրյանը սույն որոշման 13-րդ կետում շարադրված հիմնավորումներով պնդել է մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել՝ միաժամանակ առարկելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ: Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանը սույն որոշման 14-րդ կետում շարադրված հիմնավորումներով պնդել է պաշտպան Վ.Էլբակյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը և խնդրել է այն բավարարել՝ միաժամանակ առարկելով մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի դեմ: Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը միացել է պաշտպանին: Ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևը և վերջինիս պաշտպան Գ.Հակոբյանն առարկել են մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի դեմ և խնդրել են այն մերժել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումը. 16. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 381-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը ներկայացվում են բացառապես վերաքննիչ բողոքում, և դրանք չեն կարող փոփոխվել և լրացվել գործի դատական քննության ընթացքում»: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում»: Մեջբերված քրեադատավարական իրավադրույթների լույսի ներքո վերլուծելով սույն որոշման 13-14-րդ կետերում շարադրված վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ մեղադրողի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում (տե՛ս սույն որոշման 13-րդ կետը) պետք է պատասխանել այն հարցին, թե իրավաչափ և հիմնավորվա՞ծ են արդյոք ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով` 36 (երեսունվեց) դրվագով, և ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով`16 (տասնվեց) դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալների անմեղության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները, իսկ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքի շրջանակներում` այն հարցին, թե գործով ձեռք բերված թույլատրելի, վերաբերելի և փոխկապակցված ապացույցների բավարար ամբողջությամբ հիմնավորվա՞ծ է արդյոք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը: Այդ հարցի դրական պատասխանի դեպքում նաև պետք է պատասխանել այն հարցին, թե արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի երաշխավորման տեսանկյունից ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժն արդյո՞ք անարդարացի խիստ է, թե՝ ոչ: 17. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: 2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով»։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: 2. Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»։ Մեջբերված նորմերը վերլուծության ենթարկելիս` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մշտապես ընդգծել է, որ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, ինչը՝ որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն մի կողմից պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ։ Ընդ որում, թեև ապացույցները գնահատվում են ներքին համոզմունքի հիման վրա, այնուամենայնիվ, այն չի կարող կամայական լինել և պետք է բխի գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունից։ Այլ կերպ՝ յուրաքանչյուր գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները հաստատելիս (հանցագործության դեպքը և հանգամանքները, կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին, անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ և այլն) դատարանը կրում է առկա ապացույցները բարեխիղճ գնահատման ենթարկելու պարտականություն, ինչն էլ իր հերթին պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների տեսքով (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի` Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի գործով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 և Հմայակ Դավթյանի գործով 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ՇԴ/0126/01/12 որոշումները)։ «Ապացույցների բավարարություն» եզրույթի էությանը, ապացույցների բավարարությունը որոշելու ընդհանուր չափանիշներին և բնութագրին վերաբերող հարցերը ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից քննարկվել և վերլուծվել են, ի թիվս այլնի, Ս.Սաքանյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման շրջանակներում: Մասնավորապես, վկայակոչված որոշման մեջ համեմատական վերլուծության ենթարկելով «ապացուցման առարկա» և «ապացույցների բավարարություն» հասկացությունները` ՀՀ վճռաբեկ դատարանը նշել է, որ. «(…) [Ե]թե ապացուցման առարկան ցույց է տալիս, թե ինչ է անհրաժեշտ պարզել յուրաքանչյուր քրեական գործով, ապա ապացույցների բավարարությունը կապված է այն ապացուցողական նյութի հետ, որը վերաբերում է ապացուցման առարկային և թույլ է տալիս այդ հանգամանքների մասին գալ արժանահավատ հետևության: Որոշելով ապացույցների բավարարությունը` վարույթն իրականացնող մարմինները լուծում են քրեական գործի համար էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների հետազոտման խորության աստիճանի հետ կապված հարցերը, մասնավորապես այն, թե ինչ աստիճանի պետք է մանրացվի յուրաքանչյուր հանգամանքը, և ինչ ծավալի ապացույցներ են անհրաժեշտ այդ հանգամանքները հավաստի պարզելու և դրա հիման վրա այս կամ այն դատավարական որոշումը կայացնելու համար: Այսպիսով, ապացույցների բավարարությունը ենթադրում է կոնկրետ գործով ապացուցման շրջանակների այնպիսի որոշումը, որպեսզի հավաքված ապացույցները որակական կողմից ապահովեն ապացուցման առարկայի յուրաքանչյուր տարրի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` այդ հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը և դատավարական որոշումների հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Ի տարբերություն ապացուցման առարկայի, ապացույցների բավարարություն հասկացության բովանդակությունը քրեական դատավարության օրենսդրությամբ բացահայտված չէ, այսինքն` օրենքում հստակ նշում չկա այն մասին, թե մինչև երբ պետք է հավաքվեն և հետազոտվեն ապացույցները, որպեսզի յուրաքանչյուր գործով պարզվի ապացուցման առարկան ամբողջությամբ կամ նրա տարրերն առանձին վերցրած: Բացի այդ, օրենքում սահմանված չէ միասնական չափանիշ առ այն, թե երբ են ի հայտ գալիս յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման առարկան բացահայտված համարելու հիմքերը: Վճռաբեկ դատարանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի համակարգային վերլուծության հիման վրա արձանագրում է ապացույցների բավարարությունը որոշելու հետևյալ ընդհանուր չափանիշները` 1) վարույթն իրականացնող մարմինների ներքին համոզմունք, 2) դատավարական որոշումների հիմնավորվածություն և պատճառաբանվածություն, 3) անմեղության կանխավարկած: (…) Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ապացույցների բավարարությունը չի կարող որոշվել թվաբանական ցուցանիշով, այդ պատճառով ՀՀ քրեադատավարական օրենքն օգտագործում է «ապացույցների համակցություն» հասկացությունը: Ակնհայտ է, որ ապացույցները բավարար չեն, եթե` 1) գործում բացակայում է որևէ ապացույց գործի ճիշտ լուծման համար նշանակություն ունեցող որևէ հանգամանքի պարզման համար, 2) եղած ապացույցը թույլ չի տալիս պարզել այդ հանգամանքը անհրաժեշտ խորությամբ և լրիվությամբ, 3) այդ հանգամանքի ապացուցվածությունը կասկած է հարուցում» (տե՛ս Սիրակ Սաքանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԷԴ/0058/01/10 որոշումը): Մ.Հակոբյանի գործով որոշման մեջ անդրադառնալով անձի մեղավորության հաստատման համար հաղթահարման ենթակա անհրաժեշտ չափանիշներից անմեղության կանխավարկածին, ՀՀ վճռաբեկ դատարանը շեշտել է, որ. «[Ա]պացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված` ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում` կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով: Այլ խոսքով` հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա: Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի: Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը (…)» (տե՛ս Մարգար Հակոբյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2013 թվականի մայիսի 8-ի թիվ ԵԿԴ/0168/01/12 որոշումը): Մեկ այլ` Ա.Ավագյանի և Վ.Սահակյանի վերաբերյալ որոշման մեջ, ի թիվս այլնի, անդրադառնալով ապացույցի վերաբերելիության և արժանահավատության հարցերին` ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է արտահայտել այն մասին, որ. «(...) Վերաբերելիությունն ապացույցի կարողությունն է իր բովանդակությամբ ծառայելու ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքները, գործի քննության և լուծման համար նշանակություն ունեցող այլ տվյալները բացահայտելուն և հաստատելուն։ Այլ խոսքով՝ ապացույցի վերաբերելիության հատկանիշն արտացոլում է ապացույցի և գործի քննության ու լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքների միջև կապը։ Ապացույցը կհամարվի վերաբերելի, եթե տեղեկություններ պարունակի գործի համար որևէ նշանակություն ունեցող փաստի մասին։ (...) Ապացույցի արժանահավատության հատկանիշը նույնպես վերաբերում է ապացույցի բովանդակային գնահատմանը: Արժանահավատ է այն ապացույցը, որի ճշմարտացիությունը կասկած չի հարուցում: Ապացույցն արժանահավատության տեսանկյունից գնահատելիս դատարանը պետք է հիմք ընդունի հետևյալ հանգամանքները. ա) ապացույցի աղբյուրի հատկանիշները (օրինակ` փորձագետի ձեռնհասությունը, ցուցմունք տվող անձի շահագրգռվածությունը, որոշ դեպքերում հոգեբանական և ֆիզիոլոգիական հատկանիշները, վիճակը, ինչպես նաև անձին վերաբերող այլ հատկանիշներ, որոնք կարող են ազդեցություն ունենալ այդ անձի կողմից գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներն ընկալելու, մտապահելու, վերարտադրելու գործընթացի վրա), բ) ապացույցի ձևավորման հանգամանքները (օրինակ` վկայի կողմից կոնկրետ հանգամանքն ընկալելու պայմանները, պաշտպանի, ներկայացուցչի ներկայությունը և այլն), գ) ապացուցողական տեղեկությունը ձեռք բերելու միջոցը, դ) ապացույցի բովանդակությունը կազմող տեղեկությունը հաստատող կամ հերքող հանգամանքների առկայությունը, ե) նույն տեղեկության ստացումն այլ աղբյուրից: Յուրաքանչյուր ապացույց արժանահավատության տեսանկյունից պետք է գնահատվի ապացույցների համակցության մեջ` բազմակողմանի և մանրամասն գնահատելով փաստական տվյալների ստացման աղբյուրները և ապացույցի ձևավորման ամբողջ ընթացքը: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ վերջնական որոշում կարող է կայացվել դրա բովանդակությունն այլ աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ համադրելու արդյունքում: Որոշակի փաստի վերաբերյալ այս կամ այն աղբյուրից ստացված տեղեկությունների արժանահավատությունը գնահատելու համար անհրաժեշտ է վերլուծել ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, համադրել դրանք այլ ապացույցների հետ, պարզել դրանց համապատասխանությունը կամ հակասությունը, հակասության դեպքում` դրա պատճառները: Ապացույցի արժանահավատության վերաբերյալ դատարանի եզրահանգումները պետք է հիմնվեն գործում առկա փաստական տվյալների վրա» (տե՛ս Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը): 18. Նախորդ կետում մեջբերված իրավական դիրքորոշումների լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով մեղադրողի և պաշտպանի կողմից բերված, համապատասխանաբար` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներում ամբաստանյալների մեղավորության և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղության վերաբերյալ փաստարկներից յուրաքանչյուրի իրավական արժեքը, հետևապես մանրամասն անդրադառնալու անհրաժեշտությունը որոշելու տեսանկյունից առանցքային նշանակություն ունի սույն գործով ապացուցման առարկան, որը պարզելու համար առաջին հերթին պետք է բացահայտել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ և 316-րդ հոդվածներով նախատեսված հանցակազմերը: Այսպես. 1) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը պատժվում է (…): 2. Նույն արարքները, որոնք կատարվել են՝ (…) 2) խոշոր չափերով՝ (…) պատժվում են (…): 3. Սույն հոդվածի առաջին կամ երկրորդ մասով նախատեսված արարքները, որոնք կատարվել են՝ (…) 2) առանձնապես խոշոր չափերով՝ պատժվում են (…): (…) 5. Սույն գլխի իմաստով թմրամիջոցների և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերի զգալի, խոշոր և առանձնապես խոշոր չափեր, ինչպես նաև դրանց պրեկուրսորների խոշոր և առանձնապես խոշոր չափեր են համարվում սույն օրենսգրքի N 1 և N 4 հավելվածներով նախատեսված չափերը: (…)»: Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ քննարկվող հանցակազմի օբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է հանցագործության առարկան, որպիսին հանդիսանում են թմրամիջոցները և հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերը: Դրա հետ մեկտեղ, ինչպես թմրամիջոցները, այնպես էլ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութերն իրենից ներկայացնում են նյութական օբյեկտի որոշակի տեսակ, որոնք ունեն ծավալ, կշիռ, որակական հատկանիշներ և այլն: Ընդ որում, թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի որակաքանակական հատկանիշները կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության որակման համար: Վերոգրյալի հիման վրա պետք է փաստել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի դրույթներով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերով ապացուցման առարկայի շրջանակում՝ որպես հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշ (տե'ս ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի 3-րդ կետ), ի թիվս այլնի, ընդգրկվում է հանցագործության առարկան: Այսինքն` քննարկվող հոդվածով անձին մեղավոր ճանաչելիս գործով ձեռք բերված թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների բավարար համակցությամբ, ի թիվս այլնի, պետք է ապացուցվեն նաև հանցագործության առարկայի՝ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի որակական և քանակական տվյալները: Միևնույն ժամանակ ակնհայտ է, որ որևէ զանգվածում (նյութում) թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի պարունակությունը, կոնկրետ տեսակը և համապատասխան զանգվածում (նյութում) դրա տեսակարար կշիռը որոշելու համար անհրաժեշտ են հատուկ մասնագիտական գիտելիքներ, և որ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության տեսանկյունից՝ այդօրինակ հարցերը պարզվում են համապատասխան փորձաքննության միջոցով: Նշվածի համատեքստում, ընդհանուր առմամբ, Վերաքննիչ դատարանի համար ընդունելի են նաև Առաջին ատյանի դատարանի` սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերված վերլուծություններն ու դատողություներն առ այն, որ թմրամիջոցների ապօրինի շրջանառության հետ կապված հանցագործությունների, այդ թվում նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության առարկան հանդիսացող կոնկրետ նյութի քանակական-որակական բնութագրերը պարզելը հանդիսանում է այդ հանցագործությունների որակման առանցքային բաղկացուցիչը, քանի որ այդ հատկանիշների հստակ պարզման դեպքում է միայն հնարավոր անձի արարքը անհատականացնել և ճիշտ քրեաիրավական գնահատականի արժանացնել, մասնավորապես` ընտրել համապատասխան հոդվածը, հոդվածի մասը կամ կետը, մի արարքը սահմանազատել հարակից այլ արարքներից և այլն: Ընդհանուր առմամբ ընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի մեկնաբանությունն առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի (հիմնական հանցակազմի) ձևակերպումն այնպիսին է, որ իրացնելու նպատակով թմրամիջոցներ, հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը, առաքելը կամ դրանք ապօրինի իրացնելը, անկախ թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի չափից, համարվում է հանցագործություն, և որ դրանց խոշոր կամ առանձնապես խոշոր չափերը, միայն արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ են: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ այդօրինակ ցանկացած գործով թմրամիջոցի կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութի կոնկրետ չափը որոշելը քրեաիրավական տեսանկյունից պարտադիր պայման է` թերևս հենց միայն պատժի անհատականացման տեսանկյունից (տե՛ս, mutatis mutandis, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ Արարատ Ավագյանի և Վահան Սահակյանի վերաբերյալ 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 որոշումը): Վերը նշվածի համատեքստում ընդունելի է նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատողությունն առ այն, որ եթե կոնկրետ գործով բացակայում է անօրինական շրջանառության մեջ դրված նյութն ու դրա քանակական և որակական բնութագրերի վերաբերյալ փորձագետի համապատասխան եզրակացությունը, ապա անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու համար քրեական գործով առնվազն պետք է առկա լինի վերաբերելի, թույլատրելի և արժանահավատ ապացույցների այնպիսի համակցություն, որը հնարավորություն կտա ոչ միայն որոշելու համապատասխան նյութի քանակական և որակական բնութագրերը, այլև` ճիշտ որակելու և անհատականացնելու արարքը: 2) ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելը կամ բռնություն գործադրելու սպառնալիքը՝ կապված նրա կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝ պատժվում է (...)։ 2. Սույն հոդվածի առաջին մասում նշված անձանց նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր բռնությունը՝ կապված նրանց կողմից իրենց ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ՝ պատժվում է (...)։ 3. Սույն օրենսգրքում իշխանության ներկայացուցիչ է համարվում պետական և տեղական ինքնակառավարման մարմիններում ծառայող այն անձը, ով ծառայողական ենթակայության տակ չգտնվող անձանց նկատմամբ սահմանված կարգով օժտված է կարգադրիչ լիազորություններով»։ Մեջբերված նորմերի վերլուծությունից հետևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմի անմիջական օբյեկտը կառավարման բնականոն գործունեության, ինչպես նաև իշխանության ներկայացուցիչների կողմից կառավարման հետ կապված իրենց լիազորությունների իրականացման ապահովմանն ուղղված հասարակական հարաբերություններն են, իսկ որպես լրացուցիչ օբյեկտ հանդես են գալիս իշխանության ներկայացուցիչների (նրանց մերձավորների) կյանքն ու առողջությունը։ Հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ կյանքի կամ առողջության համար բռնություն գործադրելով` կապված իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ։ Ընդ որում, արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով որակելու համար անհրաժեշտ է, որպեսզի բռնությունը լինի կյանքի կամ առողջության համար վտանգավոր, դրա գործադրումը պետք է կապված լինի իշխանության ներկայացուցչի կողմից իր ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ, և որպես իշխանության ներկայացուցիչ հանդես եկող անձի գործողությունները պետք է լինեն օրինական: Այլապես իշխանության ներկայացուցչի կամ նրա մերձավոր ազգականի նկատմամբ բռնություն գործադրելը, համապատասխան հանցակազմերի մնացած հատկանիշների առկայության դեպքում կարող է որակվել որպես անձի կյանքի կամ առողջության դեմ ուղղված հանցագործություն (mutatis mutandis տե՛ս Վահան Գևորգյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի դեկտեմբերի 16-ի թիվ ԱՐԴ/0038/01/13 որոշումը): 19. Սույն որոշման 17-18-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների շրջանակներում վերլուծելով ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների առնչությամբ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ, 8.1-րդ, 9-րդ, 9.1-րդ, 9.2-րդ կետերը և 11-րդ կետի 1-20-րդ ենթակետերը), այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, դրանցից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին՝ Վերաքննիչ դատարանը նախ արձանագրում է, որ գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի ամբողջություն, որում ներառված ապացույցները որակական կողմից կապահովեին ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների շրջանակներում ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` ապացուցման ենթակա թերևս առանցքային նշանակություն ունեցող հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը: Այլ կերպ` քրեական գործով ձեռք չի բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք կտար հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանը և Գ.Բակլաչևը կատարել են, համապատասխանաբար` 36 (երեսունվեց) և 16 (տասնվեց) դրվագներով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված արարքները կամ դրանցից որևէ մեկը: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների առանցքում դրվել են Գ.Սաֆարովի` ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի հակընդդեմ հարցման իրավունքի իրացմամբ չապահովված ու ինչպես ներքին, այնպես էլ գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների հետ հակասությունների մեջ գտնվող նախաքննական ցուցմունքներն ու դրանցից ածանցվող՝ Գ.Սաֆարովի մասնակցությամբ կատարված դատավարական գործողությունների ընթացքում նրա կողմից արված հայտարարությունները: Վերը նշվածի համատեքստում նախ ուշադրության են արժանի ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով 2014 թվականի հունվարի 16-ի դրվագով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ Գ.Սաֆարովի` 2014 թվականի հունվարի 18-ին որպես կասկածյալ և 2014 թվականի հունվարի 22-ին որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքների ու 2014 թվականի մարտի 17-ին որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելու ժամանակ տված ցուցմունքի միջև առկա հակասությունները: Մասնավորապես, անձնական խուզարկությամբ իր մոտից հայտնաբերված թմրամիջոցի կապակցությամբ Գ.Սաֆարովն իր` վերոնշյալ առաջին երկու ցուցմունքներում պնդել է, որ 2014 թվականի հունվարի 16-ին` ժամը 18.00-ից 20.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, իր (055) 23-41-01 համարով զանգել է Ս.Ավետիսյանի (091)00-69-97 հեռախոսահամարին և թմրանյութ ուզել, այնուհետև հանդիպել են Հր.Քոչար փողոցի կողմի շենքերից մեկի բակում, որտեղ նրան վճարել է 110.000 ՀՀ դրամ և վերցրել երկու հատ «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոցի դեղահաբ, որոնցից մեկը մասնատված է եղել երկու մասի, վերջիններիցս մեկը ներարկման միջոցով գործածել է նույն օրը` երեկոյան, մյուսը` 2014 թվականի հունվարի 17-ի առավոտյան, իսկ մեկ ամբողջական դեղահաբը դրել է բաճկոնի գրպանում` հետագայում օգտագործելու նպատակով, որն էլ նույն օրը` ժամը 19:00-ի սահմաններում բերման ենթարկվելուց հետո հայտնաբերվել է իր անձնական խուզարկությամբ: Հաջորդ` 2014 թվականի մարտի 17-ի հարցաքննության ժամանակ, երբ վկայակոչված հեռախոսահամարների մուտքային և ելքային զանգերի վերծանումներով օբյեկտիվորեն հերքվել է Գ.Սաֆարովի` հեռախոսային խոսակցության վերաբերյալ վերոնշյալ պնդումը, այդ հանգամանքը նա պատճառաբանել է նրանով, որ սկզբնական ցուցմունքները տալու ժամանակ չի հիշել, որ Սերգեյը դեռևս 2013 թվականի դեկտեմբեր ամսից իրեն ասել է, որ չզանգի, թմրամիջոց անհրաժեշտ լինելու դեպքում նրան փնտրի Կիևյան փողոցում` «Սաս» սուպերմարկետի շրջակայքում կամ Սունդուկյան-Գյուբենկյան փողոցների հատման խաչմերուկի շրջակայքում: Միևնույն ժամանակ, Գ.Սաֆարովն այս անգամ նշել է, որ 2014 թվականի հունվարի 16-ին իր ավտոմեքենայով նրան փնտրել է նշված վայրերում, հանդիպել է Կիևյան փողոցում, փոխանցել է գումարը և խնդրել իր համար երկու հատ թմրանյութի դեղահատ բերել: Սերգեյն ասել է, որ մոտ մեկ ժամից «նույն վայրը» գնա, ինքն այդպես էլ արել ու կրկին հանդիպել է նրան, վերջինս եղել է ոտքով, իրեն փոխանցել է երկու հատ թմրանյութ և հեռացել: Հատկանշական է, որ թմրանյութ ձեռք բերելու առնչությամբ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի հետ 2014 թվականի հունվարի 16-ին հեռախոսային խոսակցություն ունենալու վերաբերյալ իր առաջին ցուցմունքը տվել է նշված օրվանից ընդամենը երկու օր անց` 2014 թվականի հունվարի 18-ին, որպիսի հանգամանքն ինքնին վկայում է նրա` 2014 թվականի մարտի 17-ի ցուցմունքում տեղ գտած «չհիշելու» վերաբերյալ պատճառաբանության մտացածին ու տրամաբանությունից զուրկ լինելու մասին: Ընդ որում, հատկանշական է նաև այն, որ սկզբնական ցուցմունքներում թմրամիջոցի ձեռքբերման վայր նշելով «Հր.Քոչար փողոցի կողմի» շենքերից մեկի բակը, ինչն իր արտացոլումն է ստացել նաև առաջադրված մեղադրանքի ձևակերպման մեջ, 2014 թվականի մարտի 17-ի ցուցմունքում մատնանշել է ընդհանրապես այլ տեղանք (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 2-րդ ենթակետը), սակայն նախաքննության մարմինը որևէ կերպ չի փորձել պարզաբանում ստանալ այդ կապակցությամբ: Ուշադրության է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ իր սկզբնական ցուցմունքներում Գ.Սաֆարովը պնդել է, որ 2013 թվականի օգոստոս ամսին Գ.Բակլաչևից թմրամիջոց է ձեռք բերել, այնինչ հետագա քննությամբ օբյեկտիվ փաստական տվյալ է ձեռք բերվել այն մասին, որ Գ.Բակլաչևն այդ ժամանակ ընդհանրապես Հայաստանի Հանրապետությունում չի գտնվել` դեռևս 2013 թվականի հուլիսի 7-ին հատելով Հայաստանի Հանրապետության պետական սահմանը: Միևնույն ժամանակ, ապացույցի աղբյուրի հատկանիշների տեսանկյունից հատկանշական է նաև այն, որ գործով ձեռք բերված ապացույցների համաձայն՝ Գ.Սաֆարովը դեռևս 2006 թվականի հունիսի 28-ից համապատասխան առողջապահական հիմնարկում հաշվառման մեջ է գտնվում «Հոգեկան և վարքային խանգարումներ ալկոհոլի գործածման հետևանքով» համախտանիշով, նաև տառապում է «Հոգեկան և վարքային համախտանիշ ափիոնային թմրանյութերի գործածման հետևանքով, ախտադադարի շրջանում» ախտորոշումով (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 14-15-րդ ենթակետերը): Ուշադրություն է արժանի նաև այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի՝ իր դեմ վկայած Գ.Սաֆարովին անձամբ կամ պաշտպանի միջոցով հարցաքննելու հիմնարար իրավունքի իրացումը նախաքննության ընթացքում այդպես էլ չի ապահովվել, իսկ դատաքննության ընթացքում այն դարձել է անհնար՝ Գ.Սաֆարովի հետախուզման մեջ գտնվելու հիմքով: Դրա հետ մեկտեղ, ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևի հետ նախաքննության ընթացքում առերես հարցաքննվելիս՝ Գ.Սաֆարովը փաստացի հրաժարվել է մինչ այդ տված իր ցուցմունքներից՝ հայտնելով, որ նրանից երբևէ թմրամիջոց ձեռք չի բերել (տե'ս սույն որոշման 11-րդ կետի 4-րդ ենթակետը): Ընդ որում, հատկանշական է նաև այն հանգամանքը, որ տվյալ պահին մեղադրյալի դատավարական կարգավիճակում գտնված Գ.Սաֆարովը 2014 թվականի հուլիսի 9-ին անհասկանալի կերպով հարցաքննվել է որպես վկա՝ հայտարարելով, որ նախկինում տված իր ցուցմունքները ճիշտ են, սակայն դրանք առերես պնդել չի ցանկանում, քանի որ վախենում է, որ Գ.Բակլաչևն ու Ս.Ավետիսյանն իրեն և իր ընտանիքին կվնասեն, և որ նրանք բազմիցս սպառնացել են վնասել իրեն: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ գործով որպես վկա հարցաքննված Գ.Սաֆարովի՝ վերոնշյալ հայտարարությունը նախ բավարար հիմք չէր կարող հանդիսանալ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի հակընդդեմ հարցման իրավունքի իրացումը չապահովելու համար, և բացի այդ, ինքնին չէր կարող ընդունվել որպես բացարձակ ճշմարտություն, և միջոցներ չձեռնարկվեր սպառնալիքների մասին Գ.Սաֆարովի հայտնածի արժանահավատությունն այլ աղբյուրից ստացված փաստական տվյալներով պարզելու ուղղությամբ: Նշվածի համատեքստում անդրադառնալով գործով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն փաստարկին, որ Գ.Բակլաչևի և Ս.Ավետիսյանի կողմից Գ.Սաֆարովին սպառնալիքներ տալու առնչությամբ քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինն իրականացրել է «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում, և որ առանց քննության առնելու և հետազոտելու մեղադրողի կողմից որպես նոր ապացույց ներկայացրած «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում անցկացնելու վերաբերյալ գաղտնազերծված նյութերը` Առաջին ատյանի դատարանը որոշում է կայացրել այն ապացույց չճանաչելու մասին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ըստ գործի նյութերի՝ դատական վիճաբանությունների փուլում (2016 թվականի օգոստոսի 30-ի դատական նիստում) գործով մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը միջնորդել է դատաքննությունը վերսկսել և որպես նոր ապացույց հետազոտել «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառում իրականացնելու վերաբերյալ մեղադրողի կողմից ներկայացված նյութերի պատճենները՝ չհիմնավորելով, թե վկայակոչված «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումն ինչ հիմքով, և որ գործի շրջանակներում է իրականացվել: Առաջին ատյանի դատարանը քննության է առել մեղադրողի միջնորդությունը, լսել կողմերի կարծիքները և դրա արդյունքում որոշում է կայացրել մեղադրողի միջնորդությունը մերժելու մասին, որի հետ չհամաձայնելու իրավաչափ հիմքեր չկան, թերևս հենց միայն այն պատճառով, որ համաձայն «Օպերատիվ-հետախուզական գործունեության մասին» ՀՀ օրենքի 31-րդ հոդվածի 4-րդ մասի՝ «ներքին դիտում» օպերատիվ-հետախուզական միջոցառումը կարող է անցկացնել միայն այն դեպքերում, երբ անձը, ում նկատմամբ պետք է այն անցկացվի, կասկածվում է ծանր և առանձնապես ծանր հանցագործության կատարման մեջ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի՝ վերը նշված միջնորդությունը մերժելով՝ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ չի տվել դատական սխալ՝ քրեադատավարական օրենքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է կամ կարող էր ազդել գործի ելքի վրա: Վերը շարադրվածի լույսի ներքո այլևս առարկայազուրկ համարելով Գ.Սաֆարովի՝ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի մեղադրանքների հիմքում դրված ցուցմունքներն արժանահավատության տեսանկյունից մանրամասն վերլուծելու անհրաժեշտությունը, ընդհանուր առմամբ համաձայնելով այդ կապակցությամբ Առաջին ատյանի դատարանի՝ սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերված վերլուծություններին ու դատողություններին, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքների հիմքում դրված մյուս ապացույցները համակցության մեջ ընդամենը բավարար են հաստատված համարելու, որ Ս.Ավետիսյանը, Գ.Բակլաչևը և Գ.Սաֆարովը միմյանց ճանաչել ու շփվել են, այդ թվում նաև՝ հեռախոսային խոսակցությունների միջոցով, նրանցից երեքն էլ թմրամիջոց են գործածել, և որ Գ.Սաֆարովի անձնական խուզարկությամբ նրա մոտից հայտնաբերվել է 0.008 գրամ քաշով «Բուպրենորֆին» տեսակի թմրամիջոց պարունակող մեկ հատ «Սուբոտեքս» տեսակի դեղահատ: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ հիմքեր չկան չհամաձայնելու առաջին ատյանի դատարանի եզրահանգմանն առ այն, որ սույն գործով չի ձևավորվել վերաբերելի, թույլատրելի և հավաստի ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որպիսին կապահովեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանի և Գ.Բակլաչևի մեղքի ապացուցվածության վերաբերյալ հետևությունների արժանահավատությունը, հետևապես նաև՝ այդ մեղադրանքներով մեղադրական դատական ակտի հիմնավորվածությունն ու պատճառաբանվածությունը: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ամբաստանյալներ Ս.Ավետիսյանին և Գ.Բակլաչևին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով արդարացնելու վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը հիմնավորված է, իրավաչափ և բավարար չափով պատճառաբանված: Առաջին ատյանի դատարանն անհրաժեշտ խորությամբ վերլուծել և գնահատման է ենթարկել դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները՝ վերաբերելիության, թույլատրելիության, արժանահավատության և համակցության մեջ ամբաստանյալներից յուրաքանչյուրի մեղադրանքը գնահատելու համար դրանց բավարարության տեսանկյունից (տե՛ս սույն որոշման 12-րդ կետը), ինչի արդյունքում հանգել է իրավաչափ ու հիմնավոր եզրահանգման: 20. Սույն որոշման 17-18-րդ կետերում շարադրված իրավադրույթների, իրավական դիրքորոշումների և դատողությունների լույսի ներքո ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների շրջանակներում վերլուծելով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի առնչությամբ գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները (տե՛ս սույն որոշման 8-րդ կետը և 10-րդ կետի 1-10-րդ ենթակետերը), այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, ինչպես նաև ստացման աղբյուրի և ձևավորման ընթացքի համատեքստում, այդ ապացույցներից յուրաքանչյուրը համադրելով մյուս աղբյուրներից ստացված տեղեկությունների հետ, ամբաստանյաի մեղավորության մասին չփարատված կասկածները մեկնաբանելով նրա օգտին` Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ տվյալ դեպքում ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի մեղավորության մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունն իրավաչափ է և հիմնավորված: Մասնավորապես, համադրելով և վերլուծելով գործով տուժող Տ.Պողոսյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 1-2-րդ ենթակետերում արձանագրված ցուցմունքները, վկա Հ.Ալիխանյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 3-4-րդ ենթակետերում արձանագրված ցուցմունքները, և վկա Վ.Հայրապետյանի՝ սույն որոշման 10-րդ կետի 5-րդ ենթակետում արձանագրված ցուցմունքը, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի գնահատման տեսանկյունից այդ ցուցմունքներում էական հակասություններ չկան, փոխարենը՝ դրանք փոխկապակցված են ինչպես միմյանց, այնպես էլ սույն որոշման 10-րդ կետի 8-10-րդ ենթակետերում արձանագրված ապացույցների հետ, ըստ էության հակասության մեջ չեն գտնվում նաև սույն որոշման 10-րդ կետի 6-7-րդ ենթակետերում արձանագրված ապացույցների հետ: Դրա հետ մեկտեղ, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի՝ սույն որոշման 8-րդ կետում մեջբերված ցուցմունքի հետ հակասության մեջ են գտնվում այնքանով, որքանով որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանն իր գործողություններն ըստ էության պատճառաբանել է ոստիկանների կողմից պատշաճ կերպով չներկայանալու («Ոստիկանները մոտեցել են, սակայն չեն ներկայացել, նրանց մոտ զենք է եղել, (...) միանգամից փախուստի դիմելուն դրդել է նրանց կողմից տրված հայհոյանքները և զենքը») հանգամանքով, ինչն ակնհայտորեն հերքվում է ինչպես տուժողի, այնպես էլ վկաներ Հ.Ալիխանյանի և Վ.Հայրապետյանի ցուցմունքներով, որոնց արժանահավատությունը կասկածի տակ դնելու հիմքեր չկան: Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ սույն գործով ձեռք բերված վերոնշյալ ապացույցներն իրենց համակցության մեջ բավարար հիմք են տալիս անվերապահ հետևություն անելու առ այն, որ տվյալ դեպքում հիմնավորված է ինչպես ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կողմից առավել վտանգի աղբյուրի՝ ավտոմեքենայի գործադրմամբ, ուղղակի դիտավորությամբ, տուժող Տ.Պողոսյանի կյանքի համար վտանգավոր բռնություն գործադրված լինելու հանգամանքը, այնպես էլ տուժող Տ.Պողոսյանի՝ իշխանության ներկայացուցիչ հանդիսանալը, վերջինիս՝ տվյալ պահին իր ծառայողական պարտականությունները կատարելը, նրա գործողությունների իրավաչափությունը և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կողմից բռնության գործադրումը տուժող Տ.Պողոսյանի ծառայողական պարտականությունները կատարելու հետ կապված լինելը: Վերոգրյալի լույսի ներքո Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի ամբողջություն, որը որակական կողմից ապահովում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի շրջանակներում ապացուցման առարկայի բոլոր տարրերի պարզումը, իսկ քանակական կողմից` ապացուցման ենթակա հանգամանքների բացահայտման արժանահավատությունը: Այլ կերպ` քրեական գործով ձեռք է բերվել փոխկապակցված ապացույցների այնպիսի բավարար համակցություն, որը, բացառելով հակառակի ողջամիտ հավանականությունը, հիմք է տալիս հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշին համապատասխան հաստատված համարելու, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով իրեն մեղսագրվող արարքը: Ինչ վերաբերում է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի անմեղության վերաբերյալ պնդումներին ու դատողություններին (մանրամասն տե՛ս սույն որոշման 14-րդ կետը), ապա Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դրանք չեն բխում գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների օբյեկտիվ և ամբողջական վերլուծությունից, արդյունք են դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների միակողմանի ու սուբյեկտիվ մեկնաբանումների, դրանց պատասխաններն արդեն իսկ ներառված են Վերաքննիչ դատարանի՝ սույն որոշման մեջ արձանագրված եզրահանգումներում և լրացուցիչ անդրադառնալու անհրաժեշտությունը զուրկ է իրավական արժեքից: 21. Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա անդրադառնալով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի համաչափության հարցին՝ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է հետևյալը. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ «Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ «Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»։ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն. «1.Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»: Պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներին ՀՀ վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է թիվ ՎԲ-142/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԵՇԴ/0029/01/08, ԵԿԴ/0042/01/11, ինչպես նաև մի շարք այլ գործերով կայացրած որոշումներում, և կայուն նախադեպային իրավունք է ձևավորել առ այն, որ հանցավորի անձին և հանցագործության վտանգավորության բնույթին ու աստիճանին համաչափ քրեաիրավական ներգործության միջոց ընտրելու, ինչպես նաև դրա շրջանակներում համաչափ պատժաչափ սահմանելու պահանջն ուղղակիորեն բխում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների, մասնավորապես` արդարության և պատասխանատվության անհատականացման հիմնարար սկզբունքների բովանդակությունից։ Արդարացի է այն պատիժը, որի ընտրությունը գործի բոլոր հանգամանքների` հանցագործության վտանգավորության բնույթի և աստիճանի (հանցագործության մեղքի ձև, շարժառիթ, նպատակ, պատճառված վնասի չափ, եղանակ, գործիքներ ու միջոցներ և այլն), հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների, մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների ամբողջական ու բազմակողմանի վերլուծության արդյունք է և բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված` պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից։ Վերոնշյալ պահանջներից նահանջը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` «Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»։ Մեջբերված նորմի մեկնաբանման վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի ձևավորած նախադեպային իրավունքի համաձայն. «[Վ]երաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում. 1) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, 2) առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, 3) առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանք(ներ)ը հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման» (տե՛ս, ի թիվս այլնի, Նարեկ Սարգսյանի գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի՝ 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշումը)։ Սույն գործով Առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, որը դասվում է կառավարման կարգի դեմ ուղղված հանցագործությունների շարքին: Տվյալ հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ ըստ տիպային բնութագրի և հանրության համար վտանգավորության աստիճանի՝ այն դասակարգվում է ծանր հանցագործությունների շարքին, որի համար պատժ է նախատեսված ազատազրկում՝ հինգից տասը տարի ժամկետով: Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 9 (ինը) տարի ժամկետով, որպիսին առավել քան մոտ է տվյալ հանցագործության համար օրենքով նախատեսված պատժի հնարավոր առավելագույնին: Ինչպես հետևում է սույն որոշման 12-րդ կետում մեջբերվածից, Առաջին ատյանի դատարանն իր դատական ակտում նշել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը, շարժառիթը, հետևանքը, հանցագործության տարածվածությունը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքները: Միաժամանակ, Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը՝ այն գնահատելով որպես առանձնապես վտանգավոր, և գտնելով, որ տվյալ դեպքում կիրառելի է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ պարբերությամբ սահմանված կանոնը, համաձայն որի՝ հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն՝ «1. Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելն այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարված հանցանքի համար: 2. Հանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում՝ 1) դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար. 2) ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար: 3. Հանցագործությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից՝ 1) դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դատապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար. 2) այնպիսի ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երկու անգամ ազատազրկման է դատապարտվել ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար. 3) առանձնապես ծանր հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում դատապարտվել է ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար: 4. Այն հանցանքների համար դատվածությունը, որը հանվել կամ մարվել է օրենքով սահմանված կարգով, ինչպես նաև այն հանցանքները, որոնք կատարվել են մինչև անձի տասնութ տարին լրանալը, ռեցիդիվը գնահատելիս հաշվի չեն առնվում»: Ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի դատվածության վերաբերյալ գործի նյութերում առկա փաստական տվյալների համաձայն. 1) Երևանի Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի` 2001 թվականի փետրվարի 7-ի դատավճռով ՀՀ նախկին քրեական օրենսգրքի 173-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ուղղիչ աշխատանքների` 6 (վեց) ամիս ժամկետով, որպիսի դատվածությունը մարված է, 2) Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի` 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1(մեկ) տարի ժամկետով, որը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան` 1 (մեկ) տարի ժամկետով, որպիսի դատվածությունը ևս մարված է, 3) ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 4-րդ կետերով դատապարտվել է ազատազրկման 8 (ութ) տարի ժամկետով, որը ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասով սահմանված` հանցանքների համակցության կանոնների կիրառմամբ, գումարվել է նշված դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 3-րդ մասով և 34-271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նշանակված պատժին` վերջնական պատիժ սահմանվելով ազատազրկում` 8 (ութ) տարի ժամկետով, և տուգանք` 50.000 ՀՀ դրամի չափով: 2009 թվականի սեպտեմբերի 1-ին պայմանական վաղաժամկետ ազատվել է պատիժը կրելուց, պատժի չկրած մասը կազմել է 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկում: Ինչպես հետևում է վերոգրյալից, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացված և օրինական ուժի մեջ մտած վերջին՝ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը կայացվելու պահին հանցագործությունների ռեցիդիվը բացակայել է, քանի որ 2001 թվականի փետրվարի 7-ի և 2003 թվականի հոկտեմբերի 1-ի դատավճիռների հիմքով դատվածությունները եղել են մարված, իսկ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռով դատապարտվել է մինչ նույն դատարանի՝ 2006 թվականի սեպտեմբերի 4-ի դատավճռի կայացումը կատարած հանցանքների (ի դեպ, դրանցից մեկնը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-271-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսվածը, հետագայում ապաքրեականացվել է) համար, և սույն գործով հանցանքը կատարելու պահին ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի վերաբերյալ առկա է եղել դատվածության տեսակետից մեկ միասնական իրավական հետևանք առաջացնող դատական ակտ՝ ՀՀ քրեական և զինվորական գործերով վերաքննիչ դատարանի` 2006 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը: Հետևապես տվյալ դեպքում առկա է ոչ թե հանցանքների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ, ինչպես գնահատվել է Առաջին ատյանի դատարանի կողմից, այլ՝ հանցանքների վտանգավոր ռեցիդիվ, նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ նախկինում ազատազրկման դատապարտված լինելով ծանր հանցագործության համար՝ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանը սույն գործով դարձյալ կատարել է ծանր հանցագործություն (տե՛ս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը): Արդյունքում ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք գնահատելով հանցանքը կատարելու առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվը և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակելով հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար պատիժ նշանակելու կանոնը, թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի իմաստով հանգեցրել է ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ ակնհայտ խիստ լինելու հիմքով անհամաչափ ու անարդարացի պատիժ նշանակելուն և հիմք է հանդիսանում պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքը՝ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մեղմացման մասով բավարարելու և Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտն այդ մասով բեկանելու ու փոփոխելու համար: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի կատարած հանցանքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, մեղքի դրսևորման ձևի, խախտված հասարակական հարաբերության կարևորության, տվյալ ոլորտներում պետության կողմից իրականացվող քրեական քաղաքականության, հանցագործությամբ պատճառված վնասի տեսակի ու չափի, Ս.Ավետիսյանի անձը բնութագրող տվյալների, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայության փաստի և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքի ամբողջական վերլուծությունը օբյեկտիվ հիմք է տալիս հանգելու այն հետևության, որ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով 7 (յոթ) տարի ժամկետով ազատազրկում պատիժ նշանակելու և այդ պատիժը ռեալ (իրական) կիրառելու միջոցով սույն գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, ինչը կբխի նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականաց-ման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից, ինչպես նաև կհամապատասխանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված այն կանոնին, համաձայն որի՝ հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով՝ Վերաքննիչ դատարանը. Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել, իսկ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Վ.Էլբակյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակի: Ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի՝ 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը բեկանել և փոփոխել. ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ նշանակել ազատազրկում` 7(յոթ) տարի ժամկետով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: Նախագահող դատավոր` Ռ.Մխիթարյան Դատավորներ` Մ.Պապոյան Մ.Արղամանյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 01-09-2017 |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Ռուբիկ |
| Ազգանուն | Մխիթարյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մխիթար |
| Ազգանուն | Պապոյան |
| Ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելու և ... մասին դատական ակտ կայացրած դատավորների ցանկ | |
| Անուն | Մհեր |
| Ազգանուն | Արղամանյան |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 08-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 14 հատորից.1-250 ,2- 270 ,3- 87 ,4-159 ,5- 132 ,6- 139, 7- 139 ,8- 91 ,9- 76 ,10-254 ,11- 65 ,12- 514 ,13-163, 14-173 |
| Գործին կից նյութեր | Կից`հետազոտված հաբի բեկորներ և փոշեբյուրեղային հատիկներ փաթեթավորված և կցված գործի 10-րդ հատորին |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 08-11-2017 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 14 հատորից.1-250 ,2- 270 ,3- 87 ,4-159 ,5- 132 ,6- 139, 7- 139 ,8- 91 ,9- 76 ,10-254 ,11- 65 ,12- 514 ,13-163, 14-173 թերթերից: |
| Գործին կից նյութերը | Կից`հետազոտված հաբի բեկորներ և փոշեբյուրեղային հատիկներ փաթեթավորված և կցված գործի 10-րդ հատորին |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-32717/17 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0054/01/14
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 08-11-2017 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Կարեն |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատապարտյալ, Ամբաստանյալ, Մեղադրյալ | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
| Գործի ստացման ամսաթիվ | 10-11-2017 |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքը վերադարձվել է սխալները շտկելու համար |
| Կայացվել է որոշում | Բողոքի վարույթ ընդունումը մերժվել է |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Որոշման ամսաթիվ | 23-11-2017 |
| Որոշման ամսաթիվ | 02-02-2018 |
| Մակագրվել է | 14-11-2017 |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0054/01/14 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 23 նոյեմբերի 2017 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշման դեմ պաշտպան Կ.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանը վճռաբեկ բողոք է բերել՝ խնդրելով Ս.Ավետիսյանի մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշումը և Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ կամ նշանակված պատիժը մեղմացնել։ Միաժամանակ ներկայացրել է միջնորդություն՝ վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը համարել հարգելի և այն վերականգնել։ Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ պաշտպան Կ.Ղազարյանը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշումը ստացել է 2017 թվականի հոկտեմբերի 4-ին, իսկ նշված դատական ակտի դեմ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել 2017 թվականի նոյեմբերի 6-ին։ Հիմք ընդունելով ՀՀ սահմանադրական դատարանի՝ 2012 թվականի հոկտեմբերի 16-ի թիվ ՍԴՈ-1052, 2012 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ՍԴՈ-1062, 2015 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ՍԴՈ-1249 և 2016 թվականի ապրիլի 26-ի թիվ ՍԴՈ-1268 որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը հարգելի համարելու և այն վերականգնելու մասին պաշտպան Կ.Ղազարյանի միջնորդությունը պետք է բավարարել։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն` «Բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը, գործը քննած դատարան և դատավարության մասնակիցներին (…) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը»։ Մինչդեռ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ բացակայում են բողոքի պատճենը գործով մյուս ամբաստանյալ Գ.Բակլաչևին, վերջինիս պաշտպան Գ.Հակոբյանին և տուժող Տ.Պողոսյանին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը։ Այսինքն, պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-ին հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Վճռաբեկ դատարանը բողոքը վերադարձնելու մասին որոշմամբ սահմանում է մինչև մեկամսյա ժամկետ՝ ձևական սխալները շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար»։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիման վրա բողոք բերած անձին պետք է տրամադրել 5-օրյա ժամկետ՝ ձևական սխալը շտկելու և վճռաբեկ բողոքը կրկին ներկայացնելու համար։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց 1. Վճռաբեկ բողոք բերելու բաց թողնված ժամկետը վերականգնել։ 2. Ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշման դեմ պաշտպան Կ.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Վճռաբեկ բողոքի ձևական սխալը շտկելու և այն կրկին ներկայացնելու համար սահմանել 5-օրյա ժամկետ` սույն որոշումը ստանալու պահից։ Սահմանված ժամկետում բողոքը չներկայացնելու դեպքում այն համարվում է չտրված։ 3. Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0054/01/14 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 2 փետրվարի 2018 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266-րդ հոդվածի 1-ին մասով (36 դրվագ) առաջադրված մեղադրանքներում։ Ս.Ավետիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման` 9 (ինը) տարի ժամկետով։ Նույն դատական ակտով դատապարտվել է նաև Գեղամ Էմիլի Բակլաչևը։ Մեղադրողի և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել է, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մասնակիորեն բավարարել, ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել է և ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով պատիժ է նշանակել ազատազրկում` 7 (յոթ) տարի ժամկետով։ Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է անփոփոխ։ Վերոհիշյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Ս.Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանը։ Պաշտպան Կ.Ղազարյանի կողմից ներկայացված բողոքը Վճռաբեկ դատարանը 2017 թվականի նոյեմբերի 23-ի որոշմամբ վերադարձրել է` տրամադրելով 5-օրյա ժամկետ` թերությունները վերացնելու, բողոքը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի պահանջներին համապատասխանեցնելու և կրկին ներկայացնելու համար։ Պաշտպան Կ.Ղազարյանը կրկին ներկայացրել է վճռաբեկ բողոք` խնդրելով Ս.Ավետիսյանի մասով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի 2-րդ մասով բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2016 թվականի հոկտեմբերի 11-ի դատավճիռը և ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշումը և նրա նկատմամբ կայացնել արդարացման դատական ակտ, կամ նշանակված պատիժը մեղմացնել։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոքաբերի պնդմամբ՝ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտը հակասում է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի` Գաբրիելյանն ընդդեմ Հայաստանի գործով վճռին և Վճռաբեկ դատարանի` Արարատ Ավագյանի ու Վահան Սահակյանի վերաբերյալ գործով 2014 թվականի հոկտեմբերի 31-ի թիվ ԵԿԴ/0252/01/13 և մի շարք այլ որոշումներին։ Բողոքի հեղինակը նշել է նաև, որ ստորադաս դատարանները խախտել են ՀՀ Սահմանադրության 67-րդ հոդվածի, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 316-րդ հոդվածի, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ, 18-րդ, 25-րդ, 35-րդ, 107-րդ, 127-րդ, 365-րդ և 366-րդ հոդվածների պահանջները։ Բողոք բերած անձի փաստարկների, սույն գործի նյութերի, Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի վճիռների և Վճռաբեկ դատարանի որոշումների, ինչպես նաև բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և որ առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հիմքերը հիմնավորված չեն։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` 2017 թվականի սեպտեմբերի 1-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Սերգեյ Արտավազդի Ավետիսյանի պաշտպան Կ.Ղազարյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Սահմանված ժամկետում կրկին ներկայացվել է | 27-11-2017 |
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 06-12-2017 |
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 09-02-2018 |
|---|---|
| Դատարան | Երևան քաղաքի դատարան |
| Այլ նշումներ | 15 հատոր` 250, 270, 87, 159, 132, 139, 139, 91, 99, 254, 65, 541, 163, 173, 78 /15-րդը կազմված է ՀՀ վճռաբեկ դատարանում/ կից` հետազոտված հաբի բեկորները և փոշեբյուրեղային հատիկները` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում |