Գործ No ԵԱՔԴ/0047/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

6 հունիսի 2014թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Հ.Արտաշեսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Տ.Հարությունյանի
պաշտպան Մ.Ալավերդյանի
տուժող Ա.Միքայելյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Էրիկ Արթուրի Գասպարյանի, /ծնվ. 16.04.1994թ. Գեղաքունիկի մարզ գ.Արտանիշ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, ՀՀ ՊՆ 27229 զորամասի պարտադիր ժամկետային զին ծառայող կոչումով շարքային, բնակվող Գեղարքունիքի մարզ, գյուղ Արտանիշ/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Կարեն Սուրիկի Հովսեփյանի, /ծնվ. 28.02.1994թ. ք.Գորիս, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, նախկինում չդատված, ՀՀ ՊՆ 58831 զորամասի պարտադիր ժամկետային զին ծառայող, կոչումով շարքային, բնակվող ք.Գորիս, Նոր-Վանքի Տափ թաղամաս, 2-րդ շենք, 44 բնակարան/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
06.02.2014թ կատարվել է հանցագործությունը:
20.02.2014թ. հարուցվել է թիվ 90202214 քրեական գործը:
22.02.2014թ քրեական գործը վարույթ է ընդունվել:
21.03.2014թ Է.Գասպարյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողության հանձնելը:
25.03.2014թ. Կ.Հովսեփյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողության հանձնելը:
25.01.2014թ. Էրիկ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Կարեն Հովսեփյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014թ. ապրիլի 23-ին թիվ 90202214 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Էրիկ Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙ որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի պահպանության վաշտի 1-ին դասակի 2-րդ ջոկի ավագ հրաձիգ, կոչումով շարքային, ճաշարանից դուրս գալու ժամանակ ուսով պատահաբար իր ուսին կպնելու կապակցությամբ 2014թ. փետրվարի 6-ին, ժամը 19:30-ի սահմաններում, զորամասի ճաշարանի մուտքի մոտ` ստորադասության /ենթակայության/ հարաբերությունների բացակայության դեպքում` խախտելով ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 13-րդ հոդվածով սահմանված ՙյուրաքանչյուր զինծառայողի պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու, զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու, այլ զինծառայողի նկատմամբ կոպտություն թույլ չտալու՚ կանոնագրքային կանոնները, վիճաբանել է նույն զորամասի 1-ին ջոկատի 3-րդ վաշտի 1-ին խմբի 2-րդ ջոկի հետախույզ-դիպուկահար, կոչումով շարքային Հովհաննես Ղազարի Միքայելյանի հետ, որի ընթացքում բռնություն է գործադրել վերջինիս նկատմամբ՝ բռունցքով հարվածել նրա դեմքին, որի հետևանքով Հ.Միքայելյանի առողջությանը պատճառել է թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ՚:

Ամբաստանյալ Կարեն Հովսեփյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙ որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի պահպանության վաշտի 3-րդ դասակի 2-րդ ջոկի հրաձիգ, կոչումով շարքային, 2014թ. փետրվարի 6-ին, ժամը 19:30-ի սահմաններում ճաշարանից դուրս գալու ժամանակ դիտողություն է արել նույն զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող կոչումով շարքային Էրիկ Արթուրի Գասպարյանի հետ ճաշարանի մուտքի մոտ վիճաբանող շարքային Հովհաննես Ղազարի Միքայելյանին, որի ժամանակ խախտելով ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 13-րդ հոդվածով սահմանված կանոնագրքային կանոնները` համածառայակիցների ներկայությամբ մեկ անգամ ապտակել է Հ.Միքայելյանին` անպարկեշտ ձևով ստորացնելով վերջինիս պատիվն ու արժանապատվությունը՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Էրիկ Գասպարյանը և Կարեն Հովսեփյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանների հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Մ.Ալավերդյանը:
Մեղադրող Տ.Հարությունյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Հովհաննես Միքայելյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն նույնպես չի առարկել և նշել է, որ որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:


Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Էրիկ Գասպարյանի մեղավորությունը` ստորադասության հարաբերությունների բացակայության դեպքում զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները խախտելու մեջ, որը զուգորդվել է բռնի գործողություններ կատարելով` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է:
Կարեն Հովսեփյանի մեղավորությունը` զինվորական ծառայության պարտականությունները կատարելու կապակցությամբ զինծառայողի պատիվն ու արժանապատվությունն անպարկեշտ ձևով ստորացնելով զինծառայողին վիրավորանք հասցնելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...):
Ամբաստանյալ Էրիկ Գասպարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չէ, լիովին ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, զորամասի հրամանատարության կողմից բնութագրվում է դրական, դեպքի կապակցությամբ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
Դատարանն արձանագրում է, որ 29.06.2014թ. լրանում է Էրիկ Գասպարյանի զինորական ծառայության ժամկետը:
Ամբաստանյալ Կարեն Հովսեփյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չէ, լիովին ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար, զորամասի հրամանատարության կողմից բնութագրվում է դրական, դեպքի կապակցությամբ տվել է խոստովանական ցուցմունքներ:
Դատարանն արձանագրում է. որ18.07.2014թ. լրանում է Կ.Հովսեփյանի զինորական ծառայության ժամկետը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Հ.Միքայելյանը բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, նշել է որ ամբաստնյալներ Է.Գասպարյանը և Կ.Հովսեփյանը կատարածի համար իրենից ներողություն են խնդրել:
Ամբաստանյալներ Է.Գասպարյանի և Կ.Հովսեփյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚:
Անձի նկատմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 և այլ որոշումներում, վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Դատարանը վերուծելով և գնահատելով գործի վերոհիշյալ փաստական հանգամանքները, հաշվի առնելով Տ.Սիմոնյանին և Ս.Հակոբյանին վերագրվող արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների համակցությունը, ինչպես նաև` պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքերն էականորեն նվազեցնում են նրանց մեղսագրվող արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հանգելու հետևության, որ վերջիններիս ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Ամբաստանյալներ Է.Գասպարյանի և Կ.Հովսեփյանի նկատմամբ ազատազրկման և կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, դատարանը գտնում է, տվյալ գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Տվյալ դեպքում դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Էրիկ Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը պետք է փոփոխել և նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 144-րդ և151-րդ, 357-360-րդ, 369-373-րդ, 3751-րդ և 3752-րդ, 379-րդ, հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Էրիկ Արթուրի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Է.Գասպարյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Կարեն Սուրիկի Հովսեփյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կալանք 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը և Կարեն Հովսեփյանի նկատմամբ կալանքի ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Էրիկ Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, փոփոխել և նրա նկատմամբ խափանման միջոց ընտրել ստորագրություն չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարեն Հովսեփյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Էրիկ Գասպարյանի և Կարեն Հովսեփյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը դնել զինծառայությունը շարունակելու զորամասի հրամանատարության, իսկ զորացրվելու դեպքում` բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ