Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0044/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
11.3
Պատասխանող
Էդուարդ Գասպարյան
Էդուարդ Գասպարյան Ալբերտի
Էդուարդ Գասպարյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Սեվակ Համբարձումյան
Արարատ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Մանուշակ Պետրոսյան
Սեվակ Համբարձումյան
Արարատ Պետրոսյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-08-05 | 11:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-07-16 | 14:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-05-20 | 11:00 | 2 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-05-12 | 11:00 | 2 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ԵԱՔԴ/0044/01/14
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
05 օգոստոսի 2014թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Է.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով`
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14112914 քրեական գործը:
2014 թվականի փետրվարի 20-ին կասկածյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն <<Արմենից>> ձեռք է բերել, պահել 0.11 գրամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զգալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 գրամ <<Բուպրենորֆին>> տեսակի թմրամիջոց, որը Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև գույնի սպորտային բաճկոնի ձախ գրպանից:
2014 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ թիվ 14112914 քրեական գործի նյութերով անհայտ անձանց կողմից, 2013թ. հունվար ամսից 2014թ. փետրվարի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին, Գրիգոր Հովհաննեսի Եսայանին և Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանին թմրանյութեր իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ և առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14130614 համարը:
2014 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 14112914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/:
Կատարած հանցագործության համար Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճռով Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 գրամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճռի դեմ 11.06.2014թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը:
Թիվ ԵԱՔԴ/0044/01/14 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 24.06.2014թ. և Վերաքննիչ դատարանի 27.06.2014թ. որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել այլընտրանքային պատիժ` պատճառաբանելով, որ ինքը հիվանդ է և ամեն կերպ փորձում է բուժվել:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, ամբաստանյալը միայն պատճառաբանելով, որ իր ուղղվելը հնարավոր է նաև ավելի մեղմ պատիժ կրելով, խնդրել է` իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատիժ նշանակել:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
/…/>>:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 48-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում):
Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը և այլն:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը արձանագրել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանը ընդունել է հանցանքը և զղջում է կատարածի համար և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատավճռում Է.Գասպարյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի մասին նշումն իր արտացոլումը չի գտել Դատարանի կողմից նշանակած պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում, ինչպես նաև ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բազմակողմանի ստուգման ու պատշաճ գնահատության չի ենթարկել գործի բոլոր հանգամանքները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներն ամբողջությամբ, բացի այդ, Դատարանը քննության առարկա չի դարձրել ու չի հիմնավորել և չի պատճառաբանել, թե ինչու ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը` կալանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով>>:
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս, սույն գործում առկա, օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա գալիս է համոզման, որ վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կալանք պատժատեսակ նշանակելու ձևով:
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգում է` հիմնվելով Է.Գասպարյանի կողմից կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` արդարության և պատասխանատվության անհատական սկզբունքներին համապատասխան:
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի կողմից կատարած հանցագործությունը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն, ըստ ծանրության աստիճանի դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, վերջինս համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, վատառողջ է, տառապում է <<Հեպատիտ C>> հիվանդությամբ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, դեպքի կապակցությամբ ի սկզբանե տվել է այնպիսի խոստովանական ցուցմունքներ, որոնք մինչ այդ հայտնի չի եղել վարույթն իրականացնող մարմնին:
20.02.2014թ. անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանը հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված դեղահաբի կտորը հանդիսանում է <<սուբոտեքս>> տեսակի թմրամիջոց, ապա հայտնել է այն ձեռք բերելու աղբյուրը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից կարևոր է նաև հանցավորի դրսևորած վարքագիծը` կատարած հանցագործությունից հետո:
Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերից, ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ 26.02.2014 թվականին որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին և վերջինս մինչ այսօր` շուրջ վեց ամիս գտնվելով ազատության մեջ, դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ և իր գործողություններով նպաստել է իր կողմից կատարված հանցանքը ամբողջությամբ բացահայտելուն:
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Վերաքննիչ դատարանը չի արձանագրում:
Վերոգրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի անձը բնութագրող, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ տվյալների գնահատումը իրենց համակցության մեջ հնարավորություն են տալիս վերջինիս դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող անձ, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս և էական նշանակություն ունեն դատարանի կողմից նրա նկատմամբ պատժաչափի հարցը որոշելիս:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և օբյեկտիվ գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործի նյութերը, մասնավորապես` ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող, այդ թվում` պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերոշարադրյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալ հանգամանքներն իրենց համակցությամբ ողջամտորեն նվազեցնում են հանցանքի և հանցավորի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում Է.Գասպարյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից առավել մեղմը` կալանք, որով սույն քրեական գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ և 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը`
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 20-ի դատավճիռը` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, փոփոխել Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել կալանքի` 1 /մեկ/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը`ստորագրություն չհեռանալու մասին, պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ԵԱՔԴ/0044/01/14
վարչական շրջանների ընդհանուր
իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյան
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
05 օգոստոսի 2014թ. ք.Երևան
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Է.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով`
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2014 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14112914 քրեական գործը:
2014 թվականի փետրվարի 20-ին կասկածյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն <<Արմենից>> ձեռք է բերել, պահել 0.11 գրամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զգալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 գրամ <<Բուպրենորֆին>> տեսակի թմրամիջոց, որը Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև գույնի սպորտային բաճկոնի ձախ գրպանից:
2014 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ թիվ 14112914 քրեական գործի նյութերով անհայտ անձանց կողմից, 2013թ. հունվար ամսից 2014թ. փետրվարի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին, Գրիգոր Հովհաննեսի Եսայանին և Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանին թմրանյութեր իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ և առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14130614 համարը:
2014 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 14112914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/:
Կատարած հանցագործության համար Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճռով Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 գրամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճռի դեմ 11.06.2014թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը:
Թիվ ԵԱՔԴ/0044/01/14 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 24.06.2014թ. և Վերաքննիչ դատարանի 27.06.2014թ. որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել այլընտրանքային պատիժ` պատճառաբանելով, որ ինքը հիվանդ է և ամեն կերպ փորձում է բուժվել:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում:
Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, ամբաստանյալը միայն պատճառաբանելով, որ իր ուղղվելը հնարավոր է նաև ավելի մեղմ պատիժ կրելով, խնդրել է` իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատիժ նշանակել:
Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը.
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը.
/…/>>:
Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն`
<<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն`
<<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>:
Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 48-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում):
Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը և այլն:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը արձանագրել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանը ընդունել է հանցանքը և զղջում է կատարածի համար և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատավճռում Է.Գասպարյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի մասին նշումն իր արտացոլումը չի գտել Դատարանի կողմից նշանակած պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում, ինչպես նաև ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բազմակողմանի ստուգման ու պատշաճ գնահատության չի ենթարկել գործի բոլոր հանգամանքները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներն ամբողջությամբ, բացի այդ, Դատարանը քննության առարկա չի դարձրել ու չի հիմնավորել և չի պատճառաբանել, թե ինչու ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը` կալանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
<<Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով>>:
Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս, սույն գործում առկա, օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա գալիս է համոզման, որ վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կալանք պատժատեսակ նշանակելու ձևով:
Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգում է` հիմնվելով Է.Գասպարյանի կողմից կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` արդարության և պատասխանատվության անհատական սկզբունքներին համապատասխան:
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի կողմից կատարած հանցագործությունը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն, ըստ ծանրության աստիճանի դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, վերջինս համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, վատառողջ է, տառապում է <<Հեպատիտ C>> հիվանդությամբ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, դեպքի կապակցությամբ ի սկզբանե տվել է այնպիսի խոստովանական ցուցմունքներ, որոնք մինչ այդ հայտնի չի եղել վարույթն իրականացնող մարմնին:
20.02.2014թ. անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանը հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված դեղահաբի կտորը հանդիսանում է <<սուբոտեքս>> տեսակի թմրամիջոց, ապա հայտնել է այն ձեռք բերելու աղբյուրը:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից կարևոր է նաև հանցավորի դրսևորած վարքագիծը` կատարած հանցագործությունից հետո:
Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերից, ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ 26.02.2014 թվականին որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին և վերջինս մինչ այսօր` շուրջ վեց ամիս գտնվելով ազատության մեջ, դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ և իր գործողություններով նպաստել է իր կողմից կատարված հանցանքը ամբողջությամբ բացահայտելուն:
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Վերաքննիչ դատարանը չի արձանագրում:
Վերոգրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի անձը բնութագրող, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ տվյալների գնահատումը իրենց համակցության մեջ հնարավորություն են տալիս վերջինիս դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող անձ, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս և էական նշանակություն ունեն դատարանի կողմից նրա նկատմամբ պատժաչափի հարցը որոշելիս:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և օբյեկտիվ գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործի նյութերը, մասնավորապես` ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող, այդ թվում` պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերոշարադրյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալ հանգամանքներն իրենց համակցությամբ ողջամտորեն նվազեցնում են հանցանքի և հանցավորի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում Է.Գասպարյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից առավել մեղմը` կալանք, որով սույն քրեական գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ և 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը`
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 20-ի դատավճիռը` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, փոփոխել Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել կալանքի` 1 /մեկ/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը`ստորագրություն չհեռանալու մասին, պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0044/01/14
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախա•ահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Լ. Մանուկյանի
2014 թվականի մայիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի, ծնված 1978 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.06.2011թ.-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման հիման վրա, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 10 շենքի թիվ 5 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14112914 քրեական •ործը:
2014 թվականի փետրվարի 20-ին կասկածյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ թիվ 14112914 քրեական •ործի նյութերով անհայտ անձանց կողմից, 2013թ. հունվար ամսից 2014թ. փետրվարի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին, Գրի•որ Հովհաննեսի Եսայանին և Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանին թմրանյութեր իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական •ործ և առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14130614 համարը:
2014 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 14112914 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հան•ամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն ՙԱրմենից՚ ձեռք է բերել, պահել 0.11 •րամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զ•ալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009-2011թթ. ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում, ծանոթացել է ոմն ՙԱրամայիսի՚ հետ, որին դիմել են ՙԱրո՚ անվամբ, ով թմրամոլ է եղել: 2011թ. հուլիս ամսից հետո այլևս ՙԱրամայիսի՚ հետ որևէ կապ չի ունեցել: Այնուհետև վերջինիս է հանդիպել 2014թ. փետրվարի 12-ին կամ 13-ին Ամիրյան և Մաշտոցի փողոցների հատման կետում •տնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետում: Խոսակցության ընթացքում ՙԱրոյին՚ հարցրել է, թե արդյոք թմրանյութ ձեռք բերելու ՙալիք՚ ունի, թե` ոչ, որին ի պատասխան ՙԱրոն՚ ասել է, որ ճանաչում է ոմն ՙԱրմենին՚, ով կարող է իրեն թմրանյութ վաճառել: Այնուհետև ինքն ու ՙԱրոն՚ փոխանակել են հեռախոսահամարները, պայմանավորվելով, որ հնարավորության դեպքում ՙԱրմենը՚ կզան•ահարի իրեն և թմրանյութ կվաճառի: 2014թ. փետրվարի 20-ին` ժամը 10:00-ից 11:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՙԱրմենը՚ զան•ահարել է իրեն ու ասել, որ վերջինիս համարը թմրանյութ վաճառելու նպատակով իրեն է փոխանցել ՙԱրոն՚: Անմիջապես հարցրել է, թե ինչ տեսակի թմրանյութ ունի և ինչքանով է վաճառում: ՙԱրմենը՚ պատասխանել է, որ իր մոտ եղած թմրանյութը ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի է, որի կես կոճակն արժե 25.000 ՀՀ դրամ: Այնուհետև ինքը հարցրել է, թե որտեղից կարող է վերցնել թմրանյութը, որին ի պատասխան ՙԱրմենը՚ ասել է, որ ժամը 14:00-ի սահմաններում •նա 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտք, որտեղ հոսանքի շթի վրա դրված ՙՊառլամենտ՚ տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ դրված կլինի կես կոճակ ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրամիջոց: Միաժամանակ ասել է, որ վերցնելուց հետո նույն տուփի մեջ թողնի 25.000 ՀՀ դրամ •ումար:
2014թ. փետրվարի 20-ին ընկերոջը` Գրի•որ Եսայանին ունեցած պարտքը ՙԿրայսլեր՚ ավտոմեքենայի պահեստամասով վճարելու պատրվակով, ժամը 13:30-ի սահմաններում Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան-Սիթի՚ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Գրի•որ Եսայանի հետ, ով հանդիպման է եկել ընկերոջ` Վարդան Ղարիբյանի հետ վերջինիս ՙՄերսեդես-Բենց՚ մեքենայով, ում ինքը չի ճանաչել: Նստելով մեքենան, ասել է, որ պահեստամասը •տնվում է 15 թաղամասում: Միասին •նացել են 15 թաղամասի 33 շենքի մոտ, որտեղ ինքն իջնելով մեքենայից, մտել է շենքի շքամուտք, 1-ին և 2-րդ հարկերի միջնամասում հոսանքի շթի վրա դրված տեսել է ճմրթված ՙՊառլամենտ՚ տեսակի ծխախոտի տուփ, բացել է այն ու տեսել, որ մեջը առկա է ծխախոտի փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված ինչ որ բան: Բացելով փայլաթիթեղը, հասկացել է, որ դրա միջինը իր պատվիրած ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրանյութն է: Այն դրել է իր բաճկոնի ձախ •րպանը: Ծխախոտի տուփի մեջ է դրել 25.000 ՀՀ դրամը և դուրս է եկել շքամուտքից: Նստելով մեքենան, ստելով ասել է, թե իբր տանը մարդ չի եղել և չի կարողացել վերցնել պահեստամասը: Այնուհետև Գրի•որ Եսայանին հայտնել է, որ •ումարը կվերադարձնի մի քանի օր անց և խնդրել է իրեն տանել Դավիթաշեն: Գրի•որ Եսայանը պատասխանել է, որ Կոմիտասի պողոտայում ինչ որ •ործ ունի և որ իրեն կարող է տանել մինչև Դավիթաշենի կամրջի մոտ: Հասնելով նշված վայրը, Վարդան Ղարիբյանը կայանել է մեքենան, ինքը դուրս է եկել մեքենայից ու հենց այդ ժամանակ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները իրեն, Գրի•որ Եսայանին և Վարդան Ղարիբյանին տարել են Արաբկիրի բաժին, որտեղ ընթերակաների ներկայությամբ կատարված անձնական խուզարկությամբ իր սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից հայտնաբերվել է ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրանյութը: Էդուարդ Գասպարյանը հայտնեց, որ զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրեց ներողամիտ •տնվել իր նկատմամբ:
Ամբաստանյալին մեղսա•րված հանցանքը նրա խոստովանական ցուցմունքից բացի, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Գրի•որ Հովհաննեսի Եսայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում զան•ահարել է Էդուարդ Գասպարյանին և պահանջել հետ վերադարձնել մի քանի օր առաջ վերջինիս պարտքով տված 150 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Էդուարդ Գասպարյանն առաջարկել է հանդիպել Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող այ•ու մոտ: Քանի որ իր մեքենան եղել է խափանված, զան•ահարել է ընկերոջը` Վարդան Ղարիբյանին և ասել, որ միասին •նան Դավիթաշեն: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հանդիպել են Էդուարդ Գասպարյանին, ով ասել է, որ ներկայումս •ումարը իր մոտ չէ, այն 15 թաղամասում իր ծանոթի մոտ է, որից հետո Վարդան Ղարիբյանի և Էդուարդ Գասպարյանի հետ •նացել են 15 թաղամաս: Հասնելով 15 թաղամաս, Էդուարդ Գասպարյանն ինչ որ շենքի մոտ պահանջել է կան•նեցնել մեքենան, իջել է մեքենայից և ինչ որ տեղ է մտել: Շուրջ 10 րոպե անց Էդուարդը հետ է վերադարձել, նստել է մեքենան և ասել, որ •ումարը չի բերել, քանի որ տանը մարդ չի եղել: Այնուհետև միասին ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Վարդան Ղարիբյանը մեքենան կայանել է Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում : Էդուարդ Գասպարյանը դուրս է եկել մեքենայից և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և բերման ենթարկել Արաբկիրի բաժին:
Վկա Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում իրեն է զան•ահարել ընկերը` Գրի•որ Եսայանը և առաջարկել միասին •նալ իր մեքենայի համար պահեստամաս •նելու: Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում հանդիպել է Գրի•որ Եսայանին, որից հետո վերջինս խնդրել է մեքենան վարել Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերմարկետի մոտ, որպեսզի վերցնեն իր ծանոթին` Էդուարդ Գասպարյանին: Նշված վայրում ժամը 13:30-ի սահմաններում հանդիպել են Էդուարդ Գասպարյանին, ով նստելով մեքենան ասել է, որպեսզի ինքը մեքենան վարի 15 թաղամասի ուղղությամբ, քանզի այնտեղ է •տնվում անհրաժեշտ ավտոպահեստամասը: Հասնելով 15 թաղամասի 33 շենքի մոտ, կայանել է մեքենան: Էդուարդ Գասպարյանն իջել է մեքենայից և ինքը չի տեսել, թե որ ուղղությամբ է վերջինս •նացել: Մի քանի րոպե անց Էդուարդը հետ է վերադարձել, նստել է մեքենան և ասել, որ պահեստամասը չի բերել, քանի որ տանը մարդ չի եղել: Այնուհետև միասին ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Մեքենան կայանել է Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում: Էդուարդ Գասպարյանը դուրս է եկել մեքենայից և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և բերման ենթարկել Արաբկիրի բաժին:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 14:5-ին թմրամիջոց պահելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին 20.02.2014թ. ժամը 15:00-ին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ:
Դատաքիմիական փորձա•ետի թիվ 44 Ք-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերվել է բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը կազմում է` 0,0022 •րամ:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ժանաչված բուպրենորֆին տեսակի 0.0022 •րամ քաշով թմրամջջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ :
ՙՀո•եբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲԸ նարկոլո•իական կլինիկայից ստացված ՀՄ 0125 փորձա•ետի եզրակացությամբ այն մասին, որ 20.02.2014թ. Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային անալ•ետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտի թմրալկալոիդներ:
Տեղանքի զննության արձանա•րությամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանը ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն ՙԱրմենից՚ ձեռք է բերել, պահել 0.11 •րամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զ•ալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը, Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից: Այսինքն` Է.Գասպարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության՝ հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով:
3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի անձը բնութա•րող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Էդուարդ Գասպարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը •տնում է, որ Էդուարդ Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քննիչի 2014թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական •ործում առկա, Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 •րամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 •րամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`
նախա•ահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Լ. Մանուկյանի
2014 թվականի մայիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի, ծնված 1978 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.06.2011թ.-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման հիման վրա, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 10 շենքի թիվ 5 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը,
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2014 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14112914 քրեական •ործը:
2014 թվականի փետրվարի 20-ին կասկածյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:
Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ թիվ 14112914 քրեական •ործի նյութերով անհայտ անձանց կողմից, 2013թ. հունվար ամսից 2014թ. փետրվարի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին, Գրի•որ Հովհաննեսի Եսայանին և Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանին թմրանյութեր իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական •ործ և առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14130614 համարը:
2014 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 14112914 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հան•ամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն ՙԱրմենից՚ ձեռք է բերել, պահել 0.11 •րամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զ•ալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009-2011թթ. ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում, ծանոթացել է ոմն ՙԱրամայիսի՚ հետ, որին դիմել են ՙԱրո՚ անվամբ, ով թմրամոլ է եղել: 2011թ. հուլիս ամսից հետո այլևս ՙԱրամայիսի՚ հետ որևէ կապ չի ունեցել: Այնուհետև վերջինիս է հանդիպել 2014թ. փետրվարի 12-ին կամ 13-ին Ամիրյան և Մաշտոցի փողոցների հատման կետում •տնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետում: Խոսակցության ընթացքում ՙԱրոյին՚ հարցրել է, թե արդյոք թմրանյութ ձեռք բերելու ՙալիք՚ ունի, թե` ոչ, որին ի պատասխան ՙԱրոն՚ ասել է, որ ճանաչում է ոմն ՙԱրմենին՚, ով կարող է իրեն թմրանյութ վաճառել: Այնուհետև ինքն ու ՙԱրոն՚ փոխանակել են հեռախոսահամարները, պայմանավորվելով, որ հնարավորության դեպքում ՙԱրմենը՚ կզան•ահարի իրեն և թմրանյութ կվաճառի: 2014թ. փետրվարի 20-ին` ժամը 10:00-ից 11:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՙԱրմենը՚ զան•ահարել է իրեն ու ասել, որ վերջինիս համարը թմրանյութ վաճառելու նպատակով իրեն է փոխանցել ՙԱրոն՚: Անմիջապես հարցրել է, թե ինչ տեսակի թմրանյութ ունի և ինչքանով է վաճառում: ՙԱրմենը՚ պատասխանել է, որ իր մոտ եղած թմրանյութը ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի է, որի կես կոճակն արժե 25.000 ՀՀ դրամ: Այնուհետև ինքը հարցրել է, թե որտեղից կարող է վերցնել թմրանյութը, որին ի պատասխան ՙԱրմենը՚ ասել է, որ ժամը 14:00-ի սահմաններում •նա 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտք, որտեղ հոսանքի շթի վրա դրված ՙՊառլամենտ՚ տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ դրված կլինի կես կոճակ ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրամիջոց: Միաժամանակ ասել է, որ վերցնելուց հետո նույն տուփի մեջ թողնի 25.000 ՀՀ դրամ •ումար:
2014թ. փետրվարի 20-ին ընկերոջը` Գրի•որ Եսայանին ունեցած պարտքը ՙԿրայսլեր՚ ավտոմեքենայի պահեստամասով վճարելու պատրվակով, ժամը 13:30-ի սահմաններում Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան-Սիթի՚ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Գրի•որ Եսայանի հետ, ով հանդիպման է եկել ընկերոջ` Վարդան Ղարիբյանի հետ վերջինիս ՙՄերսեդես-Բենց՚ մեքենայով, ում ինքը չի ճանաչել: Նստելով մեքենան, ասել է, որ պահեստամասը •տնվում է 15 թաղամասում: Միասին •նացել են 15 թաղամասի 33 շենքի մոտ, որտեղ ինքն իջնելով մեքենայից, մտել է շենքի շքամուտք, 1-ին և 2-րդ հարկերի միջնամասում հոսանքի շթի վրա դրված տեսել է ճմրթված ՙՊառլամենտ՚ տեսակի ծխախոտի տուփ, բացել է այն ու տեսել, որ մեջը առկա է ծխախոտի փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված ինչ որ բան: Բացելով փայլաթիթեղը, հասկացել է, որ դրա միջինը իր պատվիրած ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրանյութն է: Այն դրել է իր բաճկոնի ձախ •րպանը: Ծխախոտի տուփի մեջ է դրել 25.000 ՀՀ դրամը և դուրս է եկել շքամուտքից: Նստելով մեքենան, ստելով ասել է, թե իբր տանը մարդ չի եղել և չի կարողացել վերցնել պահեստամասը: Այնուհետև Գրի•որ Եսայանին հայտնել է, որ •ումարը կվերադարձնի մի քանի օր անց և խնդրել է իրեն տանել Դավիթաշեն: Գրի•որ Եսայանը պատասխանել է, որ Կոմիտասի պողոտայում ինչ որ •ործ ունի և որ իրեն կարող է տանել մինչև Դավիթաշենի կամրջի մոտ: Հասնելով նշված վայրը, Վարդան Ղարիբյանը կայանել է մեքենան, ինքը դուրս է եկել մեքենայից ու հենց այդ ժամանակ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները իրեն, Գրի•որ Եսայանին և Վարդան Ղարիբյանին տարել են Արաբկիրի բաժին, որտեղ ընթերակաների ներկայությամբ կատարված անձնական խուզարկությամբ իր սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից հայտնաբերվել է ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրանյութը: Էդուարդ Գասպարյանը հայտնեց, որ զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրեց ներողամիտ •տնվել իր նկատմամբ:
Ամբաստանյալին մեղսա•րված հանցանքը նրա խոստովանական ցուցմունքից բացի, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Գրի•որ Հովհաննեսի Եսայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում զան•ահարել է Էդուարդ Գասպարյանին և պահանջել հետ վերադարձնել մի քանի օր առաջ վերջինիս պարտքով տված 150 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Էդուարդ Գասպարյանն առաջարկել է հանդիպել Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող այ•ու մոտ: Քանի որ իր մեքենան եղել է խափանված, զան•ահարել է ընկերոջը` Վարդան Ղարիբյանին և ասել, որ միասին •նան Դավիթաշեն: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հանդիպել են Էդուարդ Գասպարյանին, ով ասել է, որ ներկայումս •ումարը իր մոտ չէ, այն 15 թաղամասում իր ծանոթի մոտ է, որից հետո Վարդան Ղարիբյանի և Էդուարդ Գասպարյանի հետ •նացել են 15 թաղամաս: Հասնելով 15 թաղամաս, Էդուարդ Գասպարյանն ինչ որ շենքի մոտ պահանջել է կան•նեցնել մեքենան, իջել է մեքենայից և ինչ որ տեղ է մտել: Շուրջ 10 րոպե անց Էդուարդը հետ է վերադարձել, նստել է մեքենան և ասել, որ •ումարը չի բերել, քանի որ տանը մարդ չի եղել: Այնուհետև միասին ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Վարդան Ղարիբյանը մեքենան կայանել է Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում : Էդուարդ Գասպարյանը դուրս է եկել մեքենայից և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և բերման ենթարկել Արաբկիրի բաժին:
Վկա Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում իրեն է զան•ահարել ընկերը` Գրի•որ Եսայանը և առաջարկել միասին •նալ իր մեքենայի համար պահեստամաս •նելու: Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում հանդիպել է Գրի•որ Եսայանին, որից հետո վերջինս խնդրել է մեքենան վարել Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերմարկետի մոտ, որպեսզի վերցնեն իր ծանոթին` Էդուարդ Գասպարյանին: Նշված վայրում ժամը 13:30-ի սահմաններում հանդիպել են Էդուարդ Գասպարյանին, ով նստելով մեքենան ասել է, որպեսզի ինքը մեքենան վարի 15 թաղամասի ուղղությամբ, քանզի այնտեղ է •տնվում անհրաժեշտ ավտոպահեստամասը: Հասնելով 15 թաղամասի 33 շենքի մոտ, կայանել է մեքենան: Էդուարդ Գասպարյանն իջել է մեքենայից և ինքը չի տեսել, թե որ ուղղությամբ է վերջինս •նացել: Մի քանի րոպե անց Էդուարդը հետ է վերադարձել, նստել է մեքենան և ասել, որ պահեստամասը չի բերել, քանի որ տանը մարդ չի եղել: Այնուհետև միասին ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Մեքենան կայանել է Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում: Էդուարդ Գասպարյանը դուրս է եկել մեքենայից և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և բերման ենթարկել Արաբկիրի բաժին:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 14:5-ին թմրամիջոց պահելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին 20.02.2014թ. ժամը 15:00-ին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ:
Դատաքիմիական փորձա•ետի թիվ 44 Ք-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերվել է բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը կազմում է` 0,0022 •րամ:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ժանաչված բուպրենորֆին տեսակի 0.0022 •րամ քաշով թմրամջջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ :
ՙՀո•եբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲԸ նարկոլո•իական կլինիկայից ստացված ՀՄ 0125 փորձա•ետի եզրակացությամբ այն մասին, որ 20.02.2014թ. Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային անալ•ետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտի թմրալկալոիդներ:
Տեղանքի զննության արձանա•րությամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանը ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն ՙԱրմենից՚ ձեռք է բերել, պահել 0.11 •րամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զ•ալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը, Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից: Այսինքն` Է.Գասպարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության՝ հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով:
3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի անձը բնութա•րող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Էդուարդ Գասպարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը •տնում է, որ Էդուարդ Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քննիչի 2014թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական •ործում առկա, Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 •րամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել:
Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով:
Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 •րամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
Դատավոր` Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0044/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-04-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0044/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Նախաքննական գործի համարը | 14112914 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Էդուարդ Գասպարյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի, զգալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, ոմն Արմենից ձեռք է բերել, պահել 0,11գրամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զգալի չափերի հասնող՝ ընդհանուրը 0,0022 գրամ Բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հայրանուն | Ալբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 11.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 22-04-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 23-04-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-04-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 23-04-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 12-05-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 20-05-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 20-05-2014 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0044/01/14 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախա•ահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի մասնակցությամբ մեղադրող` Լ. Մանուկյանի 2014 թվականի մայիսի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի, ծնված 1978 թվականի հոկտեմբերի 21-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 10.06.2011թ.-ի որոշմամբ նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 266 հոդվածի 4-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ ԱԺ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման հիման վրա, դատվածություն չունեցող, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի, Դավիթաշեն 2-րդ թաղամասի 10 շենքի թիվ 5 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2014 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցա•ործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14112914 քրեական •ործը: 2014 թվականի փետրվարի 20-ին կասկածյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորա•րությունը: Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ներ•րավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով: 2014 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ թիվ 14112914 քրեական •ործի նյութերով անհայտ անձանց կողմից, 2013թ. հունվար ամսից 2014թ. փետրվարի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին, Գրի•որ Հովհաննեսի Եսայանին և Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանին թմրանյութեր իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 266 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական •ործ և առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14130614 համարը: 2014 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 14112914 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: 2.Գործի փաստական հան•ամանքները. Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն ՙԱրմենից՚ ձեռք է բերել, պահել 0.11 •րամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զ•ալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից: 3.Ապացույցների հետազոտում. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2009-2011թթ. ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ում պատիժը կրելու ընթացքում, ծանոթացել է ոմն ՙԱրամայիսի՚ հետ, որին դիմել են ՙԱրո՚ անվամբ, ով թմրամոլ է եղել: 2011թ. հուլիս ամսից հետո այլևս ՙԱրամայիսի՚ հետ որևէ կապ չի ունեցել: Այնուհետև վերջինիս է հանդիպել 2014թ. փետրվարի 12-ին կամ 13-ին Ամիրյան և Մաշտոցի փողոցների հատման կետում •տնվող ՙՍԱՍ՚ սուպերմարկետում: Խոսակցության ընթացքում ՙԱրոյին՚ հարցրել է, թե արդյոք թմրանյութ ձեռք բերելու ՙալիք՚ ունի, թե` ոչ, որին ի պատասխան ՙԱրոն՚ ասել է, որ ճանաչում է ոմն ՙԱրմենին՚, ով կարող է իրեն թմրանյութ վաճառել: Այնուհետև ինքն ու ՙԱրոն՚ փոխանակել են հեռախոսահամարները, պայմանավորվելով, որ հնարավորության դեպքում ՙԱրմենը՚ կզան•ահարի իրեն և թմրանյութ կվաճառի: 2014թ. փետրվարի 20-ին` ժամը 10:00-ից 11:00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ՙԱրմենը՚ զան•ահարել է իրեն ու ասել, որ վերջինիս համարը թմրանյութ վաճառելու նպատակով իրեն է փոխանցել ՙԱրոն՚: Անմիջապես հարցրել է, թե ինչ տեսակի թմրանյութ ունի և ինչքանով է վաճառում: ՙԱրմենը՚ պատասխանել է, որ իր մոտ եղած թմրանյութը ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի է, որի կես կոճակն արժե 25.000 ՀՀ դրամ: Այնուհետև ինքը հարցրել է, թե որտեղից կարող է վերցնել թմրանյութը, որին ի պատասխան ՙԱրմենը՚ ասել է, որ ժամը 14:00-ի սահմաններում •նա 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտք, որտեղ հոսանքի շթի վրա դրված ՙՊառլամենտ՚ տեսակի ծխախոտի տուփի մեջ դրված կլինի կես կոճակ ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրամիջոց: Միաժամանակ ասել է, որ վերցնելուց հետո նույն տուփի մեջ թողնի 25.000 ՀՀ դրամ •ումար: 2014թ. փետրվարի 20-ին ընկերոջը` Գրի•որ Եսայանին ունեցած պարտքը ՙԿրայսլեր՚ ավտոմեքենայի պահեստամասով վճարելու պատրվակով, ժամը 13:30-ի սահմաններում Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան-Սիթի՚ սուպերմարկետի մոտ հանդիպել է Գրի•որ Եսայանի հետ, ով հանդիպման է եկել ընկերոջ` Վարդան Ղարիբյանի հետ վերջինիս ՙՄերսեդես-Բենց՚ մեքենայով, ում ինքը չի ճանաչել: Նստելով մեքենան, ասել է, որ պահեստամասը •տնվում է 15 թաղամասում: Միասին •նացել են 15 թաղամասի 33 շենքի մոտ, որտեղ ինքն իջնելով մեքենայից, մտել է շենքի շքամուտք, 1-ին և 2-րդ հարկերի միջնամասում հոսանքի շթի վրա դրված տեսել է ճմրթված ՙՊառլամենտ՚ տեսակի ծխախոտի տուփ, բացել է այն ու տեսել, որ մեջը առկա է ծխախոտի փայլաթիթեղի մեջ փաթաթված ինչ որ բան: Բացելով փայլաթիթեղը, հասկացել է, որ դրա միջինը իր պատվիրած ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրանյութն է: Այն դրել է իր բաճկոնի ձախ •րպանը: Ծխախոտի տուփի մեջ է դրել 25.000 ՀՀ դրամը և դուրս է եկել շքամուտքից: Նստելով մեքենան, ստելով ասել է, թե իբր տանը մարդ չի եղել և չի կարողացել վերցնել պահեստամասը: Այնուհետև Գրի•որ Եսայանին հայտնել է, որ •ումարը կվերադարձնի մի քանի օր անց և խնդրել է իրեն տանել Դավիթաշեն: Գրի•որ Եսայանը պատասխանել է, որ Կոմիտասի պողոտայում ինչ որ •ործ ունի և որ իրեն կարող է տանել մինչև Դավիթաշենի կամրջի մոտ: Հասնելով նշված վայրը, Վարդան Ղարիբյանը կայանել է մեքենան, ինքը դուրս է եկել մեքենայից ու հենց այդ ժամանակ ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները իրեն, Գրի•որ Եսայանին և Վարդան Ղարիբյանին տարել են Արաբկիրի բաժին, որտեղ ընթերակաների ներկայությամբ կատարված անձնական խուզարկությամբ իր սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից հայտնաբերվել է ՙՍուբոտեքս՚ տեսակի թմրանյութը: Էդուարդ Գասպարյանը հայտնեց, որ զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրեց ներողամիտ •տնվել իր նկատմամբ: Ամբաստանյալին մեղսա•րված հանցանքը նրա խոստովանական ցուցմունքից բացի, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Վկա Գրի•որ Հովհաննեսի Եսայանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում զան•ահարել է Էդուարդ Գասպարյանին և պահանջել հետ վերադարձնել մի քանի օր առաջ վերջինիս պարտքով տված 150 ԱՄՆ դոլար •ումարը: Էդուարդ Գասպարյանն առաջարկել է հանդիպել Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող այ•ու մոտ: Քանի որ իր մեքենան եղել է խափանված, զան•ահարել է ընկերոջը` Վարդան Ղարիբյանին և ասել, որ միասին •նան Դավիթաշեն: Ժամը 13:30-ի սահմաններում հանդիպել են Էդուարդ Գասպարյանին, ով ասել է, որ ներկայումս •ումարը իր մոտ չէ, այն 15 թաղամասում իր ծանոթի մոտ է, որից հետո Վարդան Ղարիբյանի և Էդուարդ Գասպարյանի հետ •նացել են 15 թաղամաս: Հասնելով 15 թաղամաս, Էդուարդ Գասպարյանն ինչ որ շենքի մոտ պահանջել է կան•նեցնել մեքենան, իջել է մեքենայից և ինչ որ տեղ է մտել: Շուրջ 10 րոպե անց Էդուարդը հետ է վերադարձել, նստել է մեքենան և ասել, որ •ումարը չի բերել, քանի որ տանը մարդ չի եղել: Այնուհետև միասին ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Վարդան Ղարիբյանը մեքենան կայանել է Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում : Էդուարդ Գասպարյանը դուրս է եկել մեքենայից և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և բերման ենթարկել Արաբկիրի բաժին: Վկա Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում իրեն է զան•ահարել ընկերը` Գրի•որ Եսայանը և առաջարկել միասին •նալ իր մեքենայի համար պահեստամաս •նելու: Կոմիտաս-Փափազյան փողոցների խաչմերուկում հանդիպել է Գրի•որ Եսայանին, որից հետո վերջինս խնդրել է մեքենան վարել Դավիթաշեն թաղամասում •տնվող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերմարկետի մոտ, որպեսզի վերցնեն իր ծանոթին` Էդուարդ Գասպարյանին: Նշված վայրում ժամը 13:30-ի սահմաններում հանդիպել են Էդուարդ Գասպարյանին, ով նստելով մեքենան ասել է, որպեսզի ինքը մեքենան վարի 15 թաղամասի ուղղությամբ, քանզի այնտեղ է •տնվում անհրաժեշտ ավտոպահեստամասը: Հասնելով 15 թաղամասի 33 շենքի մոտ, կայանել է մեքենան: Էդուարդ Գասպարյանն իջել է մեքենայից և ինքը չի տեսել, թե որ ուղղությամբ է վերջինս •նացել: Մի քանի րոպե անց Էդուարդը հետ է վերադարձել, նստել է մեքենան և ասել, որ պահեստամասը չի բերել, քանի որ տանը մարդ չի եղել: Այնուհետև միասին ուղևորվել են դեպի Կոմիտասի պողոտա: Մեքենան կայանել է Վաղարշյան-Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում: Էդուարդ Գասպարյանը դուրս է եկել մեքենայից և այդ ժամանակ իրենց են մոտեցել ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և բերման ենթարկել Արաբկիրի բաժին: Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին 2014թ. փետրվարի 20-ին ժամը 14:5-ին թմրամիջոց պահելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ: Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին 20.02.2014թ. ժամը 15:00-ին անձնական խուզարկության ենթարկելու մասին արձանա•րությամբ: Դատաքիմիական փորձա•ետի թիվ 44 Ք-14 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերվել է բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոց, որի քաշը կազմում է` 0,0022 •րամ: Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մոտից հայտնաբերված և իրեղեն ապացույց ժանաչված բուպրենորֆին տեսակի 0.0022 •րամ քաշով թմրամջջոցը իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ : ՙՀո•եբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲԸ նարկոլո•իական կլինիկայից ստացված ՀՄ 0125 փորձա•ետի եզրակացությամբ այն մասին, որ 20.02.2014թ. Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մեզի փորձանմուշում հայտնաբերվել են ափիոիդային անալ•ետիկ` բուպրենորֆինի մետաբոլիտի թմրալկալոիդներ: Տեղանքի զննության արձանա•րությամբ: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով և •նահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է •տնում և •ործի փաստական հան•ամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանը ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զ•ալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն ՙԱրմենից՚ ձեռք է բերել, պահել 0.11 •րամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զ•ալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 •րամ ՙԲուպրենորֆին՚ տեսակի թմրամիջոց, որը, Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև •ույնի սպորտային բաճկոնի ձախ •րպանից: Այսինքն` Է.Գասպարյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Նման եզրահան•ման համար դատարանը հիմք է ընդունում ամբաստանյալի, վկաների ցուցմունքները, դատաքննության ժամանակ հետազոտված մյուս ապացույցները, քանի որ դրանք օբյեկտիվ ու ճշմարտացի են, համապատասխանում են դատարանի կողմից հաստատված •ործի փաստական հան•ամանքներին և հաստատվում են •ործի մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ: Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի մեղքը հիմնավորող վերը շարադրված ապացույցները ձեռք են բերվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքով սահմանված պահանջների պահպանմամբ և դրանք բավարար են •ործի ճիշտ լուծման համար: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 48 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերական•նել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցա•ործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենս•րքի 61 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցա•ործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենս•րքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենս•րքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցա•ործության՝ հանրության համար վտան•ավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութա•րող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հան•ամանքներով: 3. Հանցա•ործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի անձը բնութա•րող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքներ առկա չեն: Հաշվի առնելով Էդուարդ Գասպարյանի կատարած արարքի հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը •տնում է, որ Էդուարդ Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո քննիչի 2014թ. փետրվարի 21-ի որոշմամբ իրեղեն ապացույց ճանաչված և քրեական •ործում առկա, Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 •րամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը պետք է ոչնչացնել: Ելնելով վերո•րյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 268 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով: Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորա•րությունը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո, իրեղեն ապացույց հանդիսացող Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 •րամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 •րամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր` ստորա•րություն Բնա•րի հետ ճիշտ է` Դատավոր` Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-05-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 20-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 1 հատոր` 159 թերթից |
| Էջերի քանակ | 2 հատոր` 36 թերթից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 20-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր՝ 159, 36 թերթից |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 20-06-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 2 հատոր՝ 159, 36 թերթից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-13975/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 24-06-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 17-09-2014 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 19-09-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 24-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 159, 89 |
| Այլ նշումներ | Խնդրվում է դիտել 1հ.-159 էջ, 2հ.-90 էջ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 30-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 159, 89 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0044/01/14
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 11-06-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 11-06-2014 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Էդուարդ Գասպարյան Վերանայել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի /ՀՀ քր.օր. 268 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 20.05.2014թ. դատավճիռը կամ այլընտրանքային պատիժ նշանակել : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 13-06-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Մանուշակ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սեվակ |
| Ազգանուն | Համբարձումյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արարատ |
| Ազգանուն | Պետրոսյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 24-06-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 27-06-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-08-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է ամբողջությամբ
| Ամսաթիվ | 05-08-2014 |
|---|---|
| Ստորադաս դատարանի դատական ակտը բեկանվել է | Բեկանվել է դատական ակտը և փոփոխվել |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Էդուարդ |
| Ազգանուն | Գասպարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ԵԱՔԴ/0044/01/14 վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյան Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 05 օգոստոսի 2014թ. ք.Երևան ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ. ԴԱՎՈՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Լ.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Մ.ԹՈՎՄԱՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Է.ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները. 2014 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14112914 քրեական գործը: 2014 թվականի փետրվարի 20-ին կասկածյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը: Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի փետրվարի 26-ի որոշմամբ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա, ապօրինի կերպով, առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերի թմրամիջոց ձեռք բերելու դիտավորությամբ, 2014 թվականի փետրվարի 20-ին Երևան քաղաքի 15 թաղամասի 33 շենքի շքամուտքից ոմն <<Արմենից>> ձեռք է բերել, պահել 0.11 գրամ քաշով հաբի բեկոր, որում հայտնաբերվել է զգալի չափերի հասնող` ընդհանուրը 0.0022 գրամ <<Բուպրենորֆին>> տեսակի թմրամիջոց, որը Երևան քաղաքի Վ.Վաղարշյան-Ա.խաչատրյան փողոցների խաչմերուկից ոստիկանության Արաբկիրի բաժին բերման ենթարկելուց հետո, հայտնաբերվել է Էդուարդ Գասպարյանի սև գույնի սպորտային բաճկոնի ձախ գրպանից: 2014 թվականի ապրիլի 17-ի որոշմամբ թիվ 14112914 քրեական գործի նյութերով անհայտ անձանց կողմից, 2013թ. հունվար ամսից 2014թ. փետրվարի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին, Գրիգոր Հովհաննեսի Եսայանին և Վարդան Ռուբենի Ղարիբյանին թմրանյութեր իրացնելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 266 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ և առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14130614 համարը: 2014 թվականի ապրիլի 18-ին թիվ 14112914 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան /այսուհետ` Դատարան/: Կատարած հանցագործության համար Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճռով Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել է ազատազրկման` 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված 0,11 գրամ քաշով հաբի բեկորում հայտնաբերված 0,0022 գրամ քաշով բուպրենորֆին տեսակի թմրամիջոցը ոչնչացնել: Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճռի դեմ 11.06.2014թ. վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը: Թիվ ԵԱՔԴ/0044/01/14 քրեական գործը Վերաքննիչ դատարանի դատավոր Մ.Պետրոսյանին և կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 24.06.2014թ. և Վերաքննիչ դատարանի 27.06.2014թ. որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ: 2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է իր նկատմամբ նշանակել այլընտրանքային պատիժ` պատճառաբանելով, որ ինքը հիվանդ է և ամեն կերպ փորձում է բուժվել: 3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները. Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրա դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել` նկատի ունենալով հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է Վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք և Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն այն ճիշտ չի գնահատել: Ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը դատավարության որևէ մասնակցի կողմից չի վիճարկվում: Չի վիճարկվում նաև առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված որևէ փաստական հանգամանք, ամբաստանյալը միայն պատճառաբանելով, որ իր ուղղվելը հնարավոր է նաև ավելի մեղմ պատիժ կրելով, խնդրել է` իր նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել մեղմ պատիժ նշանակել: Նկատի առնելով վերոգրյալը` Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղսագրված հանցանքի հիմնավորվածությունը քննության առարկա չի դարձնում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 5) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների առկայությունը. 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը. /…/>>: Պատիժ նշանակելը քրեական գործերով արդարադատության իրականացման կարևոր և պատասխանատու բաղադրամասերից է, ուստի օրենսդրի կողմից մեծապես կարևորվում է յուրաքանչյուր դեպքում անձի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս քրեաիրավական նորմերով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքի պահպանումը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող <<պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները>>: Շարադրված հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով սահմանված` սոցիալական արդարությունը վերականգնելու նպատակը բխում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքն ամրագրած` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի բովանդակությունից: Մասնավորապես, նշված հոդվածի այն պահանջից, ըստ որի` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 48-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՎԲ-50/07, ՎԲ-192/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 որոշումներում): Նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին և բնույթին: Ամբաստանյալին մեղսագրվող հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի և բնույթի հարցերի վերաբերյալ իր դիրքորոշումը Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ գործով կայացրած որոշման մեջ, որի համաձայն` <<Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված կոնկրետ հանցանքի առանձնահատուկ հատկանիշները, որոնք կարող են ազդել հանրության վտանգավորության վրա` հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը>> (տես Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ կետը): Պատժի անհատականացման սկզբունքի բովանդակության հիմնական մասն է կազմում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալների գնահատումը, որոնք իրենց ամբողջության մեջ հնարավորություն են տալիս անձին դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ նաև որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով: Ընդ որում` անձի այն հատկանիշները, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս, նշանակություն են ունենում դատարանի կողմից պատժի տեսակը և չափը որոշելիս: Որպես հանցավորի անձը բնութագրող հատկանիշներ` գնահատվում են նրա սոցիալ-հոգեբանական, սոցիալ-ժողովրդագրական հատկությունները` վարքագիծն ընտանիքում և կենցաղում, աշխատանքի նկատմամբ ունեցած վերաբերմունքը, կրթությունը, առողջական վիճակը, տարիքը և այլն: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս: Սույն քրեական գործով կայացված դատական ակտի ուսումնասիրությունից երևում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս Դատարանը արձանագրել է, որ հաշվի է առնում վերջինիս կողմից կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, մասնավորապես այն, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանը ընդունել է հանցանքը և զղջում է կատարածի համար և չարձանագրելով ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող որևէ հանգամանք, ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված առավել խիստ պատիժ` ազատազրկում 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի նշանակումը կանոնակարգող իրավադրույթների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատավճռում Է.Գասպարյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի մասին նշումն իր արտացոլումը չի գտել Դատարանի կողմից նշանակած պատժատեսակի և պատժաչափի հարցում, ինչպես նաև ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս բազմակողմանի ստուգման ու պատշաճ գնահատության չի ենթարկել գործի բոլոր հանգամանքները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքներն ամբողջությամբ, բացի այդ, Դատարանը քննության առարկա չի դարձրել ու չի հիմնավորել և չի պատճառաբանել, թե ինչու ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը` կալանքը, չի կարող ապահովել պատժի նպատակները: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Առանց իրացնելու նպատակի զգալի չափերով թմրամիջոցներ կամ հոգեմետ (հոգեներգործուն) նյութեր ապօրինի պատրաստելը, վերամշակելը, ձեռք բերելը, պահելը, փոխադրելը կամ առաքելը՝ պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը մեկ տարի ժամկետով>>: Վերաքննիչ դատարանը ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելու հարցը քննելիս, սույն գործում առկա, օբյեկտիվ, գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա գալիս է համոզման, որ վերջինիս ուղղվելը հնարավոր է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված կալանք պատժատեսակ նշանակելու ձևով: Վերաքննիչ դատարանը նման հետևության հանգում է` հիմնվելով Է.Գասպարյանի կողմից կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` արդարության և պատասխանատվության անհատական սկզբունքներին համապատասխան: Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի կողմից կատարած հանցագործությունը` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19-րդ հոդվածի համաձայն, ըստ ծանրության աստիճանի դասակարգվում է ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին, վերջինս համարվում է դատվածություն չունեցող անձ, վատառողջ է, տառապում է <<Հեպատիտ C>> հիվանդությամբ, առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել, զղջացել է կատարածի համար, դեպքի կապակցությամբ ի սկզբանե տվել է այնպիսի խոստովանական ցուցմունքներ, որոնք մինչ այդ հայտնի չի եղել վարույթն իրականացնող մարմնին: 20.02.2014թ. անձնական խուզարկություն կատարելու մասին արձանագրության ուսումնասիրությունից երևում է, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանը հայտարարել է, որ իր մոտ հայտնաբերված դեղահաբի կտորը հանդիսանում է <<սուբոտեքս>> տեսակի թմրամիջոց, ապա հայտնել է այն ձեռք բերելու աղբյուրը: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման տեսանկյունից կարևոր է նաև հանցավորի դրսևորած վարքագիծը` կատարած հանցագործությունից հետո: Ինչպես երևում է սույն գործի նյութերից, ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ 26.02.2014 թվականին որպես խափանման միջոց ընտրվել է ստորագրություն չհեռանալու մասին և վերջինս մինչ այսօր` շուրջ վեց ամիս գտնվելով ազատության մեջ, դրսևորել է պատշաճ վարքագիծ և իր գործողություններով նպաստել է իր կողմից կատարված հանցանքը ամբողջությամբ բացահայտելուն: Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ Վերաքննիչ դատարանը չի արձանագրում: Վերոգրյալից հետևում է, որ ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի անձը բնութագրող, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող վերոգրյալ տվյալների գնահատումը իրենց համակցության մեջ հնարավորություն են տալիս վերջինիս դիտել ոչ միայն որպես հանցանք կատարող անձ, որը պետք է պատասխանատվություն կրի, այլ որպես կոնկրետ անձ` իր անհատական հատկանիշներով, որոնք գտնվում են հանցակազմից դուրս և էական նշանակություն ունեն դատարանի կողմից նրա նկատմամբ պատժաչափի հարցը որոշելիս: Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և օբյեկտիվ գնահատության ենթարկելով սույն քրեական գործի նյութերը, մասնավորապես` ամբաստանյալ Էդուարդ Գասպարյանի կողմից կատարած հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, անձը բնութագրող, այդ թվում` պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող վերոշարադրյալ բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցությամբ, նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ վերոգրյալ հանգամանքներն իրենց համակցությամբ ողջամտորեն նվազեցնում են հանցանքի և հանցավորի` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, որի պայմաններում Է.Գասպարյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված պատժատեսակներից առավել մեղմը` կալանք, որով սույն քրեական գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակների իրականացմանը, արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը, այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներից: Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատիժն անարդարացի է` ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով, այն չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ, 399-րդ հոդվածների հիման վրա Դատարանի 20.05.2014թ. դատավճիռը ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով փոփոխելու հիմք է հանդիսանում: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 395-րդ, 399-րդ և 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը` Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի մայիսի 20-ի դատավճիռը` Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով, փոփոխել Է.Գասպարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով: Էդուարդ Ալբերտի Գասպարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտել կալանքի` 1 /մեկ/ ամիս 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով: Ամբաստանյալ Է.Գասպարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը`ստորագրություն չհեռանալու մասին, պահպանել` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-08-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 11-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 159 , 84 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 11-09-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 159 , 84 |
| Ուր | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Գրության համարը | Ե-16636/14 |