Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0025/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
1.15
Պատասխանող
Արթուր Հարությունյան Ալբերտի
Արթուր Հարությունյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-05-27 | 10:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-05-19 | 12:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-05-13 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-05-06 | 12:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-04-08 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ |
Գործ No ԵԱՔԴ/0025/01/14
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 մայիսի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կ.Բարսեղյանի
տուժողներ Ա.Հարությունյանի
Ն.Խաչատրյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Ալբերտի Հարությունյանի /ծնված 1970 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` ք.Երևան Ա.Ահարոնյան 12 շենք, 30 բնակարան, մշտական բնակության վայր չունի/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել են թիվ 09133513 և 09133613 քրեական գործերը:
2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 09133513 և 09133613 քրեական գործերը միացնելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Ա.Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի մարտի 03-ին թիվ 09133513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արթուր Ալբերտի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածովª երկու դրվագով, մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին ժամը 02:10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փողոց 12 շենքի 30 բնակարանում վիճաբանության մեջ է մտել Ալբերտ Ալեքսանի Հարությունյանի և Նազանի Դարմոյի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել Ա.Հարությունյանինª վերջինիս պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
Բացի այդ, 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում նույն հասցեի բնակարանում վիճաբանության մեջ է մտել Նազանի Դարմոյի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել վերջինիսª պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ Ա.Ահարոնյան փողոց 12 շենքի 30 հասցեում գտնվող բնակարանի համասեփականատեր է և ունի նշված բնակարանի բանալու մեկ օրինակ: Նշված բնակարանի համասեփականատեր է նաև իր եղբայր Ալեքսան Հարությունյանը, որն այնտեղ բնակվում է ընտանիքի հետ միասին: Ինքն այդ բնակարանում մշտապես չի բնակվում: 2013թ. նոյեմբերի կեսերին բնակարանի կողպեքը փոխելուց հետո, իր եղբոր կինը` Նազանի Խաչատրյանն իրեն չի տրամադրել բանալու օրինակը: 2013թ. նոյեմբերի 22-ին ժամը 24:00-ի սահմաններում գնացել է իր բնակարան` իրեն անհրաժեշտ իրեր վերցնելու համար: Դուռը բացել է իր եղբոր տղան` Ալբերտ Հարությունյանը: Ներս մտնելով` Ա.Հարությունյանին և Ն.Խաչատրյանին հարցրել է, թե ինչու նրանք իրեն չեն տվել բանալու օրինակը և իրենց միջև առաջացել է վիճաբանություն: Վիճաբանության ընթացքում ինքը և Ա.Հարությունյանը քաշքշել են միմյանց: Սակայն ինքը չի հարվածել ոչ Ալբերտ Հարությունյանին, ոչ էլ Նազանի Խաչատրյանին: Բացի այդ, սույն թվականի նոյեմբերի 25-ին կրկին գնացել է վերը նշված բնակարան և կրկին վիճաբանություն է առաջացել իր և Նազանի Խաչատրյանի միջև: Ն.Խաչատրյանը փորձել է ձեռք բարձրացնել իր վրա: Ինքը Ն.Խաչատրյանին չի հարվածել, մարմնական վնասվածք չի պատճառել:
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Նազանի Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան 12 շենք 30 բնակարանում բնակվում է 1985թ.-ից ամուսնու և երեխաների հետ միասին: Ամուսնու ծնողների մահվանից հետո բնակարանի համասեփականատերեր են դարձել իր ամուսինըª Ալեքսան Հարությունյանը, և ամուսնու եղբայրըª Արթուր Հարությունյանը: Վերջինիս մոտ է գտնվել բնակարանի բանալու մեկ օրինակը, սակայն նա մշտապես չի բնակվել այդ բնակարանում, այլ երբեմն եկել է անհրաժեշտ իրեր վերցնելու համար: 2013 թվականի նոյեմբերի կեսերին բնակարանի դռան փականը փչացել է, և նրանք փոխելով փականի միջուկը Ա.Հարությունյանին չեն տվել բանալու մեկ օրինակը, քանի որ վերջինիս մոտ մեկ տարի չէին տեսել: 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ի գիշերը ժամը 02:00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը եկել է իրենց տուն: Իր տղանª Ալբերտ Հարությունյանը բացել է դուռը և Արթուր Հարությունյանը անմիջապես հարձակվել է նրա վրա: Ա.Հարությունյանը մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել իր տղային: Ինքը փորձել է խանգարել Ա.Հարությունյանին, որի ընթացքում Ա.Հարությունյանն իրեն ևս հարվածներ է հասցրել: Ինքը, տեսնելով, որ չի կարողանում հանդարտեցնել Ա.Հարությունյանին, զանգահարել է ոստիկանություն: Բացի այդ 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին ժամը գիշերը 01:40-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը կրկին եկել է իրենց տուն: Ներս մտնելով սկսել է հայհոյել և վիճաբանության մեջ մտել հյուրասենյանկում գտնվող իր տղայի հետ, բացել է հյուրասենյակի դուռը և փորձել է հարձակվել իր տղայի վրա, սակայն ինքը խանգարել է նրան, որի ընթացքում Ա.Հարությունյանը հարվածել է իրեն: Այդ ընթացքում ինքը զանգահարել է ոստիկանություն և Ա.Հարությունյանն անմիջապես հեռացել է:
Գ/Թ 47-49, 71ա, 97ա, 100-101
Գործով տուժող Ալբերտ Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արթուր Հարությունյանն իր հորեղբայրն է: 2013թ. նոյեմբերի 22-ին գիշերը ժամը 02:00-ի սահմաններում իրենց տան դուռը ծեծել է իր հորեղբայրը հարբած վիճակում սկսել է հայհոյանքներ տալ, ինքը բացել է դուռը և Ա.Հարությունյանն անմիջապես հարձակվել է իր վրա, քաշքշել է իր շորերից, մի քանի անգամ հարվածել է իրենª պատճառելով վնասվածքներ: Վիճաբանության ընթացքում մայրը փորձել է հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, սակայն վերջինս հարվածել է նաև իր մորը: Մայրը տեսնելով, որ չի կարող հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Ա.Հարությունյանը վախենալով հեռացել է տանից: Բացի այդ 2013թվականի նոյեմբերի 25-ին գիշերը ժամը 01:30-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը կրկին եկել է իրենց տուն: Ներս մտնելովª Արթուր Հարությունյանը հայհոյանքներ է տվել, ինքը հյուրասենյակից սաստել է նրան, և իրենց միջև սկսվել է վիճաբանություն: Արթուր Հարությունյանը բացել է հյուրասենյակի դուռը և փորձել է հարձակվել իր վրա, սակայն մայրը խանգարել է նրան: Այդ ընթացքում Արթուր Հարությունյանը մի քանի անգամ հարվածել է իր մորը: Մայրը տեսնելով, որ չի կարող հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, զանգահարել է ոստիկանություն, որից Ա.Հարությունյանը վախենալով հեռացել է տանից:
Գ/Թ 57-58, 71բ, 97բ, 98-99
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3904 եզրակացության համաձայն` Ա.Հարությունյանի մարմանական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականի կողմնային մակերեսի ճանկռվածքների ձևով, հետևանք են սուր ծայր ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Գ/Թ 12-13
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3938 եզրակացության համաձայն` Ն.Խաչատրյանի ստացած մարմանական վնասվածքըª ձախ բազկի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Գ/Թ 32-33
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի մեղավորությունը` Ալբերտ Հարությունյանին և Նազանի Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու` վերջիններիս առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք պատճառելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
Դատարանն ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365- 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Արթուր Ալբերտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին Ալբերտ Հարությունյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին Ն.Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արթուր Ալբերտի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի քառասնապատիկի` 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
19 մայիսի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կ.Բարսեղյանի
տուժողներ Ա.Հարությունյանի
Ն.Խաչատրյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Ալբերտի Հարությունյանի /ծնված 1970 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` ք.Երևան Ա.Ահարոնյան 12 շենք, 30 բնակարան, մշտական բնակության վայր չունի/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել են թիվ 09133513 և 09133613 քրեական գործերը:
2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 09133513 և 09133613 քրեական գործերը միացնելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Ա.Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի մարտի 03-ին թիվ 09133513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արթուր Ալբերտի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածովª երկու դրվագով, մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին ժամը 02:10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փողոց 12 շենքի 30 բնակարանում վիճաբանության մեջ է մտել Ալբերտ Ալեքսանի Հարությունյանի և Նազանի Դարմոյի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել Ա.Հարությունյանինª վերջինիս պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ:
Բացի այդ, 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում նույն հասցեի բնակարանում վիճաբանության մեջ է մտել Նազանի Դարմոյի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել վերջինիսª պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ Ա.Ահարոնյան փողոց 12 շենքի 30 հասցեում գտնվող բնակարանի համասեփականատեր է և ունի նշված բնակարանի բանալու մեկ օրինակ: Նշված բնակարանի համասեփականատեր է նաև իր եղբայր Ալեքսան Հարությունյանը, որն այնտեղ բնակվում է ընտանիքի հետ միասին: Ինքն այդ բնակարանում մշտապես չի բնակվում: 2013թ. նոյեմբերի կեսերին բնակարանի կողպեքը փոխելուց հետո, իր եղբոր կինը` Նազանի Խաչատրյանն իրեն չի տրամադրել բանալու օրինակը: 2013թ. նոյեմբերի 22-ին ժամը 24:00-ի սահմաններում գնացել է իր բնակարան` իրեն անհրաժեշտ իրեր վերցնելու համար: Դուռը բացել է իր եղբոր տղան` Ալբերտ Հարությունյանը: Ներս մտնելով` Ա.Հարությունյանին և Ն.Խաչատրյանին հարցրել է, թե ինչու նրանք իրեն չեն տվել բանալու օրինակը և իրենց միջև առաջացել է վիճաբանություն: Վիճաբանության ընթացքում ինքը և Ա.Հարությունյանը քաշքշել են միմյանց: Սակայն ինքը չի հարվածել ոչ Ալբերտ Հարությունյանին, ոչ էլ Նազանի Խաչատրյանին: Բացի այդ, սույն թվականի նոյեմբերի 25-ին կրկին գնացել է վերը նշված բնակարան և կրկին վիճաբանություն է առաջացել իր և Նազանի Խաչատրյանի միջև: Ն.Խաչատրյանը փորձել է ձեռք բարձրացնել իր վրա: Ինքը Ն.Խաչատրյանին չի հարվածել, մարմնական վնասվածք չի պատճառել:
Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Նազանի Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան 12 շենք 30 բնակարանում բնակվում է 1985թ.-ից ամուսնու և երեխաների հետ միասին: Ամուսնու ծնողների մահվանից հետո բնակարանի համասեփականատերեր են դարձել իր ամուսինըª Ալեքսան Հարությունյանը, և ամուսնու եղբայրըª Արթուր Հարությունյանը: Վերջինիս մոտ է գտնվել բնակարանի բանալու մեկ օրինակը, սակայն նա մշտապես չի բնակվել այդ բնակարանում, այլ երբեմն եկել է անհրաժեշտ իրեր վերցնելու համար: 2013 թվականի նոյեմբերի կեսերին բնակարանի դռան փականը փչացել է, և նրանք փոխելով փականի միջուկը Ա.Հարությունյանին չեն տվել բանալու մեկ օրինակը, քանի որ վերջինիս մոտ մեկ տարի չէին տեսել: 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ի գիշերը ժամը 02:00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը եկել է իրենց տուն: Իր տղանª Ալբերտ Հարությունյանը բացել է դուռը և Արթուր Հարությունյանը անմիջապես հարձակվել է նրա վրա: Ա.Հարությունյանը մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել իր տղային: Ինքը փորձել է խանգարել Ա.Հարությունյանին, որի ընթացքում Ա.Հարությունյանն իրեն ևս հարվածներ է հասցրել: Ինքը, տեսնելով, որ չի կարողանում հանդարտեցնել Ա.Հարությունյանին, զանգահարել է ոստիկանություն: Բացի այդ 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին ժամը գիշերը 01:40-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը կրկին եկել է իրենց տուն: Ներս մտնելով սկսել է հայհոյել և վիճաբանության մեջ մտել հյուրասենյանկում գտնվող իր տղայի հետ, բացել է հյուրասենյակի դուռը և փորձել է հարձակվել իր տղայի վրա, սակայն ինքը խանգարել է նրան, որի ընթացքում Ա.Հարությունյանը հարվածել է իրեն: Այդ ընթացքում ինքը զանգահարել է ոստիկանություն և Ա.Հարությունյանն անմիջապես հեռացել է:
Գ/Թ 47-49, 71ա, 97ա, 100-101
Գործով տուժող Ալբերտ Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արթուր Հարությունյանն իր հորեղբայրն է: 2013թ. նոյեմբերի 22-ին գիշերը ժամը 02:00-ի սահմաններում իրենց տան դուռը ծեծել է իր հորեղբայրը հարբած վիճակում սկսել է հայհոյանքներ տալ, ինքը բացել է դուռը և Ա.Հարությունյանն անմիջապես հարձակվել է իր վրա, քաշքշել է իր շորերից, մի քանի անգամ հարվածել է իրենª պատճառելով վնասվածքներ: Վիճաբանության ընթացքում մայրը փորձել է հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, սակայն վերջինս հարվածել է նաև իր մորը: Մայրը տեսնելով, որ չի կարող հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Ա.Հարությունյանը վախենալով հեռացել է տանից: Բացի այդ 2013թվականի նոյեմբերի 25-ին գիշերը ժամը 01:30-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը կրկին եկել է իրենց տուն: Ներս մտնելովª Արթուր Հարությունյանը հայհոյանքներ է տվել, ինքը հյուրասենյակից սաստել է նրան, և իրենց միջև սկսվել է վիճաբանություն: Արթուր Հարությունյանը բացել է հյուրասենյակի դուռը և փորձել է հարձակվել իր վրա, սակայն մայրը խանգարել է նրան: Այդ ընթացքում Արթուր Հարությունյանը մի քանի անգամ հարվածել է իր մորը: Մայրը տեսնելով, որ չի կարող հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, զանգահարել է ոստիկանություն, որից Ա.Հարությունյանը վախենալով հեռացել է տանից:
Գ/Թ 57-58, 71բ, 97բ, 98-99
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3904 եզրակացության համաձայն` Ա.Հարությունյանի մարմանական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականի կողմնային մակերեսի ճանկռվածքների ձևով, հետևանք են սուր ծայր ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Գ/Թ 12-13
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3938 եզրակացության համաձայն` Ն.Խաչատրյանի ստացած մարմանական վնասվածքըª ձախ բազկի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Գ/Թ 32-33
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի մեղավորությունը` Ալբերտ Հարությունյանին և Նազանի Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու` վերջիններիս առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք պատճառելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
Դատարանն ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365- 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Արթուր Ալբերտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին Ալբերտ Հարությունյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին Ն.Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արթուր Ալբերտի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի քառասնապատիկի` 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0025/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 03-03-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0025/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09133513 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Արթուր Հարությունյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 22.11.13թ. վիճաբանության մեջ է մտել Ալբերտ Հարությունյանի և Նազանի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել Ա.Հարությունյանին՝ վերջինիս պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածքներ։ Բացի այդ, 25.11.13թ. վիճաբանության մեջ է մտել Ն.Խաչատրյանի հետ, որի ծեծի է ենթարկել վերջինիս՝ պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ պարունակող մարմնական վնասվածք։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Ալբերտի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.15 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 03-03-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 04-03-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 04-03-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 04-03-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-03-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նազանի |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կասեցվել է
| Կասեցման ամսաթիվը | 08-04-2014 |
|---|---|
| Հիմքը | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Կասեցումից հանվել է
| Երբ | 25-04-2014 |
|---|---|
| Քր. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 06-05-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Նազանի |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Ալբերտ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Այլ նշումներ | Ամբաստանյալը բերման է ենթարկվել 19.05.2014թ., ինչի պատճառով դատական նիստը տեղի է ունեցել 19.05.2014թ. ժամը 12:30-ին: |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 19-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 19-05-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 19-05-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0025/01/14 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 19 մայիսի 2014թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Կ.Բարսեղյանի տուժողներ Ա.Հարությունյանի Ն.Խաչատրյանի Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արթուր Ալբերտի Հարությունյանի /ծնված 1970 թվականի մարտի 28-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, դատվածություն չունեցող, հաշվառված` ք.Երևան Ա.Ահարոնյան 12 շենք, 30 բնակարան, մշտական բնակության վայր չունի/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով հարուցվել են թիվ 09133513 և 09133613 քրեական գործերը: 2013 թվականի դեկտեմբերի 09-ին որոշում է կայացվել թիվ 09133513 և 09133613 քրեական գործերը միացնելու մասին: 2013 թվականի դեկտեմբերի 26-ին Ա.Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2014 թվականի մարտի 03-ին թիվ 09133513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արթուր Ալբերտի Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածովª երկու դրվագով, մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին ժամը 02:10-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան փողոց 12 շենքի 30 բնակարանում վիճաբանության մեջ է մտել Ալբերտ Ալեքսանի Հարությունյանի և Նազանի Դարմոյի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել Ա.Հարությունյանինª վերջինիս պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածքներ: Բացի այդ, 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում նույն հասցեի բնակարանում վիճաբանության մեջ է մտել Նազանի Դարմոյի Խաչատրյանի հետ, որի ժամանակ ծեծի է ենթարկել վերջինիսª պատճառելով թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք՚: Ապացույցների հետազոտում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել, որ Ա.Ահարոնյան փողոց 12 շենքի 30 հասցեում գտնվող բնակարանի համասեփականատեր է և ունի նշված բնակարանի բանալու մեկ օրինակ: Նշված բնակարանի համասեփականատեր է նաև իր եղբայր Ալեքսան Հարությունյանը, որն այնտեղ բնակվում է ընտանիքի հետ միասին: Ինքն այդ բնակարանում մշտապես չի բնակվում: 2013թ. նոյեմբերի կեսերին բնակարանի կողպեքը փոխելուց հետո, իր եղբոր կինը` Նազանի Խաչատրյանն իրեն չի տրամադրել բանալու օրինակը: 2013թ. նոյեմբերի 22-ին ժամը 24:00-ի սահմաններում գնացել է իր բնակարան` իրեն անհրաժեշտ իրեր վերցնելու համար: Դուռը բացել է իր եղբոր տղան` Ալբերտ Հարությունյանը: Ներս մտնելով` Ա.Հարությունյանին և Ն.Խաչատրյանին հարցրել է, թե ինչու նրանք իրեն չեն տվել բանալու օրինակը և իրենց միջև առաջացել է վիճաբանություն: Վիճաբանության ընթացքում ինքը և Ա.Հարությունյանը քաշքշել են միմյանց: Սակայն ինքը չի հարվածել ոչ Ալբերտ Հարությունյանին, ոչ էլ Նազանի Խաչատրյանին: Բացի այդ, սույն թվականի նոյեմբերի 25-ին կրկին գնացել է վերը նշված բնակարան և կրկին վիճաբանություն է առաջացել իր և Նազանի Խաչատրյանի միջև: Ն.Խաչատրյանը փորձել է ձեռք բարձրացնել իր վրա: Ինքը Ն.Խաչատրյանին չի հարվածել, մարմնական վնասվածք չի պատճառել: Ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Գործով տուժող Նազանի Խաչատրյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան 12 շենք 30 բնակարանում բնակվում է 1985թ.-ից ամուսնու և երեխաների հետ միասին: Ամուսնու ծնողների մահվանից հետո բնակարանի համասեփականատերեր են դարձել իր ամուսինըª Ալեքսան Հարությունյանը, և ամուսնու եղբայրըª Արթուր Հարությունյանը: Վերջինիս մոտ է գտնվել բնակարանի բանալու մեկ օրինակը, սակայն նա մշտապես չի բնակվել այդ բնակարանում, այլ երբեմն եկել է անհրաժեշտ իրեր վերցնելու համար: 2013 թվականի նոյեմբերի կեսերին բնակարանի դռան փականը փչացել է, և նրանք փոխելով փականի միջուկը Ա.Հարությունյանին չեն տվել բանալու մեկ օրինակը, քանի որ վերջինիս մոտ մեկ տարի չէին տեսել: 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ի գիշերը ժամը 02:00-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը եկել է իրենց տուն: Իր տղանª Ալբերտ Հարությունյանը բացել է դուռը և Արթուր Հարությունյանը անմիջապես հարձակվել է նրա վրա: Ա.Հարությունյանը մի քանի անգամ հարվածներ է հասցրել իր տղային: Ինքը փորձել է խանգարել Ա.Հարությունյանին, որի ընթացքում Ա.Հարությունյանն իրեն ևս հարվածներ է հասցրել: Ինքը, տեսնելով, որ չի կարողանում հանդարտեցնել Ա.Հարությունյանին, զանգահարել է ոստիկանություն: Բացի այդ 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին ժամը գիշերը 01:40-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը կրկին եկել է իրենց տուն: Ներս մտնելով սկսել է հայհոյել և վիճաբանության մեջ մտել հյուրասենյանկում գտնվող իր տղայի հետ, բացել է հյուրասենյակի դուռը և փորձել է հարձակվել իր տղայի վրա, սակայն ինքը խանգարել է նրան, որի ընթացքում Ա.Հարությունյանը հարվածել է իրեն: Այդ ընթացքում ինքը զանգահարել է ոստիկանություն և Ա.Հարությունյանն անմիջապես հեռացել է: Գ/Թ 47-49, 71ա, 97ա, 100-101 Գործով տուժող Ալբերտ Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Արթուր Հարությունյանն իր հորեղբայրն է: 2013թ. նոյեմբերի 22-ին գիշերը ժամը 02:00-ի սահմաններում իրենց տան դուռը ծեծել է իր հորեղբայրը հարբած վիճակում սկսել է հայհոյանքներ տալ, ինքը բացել է դուռը և Ա.Հարությունյանն անմիջապես հարձակվել է իր վրա, քաշքշել է իր շորերից, մի քանի անգամ հարվածել է իրենª պատճառելով վնասվածքներ: Վիճաբանության ընթացքում մայրը փորձել է հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, սակայն վերջինս հարվածել է նաև իր մորը: Մայրը տեսնելով, որ չի կարող հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Ա.Հարությունյանը վախենալով հեռացել է տանից: Բացի այդ 2013թվականի նոյեմբերի 25-ին գիշերը ժամը 01:30-ի սահմաններում Ա.Հարությունյանը կրկին եկել է իրենց տուն: Ներս մտնելովª Արթուր Հարությունյանը հայհոյանքներ է տվել, ինքը հյուրասենյակից սաստել է նրան, և իրենց միջև սկսվել է վիճաբանություն: Արթուր Հարությունյանը բացել է հյուրասենյակի դուռը և փորձել է հարձակվել իր վրա, սակայն մայրը խանգարել է նրան: Այդ ընթացքում Արթուր Հարությունյանը մի քանի անգամ հարվածել է իր մորը: Մայրը տեսնելով, որ չի կարող հանգստացնել Ա.Հարությունյանին, զանգահարել է ոստիկանություն, որից Ա.Հարությունյանը վախենալով հեռացել է տանից: Գ/Թ 57-58, 71բ, 97բ, 98-99 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3904 եզրակացության համաձայն` Ա.Հարությունյանի մարմանական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի ստորին երրորդականի կողմնային մակերեսի ճանկռվածքների ձևով, հետևանք են սուր ծայր ունեցող բութ առարկայի ներգործությամբ, հնարավոր է նշված ժամանակին և հանգամանքներում, որոնք ինչպես միասին, այնպես էլ առանձին-առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Գ/Թ 12-13 Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 3938 եզրակացության համաձայն` Ն.Խաչատրյանի ստացած մարմանական վնասվածքըª ձախ բազկի շրջանի արյունազեղման ձևով, պատճառված է բութ առարկայի ազդեցությամբ, հնարավոր է գործի հանգամանքներում նշված ժամանակին, որը առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Գ/Թ 32-33 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Հարությունյանի մեղավորությունը` Ալբերտ Հարությունյանին և Նազանի Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու` վերջիններիս առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող մարմնական վնասվածք պատճառելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: Դատարանն ամբաստանյալ Ա.Հարությունյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365- 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Արթուր Ալբերտի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` 2013 թվականի նոյեմբերի 22-ին Ալբերտ Հարությունյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով` 2013 թվականի նոյեմբերի 25-ին Ն.Խաչատրյանին ծեծի ենթարկելու դրվագով, պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեսնապատիկի` 30.000 /երեսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Արթուր Ալբերտի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի քառասնապատիկի` 40.000 /քառասուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Արթուր Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 19-05-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 24-06-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 2 հատոր` 139, 87 թերթից |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 139,87 |