ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ



Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ԵԱՔԴ/0015/01/14
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա.Խաչատրյան



Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

09 սեպտեմբերի 2014թ. ք. Երևան


ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Թ.ԲԱՂԴԱՍԱՐՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ս.ՄԱՐՏԻՐՈՍՅԱՆԻ


դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով`
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
Թիվ 14140813 քրեական գործը հարուցվել է 2013 թվականի օգոստոսի 16-ին` ՀՀ ԿԱ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Պ.Բադալյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
ՀՀ ոստիկանության ԿՀԴՊ ԳՎ 1-ին վարչության 4-րդ բաժնի ՀԿԳ ավագ օ/լ. Ա.Հովհաննիսյանի 31.07.2013թ. որոշմամբ նախապատրաստված նյութերն ուղարիվել են ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ` հետագա ընթացքը լուծելու համար:
2013թ. դեկտեմբերի 13-ին Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-312 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով այն արաքները կատարելու համար, որ <<նա պաշտոնատար անձանց կաշառք տալու պատրվակով խարդախությամբ հափշտակել է Սամվել Հայրապետյանի խոշոր չափերով գույքը` 1.312.500 ՀՀ դրամին համարժեք 3.500 ԱՄՆ դոլարը, ինչպես նաև կատարել է առանձնապես խոշոր չափի` 1.312.500 ՀՀ դրամ գումարի կաշառք տալու հանցափորձի դրդչություն:
Այսպես.
Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանը, հանդիսանալով ՀՀ քր. օր-ի 1322 հոդվածի 1-ին մասի և 262 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հանցավոր արարք կատարելու համար 7.5 տարի ազատազրկման դատապարտված Իրինա Հրանտի Չինդինայի շահերի պաշտպան, վերջինիս ամուսնուց` Սամվել Հայրապետի Հայրապետյանից խոշոր չափի գույքը հափշտակելու դիտավորությամբ, նրա կնոջ համար արդարացման դատավճիռ ապահովելու պատրվակով, գիտակցելով իր լիազորությունների շրջանում հիշյալ խոստումը կատարելու անհնարինության մասին, Սամվել Հայրապետյանին նախ համոզել և դրդել է իր միջոցով առանձնապես խոշոր չափի` 1.312.500 ՀՀ դրամին համարժեք 3500 ԱՄՆ դոլար կաշառք տալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դատավորին, ապա, ստանալով նրա համաձայնությունը, 2011թ. օգոստոս ամսվա սկզբին Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19/1 հասցեում գործող ՙԳլոսսա՚ իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության գրասենյակում Սամվել Հայրապետյանից ստացել է 1.312.500 ՀՀ դրամին համարժեք 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը, և հափշտակել այն, որի պատճառով Սամվել Հայրապետյանն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել հանցագործությունն ավարտին հասցնել>>:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Պ.Բադալյանի 13.12.2013թ. որոշմամբ Ս.Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2014 թվականի փետրվարի 17-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան (այսուհետ Առաջին ատյանի դատարան):
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2014թ. փետրվարի 19-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` ընդունվել է վարույթ, իսկ 26.02.2014թ. որոշմամբ նշանակվել է դատական քննության:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 01-ի դատավճռով Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով Սամվել Մարտիրոսյանը դատապարտվել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով դատապարտվել է ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Սամվել Մարտիրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Վճռվել է Սամվել Մարտիրոսյանի պատժի սկիզբը հաշվել դատավճիռն ի կատար ածելու օրվանից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Սամվել Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի վերը նշված դատական ակտի դեմ փոստին հանձնելու միջոցով 31.07.2014թ. վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Սամվել Մարտիրոսյանը:
Վերաքննիչ դատարանի 07.08.2014թ. որոշմամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ:

3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքի հեղինակ` ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանը, իր վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը նշել է, որ դատարանը շուրջ 4 ամիս կատարել է դատաքննություն, որի ընթացքում լսել է ընդամենը տուժողին և գործի ելքով շահագրգռված 3 վկայի, որպես ապացույց ընդունելով տուժողի և վկաների իրարամերժ ոչինչ չապացուցող, իրենց իսկ կողմից նախաքննությանը տրված խառը ցուցմունքներին հակասող ցուցմունքները։
Մասնավորապես վկաները, ինչպես նաև տուժողը, ցուցմունքներ տալուց անընդհատ շփոթում էին փասաերը, ժամկետները և իր հետ ունեցած զրույցի նյութի բովանդակությունը։ Բացի այդ, վկա Աշոտ Համբարձումյանը տվել է ակնհայտ հակասող ցուցմունքներ, սակայն դատարանը որպես ապացույց հիմք է ընդունել նախաքննության ընթացքում նրա տված ցուցմունքը` առանց հաշվի առնելու, որ Ա.Համբարձումյանը դատարանում ստորագրություն է տվել սուտ ցուցմունք տալու համար նախատեսված պատասխանատվության մասին և դրանից հետո դատարանը ոչ մի իրավական գնահատական չի տվել այդ փաստին, հետևաբար պետք է ենթադրել, որ ավելի ճիշտ է դատարանում տված ցուցմունքը։
Դատարանը թույլ է տվել նաև դատավարական խախտում այն առումով, որ ինքը հենց դատական առաջին նիստից սկսած բազմիցս փորձել է միջնորդություն ներկայացնել դատարան չեզոք, սակայն շատ կարևոր, գործի հետ առնչվող վկաներին դատարան կանչելու և հարցաքննելու միջնորդությամբ, սակայն դատարանն անհիմն մերժել է իր միջնորդությունը` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի պահանջները։
Ապացույցներն ուսումնասիրելիս դատարանն ի վերջո չի տվել ոչ դրանց և ոչ էլ առաջադրված մեղադրանքի իրավական գնահատականը։ Վճռաբեկ դատարանն իր մի շարք որոշումների մեջ վերլուծության է ենթարկել խարդախության հանցակազմի քրեաիրավական բնութագիրը և իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները։ Հակառակ դեպքում, երբ գույքը չվերադարձնելու խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է գույքը վերցնելուց հետո` «անկախ շարժառիթից» խարդախության հանցակազմը բացակայում է։ Ինքը երբևէ ոչ գումարը վերցևելուց առաջ, ոչ էլ հետո նպատակ չի ունեցել այն յուրացնելու, ընդհակառակը, բազմաթիվ անգամներ առաջարկել է գումարի իր մասը վերադարձնել, որը նշել է նաև տուժողը, սակայն մերժում է ստացել։ Այդ մասին հայտնել է նաև դատարանին, սակայն դատարանը դա հաշվի չի առել։
Կաշառք տալու դրդչության փորձի հանցակազմն ընդհանրապես բացակայում է, քանի որ և տուժողը և վկաները բազմիցս դատարանում նշել են, որ երբևէ կաշառք տալու մասին որևէ պայմանավորվածություն չի եղել, առավել ևս դրդչություն։
Գտել է, որ իրեն վերագրվող արարքներից որևէ մեկը չի հիմնավորվել դատարանում հետազոտված ապացույցներում։ Դատարանը, չտալով իրավական գնահատականեր` ամբողջ գործի քննության ապացուցողական լինելուն կայացրել է սխալ և անօրինական դատավճիռ։
Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրել է բեկանել առաջին ատյանի դատարանի իր նկատմամբ կայացրած դատավճիռը և կայացնել արդարացման որոշում։

4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները` վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի պատասխանը բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ պաշտպան Բ.Վարդանյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
/.../>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանն ինչպես նախաքննության, այնպես էլ առաջին ատյանի դատարանում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան: 2011թ. փետրվար ամսին ծանոթացել է <<Գլոսսա>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության նախագահ Աշոտ Համբարձումյանի հետ, նրա առաջարկով դարձել է այդ կազմակերպության անդամ և աշխատել որպես այդ կազմակերպության իրավական հանձնախմբի նախագահ: <<Գլոսսա>> ԻՀԿ-ն իր գործունեությունը ծավալել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի 19/1 հասցեում: 2011թ. հունիս ամսին Ա. Համբարձումյանն այդ գրասենյակում իրեն ծանոթացրել է Սամվել Հայրապետյանի և Իրինա Չինդինայի հետ: Վերջիններս ասել են, որ փաստաբանի կարիք ունեն, միաժամանակ հայտնել են, որ կավատության համար Իրինա Չինդինային առաջին ատյանի դատարանը 2011թ. հունիսի 2-ին դատապարտել է 7 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման և անհրաժեշտ է վերաքննիչ բողոք բերել, որպեսզի գործն ուղարկվի լրացուցիչ քննության: Ինքն առաջարկել է իրեն տրամադրել գործի նյութերը` դրանց ծանոթանալու համար, և իր ծառայության համար պահանջել է 150.000 ՀՀ դրամ, ինչին Սամվելը համաձայնվել է: Դրա հաջորդ օրը Սամվելն իրեն է փոխանցել Իրինայի վերաբերյալ գործի նյութերը և 150.000 ՀՀ դրամ գումարը: Ինքը ծանոթացել է գործի նյութերին, որը եղել է բավականին ծավալուն: Գործի նյութերին ծանոթանալուց հետո կանչել է Սամվելին ու ասել, որ իր աշխատանքի համար, քանի որ դա բավականին ծանր գործ է, 3.500 ԱՄՆ դոլար է անհրաժեշտ: Սամվելը համաձայնվել է և խնդրել մի քանի օր ժամանակ: Մի քանի օր անց Սամվելը հոր` Հայրապետ Հայրապետյանի հետ բերել է իր պահանջած 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը և Աշոտի առանձնասենյակում վերջինիս ներկայությամբ իրեն են տվել 100 ԱՄՆ դոլարանոցների կապոց, որն ինքն առանց հաշվելու վերցրել է: Սամվելը միաժամանակ իրեն է տվել Իրինայի նախորդ պաշտպանի կազմած վերաքննիչ բողոքը, որը ինքը փոփոխել է ու այն հունիսի վերջերին ուղարկել վերաքննիչ դատարան: Դրանից հետո մասնակցել է վերաքննիչ դատարանի երեք դատական նիստերին, փորձել է պաշտպանել իր դիրքորոշումը, որը չի ստացվել և վերաքննիչ դատարանը 2011թ. օգոստոսի 3-ին մերժել է իր վերաքննիչ բողոքը: Դրանից հետո հանդիպել է Սամվելին և ասել, որ <<գործը կմտցնենք վճռաբեկ դատարան, կփորձենք վճռաբեկ դատարանում ինչ հնարավոր է անել>>: Ընդ որում ինքը Սամվելին և’ սկզբից, և’ այդ ընթացքում ասել է, որ եթե գործը չլինի, ապա իր փաստացի կատարած աշխատանքի գումարը կհանվի, իսկ մնացած գումարը ինքը ետ կվերադարձնի ու կգրի նման համաձայնություն: Օգոստոսի 3-ից հետո մի քանի օրվա ընթացքում ինքը բերել է վճռաբեկ բողոք, վճռաբեկ դատարանը լսել է իր բողոքը և 2011թ. հոկտեմբերի 4-ին ետ է վերադարձրել` գտնելով, որ այն հիմնավորված չէ: Հոկտեմբերի 28-ին իրեն է զանգահարել Աշոտ Համբարձումյանը և հայտնել, որ Իրինային ձերբակալել են, այդ ժամանակ ինքը զարմացել է, քանի որ վճռաբեկ դատարանի որոշումը դեռևս ստացած չի եղել: Ինքը Սամվելի հետ պայմանավորվել է, որ կշարունակեն իրենց պայքարն արդեն ոչ դատական կարգով, քանի որ դատական կարգով սպառել են բոլոր հնարավորությունները: Սամվելին ասել է, որ նրա տված գումարը վերջինս կստանա ամբողջությամբ: Աշոտ Համբարձումյանը հենց սկզբից էլ եղել է այդ գործի մեջ, հետևաբար և նրա անունից գործը վերանայելու խնդրանքով գրվել են գրություններ ՀՀ Նախագահին, Մարդու իրավունքների պաշտպանին, ՀՀ գլխավոր դատախազին և այլն: Այդ ընթացքում ինքը նշված 3.500 ԱՄՆ դոլարից Ա. Համբարձումյանին մաս-մաս տվել է 2.100 ԱՄՆ դոլար, քանի որ վերջինս ասել է, որ իր հետ հավասար աշխատում է, գրություններ է կազմում, սակայն պայմանավորվել են, որ եթե ոչինչ չլինի ինքը պարտադիր պետք է վերադարձնի այդ գումարը: Մեկ անգամ իր մոտ է եկել Իրինայի մայրը` Կատերինա Չինդինան, ում ինքը բացատրել է, որ ոչինչ չի ստացվել, արդյունքի չեն կարողացել հասնել: Ա. Համբարձումյանին առաջարկել է այդ գումարը ետ վերադարձնել, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ երբ գումար կունենա այդ ժամանակ էլ կտա: Հետագայում ինքը Կատերինա Չինդինային խնդրել է մոտ 2 ամիս համբերել, մինչև Ա.Համբարձումյանը գումարը կտա, ասել է, որ ինքը կարող է իր բաժին գումարը վերադարձնել, սակայն Ա.Համբարձումյանի վրա վստահ չէ, քանի որ վերջինս խարդախ է ու նախկինում խարդախության համար դատապարտվել է, և բացի այդ, նրա վերաբերյալ ոստիկանությունում առկա են բազմաթիվ բողոքներ: Ինքը պարտավորագիր է տվել Կ.Չինդինային, որով պարտավորվել է 3 ամսվա ընթացքում վերադարձնել գումարը: Այդ նույն պարտավորագրի վրա Ա. Համբարձումյանն իր ձեռքով գրել է իր անունը, իսկ դիմացը` 2.100 ԱՄՆ դոլար և ստորագրել, նրա անվան վերևում ինքը գրել է իր անունը, իսկ դիմացը` 1.400 ԱՄՆ դոլար ու ստորագրել, և այդ պարտավորագիրը տվել են Կատերինա Չինդինային: Ա.Համբարձումյանը ոչ մի կերպ չի ցանկացել վերադարձնել այդ գումարը: 2012թ. փետրվար ամսից հետո, երբ որ իր տված պարտավորագրի ժամկետը լրացել է, Կատերինա Չինդինան կրկին եկել է գրասենյակ ու Ա.Համբարձումյանից պահանջել գումարը, իսկ վերջինս ասել է, որ մի քանի օրից գումարը կտա, սակայն այդպես էլ չի տվել այդ 2.100 ԱՄՆ դոլարը: 2012թ. փետրվար ամսին, երբ Կ.Չինդինայի հետ միասին պետք է կատարվեր վերջնահաշվարկ, իր մոտ առաջացած անձնական, սուբյեկտիվ պատճառներով այդ հաշվարկը հետաձգվել է ևս մի քանի ամսով: 2012թ. ամռանը տեղեկացել է, որ Ա.Համբարձումյանը ևս իր անունից Կ.Չինդինային նույն գումարի չափով ստացական է տվել: Ինքը մի քանի անգամ Սամվելին և Կատերինային առաջարկել է տալ իր բաժին 1.400 ԱՄՆ դոլարը, սակայն նրանք հրաժարվել են պահանջելով ամբողջ գումարը: Գումարը չվերադարձնելու պատճառը եղել է այն, որ Աշոտը գումարի իր մասը չի տվել, իսկ ինքը չի կարողացել միանգամից 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը վերադարձնել: Սամվելն ու Կատերինան Աշոտից են գումարը պահանջել, քանի որ գումարի հիմանական մեծ մասը նա է վերցրել, ինչի մասին նրանք տեղյակ են եղել: Ինքը Սամվելից վերցրած 150.000 ՀՀ դրամից 30.000 ՀՀ դրամը ևս տվել է Աշոտին: Գործին մասնակցելու համար Աշոտն իրենից պահանջել է գումար, ինքն էլ տվել է, սակայն վերջինս այն հետ չի վերադարձնում: Բացի նրանից, որ Աշոտն իր անունից գրություններ է պատրաստել ու ուղարկել, Աշոտն իր մեքենայով այդ գործի համար իրեն մի քանի անգամ տեղափոխել է տարբեր վայրեր: Աշոտը խոստացել է, որ գործի ելքը ինչ-որ կերպ կկազմակերպի, սակայն հետագայում չի կատարել խոստումը, մինչդեռ ոչ ոք, ոչ մի դատավորի հետ չի խոսել, այդ ամենը եղել է վճռաբեկի որոշումից հետո: Այսպիսով, իրական խարդախը ոչ թե ինքն է, այլ` Աշոտ Համբարձումյանը և վերջինս իր հետ հավասար պետք է պատասխանատվություն կրեր: Ընդ որում Աշոտն իր նկատմամբ է խարդախ եղել և ոչ թե տուժող կողմի նկատմամբ: Ինքը երբևիցե որևէ մեկին չի ասել, որ որևէ դատավորի գումար է տալու: Ինքն իր աշխատանքային գործունեության ընթացքում որևէ մեկին գործի արդյունքի 100 տոկոսանոց երաշխիք չի տվել, այն դեպքերում երբ համոզված է եղել գործի 100 տոկոսանոց արդյունքում, իր վստահորդին տվել է միայն 70 տոկոսի երաշխիք, այս դեպքում ևս ինքն ասել է, որ 70 տոկոսի հույսեր կան: Պայքարել է, որպեսզի գործն ուղարկվի լրացուցիչ քննության առաջին ատյանի դատարան, քանի որ քննության ընթացքում առկա են եղել բավականին թերություններ: Ներկայումս չի հիշում, թե որն է եղել հիմքը գործը լրացուցիչ քննության ուղարկելու, հիշում է, որ եղել են 2 անչափահաս տուժողներ, որոնց չեն գտել ու չեն հարցաքննել, ինչը եղել է <<իսկական խախտում>>, այն դեպքում, երբ ամբաստանյալը դատարանում նշել է նրանց գտնվելու վայրը: Այդ ամենի մասին տեղյակ է ամբաստանյալի` Իրինա Չինդինայի հայտնածից, իսկ դատական նիստի ձայնագրությունը չի լսել: Թե 150.000 ՀՀ դրամը և թե 3500 ԱՄՆ դոլարը Սամվել Հայրապետյանից անձամբ ինքն է վերցրել: 150.000 ՀՀ դրամը վերցրել է միայն գործին ծանոթանալու համար, իսկ 3500 ԱՄՆ դոլարը աշխատանքի համար, որը վերցրել է վերաքննիչ բողոք բերելուց առաջ: Պայմանագիր կնքվել է 150.000 ՀՀ դրամի համար, որը գրասենյակի տեղափոխության պատճառով չի կարողանում գտնել, իսկ 3500 ԱՄՆ դոլարի համար Սամվելի հետ գրավոր պայմանավորվածություն չի եղել, այդ գումարի վերաբերյալ ինքը անդորրագիր, ստացական կամ այլ փաստաթուղթ նրան չի տվել:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալ Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանի ցուցմունքները, դրանք համադրելով սույն գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված մյուս ապացույցների հետ, այդպիսիք գնահատելով իրենց ամբողջության մեջ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում իրեն մեղավոր չճանաչելը նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից:
Ամբաստանյալ Սամվել Մարտիրոսյանի մեղավորությունը` ՀՀ քրեական օրեսնգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրեն մեղսագրված հանցագործությունները կատարելու մեջ, հիմնավորված և հաստատված է սույն քրեական գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Սամվել Հայրապետի Հայրապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ 2004թ. փաստացի ամուսնացել է Իրինա Չինդինայի հետ և համատեղ կյանքի ընթացքում ունեն երկու դուստր: 2010թ. հոկտեմբերի 26-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում կնոջը` Ի. Չինդինային մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին: 2011թ. հունվարի 17-ին Իրինային առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132¹-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: 2011թ. փետրվարի 15-ին այդ գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Դատաքննության ժամանակ կնոջ մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132¹-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, այնուհետև դատարանի դատավճռով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել 7 տարի 6 ամիս ժամկետով: Կնոջ նախկին պաշտպանը, հասկանալով, որ այլևս ոչնչով չի կարող օգնել նրան, այդ մասին հայտնել է իրենց: Ծանոթներից մեկի խորհրդով 2011թ. հունիս ամսին կնոջ հետ միասին դիմել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի 19/1 հասցեում գտնվող <<Գլոսսա>> իրավապաշտպան հասարարակական կազմակերպության նախագահ Աշոտ Համբարձումյանին: Վերջինիս պատմել է կնոջ հետ կապված գործի մասին, նրան տրամադրել բոլոր փաստաթղթերը և հարցրել, թե արդյոք հնարավոր է վերաքննիչ դատարան բողոքել և որևէ արդյունքի հասնել: Ա.Համբարձումյանն ասել է, որ փաստաթղթերին ծանոթանալուց հետո միայն կարող է որևէ հստակ բան ասել և պայմանավորվել են հանդիպել մի քանի օրից ու նրան փոխանցել գործի ամբողջ նյութերը: Հաջորդ հանդիպման ժամանակ Ա.Համբարձումյանն իրեն և կնոջը ծանոթացրել է իրենց լավագույն աշխատակիցներից փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանի հետ և վերջինիս հանձնել իրենց կողմից ներկայացված բոլոր փաստաթղթերը: Գործին ծանոթանալուց հետո Ա.Համբարձումյանը և Ս.Մարտիրոսյանն ասել են, որ հնարավոր է դրական արդյունքի հասնել և Ս.Մարտիրոսյանի ծառայության համար իրենցից պահանջել են 150.000 ՀՀ դրամ գումար, որը հաջորդ օրը նույն գրասենյակում տվել է Ս.Մարտիրոսյանին, որի վերաբերյալ նա որևէ անդորրագիր չի տվել: Չի հիշում, թե Սամվելի կամ Աշոտի հետ պայմանագիր կնքել է, թե` ոչ: Ինքը Սամվելին է տվել կնոջ նախորդ պաշտպանի կողմից գրված վերաքննիչ բողոքը, որը Սամվելը փոխելով միայն անուն-ազգանունը ներկայացրել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: ՀՀ վերաքննիչ դատարանը 2011թ. օգոստոսի 3-ի որոշմամբ անփոփոխ է թողել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը: Նույն օրը հանդիպել է Ս.Մարտիրոսյանին, ով ասել է, որ անհանգստանալու կարիք չկա, վճռաբեկ դատարանում ծանոթ դատավոր ունի, ով կարող է օգնել, խոստացել է հանդիպել այդ դատավորին և պայմանավորվածություն ձեռք բերել հօգուտ իրենց: Հաջորդ օրը Ս.Մարտիրոսյանը զանգահարել է իրեն և հրավիրել գրասենյակ, որտեղ Ա.Համբարձումյանի ներկայությամբ հայտնել է, որ խոսել է վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորի հետ, ով խոստացել է գործը վարույթ ընդունել, բեկանել Ի.Չինդինայի վերաբերյալ նախորդ ատյանների որոշումները և նրան արդարացնել: Ս.Մարտիրոսյանն ասել է, որ Իրինային արդարացնելու համար դատավորը պահանջել է 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար: Այդ խոսակցությունն ամբողջությամբ լսել է նաև Ա.Համբարձումյանը, ով ասել է, որ Ս.Մարտիրոսյանը փորձառու փաստաբան է, այդ ոլորտում երկար տարիներ աշխատում է, և եթե մի բան խոստանում, ապա դա այդպես էլ լինում է: Ինքը Ս.Մարտիրոսյանին ասել է, որ դա իր համար մեծ գումար է, սակայն կնոջը պատժից ազատելու համար ամեն գնով կհայթայթի այդ գումարը: Գնացել է տուն և այդ խոսակցության մասին պատմել է ծնողներին: Մի քանի օրվա ընթացքում իր և կնոջ բարեկամների օգնությամբ հավաքել են պահանջվող 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը և հոր` Հայրապետ Հայրապետյանի հետ գնացել է այդ գրասենյակ, որտեղ Ա.Համբարձումյանի ներկայությամբ հայրը Ս.Մարտիրոսյանին է տվել այդ գումարը: Ա.Համբարձումյանը և Ս.Մարտիրոսյանն ասել են, որ անհանգստանալու կարիք չկա և իրենք բոլոր հարցերը կկարգավորեն: Դրանից հետո անընդհատ Ա.Համբարձումյանից և Ս.Մարտիրոսյանից հետաքրքրվել է կնոջ գործի մասին և ամեն անգամ նրանք ասել են, որ ամեն ինչ լավ է ընթանում, անհանգստանալու կարիք չկա: Սակայն 2012թ. հոկտեմբերի 28-ին իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցները, ներկայացրել դատարանի որոշումը և կալանավորել կնոջը: Անմիջապես զանգահարել է Ս.Մարտիրոսյանին, զայրացած հայտնել կատարվածի մասին և պարզաբանում պահանջել: Վերջինս ասել է, որ տեղի ունեցածը թյուրիմացություն է, ինքը կգնա ոստիկանություն, կպարզի և ամեն ինչ կկարգավորի: Ս.Մարտիրոսյանի հետ հանդիպել է ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում, որտեղ վերջինս խոսել է ոստիկանության աշխատակիցների հետ և իրեն կրկին հայտնել, որ կատարվածը թյուրիմացություն է և կնոջը բաց կթողնեն, սակայն նույն օրը Իրինային տարել են <<Աբովյան>> քրեակատարողական հիմնարկ: Այնուհետև գրասենյակում կրկին հանդիպել է Ս.Մարտիրոսյանին, ով ասել է, որ կինը մի քանի օրից տանը կլինի, սակայն կնոջն այդպես էլ չեն ազատել: Հետագայում Ա.Համբարձումյանը և Ս.Մարտիրոսյանը խոստովանել են, որ վճռաբեկ դատարանը առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողել է անփոփոխ, միաժամանակ խոստացել են մի քանի օրվա ընթացքում կնոջը կալանքից ազատել` ասելով, որ իրենց խղճին չի նստի այդ երկու երեխաների մոր կանչը, որոնցից փոքրի մեկ տարեկանը այդ ժամանակ նույնիսկ լրացած չի եղել: Դրանից հետո մի քանի անգամ Ս.Մարտիրոսյանին հանդիպելով հասկացել է, որ նա, չարաշահելով իր վստահությունը, խաբեությամբ տիրացել է այդ գումարին և գումարը դատավորին չի տվել, ուստի նրանից պահանջել է վերադարձնել գումարը: Գումարը բազմիցս նրանից պահանջելիս խոսակցությունը վերածվել է վեճի, որի ժամանակ Ս.Մարտիրոսյանը և Ա.Համբարձումյանը սպառնացել և ահաբեկել են, որ եթե շարունակի անհանգստացնել, ապա իր համար վատ է լինելու: Վերջիններս ասել են, որ երբ գումար ունենան, այդ ժամանակ էլ կտան: Հասկանալով, որ նյարդերը տեղի են տալիս` խնդրել է կնոջ մորը` Կատերինա Չինդինային, որպեսզի նա այդ հարցով զբաղվի: Մի քանի այցելությունների ժամանակ, որոնք ամեն անգամ ուղեկցվել են վիճաբանություններով, Կ.Չինդինան նրանց ասել է, որ գումարը չվերադարձնելու դեպքում կդիմի համապատասխան մարմիններին: Ս.Մարտիրոսյանը խոստացել է երկու ամսվա ընթացքում վերադարձնել գումարը, որի վերաբերյալ Կ.Չինդինայի անունով տվել է պարտավորագիր, համաձայն որի ինքը Կատերինայից պարտքով վերցնում է 3500 ԱՄՆ դոլար գումար և պարտավորվում է այդ գումարը վերադարձնել 2012թ. փետրվարի 10-ին, ակայն կրկին խաբել է: 2012թ. օգոստոսի 2-ին Կ.Չինդինան հերթական անգամ գնացել է ՙԳլոսսա՚ ԻՀԿ, հանդիպել Ա. Համբարձումյանին, վիճաբանել նրա հետ և նորից հայտարարել, որ կդիմի համապատասխան մարմիններին: Վերջինս խնդրել է աղմուկ չբարձրացնել և պարտավորվել է մինչև 2012թ. դեկտեմբերի 1-ը վերադարաձնել 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը: Այդ պարտավորագրի տակ որպես վկա ստորագրել է նաև նշված գրասենյակի աշխատակից Տիգրան Էմիրյանը: Այս դեպքում ևս իրենց խաբել են ու գումարը չեն վերադարձրել: 2013թ. հուլիս ամսին կրկին ինքը գնացել է նշված գրասենյակ, հանդիպել Ա. Համբարձումյանին, պահանջել գումարը և ասել, որ կրկին խաբելու դեպքում կբողոքի ՀՀ Նախագահին: Ա. Համբարձումյանն ասել է, որ եթե բողոքի, ապա իր համար վատ կլինի: Ս. Մարտիրոսյանը և Ա. Համբարձումյանը չարաշահելով իրենց վստահությունը, իրեցից վերցրել են 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար և հափշտակել այն: Ս. Մարտիրոսյանը կոնկրետ չի ասել, թե այդ գումարն ում պետք է տար` կնոջ օգտին վճիռ կայացնելու համար, միայն ասել է, որ այդ գումարը պետք է տա ՀՀ վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորներից մեկին: Վերջինս Կ. Չինդինայից երբևէ պարտքով գումար չի վերցրել, քանի որ Կատերինան նախկինում Սամվել Մարտիրոսյանին չի ճանաչել, բացի այդ Կատերինան չունի գումար, որպեսզի այն պարտքով ինչ-որ մեկին տար: Նշված գումարը Ս. Մարտիրոսյանի կողմից պահանջելու և այն նրան տալու երկու դեպքում էլ լիովին հասկացել է, որ գումարը տալիս է Ս. Մարտիրոսյանին ՀՀ վճռաբեկ դատարանի դատավորին կաշառք տալու նպատակով: Նշված գումարն իրեն պարտքով տվել են ընկերները, մորեղբոր որդին, հայրը, կնոջ քույրը և Կ.Չինդինան:
Տուժող Ս.Հայրապետյանը վերոգրյալ ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանին առերես:
Վկա Հայրապետ Ստեփանի Հայրապետյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ որդին` Սամվել Հայրապետյանը, 2004թ. փաստացի ամուսնացել է Իրինա Չինդինայի հետ և համատեղ ամուսնությունից ունեն 2 անչափահաս դուստր: 2010թ. վերջերին ԱԱԾ քննչական բաժնում քննվող քրեական գործով Իրինային մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ և 131-րդ հոդվածներով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, քանի որ կրտսեր դուստրը եղել է մի քանի ամսեկան: 2011թ. փետրվար ամսին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից վերը նշված հոդվածներով Իրինան դատապարտվել է 7 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման: Այդ դատավճռից հետո որդին և Իրինան իրենց ծանոթներից մեկի խորհրդով գնացել են Երևան քաղաքի Կոմիտասի 19/1 հասցեում գտնվող <<Գլոսսա>> իրավաբանական գրասենյակ, որտեղ հանդիպել են այդ գրասենյակի տնօրեն Աշոտ Համբարձումյանի հետ և ներկայացրել իրենց խնդիրը: Դրանից հետո Ա.Համբարձումյանն առաջարկել է իր լավագույն փաստաբանին` Սամվել Մարտիրոսյանին, և հանձնարարել նրան զբաղվել այդ գործով: Սամվել Մարտիրոսյանն իր որդուց պահանջել է 150.000 ՀՀ դրամ գումար իր ծառայությունների համար, որպեսզի ինքը դատարանում հանդես գա որպես Իրինայի պաշտպան: Վերաքննիչ դատարանը անփոփոխ է թողել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, որից հետո որդին կրկին գնացել է <<Գլոսսա>> իրավաբանական գրասենյակ, որտեղ Սամվել Մարտիրոսյանը Աշոտ Համբարձումյանի ներկայությամբ ասել է, որ Վճռաբեկ դատարանում ծանոթ դատավոր ունի, կխոսի նրա հետ, կհամաձայնեցնի ու կասի: Դրա հաջորդ օրը որդուն Ս.Մարտիրոսյանը կանչել է գրասենյակ ու ասել, որ խոսել է Վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորի հետ, ով գործն անելու համար 3500 ԱՄՆ դոլար գումար է պահաջել: Երբ այդ մասին որդին ասել է իրեն, որոշել են իրենց բարեկամների օգնությամբ հավաքել պահանջված գումարը և մի քանի օրից, օգոստոս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ինքն ու որդին` Սամվելը, գնացել են <<Գլոսսա>> իրավաբանական գրասենյակ, որտեղ ինքը, որդու և Աշոտ Համբարձումյանի ներկայությամբ, Սամվել Մարտիրոսյանին առձեռն տվել է 3500 ԱՄՆ դոլար գումարը: Դրանից հետո Սամվել Մարտիրոսյանն իրենց վստահեցրել է, որ ամեն ինչ լավ է լինելու, ինքը կխոսի Վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորի հետ և դատարանը հօգուտ Իրինայի որոշում կկայացնի և նրան քրեական պատասխանատվությունից կազատի: Դրանից հետո, 2011թ. հոկտեմբերի վերջերին եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և կալանավորել Իրինա Չինդինային, որից հետո իրենց պարզ է դարձել, որ Վճռաբեկ դատարանը նույնպես անփոփոխ է թողել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը: Որդին շփոթված և բարկացած զանգահարել է Ս.Մարտիրոսյանին, ով ասել է, որ դա թյուրիմածություն է և ամեն ինչ կշտկվի, սակայն ոչինչ այդպես էլ չի շտկվել: Շուրջ 2 ամիս, գրեթե ամեն օր, որդին գնացել է այդ իրավաբանական գրասենյակ և պահանջել վերադարձնել գումարը, սակայն Ս.Մարտիրոսյանը և Ա.Համբարձումյանը նրան միշտ խաբել և ճանապարհել են` պատճառաբանելով, թե երբ գումար լինի, այդ ժամանակ էլ կվերադարձնենք: Աշոտ Համբարձումյանը որդուն ասել է, որ եթե դիմի իրավապահ մարմիններին և բողոքի, ապա նրա համար վատ կլինի, նույնիսկ որդուն սպառնացել են, որ <<գլխին կսարքեն>>, իսկ որդին, հասկանալով, որ իրեն ցանկանում են ներքաշել վիճաբանության մեջ, խնդրել է կնոջ մորը` Կատերինա Չինդինային, որպեսզի վերջինս այսուհետ գնա այդ գրասենյակ: Կ.Չինդինայի մի շարք այցելություններն այդ գրասենյակ գրեթե միշտ ուղեկցվել են վիճաբանություններով: 2012թ. Ս.Մարտիրոսյանը 2012թ. փետրվարի 10-ին Կ.Չինդինային է տվել պարտավորագիր, սակայն այդպես էլ գումարը չի վերադարձրել: Դրանից հետո, 2012թ. օգոստոսի 2-ին Կ.Չինդինային պարտավորագիր է տվել Աշոտ Համբարձումյանը, որով պարտավորվել է գումարը վերադարձնել 2012թ. դեկտեմբերի 1-ին, սակայն այդպես էլ գումարը չի վերադարձվել: Նշված պարտավորագրի կազմման ժամանակ ներկա է գտնվել նաև այդ գրասենյակի աշխատակից Տիգրան Էմիրյանը: Սամվել Մարտիրոսյանն իրենց չի ասել, թե այդ գումարը Վճռաբեկ դատարանի որ դատավորին է տալու: Ինքը համոզված է, որ Սամվել Մարտիրոսյանը, չարաշահելով իրենց վստահությունը, Վճռաբեկ դատարանում կաշառք տալու պատրվակով, խաբեությամբ իրենցից հափշտակել է 3500 ԱՄՆ դոլար գումար:
Վկա Հ.Հայրապետյանը վերոգրյալ ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանին առերես:
Վկա Կատերինա Վասիլի Չինդինայի ցուցմունքներով այն մասին, որ Սամվել Հայրապետյանը հանդիսանում է իր կրտսեր դուստր Իրինա Չինդինայի ամուսինը: 2011թ.-ին Իրինան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով դատապարտվել է 7 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման: Դրանից հետո իրենք որոշել են նոր փաստաբան վարձել, քանի որ իրենց նախկին պաշտպանը հրաժարվել է շարունակել պաշտպանել դստեր շահերը, ցանկացել են դատավճիռը բողոքարկել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան: Այդ նպատակով Իրինան և Սամվելն իրենց ծանոթներից տեղեկացել են <<Գլոսսա>> փաստաբանական գրասենյակի մասին, որը գտնվում է Կոմիտասի պողոտայի 19/1 հասցեում, և գնացել են այնտեղ: Այնուհետև, երբ վերադարձել են, իրեն պատմել են, որ հանդիպել են այդ գրասենյակի տնօրենի` Աշոտ Համբարձումյանի հետ և պատմել աղջկա խնդրի մասին, վերջինս լսել է նրանց, որից հետո իր աշխատասենյակ է հրավիրել փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանին ու նրան ներկայացրել որպես լավագույն փաստաբան: Վերջինս լսել է իր աղջկան և խոստացել է օգնել նրան ու որպես փաստաբանական ծառայությունների վճար պահանաջել է 150.000 ՀՀ դրամ գումար: Հաջորդ օրը Սամվելն այդ գումարը տարել և տվել է Սամվել Մարտիրոսյանին: Դրանից մոտ մեկ շաբաթ անց տեղի է ունեցել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի դատական նիստը, որի ժամանակ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը անփոփոխ է թողել առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը: Սամվելն ու Իրինան անհանգստացած գնացել են Սամվել Մարտիրոսյանի գրասենյակ, որտեղ վերջինս Աշոտի ներկայությամբ ասել է, որ անհրաժեշտ է ՀՀ վճռաբեկ դատարան դիմել, միաժամանակ հայտնել է, որ ինքն այնտեղ ծանոթ դատավոր ունի, ում հետ ինքը կհանդիպի ու համաձայնություն ձեռք կբերի` Իրինայի օգտին որոշում կայացնելու համար: Հաջորդ օրը փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանը զանգել է Սամվելին ու կանչել իր մոտ: Սամվելն իրենց ասել է, որ Սամվել Մարտիրոսյանը խոսել է վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորի հետ և վերջինս պահանջել է 3500 ԱՄՆ դոլար գումար առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և Իրինա Չինդինային արդարացնելու համար: Իրենք մի քանի օրում իրենց ծանոթների օգնությամբ հավաքել են այդ 3500 ԱՄՆ դոլարը, որը Սամվելը և նրա հայրը` Հայրապետը, միասին տարել ու տվել են Սամվել Մարտիրոսյանին: Ինքն անընդհատ զանգահարել է Սամվել Մարտիրոսյանին և Աշոտ Համբարձումյանի ու հետաքրքրվել դստեր հարցով: Դուստրը ևս զանգահարել է ու հետաքրքրվել իր գործերից, նրան ևս պատասխանել են, որ ամեն ինչ կարգին է, անհանգստանալ պետք չէ: Այնուհետև, 2011թ. հոկտեմբերի վերջին ոստիկանության աշխատակիցները եկել են իրենց տուն և դատավճռի հիման վրա կալանավորել Իրինային: Նույն օրը Սամվելը հանդիպել է Սամվել Մարտիրոսյանի և Աշոտ Համբարձումյանի հետ, որոնք վստահեցրել են, որ թյուրիմածություն է տեղի ունեցել և շուտով ամեն ինչ կհարթվի, սակայն նրանք այդպես էլ ոչնչով չեն օգնել իր աղջկան: Սամվելը բազմիցս գնացել է Սամվել Մարտիրոսյանի և Աշոտ Համբարձումյանի մոտ և պահանջել վերադարձնել 3500 ԱՄՆ դոլար գումարը, սակայն մշտապես նրան խաբել են և տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել գումարը վերադարձնելը, անգամ սպառնացել են նրա <<գլխին սարքել>>: Ունենալով մտավախություն, որ նրանք կարող են իր փեսայի <<գլխին սարքել>>` ինքը որոշել է անձամբ գնալ ու ետ պահանջել գումարը: Այցելություններից մեկի ժամանակ ինքը սպառնացել է, որ գումարը չվերադարձնելու դեպքում կդիմի իրավապահ մարմիններին և միայն այդ ժամանակ 2011թ. դեկտեմբերի 6-ին Սամվել Մարտիրոսյանը ստացական է գրել այն մասին, թե իբր իրենից պարտքով վերցրել է 3500 ԱՄՆ դոլար գումար և պարտավորվում է նշված գումարը հետ վերադարձնել 2012թ. փետրվարի 10-ին, սակայն այդպես էլ գումարը չի վերադարձրել: Ինքը շարունակել է այցելել գրասենյակ, որտեղ աղմուկ է բարձրացրել: Հերթական այցելություններից մեկի ժամանակ, 2012թ. օգոստոսի 2-ին, երբ ինքը աղմկել է ու սպառնացել, որ կդիմի իրավապահ մարմիններին, Աշոտ Համբարձումյանը խնդրել է ժամանակ տալ ու խոստացել է անձամբ վերադարձնել 3500 ԱՄՆ դոլար գումարը և դրա վերաբերյալ գրել է պարտավորագիր, որով պարտավորվել է միչև 2012թ. դեկտեմբերի 1-ը վերադարձնել այդ գումարը: Այդ ամենին ներկա է գտնվել նաև գրասենյակի աշխատակից Տիգրան Էմիրյանը, ով որպես վկա ստորագրել է այդ պարտավորագրի տակ: Ինչ վերաբերում է նրան, թե իբր ինքը Սամվել Մարտիրոսյանին պարտքով է տվել 3500 ԱՄՆ դոլարը, ապա դա իրականությանը չի համապատասխանում, ինքը Ս.Մարտիրոսյանի մասին առաջին անգամ լսել է իր դստերից և նրա ամուսնուց, իսկ դրանից առաջ նրան չի ճանաչել, նրանց գրասենյակի գտնվելու վայրի մասին իմացել է միայն դստերը կալանավորելուց հետո, բացի այդ ինքը չունի այդքան գումար, որ այն անծանոթ մեկին տար: Սամվել Մարտիրոսյանի հետ ունեցած իր խոսակցություններից մեկի ժամանակ վերջինս իրեն ասել է, որ <<3500 ԱՄՆ դոլար գումարը տեղ է հասել և ում պետք է ինքը տվել է այդ գումարը>>: Դրանից բացի, այդ մասին Սամվել Մարտիրոսյանն ասել է նաև իր դստեր ամուսնուն` Սամվելին: Գրասենյակ այցելություններից մեկի ժամանակ, ստույգ օրը չի հիշում, Աշոտ Համբարձումյանը իրեն տվել է 300 ԱՄՆ դոլար գումար, որպես Իրինա Չինդինային <<Աբովյան>> ՔԿՀ սնունդ փոխանցելու գումար:
Վկա Կ.Չինդինան վերոգրյալ ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանին առերես:
Վկա Աշոտ Յուրիի Համբարձումյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ. հունվար ամսին հիմնադրել է <<Գլոսսա>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպությունը, որը գործունեությունը ծավալում է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19/1 հասցեում: 2010թ. ամռանը հիմնադրել է <<Գլոսսա Գոկուս>> ՍՊ ընկերությունը, որը հիմնադրվել է <<Գլոսսա>> ԻՀԿ-ի հիմնական նպատակների իրականացումն ապահովելու նպատակով: 2011թ. ամռան կեսերին իր գրասենյակ են եկել Իրինա Չինդինան և նրա ամուսին Սամվել Հայրապետյանը: Վերջիններս հայտնել են, որ Իրինայի նկատմամբ քրեական գործ է հարուցվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նրան դատարանը մեղավոր է ճանաչել և վերջինիս դատապարտել 7 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման: Չունենալով իրավունք քրեական գործերով ծառայություններ մատուցելու` առաջարկել է փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանի ծառայությունները, ով միաժամանակ հանդիսացել է <<Գլոսսա>> ԻՀԿ-ի իրավական հանձնախմբի նախագահը: Իր աշխատասենյակ է հրավիրել Ս.Մարտիրոսյանին և ծանոթացրել նրանց միմյանց հետ: Նրանք երեքով գնացել են Ս.Մարտիրոսյանի աշխատասենյակ և պայմանավորվել բոլոր հարցերի շուրջ: Ս.Մարտիրոսյանը ՀՀ վերաքննիչ դատարան բողոք է ներկայացրել, որը Վերաքննիչ դատարանը մերժել է և առաջին ատյանի դատարանի վճիռը թողել է անփոփոխ: Վերաքննիչ դատարանի որոշումն ստանալուց հետո իրենց մոտ է եկել Ս.Հայրապետյանը և հետաքրքրվել հետագա անելիքների համար: Ս.Մարտիրոսյանն ասել է, որ պետք է վճռաբեկ բողոք կազմել, ինչպես նաև հայտնել է, որ վճռաբեկ բողոքը պետք է համաձայնեցնի վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորի հետ: Հաջորդ օրը Ս.Մարտիրոսյանը գրասենյակ է հրավիրել Ս.Հայրապետյանին, ով գրասենյակ է եկել հոր` Հայրապետ Հայրապետյանի հետ: Իր աշխատասենյակում և իր ներկայությամբ Ս.Մարտիրոսյանը Հայրապետյաններին ասել է, որ խոսել է վճռաբեկ դատարանի իր ծանոթ դատավորի հետ, ով խոստացել է օգնել, որի համար Ս.Մարտիրոսյանը Հայրապետյաններից պահանջել է 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար: Հաջորդ օրը Հայրապետյաններն իր ներկայությամբ իր աշխատասենյակում առձեռն Ս.Մարտիրոսյանին տվել են պահանջված գումարը, որը վերցնելիս վերջինս երաշխավորել է` ասելով, որ հանգիստ լինեն, վճռաբեկ դատարանը ի օգուտ Իրինայի վճիռ կկայացնի և նա չի կալանավորվի կամ կարդարացվի: Այդ ժամանակ Հ.Հայրապետյանն իրեն հարցրել է, թե Ս.Մարտիրոսյանն այդ գործը գլուխ կբերի, որին ինքը դրական պատասխան է տվել և ասել, որ ինքն էլ իր կողմից կանի հնարավորինս: Հայրապետյաններն իրեն են դիմել իր մանկության ընկերոջ` Մհեր Մինասյանի խորհրդով: Հայրապետյանների կողմից Ս.Մարտիրոսյանին նշված գումարը տալուց 20 օր անց, անձնական կարիքների համար Ս.Մարտիրոսյանից պարտքով, մոտ կես տարվա ընթացքում մաս-մաս վերցրել է շուրջ 2.100 ԱՄՆ դոլար գումար, որը որևէ կապ չունի Հայրապետյանների կողմից Ս.Մարտիրոսյանին տված գումարի հետ: Գումարը տալուց հետո Ս.Հայրապետյանը պարբերաբար զանգահարել կամ այցելել է գրասենյակ և հետաքրքրվել գործի ընթացքով: Ս.Մարտիրոսյանը պատասխանել է, որ ամեն ինչ կարգին է, անհանգստանալու կարիք չկա, վճռաբեկ բողոքը մուտք է եղել դատարան, բողոքը համաձայնեցված է և անհանգստանալու խնդիր չկա: 2011թ. հոկտեմբեր ամսվա վերջերին Ս.Հայրապետյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ ոստիկանության աշխատակիցները եկել են տուն ու կալանավորել կնոջը: Կապ է հաստատել Ս.Մարտիրոսյանի հետ, ով ասել է, որ դա թյուրիմացություն է և ինքը կզբաղվի խնդրի լուծմամբ: Ս.Մարտիրոսյանն իրեն ասել է նաև, որ վճռաբեկ դատարանի որոշումը դեռևս չի ստացել: Դրա հաջորդ օրը պարզվել է, որ Ս.Մարտիրոսյանի բողոքը մերժվել է և առաջին ատյանի դատարանի վճիռը մտել է օրինական ուժի մեջ: Դրանից մի քանի օր անց գրասենակ է եկել Ս.Հայրապետյանը և Ս.Մարտիրոսյանից պահանջել 3.500 ԱՄՆ դոլար և 150.000 ՀՀ դրամ գումարները: Վերջինս խոստացել է վերադարձնել այդ գումարները, սակայն տարբեր պատճառաբանություններ ներկայացնելով ամիսներ շարունակ ձգձգել է նշված գումարները վերադարձնելը: Դրանից հետո սկսել է գրասենյակ այցելել Ի. Չինդինայի մայրը` Կատերինա Չինդինան և հայտարարել, որ գումարը չվերադարձնելու դեպքում կդիմի իրավապահ մարմիններին: Ավելորդ քաշքշուկներից խուսափելու նպատակով նրանց խնդրել է գրավոր ձևակերպել իրենց հարաբերությունները: Ս.Մարտիրոսյանը Կ.Չինդինային է տվել պարտավորագիր, համաձայն որի նրանից պարտքով վերցրել է 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար, որը պարտավորվում է վերադարձնել մինչև 2012թ. փետրվարի 10-ը, սակայն Ս.Մարտիրոսյանն այդ ընթացքում չի կարողացել վերադարձնել գումարը, իսկ Կ.Չինդինան սկսել է ավելի հաճախ այցելել գրասենյակ, սկանդալային իրավիճակ ստեղծել` սպառնալով, որ կդիմի իրավապահ մարմիններին: Այդպես շարունակվել է մինչև 2012թ. օգոստոսի 2-ը, երբ Կ.Չինդինան հերթական անգամ այցելել է գրասենյակ և սկսել աղմկել: Խուսափելով աղմուկից` պարտավորագիր է գրել 3.500 ԱՄՆ դոլար գումարը նրան վերադարձնելու վերաբերյալ: Մինչ այդ Կ.Չինդինային է տվել 300 ԱՄՆ դոլար գումար, քանի որ վերջինս հրաժարվել է գրասենյակից հեռանալ` հայտնելով, որ Ի.Չինդինայի դուստրը գտնվում է ծանր վիճակում: Կ.Չինդինային գումար տալու մասին հեռախոսով հայտնել է Ս.Մարտիրոսյանին, որպեսզի վերջինս նվազեցնի իր պարտքից, քանի որ Ս.Մարտիրոսյանին ինքը պարտք է եղել մոտ 2.100 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ վերջինս էլ իր հերթին` Կ.Չինդինային, հաշվի առնելով նաև այն հանգամանքը, որ Ս.Մարտիրոսյանը չի հրաժարվել այդ գումարը նրանց վերադարձնել: Կ.Չինդինան իրեն սպառնացել է իր հետ արտադատարանական կարգով հարցեր լուծել, որից վախենալով և մտահոգվելով ընտանիքի անդամների մասին, ինքը վերջինիս է տվել այդ պարտավորագիրը:
Վկա Ա.Համբարձումյանը վերոգրյալ ցուցմունքը պնդել է ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանին առերես:
Վկա Աշոտ Համբարձումյանը Դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է <<Գլոսսա>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության նախագահը: 2011թ., կոնկրետ օրը չի հիշում, հանդիպել է իր մանկության ընկերոջը` Մհեր Մինասյանին, ով իրեն հայտնել է, որ բարեկամը խնդիրներ ունի, ինքն էլ առաջարկել է, որ վերջինս գա իր գրասենյակ, իրենք գործերը կուսումնասիրեն և կօգնեն: Սկզբում խնդրի մասին տեղյակ չի եղել: Գրասենյակ են եկել Իրինա Չինդինան և Սամվել Հայրապետյանը, լսել է նրանց, պարզել է, որ Իրինա Չինդինայի նկատմամբ քրեական հետապնդում է իրականացվում, վերջինս առաջին ատյանի դատարանի կողմից մեղավոր է ճանաչվել և անհրաժեշտ է դիմել ՀՀ վերաքննիչ դատարան: Ինքը նրանց տվել է անվճար իրավաբանական խորհրդատվություն, ներկայացրել է օրենքի պահանջները, թե ինչպես պետք է դիմել վերաքննիչ դատարան, ում ծառայություններից պետք է օգտվել, ով կարող է իրենց շահերը ներկայացնել դատարանում, միաժամանակ հայտնել է, որ հասարակական կազմակերպությունն իրավունք չունի քրեական գործերով մասնակցել, դրա համար անհրաժեշտ է փաստաբան և առաջարկել է օգտվել փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանի ծառայություններից, քանի որ իրենց կազմակերպությունում միայն վերջինս է հանդիսացել փաստաբան և ունեցել փաստաբանական գործունեության արտոնագիր: Նրանք համաձայնել են, ինքն իր առանձնասենյակ է հրավիրել Սամվել Մարտիրոսյանին, ով այդ ժամանակ հանդիսացել է <<Գլոսսա>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության իրավական հանձնախմբի նախագահը: Նրանք պայմանավորվել են, որպեսզի Ս.Մարտիրոսյանն իրենց փաստաբանական ծառայություններ մատուցի, պայմանավորվել են վերաքննիչ բողոքի ներկայացման շուրջ և Ս.Մարտիրոսյանը հայտնել է, որ իր ծառայությունների համար գումար պետք է վճարեն, իսկ թե որքան` ստույգ չի հիշում: Նրան է փոխանցել իր մոտ առկա ամբողջ նյութերը, դրանից հետո նրանք առանձնացել են և իր կարծիքով Սամվել Մարտիրոսյանի և նրանց միջև կնքվել է փաստաբանական ծառայությունների մատուցման վերաբերյալ պայմանագիր, որն ինքն անձամբ չի տեսել: Իր իմանալով Ս.Մարտիրոսյանը օրենքով սահմանված կարգով ներկայացրել է վերաքննիչ բողոք, այնուհետև` վճռաբեկ բողոք, ՀՀ վերաքննիչ դատարանում մասնակցել է դատական նիստերին: Սամվել Մարտիրոսյանին Հայրապետյանները դիմել են վերաքննիչ բողոք գրելուց առաջ, տեսել է Իրինա Չինդինայի նախկին փաստաբանի կողմից կազմված վերաքննիչ բողոքը, սակայն տեղյակ չէ Սամվել Մարտիրոսյանը դրա վրա կատարել է փոփոխություններ, թե` ոչ: 2011թ., կոնկրետ օրը չի հիշում, Հայրապետ Հայրապետյանն իր ներկայությամբ Սամվել Մարտիրոսյանին փոխանցել է 3500 ԱՄՆ դոլար գումար և նշվել է, որ այն տրվում է իրավաբանական ծառայությունների մատուցման համար: Հայրապետ Հայապետյանը պնդել է, որ գումարն իր ներկայությամբ տրամադրվի, որպեսզի գումարը հանձնելու հանգամանքի վերաբերյալ հետագայում որևէ խդիրներ չծագեն: Իր հիշելով` 3500 ԱՄՆ դոլար գումարի վերաբերյալ նրանց պայմանավորվածությունը տեղի է ունեցել, ոչ իր ներկայությամբ: Այդ գումարից բացի, իր իմանալով, վերջիններս Սամվել Մարտիրոսյանին առաջին անգամ վճարել են 100.000 ՀՀ դրամ, որն իր կարծիքով հանդիսացել է կանխավճար: Նշված 3500 ԱՄՆ դոլար գումարը Հայրապետյանները հանձնել են Սամվել Մարտիրոսյանին մինչև վերաքննիչ դատարան դիմելը: Այդ ընթացքում, կոնկրետ ժամանակը չի հիշում, Սամվել Մարտիրոսյանից խնդրել և նրանից մաս-մաս վերցրել է կազմակերպության կողմից իրականացվող ծրագրի ծախսերի համար գումարներ, ընդհանուրը 1800 ԱՄՆ դոլար: Նշված գումարը Ս.Մարտիրոսյանից վերցրել է վերջինիս Հայրապետյանի կողմից 3500 ԱՄՆ դոլարը տալուց հետո, դրանից առաջ ինքը Ս.Մարտիրոսյանից մեծ գումար չի վերցրել: Տեղյակ է, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանում Իրինա Չինդինայի վերաքննիչ բողոքը մերժվել է, հետագայում ներկայացվել է վճռաբեկ բողոք, այնուհետև Իրինա Չինդինային կալանավորել են: Դրանից հետո Հայրապետ և Սամվել Հայրապետյանները, Իրինա Չինդինայի մայրը` Կատերինա Չինդինան, եկել են իրենց կազմակերպություն, սկսել են Սամվել Մարտիրոսյանից պահանջել իրենց կողմից վերջինիս տված գումարները, պնդելով, որ եթե <<պարտվել են>>, ապա պետք է գումարները ետ վերադարձնեն, անգամ սպառնացել են, ճնշումներ են գործադրել, հայտնել են, որ կդիմեն համապատասխան մարմիններին: Իր պահանջով Սամվել Մարտիրոսյանը Կատերինա Չինդինային, վերջինիս ներկայությամբ տվել է ստացական և պարտավորվել հետ վերադարձնել այդ 3500 ԱՄՆ դոլարը: Սամվել Մարտիրոսյանը համաձայնել է գրել ստացականը, եթե ինքն իրենց միջև առկա փոխադարձ հաշվարկների թիվը նշի ստացականում ու դրա տակ ստորագրի: Ինքը գրել է 2100 ԱՄՆ դոլարի վերաբերյալ, սակայն Սամվել Մարտիրոսյանին ասել է, որ իրենք հետագայում կհաշվարկեն: Կատերինա Չինդինան բազմաթիվ անգամ աղմուկ-աղաղակ է բարձրացրել իրենց գրասենյակում` դրանով խաթարելով կազմակերպության աշխատանքի բնականոն ընթացքը: Այդ պատճառով ինքը, Տիգրան Էմիրյանի խորհրդով, Կատերինա Չինդիանային տվել է ստացական, որի ժամանակ գտնվել է ծանր վատառողջ վիճակում` ուղեղի հետ կապված: Գտնում է, որ ստացականը դեռ բավարար չէ, ապացուցելու համար, որ ինքը գումար է վերցրել Կատերինա Չինդինայից: Ինքը լսել է, որ Սամվել Մարտիրոսյանը խորհրդակցել է ավելի փորձառու իրավաբանների հետ, նույնիսկ դատավորի հետ, իրավական խնդրի կարգավորման շուրջ: Այդ մասին իրեն ասել է Սամվել Մարտիրոսյանը, երբ ինքը հետաքրքրվել է Իրինա Չինդինայի գործով, քանի որ վերջինիս հարազատները շարունակաբար եկել են գրասենյակ և զանագահարել են իրեն ու գործի արդյունքներով հետաքրքրվել իրենից` պատճառաբանելով, որ իրեն վստահելով են դիմել Սամվել Մարտիրոսյանին: Կաշառք տալու հանգամանքի վերաբերյալ իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Նախաքննության ընթացքում իր նշածը, թե իր ներկայությամբ խոսակցություն է գնացել Վճռաբեկ դատարանի դատավորին կաշառք տալու վերաբերյալ, այդպիսի խոսակցություններ եղել են, սակայն Սամվել Մարտիրոսյանը չի խոստացել կաշառք տալու միջոցով հարցը լուծել: Հիմնականում Սամվել և Հայրապետ Հայրապետյաններն են այդպիսի առաջարկ արել: Արտադատարանական կարգով դատավորի հետ հարցեր լուծելու մասին խոսակցություններ բազմաթիվ անգամ արել են Սամվել և Հայրապետ Հայրապետյաններն իր առանձնասենյակում, իր ներկայությամբ, սակայն ինքը նրանց բացատրել է, որ իրենք նման գործունեությամբ չեն զբաղվում, չեն զբաղվել և չեն պատրաստվում զբաղվել: Նախաքննության ընթացքում նման բան գրելով ինքը նկատի չի ունեցել, որ Սամվել Մարտիրոսյանը խոստացել է գումար տալ որպես կաշառք, ինքը ռուսական կրթություն ունենալու պատճառով նախաքննության ընթացքում սխալ է ձևակերպել իր միտքը: Նախաքննության ընթացքում իր նշածն այն մասին, որ խոսակցություն է եղել, թե <<Սամվել Մարտիրոսյանը պետք է բողոքը համաձայնեցնի Վճռաբեկ դատարանի դատավորի հետ>>, ինքը <<համաձայնեցնել>> ասելով նկատի է ունեցել, որ Սամվել Մարտիրոսյանը պետք է խորհրդակցի դատավորի հետ, որպես իրավաբանի, որպես մասնագետը մասնագետի հետ, վճռաբեկ բողոքի բովանդակության, ծավալի, ղեկավարվելիք օրեսգրքի, այլ ոչ թե` գումար տալու հարցերի շուրջ: Ինքը տեղյակ չէ, թե Սամվել Մարտիրոսյանը վերցած գումարը` 3500 ԱՄՆ դոլարը, վերջինս ինչպես է տնօրինել: Սամվել Մարտիրոսյանից վերցրած գումարը ինքը նրան ետ չի վերադարձրել:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով վկա Ա.Համբարձումյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքները, դրանք համադրելով սույն գործով ձեռք բերված և դատավճռի հիմքում դրված մյուս ապացույցների հետ, այդպիսիք գնահատելով իրենց ամբողջության մեջ, արժանահավատ չի համարում Ա.Համբարձումյանի դատաքննական ցուցմունքը, քանի որ դրանով վերջինիս փորձում է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Սամվել Մարտիրոսյանին:
Վկա Տիգրան Էդուարդի Էմիրյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ հանդիսանում է <<Հայ-ռուսական միավորում>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպության խորհրդի նախագահը: 2012թ. հուլիսի կեսերին իրենց կազմակերպությունը ենթավարձակալությամբ տարածք է վարձակալել Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի 19/1 հասցեում: Նույն հասցեում գործել է <<Գլոսսա>> իրավապաշտպան հասարակական կազմակերպությունը, որի նախագահն է հանդիսացել Աշոտ Համբարձումյանը: 2012թ. օգոստոսի 2-ին ժամը 10:00-11:00-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է իր աշխատասենյակում և զրուցել ընկերոջ հետ, երբ աղմուկ է լսել, դուրս է եկել աշխատասենյակից ու տեսել 2 կնոջ, որոնք աղմկել են: Խնդրել է ցածր խոսել, քանի որ իր մոտ մարդիկ են եղել: Այդ պահին վիճող կինը` Կատերինան, Աշոտ Համբարձումյանից պահանջել է ինչ-որ գումար, իսկ վերջինս խնդրել է այդ կնոջը չաղմկել: Վիճաբանությունը մեղմացնելու նպատակով այդ կնոջը և նրա դստերը` Մարինային, հրավիրել է իր աշխատասենյակ և փորձել պարզել նրանց պահվածքի պատճառը: Վերջիններս պատմել են, որ ամիսներ առաջ մյուս աղջկան` Իրինային մեղադրել են ինչ-որ ծանր հանցագործության մեջ, փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանը հանդիսացել է նրա պաշտպանը, վերջինս և Աշոտ Համբարձումյանը նրան ազատելու և գործը կարգավորելու համար իրենցից պահանջել և ստացել են 3500 ԱՄՆ դոլար գումար, գումարը տվել են Սամվել Մարտիրոսյանին: Սակայն իրականում Ս.Մարտիրոսյանը ոչինչ չի արել և իրենց աղջկան դատապարտել են 7 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկման, իսկ ներկայումս չի վերադարձնում այդ գումարը: Նրանք ասել են, որ եթե Աշոտ Համբարձումյանն այդ գումարը չվերադարձնի, ապա իրենք կդիմեն իրավապահ մարմիններին: Չինդինայի հետ խոսելուց հետո սկզբում խոսել է Սամվել Մարտիրոսյանի հետ, ով հաստատել է գումարը վերցնելու փաստը և խոստացել է, որ գումարը ետ կվերադարձնի: Գումարը վերցնելու հանգամանքը հաստատել է նաև Աշոտ Համբարձումյանը: Ինքը Կատերինային առաջարկել է գումարի վերաբերյալ պարտավորագիր վերցնել, որի պարագայում կարող է դիմել դատարան: Կատերինան համաձայնվել է: Այդպես, իր, Կատերինայի դստեր ներկայությամբ Աշոտ Համբարձումյանը պարտավորագիր է գրել, որի տակ որպես վկա ստորագրել է նաև ինքը: Պարտավորագիրը կազմվել է Աշոտ Համբարձումյանի աշխատասենյակում: Պարտավորագիրը կազմելու ողջ ժամանակամիջոցում ինքը ներկա է գտնվել և այդ ընթացքում Կատերինայի և նրա դստեր կողմից որևէ սպառնալիք չի հնչել Աշոտ Համբարձումյանի հասցեին, միայն նրանք ասել են, որ եթե իրենց գումարը ետ չվերադարձեն, ապա կդիմեն համապատասխան մարմիններին, իր ներկայությամբ չի եղել խոսակցություն կաշառքի մասին:
Դատարանում հրապարակված և հետազոտված վկա Էմին Համլետի Ադամյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սամվել Հայրապետյանի ընկերը, ում ճանաչում է 2006թ.-ից: 2011թ. հուլիս կամ օգոստոս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Սամվել Հայրապետյանը գնացել է իրենց տուն և ասել, որ կնոջը` Իրինային մեղադրում են անչափահաս աղջկան պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու մեջ, մինչդեռ իր կինը մեղավոր չէ և նրա մեղադրանքն անհիմն է: Սամվելն ասել է նաև, որ Իրինայի փաստաբանը, որի անունը չգիտի, 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար է պահանջել` այն դատավորին տալու և Իրինային արդարացնելու համար: Սամվելը չի հայտնել ոչ դատարանի, ոչ էլ դատավորի անունը: Ինքը խնայած 200.000 ՀՀ դրամ գումարն ամբողջությամբ պարտքով տվել է Սամվելին: Դրանից շուրջ չորս ամիս անց Սամվելից տեղեկացել է, որ Իրինային կալանավորել են: Սամվելն իրեն ասել է, որ Իրինայի փաստաբանը խաբել է և ոչ մեկին գումար չի տվել ու ոչինչ նրա համար չի արել, ինչի հետևանքով էլ Իրինային կալանավորել են: Տեղյակ է, որ դրանից հետո, այդ ամենի հետևանքով Ս.Մարտիրոսյանն ընկել է սոցիալական բավականին ծանր դրության մեջ:
Դատարանում հրապարակված և հետազոտված վկա Արսեն Դավիթի Հովհաննիսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սամվել Հայրապետյանի մորեղբոր որդին: 2010թ. վերջերին Սամվելից տեղեկացել է, որ նրա կնոջը` Իրինային մեղադրում են անչափահաս աղջկան պոռնկությամբ զբաղվելուն նպաստելու մեջ: Քանի որ Իրինան մեղադրվել է շատ վատ արաք կատարելու մեջ, ուստի Սամվելն ամաչել է այդ հարցով կիսվել իրենց հետ և իրենք ևս խուսափել են հարցուփորձ անելուց: 2011թ. օգոստոսի սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Սամվելը զանգահարել է իրեն և ասել, որ ցանկանում է խոսել իր հետ: Այդպես, նույն օրը երեկոյան Սամվելը միայնակ գնացել է իրենց գյուղ, առանձին խոսել իր հետ, որի ընթացքում ասել է, որ Իրինայի գործը հօգուտ իրենց լուծելու համար նրա փաստաբանը, որի անունը իրեն հայտնի չէ, 3.500 ԱՄՆ դոլար գումար է պահանջել ինչ-որ դատավորի տալու համար: Սամվելը հարցրել է, թե արդյոք կարող է գումարով իրեն օգնել: Ինքն ասել է, որ 400 ԱՄՆ դոլար գումար ունի խնայած, որը կարող է տալ և այդ գումարը տվել է Սամվելին: Դրանից մի քանի ամիս անց Սամվելից տեղեկացել է, որ Իրինային կալանավորել են: Հետագայում պարզվել է, որ փաստաբանը խաբել է նրանց, այդ գումարն ամբողջովին յուրացրել է և այն ոչ մեկին չի տվել: Սամվելն իրեն չի ասել, թե Իրինայի փաստաբանը այդ գումարը որ դատարանի դատավորին պետք է տար:
Որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով`
1. Ս. Մարտիրոսյանի կողմից ներկայացված պարտավորագրի պատճենով, որը կազմվել է 06.12.2011թ. փաստաբան Սամվել Մարտիրոսյանի բլանկով, հայերեն և ռուսերեն լեզուներով, պարտավորագրում նշված է. <<Ես` Սամվել Լևոնի Մարտիրոսյանս, Կատերինա Չինդինայից պարտքով վերցնում եմ 3500 (երեք հազար հինգ հարյուր) ԱՄՆ դոլար, որը պարտավորվում եմ վերադարձնել 2012 (երկու հազար տասներկու) թվականի փետրվարի 10-ին>>:
2. ՀՀ կենտրոնական բանկի www.cba.am պաշտոնական ինտերնետ կայքից տպված ԱՄՆ դոլարի համար սահմանված միջին շուկայական փոխարժեքի վերաբերյալ փաստաթղթով:
3. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.08.2011թ. թիվ ԵԱՔԴ/0012/01/11 գործով կայացված որոշմամբ, համաձայն որի` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2011թ. հունիսի 2-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ջուլետա Վիկտորի Անտոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Կարինե Արկադիի Կարապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-262-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Իրինա Հրանտի Չինդինայի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 262-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 132²-րդ հոդվածի 1-ին մասով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը քրեական գործով հավաքված վերոգրյալ ապացույցներն ենթարկելով բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման ու վերլուծության, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հանգում է այն հետևության, որ Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքները հիմնավորված և հաստատված են գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությունների ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին Դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալ Սամվել Մարտիրոսյանի գործողություններում առկա են իրեն առաջադրված մեղադրանքները հաստատող օբյեկտիվ տվյալներ, որի համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել առաջին ատյանի դատարանում և եզրակացությունները կառուցվել են միայն ապացույցների համալիր գնահատականի հիման վրա, հետևաբար, նման պայմաններում ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 01-ի դատավճիռը բեկանելու և ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանի նկատմամբ արադարացման որոշում կայացնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը`

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ս.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 01-ի դատավճիռը Սամվել Լևոն-Մարտինի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-34-312-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ


Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ