Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա ՆՐ Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԱՔԴ/0010/01/14
31 հոկտեմբերի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Տ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ.ՔԱՄԱԼՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ա.ՆԻԿՈՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով մեղադրող Է.Պետրոսյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.08.2014թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
23.04.2013թ. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 09108113 քրեական գործը:
23.04.2013թ. Աշոտ Հակոբի Նիկոյանը ձերբակալվել է:
26.04.2013թ. Աշոտ Հակոբի Նիկոյանը թիվ 09108113 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
26.04.2013թ. Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
27.11.2013թ. Աշոտ Հակոբի Նիկոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:
28.11.2013թ. Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
31.01.2014թ.-ի որոշմամբ մեղադրյալ Ա.Նիկոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի մասը վերացվել է:
31.01.2014թ. թիվ 09108113 քրեական գործից Գեորգի Խաչատրյանի և Նորայր Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելու վերաբերյալ նյութերն անջատվել են առանձին վարույթում և անջատված մասին շնորհվել է 09108113/1 համարը:
Աշոտ Հակոբի Նիկոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2011թ.-ի մայիսի 13-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 359-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով երկու տարի ժամկետով ազատազրկման դատապարտված լինելով, սակայն պատիժը պայմանականորեն չկիրառվելով գտնվելով 2 տարի ժամանակով փորձաշրջանի մեջ, 2013թ. ապրիլի 23-ին` ժամը 13:30-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Սուրենյանց փողոցի վերջնամասում գտնվող երկաթգծի նախկին ուղեմասում իր հավանած աղջկա` Ռիմա Ասատրյանի հետ հանդիպելու և զրուցելու հարցի շուրջ առաջացած վիճաբանության ժամանակ իր մոտ եղած դանակով դիտավորությամբ հարվածել է Վիգեն Սահակյանի կրծքավանդակի ձախ կեսին հեմթորաքսով զուգորդված միջկողային զարկերակի, 8-րդ կողի, ձախ թոքի 8-րդ սեգմենտի, թոք-ստոծանիական կապանի վնասումով` կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակված-կտրված, թափանցող վերքի ձևով, պատճառելով առողջության ծանր վնաս կյանքին վտանգ սպառնացող:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.08.2014թ. դատավճռով Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասից վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
Աշոտ Հակոբի Նիկոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և դատապարտվել ազատազրկման մեկ (1) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցվել է Աշոտ Հակոբի Նիկոյանին 2013 թվականի ապրիլի 23-ից մինչև 2013 թվականի ապրիլի 26-ը կալանքի տակ պահելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում տասնմեկ (11) ամիս քսանյոթ (27) օր ժամկետով:
Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը վճռվել է հաշվել 2013 թվականի նոյեմբերի 28-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վիգեն Սահակյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարվել է լուծված:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող Է.Պետրոսյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Մեղադրողը գտել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Ընդհանուր իարվասության դատարանը, վերլուծելով դատարանում հետազոտված ապացույցները և գնահատելով դրանք իրենց համակցության մեջ, հանգել է անհիմն հետևության, որ Ա.Նիկոյանի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
Ընդհանուր իրավասության դատարանն առանց հիմնավոր պատճառաբանության հաստատված է համարել այն հանգամանքը, որ կռիվ է տեղի ունեցել մի կողմից Ա.Նիկոյանի և նրա ընկեր Վիգեն Շահբազյանի, մյուս կողմից` Նաիրի Գրիգորյանի և նրա ընկերների/ավելի քան 10 հոգի/ միջև, մինչդեռ դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցներն անհերքելիորեն վկայում են այն մասին, որ թեև 15-20 հոգի գտնվել են դեպքի վայրում, սակայն կոնկրետ ծեծկռտուքը տեղի է ունեցել 4-5 անձանց միջև, և Ա.Նիկոյանը խառը կռվի ժամանակ դանակով դիտավորությամբ հարվածել ու ծանր մարմնական վնասվածք է պատճառել տուժող Վ.Սահակյանին:
Դատաքննության ընթացքում հիմնավորվել է այն հանգամանքը, որ Ա.Նիկոյանն է նախահարձակ եղել` Ն.Գրիգորյանին ագրեսիվ տոնով հրավիրելով համալսարանի տարածքից դուրս, որտեղ նույն կերպ, շարունակելով դրսևորել ագրեսիվ վարքագիծ, բացատրություն է պահանջել Ռ.Ասատրյանի հետ հանդիպելու և զրուցելու համար այն դեպքում, երբ Ռ.Ասատրանն իր կամքով է զրուցել Ն.Գրիգորյանի հետ, իսկ մինչ այդ երկու անգամ մերժելով Ա.Նիկոյանի` միմյանց հետ ընկերություն անելու առաջարկը: Վերոգրյալը հիմնավորվել է դատաքննության ժամանակ Ռ.Ասատրյանի տված ցուցմունքով:
Բացի այդ, անտրամաբանական է նաև ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճի իրավական վերլուծություններ մասում նշված, հաստատված համարված այն հանգամանքը, որ <<Ա.Նիկոյանը ձեռքերով պաշտպանվելով հարվածներից, կարողացել է բարձրանալ ընկած տեղից և կիսածնկած վիճակում, իր մոտ գտնվող դանակով սկսել է տարբեր ուղղություններով անկանոն հարվածներ հասցնել դեռևս շարունակվող հարվածներից պաշտպանվել;ու նպատակով: Այդ հարվածներից մեկը դիպել է տուժող Վիգեն Սահակյանի թիկունքի շրջանին ու նրա առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս>>:
Ըստ մեղադրողի` նշվածն ակնհայտորեն զուրկ է տրամաբանությունից այն պարզ պատճառով, որ եթե Ա.Նիկոյանը կիսածնկած է եղել, հետևաբար` կիսածնկած վիճակում պետք է լիներ նաև տուժող Վ.Սահակյանը, կամ այդպիսի դիրքում պաշտպանվելու նպատակով Ա.Նիկոյանի կողմից դանակ գործադրելու արդյունքում վնասվածքները կլինեին ոչ թե տուժողի կրծքավանդակի, այլ` ոտքերի շրջանում, որպիսի տվյալներ չեն հաստատվել ո՛չ նախաքննությամբ, ո՛չ էլ դատաքննության ընթացքում:
Ինչ վերաբերում է Ա.ԲՆիկոյանի կողմից դանակն անկանոն թափահարելու հանգամանքին, ապա այն ևս դատաքննությամբ հերքվել է, քանի որ ըստ դատական բժիշկ Ռ.Վարդանյանի ցուցմունքի` տուժող Վ.Սահակյանի մարմնական վնասվածքներն իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, հետևաբար` դրանց առաջացման համար անհրաժեշտ են եղել ուղղակի ազդեցություններ և դրանք չէին կարող առաջանալ թափահարման արդյունքում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը, խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջները, կայացրել է անօրինական, անհիմն և չպատճառաբանված դատավճիռ, ինչի հետևանքով խաթարվում է արդարադատության բուն էությունը:
Ելնելով վերոգրյալից` մեղադրողը միջնորդել է բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.08.2014թ. դատավճիռը, Ա.Նիկոյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այդ հոդվածի սանկցիայի սահմաններում նշանակել հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին և հանցավորի անձնավորությանը համապատասխանող պատիժ:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով մեղադրողի հիմնավորումները բողոքի կապակցությամբ և պաշտպանական կողմի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ դատարանի կայացրած դատավճիռը օրինական և հիմնավորված է և վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Աշոտ Հակոբի Նիկոյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Եվրոպական ակադեմիայի միջազգային տնտեսագիտական հարաբերություններ ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում: 2013 թվականի ապրիլի 23-ին` առավոտյան, իր ընկերոջ` Վիգեն Շահբազյանի հետ միասին գնացել է համալսարան իր հավանած աղջկան` Ռիմա Սսատրյանին, Վիգեն Շահբազյանին ցույց տալու համար: Ժամը 13:30-ի սահմաններում, գտնվելով համալսարանի բակում, սպասել են Ռ.Ասատրյանին: Ժամը 13:30-ի սահմաններում` դասամիջոցին, երբ Ռիմա Ասատրյանը դուրս է եկել, այդ պահին նրան է մոտեցել իրեն անծանոթ մի երիտասարդ, որն ինչպես հետագայում է իմացել հանդիսանում է Նաիրի Գրիգորյանը: Ինքն այդ պահին անակնկալի է եկել, քանի որ մինչ այդ Ռիմա Ասատրյանին չի տեսել որևէ տղայի հետ զրուցելիս: Երբ Ռիմա Ասատրյանը հեռացել է, ինքը վրդովված մոտեցել է Նաիրի Գրիգորյանին, ասել, որ ցանկանում է նրա հետ զրուցել և առաջարկել է համալսարանի բակից դուրս գալ: Դուրս գալով համալսարանից` ինքը, Վիգեն Շահբազյանը և Նաիրի Գրիգորյանը Սուրենյանց փողոցով գնացել են դեպի նախկին երկաթգծի ուղեմաս: Մինչ այդտեղ հասնելը, ինքը մի պահ շրջվել է դեպի հետ և նկատել, որ իրենց հետևից գալիս են բազմաթիվ տղաներ: Հասնելով նախկին երկաթգծի ուղեմաս, ինքը Նաիրի Գրիգորյանին բարձր տոնով հարցրել է, թե նա ինչ գործ ունի Ռիմա Ասատրյանի հետ: Նաիրի Գրիգորյանը պատասխանել է, որ հավանել է և շփվում է նրա հետ և որ Ռիմա Ասատրյանն էլ նրա հանդեպ անտարբեր չէ: Այդ զրույցի ընթացքում իրենց հետևից եկող երտասարդներն արդեն հասել էին և կանգնել իր և Վ.Շահբազյանի դիմաց: Նրանք 15-20 հոգի էին, իսկ իրենք երկուսով: Այդ պահին հավաքվածների միջից մոտեցել է մի երիտասարդ և կանգնելով իր դիմաց կանգնած տղաների հետևում, հարցրել է, թե ինչու է ինքը բղավելով խոսում: Այդ ժամանակ երիտասարդներից մեկի ձեռքում նկատել է բավականին մեծ քար ու նրան հարցրել, թե ինչու է քարը բերել: Հենց այդ ժամանակ իր ձախ կողմից դեմքին ուժեղ հարված է ստացել, որին հաջորդել են բազմաթիվ այլ հարվածներ` ուղղված իր դեմքին և գլխին: Այդ հարվածներից ինքը ընկել է գետին: Գետին ընկած վիճակում իրեն շարունակել են հարվածել ձեռքերով, ոտքերով, քարերով: Երբ այդ վիճակում իրեն մայր են հայհոյել և դրանից նյարդայնացած բարձացել է, կիսակռացած վիճակում կրծքավանդակի դիմաց նկատել է ձեռքի մեջ բռնած մի դանակ դեպի իր ուղղությամբ և հասկացել, որ ինչ-որ մեկը իրեն ցանկացել է դանակով հարվածել: Դա կանխելու համար իր աջ ձեռքով բռնել է այդ դանակով ձեռքը, իսկ ձախով խլել դանակը` վնասելով իր ձախ ձեռքը: Այդ ողջ ընթացքում շարունակել են իրեն հարվածել: Դանակը խլելուց հետո, երբ դեռ շարունակվում էին հարվածները, պաշտպանվելու նկատակով, աջ ձեռքով բռնելով դանակը, սկսել է առանց նայելու անկանոն թափահարել: Այդ ընթացքում լսել է, որ ինչ-որ մեկը բացականչել է ՙդանակը, դանակը՚, որից հետո իրեն ուղղված հարվածները դադարել են և բարձրացնելով գլուխը նկատել է, որ իրեն հարվածող տղաները փախչում են: Երբ այդ տղաները հեռացել են, Վիգեն Շահբազյանը մոտեցել է իրեն, որի դեմքն այդ պահին ուռած և վնասված էր և միասին Սուրենյանց փողոցով բարձրացել են դեպի Դ.Անհաղթի փողոց: Այդ ժամանակ ինքն իրեն շատ վատ է զգացել, գլխապտույտ և սրտխառնոց է ունեցել, փսխել է: Հասնելով Դ.Անհաղթի փողոց, կանգնեցրել են պատահական տաքսի ավտոմեքենա և որոշել է գնալ թիվ 6 հիվանդանոցում աշխատող իր ծանոթ բժշկի մոտ վնասված ձեռքը վիրակապելու համար: Ճանապարհին, տաքսու մեջ, դանակը հանել է գրպանից, ցույց տվել Վիգենին և որոշելով ազատվել դրանից, տաքսու միջից` ընթացքի ժամանակ նետել է դուրս: Աշոտ Նիկոյանը նշել է, որ այն սև գույնի կոթով, ծալովի դանակ էր:
Հիվանդանոցում ասել է, որ ձեռքի վնասվածքը ստացել է գարեջրի կոտրված շշով, իսկ գլխի արյունը հիվանդանոց մտնելուց առաջ մաքրել է, որպեսզի չերևա: Հետո տուն է գնացել և հորը պատմել կատարվածի մասին: Չնայած իրեն շատ վատ է զգացել, անընդհատ փսխել է, որոշել է գնալ ոստիկանություն և հանձնվել, քանի որ մտածել է, որ դանակը թափահարելու արդյունքում հնարավոր է ինչ որ մեկին վնասվածք պատճառած լինի:
Աշոտ Նիկոյանը նշել է նաև, որ ինքը դիտավորություն չի ունեցել որևէ մեկին վնաս պատճառելու և այդ ստեղծված իրավիճակում փորձել է ուղակի պաշտպանվել և եթե որևէ մեկին վնաս է պատճառել, դա տեղի է ունեցել այն պատճառով, որ այլ հնարավորություն չի ունեցել պաշտպանվելու: Ի սկզբանե իր ձեռքում դանակ չի եղել: Ինքը չի նկատել դանակը դեպի իրեն ուղղած անձի դեմքը, միայն հասցրել է տեսնել դեպի իր ուղղությամբ եկող դանակը: Ինքն անգամ չի նկատել, որ Ն.Գրիգորյանն է առաջինն իրեն հարվածել, քանի որ խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել:
Կռվի ընթացքում ինքը դիտավորություն չի ունեցել որևէ մեկին հարվածելու, իր գործողություններն ուղղված չեն եղել Վիգեն Սահակյանին ծանր մարմնական վնասվածք պատճառելու: Ինքը Վ.Սահակյանին ընդհանրապես դեպքի վայրում որևէ գործողություն անելիս չի տեսել: Նրան հանդիպել է ոստիկանությունում առերեսման ժամանակ: Վ.Սահակյանի կամ այլ որևէ մեկի հանդեպ ինքը թշնամություն չունի:
Ամբաստանյալ Ա.Նիկոյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Վիգեն Էդուարդի Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Երևանի Ֆրանսիական ակադեմիայի մարկեթինգի ֆակուլտետի 1-ին կուրսում: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին, ժամը 13:30-ի սահմաններում, դասամիջոցի ընթացքում գտնվել է համալսարանի բակում կանգնած: Հեռախոսով խոսելու ընթացքում նկատել է, որ մոտ 10-15 տղաներ բակի տարածքից դուրս են գալիս: Հետաքրքրությունից ելնելով գնացել է նրանց հետևից և արդեն համալսարանի տարածքից դուրս` դարպասների մոտ նկատել է իր համակուրսեցի Նորայր Ղազարյանին, որի հետ միասին այդ ամբոխի հետևից Սուրենյանց փողոցով գնացել են դեպի նախկին երկաթգծի տարածք: Հասնելով այդտեղ, ինքը Նորայր Ղազարյանի հետ միասին կանգնել է հավաքվածներից մոտ 3-4 մետր հեռավորության վրա: Այդ ժամանակ ինքը հակառակ ուղղությամբ շրջված վիճակում հեռախոսով խոսելիս է եղել և մոտ 1 րոպե անց այդ հավաքվածների միջև առաջացել է ծեծկռտուք: Նրանք կռվելով և հրմշտելով միմյանց մեկ ակնթարթում մոտեցել են իրեն: Ինքը ցանկացել է հեռանալ այդտեղից, սակայն չի հասցրել և հենց այդ պահին մեջքի շրջանում սուր ծակոց և ցավ է զգացել ու հասկացել է, որ իրեն հարվածել են: Հարված ստանալուց հետո շրջվելով տեսել է ամբաստանյալին: Վազելով փախել է այդտեղից: Մինչև փախչելը, ձեռքը տարել է դեպի վնասվածքի կողմը, նկատել է, որ ձեռքը արյունոտված է և հասկացել է, որ այն անձը, որին ինքը հարվածը ստանալուց հետո շրջվել և տեսել է, դանակով հարվածել է իրեն: Փախչելով անցել է որոշ տարածություն և ուշագնաց է եղել: Իրեն օգնություն են ցույց տվել և տեղափոխել են հիվանդանոց: Դրանից մի քանի օր անց, հիվանդանոցում, հեռուստացույցով <<Հերթապահ մաս>> հաղորդաշարը դիտելիս տեսել է Աշոտ Նիկոյան անուն ազգանունով մի երիտասարդի: Վերջինս այն նույն անձն է եղել, որին ինքը 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին, հիշյալ միջադեպի ժամանակ իր մեջքի շրջանում հարված ստանալուց հետո շրջվելով տեսել է: Նշված կռվի ժամանակ ինքը որևէ մեկին չի հարվածել:
Տուժողը նաև հայտնել է, որ կռվի ժամանակ ինքը հայհոյանքներ լսել է, բայց չի կարող ասել, թե դրանք ում են ուղղված եղել: Ամեն ինչ շատ արագ է տեղի ունեցել, ինքը մեջքից ծակոց է զգացել և անմիջապես փախել է: Իր կարծիքով, իր փոխարեն կարող էր լինել կռվի մասնակիցներից ցանկացածը: Սուր ծակոց զգալով, շրջվել է և քիչ հեռու տեսել Աշոտին:
Հայտնել է նաև, որ եթե հակասություն կա իր` նախաքննության և դատաքննության ժամանակ տված ցուցմունքներում, պնդում է նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքը, քանի որ երկար ժամանակ է անցել և հնարավոր է, որ մանրամասները չհիշի:
Իր ցուցմունքը Վիգեն Սահակյանը պնդել է նաև Աշոտ Նիկոյանի հետ առերեսման ժամանակ:
Վկա Ռիմա Ռուստամի Ասատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Աշոտ Նիկոյանը երկու անգամ մոտեցել է իրեն, ցանկացել է խոսել իր հետ, սակայն ինքը հրաժարվել է նրա հետ խոսել: Դեպքի օրը, երբ ինքը քոլեջի ճաշարանից դուրս է եկել, իրեն է մոտեցել Նաիրի Գրիգորյանը և իրենք զրուցել են, որից հետո ինքը գնացել է դասի: Դասերից հետո գնացել է տուն: Երեկոյան իրեն զանգահարել և հրավիրել են ոստիկանություն: Ոստիկանություն գնալուց հետո իմացել է, որ վիճաբանություն է տեղի ունեցել Աշոտի ու Նաիրիի միջև: Ուրիշ շատ մարդիկ էլ են եղել որոնց ինքը չի ճանաչում: Կռիվը տեղի է ունեցել իր պատճառով: Իմացել է, որ կռվի ընթացքում մարմնական վնասվածքներ են պատճառվել: Աշոտ Նիկոյանն ավելի վաղ մոտեցել է իրեն, առաջարկել առանձնանալ խոսել, սակայն ինքը չի ցանկացել: Նաիրի Գրիգորյանի հետ խոսել է: Եվրոպական համալսարանից է ճանաչել, նոր էին ծանոթացել: Այդ կռի օրը Նաիրին մոտեցել, բարևել է, հարցրել որպիսությունը: Ինքը պատասխանել է ու ասել, որ գնում է դասի: Այդ օրը այդքան խոսկցություն է եղել: Ինքը Աշոտ Նիկոյանին չի տեսել:
Վկա Արշավիր Էդուարդի Օհանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Երևանի Ֆրանսիական համալսարանի մարկեթինգի բաժնի առաջին կուրսում: Վիգեն Սահակյանը, Նորայր Ղազարյանը, Արեգ Կարինյանը և Գագիկ Մովսիսյանն իր համակուրսեցիներն են: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին` ժամը 1400-ի սահմաններում, դասամիջոցին գտնվել է համալսարանի բակում և նկատել, որ իրեն անծանոթ 10-15 երիտասարդներ համալսարանի բակից դուրս են եկել և Սուրենյանց փողոցով քայլելով գնում են դեպի նախկին երկաթգծի ուղեմաս` ավտոտնակների մոտ: Նշված անձանց հետևից գնացել է նաև Վիգեն Սահակյանը: Մտածելով, որ ինչ որ բան է եղել, մոտ երկու րոպե անց, ինքը նույնպես գնացել է նրանց հետևից: Երբ հասել է վերը նշված ավտոտնակների մոտ, տեսել է Վիգեն Սահակյանին և Գագիկ Մովսիսյանին: Նկատել է, որ Վիգեն Սահակյանի թիկունքն արյունոտված է: Գագիկ Մովսիսյանի հետ միասին Վիգեն Սահակյանին օգնել և Սուրենյանց փողոցով քայլել են դեպի Ազատության պողոտայի կողմ: Մոտ 50-60 մետր քայլելուց հետո Վիգեն Սահակյանն այլևս չի կարողացել քայլել: Այդ ժամանակ մոտակայքում գտնվող բնակելի շենքերի բնակիչներից մեկը զանգահարել է շտապ բուժօգնություն: Մոտ 5 րոպե անց եկել է շտապ օգնության մեքենան և Վ.Սահակյանին տեղափոխել հիվանդանոց: Ինքը կռվին ներկա չի եղել, մանրամասները չգիտի, չի հետաքրքրվել: ՈՒղղակի գիտի որ կռիվ է եղել:
Վկա Ռաֆայել Արթուրի Պետրոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Մանկավարժական համալսարանում: Ինքն ու Աշոտը ընկերներ են: Դեպքի մասին տեղեկացել է Աշոտի հորից` Հակոբից, դեպքից հետո: Ասել է, որ դեպք է պատահել և Աշոտը ոստիկանությունում է: Դեպքը կոնկրետ չի պատմել: Դրանից հետո մոտ մեկ ամիս Աշոտին չի տեսել: Հետո մեկ-մեկ հանդիպել են Աշոտի հետ: Դեպքի մասին ասել է, որ կռիվ է եղել, կոնկրետ չի հիշում, թե ինչ է պատմել, հիշում է, որ աղջկա համար է կռիվ եղել: Իր ցուցմունքում կոնկրետ գրել է, ուղղակի շատ ժամանակ է անցել, այդ պատճառով չի կարող հիշել: Գիտի, որ կռվի արդյունքում տուժողներ են եղել:
Վկա Ռաֆայել Պետրոսյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 2-3 տարի է ճանաչում է Աշոտ Նիկոյանին և Վիգեն Շահբազյանին: 2013թ.-ի ապրիլի 24-ին, ֆիզիկայի թաղամասում` Հալաբյան 38 շենքի բակում, հանդիպել է Աշոտ Նիկոյանի հորը, ով իրեն ասել է, որ Եվրոպական համալասրանում Ա.Նիկոյանն իր հավանած աղջկա համար առաջացած վիճաբանության ժամանակ դանակահարություն է կատարել:
Վկան նաև հայտնել է, որ շատ բաներ չի հիշում: Նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքը ճիշտ է: Քանի որ շատ ժամանակ է անցել, որոշ մանրամասնություններ ինքը մոռացել է: Պնդում է նախաքննության ընթաքում տրված ցուցմունքը: Այն համապատասխանում է իրականությանը: Դեպքից հետո Աշոտին մի քանի անգամ հանդիպել է, սակայն դեպքի մանրամասնությունների մեջ չի խորացել: Զգացել է, որ այդ թեման Աշոտի համար տհաճ է, այլևս չի անդրադարձել:
Վկա Նորայր Վանի Ղազարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Ֆրանսիական համալսարանում: Տուժող Վիգեն Սահակյանն իր համակուրսեցին է: Դեպքը եղել է 2013թ. ապրիլի 23-ին ժամը մոտավորապես 13:30-ի սահմաններում: Դասից դուրս է եկել տուն գնալու նպատակով: Ճանապարհին նկատել է մոտ 10 երիտասարդների, որոնք քայլել են Սուրենյանց փողոցով դեպի ներքև: Այդ ժամանակ իրեն է միացել համակուրսեցի Վիգեն Սահակյանը և հետաքրքրությունից ելնելով միասին գնացել են այդ երիտասարդների հետևից: Հասնելով նշված փողոցի վերջնամասում գտնվող ավտոտնակների հետևում գտնվող նախկին երկաթգծի ուղեմաս, Վիգեն Սահակյանի հետ կանգնել են հավաքվածներից մոտ 3-4 մետր հեռավորության վրա: Ինքը չի լսել, թե ինչ խոսակցություն է այնտեղ տեղի ունեցել, սակայն մոտ 1-2 րոպե անց, այդ երիտասարդների միջև վիճաբանություն, ապա ծեծկռտուք է առաջացել: Ծեծկռտուքն սկսվելուց հետո մոտեցել է, փորձել բաժանել կռվողներին, պարանոցի հատվածում զգացել է ծակոց և երբ շրջվել է, որ տեսնի թե ինչ է կատարվել, նկատել է, որ ինչ որ մեկը կրկին ցանկանցել է դանակով իրեն հարվածել: Փորձելով պաշտպանվել ևս մեկ դանակի հարված է ստացել ձախ ձեռքի շրջանում: Դրանից հետո անմիջապես հեռացել է այնտեղից: Իրեն դանակով հարվածող անձի դեմքը չի տեսել, քանի որ խառնաշփոթ իրավիճակ է եղել: Դեպքի վայրից հեռանալով դուրս է եկել Երևան քաղաքի Ազատության պողոտա, որտեղից նստելով պատահական տաքսի ավտոմեքենա, գնացել է ՙՆաիրի՚ ԲԿ, որտեղ ստացել է ստացիոնար բուժօգնություն: Ինքը ծեծկռտուքին չի մասնակցել և որևէ մեկին չի հարվածել:
Վկան հայտնել է նաև, որ կռվի մասնակիցներին չի ճանաչել: Երբ կռիվը սկսվել է, նոր միայն ինքը մոտեցել է: Ինքը չի կարող ասել մի քանի հոգով երկու կամ մեկ հոգու ծեծել են, թե ոչ, չի տեսել: Դանակ տեսել է, բայց այդ տղայի դեմքը չի տեսել: Դանակով ձեռքը եկել է իր վրա, ինքը փորձել է պաշտպանվել ձախ ձեռքով, սակայն վնասվածք է ստացել և լքել է դեպքի վայրը: Չի կարող նկարագրել դանակը: Վնասվածքները խորը չէին, հաջորդ օրն արդեն տանն է եղել: Չգիտի թե ով է հարվածել: Դեպքից հետո հեռուստացույցով է տեսել, որ մի տղա ասել է, որ ինքն է հարվածել: Վիգենը դեպքից հետո երկար ժամանակ հիվանդանոցում է եղել: Նա էլ էր դանակի հարված ստացել: Վիգենն իրեն չի ասել, թե ով է դանակով հարվածել: Չի փորձել ճշտել թե ով է նրան հարվածել: Կռիվը տևել է մեկից մեկ ու կես րոպե: Ինքը շուտ է գնացել: Մինչև վիճաբանությունը միայն Վիգենին է ճանաչել, իսկ դեպքից հետո ծանոթացել է Ժորայի հետ: Վիգեն Սահակյանի հետ է իջել դեպքի վայր: Իրենց կուրսեցիներից Մովսիսյան Գագիկն էլ է եղել դեպքի վայրում: Ինքն ու Վիգենը չգիտեին թե ինչ միջադեպ է: Տեղյակ է, որ երեք հոգի է վնասվածք ստացել` ինքը, Վիգենը և Գեորգին: Դեպքից հետո դիմել է Նաիրի բժշկական կենտրոն, մեկ օր բուժօգնություն է ստացել: Հաջորդ օրն արդեն տանն է եղել: Ինքը չի տեսել բացի իրեն հարվածողից ուրիշ մեկը դանակ գործադրել է, թե ոչ: Միայն տեսել է դանակի շեղբը, փորձել է պաշտպանվել, մի երկու թեթև հարված է ստացել ու լքել է դեպքի վայրը: Վիգեն Սահակյանին օգնություն ցույց տալուց ինքը չի եղել: Հարված ստանալուց անմիջապես հետո մենակ նստել է տաքսի և գնացել: Մինչև այժմ չգիտի, թե իրեն ով է մարմնական վնասվածք պատճառել:
Վկա Նաիրի Արայի Գրիգորյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Երևանի Եվրոպական համալսարանի մենեջմենթ ֆակուլտետի առաջին կուրսում: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին համալսարանի բակում իրեն է մոտեցել Աշոտ Նիկոյանը և ասել, որ ցանկանում է զրուցել: Դրանից հետո միասին քայլելով դուրս են եկել համալսարանի բակից և գնացել նախկին երկաթգծի ուղեմաս: Ճանապարհին իրենց են միացել Գեորգի Խաչատրյանն ու Էդուարդ Գասպարյանը: Այդ ժամանակ ինքը նկատել է, որ իրենց հետևից գնում են նաև այլ անձիք: Երբ հասել են երկաթգծի ուղեմասի մոտ, Ռիմա Ասատրյանի հետ շփվելու հարցի շուրջ իր և Աշոտ Նիկոյանի միջև վիճաբանություն է առաջացել, որը վերածվել է ծեծկռտուքի: Ծեծկռտուքին միջամտել են նաև այլ անձիք, որը տևել է մոտ 1 րոպե: Ինքն այդ ընթացքում մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է Աշոտ Նիկոյանի դեմքին: Հետո չի նկատել Աշոտին: Մի պահ նկատել է, որ Աշոտն ընկել է, բարձր գոռգռոց է եղել, նրան հայհոյել են: Հայհոյանքից հետո նա բարձրացել, կանգնել է և դանակով հարվածել: Այդ ժամանակ նկատել է, որ Գեորգի Խաչատրյանի ձեռքն ու թևատակն արյունոտված է և չհետևելով կռվի ընթացքին, մոտեցել է նրան և Էդուարդ Գասպարյանի հետ միասին նրան օգնելով տարել են դեպի Դ.Անհաղթ փողոց, որտեղից իր կողմից շահագործվող ավտոմեքենայով Գեորգի Խաչատրյանին տեղափոխել են հիվանդանոց: Մանրամասները չի հիշում:
Վկան հայտնել է նաև, որ իր ու Աշոտի միջև խոսակցությունը եղել է աղջկա հետ կապված: Այդ աղջկա անունը Ռիմա է: Կռիվը սկսել է իր և Աշոտի միջև: Այդ օրը Ռիմայի հետ ինքը խոսել է: Մի քանի րոպե հետո մոտեցել է Աշոտը և շենքից դուրս կանչել: Չի ասել թե ինչի մասին պետք է խոսեն: Մինչև դեպքը ինքը հետաքրքրվել է Ռիմայով, մի քանի անգամ էլ հետը խոսել է, շփվել: Աշոտի մասին Ռիման իրեն ոչ մի բան չի ասել: Իր և Աշոտի միջև վեճ է առաջացել Ռիմայի հետ շփվել չշփվելու կապակցությամբ: Էլի մարդիկ են գնացել իրենց հետևից, բայց ուշադրություն չի դարձրել, չգիտի ովքեր են եղել: Մոտավորապես տասից տասնհինգ հոգի են եղել: Վիգենին կռվի մեջ չի տեսել: Դեպքից հետո է իմացել, որ նա այնտեղ է եղել: Առաջինը ինքը Աշոտին է հարվածել: Խառնաշփոթ է եղել, խառը հարվածել են: Ուշադրություն չի դարձրել, թե քանի հոգի էին կռվում, մոտավոր մի 10 հոգի: Ինքը Աշոտին է հարվածել, հետո տեսել է որ Աշոտը դանակով է խփել: Դանակը չի տեսել, բայց իմացել է, որ դանակով խփել է: Տեսել է Գեորգի Խաչատրյանին արյունոտ: Արյունը տեսնելով, մոտեցել է նրան, տեսել է որ ձախ թևի տակ դանակով հարվածած է: Միայն Գեորգիին է տեսել դանակով հարվածած: Դրանից հետո Գեորգիին տարել է հիվանդանոց: Դեպքից հետո իմացել է, որ էլի մարդիկ են եղել դանակահարված: Իմացել է, որ Վիգենն էլ է դանակահարված: Չի իմացել, թե ով է հարվածել դանակով: Հիմա գիտի, որ Աշոտն է հարվածել: Տեսել է, որ Աշոտին շատ մարդ է խփում: Չի կարող ասել, թե ինչքան ժամական է Աշոտը գետնին մնացել: Հետո լսել է, որ հայհոյել են Աշոտին: Դրանից հետո հաջորդել է նրա գետնից կանգնելը և դանակով հարվածելը: Գեորգիին տեղափոխելու ընթացքում ինքը ոչ մի բանի վրա ուշադրություն չի դարձրել: Միայն տանելու ընթացքում հետ է նայել և տեսել է, որ Աշոտը լավ չի զգում, նստած փսխում է: Ինքը չգիտի, թե ինչից էր առաջացել այդ սրտխառնոցը: Ինքը տեսել է, որ Աշոտի ձեռքին բան կար և շարժումներ էր անում, թափահարում էր: Կոնկրետ չի տեսել որ ինչ որ մեկին հարվածի: Երևի այդ առարկան դանակ էր: Ընթացքում է տեսել Ա.Նիկոյանին վայր ընկած: Դեպքից հետո է իմացել, որ մի քանի հոգի են վնասվածք ստացել: Վ.Սահակյանից բացի նաև Գեորգին և ուրիշ մեկը: Նախաքննության ընթացքում իմացել է, որ Աշոտ Նիկոյանն է Վիգենին հարվածել, իսկ թե մյուս երկուսին ով է հարվածել, չի իմացել: Ինքը չի տեսել, որ Աշոտը ուրիշի ձեռքից խլած լինի դանակը պաշտպանվելու նպատակով և հարվածներ հասցնի: Ինքը միայն Նիկոյանինն է տեսել դանակով: Չի կարող ասել երեքին էլ Ա.Նիկոյանն է դանակով հարվածել, թե ոչ: Չգիտի թե ինչից են առաջացել Աշոտ Նիկոյանի մարմնի, գլխի և ձեռքերի վրայի կտրված վնասվածքները:
Վկա Գեորգի Յուրիկի Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Եվրոպական համալսարանի տեղեկատվական տեխնոլոգիաների ֆակուլտետի 1-ին կուրսում: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում իր համակուրսեցի Նաիրի Գրիգորյանի հետ գտնվել է համալսարանի բակում: Այնուհետև նկատել է որ Ն.Գրիգորյանն առանձնանալով իրեն անծանոթ մի երիտասարդի հետ դուրս է գալիս համալսարանի տարածքից: Ինքը և Էդուարդ Գասպարյանը միանալով Նաիրի Գրիգորյանին, նշված անծանոթ երիտասարդի, ինչպես նաև անծանոթ այլ երիտասարդների հետ միասին, Սուրենյանց փողոցով գնացել են դեպի նախկին երկաթգծի ուղեմաս: Հասնելով նշված վայր, նկատել է, որ այնտեղ հավաքվել են մոտ 10-12 երիտասարդներ: Հավաքվածների միջև ինչ-որ հարցի շուրջ խոսակցություն է սկսվել: Այդ պահին իր բջջային հեռախոսին զանգ է հնչել: Ինքը պատասխանելով զանգին, հավաքվածներից հեռացել է մոտ 5-6 մետր: Ավարտելով հեռախոսազրույցը, շրջվել է դեպի հավաքվածների կողմը և տեսել, որ այդ 10-12 հոգու միջև վիճաբանություն և կռիվ է սկսվել: Ցանկանալով կռվի մասնակիցներին բաժանել իրարից, մոտեցել է նրանց, միջամտել, սակայն այդ ժամանակ ձախ թևատակի հատվածում զգացել է տաքություն և երբ ձեռքը տարել է դեպի այդ հատվածը, զգացել է ծակոց և հասկացել, որ կռվողներից մեկը դանակով հարվածել է իրեն: Այդ պահին բղավել է, որ դանակով իրեն հարվածել են, ապա վազքով հեռացել է այնտեղից: Ինքը կոնկրետ չի նկատել, թե ով և ինչպես է այդ ծեծկռտուքի ժամանակ իրեն հարվածել:
Վկան հայտնել է նաև, որ խոսակցության ժամանակ այնտեղ չի եղել: Չի տեսել Նաիրին ում հետ է կռվել: Կռվի ժամանակ ինքը Նաիրիի հետ չի եղել, առանձնացել է, որպեսզի խոսի հեռախոսով: Հետո նկատել է կռիվը, վազելով մոտեցել է, այդ ժամանակ տաքություն է զգացել մեջքի հատվածում: Կռվել են մոտավորապես 10 հոգի: Կոնկրետ չի կարող ասել, թե քանիսը քանիսի հետ էին կռվում: Կռվի արդյունքում մարմնական վնասվածքներ են ստացել նաև Նորայրը և Վիգենը: Ինքը վնասավածք է ստացել թևատակի հատվածում: Դեպքից հետո Վիգենից իմացել է, որ նրան էլ են դանակով հարվածել: Ինքը չգիտի, թե Վիգենին ով է հարվածել: Ինքը չի տեսել, թե ինչով են իրեն հարվածել: Երևի դանակով: Չի տեսել դանակը ում ձեռքին է: Ինքը ոստիկանությունում իմացել է, որ ինչ որ Աշոտ Նիկոյան ներկայացել է և ասել, որ ինքը հնարավոր է դանակով հարվածած լինի ինչ որ մեկին:
Վկա Վիգեն Վահագնի Շահբազյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Աշոտ Նիկոյանի ընկերը, ում ճանաչում է մանկուց: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին`ժամը 13:30-ի սահմաններում, Աշոտ Նիկոյանի հետ միասին գտնվել են Եվրոպական համալսարանի տարածքում` բուֆետի մոտ: Նկատել են անծանոթ մի տղայի, ով խոսում է մի աղջկա հետ, ում հանդեպ անտարբեր չէր նաև Աշոտը: Աշոտ Նիկոյանը մոտեցել է նշված տղային և առաջարկել է առանձնանալ ու զրուցել: Ինքն իմացել է, որ այդ տղայի անունը Նաիրի Գրիգորյան է: Երբ դուրս են եկել համալսարանի բակից, ինքը նկատել է, որ մոտ տաս իրեն անծանոթ երիտասարդներ են գնում իրենց հետևից: Երբ թեքվել են արդեն համալսարանի կողքով, նկատել է, որ մարդիկ շատացել են, մոտավորապես դարձել են 20-25 հոգի: Ինքը` Ա.Նիկոյանի և Ն.Գրիգորյանի հետ միասին Սուրենյանց փողոցով գնացել է դեպի նախկին երկաթգծի ուղեմաս, որտեղ Աշոտի հավանած աղջկա` Ռիմա Ասատրյանի վերաբերյալ խոսակցություն է տեղի ունեցել: Այնուհետև մի կողմից իր և Աշոտ Նիկոյանի, մյուս կողմից Նաիրի Գրիգորյանի և վերջինիս կողմնակիցների միջև վիճաբանություն և ծեծկռտուք է առաջացել: Առաջինը Աշոտին խփել է Նաիրին: Կռվի ժամանակ ինքն ու Աշոտ Նիկոյանը միմյանցից առանձնացել են: Մի պահ տեղից բարձրանալով, մի քանի հոգու հրելով հասել է Աշոտի մոտ, տեսել է, թե Աշոտն ինչպես է բարձրանում գետնից: Մի պահ էլ տեսել է, որ Աշոտը դեմքը փակել է, որպեսզի դեմքին չխփեն: Հետո լսել է <<խփեց-խփեց>>: Այդ ժամանակ ծեծկռտուքը դադարել է: Ինքը մոտեցել է Աշոտին: Աշոտի դեմքը արյունոտ էր, ուռած: Նրան ավելի շատ էին հարվածել, քան իրեն: Փորձել է Աշոտին բարձրացնել: Նա անկանոն շարժումներ է արել: Փորձել են քայլել: Ինքն առաջ է գնացել, մտածելով որ Աշոտը կգա: Երբ հետ է նայել, տեսել է, որ Աշոտը հենվել է ինչ որ պատի և սկսել է փսխել: Աշոտին հասկացրել է, որ նրանք կարող են վերադառնալ: Աստիճանների կողքով քայլելով բարձրացել են գլխավոր փողոց, որտեղ տաքսի են նստել ու հեռացել: Ինքը իջել է Կիևյան փողոցում, Աշոտը գնացել է:
Վկան հայտնել է նաև, որ հակառակորդ կողմը 20-25 հոգի էին, իրենք եղել են երկուսով: Աշոտին հարվածել են մոտ 10-15 հոգով, մի այդքան մարդ էլ իրեն է հարվածել: Հայհոյանքը լսել է: Հայհոյանքն ուղված է եղել Աշոտին: Երբ ինքը գետնից վեր է կացել, գոռում էին <<խփին-խփին>> ու փախել են: Երբ գնացել է Աշոտի մոտ, Աշոտը վատ է զգացել իրեն: Սկզբում, երբ Նաիրին աղջկա հետ է խոսել, ինքը Նաիրիին չի նկատել, քանի որ մեջքով է նստած եղել: Աշոտը տեղից կանգնել է ու գնացել է: Ինքն էլ գնացել է Աշոտի հետևից, հանդիպել են Նաիրիին: Ինքը զրույցին չի մասնակցել, հասել է այն ժամանակ երբ արդեն Աշոտը Նաիրիի հետ դուրս է եկել: Կռիվն ավարտվել է նրանով, որ իրեն գցել են գետին: Դրանից հետո լսել է, որ գոռում են ՙխփին-խփին՚: Աշոտի մոտ առավոտյան դանակ չի եղել: Ինքն Աշոտին տաքսու մեջ հարցրել է, թե արդյոք խ°փել է դանակով, ինչին նա պատասխ°անել է, որ չգիտի: Ինքն իմացել է, որ Աշոտը սիրահետել է Ռիմային, բայց նա մերժել է: Մյուսների ձեռքին դանակ եղել է, թե ոչ, չի տեսել: Վնասվածք պատճառելը ինքը չի տեսել, ինքը ոչ մեկին չի հարվածել: Պնդել է դատարանում տված ցուցմունքը: Վ. Շահբազյանը նաև հայտնել է, որ Աշոտի մոտ դանակ նկատել է, երբ արդեն տաքսի ավտոմեքենայի մեջ են եղել: Իր հարցին, թե որտեղից իրեն այդ դանակը, Աշոտն պատասխանել է, որ գետնից է վերցրել: Աշոտի վրա տեսել է վնասվածք գլխի վրա: Արյունը հոսում էր գլխից, դեմքը ուռած էր, մատների վրա վերքեր էին: Քանի որ գլխին են հարվածել, այդ պատճառով Աշոտը փսխումներ է ունեցել:
Վկա Վիգեն Վահագնի Շահբազյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Աշոտ Նիկոյանի ընկերը, որին ճանաչել է մանկուց: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին` ժամը 10:30-ի սահմաններում, Աշոտ Նիկոյանի հետ միասին գնացել է Եվրոպական համալսարան, որպեսզի վերջինիս հավանած աղջկան տեսնեն: Երբ միասին գտնվել են համալսարանի տարածքում` բուֆետի մոտ, Աշոտ Նիկոյանը նկատել է, որ նրա հավանած աղջիկը, որի մասին իրեն նախապես պատմել էր, զրուցում է անծանոթ մի տղայի հետ: Այդ պահին ինքն ու Աշոտ Նիկոյանը մոտեցել են նշված տղային, որին Աշոտ Նիկոյանը վրդովված բարևել է և առաջարկել առանձնանալ ու զրուցել: Այդ ժամանակ իմացել է, որ այդ տղայի անունը Նաիրի Գրիգորյան է: Ինքը` Աշոտ Նիկոյանի և Նաիրի Գրիգորյանի հետ միասին Սուրենյանց փողոցով գնացել է դեպի նախկին երկաթգծի ուղեմաս, որտեղ Աշոտ Նիկոյանի հավանած աղջկա` Ռիմա Ասատրյանի վերաբերյալ խոսակցություն է տեղի ունեցել: Այնտեղ էին են եկել նաև ևս 10 իրեն անծանոթ երիտասարդներ: Այնուհետև մի կողմից իր և Աշոտ Նիկոյանի, մյուս կողմից Նաիրի Գրիգորյանի և վերջինիս կողմնակիցների միջև վիճաբանություն և ծեծկռտուք է առաջացել, որի ժամանակ, ինքն ու Աշոտ Նիկոյանը միմյանցից առանձնացել են: Այնուհետև ծեծկռտուքը դադարել է և Նաիրի Գրիգորյանն ու վերջինիս կողմնակիցները դիմել են փախուստի: Ծեծկռտուքը դադարելուց հետո Աշոտ Նիկոոյանի ձեռքին տեսել է սև գույնի դանակ, որը նա դրել է գրպանը: Մինչ այդ Աշոտն ասել է, որ այդ դանակը կռվի ժամանակ անկանոն թափահարել է ու հնարավոր է ինչ-որ մեկին վնաս պատճառած լինի:
Լրացուցիչ վկա Բենիամին Ղազարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է թիվ 6 հիվանդանոցում որպես վիրաբույժ: Աշոտ Նիկոյանի հետ ապրում են նույն շենքում: Հարաբերությունները նորմալ են, որպես հարևաններ: Տուժողին չի ճանաչում: 2013 թվականի ապրիլի 23-ին, երբ Աշոտ Նիկոյանը այցելել է իրեն, գունատ է եղել, ձեռքը թաշկինակով փաթաթած: Աշոտն ասել է, որ շշով կտրել է ձեռքը: Քանի որ ձեռքը արնահոսում էր, առաջարկել է վիրակապ դնել: Ինքը զննել է վերքերը: Միայն մեկն էր կտրած վերք, մնացածը քերծվածքներ էին: Վերքը մշակել է: Վտանգավոր բան չկար: Ինքն առաջարկել է Աշոտ Նիկոյանին նևրոլոգի խորհրդատվություն, քանի որ նա հասարակ հարցերին չէր կարողանում պատասխանել, մտացրիվ էր, կարելի է ասել շշմած էր: Երբ դիմում էր նրան, միանգամից չէր կարողանում պատասխանել: Այնպիսի տպավորություն էր, որ նա անտարբերություն էր ցուցաբերում շրջապատի նկատմամբ: Ինքն առաջարկել է, որպեսզի այլ մասնագետ բժիշկ քննի, սակայն Աշոտը հրաժարվել է: Այնուհետև ինքը տաքսու գումար է տվել Աշոտին, որպեսզի տուն գնա և ասել, որ եթե վատ զգա, անպայման բժշկի դիմի: Ոչ թե վերքերն էին անհանգստացնող, այլ նրա լարված վիճակը: Իր մոտ գտնվելու ընթացքում Աշոտը խիստ ընկճված, դեպրեսիվ վիճակում էր: Սկզբում ձեռքերը դողում էին, գունատ էր: Հետո ընթացքում կարծես ավելի ընկճված վիճակ լիներ: Այնպիսի տպավորություն էր, որ սկզբում ավելի լավ էր, քան հետո: Հնարավոր է, որ Աշոտը գլխի տրավմա ստացած լիներ, քանի որ երբ, ինքը հարցրել է, արդյոք տաքսու գումար ունի, պատասխանել, որ չի հիշում: Կարծես հիշողությունից ինչ որ հատվածներ դուրս եկած լինեին: Այնուհետև, երբ փորձել է ճշտել դեպքի մանրամասները, Աշոտը չի կարողացել հիշել: Հիվանդանոցը գտնվում է Շենգավիթի վարչական տարածքում, ինքը Աշոտին տեսել է 2-րդ հարկում: Հարցրել է Աշոտին, ինչ է պատահել, պատասխանել է, որ նյարդայնացած է եղել, շիշ է կոտրել: Կրիմինալ մատյանում գրանցված է եղել: Ինքը տեղյակ չի ոստիկանությունից եկել են, թե ոչ, քանի որ ոստիկանության այցելություններով զբաղվում է ընդունարանի բաժնի վարիչը: Ինքը այդ պահին ավելի շատ Աշոտի վիճակի մասին էր մտածում: Հաջորդ օրն առավոտյան, երբ տեսել է Աշոտի հորը, նա ասել է, որ համալսարանում Աշոտը կռիվ է արել և հիմա նա գտնվում է ոստիկանությունում: Հայտնել է նաև, որ այլ մարդիկ նույնպես ստացել են մարմնական վնասվածքներ: Ինքը հետագայում իմացել է, որ տուժողներից մեկը ստացել է ծանր մարմնական վնասվածք և նրան վիրահատել են: Իր կարծիքով, Աշոտի ձեռքի կտրվածքները սուր գործիքով են պատճառված եղել, սակայն ինքը չի կարող ասել դա դանակ է եղել, թե ինչ: Եթե գլխի տրավմա ունեցել է, ապա փսխումներ միանշանակ կլինեին:
Լրացուցիչ վկա Էդուարդ Գասպարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Վիգեն Սահակյանի հետ ծանոթացել է դեպքից հետո: Աշոտ Նիկոյանին նույնպես ճանաչել է դեպքից հետո: Նախաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքը համապատասխանում է իրականությանը: Վիճաբանության ժամանակ Աշոտին տեսել է գետին ընկած, հարվածներ տեսել է ուղղված Աշոտին: Աշոտը մենակ էր, մյուս կողմը մոտավորապես 10-15 հոգի էին: Չի տեսել Աշոտին ով է հարվածել: Առաջին հրավածից հետո կռիվը սկսվել է: Տեսել է, որ Գեորգիին են հարվածել: Նրան օգնել և տեղափոխել է հիվանդանոց: Հայհոյանքներ եղել են, բայց ում են ուղղված եղել, չի կարող ասել: Աշոտին տեսել է փսխելուց: Նախաքննության ժամանակ Աշոտի փսխելու վերաբերյալ հարց չեն տվել, այդ պատճառով չի հայտնել այդ մասին: Չի տեսել Ժորային (Գեորգի) ով է հարվածել: Ծեծկռտուքը եղել է մոտավորապես 10 հոգու միջև, չի նկատել քանիսը քանի հոգու դեմ են կռվել: Ժորայի գոռալուց է լսել, որ դանակով հարվածել են: Աշոտի հետ ուրիշ մարդ չի տեսել: Հնարավոր է, որ Աշոտի հետ մարդ եղած լինի, ինքը տեսած չլինի: Սկզբում Գեորգիի հետ համալսարանում կանգնած է եղել, տեսել է, որ Նաիրիի հետ մեկը դուրս է գալիս: Նաիրին վաղուց է ճանաչել, միասին լող են պարապել: Չի տեսել Աշոտի հետ մարդ եղել է, թե ոչ: Աշոտն ավելի առաջ է քայլել: Ինքը չի լսել, թե Աշոտն ինչ է ասել Նաիրիին: Հետո Գեորգիի հետ քայլել են Նաիրիի հետևից: Այդ ժամանակ ընդհանուր մի 15 հոգի են եղել: Ասել են, որ հետևում էլ ինչ որ մարդիկ են եղել, բայց ինքը չի տեսել նրանց: Ծեծկռտուքը սկսելուց հետո Գեորգին ասել է ՙվախ դանակով խփել են՚: Այդ ժամանակ թողել գնացել են հիվանդանոց: Հետագայում լսել է, որ նաև հարվածել են Վիգենին ու Նորայրին: Կոնկրետ ոչ մեկը չի իմացել, թե ով է հարվածել: Տեղյակ է, որ Աշոտը հանձնվել է ոստիկանություն: Այդ ժամանակ իմացել է, որ Աշոտն է հարվածել: Կռվի պատճառը եղել է Ռիման: Ռիմային հավանում էին Աշոտն ու Նաիրին: Կռվի ժամանակ ինքը Աշոտին տեսել է գետին ընկած: Չի տեսել, թե Վիգենին ով է հարվածել: Վիգեն Սահակյանը և Աշոտ Նիկոյանը իրար հետ կռվել են, թե ոչ, չի տեսել: Հետագայում, երբ Աշոտ Նիկոյանը գնացել և հանձնվել է ոստիկանություն, այդ ժամանակ նոր իմացել է, որ Աշոտն է վնասվածքը պատճառել: Հեռուստատեսությունից է իմացել, որ մյուս տղաներին վնասվածք պատճառողը եղել է Աշոտը: Երբ Գեորգիին հարվածել են, ինքը միանգամից Գեորգիի հետ գնացել է հիվանդանոց: Խառնաշփոթ է եղել, որի պատճառով չի տեսել, թե ում ձեռքին դանակ կա: Լսել է, որ ինչ որ մեկը բղավել է, որ ինչ որ մեկի ձեռքին դանակ կա:
Լրացուցիչ վկա Հակոբ Նիկոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի ապրիլի 23-ին հեռախոսով զանգահարել է որդին Աշոտը և ասել, որ լավ չի զգում ու խնդրել է գնալ: Աշոտը մոտավոր բացատրել է, որ նա ֆիզիկայի ինստուտի մոտ գտնվող տաղավարում է: Մեքենայով մոտեցել է, գտել Աշոտին: Աշոտը կիսահենված վիճակում է եղել, ձեռքերը վիրակապով կապված, դեմքն ամբողջությամբ ծեծված, աչքերը սառած վիճակում: Ասել է, որ գլուխը ցավում է, սրտխառնոց ունի: Դժվար է խոսել: Հարցրել է, թե ինչ է եղել, պատմել է, որ իստիտուտում կռիվ է արել: Նրան տուն է տարել: Նրա խոսելուց հասկացել է միայն, որ իստիտուտում կռիվ է եղել, նրան հայհոյել են, քարերով խփել են ու շատ մարդ է խփել: Ցանկացել է Աշոտին հիվանդանոց տանել, սակայն նա չի համաձայնել: Այդ ընթացքում Աշոտի զգացողությունը վատացել է, նա փսխել է: Ինքն իր տղային երբեք այդ վիճակում չէր տեսել: Մի կերպ կարողացել է պարզել, որ կռիվը եղել է ինչ որ աղջկա կապակցությամբ: Վիճաբանություն է եղել, իրեն մայր են հայհոյել, քարերով խ°փել են, հետո դանակով փորձել են խփել նրան, նա դանակը խլել է ու սկսել է թափահարել դանակը: Ինքը հարցրել է տղային, թե նա դանակով ինչ-որ մեկին վնասել է, թե ոչ, նա պատասխանել է, որ չգիտի, քանի որ ինքը չի գիտակցել, թե ինչ է անում, անկանոն թափահարել է դանակը և հնարավոր է, որ այդ թափահարելու ընթացքում դանակն ինչ-որ մեկին դիպած լինի: Տղան ասել է, որ գնան ոստիկանություն, այնտեղ կբացատրի, որ ինքը որևէ բանում մեղավոր չի, որ իրեն մայր են հայհոյել, իրեն ծեծել են, քարերով խփել են, ինքն էլ փորձել է պաշտպանվել: Այդ ժամանակ որդին իրեն վատ է զգացել, երկու անգամ փսխել է: Գնացել են ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ որդուն հարցաքննել են: Ինքն ասել է, որ որդին լավ չի զգում, ասել են, որ ինչքան հնարավոր է կհարցաքննեն: Տղային հարցաքննել են: Պարզվել է, որ կռիվ է եղել ու տուժողներ կան, նույնիսկ ծանր մարմնական վնասվածք ստացող կա: Տղան ոստիկանությունում էլ է փսխել: Ինքն առաջարկել է նրան հիվանդանոց տանել, սակայն քննիչը պատասխանել է, որ իրենք բժիշկներ ունեն, անհրաժեշտության դեպքում կկանչեն: Դրանից հետո որոշում են կայացրել, տղային կալանավորել են:
Վկան հայտնել է նաև, որ երբ որդուն տուն է բերել, շորերի վրա փսխածի հետքեր են եղել: Երբ արդեն որոշել են գնալ ոստիկանություն, իրենք Աշոտի հագուստը փոխել են, նոր գնացել են ոստիկանություն, իսկ այդ հագուստները մնացել են տանը: Քանի որ որդին իրեն վատ էր զգում, առաջին հերթին ինքն ուզում էր հոգ տանել որդու առողջության մասին, բայց Աշոտը պնդել է, որ գնան ոստիկանություն: Ասել է, որ դանակը թափահարելու արդյունքում հնարավոր է մարդու խփած լինի: Նա ցանկանում էր ոստիկաններին բացատրել, թե դեպքն ինչպես է եղել, որ ինքը որևէ բանում մեղավոր չէ: Աշոտը դեպքը մաս-մաս էր հիշում, կար պահ, որ հիշում էր, կար պահ, որ չէր հիշում: Աշոտն ասել է, որ կռվի ժամանակ իրեն ծեծողները եղել են մոտավորապես 10 հոգի: Ինքը մենակ չի եղել, նրա հետ եղել է Վիգեն Շահբազյանը: Ինքը զանգել է Վիգենին, որ նրանից պարզի մանրամասները, սակայն նրա հեռախոսն անջատված է եղել, չի կարողացել Վիգենին գտնել: Մինչև դեպքը Աշոտի մոտ դանակ չի եղել: Ինքը համոզված է, որ Աշոտը դանակը թափահարել է և դրա արդյունքում են վնասվածքները ստացել: Հնարավոր չի, որ իր որդին դիտավորությամբ վնասվածք պատճառած լինի, այդ ամենը եղել է պատահական:
Նախաքննության ժամանակ վկա Գագիկ Թաթուլի Մովսիսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ սովորում է Երևանի Ֆրանսիական համալսարանի մարկեթինգի բաժնի առաջին կուրսում: 2013թ.-ի ապրիլի 23-ին` ժամը 13:30-ին, համակուրսեցիներ Վիգեն Սահակյանի և Նորայր Ղազարյանի հետ գտնվել է համալսարանի բակում: Այդ պահին նկատել է, որ ուսանողների մեծ հոսք է դուրս եկել համալսարանի գլխավոր մուտքից և շարժվում Երևան քաղաքի Սուրենյանց փողոցով: Նշված ուսանողներից ճանաչել է Եվրոպական համալսարանի ուսանող Էդուարդ Գասպարյանին: Հետաքրքրությունից ելնելով` ինքը գնացել է նրանց հետևից և հասնելով նախկին երկաթգծի ուղեմասի մոտ, նկատել է, որ Էդուարդ Գասպարյանն իր ընկերոջ հետ ինչ-որ աղջկա հարցի շուրջ վիճաբանում է Աշոտ Նիկոյանի և Վիգեն Շահբազյանի հետ: Վիճաբանությունը վերածվել է ծեծկռտուքի և այդ ժամանակ, մոտեցել է նրանց և փորձել բաժանել: Այդ պահին Աշոտ Նիկոյանի ձեռքում տեսել է դանակ, որը թափահարելով` նա հարվածներ է հասցրել հակառակորդ կողմին: Այդ տեսնելով, ինքը, ինչպես նաև մյուսները շրջվել և փախել են: Ինքը և Վիգեն Սահակյանը վազել են դեպի Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի ուղղությամբ: Ճանապարհին Վիգեն Սահակյանն իրեն ասել է, որ մեջքից խփել են, վատ է զգում և ընկել է գետին: Այդ ժամանակ իրենց է մոտեցել Արշավիր Օհանյանը, որի հետ միասին օգնելով Վիգեն Սահակյանին, քայլել են դեպի Ազատության պողոտա, սակայն ճանապարհին Վիգեն Սահակյանը կրկին ընկել է գետին ու այլևս չի կարողացել քայլել: Այդ ժամանակ մոտակա շենքերի բնակիչներից մեկը զանգահարել է շտապ բուժօգնություն: Դրանից քիչ անց շտապօգնության ավտոմեքենան ժամանել է և Վիգեն Սահակյանին տեղափոխել հիվանդանոց:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 669/հ եզրակացության համաձայն, Վ.Սահակյանի մարմնական վնասվածքները` հեմթորաքսով զուգորդված, միջկողային զարկերակի, 8-րդ կողի, ձախ թոքի 8-րդ սեգմենտի, թոք-ստոծանիական կապանի վնասումով` կրծքավանդակի ձախ կեսի ծակված-կտրված, թափանցող վերքի ձևով, պատճառվել է սուր, ծակող-կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Մարմնական վնասվածքները ստանալու պահին Վ.Սահակյանը կրծքավանդակի ձախ կեսի հետի-կողմնային մակերեսով ուղղված է եղել դեպի սուր ծակող-կտրող գործիքի շեղբի ծայրը, ընդ որում վերքային խողովակն ունի` դրսից ներս, ներքևից վերև ուղղություն:
Դատաբժշկական փորձագետ Ռիգել Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վիգեն Սահակյանի մարմնական վնասվածքներն իրենց բնույթով ծակած-կտրած են, հետևաբար դրանց առաջացման համար անհրաժեշտ են եղել ուղղակի ազդեցություններ և դրանք չէին կարող առաջանալ թափահարման արդյունքում: Փորձաքննությամբ հայտնաբերված մարմնական վնասվածքները ծակված-կտրված են և ունեն որոշակի խորություն և վերքային խողովակներ և հետևանք են ծակող-կտրող գործիքի /ների/ անմիջական ազդեցության, որոնց արդյունքում ծակող-կտրող գործիքի /ների/ շեղբի սուր ծայրը ուղղված է եղել դեպի համապատասխան մարմնամասերը: Դանակը ձեռքում բռնած` վերից վար, աջից ձախ, ձախից աջ և ուղիղ տեղաշարժելը հանդիսանում են հարվածներ, որոնց արդյունքում վերոհիշյալ վնասվածքները կարող էին առաջանալ, իսկ թափահարելու արդյունքում վնասվածքները կունենային կտրված բնույթ, այսինքն չէին ունենա վերքային խողովակ, խորություն:
Փորձագետը պատասխանելով հարցերին հայտնել է, որ առաջացած վնասվածքները հետևանք են ծակող կտրող գործիքի ազդեցության: Նշված վնասվածքները չէին կարող առաջանալ թափահարման (դանակի անկանոն շարժումների) արդյունքում: Թափահարման արդյունքում չէր կարող վնասվել թոքը, դա ուղիղ հարվածի հետևանք է: Վնասվածքը տեղակայված է կրծքավանդակի ձախ կեսին, հետին կողմնային մակերեսին և վնասվածք պատճառելու պահին ծակող կտրող գործիքի ծայրը ուղղված է եղել տվյալ տեղամասին: Վերքային խողովակն ունի ներքևից վերև ուղղություն: Հարվածը ներքևից վերև է եղել:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1185 եզրակացության համաձայն, Ա.Նիկոյանի մարմնական վնասվածքները ձախ դաստակի 3-րդ ֆալանգի կտրած վերքի, ծոծրակային և աջ դաստակի 2-րդ ֆալանգի սալջարդ վերքերի պարանոցի, աջ նախաբազկի, աջ արմնկահոդի, զույգ դաստակների ֆալանգների շրջանների քրեծվածքների ձևով հասցվել են` կտրած վերքը սուր եզր ունեցող կտրող, իսկ սալջարդ վեքերը և քերծվածքները` բութ, կոշտ առարկաների ազդեցության հետևանքով, հնարավոր է նշված ժամկետում, որոնք առաջացրել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից, և ոչ ավելի, քան 21 օր: Իսկ ինչ վերաբերվում է մարմնական վնասվածքների ծանրության աստիճանին առանձին-առանձին, ապա կտրած վերքը առաջացրել է առողջության թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս 6 օրից, և ոչ ավելի, քան 21 օր, իսկ քերծվածքները և սալջարդ վերքերը ինչպես ընդհանուր, այնպես էլ միասին` առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Դատաբժշկական փորձագետ Իշխան Մելքոնյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինչպես նշել է թիվ 1185 եզրակացության մեջ, ձախ դաստակի 3-րդ ֆալանգի կտրած վերքը բնորոշ է սուր կտրող գործիքի ազդեցության, այդ թվում կարող է հանդիսանալ դանակը: Չի բացառվում որ Ա.Նիկոյանը նշված վնասվածքը ստանար դանակը խլելու արդյունքում, քանի որ խլելու ընթացքում կատարվում է պտուտակային շարժում: Նաև հնարավոր է նշված վնասվածքը ստանար, եթե շեղբից բռնած լիներ դանակը: Սակայն շեղբից բռնած հարվածելու դեպքում կվնասվեին գրեթե բոլոր մատերը: Ծոծրակային գլխի շրջանում առկա է եղել սալջարդ վերք: Սալջարդ վերքը բնորոշ է բութ, կոշտ առարկայի ազդեցության: Աջ նախաբազկի, աջ արմնկահոդի, զույգ դաստակների ֆալանգների շրջանների քրեծվածքների ձևով վնասվածքները նույնպես բնորոշ են բութ, կոշտ առարկաների ազդեցության:
Հետքաբանական փորձաքննության Հմ. 878 եզրակացության համաձայն, փորձաքննությանը ներկայացված Վ.Սահակյանի սպորտային վերնամասի, մայկայի, Գ.Խաչատրյանի վադալազկատիպ սվիտրի, Ն.Ղազարյանի ուսաժապավեններով մայկայի ուսաժապավենի և անդրավարտիքի վրա առկա վնասվածքները իրենց բնույթով ծակած-կտրած են և հնարավոր է, որ առաջացել են` ինչպես մեկ սայրանի, անպես էլ երկսայրանի սրվածության ծակող-կտրող շեղբ ունեցող գործիքի /ների/, հնարավոր է` դանակի /ների/ շեղբի ներգործության արդյունքում:
Փորձաքննությանը ներկայացված Ն.Ղազարյանի ուսաժապավեններով մայկայի հետևամասի վրա առկա վնասվածքը պատռվածք է և կարող էր առաջանալ մեխանիկական ձգվածության, ուժի ներգործության քաշել-ձգելու հետևանքով:
Փորձաքննությանը ներկայացված Վ.Սահակյանի անդրավարտիքի և Գ.Խաչատրյանի ուսաժապավեններով մայկայի և անդրավարտիքի մակերեսներին հետազոտությամբ վնասվածքներ չհայտնաբերվեցին:
Վիգեն Սահակյանի հագուստներն իրեղեն ապացույց ճանաչելու և քրեական գործին կցելու մասին որոշմամբ:
Վերլուծելով ամբաստանյալ Ա.Նիկոյանին առաջադրված մեղադրանքը, ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և համակցության մեջ գնահատելով դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցները, ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ արարքի իրավաբանական որակումը նախնական քննության մարմնի կողմից ճիշտ չի կատարվել և արարքը պետք է վերաորակել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր և Նաիրի Գրիգորյանի կողմնակիցների միջև տեղի ունեցած կռվի ու ծեծկռտուքի ընթացքում հակառակորդ կողմի հարվածներից վայր ընկնելուց հետո բարձրանալիս նրանցից մեկի ձեռքում տեսել է դեպի իրեն եկող դանակ, խլել է այդ դանակը /որի ընթացքում վնասվել է նրա ձախ ձեռքի միջնամատը/: Այնուհետև, իր ուղղությամբ տեղացող բազմաթիվ հարվածներից պաշտպանվելու նպատակով, այդ նույն դանակն անկանոն թափահարել է, որի ընթացքում տուժող Վիգեն Սահակյանի առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս: Համանման ցուցմունք են տվել նաև ամբաստանյալի ընկերը Վիգեն Շահբազյանը և ամբաստանյալի հայրը Հակոբ Նիկոյանը, որոնց այդ մասին դեպքից հետո պատմել է ամբաստանյալը:
Տնդհանուր իրավասության դատարանը, գնահատության ենթարկելով ամբաստանյալի, վկաներ Վիգեն Շահբազյանի և Հակոբ Նիկոյանի նշված ցուցմունքներն այն մասին, որ դանակը ամբաստանյալը կռվի ընթացքում հակառակորդ կողմի մասնակիցներից մեկի ձեռքից է խլել, դրանք արժանահավատ չի համարել, նկատի ունենալով, որ այդ հանգամանքը չի հաստատվել քրեական գործով ձեռքբերված մյուս ապացույցներով:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը քրեական գործով հավաքված ապացույցների բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման, վերլուծության, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու, վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատելով հաստատված է համարել, որ Աշոտ Նիկոյանի և Նաիրի Գրիգորյանի կողմից նույն համալսարանում սովորող Ռիմա Ասատրյանին սիրահետելու կապակցությամբ 2013 թվականի ապրիլի 23-ին, Երևան քաղաքի Սուրենյանց փողոցում վեճ, ապա նաև կռիվ է տեղի ունեցել մի կողմից ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանի ու նրա ընկերոջ Վիգեն Շահբազյանի, մյուս կողմից Նաիրի Գրիգորյանի ու նրա կողմնակիցների /ավելի, քան 10 հոգի/ միջև: Այդ ընթացքում Նաիրի Գրիգորյանը բռունցքով հարվածել է Աշոտ Նիկոյանի դեմքին, որից վերջինս վայր է ընկել: Ն. Գրիգորյանի կողմնակիցները ոտքերով ու քարերով բազմաթիվ հարվածներ են հասցրել գետին ընկած վիճակում գտնվող Աշոտ Նիկոյանին: Վերջինս կարողացել է ընկած տեղից բարձրանալ և դեռևս կիսածնկած վիճակում, իր մոտ գտնվող դանակով սկսել է անկանոն հարվածներ հասցնել տարբեր ուղղություններով: Դանակի այդ հարվածներից մեկը դիպել է տուժող Վիգեն Սահակյանի թիկունքի շրջանին և նրան պատճառվել է ծանր մարմնական վնասվածք: Կռվի ընթացքում գլխի, ծոծրակային մասի, պարանոցի, նախաբազկի, արմնկահոդի, դաստակների ֆալանգների շրջանում սալջարդ վերքերի և քերծվածների ձևով մարմնական վնասվածքներ է ստացել նաև ամբաստանյալ Նիկոյանը: Վերջինս ստացել է նաև ձախ դաստակի 3-րդ ֆալանգի կտրած վերք:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը հաստատված է համարել այն փաստական հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանը և նրա ընկերը Վիգեն Շահբազյանը մի կողմից, Նաիրի Գրիգորյանը և նրա կողմնակիցները /ավելի քան 10 հոգի/ մյուս կողմից կռվել են միմյանց հետ: Այդ ընթացքում ամբաստանյալը դեմքին ստանալով Նաիրի Գրիգորյանի բռունցքի հարվածը, տապալվել է գետին: Ընկած վիճակում ամբաստանյալի գլխին և մարմնի այլ մասերին ոտքերով ու քարերով հարվածներ են հասցրել Ն. Գրիգորյանի կողմանկիցները: Ա. Նիկոյանը, ձեռքերով պաշտպանվելով հարվածներից, կարողացել է բարձրանալ ընկած տեղից և կիսածնկած վիճակում, իր մոտ գտնվող դանակով սկսել է տարբեր ուղղություններով անկանոն հարվածներ հասցնել դեռևս շարունակվող հարվածներից պաշտպանվելու նպատակով: Այդ հարվածներից մեկը դիպել է տուժող Վիգեն Սահակյանի թիկունքի շրջանին ու նրա առողջությանը պատճառվել է ծանր վնաս:
Այն հանգամանքը, որ կռվի ընթացքում Նաիրի Գրիգորյանի կողմնակիցների թիվը եղել է տասից ավելի, հաստատվել է ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանի, տուժող Վիգեն Սահակյանի, վկաներ Նաիրի Գրիգորյանի, Արշավիր Օհանյանի, նորայր Ղազարյանի, Գեորգի Խաչատրյանի, Վիգեն Շահբազյանի, Էդուարդ Գասպարյանի և Հակոբ Նիկոյանի ցուցմունքներով: Ընդ որում, նրանցից Նաիրի Գրիգորյանն իր ցուցմունքով ընդունել է, որ առաջինն ինքն է բռունցքով հարվածել Աշոտ Նիկոյանի դեմքին, որից վերջինս գետին է ընկել: Այնուհետև ընկած վիճակում այլ անձինք հարվածել են ամբաստանյալին: Ծեծի և ստացած մարմնական վնասվածների հետևանքով ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանի մոտ առաջացել է գլխապտույտ, հիշողության ընդհատումներ և սրտխառնոց: Այդ մասին են վկայում, որ վերջինս ինչպես դեպքի վայրում, այնպես էլ այդ օրվա ընթացքում հիվանդանոցում բուժօգնություն ստանալիս և երեկոյան ոստիկանության քննչական բաժնում հարցաքննության ընթացքում ունեցել է փսխումներ ու առողջական վիճակի վատացում: Այդ պատճառով ընդհատվել է Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում կատարվող Ա. Նիկոյանի հարցաքննությունը /հ.1, գ.թ. 39-43/: Նշված հանգամանքը հիմնավորվել է ինչպես ամբաստանյալի, այնպես էլ վկաներ Վիգեն Շահբազյանի դեպքից հետո ամբաստանյալին բուժօգնություն ցուցաբերած վիրաբույժ Բենիամին Ղազարյանի և Հակոբ Նիկոյանի ցուցմունքներով:
Ամբաստանյալի ընկերը` Վիգեն Շահբազյանը, կռվի ընթացքում առանձնացվել և նույնպես ծեծի է ենթարկվել:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ ամբաստանյալի կողմից գործադրված պաշտպանության միջոցը /դանակի գործադրումը/ համարժեք չէ նրա նկատմամբ կիրառված բռնության միջոցներին /ձեռքերով, ոտքերով, քարերով կատարված հարվածներին/: Ընդհանուր իրավասության դատարանը հիմնավոր չի համարել ամբաստանյալի պատճառաբանությունն այն մասին, որ տուժող Վ.Սահակյանի առողջությանը ծանր վնասը պատճառվել է անզգուշությամբ իր կողմից դանակն անկանոն թափահարելու արդյունքում: Ըստ այդմ էլ ամբաստանյալը գտել է, որ ինքը գործել է անհրաժեշտ պաշտպանության սահմաններում:
Ընդհանուր իրավասության դատարանն իրավացիորեն գտել է, որ տուժողին վնասվածք է պատճառվել Ա.Նիկոյանի կողմից պաշտպանվելու ընթացքում դանակով հարված կատարելու հետևանքով: Նշված հանգամանքը հիմնավորվել է նաև տուժողի դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությամբ և փորձագետ Ռիգել Վարդանյանի ցուցմունքով: Այսինքն ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանի կողմից տուժող Վիգեն Սահակյանի առողջությանը ծանր վնաս է պատճառվել անհարժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ:
Դրա մասին է վկայում նաև տուժողին պատճառված հարվածի ուղղությունը` ներքևից վերև, ինչը հաստատում է ամբաստանյալի ցուցմունքն այն մասին, որ հարվածը հասցրել է իրեն ծեծելու ընթացքում` կռացած և ներքև ընկած վիճակում:
Նման պայմաններում ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ Աշոտ Նիկոյանի արարքի իրավաբանական որակումը նախնական քննության մարմնի կողմից ճիշտ չի կատարվել: Նրա արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի փոխարեն պետք է որակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով`մեկ ուրիշի առողջությանը ծանր վնաս պատճառելն անհրաժեշտ պաշտպանության սահմանազանցմամբ:
Վերլուծելով ամբաստանյալի, տուժողի, վկաների, ցուցմունքները, գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալ Աշոտ Նիկոյանի վերաբերյալ քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` ընդհանուր իրավասության դատարանը գտել է, որ Աշոտ Նիկոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքի կատարումը հավաստող բավարար ապացույցներ չկան: Նրա կատարած հանցանքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի մեղավորությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից, ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն նրան մեղսագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին, որի համար նա պետք է ենթարկվի քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրի ազատազրկման ձևով:
Ելնելով վերոգրյալից` Վերաքննիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալի արարքին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրան առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված է, մեղավորությունը հաստատված, նրա նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու, ամբաստանյալին մեղսագրված արարքը վերաորակելու հիմքեր չկան:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Աշոտ Հակոբի Նիկոյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 116-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 20.08.2014թ. դատավճիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:




ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ