Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0009/01/14
Վիճակագրական տողի համար :
17.8
Պատասխանող
Կարապետ Կարապետյան Լյովայի
Կարապետ Կարապետյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-03-10 | 15:00 | 5 | Կայացել է |
Գործ ԵԱՔԴ/0009/01/14
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 մարտի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Ամիրյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Լյովայի Կարապետյանի /ծնված 27.01.1995թ. Աշտարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, գրանցված` ք.Աշտարակ, Մ.Խորենացու փողոց տուն 40, բնակվող` ք.Աշտարակ, Ղ. Փարպեցու փ. տուն 41/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ ՊՆ քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90214313 քրեական գործը:
2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Կարապետ Կարապետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կ.Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի փետրվարի 3-ին թիվ 90214313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելով ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասում, կոչումով շարքային, 21.09.2013թ.-ին ժամը 04:00-ի սահմաններում ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ածելիով աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսին ինքն իրեն պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող քերծվածքների տեսքով մարմնական վնասվածքներ, այսինքն կատարել անդամախեղում, ինչը հանգեցրել է զինվորական ծառայության ժամանակավորապես դադարեցնելուն, այն է` 25.09.2013թ. կասեցվել է նրա մշտական ծառայության վայր` ՀՀ ՊՆ 51036 զորամաս տեղափոխվելը և վերջինս ընդունվել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հոգեբուժական բաժանմունք՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Նախաքննության փուլում Կ.Կարապետյանը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 21.09.2013թ. ժամը 04:00-ին ընկերուհու դավաճանության պատճառով վրդովվելով թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ՙբիգ՚ տեսակի ածելիով աջ նախաբազկի շրջանում կատարել է քերծվածքներ և 25.09.2013թ.-ին զորամաս վերադառնալու փոխարեն ընդունվել նույն զորամասի հոգեբուժական բաժանմունք: Կատարած արարքի համար զղջացել է և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել: Միաժամանակ պատրաստակամություն է հայտնել շարունակելու զինվորական ծառայությունը:
Ամբաստանյալը նշել է նաև որ անդամախեղում կատարել է իր ընկերուհու դավաճանության` մեկ այլ անձի հետ ամուսնանալու, պատճառով:
Ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 58831 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Գուրգեն Ռուբենի Հեբոյանի նախաքննության փուլի ցուցմունքով այն մասին, որ Կարապետյանին ճանաչում է համատեղ բուժուման մեջ գտնվելու ժամանակ: Միասին գտնվել են թիվ 88865 զորամսի թերապևտիկ բաժանմունքում: Վկան նշել է որ միջանցքով անցնելիս տեսել է Կ.Կարապետյանի աջ նախաբազկի շրջանի քերծվածքները և հասկացել, որ վերջինս գտնվելով նյարդային լարված վիճակում անդամախեղում է կատարել:
Գ.Թ.34-35
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի ընդունարանի պետ, Վարդիկ Շավարշի Ամիրխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասի զինծառայող, շարքային Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին զորամաս ետ ուղեկցելու նպատակով ժամանած ուղեկցող բուժակ, Հրաչ Մելիքյանը նրան զորամաս չի ուղեկցել, քանի որ վերջինի աջ նախաբազկի հատվածում հայտնաբերվել էին ինքնավնասման հետքեր` կտրվածքների տեսքով, և զինծառայողն ընդունվել է հոգեբուժական բաժանմունք:
Գ.Թ.36-37
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 17193 զորամասի բուժակ, Հրաչ Սամվելի Մելիքյանը դատաքննության փուլուն ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին ստացված հեռախոսագրի հիմքով ներկայացել է Երևանի կայազորային զինվորական հոսպիտալ դուրս գրված զինծառայող, շարքային Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին ուղեկցելու նպատակով, սակայն վերջինիս աջ նախաբազկի հատվածում հայտնաբերված քերծվածքների պատճառով նրան չի տեղափոխել զորամաս:
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հոգեբուժական բաժանմունքի պետ, մայոր Էմիլիա Ռոմիկի Մայիլյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին Կ.Կարապետյանի աջ նախաբազկի շրջանում տեսել է անդամախեղման հետքեր, քերծված վերքի տեսքով և վերջինիս հետ զրույցից իմացել, որ անդամախեղումը կատարել է մի քանի օր առաջ թերապևտիկ բաժանմունքում ընկերուհու հետ ունեցած խնդիրների պատճառով:
Գ.Թ.38-39
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1634/ հ եզրակացության՝ համաձայն Կ.Կարապետյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ նախաբազկի 1/3-ի առաջային մակերեսի ներկայիս գունազրկված տեղամասերի, նախկինում եղած քերծվածքների ձևերով հասցվել են սուր եզր ունեցող բութ առարկայով, կամ սուր կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նշված և փորձաքննվողի կողմից նկարագրված հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Գ.Թ.50-51
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 511/13 եզրակացության համաձայն` Կարապետ Լյովայի Կարապետյանը ոչ նախկինում և ոչ էլ ներկայումս որևէ խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել, և չի տառապում, այլ հանդիսանում է ՙՇեշտավորված անձ, տարել է իրավիճակով պայմանավորված ռեակցիա ինքնավնասումով՚, որը հոգեկան գործունեության ժամանակավոր հիվանդագին խանգարում է, որից ներկայումս լիովին դուրս է եկել և որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն Կ.Կարապետյանը ինչպես հանցավոր արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս կարող է հաշիվ տալ իր գործողություններին և ղեկավարել դրանք:
Գ.Թ.96-99
Ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանին մեղսագրվող հանցանքը հիմնավորվել է նաև.
Գործով որպես այլ ապացույց ճանաչված թիվ 563, 1417, 1418 հեռախոսագրերով, բ/ծ մայոր Գաբրիելյանի տեղեկանքով, ՀՀ ՊՆ ԵԿՌՈ բաժնի սպա, Ա.Գյուլբեկյանի զեկուցագրով, ավագ ենթասպա Ա.Ղազարյանի տեղեկանքով, Կ.Կարապետյանի նշանակման և զինվորական հոսպիտալ ուղեգրվելու հրամանների քաղվածքներով, վերջինիս ծառայողական բնութագրով, անձնական գործի և հիվանդության պատմագրի պատճեններով:
Գ.Թ. 3-5, 8, 9, 15, 17-18, 19, 100-175
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանի մեղավորությունը` իր առողջությանը վնաս պատճառելու (անդամախեղելու) մեջ, որը հանգեցրել է զինվորական ծառայության կատարումը ժամանակավորապես դադարեցնելուն, նախատեսված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, պատրաստակամություն է հայտնել շարունակելու զինվորական ծառայությունը, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտնում է, որ Կարապետ Կարապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, պետք է բռնագանձել 58.000 ՀՀ դրամ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կալանք 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
Կ.Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողության հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարապետ Կարապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագանձել 58.000 /հիսունութ հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
10 մարտի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Ա.Ամիրյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Լյովայի Կարապետյանի /ծնված 27.01.1995թ. Աշտարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, գրանցված` ք.Աշտարակ, Մ.Խորենացու փողոց տուն 40, բնակվող` ք.Աշտարակ, Ղ. Փարպեցու փ. տուն 41/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ ՊՆ քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90214313 քրեական գործը:
2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Կարապետ Կարապետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կ.Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2014 թվականի փետրվարի 3-ին թիվ 90214313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելով ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասում, կոչումով շարքային, 21.09.2013թ.-ին ժամը 04:00-ի սահմաններում ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ածելիով աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսին ինքն իրեն պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող քերծվածքների տեսքով մարմնական վնասվածքներ, այսինքն կատարել անդամախեղում, ինչը հանգեցրել է զինվորական ծառայության ժամանակավորապես դադարեցնելուն, այն է` 25.09.2013թ. կասեցվել է նրա մշտական ծառայության վայր` ՀՀ ՊՆ 51036 զորամաս տեղափոխվելը և վերջինս ընդունվել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հոգեբուժական բաժանմունք՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Նախաքննության փուլում Կ.Կարապետյանը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 21.09.2013թ. ժամը 04:00-ին ընկերուհու դավաճանության պատճառով վրդովվելով թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ՙբիգ՚ տեսակի ածելիով աջ նախաբազկի շրջանում կատարել է քերծվածքներ և 25.09.2013թ.-ին զորամաս վերադառնալու փոխարեն ընդունվել նույն զորամասի հոգեբուժական բաժանմունք: Կատարած արարքի համար զղջացել է և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել: Միաժամանակ պատրաստակամություն է հայտնել շարունակելու զինվորական ծառայությունը:
Ամբաստանյալը նշել է նաև որ անդամախեղում կատարել է իր ընկերուհու դավաճանության` մեկ այլ անձի հետ ամուսնանալու, պատճառով:
Ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 58831 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Գուրգեն Ռուբենի Հեբոյանի նախաքննության փուլի ցուցմունքով այն մասին, որ Կարապետյանին ճանաչում է համատեղ բուժուման մեջ գտնվելու ժամանակ: Միասին գտնվել են թիվ 88865 զորամսի թերապևտիկ բաժանմունքում: Վկան նշել է որ միջանցքով անցնելիս տեսել է Կ.Կարապետյանի աջ նախաբազկի շրջանի քերծվածքները և հասկացել, որ վերջինս գտնվելով նյարդային լարված վիճակում անդամախեղում է կատարել:
Գ.Թ.34-35
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի ընդունարանի պետ, Վարդիկ Շավարշի Ամիրխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասի զինծառայող, շարքային Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին զորամաս ետ ուղեկցելու նպատակով ժամանած ուղեկցող բուժակ, Հրաչ Մելիքյանը նրան զորամաս չի ուղեկցել, քանի որ վերջինի աջ նախաբազկի հատվածում հայտնաբերվել էին ինքնավնասման հետքեր` կտրվածքների տեսքով, և զինծառայողն ընդունվել է հոգեբուժական բաժանմունք:
Գ.Թ.36-37
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 17193 զորամասի բուժակ, Հրաչ Սամվելի Մելիքյանը դատաքննության փուլուն ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին ստացված հեռախոսագրի հիմքով ներկայացել է Երևանի կայազորային զինվորական հոսպիտալ դուրս գրված զինծառայող, շարքային Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին ուղեկցելու նպատակով, սակայն վերջինիս աջ նախաբազկի հատվածում հայտնաբերված քերծվածքների պատճառով նրան չի տեղափոխել զորամաս:
Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հոգեբուժական բաժանմունքի պետ, մայոր Էմիլիա Ռոմիկի Մայիլյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին Կ.Կարապետյանի աջ նախաբազկի շրջանում տեսել է անդամախեղման հետքեր, քերծված վերքի տեսքով և վերջինիս հետ զրույցից իմացել, որ անդամախեղումը կատարել է մի քանի օր առաջ թերապևտիկ բաժանմունքում ընկերուհու հետ ունեցած խնդիրների պատճառով:
Գ.Թ.38-39
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1634/ հ եզրակացության՝ համաձայն Կ.Կարապետյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ նախաբազկի 1/3-ի առաջային մակերեսի ներկայիս գունազրկված տեղամասերի, նախկինում եղած քերծվածքների ձևերով հասցվել են սուր եզր ունեցող բութ առարկայով, կամ սուր կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նշված և փորձաքննվողի կողմից նկարագրված հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում:
Գ.Թ.50-51
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 511/13 եզրակացության համաձայն` Կարապետ Լյովայի Կարապետյանը ոչ նախկինում և ոչ էլ ներկայումս որևէ խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել, և չի տառապում, այլ հանդիսանում է ՙՇեշտավորված անձ, տարել է իրավիճակով պայմանավորված ռեակցիա ինքնավնասումով՚, որը հոգեկան գործունեության ժամանակավոր հիվանդագին խանգարում է, որից ներկայումս լիովին դուրս է եկել և որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն Կ.Կարապետյանը ինչպես հանցավոր արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս կարող է հաշիվ տալ իր գործողություններին և ղեկավարել դրանք:
Գ.Թ.96-99
Ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանին մեղսագրվող հանցանքը հիմնավորվել է նաև.
Գործով որպես այլ ապացույց ճանաչված թիվ 563, 1417, 1418 հեռախոսագրերով, բ/ծ մայոր Գաբրիելյանի տեղեկանքով, ՀՀ ՊՆ ԵԿՌՈ բաժնի սպա, Ա.Գյուլբեկյանի զեկուցագրով, ավագ ենթասպա Ա.Ղազարյանի տեղեկանքով, Կ.Կարապետյանի նշանակման և զինվորական հոսպիտալ ուղեգրվելու հրամանների քաղվածքներով, վերջինիս ծառայողական բնութագրով, անձնական գործի և հիվանդության պատմագրի պատճեններով:
Գ.Թ. 3-5, 8, 9, 15, 17-18, 19, 100-175
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանի մեղավորությունը` իր առողջությանը վնաս պատճառելու (անդամախեղելու) մեջ, որը հանգեցրել է զինվորական ծառայության կատարումը ժամանակավորապես դադարեցնելուն, նախատեսված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, պատրաստակամություն է հայտնել շարունակելու զինվորական ծառայությունը, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը գտնում է, որ Կարապետ Կարապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, պետք է բռնագանձել 58.000 ՀՀ դրամ:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կալանք 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով:
Կ.Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողության հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Կարապետ Կարապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագանձել 58.000 /հիսունութ հազար/ ՀՀ դրամ:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0009/01/14
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 11-02-2014 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0009/01/14 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Երևանի կայազորի զինվորական դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 90214313 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Կարապետ Կարապետյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա պարադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելով ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասում, կոչումով շարքային, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ածելիով աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսին ինքն իրեն պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկնիշներ չպարունակող քերծվածքների տեսքով մարմնական վնասվածքներ, այսինքնֆ՝ կատարել անդամախեղում, ինչը հանգեցրել է զինվորական ծառայության ժամանակավորապես դադարեցնելուն։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հայրանուն | Լյովայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Վիճակագրական տողի համարը | 17.8 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 11-02-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 12-02-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 12-02-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 12-02-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 10-03-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 10-03-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Կարապետ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 10-03-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Կալանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ ԵԱՔԴ/0009/01/14 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 10 մարտի 2014թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Ա.Ամիրյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարապետ Լյովայի Կարապետյանի /ծնված 27.01.1995թ. Աշտարակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, 8-ամյա կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, գրանցված` ք.Աշտարակ, Մ.Խորենացու փողոց տուն 40, բնակվող` ք.Աշտարակ, Ղ. Փարպեցու փ. տուն 41/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2013 թվականի հոկտեմբերի 08-ին ՀՀ ՊՆ քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 90214313 քրեական գործը: 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին Կարապետ Կարապետյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը: 2013 թվականի հոկտեմբերի 28-ին Կ.Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով: 2014 թվականի փետրվարի 3-ին թիվ 90214313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա պարտադիր ժամկետային զինվորական ծառայության մեջ գտնվելով ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասում, կոչումով շարքային, 21.09.2013թ.-ին ժամը 04:00-ի սահմաններում ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ածելիով աջ նախաբազկի ստորին երրորդի առաջային մակերեսին ինքն իրեն պատճառել է առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող քերծվածքների տեսքով մարմնական վնասվածքներ, այսինքն կատարել անդամախեղում, ինչը հանգեցրել է զինվորական ծառայության ժամանակավորապես դադարեցնելուն, այն է` 25.09.2013թ. կասեցվել է նրա մշտական ծառայության վայր` ՀՀ ՊՆ 51036 զորամաս տեղափոխվելը և վերջինս ընդունվել է ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հոգեբուժական բաժանմունք՚: Ապացույցների հետազոտում Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար սակայն օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Նախաքննության փուլում Կ.Կարապետյանը խոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 21.09.2013թ. ժամը 04:00-ին ընկերուհու դավաճանության պատճառով վրդովվելով թերապևտիկ բաժանմունքի զուգարանում ՙբիգ՚ տեսակի ածելիով աջ նախաբազկի շրջանում կատարել է քերծվածքներ և 25.09.2013թ.-ին զորամաս վերադառնալու փոխարեն ընդունվել նույն զորամասի հոգեբուժական բաժանմունք: Կատարած արարքի համար զղջացել է և խնդրել իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել: Միաժամանակ պատրաստակամություն է հայտնել շարունակելու զինվորական ծառայությունը: Ամբաստանյալը նշել է նաև որ անդամախեղում կատարել է իր ընկերուհու դավաճանության` մեկ այլ անձի հետ ամուսնանալու, պատճառով: Ամբաստանյալ Կ.Կարապետյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 58831 զորամասի պարտադիր ժամկետային զինծառայող, շարքային Գուրգեն Ռուբենի Հեբոյանի նախաքննության փուլի ցուցմունքով այն մասին, որ Կարապետյանին ճանաչում է համատեղ բուժուման մեջ գտնվելու ժամանակ: Միասին գտնվել են թիվ 88865 զորամսի թերապևտիկ բաժանմունքում: Վկան նշել է որ միջանցքով անցնելիս տեսել է Կ.Կարապետյանի աջ նախաբազկի շրջանի քերծվածքները և հասկացել, որ վերջինս գտնվելով նյարդային լարված վիճակում անդամախեղում է կատարել: Գ.Թ.34-35 Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի ընդունարանի պետ, Վարդիկ Շավարշի Ամիրխանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին ՀՀ ՊՆ 51036 զորամասի զինծառայող, շարքային Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին զորամաս ետ ուղեկցելու նպատակով ժամանած ուղեկցող բուժակ, Հրաչ Մելիքյանը նրան զորամաս չի ուղեկցել, քանի որ վերջինի աջ նախաբազկի հատվածում հայտնաբերվել էին ինքնավնասման հետքեր` կտրվածքների տեսքով, և զինծառայողն ընդունվել է հոգեբուժական բաժանմունք: Գ.Թ.36-37 Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 17193 զորամասի բուժակ, Հրաչ Սամվելի Մելիքյանը դատաքննության փուլուն ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին ստացված հեռախոսագրի հիմքով ներկայացել է Երևանի կայազորային զինվորական հոսպիտալ դուրս գրված զինծառայող, շարքային Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին ուղեկցելու նպատակով, սակայն վերջինիս աջ նախաբազկի հատվածում հայտնաբերված քերծվածքների պատճառով նրան չի տեղափոխել զորամաս: Գործով վկա, ՀՀ ՊՆ 88865 զորամասի հոգեբուժական բաժանմունքի պետ, մայոր Էմիլիա Ռոմիկի Մայիլյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 25.09.2013թ.-ին Կ.Կարապետյանի աջ նախաբազկի շրջանում տեսել է անդամախեղման հետքեր, քերծված վերքի տեսքով և վերջինիս հետ զրույցից իմացել, որ անդամախեղումը կատարել է մի քանի օր առաջ թերապևտիկ բաժանմունքում ընկերուհու հետ ունեցած խնդիրների պատճառով: Գ.Թ.38-39 Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1634/ հ եզրակացության՝ համաձայն Կ.Կարապետյանի ստացած մարմնական վնասվածքները՝ աջ նախաբազկի 1/3-ի առաջային մակերեսի ներկայիս գունազրկված տեղամասերի, նախկինում եղած քերծվածքների ձևերով հասցվել են սուր եզր ունեցող բութ առարկայով, կամ սուր կտրող գործիքով, հնարավոր է նշված ժամկետում, չի բացառվում որոշման մեջ նշված և փորձաքննվողի կողմից նկարագրված հանգամանքներում, որոնք առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Գ.Թ.50-51 Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 511/13 եզրակացության համաձայն` Կարապետ Լյովայի Կարապետյանը ոչ նախկինում և ոչ էլ ներկայումս որևէ խրոնիկական հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել, և չի տառապում, այլ հանդիսանում է ՙՇեշտավորված անձ, տարել է իրավիճակով պայմանավորված ռեակցիա ինքնավնասումով՚, որը հոգեկան գործունեության ժամանակավոր հիվանդագին խանգարում է, որից ներկայումս լիովին դուրս է եկել և որպես հոգեկան հիվանդությամբ չտառապող անձնավորություն Կ.Կարապետյանը ինչպես հանցավոր արարքը կատարելու պահին, այնպես էլ ներկայումս կարող է հաշիվ տալ իր գործողություններին և ղեկավարել դրանք: Գ.Թ.96-99 Ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանին մեղսագրվող հանցանքը հիմնավորվել է նաև. Գործով որպես այլ ապացույց ճանաչված թիվ 563, 1417, 1418 հեռախոսագրերով, բ/ծ մայոր Գաբրիելյանի տեղեկանքով, ՀՀ ՊՆ ԵԿՌՈ բաժնի սպա, Ա.Գյուլբեկյանի զեկուցագրով, ավագ ենթասպա Ա.Ղազարյանի տեղեկանքով, Կ.Կարապետյանի նշանակման և զինվորական հոսպիտալ ուղեգրվելու հրամանների քաղվածքներով, վերջինիս ծառայողական բնութագրով, անձնական գործի և հիվանդության պատմագրի պատճեններով: Գ.Թ. 3-5, 8, 9, 15, 17-18, 19, 100-175 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանի մեղավորությունը` իր առողջությանը վնաս պատճառելու (անդամախեղելու) մեջ, որը հանգեցրել է զինվորական ծառայության կատարումը ժամանակավորապես դադարեցնելուն, նախատեսված` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Կարապետ Կարապետյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, պատրաստակամություն է հայտնել շարունակելու զինվորական ծառայությունը, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ կատարել է միջին ծանրության հանցանք: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Դատարանը գտնում է, որ Կարապետ Կարապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, պետք է բռնագանձել 58.000 ՀՀ դրամ: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Կարապետ Լյովայի Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 363-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել կալանք 15 /տասնհինգ/ օր ժամկետով: Կ.Կարապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողության հանձնելը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Կարապետ Կարապետյանից հօգուտ պետական բյուջեի` որպես դատական ծախսեր, բռնագանձել 58.000 /հիսունութ հազար/ ՀՀ դրամ: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 10-03-2014 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 14-04-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 26-04-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 192, 32 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 28-04-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 192, 32 |