գործ` ԵԱՔԴ/0005/01/14



Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի

մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի

տուժողներ` Հայկ Գրիգորյանի
Համլետ Ստեփանյանի
պաշտպան` Լուսինե Ավագյանի
ամբաստանյալ` Լևոն Սարգսյանի


2014 թվականի մարտի 05-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի` ծնված 10.08.1984 թվականին Հայաստանի Հանրապետության Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին չորս անձ, նախկինում չդատված, հաշվառված է Երևան քաղաքի, Գալշոյան փողոցի 2-րդ շենքի թիվ 39 բնակարանում, փաստացի բնակվում է Աբովյան քաղաքի, 4-րդ միկրոշրջանի 53-րդ շենքի թիվ 20 բնակարանում:

Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով:
2013 թվականի դեկտեմբերի 05-ի որոշմամբ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի հուլիսի 30-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժնում ՙԷյչ-Էս-Բի-Սի բանկ Հայաստան՚ ՓԲԸ իրավաբան Տիգրան Աշոտի Պողոսյանի հաղորդման հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 15137613 քրեական գործը:
2013 թվականի հուլիսի 30-ի որոշմամբ թիվ 15137613 քրեական գործը Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների դատախազության միջոցով ըստ քննչական ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժին` նկատի ունենալով այն, որ Լ.Սարգսյանը գործունեություն է իրականացրել և գումարներ է ստացել Արաբկիրի բաժնի կողմից սպասարկվող տարածքում:
2013 թվականի դեկտեմբերի 05-ի որոշմամբ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը թիվ 15137613 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով ու նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել` ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 06-ի որոշմամբ Հայկ Աշոտի Գրիգորյանը թիվ 15137613 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող և նույն օրը որոշում է կայացվել Հայկ Գրիգորյանին քաղաքացիական հայցվոր ճանաչելու մասին:
2013 թվականի դեկտեմբերի 12-ի որոշմամբ Սուրեն Գառնիկի Բալայանը թիվ 15137613 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի դեկտեմբերի 20-ի որոշմամբ Համլետ Գառնիկի Ստեփանյանը թիվ 15137613 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2014 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Համլետ Գագիկի Ճաղարյանը թիվ 15137613 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
Նախաքննական մարմնի կողմից Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՙԷյչ-Էս-Բի-Սի բանկ Հայաստան՚ ՓԲ ընկերության ժամկետանց վարկերը բանկին վերադարձնելու լիազորություն ունեցող ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն, բանկի վարկառու Կարեն Վոլոդյայի Ստեփանյանին պատկանող և գրավադրված ՙMERCEDES - BENZ՚ S430 մակնիշի 95 os 555 պետհամարանիշի ավտոմեքենան բանկի միջոցով Համլետ Գառնիկի Ստեփանյանին 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու պատրվակով 2012թ. նոյեմբերի 06-ին Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի 21 հասցեում, չարաշահելով նրա վստահությունը, խաբեությամբ վերցրել է 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ գումար և ոչինչ չձեռնարկելով տիրացել այդ գումարին: Բացի այդ, Լևոն Սարգսյանը խարդախություն կատարելու դիտավորությամբ բանկի վարկառու Համլետ Հայկի Գրիգորյանից 2012թ. օգոստոս ամսից մինչև 2012թ. դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, նրա վարկը մարելու պատրվակով պահանջել և ստացել է 900.000 ՀՀ դրամին համարժեք 75.000 ՌԴ ռուբլի, իսկ 2013թ. հունվարի 31-ին, ազատված լինելով նշված ընկերության տնօրենի պաշտոնից, Համլետ Գրիգորյանի հոր` Հայկ Գրիգորյանից նույն պատրվակով վերցրել է 1.200.000 ՀՀ դրամ գումար և չարաշահելով նրանց վստահությունը, խաբեությամբ տիրացել է ընդհանուր 2.100.000 ՀՀ դրամ գումարին:
Նախաքննական մարմնի 2014 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ հանցակազմի բացակայության հիմքով թիվ 15137613 քրեական գործով Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի կողմից Գրիգոր Համլետի Թովմասյանից և Վահագն Հայկազի Ստեփանյանից գումար վերցնելու մասով Լ.Սարգսյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, իսկ Լ.Սարգսյանի կողմից Սուրեն Գառնիկի Բալայանի, Հրանտ Գագիկի Ճաղարյանի և Հասմիկ Քրիստի Հովհաննիսյանի նկատմամբ զգալի չափերի խարդախություն կատարելու երեք դրվագներով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` վերջիններիս հետ հաշտվելու հիմքով:
2014 թվականի հունվարի 31-ին թիվ 15137613 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Ամբաստանյալ Լևոն Սարգսյանը նախաքննության ընթացքում` 2013 թվականի օգոստոսի 26-ին և 2013 թվականի նոյեմբերի 21-ին` որպես վկա, 2013 թվականի դեկտեմբերի 05-ին, 2014 թվականի հունվարի 15-ին և 2014 թվականի հունվարի 23-ին` որպես մեղադրյալ, ինքնախոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ծառայություններ մատուցելու նպատակով 2011 թվականի սեպտեմբեր ամսին կնոջ` Անի Մարտինի Սարգսյանի անվամբ հիմնադրել է ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերությունը, որի տնօրենն է հանդիսացել 2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսվա վերջերը և այդ ողջ ընթացքում ընկերությանը վերաբերող բոլոր հարցերով զբաղվել է միմիայն ինքը: 2011 թվականի հոկտեմբերի 31-ին ՙԷյչ Էս Բի Սի բանկ Հայաստան՚ ՓԲԸ-ի և ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերության միջև կնքվել է ծառայությունների մատուցման պայմանագիր, համաձայն որի իր տնօրինած ընկերությունը պետք է զբաղվեր բանկի ժամկետանց վարկային պարտավորությունների հավաքագրմամբ: Իր տնօրինության ժամանակահատվածում ընկերությունը սպասարկել է մոտ 600 հաճախորդների, որոնց թվում նաև Կարեն Ստեփանյանը և Համլետ Գրիգորյանը: Չնայած իր բազմաթիվ հորդորների` Կարեն Ստեփանյանը ոչ անձամբ, ոչ էլ ծանոթների կամ հարազատների միջոցով որևէ վճարում չի կատարել: Կ.Ստեփանյանի անվամբ հաշվառված և բանկում գրավադրված ՙMERCEDES-BENZ՚ S430 մակնիշի 95 os 555 պետհամարանիշի ավտոմեքենան շահագործել է Համլետ Ստեփանյանը: Բազմիցս դիմել է Կ.Ստեփանյանին բանկին վճարումներ կատարելու կամ ավտոմեքենան բանկին հանձնելու պահանջով: Նա բազմիցս խոստացել է վճարումներ կատարել, սակայն չի կարողացել, իսկ ավտոմեքենայի մասով հայտնել է, որ չի կարողանում գտնել Համլետին: 2012 թվականի օգոստոս ամսին նշված ավտոմեքենան հայտնաբերել է Երևան քաղաքի Դավթաշեն թաղամասում` փողոցում կայանված վիճակում: Երկար սպասելուց հետո, տեսնելով, որ մեքենային ոչ ոք չի մոտենում, հանել է ավտոմեքենայի պետհամարանիշները և դիմապակուն թողել իր այցեքարտը: Ժամեր անց իրեն է զանգահարել Համլետ Ստեփանյանը և ներկայացել որպես ավտոմեքենայի սեփականատեր: Նրան հրավիրել է գրասենյակ, ներկայացրել ստեղծված իրավիճակը, պարտքի գումարի չափը, որն այդ ժամանակ կազմել է 4.000.000 /չորս միլիոն/ ՀՀ դրամ և ասել, որ նա որևէ կապ չի կարող ունենալ այդ ավտոմեքենայի հետ, քանի որ այն սեփականության իրավունքով պատկանում է Կարեն Ստեփանյանին, և բացի այդ, գրավադրված է բանկում: Հ.Ստեփանյանը պահանջել է վերադարձնել ավտոմեքենայի պետհամարանիշները, սակայն ինքը մերժել է և այդ մասին տեղյակ պահել բանկի աշխատակիցներին: Օրեր անց Հ.Ստեփանյանը կրկին գնացել է գրասենյակ և խնդրել հարցին որևէ լուծում տալ, իսկ որոշ ժամանակ անց ինքը զանգահարել է Հ.Ստեփանյանին և ասել, որ բանկի պահանջով պետք է գնահատել ավտոմեքենան, սակայն նա հրաժարվել է ավտոմեքենան ներկայացնել, իսկ դրանից հետո այդ ավտոմեքենան ապամոնտաժված վիճակում հայտնաբերել է Դավթաշեն համայքնում գտնվող, Հ.Ստեփանյանին պատկանող քարի արտադրամասում և տեղափոխել բանկի հատուկ տարածք: Հետագայում` 2012 թվականի նոյեմբերի 06-ին, Երևան քաղաքի Հր.Քոչար փողոցի 21 հասցեում, նշված ավտոմեքենան բանկի միջոցով Համլետ Ստեփանյանին 2.000.000 /երկու միլիոն/ ՀՀ դրամ գումարով վաճառելու պատրվակով, չարաշահելով նրա վստահությունը, վերցրել է 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար և ոչինչ չձեռնարկելով, խաբեությամբ տիրացել է այդ գումարին` այն ծախսելով իր անձնական կարիքների համար:
Դրանից հետո` 2012 թվականի գարնանը ընկերություն է ստացվել Համլետ Գրիգորյանի ժամկետանց վարկային գործը, համաձայն որի բանկի օգտին գրավադրված է եղել ՙPeugeot՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Պարզվել է, որ վարկառու Հ.Գրիգորյանը գտնվել է ՌԴ-ում, ում հետ հեռախոսակապ է ունեցել, որի ընթացքում նրանից պահանջել է կատարել վարկի վճարումները: Արդյունքում Հ.Գրիգորյանը վարկը մարելու նպատակով ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերության աշխատակից Դիանա Ալթունյանի անվամբ, 2012 թվականի օգոստոս ամսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ՌԴ-ից մաս-մաս փոխանցել է 900.000 ՀՀ դրամին համարժեք ընդհանուր 75.000 ՌԴ ռուբլի գումար: Այնուհետև 2013 թվականի հունվարի 31-ին Համլետ Գրիգորյանի հայրը` Հայկ Գրիգորյանը, Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում գտնվող բանկի մասնաճյուղում, որդու վարկը մարելու նպատակով իրեն է տվել ևս 1.600.000 ՀՀ դրամ գումար, որից նույն պահին 400.000 ՀՀ դրամ գումարը վճարել է Համլետ Գրիգորյանի վարկի համար, իսկ մնացած գումարը` ընդհանուր 2.100.000 ՀՀ դրամը, չարաշահելով նրանց վստահությունը` հափշտակել է: Գրիգորյաններից հափշտակված 2.100.000 ՀՀ դրամ գումարից 800.000 ՀՀ դրամ գումարը վերադարձրել է` Համլետ Գրիգորյանի վարկը մարելու եղանակով: Զղջացել է կատարած արարքի համար և խնդրել է հնարավորինս մեղմ վերաբերվել իրեն, քանի որ ընտանիքի միակ կերակրողն է, բացի այդ խնամքին ունի երեք անչափահաս երեխա, որոնցից երկուսի երեք տարին դեռ չի լրացել:
Ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով կատարած արարքները հիմնավորվել են նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Համլետ Գառնիկի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը մեքենան վերցրել է 2010 թվականին, վճարումները Կ.Ստեփանյանը կատարել է մինչև 2012 թվականի օգոստոս ամիսը: Մերսեդես ավտոմեքենան պատկանել է Կարեն Ստեփանյանի եղբորը` Տիգրան Ստեփանյանին: Կարեն Ստեփանյանի եղբայր Համազասպ Ստեփանյանը գումարի դիմաց է իրեն առաջարկել այդ ավտոմեքենան: Ինքը չի իմացել, որ մեքենան գրավադրված է եղել, բանկով են գնել մեքենան: Երբ ինքը ասել է, որ գրանցեն մեքենան, այդ ժամանակ իրեն հայտնել են, որ մեքենան գրավի տակ է և իրենք ամիս-ամիս կվճարեն գումարները: Այնուհետև գումարները չեն մուծել և իրեն էլ այդ մասին չեն ասել: 2012 թվականի օգոստոս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Դավիթաշենում` Տիգրան Պետրոսյան փողոցի վրա, կանգնած է եղել, երբ տեսել է, որ ավտոմեքենայի պետհամարանիշերը վրան չեն: Երբ նստել է ավտոմեքենան, տեսել է գրություն Լևոն Սարգսյանի անունով, զանգել է Լևոնին, ասել, որ ուզում է նրան տեսնել, որից հետո, պայմանավորվածության համաձայն, գնացել է հանդիպելու վերջինիս հետ: Հանդիպման ժամանակ Լևոնն իրեն ասել է, որ զանգահարել է ավտոմեքենայի տիրոջը, տեղեկացրել, որ ժամկետանց պարտքեր ունի և ավտոմեքենան պետք է առգրավվի, դրա համար պետհամարանիշները չի վերադարձնելու: Ինքը Լևոն Սարգսյանին բացատրել է, թե ինչպես է ավտոմեքենան հայտնվել իր մոտ: Հաջորդ օրը ինքը Լև Հարությունյանի հետ գնացել է Լ.Սարգսյանի մոտ, վերջինս ասել է, որ կարող է օգնել իրենց ավտոմեքենան աճուրդով էժան գնով ձեռք բերելու հարցում: Նա նաև ասել է, որ ավտոմեքենան ապամոնտաժեն, արտաքինից բերեն վատ տեսքի, մասեր հանեն, որպեսզի մեքենան էժան գնահատվի: Մինչև 2012 թվականի նոյեմբերի 6-ը իրենք ավտոմեքենան բերել են վատ տեսքի, որից հետո Լ.Սարգսյանը որոշ մարդկանց հետ այն տարել է բանկի համապատասխան տարածք: Դրանից հետո Լ.Սարգսյանը զանգել է իրենց և ասել, որ հաջորդ օրը 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար վերցնեն և գնան` ավտոմեքենայի գումարը փոխանցելու համար: Ինքն ու Լ.Հարությունյանը Լ.Սարգսյանի հետ գնացել են բանկ, և Լ.Սարգսյանը գումարը փոխանցել է: Ինքն իմացել է, որ գումարը պետք է փոխանցվի իր անունից, իսկ երբ Լ.Սարգսյանը անդորրագիրը տվել է իրեն, ինքը տեսել է, որ գումարը փոխանցված է Լ.Սարգսյանի անունից, հարցրել է ինչու է նրա անունից փոխանցվել, Լ.Սարգսյանն էլ ասել է, որ վստահեն իրեն, և մեկ շաբաթից գործը կլինի, սակայն անցել են ամիսներ, և ոչինչ էլ չի եղել: Լ.Սարգսյանը այդ ընթացքում անջատել է իր հեռախոսահամարը: Իսկ հետագայում` պարտավորագիր է ստորագրել, սակայն դարձյալ ոչինչ չի փոխվել: Լ.Սարգսյանը քննիչի մոտ իրեն վստահեցրել է, որ գումարը կվերադարձնի, ինքն էլ վստահ լինելով, որ կվերադարձնի, նախաքննության ընթացքում գրել է, որ ոչ մի պահանջ չունի Լ.Սարգսյանից, սակայն այդպես էլ գումարը իրեն չի վերադարձվել: Լ.Սարգսյանը 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը իրենից ուզել է, որպեսզի ավտոմեքենան աճուրդով ձեռք բերի և անվանափոխի իր անունով: Երբ իրենց կանչել են բանկ` բացատրություն տալու, թե ինչպես է ավտոմեքենան հայտնվել իր մոտ, պարզվել է, որ գումարների փոխանցման հետ կապված Լ.Սարգսյանը որևէ գործողություն չի կատարել, իրենք էլ ոչ մի գումար չեն ստացել: Կ.Ստեփանյանը ստացական է գրել` համաձայն որի` եթե մինչև 2014 թվականի մարտի վերջ Լ.Սարգսյանը մուծումները չկատարի, ապա ինքը կվճարի դրանք մինչև նույն թվականի մայիսի 31-ը: Պահանջում է իր 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը Լևոն Սարգսյանից: Լ.Սարգսյանի ընկերությունը հանդիսացել է բանկի լիազոր ընկերություն ժամկետանց պարտավորությունների դիմաց ավտոմեքենաների առգրավմամբ: Իր իմանալով` պարտավորությունը եղել է 4 միլիոն ՀՀ դրամից ավել, սակայն քննիչի մոտ տեսել է 3.500.000 ՀՀ դրամ: Ունի պահանջ Լ.Սարգսյանից, իրեն ոչինչ չի վերադարձվել:
Տուժող Համլետ Ստեփանյանի լրացուցիչ ցուցմունքով այն մասին, որ Լ.Սարգսյանը դատավարության փուլում հատուցել է իր վնասները և ինքը Լևոն Սարգսայնի նկատմամբ որևէ պահանջ չունի:
Տուժող Հայկ Աշոտի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալի հետ ունեցել են գումարային խնդիրներ: Ինքը վարկով ավտոմեքենա է գնել և վճարել է վարկի գումարները, սակայն վիրահատություններ է տարել, իսկ այդ ընթացքում իր որդին Ռուսաստանից գումարներ է ուղարկել վարկի մարման համար, սակայն հետագայում ինքը իմացել է, որ այդ գումարները մուտք չեն եղել, ինչի համար իրեն բանկից կանչել են, ինքն էլ ներկայացրել է փոխանցման կտրոնները: 2013 թվականի օգոստոսի 20-ին իրեն զանգահարել է Լևոն Սարգսյանը, բերել է որոշակի գումար է մուծել, մնացած մասն էլ ամբողջությամբ վերադարձրել է: Ինքը բանկի նկատմամբ ունեցել է 2.500.000 ՀՀ դրամ պարտավորություն: Լ.Սարգսյանը ի հայտ է եկել 2013 թվականի հունվարի 31-ին և ասել իրեն, որ 1.600.000 ՀՀ դրամ պարտք ունի բանկին, ինքն էլ ասել է, որ պարտավորվում է պարտքը վճարել: Ինքը Լ.Սարգսյանի միջոցով մուծել է 1.600.000 ՀՀ դրամ գումար, որը իրեն ուղարկել էին իր որդիները: Ստացել է կտրոնը, որը եղել է Լ.Սարգսյանի անունով: Նախաքննության ժամանակ իր նշած 1.700.000 ՀՀ դրամ գումարը ներառել է այդ 1.600.000 ՀՀ դրամ գումարը և 100.000 ՀՀ դրամ գումար, որը եղել է իր որդու կողմից ուղարկված 75.000 ՌԴ ռուբլուն համարժեք 900.000 ՀՀ դրամ գումարի չփոխհատուցված 100.000 ՀՀ դրամը: 800.000 ՀՀ դրամ գումարը վարկի մարման տեսքով Լ.Սարգսյանի կողմից փոխհատուցված լինելը չի ընդունել, քանի որ վստահ չի եղել` այդ գումարը ուղղվել է վարկի մարմանը, թե այլ նպատակի: Իր վնասները ամբողջությամբ վերականգնված են և բողոք չունի:
Վկա Լև Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Համլետ Ստեփանյանն իր ընկերն է: 2012 թվականի վերջին իր ընկեր Համլետ Ստեփանյանն իրեն ասել է, որ ավտոմեքենայի պետհամարանիշները հանել են և հեռախոսահամար են թողել, նշված հեռախոսահամարով զանգահարել և պայմանավորվածության համաձայն հանդիպել է Լևոնի հետ, սակայն նրանց խոսակցությունը ագրեսիվ է ստացվել, այնուհետև ինքն է Համլետի հետ գնացել և զրուցել են Լևոնի հետ: Սկզբում խոսել են այն մասին, որ եթե Կ.Ստեփանյանը ավտոմեքենայի վրա եղած 4 միլիոնից ավել գումար պարտքը մարի, ավտոմեքենան կվերադարձնեն, այնուհետև Լևոնն ասել է, որ աճուրդով վաճառքի դեպքում ավտոմեքենան վաճառելու է իր կազմակերպությունը և իրենք կարող են 2.000.000 ՀՀ դրամ վճարելով ավտոմեքենան ձեռք բերել: Այդ գումարը Համլետ Ստեփանյանը շատ շտապ հայթայթել է և ավտոմեքենան գնելու նպատակով իրենք գնացել են ՙԷյչ Էս Բի Սի՚ բանկի Զեյթունի մասնաճյուղ, որտեղ Համլետն ու Լևոնը մտել ու մուտքագրել են գումարը: Համլետը 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար է տվել Լևոնին: Լևոնն ասել է, որ պետք է խորհրդակցության ժամանակ ցույց տա, որ գումարը նստած է իր հաշվին, որպեսզի ավտոմեքենան թողնեն վաճառքի: Ինքը ներս չի մտել, քանի որ իր ավտոմեքենան կայանելու տեղ չի եղել և ասել է, որ նրանք գնան միչև ավտոմեքենան կայանի գա, սակայն մինչև ավտոմեքենան կայանել է, տեսել է, որ նրանք դուրս են եկել բանկից: Գումարի մուտքի անդորրագիրը Լևոն Սարգսյանի անունով է եղել և մուտքագրվել է նրա կազմակերպության հաշվին: Իրենք ասել են այդ մասին Լևոնին, վերջինս ասել է, որ իրեն վստահեն: Որոշ ժամանակ անց եղել են տարբեր խոսակցություններ Կ.Ստեփանյանի հետ, Լևոնն էլ ասել է, որ դեկտեմբերի վերջ կստանան գումարները: 2013 թվականի հունվարի 10-13-ի կողմերը նորից գնացել են Լևոնի գրասենյակ, սակայն այն փակ է եղել, իրենց ասել են, որ Լ.Սարգսյանն այլևս տնօրեն չէ, նրա փոխարեն այլ անձ է: Ինքը զանգել է Լ.Սարգսյանին, վերջինս անպատշաճ է զրուցել իր հետ: Այնուհետև իրենք գնացել են բանկ, որտեղ Համլետը դիմում է գրել այն մասին, որ գումար է տվել բանկի անունից հանդես եկող անձին` Լևոն Սարգսյանին: Լ.Սարգսյանը գումար չի վերադարձրել Հ.Ստեփանյանին: Համլետ Ստեփանյանը ասել է, որ Կարենը` ավտոմեքենայի տերը, ով Լ.Սարգսյանի հետ ավելի լավ հարաբերությունների մեջ է եղել, քան Համլետ Ստեփանյանի, իրեն ասել է, որ գնա, գրի, որ պահանջ չունի, և խոստացել է, որ կվերադարձնեն գումարը, այնուհետև նաև պարտավորագիր է գրել: Այդ ժամանակ Համլետը գնացել և հրաժարվել է իր պահանջից, ինչից հետո Կարենը Համլետին ասել է, որ գումարները չեն տալու և նա գնա ու հետ վերցնի ցուցմունքը: Ինքը վստահ է, որ գումարը չի վերադարձվել:
Վկա Կարեն Վոլոդիայի Ստեփանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենան եղել է իրենը: Ինքը պարտքի դիմաց ավտոմեքենա չի տվել Համլետ Ստեփանյանին, այլ ավտոմեքենան տվել է նրան, որպեսզի վերջինս հարսանիք գնա: Բանկային գործերի հետ կապված ծանոթացել է Լևոն Սարգսյանի հետ և մտերմացել են: Ինքը իմացել է, որ Լ.Սարգսյանը Համլետ Ստեփանյանին` իր եղբոր սանիկին, գումար է պարտք եղել: Ինքը լավություն անելու համար ասել է Համլետին, որ եթե Լևոնը Համլետին պարտք եղած գումարները չվերադարձնի, ինքն է պարտավորվում վերադարձնել այդ գումարները և դրա համար պարտավորագիր է գրել: Մեքենան եղել է գրավադրված և պարտավորությունը կազմել է 3.000.000 ՀՀ դրամ: Ինքը այդ գումարը չի վճարել և այդ գումարի հետ կապված Լ.Սարգսյանը իրեն զանգահարել է: Այդ ժամանակ ավտոմեքենան եղել է Համլետ Ստեփանյանի մոտ: Իր իմանալով Լ.Սարգսյանը Համլետ Ստեփանյանին վերադարձրել է 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար: Իր համար և Համլետը, և Լևոնը հարազատ մարդիկ են, դրա համար էլ ասել է Համլետին, որ եթե Լևոնը գումարը չվերադարձնի ինքը կտա: Ինքը Համլետ Ստեփանյանի նկատմամբ ոչ մի պարտք ու պահանջ չունի, քանի որ Լևոն Սարգսյանը վերականգնել է Հ.Ստեփանյանի վնասը:
Քրեական գործով այլ փաստաթուղթ ճանաչված` 2014 թվականի հունվարի 17-ի որոշմամբ Համլետ Ստեփանյանի կողմից ներկայացված ստացականով և Հայկ Գրիգորյանի կողմից ներկայացված պարտավորագրի պատճեններով:
Քրեական գործով այլ փաստաթուղթ ճանաչված` 2014 թվականի հունվարի 20-ի որոշմամբ Համլետ Ստեփանյանի և Հայկ Գրիգորյանի կողմից ներկայացված անդորրագրերի պատճեններով:
Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը, վuտահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակելով ուրիշի խոշոր չափերով գույքերը, կատարել է 2 դրվագ խարդախություն.
Ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը, 2011 թվականի օգոստոսի 29-ից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբերի 21-ն ընկած ժամանակահատվածում հանդիսացել է ՙԷյչ-Էս-Բի-Սի բանկ Հայաստան՚ ՓԲ ընկերության ժամկետանց վարկերը բանկին վերադարձնելու լիազորություն ունեցող ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերության տնօրեն:
Գործով վկա Կարեն Ստեփանյանի անվամբ գրավադրված ՙMERCEDES – BENZ՚ S430 մակնիշի 95 os 555 պետհամարանիշի ավտոմեքենան պարտքի դիմաց վերջինիս եղբայր Համազասպ Ստեփանյանը ավտոմեքենան հանձնել է գործով տուժող Համլետ Ստեփանյանին: Վերջինս չի իմացել, որ ավտոմեքենան գրավադրված է և առկա է պարտավորություն մոտ 4.000.000 ՀՀ դրամի չափով: Քանի որ Կարեն Ստեփանյանը 2011 թվականի դեկտեմբեր ամսից վարկային պայմանագրով նախատեսված վճարումները չի կատարել, այդ իսկ պատճառով վարկային գործն ուղարկվել է ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերություն: Նշված ընկերության տնօրեն Լևոն Սարգսյանը 2011 թվականի օգոստոս ամսվա քննությամբ չպարզված օրը, Դավիթաշեն թաղամասի Տ.Պետրոսյան փողոցի վրա տեսնելով վերը նշված ավտոմեքենան, հանել է դրա պետհամարանիշերը և իր այցեքարտն է թողել: Հ.Ստեփանյանը տեսնելով, որ ավտոմեքենայի պետհամարանիշերը հանված են, զանգահարել է այցեքարտի վրա եղած համարով Լ.Սարգսյանին: Պայմանավորվելուց հետո Հ.Ստեփանյանը գնացել է Լ.Սարգսյանի գրասենյակ, որտեղ վերջինս ասել է, որ ավտոմեքենան գրավադրված է և բանկը պետք է այն առգրավի ու վաճառի աճուրդով, միևնույն ժամանակ հավելելով, որ ինքը իբր կարող է օգնել Հ.Ստեփանյանին այն աճուրդով ձեռք բերելու հարցում, եթե վերջինս ավտոմեքենայի վրայից մասեր հանի` այն էժան գնահատելու համար, և իրեն տա 2.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որը ինքը պետք է իբր փոխանցի գործարքը կատարելու համար: 2012 թվականի նոյեմբերի 06-ին Հ.Ստեփանյանը գործով վկա Լև Հարությունյանի հետ Հր.Քոչար փողոցի 21 հասցեում հանդիպել է Լ.Սարգսյանին և տվել 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը, որպեսզի նա այդ գումարը մուտքագրի վերը նշված ավտոմեքենան աճուրդով ձեռք բերելու համար: Լ.Սարգսյանը Հ.Ստեփանյանի տված 2.000.000 ՀՀ դրամ գումարը չի փոխանցել ըստ նպատակի, այլ մուտքագրել է իր անվամբ, որն էլ հետագայում տնօրինել է իր անձնական նպատակներով: Լևոն Սարգսյանը իր անվամբ կատարված փոխանցման կտրոնը տվել է Համլետ Ստեփանյանին ու հավաստիացրել, որ վստահեն իրեն, որովհետև գործարքը տեղի կունենա: Անցել են ամիսներ և քանի որ ոչ մի գործարք էլ տեղի չի ունեցել Հ.Ստեփանյանը հասկացել է, որ խաբնվել է:
Բացի այդ, 2012 թվականի գարնանը ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերություն է ստացվել Համլետ Գրիգորյանի ժամկետանց վարկային գործը, համաձայն որի բանկում գրավադրված է եղել ՙPeugeot 206՚ մակնիշի ավտոմեքենա: Պարզվել է, որ վարկառու Համլետ Գրիգորյանը գտնվել է ՌԴ-ում, ում հետ հեռախոսակապ է ունեցել Լևոն Սարգսյանը, որի ընթացքում նրանից պահանջել է կատարել վարկի վճարումները: Արդյունքում Համլետ Գրիգորյանը վարկը մարելու նպատակով ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերության աշխատակից Դիանա Ալթունյանի անվամբ, 2012 թվականի օգոստոս ամսից մինչև 2012 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում ՌԴ-ից մաս-մաս փոխանցել է 900.000 ՀՀ դրամին համարժեք ընդհանուր 75.000 ՌԴ ռուբլի գումար, որը վերջինս տվել է Լևոն Սարգսյանին, ով էլ այդ գումարը օգտագործել է անձնական կարիքների համար: Այնուհետև` 2013 թվականի հունվարի 31-ին, արդեն ազատված լինելով ՙԹրասթ Քլեքշն՚ ՍՊ ընկերության տնօրենի պաշտոնից, շարունակելով հանցավոր գործունեությունը, Համլետ Գրիգորյանի հորից` գործով տուժող Հայկ Գրիգորյանից Երևան քաղաքի Հր.Ներսիսյան փողոցում գտնվող ՙԷյչ Էս Բի Սի Բանկ Հայաստան՚ ՓԲ ընկերության մասնաճյուղում, որդու վարկը մարելու նպատակով Լ.Սարգսյանը վերցրել է ևս 1.600.000 ՀՀ դրամ գումար, որից նույն պահին 400.000 ՀՀ դրամ գումարը վճարել է Համլետ Գրիգորյանի վարկի համար, իսկ մնացած գումարը փոխանցել է իր անվամբ և օգտագործել իր անձնական նպատակների համար: Հայկ Գրիգորյանը դիմել է բանկ իր ժամկետանց պարտավորությունների մասին տեղեկություններ ստանալու համար և տեղեկանալով, որ իր պարտավորությունները կատարված չեն, տեղեկացրել է բանկի աշխատակիցներին այդ մասին, որից հետո բանկի աշխատակից Տիգրան Արարատի Պողոսյանի կողմից հաղորդում է տրվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Կենտրոնականի քննչական բաժին:
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը կատարել է 2 դրվագ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործություններ` որպիսի արարքների համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքների համար:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանն անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքների համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները` 31.01.2009 թվականին ծնված Ռաֆիկ Լևոնի Սարգսյանը, 15.07.2011 թվականին ծնված Գայանե Լևոնի Սարգսյանը, 15.07.2011 թվականին ծնված Ռուզաննա Լևոնի Սարգսյանը, կինը, ընտանիքի միակ կերակրողն է:
Որպես ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է վերջինիս խնամքին մինչև տասնչորս տարեկան երեք երեխաների առկայությունը և հանցագործությամբ պատճառված վնասը կամովին հատուցելը:
Ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: (...)՚: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Սույն քրեական գործով Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակները` տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկում` երկուսից հինգ տարի ժամկետով:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանն անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքների համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել, խնամքին են գտնվում երեք անչափահաս երեխաները` 31.01.2009 թվականին ծնված Ռաֆիկ Լևոնի Սարգսյանը, 15.07.2011 թվականին ծնված Գայանե Լևոնի Սարգսյանը, 15.07.2011 թվականին ծնված Ռուզաննա Լևոնի Սարգսյանը, կինը, ընտանիքի միակ կերակրողն է, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ Լևոն Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված նվազ խիստ տեսակի պատիժը նշանակելով չի կարող ապահովել պատժի նպատակները, հետևաբար ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածը սահմանում է` ՙՀանցանքների համակցությամբ յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ (հիմնական և լրացուցիչ) նշանակելով` դատարանը վերջնական պատիժը որոշում է նշանակված պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով՚, իսկ նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` ՙԵթե հանցանքների համակցությունն ընդգրկում է միայն միջին ծանրության կամ միջին ծանրության և ոչ մեծ ծանրության հանցանքներ, ապա վերջնական պատիժը նշանակվում է պատիժները լրիվ կամ մասնակիորեն գումարելու միջոցով: Ընդ որում, ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել տասը տարին՚, ուստի հաշվի առնելով, որ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը կատարել է միջին ծանրության հանցագործություններ, դատարանը գտնում է, որ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ մասը և յուրաքանչյուր հանցագործության համար առանձին պատիժ նշանակելով, վերջնական պատիժ պետք է նշանակել պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով:
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն` ՙՊատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի` մինչև 3 տարեկան երեխա ունեցող այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ՚:
Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ:
Նույն որոշման 13-րդ կետի 1-ին ենթակետի համաձայն` ՙա. սույն որոշման կատարումը վերապահել` Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին` այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել՚:
Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը ներառյալ:
Նույն որոշման 17-րդ կետի համաձայն` համաներման կիրառման դեպքում դատվածության մարման հարցը լուծվում է օրենքով սահմանված կարգով:
Նույն որոշման 19-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների և դատավճիռների համակցության դեպքերում համաներումը կիրառվում է հիմք ընդունելով սույն որոշմամբ սահմանված համաներման առավել խիստ կանոնը:
Իսկ 20-րդ կետի համաձայն` հանցագործությունների և դատավճիռների համակցության դեպքերում համաներումը կիրառվում է վերջնական պատժի նկատմամբ` հանցագործությունների կամ դատավճիռների համակցության կանոններով այն սահմանելուց հետո` սակայն հաշվի առնելով սույն որոշման 5-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված կանոնները:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 01-ը, ինչպես նաև այն, որ սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում են Համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերի, 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի նկատմամբ Համաներման որոշման կիրառման համար, նաև այն, որ ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի խնամքին են գտնվում մինչև երեք տարեկան երկու երեխաները` 15.07.2011 թվականին ծնված Գայանե Լևոնի Սարգսյանը, 15.07.2011 թվականին ծնված Ռուզաննա Լևոնի Սարգսյանը` դատարանը գտնում է, որ Լևոն Սարգսյանի նկատմամբ պատիժների համակցությամբ մինչև հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում կարող է կիրառել ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետը և նրան ազատել պատժից:
Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով այլ փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված Համլետ Ստեփանյանի կողմից ներկայացված ստացականը և Հայկ Գրիգորյանի կողմից ներկայացված պարտավորագրի պատճենները պետք է թողնել քրեական գործին կցված:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:

Եզրափակիչ մաս.

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-63-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ հոդվածներով, ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշմամբ, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկու դրվագներով և նրան` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի առաջին դրվագով դատապարտել ազատազրկման՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկրորդ դրվագով դատապարտել ազատազրկման՝ 2 /երկու/ տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ մասի կիրառմամբ` պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի առաջին դրվագով նշանակված 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկմանը գումարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի երկրորդ դրվագով նշանակված 2 /երկու/ տարի ժամկետով ազատազրկումից 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել` ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանին ազատել պատժից:
Լևոն Ռաֆայելի Սարգսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով այլ փաստաթուղթ ճանաչված և քրեական գործին կցված Համլետ Ստեփանյանի կողմից ներկայացված ստացականը և Հայկ Գրիգորյանի կողմից ներկայացված պարտավորագրի պատճենները թողնել քրեական գործին կցված:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ