Գործ No ԵԱՔԴ/0003/01/14

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

24 մարտի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Դ.Կարապետյանի
պաշտպան Կ.Քամալյանի
տուժող Ա.Հակոբյանի
Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արմեն Սամվելի Գրիգորյանի /ծնված 1992թ. հուլիսի 01-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող ք.Երևան, Վերին Անտառային 120 տուն/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի նեյեմբերի 17-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հարուցվել է թիվ 14817113 քրեական գործը:
2013 թվականի նոյեմբերի 19-ին Արմեն Գրիգորյանի և Յուրի Շաբոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի նոյեմբերի 26-ին Ա.Գրիգորյանը և Յու.Շաբոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով ներգրավվել են որպես մեղադրյալ:
2014 թվականի հունվարի 17-ին Յու.Շաբոյանին և Ա.Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նոր մեղադրանք առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նույն օրը նրանք ներգրավվել են որպես մեղադրյալ:
2014 թվականի հունվարի 22-ին թիվ 14817113 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2014 թվականի մարտի 24-ին դատարանի որոշմամբ Յուրի Շաբոյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետից վերաորակվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Յուրի Էդգարի Շաբոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել` տուժող Արթուր Բորիսի Հակոբյանի և ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արմեն Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013 թվականի նոյեմբերի 17-ին` ժամը 17:40-ի սահմաններում, Արթուր Հակոբյանի հետ Երևան քաղաքի Վաղարշյան փողոցում ձայնային ազդանշանից ծագած վիճաբանությունից հետո, երբ Արթուր Հակոբյանը դիմել է փախուստի, առանց հափշտակելու նպատակի տրանսպորտային միջոցը փախցնելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր` Յուրի Էգարի Շաբոյանի հետ, փախցրել են վերջինիս պատկանող ՙՄերսեդես Բենց C 200՚ մակնիշի 34 OM 726 պ/հ-ի մեքենան Յուրի Շաբոյանը վարել է այն Ազատության պողոտա 9 հասցեի դիմացը և կայանել, որից հետո մեքենայի գտնվելու վայրի մասին տեղյակ պահելով Արթուր Հակոբյանին` հեռացել են՚:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատական վիճաբանությունների փուլում մեղադրող Դ.Կարապետյանը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 4-րդ մասի հիմքով հայտարարեց ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին այն պատճառաբանությամբ, որ Ա.Գրիգորյանը մասնակցություն չի ունեցել Յու.Շաբոյանի կողմից առանց հափշտակելու նպատակի տուժող Ա.Հակոբյանի ավտոմեքենայի առևանգմանը, և միջնորդեց Արմեն Գրիգորյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` քրեական պատասխանատվության հիմքը այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրողը, դատարանում հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, պարտավոր է հայտարարել ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին: Ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին մեղադրողի հայտարարությունը դատարանի համար քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմք է:
Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն` դատարանը, հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, լուծում է ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հարցը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն.
ՙ1. Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35 հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ:
4. Դատարանում մեղադրանքը պաշտպանող դատախազը մեղադրանքից հրաժարվելու դեպքում դատարանը մեղադրանքի այդ մասով կայացնում է արդարացնող դատավճիռ՚:
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ գտնում է, որ Արմեն Գրիգորյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցակազմը, ուստի պետք է ճանաչել և հռչակել նրա անմեղությունը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքի կատարման մեջ:
Դատարանը գտնում է, որ Արմեն Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ ՙՄերսեդես Բենց C 200՚ մակնիշի 34 OM 726 պ/հ-ի մեքենայի դիմապակուց պոկված տեսանկարահանող սարքը և հիշողության քարտը պետք է վերադարձնել տուժող Արթուր Հակոբյանին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ, 119-րդ, 151-րդ, 357-360-րդ, 366-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը
ՎՃՌԵՑ

Ճանաչել և հռչակել Արմեն Սամվելի Գրիգորյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրան արդարացնել` արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Արմեն Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված ՙՄերսեդես Բենց C 200՚ մակնիշի 34 OM 726 պ/հ-ի մեքենայի դիմապակուց պոկված տեսանկարահանող սարքը և հիշողության քարտը պետք է վերադարձնել տուժող Արթուր Հակոբյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ








-----------------------------------------------------------------------



Գործ No ԵԱՔԴ/0003/01/14


ՈՐՈՇՈՒՄ

ՔՐԵԱԿԱՆ ՀԵՏԱՊՆԴՈՒՄԸ ԴԱԴԱՐԵՑՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

24 մարտի 2014թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`


նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Դ.Կարապետյանի
պաշտպան Կ.Քամալյանի
տուժող Ա.Հակոբյանի


Դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Յուրի Էդգարի Շաբոյանի /ծնված 12.01.1993թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատված, չի աշխատում, բնակվող ք.Երևան, Ազատության 9ա շենք, 31 բն./:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013 թվականի նոյեմբերի 17-ին` ժամը 17:40-ի սահմաններում, Արթուր Հակոբյանի հետ Երևան քաղաքի Վաղարշյան փողոցում ձայնային ազդանշանից ծագած վիճաբանությունից հետո, երբ Արթուր Հակոբյանը դիմել է փախուստի, առանց հափշտակելու նպատակի տրանսպորտային միջոցը փախցնելու շուրջ նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր` Արմեն Սամվելի Գրիգորյանի հետ, փախցրել են վերջինիս պատկանող ՙՄերսեդես Բենց C 200՚ մակնիշի 34 OM 726 պ/հ-ի մեքենան Յուրի Շաբոյանը վարել է այն Ազատության պողոտա 9 հասցեի դիմացը և կայանել, որից հետո մեքենայի գտնվելու վայրի մասին տեղյակ պահելով Արթուր Հակոբյանին` հեռացել են՚:
Դատական վիճաբանությունների փուլում մեղադրող Դ.Կարապետյանը միջնորդեց Յու.Շաբոյանին վերագրվող արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով, քանի որ դատաքննության ընթացում ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվել է, որ Արմեն Գրիգորյանը մասնակցություն չի ունեցել Յուրի Շաբոյանի կողմից տուժող Արթուր Հակոբյանի ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի առանց հափշտակելու նպատակի ապօրինաբար տիրանալուն /փախցնելուն/, նրանց միջև նախնական համաձայնություն չի եղել, և այդ պայմաններում Յուրի Շաբոյանի արարքը ենթակա է վերաորակման և համապատասխանում է ՀՀ քրեական 183-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Մեղադրողը միջնորդեց նաև Յուրի Շաբոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` տուժողի և ամբաստանյալի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակիորեն, և դատաքննության փուլում նշեց, որ իրոք, 2013թ. նոյեմբերի 17-ին ժամը 17:40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վաղարշյան փողոցում ձայնային ազդանշանից ծագած վիճաբանության պատճառով ՙՄերսեդես՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վարորդ Արթուր Հակոբյանը դիմել է փախուստի և ինքը միայնակ, առանց հափշտակելու նպատակի, փախցրել է վերջինիս ՙՄեսեդես-Բենց C200՚ մակնիշի ավոտմեքենան:
Տուժող Արթուր Հակոբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. նոյեմբերի 17-ին ժամը 17:40-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Վաղարշյան փողոցում ձայնային ազդանշանից ծագած վիճաբանության պատճառով ինքը դիմել է փախուստի, իսկ Յուրի Շաբոյանը փախցրել է իր ՙՄեսեդես-Բենց C200՚ մակնիշի ավոտմեքենան, որը հետագայում վերադարձրել է, իսկ Արմեն Գրիգորյանը որևէ առնչություն չի ունեցել դեպքին:
Յուրի Շաբոյանին վերագվող արարքը հիմնավորվել է նաև դեպքի վայրի զննության արձանագրությամբ և մեքենայի դիմապակու վրա ամրացված տեսանկարահանող սարքով:
Տուժող Արթուր Հակոբյանը դատաքննության փուլում հայտարարեց, որ հաշտվել է ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանի հետ, նրանից որևէ բողոք կամ գույքային վնասի հատուցման պահանջ չունի, ինչի մասին ներկայացրեց նաև գրավոր դիմում:
Ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանը նույնպես հայտարարեց, որ զղջում է կատարած արարքի համար և հաշտվել է տուժող Արթուր Հակոբյանի հետ և այդ կապակցությամբ ներկայացրեց գրավոր դիմում:
Դատարանն արձանագրում է, որ Յուրի Շաբոյանի արարքը, ըստ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցների, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետից ենթակա է վերաորակման ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն` ՙքրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե սույն օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է կասկածյալի կամ մեղադրյալի հետ՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի համաձայն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա և ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա է կարճման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73-րդ հոդվածի համաձայն` ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հաշտվել է տուժողի հետ և հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է նրան պատճառած վնասը:
Այսպիսով, դատարանը գտնում է, որ Յուրի Էդգարի Շաբոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` տուժող Արթուր Հակոբյանի և ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Յու.Շաբոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 379-րդ հոդվածով դատարանը`


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Յուրի Էդգարի Շաբոյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետից վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 183-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ամբաստանյալ Յուրի Էդգարի Շաբոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` տուժող Արթուր Բորիսի Հակոբյանի և ամբաստանյալ Յուրի Շաբոյանի փոխադարձ հաշտության հիմքով:
Յուրի Շաբոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ