ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0163/01/13

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

22 ապրիլի 2014 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`

մեղադրող` Ա. ԹՈՒՄԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Հ.ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Ս. ՀԱՐՈՒԹՅՈՒՆՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի պաշտպան Ս. Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը` Հրանտ Հարությունի Հարությունյանի վերաբերյալ երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով, ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1.2013 թվականի հունիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է թիվ 09113513 քրեական գործը:
2. 2013 թվականի հուլիսի 01-ին Հրանտ Հարությունի Հարությունյանը ձերբակալվել է:
2013 թվականի հուլիսի 04-ին Հ.Հարությունյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
3.2013 թվականի նոյեմբերի 12-ին Հ.Հարությունյանին 04.07.2013թ. առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով և ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
4.2013 թվականի նոյեմբերի 15-ին թիվ 09113513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
5.Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռով ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունի Հարությունյանը մեղավոր է ճանաչվել երեք դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
Առաջին դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
Նույն դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Երկրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
Նույն դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Երրորդ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 9 /ինը/ ամիս ժամկետով:
Նույն դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով` պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Հրանտ Հարությունի Հարությունյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի հուլիսի 01-ից:
Հ.Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
6. Քաղաքացիական հայցը բավարարվել է և Հրանտ Հարությունի Հարությունյանից հօգուտ ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ի որոշվել է բռնագանձել 3.864.602 /երեք միլիոն ութ հարյուր վաթսունչորս հազար վեց հարյուր երկու/ ՀՀ դրամ` որպես հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասի հատուցում:
7. Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊ ընկերությանն ի պահ հանձնված ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչը, 17 տուփ ՙԿարելիա սլիմս՚, 23 տուփ ՙՕմե՚, 10 տուփ ՙOne Million՚, 11 տուփ սպիտակ ՙԴավիդով՚, 26 տուփ ՙԴավիդով ID՚, 15 տուփ կապույտ գույնի ՙԱգենդա սլիմ՚, 5 տուփ ՙԵսսե բլյու՚, 6 տուփ ՙԿարելիա ուլտիմա՚, 4 տուփ կարմիր ՙԴավիդով՚, 4 տուփ կարմիր ՙԲոնդ՚, 6 տուփ ՙOne Million՚ սև տուփով, 6 տուփ կապույտ գույնի ՙՎան՚ տեսակի ծխախոտները, 2 հատ հազար և 3 հատ 500 ՀՀ դրամանոց ՙՆորք-տելեկոմ՚ միջազգային հեռախոսակապի լիցքավորման քարտերը թողնվել է ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊ ընկերության տնօրինմանը, իսկ 2 հատ դրամարկղի համակարգչին միացվող այրված սկաներ սարքերը` տրվել են ոչնչացման:

8. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալի պաշտպան Ս. Հարությունյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
9. Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հրանտ Հարությունի Հարությունյանի երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2014 թվականի մարտի 26-ին:
10.Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի մարտի 27-ի որոշմամբ ամբաստանյալի պաշտպան Ս. Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ և նշանակվել է վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2014 թվականի ապրիլի 22-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում:



2. Գործի փաստական տվյալները.

11.Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունի Հարությունյանին երեք դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013թ. մայիսի 30-ին ժամը 19.00-ից մինչև 31.05.2013թ. ժամը 03.37-ն ընկած ժամանակահատվածում, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, շրջելով Երևան քաղաքի Ազատության փողոցում, նկատել է Ազատության 26/6 հասցեում գտնվող ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակը, որոշել գողություն կատարել այնտեղից: Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով մոտեցել է նշված կրպակի հետնամասին տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ, ծռելով բացել է կրպակի տանիքի մետաղյա թիթեղը, այնուհետև առաջացած բացվածքից ապօրինի մուտք է գործել կրպակ, որտեղից գաղտնի հափշտակել է տարբեր տեսակի ծխախոտներ, ՙՎիվասել՚ օպերատորի բջջային հեռախոսահամարներ, հայկական և օտարերկրյա մամուլ, լոտոներ, ՙՁայնային կամուրջ՚-ի քարտեր, ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչ` իր սկաներ սարքով, մոտ 40.000 ՀՀ դրամ գումար, որոնք դուրս բերելով կրպակից, դիտավորությամբ կրպակը ոչնչացնելու նպատակով հրկիզել է այն, դիմել փախուստի, ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատճառելով 984.656 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
12. Այնուհետև, Հրանտ Հարությունի Հարությունյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 հունիսի 14-ի գիշերը շրջելով Երևան քաղաքի Օրբելի փողոցով, նկատել է Օրբելու 41/2 հասցեում գտնվող ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակը և որոշել գողություն կատարել այնտեղից: Իր հանցավոր մտադրություններն իրականացնելու նպատակով մոտեցել է կրպակի հետնամասին, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ ծռելով` բացել է կրպակի տանիքի մետաղյա թիթեղը, այնուհետև առաջացած բացվածքից ապօրինի մուտք է գործել ներս, կրպակից գաղտնի հափշտակել հայկական և օտարերկրյա մամուլ, ՙՎիվասել՚ օպերատորի բջջային հեռախոսահամարներ, լոտոներ, ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչ` իր սկաներ սարքով, դուրս եկել կրպակից, կրպակը ոչնչացնելու դիտավորությամբ հրկիզել այն և դիմել փախուստի` ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատճառելով 1.166.346 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
13. Բացի դա, Հրանտ Հարությունի Հարությունյանը 2013թ. հունիսի 29-ին գիշերը, ժամը 02.35-ին, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, շրջելով Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի փողոցում, նկատել է Զ.Սարկավագի 129/14 հասցեում գտնվող ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակը, որոշել գողություն կատարել նշված կրպակից: Իր հանցավոր մտադրությունն իրականացնելու նպատակով մոտեցել է կրպակի հետնամասին, իր հետ նախապես վերցրած երկաթյա ձողի օգնությամբ ծռելով բացել է կրպակի տանիքի մետաղյա թիթեղը, այնուհետև առաջացած բացվածքից ապօրինի մուտք է գործել ներս, կրպակից դուրս բերել ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչ, տարբեր տեսակի ծխախոտներ, ՙՂ-Տելեկոմի՚ թվով 23 բջջային հեռախոսահամարներ, մոտ 18.000 ՀՀ դրամ գումար, լցրել դրանք պարկի մեջ, դուրս բերելով կրպակից դիտավորությամբ, հրկիզման եղանակով, փորձել է ոչնչանցնել կրպակը և դիմել փախուստի` ՙՊրես Ստենդ ՍՊԸ-ին՚ պատճառելով զգալի չափերի հասնող 448.506 ՀՀ դրամի նյութական վնաս՚:



3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

14. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Հ. Հարությունյանի պաշտպան Ս. Հարությունյանը, ով վկայակոչելով վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն ու հիմնավորումները, խնդրել է` բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 20.02.2014թ. դատավճիռը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի երկու դրվագներով, ինչպես նաև` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով երկու դրվագով և 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեկ դրվագով Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ արդարացման դատական ակտ կայացնել, իսկ Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող կրպակից կատարված գողության` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով` համաչափ պատիժ սահմանելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել:
Ի հիմնավորումն ասվածի` պաշտպան Ս. Հարությունյանը բողոքում նշել է հետևյալը.

<<Թե նախաքննության և թե դատաքննության ժամանակ Հ.Հարությունյանը ընդունել է իրեն առաջադրված մեղադրանքը մասնակիորեն՝ միայն ՀՀ քր.օր. 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված դրվագով։ ՄՆացած մեղադրանքները Հ.Հարությունյանը չի ընդունել:
Ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ժամանակ ձեռք չեն բերվել Հ.Հարությունյանին առաջադրված մեղադրանքը հաստատող ապացույցներ։ Ավելին, մեղադրական եզրակացությամբ մեղադրանքը հաստատող ապացույցների թվում նշված են «ապացույցներ, որոնք թեպետ վերաբերում են կատարված դեպքերին, սակայն չեն ապացուցում՝ դրանք հենց Լ.Հարությունյանի կողմից կատարված լինելու հանգամանքը։
Այսպես, մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցներից՝
վկա Արմինե Գայբակյանի ցուցմունքով ընդամենը հաստատվում է կրպակի այրվելու, ու նաև՝ դրանից գողություն կատարված լինելու հանգամանքը։ Այս ցուցմունքը չի կարող հանդիսանալ ապացույց՝ հանցանքները Հրանտ Հարությունյանի կողմից կատարված լինելու մասին, քանի որ վկան չի տեսել և չի կարող հաստատել այդ գողությունը, ինչպես նաև՝ կրպակի հրդեհումը հենց Հրանտ Հարությունյանի կողմից կատարված լինելու հանգամանքը.
Դեպքի վայրի զննության արձանագրությունը, որով ընդամենը արձանագրվում է կրպակի աջ կողային պատի տակ՝ հատակին հայտնաբերված և այրված թղթեր և 2 տուփ այրված ծխախառներ, չի կարող ապացույց հանդիսանալ, որ հենց Հրանտ Հարությունյանն է կատարել հանցանքը.
2,հրդեհատեխնիկական փորձաքննության եզրակացությամբ ընդամենը
հաստատվում է թերթի կրպակում առաջացած հրդեհի փաստը, որը դեռևս չի կարող ապացույց հանդիսանալ, որ կրպակը հրդեհել է Հրանտ Հարությունյանը:
Հրանտ Հարությունյանի հեռախոսահամարների վերծանումների զննության արձանագրությունը, որով արձանագրվում է որոշակի ալեհավաքների կողմից հեռախոսահամարները սպասարկվելու փաստը, դա դեռևս ապացույց չէ, քանի որ Հրանտ Հարությունյանը չի ժխտում, որ ինքը զանգահարել է իր հեռախոսահամարից, բայց զանգահարել է եղբորը՝ գիշերային ակումբ այցելելու կապակցությամբ։ Հետևաբար, եթե Ազատության պողոտայում տեղակայված ալեհավաքը արձանագրել է զանգ, դա դեռևս կրպակից գողություն կատարելու և կամ այն հրդեհելու ապացույց չէ։
Զ.Սարկավագի Փողոցում գտնվող կրպակի դրվագով գողության կատարումը ընդունելը դեռևս չի ևշանակում, որ հենց նա էլ հրդեհել է կրպակը, քանի որ որևէ ուղղակի ապացույց այս կապակցությամբ չկա։ Ոչ ոք չի կարող բացառել, որ մեկ այլ անձ, Հարությունյանի կողմից գողությունը կատարելուց հետո շարունակի թալանել կրպակում մնացած գույքը, ու հետո նաև հրդեհել կրպակը։ Հրանտ Հարությունյանը, որը ընդունում է կատարած գողությունը, կընդուներ նաև իր կողմից հրդեհելը, եթե իրականում այն կատարած լիներ։
Հրանտ Հարությունյանի կողմից որոշակի հեռախոսահամարները ակտիվացնելը
նույնպես ապացույց չէ՝ այդ քարտերը նրա կողմից գողացված լինելու մասին, քանի որ,միանգամայն արժանահավատ է Հարությունյանի կողմից նման քարտերը
պատահական անձից գնելու մասին ցուցմունքը։ Հետևաբար, եթե ընդամենը զուգադիպել է, որ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ Հրանտ Հարությունյանը գնել է գողացված քարտեր, դա դեռևս ապացույց չէ, որ հեևց ինքն է գողացել դրանք, քանի որ իրականում դրանք գողացած լինելու դեպքում անձը առաջին հերթին կփորձեր ազատվել դրանցից, և ոչ թե կօգտագործեր։
Այրված համակարգչային սկաներների առկայությունը դա դեռևս ապացույց չէ՝ դրաևք գողացած լինելու մասին, քանի որ անտրամաբանական է՝ կրպակը այրելուց հետո այրված սարքերից երկուսը վերցնելը և բակում մանղալի մոխիրների մեջ պահելր։
Մյուս վկաների ցուցմունքները ընդամենը հաստատում են Հրանտ Հարությունյանի կողմից ընդունված դրվագով կատարած արարքը, քանի որ ինքն էլ չի ժխտում ծխախոտները վաճառքի համար Աշտարակ տանելու և այդ կապակցությամբ հեռախոսագանգեր կատարելու հանգամանքը։
Հրանտ Հարությունյանը, ընդունելով իր կատարած հանցանքը, պատրաստակամություն է հայտնել նան հատուցել այդ դրվագով գողությամբ պատճառված վնասները։
Վերոգրյալների հիման վրա, գտնում եմ, որ Հրանտ Հարությունյանի նկատմամբ անհիմն դատավճիռ է կայացվել ՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3– րդ կետի երկու դրվագներով, ինչպես նան 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով երկու դրվագով ե 34– 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեկ դրվագով։
Նկատի ունենալով այն հանգամանքր, որ Հ. Հարությունյանը ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը միայն մեկ՝ Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող կրպակից գողություն կատարելու մասով, գտնում եմ, որ դատական ակտով նրա նկատմամբ կարող է հոդվածի պատժաչափի սահմաններում նշանակվել համաչափ մեղմ պատիժ, որը ՀՀ քր.օր 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ կարող է նան պայմանականորեն չկիրառվել>>:


4.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները

16. Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպան Ս. Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, բերված բողոքի կապակցությամբ ամբաստանյալի դիրքորոշումը, մեղադրողի պատասխանը վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց վերլուծելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, ապացույցների ամբողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի պաշտպան Ս. Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
17. ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով՝ դատարանի՝ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով։
Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը։ Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի։»։
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` «Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները։»։
19. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի համաձայն` «1. Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով։
2. Քրեական օրենքն անալոգիայով կիրառելն արգելվում է։»։
20. Նույն օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք։
2. Դատավորը, դատախազը, քննիչը, հետաքննության մարմնի աշխատակիցը չեն կարող մասնակցել քրեական գործով վարույթին, եթե նրանք ուղղակի կամ անուղղակի շահագրգռված են գործի ելքով։
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը։»։

21.ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Հանցագործությունների համակցություն է համարվում՝
1) սույն օրենսգրքով (տարբեր հոդվածներով կամ միևնույն հոդվածով կամ հոդվածի միևնույն կամ տարբեր մասերով կամ կետերով) նախատեսված երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը, որոնցից ոչ մեկի համար անձը դատապարտված չի եղել.
2) այնպիսի մեկ գործողությունը (անգործությունը), որը պարունակում է սույն օրենսգրքի երկու կամ ավելի հոդվածներով նախատեսված հանցագործությունների հատկանիշներ։
2. Հանցագործությունների համակցության դեպքում անձը պատասխանատվություն է կրում յուրաքանչյուր հանցագործության համար՝ սույն օրենսգրքի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով»։
Մեջբերված քրեաիրավական դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ դրանում ամրագրված հանցագործությունների համակցությունը բնութագրվում է՝
1) քանակական հատկանիշով (երկու կամ ավելի հանցանք կատարելը),
2) որակական հատկանիշներով, որոնք են`
ա) տարաբնույթ, նույնական կամ համանման հանցանք կատարելը,
բ) համակցություն կազմող հանցանքների համար դատված չլինելը,
գ)համակցություն կազմող առնվազն երկու հանցանքների կատարումից հետո դրանց քրեաիրավական նշանակություն ունեցող հետևանքների, օրինակ՝ քրեական պատասխանատվության ենթարկելու վաղեմության ժամկետների պահպանումը,
դ) նույնական հանցագործություններ կատարելու դեպքում` հանցանքը երկու կամ ավելի անձանց նկատմամբ կատարված լինելու հատկանիշի բացակայությունը։
22. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` «Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ։»։
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` «Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի։»։
23.ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` «Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով։»։
24. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն`
«1.Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից։
2.Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ։»։
25.ՀՀ վճռաբեկ դատարանը ԵԿԴ/0168/01/12 քրեական գործով 2013թ. մայիսի 08-ին կայացված որոշման մեջ արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. «(...) Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ ապացույցների կամայական գնահատման արգելքը դատարաններին պարտավորեցնում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածում թվարկված՝ ապացուցման ենթակա հանգամանքների, այդ թվում՝ կոնկրետ հանցանքի հատկանիշների և այդ հանցանքի մեջ անձի մեղավորության վերաբերյալ իր հետևությունները հիմնավորել վերաբերելի, փոխկապակցված, հավաստի ապացույցներով և ոչ թե ենթադրություններով։ Այլ խոսքով՝ հանցանքի մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր անձի վերաբերյալ` ապացուցման ենթակա յուրաքանչյուր հանգամանքի կապակցությամբ դատարանի հետևությունը պետք է հիմնված լինի ոչ թե գնահատողական դատողությունների, կանխատեսումների կամ կարծիքների, այլ կոնկրետ գործով օրենքով սահմանված կարգով ձեռք բերված փաստական տվյալների վրա։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ մեղսագրվող հանցագործության և դրա հատկանիշների ապացուցման բեռը կրում է մեղադրանքի կողմը, իսկ չփարատված կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի։ Դրանից հետևում է, որ մեղադրանքի կողմը կրում է անձի մեղքը հաստատելու համար բավարար ապացույցներ ներկայացնելու պարտականությունը։ Այս հանգամանքը բազմիցս շեշտադրվել է Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի կողմից։ Մասնավորապես, Եվրոպական դատարանը կարևորել է կոնկրետ գործով արդար դատական քննություն կատարված լինելու վերաբերյալ իր համոզմունքի ձևավորումը և նշել է, որ քրեական վարույթի իմաստով արդար դատական քննությունը ներառում է նաև անմեղության կանխավարկածի պահպանումը, ինչը նշանակում է, որ դատավորը չպետք է ելնի այն կանխավարկածից, թե անձը կատարել է իրեն մեղսագրվող հանցանքը, հանցանքի կատարման մեջ անձի մեղավորությունն ապացուցելու պարտականությունը կրում է դատախազությունը և կասկածները պետք է մեկնաբանվեն հօգուտ մեղադրյալի (տե՛ս Թելֆներն ընդդեմ Ավստրիայի (TELFNER v. AUSTRIA) գործով Մարդու իրավունքների եվրոպական դատարանի 2001 թվականի մարտի 20-ի վճիռը, գանգատ թիվ 33501/96, կետ 15, ինչպես նաև Նատունենն ընդդեմ Ֆինլանդիայի (NATUNEN v. FINLAND) գործով 2009 թվականի մարտի 31-ի վճիռը, գանգատ թիվ 21022/04, կետ 53)։ (...)»։

26. Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել միայն Զ.Սարկավագի փողոցում գտնվող կրպակից գողություն կատարելու համար, իսկ այն հրկիզելու մեջ, ինչպես նաև մյուս դրվագներով իրեն մեղավոր չի ճանաչել:
27. Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Հ.Հարությունյանը ցուցմունք է տվել, որ 2013թ. հունիսի 29-ին, ժամը 01.00-ի սահմաններում գողություն կատարելու նպատակով, իր հետ վերցնելով երկաթյա ձող, տնից դուրս է եկել, շրջել Զ.Սարկավագի փողոցում, որտեղ նկատելով ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող Զ.Սարկավագի 129/14 հասցեում գտնվող թերթի կրպակը, որոշել է հափշտակություն կատարել այնտեղից: Այդ նպատակով մոտեցել է կրպակի հետնամասին, ձեռքով պոկել կրպակին էլեկտրաէներգիայով սնուցող հաղորդալարերը, դրանից հետո իր հետ վերցրած երկաթյա ձողի օգնությամբ պոկել է կրպակի տանիքի թիթեղը, ծռել այն դեպի վերև: Տանիքից դեպի ներս անցք բացելուց հետո, մի կողմ հրելով կրպակի ներսի պլաստմասսե առաստաղը, մարմնով կախվել է դեպի ներս, կրպակից դուրս բերել 1 հատ նեթբուք համակարգիչ, դրել այն գետնին, որից հետո նորից մի քանի անգամ մարմնով ներս կախվելով` կրպակի դարակների վրայից վերցրել է տարբեր տեսակի բլոկներով ծխախոտներ, դուրս բերել, մոտակայքից մի պարկ գտնելով` հափշտակած իրերը լցրել է պարկի մեջ, դիմել փախուստի: Հափշտակած ապրանքները թաքցրել է իր տան հետնամասում գտնվող կիսակառույց շինությունում: Հափշտակած ծխախոտներից մոտ 20-25 տուփը տվել է իր ազգական Մարիամին: Դեպքի հաջորդ օրը զանգահարել է իր քրոջ տղային` Միքայել Գալուստովին, հայտնել, որ ծխախոտներ ունի վաճառելու, խնդրել է վերջինիս գնորդ գտնել: Նույն օրը ժամը 16-17-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է Մ.Գալուստովը, հայտնել, որ գնորդ գտել է: Ինքը վերցնելով 7 տուփ ծխախոտ գնացել է Աշտարակ քաղաք, հանդիպել Մ.Գալուստովին, նրան տվել ծխախոտները: Մոտ 10 րոպե անց Մ.Գալուստովը վերադարձել է, իրեն տվել 13.000 ՀՀ դրամ գումար: Վերցնելով գումարը վերադարձել է Երևան, գումարը ծախսել է սեփական կարիքների համար: Նշված թերթի կրպակից ինքը լիցքավորման քարտեր, մանրադրամներ, չի հափշտակել, կրպակից հեռանալիս այն չի հրդեհել: Միաժամանակ նշել է, որ ինքը Երևան քաղաքի Ազատության 26/6 և Օրբելու 41/2 հասցեներում գտնվող թերթի կրպակներից կատարված գողության և գույքի դիտավորյալ ոչնչացման հետ որևէ առնչություն չունի: Իր բջջային հեռախոսում ակտիվացված` Ազատության 26/6, Օրբելու 41/2 հասցեներից հափշտակած ՙՎիվասել՚ օպերատորի բջջային հեռախոսահամարները մատչելի գնով գնել է էժան իրերի շուկայում, մի պատահական մարդուց: Իսկ իր տնից առգրավված իրերից թվով 2 վառված սկաներ սարքերը գտել է գնացքի գծերի մոտ շրջելիս: Կրպակի այրվելու հանգամանքը բացատրեց նրանով, որ հնարավոր է հափշտակություն կատարելու ընթացքում իր ծխախոտն է պատահաբար ընկել գետնին և հրդեհ առաջացրել:

28. Վերլուծելով ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի ցուցմունքները, համադրելով դրանք քրեական գործի դատական քննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցների հետ, գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դրանք արժանահավատ չեն, մտացածին են, նպատակ են հետապնդում խուսափել մեղսագրված հանցանքների համար քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:

29. Ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի կողմից երեք դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով նախատեսված հանցանք կատարելը և նրա մեղքը հաստատված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված և Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Գործով վկա Արմինե Գայբակյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2012թ. դեկտեմբեր ամսից աշխատում է ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող Ազատության պողոտայում և Թբիլիսյան խճուղում գտնվող թերթի կրպակներում` որպես կրպակավար: 2013թ. մայիսի 30-ին ժամը 19.00-ին փակել է կրպակը և գնացել տուն: Մայիսի 31-ին ժամը 07-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է կրպակի առաքիչ Դավիթը և հայտնել, որ կրպակն այրվում է: Ինքն անմիջապես գնացել է կրպակ և տեսել, որ կրպակի մուտքի դուռը բաց վիճակում է, իսկ դրա դիմաց կանգնած են 2 ոստիկան: Ոստիկաններից տեղեկացել է, որ գիշերը ժամը 03-ի սահմաններում կրպակում հրդեհ է առաջացել, իսկ մուտքի դուռը կոտրել են հրշեջները` հրդեհը մարելու նպատակով: Մոտ 1 ժամ անց ժամանել են ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչները, տեսել կատարվածը, իրենից պահանջել, որ հավաքի կրպակում մնացած պիտանի ապրանքները: Կրպակը զննելուց և ապրանքները հավաքելուց պարզվել է, որ բացակայում է ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչը` իր սկաներ սարքով, 2-3.000 ՀՀ դրամի մանրադրամ և մոտ 40.000 ՀՀ դրամի թղթադրամ, տարբեր տեսակի ծխախոտներ: Այդ ընթացքում նկատել է, որ կրպակի հետնամասի տանիքի հատվածը բացվածք ունի: Վկան նշեց, որ կրպակներին պատճառվել է շուրջ 980.000 դրամի վնաս:

Գործով վկա Անահիտ Փիրոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2006թ. աշխատում է ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող Զ.Սարկավագի 129/14 հասցեում գտնվող թերթի թիվ 123 կրպակում` որպես կրպակի մենեջեր: 2013թ. հունիսի վերջին, կոնկրետ օրը չի հիշում, սովորականի պես եղել է աշախատանքի, ժամը 19.00-ին փակել է կրպակը և գնացել տուն: Հունիսի 29-ին, ժամը 02:15-ի սահմաններում իր ծառայողական բջջային հեռախոսին միացել է կրպակի անվտանգության ահազանգման համակարգը: Դրանից անմիջապես հետո իրեն զանգահարել է մենեջեր Աղվանը, հայտնել, որ իր բջջային հեռախոսին նույնպես ահազանգ է եկել, և որ ինքն անմիջապես մեկնում է կրպակ, իրեն խնդրել է նույնպես գնալ: Դրանից մոտ 10-15 րոպե անց ինքն ամուսնու հետ գնացել է կրպակ: Իրենց ժամանելուց քիչ անց ժամանել են նաև մենեջեր Աղվանը և տնօրենը: Նրանց մասնակցությամբ բացել է կրպակի դուռը և տեսել, որ կրպակի հատակը կիսավառված վիճակում ծխում է, հանգցրել են հատակի ծխացող հատվածը և զանգահարել ոստիկանություն: Ոստիկանների ներկայությամբ մտել են կրպակ և տեսել, որ այնտեղից բացակայում են ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչը, ՙՎիվասել՚ օպերատորի թվով 23 հատ բջջային հեռախոսահամարներ, տարբեր տեսակի բլոկով ծխախոտներ, 3-4.000 ՀՀ դրամ թղթադրամներ և 15-16.000 ՀՀ դրամ մանրադրամներ: Նափշտակված ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգչի վրա փակցված է եղել կրպակի համարը` 0123: Դրանից հետո զննելով կրպակը` տեսել են, որ վնասված են կրպակի հետնամասի տանիքի թիթեղները: Պոկված են եղել նաև կրպակին էլեկտրաէներգիա սնուցող հաղորդալարերը: Վկան նշեց նաև, որ կրպակից հափշտակված նեթբուք համակարգիչն ու հափշտակված ծխախոտների մի մասը դրված են եղել տանիքի բացվածքի հակառակ անկյունում և առանց կրպակ ոտք դնելու, կախված դիրքով հնարավոր չէր լինի դրանք վերցնել: Նույն օրը կատարվել է գույքագրում, սակայն ինքը վնասի կոնկրետ չափը չգիտի:

Գործով վկա Սիրուհի Բաղդասարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2013թ. մարտ ամսից աշխատում է ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Օրբելի 41/2 հասցեում գտնվող թերթի կրպակում` որպես կրպակավար: 2013թ. հունիս ամսին, գիշերը ժամը 00.15-ի սահմաններում իր բջջային հեռախոսահամարին միացել է կրպակի անվտանգության ահազանգման համակարգը, բայց քանի որ ահազանգման համակարգը նախկինում էլ երբեմն անտեղի միացել է, ինքը դրան ուշադրություն չի դարձրել: Առավոտյան ժամը 06.30-ի սահմաններում իրեն զանգահարել է կրպակի առաքիչ Սամվել Դանիելյանը և հայտնել, որ կրպակում հրդեհ է բռնկվել, ժամանել են հրշեջները և ոստիկանները: Ժամը 07.00-ի սահմաններում հասել է կրպակ և տեսել, որ հրդեհն արդեն մարված է, կրպակի մետաղյա փեղկերը փակ վիճակում են: Իր մոտ եղած բանալիով բացել է մուտքի դուռը և ներս մտել, նկատել է, որ կրպակում եղած գրեթե ամբողջ գույքն այրվել է: Քիչ անց եկել են ՍՊԸ-ի այլ աշխատակիցներ, խնդրել իրեն ստուգել արդյոք համակարգիչը տեղում է, թե ոչ: Զննելով կրպակի ներսը, տեսել է, որ բացակայում է ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչն իր սկաներ սարքով, ՙՎիվասել՚ օպերատորի մոտ 20 հատ բջջային հեռախոսահամարներ: Գույքագրումը կատարվել է ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ի կողմից:

Գործով վկա Սեյրան Վիրաբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ 2010թ. աշխատում է ՀՀ ԱԻՆ թիվ 5 հրշեջ փրկարարական ջոկատում` որպես հրշեջ-փրկարար: 2013թ. հունիսի 13-ին եղել է հերթապահության: Հունիսի 14-ին ժամը 03.10-ին ենթակայանում ահազանգ է ստացվել, որ Երևան քաղաքի Օրբելի 41 հասցեում գտնվող թերթի կրպակն այրվում է: Կանչի վայր հասնելով, տեսել են, որ կրպակի դռները փակ վիճակում են, կրպակի տանիքի անկյունային մասերից, իսկ ավելի շատ տանիքի հետնամասի ձախակողմյան հատվածից ծուխ է դուրս գալիս: Հրդեհի օջախը ներսից է եղել: Անցնելով իրենց պարտականությունների կատարմանը մոտեցել են կրպակի տանիքի ձախակողմյան հատվածին, որտեղ ծուխն ավելի ուժեղ է եղել: Ինքը ձեռքով փորձել է բացվածք բացել և տանիքը վերև քաշելուց զգացել է, որ այդ հատվածում տանիքի ամրանները թույլ են ամրացված, քան դրա կողային հատվածները: Քաշելով այդ հատվածից անջատել է թիթեղն ամրաններից, ծռել դեպի վերև և սկսել մարել կրակը: Տանիքը բարձրացնելիս ներսում տեսել է, որ կրակը գտնվում է հենց այդ հատվածում: Ժամը 03.54-ին հրդեհը մեկուսացվել է, իսկ 04.24-ին ամբողջությամբ մարվել: Կրպակի մուտքի դռները եղել են փակ և անվնաս: Դեպքի ժամանակ այդտեղ են եղել նաև ոստիկանության աշխատակիցներ:

Գործով վկա Արմեն Մինասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է ՀՀ ԱԻՆ հրշեջ փրկարարական ջոկատում որպես հրշեջ փրկարար: 2013թ. հունիսի 13-ին եղել է հերթապահության: Հունիսի 14-ին ժամը 03.10-ին ահազանգ է ստացվել, որ Օրբելու 41 հասցեում գտնվող թերթի կրպակն այրվում է: Անմիջապես դեպքի վայր են մեկնել 1 մարտական հաշվարկով: Հասնելով դեպքի վայր, տեսել են, որ կրպակի տանիքի հետնամասի ձախակողմյան հատվածից ծուխ է դուրս գալիս: Որոշ ժամանակ սպասել են մինչև կրպակը հոսանքազրկվի, որից հետո մոտենոլով կրպակի հետնամասին, ծուխ դուրս եկող հատվածում նկատել է բացվածք: Ինքը իր գործընկեր Ս.Վիրաբյանի հետ ներքևից դեպի վերև հրելով բարձրացրել են տանիքի այդ հատվածի թիթեղը, որը բարձրացել է շատ հեշտությամբ, որից հետո Ս.Վիրաբյանը այդ անցքին է մոտեցրել փողակը և հանգցրել կրակը: Ժամը 03.54-ին հրդեհը մեկուսացվել է, 04.24-ին ամբողջությամբ մարվել: Տանիքի բացվածքը եղել է չափերով փոքր, սակայն թիթեղի այդ հատվածը գրերթե ամրացված չէր, դեպի վեր հրելիս շատ հեշտությամբ բարձրացել է: Հրդեհի օջախը ներսից է եղել:

Գործով վկա Մարիամ Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Հ.Հարությունյանին, նա իր հորեղբոր որդին է, բնակվում է Քանաքեռում: 2013թ. հունիսի վերջին Հ.Հարությունյանն առավոտյան այցելելով իրեց տուն, իր հետ բերել է տարբեր տեսակի մոտ 10-12 տուփ ծխախոտ, տվել իրեն, իմանալով, որ ինքը ծխում է: Հ.Հարությունյանը իրեն չի տեղեկացրել, թե որտեղից այդ ծխախոտները: Դրանից մոտ 10 օր առաջ Հ.Հարությունյանն իրենց տուն է բերել ՙԱսուս՚ տեսակի սև գույնի նեթբուք-համակարգիչ, հայտնել, որ վաճառում է 50.000 ՀՀ դրամով: Որքանով իրեն հայտնի է, Հրանտն աշխատել է ինչ-որ հացի արտադրամասում, նա ծխախոտների առքուվաճառքով երբեք չի զբաղվել:

Գործով վկա Սուսաննա Գևորգյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հրանտ Հարությունյանն իր ամուսնու եղբայրն է, աշխատել է հացի փռում: Հ.Հարությունյանն իրենց ընտանիքի հետ մտերիմ է, հաճախակի է այցելել իրենց տուն: 2013թ. հունիսին Հ.Հարությունյանը գալով իրենց տուն բերել է սև գույնի փոքր համակարգիչ` նեթբուք, և առաջարկել իր աղջկան` Մարիամին, գնել այն 50.000 ՀՀ դրամով: Գումար չունենալու պատճառով համակարգիչը չեն գնել և Հրանտն այն տարել է: Դրանից մի քանի օր անց Հրանտը նորից այցելել է իրենց տուն, իր հետ բերել մոտ 12 տուփ ծխախոտ, տվել իրենց: Ինքը չի հարցրել, թե որտեղից են այդ իրերը:

Գործով անչափահաս վկա Միքայել Գալուստովը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Հրանտ Հարությունյանն իր մորեղբայրն է: Մոտ 2 ամիս առաջ այցելելով տատիկի տուն, հանդիպել է Հ.Հարությունյանին: Վերջինս խոսակցության ընթացքում հայտնել է, որ տարբեր տեսակի ծխախոտներ ունի, խնդրել է իրեն, որ գնորդ գտնի, վաճառեն` ցույց տալով իրեն այդ ծխախոտները: Դրանից 1 շաբաթ անց իրեն զանգահարել է Հ.Հարությունյանը, ասել, որ իրեն դիմավորի Աշտարակում: Հ.Հարությունյանին դիմավորելուց հետո գնացել են իրենց տուն: Ինքը Հ.Հարությունյանի խնդրանքով վերցրել է այդ ծխախոտները, տարել Աշտարակ քաղաքի շուկայի մոտակայքում գտնվող խանութներում վաճառելու: Ծխախոտների հստակ թիվը և տեսակը չի հիշում: Դրանց մի մասը հանձնել է ՙԱշտարակ՚ սուպերմարկետի մոտ գտնվող խանութում, ստացել դրանց դիմաց 12.000 ՀՀ դրամ, որը բերել և տվել է Հ.Հարությունյանին, ոիից հետո Հ.Հարությունյանը վերադարձել է Երևան: Հետո Հ.Հարությունյանին ինքը հանդիպել է դրանից 1 կամ 2 շաբաթ անց Քանաքեռում: Հարությունյանը հայտնել է, որ ծխախոտներ ունի վաճառելու, առաջարկել է միասին գնալ Աբովյան քաղաք, փորձել դրանք վաճառել Աբովյանում: Ինքը չի մերժել և քեռու հետ գնացել են Աբովյան: Աբովյան քաղաքում գործող` իրեն անծանոթ մի խանութում վաճառել են դրանք, ստանալով դրանց դիմաց 1000 ռուսական ռուբլի և վերադարձել են Երևան: Բացի դա, մեկ ամիս առաջ Հ.Հարությունյանը զանգահարել է իրեն և հայտնել, որ նեթբուք համակարգիչ է վաճառում, խնդրել է գնորդ գտնել: Այդ խոսակցությունից հետո, գալով Քանաքեռ, հանդիպել է Հ.Հարությունյանին, և Հարությունյանն իրեն ցույց է տվել սև գույնի նեթբուք-համակարգիչ:
Ինքը չի իմացել, թե որտեղից է Հ.Հարությունյանը ձեռք բերել այդ իրերը, հետագայում է իմացել, որ դրանք գողացված են:

Գործով վկա Հասմիկ Ղուշչյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ աշխատում է Աշտարակ քաղաքի Տ.Մեծի 27 հասցեում գտնվող ա/կ-ի մթերային խանութում` որպես վաճառողուհի:
2013թ. հունիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, խանութում իրեն է մոտեցել մի երիտասարդ տղա, առաջարկել մի քանի տուփ ծխախոտ` շուկայականից մատչելի գնով, հայտնելով, որ այն շահել է խաղերի միջոցով: Ինքը ծանոթ լինելով նման խաղերին, հավատացել է, և առանց որևէ բան կասկածելու վերցրել է 2 բլոկ ՙՄարլբորո՚ տեսակի ծխախոտ` իր որդու համար: Այդ ծխախոտները խանութում չի վաճառել: Նշված ժամանակահատվածում իրեն ծխախոտ առաջարկել է նաև մի միջին տարիքի տղամարդ, շուկայականից մատչելի լինելու դեպքում նորից գնել է իր տղայի համար: Այդ տղամարդն իրեն ծանոթ չի եղել, իր կարծիքով տեղացի բնակիչ չի եղել, հակառակ դեպքում կճանաչեր, այդ պատճառով նրանց դեմքով չի հիշում:

30.Ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև ներքոհիշյալ ապացույցներով.

Դեպքի վայրի զննման արձանագրությունների համաձայն` Երևան քաղաքի Զ.Սարկավագի 129 շենքի դիմաց գտնվող թիվ 123 կրպակի աջ կողային պատի տակ` հատակին, հայտնաբերվել են այրված թղթեր և 2 տուփ ՙԿենտ՚ տեսակի այրված ծխախոտներ:
Երևան քաղաքի Պ.Սևակ փողոցի և Թբիլիսյան խճուղու խաչմերուկում գտնվող ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակի տանիքի հետնամասում, դեպի աջ, տանիքի երկարությամբ ծածկը բացված է եղել, հատակի վրա եղել են այրված հետքեր, իսկ կրպակում որևէ ապրանքատեսակ չի եղել:
Երևան քաղաքի Օրբելի 41/2 հասցեում գտնվող կրպակի առջևի մասում անկանոն թափված են եղել կիսավառված փայտի կտորներ, ներսից կրպակն ամբողջությամբ եղել է կիսավառված վիճակում, տանիքի վրա առկա է եղել բացվածք, իսկ կրպակից բացակայել է ՙԱսուս՚ տեսակի սև գույնի նեթբուք համակարգիչը և այլ առարկաներ:
Հ.1 Գ/Թ 1-5
Հ.2 Գ/Թ 32-33, 69-77

Հ.Հարությունյանի բնակության վայրից` ք.Երևան Քանաքեռ 16փ. 6 տան հետնամասում գտնվող կիսակառույց շինությունից կատարված առգրավման արձանագրության համաձայն` հայտնաբերվել և առգրավվել է Զ.Սարկավագի 129/14 հասցեում գտնվող Պրես Ստենդ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակից հափշտակված ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգիչը, տարբեր տեսակի ծխախոտներ, ինտերնետ կապի լիցքավորման քարտեր, թվով 2 հատ այրված սկաներ սարք:
Հ.1 Գ/Թ 12-13

Հրանտ Հարությունյանի բջջային հեռախոսի և 077-910-310 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն` Հ.Հարությունյանի 077-910-310 բջջային հեռախոսահամարը 31.05.2013թ. ժամը 03.02-ին սպասարկվել է Ազատության 27 հասցեում գտնվող ալեհավաքից, իսկ 31.05.2013թ. ժամը 15.13-ից մինչև 20.23-ն ընկած ժամանակահատվածում Հ.Հարությունյանի բջջային հեռախոսահամարը սպասարկվել է Աշտարակ քաղաքի Պետրոսյան և Սպանդարյան փողոցներում տեղակայված ալեհավաքներից:
Հ.1 Գ/Թ 245-246

Հրդեհատեխնիկական փորձաքննության թիվ 18831304 եզրակացության համաձայն` փորձաքննությանը տրամադրված ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակում առաջացած հրդեհի օջախը գտնվել է կրպակի ներսում` մուտքի դիմաց: Հրդեհի առաջացման պատճառ է հանդիսացել բաց կրակի աղբյուրը /կրակայրիչ, այրվող լուցկի/:
Փորձաքննությանը տրամադրված մետաղական թերթի կրպակում տեղի ունեցած հրդեհի` բոցի, ծխի, ջերմության ազդեցության արդյունքում, թերթի կրպակին հասցված վնասվածքների հետևանքով պատճառված նյութական վնասի չափը` 31.05.2013թ. դրությամբ գործող շուկայական միջին արժեքներից ելնելով կարող է կազմել 121.000 ՀՀ դրամ:
Հ.2 Գ/Թ 224-229

Հ.Հարությունյանի բջջային 077 910-310 հեռախոսահամարի վերծանումների զննության արձանագրության համաձայն` Հ.Հարությունյանի 077 910 310 բջջային հեռախոսահամարը ժամը 03.16-ից 03.17-ն ընկած ժամանակահատվածում զանգեր է կատարել 091 58 35 86 բջջային հեռախոսահամարին, վերջինիս զանգը սպասարկվել է Օրբելի 41 հասցեում տեղակայված ալեհավաքից: 14.06.2013թ. ժամը 20.54-ից մինչև 21.43-ն ընկած ժամանակահատվածում սպասարկվել է նաև Աշտարակ քաղաքի Պետրոսյան և Սպանդարյան փողոցներում տեղակայված ալեհավաքներից: Հ.Հարությունյանի 351936054344830 գործարանային համարով բջջային հեռախոսի մեջ ակտիվացվել են Օրբելու 41/2 հասցեում գտնվող ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող թերթի կրպակից հափշտակած ՙՎիվասել՚ օպերատորի 098 516 499, 094 93 54 09, 094 93 53 78, 094 93 53 45 և 077 830 546 հեռախոսահամարները:
Հ.2 Գ/Թ 245-246

Մ.Գալուստովի հետ կատարված քննչական փորձարարության արձանագրության համաձայն` Մ.Գալուստովը մատնացույց է արել Աշտարակ քաղաքի Տ.Մեծի 27 հասցեում գտնվող խանութը, և հայտարարել, որ Հ.Հարությունյանի տված ծխախոտներից մեկ անգամ վաճառել է նշված խանութում:
Հ.2 Գ/Թ. 235-236

Հ.Հարությունյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և ՙՊրես Ստենդ՚ ՍՊ ընկերությանն ի պահ հանձնված ՙԱսուս՚ տեսակի նեթբուք համակարգչով, 17 տուփ ՙԿարելիա սլիմս՚, 23 տուփ ՙՕմե՚, 10 տուփ ՙOne Million՚, 11 տուփ սպիտակ ՙԴավիդով՚, 26 տուփ ՙԴավիդով ID՚, 15 տուփ կապույտ գույնի ՙԱգենդա սլիմ՚, 5 տուփ ՙԵսսե բլյու՚, 6 տուփ ՙԿարելիա ուլտիմա՚, 4 տուփ կարմիր ՙԴավիդով՚, 4 տուփ կարմիր ՙԲոնդ՚, 6 տուփ ՙOne Million՚ սև տուփով, 6 տուփ կապույտ գույնի ՙՎան՚ տեսակի ծխախոտներով, 2 հատ հազար և 3 հատ 500 ՀՀ դրամանոց ՙՆորք-տելեկոմ՚ միջազգային հեռախոսակապի լիցքավորման քարտերով, 2 հատ դրամարկղի համակարգչին միացվող այրված սկաներ սարքերով:

31.Քննության առնելով պաշտպանի այն պատճառաբանությունը, որ ամբաստանյալ Հ. Հարությունյանին մեղսագրվող արարքնորը, բացի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով` մեկ դրվագով, հիմնված են ենթադրությունների վրա, վերաքննիչ դատարանը համարում է հիմնազուրկ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
32. Ապացույցների, դրանց ստուգման, իրավական գնահատության, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների համատեքստում քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը փաստում է, որ քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ, Ընդհանուր իրավասության դատարանի եզրահանգումները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համալիր գնահատականից, ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի կատարած արարքը համապատասխանում է երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով, նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
33. Քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված վերը նշված ապացույցները` դրանց վերլուծության, դրանք այլ ապացույցների հետ համադրելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրները ստուգելու միջոցով, իրավական գնահատության ենթարկելով դրանք թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ապացույցների ողջ համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի կողմից երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով նախատեսված հանցանքը կատարելը և նրա մեղքը հաստատված է քրեական գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:

34.Այսպիսով, դատավճռի հիմքում դրված նշված ապացույցները հետազոտվել են դատաքննության ժամանակ, դրանք բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար, դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, ուստի այն բեկանելու և պաշտպանի կողմից մատնանշված դրվագներով Հ. Հարությունյանի նկատմամբ արդարացման դատավճիռ կայացնելու հիմքեր չկան:
35. Ամբաստանյալ Հ. Հարությունյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է հետևյալը.
<<ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն` ՙհանցագործությունների ռեցիդիվն առանձնապես վտանգավոր է համարվում անձի կողմից` դիտավորությամբ այնպիսի հանցանք կատարելու դեպքում, որի համար նա դատապարտվում է ազատազրկման, եթե անձը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս ցանկացած հաջորդականությամբ ազատազրկման է դատապարտվել միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության, ծանր կամ առանձնապես ծանր հանցագործության համար՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ առկա է հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվ, քանի որ ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանը նախկինում երեք անգամից ոչ պակաս միջին ծանրության դիտավորյալ հանցագործության և մեկ անգամ ծանր հանցագործություն կատարելու համար ազատազրկման դատապարտված լինելով և դատվածություն ունենալով, դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
Նշված պայմաններում պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙ(...) Հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երեք քառորդից՚:
Ամբաստանյալ Հրանտ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա մասնակի ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Հ.Հարությունյանի նկատմամբ ՀՀ Ազգային Ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը կիրառելի չէ, քանի որ նշված որոշման 9-րդ կետի 5-րդ ենթակետի համաձայն` համաներումը չի տարածվում հանցագործությունների առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում, բացի այդ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հետևանքով անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը չի վերականգնվել>>:

36. Համաձայնելով առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ իրավական վերլուծությունների և եզրահանգումների հետ, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ բողոքարկվող իրավական ակտը փոփոխելու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքեր չկան, ուստի և պաշտպանի բողոքն այս մասով նույնպես ենթակա է մերժման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը,


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Աբաստանյալ Հ. Հարությունյանի պաշտպան Ս. Հարությունյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի դատավճիռը` Հրանտ Հարությունի Հարությունյանի վերաբերյալ երեք դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ, երկու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և մեկ դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ