ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0162/01/13

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ (այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան) ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
դատախազ` Կ.ԲԱՐՍԵՂՅԱՆԻ
պաշտպաններ` Ռ.ՍԱՖԱՐՅԱՆԻ
Մ.ԱԼԱՎԵՐԴՅԱՆԻ
Է.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Ա.ՍԻՄՈՆՅԱՆԻ
Ա.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Լ.ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալների օրինական
ներկայացուցիչներ` Ս.ՇԱՀԻՆՅԱՆԻ
Ռ.ՄԻԼԻՏՈՆՅԱՆԻ

2014 թվականի հուլիսի 16-ին Երևան քաղաքում

դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանի, ամբաստանյալ Ա.Շահինյանի պաշտպան Մ.Ալավերդյանի և ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
1. Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով (նախկինում դատապարտված.
1.Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 16.01.2013թ.-ի դատավճռով Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն դատապարտվել է 2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվելով 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջան,
2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 02.04.2013թ.-ի դատավճռով Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել տուգանքի` 400.000 ՀՀ դրամի չափով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 19.06.2013թ. դատական որոշման կատարումը հետաձգելու մասին որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 2-ի թիվ ԵԱՔԴ/0035/01/13 դատավճռով Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարված մասի` 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի վճարումը հետաձգվել է և տուգանքի վճարման ժամկետ է սահմանվել մինչև 2014 թվականի մայիսի 1-ը, դատվածությունը չմարված),
2. Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով (նախկինում դատապարտված` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 16.01.2013թ.-ի դատավճռով Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և դատապարտվել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել` սահմանվելով 1 (մեկ) տարի ժամկետով փորձաշրջան, դատվածությունը չմարված) և
3.Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. հ. 09113013 քրեական գործը հարուցվել է 2013 թվականի հունիսի 20-ին` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Ղ.Վարդապետյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
2. 2013 թվականի մայիսի 11-ին` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Կոտայքի քննչական բաժանմունքի քննիչ Է.Բալոյանի կողմից հարուցվել է հ.20110613 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
3. 2013 թվականի մայիսի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղարիբյանի կողմից հարուցվել է հ.09110813 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
4. հ.09111813 քրեական գործը հարուցվել է 2013 թվականի հունիսի 10-ին` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Օ.Առաքելյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
5. հ.09113413 քրեական գործը հարուցվել է 2013 թվականի հունիսի 25-ին` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Ենոքյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
6. հ.09112613 քրեական գործը հարուցվել է 2013 թվականի հունիսի 16-ին` ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ.Ենոքյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով:
7. 2013 թվականի հունիսի 25-ին Աշոտ Արթուրի Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
8. 2013 թվականի հուլիսի 02-ի որոշմամբ Աշոտ Արթուրի Շահինյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
9. 2013 թվականի հուլիսի 02-ի Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը ձերբակալվել է:
10. 2013 թվականի հուլիսի 05-ի որոշմամբ Աշոտ Շահինյանի առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1.-ին կետով և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի նույն օրվա որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
11. 2013 թվականի հուլիսի 05-ին Լևոն Միլիտոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1.-ին կետով և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի նույն օրվա որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
12. 2013 թվականի հուլիսի 03-ին որոշում է կայացվել հ.09113413 քրեական գործը հ.09113013 քրեական գործին միացնելու մասին: Նույն օրվա այլ որոշումներով հ.09112613 և հ.09110813 քրեական գործերը ևս միացվել են հ.09113013 քրեական գործին:
13. 2013 թվականի հուլիսի 09-ի որոշմամբ հ.09111813 քրեական գործը միացվել է հ.09113013 քրեական գործին:
14. 2013 թվականի հուլիսի 12-ին Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը ձերբակալվել է:
15. 2013 թվականի հուլիսի 14-ին Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով և Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի նույն օրվա որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
16. 2013 թվականի հուլիսի 15-ին հարուցվել են հ.09114813 և հ.09114913 քրեական գործերը և նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ հ.09114813 և հ.09114913 քրեական գործերը միացվել են հ.09113013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 09113013 համարով:
17. 2013 թվականի հուլիսի 22-ին հարուցվել է հ.09115413 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով և նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ հ.09115413 քրեական գործը միացվել է հ.09113013 քրեական գործին:
18. 2013 թվականի սեպտեմբերի 12-ի որոշմամբ հ.20110613 քրեական գործը միացվել է հ.09113013 քրեական գործին և նախաքննությունը շարունակվել է 09113013 համարով:
19. 2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ին Լևոն Միլիտոնյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով:
20. 2013 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Անդրանիկ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով:
21. 2013 թվականի հոկտեմբերի 31-ին Աշոտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով:
22. 2013 թվականի նոյեմբերի 04-ին որոշում է կայացվել Անդրանիկ Սիմոնյանի կողմից ք.Երևան, Ծ.Աղբյուրի 105/5 հասցեում գտնվող Ս.Հողմրցյանին պատկանող կիսակառույց շինությունից գաղտնի հափշտակություն կատարելու մասով քրեական հետապնդում չիրականացնել` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
23. 2013 թվականի նոյեմբերի 14-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
24. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ Առաջին ատյանի դատարան) 2014թ. մարտի 26-ի դատավճռով`
1. Ամբաստանյալ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Վճռվել է Էմին Գեղամյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Անդրանիկ Մարտիրոսյանին պատկանող բնակարանից գողության փորձ կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: Անդրանիկ Ենոքյանի վարձակալած կահույքի արտադրամասից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինությունից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: Աշոտ Պողոսյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Անդրանիկ Սիմոնյանին դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Անդրանիկ Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով:
Վճռվել է նաև Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով նշանակված պատիժը (2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը) պայմանականորեն չկիրառելը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 1 (մեկ) տարի ժամկետով ազատազրկումը և լրիվ գումարել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 2-ի դատավճռով նշանակված 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարված մասը` 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը ու Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ սահմանել ազատազրկում 8 (ութ) տարի ժամկետով և տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրյոթանասունհինգա¬պատիկի` 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամի չափով:
Միաժամանակ վճռվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 68-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն նշանակված պատիժներն ի կատար ածել առանձին: Անդրանիկ Սիմոնյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի հուլիսի 11-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Անդրանիկ Սիմոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2. Ամբաստանյալ Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Վճռվել է Անդրանիկ Մարտիրոսյանին պատկանող բնակարանից գողության փորձ կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Լևոն Միլիտոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: Լուսինե Մկրտչյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Լևոն Միլիտոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինությունից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Լևոն Միլիտոնյանին դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: Աշոտ Պողոսյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Լևոն Միլիտոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Լևոն Միլիտոնյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Լևոն Միլիտոնյանին դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Լևոն Միլիտոնյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով նշանակված պատիժը (2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը) պայմանականորեն չկիրառելը վերացվել է և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռների համակցությամբ նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից 6 (վեց) ամիս ժամկետով ազատազրկումը և Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանվել ազատազրկում 7 (յոթ) տարի ժամկետով: Լևոն Միլիտոնյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի հուլիսի 2-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Լևոն Միլիտոնյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. Ամբաստանյալ Աշոտ Սամսոնի Շահինյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
Վճռվել է նաև Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Աշոտ Շահինյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինությունից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով Աշոտ Շահինյանին դատապարտել ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: Աշոտ Պողոսյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով Աշոտ Շահինյանին դատապարտել ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Աշոտ Շահինյանին դատապարտել ազատազրկման 6 (վեց) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 (վեց) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով` պատժի սկիզբը հաշվելով 2013 թվականի հուլիսի 5-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Աշոտ Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նույն դատական ակտով վճռվել է նաև տուժող Էմին Գեղամյանի կողմից ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել` Անդրանիկ Սիմոնյանից հօգուտ տուժող Էմին Գեղամյանի բռնագանձել 860.000 (ութ հարյուր վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ: Տուժող Անդրանիկ Ենոքյանի կողմից ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի` Անդրանիկ Սիմոնյանից հօգուտ տուժող Անդրանիկ Ենոքյանի բռնագանձել 635.000 (վեց հարյուր երեսունհինգ հազար) ՀՀ դրամ: Տուժող Լուսինե Գրիգորյանի կողմից ամբաստանյալների դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի` Անդրանիկ Սիմոնյանից, Աշոտ Շահինյանից և Լևոն Միլիտոնյանից համապարտության կարգով հօգուտ տուժող Լուսինե Գրիգորյանի բռնագանձել 60.000 (վաթսուն հազար) ՀՀ դրամ:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Աշոտ Պողոսյանին ի պահ հանձնված «BELSTAR» տեսակի թվով 4 հատ բարձրախոսները, 1 հատ ուժեղացուցիչը, 1 հատ ռումինական արտադրության «Ռոմեո Ջուլիետ» արձանիկը, 1 հատ սև գույնի ճամպրուկը, 2 հատ կանացի պայուսակները, 1 հատ այգեգործական մկրատը, 1 հատ հուշանվեր ապակյա խաչը, 2 հատ խոհանոցային սրբիչը, 1 հատ մազ կտրելու էլ. սարքը, 1 հատ երեսի սրբիչը, 1 հատ եղունգ կտրելու սարքը, 6 հատ լողանալու համար նախատեսված սպունգները, 1 տուփ ափսե լվանալու սպունգը, 1 հատ «Վաուտեր» ապրանքանիշի հուշանվեր գրիչը, 1 հատ ֆենը, 1 հատ աքցանը, 1 հատ կարմիր պտուտակահանը, 7 տուփ գուպկաները, 2 հատ խոհանոցային դանակները` թողնել Աշոտ Պողոսյանի տնօրինությանը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Սուրեն Գրիգորյանի դստերը` Վարդուհի Գրիգորյանին ստորագրությամբ հանձնված օծանելիքները, 1 «ISTAD» գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակները, 1 հատ զարդատուփը, 1 հատ «POLO» գրառումով ուսապարկը, 1 հատ «ORIGINAL» գրառումով սպորտային պայուսակը, 2 հատ «Sunshine» գրառումով տարաները, 1 հատ մրգամանը, 3 հատ սկուտեղները, 1 հատ ճնշում չափելու սարքը, 1 հատ «LG» տեսակի հեռուստացույցը, 1 հատ «MEDIASTAR» տեսակի հեռակառավարման վահանակը` վերադարձնել Սուրեն Գրիգորյանին: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ի ներկայացուցիչ` Ս.Սումբատյանին ի պահ հանձնված 2 հատ կնիքներն ու գլխարկը` թողնել վերջինիս տնօրինությանը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող տուժող Լուսինե Մկրտչյանին պատկանող ք.Երևան Գերցենի 21 տանից հափշտակված «DAEWOO» տեսակի ԴՎԴ ձայնարկիչը` վերադարձնել տուժող Լուսինե Մկրտչյանին, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող 3 հատ գլխարկ-դիմակները, 1 հատ ձեռնոցը և 1 հատ խոհանոցային երկսայր դանակը` ոչնչացնել:
25. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. մարտի 26-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանը, ամբաստանյալ Ա.Շահինյանի պաշտպան Մ.Ալավերդյանը և ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը:
26. Պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները, Վերաքննիչ դատարանի 13.05.2014թ. որոշմամբ, ընդունվել են վարույթ, և գործը նշանակվել է քննության` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում` 2014թ. մայիսի 29-ին:

2. Գործի փաստական հանգամանքները.
27. Նախաքննության մարմնի կողմից Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ, 2013թ. մայիս ամսին շենքի մուտքի տանիքի վրայով մագլցելով, բարձրացել են Անդրանիկ Ռազմիկի Մարտիրոսյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանի պատուհաններին, հրելով փորձել են բացել պատուհանը, սակայն տեսնելով, որ իրենց նկատել է նշված բնակարանի վերևի հարկի բնակիչ Համլետ Հովհաննիսյանը դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով ավարտին հասցնել հանցագործությունը:
Այնուհետև, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև հունիսի 10-ը ժամը 11.00-ն ընկած ժամանակահատվածում, ցանկապատի վրայով մագլցելով ապօրինի մուտք է գործել Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գերցենի 21 տան բակ, այնուհետև տան կողային հատվածից դեպի տանիք տանող մետաղյա խողովակի վրայով մագլցելով բարձրացել է տան տանիք, տանիքից դեպի տուն տանող դռան կողպեքը կոտրելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել ներս, առաջին հարկի պահարանից, հափշտակել է «Դաեվու» տեսակի ԴՎԴ ձայնարկիչ, 2-րդ հարկի սենյակից մեկ հատ գորգ և հեռացել` Լուսինե Ավետիքի Մկրտչյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 8000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի դա, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը, գողություն կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ, 2013թ. հունիսի 15-ից ժամը 19.30-ից մինչև հունիսի 16-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոտքերով հարվածելով կոտրել են «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինության մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք են գործել ներս և այնտեղից գաղտնի հափշտակել մեկ հատ անթև արտահագուստ, դրոշմ` «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 89.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Որից հետո, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ` 2013 թվականի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, ցանկապատի վրայով ներս մագլցելով, մուտք են գործել Աշոտ Դավիթի Պողոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 34 տան բակ, մոտեցել տան պատուհաններից մեկին, հրելով բացել փեղկը, ապօրինի մուտք են գործել տուն, գաղտնի հափշտակել ձայնաուժեղացուցիչը, թվով 3 հատ խոհանոցային դանակներ, ապակյա արձանիկ խաչ, տան դուռը ներսից բացելով դուրս են եկել բակ, բակում` բացելով տանը կից խորդանոցի երկաթյա ճաղավանդակը ապակին կոտրելով ապօրինի մուտք են գործել խորդանոց, որտեղից հափշտակելով թվով 5 բարձրախոսներ, գործիքներ, արձանիկ, ճամպրուկ, 2 հատ կանացի պայուսակներ, այգեգործական մկրատ, խոհանոցային սրբիչ, մազ կտրելու էլեկտրական սարք, երեսսրբիչ, եղունգկտրիչ, լողանալու համար նախատեսված թվով 6 սպունգներ, ափսե լվանալու 1 տուփ սպունգ, հուշանվեր-գրիչ, վարսահարդարման էլեկտրական սարք, աքցան, պտուտակահան, կաշվե ձեռնոց, պոլիէթիլենային տոպրակներ, դիմել են փախուստի` Ա.Պողոսյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 42.530 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը, ուրիշի գույքը ավազակությամբ հափշտակելու նպատակով, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ` 2013թ. հունիսի 24-ին, ժամը 23.30-ի մոտենալով Լուսինե Խաչիկի Գրիգորյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանին, ակցանի միջոցով կոտրել են պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները, հրելով բացել պատուհանը, նախնական պայմանավորվածության համաձայն, Ա.Սիմոնյանը կանգնել է դրսում, հսկել տարածքը, ապահովելով իր և Ա.Շահինյանի անվտանգությունը, իսկ վերջիններս էլ դիմակավորված, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, իրենց հետ նախապես վերցրած` Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբ. 34 տանից հափշտակած խոհանոցային դանակը որպես զենք օգտագործելով, հարձակում են կատարել Լ.Գրիգորյանի նկատմամբ, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, հափշտակել են վերջինիս դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, դիմել են փախուստի` Լ.Գրիգորյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող նյութական վնաս:
Դրանից բացի, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ 2013թ. մայիս ամսվա սկզբից մինչև 2013թ. մայիսի 28-ի ժամը 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում ցանկապատի վրայով մագլցելով ապօրինի մուտք են գործել Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Գերցենի 19 ա տան բակ, այնուհետև պատուհանի ճաղավանդակները պոկելով, հրել բացել են եվրոարտադրության պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան, որտեղից հափշտակել են «LG» և «Հայեր» տեսակի հեռուստացույցեր, արբանյակային ալեհավաքի ընդունիչ սարք, 1 զույգ ոսկյա ականջօղներ` ադամանդե քարերով, 1 հատ մատանի, թվով 6 հատ բարձրախոսներ և 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ, 4 շիշ հայկական արտադրության գինիներ, 7 շիշ` կոնյակներ, 10 շիշ օղիներ, օծանելիքներ, պատի նկարներ, 6 հատ արծաթյա էմալապատ և ոսկեջրած գդալներ, 3 հատ արծաթյա օղու բաժակներ, 6 հատ վզնոցներ` բնական մարգարիտներով, զարդատուփ, սպորտային պայուսակ, 2 հատ հախճապակյա տարաներ, 1 հատ մրգաման, 3 հատ սկուտեղներ, հեռակառավարման վահանակ` պատճառելով խոշոր չափերի հասնող 1.775.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
2. Աշոտ Սամսոնի Շահինյանին` 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով, 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ, 2013թ. մայիս ամսվա սկզբից մինչև 2013թ. մայիսի 28-ի ժամը 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում ցանկապատի վրայով մագլցելով ապօրինի մուտք են գործել Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Գերցենի 19 ա տան բակ, այնուհետև պատուհանի ճաղավանդակները պոկելով, հրել բացել են եվրոարտադրության պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան, որտեղից հափշտակել են «LG» և «Հայեր» տեսակի հեռուստացույցեր, արբանյակային ալեհավաքի ընդունիչ սարք, 1 զույգ ոսկյա ականջօղներ` ադամանդե քարերով, 1 հատ մատանի, թվով 6 հատ բարձրախոսներ և 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ, 4 շիշ հայկական արտադրության գինիներ, 7 շիշ` կոնյակներ, 10 շիշ օղիներ օծանելիքներ, պատի նկարներ, 6 հատ արծաթյա էմալապատ և ոսկեջրած գդալներ, 3 հատ արծաթյա օղու բաժակներ, 6 հատ վզնոցներ` բնական մարգարիտներով, զարդատուփ, սպորտային պայուսակ, 2 հատ հախճապակյա տարաներ, 1 հատ մրգաման, 3 հատ սկուտեղներ, հեռակառավարման վահանակ` պատճառելով խոշոր չափերի հասնող 1.775.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Դրանից բացի, Աշոտ Սամսոնի Շահինյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ, 2013թ. հունիսի 15-ից ժամը 19.30-ից մինչև հունիսի 16-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոտքերով հարվածելով կոտրել են «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինության մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք են գործել ներս և այնտեղից գաղտնի հափշտակել մեկ հատ անթև արտահագուստ, դրոշմ` «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 89.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Որից հետո, Աշոտ Սամսոնի Շահինյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու նպատակով, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ` 2013 թվականի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, ցանկապատի վրայով ներս մագլցելով, մուտք են գործել Աշոտ Դավիթի Պողոսյանին պատկանող` Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 34 տան բակ, մոտեցել տան պատուհաններից մեկին, հրելով բացել փեղկը, ապօրինի մուտք են գործել տուն, գաղտնի հափշտակել ձայնաուժեղացուցիչը, թվով 3 հատ խոհանոցային դանակներ, ապակյա արձանիկ խաչ, տան դուռը ներսից բացելով դուրս են եկել բակ, բակում` բացելով տանը կից խորդանոցի երկաթյա ճաղավանդակը ապակին կոտրելով ապօրինի մուտք են գործել խորդանոց, որտեղից հափշտակելով թվով 5 բարձրախոսներ, գործիքներ, արձանիկ, ճամպրուկ, 2 հատ կանացի պայուսակներ, այգեգործական մկրատ, խոհանոցային սրբիչ, մազ կտրելու էլեկտրական սարք, երեսսրբիչ, եղունգկտրիչ, լողանալու համար նախատեսված թվով 6 սպունգներ, ափսե լվանալու 1 տուփ սպունգ, հուշանվեր-գրիչ, վարսահարդարման էլեկտրական սարք, աքցան, պտուտակահան, կաշվե ձեռնոց, պոլիէթիլենային տոպրակներ, դիմել են փախուստի` Ա.Պողոսյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 42.530 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Աշոտ Սամսոնի Շահինյանը, ուրիշի գույքը ավազակությամբ հափշտակելու նպատակով, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի հետ` 2013թ. հունիսի 24-ին ժամը 23.30-ին, մոտենալով Լուսինե Խաչիկի Գրիգորյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանին, ակցանի միջոցով կոտրել են պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները, հրելով բացել պատուհանը, նախնական պայմանավորվածության համաձայն Ա.Սիմոնյանը կանգնել է դրսում, հսկել տարածքը, ապահովելով իր և Ա. Շահինյանի անվտանգությունը, իսկ վերջիններս էլ դիմակավորված, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, իրենց հետ նախապես վերցրած` Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբ. 34 տանից հափշտակած խոհանոցային դանակը որպես զենք օգտագործելով, հարձակում են կատարել Լ.Գրիգորյանի նկատմամբ, վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, հափշտակել են վերջինիս դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, դիմել են փախուստի` Լ.Գրիգորյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող նյութական վնաս:
3. Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանին` 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով, 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1. կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013թ. պատուհանի ճաղավանդակը պոկելու և պատուհանը հրել բացելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Էմին Գողամյանին պատկանող Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի Նոր թաղամասի 1-ին փողոցի 85 տուն, տան հյուրասենյակից հափշտակել կոնյակի համար նախատեսված փայտյա տաքդիրը` իր բաժակներով, խոհանոցից` սպասք, տան նկուղից` 1 հատ կանաչ գույնի «Բլաքջեք» տեսակի գայլիկոն, 1 հատ կապույտ գույնի ռուսական արտադրության գայլիկոն, 1 հատ էլեկտրական սև պոչով կապույտ «Ֆիոլենտ» տեսակի երկաթի սղոց, 1 հատ դեղին գույնի ամերիկյան արտադրության էլեկտրական փայտի սղոց, 1 հատ կանաչ գույնի էլեկտրական խոտհնձիչ, 1 հատ կանաչ գույնի էլեկտրական պտուտակահան, պղնձե մալուխներ և 50 մետր երկարացման լար, 1 հատ էլեկտրական փայտե սղոց (լոբզիկ), պլաստմասե խողովակներ միացնելու էլեկտրական սարք, ծառերի խնամքի համար նախատեսված սարք, դիմել փախուստի, Է.Գեղամյանին պատճառելով 860.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Այնուհետև, Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկեր Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի հետ, 2013թ. մայիս ամսին շենքի մուտքի տանիքի վրայով մագլցելով, բարձրացել են Անդրանիկ Ռազմիկի Մարտիրոսյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանի պատուհաններին, հրելով փորձել են բացել պատուհանը, սակայն տեսնելով, որ իրենց նկատել է նշված բնակարանի վերևի հարկի բնակիչ Համլետ Հովհաննիսյանը դիմել են փախուստի իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով ավարտին հասցնել հանցագործությունը:
Դրանից հետո, Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, 2013 թ. հունիսի 1-ի գիշերը, լույս 2-ին, տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ, կոտրելով` Անդրանիկ Ենոքյանի վարձակալած, Երևան քաղաքի Աճառյան 40ա հասցեում գտնվող կահույքի արտադրամաս հանդիսացող շինության պատուհանի ճաղավանդակի ձողերը, այնուհետև կոտրելով պատուհանի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել արտադրամաս և գաղտնի հափշտակել 1 հատ կանաչ գույնի օդամղիչ, 1 հատ էլեկտրական շաղափիչ, օդամղիչով մեխ կրակող 2 սարքեր, 1 հատ Մակիտա տեսակի ֆրեզ, 1 հատ Գասալս տեսակի ֆրեզ, Դեվալդ տեսակի հղկող մեքենա, 1 հատ Դեվալդ տեսակի շիպարեզ, դիմել փախուստի Անդրանիկ Ենոքյանին պատճառելով խոշոր չափերի` 635.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի դա, Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը, ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի հետ, 2013թ. հունիսի 15-ից ժամը 19.30-ից մինչև հունիսի 16-ի ժամը 07.30-ն ընկած ժամանակահատվածում, ոտքերով հարվածելով կոտրել են «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինության մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք են գործել ներս և այնտեղից գաղտնի հափշտակել մեկ հատ անթև արտահագուստ, դրոշմ` «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 89.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Որից հետո, Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը ուրիշի գույքը գաղտնի հափշտակելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ` Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի հետ` 2013 թվականի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, ցանկապատի վրայով ներս մագլցելով, մուտք են գործել Աշոտ Դավիթի Պողոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 34 տան բակ, մոտեցել տան պատուհաններից մեկին, հրելով բացել փեղկը, ապօրինի մուտք են գործել տուն, գաղտնի հափշտակել ձայնաուժեղացուցիչը, թվով 3 հատ խոհանոցային դանակներ, ապակյա արձանիկ խաչ, տան դուռը ներսից բացելով դուրս են եկել բակ, բակում` բացելով տանը կից խորդանոցի երկաթյա ճաղավանդակը ապակին կոտրելով ապօրինի մուտք են գործել խորդանոց, որտեղից հափշտակելով թվով 5 բարձրախոսներ, գործիքներ, արձանիկ, ճամպրուկ, 2 հատ կանացի պայուսակներ, այգեգործական մկրատ, խոհանոցային սրբիչ, մազ կտրելու էլեկտրական սարք, երեսսրբիչ, եղունգկտրիչ, լողանալու համար նախատեսված թվով 6 սպունգներ, ափսե լվանալու 1 տուփ սպունգ, հուշանվեր-գրիչ, վարսահարդարման էլեկտրական սարք, աքցան, պտուտակահան, կաշվե ձեռնոց, պոլիէթիլենային տոպրակներ, դիմել են փախուստի` Ա.Պողոսյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 42.530 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Բացի այդ, Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանը, օժանդակելով իր ընկերներ Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանին և Աշոտ Սամսոնի Շահինյանին` Լուսինե Խաչիկի Գրիգորյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 1շ. 2 բնակարան ապօրինի մուտք գործելով որպես զենք օգտագործվող, Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբ. 34 տանից հափշտակած դանակի գործադրմամբ ավազակային հարձակում գործելուն, 2013թ. հունիսի 24-ին ժամը 23.30-ի սահմաններում նախնական պայմանավորվածության համաձայն հսկել է վերը նշված տան շրջակայքը, իսկ Ա.Շահինյանն ու Լ.Միլիտոնյանը դիմակավորված, պատուհանի ճաղավանդակները ակցանի միջոցով կոտրելու, այնուհետև պատուհանը հրել բացելու միջոցով, ապօրինի մուտք են գործել Լուսինե Խաչիկի Գրիգորյանին պատկանող Յան Ռայնիսի 1շ. 2 բնակարան, իրենց հետ նախապես վերցրած Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբ. 34 տանից հափշտակած խոհանոցային դանակը որպես զենք օգտագործելով, հարձակում են կատարել Լ.Գրիգորյանի նկատմամբ վերջինիս կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքով, հափշտակել են վերջինիս դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, դիմել են փախուստի` Լ.Գրիգորյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող նյութական վնաս:
Դրանից բացի, Անդրանիկ Մավելի Սիմոնյանը ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով իր ընկերներ Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի և Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի հետ 2013թ. մայիս ամսվա սկզբից մինչև 2013թ. մայիսի 28-ի ժամը 14:30-ն ընկած ժամանակահատվածում ցանկապատի վրայով մագլցելով ապօրինի մուտք են գործել Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Գերցենի 19 ա տան բակ, այնուհետև պատուհանի ճաղավանդակները պոկելով, հրել բացել են եվրոարտադրության պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան, որտեղից հափշտակել են «LG» և «Հայեր» տեսակի հեռուստացույցեր, արբանյակային ալեհավաքի ընդունիչ սարք, 1 զույգ ոսկյա ականջօղեր` ադամանդե քարերով, 1 հատ մատանի, թվով 6 հատ բարձրախոսներ և 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ, 4 շիշ հայկական արտադրության գինիներ, 7 շիշ` կոնյակներ, 10 շիշ օղիներ օծանելիքներ, պատի նկարներ, 6 հատ արծաթյա էմալապատ և ոսկեջրած գդալներ, 3 հատ արծաթյա օղու բաժակներ, 6 հատ վզնոցներ բնական մարգարիտներով, զարդատուփ, սպորտային պայուսակ, 2 հատ հախճապակյա տարաներ, 1 հատ մրգաման, 3 հատ սկուտեղներ, հեռակառավարման վահանակ` պատճառելով խոշոր չափերի հասնող 1.775.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
28. Առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով պարզել է հետևյալը.
«(…) Անդրանիկ Սիմոնյանը, Լևոն Միլիտոնյանը և Աշոտ Շահինյանը 2013թ. մայիս ամսից մինչև 2013թ. հունիս ամիսն ընկած ժամանակահատվածում կատարել են գողություններ և գողության փորձ, ինչպես նաև ավազակային հարձակում Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի տարբեր հասցեներում գտնվող բնակարաններից, կատարել են գողություններ Ավան վարչական շրջանում գտնվող կահույքի արտադրամասից, Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի Նոր թաղամասի 1-ին փողոցի 85 տանից, մասնավորապես.
1. 2013 թվականի մայիս ամսին Լևոն Միլիտոնյանը և Անդրանիկ Սիմոնյանը գողություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ, Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի մուտքի տանիքի վրայով մագլցելով, բարձրացել են Անդրանիկ Մարտիրոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանի պատուհաններին, հրելով փորձել են բացել պատուհանը, սակայն տեսնելով, որ իրենց նկատել է նշված բնակարանի վերևի հարկի բնակիչ Համլետ Հովհաննիսյանը, դիմել են փախուստի` իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում չկարողանալով ավարտին հասցնել հանցագործությունը:
2. 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև հունիսի 10-ը ժամը 11.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Լևոն Միլիտոնյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ, ցանկապատի վրայով մագլցելով, ապօրինի մուտք է գործել Լուսինե Մկրտչյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գերցենի 21 տան բակ, այնուհետև տան կողային հատվածից դեպի տանիք տանող մետաղյա խողովակի վրայով մագլցելով բարձրացել է տան տանիք: Տանիքից դեպի տուն տանող դռան կողպեքը կոտրելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել ներս և տան առաջին հարկի պահարանից հափշտակել է ՙDAEWOO՚ տեսակի ԴՎԴ ձայնարկիչ, 2-րդ հարկի սենյակից մեկ հատ գորգ և հեռացել` Լուսինե Մկրտչյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող 8.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
3. 2013թ. հունիսի 15-ից ժամը 19:30-ից մինչև հունիսի 16-ի ժամը 07:30-ն ընկած ժամանակահատվածում Լևոն Միլիտոնյանը, Աշոտ Շահինյանը և Անդրանիկ Սիմոնյանը գողություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ ոտքերով հարվածել և կոտրել են «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինության մուտքի դուռը, ապօրինի մուտք են գործել ներս և այնտեղից գողացել մեկ հատ անթև արտահագուստ, դրոշմ` «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 89.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
4. 2013 թվականի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Լևոն Միլիտոնյանը, Աշոտ Շահինյանը և Անդրանիկ Սիմոնյանը գողություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ ցանկապատի վրայով ներս մագլցելով, մուտք են գործել Աշոտ Պողոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 34 տան բակ, մոտեցել տան պատուհաններից մեկին, հրելով բացել փեղկը, ապօրինի մուտք են գործել տուն, գաղտնի հափշտակել ձայնաուժեղացուցիչ, թվով 3 հատ խոհանոցային դանակներ, ապակյա արձանիկ խաչ: Այնուհետև, տան դուռը ներսից բացելով դուրս են եկել բակ, բակում` բացելով տանը կից խորդանոցի երկաթյա ճաղավանդակը ապակին կոտրելով ապօրինի մուտք են գործել խորդանոց, որտեղից հափշտակելով թվով 5 բարձրախոսներ, գործիքներ, արձանիկ, ճամպրուկ, 2 հատ կանացի պայուսակներ, այգեգործական մկրատ, խոհանոցային սրբիչ, մազ կտրելու էլեկտրական սարք, երեսսրբիչ, եղունգկտրիչ, լողանալու համար նախատեսված թվով 6 սպունգներ, ափսե լվանալու 1 տուփ սպունգ, հուշանվեր-գրիչ, վարսահարդարման էլեկտրական սարք, աքցան, պտուտակահան, կաշվե ձեռնոց, պոլիէթիլենային տոպրակներ և դիմել են փախուստի` Աշոտ Պողոսյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` 42.530 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
5. 2013թ. հունիսի 24-ին ժամը 23.30-ի սահմաններում Լևոն Միլիտոնյանը, Աշոտ Շահինյանը և Անդրանիկ Սիմոնյանը ավազակային հարձակում կատարելու վերաբերյալ նախնական համաձայնությամբ մոտենալով Լուսինե Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի ննջասենյակի պատուհանին, ակցանի միջոցով կոտրել են պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները, հրելով բացել պատուհանը: Նախնական պայմանավորվածության համաձայն Անդրանիկ Սիմոնյանը կանգնել է դրսում, հսկել տարածքը, ապահովելով Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի անվտանգությունը, իսկ վերջիններս էլ դիմակավորված, ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, իրենց հետ նախապես վերցրած` Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբ. 34 տանից հափշտակած խոհանոցային դանակը որպես զենք օգտագործելով, սպառնալով Լուսինե Գրիգորյանին հափշտակել են վերջինիս դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար, այնուհետև դիմել են փախուստի` Լուսինե Գրիգորյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող նյութական վնաս:
6. 2013թ. մայիս ամսվա սկզբից մինչև 2013թ. մայիսի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում Լևոն Միլիտոնյանը, Աշոտ Շահինյանը և Անդրանիկ Սիմոնյանը գողություն կատարելու նախնական համաձայնությամբ ցանկապատի վրայով մագլցելով ապօրինի մուտք են գործել Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Գերցենի 19 ա տան բակ, այնուհետև պատուհանի ճաղավանդակները պոկելով, հրել բացել են եվրոարտադրության պատուհանը, ապօրինի մուտք գործել բնակարան, որտեղից հափշտակել են «LG» և «Հայեր» տեսակի հեռուստացույցեր, արբանյակային ալեհավաքի ընդունիչ սարք, 1 զույգ ոսկյա ականջօղեր` ադամանդե քարերով, 1 հատ մատանի, թվով 6 հատ բարձրախոսներ և 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ, 4 շիշ հայկական արտադրության գինիներ, 7 շիշ կոնյակներ, 10 շիշ օղիներ, օծանելիքներ, պատի նկարներ, 6 հատ արծաթյա էմալապատ և ոսկեջրած գդալներ, 3 հատ արծաթյա օղու բաժակներ, 6 հատ վզնոցներ` բնական մարգարիտներով, զարդատուփ, սպորտային պայուսակ, 2 հատ հախճապակյա տարաներ, 1 հատ մրգաման, 3 հատ սկուտեղներ, հեռակառավարման վահանակ` Սուրեն Գրիգորյանին պատճառելով խոշոր չափերի հասնող 1.775.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
7. 2013թ. մայիսի 9-ից ժամը 18.00-ից մինչև մայիսի 11-ը ժամը 15.00-ն ընկած ժամանակահատվածում Անդրանիկ Սիմոնյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ պատուհանի ճաղավանդակը պոկելու և պատուհանը հրել բացելու եղանակով ապօրինի մուտք է գործել Էմին Գեղամյանին պատկանող Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի Նոր թաղամասի 1-ին փողոցի 85 տուն, տան հյուրասենյակից հափշտակել կոնյակի համար նախատեսված փայտյա տաքդիրը իր բաժակներով, խոհանոցից` սպասք, տան նկուղից` 1 հատ կանաչ գույնի «Բլաքջեք» տեսակի գայլիկոն, 1 հատ կապույտ գույնի ռուսական արտադրության գայլիկոն, 1 հատ էլեկտրական սև պոչով կապույտ «Ֆիոլենտ» տեսակի երկաթի սղոց, 1 հատ դեղին գույնի ամերիկյան արտադրության էլեկտրական փայտի սղոց, 1 հատ կանչ գույնի էլեկտրական խոտհնձիչ, 1 հատ կանչ գույնի էլեկտրական պտուտակահան, պղնձե մալուխներ և 50 մետր երկարացման լար, 1 հատ էլեկտրական փայտե սղոց (լոբզիկ), պլաստմասե խողովակներ միացնելու էլեկտրական սարք, ծառերի խնամքի համար նախատեսված սարք, դիմել փախուստի, Էմին Գեղամյանին պատճառելով 860.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
8. 2013թ. հունիսի 1-ի գիշերը լույս հունիսի 2-ին Անդրանիկ Սիմոնյանը գողություն կատարելու դիտավորությամբ տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ, կոտրելով` Անդրանիկ Ենոքյանի վարձակալած, Երևան քաղաքի Աճառյան 40 ա հասցեում գտնվող կահույքի արտադրամաս հանդիսացող շինության պատուհանի ճաղավանդակի ձողերը, այնուհետև կոտրելով պատուհանի ապակին, ապօրինի մուտք է գործել արտադրամաս: Որտեղից գաղտնի հափշտակել է 1 հատ կանաչ գույնի օդամղիչ, 1 հատ էլեկտրական շաղափիչ, օդամղիչով մեխ կրակող 2 սարքեր, 1 հատ Մակիտա տեսակի ֆրեզ, 1 հատ Գասալս տեսակի ֆրեզ, Դեվալդ տեսակի հղկող մեքենա, 1 հատ Դեվալդ տեսակի շիպարեզ: Արդյունքում Անդրանիկ Ենոքյանին պատճառվել է խոշոր չափերի` 635.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: (…) »:



3. Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
29. Բողոք բերած անձը` ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանի պաշտպան Է.Աղաջանյանը, գտել է, որ իր պաշտպանյալի նկատմամբ Առաջին ատյանի դատարանի 26.03.14թ. դատավճիռն անհիմն է և ոչ օրինական, ուստի, ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանի նկատմամբ այդ առումով կայացված դատավճիռը ենթակա է բեկանման և փոփոխման՝ ներկայացնելով հետևյալ պատճառաբանությունները.
Ըստ պաշտպան Է.Աղաջանյանի, դատաքննության ընթացքում չի հիմնավորվել ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանի կողմից 2013թ. մայիսին Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շ. թիվ 22 բնակարանից գողության փորձի, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև մայիսի 28-ը ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գերցենի 19-ա տնից գողության, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև հունիսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գերցենի 21 տնից գողության, 2013թ. հունիսի 15-ից մինչև հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից գողության և 24.06.13թ. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շ. բն. 2 հասցեից ավազակային հարձակման կատարմանը։
Ըստ բողոքաբերի, նշված մեղադրանքները կառուցված են միմիայն ամբաստանյալների հակասական ցուցմունքների և նախաքննության մարմնի ենթադրությունների հիման վրա, իսկ ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի, Եվրոպական դատարանի բազմաթիվ նախադեպերի, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի պահանջների համաձայն՝ մեղադրական դատավճիռը չի կարող կայացվել ենթադրությունների վրա և պետք է հիմնավորվի անմեղության կանխավարկածի և ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելու հիման վրա:
Պաշտպան Է.Աղաջանյանը արձանագրել է, որ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի։ Մասնավորապես՝
«1. 2013թ. մայիսին, ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանի հետ, տուժող Ա.Մարտիրոսյանին պատկանող Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շ. թիվ 22 բնակարանից գողության փորձ կատարելու համար, ՀՀ քր. օր-ի 34-177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել, նշելով, որ նշված բնակարանից, ոչ միայնակ, ոչ Ա.Սիմոնյանի հետ գողության փորձ չի կատարել։ Այդ գողության փորձի մասին ինքն իմացել է Ա.Սիմոնյանից, որը ցույց տալով նշված բնակարանի պատշգամբը, իրեն պատմել է, որ նշված բնակարանից ցանկացել է գողություն կատարել, սակայն չի կարողացել, քանի որ վերևի հարևանը դուրս է եկել պատշգամբ նկատել իրեն և ինքը ստիպված է եղել դիմել փախուստի։ Հետագայում` երբ իրեն բերման են ենթարկել ՆԳ բաժին, առաջարկել են մի քանի գողությունների մասին պատմել, խոստանալով, որ այդ դեպքում իրեն կալանքի չեն վերցնի։ Ինքը, հավատալով ոստիկաններին, դրա մասին ոչինչ չի ասել` ոչ իր ծնողին, ոչ փաստաբանին և մտածելով, որ իրեն չեն կալանավորի, ի թիվս իր կողմից իբր կատարված գողությունների, պատմել է նաև Ա.Սիմոնյանի կողմից կատարված գոոյության փորձը, ներկայացնելով, թե իբր այն ինքն է կատարել, և քննչական փորձարարության ժամանակ մատնացույց է արել այն պատշգամբը, որը իրեն նախկինում ցույց է տվել Ա.Սիմոնյանը։ Սակայն հետագայում, զգալով, որ խաբված է, պատմել է ողջ իրողությունը` տալով ճշմարտացի ցուցմունքներ։
2. 2013թ.-ի մայիսի սկզբից մինչև մայիսի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, ամբաստանյալներ Ա.Սիմոնյանի և Ա.Շահինյանի հետ միասին, տուժող Ա.Գրիգորյանին պատկանող Երևանի Գերցենի 19-ա տնից գողություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել, նշելով որ նշված բնակարանից գողություն չի կատարել։
3.2013թ.-ի մայիսի սկզբից մինչև հունիսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում, տուժող Լ.Մկրտչյանին պատկանող Երևանի Գերցենի 21 տնից գողություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել, նշելով որ նշված բնակարանից գողություն չի կատարել։
4. 2013թ.-ի հունիսի 15-ից մինչև հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, ամբաստանյալներ Ա.Սիմոնյանի և Ա.Շահինյանի հետ միասին «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից գուղություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հ.-ծի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում, իրեն մեղավոր չի ճանաչել, նշելով, որ նշված կառամատույցից, գողություն չի կատարել։ Նշված գուղության մասին ինքը իմացել է Ա.Շահինյանից, որն իրեն պատմել է, որ նշված կառամատույցից գողություն է կատարել։ Ինքը նախաքննության սկզբնական մասում, նույնպես նշված գողությունը վերցրել է իր վրա, հավատալով, որ իրեն բաց կթողնեն, սակայն, քանի որ այդ գողությունը իրականում ինքը չի կատարել և նույնիսկ կառամատույցի տեղը չգիտեր, ուստի չի կարողացել այն մատնացույց անել քննչական փորձարարության ժամանակ։
5. Ինչ վերաբերվում է 2013թ.-ի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, ամբաստանյալներ Ա.Սիմոնյանի և Ա.Շահինյանի հետ միասին տուժող Ա.Պողոսյանին պատկանող Երևանի Գոգոլի 34 տնից գողություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքին, ապա նշված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, նշելով, որ նշված գողությունը կատարել է միայն ամբաստանյալ Ա.Շահինյանի հետ և ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանը դրան չի մնասնակցել։ Քանի որ նշված տունը մոտիկ է գտնվում իրենց տանը, ուստի որպեսզի հարևանները և ծանոթները իրեն չտեսնեն և չճանաչեն, ինքը մտել է այդ տուն և գողություն է կատարել դիմակով։ Նա նշել է նաև, որ նշված բնակարանից գողացել է միայն 5 բարձրախոսները և 1 ձայնաուժեղացուցիչը, ինչի համար անկեղծորեն զղջացել Է։ Իսկ ինչ վերաբերվում է մյուս հափշտակված իրերին, ապա դրանք ինքը չի գողացել։
6. 2013թ.-ի հունիսի 24-ին մինչև ժամը 23.30-ի սահմաններում, ամբաստանյալներ Ա.Սիմոնյանի և Ա.Շահինյանի հետ միասին, Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շ. բն. 2 հասցեի բնակիչ՝ տուժող Լ.Գրիգորյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 175-րդ հ.-ծի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել, նշելով, որ ոչ միայնակ, ոչ էլ որևէ մեկի հետ ավազակային հարձակում չի կատարել։ Սակայն, քանի որ քննչական բաժնի պետը իրեն համոզել է այդ ավազակային հարձակման վերաբերյալ ցուցմումք տալ, խոստանալով իրեն և իր ծնողին, որ այս դեպքում իրեն չեն կալանավորի, ինքը տվել է նման ցուցմունքներ և պնդել դրանք Ա.Շահինյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ։ Սակայն, քանի որ այդ ավազակային հարձակումը իրականում ինքը չի կատարել և նույնիսկ այդ բնակարանի տեղը չգիտեր, ուստի չի կարողացել այն մատնացույց անել քննչական փորձարարության ժամանակ:
Իսկ ինչ վերաբերվում է դիմակին, որի վրա հայտնաբերվել է իր քրտինքի հետքերը, ապա այդ դիմակը նա իրոք կրել է Գոգոլի 34 տնից գողություն կատարելու ժամանակ, որպեսզի իրեն հանկարծ տեսնելով չճանաչեն։ Սակայն նշված ավազակային հարձակմանը նա չի մասնակցել և բնականաբար, դրա ժամանակ դիմակ չի կրել»։
Ըստ պաշտպան Է.Աղաջանյանի, իր պաշտպանյալ Լ.Միլիտոնյանի պատճառաբանությունները հիմնավորվել են ոչ միայն Առաջին ատյանի դատարանում տված իր ցուցմունքներով, այլ նաև մյուս ամբաստանյալների ու վկաների ցուցմունքներով և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով։ Այսպես.
«Նշվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Շահինյանը դատարանում ցուցմունքն է տվել, որտեղ մասնավորապես նշել է, որ Լ.Միլիտոնյանի հետ միասին կատարել են միայն 2013թ.-ի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 16-ը ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գոգոլի 34 տնից գողությունը, որի ընթացքում գողացել են միայն 5 բարձրախոսները և 1 ձայնաուժեղացուցիչը։
Ինչ վերաբերվում է մնացած գողություններին, այդ թվում նաև 24.06.13թ.-ին Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շ. թիվ 2 բնակարանից կատարված ավազակային հարձակմանը, ապա դրանք ինքը ոչ միայնակ, ոչ էլ որևէ մեկի հետ չի մասնակցել։
Ինչ վերաբերվում է 2013թ.-ի հունիսի 15-ից մինչև հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից կատարված գուղությանը, ապա այն ինքն է կատարել, միայնակ, որի մասին պատմել է Լ.Միլիտոնյանին։
Նշվածի կապակցությամբ ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանը դատարանում ցուցմունք է տվել, Լ.Միլիտոնյանի հետ ոչ մի հանցագործություն՝ այդ թվում նաև բնակարանային գողություններ և ավազակային հարձակում չի կատարել։ Իսկ ինչ վերաբերվում է 2013թ.-ի մայիսին, Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շ. թիվ 22 բնակարանից գողության փորձ կատարելուն, ապա այդ գողության փորձը ինքն է կատարել, որի մասին պատմել է հետագայում Լ.Միլիտոնյանին։
Ինչ վերաբերվում է վկա Մ.Կիզիլկուզյանի նախաքննական ցուցմունքներին, որտեղ վերջինս նշել է, որ Լ.Միլիտոնյանը իրեն տվել է ԴՎԴ ձայնագրիչ, որը, ինչպես հետո է պարզվել, գողացված է եղել, ապա դատարանում վկա Մ.Կիզիլկուզյանը հրաժարվել է իր նախաքննական ցուցմունքներից, նշելով, որ դրանք տվել է բռնության ազդեցության տակ։
Իսկ ինչ վերաբերվում է գործով անչափահաս վկա Մ.Կիզիլկուզյանի եղբայր Լ.Կիզիլկուզյանի նախաքննական ցուցմունքներին, որտեղ նա նշել է, թե իբր մի քանի անգամ տեսել է, թե ինչպես է Լ.Միլիտոնյանը տոպրակներով մուտք գործում իրենց փողոցում գտնվող մի կիսակառույց տուն և իրեն պատմում, որ գողություններ է կատարում և գողացված իրերը պահում այդ շինությունում, ապա դատարանում, անչափահաս վկա Լ.Կիզիլկուզյանը հայտնել է, որ դա չի համապատասխանում իրականությանը, իրեն ստիպել են նման ցուցմունք տալ և իրականում Լ.Միլիտոնյանը իրեն նման բան չի ասել։
Ի դեպ, ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանը այդ կապակցությամբ իր դատաքննական ցուցնունքներում նշել է, որ անչափահաս վկա Լ.Կիզիլկուզյանը ընդամենը 13 տարեկան է, և ինքը երբեք իր հետ չի խոսացել նման թեմաների մասին՝ առավել ևս, երբեք չի պատմել, որ գողություններ է կատարել»։
Պաշտպանական կողմը, վերլուծելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցները, գտել է, որսույն գործով չի հիմնավորվել անչափահաս Լ.Միլիտոնյանի մասնակցությունը 2013թ. մայիսին Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շ. թիվ 22 բնակարանից գողության փորձի, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև մայիսի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գերցենի 19-ա տնից գողության, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչն հունիսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գերցենի 21 տնից գողության, 2013թ. հունիսի 15-ից մինչև հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից գողության և 24.06.13թ. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շ. բն. 2 հասցեից ավազակային հարձակման կատարմանը, և, ըստ պաշտպանի, այդ մասերով նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը ենթակա է դադարեցման։ Իսկ ինչ վերաբերվում է 2013թ. հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-նն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Գոգոլի 34 տնից գողություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքին, ապա դրանում Լ.Միլիտոնյանը իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարվածի համար և այդ կապակցությամբ տվել ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։
Բացի այդ, պաշտպանը նշել է, որ իր պաշտպանյալ Լևոն Միլիտոնյանը անչափահաս է՝ 07.02.96թ. ծնված, հանդիսանում է սոցիալապես անապահով ընտանիքի զավակ, ունի մշտական բնակության վայր, բնութագրվում է դրական, զբաղվում է սպորտով՝ կարատեով, նշված մարզաձևից ունի բազմաթիվ մրցանակներ ու պատվոգրեր: Հանցանքը կատարել է անչափահաս տարիքում` նյութական ծանր վիճակից ելներով։ Առաջադրված մեղադրանքում իրեն մասնակի մեղավոր է ճանաչել և, շահագրգռված լինելով գործի օբյեկտիվ քննության համար, տվել է համապատասխան ցուցմունքներ, զղջում է կատարվածի համար, 02.07.13թ.՝ շուրջ 10 ամիս գտնվում է նախնական կալանքի տակ, իսկ դրանք, ըստ պաշտպան Է.Աղաջանյանի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի համաձայն, համարվում են քրեական պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ, որոնք պետք է հաշվի առնվեն դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս: Պաշտպանը փաստել է, որ սույն գործով Լ.Միլիտոնյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել։
30. Վերոգրյալի հիման վրա պաշտպան Է.Աղաջանյանը, verbatim (բառացիորեն) խնդրել է հետևյալը.
«1.Բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.04.14 թ.-ի դատավճիռը։
2. 2013թ.-ի մայիսին, Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շ. թիվ 22 բնակարանից գողության փորձ կատարելու համար, ՀՀ քր. օր-ի 34-177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով,
2013թ.-ի մայիսի սկզբից մինչև մայիսի 28-ը ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գերցենի 19-ա տնից գուղություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր-ի 177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով,
2013թ.-ի մայիսի սկզբից մինչև հունիսի 10-ը ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Գերցենի 21 տնից գողություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով,
2013թ.-ի հունիսի 15-ից մինչև հունիսի 16-ը ընկած ժամանակահատվածում, «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից գուղություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հ.-ծի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով,
24.06.13թ.-ին Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շ. բն. 2 հասցեի բնակիչ Լ.Գրիգորյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու համար ՀՀ քր. օր-ի 175-րդ հ.-ծի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում, Լ.Միլիտոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել՝ նրա գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառով։
3.Հաշվի առնելով գործում առկա մեղմացուցիչ հանգամանքները՝ 2013թ.-ի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գոգոլի 34 տնից գուղություն կատարելու համար ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հ.-ծի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով Լ.Միլիտոնյանի նկատմամբ նշանակել համաչափ մեղմ պատիժ և ՀՀ քր. օր-ի 70-րդ հ.-ծի կարգով, այն պայմանականորեն չկիրառել»:
31. Նույն դատական ակտի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Ա.Շահինյանի պաշտպան Մ.Ալավերդյանը, որը, ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը, նշել է, որ վերաքննիչ բողոքի համար էական նշանակություն ունեն գործով հաստատված հետևյալ փաստական հանգամանքները.
«Դատագենետիկական փորձաքննությամբ ստացված փորձագետի թիվ 35/2013 եզրակացությամբ նշվել է, որ դեպքի վայրից ներկայացված թվով 3 գլխարկ-դիմակներից և աջ ձեռքի կաշվե ձեռնոցից հայտնաբերված քրտինքի նմուշներից անջատված ԴՆԹ-ների գենետիկական բնութագրերը չեն համընկնում Աշոտ Շահինյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, հետևաբար այդ հետքերը չէին կարող առաջանալ Աշոտ Շահինյանից։
05.07.2013թ. Քանաքեռ-Ջեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ղարիբյանի կողմից կատարված քննչական գործողությամբ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի առերես հարցաքննության արձանագրությամբ կասկածյալ Լևոն Միլիտոնյանը հայտնել է, որ Աշոտ Շահինյանը իր հետ ավազակային հարձակում չի կատարել։
05.07.2013թ. Քանաքեո-Ջեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ղարիբյանի կողմից կատարված քննչական գործողության արձանագրությամբ ամրագրվել են պաշտպաններ Ա.Ալիխանյանի և Է.Աղաջանյանի դիտողություններն այն մասին, որ նշված քննչական գործողությունը ընդհատվել է Լևոն Միլիտոնյանի և նրա օրինական ներկայացուցչի քննչական բաժնի պետ Գ.Կարապետյանի հետ վերջինիս առանձնասենյակում մի քանի րոպե խոսելու նպատակով, որից հետո նրանք վերադարձել են և Լևոն Միլիտոնյանը հայտնել է րոպեներ առաջ տված իր ցուցմունքին հակասող ցուցմունք` պնդելով Աշոտ Շահինյանի հետ ավազակային հարձակում կատարելու փաստը։
Դատական քննության ընթացքում ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանը և Անդրանիկ Միմոնյանը հերքել են նախաքննությանը հայտնած իրենց ինքնախոստովանական ցուցմունքները, հայտնել են, որ քննչական գործողությունները կատարվել են քրեադատավարական նորմերի խախտումներով վարույթն իրականացնող մարմնի ուղղորդմամբ, հոգեբանական ճնշումների ազդեցությամբ։
Աշոտ Շահինյանը անչափահաս է, նախկինում արատավորված չէ, զղջացել է իր կատարած արարքների համար, բնութագրվում է դրական, վերջինիս ծնողների կողմից ամբողջությամբ հատուցվել է «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինությունից հափշտակություն կատարելու դրվագով պատճառված վնասը»։
Պաշտպան Մ.Ալավերդյանը, վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված փաստական հանգամանքները, գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 26.03.2014թ. դատավճիռը թիվ ԵԱՔԴ/0162/01/13 քրեական գործով Աշոտ Շահինյանի վերաբերյալ հիմնավոր և օրինական չէ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով վերջինիս մեղսագրված հանցանքները Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված չեն, գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում հետազոտված ապացույցներին։ Առաջին ատյանի դատարանը, ըստ պաշտպանի, օբյեկտիվ քրեաիրավական գնահատական չի տվել, չի գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները միմյանց հետ համադրելով, ճիշտ չի որակել արարքը, ապացույցները բազմակողմանի համակցության մեջ չի վերլուծել` թույլ տալով դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա։
Պաշտպան Մ.Ալավերդյանը նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Աշոտ Շահինյանին և մյուսներին առաջադրված մեղադրանքի հիմքում դրվել են տուժող Լուսինե Գրիգորյանի ցուցմունքը, կասկածյալ Ա.Սիմոնյանի քննչական փորձարարության արձանագրությունը, փորձագետ Դիանա Հարությունյանի ցուցմունքը, դատագենետիկական փորձաքննության եզրակացությունը, համաձայն որի` փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 2 գլխարկ-դիմակի քրտինքի նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը համընկնում է Լևոն Միլիտոնյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ 99.99 տոկոս հավանականությամբ։
Վկայակոչելով դատագենետիկական փորձաքննությունը, որպես նշված հոդվածով նախատեսված արարքը ամբաստանյալների կողմից կատարելու ապացույց, Առաջին ատյանի դատարանի կողմից անհասկանալի պատճառով անտեսվել է դատագենետիկական փորձաքննությամբ ստացված փորձագետի թիվ 35/2013 եզրակացությունը` Աշոտ Շահինյանին վերաբերող մասով, որով նշվել է, որ դեպքի վայրից ներկայացված թվով 3 գլխարկ-դիմակներից և աջ ձեռքի կաշվե ձեռնոցից հայտնաբերված քրտինքի նմուշներից անջատված ԴՆԹ-ների գենետիկական բնութագրերը չեն համընկնում Աշոտ Շահինյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, հետևաբար այդ հետքերը չէին կարող առաջանալ Աշոտ Շահինյանից։
Ըստ պաշտպանի, ակնհայտորեն սուբյեկտիվ մոտեցմամբ, Առաջին ատյանի դատարանը փորձագետի թիվ 35/2013 եզրակացությունը` ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի վերաբերյալ, չի դիտել որպես ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով վերջինիս մեղսագրվող հանցանքի կատարումը բացառող ապացույց, այլ այն կասկածի տակ է առնվել ու փոխարինվել է փորձագետի հարցաքննությամբ։ Այսպես.
Պաշտպանը նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Աշոտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքի ապացույց է դիտվել փորձագետ Դ.Հարությունյանի 07.10.2013թ. հարցաքննությունը, որով վերջինս հայտնել է. «Հնարավոր է, որ այդ անձը կրեր գլխարկ-դիմակը շատ կարճ ժամանակահատվածում և տվյալ անձի քրտինքի կամ թքի նմուշները չհայտնաբերվեին տվյալ դիմակի վրա, եթե վերջինս, կախված պայմաններից, չի քրտնել, չի վազել, ուժային գործողություններ չի կատարել դիմակը կրելու ընթացքում չի խոսել և այլն», և գտել, որ փորձագետի վերը հիշատակված հարցաքննությամբ փորձ է արվել «շտկել» Աշոտ Շահինյանի հնարավոր մասնակցությունը ավազակային հարձակմանը բացառող ապացույցը, սակայն, ըստ պաշտպանի, անտեսվել է այն փաստը, որ փորձագետի թիվ 35/2013 եզրակացության մեջ հստակ նշվել է՝ դեպքի վայրից ներկայացված թվով 3 գլխարկ-դիմակներից և աջ ձեռքի կաշվե ձեռնոցից հայտնաբերված քրտինքի նմուշներից անջատված ԴՆԹ-ների գենետիկական բնութագրերը չեն համընկնում Աշոտ Շահինյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, հետևաբար այդ հետքերը չէին կարող առաջանալ Աշոտ Շահինյանից։
Այսինքն, ըստ պաշտպան Մ.Ալավերդյանի, այս պարագայում, ավելի քան անտրամաբանական ու անիմաստ էր փորձագետին հարցաքննել քրտինքի կամ թքի նմուշները դիմակի վրա հայտնաբերվել-չհայտնաբերվելու վերաբերյալ, քանի որ եզրակացությամբ հստակ նշվել է դիմակի և կաշվե ձեռնոցի վրա քրտինքի նմուշի առկա չինելու փաստը և դրանց` Աշոտ Շահինյանից առաջացած լինելը բացառելու հանգամանքը։
Պաշտպան Մ.Ալավերդյանը փաստել է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` փորձագետը կարող է հարցաքննվել իր տված եզրակացության պարզաբանման կապակցությամբ և գտել, որ սույն գործով փորձագետի հարցաքննությունը կարելի է համարել ոչ թե փորձագետի թիվ 35/2013 եզրակացությունը պարզաբանելու, այլ այն խեղաթյուրելու, դրա հետևությանը ամբողջությամբ հակասող դատողություններով ապացույցը փոխարինելու փորձ։
Պաշտպանը փաստել է նաև, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 114-րդ հոդվածի 3-րդ մասը սահմանում է, որ փորձագետի հարցաքննության արձանագրությունը չի կարող փոխարինել փորձագետի եզրակացությանը և նշել, որ ապացույցների շարքում, այնուամենայնիվ, Առաջին ատյանի դատարանը փորձագետի թիվ 35/2013 եզրակացությունը` Աշոտ Շահինյանի մասով, փոխարինել է փորձագետի եզրակացությանը տրամագծորեն հակասող հարցաքննության արձանագրությամբ` դիտելով այն իբրև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարմանը Աշոտ Շահինյանի մեղքը հաստատող ապացույց։
Պաշտպան Մ.Ալավերդյանը նշել է, որ բացի այդ, քրեական գործում առկա է մեկ այլ փաստաթուղթ` 05.07.2013թ. Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ղարիբյանի կողմից կատարված քննչական գործողությամբ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, որով կասկածյալ Լևոն Միլիտոնյանը հայտնել է, որ Աշոտ Շահինյանը իր հետ ավազակային հարձակում չի կատարել։ Նույն արձանագրությամբ ամրագրվել են պաշտպաններ Ա.Ալիխանյանի և Է.Աղաջանյանի դիտողությունները` այն մասին, որ նշված քննչական գործողությունը ընդհատվել է Լ.Միլիտոնյանի և նրա օրինական ներկայացուցչի` քննչական բաժնի պետ Գ.Կարապետյանի հետ վերջինիս առանձնասենյակում մի քանի րոպե խոսելու նպատակով, որից հետո վերջիններս վերադարձել են, և Լևոն Միլիտոնյանը հայտնել է րոպեներ առաջ տված իր ցուցմունքին հակասող ցուցմունք` պնդելով Աշոտ Շահինյանի հետ ավազակային հարձակում կատարելու փաստը։
Ըստ պաշտպանի, Առաջին ատյանի դատարանը օբյեկտիվ գնահատական չի տվել այս ապացույցին ևս, քանի որ նշված առերեսման արձանագրությամբ ավելի քան ակնհայտ երևում է վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից քրեադատավարական նորմերի խախտումներով ցուցմունք ստանալու փաստը, որը, սակայն, իբրև ապացույց, օգտագործվել է Աշոտ Շահինյանի կողմից ավազակային հարձակում կատարելու հանգամանքը հաստատելու համար։ Ըստ պաշտպանի, անթույլատրելի է այն փաստը, որ հիշյալ փաստաթուղթը որպես ապացույց դիտելով, Առաջին ատյանի դատարանը չի պատճառաբանել, թե այդ առերեսման արձանագրության մեջ հատկապես որ նախադասություններն է դիտել որպես Աշոտ Շահինյանի մեղքը հաստատող ապացույց և ինչու, քանի որ նույն արձանագրությունը ամբողջությամբ բաղկացած է Լևոն Միլիտոնյանի հայտնած հակասական տեղեկություններից` նախ` Աշոտ Շահինյանի ավազակային հարձակմանը չմասնակցելու, ապա` մասնակցելու մասին։
Պաշտպանը նշել է, որ Աշոտ Շահինյանի կողմից Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցից 1 հատ արտահագուստ, գլխարկ և դրոշմ, ինչպես նաև Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից, Լ.Միլիտոնյանի և Ա.Միմոնյանի հետ 1 ձայնաուժեղացուցիչ և 5 հատ բարձրախոս հափշտակելու փաստերը հիմնավորվել են իր կողմից նախաքննության և դատաքննության ընթացքում հայտնած ցուցմունքներով։
Պաշտպանը փաստել է, որ Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, Աշոտ Շահինյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և գտել, որ հակառակը հաստատող ապացույցներ գործի քննության ընթացքում ձեռք չեն բերվել, այսինքն, ըստ պաշտպանի, քրեական գործով Առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված որևէ ապացույցով չի հաստատվել վերջինիս նշված հանցագործությանը մասնակցած լինելու հանգամանքը։ Առաջին ատյանի դատարանը, սակայն, անտեսելով դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները, վերը նշված դրվագով ևս Աշոտ Շահինյանին մեղավոր է ճանաչել բացառապես նախաքննության ընթացքում մյուս ամբաստանյալների` Լևոն Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի մշտապես փոփոխվող և հակասական ցուցմունքները որպես ապացույց դիտելով և նույնիսկ չպատճառաբանելով և չկոնկրետացնելով, թե նախաքննության ընթացքում վերջիններիս տված որ ցուցմունքներն են համարվել արժանահավատ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից, և որոնք ոչ (վերջիններիս նախաքննության ընթացքում տված բոլոր ցուցմունքները էականորեն տարբեր են միմյանցից և իրար հակասում են գործի համար առանցքային հարցերի մասով): Ըստ բողոքաբերի, Առաջին ատյանի դատարանն անտեսել է նաև նախաքննությունն իրականացնող մարմնի կողմից քրեադատավարական կարգի խախտումներով ապացույցներ ձեռք բերելու փաստերը, որոնց մասին հայտնել է ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանը` Առաջին ատյանի դատարանում տված ցուցմունքով, որով նա նշել է, որ նախաքննության ընթացքում կատարված բոլոր քննչական գործողությունները, փորձարարությունները, իրականացվել են ոստիկանների ուղղորդմամբ և հաշվի չեն առնվել և չեն արձանագրվել իր ասածները։ Այսինքն, Առաջին ատյանի դատարանն, անկախ դատական քննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներից, անփոփոխ կերպով դատական ակտում շարադրել է այն փաստարկներն ու ապացույցները, որոնք թվարկված էին գործով կազմված մեղադրական եզրակացությամբ:
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասը, 124-րդ հոդվածի 1-ին մասը և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` Կարեն Սարուխանյանի վերաբերյալ գործով 27.08.2010թ. ԼԴ/0301/01/09 և Մակար Հովհաննիսյանի ու Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով 12.12.2010թ. ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշումներով արտահայտած իրավական դիրքորոշումները, պաշտպանը նշել է, որ ապացույցների ազատ գնահատումն օրենսդիրը հոչակել է որպես քրեադատավարական օրենքի սկզբունք, համաձայն որի՝ ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի։
Պաշտպան Մ.Ալավերդյանը նշել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, որպես ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հողվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատող ապացույցներ է դիտել նախաքննության ընթացքում ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի կողմից տրված իրարամերժ ցուցմունքները, որոնք հերքվել են դատաքննության ընթացքում վերջիններիս տված ցուցմունքներով։ Առաջին ատյանի դատարանն, այնուամենայնիվ, արձանագրել է, որ նույն անձանց դատարանում տված ցուցմունքները պակաս արժանահավատ են, թեև դրանք հայտնելիս Առաջին ատյանի դատարանում ակնհայտորեն որևէ ազդեցություն կամ ճնշում այդ անձանց նկատմամբ չի եղել և նրանց` Առաջին ատյանի դատարանին հայտնած տեղեկությունները հաստատվել են այլ ապացույցների համատեքստում։ Այսինքն, ըստ պաշտպանի, Առաջին ատյանի դատարանն արդեն իսկ` մինչև նրանց ցուցմունքները լսելը, ձևավորված դիրքորոշում է ունեցել դրանց նկատմամբ։ Ըստ պաշտպանի, ակնհայտորեն, Առաջին ատյանի դատարանն, անտեսելով քրեադատավարական նորմերով և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշումներով ամրագրված դիրքորոշումները ապացույցների գնահատման վերաբերյալ, կանխակալ մոտեցում է դրսևորել վերը նշված ցուցմունքների նկատմամբ։
32. Վերոգրյալի հիման վրա պաշտպան Մ.Ալավերդյանը, verbatim (բառացիորեն) խնդրել է հետևյալը.
«1. Բեկանել և փոփոխել Արաբկիր և Քանաքեռ-Ջեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/Օ162/01/13 քրեական գործով 26.03.2014թ. դատավճիռը։ Աշոտ Շահինյանին մեղսագրվող՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ, 4-րդ կետերով և Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանքների կատարման մեջ ճանաչել անմեղ։
2. «Ալմաստ» կառամատույցից հափշտակություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ն 3-րդ կետերով, ինչպես նաև Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանքների կատարման համար Աշոտ Շահինյանի նկատմամբ նշանակել նշված հոդվածների սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժ և «ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» Աժ որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Աշոտ Շահինյանին ազատել պատժից»:
33. Նույն դատական ակտի դեմ վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել նաև ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը, որը, վկայակոչելով Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված հանգամանքները, գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 26.03.2014թ. դատավճիռը` իր պաշտպանյալ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի վերաբերյալ, անհիմն է և ոչ օրինական և ենթակա է բեկանման ու փոփոխման` ներկայացնելով հետևյալ պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները։
«1. Նախ` առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն 3 դրվագով, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Աշոտի հետ ինքը շփվել է մի քանի անգամ, իսկ Լևոնն իր համադասարանցին է։ Ինքը գողություն է կատարել Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնիում գտնվող տանից, Ավանում գտնվող կահույքի գործարանից, կատարել է գողության փորձ Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 2-րդ հարկի տանից։ Նշված բոլոր դեպքերում եղել է մենակ։ Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնիում գտնվող տանից գողություն կատարելու կոնկրետ օրը չի հիշում: Տուն մուտք է գործել պատուհանից, որի ճաղավանդակը պոկել է, իսկ պատուհանը բացել է լոմով։ Ապրանքները մաս-մաս հանել է տան պատուհանից, այնուհետև տաքսի ավտոմեքենայով տեղափոխել է, որոնք էլ հետագայում վաճառել է։ Ավանում գտնվող կահույքի արտադրամասից գողությունը կատարել է ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում։ Արտադրամաս մուտք գործելու համար պոկել է ճաղավանդակը և քարով կոտրել պատուհանի ապակին։ Գողացել է գայլիկոն (դռել) և այլ գործիքներ, որոնք կոնկրետ չի հիշում։ Գողացված գործիքները նույնպես վաճառել է, թե որտեղ` չի հիշում։ Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանից կատարել է գողության փորձ։ Գիշերը ժամը 12-ից 1-ի սահմաններում, նշված շենքի գազի խողովակով բարձրացել է վերև ու մոտեցել նշված 22 բնակարանի պատուհանին, այնուհետև լոմիկի օգնությամբ բացել է պատուհանը։ Սակայն վերևից իրեն ինչ-որ մեկը նկատել է ու բղավել, թե ինչ ես անում, որից հետո ինքը փախել էր, առաջադրված մնացած 4 դրվագներով իրեն մեղավոր չի ճանաչում։ Ինքը նախաքննության ընթացքում դեպքի վայրերը մատնացույց է արել ոստիկանների ուղորդմամբ։ Ինչ վերաբերում է ապրանքներին, ապա ինքը դրանց մի մասը գտել է ձորի մոտակայքից և վերցրել ու պահել է։ Նախաքննության ընթացքում իր նշած ապրանքների անունները նույնպես հուշել են ոստիկանները։
2. Դատաքննությամբ չի հիմնավորվել ամբաստանյալներ Ա.Սիմոնյանի, Լ.Միլիտոնյանի և Ա.Շահինյանի փոխադարձ հանցավոր համաձայնությունը նրանց մեղսագրված արարքները համատեղ կատարելու վերաբերյալ։ Ամբաստանյալները ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ հայտնել են, որ որպես կասկածյալի հարցաքննությամբ և դեպքի վայրերի ցույց տալու մասին քննչական փորձարարական արձանագրությունները ճիշտ չի կազմված, այն կատարվել է ոստիկանության աշխատակիցների ուղղորդմամբ` վախի ազդեցության տակ։ Այդ պատճառով է, որ փորձարարության կատարման ժամանակ կոնկրետ դեպքի վայրերը չեն մտել և ցույց չեն տվել, չեն նշել, թե որ բնակարանի որ մասից ինչ առարկաներ են վերցված։ Բացի այդ, նշված օբյեկտների և բնակարանների տերերը, չեն մասնակցել քննչական փորձարարություններին և չեն ստորագրել կազմված արձանագրությունները։
3.Հատկանշական է, որ ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանի պատճառաբանություն¬ներն այդ կապակցությամբ որևէ այլ ապացույցով չի հերքվել` ոչ նախաքննությամբ և ոչ էլ դատաքննությամբ, ընդհակառակը՝ դատավճիռը կայացվել է ամբաստանյալներից` նախաքննության սկզբնական փուլում կորզված ցուցմունքների հիման վրա, որից, ինչպես նշվեց, նրանք հրաժարվել են դեռևս նախաքննության փուլում` բերելով հիմնավոր պատճառաբանություններ։
4. ա) Այդ պատճառով էլ իրեն ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքը` «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինության մուտքի դուռը կոտրելու և այնտեղից մուտք գործելով 89000 գույք գողանալու դրվագով, իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ այն չի կատարել` ոչ մենակ և ոչ էլ ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ։
բ) Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը հայտնել է նաև, որ ինքը ոչ մենակ և ոչ էլ ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ չի կատարել Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից կատարված գողությունը, և այդ կապակցությամբ իրեն ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդ. 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր չի ճանաչում։
գ) Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը հայտնել է նաև, որ նախնական համաձայնությամբ ոչ Աշոտ Շահինյանի և ոչ էլ Լևոն Միլիտոնյանի հետ, ինչպես նաև միայնակ չի կատարել 2013թ. մայիսի 28-ի Գերցենի 19ա տանից կատարված գողությունը և այդ կապակցությամբ ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդ. 3-րդ մասի 1.1-ին կետով իրեն առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է և մեղավոր չի ճանաչում։
դ) Բացի այդ, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը հայտնել է, նաև որ ինքը որևէ տեղեկություն չունի և որևէ մասնակցություն չի ունեցել Լուսինե Խաչիկի Գրիգորյանին պատկանող Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի փող. 1 շենքի 2 բնակարանի 2013թ. հունիսի 24-ին, ժամը 23:30-ի սահմաններում մուտք գործած 2 անձանց և նրանց կողմից Լուսինե Գրիգորյանի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելու հետ և այդ դրվագով ՀՀ քր. օր.-ի 38-175-րդ հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով իրեն առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, քանի որ ինքը չի օժանդակել Լևոն Միլիտոնյանին և Աշոտ Շահինյանին այդ տան տիրոջ նկատմամբ ավազակություն կատարելու և այդ դեպքից որևէ տեղեկություն չունի և չգիտի, թե այն ով է կատարել։ Այդ մեղադրանքը որևէ ապացույցով դատաքննությամբ չի հիմնավորվել և խնդրել է այդ դրվագով իրեն անպարտ ճանաչել։ Ավելին, ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանը դեռևս 2013թ. հուլիսին որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս հայտնել է, որ Աշոտի հետ 2013թ. հունիսի 24-ին գիշերը գողություն կատարելու նպատակով շրջում էինք Յան Ռայիսի փողոցով, Աշոտը նկատեց մի տուն, որը շենքի առաջին հարկում էր, պատուհանից նայելով ինձ էլ մոտիկ կանչեց, ասեց, որ մի կին գումար է հաշվում, ես էլ մոտենալով տեսա՝ այդ կինը, գումարը հաշվելուց հետո, այն դրեց դրամապանակը և լույսը անջատելով՝ տանից դուրս էր գալիս։ Մենք որոշեցինք այդ տանից գողություն կատարել։ Արագ գնացինք դեպի մեր տան դիմաց գտնվող կիսակառույց շենքը, վերցրեցինք մեր պահած կտորե գլխարկները, որոնցից դիմակ էինք սարքել և նախորդ գողությունից գողացած դանակը և ակցանը, վերադարձանք այդ տուն։ Տուն մտնելուց հետո նկատել են տան տիրոջը, կնոջից պահանջել են գումար և նա տվել է 60 հազար և դուրս են եկել։ Դատարանը նշված ցուցմունքը հիմք է ընդունել, սակայն ուշադրություն չի դարձրել, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցության վերաբերյալ որևէ խոսք չկա։ Բացի այդ, ինչպես տեսնում եք, ըստ Լ.Միլիտոնյանի, իրենք 2-ով մտել են այդ տուն, գողություն կատարելու նպատակով, և իմ պաշտպանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակացության մասին խոսք անգամ չկա։ Այս ցուցմունքից Լ.Միլիտոնյանը հետագայում հրաժարվել է, սակայն Սիմոնյանի մասնակցության վերաբերյալ նոր որևէ բան չի ավելացրել։
Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը, որպես կասկածյալ 12.07.2013թ. հարցաքննվելիս հայտնել է, որ հունվարի 25-ին Լևոնը ասել է, որ մեր շենքի հետևի շենքը միայնակ կին է ապրում, և առաջարկեց մտնենք այդ տունը և գողանանք այդ կնոջ փողերը։ Հետո պայմանավորվեցինք, որ ես մնամ դրսում, հսկեմ, իսկ իրենք մտնեն տուն և կատարեն գողություն և այդպես էլ արել ենք։ Ինչպես տեսնում ենք, այս կորզված ցուցմունքից, որից հետագայում նա հրաժարվել է, ևս ավազակության մասին որևէ խոսք չի եղել։ Չնայած նախաքննության փուլում և դատարանում ամբաստանյալները հրաժարվել են իրենց այդ ցուցմունքներից, այնուամենայնիվ դատարանը դրանք հիմք է ընդունել, որ իրոք Լևոն Միլիտոնյանը և Աշոտ Շահինյանը կատարել են այդ ավազակային հարձակումը, իսկ իմ պաշտպանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը օժանդակել է այն կատարելուն և նրան ՀՀ քր. օր.-ի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով դատապարտել է վեց տարի ժամկետով ազատազրկման»։
Ըստ պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի, Առաջին ատյանի դատարանը, անտեսելով ամբաստանյալների ցուցմունքները, որոնցից արդեն իսկ հրաժարված են եղել, թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածով նախատեսված քրեական օրենքի կոպիտ խախտում, սխալ է կիրառել քրեական օրենքը, քանի որ, ըստ պաշտպանի, եթե ընդունենք, որ նշված արարքը կատարել են ամբաստանյալներ Լ.Միլիտոնյանը և Ա.Շահինյանը, որոնց նպատակն է եղել գողություն կատարելը և մինչ բնակարան մտնելը այդպես են պայմանավորված եղել իր պաշտպանյալի հետ, ապա Ա.Սիմոնյանի մեղադրանքը պետք է փոփոխվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-մասի 1.1-ին կետով, բնակարանից գողություն կատարելուն օժանդակության համար և ոչ թե ավազակության օժանդակության համար, որի մասին իր պաշտպանյալը չի իմացել և չէր կարող իմանալ և չէր կարող պայմանավորվել մյուս ամբաստանյալների հետ, որոնք տուն մտնելիս չեն էլ իմացել, որ տուժողը գտնվում է բնակարանում, այսինքն, Առաջին ատյանի դատարանը գտել է, որ այդ հանցագործությունը կատարված է եղել իր պաշտպանյալի հանցակցությամբ։
Վկայակոչելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 37-րդ և 40-րդ հոդվածները, պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը գտել է, որ նման պայմաններում, երբ իր պաշտպանյալի կողմից մյուս ամբաստանյալներին օժանդակելը Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավորված էր համարել, ապա նրան մեղսագրված ավազակության կատարման օժանդակության մեղադրանքը պետք է հաներ իր պաշտպանյալից և նրան մեղսագրեր բնակարանից գողություն կատարելու օժանդակության` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 1.1-ին կետով, քանի որ, ըստ նախաքննական այդ ցուցմունքների, որը Առաջին ատյանի դատարանը հիմք է ընդունել, նրա պայմանավորվածությունը և սուբյեկտիվ կողմը ուղղված է եղել բնակարանից գողություն կատարելուն և ոչ թե տուժողի նկատմամբ ավազակային հարձակում կատարելուն, հետևաբար, ըստ պաշտպանի, կամ Առաջին ատյանի դատարանը պետք է ընդուներ իր պաշտպանյալի ցուցմունքը, որ այդ բնակարանում տուժողի նկատմամբ ավազակության կատարմանն իր պաշտպանյալ Ա.Սիմոնյանը չի օժանդակել նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը կարճեր և դադարեցներ Ա.Սիմոնյանի վերաբերյալ քրեական հետապնդումը, կամ փոփոխեր առաջադրված մեղադրանքը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով։ Եվ քանի որ Առաջին ատյանի դատարանը ակնհայտ սխալ է թույլ տվել այդ դրվագով ևս, ուստի, ըստ բողոքաբերի, այն ևս ենթակա է բեկանման և փոփոխման։
Ըստ պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի, հատկանշական է, որ կատարված դատավճռով որպես ապացույց, բացի ամբաստանյալների հակասական ցուցմունքներից, այլ կոնկրետ ապացույց չի նշված իր պաշտպանյալի վերաբերյալ, որ վերը նշված 4 դրվագներով նրան մեղսագրված արարքները կատարվել է նրա կողմից կամ նրա մասնակցությամբ։
Բացի այդ, ըստ բողոքաբերի, դատավճիռը կայացվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով նախատեսված սկզբունքների խախտմամբ, այն կայացվել է ենթադրությունների հիման վրա, իսկ մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փաստարկվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, չեն մեկնաբանվել հօգուտ մեղադրյալի։ Դատաքննությունը կատարվել է ոչ արդարացի, խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի և ՄԻԵԿ-ի 6-րդ հոդվածի պահանջները և դատավճիռը կայացվել է առանց բավարար ապացույցների։
Պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը, պատշաճ չգնահատելով իր պաշտպանյալի անձը և կատարված հանցագործության վտանգավորության աստիճանը, նրա նկատմամբ նշանակել է խիստ պատիժ՝ ազատազրկման ձևով` 8 (ութ) տարի ժամկետով, հաշվի չառնելով, որ նա երիտասարդ է, ազնվորեն ընդունել է իր կատարած հանցանքը` 3 դրվագով, այդպիսի հանգամանքը համարվում է մեղմացուցիչ, իսկ պատիժն ու պատասխանատվությունը խստացնող հանգամանքներ չեն արձանագրվել։
34. Վերոգրյալի հիման վրա պաշտպան Ռ.Սաֆարյանը, verbatim (բառացիորեն) խնդրել է հետևյալը.
«1. Սույն վերաքննիչ բողոքը վարույթ ընդունել:
2. Բեկանել և փոփոխել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 26.03.2014թ. դատավճիռը։
ա) Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանին «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ գողություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդ. 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում։
բ) Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից գողություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդ. 3-րդ մասի 1.1 կետերով առաջադրված մեղադրանքում։
գ) Գերցենի 19ա տանից գողություն կատարելու վերաբերյալ ՀՀ քր. օր.-ի 177-րդ հոդ. 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում։
դ) Յան Ռայիսի փողոցի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի բնակիչ Լուսինե Գրիգորյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակմանը օժանդակելու համար ՀՀ քր.օր.-ի 38-175-րդ հոդ. 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքները, նրան ճանաչել անպարտ, Անդրանիկ Սիմոնյանի նկատմամբ նշված հոդվածներով քրեական հետապնդումը դադարեցնել, նրա արարքներում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ։
3. Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանը իր կատարած 3 (երեք) դրվագներով արարքները լիովին ընդունել է և զղջացել է, գործում առկա մեղմացուցիչ հանգամաքնները հաշվի առնելով նրա նկատմամբ սահմանել մեղմ պատիժ»:

4.Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ ներկայացված գրավոր պատասխանի փաստարկները.
35. Վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել գործով մեղադրող` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Կ.Բարսեղյանը, որը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանի 26.03.2014թ. դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի, ամբաստանյալ Անդրանիկ Մամվելի Սիմոնյանի շահերի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի և ամբաստանյալ Աշոտ Աամսոնի Շահինյանի շահերի պաշտպան Մ.Ալավերդյանի բերած վերաքննիչ բողոքներն ամբողջությամբ անհիմն են և ենթակա են մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 26.03.2014թ. դատավճիռը հիմնավոր է և օրինական ու այն պետք է թողնել ուժի մեջ` ներկայացնելով ներքոհիշյալ պատճառաբանությունները.
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին այն մասին, թե գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով իբր չի հիմնավորվել Լևոն Միլիտոնյանի մասնակցությունը՝ 2013թ. մայիսին Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շենքի թիվ 22 բնակարանից գողության փորձի, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև մայիսի 28-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Գերցենի 19ա տանից գողության, 2013թ. մայիսի սկզբից մինչև հունիսի 10-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Գերցենի 21 տանից գողության, 2013թ. հունիսի 15-ից մինչև հունիսի 16-ն ընկած ժամանակահատվածում, «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից գողության և 24.06.2013թ. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2 հասցեից ավազակային հարձակման կատարմանը և որ վերը նշված 5 դրվագով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանվի և փոփոխվի ու դրանցով համապատասխանաբար նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով՝ 1 դրվագով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով՝ 2 դրվագով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով՝ 1 դրվագով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով՝ 1 դրվագով առաջադրված մեղադրանքներում Լևոն Միլիտոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցվի, նրա գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառով, իսկ 2013թ. հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ն ընկած ժամանակահատվածում Երևանի Գոգոլի 34 տանից գողություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով Լևոն Միլիտոնյանի նկատմամբ պետք է նշանակվի համաչափ մեղմ պատիժ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով այն պայմանականորեն չպետք է կիրառվի, մեղադրողը գտել է, որ ամբողջությամբ անհիմն են ու ենթակա են մերժման` հետևյալ հիմնավորումներով.
Մեղադրողը արձանագրել է, որ ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի կողմից վերը նշված 5 դրվագով կատարված հանցագործությունների համար նրան առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված են գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
«1. Երևանի Ռան Յայնիսի 89 շենքի թիվ 22 բնակարանից Անդրանիկ Սիմոնյանի հետ միասին նախնական համաձայնությամբ գողության փորձ կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է ինչպես իր իսկ կողմից տված խոստովանական ցուցմունքներով, այնպես էլ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի և նշված բնակարանի տիրոջ՝ վկա Անդրանիկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքներով։
2. Երևանի Գերցենի 19ա տանից Աշոտ Շահինյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ՝ 1.775.000 ՀՀ դրամի գույք հափշտակելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է իր իսկ խոստովանական ցուցմունքներով, տուժող՝ Սուրեն Գրիգորյանի և նրա դստեր՝ Վարդուհի Գրիգորյանի ցուցմունքներով, վկա՝ Արթուր Նավասարդյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Անդրանիկ Սիմոնյանը Աշոտ Շահինյանի և մյուսների հետ միասին իր տուն են բերել տոպրակներով իրեր, այդ թվում ԼՋ տեսակի հեռուստացույց, որն էլ նվիրել են իրեն ու խնդրել, որպեսզի այդ պայուսակներով բերած իրերը մնա իրենց նկուղում։ Նրանց բերած իրերը հետագայում խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են, որոնք եղել են Գերցենի 19ա տանից հափշտակված սպասքը, վազան, պայուսակները, ԼՋ հեռուստացույցը և այլ իրերը։
Վկա Վարդուհի Գրիգորյանը, խուզարկությամբ հայտնաբերված վերը նշված առարկաները ճանաչել և հայտնել է, որ նշված առարկաները գողացվել են իր հոր բնակարանից։ Գերցենի 19ա տանից գողություն կատարելու համար Լևոն Միլիտոնյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված է նաև վկա Սերգեյ Թումասյանի ցուցմունքով, ինչպես նաև նրա տանից առգրավված իրեղեն ապացույց հանդիսացող օծանելիքով և Լևոն Միլիտոնյանի ու Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարություններով, որի ընթացքում վերջիներս մատնացույց են արել Գերցենի 19ա տունը և հայտարարել, որ Աշոտ Շահինյանի հետ՝ երեքով միասին գողություն են կատարել նշված տանից։
3. Երևանի Գերցենի փողոցի 21 տանից Լևոն Միլիտոնյանի կողմից միայնակ գողություն կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է իր իսկ խոստովանական ցուցմունքներով, ինչպես նաև վկաներ Մարիամ Գալստյանի և Հարություն Մկրտչյանի ցուցմունքներով այն մասին, որ իր ազգական Լուսինե Մկրտչյանը, որը գտնվում է Կանադայում, բնակվել է Գերցենի 21 հասցեում՝ իր տանը։ 2013թ. հունիսին Լուսինեից տեղեկացել է, որ նրա բնակարանից գողություն է կատարվել ու տանից հափշտակել են ԴՎԴ ձայնարկիչ, գորգ և, երբ նրա խնդրանքով այցելել է նշված բնակարանը, այդ իրերը բացակայել են բնակարանից։ Լ.Միլիտոնյանին այս դրվագով առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է նաև վկա Միհրան Կիզիլկուզյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիպելով Լևոն Միլիտոնյանին նրա ձեռքին տեսել է Լուսինե Մկրտչյանի տանից գողացված ԴՎԴ ձայնարկիչը, որը Լ.Միլիտոնյանն իրեն վաճառել է 5000 ՀՀ դրամով` հետագայում գումարը վճարելու պայմանով։ Նա հայտնել է, որ նշված ԴՎԴ ձայնարկիչի աշխատանքը փորձարկել է ընկերուհու` Տաթևիկ Մելքոնյանի, վարձակալած բնակարանում, որը հետագայում առգրավվել է նրա տանից։
Լ.Միլիտոնյանին այս դրվագով առաջադրված մեղադրանքը հաստատվել է նաև նրա մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ընթացքում նա մատնացույց է արել Գերցենի 21 տունը, նկարագրել այնտեղ մուտք գործելու եղանակը և այնտեղից միայնակ գողություն կատարելու հանգամանքները։
4. «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից Լևոն Միլիտոնյանի կողմից Աշոտ Շահինյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից, հաստատվել է նաև ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սիմոնյանի և Աշոտ Շահինյանի ցուցմունքներով, դեպքի վայրից վերցված ձեռքի հետքով կատարված մատնադրոշմային փորձաքննության եզրակացությամբ այն մասին, որ նշված ձեռքի հետքը համընկել է Աշոտ Շահինյանի ձեռքի հետ։ Լևոն Միլիտոնյանին այս դրվագով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է նաև վկա Արտեմ Պետրոսյանի ցուցմունքներով, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ժամանակ նա մատնացույց է արել «Ալմաստ» կառամատույցի շինությունը և հայտնել, որ 2013թ. հունիսին ընկերների՝ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ գողություն են կատարել այնտեղից։ Այդ հանգամանքը հաստատվել է նաև վկա Լյուդվիկ Կիզիլկուզյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ընթացքում Երևան քաղաքի Գերցենի 5/1 հասցեում գտնվող կիսակառույց շինությունից հայտնաբերվել և առգրավվել է «Ալմաստ» կառամատույցից հափշտակված գլխարկներից մեկը, կնիքն ու թանաքամանը և Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից հափշտակված իրերը։
5. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի բնակիչ Լուսինե Գրիգորյանի նկատմամբ՝ Աշոտ Շահինյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ ավազակային հարձակում կատարելու համար Լևոն Միլիտոնյանին առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից հաստատվել է նաև տուժող Լուսինե Գրիգորյանի ցուցմունքով, հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող դիմակ-գլխարկներով, դանակն ու ձեռնոցը Լուսինե Գրիգորյանի կողմից ճանաչելու փաստով, Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի առերես հարցաքննությամբ, ինչպես նաև դատագենետիկական փորձաքննության եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված դիմակ-գլխարկներից մեկում հայտնաբերված քրտինքի հետքից անջատված ԴՆԹ-ն համապատասխանում է Լևոն Միլիտոնյանի արյան ԴՆԹ-ին»։
Մեղադրող Կ.Բարսեղյանը գտել է, որ վերը շարադրված ապացույցներով հերքվել է պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքում առաջ քաշած այն պահանջը, որ վերը նշված 5 դրվագով Լևոն Միլիտոնյանին առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, հետևաբար նրա բողոքի այդ մասը ենթակա է մերժման՝ անհիմն լինելու պատճառով։
Ըստ մեղադրողի, անհիմն է նաև պաշտպանի բողոքում առաջ քաշած այն փաստարկը, որ Լևոն Միլիտոնյանին՝ Երևանի Գոգոլի 34 տանից գողություն կատարելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով իբր նշանակվել է անհամաչափ խիստ պատիժ և, որ այն պետք է փոփոխել, սահմանել մեղմ պատիժ և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով այն պայմանականորեն չկիրառել։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի շահերի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին այն մասին, թե գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով իբր չի հիմնավորվել Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությունը «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲ ընկերությունից, Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից, Գերցենի 19ա տանից գողություն կատարելու, Յան Ռայնիսի փողոցի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի բնակիչ Լուսինե Գրիգորյանի նկատմամբ կատարված ավազակային հարձակմանը օժանդակելու և, որ վերը նշված 4 դրվագով Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է բեկանվի և փոփոխվի ու դրանցով համապատասխանաբար նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով (2 դրվագով) և 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքներում Անդրանիկ Սիմոնյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցվի, նրա գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառով, իսկ հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանն իր կատարած մյուս 3 դրվագով արարքները լիովին ընդունել և զղջացել է, հաշվի առնելով առկա մեղմացուցիչ հանգամանքները, նրա նկատմամբ պետք է սահմանել մեղմ պատիժ, մեղադրողը գտել է, որ ամբողջությամբ անհիմն են ու ենթակա են մերժման` ներկայացնելով հետևյալ հիմնավորումները.
Ըստ մեղադրողի, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի կողմից վերը նշված 4 դրվագներով կատարված հանցագործությունների համար նրան առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորվել են գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
«1. «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ին պատկանող Երևանի Ոուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից Անդրանիկ Սիմոնյանի կողմից Աշոտ Շահինյանի և Լևոն Միլիտոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից հաստատվել է նաև ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի ցուցմունքներով, դեպքի վայրից վերցված ձեռքի հետքով կատարված մատնադրոշմային փորձաքննության եզրակացությամբ այն մասին, որ նշված ձեռքի հետքը համընկել է Աշոտ Շահինյանի ձեռքի հետ։ Անդրանիկ Սիմոնյանին այս դրվագով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է նաև վկա Արտեմ Պետրոսյանի ցուցմունքներով, ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ժամանակ նա մատնացույց է արել «Ալմաստ» կառամատույցի շինությունը և հայտնել, որ 2013թ. հունիսին ընկերների՝ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ գողություն են կատարել այնտեղից։ Այդ հանգամանքը հաստատվել է նաև վկա Լյուդվիկ Կիզիլկուզյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ընթացքում Երևան քաղաքի Գերցենի 5/1 հասցեում գտնվող կիսակառույց շինությունից հայտնաբերվել և առգրավվել է «Ալմաստ» կառամատույցից հափշտակված գլխարկներից մեկը, կնիքն ու թանաքամանը և Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից հափշտակված իրերը։
2. Երևանի Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից Անդրանիկ Սիմոնյանի կողմից Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու համար նրան առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից, հաստատվել է նաև ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի ցուցմունքներով, տուժող Աշոտ Պողոսյանի ցուցմունքով, Լյուդվիկ Կիզիլկուզյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ այն մասին, որ նա մատնացույց է արել Գերցենի 5/1 հասցեում գտնվող կիսակառույց շինությունը, որտեղից հայտնաբերվել և առգրավվել է Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից հափշտակված դանակները, ճամպրուկը, պտուտակահանն ու ակցանը, լոգարանի և աման լվանալու պարագաները, մազ կտրելու սարքը, ֆենը և այլ ապրանքները։ Ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությամբ, որի ընթացքում նա մատնացույց է արել իր ծանոթ Մ.Վարդանյանի Յան Ռայնիսի 11 շենքի 21 բնակարանը և հայտարարել, որ Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից հափշտակված իրերից Ռոմեո և Զուլիետ արձանիկն ինքը թողել է Մ.Վարդանյանի բնակարանում, որտեղից էլ այն առգրավվել է։ Ա.Սիմոնյանին այս դրվագով առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև տուժող Ա.Պողոսյանի կողմից՝ իր տանից գողացված և քննությամբ հայտնաբերված առարկաների ճանաչման փաստով։
3. Երևանի Գերցենի 19ա տանից Աշոտ Շահինյանի և Լևոն Միլիտոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ՝ 1.775.000 ՀՀ դրամի գույք հափշտակելու համար Անդրանիկ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է իր իսկ խոստովանական ցուցմունքներով, տուժող Սուրեն Գրիգորյանի և նրա դստեր՝ Վարդուհի Գրիգորյանի ցուցմունքներով, վկա Արթուր Նավասարդյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Անդրանիկ Սիմոնյանը Աշոտ Շահինյանի և մյուսների հետ միասին իր տուն են բերել տոպրակներով իրեր, այդ թվում ԼԶ տեսակի հեռուստացույց, որն էլ նվիրել են իրեն և խնդրել, որպեսզի այդ պայուսակներով բերած իրերը մնա իրենց նկուղում։ Նրանց բերած իրերը հետագայում խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են, որոնք եղել են Գերցենի 19ա տանից հափշտակված սպասքը, վազան, պայուսակները, ԼՋ հեռուստացույցը և այլ իրերը։
Վկա Վարդուհի Գրիգորյանը խուզարկությամբ հայտնաբերված վերը նշված առարկաները ճանաչել և հայտնել է, որ նշված առարկաները գողացվել են իր հոր բնակարանից։ Գերցենի 19ա տանից գողություն կատարելու համար Լևոն Միլիտոնյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև վկա Սերգեյ Թումասյանի ցուցմունքով, ինչպես նաև նրա տանից առգրավված իրեղեն ապացույց հանդիսացող օծանելիքով և Լևոն Միլիտոնյանի ու Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությունով, որի ընթացքում վերջիներս մատնացույց են արել Գերցենի 19ա տունը և հայտարարել, որ Աշոտ Շահինյանի հետ՝ երեքով միասին գողություն են կատարել նշված տանից։
4. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի բնակիչ Լուսինե Գրիգորյանի նկատմամբ Աշոտ Շահինյանի և Լևոն Միլիտոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ ավազակային հարձակում կատարելուն օժանդակելու համար Անդրանիկ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից հաստատվել է նաև տուժող Լուսինե Գրիգորյանի ցուցմունքով, հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող դիմակ-գլխարկներով, դանակն ու ձեռնոցը Լուսինե Գրիգորյանի կողմից ճանաչելու փաստով, ինչպես նաև դատագենետիկական փորձաքննության եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված դիմակ-գլխարկներից մեկում հայտնաբերված քրտինքի հետքից անջատված ԴՆԹ-ն համապատասխանում է Լևոն Միլիտոնյանի արյան ԴՆԹ-ին»։
Ըստ մեղադրողի, վերը շարադրված ապացույցներով հերքվել է պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքում առաջ քաշած այն պահանջը, որ վերը նշված 4 դրվագով Անդրանիկ Սիմոնյանին առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, հետևաբար նրա բողոքի այդ մասը ենթակա է մերժման՝ անհիմն լինելու պատճառով։
Ըստ մեղադրող Կ.Բարսեղյանի, անհիմն է նաև պաշտպանի բողոքում առաջ քաշած այն փաստարկը, որ Անդրանիկ Սիմոնյանին` իր կատարած 3 դրվագ արարքներով, որոնցով իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և զղջացել է, հետևաբար անհրաժեշտ է նրա նկատմամբ սահմանել մեղմ պատիժ, քանի որ Առաջին ատյանի դատարանն այդ դրվագներով նրա նկատմամբ պատիժ սահմանելիս արդեն իսկ պատիժ նշանակելիս հաշվի է առել այդ մեղմացնող հանգամանքները։
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի շահերի պաշտպան Մ.Ալավերդյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին այն մասին, թե գործի դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով իբր չի հիմնավորվել Աշոտ Շահինյանի մասնակցությունը՝ 24.06.2013թ. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի բնակարան 2 հասցեից ավազակային հարձակման կատարմանը և Երևանի Գերցենի 19ա տանից գողությանը և, որ նշված դրվագներով Աշոտ Շահինյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքներում քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցվի` նրա գործողություններում հանցակազմի բացակայության պատճառով, և Աշոտ Շահինյանը այդ դրվագներով պետք է ճանաչվի անմեղ, իսկ «Ալմաստ» կառամատույցից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ինչպես նաև Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից գողություն կատարելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով նախատեսված հանցանքների կատարման համար Ա.Շահինյանի նկատմամբ նշանակելու նվազագույն պատիժ և «ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ԱԺ որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ՝ Աշոտ Շահինյանին պետք է ազատել պատժից, մեղադրողը գտել է, որ ամբողջությամբ անհիմն են ու ենթակա են մերժման` ներկայացնելով հետևյալ հիմնավորումները.
Ըստ մեղադրողի, ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի կողմից վերը նշված 2 դրվագով կատարված հանցագործությունների համար նրան առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված են գործի նախաքննությամբ ձեռք բերված և դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով՝
«1. Երևանի Յան Ռայնիսի 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանի բնակիչ Լուսինե Գրիգորյանի նկատմամբ Լևոն Միլիտոնյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ ավազակային հարձակում կատարելու համար Աշոտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքը, բացի իր խոստովանական ցուցմունքներից, հաստատվել է նաև տուժող Լուսինե Գրիգորյանի ցուցմունքով, հայտնաբերված իրեղեն ապացույց հանդիսացող դիմակ-գլխարկները, դանակն ու ձեռնոցը Լուսինե Գրիգորյանի կողմից ճանաչելու փաստով, Լևոնի Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի առերես հարձաքննությամբ, ինչպես նաև դատագենետիկական փորձաքննության եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված դիմակ-գլխարկներից մեկում հայտնաբերված քրտինքի հետքից անջատված ԴՆԹ-ն համապատասխանում է Լևոն Միլիտոնյանի արյան ԴՆԹ-ին։
2. Երևանի Գերցենի 19ա տանից Անդրանիկ Սիմոնյանի և Լևոն Միլիտոնյանի հետ նախնական համաձայնությամբ` 1.775.000 ՀՀ դրամի գույք հափշտակելու համար Աշոտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է իր իսկ խոստովանական ցուցմունքներով, տուժող Սուրեն Գրիգորյանի և նրա դստեր Վարդուհի Գրիգորյանի ցուցմունքներով, վկա Արթուր Նավասարդյանի ցուցմունքով` այն մասին, որ Աշոտ Շահինյանը Անդրանիկ Սիմոնյանի և մյուսների հետ միասին իր տուն են բերել տոպրակներով իրեր, այդ թվում ԼՋ տեսակի հեռուստացույց, որն էլ նվիրել են իրեն ու խնդրել, որպեսզի այդ պայուսակներով բերած իրերը մնա իրենց նկուղում։ Նրանց բերած իրերը հետագայում խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել են, որոնք եղել են Գերցենի 19ա տանից հափշտակված սպասքը, վազան, պայուսակները, ԼՋ հեռուստացույցը և այլ իրերը։
Վկա Վարդուհի Գրիգորյանը խուզարկությամբ հայտնաբերված վերը նշված առարկաները ճանաչել և հայտնել է, որ նշված առարկաները գողացվել են իր հոր բնակարանից։ Գերցենի 19ա տանից գողություն կատարելու համար Աշոտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է նաև վկա Սերգեյ Թումասյանի ցուցմունքով, ինչպես նաև նրա տանից առգրավված իրեղեն ապացույց հանդիսացող օծանելիքով, Լևոն Միլիտոնյանի ու Անդրանիկ Սիմոնյանի մասնակցությամբ կատարված քննչական փորձարարությունով, որի ընթացքում վերջիններս մատնացույց են արել Գերցենի 19ա տունը և հայտարարել, որ Աշոտ Շահինյանի հետ՝ երեքով միասին գողություն են կատարել նշված տանից»։
Այսպիսով, ըստ մեղադրողի, վերը շարադրված ապացույցներով հերքվել է պաշտպան Մ.Ալավերդյանի վերաքննիչ բողոքում առաջ քաշած այն պահանջը, որ վերը նշված 2 դրվագով Աշոտ Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքներն անհիմն են, հետևաբար նրա բողոքի այդ մասը ենթակա է մերժման՝ անհիմն լինելու պատճառով։
Ըստ մեղադրող Կ.Բարսեղյանի, անհիմն են նաև պաշտպանի բողոքում առաջ քաշված այն փաստարկները, որ Աշոտ Շահինյանին «Ալմաստ» կառամատույցից հափշտակություն կատարելու դրվագով՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ինչպես նաև Երևանի Գոգոլի 34 տանից գողություն կատարելու համար՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով Աշոտ Շահինյանի նկատմամբ պետք է նշանակել հոդվածի սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժ և «ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ԱԺ որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ՝ Աշոտ Շահինյանին ազատել պատժից և պաշտպանի բողոքն այդ մասով նույնպես ենթակա է մերժման։
Մեղադրողը գտել է, որ ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի շահերի պաշտպան Է.Աղաջանյանի, Անդրանիկ Սիմոնյանի շահերի պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի և Աշոտ Շահինյանի շահերի պաշտպան Մ.Ալավերդյանի վերաքննիչ բողոքները ամբողջությամբ անհիմն են ու ենթակա են մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. մարտի 26-ի դատավճիռը հիմնավոր է և օրինական, իսկ նշանակված պատիժները` համաչափ և այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ։
36. Վերաքննիչ դատարանում ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանն ու պաշտպան Է.Աղաջանյանն ամբողջությամբ պնդեցին վերջինիս կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքն ու խնդրեցին բավարարել այն:
Ամբաստանյալ Ա.Շահինյանն ու վերջինիս պաշտպան Մ.Ալավերդյանը ամբողջությամբ պնդեցին վերջինիս կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքը` խնդրելով բավարարել այն:
Ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանն ու պաշտպան Ռ.Սաֆարյանն ամբողջությամբ պնդեցին պաշտպանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքն ու խնդրեցին բավարարել այն:
Մեղադրող Կ.Բարսեղյանն առարկեց պաշտպաններ Է.Աղաջանյանի, Մ.Ալավերդյանի և Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքների դեմ և խնդրեց մերժել դրանք` Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:

5.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահան¬գումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքները` բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում ուսումնասիրելով և վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ստուգելով քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի պահանջների պահպանումը, լսելով վերաքննիչ բողոքների կապակցությամբ պաշտպանության կողմի հիմնավորումներն ու մեղադրողի պատասխանը, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության այն մասին, որ պաշտպաններ Է.Աղաջանյանի, Մ.Ալավերդյանի և Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
37. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք:
(…)
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն.
«(...) 2. Կասկածյալը կամ մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Նրանց անմեղության ապացուցման պարտականությունը չի կարող դրվել պաշտպանության կողմի վրա: Մեղադրանքի ապացուցման և կասկածյալին կամ մեղադրյալին ի պաշտպանություն բերված փաստարկների հերքման պարտականությունը կրում է մեղադրանքի կողմը:
3. Հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
4. Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի: (...)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
«1.Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն.
«Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ»:
Մեջբերված քրեադատավարական դրույթները ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը համակարգային վերլուծության է ենթարկել Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով որոշմամբ, որտեղ իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ.
«(…) [Ք]րեադատավարական օրենքով ապացույցներին և ապացուցման գործընթացին ներկայացվող պահանջները հետևյալն են.
ա) ապացույցները պետք է պարունակեն ոչ թե գնահատողական դատողություններ, կարծիքներ, այլ կոնկրետ փաստական տվյալներ որոշակի գործողությունների, իրադարձությունների վերաբերյալ, (…):
(…) Ապացույցների գնահատումը, որպես ապացուցման գործընթացի տարր, իրենից ներկայացնում է մտավոր, տրամաբանական գործունեություն, որի արդյունքում եզրահանգում է արվում ապացույցներից յուրաքանչյուրի թույլատրելիության, վերաբերելիության, հավաստիության և ապացուցման առարկայի մեջ մտնող հանգամանքների բացահայտման համար ապացույցների համակցության բավարարության մասին:
Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը(…)» (տե´ս Մակար Հովհաննիսյանի և Աշոտ Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 13-14-րդ կետերը):
Ապացույցների գնահատման իրավաչափության հարցի առնչությամբ իր իրավական դիրքորոշումը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերահաստատել է Կարեն Սարուխանյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ` միաժամանակ արձանագրելով հետևյալը.
«(…) [Ա]պացույցը գնահատող անձը մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերի ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տա: Միևնույն ժամանակ, ներքին համոզմամբ ապացույցների ազատ գնահատումը ենթադրում է, որ ապացույցը գնահատող անձը կաշկանդված չէ տվյալ ապացույցին դատավարության նախորդ փուլերում կամ տվյալ փուլի շրջանակներում այլ անձանց կամ մարմինների տված գնահատականներով (…)» (տե´ս Կարեն Սարուխանյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի օգոստոսի 27-ի ԼԴ/0301/01/09 որոշման 27-րդ կետը):
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`(…)
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի համաձայն.
«1. Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
(…)
3. Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքները ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: (...)»::
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
1) գործի փաստական հանգամանքների մասին դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում վերաքննիչ դատարանում հետազոտված ապացույցներին.
2) ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
3) առկա է քրեադատավարական օրենքի էական խախտում.
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին»:
38. Վերը շարադրված իրավադրույթների և ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումների համատեքստում քննության առնելով սույն քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանների` վերաքննիչ բողոքներում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, ամբաստանյալներ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և Աշոտ Սամսոնի Շահինյանը կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրանց մեղքը հաստատված է, ամբաստանյալների արարքներին Առաջին ատյանի դատարանի կողմից տրվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական և այդպիսիք ճիշտ են որակվել, իսկ ներկայացված վերաքննիչ բողոքների պատճառաբանությունները հերքված են` քրեական գործով ձեռք բերված և Առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված ու ստորև շարադրված ապացույցներով:
39. Առաջին ատյանի դատարանը, վիճարկվող դատական ակտում արձանագրել է հետևյալը.
«(…)Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն 3 դրվագով, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Աշոտի հետ ինքը շփվել է մի քանի անգամ, իսկ Լևոնն իր համադասարանցին է: Ինքը գողություն է կատարել Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնիում գտնվող տանից, Ավանում գտնվող կահույքի գործարանից, կատարել է գողության փորձ Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 2-րդ հարկի տանից: Նշված բոլոր դեպքերում եղել է մենակ: Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնիում գտնվող տանից գողություն կատարելու կոնկրետ օրը չի հիշում: Տուն մուտք է գործել պատուհանից, որի ճաղավանդակը պոկել է, իսկ պատուհանը բացել է լոմով: Ապրանքները մաս-մաս հանել է տան պատուհանից, այնուհետև տաքսի ավտոմեքենայով տեղափոխել է, որոնք էլ հետագայում վաճառել է: Ավանում գտնվող կահույքի արտադրամասից գողությունը կատարել է ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում: Արտադրամաս մուտք գործելու համար պոկել է ճաղավանդակը և քարով կոտրել պատուհանի ապակին: Գողացել է գայլիկոն (դռել) և այլ գործիքներ, որոնք կոնկրետ չի հիշում: Գողացված գործիքները նույնպես վաճառել է, թե որտեղ` չի հիշում: Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանից կատարել է գողության փորձ: Գիշերը ժամը 12-ից 1-ի սահմաններում, նշված շենքի գազի խողովակով բարձրացել է վերև ու մոտեցել նշված 22 բնակարանի պատուհանին, այնուհետև լոմիկի օգնությամբ բացել է պատուհանը: Սակայն վերևից իրեն ինչ-որ մեկը նկատել է ու բղավել` թե ինչ ես անում, որից հետո ինքը փախել է: Իրեն առաջադրված մնացած 4 դրվագներով իրեն մեղավոր չի ճանաչում: Ինքը նախաքննության ընթացքում դեպքի վայրերը մատնացույց է արել ոստիկանների ուղորդմամբ: Ինչ վերաբերում է ապրանքներին, ապա ինքը դրանց մի մասը գտել է ձորի մոտակայքից և վերցրել ու պահել է: Նախաքննության ընթացքում իր նշած ապրանքների անունները նույնպես հուշել են ոստիկանները: Իր հարցաքննության ժամանակ քննիչից բացի կողմնակի անձ ներկա չի գտնվել:
Նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքի վերաբերյալ 31.10.2013թ. դիրքորոշում չի հայտնել և հրաժարվել է ցուցմունք տալուց: 04.11.2013թ. ցուցմունք է տվել այն մասին, որ քննության սկզբնական փուլում տված ցուցմունքով հայտնել է, որ Ալմաստ կառամատույցից գողություն կատարելու ժամանակ ինքն է առաջարկել Լևոնին ու Աշոտին գողություն կատարել այնտեղից, որը սակայն այդպես չէ ու ինքը գողություն կատարելու առաջարկ նրանց չի արել: Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից, Գերցենի 19ա տանից գողություն չի կատարել, ավազակային հարձակում նույնպես չի կատարել և որևէ առնչություն չի ունեցել դրա կատարման կամ օժանդակման հետ: Ինքն այդպիսի ցուցմունքներ է տվել վախից, մտածելով, որ չընդունելու դեպքում ոստիկաններն իրեն ծեծի կենթարկեն: Ճիշտ է իրեն ոստիկանները չեն ծեծել, սակայն նրանց հարցադրման տոնից ինքը վախեցել է ու ընդունել է իր մասնակցությունը վերը նշված դեպքերում, իսկ այդ դեպքերի հետ կապված մանրամասները ինքը լսել է ոստիկաններից, որոնք այդ դեպքերի մասին հարցեր իրեն ուղղելիս նկարագրել են հասցեները, դրանց ներսի դասավորվածությունը և տվել շենքի արտաքին նկարագիրը: Ոստիկաններն իրեն ասել են նաև, որ պետք է նշի, թե իր հետ հանցակիցներ են եղել, եթե այդպես չնշի, ապա իր համար ծանր կլինի: Դրանից վախենալով այդ 4 դրվագներով տվել է ինքնազրպարտող ցուցմունքներ: Հետագայում իմացել է, որ նշված անձինք եղել են «օպերներ», որոնց ներկայությամբ տված ցուցմունքը նույնությամբ տվել է նաև քննիչի մոտ, մտածելով նա ևս ոստիկան է: Այդ տներից գողացված ապրանքների հետ իր առնչության վերաբերյալ հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
12.07.2013թ.-ին որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս իր սկզբնական ցուցմունքում Ա.Սիմոնյանը հայտնել է, որ իր ընկերներ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ միասին 2013թ. մայիս ամսվա վերջին կոնկրետ օրը չի հիշում շրջել են Գերցենի փողոցով և նկատել մի տուն, որտեղ մի քանի օր հետևելուց հետո պարզել են, որ մարդ չի բնակվում և որոշել են գողություն կատարել: Քարե պարսպի վրայով մագլցել են տան բակ և մոտենալով առաջին հարկի պատուհանին իր հետ նախապես վերցրած պտուտակահանի միջոցով պոկել են պատուհանի ճաղավանդակները, որից հետո այդ նույն պտուտակահանի օգնությամբ հրել-բացել են պատուհանի փեղկը և պատուհանից մուտք գործել տուն: Լևոնը և Աշոտը բարձրացել են տան 2-րդ և 3-րդ հարկերը, իսկ ինքը մնացել է առաջին հարկում: Մի քանի րոպե անց Լևոնն ու Աշոտը իջել են ներքև իրենց հետ բերելով 2 մեծ պայուսակներով ապրանքներ, որոնց մեջ եղել են օծանելիքներ, խմիչքներ, փոքր հեռուստացույց և այլ իրեր: Առաջին հարկից վերցրել են ԼՋ տեսակի հեռուստացույց: Այդ ամբողջ ապրանքը տարել և պահել են մոտակա ձորում և որոշել են, որ այդ մեծ հեռուստացույցը կվերցնի ինքը, իսկ մնացած իրերը կմնան Աշոտին և Լևոնին: Դրա հաջորդ օրը, ուշ ժամի նշված ապրանքները տաքսիով տեղափոխել է իր ծանոթ Արթուրի վարձակալած բնակարան` հետագայում այդտեղից տանելու պայմանով: Հաջորդ գողությունը կատարել է Լևոնի և Աշոտի հետ Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից: Շրջելով նշված փողոցով, նկատել են մի տուն, որի բակում եղել է բալի ծառ: Ցանկապատի վրայով մտել են տան բակ, բալ կերել, որից հետո նկատել են, որ այդ տանը մարդ չկա ու որոշել են գողություն կատարել այնտեղից: Մոտեցել են պատուհանին, պոկել ամրացված մետաղյա ճաղավանդակները, որից հետո հրելով բացել են պատուհանը, Լևոնը և Աշոտը մուտք են գործել տուն: Որոշ ժամանակ անց Աշոտը պատուհանից իրեն է փոխանցել մոխրագույն բուֆեր, դրանից հետո Աշոտը և Լևոնը դուրս են եկել տանից: Տան բակում նկատել են քարե շինություն, մոտեցել են դրան, քաշելով պոկել են պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները, այնուհետև կոտրել պատուհանի ապակին, Աշոտը և Լևոնը մուտք են գործել խորդանոց: Քիչ անց դուրս են եկել այնտեղից ու իրենց հետ դուրս բերել 2 տոպրակներով ապրանքներ, դրանից հետո հեռացել են և հափշտակված իրերը թաքցրել ձորում: Գողացված իրերի մեջ եղել են աղջկա և տղայի տեսքով արձանիկ, բարձրախոսներ, դանակ և այլ իրեր: Դրանցից ինքն իրեն վերցրել է նշված արձանիկը, որը տվել է իր ծանոթ Պարգևին` իրենց տանը պահելու և հետագայում հետ վերցնելու համար: Դրանից բացի, 2013թ. հունիսի կեսերին Աշոտի և Լևոնի հետ գողություն է կատարել Ալմաստ կառամատույցի շինությունից: Շրջելով տարածքում նկատել են կառամատույցի շինությունը, որոշել են գողություն կատարել այնտեղից: Մոտեցել են շինությանը, ոտքերով հարվածելով կոտրել են ու բացել մուտքի դուռը, մտել ներս, այնտեղից գողացել 2 գլխարկներ, կնիք, թանաքաման, անթև անդրադարձող արտահագուստ: Ինքը վերցրել է այդ գլխարկներից մեկը, իսկ ընկերները` մնացած իրերը և գնացել են տուն: Դեպքից մի քանի օր անց ինքն այդ գլխարկն այրել է: Այնուհետև 2013թ. հունիսի 25-ին, իրեն զանգահարել է Լևոնը և ասել, որ իրենց շենքի հետևում առաջին հարկում մի միայնակ կին է ապրում: Առաջարկել է գողանալ այդ կնոջ փողերը, որոնք տեսել է նա պատահական պատուհանից: Երեկոյան 9-ի 10-ի սահմաններում իրենց շենքի մոտ հանդիպել է Աշոտին և Լևոնին, որոնց մոտ արդեն եղել է մի քանի օր առաջ իրենց կողմից պատրաստված դիմակ-գլխարկները, ինչպես նաև Գոգոլի նրբ. 34 տանից գողացված դանակը: Պայմանավորվել են, որ ինքը կսպասի դրսում, կհսկի տարածքը, իսկ Լևոնը և Աշոտը կմտնեն տուն: Պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները Լևոնը և Աշոտը պոկել են Գոգոլի նրբ 34 տանից գողացված աքցանի օգնությամբ, մի կողմ դրել այն, որից հետո հրելով բացել են պատուհանը: Դրանից հետո դեմքերը ծածկել են դիմակ-գլխարկներով և մուտք գործել տուն: Ինքը մոտ 10 րոպե տղաներին սպասել է դրսում, մինչև Լևոնը և Աշոտը դուրս են եկել պատուհանից, ձեռքով հասկացրել են իրեն, որ ամեն ինչ նորմալ է և արագ հեռացել են, ինքն էլ գնացել է տուն: Դրանից մոտ 1 ժամ անց իրեն զանգահարել է Լևոնը և կանչել Ջրվեժ` Մոնտե Կառլո գիշերային ակումբ, որտեղ հանդիպել են: Լևոնից և Աշոտից տեղեկացել է, որ հափշտակել են այդ տանը բնակվող կնոջ դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ գումար` թղթադրամներով և մանրադրամներով: Հափշտակված գումարն այդ օրը ծախսել են նշված գիշերային ակումբում: Հաջորդ գողությունը կատարել է մենակ` 2013թ. փետրվար ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի ամառանոցներից մեկից: Գողություն կատարելու նպատակով շրջել է նշված գյուղում, որտեղ նկատել է մի առանձնատուն, մոտեցել պատուհանին, տարածքից մի երկաթյա ձող է գտել և դրանով պոկել է պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները, որից հետո երկաթե կտորով հրելով բացել է պատուհանը ու մուտք գործել տուն: Տանից վերցրել է մի տոպրակ, որի մեջ լցրել է ապակյա բաժակներ, տուփերով ափսեներ, իսկ տան նկուղում պոկել է եռակցման սարքի պղնձյա հաղորդալարերը և մյուս իրերը հետ վերցնելով հեռացել է: Նշված ապրաքները բերել պահել է իրենց բակում գտնվող մի հողամասում, որի հաջորդ օրը բաժակներն ու ափսեները տարել և վաճառել է վերնիսաժում` 6000 ՀՀ դրամի դիմաց, իսկ պղնձյա հաղորդալարերը` հանձնել է ընդունման կետում: Բացի դա 2013թ. մարտի կեսերին միայնակ գողություն է կատարել Ավան թաղամասում գտնվող շինությունից: Շրջելով Ավան վարչական շրջանում նկատել է մի ցանկապատված տարածք: Ցանկապատի վրայով մտել է ներս, մոտեցել մի շինության, ոտքով հարվածել կոտրել է պատուհանի ապակին, մտել է ներս և տեսել, որ այն փայտամշակման արհեստանոց է: Այնտեղից վերցրել է էլեկտրական դռել, պուլիզատոր, մեխ մեխելու էլեկտրական գործիք ու դրանք լցրել է մի պարկի մեջ: Դրանից հետո դուռը ներսից բացելով դուրս է եկել բակ, պատի վրայով դուրս ցատկել և իր հետ տարել պարկով գործիքները: Նույն օրը գողացված իրերը տարել և վաճառել է Գնունու շուկայում 10.000 դրամով, որը ծախսել է իր կարիքների համար: Հաջորդ գողությունը կատարել է 2013թ. մայիսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, շրջել է Գոգոլի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկում, նկատել է մի բարձրահարկ շենքի 2-րդ հարկի բնակարան, որտեղ լույս չի վառվել և որոշել է գողություն կատարել այնտեղից: Մուտքով բարձրացել է 2-րդ հարկ, դուրս եկել հարթակ, գազի խողովակների վրա կանգնել և պատից բռնվելով մոտեցել է պատուհանին, իր հետ նախապես վեցրած պտուտակահանի օգնությամբ հրելով բացել է պատուհանը, գլուխը ներս տանելով տեսել, որ տունը դատարկ է: Հենց այդ պահին այդ տանից 1 կամ 2 հարկ վերևից լսել է տղամարդու ձայն, որը բղավել է` «ինչ եք անում, այ լակոտ»: Դրանից հետո, գազի խողովակից կախվելով, իջել է ներքև և փախուստի դիմել: Այնուհետև` 13.07.2013թ. որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Անդրանիկ Սիմոնյանն ըստ էության ցուցմունք է տվել, որ Երևանի Գերցենի 19ա տանից Լևոնի և Աշոտի հետ գողացած ապրանքները` տոպրակներով տարել են Գերցենի փողոցի մոտ կառուցվող ճանապարհի կողքի ձորը: Հաջորդ օրը ինքը միայնակ այդ պայուսակները ձորից հանել և տարել է ընկերոջ` Արթուր Նավասարդյանի Ահարոնյան դրոպ 3 շենքի 2-րդ բնակարան և պահել այնտեղ` նկուղում, իսկ հաջորդ օրը հեռուստացույցը տաքսի ավտոմեքենայով նույնպես տարել է Արթուրի տուն: Ճանապարհին տեսել է իր ընկերներ Արթուր Մարկոսյանին, Գարեգին Աղայանին, որոնց վերցրել է իր հետ և միասին գնացել են Արթուրի տուն և հեռուստացույցը դրել են տան հյուրասենյակում: Հայտնել է, որ դիմակները պատրաստել են ինքը, Լևոնը և Աշոտը, յուրաքանչյուրն իր համար, դրանք պատրաստել են սև գույնի կտորից: Ավազակային հարձակման ժամանակ իր, Լևոնի և Աշոտի մեջ նախնական համաձայնություն է եղել, որ ինքը պետք է սպասի դրսում, ծառերի մոտ և հսկի տարածքը, իսկ մարդ տեսնելու դեպքում բարձրաձայն պետք է սուլի` Աշոտին և Լևոնին զգուշացնելու համար: Ինքը տեղյակ չէ, թե ինչ են արել ներսում Աշոտը և Լևոնը ու նրանց դուրս գալուց հետո, երբ պարզել է, որ ամեն ինչ կարգին է, գնացել է տուն: Դրանից շուրջ 1 ժամ անց զանգահարել է Լևոնը և ասել, որ իրենք Ջրվեժի «Մոնտե Կառլո» գիշերային ակումբում են, որտեղ էլ հանդիպել է Լևոնին և Աշոտին ու նրանցից իմացել, որ այդ օրվա գողոնը կազմում է 60.000 ՀՀ դրամ, որից 10.000 ՀՀ դրամը` մետաղադրամ: Հայտնել է նաև, որ երբ տան մոտ են եղել, տեսել են, որ հյուրասենյակի լույսը վառում է և հասկացել են, որ տանը մարդ կա: Հայտնել է, որ իրենց կողմից Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից գողացված երկսայր և մի կողմում սղոցանման դանակը իրենք օգտագործել են ավազակային հարձակման ժամանակ, սակայն չի հիշում, թե այդ դանակը կոնկրետ ով է օգտագործել` Լևոնը, թե` Աշոտը:
14.07.2013թ. Անդրանիկ Սիմոնյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ նախապես պայմանավորվել է իր ընկերներ Լևոն Միլիտոնյանի և Աշոտ Շահինյանի հետ և կատարել է հետևյալ գողությունները. 2013թ. մայիս ամսվա ընթացքում Գերցենի 19ա տանից գողացել են ԼՋ հեռուստացույց և ևս այլ շատ ապրանքներ, 2013թ. հունիսի 15-16 գողություններ են կատարել Ալմաստ կառամատույցից, գողացել են գլխարկներ, կնիք, հագուստներ, 2013թ. հունիսի 16-20-ը գողություններ են կատարել Գոգոլի նրբ. 34 տանից, որտեղից գողացել են խառը ապրանքներ: Բացի այդ ինքը եղել է «աթանդա», այսինքն օժանդակել է Լևոնին և Աշոտին «ռազբոյ» կատարելուն, ինչի մասին ինքը մանրամասն ցուցմունքներ է տվել որպես կասկածյալ տված հարցաքննվելիս, որոնք ինքը պնդել է:
16.07.2013թ., 08.10.2013թ., 11.10.2013թ. մեղադրյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` միայն 1 դրվագով, և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ Աշոտին ճանաչում է շուրջ 10 ամիս, իսկ Անդրանիկն իր համադասարանցին է: 2013թ. հուլիսի կեսերին, կոնկրետ օրը չի հիշում ինքն ու Աշոտ Շահինյանը Երևանի Գոգոլի նրբ. 34 տանից գողություն են կատարել, որտեղից ինքն ու Աշոտը գողացել են ընդամենը 5 բարձրախոս և 1 ձայնաուժեղացուցիչ, իսկ մեղադրանքում նշված մնացած իրերն իրենք չեն գողացել: Այդ գողության ժամանակ Անդրանիկ Սիմոնյանն իրենց հետ չի եղել: Ինքն ու Աշոտը սկզբում գնացել են Գոգոլի նրբ. 34 տան բակ բալ ուտելու և երբ տեսել են, որ տանը մարդ չկա որոշել են գողություն կատարել այնտեղից, սակայն տվյալ օրը չեն մտել: Դրանից մի քանի օր անց եկել են և այդ տան ցանկապատի վրայով մտել են բակ, տան խոհանոցի պատուհանը հրել-բացել են ու մտել տուն: Տանից գողացել են 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ ու դուրս եկել: Այնուհետև բացել են տան կողքը գտնվող կիսակառույց շինության պատուհանը և այնտեղից գողացել 4 մեծ և 1 փոքր բարձրախոսներ, որից հետո նույն ճանապարհով հեռացել են: Հետագայում Աշոտից իմացել է, որ վերջինս տանը մուրաբա է կերել, սակայն փչացած լինելու պատճառով վերջինս մուրաբայի բանկան ձեռքից գցել է, այդ ամենին ինքը ներկա չի եղել, այլ զբաղված է եղել բարձրախոսները գողանալով: Այդտեղից հեռանալուց հետո ինքը գնացել է տուն, իսկ Աշոտը, ինչպես իմացել է հետագայում գողացված բարձրախոսն ու ձայնաուժեղացուցիչը բերել է ձոր, որտեղ էլ տեսնելով Միհրան Կիզիլկուզյանին 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել է դրանք վերջինիս` պայմանով, որ գումարը հետագայում է վճարելու: Ինքը տեղյակ չէ Միհրանը գումարը վճարել է, թե` ոչ: Այդ դեպքից բացի ուրիշ գողություն ինքը չի կատարել, ոչ միայնակ, ոչ էլ խմբի կազմում: Նախաքննության ընթացքում իրեն սպառնացել են, անգամ ծեծել են, որ ինքն ընդունի բոլոր այն դրվագները, որոնց համար իրեն ներկայումս մեղադրանք է առաջադրված: Իր նկատմամբ կիրառված բռնության արդյունքում ինքը վնասվածքներ է ունեցել մեջքին, ճղված է եղել ականջը, որը ոստիկանության պետի կողմից իր ականջը ուժեղ քաշելու արդյունքում է ստացել: Իր վնասվածքները տեսել է նաև հայրը և պաշտպանը: Սկզբում իրեն խոստացել են, որ ամբողջն ընդունելու դեպքում իրեն բաց կթողնեն, ինչպես իր ընկերներին, ինքն այդպես էլ արել է, սակայն հետագայում, երբ իրեն բաց չեն թողել, հրաժարվել է իր ցուցմունքներից: Ինքը Յան Ռայնիսի 89 շենքից գողություն կատարելու մասին լսել է Անդրանիկից, այդ իսկ պատճառով քննչական փորձարարության ժամանակ ոստիկանների դրդմամբ մատնացույց է արել այդ վայրը: Քննչական փորձարարության ժամանակ ինքը մատնացույց չի արել ավազակային հարձակում կատարելու վայրը, քանի որ ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել և դրա վայրը իրեն հայտնի չի եղել: Մնացած վայրերն ինքը մատնացույց է արել, քանի որ դրանք գտնվել են իրենց փողոցում և տեսել է, թե ինչպես են ոստիկանները գալիս-գնում այդ վայրեր: Իր նկատմամբ բռնություն կիրառելու վերաբերյալ ասել է պաշտպանին այն ժամանակ, երբ հասկացել է, որ ոստիկաններն իրեն խափել են: Քննիչը հրաժարվել է արձանագրել իր վնասվածքները ու ասել է, որ ինքը ժամանակ չունի դրանց վերաբերյալ քննություն անցկացնի և իրեն առաջարկել է ասել, որ այդ վնասվածքները ստացել է Արենիում ծառից ընկնելիս:
Նախաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում իրեն նույնպես մասնակի է մեղավոր ճանաչել և 29.10.2013թ. ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Գոգոլի նրբ. 34 տան բակից 2013թ. հունիսի 18-20-ը Աշոտ Շահինյանի հետ գողություն են կատարել, որի ընթացքում գողացել են 5 հատ բարձրախոս և 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ, իսկ մնացած ապրանքներն իրենք չեն գողացել: Նշված գողության ժամանակ Անդրանիկ Սիմոնյանն իրենց հետ չի եղել: Գողությունը կատարելու ժամանակ ինքը եղել է դիմակով: Իրեն առաջադրված մնացած հանցանքները ինքը չի կատարել:
02.07.2013թ. որպես կասկածյալ հարցաքննվելիս Լևոն Միլիտոնյանը հրաժարվել է ցուցմունք տալուց:
04.07.2013թ. որպես կասկածյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս Լևոն Միլիտոնյանը տվել է խոստովանական ցուցմունք այն մասին, որ 2013թ. հունիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, շրջելով Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբանցքով նկատել են թիվ 34 տունը: Աշոտ Շահինյանն առաջարկել է գողություն կատարել այդ տանից: Տան տարածքը պաշտպանող ցանկապատի վրայով մուտք են գործել տան բակ, մոտեցել տանը, տեսել, որ խոհանոցի պատուհանը ծածկած վիճակում է: Հրելով բացել են պատուհանը, մուտք են գործել տուն: Տանից դուրս են բերել 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչ, 2 հատ բարձրախոսներ, ապակյա խաչ, 1 հատ մեծ դանակ, տան բակում տեսնելով մի շինություն մոտեցել են դրան, պոկել շինության պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները, այնուհետև կոտրել պատուհանի ապակին, մուտք են գործել խորդանոց, որտեղից վերցրել են ևս 3 հատ բարձրախոսներ, փոքր ճամպրուկ, որի մեջ եղել են գործիքներ, ապակյա խաչ, 2 հատ կանացի պայուսակներ, 1 հատ փոքր դանակ, մազեր կտրելու էլեկտրական սարք, ֆեն, աման լվանալու և լոգարանի պարագաներ, 1 հատ մեծ կաշվե ձեռնոց և նշված իրերը վերցնելով պատահական տաքսի մեքենայով տղափոխել են իրենց տան դիմաց գտնվող կիսակառույց տարածք և թաքցրել: Նշված տան մեջ իրենք մնացել են 5-6 ժամ, որի ընթացքում խառնել են տան իրերը, իսկ Աշոտը վերցնելով տանից պահածոներ, աման լվանալու հեղուկներ, խառնել է դրանք և շաղ տվել տան հատակին և պատերին: Տանից դուրս գալուց հետո Աշոտն ասել է իրեն, որ մի թղթի վրա ոստիկանների հասցեին հայհոյանքներ է գրել և թողել տանը: Գողացված իրերից բարձրախոսներն ու ձայնաուժեղացուցիչը Աշոտը 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել է իրենց ընկեր Միհրան Կիզիլկուզյանին: Հաջորդ գողությունը կատարել է Աշոտի հետ 2013թ. մայիսի վերջին կամ հունիսի սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում Երևան քաղաքի Գերցենի 19ա տանից: Ինքը բնակվում է նշված փողոցում և տեղյակ է եղել, որ 19ա տան բնակիչները բացակայում են տանից և Աշոտի հետ որոշել են գողություն կատարել այնտեղից: Ժամը 23:30-ի սահմաններում նշված փողոցում հանդիպել է Աշոտին, դարպասի վրայով մուտք են գործել այդ տան բակ, մոտեցել 1-ին հարկի պատուհաններին, փորձել են ձեռքերով քաշելով պոկել պատուհանի պաշտպանիչ ճաղավանդակները, սակայն տեսնելով, որ չեն կարողանում, բակից մի քլունգ են գտել և դրա օգնությամբ պոկել են ճաղավանդակները: Այնուհետև պտուտակահանի օգնությամբ բացել են պատուհանը և մուտք գործել ներս: Բարձրացել են տան 2-րդ հարկ, այնտեղ հարմար բան չգտնելով բարձրացել են 3-րդ հարկ, որտեղից վերցրել են տարբեր տեսակի խմիչքներ`օղիներ, կոնյակներ, գինիներ, մոտ 10 շիշ, հյութամղիչ էլեկտրական սարք, սուրճի սպասք: 1-ին հարկից վերցրել են ԼՋ տեսակի հեռուստացույց, արծաթյա զարդեր` մատանիներ, ականջօղեր և բիժուտերիա, մոտ 60.000 ՀՀ դրամ գումար և նույն խոհանոցի պատուհանից դուրս բերել տան բակ: Բակի կողմից դարպասի փոքր դուռը հեշտությամբ բացել են և գողացած ապրանքները տարել ու թաքցրել են իրենց թաղամասի մոտ գտնվող ձորում: Հաջորդ օրը Աշոտը եկել է և տաքսի մեքենայով նշված իրերը, բացի գումարից, զարդերից և խմիչքներից տեղափոխել է այլ վայր պահելու` հետագայում վաճառելու համար: Դրանց հետագա ճակատագրի մասին իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Դրանից բացի, գողություն է կատարել Երևանի Գերցենի 21 տանից, Գերցենի 19ա տանից գողություն կատարելուց մի քանի օր հետո: Գիշերը ժամը 24:00-ի սահմաններում մենակ մոտեցել է 21 տանը, դարպասի կողքի հատվածում գտնվող ցանկապատի վրայով բարձրացել է ու մուտք գործել տան բակ: Մոտեցել է տանը, տեսել, որ մուտքի դուռն ու պատուհանի ճաղավանդակները չի կարողանում պոկել, տան աջ կողային անկյունից դեպի տանիք բարձրացող երկաթյա խողովակից բռնվելով բարձրացել է տանիք, որի բաց հատվածից մտել է ներս: Տանիքից դեպի տուն տանող երկաթյա դռան կողպեքի ամրակները քանդել է կոպեկի օգնությամբ, բացել դուռը և մտել տուն: Իջել է տան 1-ին հարկ, որտեղ մուտքից դեպի ձախ գտնվող մի պահարանի դարակից գտել է ԴՎԴ ձայնարկիչ` իր տուփով: Վերցրել է այն ու բարձրացել տան 2-րդ հարկ, որտեղ հարմար բան չգտնելով վերցրել է մի սև գույնի կտորե պայուսակ, ԴՎԴ ձայնարկիչը դրել է դրա մեջ ու հեռացել: ԴՎԴ ձայնարկիչը պահել է Գերցենի փողոցի սկզբնամասում գտնվող մի կրպակի տանիքի տակ, 2 օր անց նկատել է, որ այն բացակայում է իր պահած վայրից: Այնուհետև, 2013թ. հունիսի 24-ին Աշոտի հետ շրջելով Յան Ռայնիսի փողոցում, նկատել են 1-ին շենքի 2-րդ բնակարանը: Աշոտը նշված տան պատուհանից ներս նայելով տեսել է, որ մի կին գումար է հաշվում, մոտ է կանչել նաև իրեն: Ինքը նույնպես տեսել է, թե ինչպես մի կին գումար է հաշվում, որից հետո դրել է այն դրամապանակը և անջատել սենյակի լույսը: Տեսնելով դա, որոշել են գողություն կատարել այդ տանից: Արագ գնացել են իրենց տան դիմաց գտնվող կիսակառույց շինություն, վերցրել են իրենց պահած գլխարկները, որոնցից դիմակներ էին պատրաստել և նախորդ տանից գողացած դանակը, աքցանը և վերադարձել հետ: Նշված բնակարանի ննջասենյակի պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակները աքցանի միջոցով պոկելով հանել են այն, դրել հատակին, որից հետո ծածկած պատուհանի փեղկը հրելով` բացել են պատուհանը: Դեմքերը քողարկելով մուտք են գործել բնակարան: Առաջանալով դեպի տան միջանցք, տեսել են, որ տանը մարդ կա, տան դուռը ներսից ծեծել են, փորձել են մտնել ննջասենյակ, սակայն տանը գտնվող կինը տեսել է իրենց: Ստիպված ետ են վերադարձել, կնոջը տարել են հյուրասենյակ, պահանջել, որ ձայն չհանի: Տանտիրուհին գումար է առաջարկել, որ թողնեն հեռանան, իրենք էլ համաձայնվել են: Լուսինե Գրիգորյանը իրենց տվել է 20.000 ՀՀ դրամ, սակայն իրենք տեսնելով, որ դրամապանակում էլի գումար է մնացել Աշոտը պահանջել է նրանից իրեն տալ դրամապանակը: Վերցնելով դրամապանակը պահանջել են, որ Լ.Գրիգորյանը իրենց սպասի հյուրասենյակում, մինչև վերադառնան, իսկ իրենք գնալով ննջասենյակ նույն պատուհանից դիմել են փախուստի: Իրենց հետ վերցրած դանակը եղել է Աշոտի ձեռքին: Հեռանալով ստուգել են դրամապանակը և տեսել, որ այնտեղ կա մոտ 53-54.000 ՀՀ դրամ: Նշված գումարը ծախսել են գիշերային ակումբում` երկուսով: Բացի նշված գողություններից, փորձել է գողություն կատարել Գոգոլի փողոցում գտնվող մի բարձրահարկ շենքի 2-րդ հարկի բնակարաններից մեկից: Մուտքի կողքով բարձրացող մետաղյա խողովակով բարձրացել է 2-րդ հարկ, մոտեցել տան պատուհանին, ներս հրել այն և տեսնելով, որ ներսում դատարկ է, վերանորոգման աշխատանքներ են կատարվում, ցատկել է գետնին և հեռացել:
05.07.2013թ. որպես մեղադրյալ Լևոն Միլիտոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ընդունում է իրեն առաջադրված մեղադրանքը և զղջում է կատարածի համար: Ընդունել է, որ 16.06.2013թ. Գոգոլի նրբ. 34 տանից գողացել են 5 բարձրախոսներ և գործիքներ: Ընդունել է, որ գողություն է կատարել Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից
«Ալմաստ» կառամատույցի հենակետից: Ընդունել է, որ 2013թ. մայիսին Գերցենի 19ա տանից գողացել է ԼՋ հեռուստացույց, սակայն չի ընդունել, որ գողացել է ալեհավաք ընդունիչ սարք, ոսկյա ականջօղեր և ժամացույց: Համաձայն չէ գողացված ապրանքների արժեքի հետ:
12.07.2013թ. որպես մեղադրյալ Լևոն Միլիտոնյանը ցուցմունք է տվել, որ Գերցենի 19ա տանից և Գոգոլի նրբանցք 34 տանից կատարված գողություններն իսկապես ինքն է կատարել Աշոտի հետ, որի կատարմանը Անդրանիկ Սիմոնյանը չի մասնակցել: Այն, թե որտեղից Անդրանիկ Սիմոնյանի մոտ Գերցենի 19ա տանից գողացված ապրանքներն, իրեն հայտնի չէ: Գոգոլի նրբանցք 34 տանից իրենք գողացել են միայն բարձրախոսներ, իսկ մնացած ապրանքները իրենք չեն գողացել: Ռայնիսի 1 շենք 2 բնակարանի ավազակային հարձակումը և Ալմաստ կառամատույցից կատարված գողությունը ինքը չի կատարել:
12.09.2013թ. որպես մեղադյալ Լևոն Միլիտոնյանը ցուցմունք է տվել, որ ինքը Միհրան Կիզիլկուզյանին ԴՎԴ չի վաճառել և Ալմաստ կառամատույցի շինության գողությանը ինքը չի մասնակցել:
09.10.2013թ. որպես մեղադյալ Լևոն Միլիտոնյանը ցուցմունք է տվել, որ դիմակներն ինքն ու Աշոտը գտել են իրենց տան դիմաց գտնվող կիսակառույց լքված շինության ներսից: Գոգոլի նրբ. 34 տանից գողություն կատարելու ժամանակ եղել են այդ դիմակներով, որ եթե պատահական մեկը տեսներ` չճանաչեր, քանի որ Աշոտը այդ փողոցի բնակիչ է, իսկ ինքն այդտեղ ազգականներ ունի: Կաշվե ձեռնոցը գտել են այդ տան խորդանոցից:
15.10.2013թ. որպես մեղադյալ Լևոն Միլիտոնյանը տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք և հայտնել, որ ինքը Անդրանիկի հետ Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանից գողության փորձ չի կատարել, Ալմաստ կառամատույցի շինությունից, Գերցենի 19ա, Գերցենի 21 տներից գողություն չի կատարել, ավազակային հարձակում չի կատարել: Նախկինում խոստովանել է, քանի որ եղել է վախեցած: Նշել է, որ ավազակային հարձակումը լինելու ժամանակը, երեկոյան ժամը 22:00-ից հետո ինքը Աշոտի հետ իրենց տանից գնացել են Ջրվեժ «Մոնտե կառլո» գիշերային ակումբ բարեխոսելու իր ծանոթ Լոլիտային աշխատանքի ընդունելու համար:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց մասնակի` 2 դրվագով, և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Լևոն Միլիտոնյանին և Անդրանիկ Սիմոնյանին ճանաչում է շուրջ 10 ամիս, նրանց հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ: Կոնկրետ օրը չի հիշում Լևոնի հետ գնացել ցանկապատի վրայով մտել են Գոգոլի նրբ. 34 տան բակ` բալ ուտելու, ինքը պատուհանը հրել ու տեսել է, որ այն բաց է: Մտել են տուն, սակայն տեսել են, որ տանը հարմար իր չկա, վերցրել են բարձրախոսներ ու դուրս եկել: Տան կողքի քարե շինության պատուհանի ճաղավանդակը պոկել են, մտել ներս և դիմացից վերցրել 4 բարձրախոսները ու դուրս եկել: Լևոնին ճանապարհել է տուն, իսկ ինքը գնացել է Միհրանենց տուն և 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել է այդ իրերը Միհրանին: Այլ ապրանքն այդ հասցեից իրենք չեն գողացել: Դրանից բացի, կոնկրետ օրը չի հիշում «Ալմաստ» կառամատույցի կողքով անցնելիս, տեսել է ներսում գլխարկներ, որոշել է գողություն կատարել այնտեղից: Մենակ կոտրել է դուռը և այնտեղից վերցրել է իրեր (չի նշում ինչ) և դրանք թաքցրել է «Ալմաստ» կառամատույցի հետևի մասում գտնվող ջրի ծորակի տակ, որից հետո տեղյակ չէ, թե նշված իրերը ինչ են եղել: Իրեն առաջադրված մնացած հանցանքններն ինքը չի կատարել (…)»:
Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալներ Անդրանիկ Սիմոնյանի և Լևոն Միլիտոնյանի նախաքննության ընթացքում տված խոստովանական ցուցմունքները մյուս ապացույցների հետ համադրելով, գնահատել է որպես հավաստի, և արձանագրել, որ դրանցում նշված հանգամանքները հաստատվել են նաև գործի այլ ապացույցներով, իսկ Աշոտ Շահինյանի, Անդրանիկ Սիմոնյանի և Լևոն Միլիտոնյանի կողմից մեղքը լիովին չընդունելը նպատակ է հետապնդում` խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից: Առաջին ատյանի դատարանն արձանագրել է, որ նրանց մեղսագրված հանցանքների կատարումը, բացի իրենց իսկ տված մասնակի խոստովանական ցուցմունքներից, հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
«(…) Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 12.07.2013թ. կազմված արձանագրությամբ, ըստ որի` Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Յան Ռայնիսի 11 շենքի 21 բնակարանը և նրա պահանջով բնակարանի բնակիչ Մարինե Վարդանյանը ներկայացրել է աղջկա և տղայի պատկերով կերամիկայի արձանիկը և Ա.Սիմոնյանը հայտարարել է, որ այն իր ընկերներ Լևոնի և Աշոտի հետ գողացել են Երևանի Գոգոլի նրբ. 34 տանից: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Յան Ռայնիսի 1 շենքի 2 բնակարանը և հայտարարել, որ 2013թ. հունիսին իր ընկերներ Լևոնի և Աշոտի հետ ավազակային հարձակում են կատարել այդ բնակարանից` պոկելով պատուհանի ճաղավանդակները, հրել բացել են պատուհանը, որից հետո ինքը սպասել է դրսում, հսկել է տարածքը, իսկ Լևոնն ու Աշոտը դիմակներով քողարկված, դանակով մտել են նշված տուն և տան տիրոջ` մի կնոջից դանակի սպառնալիքով հափշտակել են նրա դրամապանակը, որի մեջ եղել է 60.000 ՀՀ դրամ: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 2-րդ հարկի պատուհաններից մեկը և հայտարարել, որ 2013թ. մայիս ամսին փորձել է գողություն կատարել այդ տանից: Մուտքի կողքի մետաղյա խողովակների օգնությամբ բարձրացել է 2-րդ հարկ, իր հետ նախապես վերցրած պտուտակահանով հրել-բացել է պատուհանը և տեսել է, որ ներսում ոչինչ չկա: Այնուհետև լսել է հարևաններից մեկի ձայնը և դիմել է փախուստի: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Գոգոլի նրբ. 34 տունը և հայտարարել, որ 2013թ. հունիսին իր ընկերներ Լևոնի և Աշոտի հետ ցանկապատի վրայով մագլցել են ներս, որից հետո տան պատուհանների ճաղավանդակները քաշելով պոկել են: Լևոնն ու Աշոտը մտել են տուն ու քիչ անց դուրս բերել ձայնաուժեղացուցիչ, դանակներ, որից հետո բակում գտնվող խորդանոցի պատուհանի ճաղավանդակները պոկելով կոտրել են պատուհանի ապակին: Լևոնն ու Աշոտը մտել են ներս և դուրս բերել պայուսակով իրեր, որոնք տարել ու պահել են ձորում: Գողացված իրերի մեջից իրեն վերցրել է տղայի և աղջկա տեսքով արձանիկը: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Ալմաստ կառամատույցի շինությունը և հայտարարել, որ 2013թ. մայիսին իր ընկերներ Լևոնի և Աշոտի հետ միասին գողություն են կատարել նշված վայրից: Ոտքով հարածելով 3-ով կոտրել են դուռը, մտել են ներս, ներսից գողացել 2 գլխարկ, կնիք, արտահագուստ: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Երևան Գերցենի 19 ա տունը և հայտարարել, որ 2013թ. մայիսին իր ընկերներ Լևոնի և Աշոտի հետ դարպասի վրայով ներս են մագլցել, տան պատուհանի ճաղերը պոկելով հրել բացել են պատուհանը, մտել տուն և այնտեղից գողացել մեծ և փոքր հեռուստացույցներ, խմիչքներ, օծանելիքներ, սպասքներ, ճնշման սարք, որոնք պահել են մոտակա ձորում, իսկ հաջորդ օրերին մեծ հեռուստացույցը, տոպրակներով սպասքեղենը, ճնշման սարքը, Ա.Ահարոնյան 2/3 շենքի 2 բնակարանից հայտնաբերված իրերը ինքը, պատահական տաքսի մեքենայով, իր ընկերներ Արթուրի, Աշոտի, Գարիկի հետ միասին տարել պահել են այնտեղ: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Բաբաջանյան փողոցին հարակից մի պարսպապատ տարածքի մի հատվածը և հայտարարել, որ 2013թ. մարտին մենակ պարսպի այդ հատվածից մագլցել է ներս, ներսում ձախ կողմի վրա գտնվող շինության հակառակ կողմի պատուհաններից մեկը կոտրելով մուտք է գործել ներս և այնտեղից գողացել էլեկտրական դռել, պոլիզատոր, էլեկտրական մեխ խփելու սարք, որոնք հետագայում վաճառել է Գնունու շուկայում մի պատահական մարդու: Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել Կոտայքի մարզի Նոր Թաղի 1-ին փողոցի առանձնատներից մեկը և հայտարարել, որ 2013թ. մարտ ամսին մուտք է գործել առանձնատան բակ, այնուհետև մի երկաթե կտորով պոկել է պատուհանի ճաղավանդակների ստորին մասը, հրելով բացել է պատուհանը և մուտք գործել տուն: Տան նկուղից պոկել է զոդման սարքի պղնձյա լարերը, վերցրել դրանք, 1-ին հարկից վերցրել է տուփերով ափսեներ և բաժակներ 3-ական տուփերով: Լցրել է նույն տանից վերցված մի տոպրակի մեջ ու հեռացել: Ափսեներն ու բաժակները վաճառել է վերնիսաժում, իսկ լարերը հանձնել է Զեյթունի շուկայի մոտ գտնվող մետաղի ընդունման կետում:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 12.07.2013թ. կազմված արձանագրությամբ, ըստ որի` Լևոն Միլիտոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Գոգոլի նրբ. 34 տունը և հայտարարել, որ 2013թ. հունիսին իր ընկեր Աշոտի հետ գողություն են կատարել նշված տանից: Ցանկապատի վրայով մուտք են գործել բակ, մոտեցել են տան պատուհաններին, պատուհանը ներս հրելով մուտք են գործել ներս և գողացել ձայնաուժեղացուցիչ, իսկ տան բակում գտնվող խորդանոցի պատուհանի ճաղերը պոկելով կոտրել են պատուհանի ապակին: Մտել են խորդանոց և այնտեղից գողացել թվով 4 հատ բարձրախոսներ, որոնք ինքը վաճառել է Միհրանին 10.000 ՀՀ դրամով: Լևոն Միլիտոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Գերցենի 21 տունը և հայտարարել, որ 2013թ. հունիսին դարպասի վրայով մագլցել է նշված տուն, այնուհետև տան կողային հատվածի խողովակից ձգվելով բարձրացել է տանիք, որտեղից դեպի տուն տանող դռան կողպեքը ձեռքով քանդելով մուտք է գործել ներս, տան 1-ին հարկի պահարանի մեջից վերցրել է ԴՎԴ ձայնարկիչ, դուրս եկել նույն ճանապարհով և հեռացել: ԴՎԴ ձայնարկիչն ինքը պահել է իրենց փողոցի խաչմերուկում գտնվող փակ կրպակի տանիքում, որը մի քանի օր անց տեսել է, որ բացակայում է: Լևոն Միլիտոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Գերցենի 19ա տունը և հայտարարել, որ 2013թ. մայիսի վերջերին իր ընկեր Աշոտի հետ գողություն են կատարել նշված տանից: Մուտք են գործել տան դարպասի վրայով , տան պատուհանի ճաղերը պոկել են, հետո պատուհանը հրել բացելով մտել են ներս, տան 3-րդ հարկից գողացել են ափսեներ, խմիչքներ, օծանելիքներ, 1-ին հարկից սև հեռուստացույց, արծաթյա զարդեր, մոտ 60.000 ՀՀ դրամ: Ներսից դարպասը բացել են և ապրանքները դուրս են տարել ու պահել մոտակա ձորում: Լևոն Միլիտոնյանը մատնացույց է արել այն վայրը, որտեղ պահել է ապրանքները: Լևոն Միլիտոնյանը մատնացույց է արել Երևանի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 2-րդ հարկի պատուհաններից մեկը և հայտարարել, որ 2013թ. հունիսի սկզբին փորձել է գողություն կատարել այնտեղից: Մուտքի կողքի երկաթյա խողովակներից կախվելով բարձրացել է մուտքի տանիքային հատվածը, բարձրացել գազի խողովակի վրա, պատին հենվելով մոտեցել մուտքի մոտի պատուհանին, որի մի փեղկը կիսաբաց է եղել, ձեռքով հրելով բացել է պատուհանը: Հեռախոսի լապտերով լուսավորել և տեսել է, որ տունը դատարկ է նույն ճանապարհով իջել ու հեռացել է:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին 25.06.2013թ. կազմված արձանագրությամբ, ըստ որի` անչափահաս վկա Լյուդվիգ Կիզիլկուզյանը մատնացույց է արել Երևանի Գերցենի 5/1 կիսակառույց տան 2-րդ հարկի ձախ պատուհանը և հայտարարել, որ Լևոնին տեսել է հենց այդ պատուհանից մտնելուց և դուրս գալուց: Տան ավտոտնակի աջ կողային հատվածից հայտնաբերվել և առգրավվել են հետևյալ իրերը` 1 զույգ կաշվե սև գույնի ձեռնոց, սև գույնի 1 հատ գլխարկ, որի վրա առկա են աչքերի և բերանի հատվածում կտրված անցքեր, 2 հատ նմանատիպ կտրվածքով սև գույնի կտոր, 1 հատ երկսայր` մի կողմից սղոցանման, նիկելապատ, շուրջ 25սմ երկարությամբ կենցաղային դանակ, 2 հատ միասյար կենացաղային դանակ, 1 հատ պտուտակահան, 1 հատ աքցան, 1 հատ սև գույնի ճամպրուկ, 1 հատ խաչի տեսքով ապակյա հուշանվեր, 2 հատ խոհանոցային սրբիչ, 1 հատ դրոշմակնիք և 1 հատ թանաք, 1 հատ այգեգործական մկրատ, 2 հատ պայուսակ, 1 հատ «Վաուտեր» գրառմամբ գրիչ, 1 հատ ֆեն, 1 հատ մազ կտրելու սարք, 1 տուփ պոլիեթիլենային տոպրակներ, 7 հատ գուպկաներ, 1 հատ եղունգ կտրելու սարք, 1 հատ երեսսրբիչ և այլ իրեր: Լ. Կիզիլկուզյանը հայտարարել է, որ ինքը Լևոնին տեսել է ոչ թե տան պատուհանից մտնելուց կամ դուրս գալուց, այլ նշված տան շենքի բակ և վերը նշված իրերը հայնաբերելու վայր մտնելիս:
Տուժող Անդրանիկ Մարտիրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 22 բնակարանը պատկանում է իրեն, որտեղ սակայն ոչ ոք չի բնակվում և բնակարանը վերանորոգումից հետո գտնվում է դատարկ վիճակում: Ժամանակ առ ժամանակ այցելում և ստուգում է բնակարանի վիճակը: 2013թ. մայիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, իր բնակարանի վերևի հարևանը, ում ճանաչում է միայն դեպքով, զանգահարել է իրեն և ասել, որ իր բնակարանի պատուհանը բաց է: Երբ գնացել է, տեսել է բնակարանի եվոպական արտադրության պատուհանը բացված, իսկ պատուհանի փականի հատվածում առկա են եղել արտաքին ներգործության հետքեր: Հարևանն իրեն ասել է, որ տղան գիշերը ձայներ է լսել և երբ բացել է պատուհանը, վերևից իր պատուհանի մոտ տեսել է մեկին և սկսել է հայհոյել: Իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում և շենքի մուտքի վերևում գտնվող բետոնե հարթակի և այդ հատվածով անցնող խողովակի միջոցով հնարավոր է հասնել իր բնակարանի պատուհանին: Հասկացել է, որ փորձել են մտնել իր բնակարան, սակայն կատարվածի մասին ոստիկանությունում հաղորդում չի տվել: Դրանից որոշ ժամանակ անց իրեն զանգահարել են ոստիկանությունից և հարցրել, թե արդյոք իր բնակարանից փորձել են գողություն կատարել, ինքն էլ հիշելով այդ դեպքը գնացել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել: Բողոք կամ պահանջ չունի, քանի որ բնակարանից ոչինչ չի գողացվել և չի վնասվել:
Տուժող Աշոտ Պողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Գոգոլի նրբ. 34 տունը պատկանում է իրեն, որտեղ ինքը չի բնակվում, սակայն երբեմն այցելում է այդ տուն: 2013թ. հունիսի 20-ին ժամը 14:00-ից 14:30-ի սահմաններում զանգահարել է իր հարևանը և հայտնել, որ տան պատուհանի մետաղյա ճաղավանդակը կոտրված է, իսկ հեռուստացույցը գտնվում է դրսում: Երբ գնացել է նշված տուն, փորձել է բացել դարպասի կողպեքը, սակայն չի կարողացել: Պատի վրայով ցատկել է տան բակ և տեսել է, որ փականը կոտրված է: Դրանից հետո նկատել է, որ տան դուռը բացված վիճակում է, մինչդեռ դռան փականը վնասված չի եղել, խոհանոցի պատուհանը նույնպես բաց է եղել, իսկ պատուհանի ապակին կոտրված: Մտել է տուն և տեսել, որ տան իրերը խառնված են, դաշնամուրի վրա դրված վազը հատակին կոտրված, հյուրասենյակի պատերը գրեթե ամբողջությամբ մուրաբայով պատված, հեռուստացույցը ձեթով լցված, իսկ հեռուստացույցի կողքին դրված ձայնաուժեղացուցիչը բացակայել է: Հյուրասենյակում` դաշնամուրի վրա նկատել է մի թուղթ, որի վրա հայհոյանքներ է գրված եղել ոստիկանության հասցեին: Քիչ չանցած ժամանել են ոստիկանները, որոնց մինչ իր գալը զանգահարել էին հարևանները: Դրանից հետո նկատել է, որ տանից և բակի խոհանոցից բացակայում են թվով 5 բարձրախոսներ, 1 հատ փոքր ճամպրուկ, որի մեջ եղել են աշխատանքային գործիքներ, 2 դանակներ` պտուտակահաններ, ակցաններ: Դրանից բացի գողացել են նաև մազ կտրելու էլեկտրական սարք, «Վաուտեր» տեսակի գրիչ, 2 հատ կանացի պայուսակներ, 1 հատ ֆեն, սանհանգույցի և աման լվանալու պարագաներ, պոլիէթիլենային տոպրակներ, «Ռոմեո և Ջուլիետ» արձանի: Տան խոհանոցի դարակից գողացել են նաև 1 հատ երկսայր արծաթագույն դանակ, որի մի կողմը սղոցաձև է եղել, շուրջ 25 սմ երկարությամբ, բռնակի հատվածը կլորավուն, գողացել են նաև խոհանոցային սրբիչներ, իսկ ննջասենյակից` ապակյա խաչ: Նշված գողությունը կատարվել է 2013թ. հունիսի 18-ից 20-ն ընկած ժամանակահատվածում, քանի որ հունիսի 18-ին հարևանն իր թույլտվությամբ նշված տան տարածքում հոսանքալարերի անցկացման հետ կապված աշխատանքներ է կատարել և այդ ժամանակ ոչ մի արտառոց բան չի նկատել: Իր տանից գողացված ապրանքների ընդհանուր արժեքը կազմում է 42.530 ՀՀ դրամ:
Տուժող Լուսինե Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 1 շենքի 2-րդ բնակարանում: 2013թ. հունիսի 24-ին ժամը 23:30-ի սահմաններում գտնվել է տանը միայնակ և լսել է դռան թակոցի ձայներ: Գնացել է դեպի մուտքի դուռը և միացրել մուտքի լույսը: Դռան դիտանցքից նայել է դուրս և տեսել, որ մուտքում մարդ չկա: Այդ ընթացքում զգացել է, որ ննջասենյակի ներսում ինչ-որ շարժ կա: Իր ննջասենյակի կողմ շրջվելու հետ միաժամանակ սենյակի դուռը բացվել է և իր վրա են հարձակվել դիմակավորված 2 երիտասարդներ: Նրանց տեսնելով ինքը վախից ճչացել է: Այդ տղաները փորձել են իրեն մոտենալ և փակել իր բերանը, որպեսզի ինքը չբղավի: Նրանցից մեկի ձեռքին եղել է արծաթագույն երկու առանձին շեղբերով, լայն մեջտեղում հորիզոնական բացվածքով, վերին հատվածում սղոցատիպ կառուցվածքով դանակ: Այն տղան, որի ձեռքին եղել է դանակը պահանջել է, որպեսզի ինքը չբղավի, հակառակ դեպքում սպառնացել է խփել իրեն, ինքը վախից ձայն չի հանել: Այդ տղան մոտեցել է իրեն` կողքից և ասել, որ չի ցանկանում վնասել իրեն, պահանջել է գնալ հյուրասենյակ: Երբ հասել են հյուրասենյակ, ինքը նստել է բազմոցին: Իր հարցին, թե ինչ են ցանկանում իրենից, պատասխանել են, որ ինչ-որ բան են փնտրում, իրենց ուզածը կգտնեն ու կհեռանան: Հասկացել է, որ իրեն կողոպտելու են և հայտնել է, որ ոսկյա զարդեր չունի ու կարիք չկա տան իրերն ամբողջությամբ քանդելու: Նրանց խոսակցությունից հասկացել է, որ ինչ-որ մեկին պարտք են և իրենից պահանջել են 30.000 դրամ գումար: Ինքը չի մերժել և համաձայնել է գումար տալ, միայն թողնեն հեռանան: Գնացել է ննջասենյակ, վերցրել է դրամապանակը, որի մեջ եղել է մոտ 60.000 ՀՀ դրամ և վերադարձել է հյուրասենյակ: Մինչ վերադառնալը դրամապանակից հանել է 20 կամ 30.000 ՀՀ դրամ և տվել իր հետ խոսացող տղային: Վերջինս, տեսնելով իր ձեռքին գտնվող դրամապանակը, պահանջել է այն իրեն տալ: Վերցերել են դրամապանակը և ասել իրեն, որ սպասի հյուրասենյակում, իսկ իրենք ննջասենյակում կզրուցեն ու կգան: Այդպես այդ տղաները գնացել են ննջասենյակ, իսկ ինքը մնացել է հյուրասենյակում և մոտ 1 րոպե անց լսել է ցատկելու ձայն ու հասկացել, որ նրանք պատուհանից դուրս են ցատկել: Գնացել է ննջասենյակ և տեսել, որ այդ տղաները չկան: Իր հետ այդ տղաներից խոսել է միայն մեկը, ում ձեռքին եղել է դանակը, որն ընթացքում փոխանցել է ընկերոջը, և այդ տղան ստուգել է հյուրասենյակի պահարանի դարակները: Նրանք կազմվածքով եղել են նիհար և ելնելով նրանց կազմվածքից ու ձայնից` իր կարծիքով մինչև 20 տարեկան: Այդ տղաներն իր տանը մնացել են մոտ 10 րոպե: Ինքը նկատել է, որ տղաներից մեկի գլխին դրված գլխարկը երկար չի եղել, հազիվ ծածկել է դնչի հատվածը, դիմակը ստորին հատվածից ունեցել է եռանկյունաձև կտրվածք տեսք, աչքերի հատվածի բացվածքը եղել է մեծ և ինքը նկատել է, որ այդ տղայի աչքերը սուր են, իսկ բերանի հատվածի բացվածքից տեսել է, որ նրա շրթունքները բարակ են: Այդ տղայի մոտ նկատել է, որ տաբատի գոտկատեղի հատվածը թույլ է: 2-րդ տղային վախից քիչ է ուշադրություն դարձրել, հիմնականում հետևել է առաջինի գործողություններին, ով ստուգել է պահարանի դարակները, իսկ 2-րդ տղան`դանակը ձեռքին նստած է եղել բազմոցին: Նստած տղայի մի ձեռքին նկատել է սև գույնի կաշվե ձեռնոց, որն իր կարծիքով եղել է մեծ, երկար, հասել է մինչև այդ տղայի արմունկի մոտ և եղել է առանձնացված մատերով: Հետագայում ոստիկանությունից տեղեկացել է, որ իր տուն մուտք գործած և ավազակություն կատարած անձինք հանդիսանում են անչափահասներ Լևոն Միլիտոնյանը, Աշոտ Շահինյանը և Անդրանիկ Սիմոնյանը: Լևոն Միլիտոնյանին և Աշոտ Շահինյանին ինքը չի ճանաչում, սակայն որոշ չափով համոզված է, որ իր վրա հարձակված երիտասարդները հենց Աշոտ Շահինյանը և Լևոն Միլիտոնյանն են, քանի որ նրանց բացահայտվելուց հետո վերջիններիս ծնողները փորձել են իր հետ հաշտության եզրեր գտնել, մասնավորապես իր տուն են այցելել Լևոն Միլիտոնյանի ծնողները և խնդրել, որ ինքը փոխի իր տված նախնական ցուցմունքները այն մասին, որ երեխաների ձեռքին դանակ է եղել, իսկ ինքը մերժել է նրանց խնդրանքը, քանի որ արդեն հայտնել է ճշմարտությունը: Դրանից բացի Լևոն Միլիտոնյանի հայրը մեկ անգամ ևս իր տուն է այցելել մի կնոջ հետ, ով որքանով հասկացել է Աշոտ Շահինյանի մայրն է եղել, սակայն ինքը նրանց տուն չի թողել: Ճանաչում է Անդրանիկ Սիմոնյանին, ով բնակվում է իրենց դիմացի շենքում և ինքը նախկինում շփվել է նրա մոր հետ և վերջինս անգամ ելումուտ է ունեցել իր բնակարան: Այդ դեպքից հետո, Անդրանիկի մայրը հանդիպել է իրեն և փոխանցել է տղայի խոսքն այն մասին, որ ինքը չբողոքի Անդրանիկի դեմ: Անդրանիկն իր բնակարան չի մտել, սակայն ինքը լսել է, որ այդ դեպքի ժամանակ այդ տղաները միասին են եղել և Անդրանիկը սպասել է դրսում: Եթե Անդրանիկը մտներ իր բնակարան, ինքն անպայման կճանաչեր նրան, թեկուզ միայն աչքերից: Իսկ ամբաստանյալների ծնողների պահանջը նույն է եղել, որ ինքը դանակի առկայությունը հանի իր ցուցմունքից, քանի որ վերջիններս տեղյակ են եղել, որ այդ պայմաններում կարող է պատիժն ավելի խիստ լինել:
Տուժող Սուրեն Գրիգորյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Երևան քաղաքի Գերցենի 19ա տան սեփականատերը և 1986թ.-ից բնակվում է ՌԴ-ում: Նշված տանը ոչ ոք չի բնակվում և տան բանալիները գտնվել են իր դստեր` Վարդուհի Գրիգորյանի մոտ, ով պարբերաբար այցելել ու հետևում է տանը: 2013թ. մայիսի 28-ին իրեն զանգահարել է դուստրը` Վարդուհին և հայտնել, որ իր տանից գողություն է կատարվել: Տեղեկանալով այդ մասին` ինքը վերադարձել է Հայաստան և պարզել, որ կատարված գողությամբ տանից հափշտակվել են հետևյալ իրերը` 2 հատ հեռուստացույց ԼՋ և Հայեր տեսակի, 1 հատ արբանյակային ալեհավաքի ընդունիչ սարք, փղի տեսքով արձանիկ-ժամացույց, 1 զույգ ոսկյա ականջօղեր` ադամանդե քարերով, 1 հատ զմրուխտե և ալմաստե քարերով մատանի, բարձրախոսներ` իրենց ձայնաուժեղացուցիչով, 4 շիշ հայկական գինիներ, 10 շիշ օղի, 7 շիշ կոնյակ, 4 հատ ֆրանսիական օծանելիքներ, 2 բնապատկեր նկարներ, ննջասենյակից հափշտակել են 6 հատ արծաթյա ոսկեջրած և էմալապատ գդալներ, 3 հատ արծաթյա օղու բաժակներ: Կատարված գողությամբ իրեն պատճառվել է 1.775.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս: Գողություն կատարող անձինք իր տուն մուտք են գործել խոհանոցի պատուհանի ճաղավանդակը պոկելով և պատուհանի փականը բացելով:
Ս.Գրիգորյանը դատարան ներկայացրած դիմումով հայտնել է, որ քաղաքացիական հայց չունի:
Տուժող Էմին Գեղամյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Կոտայքի մարզի Վերին Պտղնի գյուղի Նոր թաղամասի 1-ին փողոցի 85 հասցեում ունի առանձնատուն: 2013թ. մայիսի 11-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում այցելելով նշված տուն տեսել է, որ առանձնատան առաջին հարկի ճաշասենյակի պատուհանների ճաղավանդակը պոկված է, իսկ պատուհանը` բաց: Մտել է տուն և տեսել, որ տունն ամբողջությամբ տակնուվրա է արված, ամբողջ սենյակների պատերին ցողված է եղել կոլա, շինարարական ավելցուկ նյութերը շաղ տված են եղել ամբողջ տան հատակին, իսկ անկողնու սպիտակեղենը պատռված և բակում նետած է եղել: Հասկանալով որ գողություն է կատարվել` դիմել է ոստիկանություն: Այնուհետև պարզել է, որ տան հյուրասենյակից բացակայում է կոնյակի համար նախատեսված փայտյա տաքդիրը իր բաժակներով, խոհանոցից` նոր գնված և դեռևս չօգտագործված սպասք` տուփերով, տան նկուղից` 1 հատ կանաչ գույնի ՙԲլաքջեք՚ տեսակի գայլիկոն, 1 հատ կապույտ գույնի ռուսական արտադրության գայլիկոն, 1 հատ էլեկտրական սև պոչով կապույտ ՙՖիոլենտ՚ տեսակի երկաթի սղոց, 1 հատ դեղին գույնի ամերիկյան արտադրության էլեկտրական փայտի սղոց, 1 հատ կանչ գույնի էլեկտրական խոտհնձիչ, 1 հատ կանաչ գույնի էլեկտրական պտուտակահան, պղնձե մալուխներ և 50 մետր երկարացման լար, 1 հատ էլեկտրական փայտե սղոց (լոբզիկ), պլասմասե խողովակներ միացնելու էլեկտրական սարք, ծառերի խնամքի համար նախատեսված սարք: Նշված աշխատանքային գործինքները գնել է 2010թ. տունը կառուցելու համար և դրանք եղել են նոր: Կատարված գողությամբ իրեն պատճառվել է 860.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, որի մեջ չի մտնում տան վերանորոգմանը հասցված վնասը: Տան պատերին հասցված հետքերը վերացնելու համար կրկին վերանորոգում է կատարել: Նշված տանը վերջին անգամ եղել է 2013թ. մայիսի 9-ին:
Տուժող Անդրանիկ Ենոքյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Աճառյան 40 ա հասցեում գտնվող «Քար և Սիլիկատ» ինստիտուտի տարածքում վարձակալության հիմունքներով իրականացնում է Անդրանիկ Ենոքյան ԱՁ, որը իրենից ներկայացնում է կահույքի արտադրամաս: Իր աշխատանքը տևում է ժամը 09:00-ից մինչ 18:00-ն: 2013թ. հունիսի 2-ի առավոտյան սովորականի պես եկել է աշխատանքի և նկատել, որ արտադրամասի պատուհանի ճաղավանդակի ձողերը պոկված են, իսկ պատուհանի ապակին կոտրված: Մոտեցել է պահեստին և տեսել, որ այնտեղից բացակայում են 1 հատ կանաչ գույնի օդամղիչ, 1 հատ էլեկտրական շաղափիչ, օդամղիչով մեխ կրակող 2 սարքեր, 1 հատ Մակիտա տեսակի ֆրեզ, 1 հատ Գասալս տեսակի ֆրեզ, Դեվալդ տեսակի հղկող մեքենա, 1 հատ Դեվալդ տեսակի շիպարեզ: Կատարվածի համար սկզբում ոստիկանություն չի դիմել, սակայն հետագայում ոստիկաններից տեղեկացել է, որ իր արտադրամասից գողություն կատարող անձը, ով հանդիսացել է Անդրանիկ Սիմոնյանը մատնացույց է արել իր արտադրամասը և նկարագրել, թե ինչպես և ինչ է գողացել այնտեղից: Դրանից հետո ինքը հաղորդում է տվել ոստիկանությունում: Կատարված գողությամբ իրեն պատճառվել է 635.000 ՀՀ դրամի նյութական վնաս, սակայն ինքը գողացված գործիքները գնելու համար ծախսել է շուրջ 650.000 ՀՀ դրամ:
Վկա Համլետ Հովհաննիսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Յան Ռայնիսի 89 շենքի 24 բնակարանում: 2013թ. մայիսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, եղել է տանը, ուշ ժամի` գիշերով, պատահական մոտեցել է պատշգամբին և լսել տարօրինակ ձայն: Պատուհանից դուրս նայելով տեսել է, որ անմիջապես իրենց ներքևի թիվ 22 բնակարանի պատշգամբի դիմաց, իրար կողք` գազի խողովակի վրա կանգնած են 2 երիտասարդ, որոնք փորձել են ձեռքի արմունկների մասով հարվածելով բացել այդ բնակարանի պատուհանը: Տեսնելով կատարվածը, ինքը բարձրաձայն բղավելով, անգամ հայհոյելով պահանջել է, որ այդ տղաները հեռանան: Իր ձայնից այդ տղաներից մեկը գլուխը բարձրացրել է վերև ու տեսել իրեն, որից հետո դիմել են փախուստի: Մութ լինելու պատճառով ինքը հստակ չի տեսել այդ տղաների դեմքերը, սակայն նրանց արտաքինից և կազմվածքից ելնելով կարող է ասել, որ նրանք եղել են երիտասարդ` 16-17 տարեկան, դեռ զինծառայության չանցած, կառուցվածքով նիհար, հագնված են եղել մուգ գույնի հագուստներ:
Վկա Մարիամ Գալստյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Լուսինե Մկրտչյանը հանդիսանում է իր քրոջ աղջիկը, ով մշտական բնակությամբ գտնվում է ԱՄՆ-ում և իր` Երևան քաղաքի Գերցենի 21 հասցեում գտնվող տունը թողել է իր հսկողության տակ: Տան բանալիները Լուսինեն վստահել է իրեն և ինքը վերջինիս խնդրանքով երբեմն այցելում է այդ տուն ու ստուգում այն: 2013թ. հունիսի 10-ին ժամը 11-ի սահմաններում այցելել է Գերցենի 21 տուն և տեսել, որ տան իրերը թափթփված վիճակում են, պահարանները բաց, իրերը հատակին թափված: Հասկացել է, որ տանից գողություն է կատարվել և անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն: Ոստիկանների ժամանելուց հետո ստուգել է բնակարանի իրերը և տեսել, որ տանից բացակայում է Լուսինեին պատկանող ԴՎԴ ձայնարկիչը և «Դամաֆոն» սարքը, որոնք դրված են եղել մուտքի դռնից դեպի աջ գտնվող պահարանի դարակում: Կատարված գողությամբ Լուսինեին պատճառվել է 8000 ՀՀ դրամի վնաս: Տան 2-րդ հարկից դեպի տանիք տանող դուռը և դռան կողպեքը կոտրված վիճակում են եղել: Ինքը վերջին անգամ Լուսինեի տուն այցելել է 2013թ. մայիսի 7-ին կամ 8-ին, որի ժամանակ տունը եղել է կարգին վիճակում:
Վկա Հարություն Մկրտչյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Լուսինե Մկրտչյանը հանդիսանում է իր ազգականը և ներկա պահին գտնվում է Կանադայում, սակայն ՀՀ-ում բնակվել է Երևան քաղաքի Գերցենի 21 հասցեում գտնվող իր առանձնատանը, որտեղ ներկայումս ոչ ոք չի բնակվում, իսկ տունը գտնվում է Լուսինեի մորաքրոջ հսկողության տակ: 2013թ. հունիսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, «Facebook» սոցիալական կայքի միջոցով զրուցել է Լուսինեի հետ, ով իրեն հայտնել է, որ օրեր առաջ իր բնակարանից գողություն է կատարվել: Լուսինեից տեղեկացել է, որ նրա տանից գողացել են ԴՎԴ ձայնարկիչ, «Դամաֆոն» սարք և գորգ: Լուսինեի խնդրանքով այցելել է նրա տուն, զննել տան իրերը և մահճակալի տակ գտնվող դարակից գտել է «Դամաֆոն» սարքը, որի մասին տեղեկացրել է Լուսինեին: Վերջինս տեղեկացրել է իրեն, որ իր տանից հափշտակած ԴՎԴ ձայնարկիչը եղել է «DAEWOO» տեսակի, արծաթագույն և այն միացնելիս ձախ կողմում միանում են կապույտ լույսեր` ցույց տալով թվեր և տառեր: Գողացված գորգի նկարագիրն իրեն հայտնի չէ:
Վկա Միհրան Կիզիլկուզյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է Լևոն Միլիտոնյանին, ով հանդիսանում է իրենց թաղամասի բնակիչ, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2013թ. մայիս-հունիս ամիսներին Երևան քաղաքի իրենց` Գերցենի փողոցում հանդիպել է Լևոնին, ով իրեն ցույց է տվել արծաթագույն ԴՎԴ ձայնարկիչ և հայտնել, որ ցանկանում է այն 5000 ՀՀ դրամով վաճառել: Ինքն առաջարկել է գնել ԴՎԴ ձայնարկիչը` գումարը հետագայում վճարելու պայմանով: Լևոնը համաձայնվել է և իրեն է տվել այն: Նշված ԴՎԴ ձայնարկչի աշխատանքն ինքը փորձարկել է իր ընկերուհի Տաթևիկ Մելքոնյանի տանը, որտեղ պարզվել է, որ այն չի աշխատում և ինքն այն նվիրել է Տաթևիկին, հետագայում նորոգելու համար: Ինքը Լևոնին չի հարցրել և վերջինս էլ իրեն չի ասել, թե նշված ԴՎԴ ձայնարկիչն իրեն որտեղից:
Միհրան Կիզիլկուզյանն իր ցուցմունքն առերես պնդել է նաև Լևոն Միլիտոնյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Միհրան Կիզիլկուզյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ միևնույն փողոցից ճանաչում է ամբաստանյալ Լևոնին, ում հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ, իսկ ամբաստանյալներ Աշոտին և Անդրանիկին ճանաչում է որպես Զեյթուն թաղամասի բնակիչներ, որոնց երբեմն տեսել է իրենց փողոցում: Իրեն հայտնի չէ, թե Լևոնն ու Աշոտը ընկերներ են, թե` ոչ: 2013թ. մայիս-հուլիս ամսներին, կոնկրետ չի հիշում իրենց փողոցում հանդիպել է Աշոտին, ով իրեն 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել է ձայնաուժեղացուցիչ (բուֆեր)` պայմանով, որ գումարը հետագայում է վճարելու: Աշոտն իրեն ասել է, որ նշված ձայնաուժեղացուցիչն իրենց տան ապրանքն է: Լևոնն իրեն ոչինչ չի վաճառել: Նախաքննության ընթացքում իր հետ կապված քրեական գործի շրջանակներում ոստիկանությունում իրեն նվաստացնելով ստիպել են գրել ցուցմունք այն մասին, որ իբր ինքը Լևոնից գնել է ԴՎԴ ձայնարկիչ, սակայն ինքը նյարդերի հետ կապված առողջական խնդիրների պատճառով հստակ չհասկանալով և վախենալով իր և իր 2 անչափահաս երեխաների հասցեին հնչեցված սպառնալիքներից տվել է նմանատիպ ցուցմունք: Նշված ԴՎԴ-ն ինքը միայն տեսել է իր ընկերուհի Տաթևիկի տանը, ով իրեն խնդրել է ստուգել ԴՎԴ-ի աշխատանքը, որը ստուգելուց հետո պարզել է, որ այն չի աշխատում: Առերես ցուցմունքները ևս տվել է առողջական ծանր վիճակում գտնվելով:
Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Միհրան Կիզիլկուզյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, իսկ դատաքննության ընթացքում վկա Միհրան Կիզիլկուզյանի տված ցուցմունքները հավաստի չեն, քանի որ դրանով վերջինս փորձում է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանին: Ի դեպ Միհրան Կիզիլկուզյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքները գրել է իր ձեռքով և իր ներկայացրած փաստաբան` Էդիկ Մայսուրյանի ներկայությամբ, իսկ գործի նյութերում բացակայում է որևէ տվյալ Միհրան Կիզիլկուզյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելու վերաբերյալ:
Վկա Արտեմ Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2005թ.-ից աշխատում է «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ի Ալմաստ կառամատույցի հենակետում որպես հերթապահ: Հերթափոխությունը տևում է ժամը 08:00-ից մինչև 20:00-ն: Իրենց հենակետում գիշերային հերթապահություն չլինելու պատճառով ժամը 20:00-ից հետո հենակետում հերթապահ չի լինում: 2013թ. հունիսի 16-ին` իր հերթափոխի օրը, ժամը 07:50-ի սահմաններում եկել է աշխատանքի և տեսել, որ հենակետի մուտքի դուռը բաց է և կոտրված: Անմիջապես զանգահարել է կայարանապետ Հովհաննես Աբրահամյանին և զեկուցել կատարվածի մասին: Վերջինիս ժամանելուց հետո զննել են հենակետը և տեսել, որ այնտեղից բացակայում են 2 աշխատանքային գլխարկներ, 1 հատ անթև արտահագուստ և կառամատույցի դրոշմը:
Անչափահաս վկա Լյուդվիգ Կիզիլկուզյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Գերցենի 16 տանը: Ճանաչում է իրենց փողոցի բնակիչ Լևոն Միլիտոնյանին, ով հանդիսանում է իր եղբոր` Միհրան Կիզիլկուզյանի ընկերը: Ինքը մի քանի անգամ տեսել է, թե ինչպես է Լևոնը տոպրակներով մտնում իրենց փողոցում գտնվող կիսակառույց տուն և այնտեղից տոպրակներով դուրս գալիս: Իր հարցին, թե ինչ է ներս տանում ու դուրս բերում, Լևոնը պատասխանել է, որ գողություններ է կատարում և հափշտակած իրերը պահում է այդ շինությունում:
Անչափահաս վկա Լյուդվիգ Կիզիլկուզյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Գերցենի 16 տանը: Ամբաստանյալ Լևոնին ճանաչում է իրենց փողոցից և նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Ամբաստանյալներ Աշոտին և Անդրանիկին նույնպես ճանաչում է, սակայն նրանց հետ երբևէ չի շփվել: Ինքը տեղյակ չէ, որ Անդրանիկը, Աշոտը և Լևոնը գողություններ են կատարել: Լևոնն իր եղբոր Միհրան Կիզիլկուզյանի ընկերը չի հանդիսանում: Ինքը Լևոնին տոպրակներով իրենց փողոցի կիսակառույց շինությունից դուրս գալուց չի տեսել, Լևոնը երբևէ իրեն չի ասել, որ գողություններ է կատարում և իր գողացած ապրանքները թաքցնում է այդ կիսակառույց շինությունում: Նախաքննության ընթացքում իրեն «օպերները» հայհոյել և ստիպել են գրել, որ ինքը Լևոնին տեսել է տոպրակներով կիսակառույց շինություն մտնելիս և վերջինս իբր իրեն ասել է, որ գողություն է կատարում և գողացած ապրանքները թաքցնում է նշված շինությունում: Այդ ամենը թելադրել են իրեն «օպերները», որոնց ինքը չի ճանաչում: Ցուցմունքը գրել է հոր և մանկավարժի ներկայությամբ, որի ժամանակ իրեն չեն հայհոյել և ինքը նրանց տեղյակ չի պահել, որ սուտ ցուցմունք է տալիս:
Դատարանը, հաշվի առնելով անչափահաս վկա Լյուդվիգ Կիզիլկուզյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, իսկ դատաքննության ընթացքում անչափահաս վկա Լյուդվիգ Կիզիլկուզյանի տված ցուցմունքները հավաստի չեն, քանի որ դրանով վերջինս փորձում է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալներին, հատկապես Լևոն Միլիտոնյանին: Լյուդվիգ Կիզիլկուզյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունքը գրել է իր ձեռքով և իր օրինական ներկայացուցիչ հոր` Հակոբ Կիզիլկուզյանի ու մանկավարժ Արուսյակ Մկրտչյանի ներկայությամբ, որոնց կողմից որևէ դիտողություն չի արձանագրվել:
Վկա Վարդուհի Գրիգորյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Գերցենի 19ա տունը պատկանում է ծնողներին, ովքեր հանդիսանում են ՌԴ քաղաքացի և մշտապես բնակվում են ՌԴ-ում: Նրանց բացակայության պայմաններում ինքն է հետևում տանը և շաբաթը մեկ անգամ այցելում է նշված տուն: 2013թ. մայիսի 28-ին ժամը 14:30-ի սահմաններում հերթական այցելության ժամանակ տեսել է, որ խոհանոցի պատուհանի ճաղավանդակները պոկված են, իսկ պատուհանը բաց է: Հասկացել է, որ տանից գողություն է կատարվել: Մտել է ներս և տեսել, որ ամբողջ տունը տակնուվրա է արված, տանը եղած ամանի հեղուկները և ձեթը լցված է եղել հատակին, իսկ դրանց վրա լցված են եղել պահարանից հանված շորերը, ամբողջ պատերին, աստիճանահարթակներին և դաշնամուրին լցված են եղել ամանի հեղուկներ և տունը ամբողջությամբ ապականված է եղել: Անմիջապես զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել կատարվածի մասին: Երբ ստուգել է տան իրերը, պարզել է, որ տանից բացակայում են 2 հատ հեռուստացույց` ԼՋ և Հայեր տեսակի, պատի 2 նկարներ, արբանյակային ալեհավաքի ընդունիչ սարք, հեռակառավարման վահանակ, տնային կինոթատրոնի բարձրախոսներ, փղի տեսքով արձանիկ-ժամացույց, ոսկյա ականջօղեր, 6 հատ ոսկեջրած գդալներ, 3 հատ արծաթյա բաժակներ, սպասքի պարագաներ` ափսեներ 4 հատ` իրենց տուփերով, սրտաձև զրադատուփ, 2 հատ կտորե սպորտային պայուսակ` «Նայք» գրառումով, իր մոր կանացի օգտագործված պայուսակը, որի մեջ եղել են մոր դեղերը, օծանելիքներ, ճնշում չափելու սարք, 2 հատ վազեր, սպասքի պարագաներ` ափսեներ, 3 հատ սովետական արտադրության օդիկոլոններ, 5-6 հատ մարգարտե վզնոցներ: Վերջին անգամ ինքը նշված տանը եղել է 2013թ. մայիսի սկզբին, սակայն կոնկրետ օրը չի հիշում: Իր հորը պատճառված ընդհանուր վնասը կազմում է 1.775.000 ՀՀ դրամ, որը չի հատուցվել, սակայն իր հայրը դիմումով հայտնել է, որ որևէ պահանջ չունի:
Վկա Արթուր Նավասարդյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Երևան քաղաքի Ա.Ահարոնյան 2/3 շենքի 2-րդ բնակարանում: Ճանաչում է Անդրանիկ Սիմոնյանին, Աշոտ Շահինյանին, Գարեգին Աղայանին և Արթուր Մարկոսյանին, վերջինս հանդիսանում է իր մանկության ընկերը: Մոտ հունիս ամսին Արթուրը Գարեգինի, Անդրանիկի և Աշոտի հետ միասին իր տուն են բերել տոպրակներով իրեր և խնդրել, որ դրանք մնան իր վարձակալած տանը, ինքն էլ ճանաչելով Արթուրին չի մերժել ու չի կասկածել, որ դրանք կարող են գողացված լինել: Դրանից մի քանի օր անց վերջիններս իր տուն են բերել ԼՋ տեսակի հեռուստացույց, որը նվիրել են իրեն ու հայտնել, որ այն չի աշխատում, կարող է վերանորոգել ու օգտագործել: Իր տուն բերած իրերից իրեն են տվել նաև մի զարդատուփ, իսկ մնացած ապրանքները պայուսակներով իջեցրել են տան նկուղ և պահել: Նշված իրերի գողացված լինելու մասին ինքը իմացել է ոստիկանների կողմից իր բնակարանը խուզարկելու ժամանակ:
Վկա Սերգեյ Թումասյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է իրենց փողոցի բնակիչ Լևոն Միլիտոնյանին, ով հաճախակի իր ընկեր Աշոտի հետ այցելել է իր տուն սուրճ խմելու: 2013թ. մայիսի վերջին կամ հունիսի սկզբին, կոնկրետ օրը չի հիշում, իրեն այցելել է Լևոնը և իր տուն բերել 5 շիշ տարբեր տեսակի գինիներ, կլորավուն մի վազ, 1 ֆլակոն օդիկոլոն, ասելով, որ թողնի այդ իրերը իր տանը հետագայում ինքը կտանի դրանք: Նույն օրը ժամը 24-ի սահմաններում Լևոնը հեռացել է իր հետ տանելով բերած իրերը, բացի օդիկոլոնից, որը նվիրել է իրեն: Դրանից մոտ 1 շաբաթ անց Լևոնը իր ընկեր Աշոտի հետ նորից այցելել է իր տուն, իրենց հետ բերելով մի փոքրիկ ճամպրուկ, խնդրելով այն թողնել իր տանը` հետագայում տանելու համար: Նույն օրը կեսգիշերին եկել են և տարել այն: Իր հարցերին, թե որտեղից իրենց այդ իրերը, Լևոնը խուսափել է պատասխանից, որից հետո ինքը խնդրել է նման ապրանքներ չբերել իր տուն կասկածելով, որ դրանք կարող են գողացված լինել: Վերջին անգամ Լևոնին և նրա ընկերոջը` Աշոտին տեսել է 2013թ. հունիս ամսին վերնիսաժում, իրեն տեսնելով նրանք հեռվից ձեռքով բարևել են ու անցել:
Տաթևիկ Մելքոնյանի բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Մ. Ավետիսյան 1-ին փողոց 37 տան մահճակալի տակից «DAEWOO» տեսակի ԴՎԴ ձայնարկիչն առգրավելու մասին 09.09.2013թ. արձանագրությամբ:
Սերգեյ Թումասյանի բնակության վայր հանդիսացող Երևան քաղաքի Գերցենի փողոց 7Ա տան սենյակի պահարանի դարակից «Օդեկոլոն կրիստալնի» գրառումով 1 շիշ օդեկոլոն առգրավելու մասին 05.07.2013թ. արձանագրությամբ:
Խուզարկություն (առգրավում) կատարելու մասին 11.07.2013թ. արձանագրությամբ` համաձայն որի Էդգար Հարությունի Հարությունյանի բնակության վայր հանդիսացող Երևանի Ա. Ահարոնյան 2/3 շենքի 2-րդ բնակարանի հյուրասենյակից խուզարկությամբ հայտնաբերվել և առգրավվել է ԼՋ տեսակի հեռուստացույցը, իսկ նկուղից` ճնշման սաք, կտորե պայուսակներ, կանացի պայուսակ, սպասքի պարագաներ` ափսեներ, վազ, օծանելիքներ:
Դեպքի վայրի զննության մասին 16.06.2013թ. արձանագրությամբ, ըստ որի` զննության պահին Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 28 հասցեին հարակից «Ալմաստ» կառամատույցի հենակետի շինության մուտքի դուռը ծռմռված և կոտրված է եղել: Զննության ժամանակ փորձագետի կողմից շինության պատուհանի ապակու վրայից հայտանբերվել և վերցվել է ձեռքի հետք, որն ըստ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչությունից 06.08.2013թ. ստացված թիվ Հմ.20/4334 գրության համաձայն` համեմատական հետազոտության արդյունքում համընկել է Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի աջ ձեռքի ցուցմատի և միջնամատի հետ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 26.06.2013թ.-ի արձանագրությունների համաձայն տուժող Լուսինե Գրիգորյանը ճանաչել է այն սև գույնի ձեռնոցը և դանակը, որոնք եղել են ավազակային հարձակում կատարելու ժամանակ դիմակավորված անձանցից մեկի ձեռքին: Լ. Գրիգորյանը ճանաչել է իրենց ներկայացված դիմակներից մեկը և հայտարարել, որ դա այն դիմակն է, որը կրել է դիմակավորված անձանցից այն մեկը, որի շուրթերը եղել են բարակ և ոչ վառ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 28.06.2013թ.-ի արձանագրությունների համաձայն տուժող Աշոտ Պողոսյանը ճանաչել է իրեն պատկանող և իր տանից գողացված ֆենը, ապակյա խաչը, «Վաուտեր» գրվածքով գրիչը, 2 խոհանոցային սրբիչները, 2 հատ աքցանները, 2 հատ միասայր դանակները, պոլիեթիլենային տուփով սպունգները, 2 հատ կանացի պայուսակները, 1 հատ սև գույնի ճամպրուկը, 1 հատ պտուտակահանը, 5 հատ բարձրախոսները և 1 հատ ձայնաուժեղացուցիչը, 1 հատ երկսայր արծաթագույն, 25սմ չափի դանակը, 1 հատ մազ կտրելու էլեկտրական սարքը:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին 17.03.2013թ.-ի արձանագրությունների համաձայն վկա Վարդուհի Գրիգորյանը ճանաչել է իր հորը` Սուրեն Գրիգորյանին պատկանող և նրա տանից գողացված 3 հատ սպասքի սկուտեղը, 1 հատ սև գույնի կանացի պայուսակը, 1 զույգ սպասքը` իրենց տուփերով, 1 հատ սև գույնի հեռուստացույցը, 1 հատ հեռակառավարման վահանակը, կանացի օծանելիքները, 1 հատ ճնշում չափելու սարքը, 1 հատ վազը, 1 հատ սև գույնի կաշվե պայուսակը, 1 հատ զարդատուփը, 1 հատ «Նայք» ֆիրմայի կտորե սպորտային պայուսակը, 1 հատ կապույտ գունի կտորե սպորտային պայուսակը, 1 հատ արձանիկը:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 37/2013 եզրակացությամբ` համաձայն որի համեմատական մոլեկուլային գենետիկական հետազոտությունը ցույց տվեց, որ`
ա) ներկայացված և առգրավված գլխարկ-դիմակ N1-ից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված 9 լոկուսներից 6 լոկուսներով, գլխարկ-դիմակ N2-ից անջատվել է հետազոտված 9 լոկուսներից 9 լոկուսներով, գլխարկ-դիմակ N3-ից անջատվել է հետազոտված 9 լոկուսներից 4 լոկուսներով, իսկ կաշվե ձեռնոցից ԴՆԹ անջատվել է հետազոտված 9 լոկուսներից 3 լոկուսներով:
բ) դեպքի վայրից ներկայացված N1, N3 գլխարկ-դիմակներից և աջ ձեռքի կաշվե ձեռնոցից հայտնաբերված քրտինքի նմուշներից անջատված ԴՆԹ-ների գենետիկական բնութագրերը չեն համընկնում Լևոն Միլիտոնյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ, հետևաբար այդ հետքերը չեն կարող առաջանալ Լևոն Միլիտոնյանից:
գ) դեպքի վայրից ներկայացված N2 գլխարկ-դիմակի քրտինքի նմուշներից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագիրը համընկնում է Լևոն Միլիտոնյանի արյան նմուշից անջատված ԴՆԹ-ի գենետիկական բնութագրի հետ 99,99% հավանականությամբ:
Թիվ 37/2013 եզրակացության պարզաբանման համար փորձագետ Դիանա Հարությունյանը ցուցմունք է տվել: Տրված այն հարցին, թե «հնարավոր է արդյոք, որ անձը օգտագործի գլխարկ-դիմակ կարճ ժամանակով, շուրջ 10-15 րոպե և տվյալ անձի քրտինքի հետքեր չմնան այդ գլխարկ-դիմակի մեջ, եթե այո, ապա ինչ հանգամանքներում», վերջինս պատասխանել է, որ «հնարավոր է, որ անձը կրեր գլխարկ-դիմակը շատ կարճ ժամանակահատվածում և տվյալ անձի քրտինքի կամ թքի նմուշները չհայտնաբերվեն տվյալ դիմակի վրա, եթե վերջինս կախված պայմաններից չի քրտնել, չի վազել, ուժային գործողություններ չի կատարել: Դիմակը կրելու ընթացքում չի խոսել և այլն»:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Աշոտ Պողոսյանին ի պահ հանձնված «BELSTAR» տեսակի թվով 4 հատ բարձրախոսների, 1 հատ ուժեղացուցիչի, 1 հատ ռումինական արտադրության «Ռոմեո Ջուլիետ» արձանիկի, 1 հատ սև գույնի ճամպրուկի, 2 հատ կանացի պայուսակների, 1 հատ այգեգործական մկրատի, 1 հատ հուշանվեր ապակյա խաչի, 2 հատ խոհանոցային սրբիչի, 1 հատ մազ կտրելու էլ. սարքի, 1 հատ երեսի սրբիչի, 1 հատ եղունգ կտրելու սարքի, 6 հատ լողանալու համար նախատեսված սպունգների, 1 տուփ ափսե լվանալու սպունգի, 1 հատ «Վաուտեր» ապրանքանիշի հուշանվեր գրիչի, 1 հատ ֆենի, 1 հատ աքցանի, 1 հատ կարմիր պտուտակահանի, 7 տուփ գուպկաների, 2 հատ խոհանոցային դանակների, տուժող Սուրեն Գրիգորյանի դստերը` Վարդուհի Գրիգորյանին ստորագրությամբ հանձնված օծանելիքների, 1 «ISTAD» գրառումով պոլիէթիլենային տոպրակների, 1 հատ զարդատուփի, 1 հատ «POLO» գրառումով ուսապարկի, 1 հատ «ORIGINAL» գրառումով սպորտային պայուսակի, 2 հատ «Sunshine» գրառումով տարաների, 1 հատ մրգամանի, 3 հատ սկուտեղների, 1 հատ ճնշում չափելու սարքի, 1 հատ «LG» տեսակի հեռուստացույցի, 1 հատ «MEDIASTAR» տեսակի հեռակառավարման վահանակի, տուժող «Հարավկովկասյան երկաթուղի» ՓԲԸ-ի ներկայացուցիչ` Ս.Սումբատյանին ի պահ հանձնված 2 հատ կնիքների ու գլխարկի, տուժող Լուսինե Մկրտչյանին պատկանող ք. Երևան Գերցենի 21 տանից հափշտակված «DAEWOO» տեսակի ԴՎԴ ձայնարկիչի, 3 հատ գլխարկ-դիմակների, 1 հատ ձեռնոցի և 1 հատ խոհանոցային երկսայր դանակի առկայությամբ(…)»:
40. Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները գտել է բավարար և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարել, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներին, Լևոն Միլիտոնյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներին, Աշոտ Շահինյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերի հատկանիշներին, որով էլ նրանք ենթակա են քրեական պատասխանատվության:
41. Վերոշարադրյալը Վերաքննիչ դատարանին հիմք է տալիս հետևության հանգելու այն մասին, որ Առաջին ատյանի դատարանը, ex officio կատարելով ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտություն և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի կարգով, գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, հանգել է իրավաչափ հետևության այն մասին, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանին, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանին և Աշոտ Սամսոնի Շահինյանին առաջադրված մեղադրանքները հիմնավորված են, և արդյունքում պահպանելով նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 309-րդ հոդվածով ամրագրված դատավարական պահանջը, ամբաստանյալների արարքներին տվել է քրեաիրավական ճիշտ գնահատական և այդպիսիք ճիշտ է որակել` արդյունքում ճիշտ կիրառելով նաև քրեական օրենքը:
42. Գնահատելով քրեական գործով ձեռք բերված ու Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում հետազոտված և սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված ապացույցների համակցությունը, Վերաքննիչ դատարանը ոչ արժանահավատ է համարում ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, ամբաստանյալ Ա.Շահինյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, իսկ Ա.Սիմոնյանին` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետերով, 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով և 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ և 4-րդ կետերով մեղսագրվող հանցանքների կատարումը բացառելու, այդ հոդվածներով ամբաստանյալներին վերագրվող արարքներին քրեաիրավական սխալ գնահատական տալու վերաբերյալ պաշտպանական կողմի ինչպես վերաքննիչ բողոքներում, այնպես էլ Վերաքննիչ դատարանում ներկայացված պատճառաբանությունները, նկատի ունենալով, որ այդպիսիք չեն բխում սույն գործի օբյեկտիվ տվյալներից, առարկայազուրկ են, ինքնին խիստ հակասական են ու իրարամերժ, իսկ ամբաստանյալներ Լ.Միլիտոնյանի, Ա.Շահինյանի և Ա.Սիմոնյանի կողմից հետապնդում են վերագրվող արարքներից մի մասի համար հնարավոր քրեական պատասխանատվությունից ու պատժից խուսափելու նպատակ, պաշտպանության կողմի ներկայացրած հիմնավորումներն ու պատճառաբանություններն արդեն իսկ հանգամանորեն ստուգվել են ու հերքվել Առաջին ատյանի դատարանի կողմից և արտացոլվել վիճարկվող դատական ակտում, հետևաբար ներկայացված պատճառաբանությունները` պաշտպաններ Է.Աղաջանյանի, Մ.Ալավերդյանի և Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատական ակտը փոփոխելու, բեկանելու` այդ թվում առաջադրված մեղադրանքների մի մասով արդարացման դատավճիռ կայացնելու առումով, իրավական որևէ հետևանք առաջացնել չեն կարող:
Անդրադառնալով պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներիի պատճառաբանություններին` Առաջին ատյանի դատարանի կողմից ամբաստանյալների արարքները սխալ որակելու արդյունքում նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում թույլ տալու վերաբերյալ, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ այդպիսիք բավարար չափով փաստարկված չեն, պարունակում են գնահատողական դատողություններ և ենթադրություններ, որոնք արդեն իսկ հանգամանորեն վերլուծվել ու ծանրակշիռ փաստարկների վկայակոչմամբ հերքվել են Առաջին ատյանի դատարանի կողմից, ուստի բավար չեն կարող համարվել Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատական ակտը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
43. Անդրադառնալով պաշտպան Է.Աղաջանյանի` 2013թ.-ի հունիսի 18-ից մինչև հունիսի 20-ը ընկած ժամանակահատվածում, Երևանի Գոգոլի 34 տնից գուղություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի դրվագով Լ.Միլիտոնյանի նկատմամբ համաչափ մեղմ պատիժ նշանակելու և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով, այն պայմանականորեն չկիրառելու, պաշտպան Ռ.Սաֆարյանի` ամբաստանյալ Ա.Սիմոնյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու և պաշտպան Մ.Ալավերդյանի` «Ալմաստ» կառամատույցից հափշտակություն կատարելու դրվագով` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին ն 3-րդ կետերով, ինչպես նաև Գոգոլի նրբանցքի 34 տանից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով նախատեսված հանցանքների կատարման համար Աշոտ Շահինյանի նկատմամբ նշված հոդվածների սանկցիայով նախատեսված նվազագույն պատիժ նշանակելու վերաբերյալ, վերաքննիչ բողոքների խնդրանքներին, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակվող պատժի տեսակը և չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը հաշվի է առել հետևյալը.
«(...) Ամբաստանյալի Անդրանիկ Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է:
Որպես ամբաստանյալ Արդրանիկ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներ «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին և Աշոտ Պողոսյանին պատճառված վնասները:
Որպես ամբաստանյալ Արդրանիկ Սիմոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Սիմոնյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի: Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Սիմոնյանին պետք է հասարակությունից մեկուսացնել և հաշվի առնելով, որ նա Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով սահմանված փորձաշրջանի ընթացքում` շուրջ երեք ամիս անց է դիտավորությամբ կատարել միջին ծանրության և ծանր հանցանքներ, ուստի դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով նշանակված պատիժը (2 (երկու) տարի 3 (երեք) ամիս ժամկետով ազատազրկումը) պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել և Ա.Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով Ա.Սիմոնյանի նկատմամբ նշանակված պատժին պետք է լրիվ գումարել նաև Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 2-ի դատավճռով նշանակված 400.000 (չորս հարյուր հազար) ՀՀ դրամ տուգանքի չվճարված մասը` 375.000 (երեք հարյուր յոթանասունհինգ հազար) ՀՀ դրամը: Անդրանիկ Սիմոնյանը նշանակվող պատիժը պետք է կրի (…):
Ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, անձի այլ առանձնահատկությունները` այն, որ ամբաստանյալը դաստիարակվել է երկու ծնողով ընտանիքում, հանդիսանում է ընտանիքի միակ երեխան, բնակվել է մոր և հոր հետ, ֆիզիկապես առողջ է, դպրոցում սովորել է բավարար առաջադիմությամբ, ավարտել է Երևանի տարածաշրջանային թիվ 1 պետական քոլեջը «Հասարակական սնունդ» մասնագիտությամբ և ստացել է խոհարարի որակավորում, քոլեջում սովորել է բավարար առաջադիմությամբ, զբաղվել է «Կարատե» մարզաձևով, Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի թիվ 2 անհատական տնայնատիրության լիազոր ներկայացուցիչ Ա.Առաքելյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն:
Որպես ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու պահին նրա անչափահաս լինելը (ծնված 07.02.1996թ.-ին), այն, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներ «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին և Աշոտ Պողոսյանին պատճառված վնասները:
Որպես ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի: Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ Լևոն Միլիտոնյանին պետք է հասարակությունից մեկուսացնել և հաշվի առնելով, որ նա Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով սահմանված փորձաշրջանի ընթացքում` շուրջ երեք ամիս անց է դիտավորությամբ կատարել միջին ծանրության և ծանր հանցանքներ, ուստի դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունվարի 16-ի դատավճռով նշանակված պատիժը (2 (երկու) տարի ժամկետով ազատազրկումը) պայմանականորեն չկիրառելը պետք է վերացնել և Լ.Միլիտոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով: Ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի անչափահասների քրեական պատասխանատվության և պատժի առանձնահատկությունները սահմանող 14-րդ գլխի համապատասխան հոդվածները:
(…)
Ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, անձի այլ առանձնահատկությունները` այն, որ ամբաստանյալը դաստիարակվել է մոր կողմից, բնակվել է մոր, մորեղբոր, վերջինիս կնոջ և նրանց երկու երեխաների հետ, 2011թ.-ից սովորել է Երևանի Լևոն Արիսյանի անվան թիվ 127 ավագ դպրոցի 10-րդ դասարանում, դպրոցում սովորել է ցածր առաջադիմությամբ, լեզուների և համակարգչային տեխնիկայի չի տիրապետում, ֆիզիկապես առողջ է, Երևանի Լևոն Արիսյանի անվան թիվ 127 ավագ դպրոցի տնօրեն Ն.Էլոյանի և դասղեկ Ա.Գալստյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցանք կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին նրա անչափահաս լինելը (ծնված 05.07.1997թ.-ին), ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներ «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին ու Աշոտ Պողոսյանին պատճառված վնասները և վերջիններս որևէ պահանջ չունեն նրա նկատմամբ:
Որպես ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատանանը չի հայտնաբերել:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Ամբաստանյալ Աշոտ Շահինյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի անչափահասների քրեական պատասխանատվության և պատժի առանձնահատկությունները սահմանող 14-րդ գլխի համապատասխան հոդվածները: (…)»:
44. Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`(…)
(…)
6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը(…)»:
«Վերը նշված իրավադրույթից հետևում է, որ կոնկրետ պատժաչափով կոնկրետ պատժատեսակի նշանակումը և արդեն իսկ նշանակված պատիժը կրելու անհրաժեշտության հարցի լուծումն իրենցից ներկայացնում են պատժի հարցերի դատական լուծման գործընթացի ինքնուրույն և հաջորդական փուլեր: Այսինքն` դատարանը նախ և առաջ որոշում է ամբաստանյալի պատժի ենթակա լինելու հարցը, այնուհետև` դրա տեսակը և չափը, որից հետո որոշում, ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը, թե ոչ` հաշվի առնելով նշանակված պատիժն առանց փաստացի կրելու պատժի նպատակներին հասնելու հնարավորության հանգամանքը (տե'ս Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2008թ. փետրվարի 1-ի ՎԲ-01/08 որոշումը):
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի.
«Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոփոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`(…)
4) դատավճռով նշանակված պատիժը չի համապատասխանում կատարված հանցանքի ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին (…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար»:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի.
«Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ»:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
«Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, համաձայն որի.
«1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Եթե դատավճիռ կայացնելուց հետո, բայց մինչև պատժի լրիվ կրելը դատապարտյալը նոր հանցանք է կատարել, ապա դատարանը նոր դատավճռով նշանակված պատժին լրիվ կամ մասնակիորեն գումարում է նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
2. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը, եթե դա կապված չէ ազատազրկման հետ, չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասով պատժի տվյալ տեսակների համար սահմանված առավելագույն չափը:
3. Դատավճիռների համակցությամբ ազատազրկման ձևով վերջնական պատիժը չի կարող գերազանցել երեսուն տարին:
4. Դատավճիռների համակցությամբ վերջնական պատիժը պետք է ավելի մեծ լինի ինչպես նոր հանցագործության համար նշանակված պատժից, այնպես էլ նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից:
5. Դատավճիռների համակցությամբ պատիժ նշանակելիս լրացուցիչ պատիժների միացումը կատարվում է սույն օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով սահմանված կանոններով: (…)»:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
«Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին»:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն.
«Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները»:
Քննարկվող իրավանորմի կիրառման առնչությամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ. հոկտեմբերի 31-ի որոշմամբ ձևավորել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
«(...) [Պ]ատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ (իրական) պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում են պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին»:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն իր իրավական դիրքորոշումը վերահաստատել է Հասմիկ Պետրոսյանի վերաբերյալ գործով 2009թ. հունիսի 29-ի ԱՐԱԴ/0050/01/08 որոշմամբ, համաձայն որի, օրենսդիրը պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմք է համարում դատարանի համոզվածությունը, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց որոշակի պատժատեսակները ռեալ կրելու:
Բացի այդ, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ. «ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածով ամրագրված` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու չափանիշները սպառիչ չեն: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու իրավական հիմքերը բացահայտելու համար ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածում սահմանված իրավադրույթներն անհրաժեշտ է մեկնաբանել նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ամրագրված պատժի նպատակների համատեքստում, համաձայն որի` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները» (տե´ս Գուրգեն Մարտիրոսյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2008թ. փետրվարի 1-ի ՎԲ-01/08 որոշումը, Սարգիս Մարգարյանի վերաբերյալ գործով 2008թ. հոկտեմբերի 31-ի ԵԿԴ/0034/01/08 որոշումը):
«Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա՝ օրինականության, արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և մարդասիրության սկզբունքներին համապատասխան, նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը (տե´ս Արթուր Անտոնյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի՝ 2010թ. մարտի 26-ի ՍԴ/0226/01/09 որոշումը):
«Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով` դրանք բնութագրում են ինչպես կատարած հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն: Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս» (տե՛ս Հովհաննես Սահակյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի` 2009թ. հունիսի 2-ի ԵՔՐԴ/0571/01/08 որոշումը):
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի ու այն որոշելու չափանիշների վերաբերյալ իր իրավական մոտեցումը ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արտահայտել է Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով որոշման մեջ` մասնավորապես նշելով, որ «արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
(…)
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը» (տե´ս Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2009 թվականի փետրվարի 17-ի ԵՇԴ/0029/01/08 որոշման 14-րդ և 15-րդ կետերը):
Նույն որոշմամբ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ. «պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը» (տե´ս նույն որոշման 15-րդ կետը):
45. Վերը շարադրված իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից, ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի իրավական դիրքորոշումներից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ելնելով, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության այն մասին, որ ամբաստանյալներ Լևոն Միլիտոնյանի, Աշոտ Շահինյանի և Անդրանիկ Սիմոնյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս` պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով ամրագրված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով:
Առաջին ատյանի դատարանը inter alia հաշվի է առել ամբաստանյալներ Լ.Միլիտոնյանին, Ա.Շահինյանին և Ա.Սիմոնյանին վերագրվող արարքների բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և արդեն իսկ ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատման է ենթարկել պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներում վկայակոչված հանգամանքներն ու փաստարկները և այդպիսիք հաշվի առել ամբաստանյալների նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հետևաբար այս առումով ևս բավարար հիմքեր չկան պաշտպանների վերաքննիչ բողոքները բավարարելու և Առաջին ատյանի դատարանի վիճարկվող դատական ակտը ամբաստանյալների նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Միաժամանակ անդրադառնալով պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջին` ամբաստանյալ Լ.Միլիտոնյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու և նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու անհրաժեշտության մասին, Վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ դատական ակտ կայացնելիս, Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով դատաքննության ընթացքում հետազոտված` ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, անձի այլ առանձնահատկությունները` այն, որ ամբաստանյալը դաստիարակվել է երկու ծնողով ընտանիքում, հանդիսանում է ընտանիքի միակ երեխան, բնակվել է մոր և հոր հետ, ֆիզիկապես առողջ է, դպրոցում սովորել է բավարար առաջադիմությամբ, ավարտել է Երևանի տարածաշրջանային թիվ 1 պետական քոլեջը «Հասարակական սնունդ» մասնագիտությամբ և ստացել է խոհարարի որակավորում, քոլեջում սովորել է բավարար առաջադիմությամբ, զբաղվել է «Կարատե» մարզաձևով, Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի թիվ 2 անհատական տնայնատիրության լիազոր ներկայացուցիչ Ա.Առաքելյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, ինչպես նաև հաշվի առնելով ամբաստանյալ Լևոն Միլիտոնյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` հանցանք կատարելու պահին նրա անչափահաս լինելը (ծնված 07.02.1996թ.-ին), այն, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է տուժողներ` «Հարավկովկասյան Երկաթուղի» ՓԲԸ-ին և Աշոտ Պողոսյանին պատճառված վնասները, և պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում, նրա նկատմամբ նշանակել է արդարացի ու համաչափ պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից` համապատասխանում է կատարված հանցանքի ծանրությանը, այն կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ ու բավարար է նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակների իրագործումը, այն է` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ ամբաստանյալի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով, Վերաքննիչ դատարանի գնահատմամբ, հնարավոր չէ հասնել պատժի նպատակների իրագործմանը, հետևաբար այս մասով ևս բավարար հիմքեր չկան պաշտպան Է.Աղաջանյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու և դատական ակտը ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
46. Հիմք ընդունելով սույն որոշման պատճառաբանական մասում շարադրված իրավական դիրքորոշումները, հիմնավորումներն ու վերլուծությունը, Վերաքննիչ դատարանն Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը համարում է ճիշտ, իսկ պաշտպանների վերաքննիչ բողոքներում բերված եզրահանգումները` անհիմն:
Վերաքննիչ դատարանը, հիմք ընդունելով նաև Առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտի պատճառաբանություններն ու հիմնավորումները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մարտի 26-ի դատավճիռը` ինչպես ամբաստանյալներին վերագրվող արարքների քրեաիրավական որակման, այնպես էլ պատիժների նշանակման առումով օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, այն փոփոխելու կամ բեկանելու` այդ թվում ամբաստանյալների նկատմամբ` մեղադրանքների մի մասով արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան, հետևաբար Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպաններ Է.Աղաջանյանի, Մ.Ալավերդյանի և Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մարտի 26-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 3-րդ և 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ պաշտպաններ Է.Աղաջանյանի, Մ.Ալավերդյանի և Ռ.Սաֆարյանի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
2. Ամբաստանյալներ Անդրանիկ Մանվելի Սիմոնյանի, Լևոն Ռուբիկի Միլիտոնյանի և Աշոտ Սամսոնի Շահինյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Լ. ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Ա. ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ