ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն

Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

ԵԱՔԴ/0153//01/13

27 մարտի 2014թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ
Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲª Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲª

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Գ.ԱՂԱՋԱՆՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Ա.ՍԱՐԴԱՐՅԱՆՒ

ՊԱՇՏՊԱՆ` Ա.ՋՈՒՎԱՆՈՎԱՅԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն.ՍՈԽԻԿՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2013թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գոըծի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14147113 քրեական գործը:
2013 թվականի հոկտեմբերի 18-ին որոշում է կայացվել Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին:
2013 թվականի հոկտեմբերի 29-ին թիվ 14147113 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2013թ. դատավճռով.
Ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նա դատապարտվել է տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն, հաշվի առնելով մինչև դատական քննությունը Նարեկ Սոխիկյանի 11.09.2013թ.-ից մինչև 13.09.2013թ.-ը ձերբակալված լինելու 2 /երկու/ օր ժամանակը և մեղմացնելով նրա նկատմամբ նշանակված պատիժը, Ն.Սոխիկյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրիննսունապատիկի 290.000 /երկու հարյուր իննսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի կարգով, նշանակված տուգանքի վճարման համար ժամկետ է սահմանվել մինչև 2014 թվականի դեկտեմբերի 1-ը:
Նարեկ Սոխիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը` վերացվել է:
Վճռվել է նաև.
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և տուժող Ալիտա Սարդարյանին ի պահ հանձնված ոսկյա շղթան և կախազարդ խաչը` թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրողը:

Գործի փաստական հանգամանքները.

Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանը` գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու դիտավորությամբ 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ին` ժամը 19:15-ի սահմաններում, Երևան քաղաքի Կոմիտաս պողոտայի 7-րդ և 9-րդ շենքերի հարակից տարածքում թիկունքից մոտեցել է Երևան քաղաքի բնակչուհի Ալիտա Արշակի Սարդարյանին, ապա քաշելու միջոցով պոկել վերջինիս պարանոցի 262.000 ՀՀ դրամ արժողության ոսկյա շղթան` կախազարդ խաչով, և դիմել փախուստի, սակայն բռնվել է Երևան քաղաքի բնակիչ Արայիկ Մկոյանի կողմից, ինչի համար չի կարողացել ավարտին հասցնել հանացագործությունը` իր կամքից անկախ հանգամանքներում:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

Մեղադրողը վկայակոչելով վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի վերաբերյալ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կայացրած դատավճիռը պատժի մասով և նրա նկատմամբ նշանակել պատիժ ազատազրկման ձևով:
Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով.
Գտնում է, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2013թ. դատավճիռը ենթակա է բեկանման, քանի որ դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ` նյութական իրավունքի այնպիսի խախտում, որն ազդել է գործի ելքի վրա:
Այսպես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն տուգանքը կիրառվում է անչափահասի ինքնուրույն վաստակի կամ այնպիսի գույքի առկայության դեպքում, որի վրա կարող է տարածվել բռնագանձում:
Դատարանը ամբաստանյալի նկատմամբ նման պատիժ նշանակելու որևէ հիմք չի ունեցել այն պատճառաբանությամբ, որ քրեական գործով հայտնի չի եղել անչափահասի ինքնուրույն վաստակի կամ գույքի առկայության վերաբերյալ տեղեկություն, որի նկատմամբ կարող է տարածվել բռնագանձում, հակառակը` գործով հիմնավորվել է, որ Ն.Սոխիկյանը չի ունեցել ինքնուրույն վաստակ, ինչն էլ դրդապատճառ է հանդիսացել հանցագործության կատարման համար, քանի որ ցանկացել է հափշտակել ոսկյա շղջան և դրա իրացումից ձեռք բերված գումարով Երևան քաղաքում վարձակալել բնակարան` օթևան չունենալու պատճառով:
Բացի այդ, գործով պարզվել է, որ ծնողները չեն զբաղվել ամբաստանյալի խնամքով, ինչը ևս վկայում է նրա նյութապես անբարենպաստ վիճակի մասին, ուստի ի սկզբանե ակնհայտ է, որ տվյալ պատժատեսակը չի կարող ծառայել ինչպես անչափահաս Ն.Սոխիկյանի ուղղմանը, այնպես էլ սոցիալական արդարության վերականգմանը:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՚Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համարՙ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՚Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբՙ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. ՚Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործություններըՙ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՚Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթներըՙ:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. ՚Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներովՙ:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. ՚Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակներըՙ:
՚/…/ Պատիժ նշանակելիս և այն կրելու նպատակահարմարության հարցը քննարկելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Հանցակազմի սահմաններից դուրս գտնվելով, դրանք բնութագրում են ինչպես կատարված հանցագործությունը, այնպես էլ հանցավորի անձնավորությունը, հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցավորի անձնավորության և հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի մասին` համապատասխանաբար բարձրացնելով կամ իջեցնելով այն:
Դրանց գնահատմամբ է հնարավոր յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատական մոտեցում ցուցաբերել` ինչպես պատժի տեսակը և չափը որոշելիս, այնպես էլ այն կրելու նպատակահարմարության հարցը լուծելիս:
Քրեական օրենքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հոկտեմբերի 26-ի` Թ.Տեր-Գրիգորյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-192/07 որոշումը/:
՚/…/Դատարանի լայն հայեցողության շրջանակներում է նաև անձի պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքների կիրառման հարցը, քանի որ համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ հոդվածի 2-րդ մասի՝ պատիժ նշանակելիս դատարանը կարող է հաշվի առնել նաև մեղմացնող այլ հանգամանքներ, որոնք նշված չեն նույն հոդվածի առաջին մասում: Այնուհանդերձ, դատարանի այս լիազորությունը բացարձակ չէ, և որպես մեղմացնող հաշվի առնվող հանգամանքները պետք է բավարարեն որոշակի չափանիշների: Դրանք են.
ա/ հանգամանքը պետք է իրական լինի, այսինքն՝ գործով ձեռք բերված ապացույցները պետք է հաստատեն դրա առկայությունը
բ/ այն պետք է ողջամտորեն նվազեցրած լինի անձի կամ նրա կատարած արարքի հանրային վտանգավորությունը
գ/ այն հաստատված ճանաչելիս դատարանը պետք է պահպանի ապացուցման ընդհանուր քրեադատավարական կանոնները. հանգամանքի առկայությունը հաստատող ապացույցները պետք է վերաբերելի և թույլատրելի լինեն, դրանք պետք է հետազոտված լինեն դատաքննության ընթացքում, ինչպես նաև պետք է պահպանվեն ապացույցների ստուգման և գնահատման օրենսդրական պահանջներըՙ /տես ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2007թ. հունիսի 1-ի` Պ.Բայրամյանի վերաբերյալ գործով ՎԲ-84/07 որոշումը/:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՚Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
/…/
6/ ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7/ ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8/ ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը/…/ՙ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
՚ 1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
/.../
4/ մասնակիորեն կամ ամբողջությամբ բեկանում և փոփոխում է ստորադաս դատարանի ակտը, եթե ստորադաս դատարանի հաստատած փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ, և եթե դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից /.../ՙ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի համաձայն.
՚Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
/.../
2/ ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը.
/.../ՙ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն.
՚1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստինՙ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ համաձայն վիճարկվող դատական ակտի, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առել, ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև կյանքի և դաստիարակության պայմանները, հոգեկանի զարգացման աստիճանը, անձի այլ առանձնահատկությունները` այն, որ ամբաստանյալ Նարեկ Սոխիկյանը հանդիսանում է ընտանիքի կրտսեր զավակը, հիմնականում դաստիարակվել է հոր կողմից և գտնվել է նրա խնամքի տակ, հոր արտերկրում գտնվելու պատճառով 2012թ.-ից բնակվել է քրոջ հետ միասին, ներկայումս գտնվում է քրոջ խնամքի տակ, ըստ ՚Վանաձորի երեխաների խնամքի և պաշտպանության թիվ 1 գիշերօթիկ հաստատությունՙ ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Հ.Ներկարարյանի գրության վերջինս ընտանիքում անկայուն ֆինանսական միջոցների և բարոյահոգեբանական մթնոլորտի պատճառով 2008թ. սեպտեմբերի 1-ից մինչև 2010թ. հուլիսի 2-ը գտնվել է ՚Վանաձորի երեխաների խնամքի և պաշտպանության թիվ 1 գիշերօթիկ հաստատությունՙ ՊՈԱԿ-ում, իննամյա կրթությամբ, դպրոցում սովորել է վատ առաջադիմությամբ, ուսումը դադարեցրել է աշխատելու նպատակով, աշխատել է վուլկանացման կետում, որպես արհեստավորի օգնական, համակարգչի, օտար լեզուների չի տիրապետում, ֆիզիկապես առողջ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, ՚Ուսանողականՙ համատիրության նախագահ Ս.Վերդյանի և տեսուչ Ն.Պետրոսյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, հաշվառված չէ Լոռու մարզային հոգենյարդաբանական դիսպանսերում և նարկոլոգիական կաբինետում:
Դատարանը որպես ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ հաշվի է առել այն, որ հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին Ն.Սոխիկյանը անչափահաս է եղել /ծնված` 02.01.1996թ.-ին/ և շուրջ երկու տարուց ավելի ժամանակահատվածում ծնողներից ոչ մեկը չի խնամել ու դաստիրակել նրան, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Հարկ է նշել, որ սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` 290.000 /երկու հարյուր իննսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Դատարանը միաժամանակ պատճառաբանելով, որ տվյալ դեպքում ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Լոռու մարզի քննչական բաժնի Բազումի քննչական բաժանմունքում քննվող թիվ 71106113 քրեական գործով անչափահաս մեղադրյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, եզրահանգել է, որ սույն քրեական գործով վերացել է վերջինիս նկատմամբ կիրառված ստորագրություն չհեռանալու մասին խափանման միջոցի անհրաժեշտությունը:
Հարկ է նշել, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ տուգանքը կիրառվում է անչափահասի ինքնուրույն վաստակի կամ այնպիսի գույքի առկայության դեպքում, որի վրա կարող է տարածվել բռնագանձում:
Վերաքննիչ դատարան փաստում է, որ քրեական գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներով չի հիմնավորվել /այդ թվում պատիժ նշանակելու ժամանակ/ ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի ինքնուրույն վաստակ ունենալու կամ գույքի առկայության հանգամանքը, այսինքն` հայտնի չի եղել անչափահասի ինքնուրույն վաստակի կամ գույքի առկայության վերաբերյալ որևէ տեղեկություն, որի նկատմամբ կարող է տարածվել բռնագանձում, մինչդեռ սույն գործով վիճարկվող դատական ակտով ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել տուգանք` 290.000 /երկու հարյուր իննսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Որպիսի պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանն ըստ էության չհիմնավորված հետևության է հանգել` ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ տուգանքի ձևով պատիժ նշանակելու նպատակահարմարության հարցում, որի արդյունքում թույլ է տվել քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրառում, այն է` չի կիրառել նյութական օրենքի այն նորմը, որը տվյալ դեպքում ենթակա էր կիրառման, ինչը հանգեցրել է դատական սխալի և վիճարկվող դատական ակտն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով` բեկանելու և փոփոխելու հիմք է:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը` վերաքննիչ դատարանը հաշվի է առնում կատարած հանցագործության բնույթը և հասարակական վտանգավորության աստիճանը, կատարման հանգամանքները, դատական ակտում շարադրված` ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալներն, ինչպես նաև կյանքի և դաստիարակության պայմանները, անձի այլ առանձնահատկություններն` այն, որ ամբաստանյալ Նարեկ Սոխիկյանը հանդիսանում է ընտանիքի կրտսեր զավակը, հիմնականում դաստիարակվել է հոր կողմից և գտնվել է նրա խնամքի տակ, հոր արտերկրում գտնվելու պատճառով 2012թ.-ից բնակվել է քրոջ հետ միասին, ըստ ՚Վանաձորի երեխաների խնամքի և պաշտպանության թիվ 1 գիշերօթիկ հաստատությունՙ ՊՈԱԿ-ի տնօրեն Հ.Ներկարարյանի գրության վերջինս ընտանիքում անկայուն ֆինանսական միջոցների և բարոյահոգեբանական մթնոլորտի պատճառով 2008թ. սեպտեմբերի 1-ից մինչև 2010թ. հուլիսի 2-ը գտնվել է ՚Վանաձորի երեխաների խնամքի և պաշտպանության թիվ 1 գիշերօթիկ հաստատությունՙ ՊՈԱԿ-ում, նախկինում դատապարտված չի եղել, ՚Ուսանողականՙ համատիրության նախագահ Ս. Վերդյանի և տեսուչ Ն.Պետրոսյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, հաշվառված չէ Լոռու մարզային հոգենյարդաբանական դիսպանսերում և նարկոլոգիական կաբինետում, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներն այն, որ հանցանքը կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին Ն.Սոխիկյանը անչափահաս է եղել /ծնված` 02.01.1996թ.-ին/ և շուրջ երկու տարուց ավելի ժամանակահատվածում ծնողներից ոչ մեկը չի խնամել ու դաստիրակել նրան, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չարձանագրելը:
Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում, պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով, նկատի ունենալով նաև, որ քննարկվող պարագայում, նախատեսված պատիժներից նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Նման պայմաններում, անդրադառնալով ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ սույն գործով խափանման միջոց ընտրելու հարցին, վերաքննիչ հանգում է այն հետևության, որ վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց պետք է ընտրել կալանավորումը, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ և 395-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել:
Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 19.12.2013թ. դատավճիռը բեկանել և փոփոխել:
Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով և պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կիրառմամբ սույն դատական ակտով նշանակված պատժին հաշվակցել /հանել/ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի 11.09.2013թ.-ից մինչև 13.09.2013թ.-ը ձերբակալված լինելու 2 /երկու/ օր ժամկետը և ի վերջո թողնել կրելու ազատազրկում 2 /երկու/ ամիս 28 /քսանութ/ օր ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի մարտի 27-ից:
Ամբաստանյալ Նարեկ Անդրանիկի Սոխիկյանի նկատմամբ, որպես խափանման միջոց ընտրել կալանավորումը, մինչև սույն դատական ակտի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակվելու պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐª Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ

Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ