Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0149/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Սարգիս Կարապետյան
Տիգրան Չալումյան
Արթուր Ֆիդանյան
Սաֆար Խամոյան
Սարգիս Կարապետյան Վարդանի
Տիգրան Չալումյան Միխաիլի
Արթուր Ֆիդանյան Արտավազդի
Սաֆար Խամոյան Գոռի
Սաֆար Խամոյան
Արթուր Ֆիդանյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արմեն Խաչատրյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 35 Մաս 1
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 177 Մաս 2
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Սերգեյ Չիչոյան
Եվա Դարբինյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արմեն Խաչատրյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-02-05 | 11:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-01-29 | 11:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-12-04 | 11:45 | 1 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2013-12-03 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-11-29 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-11-15 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-11-08 | 10:30 | 1 | Կայացել է |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0149/01/13
նախագահող դատավոր` Ա. Խաչատրյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դիմող`դատախազ` Դ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Ա.ՖԻԴԱՆՅԱՆԻ
Տ.ՉԱԼՈՒՄՅԱՆԻ
Ս.ԽԱՄՈՅԱՆԻ
Ս.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
2014 թվականի փետրվարի 05-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վեճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14200813 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 51-52/:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մեջլումյանը 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 54/:
3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանը 2013 թվականի հուլիսի 15-ի որոշմամբ թիվ 114200813 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 57-58/:
4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ Տ.Չալումյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 121-124/:
5. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ս.Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 131-132, 135-136/:
6. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Ֆիդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 141-142, 145-146/:
7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործով Արշակ և Սարգիս Խաչատուրյանների, Մ.Մարգարյանի, Տ.Չալումյանի, Ս.Խամոյանի, Ս.Սիմոնյանի, Վ.Մանուկյանի, Ա.Ֆիդանյանի և Ս.Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ս.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` դիմող Մ.Մարգարյանի բողոքի բացակայության հիմքով:
Ա.Խաչատրյանի և Ս.Խաչատրյանի կողմից թեթև մարմնական վնասվածքներ ստանալու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` դիմողների բողոքի բացակայության հիմքով:
Վ.Մանուկյանի, Մ.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով` արարքը կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու օրենքով նախատեսված տարիքը հասած չլինելու հիմքով:
Վ.Մանուկյանի, Մ.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով` վնաս պատճառած արարքի քրեական օրենքով իրավաչափ համարելու հիմքով /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 151-158/:
8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ Ս.Խամոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 170-171, 174-175/:
9. 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 14200813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 1-2/:
10. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 3, 20/:
11. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Սարգիս Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Տիգրան Չալումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արթուր Ֆիդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել` ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն:
Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը` ոչնչացվել է, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը` վերադարձվել է տուժող Արշակ Խաչատուրյանին /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 107-115/:
12. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 13-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
13. Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ 2013 թվականի ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար /քրեական գործ, հատոր 2, էջ էջ 107-115/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
14. Դիմող` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը՝ սխալ մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը, այն է նախնական համաձայնության խմբի կողմից ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակության հանցակազմը, ինչը հանգեցրել է ոչ ճիշտ և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը, բացի այդ թույլ է տվել նաև դատավարական իրավունքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ համաձայնությունը համարվում է նախնական, եթե խմբի անդամները հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել մինչև հափշտակության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, ընդ որում համաձայնության հասնել հնարավոր է հանցագործության նախապատրաստության փուլում, դրանից հետո, մասնավորաապես հանցափորձի փուլում նախնական համաձայնությունը բացառվում է, քանի որ հանցագործության սուբյեկտի կողմից սկսվում է հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունների իրականացումը։
Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԱԴ/0136/01/10 որոշման դրույթները գտել է, որ սույն դեպքով հիմնավորված է Լ.Ֆիդանյանի, Ա.Խամոյանի, Ս.Կարապետյանի և Տ.Չալումյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստը, ինչը հաստատվել է ոչ միայն ամբաստանյալների նախաքննական ցուցմունքներով, այլ գործում առկա տեսաձայնագրությամբ։ Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալների ցուցմունքները, որ մինչ հեռադիտակ սարքի գանձանակի բացումը իրենց միջև հափշտակություն կատարելու համաձայնություն ձեռք չի բերվել անհիմն է: Տեսաձայնագրության զննությունը ամբողջությամբ հերքում է վերջիններիս ցուցմունքների իսկությունը և ապացուցում` հակառակը, որ հանցանքի նախապատրաստության փուլում այդ համաձայնությունն ամբաստանյալների միջև ձեռք է բերվել։
Առաջին ատյանի դատարանի համոզմունքն` ամբաստանյալներից երեքի անմեղության, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ա.Խամոյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակման շուրջ, ըստ 04.12.2013թ. դատական ակտի բովանդակության, առաջ է եկել հետևյալ փաստական տվյալների վերլուծության արդյունքում։
«Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են «Հաղթանակ» զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները։ Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանի գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել։
Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի։ Նկատել է, որ Ս.Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքը ևս այնտեղից գումար է վերցրել։ Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանը 3000-3200 ՀՀ դրամ։
Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս.Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում։ Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը։ Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել` 4.400 ՀՀ դրամ գումար։
Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս՝ հեռացել է։ Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ։
Դատարանի կողմից հիմք ընդունված վերոշարադրյալ փաստական տվյալները չեն բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից: Նրանց կատարած հանցանքը հիմնավորվել է տուժող Ա.Խաչատրյանի ցուցմունքներով և տեսաձայնագրության զննությամբ։
Տուժող Ա.Խաչատրյանը ամբաստանյալների հեռանալուց հետո մոտեցել է հեռադիտակին և տեսել, որ գանձանակի փականը կոտրված է, իսկ գումարը` հափշտակված:
Տեսաձայնագրության 01:00:38-ից հետո երևում է, որ Ս.Կարապետյանը շարունակում է գանձանակը բացելուն ուղղված գործողությունները, իսկ Ա.Ֆիդանյանը, Ս.Խամոյանը և Տ.Չալումյանը, ինչպես նաև երկու երեխաներ հեռադիտակը շրջապատած վիճակում կանգնած են: Այդ ընթացքում Ա.Ֆիդանյանը, կռանալով դեպի Սարգիս Կարապետյանը, ձեռքերով հարվածներ է հասցնում հեռադիտակի այն մասին, որտեղից Ս.Կարապետյանը փորձում է բացել գանձանակը: Դատարանը հաստատված է համարել Ա.Ֆիդանյանի ցուցմունքը, որ վերջինս իբր ձեռքով հարվածել է հեռադիտակին, որպեսզի մետաղադրամը ներս ընկնի: Տեսաձայնագրությունից ակնհայտ է, որ Ա.Ֆիդանյանը մետաղադրամ չի գցել: Հետևաբար ամբաստանյալի այդ պնդումը հաստատված համարելը հիմնավորված չէ:
Տեսաձայնագրության 01:00:58-ից մինչ 01:01:30-ը երևում է, թե գանձանակը ինչպես է դատարկվում ամբաստանյալների կողմից:
Տեսաձայնագրության զննությամբ ձեռք բերված տվյալներն ամբողջությամբ հակասում են դատարանի կողմից հաստատված համարված հանգամանքներին: Դատարանը հիմք է ընդունել միայն ամբաստանյալների ցուցմունքները: Տեսաձայնագրությամբ պարզվել է, որ վերջիններիս գործողությունները չեն համապատասխանում նրանց ցուցմունքներում նկարագրված տվյալներին։ Այս պարագայում դատարանը պետք է հիմք ընդուներ տեսաձայնագրության տվյալները:
Դատական ակտում վերլուծության ենթարկելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Հ.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ նկարագրված դիրքորոշումը, դատարանը նշել է, որ չի ապացուցվել, որ ամբաստանյալների միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, Ս.Կարապետյանն իր մտադրության մասին որևէ մեկին չի ասել։
Որ Ս.Կարապետյանը իր մտադրության մասին մյուս ամբաստանյալներին ասել է, ապացուցված է տեսաձայնագրությամբ: Ինչ վերաբերում է դերերի բաշխմանը, ապա դատարանը հաշվի չի առել, որ նախնական համաձայնությունը հնարավոր է նաև ժեստերի, կոնկլյուդենտ գործողությունների /լուռ համաձայնություն/ միջոցով: Ակնհայտ է, որ խմբի մասնակիցները հանցագործության նախապատրաստության փուլում, երբ Ս.Կարապետյանը Տ.Չալումյանից վերցնում է եղունգ կտրիչը և մոտենում` հեռադիտակի գանձանակին, բոլորը խմբավորվում են հեռադիտակի շուրջ և համատեղ գործողություններ կատարում գանձանակը բացելու ուղղությամբ՝ յուրաքանչյուրը կատարելով հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված որոշակի գործողություններ` Ա.Ֆիդանյանը ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակի գանձանակին, Ա.Խամոյանը և Տ.Չալումյանը տեսանկարահանող սարքի կողմից շրջապատել են հեռադիտակը և փորձել` ոչ տեսանելի դարձնել Ս.Կարապետյանի գործողությունները և գանձանակը բացվելուց հետո բոլորով միասին հանել են գանձանակի մեջ առկա գումարը։
Ամբաստանյալների ցուցմունքներն ամբողջությամբ հակասում են գործում առկա այլ ապացույցի՝ տեսաձայնագրության տվյալներին։ Դատական ակտը նաև պատճառաբանված չէ, ինչի արդյունքում խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջը` ինչը դատական ակտի բեկանման հիմք է :
Դատական առաջին նիստի ժամանակ ամբաստանյալներ Լ.Ֆիդանյանը, Տ.Չալումյանը, Ս.Կարապետյանր և Ա.Խամոյանը, դատարանին դիմում են ներկայացրել իրենց մեղսագրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և դատական քննության արագացված կարգ միջնորդելու վերաբերյալ։ Ամբաստանյալները պնդելով իրենց միջնորդությունը հայտարարել են, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, իրենց պաշտպան Արմեն Ումրշատյանի հետ խորհրդակցելուց հետո, ով իրենց պարզաբանել է ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները։ Ամբաստանյալների պաշտպան Ա.Ումրշատյանը նույնպես պնդել է ամբաստանյալների կողմից ներկայացված միջնորդությունը։ Դատարանը հարց է ուղղել ամբաստանյալ Ա.Կարապետյանին, թե արդյոք գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները։ Դատարանի հարցին ամբաստանյալը չի կարողացել պատասխանել: Ամբաստանյալի կողմից պատասխան չտրվելու պատճառը եղել է հարցի բովանդակությունը չհասկանալը: Դատարանը մերժել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությունը և անցել ընդհանուր կարգով դատաքննության։
Դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության մերժումը հիմնավորված չէ:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ՝ ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանին, Տ.Չալումյանին, Ա.Խամոյանին և Ա.Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և վերջիններիս նկատմամբ նշանակել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ։
Վերաքննիչ բողոքի պատասխանը
15. Ամբաստանյալներ Ս.Կարապետյանի, Տ.Չալումյանի, Ա.Ֆիդանյանի, Ս.Խամոյանի պաշտպան Ա.Ումրշատյանը վերաքննիչ բողոքի պատասխանում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը հայտնել է, որ բողոքաբերի դիրքորոշումն անհիմն է, իսկ վերջինիս կողմից նշված իրավունքի ենթադրյալ խախտումները` ոչ իրավաչափ։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը նման եզրահանգման գալու հիմքում դրել է ոչ միայն ամբաստանյալների այլ և վկաների ցուցմունքները: Իսկ վերջիններս ուղղակի հիմնավորել են դեպքի վայրում հավաքվելու հանկարծակիության և անհետևողականության հարցը, այն որ նախապես չէին պլանավորել բոլորով միասին գնալու հենց հեռադիտակից օգտվելու և նրա գանձանակը բացելու համար, այլ դա եղել է միմյանց հետ չհամաձայնեցված գործողություն, որն ինքնին բացառում է նախապես համաձայնության սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։
Մատնանշելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը տվել է արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատական:
Դիմողը խնդրել է վերաքննիչ բողոքը մերժել ամբողջությամբ անհիմն լինելու պատճառով` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտմբերի 04-ի դատավճիռը:
16. Դատախազ Դ.Կարապետյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանը, Տ.Չալումյանը, Ա.Խամոյանը և Ա.Կարապետյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեցին այն մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` դրանց հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող Դ.Կարապետյանի ելույթը, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանի, Տ.Չալումյանի, Ա.Խամոյանի և Ա.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
… պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին>> :
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն …>>:
18. Առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռում արձանագրել է.
<<…Դատարանը վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցագործության կատարմանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված չէ հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը:
Այսպես. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
- դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդավածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդավածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին>> :
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցին անդրադարձել է Հ. Սարգսյանի և այլոց գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման մեջ, որտեղ հայտնել է հետևյալը`
<<18.Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ>>:
Դատարանը գտնում է, որ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարած անձանց արարքի որակման ժամանակ կարևոր է պարզել` եղել է արդյոք համակատարողների մոտ համատեղ ուրիշի գույքի գողություն կատարելու պայմանավորվածություն մինչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, առկա է արդյոք նրանց միջև հանցավոր մտադրությունն իրականացելու համար դերերի բաշխման շուրջ պայմանավորվածություն:
Տվյալ դեպքում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանը գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել: Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում: Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել է 4.400 ՀՀ դրամ գումար: Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս` հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`...>> :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` զգալի չափ է համարվում գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը):
Նկատի ունենալով, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները չեն ապացուցվել և առկա ապացույցներով հաստատվել է, որ <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից Սարգիս Կարապետյանը հափշտակել է 4000-4800 ՀՀ դրամի մանրադրամ, Արթուր Ֆիդանյանը` 3000-3200 ՀՀ դրամի, իսկ Տիգրան Չալումյանը` 4.400 ՀՀ դրամի մանրադրամ, և գործով բացակայում է որևէ հավաստի ապացույց, որով կհաստատվեր վերջիններից յուրաքանչյուրի կողմից 5.000 և ավելի ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու հանգամանքը, ուստի ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ն մասի 2-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 1).................. 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա.>> :
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նրանք ենթակա են արդարացման:
Դատարանը միաժամանակ վելուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն` Ս. Խամոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: ՈՒստի և նրա արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը դատարանին խնդրել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ.-ի որոշումը:
Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը հայտնել է, որ <<ամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն>> :
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ.-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն պետք է կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ընդունվել է համաներման ակտ, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` <<Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով>> :
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2013թ. ապրիլի 26-ին, այսինքն` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում` առավելագույնը 2 տարի ժամկետով, ինչպես նաև հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Նկատի ունենալով, որ Ս.Խամոյանը չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերում և 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար, ուստի դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել…>> /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 107-115/:
19. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով, բազմակողմանի վերլուծության ենթարկելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, դրանց վերաբերելիության և թույլատրելիության, ինչպես նաև գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է հիմնավոր հետևության, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին և Սաֆար Գոռի Խամոյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված չէ, այդ հիմքով Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին արդարացրել է, իսկ Ս.Խամոյանի արարքը վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի1-ին մասով:
20.
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալը հիմնավորելու համար Առաջին ատյանի դատարանը հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, Հ.Սարգսյանի և այլոց գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշման դրույթների վրա, դրանք քննարկելով գործի շրջանակներում, մանրամասն վերլուծելով` ձեռք բերված ապացույցների համալիր համադրմամբ հիմնավոր եզրահանգել է, որ միչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններ կատարելը, որպես համակատարողներ` գողություն կատարելու պայմանավորվածություն չեն ունեցել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, գողություն կատարելը:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը թեև իրենց ցուցմունքներում ընդունել են Երևանի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գողություն կատարելու փաստը, առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր են ճանաչել` երբևէ չեն ընդունել, որ մինչ գանձարկղը բացելը միմյանց հետ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել համատեղ գողություն կատարելու մասին, փոխադարձ համաձայնությամբ հանցանքը կատարելու դերաբաշխում են կատարել: Ամբաստանյալների կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու մասին քրեական գործով այլ ապացույցներ ձեռք չեն բերվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ դեպքի վայրի տեսագրությունից ևս չի երևում, որ ամբաստանյալները նախնական համաձայնությամբ են կատարել գողությունը: Տեսանյութը չի պարունակում ձայնագրառում, իսկ այնտեղ տեղի ունցող իրադարձությունները չեն հաստատում վերաքննիչ բողոքի այդ առթիվ բերած փաստարկները:
Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով ապացուցված է համարել, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանը գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին:
Այսինքն չի ապացուցվել Սարգիս Կարապետյանին, Տիգրան Չալումյանին, Արթուր Ֆիդանյանին մեղսագրված արարքները և նրանց արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը։
Ս. Խամոյան է առանձին մոտեցել և արդեն բաց գանձարկղից վերցրել 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ և միայն նրա գործողություններն են համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ դարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետը նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել և կարճվել է քրեական գործի վարույթը:
21. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները` կապված տեսագրության զննության և այնտեղ պարունակող տեղեկությունների հետ:
Սույն որոշման 20-րդ կետում Վերաքննիչ դատարանն այդ հարցին անդրադարձել է: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում հետևությունը, որ միայն տեսագրությունը հիմք չի կարող հանդիսանալ ամբաստանյալների նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տեսաձայնագրության սկավառակի բովանդակությունից չի երևում և չի հաստատվում, որ ամբաստանյալների միջև նախնական` նաև դերերի բաշխման համաձայնություն է եղել: Առկա է եղել` միմյանց հետ չհամաձայնեցված գործողություններ, որը բացառում է նախնական համաձայնության սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։
Տեսանյութով հաստատված հանգամանքների մասին վերաքննիչ բողոքի փաստարկները` ձայնագրառման բացակայության պայմաններում` չեն հաստատվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի փաստարկները հիմնավոր են և անհիմն է համարում մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այս առթիվ բերված պատճառաբանությունները:
23. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության մերժումը հիմնավորված չէ:
Հենց վերաքննիչ բողոքում` բողոք բերած Դ.Կարապետյանն ընդունել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը` դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությունը մերժել է նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ս.Կարապետյանը չի գիտակցել իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375 3-րդ հոդվածի համաձայն`
<<… 3. Դատավորը հարցեր է տալիս ամբաստանյալին համոզվելու համար` պարզ է արդյոք նրան առաջադրված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք խորհրդակցել է պաշտպանի հետ (եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին), գիտակցում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 3751 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով …>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում, երբ ամբաստանյալը չի գիտակցել իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքներն Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է օրենքով և օրինական որոշում է կայացրել:
24. Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ հիմնավորումների պայմաններում` Վերաքննիչ դատարանը այդպիսիք գտնելով օրինական և պատճառաբանված` եզրահանգում է, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին արդարացնելու, ինչպես նաև Սաֆար Գոռի Խամոյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները բավարար են դատավճիռը հիմնավորված համարելու համար: Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այդ և մյուս պատճառաբանությունները չեն կարող հիմք հանդիսանալ դատավճիռը բեկանելու համար, Ուստի նրա բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի` Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեքական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ. Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
2. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0149/01/13
նախագահող դատավոր` Ա. Խաչատրյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
դիմող`դատախազ` Դ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ամբաստանյալներ` Ա.ՖԻԴԱՆՅԱՆԻ
Տ.ՉԱԼՈՒՄՅԱՆԻ
Ս.ԽԱՄՈՅԱՆԻ
Ս.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
2014 թվականի փետրվարի 05-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վեճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14200813 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 51-52/:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մեջլումյանը 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 54/:
3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանը 2013 թվականի հուլիսի 15-ի որոշմամբ թիվ 114200813 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 57-58/:
4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ Տ.Չալումյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 121-124/:
5. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ս.Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 131-132, 135-136/:
6. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Ֆիդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 141-142, 145-146/:
7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործով Արշակ և Սարգիս Խաչատուրյանների, Մ.Մարգարյանի, Տ.Չալումյանի, Ս.Խամոյանի, Ս.Սիմոնյանի, Վ.Մանուկյանի, Ա.Ֆիդանյանի և Ս.Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ս.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` դիմող Մ.Մարգարյանի բողոքի բացակայության հիմքով:
Ա.Խաչատրյանի և Ս.Խաչատրյանի կողմից թեթև մարմնական վնասվածքներ ստանալու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` դիմողների բողոքի բացակայության հիմքով:
Վ.Մանուկյանի, Մ.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով` արարքը կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու օրենքով նախատեսված տարիքը հասած չլինելու հիմքով:
Վ.Մանուկյանի, Մ.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով` վնաս պատճառած արարքի քրեական օրենքով իրավաչափ համարելու հիմքով /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 151-158/:
8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ Ս.Խամոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 170-171, 174-175/:
9. 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 14200813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 1-2/:
10. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 3, 20/:
11. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Սարգիս Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Տիգրան Չալումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արթուր Ֆիդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել` ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն:
Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը` ոչնչացվել է, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը` վերադարձվել է տուժող Արշակ Խաչատուրյանին /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 107-115/:
12. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 13-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով:
Գործի փաստական հանգամանքները
13. Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ 2013 թվականի ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար /քրեական գործ, հատոր 2, էջ էջ 107-115/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
14. Դիմող` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը՝ սխալ մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը, այն է նախնական համաձայնության խմբի կողմից ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակության հանցակազմը, ինչը հանգեցրել է ոչ ճիշտ և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը, բացի այդ թույլ է տվել նաև դատավարական իրավունքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ համաձայնությունը համարվում է նախնական, եթե խմբի անդամները հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել մինչև հափշտակության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, ընդ որում համաձայնության հասնել հնարավոր է հանցագործության նախապատրաստության փուլում, դրանից հետո, մասնավորաապես հանցափորձի փուլում նախնական համաձայնությունը բացառվում է, քանի որ հանցագործության սուբյեկտի կողմից սկսվում է հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունների իրականացումը։
Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԱԴ/0136/01/10 որոշման դրույթները գտել է, որ սույն դեպքով հիմնավորված է Լ.Ֆիդանյանի, Ա.Խամոյանի, Ս.Կարապետյանի և Տ.Չալումյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստը, ինչը հաստատվել է ոչ միայն ամբաստանյալների նախաքննական ցուցմունքներով, այլ գործում առկա տեսաձայնագրությամբ։ Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալների ցուցմունքները, որ մինչ հեռադիտակ սարքի գանձանակի բացումը իրենց միջև հափշտակություն կատարելու համաձայնություն ձեռք չի բերվել անհիմն է: Տեսաձայնագրության զննությունը ամբողջությամբ հերքում է վերջիններիս ցուցմունքների իսկությունը և ապացուցում` հակառակը, որ հանցանքի նախապատրաստության փուլում այդ համաձայնությունն ամբաստանյալների միջև ձեռք է բերվել։
Առաջին ատյանի դատարանի համոզմունքն` ամբաստանյալներից երեքի անմեղության, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ա.Խամոյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակման շուրջ, ըստ 04.12.2013թ. դատական ակտի բովանդակության, առաջ է եկել հետևյալ փաստական տվյալների վերլուծության արդյունքում։
«Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են «Հաղթանակ» զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները։ Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանի գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել։
Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի։ Նկատել է, որ Ս.Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքը ևս այնտեղից գումար է վերցրել։ Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանը 3000-3200 ՀՀ դրամ։
Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս.Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում։ Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը։ Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել` 4.400 ՀՀ դրամ գումար։
Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս՝ հեռացել է։ Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ։
Դատարանի կողմից հիմք ընդունված վերոշարադրյալ փաստական տվյալները չեն բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից: Նրանց կատարած հանցանքը հիմնավորվել է տուժող Ա.Խաչատրյանի ցուցմունքներով և տեսաձայնագրության զննությամբ։
Տուժող Ա.Խաչատրյանը ամբաստանյալների հեռանալուց հետո մոտեցել է հեռադիտակին և տեսել, որ գանձանակի փականը կոտրված է, իսկ գումարը` հափշտակված:
Տեսաձայնագրության 01:00:38-ից հետո երևում է, որ Ս.Կարապետյանը շարունակում է գանձանակը բացելուն ուղղված գործողությունները, իսկ Ա.Ֆիդանյանը, Ս.Խամոյանը և Տ.Չալումյանը, ինչպես նաև երկու երեխաներ հեռադիտակը շրջապատած վիճակում կանգնած են: Այդ ընթացքում Ա.Ֆիդանյանը, կռանալով դեպի Սարգիս Կարապետյանը, ձեռքերով հարվածներ է հասցնում հեռադիտակի այն մասին, որտեղից Ս.Կարապետյանը փորձում է բացել գանձանակը: Դատարանը հաստատված է համարել Ա.Ֆիդանյանի ցուցմունքը, որ վերջինս իբր ձեռքով հարվածել է հեռադիտակին, որպեսզի մետաղադրամը ներս ընկնի: Տեսաձայնագրությունից ակնհայտ է, որ Ա.Ֆիդանյանը մետաղադրամ չի գցել: Հետևաբար ամբաստանյալի այդ պնդումը հաստատված համարելը հիմնավորված չէ:
Տեսաձայնագրության 01:00:58-ից մինչ 01:01:30-ը երևում է, թե գանձանակը ինչպես է դատարկվում ամբաստանյալների կողմից:
Տեսաձայնագրության զննությամբ ձեռք բերված տվյալներն ամբողջությամբ հակասում են դատարանի կողմից հաստատված համարված հանգամանքներին: Դատարանը հիմք է ընդունել միայն ամբաստանյալների ցուցմունքները: Տեսաձայնագրությամբ պարզվել է, որ վերջիններիս գործողությունները չեն համապատասխանում նրանց ցուցմունքներում նկարագրված տվյալներին։ Այս պարագայում դատարանը պետք է հիմք ընդուներ տեսաձայնագրության տվյալները:
Դատական ակտում վերլուծության ենթարկելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Հ.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ նկարագրված դիրքորոշումը, դատարանը նշել է, որ չի ապացուցվել, որ ամբաստանյալների միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, Ս.Կարապետյանն իր մտադրության մասին որևէ մեկին չի ասել։
Որ Ս.Կարապետյանը իր մտադրության մասին մյուս ամբաստանյալներին ասել է, ապացուցված է տեսաձայնագրությամբ: Ինչ վերաբերում է դերերի բաշխմանը, ապա դատարանը հաշվի չի առել, որ նախնական համաձայնությունը հնարավոր է նաև ժեստերի, կոնկլյուդենտ գործողությունների /լուռ համաձայնություն/ միջոցով: Ակնհայտ է, որ խմբի մասնակիցները հանցագործության նախապատրաստության փուլում, երբ Ս.Կարապետյանը Տ.Չալումյանից վերցնում է եղունգ կտրիչը և մոտենում` հեռադիտակի գանձանակին, բոլորը խմբավորվում են հեռադիտակի շուրջ և համատեղ գործողություններ կատարում գանձանակը բացելու ուղղությամբ՝ յուրաքանչյուրը կատարելով հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված որոշակի գործողություններ` Ա.Ֆիդանյանը ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակի գանձանակին, Ա.Խամոյանը և Տ.Չալումյանը տեսանկարահանող սարքի կողմից շրջապատել են հեռադիտակը և փորձել` ոչ տեսանելի դարձնել Ս.Կարապետյանի գործողությունները և գանձանակը բացվելուց հետո բոլորով միասին հանել են գանձանակի մեջ առկա գումարը։
Ամբաստանյալների ցուցմունքներն ամբողջությամբ հակասում են գործում առկա այլ ապացույցի՝ տեսաձայնագրության տվյալներին։ Դատական ակտը նաև պատճառաբանված չէ, ինչի արդյունքում խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջը` ինչը դատական ակտի բեկանման հիմք է :
Դատական առաջին նիստի ժամանակ ամբաստանյալներ Լ.Ֆիդանյանը, Տ.Չալումյանը, Ս.Կարապետյանր և Ա.Խամոյանը, դատարանին դիմում են ներկայացրել իրենց մեղսագրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և դատական քննության արագացված կարգ միջնորդելու վերաբերյալ։ Ամբաստանյալները պնդելով իրենց միջնորդությունը հայտարարել են, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, իրենց պաշտպան Արմեն Ումրշատյանի հետ խորհրդակցելուց հետո, ով իրենց պարզաբանել է ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները։ Ամբաստանյալների պաշտպան Ա.Ումրշատյանը նույնպես պնդել է ամբաստանյալների կողմից ներկայացված միջնորդությունը։ Դատարանը հարց է ուղղել ամբաստանյալ Ա.Կարապետյանին, թե արդյոք գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները։ Դատարանի հարցին ամբաստանյալը չի կարողացել պատասխանել: Ամբաստանյալի կողմից պատասխան չտրվելու պատճառը եղել է հարցի բովանդակությունը չհասկանալը: Դատարանը մերժել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությունը և անցել ընդհանուր կարգով դատաքննության։
Դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության մերժումը հիմնավորված չէ:
Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ՝ ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանին, Տ.Չալումյանին, Ա.Խամոյանին և Ա.Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և վերջիններիս նկատմամբ նշանակել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ։
Վերաքննիչ բողոքի պատասխանը
15. Ամբաստանյալներ Ս.Կարապետյանի, Տ.Չալումյանի, Ա.Ֆիդանյանի, Ս.Խամոյանի պաշտպան Ա.Ումրշատյանը վերաքննիչ բողոքի պատասխանում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը հայտնել է, որ բողոքաբերի դիրքորոշումն անհիմն է, իսկ վերջինիս կողմից նշված իրավունքի ենթադրյալ խախտումները` ոչ իրավաչափ։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը նման եզրահանգման գալու հիմքում դրել է ոչ միայն ամբաստանյալների այլ և վկաների ցուցմունքները: Իսկ վերջիններս ուղղակի հիմնավորել են դեպքի վայրում հավաքվելու հանկարծակիության և անհետևողականության հարցը, այն որ նախապես չէին պլանավորել բոլորով միասին գնալու հենց հեռադիտակից օգտվելու և նրա գանձանակը բացելու համար, այլ դա եղել է միմյանց հետ չհամաձայնեցված գործողություն, որն ինքնին բացառում է նախապես համաձայնության սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։
Մատնանշելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը տվել է արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատական:
Դիմողը խնդրել է վերաքննիչ բողոքը մերժել ամբողջությամբ անհիմն լինելու պատճառով` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտմբերի 04-ի դատավճիռը:
16. Դատախազ Դ.Կարապետյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանը, Տ.Չալումյանը, Ա.Խամոյանը և Ա.Կարապետյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեցին այն մերժել:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` դրանց հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող Դ.Կարապետյանի ելույթը, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանի, Տ.Չալումյանի, Ա.Խամոյանի և Ա.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`
պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով:
2. Գողությունը, որը կատարվել է՝
1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ,
… պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին>> :
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք…
…3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն.
<< 1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ:
2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից:
Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն …>>:
18. Առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռում արձանագրել է.
<<…Դատարանը վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցագործության կատարմանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված չէ հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը:
Այսպես. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
- դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդավածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդավածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին>> :
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցին անդրադարձել է Հ. Սարգսյանի և այլոց գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման մեջ, որտեղ հայտնել է հետևյալը`
<<18.Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ>>:
Դատարանը գտնում է, որ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարած անձանց արարքի որակման ժամանակ կարևոր է պարզել` եղել է արդյոք համակատարողների մոտ համատեղ ուրիշի գույքի գողություն կատարելու պայմանավորվածություն մինչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, առկա է արդյոք նրանց միջև հանցավոր մտադրությունն իրականացելու համար դերերի բաշխման շուրջ պայմանավորվածություն:
Տվյալ դեպքում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանը գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել: Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում: Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել է 4.400 ՀՀ դրամ գումար: Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս` հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`...>> :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` զգալի չափ է համարվում գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը):
Նկատի ունենալով, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները չեն ապացուցվել և առկա ապացույցներով հաստատվել է, որ <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից Սարգիս Կարապետյանը հափշտակել է 4000-4800 ՀՀ դրամի մանրադրամ, Արթուր Ֆիդանյանը` 3000-3200 ՀՀ դրամի, իսկ Տիգրան Չալումյանը` 4.400 ՀՀ դրամի մանրադրամ, և գործով բացակայում է որևէ հավաստի ապացույց, որով կհաստատվեր վերջիններից յուրաքանչյուրի կողմից 5.000 և ավելի ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու հանգամանքը, ուստի ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ն մասի 2-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 1).................. 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա.>> :
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նրանք ենթակա են արդարացման:
Դատարանը միաժամանակ վելուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն` Ս. Խամոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: ՈՒստի և նրա արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը դատարանին խնդրել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ.-ի որոշումը:
Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը հայտնել է, որ <<ամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն>> :
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ.-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն պետք է կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ընդունվել է համաներման ակտ, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` <<Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով>> :
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2013թ. ապրիլի 26-ին, այսինքն` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում` առավելագույնը 2 տարի ժամկետով, ինչպես նաև հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Նկատի ունենալով, որ Ս.Խամոյանը չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերում և 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար, ուստի դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել…>> /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 107-115/:
19. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով, բազմակողմանի վերլուծության ենթարկելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, դրանց վերաբերելիության և թույլատրելիության, ինչպես նաև գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է հիմնավոր հետևության, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին և Սաֆար Գոռի Խամոյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված չէ, այդ հիմքով Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին արդարացրել է, իսկ Ս.Խամոյանի արարքը վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի1-ին մասով:
20.
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալը հիմնավորելու համար Առաջին ատյանի դատարանը հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, Հ.Սարգսյանի և այլոց գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշման դրույթների վրա, դրանք քննարկելով գործի շրջանակներում, մանրամասն վերլուծելով` ձեռք բերված ապացույցների համալիր համադրմամբ հիմնավոր եզրահանգել է, որ միչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններ կատարելը, որպես համակատարողներ` գողություն կատարելու պայմանավորվածություն չեն ունեցել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, գողություն կատարելը:
Ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը թեև իրենց ցուցմունքներում ընդունել են Երևանի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գողություն կատարելու փաստը, առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր են ճանաչել` երբևէ չեն ընդունել, որ մինչ գանձարկղը բացելը միմյանց հետ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել համատեղ գողություն կատարելու մասին, փոխադարձ համաձայնությամբ հանցանքը կատարելու դերաբաշխում են կատարել: Ամբաստանյալների կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու մասին քրեական գործով այլ ապացույցներ ձեռք չեն բերվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ դեպքի վայրի տեսագրությունից ևս չի երևում, որ ամբաստանյալները նախնական համաձայնությամբ են կատարել գողությունը: Տեսանյութը չի պարունակում ձայնագրառում, իսկ այնտեղ տեղի ունցող իրադարձությունները չեն հաստատում վերաքննիչ բողոքի այդ առթիվ բերած փաստարկները:
Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով ապացուցված է համարել, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանը գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին:
Այսինքն չի ապացուցվել Սարգիս Կարապետյանին, Տիգրան Չալումյանին, Արթուր Ֆիդանյանին մեղսագրված արարքները և նրանց արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը։
Ս. Խամոյան է առանձին մոտեցել և արդեն բաց գանձարկղից վերցրել 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ և միայն նրա գործողություններն են համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ դարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետը նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել և կարճվել է քրեական գործի վարույթը:
21. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները` կապված տեսագրության զննության և այնտեղ պարունակող տեղեկությունների հետ:
Սույն որոշման 20-րդ կետում Վերաքննիչ դատարանն այդ հարցին անդրադարձել է: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում հետևությունը, որ միայն տեսագրությունը հիմք չի կարող հանդիսանալ ամբաստանյալների նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տեսաձայնագրության սկավառակի բովանդակությունից չի երևում և չի հաստատվում, որ ամբաստանյալների միջև նախնական` նաև դերերի բաշխման համաձայնություն է եղել: Առկա է եղել` միմյանց հետ չհամաձայնեցված գործողություններ, որը բացառում է նախնական համաձայնության սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։
Տեսանյութով հաստատված հանգամանքների մասին վերաքննիչ բողոքի փաստարկները` ձայնագրառման բացակայության պայմաններում` չեն հաստատվել:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի փաստարկները հիմնավոր են և անհիմն է համարում մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այս առթիվ բերված պատճառաբանությունները:
23. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության մերժումը հիմնավորված չէ:
Հենց վերաքննիչ բողոքում` բողոք բերած Դ.Կարապետյանն ընդունել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը` դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությունը մերժել է նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ս.Կարապետյանը չի գիտակցել իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375 3-րդ հոդվածի համաձայն`
<<… 3. Դատավորը հարցեր է տալիս ամբաստանյալին համոզվելու համար` պարզ է արդյոք նրան առաջադրված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք խորհրդակցել է պաշտպանի հետ (եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին), գիտակցում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները:
4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 3751 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով …>>:
Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում, երբ ամբաստանյալը չի գիտակցել իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքներն Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է օրենքով և օրինական որոշում է կայացրել:
24. Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ հիմնավորումների պայմաններում` Վերաքննիչ դատարանը այդպիսիք գտնելով օրինական և պատճառաբանված` եզրահանգում է, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին արդարացնելու, ինչպես նաև Սաֆար Գոռի Խամոյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները բավարար են դատավճիռը հիմնավորված համարելու համար: Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այդ և մյուս պատճառաբանությունները չեն կարող հիմք հանդիսանալ դատավճիռը բեկանելու համար, Ուստի նրա բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի` Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեքական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ. Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել:
2. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0149/01/13
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04.12.2013թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մագդա Գրիգորյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի,
պաշտպան` Արմեն Ումրշատյանի,
տուժող` Արշակ Խաչատուրյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի` ծնված 01.04.1991թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է որպես անձնական վարորդ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ա. Խաչատրյան փողոց, 42 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի` ծնված 12.12.1990թ.-ին, Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Հրազդան Կենտրոն թաղամաս, Հրազդան մաշի հանրակացարան 1 մասնաշենք, 31 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի` ծնված 26.05.1992թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթություն, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է Հ2 հեռուստաընկերությունում, որպես անվտանգության տեսուչ, նախկինում չդատված, հաշվառված Կոտայքի մարզ, գյուղ Զովունի 4-րդ փողոց, 116 շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, բնակվում է ք. Երևան, Մարգարյան 2-րդ նրբանցք, 2-րդ շենք, բնակարան 30 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Սաֆար Գոռի Խամոյանի` ծնված 11.11.1991թ.-ին, Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, սովորում է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի պատմության և իրավագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի մարզ, գյուղ Վ. Սասնաշեն 2-րդ փողոց, 13 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2013 թվականի ապրիլի 29-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14200813 քրեական գործը:
2013 թվականի ապրիլի 29-ին թիվ 14200813 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Տիգրան Միխաիլի Չալումյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Սարգիս Վարդանի Կարապետյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սաֆար Գոռի Խամոյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Տիգրան Չալումյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 14200813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ընկերների հետ գտնվել է Դավիթաշեն թաղամասում ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սաֆար Խամոյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Քրիստինե Չալումյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դստեր` Սյուզիի, Ա. Ֆիդանյանի մորեղբոր 10-ամյա որդիների` Հարությունի և Հայկազի, հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդպես, Մ. Մարգարյանի, Ս. Սիմոնյանի և իր ավտոմեքենաներով գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և ավտոմեքենաները կայանելով ՙՄայր Հայստան՚ արձանի հետնամասում` իջել են և սկսել զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, որպեսզի այգում զբոսնելիս խմեն: Այգում զբոսնել են և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատվածը, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են դրա վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Քանի որ այդ սարքը նախկինում չէին տեսել, այն իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի դիտանցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներն էլ են մետաղադրամ գցել այդ սարքի մեջ, բայց այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Այդ ժամանակ ինքը մոտեցել է ընկերներից Տիգրան Չալումյանին և նրանից պահանջել նրա մոտ եղած եղունգ կտրիչը, որի միջոցով էլ բացել է հեռադիտակի գանձարկղը, քանի որ գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն այն չի աշխատում: Հիմնական պատճառը գանձարկղը բացելու եղել է իրենց գցած գումարները հետ վերցնելը: Բացելուց հետո ինքը ՙբռով՚ մետաղադրամ է վերցրել, չի նկատել իրենից բացի ուրիշ ով է գումար վերցրել և ինչ քանակի: Իր վերցրած մետաղադրամների ընդհանուր գումարը կազմել է 4000-4800 ՀՀ դրամ: Մինչ գանձարկղը բացելը նախապես չի տեղեկացրել ընկերներին իր այդ մտադրության մասին: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ: Հետագայում մի անծանոթ տղամարդու հետ խոսակցություն է եղել հեռադիտակի գանձարկղը բացելու և հեռադիտակը վնասելու շուրջ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Տիգրան Չալումյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Նախաքննության ընթացքում նույնպես իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին, երբ գտնվել է Դավիթաշեն թաղամասում հորաքրոջ տղայի` Միքայել Մարգարյանի տանը, ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, հորաքրոջ որդի Միքայել Մարգարյանի, Սաֆար Խամոյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և քրոջ` Քրիստինե Չալումյանի, վերջինիս 4-ամյա դստեր` Սյուզիի, Ա. Ֆիդանյանի մորեղբոր մոտ 10-ամյա որդիներ` Հարությունի և Հայկազի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Ս. Սիմոնյանի, Մ. Մարգարյանի և Ս. Կարապետյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամաս, կայանել իրենց ավտոմեքենաները, և իջել զբոսնելու: Մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, այգում զբոսնելով խմելու համար: Ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են հեռադիտակի նման ինչ-որ սարք: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Այն իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի անցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներից մի քանիսը ևս մետաղադրամ գցելով տեսել են, որ ցույց այն չի տալիս: Հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, սակայն չի տեղեկացրել թե ինչի համար: Դրա օգնությամբ էլ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Ինքը տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և 4.400 ՀՀ դրամ գումար վերցրել այնտեղից: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Ֆիդանյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին մի քանի ընկերներով գտնվել են Դավիթաշեն թաղամասում, ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանի, Ս. Կարապետյանի և Ս. Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամաս, կայանել են ավտոմեքենաները, ապա իջել և սկսել են զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, որպեսզի այգում զբոսնելիս խմեն: Ժամը 22:30-ի սահմաններում` հասնելով զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, նկատել են հեռադիտակի նման ինչ-որ սարք, որը հետաքրքրել է իրենց: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի դիտանցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո մյուս ընկերները ևս մետաղադրամ են գցել այդ սարքի մեջ, սակայն այն կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Երբ իմացել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տալիս, մտածելով, որ հնարավոր է, որ մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքերով թափահարել է ու հարվածել այդ սարքին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Այդ պահին նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձատուփը բացել է և գումար է վերցնում: Տեսնելով, որ գանձատուփի դուռը բաց է` ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Բացի իրենից և Սարգիս Կարապետյանից, գումար են վերցրել նաև Սաֆար Խամոյանը և Տիգրան Չալումյանը, սակայն տեղյակ չէ, թե նրանցից յուրաքանչյուրը որքան գումար են վերցրել հեռադիտակի գանձարկղից: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին մի քանի ընկերներով գտնվել են Դավիթաշեն թաղամասում, ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանի, Ս. Կարապետյանի և Ս. Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և ավտոմեքենաները կայանելով ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում` իջել և սկսել են զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել: Այգում զբոսնելուց հետո, ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտենալով այդ սարքին, տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքը աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով և նկարված են եղել մետաղադրամներ: Քանի որ այդ սարքը նախկինում չէին տեսել, դա իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի անցքերից` ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներից մի քանիսը նույնպես մետաղադրամ են գցել այդ սարքի մեջ, բայց այն կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Ինքը ևս մետաղադրամ է գցել, սակայն երբ տեսել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տալիս հեռացել է և որոշ ժամանակ անց, երբ հետ է եկել, արդեն հեռադիտակի գանձարկղը բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 5-6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ, ավելի ստույգ 6000 դրամի մանրադրամ: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ:
Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011թ.-ից մայրը հիմնադրել է ՙՋասթ-Լուք՚ ՍՊԸ-ն, որի տնօրենը հիմնադրման օրվանից հանդիսացել է ինքը: ՍՊԸ-ն ունի հեռադիտակ-ատրակցիոն, որը 2013թ. մարտի 26-ից տեղադրված է Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի մոտ: Նշված հեռադիտակը աշխատում է մետաղադրամով, դիտելու 1 րոպեն արժե 100 ՀՀ դրամ և դրանով խոշորացված ձևով դիտում են Երևան քաղաքի տարածքը, երկինքը, դեպի Արարատ լեռը և այլն: Հեռադիտակի հետևի մասում տեղադրված է տեսախցիկ, որն արձանագրում է հեռադիտակի մոտ տեղի ունեցող իրադարձությունները: Այդ տեսախցիկի նկարահանումները հասանելի են բոլորին ինտերնետի միջոցով: Ամեն օր կամ երկու օրը մեկ երեկոյան ժամերին ինքը եկել և հեռադիտակի գանձարկղից վերցրել է հեռադիտակի աշխատանքից հավաքված մետաղադրամները: 2013թ. ապրիլի 26-ին կեսօրին գնացել է այգի ստուգելու հեռադիտակի սարքինությունը և գանձարկղի պարունակությունը: Այդպես միայնակ, առանց որևէ հարմարանքի, գարձարկղի մեջ հաշվել է գանձարկղում նախորդ օրվանից հավաքված գումարը: Պարզել է, որ այնտեղ եղել է մոտ 25.000 ՀՀ դրամի մանրադրամ: Գումարը չի վերցրել համապատասխան հարմարանք չունենալու պատճառով: Արդեն երեկոյան ժամը 21:30-ից 22:30-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում, որպեսզի մարդկանց օգնի հեռադիտակից օգտվելու հարցում: Երբ գտնվել է ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի մոտակայքում, տեսել է հեռադիտակի մոտ մի խուբ անձանց հավաքված: Մտածելով, որ այդ մարդիկ օգտվում են հեռադիտակից` շարունակել է քայլել, մինչև նրանք կվերջացնեն: Մոտավորապես 5 րոպե անց այդ հավաքված տղաները, աղջիկները և երեխաները գնացել են հեռադիտակի մոտից, որից հետո ինքը մոտեցել է հեռադիտակին, որպեսզի տեսնի, թե դրա վրա ինչ-որ վնասվածքներ կան, թե` ոչ, քանի որ այդ տղաներն ու աղջիկները անկանոն ձևով այս կամ այն կողմ են շարժել հեռադիտակը: Մոտենալով հեռադիտակին` տեսել է, որ հեռադիտակի շրջանակը վնասված է, ներկը` քերված, երկաթը` փոս ընկած, օպտիկայի շրջանակը` քերած, այնուհետև տեսել է, որ մետաղադրամների համար նախատեսված գանձարկղի փականը կոտրած է, դուռը` բաց և դրա մեջ չկա ոչ մի հատ մետաղադարամ, բացի այդ դրա մեջ առկա հաղորդալարերը նույնպես վնասված են եղել: Քանի որ դրանից քիչ առաջ հեռադիտակի մոտ հավաքված տղաներն ու աղջիկները հեռադիտակը անկանոն շարժել են, ինքը գնացել է նրանց կողմ: ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի դիմացի հարթակի աջ մասում մոտենալով նրանց, բարևել է և հարցրել, թե արդյոք իրենք են քիչ առաջ օգտվել հեռադիտակից: Տղաներից ոմանք պատասխանել են, որ այո, իրենք են օգտվել: Դրանից հետո ինքն առաջարկել է տղաներին առանձնանալ և հարցրել է, թե արդյոք իրենք են վնասել հեռադիտակը, վերջիններս պատասխանել են, որ այո, գարեջրի շիշ են բացել: Ինքն ասել է, որ դա գարեջրի շիշ բացելու համար չէ նախատեսված, իսկ վերջիններս ներողություն են խնդրել և հայտնել են, որ վնասը կփոխհատուցեն: Դրանից հետո հարցրել է, թե դուք եք գումարը վերցրել, ընդորում կոնկրետ գումարի չափ չի նշել, ինչին տղաներից մեկը պատասխանել է, որ դա ինքն է եղել, նրանցից ինչ-որ մեկը պատասխանել է, որ իրենք տեղյակ չեն այդ գումարից: Ինքն այդ տղաներին չի ճանաչել: Ամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն:
Վկա Սիմոն Սիմոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Միքայել Մարգարյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, Ֆիդանյանների մոտ 10-ամյա եղբայրները` Հայկազը և Հարությունը, երբ գտնվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը, որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Ս. Կարապետյանի, Մ. Մարգարյանի և իր ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Մ. Մարգարյանը մոտեցել է այդ սարքին և մետաղադրամ գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն դիտանցքից նայելուց հետո ասել է, որ այն չի աշխատում, ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ևս իր ընկերներից կրկին մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ, սակայն այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ` որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը: Անցնելով անմար կրակի կողոքվ, աստիճաններով բարձրանալով դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ տղա, ներկայացել է որպես հեռադիտակի տեր և հարցրել, թե ով է գարեջուրը բացել հեռադիտակի վրա: Ինքը հասկացել է, որ վիճաբանություն է սկսվելու և աղջիկներին ու երեխաներին տարել է դեպի մեքենաների կողմը: Երբ հետ է վերադարձել արդեն ոստիկանները հավաքված են եղել և իրենց տարել են ոստիկանության բաժին: Արդեն ոստիկանությունում իմացել է, որ տղաներից մի քանի հոգի բացել էին հեռադիտակի գանձարկղը և գումար վերցրել այնտեղից: Թե որքան գումար են հանել, ինքը տեղյակ չէ, չի տեսել նաև, թե ինչպես են բացել գանձարկղը և գումար հանել, քանի որ ինքն այդ պահին կոնկրետ այդտեղ չի եղել, գտնվել է տարածքում:
Վկա Վահագն Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Միքայել Մարգարյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, Ֆիդանյանների մոտ 10-ամյա եղբայրները` Հայկազը և Հարությունը, երբ գտնվել է Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը, որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Ս. Կարապետյանի, Մ. Մարգարյանի և Ս.Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Մ. Մարգարյանը մոտեցել է այդ սարքին և մետաղադրամ գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն դիտանցքից նայելուց հետո ասել է, որ այն չի աշխատում, ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ևս իր ընկերներից կրկին մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ, սակայն այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի անծանոթ տղա, ներկայացել է որպես հեռադիտակի տեր և հարցրել, թե ով է գարջուրը բացել հեռադիտակի վրա: Իրենք իրենց հետ եղած աղջիկներին հանձնարարել են նստել մեքենան, իսկ իրենք առանձնացել են խոսելու, որի ընթացքում իրենցից մի քանի հոգի ասել են, որ իրենք են գարեջուրը հեռադիտակի վրա բացել և եթե վնասել են, ապա պատրաստ են վնասը վերականգնել: Արդյունքում իրենց միջև սկսվել է վիճաբանություն: Ոստիկանությունում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ հեռադիտակի վրա գարեջուրը բացել է Մ. Մարգարյանը, իսկ Ս. Կարապետյանը բացել է այդ հեռադիտակի գանձարկղը և այնտեղից վերցրել մետաղադրամներ: Տեղյակ չէ, թե վերջինս ինչով և ինչպես է բացել գանձարկղի դուռը և որքան մետաղադրամ է այնտեղից վերցրել: Այդ ժամանակ ինքը երեխայի հետ գտնվել է զբոսայգու անմար կրակի մոտ, հեռադիտակից մոտ 30-40 մետր հեռավորության վրա:
Վկա Միքայել Մարգարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր որդի Տիգրան Չալումյանը, իր նշանած Անի Մելքոնյանը, իր մորեղբոր դուստր Քրիստինե Չալումյանը, մորաքրոջ դուստր Գայանե Մանուկյանը, իր ընկերոջ քույրը` Անուշ Ֆիդանյանը, եղբոր` Արթուր Մարգարյանի ընկերուհին` Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում` իրենց շենքի բակում և որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Իր և Ս.Կարապետյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են 4-5 շիշ գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Ինքը մեկ հատ ՙ200՚ ՀՀ դրամանոց մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայել հեռադիտակի դիտանցքից, սակայն ոչինչ չի երևացել, միայն սև գույն է եղել: Դրանից հետո Ս. Կարապետյանը նույնպես մետաղադրամ է գցել սարքի մեջ, սակայն սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մետաղադրամ է գցել նաև իր մորեղբոր թոռը` Սյուզին, սակայն այդ դեպքում ևս հեռադիտակը չի աշխատել: Դրանից հետո ինքն իր մոտ եղած գարեջուրն այդ սարքի վրա եղած հարմարանքով բացել է, մոտակայքում առավել հարմար հարմարանք չգտնելու պատճառով, սակայն նպատակ չի ունեցել հեռադիտակը վնասելու: Գարեջուրը բացելուց հետո իր նշանածի հետ հեռացել է հեռադիտակի մոտից և չի տեսել, թե այնտեղ ինչ է կատարվում: Ոստիկանությունում իմացել է, որ հեռադիտակի գանձարկղից գումար է հանվել, այն հանել է Սարգիս Կարապետյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգարն Չալումյանը և Արթուր Ֆիդանյանը: Ինքը գումարը հանելու պահը չի տեսել, իսկ գումարի չափը չի հիշում:
Վկա Անի Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր նշանած Միքայել Մարգարյանը, իրենց ընկերներ Անուշ Ֆիդանյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, վերջիններիս փոքր եղբայրներ Հայկազը և Հարությունը, Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր երեխաները` Տիգրան Չալումյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն այդ ժամանակ հեռադիտակի մոտակայքում է գտնվել, սակայն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Շրջել է տարածքով, մեկ մոտեցել է հեռադիտակին, մեկ` հեռացել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքը քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ հեռադիտակի գանձարկղի փականը կոտրել, դուռը բացել է և այնտեղից մետաղադրամ է վերցրել Ս. Կարապետյանը, սակայն ինքն անձամբ դա չի տեսել, տեղյակ չէ, թե վերջինս ինչպես է այն բացել և որքան մետաղադրամ է այնտեղից վերցրել:
Վկա Գայանե Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողին չի ճանաչում: 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր մորաքրոջ տղան` Միքայել Մարգարյանը, իր ընկերներ Անուշ Ֆիդանյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, վերջիններիս փոքր եղբայրներ Հայկազը և Հարությունը, Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր երեխաները` Տիգրան Չալումյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Երեք ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն այդ ժամանակ հեռադիտակի մոտակայքում է գտնվել, սակայն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Շրջել է տարածքով, մեկ մոտեցել է հեռադիտակին, մեկ` հեռացել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքը քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ` որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները դրական պատասխան են տվել: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Զբոսնելու ընթացքում տղաները գարեջուր են խմել, իսկ իր եղբայրը` Միքայել Մարգարյանը գարեջրի շիշը բացել է հեռադիտակի վրա և վնասել է այն: Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տվել, ՙկպել են, որ գումարը հետ գա՚, այնտեղից մետաղադրամ է ընկել գետնին, սակայն կոնկրետ ով է բացել հեռադիտակի գանձարկղը և այնտեղից հանել մետաղադրամը` չգիտի: Տեղյակ չէ նաև, թե որքան գումար է հանվել գանձարկղից:
Վկա Անուշ Ֆիդանյանը հրաժարվեց իր եղբոր` Արթուր Ֆիդանյանի դեմ ցուցմունք տալուց, իսկ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր եղբայր Արթուր Ֆիդանյանը, իրենց մորեղբոր տղաներ 11-ամյա Հայկազը և 14-ամյա Հարությունը, իրենց ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքն Անժելա Գալստյանի հետ քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Զբոսնելու ընթացքում տղաները գարեջուր են խմել, իսկ Միքայել Մարգարյանը գարեջրի շիշը բացել է հեռադիտակի վրա և վնասել է այն: Իր հիշելով հեռադիտակի գանձարկղի դռան փականը կոտրել և այտեղից մետաղադրամ է վերցրել Սարգիս Կարապետյանը, սակայն թե ինչքան մետաղադրամ է վերցրել ինքը չգիտի:
Վկա Անժելա Գալստյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը և իր ընկերներ` Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Միքայել Մարգարյանը պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքն Անուշ Ֆիդանյանի հետ քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Հետագայում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ տղաները հեռադիտակի գանձարկղը բացելու միջոցով գումար են վերցրել, սակայն ինքը դա չի տեսել, քանի որ այդ պահին այդտեղ չի եղել, չգիտի նաև, թե կոնկրետ ով է գումարը վերցրել:
Դատահետքաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1000 եզրակացության համաձայն` 1.2.3.4 Ներկայացված գլանաձև մեխանիզմը գտնվում է սարքին վիճակում, որը ապամոնտաժելուց հետո պիտանի չեն հետագա օգտագործման համար: Փորձաքննության ներկայացված միակողմանի գլանաձև մեխանիզմի արտաքին մակերեսներին բացի տևական շահագործման ընթացքում առաջացած հետքերից, այլ օտար մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած հետքեր չհայտնաբերվեցին:Ներկայացված միակողմանի գլանաձև մեխանիզմի բանալու անցքի և գլանի բույթերի աշխատող մասերի վրա առկա են օտար պինդ մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած ներհրվածքների և քերծվածքների տեսքերով բազմաթիվ վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ օտար պինդ մարմինների ներգործության` սեղմելու և պտտեցնելու հետևանքով, ինչի արդյունքում հնարավոր է, որ աշխատեցվել է գլանաձև մեխանիզմը և բացվել է այն:
Ամբաստանյալների մեղադրանքների հիմքում դրվել են նաև որպես ապացույց ճանաչված Երևանի քաղաքապետարանից ստացված Ա. Խաչատուրյանի հեռադիտակի անվտանգության տեսախցիկի տեսաձայնագրության սկավառակը, որում տեսագրված է հեռադիտակը, դրա շրջակայքը և դեպքի հանգամանքները, ինչպես նաև իրեղեն ապացույց հանդիացող գանձարկղի փականը և Տիգրան Չալումյանի եղունգ կտրիչը, որով բացվել է հեռադիտակի գանձարկղը:
Դատարանը վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցագործության կատարմանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված չէ հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
- դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
-դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրքի 365-րդ հոդավածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդավածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՀանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցին անդրադարձել է Հ. Սարգսյանի և այլոց գործով 2011թ. մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման մեջ, որտեղ հայտնել է հետևյալը` ՙ18.Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ՚:
Դատարանը գտնում է, որ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարած անձանց արարքի որակման ժամանակ կարևոր է պարզել եղել է արդյոք համակատարողների մոտ համատեղ ուրիշի գույքի գողություն կատարելու պայմանավորվածություն մինչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, առկա է արդյոք նրանց միջև հանցավոր մտադրությունն իրականացելու համար դերերի բաշխման շուրջ պայմանավորվածություն:
Տվյալ դեպքում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանի գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել: Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում: Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել է 4.400 ՀՀ դրամ գումար: Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս` հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙԳողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`...՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` զգալի չափ է համարվում գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը):
Նկատի ունենալով, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները չեն ապացուցվել և առկա ապացույցներով հաստատվել է, որ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից Սարգիս Կարապետյանը հափշտակել է 4000-4800 ՀՀ դրամի մանրադրամ, Արթուր Ֆիդանյանը` 3000-3200 ՀՀ դրամի, իսկ Տիգրան Չալումյանը` 4.400 ՀՀ դրամի մանրադրամ, և գործով բացակայում է որևէ հավաստի ապացույց, որով կհաստատվեր վերջիններից յուրաքանչյուրի կողմից 5.000 և ավելի ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու հանգամանքը, ուստի ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ն մասի 2-րդ կետի համաձայն` ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 1).................. 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա.՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նանք ենթակա են արդարացման:
Դատարանը միաժամանակ վելուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն` Ս. Խամոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: ՈՒստի և նրա արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը դատարանին խնդրել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 03.10.2013թ.-ի որոշումը:
Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը հայտնել է, որ ՙամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն՚:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 03.10.2013թ.-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն պետք է կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ընդունվել է համաներման ակտ, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2013թ. ապրիլի 26-ին, այսինքն` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է կալանք առավելագույնը 2 տարի ժամկետով, ինչպես նաև հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Նկատի ունենալով, որ Ս. Խամոյանը չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերում և 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար, ուստի դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունները պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը պետք է վերադարձնել տուժող Արշակ Խաչատուրյանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 13-րդ կետերով, 119-րդ, 357-360-րդ, 365-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, ՀՀ ԱԺ ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Սարգիս Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Տիգրան Չալումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արթուր Ֆիդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն:
Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը` ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը` վերադարձնել տուժող Արշակ Խաչատուրյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04.12.2013թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª
նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մագդա Գրիգորյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի,
պաշտպան` Արմեն Ումրշատյանի,
տուժող` Արշակ Խաչատուրյանի,
դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի` ծնված 01.04.1991թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է որպես անձնական վարորդ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ա. Խաչատրյան փողոց, 42 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի` ծնված 12.12.1990թ.-ին, Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Հրազդան Կենտրոն թաղամաս, Հրազդան մաշի հանրակացարան 1 մասնաշենք, 31 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի` ծնված 26.05.1992թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթություն, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է Հ2 հեռուստաընկերությունում, որպես անվտանգության տեսուչ, նախկինում չդատված, հաշվառված Կոտայքի մարզ, գյուղ Զովունի 4-րդ փողոց, 116 շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, բնակվում է ք. Երևան, Մարգարյան 2-րդ նրբանցք, 2-րդ շենք, բնակարան 30 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Սաֆար Գոռի Խամոյանի` ծնված 11.11.1991թ.-ին, Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, սովորում է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի պատմության և իրավագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի մարզ, գյուղ Վ. Սասնաշեն 2-րդ փողոց, 13 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2013 թվականի ապրիլի 29-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14200813 քրեական գործը:
2013 թվականի ապրիլի 29-ին թիվ 14200813 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Տիգրան Միխաիլի Չալումյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Սարգիս Վարդանի Կարապետյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սաֆար Գոռի Խամոյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Տիգրան Չալումյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚:
2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 14200813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ընկերների հետ գտնվել է Դավիթաշեն թաղամասում ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սաֆար Խամոյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Քրիստինե Չալումյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դստեր` Սյուզիի, Ա. Ֆիդանյանի մորեղբոր 10-ամյա որդիների` Հարությունի և Հայկազի, հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդպես, Մ. Մարգարյանի, Ս. Սիմոնյանի և իր ավտոմեքենաներով գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և ավտոմեքենաները կայանելով ՙՄայր Հայստան՚ արձանի հետնամասում` իջել են և սկսել զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, որպեսզի այգում զբոսնելիս խմեն: Այգում զբոսնել են և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատվածը, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են դրա վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Քանի որ այդ սարքը նախկինում չէին տեսել, այն իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի դիտանցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներն էլ են մետաղադրամ գցել այդ սարքի մեջ, բայց այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Այդ ժամանակ ինքը մոտեցել է ընկերներից Տիգրան Չալումյանին և նրանից պահանջել նրա մոտ եղած եղունգ կտրիչը, որի միջոցով էլ բացել է հեռադիտակի գանձարկղը, քանի որ գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն այն չի աշխատում: Հիմնական պատճառը գանձարկղը բացելու եղել է իրենց գցած գումարները հետ վերցնելը: Բացելուց հետո ինքը ՙբռով՚ մետաղադրամ է վերցրել, չի նկատել իրենից բացի ուրիշ ով է գումար վերցրել և ինչ քանակի: Իր վերցրած մետաղադրամների ընդհանուր գումարը կազմել է 4000-4800 ՀՀ դրամ: Մինչ գանձարկղը բացելը նախապես չի տեղեկացրել ընկերներին իր այդ մտադրության մասին: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ: Հետագայում մի անծանոթ տղամարդու հետ խոսակցություն է եղել հեռադիտակի գանձարկղը բացելու և հեռադիտակը վնասելու շուրջ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Տիգրան Չալումյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Նախաքննության ընթացքում նույնպես իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին, երբ գտնվել է Դավիթաշեն թաղամասում հորաքրոջ տղայի` Միքայել Մարգարյանի տանը, ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, հորաքրոջ որդի Միքայել Մարգարյանի, Սաֆար Խամոյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և քրոջ` Քրիստինե Չալումյանի, վերջինիս 4-ամյա դստեր` Սյուզիի, Ա. Ֆիդանյանի մորեղբոր մոտ 10-ամյա որդիներ` Հարությունի և Հայկազի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Ս. Սիմոնյանի, Մ. Մարգարյանի և Ս. Կարապետյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամաս, կայանել իրենց ավտոմեքենաները, և իջել զբոսնելու: Մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, այգում զբոսնելով խմելու համար: Ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են հեռադիտակի նման ինչ-որ սարք: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Այն իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի անցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներից մի քանիսը ևս մետաղադրամ գցելով տեսել են, որ ցույց այն չի տալիս: Հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, սակայն չի տեղեկացրել թե ինչի համար: Դրա օգնությամբ էլ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Ինքը տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և 4.400 ՀՀ դրամ գումար վերցրել այնտեղից: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Ֆիդանյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին մի քանի ընկերներով գտնվել են Դավիթաշեն թաղամասում, ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանի, Ս. Կարապետյանի և Ս. Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամաս, կայանել են ավտոմեքենաները, ապա իջել և սկսել են զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, որպեսզի այգում զբոսնելիս խմեն: Ժամը 22:30-ի սահմաններում` հասնելով զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, նկատել են հեռադիտակի նման ինչ-որ սարք, որը հետաքրքրել է իրենց: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի դիտանցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո մյուս ընկերները ևս մետաղադրամ են գցել այդ սարքի մեջ, սակայն այն կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Երբ իմացել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տալիս, մտածելով, որ հնարավոր է, որ մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքերով թափահարել է ու հարվածել այդ սարքին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Այդ պահին նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձատուփը բացել է և գումար է վերցնում: Տեսնելով, որ գանձատուփի դուռը բաց է` ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Բացի իրենից և Սարգիս Կարապետյանից, գումար են վերցրել նաև Սաֆար Խամոյանը և Տիգրան Չալումյանը, սակայն տեղյակ չէ, թե նրանցից յուրաքանչյուրը որքան գումար են վերցրել հեռադիտակի գանձարկղից: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ:
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին մի քանի ընկերներով գտնվել են Դավիթաշեն թաղամասում, ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանի, Ս. Կարապետյանի և Ս. Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և ավտոմեքենաները կայանելով ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում` իջել և սկսել են զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել: Այգում զբոսնելուց հետո, ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտենալով այդ սարքին, տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքը աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով և նկարված են եղել մետաղադրամներ: Քանի որ այդ սարքը նախկինում չէին տեսել, դա իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի անցքերից` ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներից մի քանիսը նույնպես մետաղադրամ են գցել այդ սարքի մեջ, բայց այն կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Ինքը ևս մետաղադրամ է գցել, սակայն երբ տեսել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տալիս հեռացել է և որոշ ժամանակ անց, երբ հետ է եկել, արդեն հեռադիտակի գանձարկղը բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 5-6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ, ավելի ստույգ 6000 դրամի մանրադրամ: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ:
Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011թ.-ից մայրը հիմնադրել է ՙՋասթ-Լուք՚ ՍՊԸ-ն, որի տնօրենը հիմնադրման օրվանից հանդիսացել է ինքը: ՍՊԸ-ն ունի հեռադիտակ-ատրակցիոն, որը 2013թ. մարտի 26-ից տեղադրված է Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի մոտ: Նշված հեռադիտակը աշխատում է մետաղադրամով, դիտելու 1 րոպեն արժե 100 ՀՀ դրամ և դրանով խոշորացված ձևով դիտում են Երևան քաղաքի տարածքը, երկինքը, դեպի Արարատ լեռը և այլն: Հեռադիտակի հետևի մասում տեղադրված է տեսախցիկ, որն արձանագրում է հեռադիտակի մոտ տեղի ունեցող իրադարձությունները: Այդ տեսախցիկի նկարահանումները հասանելի են բոլորին ինտերնետի միջոցով: Ամեն օր կամ երկու օրը մեկ երեկոյան ժամերին ինքը եկել և հեռադիտակի գանձարկղից վերցրել է հեռադիտակի աշխատանքից հավաքված մետաղադրամները: 2013թ. ապրիլի 26-ին կեսօրին գնացել է այգի ստուգելու հեռադիտակի սարքինությունը և գանձարկղի պարունակությունը: Այդպես միայնակ, առանց որևէ հարմարանքի, գարձարկղի մեջ հաշվել է գանձարկղում նախորդ օրվանից հավաքված գումարը: Պարզել է, որ այնտեղ եղել է մոտ 25.000 ՀՀ դրամի մանրադրամ: Գումարը չի վերցրել համապատասխան հարմարանք չունենալու պատճառով: Արդեն երեկոյան ժամը 21:30-ից 22:30-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում, որպեսզի մարդկանց օգնի հեռադիտակից օգտվելու հարցում: Երբ գտնվել է ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի մոտակայքում, տեսել է հեռադիտակի մոտ մի խուբ անձանց հավաքված: Մտածելով, որ այդ մարդիկ օգտվում են հեռադիտակից` շարունակել է քայլել, մինչև նրանք կվերջացնեն: Մոտավորապես 5 րոպե անց այդ հավաքված տղաները, աղջիկները և երեխաները գնացել են հեռադիտակի մոտից, որից հետո ինքը մոտեցել է հեռադիտակին, որպեսզի տեսնի, թե դրա վրա ինչ-որ վնասվածքներ կան, թե` ոչ, քանի որ այդ տղաներն ու աղջիկները անկանոն ձևով այս կամ այն կողմ են շարժել հեռադիտակը: Մոտենալով հեռադիտակին` տեսել է, որ հեռադիտակի շրջանակը վնասված է, ներկը` քերված, երկաթը` փոս ընկած, օպտիկայի շրջանակը` քերած, այնուհետև տեսել է, որ մետաղադրամների համար նախատեսված գանձարկղի փականը կոտրած է, դուռը` բաց և դրա մեջ չկա ոչ մի հատ մետաղադարամ, բացի այդ դրա մեջ առկա հաղորդալարերը նույնպես վնասված են եղել: Քանի որ դրանից քիչ առաջ հեռադիտակի մոտ հավաքված տղաներն ու աղջիկները հեռադիտակը անկանոն շարժել են, ինքը գնացել է նրանց կողմ: ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի դիմացի հարթակի աջ մասում մոտենալով նրանց, բարևել է և հարցրել, թե արդյոք իրենք են քիչ առաջ օգտվել հեռադիտակից: Տղաներից ոմանք պատասխանել են, որ այո, իրենք են օգտվել: Դրանից հետո ինքն առաջարկել է տղաներին առանձնանալ և հարցրել է, թե արդյոք իրենք են վնասել հեռադիտակը, վերջիններս պատասխանել են, որ այո, գարեջրի շիշ են բացել: Ինքն ասել է, որ դա գարեջրի շիշ բացելու համար չէ նախատեսված, իսկ վերջիններս ներողություն են խնդրել և հայտնել են, որ վնասը կփոխհատուցեն: Դրանից հետո հարցրել է, թե դուք եք գումարը վերցրել, ընդորում կոնկրետ գումարի չափ չի նշել, ինչին տղաներից մեկը պատասխանել է, որ դա ինքն է եղել, նրանցից ինչ-որ մեկը պատասխանել է, որ իրենք տեղյակ չեն այդ գումարից: Ինքն այդ տղաներին չի ճանաչել: Ամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն:
Վկա Սիմոն Սիմոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Միքայել Մարգարյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, Ֆիդանյանների մոտ 10-ամյա եղբայրները` Հայկազը և Հարությունը, երբ գտնվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը, որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Ս. Կարապետյանի, Մ. Մարգարյանի և իր ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Մ. Մարգարյանը մոտեցել է այդ սարքին և մետաղադրամ գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն դիտանցքից նայելուց հետո ասել է, որ այն չի աշխատում, ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ևս իր ընկերներից կրկին մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ, սակայն այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ` որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը: Անցնելով անմար կրակի կողոքվ, աստիճաններով բարձրանալով դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ տղա, ներկայացել է որպես հեռադիտակի տեր և հարցրել, թե ով է գարեջուրը բացել հեռադիտակի վրա: Ինքը հասկացել է, որ վիճաբանություն է սկսվելու և աղջիկներին ու երեխաներին տարել է դեպի մեքենաների կողմը: Երբ հետ է վերադարձել արդեն ոստիկանները հավաքված են եղել և իրենց տարել են ոստիկանության բաժին: Արդեն ոստիկանությունում իմացել է, որ տղաներից մի քանի հոգի բացել էին հեռադիտակի գանձարկղը և գումար վերցրել այնտեղից: Թե որքան գումար են հանել, ինքը տեղյակ չէ, չի տեսել նաև, թե ինչպես են բացել գանձարկղը և գումար հանել, քանի որ ինքն այդ պահին կոնկրետ այդտեղ չի եղել, գտնվել է տարածքում:
Վկա Վահագն Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Միքայել Մարգարյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, Ֆիդանյանների մոտ 10-ամյա եղբայրները` Հայկազը և Հարությունը, երբ գտնվել է Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը, որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Ս. Կարապետյանի, Մ. Մարգարյանի և Ս.Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Մ. Մարգարյանը մոտեցել է այդ սարքին և մետաղադրամ գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն դիտանցքից նայելուց հետո ասել է, որ այն չի աշխատում, ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ևս իր ընկերներից կրկին մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ, սակայն այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի անծանոթ տղա, ներկայացել է որպես հեռադիտակի տեր և հարցրել, թե ով է գարջուրը բացել հեռադիտակի վրա: Իրենք իրենց հետ եղած աղջիկներին հանձնարարել են նստել մեքենան, իսկ իրենք առանձնացել են խոսելու, որի ընթացքում իրենցից մի քանի հոգի ասել են, որ իրենք են գարեջուրը հեռադիտակի վրա բացել և եթե վնասել են, ապա պատրաստ են վնասը վերականգնել: Արդյունքում իրենց միջև սկսվել է վիճաբանություն: Ոստիկանությունում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ հեռադիտակի վրա գարեջուրը բացել է Մ. Մարգարյանը, իսկ Ս. Կարապետյանը բացել է այդ հեռադիտակի գանձարկղը և այնտեղից վերցրել մետաղադրամներ: Տեղյակ չէ, թե վերջինս ինչով և ինչպես է բացել գանձարկղի դուռը և որքան մետաղադրամ է այնտեղից վերցրել: Այդ ժամանակ ինքը երեխայի հետ գտնվել է զբոսայգու անմար կրակի մոտ, հեռադիտակից մոտ 30-40 մետր հեռավորության վրա:
Վկա Միքայել Մարգարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր որդի Տիգրան Չալումյանը, իր նշանած Անի Մելքոնյանը, իր մորեղբոր դուստր Քրիստինե Չալումյանը, մորաքրոջ դուստր Գայանե Մանուկյանը, իր ընկերոջ քույրը` Անուշ Ֆիդանյանը, եղբոր` Արթուր Մարգարյանի ընկերուհին` Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում` իրենց շենքի բակում և որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Իր և Ս.Կարապետյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են 4-5 շիշ գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Ինքը մեկ հատ ՙ200՚ ՀՀ դրամանոց մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայել հեռադիտակի դիտանցքից, սակայն ոչինչ չի երևացել, միայն սև գույն է եղել: Դրանից հետո Ս. Կարապետյանը նույնպես մետաղադրամ է գցել սարքի մեջ, սակայն սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մետաղադրամ է գցել նաև իր մորեղբոր թոռը` Սյուզին, սակայն այդ դեպքում ևս հեռադիտակը չի աշխատել: Դրանից հետո ինքն իր մոտ եղած գարեջուրն այդ սարքի վրա եղած հարմարանքով բացել է, մոտակայքում առավել հարմար հարմարանք չգտնելու պատճառով, սակայն նպատակ չի ունեցել հեռադիտակը վնասելու: Գարեջուրը բացելուց հետո իր նշանածի հետ հեռացել է հեռադիտակի մոտից և չի տեսել, թե այնտեղ ինչ է կատարվում: Ոստիկանությունում իմացել է, որ հեռադիտակի գանձարկղից գումար է հանվել, այն հանել է Սարգիս Կարապետյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգարն Չալումյանը և Արթուր Ֆիդանյանը: Ինքը գումարը հանելու պահը չի տեսել, իսկ գումարի չափը չի հիշում:
Վկա Անի Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր նշանած Միքայել Մարգարյանը, իրենց ընկերներ Անուշ Ֆիդանյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, վերջիններիս փոքր եղբայրներ Հայկազը և Հարությունը, Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր երեխաները` Տիգրան Չալումյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն այդ ժամանակ հեռադիտակի մոտակայքում է գտնվել, սակայն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Շրջել է տարածքով, մեկ մոտեցել է հեռադիտակին, մեկ` հեռացել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքը քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ հեռադիտակի գանձարկղի փականը կոտրել, դուռը բացել է և այնտեղից մետաղադրամ է վերցրել Ս. Կարապետյանը, սակայն ինքն անձամբ դա չի տեսել, տեղյակ չէ, թե վերջինս ինչպես է այն բացել և որքան մետաղադրամ է այնտեղից վերցրել:
Վկա Գայանե Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողին չի ճանաչում: 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր մորաքրոջ տղան` Միքայել Մարգարյանը, իր ընկերներ Անուշ Ֆիդանյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, վերջիններիս փոքր եղբայրներ Հայկազը և Հարությունը, Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր երեխաները` Տիգրան Չալումյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Երեք ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն այդ ժամանակ հեռադիտակի մոտակայքում է գտնվել, սակայն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Շրջել է տարածքով, մեկ մոտեցել է հեռադիտակին, մեկ` հեռացել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքը քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ` որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները դրական պատասխան են տվել: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Զբոսնելու ընթացքում տղաները գարեջուր են խմել, իսկ իր եղբայրը` Միքայել Մարգարյանը գարեջրի շիշը բացել է հեռադիտակի վրա և վնասել է այն: Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տվել, ՙկպել են, որ գումարը հետ գա՚, այնտեղից մետաղադրամ է ընկել գետնին, սակայն կոնկրետ ով է բացել հեռադիտակի գանձարկղը և այնտեղից հանել մետաղադրամը` չգիտի: Տեղյակ չէ նաև, թե որքան գումար է հանվել գանձարկղից:
Վկա Անուշ Ֆիդանյանը հրաժարվեց իր եղբոր` Արթուր Ֆիդանյանի դեմ ցուցմունք տալուց, իսկ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր եղբայր Արթուր Ֆիդանյանը, իրենց մորեղբոր տղաներ 11-ամյա Հայկազը և 14-ամյա Հարությունը, իրենց ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքն Անժելա Գալստյանի հետ քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Զբոսնելու ընթացքում տղաները գարեջուր են խմել, իսկ Միքայել Մարգարյանը գարեջրի շիշը բացել է հեռադիտակի վրա և վնասել է այն: Իր հիշելով հեռադիտակի գանձարկղի դռան փականը կոտրել և այտեղից մետաղադրամ է վերցրել Սարգիս Կարապետյանը, սակայն թե ինչքան մետաղադրամ է վերցրել ինքը չգիտի:
Վկա Անժելա Գալստյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը և իր ընկերներ` Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Միքայել Մարգարյանը պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքն Անուշ Ֆիդանյանի հետ քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Հետագայում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ տղաները հեռադիտակի գանձարկղը բացելու միջոցով գումար են վերցրել, սակայն ինքը դա չի տեսել, քանի որ այդ պահին այդտեղ չի եղել, չգիտի նաև, թե կոնկրետ ով է գումարը վերցրել:
Դատահետքաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1000 եզրակացության համաձայն` 1.2.3.4 Ներկայացված գլանաձև մեխանիզմը գտնվում է սարքին վիճակում, որը ապամոնտաժելուց հետո պիտանի չեն հետագա օգտագործման համար: Փորձաքննության ներկայացված միակողմանի գլանաձև մեխանիզմի արտաքին մակերեսներին բացի տևական շահագործման ընթացքում առաջացած հետքերից, այլ օտար մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած հետքեր չհայտնաբերվեցին:Ներկայացված միակողմանի գլանաձև մեխանիզմի բանալու անցքի և գլանի բույթերի աշխատող մասերի վրա առկա են օտար պինդ մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած ներհրվածքների և քերծվածքների տեսքերով բազմաթիվ վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ օտար պինդ մարմինների ներգործության` սեղմելու և պտտեցնելու հետևանքով, ինչի արդյունքում հնարավոր է, որ աշխատեցվել է գլանաձև մեխանիզմը և բացվել է այն:
Ամբաստանյալների մեղադրանքների հիմքում դրվել են նաև որպես ապացույց ճանաչված Երևանի քաղաքապետարանից ստացված Ա. Խաչատուրյանի հեռադիտակի անվտանգության տեսախցիկի տեսաձայնագրության սկավառակը, որում տեսագրված է հեռադիտակը, դրա շրջակայքը և դեպքի հանգամանքները, ինչպես նաև իրեղեն ապացույց հանդիացող գանձարկղի փականը և Տիգրան Չալումյանի եղունգ կտրիչը, որով բացվել է հեռադիտակի գանձարկղը:
Դատարանը վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցագործության կատարմանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված չէ հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը:
Այսպես.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
- դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
-դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրքի 365-րդ հոդավածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդավածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՀանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին՚:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցին անդրադարձել է Հ. Սարգսյանի և այլոց գործով 2011թ. մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման մեջ, որտեղ հայտնել է հետևյալը` ՙ18.Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ՚:
Դատարանը գտնում է, որ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարած անձանց արարքի որակման ժամանակ կարևոր է պարզել եղել է արդյոք համակատարողների մոտ համատեղ ուրիշի գույքի գողություն կատարելու պայմանավորվածություն մինչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, առկա է արդյոք նրանց միջև հանցավոր մտադրությունն իրականացելու համար դերերի բաշխման շուրջ պայմանավորվածություն:
Տվյալ դեպքում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանի գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել: Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում: Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել է 4.400 ՀՀ դրամ գումար: Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս` հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙԳողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`...՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` զգալի չափ է համարվում գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը):
Նկատի ունենալով, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները չեն ապացուցվել և առկա ապացույցներով հաստատվել է, որ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից Սարգիս Կարապետյանը հափշտակել է 4000-4800 ՀՀ դրամի մանրադրամ, Արթուր Ֆիդանյանը` 3000-3200 ՀՀ դրամի, իսկ Տիգրան Չալումյանը` 4.400 ՀՀ դրամի մանրադրամ, և գործով բացակայում է որևէ հավաստի ապացույց, որով կհաստատվեր վերջիններից յուրաքանչյուրի կողմից 5.000 և ավելի ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու հանգամանքը, ուստի ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ն մասի 2-րդ կետի համաձայն` ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 1).................. 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա.՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նանք ենթակա են արդարացման:
Դատարանը միաժամանակ վելուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն` Ս. Խամոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: ՈՒստի և նրա արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը դատարանին խնդրել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 03.10.2013թ.-ի որոշումը:
Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը հայտնել է, որ ՙամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն՚:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 03.10.2013թ.-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն պետք է կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ընդունվել է համաներման ակտ, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2013թ. ապրիլի 26-ին, այսինքն` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է կալանք առավելագույնը 2 տարի ժամկետով, ինչպես նաև հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը:
Նկատի ունենալով, որ Ս. Խամոյանը չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերում և 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար, ուստի դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել:
Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունները պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը պետք է վերադարձնել տուժող Արշակ Խաչատուրյանին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 13-րդ կետերով, 119-րդ, 357-360-րդ, 365-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, ՀՀ ԱԺ ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Սարգիս Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Տիգրան Չալումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Արթուր Ֆիդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն:
Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը` ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը` վերադարձնել տուժող Արշակ Խաչատուրյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0149/01/13
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 21-10-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0149/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14200813 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Սարգիս Կարապետյանին, Տիգրան Չալումյանին, Արթուր Ֆիդանյանին և Սաֆար Խամոյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք նախնական համաձայնության գալով Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի՝ 25000 ՀՀ դրամ գումար։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հայրանուն | Վարդանի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Չալումյան |
| Հայրանուն | Միխաիլի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ֆիդանյան |
| Հայրանուն | Արտավազդի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Սաֆար |
| Ազգանուն | Խամոյան |
| Հայրանուն | Գոռի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 177 Մաս 2 Կետ 1 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 22-10-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 22-10-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 23-10-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 23-10-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-11-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ֆիդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Չալումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սաֆար |
| Ազգանուն | Խամոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատուրյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-12-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 11:45 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Քրեական գործի վարույթը կարճվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Մեղադրյալ | |
| Անուն | Սաֆար |
| Ազգանուն | Խամոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Հոդված | |
| Որոշման բովանդակություն | * |
| Կարճման հիմք | Ընդունվել է համաներման ակտ |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Չալումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Արդարացման
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ֆիդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0149/01/13 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04.12.2013թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Մագդա Գրիգորյանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի, պաշտպան` Արմեն Ումրշատյանի, տուժող` Արշակ Խաչատուրյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի` ծնված 01.04.1991թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, աշխատում է որպես անձնական վարորդ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Ա. Խաչատրյան փողոց, 42 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի` ծնված 12.12.1990թ.-ին, Հրազդան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Հրազդան Կենտրոն թաղամաս, Հրազդան մաշի հանրակացարան 1 մասնաշենք, 31 բնակարան հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի` ծնված 26.05.1992թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթություն, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, աշխատում է Հ2 հեռուստաընկերությունում, որպես անվտանգության տեսուչ, նախկինում չդատված, հաշվառված Կոտայքի մարզ, գյուղ Զովունի 4-րդ փողոց, 116 շենք, 1-ին բնակարան հասցեում, բնակվում է ք. Երևան, Մարգարյան 2-րդ նրբանցք, 2-րդ շենք, բնակարան 30 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը, Սաֆար Գոռի Խամոյանի` ծնված 11.11.1991թ.-ին, Թալին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, չամուսնացած, սովորում է Երևանի պետական մանկավարժական համալսարանի պատմության և իրավագիտության ֆակուլտետի 3-րդ կուրսում, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Արագածոտնի մարզ, գյուղ Վ. Սասնաշեն 2-րդ փողոց, 13 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը: 2013 թվականի ապրիլի 29-ին Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14200813 քրեական գործը: 2013 թվականի ապրիլի 29-ին թիվ 14200813 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Տիգրան Միխաիլի Չալումյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚: 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Սարգիս Վարդանի Կարապետյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚: 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ին Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚: 2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ին Սաֆար Գոռի Խամոյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Տիգրան Չալումյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար՚: 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 14200813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ընկերների հետ գտնվել է Դավիթաշեն թաղամասում ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սաֆար Խամոյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Քրիստինե Չալումյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դստեր` Սյուզիի, Ա. Ֆիդանյանի մորեղբոր 10-ամյա որդիների` Հարությունի և Հայկազի, հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդպես, Մ. Մարգարյանի, Ս. Սիմոնյանի և իր ավտոմեքենաներով գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և ավտոմեքենաները կայանելով ՙՄայր Հայստան՚ արձանի հետնամասում` իջել են և սկսել զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, որպեսզի այգում զբոսնելիս խմեն: Այգում զբոսնել են և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատվածը, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են դրա վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Քանի որ այդ սարքը նախկինում չէին տեսել, այն իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի դիտանցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներն էլ են մետաղադրամ գցել այդ սարքի մեջ, բայց այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Այդ ժամանակ ինքը մոտեցել է ընկերներից Տիգրան Չալումյանին և նրանից պահանջել նրա մոտ եղած եղունգ կտրիչը, որի միջոցով էլ բացել է հեռադիտակի գանձարկղը, քանի որ գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն այն չի աշխատում: Հիմնական պատճառը գանձարկղը բացելու եղել է իրենց գցած գումարները հետ վերցնելը: Բացելուց հետո ինքը ՙբռով՚ մետաղադրամ է վերցրել, չի նկատել իրենից բացի ուրիշ ով է գումար վերցրել և ինչ քանակի: Իր վերցրած մետաղադրամների ընդհանուր գումարը կազմել է 4000-4800 ՀՀ դրամ: Մինչ գանձարկղը բացելը նախապես չի տեղեկացրել ընկերներին իր այդ մտադրության մասին: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ: Հետագայում մի անծանոթ տղամարդու հետ խոսակցություն է եղել հեռադիտակի գանձարկղը բացելու և հեռադիտակը վնասելու շուրջ: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Տիգրան Չալումյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց: Նախաքննության ընթացքում նույնպես իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին, երբ գտնվել է Դավիթաշեն թաղամասում հորաքրոջ տղայի` Միքայել Մարգարյանի տանը, ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, հորաքրոջ որդի Միքայել Մարգարյանի, Սաֆար Խամոյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և քրոջ` Քրիստինե Չալումյանի, վերջինիս 4-ամյա դստեր` Սյուզիի, Ա. Ֆիդանյանի մորեղբոր մոտ 10-ամյա որդիներ` Հարությունի և Հայկազի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Ս. Սիմոնյանի, Մ. Մարգարյանի և Ս. Կարապետյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամաս, կայանել իրենց ավտոմեքենաները, և իջել զբոսնելու: Մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, այգում զբոսնելով խմելու համար: Ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են հեռադիտակի նման ինչ-որ սարք: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Այն իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի անցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներից մի քանիսը ևս մետաղադրամ գցելով տեսել են, որ ցույց այն չի տալիս: Հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, սակայն չի տեղեկացրել թե ինչի համար: Դրա օգնությամբ էլ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Ինքը տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և 4.400 ՀՀ դրամ գումար վերցրել այնտեղից: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Արթուր Ֆիդանյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին մի քանի ընկերներով գտնվել են Դավիթաշեն թաղամասում, ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանի, Ս. Կարապետյանի և Ս. Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամաս, կայանել են ավտոմեքենաները, ապա իջել և սկսել են զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել, որպեսզի այգում զբոսնելիս խմեն: Ժամը 22:30-ի սահմաններում` հասնելով զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, նկատել են հեռադիտակի նման ինչ-որ սարք, որը հետաքրքրել է իրենց: Մոտենալով այդ սարքին` տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի դիտանցքերից, ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո մյուս ընկերները ևս մետաղադրամ են գցել այդ սարքի մեջ, սակայն այն կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Երբ իմացել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տալիս, մտածելով, որ հնարավոր է, որ մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքերով թափահարել է ու հարվածել այդ սարքին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Այդ պահին նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձատուփը բացել է և գումար է վերցնում: Տեսնելով, որ գանձատուփի դուռը բաց է` ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Բացի իրենից և Սարգիս Կարապետյանից, գումար են վերցրել նաև Սաֆար Խամոյանը և Տիգրան Չալումյանը, սակայն տեղյակ չէ, թե նրանցից յուրաքանչյուրը որքան գումար են վերցրել հեռադիտակի գանձարկղից: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ: Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին մի քանի ընկերներով գտնվել են Դավիթաշեն թաղամասում, ընկերոջ` Միքայել Մարգարյանի տանը: Ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, ընկերների` Սիմոն Սիմոնյանի, Արթուր Ֆիդանյանի, Վահագն Մանուկյանի, Միքայել Մարգարյանի, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Անի Մելքոնյանի, Գայանե Մանուկյանի, Անուշ Ֆիդանյանի, Անժելա Գալստյանի և Քրիստինե Չալումյանի հետ միասին որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու նպատակով: Այդ ժամանակ Մ. Մարգարյանի, Ս. Կարապետյանի և Ս. Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և ավտոմեքենաները կայանելով ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում` իջել և սկսել են զբոսնել, իսկ մինչև զբոսայգի հասնելը ճանապարհին խանութից գարեջուր են գնել: Այգում զբոսնելուց հետո, ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտենալով այդ սարքին, տեսել են վրայի գրառումը, որտեղ նշված է եղել, որ սարքը աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով և նկարված են եղել մետաղադրամներ: Քանի որ այդ սարքը նախկինում չէին տեսել, դա իրենց հետաքրքրել է և որոշել են օգտվել դրանից: Մոտենալով այդ սարքին` Մ. Մարգարյանը մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայելով հեռադիտակի անցքերից` ասել է, որ այն չի աշխատում և ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ընկերներից մի քանիսը նույնպես մետաղադրամ են գցել այդ սարքի մեջ, բայց այն կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Ինքը ևս մետաղադրամ է գցել, սակայն երբ տեսել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տալիս հեռացել է և որոշ ժամանակ անց, երբ հետ է եկել, արդեն հեռադիտակի գանձարկղը բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 5-6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ, ավելի ստույգ 6000 դրամի մանրադրամ: Մինչ գանձարկղը բացելը դրանից գողություն կատարելու համար ընկերներով չեն պայմանավորվել: Գործով մյուս ամբաստանյալների հետ չի պայմանավորվել գանձարկղից գողություն կատարելու շուրջ: Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2011թ.-ից մայրը հիմնադրել է ՙՋասթ-Լուք՚ ՍՊԸ-ն, որի տնօրենը հիմնադրման օրվանից հանդիսացել է ինքը: ՍՊԸ-ն ունի հեռադիտակ-ատրակցիոն, որը 2013թ. մարտի 26-ից տեղադրված է Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի մոտ: Նշված հեռադիտակը աշխատում է մետաղադրամով, դիտելու 1 րոպեն արժե 100 ՀՀ դրամ և դրանով խոշորացված ձևով դիտում են Երևան քաղաքի տարածքը, երկինքը, դեպի Արարատ լեռը և այլն: Հեռադիտակի հետևի մասում տեղադրված է տեսախցիկ, որն արձանագրում է հեռադիտակի մոտ տեղի ունեցող իրադարձությունները: Այդ տեսախցիկի նկարահանումները հասանելի են բոլորին ինտերնետի միջոցով: Ամեն օր կամ երկու օրը մեկ երեկոյան ժամերին ինքը եկել և հեռադիտակի գանձարկղից վերցրել է հեռադիտակի աշխատանքից հավաքված մետաղադրամները: 2013թ. ապրիլի 26-ին կեսօրին գնացել է այգի ստուգելու հեռադիտակի սարքինությունը և գանձարկղի պարունակությունը: Այդպես միայնակ, առանց որևէ հարմարանքի, գարձարկղի մեջ հաշվել է գանձարկղում նախորդ օրվանից հավաքված գումարը: Պարզել է, որ այնտեղ եղել է մոտ 25.000 ՀՀ դրամի մանրադրամ: Գումարը չի վերցրել համապատասխան հարմարանք չունենալու պատճառով: Արդեն երեկոյան ժամը 21:30-ից 22:30-ն ընկած ժամանակահատվածում գտնվել է ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում, որպեսզի մարդկանց օգնի հեռադիտակից օգտվելու հարցում: Երբ գտնվել է ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի մոտակայքում, տեսել է հեռադիտակի մոտ մի խուբ անձանց հավաքված: Մտածելով, որ այդ մարդիկ օգտվում են հեռադիտակից` շարունակել է քայլել, մինչև նրանք կվերջացնեն: Մոտավորապես 5 րոպե անց այդ հավաքված տղաները, աղջիկները և երեխաները գնացել են հեռադիտակի մոտից, որից հետո ինքը մոտեցել է հեռադիտակին, որպեսզի տեսնի, թե դրա վրա ինչ-որ վնասվածքներ կան, թե` ոչ, քանի որ այդ տղաներն ու աղջիկները անկանոն ձևով այս կամ այն կողմ են շարժել հեռադիտակը: Մոտենալով հեռադիտակին` տեսել է, որ հեռադիտակի շրջանակը վնասված է, ներկը` քերված, երկաթը` փոս ընկած, օպտիկայի շրջանակը` քերած, այնուհետև տեսել է, որ մետաղադրամների համար նախատեսված գանձարկղի փականը կոտրած է, դուռը` բաց և դրա մեջ չկա ոչ մի հատ մետաղադարամ, բացի այդ դրա մեջ առկա հաղորդալարերը նույնպես վնասված են եղել: Քանի որ դրանից քիչ առաջ հեռադիտակի մոտ հավաքված տղաներն ու աղջիկները հեռադիտակը անկանոն շարժել են, ինքը գնացել է նրանց կողմ: ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի դիմացի հարթակի աջ մասում մոտենալով նրանց, բարևել է և հարցրել, թե արդյոք իրենք են քիչ առաջ օգտվել հեռադիտակից: Տղաներից ոմանք պատասխանել են, որ այո, իրենք են օգտվել: Դրանից հետո ինքն առաջարկել է տղաներին առանձնանալ և հարցրել է, թե արդյոք իրենք են վնասել հեռադիտակը, վերջիններս պատասխանել են, որ այո, գարեջրի շիշ են բացել: Ինքն ասել է, որ դա գարեջրի շիշ բացելու համար չէ նախատեսված, իսկ վերջիններս ներողություն են խնդրել և հայտնել են, որ վնասը կփոխհատուցեն: Դրանից հետո հարցրել է, թե դուք եք գումարը վերցրել, ընդորում կոնկրետ գումարի չափ չի նշել, ինչին տղաներից մեկը պատասխանել է, որ դա ինքն է եղել, նրանցից ինչ-որ մեկը պատասխանել է, որ իրենք տեղյակ չեն այդ գումարից: Ինքն այդ տղաներին չի ճանաչել: Ամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն: Վկա Սիմոն Սիմոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Միքայել Մարգարյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, Ֆիդանյանների մոտ 10-ամյա եղբայրները` Հայկազը և Հարությունը, երբ գտնվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը, որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Ս. Կարապետյանի, Մ. Մարգարյանի և իր ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Մ. Մարգարյանը մոտեցել է այդ սարքին և մետաղադրամ գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն դիտանցքից նայելուց հետո ասել է, որ այն չի աշխատում, ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ևս իր ընկերներից կրկին մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ, սակայն այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ` որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը: Անցնելով անմար կրակի կողոքվ, աստիճաններով բարձրանալով դեպի ՙՄայր Հայաստան՚ հուշարձանի մոտ իրենց է մոտեցել մի անծանոթ տղա, ներկայացել է որպես հեռադիտակի տեր և հարցրել, թե ով է գարեջուրը բացել հեռադիտակի վրա: Ինքը հասկացել է, որ վիճաբանություն է սկսվելու և աղջիկներին ու երեխաներին տարել է դեպի մեքենաների կողմը: Երբ հետ է վերադարձել արդեն ոստիկանները հավաքված են եղել և իրենց տարել են ոստիկանության բաժին: Արդեն ոստիկանությունում իմացել է, որ տղաներից մի քանի հոգի բացել էին հեռադիտակի գանձարկղը և գումար վերցրել այնտեղից: Թե որքան գումար են հանել, ինքը տեղյակ չէ, չի տեսել նաև, թե ինչպես են բացել գանձարկղը և գումար հանել, քանի որ ինքն այդ պահին կոնկրետ այդտեղ չի եղել, գտնվել է տարածքում: Վկա Վահագն Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Միքայել Մարգարյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, Ֆիդանյանների մոտ 10-ամյա եղբայրները` Հայկազը և Հարությունը, երբ գտնվել է Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը, որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Ս. Կարապետյանի, Մ. Մարգարյանի և Ս.Սիմոնյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Մ. Մարգարյանը մոտեցել է այդ սարքին և մետաղադրամ գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն դիտանցքից նայելուց հետո ասել է, որ այն չի աշխատում, ոչինչ չի երևում: Դրանից հետո ևս իր ընկերներից կրկին մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ, սակայն այդ սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի անծանոթ տղա, ներկայացել է որպես հեռադիտակի տեր և հարցրել, թե ով է գարջուրը բացել հեռադիտակի վրա: Իրենք իրենց հետ եղած աղջիկներին հանձնարարել են նստել մեքենան, իսկ իրենք առանձնացել են խոսելու, որի ընթացքում իրենցից մի քանի հոգի ասել են, որ իրենք են գարեջուրը հեռադիտակի վրա բացել և եթե վնասել են, ապա պատրաստ են վնասը վերականգնել: Արդյունքում իրենց միջև սկսվել է վիճաբանություն: Ոստիկանությունում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ հեռադիտակի վրա գարեջուրը բացել է Մ. Մարգարյանը, իսկ Ս. Կարապետյանը բացել է այդ հեռադիտակի գանձարկղը և այնտեղից վերցրել մետաղադրամներ: Տեղյակ չէ, թե վերջինս ինչով և ինչպես է բացել գանձարկղի դուռը և որքան մետաղադրամ է այնտեղից վերցրել: Այդ ժամանակ ինքը երեխայի հետ գտնվել է զբոսայգու անմար կրակի մոտ, հեռադիտակից մոտ 30-40 մետր հեռավորության վրա: Վկա Միքայել Մարգարյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր որդի Տիգրան Չալումյանը, իր նշանած Անի Մելքոնյանը, իր մորեղբոր դուստր Քրիստինե Չալումյանը, մորաքրոջ դուստր Գայանե Մանուկյանը, իր ընկերոջ քույրը` Անուշ Ֆիդանյանը, եղբոր` Արթուր Մարգարյանի ընկերուհին` Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում` իրենց շենքի բակում և որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Իր և Ս.Կարապետյանի ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Ճանապարհին գնել են 4-5 շիշ գարեջուր, որպեսզի զբոսնելու ընթացքում խմեն: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Ինքը մեկ հատ ՙ200՚ ՀՀ դրամանոց մետաղադրամ է գցել այդ սարքի մեջ և նայել հեռադիտակի դիտանցքից, սակայն ոչինչ չի երևացել, միայն սև գույն է եղել: Դրանից հետո Ս. Կարապետյանը նույնպես մետաղադրամ է գցել սարքի մեջ, սակայն սարքը կրկին ոչինչ ցույց չի տվել: Մետաղադրամ է գցել նաև իր մորեղբոր թոռը` Սյուզին, սակայն այդ դեպքում ևս հեռադիտակը չի աշխատել: Դրանից հետո ինքն իր մոտ եղած գարեջուրն այդ սարքի վրա եղած հարմարանքով բացել է, մոտակայքում առավել հարմար հարմարանք չգտնելու պատճառով, սակայն նպատակ չի ունեցել հեռադիտակը վնասելու: Գարեջուրը բացելուց հետո իր նշանածի հետ հեռացել է հեռադիտակի մոտից և չի տեսել, թե այնտեղ ինչ է կատարվում: Ոստիկանությունում իմացել է, որ հեռադիտակի գանձարկղից գումար է հանվել, այն հանել է Սարգիս Կարապետյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգարն Չալումյանը և Արթուր Ֆիդանյանը: Ինքը գումարը հանելու պահը չի տեսել, իսկ գումարի չափը չի հիշում: Վկա Անի Մելքոնյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր նշանած Միքայել Մարգարյանը, իրենց ընկերներ Անուշ Ֆիդանյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, վերջիններիս փոքր եղբայրներ Հայկազը և Հարությունը, Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր երեխաները` Տիգրան Չալումյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն այդ ժամանակ հեռադիտակի մոտակայքում է գտնվել, սակայն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Շրջել է տարածքով, մեկ մոտեցել է հեռադիտակին, մեկ` հեռացել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքը քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ հեռադիտակի գանձարկղի փականը կոտրել, դուռը բացել է և այնտեղից մետաղադրամ է վերցրել Ս. Կարապետյանը, սակայն ինքն անձամբ դա չի տեսել, տեղյակ չէ, թե վերջինս ինչպես է այն բացել և որքան մետաղադրամ է այնտեղից վերցրել: Վկա Գայանե Մանուկյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողին չի ճանաչում: 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր մորաքրոջ տղան` Միքայել Մարգարյանը, իր ընկերներ Անուշ Ֆիդանյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, վերջիններիս փոքր եղբայրներ Հայկազը և Հարությունը, Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, իր մորեղբոր երեխաները` Տիգրան Չալումյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Երեք ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն այդ ժամանակ հեռադիտակի մոտակայքում է գտնվել, սակայն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Շրջել է տարածքով, մեկ մոտեցել է հեռադիտակին, մեկ` հեռացել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքը քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ` որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները դրական պատասխան են տվել: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Զբոսնելու ընթացքում տղաները գարեջուր են խմել, իսկ իր եղբայրը` Միքայել Մարգարյանը գարեջրի շիշը բացել է հեռադիտակի վրա և վնասել է այն: Հետագայում ընդհանուր խոսակցություններից իմացել է, որ հեռադիտակը ցույց չի տվել, ՙկպել են, որ գումարը հետ գա՚, այնտեղից մետաղադրամ է ընկել գետնին, սակայն կոնկրետ ով է բացել հեռադիտակի գանձարկղը և այնտեղից հանել մետաղադրամը` չգիտի: Տեղյակ չէ նաև, թե որքան գումար է հանվել գանձարկղից: Վկա Անուշ Ֆիդանյանը հրաժարվեց իր եղբոր` Արթուր Ֆիդանյանի դեմ ցուցմունք տալուց, իսկ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը, իր եղբայր Արթուր Ֆիդանյանը, իրենց մորեղբոր տղաներ 11-ամյա Հայկազը և 14-ամյա Հարությունը, իրենց ընկերներ Սարգիս Կարապետյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Քրիստինե Չալումյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անժելա Գալստյանը, Քրիստինե Չալումյանի 4-ամյա դուստրը` Սյուզին, պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքն Անժելա Գալստյանի հետ քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Ընթացքում կանգնել է նաև հեռադիտակի մոտ: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Զբոսնելու ընթացքում տղաները գարեջուր են խմել, իսկ Միքայել Մարգարյանը գարեջրի շիշը բացել է հեռադիտակի վրա և վնասել է այն: Իր հիշելով հեռադիտակի գանձարկղի դռան փականը կոտրել և այտեղից մետաղադրամ է վերցրել Սարգիս Կարապետյանը, սակայն թե ինչքան մետաղադրամ է վերցրել ինքը չգիտի: Վկա Անժելա Գալստյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 21:30-ի սահմաններում ինքը և իր ընկերներ` Սարգիս Կարապետյանը, Արթուր Ֆիդանյանը, Վահագն Մանուկյանը, Սիմոն Սիմոնյանը, Սաֆար Խամոյանը, Տիգրան Չալումյանը, Անի Մելքոնյանը, Գայանե Մանուկյանը, Անուշ Ֆիդանյանը, Միքայել Մարգարյանը պայմանավորվածության համաձայն հավաքվել են Դավիթաշենում գտնվող Մ. Մարգարյանի տանը: Որոշել են գնալ Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի` զբոսնելու: Այդպիսով 3 ավտոմեքենաներով Դավիթաշենից գնացել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգի և մեքենաները կայանել ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի հետնամասում: Զբոսնել են զբոսայգու տարածքում և ժամը 22:30-ի սահմաններում հասել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգու անմար կրակի դիմացի հատված, որտեղ տեսել են ինչ-որ սարք, որը նման է եղել հեռադիտակի: Բոլորով մոտեցել են այդ սարքին և տեսել սարքի վրա առկա գրառումը, որ այն աշխատում է ՀՀ մետաղադրամներով: Սարքը հետաքրքրել է իրենց և որոշել են օգտվել դրանից: Տղաները մետաղադրամ են գցել սարքի մեջ և փորձել են նայել, սակայն կարծես այն չի աշխատել, քանի որ ըստ տղաների պնդման ոչինչ չի երևացել: Ինքն անձամբ մետաղադրամ չի գցել սարքի մեջ և դրա դիտանցքից չի նայել: Երբ տղաները գտնվել են հեռադիտակի մոտ ինքն Անուշ Ֆիդանյանի հետ քիչ հեռվում լուսանկարվել է: Մոտ 10-15 րոպե մնալով հեռադիտակի մոտ որոշել են բոլորով գնալ ՙՄայր Հայաստան՚ արձանի կողմը, նստել մեքենաները և գնալ տուն: Քայլելու ընթացքում իրենց է մոտեցել մի տղամարդ և հարցրել, թե արդյոք քիչ առաջ իրենք են եղել հեռադիտակի մոտ, տղաները պատասխանել են, որ այո: Դրանից հետո տղաներն իրենց` աղջիկներին ասել են, որ գնան ու նստեն մեքենան: Իրենք այդպես էլ արել են: Հետագայում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ տղաները հեռադիտակի գանձարկղը բացելու միջոցով գումար են վերցրել, սակայն ինքը դա չի տեսել, քանի որ այդ պահին այդտեղ չի եղել, չգիտի նաև, թե կոնկրետ ով է գումարը վերցրել: Դատահետքաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1000 եզրակացության համաձայն` 1.2.3.4 Ներկայացված գլանաձև մեխանիզմը գտնվում է սարքին վիճակում, որը ապամոնտաժելուց հետո պիտանի չեն հետագա օգտագործման համար: Փորձաքննության ներկայացված միակողմանի գլանաձև մեխանիզմի արտաքին մակերեսներին բացի տևական շահագործման ընթացքում առաջացած հետքերից, այլ օտար մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած հետքեր չհայտնաբերվեցին:Ներկայացված միակողմանի գլանաձև մեխանիզմի բանալու անցքի և գլանի բույթերի աշխատող մասերի վրա առկա են օտար պինդ մարմինների ներգործության հետևանքով առաջացած ներհրվածքների և քերծվածքների տեսքերով բազմաթիվ վնասվածքներ, որոնք կարող էին առաջանալ օտար պինդ մարմինների ներգործության` սեղմելու և պտտեցնելու հետևանքով, ինչի արդյունքում հնարավոր է, որ աշխատեցվել է գլանաձև մեխանիզմը և բացվել է այն: Ամբաստանյալների մեղադրանքների հիմքում դրվել են նաև որպես ապացույց ճանաչված Երևանի քաղաքապետարանից ստացված Ա. Խաչատուրյանի հեռադիտակի անվտանգության տեսախցիկի տեսաձայնագրության սկավառակը, որում տեսագրված է հեռադիտակը, դրա շրջակայքը և դեպքի հանգամանքները, ինչպես նաև իրեղեն ապացույց հանդիացող գանձարկղի փականը և Տիգրան Չալումյանի եղունգ կտրիչը, որով բացվել է հեռադիտակի գանձարկղը: Դատարանը վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցագործության կատարմանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված չէ հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը: Այսպես. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` - դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա. - այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար. -դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսդրքի 365-րդ հոդավածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդավածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՀանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին՚: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցին անդրադարձել է Հ. Սարգսյանի և այլոց գործով 2011թ. մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման մեջ, որտեղ հայտնել է հետևյալը` ՙ18.Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ՚: Դատարանը գտնում է, որ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարած անձանց արարքի որակման ժամանակ կարևոր է պարզել եղել է արդյոք համակատարողների մոտ համատեղ ուրիշի գույքի գողություն կատարելու պայմանավորվածություն մինչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, առկա է արդյոք նրանց միջև հանցավոր մտադրությունն իրականացելու համար դերերի բաշխման շուրջ պայմանավորվածություն: Տվյալ դեպքում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանի գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել: Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում: Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել է 4.400 ՀՀ դրամ գումար: Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս` հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙԳողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`...՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` զգալի չափ է համարվում գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը): Նկատի ունենալով, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները չեն ապացուցվել և առկա ապացույցներով հաստատվել է, որ ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից Սարգիս Կարապետյանը հափշտակել է 4000-4800 ՀՀ դրամի մանրադրամ, Արթուր Ֆիդանյանը` 3000-3200 ՀՀ դրամի, իսկ Տիգրան Չալումյանը` 4.400 ՀՀ դրամի մանրադրամ, և գործով բացակայում է որևէ հավաստի ապացույց, որով կհաստատվեր վերջիններից յուրաքանչյուրի կողմից 5.000 և ավելի ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու հանգամանքը, ուստի ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ն մասի 2-րդ կետի համաձայն` ՙՔրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 1).................. 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա.՚: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նանք ենթակա են արդարացման: Դատարանը միաժամանակ վելուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն` Ս. Խամոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: ՈՒստի և նրա արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը դատարանին խնդրել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 03.10.2013թ.-ի որոշումը: Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը հայտնել է, որ ՙամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն՚: Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 03.10.2013թ.-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն պետք է կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ընդունվել է համաներման ակտ, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙՍույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով՚: Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2013թ. ապրիլի 26-ին, այսինքն` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է կալանք առավելագույնը 2 տարի ժամկետով, ինչպես նաև հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը: Նկատի ունենալով, որ Ս. Խամոյանը չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերում և 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար, ուստի դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել: Անդրադառնալով ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունները պետք է վերացնել: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը պետք է ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը պետք է վերադարձնել տուժող Արշակ Խաչատուրյանին: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 13-րդ կետերով, 119-րդ, 357-360-րդ, 365-366-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով, ՀՀ ԱԺ ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետով դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Սարգիս Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել: Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Տիգրան Չալումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել: Ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Արթուր Ֆիդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել: Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել` ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն: Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը` ոչնչացնել, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը` վերադարձնել տուժող Արշակ Խաչատուրյանին: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է` դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-12-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 09-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 250 |
| Էջերի քանակ | 203 |
| Էջերի քանակ | 138 |
| Գործին կից նյութերը | Լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգ կտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 09-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250,203,138 |
| Գործին կից նյութերը | Լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգ կտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 09-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 203, 138 |
| Գործին կից նյութերը | Լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգ կտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-198/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 13-01-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 07-05-2014 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 08-05-2014 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 27-05-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 250 |
| Էջերի քանակ | 203 |
| Էջերի քանակ | 138 |
| Էջերի քանակ | 145 |
| Գործին կից նյութերը | Լազերային կրիչը` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 27-05-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250,199,138,145 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0149/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 23-12-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 23-12-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Դ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Սարգիս Կարապետյան , Տիգրան Չալումյան , Արթուր Ֆիդանյան , Սաֆար Խամոյան Բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի , Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի , Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի /ՀՀ քր. օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով ճանաչվել են անմեղ / և Սաֆար Գոռի Խամոյանի / <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ԱԺ 03.10.2013թ. որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի կիրառմամբ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է / վերաբերյալ 04.12.2013թ. դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ` ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանին , Տ.Չալումյանին , Ս.Խամոյանին և Ս.Կարապետյանին մեղավոր ճանաչելով ՀՀ քր. օր. 177 հոդ. 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրանց նկատմամբ նշանակել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 24-12-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 13-01-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգ կտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը` փաթեթավորված և կնիքված վիճակում: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 13-01-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 29-01-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 05-02-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 05-02-2014 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սարգիս |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Չալումյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Ֆիդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Սաֆար |
| Ազգանուն | Խամոյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԱՔԴ/0149/01/13 նախագահող դատավոր` Ա. Խաչատրյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ քարտուղարությամբ` Տ.ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ մասնակցությամբ` դիմող`դատախազ` Դ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ամբաստանյալներ` Ա.ՖԻԴԱՆՅԱՆԻ Տ.ՉԱԼՈՒՄՅԱՆԻ Ս.ԽԱՄՈՅԱՆԻ Ս.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ 2014 թվականի փետրվարի 05-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում վեճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռի դեմ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14200813 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 51-52/: 2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Խ.Մեջլումյանը 2013 թվականի ապրիլի 29-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 54/: 3. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանը 2013 թվականի հուլիսի 15-ի որոշմամբ թիվ 114200813 քրեական գործն ընդունել է վարույթ /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 57-58/: 4. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշմամբ Տ.Չալումյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 121-124/: 5. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ս.Կարապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 131-132, 135-136/: 6. Նույն քննիչի նույն օրվա մեկ այլ որոշմամբ Ա.Ֆիդանյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 141-142, 145-146/: 7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործով Արշակ և Սարգիս Խաչատուրյանների, Մ.Մարգարյանի, Տ.Չալումյանի, Ս.Խամոյանի, Ս.Սիմոնյանի, Վ.Մանուկյանի, Ա.Ֆիդանյանի և Ս.Կարապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: Ս.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 121-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` դիմող Մ.Մարգարյանի բողոքի բացակայության հիմքով: Ա.Խաչատրյանի և Ս.Խաչատրյանի կողմից թեթև մարմնական վնասվածքներ ստանալու մասով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 117-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետով` դիմողների բողոքի բացակայության հիմքով: Վ.Մանուկյանի, Մ.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 9-րդ կետով` արարքը կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկվելու օրենքով նախատեսված տարիքը հասած չլինելու հիմքով: Վ.Մանուկյանի, Մ.Մարգարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` նրանց արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: Ա.Խաչատրյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 118-րդ հոդվածով քրեական հետապնդում չի իրականցվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով` վնաս պատճառած արարքի քրեական օրենքով իրավաչափ համարելու հիմքով /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 151-158/: 8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Դ.Անտոնյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 12-ի որոշմամբ Ս.Խամոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով: Նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 170-171, 174-175/: 9. 2013 թվականի հոկտեմբերի 21-ին թիվ 14200813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 1-2/: 10. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 22-ի որոշմամբ թիվ 14200813 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի հոկտեմբերի 31-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 3, 20/: 11. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Սարգիս Կարապետյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է: Ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Տիգրան Չալումյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է: Ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ: Արթուր Ֆիդանյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է: Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվել է և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել` ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն: Սաֆար Խամոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացվել է: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Տիգրան Չալումյանից առգրավված եղունգ կտրիչը` ոչնչացվել է, իսկ իրեղեն ապացույց հանդիսացող գանձարկղի փականը` վերադարձվել է տուժող Արշակ Խաչատուրյանին /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 107-115/: 12. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 13-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության վճռաբեկության կանոններով: Գործի փաստական հանգամանքները 13. Նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ 2013 թվականի ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում նախնական համաձայնության գալով Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի, Արթուր Ֆիդանյանի և Սաֆար Խամոյանի հետ Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի Հաղթանակ զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել են զգալի չափի` 25.000 ՀՀ դրամ գումար /քրեական գործ, հատոր 2, էջ էջ 107-115/: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում. 14. Դիմող` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը` հայտնել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը՝ սխալ մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետը, այն է նախնական համաձայնության խմբի կողմից ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակության հանցակազմը, ինչը հանգեցրել է ոչ ճիշտ և չհիմնավորված դատական ակտի կայացմանը, բացի այդ թույլ է տվել նաև դատավարական իրավունքի էական խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա։ Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ համաձայնությունը համարվում է նախնական, եթե խմբի անդամները հանցանքը համատեղ կատարելու շուրջ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել մինչև հափշտակության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, ընդ որում համաձայնության հասնել հնարավոր է հանցագործության նախապատրաստության փուլում, դրանից հետո, մասնավորաապես հանցափորձի փուլում նախնական համաձայնությունը բացառվում է, քանի որ հանցագործության սուբյեկտի կողմից սկսվում է հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունների իրականացումը։ Մատնանշելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԱԴ/0136/01/10 որոշման դրույթները գտել է, որ սույն դեպքով հիմնավորված է Լ.Ֆիդանյանի, Ա.Խամոյանի, Ս.Կարապետյանի և Տ.Չալումյանի կողմից նախնական համաձայնությամբ ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու փաստը, ինչը հաստատվել է ոչ միայն ամբաստանյալների նախաքննական ցուցմունքներով, այլ գործում առկա տեսաձայնագրությամբ։ Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալների ցուցմունքները, որ մինչ հեռադիտակ սարքի գանձանակի բացումը իրենց միջև հափշտակություն կատարելու համաձայնություն ձեռք չի բերվել անհիմն է: Տեսաձայնագրության զննությունը ամբողջությամբ հերքում է վերջիններիս ցուցմունքների իսկությունը և ապացուցում` հակառակը, որ հանցանքի նախապատրաստության փուլում այդ համաձայնությունն ամբաստանյալների միջև ձեռք է բերվել։ Առաջին ատյանի դատարանի համոզմունքն` ամբաստանյալներից երեքի անմեղության, ինչպես նաև ամբաստանյալ Ա.Խամոյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակման շուրջ, ըստ 04.12.2013թ. դատական ակտի բովանդակության, առաջ է եկել հետևյալ փաստական տվյալների վերլուծության արդյունքում։ «Դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են «Հաղթանակ» զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները։ Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանի գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել։ Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի։ Նկատել է, որ Ս.Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքը ևս այնտեղից գումար է վերցրել։ Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանը 3000-3200 ՀՀ դրամ։ Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս.Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում։ Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը։ Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել` 4.400 ՀՀ դրամ գումար։ Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս՝ հեռացել է։ Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ։ Դատարանի կողմից հիմք ընդունված վերոշարադրյալ փաստական տվյալները չեն բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներից: Նրանց կատարած հանցանքը հիմնավորվել է տուժող Ա.Խաչատրյանի ցուցմունքներով և տեսաձայնագրության զննությամբ։ Տուժող Ա.Խաչատրյանը ամբաստանյալների հեռանալուց հետո մոտեցել է հեռադիտակին և տեսել, որ գանձանակի փականը կոտրված է, իսկ գումարը` հափշտակված: Տեսաձայնագրության 01:00:38-ից հետո երևում է, որ Ս.Կարապետյանը շարունակում է գանձանակը բացելուն ուղղված գործողությունները, իսկ Ա.Ֆիդանյանը, Ս.Խամոյանը և Տ.Չալումյանը, ինչպես նաև երկու երեխաներ հեռադիտակը շրջապատած վիճակում կանգնած են: Այդ ընթացքում Ա.Ֆիդանյանը, կռանալով դեպի Սարգիս Կարապետյանը, ձեռքերով հարվածներ է հասցնում հեռադիտակի այն մասին, որտեղից Ս.Կարապետյանը փորձում է բացել գանձանակը: Դատարանը հաստատված է համարել Ա.Ֆիդանյանի ցուցմունքը, որ վերջինս իբր ձեռքով հարվածել է հեռադիտակին, որպեսզի մետաղադրամը ներս ընկնի: Տեսաձայնագրությունից ակնհայտ է, որ Ա.Ֆիդանյանը մետաղադրամ չի գցել: Հետևաբար ամբաստանյալի այդ պնդումը հաստատված համարելը հիմնավորված չէ: Տեսաձայնագրության 01:00:58-ից մինչ 01:01:30-ը երևում է, թե գանձանակը ինչպես է դատարկվում ամբաստանյալների կողմից: Տեսաձայնագրության զննությամբ ձեռք բերված տվյալներն ամբողջությամբ հակասում են դատարանի կողմից հաստատված համարված հանգամանքներին: Դատարանը հիմք է ընդունել միայն ամբաստանյալների ցուցմունքները: Տեսաձայնագրությամբ պարզվել է, որ վերջիններիս գործողությունները չեն համապատասխանում նրանց ցուցմունքներում նկարագրված տվյալներին։ Այս պարագայում դատարանը պետք է հիմք ընդուներ տեսաձայնագրության տվյալները: Դատական ակտում վերլուծության ենթարկելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Հ.Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ նկարագրված դիրքորոշումը, դատարանը նշել է, որ չի ապացուցվել, որ ամբաստանյալների միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, Ս.Կարապետյանն իր մտադրության մասին որևէ մեկին չի ասել։ Որ Ս.Կարապետյանը իր մտադրության մասին մյուս ամբաստանյալներին ասել է, ապացուցված է տեսաձայնագրությամբ: Ինչ վերաբերում է դերերի բաշխմանը, ապա դատարանը հաշվի չի առել, որ նախնական համաձայնությունը հնարավոր է նաև ժեստերի, կոնկլյուդենտ գործողությունների /լուռ համաձայնություն/ միջոցով: Ակնհայտ է, որ խմբի մասնակիցները հանցագործության նախապատրաստության փուլում, երբ Ս.Կարապետյանը Տ.Չալումյանից վերցնում է եղունգ կտրիչը և մոտենում` հեռադիտակի գանձանակին, բոլորը խմբավորվում են հեռադիտակի շուրջ և համատեղ գործողություններ կատարում գանձանակը բացելու ուղղությամբ՝ յուրաքանչյուրը կատարելով հանցավոր նպատակին հասնելուն ուղղված որոշակի գործողություններ` Ա.Ֆիդանյանը ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակի գանձանակին, Ա.Խամոյանը և Տ.Չալումյանը տեսանկարահանող սարքի կողմից շրջապատել են հեռադիտակը և փորձել` ոչ տեսանելի դարձնել Ս.Կարապետյանի գործողությունները և գանձանակը բացվելուց հետո բոլորով միասին հանել են գանձանակի մեջ առկա գումարը։ Ամբաստանյալների ցուցմունքներն ամբողջությամբ հակասում են գործում առկա այլ ապացույցի՝ տեսաձայնագրության տվյալներին։ Դատական ակտը նաև պատճառաբանված չէ, ինչի արդյունքում խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջը` ինչը դատական ակտի բեկանման հիմք է : Դատական առաջին նիստի ժամանակ ամբաստանյալներ Լ.Ֆիդանյանը, Տ.Չալումյանը, Ս.Կարապետյանր և Ա.Խամոյանը, դատարանին դիմում են ներկայացրել իրենց մեղսագրված մեղադրանքի հետ համաձայն լինելու և դատական քննության արագացված կարգ միջնորդելու վերաբերյալ։ Ամբաստանյալները պնդելով իրենց միջնորդությունը հայտարարել են, որ միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր, իրենց պաշտպան Արմեն Ումրշատյանի հետ խորհրդակցելուց հետո, ով իրենց պարզաբանել է ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները։ Ամբաստանյալների պաշտպան Ա.Ումրշատյանը նույնպես պնդել է ամբաստանյալների կողմից ներկայացված միջնորդությունը։ Դատարանը հարց է ուղղել ամբաստանյալ Ա.Կարապետյանին, թե արդյոք գիտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները։ Դատարանի հարցին ամբաստանյալը չի կարողացել պատասխանել: Ամբաստանյալի կողմից պատասխան չտրվելու պատճառը եղել է հարցի բովանդակությունը չհասկանալը: Դատարանը մերժել է դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությունը և անցել ընդհանուր կարգով դատաքննության։ Դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության մերժումը հիմնավորված չէ: Դիմողը խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ՝ ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանին, Տ.Չալումյանին, Ա.Խամոյանին և Ա.Կարապետյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և վերջիններիս նկատմամբ նշանակել ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ։ Վերաքննիչ բողոքի պատասխանը 15. Ամբաստանյալներ Ս.Կարապետյանի, Տ.Չալումյանի, Ա.Ֆիդանյանի, Ս.Խամոյանի պաշտպան Ա.Ումրշատյանը վերաքննիչ բողոքի պատասխանում ներկայացնելով քրեական գործի նախապատմությունը հայտնել է, որ բողոքաբերի դիրքորոշումն անհիմն է, իսկ վերջինիս կողմից նշված իրավունքի ենթադրյալ խախտումները` ոչ իրավաչափ։ Հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի դրույթների վրա գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը նման եզրահանգման գալու հիմքում դրել է ոչ միայն ամբաստանյալների այլ և վկաների ցուցմունքները: Իսկ վերջիններս ուղղակի հիմնավորել են դեպքի վայրում հավաքվելու հանկարծակիության և անհետևողականության հարցը, այն որ նախապես չէին պլանավորել բոլորով միասին գնալու հենց հեռադիտակից օգտվելու և նրա գանձանակը բացելու համար, այլ դա եղել է միմյանց հետ չհամաձայնեցված գործողություն, որն ինքնին բացառում է նախապես համաձայնության սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։ Մատնանշելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածը գտել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը տվել է արարքի ճիշտ քրեաիրավական գնահատական: Դիմողը խնդրել է վերաքննիչ բողոքը մերժել ամբողջությամբ անհիմն լինելու պատճառով` օրինական ուժի մեջ թողնելով Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտմբերի 04-ի դատավճիռը: 16. Դատախազ Դ.Կարապետյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել: Ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանը, Տ.Չալումյանը, Ա.Խամոյանը և Ա.Կարապետյանը ներկայացնելով վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխանն` առարկեցին վերաքննիչ բողոքի դեմ` խնդրեցին այն մերժել: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքները` դրանց հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրող Դ.Կարապետյանի ելույթը, ինչպես նաև ամբաստանյալներ Ա.Ֆիդանյանի, Տ.Չալումյանի, Ա.Խամոյանի և Ա.Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքի պատասխանները, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ. 17. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի համաձայն. << 1. Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը` պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի հարյուրապատիկից չորսհարյուրապատիկի չափով, կամ կալանքով՝ մեկից երկու ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երկու տարի ժամկետով: 2. Գողությունը, որը կատարվել է՝ 1) մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, … պատժվում է տուգանքով` նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկից հազարապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` երկուսից հինգ տարի ժամկետով: …>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին>> : ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի համաձայն. << 1. Յուրաքանչյուր ոք ունի արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր շահերին առնչվող քրեական գործի քննության իրավունք… …3.Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: 4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի համաձայն. << 1. Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ: 2. Քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. <<Գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի համաձայն. << Յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն …>>: 18. Առաջին ատյանի դատարանը 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճռում արձանագրել է. <<…Դատարանը վերլուծելով ամբաստանյալների, տուժողի, վկաների ցուցմունքները և գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, միմյանց հետ համադրելու միջոցով, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով` դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցագործության կատարմանը նրանց մասնակցությունն ապացուցված չէ հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցակազմը: Այսպես. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ: Մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե` - դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա. - այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար. դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդավածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդավածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը` 1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը. 2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին. 3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը. 4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես` մինչև հանցագործության սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին>> : ՀՀ վճռաբեկ դատարանը մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ հանցանք կատարելու հարցին անդրադարձել է Հ. Սարգսյանի և այլոց գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 որոշման մեջ, որտեղ հայտնել է հետևյալը` <<18.Նախնական համաձայնությամբ գործող անձանց պարագայում (ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մաս) հանցագործության մասնակիցները մինչև հանցանքի օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններն սկսելը պայմանավորվում են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Ընդ որում, համաձայնությունը ձեռք է բերվում խմբի անդամների կողմից գործողությունների համատեղ կատարման ուղղվածության, հանցագործության կատարման տեղի, ժամանակի, եղանակի և միջոցների, ինչպես նաև խմբի անդամների միջև դերաբաշխման շուրջ>>: Դատարանը գտնում է, որ նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարած անձանց արարքի որակման ժամանակ կարևոր է պարզել` եղել է արդյոք համակատարողների մոտ համատեղ ուրիշի գույքի գողություն կատարելու պայմանավորվածություն մինչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները սկսելը, առկա է արդյոք նրանց միջև հանցավոր մտադրությունն իրականացելու համար դերերի բաշխման շուրջ պայմանավորվածություն: Տվյալ դեպքում դատաքննության ընթացքում հետազոտված ոչ նախաքննության և ոչ էլ դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով չի ապացուցվել, որ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը նախապես պայմանավորվել են <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գումար հափշտակելու վերաբերյալ, ապացուցվել է, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Չի ապացուցվել նաև, որ նրանց միջև համաձայնություն է եղել դերերի բաշխման շուրջ, մասնավորապես, Սարգիս Կարապետյանի կողմից գանձարկղը բացելու, այնուհետև, համատեղ այնտեղից գումար հափշտակելու շուրջ: Գործով ձեռք բերված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանը գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին, նրանց հետ համատեղ մանրադրամները հափշտակելու շուրջ նախնական համաձայնություն ձեռք չի բերել, գանձարկղը բացելուց հետո վերցրել է միայն 4000-4800 ՀՀ դրամի մետաղադրամ և չի նկատել, թե իրենից բացի ով և որքան գումար է հափշտակել: Արթուր Ֆիդանյանը տեսել է, որ հեռադիտակը չի աշխատում, մտածել է, թե մետաղադրամը ներս չի ընկել, ձեռքով հարվածներ է հասցրել հեռադիտակին, որպեսզի այն ներս ընկնի: Նկատել է, որ Ս. Կարապետյանը գանձարկղը բացել է և ինքն էլ է այնտեղից գումար վերցրել: Վերցրած մետաղադրամները հաշվել է և պարզել, որ դրանք կազմում են ընդհանուր 3000-3200 ՀՀ դրամ: Տիգրան Չալումյանը հեռադիտակից մի քանի մետր հեռավորությամբ կանգնած լինելու ժամանակ իրեն է մոտեցել Ս. Կարապետյանը և վերցրել է իր մոտ եղած եղունգ կտրիչը, չի ասել թե ինչ նպատակով է այն վերցնում: Դրա օգնությամբ վերջինս բացել է հեռադիտակի գանձարկղը: Տեսել է, որ գանձարկղի մեջ մետաղադրամներ կան, ձեռքը տարել է գանձարկղի մեջ և այնտեղից վերցրել է 4.400 ՀՀ դրամ գումար: Իսկ Սաֆար Խամոյանը գումար է գցել հեռադիտակի մեջ, սակայն երբ տեսել է, որ այն ցույց չի տալիս` հեռացել է: Որոշ ժամանակ անց հետ է եկել հեռադիտակի մոտ, այն արդեն բաց է եղել ու ինքը գանձարկղից վերցրել է 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Գողությունը՝ ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակությունը`...>> : ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` զգալի չափ է համարվում գողության միջոցով հափշտակություն կատարելու պահին` Հայաստանի Հանրապետությունում սահմանված նվազագույն աշխատավարձի հնգապատիկից հինգհարյուրապատիկը չգերազանցող գումարը (արժեքը): Նկատի ունենալով, ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքները չեն ապացուցվել և առկա ապացույցներով հաստատվել է, որ <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից Սարգիս Կարապետյանը հափշտակել է 4000-4800 ՀՀ դրամի մանրադրամ, Արթուր Ֆիդանյանը` 3000-3200 ՀՀ դրամի, իսկ Տիգրան Չալումյանը` 4.400 ՀՀ դրամի մանրադրամ, և գործով բացակայում է որևէ հավաստի ապացույց, որով կհաստատվեր վերջիններից յուրաքանչյուրի կողմից 5.000 և ավելի ՀՀ դրամ գումար հափշտակելու հանգամանքը, ուստի ամբաստանյալների մեղավորության մասին չփարատվող կասկածները նրանց օգտին մեկնաբանելով, դատարանը գտնում է, որ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն դատարանը պարտավոր է նույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության 35-րդ հոդվածի 1-ն մասի 2-րդ կետի համաձայն` <<Քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` 1).................. 2) արարքի մեջ հանցակազմ չկա.>> : ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հռչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը` այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, ուստի դատարանը գտնում է, որ պետք է ճանաչել և հռչակել ամբաստանյալ Սարգիս Կարապետյանի, Տիգրան Չալումյանի և Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքի կատարման մեջ և այդ հոդվածով նրանք ենթակա են արդարացման: Դատարանը միաժամանակ վելուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը 2013թ. ապրիլի 26-ին ժամը 22.30-ի սահմաններում Արշակ Խաչատուրյանին պատկանող, Երևան քաղաքի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գաղտնի հափշտակել է զգալի չափի` 6.000 ՀՀ դրամ գումար: Այսինքն` Ս. Խամոյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: ՈՒստի և նրա արարքը պետք է վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը դատարանին խնդրել է, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ.-ի որոշումը: Տուժող Արշակ Խաչատուրյանը հայտնել է, որ <<ամբաստանյալները փոխհատուցել են իրեն պատճառված վնասը, ինքն ամբաստանյալների նկատմամբ ոչ մի բողոք կամ պահանջ չունի, ոչ մեկին չի մեղադրում և չի ցանկանում, որ նրանցից որևէ մեկը քրեական պատասխանատվություն կրի կամ ենթարկվի քրեական պատասխանատվության կամ ունենա դատվածություն>> : Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել` հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ Ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ.-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն պետք է կարճել այն անձանց կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ դատարանի վարույթում գտնվող` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ քրեական գործերը, որոնցով անձինք մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություն կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեuված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե` ընդունվել է համաներման ակտ, իսկ նույն հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` <<Սույն հոդվածի առաջին մասի 13-րդ կետում նշված հիմքով գործի վարույթի կարճում և քրեական հետապնդման դադարեցում չի թույլատրվում, եթե դրա դեմ առարկում է մեղադրյալը: Այս դեպքում գործի վարույթը շարունակվում է սովորական կարգով>> : Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Սաֆար Խամոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքը կատարել է 2013թ. ապրիլի 26-ին, այսինքն` մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը, որի համար որպես պատիժ նախատեսված է ազատազրկում` առավելագույնը 2 տարի ժամկետով, ինչպես նաև հատուցել է տուժողին պատճառված վնասը: Նկատի ունենալով, որ Ս.Խամոյանը չի առարկում, որպեսզի իր նկատմամբ կիրառվի Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի կողմից 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ին ընդունված <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> որոշումը, միաժամանակ հաշվի առնելով, որ բացակայում են համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերում և 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար, ուստի դատարանը գտնում է, որ Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել…>> /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 107-115/: 19. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ Առաջին ատյանի դատարանը հետազոտելով, բազմակողմանի վերլուծության ենթարկելով և գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց համակցությամբ, դրանց վերաբերելիության և թույլատրելիության, ինչպես նաև գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգել է հիմնավոր հետևության, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին և Սաֆար Գոռի Խամոյանին ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված արարքի կատարումն ապացուցված չէ, այդ հիմքով Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին արդարացրել է, իսկ Ս.Խամոյանի արարքը վերաորակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի1-ին մասով: 20. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալը հիմնավորելու համար Առաջին ատյանի դատարանը հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգքրի 41-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, Հ.Սարգսյանի և այլոց գործով 2011 թվականի մայիսի 11-ի թիվ ԼԴ/0136/01/10 գործով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշման դրույթների վրա, դրանք քննարկելով գործի շրջանակներում, մանրամասն վերլուծելով` ձեռք բերված ապացույցների համալիր համադրմամբ հիմնավոր եզրահանգել է, որ միչև գողության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողություններ կատարելը, որպես համակատարողներ` գողություն կատարելու պայմանավորվածություն չեն ունեցել: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արարքը որակյալ դարձնող հատկանիշ է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, գողություն կատարելը: Ամբաստանյալներ Սարգիս Կարապետյանը, Տիգրան Չալումյանը, Արթուր Ֆիդանյանը և Սաֆար Խամոյանը թեև իրենց ցուցմունքներում ընդունել են Երևանի <<Հաղթանակ>> զբոսայգում տեղադրված հեռադիտակի գանձարկղից գողություն կատարելու փաստը, առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր են ճանաչել` երբևէ չեն ընդունել, որ մինչ գանձարկղը բացելը միմյանց հետ պայմանավորվածություն են ձեռք բերել համատեղ գողություն կատարելու մասին, փոխադարձ համաձայնությամբ հանցանքը կատարելու դերաբաշխում են կատարել: Ամբաստանյալների կողմից նախնական համաձայնությամբ գողություն կատարելու մասին քրեական գործով այլ ապացույցներ ձեռք չեն բերվել: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է նաև, որ դեպքի վայրի տեսագրությունից ևս չի երևում, որ ամբաստանյալները նախնական համաձայնությամբ են կատարել գողությունը: Տեսանյութը չի պարունակում ձայնագրառում, իսկ այնտեղ տեղի ունցող իրադարձությունները չեն հաստատում վերաքննիչ բողոքի այդ առթիվ բերած փաստարկները: Առաջին ատյանի դատարանը հիմնավոր կերպով ապացուցված է համարել, որ նրանցից յուրաքանչյուրն առանց նախնական համաձայնության հափշտակել է իր կողմից նշած գումարի չափով մետաղադրամները: Առաջին ատյանի դատարանը գտել է նաև, որ դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներով ըստ էության պարզվել է, որ Սարգիս Կարապետյանը գանձարկղը բացելու իր մտադրության մասին չի տեղեկացրել գործով մյուս ամբաստանյալներին: Այսինքն չի ապացուցվել Սարգիս Կարապետյանին, Տիգրան Չալումյանին, Արթուր Ֆիդանյանին մեղսագրված արարքները և նրանց արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմը։ Ս. Խամոյան է առանձին մոտեցել և արդեն բաց գանձարկղից վերցրել 6000 ՀՀ դրամի մանրադրամ և միայն նրա գործողություններն են համապատասխանում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին: Կիրառելով <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ դարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետը նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվել և կարճվել է քրեական գործի վարույթը: 21. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները` կապված տեսագրության զննության և այնտեղ պարունակող տեղեկությունների հետ: Սույն որոշման 20-րդ կետում Վերաքննիչ դատարանն այդ հարցին անդրադարձել է: Բացի այդ Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր է համարում Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռում հետևությունը, որ միայն տեսագրությունը հիմք չի կարող հանդիսանալ ամբաստանյալների նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ տեսաձայնագրության սկավառակի բովանդակությունից չի երևում և չի հաստատվում, որ ամբաստանյալների միջև նախնական` նաև դերերի բաշխման համաձայնություն է եղել: Առկա է եղել` միմյանց հետ չհամաձայնեցված գործողություններ, որը բացառում է նախնական համաձայնության սուբյեկտիվ կողմի առկայությունը։ Տեսանյութով հաստատված հանգամանքների մասին վերաքննիչ բողոքի փաստարկները` ձայնագրառման բացակայության պայմաններում` չեն հաստատվել: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի փաստարկները հիմնավոր են և անհիմն է համարում մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այս առթիվ բերված պատճառաբանությունները: 23. Վերաքննիչ դատարանն անհիմն է համարում վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությունը, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդության մերժումը հիմնավորված չէ: Հենց վերաքննիչ բողոքում` բողոք բերած Դ.Կարապետյանն ընդունել է, որ Առաջին ատյանի դատարանը` դատական քննությանն արագացված կարգ կիրառելու միջնորդությունը մերժել է նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Ս.Կարապետյանը չի գիտակցել իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթը և հետևանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375 3-րդ հոդվածի համաձայն` <<… 3. Դատավորը հարցեր է տալիս ամբաստանյալին համոզվելու համար` պարզ է արդյոք նրան առաջադրված մեղադրանքը, համաձայն է արդյոք նա մեղադրանքի հետ, պնդում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին միջնորդությունը, արդյոք միջնորդությունը ներկայացվել է կամավոր, մինչև միջնորդությունը ներկայացնելը արդյոք խորհրդակցել է պաշտպանի հետ (եթե ամբաստանյալն ունի այդպիսին), գիտակցում է արդյոք արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները: 4. Հարցերի արդյունքում դատարանը, համոզվելով, որ առկա են սույն օրենսգրքի 3751 հոդվածով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացնում արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Հակառակ դեպքում դատական քննությունն իրականացվում է ընդհանուր կարգով …>>: Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում, երբ ամբաստանյալը չի գիտակցել իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքներն Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է օրենքով և օրինական որոշում է կայացրել: 24. Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ հիմնավորումների պայմաններում` Վերաքննիչ դատարանը այդպիսիք գտնելով օրինական և պատճառաբանված` եզրահանգում է, որ ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանին, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանին, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանին արդարացնելու, ինչպես նաև Սաֆար Գոռի Խամոյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու մասին Առաջին ատյանի դատարանի հետևությունները բավարար են դատավճիռը հիմնավորված համարելու համար: Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այդ և մյուս պատճառաբանությունները չեն կարող հիմք հանդիսանալ դատավճիռը բեկանելու համար, Ուստի նրա բողոքը ենթակա է մերժման, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի` Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացման, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ դատավճիռը պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով արդարացնելու, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեքական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ, իսկ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ. Կարապետյանի վերաքննիչ բողոքը` մերժել: 2. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 05-02-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 10-03-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 203, 138, 105 |
| Գործին կից նյութեր | լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգկտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 10-03-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 250, 203, 138, 105 |
| Գործին կից նյութերը | լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգկտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-3770/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 19-03-2014 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0149/01/13
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 04-03-2014 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Դատախազ |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Դ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալներ` Սարգիս Վարդանի Կարապետյան, Տիգրան Միխաիլի Չալումյան, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյան, Սաֆար Գոռի Խամոյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 10-03-2014 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-3770 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 19-03-2014 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հյատոր, կից` լազերային կրիչը և իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգկտրիչը, հեռադիտակ-ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը` փաթեթավորված վիճակում |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0149/01/13 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 4 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 19-03-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 18-04-2014 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0149/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 18 ապրիլի 2014 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 5-ի որոշման դեմ մեղադրող Դ.Կարապետյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է Սարգիս Կարապետյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով։ Ճանաչվել և հռչակվել է Տիգրան Չալումյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով։ Ճանաչվել և հռչակվել է Արթուր Ֆիդանյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված արարքում՝ հանցակազմի բացակայության հիմքով։ Նույն դատավճռով «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի կիրառմամբ՝ Սաֆար Խամոյանի մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել է, իսկ քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։ Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2014 թվականի փետրվարի 5-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել մեղադրող Դ.Կարապետյանը՝ խնդրելով բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 5-ի որոշումը և գործն ուղարկել նույն դատարան՝ նոր քննության։ Վերլուծելով բողոքում շարադրված փաստարկները՝ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման հետևյալ պատճառաբանությամբ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե` 1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ 2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ 3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ 4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի որևէ կետի հիմնավորումները։ Բողոքի ուսումնասիրությունից երևում է, որ դրանում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերն ու դրանց հիմնավորումները։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալներ Սարգիս Վարդանի Կարապետյանի, Տիգրան Միխաիլի Չալումյանի, Արթուր Արտավազդի Ֆիդանյանի, Սաֆար Գոռի Խամոյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի փետրվարի 5-ի որոշման դեմ մեղադրող Դ.Կարապետյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 29-04-2014 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 05-05-2014 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 250, 203, 138, 124 թերթ, կից` լազերային կրիչը, իրեղեն ապացույց ճանաչված եղունգ կտրիչը, հեռադիտակ ատրակցիոնի գանձարկղի դռան փականի միջուկը: |