Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0145/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
6.3
Պատասխանող
Մուշեղ Հարությունյան Արտյոմի
Պավել Վարդանյան Պետյայի
Պավել Վարդանյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-11-25 | 10:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-11-20 | 11:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-11-06 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-10-28 | 15:30 | 5 | Կայացել է |
Գործ No ԵԱՔԴ/0145/01/13
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
25 նոյեմբերի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կ.Թորոսյանի
պաշտպան Ս.Ասլանյանի
տուժող Շ.Գիրագոսյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանի /ծնված 1978 թվականի մարտի 02-ին Երևան քաղաքւմ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, բնակվող Երևան քաղաքի Շենգավիթի 4-րդ փողոցի 13 տանը, հաշվառված Երևան քաղաքի Եղբայրության 10-րդ շենքի թիվ 3 բնակարանում/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Պավել Պետյայի Վարդանյանի /ծնված 1973 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անձ, նախկինում չդատված, հաշվառված Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 52 բնակարանում, բնակվող Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 6-րդ շենքի թիվ 12 բնակարանում/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 14140913 քրեական գործը:
2013 թվականի օգոստոսի 19-ին Մուշեղ Հարությունյանի և Պավել Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 25-ին Մուշեղ Հարությունյանը և Պավել Վարդանյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2013թ. հոկտեմբերի 04-ին թիվ 14140913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա, Պավել Պետյայի Վարդանյանի հետ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու, այն է` Երևան քաղաքի Ն.Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութից 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲաջաջ՚ տեսակի մոտոցիկլետի շարժիչի յուղի հեղյուսի գողության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով, 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ժամը 00.25-ի սահմաններում գնացել են նշված խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ Պ.Վարդանյանը տեխնիկական միջոցի` երկաթյա ՙլինգի՚ գործադրմամբ, փորձել է բացել Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութի շենքի շքամուտքում առկա մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՚:
Ամբաստանյալ Պավել Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա, Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանի հետ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու, այն է` Երևան քաղաքի Ն.Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութից 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲաջաջ՚ տեսակի մոտոցիկլետի շարժիչի յուղի հեղյուսի գողության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով, 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ժամը 00.25-ի սահմաններում գնացել են նշված խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո Մուշեղ Հարությունյանը կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ ինքը տեխնիկական միջոցի` երկաթյա ՙլինգի՚ գործադրմամբ, փորձել է բացել Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 17 հասցեում գտնվող Մոտոշոփ խանութի շենքի շքամուտքում առկա մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՚:
Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Մուշեղ Հարությունյանը և Պավել Վարդանյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Ս.Ասլանյանը:
Մեղադրող Կ.Թորոսյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Շ.Գիրագոսյանը արագացված դատաքննության կարգ կիրառելու չի առարկել և նշել է, որ ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մուշեղ Հարությունյանի և Պավել Վարդանյանի մեղավորությունը գողության փորձ` խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով գույքի գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում 2006թ. ծնված մանկահասակ երեխան, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Պավել Վարդանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում 2001թ, 2006թ. և 2011թ. ծնված երեք մանկահասակ երեխաները, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375 3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙԴատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ Մ.Հարությունյանի և Պ.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը, այն է` ՙպատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի` այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ՚:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա լինգը պետք է ոչնչացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Մուշեղ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Պավել Պետյայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Պավել Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա լինգը ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
25 նոյեմբերի 2013թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Կ.Թորոսյանի
պաշտպան Ս.Ասլանյանի
տուժող Շ.Գիրագոսյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանի /ծնված 1978 թվականի մարտի 02-ին Երևան քաղաքւմ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, բնակվող Երևան քաղաքի Շենգավիթի 4-րդ փողոցի 13 տանը, հաշվառված Երևան քաղաքի Եղբայրության 10-րդ շենքի թիվ 3 բնակարանում/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Պավել Պետյայի Վարդանյանի /ծնված 1973 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անձ, նախկինում չդատված, հաշվառված Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 52 բնակարանում, բնակվող Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 6-րդ շենքի թիվ 12 բնակարանում/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 14140913 քրեական գործը:
2013 թվականի օգոստոսի 19-ին Մուշեղ Հարությունյանի և Պավել Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին:
2013 թվականի օգոստոսի 25-ին Մուշեղ Հարությունյանը և Պավել Վարդանյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
2013թ. հոկտեմբերի 04-ին թիվ 14140913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա, Պավել Պետյայի Վարդանյանի հետ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու, այն է` Երևան քաղաքի Ն.Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութից 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲաջաջ՚ տեսակի մոտոցիկլետի շարժիչի յուղի հեղյուսի գողության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով, 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ժամը 00.25-ի սահմաններում գնացել են նշված խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ Պ.Վարդանյանը տեխնիկական միջոցի` երկաթյա ՙլինգի՚ գործադրմամբ, փորձել է բացել Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութի շենքի շքամուտքում առկա մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՚:
Ամբաստանյալ Պավել Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա, Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանի հետ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու, այն է` Երևան քաղաքի Ն.Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութից 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲաջաջ՚ տեսակի մոտոցիկլետի շարժիչի յուղի հեղյուսի գողության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով, 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ժամը 00.25-ի սահմաններում գնացել են նշված խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո Մուշեղ Հարությունյանը կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ ինքը տեխնիկական միջոցի` երկաթյա ՙլինգի՚ գործադրմամբ, փորձել է բացել Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 17 հասցեում գտնվող Մոտոշոփ խանութի շենքի շքամուտքում առկա մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՚:
Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Մուշեղ Հարությունյանը և Պավել Վարդանյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Ս.Ասլանյանը:
Մեղադրող Կ.Թորոսյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Շ.Գիրագոսյանը արագացված դատաքննության կարգ կիրառելու չի առարկել և նշել է, որ ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մուշեղ Հարությունյանի և Պավել Վարդանյանի մեղավորությունը գողության փորձ` խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով գույքի գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում 2006թ. ծնված մանկահասակ երեխան, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Ամբաստանյալ Պավել Վարդանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում 2001թ, 2006թ. և 2011թ. ծնված երեք մանկահասակ երեխաները, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել:
Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375 3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙԴատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը՚:
Դատարանն արձանագրում է, որ Մ.Հարությունյանի և Պ.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը, այն է` ՙպատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի` այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ՚:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա լինգը պետք է ոչնչացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Մուշեղ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Պավել Պետյայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից:
Պավել Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա լինգը ոչնչացնել:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0145/01/13
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 04-10-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0145/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14140913 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Մուշեղ Հարությունյանին և Պավել Վարդանյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, ուրիշի գույքի զգալի չաափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու շուրջ, գնացել են Մոտոշոփ խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո Մ.Հարությունյանը կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ Պ.Վարդանյանը տեխնիկական միջոցի՝ երկաթյա լինգի գործադրմամբ փորձել է բացել մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հայրանուն | Արտյոմի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | Մ.Հարությունյանի և Պ.վարդանյանի անձնագրերը՝ փաթեթավորված և կնիքված Արաբկիրի քննչական բաժնի Ծրարների համար 7/6 կնիքով՝ կցված են քր. գործին։ |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1,3 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Պավել |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հայրանուն | Պետյայի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 34-177 Մաս 2 Կետ 1,3 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 6.3 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 07-10-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 07-10-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 07-10-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 07-10-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 28-10-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Պավել |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Շանթ |
| Ազգանուն | Գիրագոսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-11-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 25-11-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Մուշեղ |
| Ազգանուն | Հարությունյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 25-11-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից: |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Պավել |
| Ազգանուն | Վարդանյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 25-11-2013 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
| Ազատվել է պատժի կիրառումից (Հիմքը) | Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից: |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0145/01/13 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 25 նոյեմբերի 2013թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի Շ.Վանոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Կ.Թորոսյանի պաշտպան Ս.Ասլանյանի տուժող Շ.Գիրագոսյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանի /ծնված 1978 թվականի մարտի 02-ին Երևան քաղաքւմ, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անձ, նախկինում չդատված, բնակվող Երևան քաղաքի Շենգավիթի 4-րդ փողոցի 13 տանը, հաշվառված Երևան քաղաքի Եղբայրության 10-րդ շենքի թիվ 3 բնակարանում/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: Պավել Պետյայի Վարդանյանի /ծնված 1973 թվականի ապրիլի 23-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երեք անձ, նախկինում չդատված, հաշվառված Երևան քաղաքի Բաշինջաղյան 1-ին փողոցի 15-րդ շենքի թիվ 52 բնակարանում, բնակվող Երևան քաղաքի Մարգարյան 2-րդ նրբանցքի 6-րդ շենքի թիվ 12 բնակարանում/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հարուցվել է թիվ 14140913 քրեական գործը: 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին Մուշեղ Հարությունյանի և Պավել Վարդանյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն` չհեռանալու մասին: 2013 թվականի օգոստոսի 25-ին Մուշեղ Հարությունյանը և Պավել Վարդանյանը ներգրավվել են որպես մեղադրյալ և նրանց մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով: 2013թ. հոկտեմբերի 04-ին թիվ 14140913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա, Պավել Պետյայի Վարդանյանի հետ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու, այն է` Երևան քաղաքի Ն.Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութից 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲաջաջ՚ տեսակի մոտոցիկլետի շարժիչի յուղի հեղյուսի գողության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով, 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ժամը 00.25-ի սահմաններում գնացել են նշված խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ Պ.Վարդանյանը տեխնիկական միջոցի` երկաթյա ՙլինգի՚ գործադրմամբ, փորձել է բացել Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութի շենքի շքամուտքում առկա մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՚: Ամբաստանյալ Պավել Վարդանյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա, Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանի հետ պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու, այն է` Երևան քաղաքի Ն.Զարյան 17 հասցեում գտնվող ՙՄոտոշոփ՚ խանութից 6.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙԲաջաջ՚ տեսակի մոտոցիկլետի շարժիչի յուղի հեղյուսի գողության շուրջ նախնական հանցավոր համաձայնության գալով, 2013 թվականի օգոստոսի 19-ին ժամը 00.25-ի սահմաններում գնացել են նշված խանութ, որտեղ շենքի շքամուտք մտնելուց հետո Մուշեղ Հարությունյանը կանգնել է շքամուտքի դռան մոտ, իսկ ինքը տեխնիկական միջոցի` երկաթյա ՙլինգի՚ գործադրմամբ, փորձել է բացել Երևան քաղաքի Նաիրի Զարյան 17 հասցեում գտնվող Մոտոշոփ խանութի շենքի շքամուտքում առկա մուտքի դուռը, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներում հանցագործությունը ավարտին չեն հասցրել և բերման են ենթարկվել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին՚: Արագացված դատական քննություն Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Մուշեղ Հարությունյանը և Պավել Վարդանյանը միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալների պաշտպան Ս.Ասլանյանը: Մեղադրող Կ.Թորոսյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել: Տուժող Շ.Գիրագոսյանը արագացված դատաքննության կարգ կիրառելու չի առարկել և նշել է, որ ամբաստանյալներից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին: Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Մուշեղ Հարությունյանի և Պավել Վարդանյանի մեղավորությունը գողության փորձ` խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ շինություն ապօրինի մուտք գործելով գույքի գաղտնի հափշտակության փորձ կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Մուշեղ Հարությունյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին է գտնվում 2006թ. ծնված մանկահասակ երեխան, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: Ամբաստանյալ Պավել Վարդանյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատված չի եղել, խնամքին են գտնվում 2001թ, 2006թ. և 2011թ. ծնված երեք մանկահասակ երեխաները, տուժողը որևէ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել: Որպես ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 375 3-րդ հոդվածի 6-րդ մասի համաձայն` ՙԴատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը, իսկ եթե առավել խիստ պատժի երկու երրորդը փոքր է տվյալ հանցագործության համար նախատեսված առավել մեղմ պատժից` ապա առավել մեղմ պատիժը՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՀանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը՚: Դատարանն արձանագրում է, որ Մ.Հարությունյանի և Պ.Վարդանյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային Ժողովի 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի ՙՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը, այն է` ՙպատժից ազատել, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի` այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է ազատությունից զրկելու հետ չկապված պատիժ՚: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա լինգը պետք է ոչնչացնել: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Մուշեղ Արտյոմի Հարությունյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից: Մուշեղ Հարությունյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել: Պավել Պետյայի Վարդանյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` 500.000 /հինգ հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ. հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 2-րդ ենթակետը և նրան ազատել նշանակված պատժից: Պավել Վարդանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, վերացնել: Իրեղեն ապացույց ճանաչված մետաղյա լինգը ոչնչացնել: Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 25-11-2013 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 27-12-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 16-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 91, 57 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 16-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 91, 57 |