Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0124/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
17.4
Պատասխանող
Հովիկ Սահակյան Սուրիկի
Հովիկ Սահակյան
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական դատավարության օրենսգիրք
Հոդված 359 Մաս 2
Դատավոր
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Լևոն Ավետիսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-09-27 | 10:30 | 2 | Կայացել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-09-09 | 10:30 | 2 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2013-08-27 | 11:00 | 2 | Կայացել է |
ԵԱՔԴ/0124/01/13
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Գ. Գասպարյանի
տուժող` Մ. Հովսեփյանի
2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովիկ Սուրիկի Սահակյանի, ծնված 1994 թվականի մայիսի 03-ին, Ստեփանավան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, 26.06.2012թ. զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր, ծառայում է ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասում, որպես ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, հաշվառված և բնակվել է ք.Ստեփանավան, Միքայելյան փողոցի թիվ 73 տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի հունիսի 21-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90209313 քրեական գործը:
2013 թվականի հունիսի 24-ին թիվ 90209313 քրեական գործը ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի հուլիսի 16-ի որոշմամբ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
2013 թվականի հուլիսի 29-ին թիվ 90209313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, 17.06.2013թ. ընդգրկված լինելով պահակային ծառայության մեջ, նույն օրը, ժամը 1430-ի սահմաններում, զորամասի պահակատանը վիճաբանել է համածառայող, շարքային Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի հետ, որի ընթացքում, ստորադասության հարաբերությունների բացակայության դեպքում` խախտելով ՀՀ զինված ուժերի ներքին ծառայության կանոնագրքի 13 հոդվածով սահմանված` զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու, ընկերոջ պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու, այլ զինծառայողների նկատմամբ կոպտություն թույլ չտալու, զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները և բռնություն գործադրելով` մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ, պնդեց նախաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքը: Նախաքննության ընթացքում Հովիկ Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, որի ժամանակ համածառայող, շարքային Միքայել Հովսեփյանը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարակ է` սեռական բնույթի հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով Մ. Հովսեփյանի հայհոյանքը, ինքը զայրացրել, վեր է կացել սեղանից և դիտողություն արել վերջինիս ու մի քանի քայլ նրա հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ. Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ ինքը և ականատես զինծառայողները Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան: Զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրում իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, որի ժամանակ ինքը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարակ է` հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով այդ հայհոյանքը, Հ. Սահակյանը վեր է կացել սեղանից և դիտողություն արել իրեն ու մի քանի քայլ իր հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է իր ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով իր բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ Հ. Սահակյանը և մնացած ականատես զինծառայողներին իրեն ուղեկցել են լվացարան: Ինքը Հ.Սահակյանի նկատմամբ որևէ բողոք կամ նյութական պահանջ չունի, դեպքից հետո միմյանց հետ հաշտվել են:
Վկա Արման Վարուժանի Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, այդ ժամանակ Մ.Հովսեփյանը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է` հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով այդ հայհոյանքը Հ.Սահակյանը բորբոքվել է, վեր կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ վերջինիս հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ իրենք բոլոր ականատես զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան:
Վկա Արայիկ Երեմի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստած հաց ուտելիս են եղել: Մ.Հովսեփյանը նկատել է, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է: Նա հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Այդ հայհոյանքը լսելուց հետո Հ.Սահակյանը զայրացել, վեր կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ երկուսով քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ իրենք բոլոր ականատես զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան:
Վկա Արթուր Նշանի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողներով պահակատանը նստած հաց են կերել, Մ.Հովսեփյանը նկատել է, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է: Նա հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Այդ հայհոյանքը լսելուց հետո, Հ.Սահակյանը զայրացել, վեր է կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ երկուսով քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, վիճաբանությունը դադարել է և իրենք` զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան:
Դատաբժիշկ-փորձագետի 26.06.2012թ. թիվ 1035 եզրակացությամբ, համաձայն որի Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի մարմնական վնասվածքները` կզակի շրջանի արյունազեղման, ստորին ծնոտի կզակային շրջանի` փակ, չտեղաշարժված կոտրվածքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ, սահմանափակ մակերես ունեցող առարկայով, չի բացառվում` բռունցքով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությանը` 21 օրից ավելի:
Որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերով /գ.թ. 1ա-3/, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքով /գ.թ. 6/, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքներով և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակով /գ.թ.26-27,48/:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն,
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ է կատարել միջին ծանրության հանցանքը, դեպքից անմիջապես հետո հաշտվել է Միքայել Հովսեփյանի հետ և շարունակում է ընկերական հարաբերությունները, ինչպես նաև տուժողի խնդրանքն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով Հովիկ Սահակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը գտնում է, որ Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հաշվի առնելով, որ տուժող Միքայել Հովսեփյանը դատարանում հայտնել է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի 19.07.2013թ.-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերը, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքը, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքները և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կարգապահական գումարտակում պահելուն մեկ (1) տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ՊՆ կարգապահական գումարտակում:
Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Մ.Հովսեփյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերը, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքը, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքները և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակը, պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան
Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը
նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Գ. Գասպարյանի
տուժող` Մ. Հովսեփյանի
2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովիկ Սուրիկի Սահակյանի, ծնված 1994 թվականի մայիսի 03-ին, Ստեփանավան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, 26.06.2012թ. զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր, ծառայում է ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասում, որպես ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, հաշվառված և բնակվել է ք.Ստեփանավան, Միքայելյան փողոցի թիվ 73 տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի հունիսի 21-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90209313 քրեական գործը:
2013 թվականի հունիսի 24-ին թիվ 90209313 քրեական գործը ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն:
Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի հուլիսի 16-ի որոշմամբ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը:
2013 թվականի հուլիսի 29-ին թիվ 90209313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, 17.06.2013թ. ընդգրկված լինելով պահակային ծառայության մեջ, նույն օրը, ժամը 1430-ի սահմաններում, զորամասի պահակատանը վիճաբանել է համածառայող, շարքային Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի հետ, որի ընթացքում, ստորադասության հարաբերությունների բացակայության դեպքում` խախտելով ՀՀ զինված ուժերի ներքին ծառայության կանոնագրքի 13 հոդվածով սահմանված` զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու, ընկերոջ պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու, այլ զինծառայողների նկատմամբ կոպտություն թույլ չտալու, զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները և բռնություն գործադրելով` մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ, պնդեց նախաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքը: Նախաքննության ընթացքում Հովիկ Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, որի ժամանակ համածառայող, շարքային Միքայել Հովսեփյանը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարակ է` սեռական բնույթի հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով Մ. Հովսեփյանի հայհոյանքը, ինքը զայրացրել, վեր է կացել սեղանից և դիտողություն արել վերջինիս ու մի քանի քայլ նրա հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ. Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ ինքը և ականատես զինծառայողները Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան: Զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրում իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել:
Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, որի ժամանակ ինքը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարակ է` հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով այդ հայհոյանքը, Հ. Սահակյանը վեր է կացել սեղանից և դիտողություն արել իրեն ու մի քանի քայլ իր հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է իր ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով իր բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ Հ. Սահակյանը և մնացած ականատես զինծառայողներին իրեն ուղեկցել են լվացարան: Ինքը Հ.Սահակյանի նկատմամբ որևէ բողոք կամ նյութական պահանջ չունի, դեպքից հետո միմյանց հետ հաշտվել են:
Վկա Արման Վարուժանի Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, այդ ժամանակ Մ.Հովսեփյանը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է` հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով այդ հայհոյանքը Հ.Սահակյանը բորբոքվել է, վեր կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ վերջինիս հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ իրենք բոլոր ականատես զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան:
Վկա Արայիկ Երեմի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստած հաց ուտելիս են եղել: Մ.Հովսեփյանը նկատել է, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է: Նա հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Այդ հայհոյանքը լսելուց հետո Հ.Սահակյանը զայրացել, վեր կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ երկուսով քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ իրենք բոլոր ականատես զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան:
Վկա Արթուր Նշանի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողներով պահակատանը նստած հաց են կերել, Մ.Հովսեփյանը նկատել է, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է: Նա հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Այդ հայհոյանքը լսելուց հետո, Հ.Սահակյանը զայրացել, վեր է կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ երկուսով քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, վիճաբանությունը դադարել է և իրենք` զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան:
Դատաբժիշկ-փորձագետի 26.06.2012թ. թիվ 1035 եզրակացությամբ, համաձայն որի Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի մարմնական վնասվածքները` կզակի շրջանի արյունազեղման, ստորին ծնոտի կզակային շրջանի` փակ, չտեղաշարժված կոտրվածքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ, սահմանափակ մակերես ունեցող առարկայով, չի բացառվում` բռունցքով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությանը` 21 օրից ավելի:
Որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերով /գ.թ. 1ա-3/, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքով /գ.թ. 6/, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքներով և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակով /գ.թ.26-27,48/:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներին:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն,
ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ է կատարել միջին ծանրության հանցանքը, դեպքից անմիջապես հետո հաշտվել է Միքայել Հովսեփյանի հետ և շարունակում է ընկերական հարաբերությունները, ինչպես նաև տուժողի խնդրանքն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով Հովիկ Սահակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը գտնում է, որ Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հաշվի առնելով, որ տուժող Միքայել Հովսեփյանը դատարանում հայտնել է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի 19.07.2013թ.-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերը, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքը, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքները և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 հոդվածներով, դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կարգապահական գումարտակում պահելուն մեկ (1) տարի ժամկետով:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ՊՆ կարգապահական գումարտակում:
Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Մ.Հովսեփյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերը, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքը, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքները և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակը, պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0124/01/13
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 01-08-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0124/01/13 |
| Դատախազություն | ՀՀ Զինվորական դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 90209313 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Հովիկ Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի ժամկետային զինծառայող վիճաբանել է համածառայող Միքայիլ Հովսեփյանի հետ, որի ընթացքում մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Միքայիլ Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս: |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հայրանուն | Սուրիկի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 359 Մաս 2 Կետ 4 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 17.4 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 01-08-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Լևոն |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 05-08-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 06-08-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 06-08-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 27-08-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Միքայել |
| Ազգանուն | Հովսեփյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 11:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 27-09-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ամսաթիվ | 27-09-2013 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Հիմնական պատիժ | Կարգապահական գումարտակում պահել |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0124/01/13 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի մասնակցությամբ մեղադրող` Գ. Գասպարյանի տուժող` Մ. Հովսեփյանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Հովիկ Սուրիկի Սահակյանի, ծնված 1994 թվականի մայիսի 03-ին, Ստեփանավան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ֆիզիկապես առողջ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, 26.06.2012թ. զորակոչվել է ՀՀ զինված ուժեր, ծառայում է ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասում, որպես ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, հաշվառված և բնակվել է ք.Ստեփանավան, Միքայելյան փողոցի թիվ 73 տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը: Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1.Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2013 թվականի հունիսի 21-ին Երևանի կայազորի զինվորական դատախազությունում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90209313 քրեական գործը: 2013 թվականի հունիսի 24-ին թիվ 90209313 քրեական գործը ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել նախաքննություն: Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի հուլիսի 16-ի որոշմամբ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը: 2013 թվականի հուլիսի 29-ին թիվ 90209313 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: 2.Գործի փաստական հանգամանքները. Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, 17.06.2013թ. ընդգրկված լինելով պահակային ծառայության մեջ, նույն օրը, ժամը 1430-ի սահմաններում, զորամասի պահակատանը վիճաբանել է համածառայող, շարքային Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի հետ, որի ընթացքում, ստորադասության հարաբերությունների բացակայության դեպքում` խախտելով ՀՀ զինված ուժերի ներքին ծառայության կանոնագրքի 13 հոդվածով սահմանված` զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու, ընկերոջ պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու, այլ զինծառայողների նկատմամբ կոպտություն թույլ չտալու, զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները և բռնություն գործադրելով` մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով: 3.Ապացույցների հետազոտում. Ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալ, պնդեց նախաքննության ընթացքում տրված իր ցուցմունքը: Նախաքննության ընթացքում Հովիկ Սահակյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, որի ժամանակ համածառայող, շարքային Միքայել Հովսեփյանը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարակ է` սեռական բնույթի հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով Մ. Հովսեփյանի հայհոյանքը, ինքը զայրացրել, վեր է կացել սեղանից և դիտողություն արել վերջինիս ու մի քանի քայլ նրա հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ. Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ ինքը և ականատես զինծառայողները Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան: Զղջում է կատարած արարքի համար և խնդրում իր նկատմամբ մեղմ վերաբերվել: Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, որի ժամանակ ինքը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարակ է` հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով այդ հայհոյանքը, Հ. Սահակյանը վեր է կացել սեղանից և դիտողություն արել իրեն ու մի քանի քայլ իր հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է իր ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով իր բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ Հ. Սահակյանը և մնացած ականատես զինծառայողներին իրեն ուղեկցել են լվացարան: Ինքը Հ.Սահակյանի նկատմամբ որևէ բողոք կամ նյութական պահանջ չունի, դեպքից հետո միմյանց հետ հաշտվել են: Վկա Արման Վարուժանի Գևորգյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստել են հաց ուտելու, այդ ժամանակ Մ.Հովսեփյանը նկատելով, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է` հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Լսելով այդ հայհոյանքը Հ.Սահակյանը բորբոքվել է, վեր կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ վերջինիս հետ քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ իրենք բոլոր ականատես զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան: Վկա Արայիկ Երեմի Ասատրյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողների հետ պահակատանը նստած հաց ուտելիս են եղել: Մ.Հովսեփյանը նկատել է, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է: Նա հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Այդ հայհոյանքը լսելուց հետո Հ.Սահակյանը զայրացել, վեր կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ երկուսով քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո միջադեպը շարունակություն չի ունեցել, այլ իրենք բոլոր ականատես զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան: Վկա Արթուր Նշանի Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին որ, 16.06.2013թ. ժամը 1900-ից մինչև 17.06.2013թ. ժամը 1900-ն ընդգրկվել է պահակային ծառայության մեջ: 17.06.2013թ. ժամը 1430-ի սահմաններում, պահակային ծառայության մեջ ընդգրկված զինծառայողներով պահակատանը նստած հաց են կերել, Մ.Հովսեփյանը նկատել է, որ աղցանի համար նախատեսված տարան դատարկ է: Նա հայհոյանք է հնչեցրել իր բաժին աղցանն ուտողի հասցեին: Այդ հայհոյանքը լսելուց հետո, Հ.Սահակյանը զայրացել, վեր է կացել սեղանից և նկատողություն արել Մ.Հովսեփյանին ու մի քանի քայլ երկուսով քայլելուց հետո` առանց որևէ բան ասելու, մեկ անգամ ձեռքով հարվածել է Մ.Հովսեփյանի ծնոտի շրջանին, որի հետևանքով վերջինիս բերանից սկսել է արյուն հոսել: Դրանից հետո, վիճաբանությունը դադարել է և իրենք` զինծառայողների հետ Մ.Հովսեփյանին ուղեկցել են լվացարան: Դատաբժիշկ-փորձագետի 26.06.2012թ. թիվ 1035 եզրակացությամբ, համաձայն որի Միքայել Զորիկի Հովսեփյանի մարմնական վնասվածքները` կզակի շրջանի արյունազեղման, ստորին ծնոտի կզակային շրջանի` փակ, չտեղաշարժված կոտրվածքի ձևով, հասցվել են` բութ, կոշտ, սահմանափակ մակերես ունեցող առարկայով, չի բացառվում` բռունցքով, հնարավոր է` որոշման մեջ նշված ժամկետին, որոնք առաջացրել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությանը` 21 օրից ավելի: Որպես ապացույց ճանաչված փաստաթղթերով` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերով /գ.թ. 1ա-3/, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքով /գ.թ. 6/, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքներով և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակով /գ.թ.26-27,48/: 4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները. Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետի հատկանիշներին: Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն, ՙ1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի համաձայն` ՙ1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: 3. Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները՚: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը: Որպես ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ է կատարել միջին ծանրության հանցանքը, դեպքից անմիջապես հետո հաշտվել է Միքայել Հովսեփյանի հետ և շարունակում է ընկերական հարաբերությունները, ինչպես նաև տուժողի խնդրանքն ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան: Հաշվի առնելով Հովիկ Սահակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով, որը նա պետք է կրի: Դատարանը գտնում է, որ Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Հաշվի առնելով, որ տուժող Միքայել Հովսեփյանը դատարանում հայտնել է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ որևէ նյութական պահանջ չունի, դատարանը գտնում է, որ քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված: Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի 19.07.2013թ.-ի որոշմամբ ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված այլ փաստաթուղթ հանդիսացող` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերը, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքը, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքները և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-373 հոդվածներով, դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել կարգապահական գումարտակում պահելուն մեկ (1) տարի ժամկետով: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ՊՆ կարգապահական գումարտակում: Հովիկ Սահակյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Տուժող Մ.Հովսեփյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված: Ապացույց ճանաչված և քրեական գործին կցված` 17.06.2013թ. թիվ 374 և 943 հեռախոսագրերը, ՀՀ ՊՆ 24923 զորամասի կողմից տրված տեղեկանքը, թիվ 358 և 179 հրամանների քաղվածքները և վերակարգում ընդգրկված զինծառայողների ցուցակը, պահել քրեական գործի հետ միասին: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է Դատավոր Լ. Ավետիսյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 27-09-2013 |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 24-10-2013 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0124/01/13 Ո Ր Ո Շ Ու Մ համաներման կիրառմամբ պատժից ազատելու մասին 24.10.2013թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Լ.Ավետիսյանի, քարտուղարությամբ Ե.Կարապետյանի, մասնակցությամբ` ամբաստանյալ Հ.Սահակյանի, մեղադրող Գ.Գասպարյանի, դռնբաց դատական նիստում քննելով Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման կիրառմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ի դատավճռով նշանակված պատժից ազատելու հարցը: Պ ա ր զ ե ց Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ի դատավճռով Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել կարգապահական գումարտակում պահելուն մեկ (1) տարի ժամկետով: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ չի մտել: 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ին ՀՀ Ազգային Ժողովի կողմից ընդունվել է ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին որոշումը: Դատական նիստի ժամանակ ամբաստանյալ Հ.Սահակյանը խնդրեց իր նկատմամբ կիրառել ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը: Մեղադրող Գ.Գասպարյանը միջնորդեց կիրառել ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետը և Հովիկ Սահակյանին ազատել պատժից, նկատի ունենալով, որ դատավճիռը դեռևս ուժի մեջ չի մտել և նրա նկատմամբ համաներման կիրառման համար խոչընդոտներ չկան: ՀՀ ոստիկանության ինֆորմացիոն կենտրոնի կողմից տրված պահանջագրի համաձայն, Հովիկ Սուրիկի Սահակյանը նախկինում դատապարտված չի եղել: ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` պատժից պետք է ազատել այն անձանց, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը երեք տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ: Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը ներառյալ: Հովիկ Սահակյանը հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարել է 2013 թվականի հունիսին: ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի թվում ընդգրկված չէ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359 հոդվածի 2-րդ մասը: Հովիկ Սահակյանի պարագայում բացակայում են նաև համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ համաներման ակտի կիրառման համար: Որոշման 13-րդ կետի 1.ա ենթակետի համաձայն, համաներման որոշման կատարումը վերապահվել է դատարաններին` այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել: Հիմք ընդունելով վերը նշվածը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման կիրառմամբ պետք է ազատել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ի դատավճռով նշանակված պատժից: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 429, 437, 438 և 313 հոդվածներով և ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետով և 13-րդ կետի 1.ա ենթակետով, դատարանը Ո ր ո շ ե ց Հովիկ Սուրիկի Սահակյանին ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 1-ին կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ ազատել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 27-ի դատավճռով նշանակված պատժից` մեկ (1) տարի ժամկետով կարգապահական գումարտակում պահելուց: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: Դատավոր Լ. Ավետիսյան |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 03-10-2013 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 1 |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 3 |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական դատավարության օրենսգիրք |
| Մեղադրյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Հովիկ |
| Ազգանուն | Սահակյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 28-11-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 130 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 130 |