գործ` ԵԱՔԴ/0122/01/13

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի

տուժողներ` Գուպտա Բհավնայի
Աջիթ Կումար Մահտոյի

թարգմանիչ` Մանիկ Խեչոյանի

պաշտպան` Հենրիկ Բաղդասարյանի
ամբաստանյալի օրինական
ներկայացուցիչ` Նորա Մնացականյանի
ամբաստանյալ` Հովհաննես Մնացականյանի

2013 թվականի դեկտեմբերի 03-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի` ծնված 13.04.1999 թվականին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, սովորում է ՙՓոքր Մհեր՚ կրթահամալիրի 9-րդ դասարանում, ամուրի, նախկինում չդատված, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, բնակվում է Երևան քաղաքի Լեփսիուսի 6-րդ փողոցի 4-րդ շենքի 14-րդ բնակարանում:

Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
2013 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողության հանձնելը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի մայիսի 29-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում Աջիթ Կումար Մահտոյի հաղորդման հիման վրա ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09111013 քրեական գործը:
2013 թվականի մայիսի 30-ի որոշմամբ Աջիթ Կումար Մահտոն ճանաչվել է որպես տուժող:
2013 թվականի մայիսի 30-ի որոշմամբ Գուպտա Բհավնան ճանաչվել է որպես տուժող, իսկ նույն օրը կայացված որոշմամբ ճանաչվել է որպես քաղաքացիական հայցվոր:
2013 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ անչափահաս վկա Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի օրինական ներկայացուցիչ է ճանաչվել նրա մայրը` Նորա Արամայիսի Մնացականյանը:
2013 թվականի հուլիսի 19-ի որոշմամբ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ծնողի հսկողությանը հանձնելը և նա հանձնվել է իր օրինական ներկայացուցչի` մոր` Նորա Արամայիսի Մնացականյանի հսկողությանը:
2013 թվականի հուլիսի 24-ի որոշմամբ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանին նախկինում` 2013 թվականի հուլիսի 19-ին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով: Նույն օրը կայացված որոշմամբ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
Նախաքննական մարմնի կողմից Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարել է ուրիշի զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն.
1999 թվականին ծնված Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1400-ի սահմաններում ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցագործության տարիքի չհասած, հանցագործության սուբյեկտ չհանդիսացող 2000 թվականին ծնված Արթուր Կարենի Մնացականյանի հետ բաց դռնից ապօրինի մուտք է գործել Երևան քաղաքի Լեփսիուսի 2-րդ փողոցի 15 տուն, որտեղ մտնելով ննջասենյակ, գետնին ընկած պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել են Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացիներ Աջիթ Կումար Մահտոյին պատկանող ՙՍ1՚ մոդելի պլանշետ համակարգիչը` վերջինիս պատճառելով զգալի չափի` 180.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս, և Գուպտա Բհավնային պատկանող ՙՆոկիա 6270՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, 3530 ՀՀ դրամին համարժեք 260 ռուսական ռուբլի և 3436 ՀՀ դրամին համարժեք 460 հնդկական ռուպի գումար:
2013 թվականի հուլիսի 22-ի որոշմամբ անչափահասներ Նշան Արամի Գասպարյանի, Էդգար Արամի Մարգարյանի և Բագրատ Ազատի Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցանք կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու` օրենքով նախատեսված տարիքին հասած չլինելու պատճառաբանությամբ:
2013 թվականի հուլիսի 23-ի որոշմամբ անչափահաս Արթուր Կարենի Մնացականյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել հանցանք կատարելու պահին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու` օրենքով նախատեսված տարիքին հասած չլինելու պատճառաբանությամբ:
2013 թվականի հուլիսի 30-ին քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն լիովին մեղավոր ճանաչեց և հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Նախաքննության ընթացքում Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը 10.07.2013 թվականին որպես վկա, 19.07.2013 և 24.07.2013 թվականներին որպես մեղադրյալ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 12-ից 13-ի սահմաններում իրենց բակում հանդիպել է հասակակիցներ` մանկության ընկերներ Նշանին, Էդգարին, Բագրատին և նրանց հետ սկսել է զբոսնել, իսկ ճանապարհին իրենց է միացել նաև Արթուրը: Իրենք հինգով քայլել են Զեյթունի փողոցներով և հասել են մի տան մոտ, որտեղ բնակվել են ազգությամբ հնդիկներ, որոշել են կանչել նրանց, զրուցել և զվարճանալ նրանց հետ: Իրենք հինգով բարձրացել են երրորդ հարկ, որտեղ Էդգարը կանչել է ազգությամբ հնդիկ Բհավնային, սակայն ձայն չի եկել, ապա նա ձեռքով հրել է մուտքի դուռը և տեսնելով, որ այն բացվում է, Նշանի և Բագրատի հետ անմիջապես իջել են ներքև, իսկ ինքն ու Արթուրը այդ բաց դռնից մտել են ներս, որտեղ` ննջասենյակում, ինքը նկատել է, թե ինչպես է վերջինս գետնին ընկած պայուսակի միջից վերցնում տուփի մեջ դրված պլանշետ համակարգիչ, ապա նաև մյուս պայուսակի միջից ՙՆոկիա՚ մոդելի բջջային հեռախոս: Այդ ժամանակ ինքը նույն ննջասենյակում գտնվող պայուսակի միջից վերցրել է գումար և առանց նայելու, թե որ երկրի կամ ինչքան է, դրել է գրպանը: Դրանից հետո` մոտ հինգ րոպե անց, Արթուրի հետ դուրս են եկել տանից, դրսում տեսել են Նշանին, Բագրատին և Էդգարին, իսկ այդ ընթացքում Արթուրը ձեռքին պահել է գողացված պլանշետ համակարգիչը: Իրենք հինգով այդտեղից հեռացել են մոտ 50 մետր, կանգնել մի աղբարկղի մոտ, որտեղ Արթուրը գրպանից հանել է ՙՆոկիա՚ մոդելի բջջային հեռախոսը և տեսնելով, որ դրա էկրանը կոտրված է, գցել է աղբարկղի ուղղությամբ, ապա փորձել է միացնել պլանշետը, բայց այն չի միացել, որից հետո աղբարկղն է գցել նաև պլանշետը: Ինքը համոզել է Արթուրին, որ պլանշետը տանի տեղը դնի, սակայն Արթուրը հրաժարվել է: Այդ ընթացքում իրենք հանդիպել են իրենց հասակակից Գագիկին, որին չի հիշում, թե ով ասել է, որ պլանշետ համակարգիչ կա, որից հետո իրենք միասին գնացել են, իսկ Արթուրը ցույց է տվել պլանշետը և հարցրել Գագիկին պլանշետը նրան պետք է, թե ոչ, Գագիկն էլ ասել է ոչ: Դրանից հետո Արթուրը պլանշետը գցել է խոտերի մեջ և բոլորով հեռացել են: Այնուհետև, երբ իրենք գնացել են տուն, ճանապարհին հանդիպել են Բագրատի մեծ եղբորը` Տիգրանին, որը մոտենալով իրենց ասել է, որ տեղյակ է իրենց կատարած արարքի մասին, Արթուրն այդ ժամանակ Տիգրանից պահանջել է պլանշետ համակարգիչը, որը նրա մոտ է եղել, սակայն Տիգրանը հրաժարվել է այն տալուց և զայրացել է: Այնուհետև իրենք բաժանվել են միմյանցից և գնացել տուն: Երբ ինքը մենակ է եղել, գրպանից հանել է գումարները և տեսնելով, որ դրանք հայկական չեն, գցել է ճանապարհի մի հատվածում, սակայն չի հիշում, թե որտեղ:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով կատարած արարքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող` Աջիթ Կումար Մահտոյի ցուցմունքով այն մասին, որ 2013 թվականի փետրվար ամսից վարձակալությամբ բնակվում է Երևան քաղաքի Լեփսիուսի 2-րդ փողոցի 15 տանը: Իր հետ միասին վարձակալությամբ նույն հասցեում բնակվել են ևս չորս հոգի` ազգությամբ հնդիկներ, որոնցից երկուսը մոտ երկու ամիս է, ինչ գնացել են Հնդկաստան և այժմ իրենք բնակվում են երեքով` ինքը, Գուպտա Բհավնան և Ումեշ Սինգը: Ինքը սովորում է Երևանի պետական բժշկական համալասարանի երկրորդ կուրսում: 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1200-ի սահմաններում ինքը և Գուպտա Բհավնան դուրս են եկել տանից, գնացել Երևանի պետական բժշկական համալսարան, քանի որ ինքը դաս է ունեցել, Բհավնան էլ, իր հիշելով, քննության է եղել, իսկ տանը մնացել է Ումեշը, որը քնած է եղել: Ընդհանրապես, երբ տանը մարդ է եղել, իրենք տան դուռը բանալիով չեն փակել, քանի որ չեն մտածել, որ կարող է գողություն լինել: Այդ օրն, իրենց բացակայության ընթացքում Ումեշին հյուր է գնացել նրա ընկեր Անանդը և քանի որ տան դուռը բաց է եղել, մտել է տուն, արթնացրել Ումեշին, որից հետո, մոտավորապես ժամը 1430-ի սահմաններում Ումեշը զանգահարել է իր բջջային հեռախոսահամարին, հարցրել, թե ինչու են տունը թափթփված վիճակում թողել և դուրս եկել, իսկ ինքն էլ պատասխանել է, որ իրենք նման բան չեն արել: Ումեշն իրեն զանգել է Անանդի բջջային հեռախոսից: Այդ ժամանակ Ումեշն իրեն ասել է, որ ամբողջ իրերը գետնին են և տունը թափթփված վիճակում է: Հասկանալով, որ գողություն է կատարվել, այդ մասին տեղեկացրել է Բհավնային և իրենք ժամը 1630-ի սահմաններում վերադարձել են տուն ու մտնելով ներս` տեսել են, որ տունը թափթփված վիճակում է, իրերը գետնին են, իսկ մտնելով իր և Բհավնայի ննջասենյակ, տեսել են, որ մահճակալի տակ դրված իր սպիտակ գույնի ՙՍ1՚ մոդելի պլանշետ համակարգիչը, սպիտակ գույնի ՙյուէսբի՚ լարը և լիցքավորման սարքը բացակայում է: Համակարգիչը դրված է եղել իր տուփի մեջ, իսկ տուփն էլ մոխրագույն պայուսակի մեջ, որոնք այդ պահին թափված են եղել գետնին: Բհավնան էլ, նայելով իր իրերը, տեսել է, որ բացակայել են հնդկական ռուպի, ռուսական ռուբլի, թվային ֆոտոխցիկ, հեռախոս: Կատարվածից անմիջապես հետո ինքը զանգել է թարգմանչուհի Մանիկ Խեչոյանին, քանի որ բավականին երկար ժամանակ է նրան ճանաչում է, հարցրել է, թե ինքը ինչ պետք է անի ու, քանի որ թարգմանչուհին քաղաքում չի եղել, նա ասել է, որ կարող է դիմել ոստիկանություն կամ էլ կարող է իրեն սպասել և իրենք երեկոյան կգնան ոստիկանություն, սակայն մինչև թարգմանչի քաղաք վերադառնալը, ոստիկանությունից արդեն իսկ եկել են իրենց տուն, հարցրել իր մոտից որոշակի իրեր կորել են, թե ոչ, ապա հարցրել են ճանաչում է նրանց հետ ներկայացած տղային, ինքն էլ պատասխանել է, որ չի ճանաչում և հարցրել, թե ինքը ինչ պետք է անի: Ոստիկանության աշխատակիցներն ասել են, որ ինքը պետք է ոստիկանություն ներկայանա և գրի, թե ինչ են իրենից գողացել: Քանի որ գործեր ունենալու պատճառով չի կարողացել մայիսի 27-ին ներկայանալ ոստիկանություն, հաջորդ օրը` մայիսի 28-ին Բհավնայի հետ միասին գնացել են ոստիկանության բաժին և հաղորդում տվել կատարվածի մասին: Քննության ընացքում ոստիկանություն գնալ-գալուց ինքն ու Բհավնան որոշել են ոստիկանությունում գրել, որ իրենց ոչինչ պետք չէ, քանի որ իրենք դասերից շատ են հետ ընկել, ինչի պատճառով իրենց վրա խոսակցություն է եկել: Ոստիկանության կողմից վերադարձվել է միայն իրեն պատկանող պլանշետ համակարգիչը և դրանից գոհ են: Չեն վերադարձվել Գուպտա Բհավնային պատկանող ՙՆոկիա 6270՚ տեսակի բջջային հեռախոսը, գումարները և թվային տեսախցիկը, իսկ պաշտպանական կողմը չի պարտավորվել գումար վերադարձնել: Ամբաստանյալ Հովհաննես Մնացականյանից ոչ մի բողոք ու պարտք-պահանջ չունի և խնդրել է մեղմ վերաբերվել նրա նկատմամբ:
Տուժող Գուպտա Բհավնայի ցուցմունքով այն մասին, որ 2013 թվականի փետրվար ամսից վարձակալությամբ բնակվում է Լեփսիուսի 2-րդ փողոցի 15 տանը: Իր հետ միասին վարձակալությամբ նույն հասցեում բնակվել են ևս չորս հոգի` ազգությամբ հնդիկներ, որոնցից երկուսը մոտ երկու ամիս է, ինչ գնացել են Հնդկաստան և այժմ իրենք բնակվում են երեքով` ինքը, Աջիթ Կումար Մահտոն և Ումեշ Սինգը: Ինքը սովորում է Երևանի պետական բժշկական համալասարանում: 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1200-ի սահմաններում ինքը և Աջիթ Կումար Մահտոն դուրս են եկել տանից, գնացել Երևանի պետական բժշկական համալսարան, քանի որ ինքը քննության է եղել, իսկ Աջիթ Կումար Մահտոն դաս է ունեցել: Տանն է մնացել Ումեշը, որն իր ննջասենյակում քնած է եղել: Ընդհանրապես, երբ տանը մարդ է եղել, իրենք տան դուռը բանալիով չեն փակել, քանի որ չեն մտածել, որ կարող է գողություն լինել: Ժամը 1600-ի սահմաններում վերջացրել է քննությունը, հանդիպել Աջիթ Կումար Մահտոյին ու նրանից տեղեկացել, որ Ումեշը զանգահարել է նրան, հարցրել, թե ինչու են տունը թափթփված վիճակում թողել և գնացել, ինչին Աջիթ Կումար Մահտոն պատասխանել է, որ չեն թափթփել: Խոսակցության ժամանակ վերջինս հասկացել է, որ հավանաբար տանից գողություն է կատարվել: Ժամը 1630-ի սահմաններում իրենք վերադարձել են տուն, որտեղ Ումեշն իրենց ասել է, որ ինքը ննջասենյակում քնած է եղել, երբ հյուր է եկել իր ընկերը` ազգությամբ հնդիկ Անանդը և արթնացնելով իրեն տեղեկացրել, որ տունը թափթված վիճակում է, իրերը գետնին են, որից հետո տեսնելով այդ ամենը` զանգել է Աջիթ Կումար Մահտոյին: Երբ ինքն ու Աջիթ Կումար Մահտոն տուն են մտել, տեսել են, որ տունը թափթփված վիճակում է, ճամպրուկներից ամբողջ իրերը թափթփված է եղել գետնին, գրքերը մի կողմից շպրտված, իսկ իր և Աջիթ Կումար Մահտոյի ննջասենյակից բացակայել են իր իրերը և Աջիթ Կումարի պլանշետ համակարգիչը: Իր իրերից գողացվել է ՙՆոկիա 6270՚ տեսակի, սև գույնի մեկ սենսորային հեռախոս, որի էկրանը վնասված է եղել և ցույց չի տվել, ՙՍոնի՚ տեսակի մեկ թվային ֆոտոխցիկ, որի դիմացի հատվածը արծաթագույն է եղել, իսկ հետևի հատվածը` սև, 3530 ՀՀ դրամին համարժեք 260 ռուսական ռուբլի և 3436 ՀՀ դրամին համարժեք 460 հնդկական ռուպի: Իրենից գողացված ամբողջ իրերը եղել են իրենց ննջասենյակի դռան կողքի աջ հատվածում դրված իր ուսանողական պայուսակի մեջ: Գողացված բջջային հեռախոսի մեջ հեռախոսահամար չի եղել և ինքը երբեք այն չի օգտագործել: Իր իրերից այլ բան չի գողացվել: Իրենք զանգել են թարգմանչուհի Մանիկ Խեչոյանին, որը քաղաքում չի եղել և ժամանակին չի հասցրել գալ քաղաք, դրա համար իրենց խորհուրդ է տվել դիմել ոստիկանություն: Ինքն ու Աջիթ Կումարը ցանկացել են առավոտյան գնալ ոստիկանություն, որպեսզի թարգմանչուհին էլ իրենց հետ լինի, բայց քանի որ ոստիկանությունը արդեն տեղյակ է եղել դեպքի մասին, նույն օրը երեկոյան իրենց տուն են եկել ոստիկանության աշխատակիցներ և իրենց տարել ոստիկանության բաժին` ցուցմունք տալու: Չնայած տուժող Գուպտա Բհավնան նախաքննության ընթացքում հայտնել է, որ հանցագործությամբ իրեն պատճառվել է 104.966 ՀՀ դրամի չափով գույքային վնաս` թվային ֆոտոխցիկն արժե 68.000 ՀՀ դրամ, բջջային հեռախոսը, քանի որ էկրանը վնասված է, 30.000 ՀՀ դրամ, և այդ չափով էլ ներկայացնում է քաղաքացիական հայցի պահանջ, սակայն դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ իրենից գողացված իրերը չեն վերադարձվել, բայց ինքը ոչ մի տեսակի պահանջ չունի և խնդրել է մեղմ վերաբերվել երեխաների հետ:
Անչափահաս վկա` Արթուր Կարենի Մնացականյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը հաճախ է գնում Զեյթունում գտնվող այգի, որտեղ ֆուտբոլ է խաղում երեխաների հետ և այնտեղ ծանոթացել է իր հասակակիցների` Նշանի, Բագրատի, Էդգարի ու Հովհաննեսի հետ: 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1300-ի սահմաններում հանդիպել Է վերջիններիս, նրանց հետ սկսել զբոսնել ու երբ հասել են Զեյթունում գտնվող մի տան մոտ, որտեղ տեղյակ են եղել, որ բնակվում են ազգությամբ հնդիկներ, որոշել են կանչել և զրուցել նրանց հետ: Էդգարը սկսել է կանչել նրանցից մեկին` Բհավնային, սակայն տեսնելով, որ տանից մարդ դուրս չի գալիս, բոլորով բարձրացել են երրորդ հարկ, որտեղ Էդգարը կրկին սկսել է կանչել Բհավնային, սակայն կրկին պատասխան չստանալուց հետո ձեռքով հրել է մուտքի դուռը, որը բացվել է, բայց նա տուն չի մտել և Նշանի ու Բագրատի հետ միասին իջել է ներքև, իսկ ինքն ու Հովհաննեսը ներս են մտել: Մտնելով ննջասենյակ` ինքը ննջասենյակում գտնվող պայուսակի միջից վերցրել է պլանշետ համակարգիչը, իսկ մյուս պայուսակի միջից ՙՆոկիա՚ մոդելի բջջային հեռախոսն ու թվային ֆոտոխցիկը, որը դրել է իր տաբատի գրպանում: Այդ ընթացքում Հովհաննեսը ննջասենյակում իրերն է քանդել, սակայն չի հիշում, թե ինչ է վերցրել: Մոտ 3-5 րոպե անց Հովհաննեսի հետ միասին դուրս են եկել հնդիկների տանից, իջել բակ՝ ձեռքին բռնելով պլանշետ համակարգիչը: Մոտենալով իրենց ընկերներին ինքն ասել է` ՙթռանք՚, ապա նրանց հետ միասին վազելով հեռացել են այնտեղից: Հասնելով մի աղբարկղի մոտ` տղաներն իրեն հարցրել են, թե որտեղից այդ պլանշետը, ինքն էլ պատասխանել է, որ հնդիկների տանից է վերցրել, ապա տաբատի գրպանից հանել է կոտրված բջջային հեռախոսը, և տեսնելով, որ չի աշխատում, գցել է աղբարկղը: Նույն տեղն է գցել նաև պլանշետ համակարգիչը, իսկ թվային ֆոտոխցիկը ոչ ոքի ցույց չի տվել: Դրանից հետո հինգով քայլել են դեպի Զեյթունի այգի, որտեղ ճանապարհին հանդիպել են իրենց հասակակից Գագոյին, որին ասել են, որ պլանշետ կա, տարել են աղբարկղի մոտ և ցույց տվել այն, ապա հարցրել, թե կցանկանա արդյոք պլանշետ, սակայն Գագիկը հրաժարվել է, որից հետո ինքը պլանշետը գցել է խոտերի մեջ և բոլորով հեռացել են: Դրանից հետո, երբ ինքը, Բագրատը, Նշանը, Հովհաննեսը և Էդգարը միասին տուն գնալիս են եղել, ճանապարհին հանդիպել են Բագրատի մեծ եղբորը՝ Տիգրանին, որը մոտենալով իրենց ասել է, որ տեղյակ է կատարվածի մասին և նրա ձեռքին տեսնելով պլանշետը` ինքն Տիգրանին ասել է, որ այն իրեն տա, սակայն Տիգրանը մերժել է, որից հետո իրենք հեռացել են: Հետո, երբ ինքը միայնակ է եղել, աղբարկղն է գցել նաև թվային ֆոտոխցիկը, որի տեղը չի հիշում և այդ մասին որևիցե մեկին չի ասել:
Անչափահաս վկա` Նշան Արամի Գասպարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հովհաննես Մնացականյանին, նախկինում ընկերներ են եղել: Հովհաննեսը, Էդգարը և Բագրատը իր բակի ընկերներն են, իսկ Արթուրին ճանաչում է որպես թաղամասի բնակիչ և նրա հետ շփում չունի: 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1200-ի սահմաններում ինքը գնացել է իր ընկեր Բագրատի տուն, միասին դուրս են եկել բակ զբոսնելու, գնացել են Էդգարի տուն և նրան նույնպես դուրս կանչել, ապա հանդիպել են իրենց ընկեր Հովհաննեսին և չորսով իջել են իրենց բակից մոտ 200 մետր ներքև գտնվող զբոսայգի` այնտեղ խաղալու համար, քանի որ այդ այգում խաղալու տարբեր հարմարանքներ կան: Մոտ մեկ ժամ այգում խաղալուց հետո բարձրացել են իրենց բակ, ճանապարհին տեսել են Արթուրին և միասին շարունակել են քայլել դեպի իրենց բակ: Հասնելով մի տան մոտ, որտեղ տեղյակ են եղել, որ հնդիկներ են բնակվում, Արթուրն ասել է, որ հնդիկներն իրենց ընկերներն են, նրանց ևս կանչեն դուրս և խաղան: Հնդիկների մեջ եղել է նաև մի աղջիկ, որի անունը իր հիշելով Բհաթլա է եղել: Երբ իրենք հասել են հնդիկների տան մոտ, Էդգարը կանչել է Բհաթլային, սակայն տեսնելով, որ հնդիկների տանից մարդ դուրս չի գալիս, ինքը, Հովհաննեսը և Արթուրը աստիճաններով բարձրացել են երրորդ հարկ: Բագրատը իրենց հետ չի բարձրացել, սակայն հետո նա նույնպես իրենց հետևից բարձրացել է: Հասնելով երրորդ հարկ` Էդգարը նորից է սկսել կանչել Բհաթլային, սակայն տեսնելով, որ պատասխան չկա, հրել է տան մուտքի դուռը, որն էլ բացվել է: Այդ պահին երկրորդ հարկում կանգնած Բագրատը իջել է ներքև, նրա հետևից իջել են նաև ինքը և Էդգարը, իսկ Հովհաննեսը և Արթուրը մտել են հնդիկների տուն: Իրենց բակ իջնելուց մոտ հինգ րոպե անց դուրս են վազել Հովհաննեսը և Արթուրը, վերջինս իրենց ասել է` ՙթռանք՚: Արթուրի ձեռքին եղել է սպիտակ գույնի պլանշետ համակարգիչ: Իրենք Հովհաննեսի և Արթուրի հետևից մոտ 50 մետր քայլելով մոտեցել են նրանց և տեսնելով Արթուրի ձեռքի համակարգիչը` հարցրել են նրան, թե դա ինչ է, Արթուրն էլ պատասխանել է, որ համակարգիչը վերցրել է հնդիկների տանից: Ինքը, Բագրատը և Էդգարը Արթուրին ասել են, որ նա համակարգիչը տանի և իր տեղը դնի, սակայն նա մերժել է` ասելով, որ դա իրեն պետք է: Այդ ժամանակ արդեն Հովհաննեսն էլ է սկսել համոզել նրան, որ համակարգիչը տանի և իր տեղը դնի, սակայն Արթուրը հրաժարվել է: Դրանից հետո Արթուրը տաբատի գրպանից հանել է ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս, փորձել աշխատեցնել, սակայն տեսնելով, որ չի միանում, ասել է` էկրանը ճաքած է ու շպրտել է մոտակա աղբարկղի ուղղությամբ, կսակայն ոնկրետ չի տեսել` աղբարկղի մեջ, թե կողքին: Չի կարող ասել, թե բջջային հեռախոսը Արթուրը գողացել է, թե նրանն է եղել, քանի որ նա իրենց չի ասել, որ այդ հեռախոսն էլ է գողացել: Բացի պլանշետ համակարգչից և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոսից, ինքը այլ բան չի տեսել Հովհաննեսի և Արթուրի մոտ և չգիտի, թե նրանք որևէ այլ բան գողացել են, թե ոչ: Դրանից հետո իրենք հինգով բարձրացել են դեպի իրենց բակ և ճանապարհին շարունակել են Արթուրին համոզել, որ համակարգիչը տանի և տեղը դնի, սակայն Արթուրը հրաժարվել է` ասելով, որ հնդիկները ոնց որ եկել են, նրանց տան դիմաց մեքենա է տեսել: Հասնելով բակ` հանդիպել են Բագրատի մեծ եղբորը` Տիգրանին, որը մոտենալով իրենց ասել Է, որ տեղյակ Է կատարվածի մասին և պահանջել է խոստովանել: Այդ պահին Արթուրը Տիգրանին ասել է, որ հնդիկների տանից համակարգիչ են գողացել: Տիգրանը զայրացել է իրենց վրա և վերցրել պլանշետ համակարգիչը, իսկ իրենք հեռացել են: Այդ դեպքից հետո ինքը տուն է գնացել և չգիտի, թե հետո ինչ է եղել:
Անչափահաս վկա` Բագրատ Ազատի Առաքելյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1200-ի սահմաններում ինքը տանն է գտնվել, երբ իր ընկեր Նշանը եկել է իրենց տուն և իրեն հրավիրել է դուրս` զբոսնելու: Ինքը հագնվել է, տանից դուրս եկել, որից հետո գնացել ու կանչել են իրենց մյուս ընկերոջը` Էդգարին, որը նույնպես բնակվում է իրենց բակում: Այդ ժամանակ կոնկրետ չի հիշում Հովհաննեսին հանդիպել են տանից դուրս գալուց, թե ճանապարհին, բայց Հովհաննեսն արդեն իրենց հետ է եղել: Ժամը 1300-ի սահմաններում, երբ այգուց չորսով բարձրացել են դեպի իրենց բակ, ճանապարհին հանդիպել են Արթուրին, որին ճանաչում է որպես թաղամասի բնակիչ, սակայն ինքը նրա հետ մոտ հարաբերություն չունի: Հասնելով մի տան մոտ, որտեղ հնդիկներ են բնակվում, Էդգարն առաջարկել է կանչել նրանց և զրուցել նրանց հետ: Ինքն այդ հնդիկներին մի քանի անգամ տեսել է բակում և գիտի, որ նրանց մեջ կա նաև մի աղջիկ: Դրանից հետո, որքան, որ հիշում է, Էդգարը և Նշանը սկսել են կանչել այդ հնդիկ աղջկան` գոռալով Բհաթլա, որի անունը իրենք իմացել են բակի երեխաների ընդհանուր խոսակցություններից: Տեսնելով տանից մարդ դուրս չի զալիս` Էդգարը, Հովհաննեսը, Արթուրը և Նշանը բարձրացել են երրորդ հարկ: Սկզբում ինքը վախեցել է բարձրանալ վերև, բայց տեսնելով, որ բոլորը վերևում են, ինքն էլ է բարձրացել նրանց հետևից և հասնելով երկրորդ հարկ` տեսել է, որ Էդգարը կրկին կանչել է Բհաթլային, ապա ձեռքով հրել է մուտքի դուռր, որը բացվել է: Դռան բացվելուց հետո ինքը, վախենալով, որ տանը մարդ կլինի, իջել է ներքև, իսկ իր հետևից էլ իջել են Էդգարն ու Նշանը: Իրենց իջնելուց մոտ 5 րոպե անց դուրս են եկել նաև Հովհաննեսը և Արթուրը, որի ձեռքին այդ պահին եղել է սպիտակ գույնի պլանշետ համակարգիչ և ասել է` ՙթռանք՚: Հովհաննեսն ու Արթուրը վազել են դեպի վերև, իսկ ինքը, Նշանը և Էդգարը քայլելով գնացել են նրանց հետևից: Մոտ 50 մետր քայլելուց հետո մոտեցել են նրանց ու հարցրել, թե ինչ է Արթուրի ձեռքին, իսկ Արթուրն էլ պատասխանել է, որ հնդիկների տանից է վերցրել: Իրենք բոլորով` այդ թվում նաև Հովհաննեսը, սկսել են Արթուրին համոզել, որ պլանշետը տանի տեղը դնի, սակայն նա մերժել է` ասելով թե դա իրեն պետք է, ապա Արթուրը տաբատի գրպանից հանել է մուգ գույնի բջջային հեռախոս, ցանկացել է այն միացնել, սակայն տեսնելով, որ չի միանում, ասել է, որ էկրանը կոտրված է և գցել է իրենց մոտ գտնվող աղբամանի ուղղությամբ, չի հիշում կոնկրետ աղբամանի մեջ, թե` կողքին: Դրանից հետո իրենք բոլորով գնացել են դեպի իրենց բակ, որտեղ ինքը հանդիպել է իր մեծ եղբորը՝ Տիգրանին, որը զայրացել է իր վրա և հարցրել, թե որտեղ է ինքը գտնվել և որտեղից է գալիս, ինքը շփոթվել է, սկսել կցկտուր պատասխաններ տալ, որից հետո իրենց են մոտեցել մյուս տղաները, Տիգրանն էլ իրեն ասել է, որ գնա տուն, իր հետ հետո կխոսի: Ինքը գնացել է տուն, որից հետո տանից դուրս չի եկել: Չգիտի, թե Հովհաննեսն ու Արթուրը բացի համակարգչից և բջջային հեռախոսից, որի մոդելը չի տեսել, այլ բան վերցրել են, թե ոչ: Իրենք հնդիկների տուն են գնացել զրուցելու և ոչ թե գողության նպատակով: Երբ Տիգրանը տուն է եկել, իր հետ է բերել պլանշետ համակարգիչը:
Անչափահաս վկա` Էդգար Արամի Մարգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հովհաննես Մնացականյանին, նա իր համադասարանցին է: 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1300-ի սահմաններում ինքն ու իրենց բակի իր ընկերներ Հովհաննեսը, Նշանը և Բագրատը այգուց ոտքով քայլելով բարձրացել են դեպի իրենց բակ, որտեղ ճանապարհին` Մինաս Ավետիսյան 4-րդ փողոցի մոտ հանդիպել են իրենց ծանոթ և հասակակից Արթուրին, որը միացել է իրենց և հինգով շարունակել են քայլել: Ճանապարհին հասել են մի տան մոտ, որտեղ որ բնակվում են ազգությամբ հնդիկներ, այդ մասին իմացել են, քանի որ մի քանի անգամ նրանց տեսել են, որոշել են կանչել և նրանց հետ զրուցել: Այնուհետև իրենք հինգով բարձրացել են երրորդ հարկ, ինքը կանգնել է մուտքի դռան մոտ և բարձրաձայն կանչել նրանցից մեկին` ասելով Բհաթլա, որի անունը իմացել է բակի երեխաների ընդհանուր խոսակցությունից: Տեսնելով, որ տանից ձայն չի գալիս, հրել է մուտքի դուռը, որը բացվել է ու նորից է կանչել Բհաթլային և տեսնելով, որ տանը մարդ չկա, ինքն ու Բագրատը իջել են ներքև: Դեռ դուրս չեն եկել բակ, իրենց հետևից բակ է իջել նաև Նշանը, իսկ մոտ երեք րոպե հետո շենքից դուրս են եկել Հովհաննեսը և Արթուրը: Վերջինիս ձեռքին է եղել սպիտակ գույնի պլանշետ համակարգիչ, Արթուրն ասել է` ՙթռանք՚ և Հովհաննեսի հետ վազել են դեպի վերև: Ինքը, Նշանը և Բագրատը քայլելով գնացել են նրանց հետևից մոտ 20 մետր և մոտենալով Արթուրին հարցրել են, թե դա ինչ է, Արթուրն իրենց ցույց է տվել համակարգիչը, իսկ իրենք էլ ասել են, որ այն տանի և դնի տեղը: Սկզբում Արթուրը մերժել է իրենց` ասելով, որ այն իրեն պետք է, սակայն հետո, երբ Հովհաննեսն էլ է ասել, Արթուրը ցանկացել է համոզվել, սակայն չի
համոզվել: Իրենք քայլելով բարձրացել են հնդիկների տանից մոտ 100 մետր դեպի վերև: Այդ պահին Արթուրը տաբատի գրպանից հանել է մուգ գույնի ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս, ցանկացել է այն միացնել, սակայն տեսնելով, որ չի աշխատում, ասել է` ՙէսի պետք չի՚ ու գցել է մոտակայքում գտնվող աղբարկղի մոտ, չի կարող կոնկրետ ասել` աղբարկղի մեջ, թե կողքին: Դրանից հետո հինգով քայլել են դեպի իրենց բակ, որտեղ հանդիպել են Բագրատի մեծ եղբորը` Տիգրանին, որին նախ մոտեցել է Բագրատը, ապա իրենք: Տիգրանն ասել է, որ տեղյակ է կատարվածի մասին և պահանջել է խոստովանել, որից հետո Արթուրը Տիգրանին է տվել հնդիկների տանից գողացված սպիտակ գույնի պլանշետ համակարգիչը: Այդ ժամանակ ինքը, չցանկանալով այնտեղ մնալ, Հովհաննեսի հետ հեռացել է, գնացել տուն, իսկ Հովհաննեսն էլ մտել է իրենց շենքի մուտք, որը գտնվում է իրենց շենքի կողքին: Պլանշետ համակարգչից և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոսից բացի ինքը այլ բան չի տեսել Հովհաննեսի և Արթուրի մոտ և չգիտի, թե նրանք հնդիկների տանից այլ բան վերցրել են, թե ոչ: Իրենք հնդիկների տուն են գնացել նրանց հետ շփվելու համար և ի սկզբանե գողություն անելու մտադրություն չեն ունեցել, այդ մասին չեն էլ պլանավորել:
Անչափահաս վկա` Գագիկ Գրիշայի Բադեյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Հովհաննես Մնացականյանին, որն իր ընկերն է: 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1500-ից մինչև 1600-ն ինքը գտնվել է իրենց` Լեփսիուսի 6-րդ փողոցից քիչ այն կողմ գտնվող այգում, հեծանիվ է քշել, երբ այնտեղ հանդիպել է իր ընկերներ Էդգարին, Բագրատին, Հովհաննեսին, Նշանին և Արթուրին, որն իրենց բակից չէ: Այդ ժամանակ Էդգարի խնդրանքով ինքն իր հեծանիվը տվել է նրան: Երբ նրանք մոտեցել են, Արթուրն իրեն ասել է, որ պլանշետ համակարգիչ կա, որը իրենք վերցրել են, սակայն չի նշել ով: Իրենք քայլել են դեպի աղբարկղը, որի միջից Արթուրը հանել է այն, հարցրել այն պետք է իրեն, թե ոչ, ինքն էլ ասել է, որ դա իրեն պետք չէ, որից հետո Արթուրը այն գցել է խոտերի մեջ և ինքը բաժանվել է նրանցից` չիմանալով, թե նրանք ուր են գնացել: Հետո ինքը գնացել է Նորիկենց բակ և տեսնելով վերջինիս, ասել է, որ պլանշետ համակարգիչ կա, միասին գնան տեսնեն, թե ինչ է: Դրանից հետո ինքը և Նորիկը գնացել են այնտեղ, որտեղ ընկած է եղել այդ պլանշետը, վերցրել են այն և տեսնելով, որ լիցքավորված չէ, տարել են Նորիկենց տուն` լիցքավորելու համար: Նորիկենց տանը գտնվելու ժամանակ իրեն է զանգահարել Էդգարը և ասել, որ բերել է հեծանիվը: Երբ ինքը գնացել է հեծանիվը վերցնելու, Էդգարն իրեն ասել է, որ սպիտակ գույնի պլանշետը գողացված է, սակայն չի նշել, թե ով է գողացել: Էդգարն ասել է, որ հնդիկների տանից իրենք գողացել են նաև ՙՆոկիա՚ մոդելի բջջային հեռախոս, սակայն նորից չի նշել, թե ով է գողացել: Դրանից հետո Էդգարը գնացել է, ինքը վերադարձել է Նորոյենց տուն և նրան ասել, որ պլանշետը գողացել են Է.Մարգարյանը, Բ.Առաքելյանը, Ն.Գասպարյանը, Հ.Մնացականյանը և Ա.Մնացականյանը: Լսելով դա` Նորիկը զանգել է Բագրատի մեծ եղբորը` Տիգրանին, որից հետո իրենք գնացել են նրա հետ հանդիպելու: Ինքը Տիգրանին է տվել պլանշետ համակարգիչը և ասել, որ դա գողացել են Է.Մարգարյանը, Բ.Առաքելյանը, Ն.Գասպարյանը, Հ.Մնացականյանը և Ա.Մնացականյանը: Իրենք քայլելիս են եղել, երբ իրենց են մոտեցել Արթուրը և հստակ չի հիշում, թե ովքեր են եղել նրա հետ: Արթուրը Տիգրանից ուզել է պլանշետ համակարգիչը, սակայն Տիգրանը նրան չի տվել, որից հետո Արթուրն ու նրա հետ եղած տղաները հեռացել են, ինքն էլ գնացել է տուն և այլ մանրամասներից տեղյակ չէ:
Անչափահաս վկա՝ Նորիկ Բարդոյի Մուքոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին, որն իրենց ներքևի շենքից է: Կատարվածի մասին իմացել է Գագոյից. 2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1600-ի սահմաններում, երբ բակում կանգնած է եղել, իրեն է մոտեցել իրենց բակից Գագիկը և ասել, որ քիչ այն կողմ՝ ծառերի տակ պլանշետ համակարգիչ է ընկած, միասին գնան տեսնեն, թե ինչ է այն: Երկուսով գնացել են Գագիկի նշած վայրը, խոտերի միջից վերցրել այդ պլանշետ համակարգիչը, որի կողքին ընկած է եղել նաև դրա լիցքավորման քարտը և տեսնելով, որ պլանշետը չի միանում, տարել են իրենց տուն` միացնելու և աշխատեցնելու համար: Տուն բերելուց հետո այն միացրել են լիցքավորման, սակայն նորից չի միացել: Այդ ժամանակ Գագիկն ասել է, որ այն գողացված է: Դրա մասին լսել է իր մայրը և ասել, որ իրենք համակարգիչը տանեն և տեղը դնեն, որից հետո ինքն ու Գագիկը դուրս են եկել տանից, Գագիկն էլ ասել է, որ այն իրենց թաղամասում բնակվող հնդիկների տանից գողացել են Էդգարը, Նշանը, Բագրատը, Արթուրը և Հովհաննեսը, որոնց ինքը ճանաչում է որպես բակի բնակիչներ: Գագիկն իրեն ասել է նաև, որ բացի պլանշետից նրանք գողացել են նաև ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոս և գումար, բայց թե որքան գումար և որ երկրի, ինքը չի հարցրել: Իմանալով այդ մասին` ինքը զանգել է Բագրատի մեծ եղբորը` Տիգրանին, ում հետ մոտ հարաբերությունների մեջ է և ասել է, որ Բագրատն իր հասակակիցների հետ գողություն է կատարել: Դրանցից հետո ինքն ու Գագիկը մոտեցել են Տիգրանի շենքին, ինքը ցայտաղբյուրից ջուր է խմել, իսկ Գագիկը պլանշետ համակարգիչը տարել հանձնել է Տիգրանին ու վերադարձել:
Տիգրան Ազատի Առաքելյանի կողմից ՙՍ1՚ տեսակի պլանշետ համակարգիչն իր լիցքավորման սարքով և համակարգչային ՙUSB՚ լարով ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ:
Տիգրան Ազատի Առաքելյանի կողմից ներկայացված ՙՍ1՚ տեսակի պլանշետ համակարգիչն իր լիցքավորման սարքով և համակարգչային ՙUSB՚ լարով զննելու վերաբերյալ արձանագրությամբ:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ արձանագրությամբ այն մասին, որ տուժող Աջիթ Կումար Մահտոն ներկայացված թվով չորս պլանշետ համակարգիչներից ճանաչել է ձախից երրորդ համարի տակ տեղադրված իրեն պատկանող պլանշետ համակարգիչը:
Քննչական փորձարարություն կատարելու մասին արձանագրությամբ, որի ընթացքում Հովհաննես Մնացականյանը մանրամասնել է իր և կողմից կատարված գողության հանգամանքները:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՙU1՚ տեսակի պլանշետ համակարգչով:
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 420-ԱՊ եզրակացությամբ այն մասին, որ փորձաքննությանը տրամադրված համակարգչային պլանշետ սարքի հավանական միջին շուկայական արժեքը, 2013 թվականի մայիսի 27-ի դրությամբ, գնահատվում է 50.000 /հիսուն հազար/ դրամ:

Դատարանը, հետազոտելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները և գնահատելով դրանց վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարել է ուրիշի զգալի չափերով գույքի գաղտնի հափշտակություն` գողություն.
2013 թվականի մայիսի 27-ին ժամը 1200-ից 1300-ի սահմաններում ամբաստանյալ` 1999 թվականին ծնված անչափահաս Հովհաննես Մնացականյանը իրենց` Երևան քաղաքի Լեփսիուսի փողոցի 4-րդ շենքի բակում հանդիպել է իր հասակակիցներին` իր մանկության ընկերներ, գործով վկաներ, ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցագործության տարիքի չհասած 1999 թվականին ծնված Նշան Արամի Գասպարյանին, 2000 թվականին ծնված Էդգար Արամի Մարգարյանին, 2001 թվականին ծնված Բագրատ Ազատի Առաքելյանին և նրանց հետ գնացել է զբոսնելու, իսկ ճանապարհին նրանց է միացել նաև նրանց ընկեր` ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հանցագործության տարիքի չհասած` 2000 թվականին ծնված Արթուր Կարենի Մնացականյանը: Քայլելով հասել են Լեփսիուսի 2-րդ փողոցի 15 տան մոտ, որտեղ բնակվել են գործով տուժողները` ազգությամբ հնդիկներ` Աջիթ Կումար Մահտոն և Գուպտա Բհավնան: Որոշել են կանչել նրանց, զրուցել ու զվարճանալ նրանց հետ և այդ նպատակով Էդգար Մարգարյանը նրանց ձայն է տվել, սակայն պատասխան չստանալով նրանք որոշել են բարձրանալ տուժողների բնակարան, այնուհետև Հովհաննես Մնացականյանը, Արթուր Մնացականյանը, Նշան Գասպարյանը և Էդգար Մարգարյանը բարձրացել են երրորդ հարկ, քիչ հետո Բագրատ Առաքելյանը նույնպես բարձրացել է: Հասնելով երկրորդ հարկ` Էդգար Մարգարյանը կանչել է Գուպտա Բհավնային, սակայն դարձյալ պատասխան չեն ստացել, որից հետո Էդգար Մարգարյանը ձեռքով հրել է տուժողների բնակարանի մուտքի դուռը, որը բացվել է: Դա տեսնելով` Բագրատ Առաքելյանը, Էդգար Մարգարյանը և Նշան Գասպարյանը անմիջապես իջել են ներքև, իսկ Հովհաննես Մնացականյանը և Արթուր Մնացականյանը բաց դռնից ապօրինի մուտք են գործել բնակարան, որտեղ Արթուր Մացականյանը Աջիթ Կումար Մահտոյի և Գուպտա Բհավնայի ննջասենյակի գետնին դրված Աջիթ Կումար Մահտոյի պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել է տուփի մեջ դրված 50.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՍ1՚ տեսակի պլանշետ համակարգիչն իր լիցքավորման սարքով և համակարգչային ՙUSB՚ լարով, մյուս` Գուպտա Բհավնայի պայուսակի միջից հափշտակել է 30.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՆոկիա 6270՚ տեսակի, սև գույնի մեկ սենսորային հեռախոս, որի էկրանը վնասված է եղել, 68.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ՙՍոնի՚ տեսակի մեկ թվային ֆոտոխցիկ, որի դիմացի հատվածը արծաթագույն է եղել, որոնք պահել է գրպանում, իսկ Հովհաննես Մնացականյանը նույն ննջասենյակում գտնվող Գուպտա Բհավնայի պայուսակի միջից գաղտնի հափշտակել է 3530 ՀՀ դրամին համարժեք 260 ռուսական ռուբլի և 3436 ՀՀ դրամին համարժեք 460 հնդկական ռուպի գումար, պահել է գրպանում, որից հետո Հովհաննես Մնացականյանն ու Արթուր Մնացականյանը դուրս գալով Աջիթ Կումար Մահտոյի և Գուպտա Բհավնայի բնակարանից իջել են շենքի բակ, որտեղ նրանց են սպասել Բագրատ Առաքելյանը, Էդգար Մարգարյանը և Նշան Գասպարյանը: Այդ ժամանակ Արթուր Մնացականյանն իր ընկերներին ասել է` ՙթռանք՚, որից հետո նրանք հեռացել են այնտեղից և մոտավորապես 50 մետր գնալով կանգնել մի աղբարկղի մոտ, որտեղ Արթուր Մնացականյանը գրպանից հանել է Գուպտա Բհավնային պատկանող ՙՆոկիա 6270՚ տեսակի բջջային հեռախոսը ու տեսնելով, որ էկրանը կոտրված է, նետել է աղբարկղի ուղղությամբ: Այդ ժամանակ Նշան Գասպարյանը, Բագրատ Առաքելյանը, Էդգար Մարգարյանը հետաքրքրվել են, թե դա ինչ է, ինչին Արթուր Մնացականյանը պատասխանել է, որ դա հնդիկների տանից վերցված համակարգիչն է, ապա նրանք, ինչպես նաև Հովհաննես Մնացականյանը համոզել են Արթուր Մնացականյանին, որպեսզի գողացված ապրանքները հետ վերադարձնի, սակայն վերջինս հրաժարվել է` ասելով, որ պլանշետ համակարգիչն իրեն անհրաժեշտ է, ապա փորձել է միացնել ՙՍ1՚ մոդելի պլանշետ համակարգիչը, սակայն այն ևս չի միացել, որից հետո Արթուր Մնացականյանն աղբարկղն է նետել նաև պլանշետ համակարգիչը: 1500-ից մինչև 1600-ն ընկած ժամանակահատվածում Հովհաննես Մնացականյանը, Էդգար Մարգարյանը, Բագրատ Առաքելյանը, Նշան Գասպարյանը և Արթուր Մնացականյանը Լեփսիուսի 6-րդ փողոցի մոտ գտնվող այգում հանդիպել են գործով անչափահաս վկա` 1998 թվականին ծնված Գագիկ Գրիշայի Բադեյանին, որն այնտեղ հեծանիվ է քշել: Էդգար Մարգարյանի խնդրանքով Գագիկ Բադեյանը հեծանիվը տվել է նրան, որից հետո Արթուր Մնացականյանը Գագիկ Բադեյանին ասել է, որ պլանշետ համակարգիչ կա, ապա միասին քայլել են դեպի աղբարկղի ուղղությամբ, որի միջից Արթուր Մնացականյանը հանել է համակարգիչը, հարցրել այն պետք է նրան, թե ոչ, ինչին Գագիկ Բադեյանը պատասխանել է, որ այն իրեն պետք չէ, որից հետո Արթուր Մնացականյանն այն գցել է խոտերի մեջ: Այնուհետև Գագիկ Բադեյանը հեռանալով այնտեղից գնացել է գործով անչափահաս վկա` 1999 թվականին ծնված Նորիկ Բարդոյի Մուքոյանի շենքի բակ և տեսնելով վերջինիս, ասել է նշված պլանշետ համակարգչի մասին, որից հետո նրանք միասին գնացել են այնտեղ, որտեղ ընկած է եղել պլանշետ համակարգիչը, վերցրել են այն և տեսնելով, որ լիցքավորված չէ, տարել են Նորիկ Մուքոյանի տուն` լիցքավորելու համար: Նորիկ Մուքոյանի տանը գտնվելու ժամանակ Գագիկ Բադեյանին է զանգահարել Էդգար Մարգարյանը և ասել, որ վերադարձնում է հեծանիվը, իսկ երբ Գագիկ Բադեյանը գնացել է հեծանիվը վերցնելու, Էդգար Մարգարյանը նրան ասել է, որ սպիտակ գույնի պլանշետ համակարգիչը գողացված է, սակայն չի ասել, թե ով է գողացել: Էդգար Մարգարյանն ասել է նաև, որ պլանշետից բացի հնդիկների տանից նրանք գողացել են նաև ՙՆոկիա՚ մոդելի բջջային հեռախոս` չասելով, թե ով է գողացել: Դրանից հետո Էդգար Մարգարյանը գնացել է, իսկ Գագիկ Բադեյանը վերադարձել է Նորիկ Մուքոյանի տուն և նրան ասել, որ Էդգար Մարգարյանը, Բագրատ Առաքելյանը, Նշան Գասպարյանը, Հովհաննես Մնացականյանը և Արթուր Մնացականյանը նշված պլանշետ համակարգիչը գողացել են: Լսելով դա` Նորիկ Մուքոյանը զանգահարել է Բագրատ Առաքելյանի ավագ եղբորը` Տիգրան Ազատի Առաքելյանին, ասել կատարվածի մասին, այնուհետև Գագիկ Բադեյանի հետ միասին հանդիպելով Տիգրան Առաքելյանին` նրան են տվել պլանշետ համակարգիչը: Քիչ անց Գագիկ Բադեյանին և Տիգրան Առաքելյանին են մոտեցել Էդգար Մարգարյանը, Բագրատ Առաքելյանը, Նշան Գասպարյանը, Հովհաննես Մնացականյանը և Արթուր Մնացականյանը: Վերջինս Տիգրան Առաքելյանից պահանջել է պլանշետ համակարգիչը, սակայն վերջինս այն նրան չի տվել, որից հետո Հովհաննես Մնացականյանը, Էդգար Մարգարյանը, Բագրատ Առաքելյանը, Նշան Գասպարյանը և Արթուր Մնացականյանը հեռանալով այնտեղից գնացել տուն: Ճանապարհին Հովհաննես Մնացականյանը գրպանից հանելով 260 ռուսական ռուբլի և 460 հնդկական ռուպի գողացված գումարները և տեսնելով, որ դրանք հայկական չեն, նետել է քննությամբ չպարզված վայրում, իսկ Արթուր Մնացականյանը քննությամբ չպարզված վայրում գտնվող արբարկղն է նետել ՙՍոնի՚ տեսակի թվային ֆոտոխցիկը:
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսած հանցագործություն, որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի:
Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները.

ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանն անկեղծորեն խոստովանեց և զղջաց կատարած արարքի համար, թիվ 136 դպրոցի տնօրեն Գ.Թունյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, նախկինում դատապարտված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Հովհաննես Մնացականյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է հանցանքը կատարելու պահին վերջինիս անչափահաս լինելը:
Ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: (....): Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Սույն քրեական գործով ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով, որի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակը` ազատազրկում՝ չորսից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային Ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն` ՙՊատժից ազատել այն անձանց, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնց նկատմամբ նշանակվել է առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ` հանցագործությունը մինչև 18 տարին լրանալը կատարած այն անձանց, որոնք նախկինում դիտավորյալ հանցագործություն կատարելու համար ազատությունից զրկելու հետ կապված պատիժ չեն կրել կամ կրել են, սակայն չունեն դատվածություն՚:
Համաներման որոշման 9-րդ կետում սահմանված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման կիրառումը: Մասնավորապես` Համաներման որոշման 9-րդ կետի 7-րդ ենթակետում թվարկված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի այն հոդվածները և հոդվածների մասերը, որոնցով նախատեսված արարքները կատարած անձանց նկատմամբ համաներումը կիրառելի չէ: Սակայն հարկ է նկատել, որ թվարկված հոդվածների և հոդվածների մասերի շարքից բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետը, այսինքն` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով նախատեսված արարքներ կատարած անձանց նկատմամբ համաներման կիրառումը սահմանափակված չէ:
Նույն որոշման 13-րդ կետի 1-ին ենթակետի ՙա՚ կետի համաձայն` սույն որոշման կատարումը վերապահել` Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի և վերաքննիչ քրեական դատարաններին` այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը Հայաստանի Հանրապետության ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ վերաքննիչ քրեական դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Նույն որոշման 15-րդ կետի համաձայն` սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, որոնք հանցագործություն են կատարել մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 1-ը ներառյալ:
Նույն որոշման 17-րդ կետի համաձայն` համաներման կիրառման դեպքում դատվածության մարման հարցը լուծվում է օրենքով սահմանված կարգով:
Նկատի ունենալով այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանը հանցանքը կատարել է մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 01-ը, և հիմք ընդունելով այն, որ ամբաստանյալ Հովհաննես Մնացականյանը հանցանքը կատարել է մինչև 18 տարին լրանալը, ինչպես նաև սույն քրեական գործի նյութերում բացակայում են Համաներման որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերի, 9-րդ կետի մյուս ենթակետերում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի նկատմամբ Համաներման որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառման համար, դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի նկատմամբ մինչև հինգ տարի ժամկետով ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելու դեպքում կարող է կիրառել ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետը և Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանին ազատել պատժից:
Քննության առնելով իրեղեն ապացույցի տնօրինման հարցը` դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Աջիթ Կումար Մահտոյին ի պահ հանձնված ՙՍ1՚ տեսակի պլանշետ համակարգիչը պետք է թողնել նրա տնօրինությանը:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ծնողի հսկողության հանձնելը, պետք է վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:

Եզրափակիչ մաս.

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 439-443 հոդվածներով, ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշմամբ, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման՝ 4 /չորս/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի թիվ ԱԺՈ-080-Ն որոշման 2-րդ կետի 3-րդ ենթակետի կիրառմամբ Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանին ազատել պատժից:
Հովհաննես Վարդանի Մնացականյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ծնողի հսկողության հանձնելը, վերացնել դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Քրեական գործով իրեղեն ապացույց ճանաչված և տուժող Աջիթ Կումար Մահտոյին ի պահ հանձնված ՙՍ1՚ տեսակի պլանշետ համակարգիչը թողնել նրա տնօրինությանը:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ