Գործ No ԵԱՔԴ/0115/01/13

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

10 սեպտեմբերի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Գ.Տիգրանյանի
պաշտպան Գ.Մարգարյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանի (ծնված` 1979 թվականի նոյեմբերի 15-ին ՀՀ Լոռու մարզի Սպիտակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, բարձրագույն կրթությամբ, նախկինում չդատված, հաշվառված Լոռու մարզի, Սպիտակ քաղաքի Սպանդարյան փողոցի թիվ 44 տանը, բնակվող Երևան քաղաքի Հ.Էմինի փողոցի 5-րդ շենքի թիվ 16 բնակարանում, ներկայումս ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր, կալանքի տակ է 2010 թվականի փետրվարի 24-ից):
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2009 թվականի փետրվարի 23-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ կետերով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել է թիվ 14106809 քրեական գործը:
2009 թվականի փետրվարի 23-ին Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանը ձերբակալվել է:
2009 թվականի փետրվարի 26-ին Ա.Մակարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ կետերով և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանքը:
2009 թվականի մայիսի 22-ին առաջադրված մեղադրանքները փոփոխվել են և Արտյոմ Մակարյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով:
2009 թվականի հունիսի 22-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով Արտյոմ Մակարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին և 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասերով դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, նրա նկատմամբ կիրառվել է ՙՀամաներում հայտարարելու մասին՚ ՀՀ Ազգային Ժողովի 2009 թվականի հունիսի 19-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և ազատվել է պատժի կրումից:
2009 թվականի դեկտեմբերի 29-ին ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչության վարույթում քննվող թիվ 58211409 քրեական գործով Արտյոմ Մակարյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ, 6-րդ կետերով և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում և խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2010 թվականի փետրվարի 24-ին Արտյոմ Մակարյանը հայտնաբերվել է Վրաստանի տարածքում և կալանավորվել է:
2010 թվականի սեպտեմբերի 17-ին ՀՀ գլխավոր դատախազությունից ստացված թիվ 21/13-162-10 գրությամբ Վրաստանի գլխավոր դատախազությունից հայտնվել է, որ Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանը Թբիլիսիի քաղաքային դատարանի 25.06.2010թ. դատավճռով դատապարտվել է Վրաստանի քրեական օրենսգրքի 260-րդ հոդվածի 1-ին մասով (թմրամիջոց ապօրինի ձեռք բերելը և պահելը) 4 /չորս/ տարի ազատազրկման:
2010 թվականի սեպտեմբերի 27-ին թիվ 58202210 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 31-րդ հոդվածի 1-ին մասի 4-րդ կետի հիմքով` մինչև Արտյոմ Մակարյանին Վրաստանի կողմից Հայաստանի Հանրապետության իրավապահ մարմիններին հանձնելը և ՀՀ տարածք տեղափոխելը:
2013 թվականի հունվարի 25-ին Արտյոմ Մակարյանը Վրաստանում պատժից ազատվել է Համաներման ակտի հիմքով:
2013 թվականի հունվարի 27-ին Վրաստանի Մցխեթիի դատարանի որոշմամբ Արտյոմ Մակարյանի նկատմամբ կիրառվել է էքստրադիցիոն կալանք, որի ժամկետը 23.02.2013թ. որոշմամբ երկարացվել է երեք ամսով` մինչև 25.07.2013թ.:
2013 թվականի ապրիլի 30-ին Արտյոմ Մակարյանը Վրաստանից տեղափոխվել է Հայաստանի Հանրապետություն, և նույն օրը քրեական գործի նախաքննությունը վերսկսվել է:
2013 թվականի ապրիլի 30-ին Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի որոշմամբ Արտյոմ Մակարյանի նկատմամբ կիրառված խափամանման միջոց կալանքը թողնվել է անփոփոխ:
2013 թվականի հուլիսի 04-ին թիվ 58202210 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Արտյոմ Մակարյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ, 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա Երևան քաղաքի Հ.Էմինի 14 հասցեում գտնվող ՙԱրտյոմ և Վահագն՚ ՍՊԸ հացի արտադրամասից 2009թ. փետրվարի 16-ին կատարված գողության մեղավորներին պարզելու նպատակով նախնական համաձայնության գալով ՙԱրտյոմ ՄՄՄ Գրուպ՚ ՍՊ ընկերությունում, որպես մեխանիկ-բանվոր-լիցքավորող աշխատող` Հրանտ Վոլոդյայի Մխոյանի, նույն հացի արտադրամասի հացթուխ Եգոր Ռազմիկի Հակոբյանի և արտադրամասի պետ` Լուսինե Նալբանդյանի հետ, 2009 թվականի փետրվարի 21-ին, ժամը 14:30-ի սահմաններում արտադրամասի բանվոր` Աննա Հայկազի Ավագյանին մեղադրել են նշված գողության հետ առնչություն ունենալու մեջ և վերջինիս կյանքի ու առողջության նկատմամբ վտանգավոր բռնություն գործադրելով Արտյոմ Մակարյանը, Եգոր Հակոբյանը և ՙԳլեխ՚ մականունով Հրանտ Մխոյանը սկսել են Աննա Ավագյանին ծեծի ենթարկել, բացի այդ Եգոր Հակոբյանն Արտյոմ Մակարյանի պահանջով խուզարկել է Աննա Ավագյանի պայուսակը և կրած հագուստը` գողացված իրեր հայտնաբերելու նպատակով: Աննա Ավագյանը հրաժարվել է կատարված գողությանը որևէ առնչություն ունենալուց: Այդ ժամանակ, առևանգելու նպատակով, Արտյոմ Մակարյանի ցուցումով Եգոր Հակոբյանն Աննա Ավագյանին փակել է արտադրամասում գտնվող նկուղատիպ տարածքում, այդ իսկ պահից սկսված Աննա Ավագյանին զրկելով իր ցանկությամբ, ազատ տեղաշարժվելու հնարավորությունից, իսկ այնուհետև, Լուսինե Նալբանդյանի պահանջով, Եգոր Հակոբյանը նրան տեղափոխել է պահակակետին հարակից սենյակ, որտեղ Լուսինե Նալբանդյանը նրանից պահանջել է, որպեսզի մտածի և ասի ճշմարտությունը գողության մասին, որից հետո, Լուսինե Նալբանդյանն անձամբ փականով փակել է այդ սենյակի դուռը և հեռացել: Մոտ տասը րոպե անց, Լուսինե Նալբանդյանը վերադարձել է Աննա Ավագյանի մոտ և կրկին պահանջել է, որ հայտնի գողությունը կատարողի անունը, սակայն վերջինս հերքել է գողությունից որևէ տեղեկություն ունենալու հանգամանքը: Այդ ժամանակ Արտյոմ Մակարյանը, Եգոր Հակոբյանը և Հրանտ Մխոյանը, Աննա Ավագյանի կամքին հակառակ, նրան ծեծի ենթարկելով և սպառնալով, որ տանում են սպանելու, Լուսինե Նալբանդյանի փակած սենյակից դուրս հանելով, մտցրել են Արտյոմ Մակարյանի ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 13 ԼԼ 311 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, որից հետո Արտյոմ Մակարյանը և Հրանտ Մխոյանը նրան առևանգված վիճակում տեղափոխել են Երևան-Եղվարդ մայրուղու մոտ 9 կմ-ից հետո դեպի ձախ թեքվող հողածածկ ճանապարհով 1 կմ հեռավորության վրա գտնվող ամայի տարածք և սկսել են խոշտանգումների ենթարկել, ընդ որում` մինչև այդ տարածք հասցնելը, դեռևս ավտոմեքենայի բեռնախցիկում Աննա Ավագյանի գտնվելու ընթացքում, Հրանտ Մխոյանը նստած լինելով մեքենայի ետևի նստատեղին, շարունակաբար հարվածներ է հասցրել Աննա Ավագյանի գլխին և մարմնին, պատճառելով նրան ուժեղ ցավ և հոգեկան տառապանքներ, այնուհետև, նշված տարածքում Արտյոմ Մակարյանն ատրճանակի գործադրման և սպանելու սպառնալիքով, նրանից պահանջել է հայտնել գողություն կատարողի անունը, երեքից չորս անգամ կրակոցներ է արձակել, ատրճանակը մտցրել է Աննա Ավագյանի բերանը, իսկ Հրանտ Մխոյանն Աննա Ավագյանին խոշտանգումների ենթարկելով նրա երեսը ընկղմել է ձյան մեջ` շնչահեղձություն պատճառելով, որից հետո քարշ է տվել և ծեծի ենթարկել: Չդիմանալով խոշտանգումներին Աննա Ավագյանը հայտնել է, որ իբր գողությունը կատարել է Ռոբերտ Բասմաջյանը: Նույն ժամանակ նշված վայր է ժամանել Լուսինե Նալբանդյանը և նրանց հետ միասին վերադարձել հացի արտադրամաս: Հացի արտադրամասում Արտյոմ Մակարյանը, Հրանտ Մխոյանը, Եգոր Հակոբյանը և դեռևս չպարզված այլ անձինք ծեծի են ենթարկել նաև Ռոբերտ Բասմաջյանին` պահանջելով խոստովանել գողությունը կատարելու հանգամանքը: Այդ ընթացքում Արտյոմ Մակարյանն ատրճանակով մի քանի անգամ կրակել է օդ և Ռոբերտ Բասմաջյանի ոտքերի տակ, որից քիչ անց Լուսինե Նալբանդյանն իր անձրևանոցով հարվածներ է հասցրել Ռոբերտ Բասմաջյանի ձեռքերին, ինչի հետևանքով անձրևանոցը կոտրվել է: Դրանից հետո, Արտյոմ Մակարյանը, Հրանտ Մխոյանը, Եգոր Հակոբյանը և քննությամբ դեռևս չպարզված այլ անձինք, Ռոբերտ Բասմաջյանին բռնությամբ մտցնելով Արտյոմ Մակարյանի ՙԼեքսուս՚ մակնիշի 13 ԼԼ 311 պետհամարանիշի ավտոմեքենայի բեռնախցիկը, սպանելու սպառնալիքներով, առևանգված վիճակում, նրա կամքին հակառակ տեղափոխել են Երևան-Ապարան մայրուղուց դեպքի Բյուրական տանող ավտոճանապարհի մոտ 300 մետր հեռավորության վրա գտնվող ամայի տարածք և պահանջել են խոստովանել գողությունը կատարելու փաստը, այդտեղ էլ, Ռոբերտ Բասմաջյանը վախենալով իր կյանքի համար, խոստովանել է, թե իբր գողությունը կատարվել է իր կողմից, որից հետո, նրա կամքին հակառակ, վերադարձել են հացի արտադրամասի տարածք ու շարունակելով ծեծի ենթարկել պահանջել են հայտնել գողությանն իբր մասնակից երկրորդ անձի անունը: Այդ ընթացքում Լուսինե Նալբանդյանի պահանջով պահակ Նորիկ Ադամյանը և Աննա Ավագյանը հավաքել են կրակված պարկուճները, որոնք Նորիկ Ադամյանը Լուսինե Նալբանդյանի ցուցումով տարել և թափել է: Բացի այդ, ձգտելով իմանալ գողությանը մասնակցություն ունեցած երկրորդ անձի անունը, արտադրամասում գտնվելու ընթացքում, Աննա Ավագյանին մի խումբ անձանց կողմից առանձին դաժանությամբ խոշտանգումների ենթարկելով, Հրանտ Մխոյանը Եգոր Հակոբյանի և Լուսինե Նալբանդյանի ներկայությամբ, ուժով նստեցրել է գործածության մեջ գտնված, հացի արտադրության համար օգտագործվող վառարանի տաք թավայի վրա` սպառնալով մտցնել գործող վառարանի մեջ, միաժամանակ նրա ձախ ձեռքի մատերին մեկ անգամ հարված է հասցրել հացի արտադրության մեջ օգտագործվող, թիանման երկաթյա առարկայով: Դրանից հետո, Եգոր Հակոբյանը պահակի սենյակում առկա էլեկտրական տաքացուցիչի վրա ջերմացված տաք պտուտակամերի բանալիով այրել է Աննա Ավագյանի երկու այտերը` նրան դիտավորյալ կերպով պատճառելով ուժեղ ցավ, մարմնական և հոգեկան տառապանքներ: Ռոբերտ Բասմաջյանը ժամեր անց ազատ է արձակվել այն բանից հետո, երբ արտադրամաս են եկել նրա հարազատները, իսկ Աննա Ավագյանն արտադրամասից հեռացել է 2009 թվականի փետրվարի 22-ին ժամը 17:00-ի սահմաններում՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանը միջնորդել է դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն է առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Գարեգին Մարգարյանը:
Մեղադրող Գ.Տիգրանյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժող Աննա Ավագյանը դիմում է ներկայացրել դատարան և հայտնել, որ Արտյոմ Մակարյանից որևէ պահանջ չունի և չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն:
Տուժող Ռոբերտ Բասմաջյանի վերաբերյալ ՀՀ ազգային անվտանգության ծառայության քննչական վարչությունից ստացվել է ՍԷԿՏ համակարգում առկա տեղեկատվությունը, համաձայն որի վերջինս 19.01.2013թ. մեկնել է Հայաստանի Հանրապետությունից:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Արտյոմ Մակարյանի մեղավորությունը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելով, զենքի գործադրմամբ, երկու անձի նկատմամբ, խաբեության, վստահությունը չարաշահելու, բռնության միջոցով, մարդուն գաղտնի կամ բացահայտ առևանգելու, և մի խումբ անձանց կողմից, առանձին դաժանությամբ անձին խոշտանգելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ, 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ եւ արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այնսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Արտյոմ Մակարյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չէ, բնութագրվում է դրական, ֆիզիկապես վատառողջ է, խնամքին են գտնվում 1999թ., 2000թ., 2003թ. ծնված մանկահասակ երեխաները:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...):
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով Արտյոմ Մակարյանի նկատմամբ նշանակված պատժի ժամկետին պետք է հաշվակցել 2009 թվականի փետրվարի 23-ից մինչև 2009 թվականի հունիսի 22-ը նախնական կալանքի տակ գտնվելու երեք ամիս 29 օրը:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ Արտյոմ Մակարյանը Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսիի քաղաքային դատարանի 25.06.2010թ. դատավճռով նշանակված պատիժը կրել է ամբողջությամբ:
Դատարանը գտնում է, որ Արտյոմ Մակարյանին պատկանող ՙԼեքսուս LX-470՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքը պետք է վերացնել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց ճանաչված, Արտյոմ Մակարյանին պատկանող և Մխիթար Մակարյանին ի պահ հանձնված ՙԼեքսուս LX-470՚ մակնիշի ավտոմեքենան պետք է թողնել Մխիթար Մակարյանի, իսկ ՙՊՄ՚ տեսակի թիվ ԲԱ-4335 ատրճանակը` ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:
ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից փորձարարական կրակված և հանրապետական գնդակապարկուճադարանում հաշվառված երեք գնդակները և երեք պարկուճները, ՀՀ ԱԱԾ կողմից ներկայացված երեք պարկուճները և դրանցից թափված հողի զանգվածը, Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացված թիանման երկաթյա առարկան, Լուսինե Նալբանդյանին պատկանող անձրևանոցը, որոնք պահվում են ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում, պետք է ոչնչացնել:
Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացված կիսավերարկուն և ՙՍամսունգ SGH–E 250՚ մոդելի 357451/01/162770/4 համարի բջջային հեռախոսի տուփը, պետք է վերադարձնել տուժողին, 5 հատ DVD տեսակի սկավառակները` պահել քրեական գործի հետ միասին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ և 3754-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանին մեղավոր ճանաչել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ և 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 131-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 3-րդ և 6-րդ կետերով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 119-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ և 6-րդ կետերով` պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, նշանակված պատիժները մասնակի գումարելու միջոցով Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 3-րդ մասի կանոններով, նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել 23.02.2009թ-ից մինչև 22.06.2009թ. նախնական կալանքի տակ գտնվելու երեք ամիս 29 օրը և Արտյոմ Մաթևոսի Մակարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի 8 /ութ/ ամիս 1 /մեկ/ օր:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի 6-րդ մասի կանոններով նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել Վրաստանի Հանրապետության Թբիլիսիի քաղաքային դատարանի 25.06.2010թ. դատավճռով նշանակված ու կրած պատիժը և պատժի սկզբը հաշվել 2010 թվականի փետրվարի 24-ից:
Արտյոմ Մակարյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Արտյոմ Մակարյանին պատկանող ՙԼեքսուս LX–470՚ մակնիշի ավտոմեքենայի վրա դրված կալանքը վերացնել:
Իրեղեն ապացույց ճանաչված, Արտյոմ Մակարյանին պատկանող և Մխիթար Մակարյանին ի պահ հանձնված ՙԼեքսուս LX–470՚ մակնիշի ավտոմեքենան թողնել Մխիթար Մակարյանի, իսկ ՙՊՄ՚ տեսակի թիվ ԲԱ-4335 ատրճանակը` ՀՀ ոստիկանության տնօրինմանը:
ՙՊՄ՚ տեսակի ատրճանակից փորձարարական կրակված և հանրապետական գնդակապարկուճադարանում հաշվառված երեք գնդակները և երեք պարկուճները, ՀՀ ԱԱԾ կողմից ներկայացված երեք պարկուճները և դրանցից թափված հողի զանգվածը, Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացված թիանման երկաթյա առարկան, Լուսինե Նալբանդյանին պատկանող անձրևանոցը, որոնք պահվում են ՀՀ ԱԱԾ քննչական վարչությունում, ոչնչացնել:
Աննա Ավագյանի կողմից ներկայացված կիսավերարկուն և ՙՍամսունգ SGH–E 250՚ մոդելի 357451/01/162770/4 համարի բջջային հեռախոսի տուփը վերադարձնել տուժող Աննա Ավագյանին, 5 հատ DVD տեսակի սկավառակները պահել քրեական գործի հետ միասին:
Դատավճիռը, բացի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքից, կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ