ՈՐՈՇՈՒՄ
ԴԱՏԱԿԱՆ ԱԿՏԻ ԲՈՂՈՔԱՐԿՄԱՆ ԺԱՄԿԵՏԸ ՎԵՐԱԿԱՆԳՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

ԵԱՔԴ/0112/01/13
29 օգոստոսի 2014թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Լ.ՓՈԼԱԴՅԱՆԻ

Քննության առնելով թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով /ըստ մեղադրանքի Մահեշ Ռամի Կումարի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով/ ամբաստանյալի պաշտպան Գագիկ Պապոյանի միջնորդությունը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` սույն քրեական գործով 29.07.2014թ. կայացրած որոշման բողոքարկման ժամկետը վերականգնելու վերաբերյալ

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

26.08.2014թ. ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան է ստացվել թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի պաշտպան Գագիկ Պապոյանի միջնորդությունը, որով վերջինս հայտնել է, որ սույն քրեական գործով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.07.2014թ. որոշումը փոստային ծառայության միջոցով ստացել է 03.08.2014թ.-ին, սակայն իր պաշտպանյալը մայրենի լեզվի թարգմանությամբ այն դեռևս չի ստացել, մինչդեռ 29.08.2014թ.-ին լրանում է այն բողոքարկելու` օրենքով սահմանված մեկամսյա ժամկետը:
ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ-ում գտնվող իր պաշտպանյալ Մ.Կումարն իրեն խնդրել է վերաքննիչ դատարանի դատական ակտի բողոքարկման հարցը քննարկել իր հետ` մայրենի լեզվի թարգմանությամբ դրա օրինակն ստանալուց և ծանոթանալուց հետո միայն, ուստի խնդրել է միջնորդություն ներկայացնել դատական ակտը կայացրած դատարանին` դրա բողոքարկմա ժամկետը վերականգնելու մասին:
Ելնելով վերոգրյալից` պաշտպանը միջնորդել է իր և ամբաստանյալի համար ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.07.2014թ. թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով որոշումը վերադաս դատական ատյան բողոքարկելու մեկամսյա ժամկետը բաց թողնելը համարել հարգելի` մեկամսյա ժամկետում դատական ակտը մայրենի լեզվի թարգմանությամբ ամբաստանյալին տրամադրված չլինելու պատճառով և դրա դեմ վճռաբեկ բողոք ներկայացնելու պաշտպանական կողմի` օրենքով սահմանված ժամկետի սկիզբը հաշվել մայրենի լեզվի թարգմանությամբ որոշումը Մ.Կումարի կողմից ստանալու օրվանից:
Ուսումնասիրելով ամբաստանյալ Մ. Կումարի պաշտպան Գ. Պապոյանի միջնորդությունը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարման, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 29.07.2014թ. որոշմամբ մեղադրողի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները մերժվել են` օրինական ուժի մեջ թողնելով Մահեշ Ռամի Կումարի նկատմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մարտի 12-ի դատավճիռը:
Ըստ սույն քրեական գործի նյութերի` ամբաստանյալ Մահեշ Կումարը ազգությամբ հնդիկ է, հանդիսանում է Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի: 23.06.2014թ. որոշում է կայացվել հայերեն և հնդկերեն լեզուների իմացությամբ թարգմանիչ հրավիրել, քանի որ վերջինս չի տիրապետում հայերեն բանավոր և գրավոր լեզվին, տիրապետում է հնդկերեն լեզվին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 402-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` <<Վերաքննիչ դատարանի դատական ակտը հրապարակման օրվանից ոչ ուշ, քան 3 օրվա ընթացքում ուղարկվում է դատապարտյալին, արդարացվածին, նրանց պաշտպաններին և օրինական ներկայացուցիչներին, մեղադրողին, տուժողին և նրա ներկայացուցչին, ինչպես նաև քաղաքացիական հայցվորին, քաղաքացիական պատասխանողին կամ նրանց ներկայացուցիչներին, եթե նրանք մասնակցել են գործի քննությանը վերաքննիչ դատարանում>>, իսկ նույն օրենսգրքի 412-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել վերաքննիչ դատարանի` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 380-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հարգելի պատճառներով բողոքարկման համար սահմանված ժամկետը բաց թողնելու դեպքում բողոք ներկայացնելու իրավունք ունեցող անձինք կարող են դատական ակտը կայացրած դատարանի առաջ միջնորդել` վերականգնելու բաց թողնված ժամկետը: Բաց թողնված ժամկետը վերականգնելու մասին միջնորդությունը քննվում է դատական նիստում դատավճիռ կամ որոշում կայացրած դատարանի կողմից, որն իրավունք ունի կանչել միջնորդություն հարուցած անձին` բացատրություններ տալու համար>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 174-րդ հոդվածի համաձայն`<<... 2. Բաց թողնված ժամկետի վերականգնման համար շահագրգիռ անձը միջնորդությամբ կամ խնդրանքով դիմում է վարույթն իրականացնող մարմնին: Այն որոշման կատարումը, որը բողոքարկված է սահմանված ժամկետի բացթողումով, նշված անձի միջնորդությամբ կարող է կասեցվել մինչև բաց թողնված ժամկետի վերականգնման հարցի լուծումը: 3. Հարգելի պատճառով բաց թողնված ժամկետը պետք է վերականգնվի վարույթն իրականացնող մարմնի որոշմամբ` շահագրգիռ անձի միջնորդությամբ>>:
ՀՀ դատարանների նախագահների խորհրդի 22.12.2000թ. թիվ 36 որոշման համաձայն`<<3. Որպես կանոն, բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը պետք է դիտվի հարգելի և վերականգնվի նաև այն դեպքում, երբ ժամկետը բաց է թողնվել դատարանի կողմից դատական ակտի պատճենը օրենքով նախատեսված ժամկետից ավելի ուշ հանձնելու պատճառով>>:
Տվյալ դեպքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի կողմից 29.07.2014թ.-ին Մահեշ Կումարի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով կայացվել է որոշում, որի պատճենը պաշտպանին փոստային ծառայության միջոոցով ուղարկվել է 01.08.2014թ., իսկ ամբաստանյալին դրա հայերեն օրինակը ուղարկվել է 01.08.2014թ.: Բացի այդ, 29.07.2014թ. որոշման հնդկերեն լեզվով թարգմանությունն ապահովելու համար 01.08.2014թ. ուղարկվել է ՀՀ դատական դեպարտամենտ, մինչդեռ որոշման հնդկերեն լեզվով թարգմանությունը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան դեռևս չի ստացվել:
Նկատի ունենալով, որ 29.07.2014թ.-ին կայացված որոշման` ՀՀ վճռաբեկ դատարան բողոքարկման մեկամսյա ժամկետը լրանում է 29.08.2014թ.-ին, և այդ որոշման` հնդկերեն լեզվով թարգմանության օրինակն ամբաստանյալին դեռևս չի ուղարկվել, ուստի Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պետք է ամբաստանյալի և պաշտպանի համար վերականգնել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով 29.07.2014թ.-ին կայացված որոշման բողոքարկման ժամկետը` որոշման` հնդկերեն լեզվով թարգմանված օրինակն ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետով:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 174-րդ և 380-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի պաշտպան Գագիկ Պապոյանի կողմից ներկայացված միջնորդությունը բավարարել:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի` թիվ ԵԱՔԴ/0112/01/13 քրեական գործով 29.07.2014թ.-ին կայացված որոշման բողոքարկման բաց թողնված ժամկետը ամբաստանյալի և պաշտպանի համար դիտել հարգելի և սույն որոշման բողոքարկման ժամկետը վերականգնել մինչև որոշման` հնդկերեն լեզվով թարգմանված օրինակն ստանալու պահից մեկամսյա ժամկետով:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

գործ` ԵԱՔԴ/0112/01/13


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

Նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Բեկթաշյանի
քարտուղարությամբ` Հասմիկ Արտաշեսյանի

մասնակցությամբ` մեղադրող` Գայանե Աղաջանյանի

տուժողներ` Ռայմոնդ Սելվառաջի

Մանոջ Պրաբհակար Ռաջենդրանի

Կապիլ Թիրումալ Մանոհարի

Լակշմի Պրիյա Մովենթանի

Ռավեննա Չանդրասեկարայի

Բալաջի Ռամամուրթիի

Փոլ Ջայսոն Աուգուստին Սունդառաջի

Պրաբհու Կուբենդրանի

Առուլ Սելվի Գնանապաթամի

Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբի

Վինոթկաննա Չելլապանդիի

Ռաջեշ Կաննա Սանգան
Վելայչամի Կալույաջանի

Ռամկումար Ռամալինգամի

Սառա Մութու Մանիկամի

Ռանջիթ Կումար Սանթա Կումարի

Սիվասայրամ Վիջայկումարի

Պիյուշ Շարմայի

Կավիտա Թեջպալի

Բհուվանեշ Սրինիվասանի

Հարիհարան Գոկուլադասսի

Աբիրամի Աննադուրաիի
Սվիթլայն Պրիսիլլա Արունոթայամ Էրսկինեի

Սուդարսան Այիավուի

պաշտպան` Գագիկ Պապոյանի
թարգմանիչներ` Սյուզաննա Մարգարյանի
Մանիկ Խեչոյանի
ամբաստանյալ` Մահեշ Կումարի

2014 թվականի մարտի 12-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Մահեշ Ռամի Կումարի` ծնված 07.12.1987 թվականին, Հնդկաստանի Հանրապետության Ամրիթսար քաղաքում, ազգությամբ հնդիկ, Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատել, նախկինում չդատված, հաշվառված է Հնդկաստանի Հանրապետության Ամրիթսար քաղաքի Նանակ Դել Յունիվերսիթիում, բնակվել է Երևան քաղաքի Կոմիտասի պողոտայի, թիվ 1 շենքի, 4-րդ բնակարանում, այժմ գտնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ-ում, կալանքի տակ է 25.04.2013 թվականից:

Մահեշ Ռամի Կումարը մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
2013 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ Մահեշ Ռամի Կումարի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

2013 թվականի փետրվարի 20-ին ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09104513 քրեական գործը:
2013 թվականի փետրվարի 02-ի որոշմամբ Սուդարսան Այիավուն ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի մարտի 01-ի որոշմամբ Սիվասայրամ Վիջայակումարը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի մարտի 04-ի որոշումներով Պրաբհու Կուբենդրանը և Ռամկումար Ռամալինգամը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել են տուժող:
2013 թվականի մարտի 12-ի որոշումներով Պիյուշ Շարման և Մանոջ Պրաբհակար Ռաջենդրանը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել են տուժող:
2013 թվականի մարտի 13-ի որոշմամբ Ռաջեշ Կաննա Սանգան Վելայչամի Կալայռաջանը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի ապրիլի 03-ի որոշումներով Կավիտա Յադավ Թեջպալը, Աբիրամի Աննադուրաին, Սվիթլայն Պրիսիլլա Արունոթայամ Էրսկինեն թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել են տուժող:
2013 թվականի ապրիլի 04-ի որոշումներով Հարիհարան Գոկուլադասսը, Ռայմոնդ Սելվառաջը, Ռամամուրթի Բալաջին, Չելիապանդի Վինոթկաննան, Սրինիվասան Բհուվանեշը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել են տուժող:
2013 թվականի ապրիլի 05-ին Չանդրասեկարան Ռավեննան, Սառա Մութումանիկամը, Փոլ Ջայսոն Աուգուստին Սունդառաջը, Ռանջիթ Կումար Սանթա Կումարը, Կապիլ Թիրումալ Մանոհարը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել են տուժող:
2013 թվականի ապրիլի 06-ի որոշմամբ Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել է տուճող:
2013 թվականի ապրիլի 20-ի որոշմամբ Առուլ Սելվի Գնանապաթամը թիվ 09104513 քրեական գործով ճանաչվել է տուժող:
2013 թվականի ապրիլի 22-ի որոշմամբ Լակշմի Պրիյա Մովենթանը թիվ 09104513 քրեական գործով ժանաչվել է տուժող:
2013 թվականի ապրիլի 25-ին ժամը 1630-ին ՙԶվարթնոց՚ օդանավակայանի ոստիկանության բաժնի աշխատակիցների կողմից օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս խարդախություն կատարելու կասկածանքով ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին է բերման ենթարկվել Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի Մահեշ Կումարը:
2013 թվականի ապրիլի 25-ին Մահեշ Կումարի անձնական խուզարկությամբ վերջինիս մոտից հայտնաբերվել և առգրավվել են ՙՆոկիա՚ 352443055095489 գործարանային համարի բջջային հեռախոս իր լիցքավորման սարքով, քաղվածք ՀՀ ԱՆ բժշկական համալսարանի փաստաթուղթ ֆորմա թիվ 027/ց, Մահեշ Կումարի անվամբ, անուն-ազգանունների ցուցակ անգլերեն տառերով` 12 անվամբ, ՙHSBC՚ բանկի հաշվի տվյալներ տեղեկանքի տեսքով, դարչնագույն դրամապանակ, լրագրողի այցեքարտ ՙԱզդարար՚ գրառմամբ, կտրոն-ծանուցագիր թիվ 004889, ՙՎիվասել՚-ի համարի քարտ` 077122165, Հնդկաստանի հեռախոսի քարտ` 9888052380, ՙHSBC՚ բանկային քարտ 005073374001 համարի, ՙԵրևան Սիթի՚ հանրախանութի պլաստիկ քարտ 275508 համարի, 1100 /մեկ հազար հարյուր/ հնդկական ռուփի` կազմված 3 /երեք/ թղթադրամներով` 3BB602097, 6KT800022, 3LF271315, մեկ ԱՄՆ դոլար` B71089705E, ինքնաթիռի էլեկտրոնային տոմս` NN230243314489 Երևան-Դուբայ-Դելլի ուղղությամբ 25.04.2013թ. FZ-716 Մահեշ Կումարի անվամբ, սև ձեռքի պայուսակ ՙՍվիցերլանդ՚ ապրանքանիշի, ոզնի մանկական փափուկ խաղալիք, տղամարդու հինգ տաբատ, երեք վերնաշապիկ, մեկ վերարկու, մեկ կոստյում, մեկ փողկապ` սև, կապույտ, սպիտակ նախշերով ՙH.K՚, կապույտ գույնի մեկ մայկա, մեկ անդրավարտիք, պայուսակի մեկ կողպեք իր երկու բանալիներով, զգեստի համար նախատեսված կտորից երկու պահարան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու կասկածանքով 2013 թվականի ապրիլի 25-ին Մահեշ Ռամի Կումարը ձերբակալվել է:
2013 թվականի ապրիլի 27-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար Մահեշ Կումարը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Նախաքննական մարմնի կողմից Մահեշ Կումարին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով իր ծանոթ` Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի Մունիբ Ուր Ռեհմաանի հետ, խարդախությամբ Դ.Անհաղթի 7 հասցեում գտնվող ուսանողական հանրակացարանում բնակվող և միաժամանակ Մ.Հերացու անվան Երևանի պետական բժշկական համալսարանում ուսանող, Հնդկաստանի Հանրապետության շուրջ 24 քաղաքացիներից առանձնապես խոշոր չափերի գումար հափշտակելու վերաբերյալ, շուկայականից էժան գնով ինքնաթիռի տոմսեր ձեռք բերելու պատրվակով, 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին նույն հանրակացարանի բակում հայտարարելով, որ կարող է 700 ԱՄՆ դոլարով ձեռք բերել Երևանից Հնդկաստանի Հանրապետության Դելլի և Չենայ քաղաքների ուղղությամբ ինքնաթիռի երկկողմ տոմսեր, չարաշահել է շուրջ 24 անձի վստահությունը և Պիյուշ Շարմայի միջոցով 2013 թվականի փետրվարի 07-ին և 08-ին մաս-մաս վերցրել է ինչպես վերջինիս, այնպես էլ նրա կողմից Դ.Անհաղթի 7 հասցեի հանրակացարանում բնակվող Ռայմոնդ Սելվառաջից, Մանոջ Պրաբհակար Ռաջենդրանից, Կապիլ Թիրումալ Մանոհարից, Լակշմի Պրիյա Մովենթանից, Ռավեննա Չանդրասեկարաից, Բալաջի Ռամամուրթիից, Փոլ Ջայսոն Աուգուստին Սունդառաջից, Պրաբհու Կուբենդրանից, Առուլ Սելվի Գնանապաթամից, Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբից, Վինոթկաննա Չելլապանդիից, Ռաջեշ Կաննա Սանգան Վելայչամի Կալույաջանից, Ռամկումար Ռամալինգամից, Սառա Մութու Մանիկամից, Ռանջիթ Կումար Սանթա Կումարից, Սիվասայրամ Վիջայկումարից, Կավիտա Յադավ Թեջպալից, Բհուվանեշ Սրինիվասանից, Հարիհարան Գոկուլադասսից, Աբիրամի Աննադուրաիից, Սվիթլայն Պրիսիլլա Արունոթայամ Էրսկինեից, Սուդարսան Այիավուից հավաքած առանձնապես խոշոր չափերի` ընդհանուր 7.105.000 ՀՀ դրամին համարժեք 17.500 ԱՄՆ դոլար գումար և խարդախությամբ հափշտակել այն:
2013 թվականի հունիսի 04-ի որոշմամբ Մունիբ Ուր Ռեհմաանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար ներգարվվել է որպես մեղադրյալ, նույն օրը վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը և նրա գտնվելու վայրը հայտնի չլինելու պատճառով հայտարարվել է հետախուզում:
2013 թվականի հունիսի 28-ի որոշմամբ թիվ 09104513 քրեական գործից անջատվել է Մունիբ Ուր Ռեհմաանի վերաբերյալ մասը և գործին շնորհվել է թիվ 09104513/1 համարը` նկատի ունենալով, որ բավարար ապացույցներ են ձեռք բերվել մեղադրյալ Մահեշ Կումարի մասով քրեական գործն առաջին ատյանի դատարան ուղարկելու համար, իսկ Մունիբ Ուր Ռեհմաանը թաքնվում է քննությունից և դեռևս չի հայտնաբերվել, իսկ քրեական գործից անհայտ անձի վերաբերյալ մասի անջատումը չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա:
2013 թվականի հուլիսի 03-ին թիվ 09104513 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Ապացույցների հետազոտում և գնահատում.

Ամբաստանյալ Մահեշ Կումարը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մունիբ Ուր Ռահմաանինի հետ ծանոթացել է 2012 թվականի սեպտեմբեր ամսին` Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթ 7 հասցեում գտնվող ուսանողական հանրակացարանում: Իրենք ընկերներ են եղել և բնակվել են միասին: Պիյուշին անձամբ չի ճանաչել, վերջինիս հանդիպել է Մունիբի տանը: Տոմսերը էժան ձեռք բերելու մասին Մունիբը իրեն ասել է հունվար ամսին, երբ իրենք իրար հետ են բնակվել: Ինքը չի փորձել ճշտել Մունիբից արդյոք տոմսերը իրական են եղել, թե ոչ, քանի որ Մունիբը հաճախ է զանգահարել Դուբայ իր ընկերոջը և ասել, որ այս կամ այն մարդը իր ընկերն է: Քանի որ Մունիբի անունը արդեն համալսարանում ընկած է եղել, որովհետև նա բոլորից գումար է վերցրել և չի վերադարձրել, այդ իսկ պատճառով Մունիբն իրեն խնդրել է, որ այդ գործի մեջ միջնորդ լինի ինքը` ուսանողներին հայտնի, որ կարող է ցածր գնով ինքնաթիռի տոմսեր ձեռք բրել: Մունիբն իրեն խնդրել է, որպեսզի Պիյուշ Շարմային առաջարկ անի տոմսերի վերաբերյալ, ինքը Մունիբին ասել է, որ նա ասի այդ մասին, քանի որ վերջինս բժշկական համալսարանի ուսանող է եղել: Մունիբն ասել է, որ ինքը չի կարող ասել, որովհետև իրեն անհարմար է զգում, ինքն էլ պատասխանել է, որ նա 4 տարի է այստեղ է ապրում և բոլորին ավելի լավ է ճանաչում: Մունիբը պնդել է, որ ինքն ասի այդ մասին: Ինքը սկզբից վստահ է եղել, որ Մունիբի տոմսերը կեղծ չեն, որովհետև Մունիբը իրեն չի ասել, որ տոմսերը կեղծ են, ինչպես նաև ինքը այդ 24 ուսանողներին ոչ անձամբ` Մունիբի միջոցով է ճանաչել: Դրանից հետո` հունվար ամսին, ինքը Զեյթունում քայլելիս պատահաբար հանիպել է Պիյուշին, նրան ասել է, որ Մունիբը իրեն տոմսերի մասին այդպիսի բան է ասել և հայտնել է, որ Պիյուշը որոշի որն է ճիշտ, որը` սխալ: Դրանից հետո Պիյուշին ասել է, որ ինքը ոչ մի կապ չունի և տոմսերի էժան ու նորմալ լինելու մասին Մունիբն է ասել: Ինքը Պիյուշին ասել է, որ եթե կա նրա ընկերներից որևիցե մեկը, ով կցանկանա էժան գնով տոմս ձեռք բերել, թող հայտնի, եթե չեն ցանկանա, ապա ոչ մի խնդիր չկա: Մի քանի օր հետո Պիյուշն իրեն ասել է, որ մի քանի հոգի հարցրել են, թե ինչպես են տոմսերը ձեռք բերվելու, իսկ ինքը պատասխանել է, որ Մունիբն ասել է, որ Դուբայում մի ընկեր ունի, որն էլ դրանք կուղարկի: Դրանից հետո Պիյուշը բերել է մի քանի հոգու անձնագրերի պատճեններ և հանձնել է Մունիբին: Դրանից մի քանի օր հետո ինքն ու Մունիբը քայլելիս են եղել փողոցով, երբ զանգ է եկել Մունիբին և զանգահարողը հայտնել է, որ Մունիբը տա ինտերնետային հասցե, որի միջոցով ինքը կարողանա ուղարկել տոմսերը, քանի որ տոմսերը պատրաստ են եղել: Ինքը Մունիբին հարցրել է արդյոք այդ տոմսերը իրական են, թե կեղծ, Մունիբը պատասխանել է, որ հավատա, քանի որ իրենք ընկերներ են և իրեն ոչ մի հարցով չի խաբի, իսկ տոմսերը պատրաստողն էլ իր մոտ ընկերն է: Մունիբը գնացել է խանութ` գնումներ կատարելու և խնդրել է իրեն, որ խոսի և իր ինտերնետային հասցեն տա, ինքը ասել է, որ Մունիբը իրենը ասի, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ իրենք վատ գործ չեն անում, որպեսզի անվստահության հարց լինի իրենց միջև, և խնդրել է, որ ինքը տա իր հասցեն, որովհետև նա այդ պահին իրենը լավ չի հիշել: Դրանից 2-4 օրվա ընթացքում իր ինտերնետային հասցեին նամակ է եկել, որի մեջ եղել են տոմսերը: Ինքը դրսում է եղել, Մունիբը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ ինքը ասի իր հասցեի գաղտնաբառը, որպեսզի կարողանա տոմսերը հանել: Ինքը Մունիբին ասել է, որ չի կարող գաղտնաբառը նրան վստահել, իսկ վերջինս իրեն ասել է, որ գնա ինտերնետ ակումբ, որտեղ նա նստած է եղել, և իր գաղտնաբառը գրի: Ինտերնետ ակումբը եղել է 7-րդ մասնաշենքի առաջին հարկում, զանգից հետո ինքը անմիջապես մոտեցել է Մունիբին, որտեղ էլ հենց գրել է իր գաղտնաբառը: Ինտերնետ ակումբում գտնվելու ժամանակ, քանի որ իրեն զանգեր են եկել և Մունիբն էլ խնդրել է, որպեսզի արագ-արագ ասի գաղտնաբառը, ինքն ամբողջ գաղտնաբառը ասել է Մունիբին, վերջինս էլ գրանցել է այն: Տոմսերը հանելուց հետո նա զանգահարել է Պիյուշին, ասել է, որ տոմսերը պատրաստ են և գա: Ինքը գնացել է ակումբ, այդ ժամանակ նաև Պիյուշն էլ է հասել ինտերնետ ակումբ: Դրանից հետո Մունիբը իրեն խնդրել է, որ դրսում սպասի: Մոտեցել է Պիյուշը, ում Մունիբը ցույց է տվել վավեր տոմսեր: Պիյուշը տոմսերը ստուգել է, իսկ Մունիբը ասել է, որ իրեն արդեն հարկավոր են գումարները, Պիյուշն էլ պատասխանել է, որ քիչ անց գումարները կլինեն: Տոմսերը վերցնելուց հետո Պիյուշը Մունիբին ասել է, որ ցույց կտա տոմսերը ընկերներին և եթե ընկերները նույնպես ասեն, որ ամեն ինչ նորմալ է գումարները կտա Մունիբին: Երբ Պիյուշը տոմսերը տվել է ուսանողներին, նրանք ստուգել են, ամեն ինչ եղել է նորմալ, հետո փոխանցել են գումարները Պիյուշին: Հաջորդ օրը ինքը գնացել է ընկերոջ հետ հանդիպելու, ճանապարհին հանդիպել է Պիյուշին, վերջինս տվել է գումարը և ասել է, որ այդ գումարները ինքը պետք է փոխանցի Մունիբին: Ինքը գումարը չի հաշվել, այնուհետև Մունիբն է մոտեցել իրեն և ասել, որ գումարները տա իրեն: Մունիբը հաշվել է գումարը և հետ վերադարձրել իրեն: Ինքը հարցրել է ինչու է վերադարձնում գումարները, Մունիբը պատասխանել է, որ մեկ ժամ հետո իրենք պետք է գումարները փոխանցեն այն անձնավորությանը, ով ուղարկել է տոմսերը: Մունիբը իրեն խնդրել է, որ փոխանցումը կատարվի իր անձնագրով, բայց քանի որ անձնագիրը իր մոտ չի եղել, այլ գտնվել է համալսարանում, այդ պատճառով ինքը հրաժարվել է: Մունիբն իրեն ասել է, որ իր անձնագիրն էլ իր մոտ չէ և խնդրել է իրեն, որպեսզի փոխանցումները իր անունով կատարվեն: Մունիբը նորից գումարը տվել է իրեն և խնդրել է, որ դրանք պահի իր մոտ, իսկ ինքը գնա հանրակացարան տեսնի` ով անձնագիր ունի, ու եթե ինչ-որ մեկի մոտ լինի անձնագիր այդ անձին վերցնի ու դուրս գա: Ինքը չի կարողացել մտնել հանրակացարան, որովհետև բժշկական համալսարանի ուսանող չի եղել: Մունիբը մտել է հանրակացարան, որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել, իրեն ասել է որ գումարները հետ տա և գնա տուն: Ինքը գիշերը տուն է վերադարձել և Մունիբին հարցրել` որքան է եղել գումարը, վերջինս էլ պատասխանել է` մոտավորապես 5400 ԱՄՆ դոլար: Մունիբը ավելացրել է, որ դա իր գործը չէ, ինքը վերցնի իր անձնագիրը և իր հետ գնա: Ինքը Մունիբի հետ գնացել է, և իր անձնագրով Մունիբը գումար է փոխանցել ընկերոջը: 3-4 օր անց Մունիբը կրկին խնդրել է իրեն տրամադրել իր անձնագիրը` գումար փոխանցելու համար: Ինքը միայն գնացել է Մունիբի հետ, տվել է անձնագիրը և ուրիշ ոչինչ չի հիշում: Դրանից հետո Մունիբը զանգահարել է ընկերոջը` Պիյուշին, և ասել է, որ ինքը դրսում է, ընկերոջ հետ հանդիպման է եղել, խոսել է նրա հետ: Մի քանի օր անց ինքը հանկարծակի ճշտել է, որ տոմսերը չեն գնվել, հարցրել է Մունիբին, թե ինչպես է եղել, որ տոմսերը ձեռք չեն բերվել, քանի որ նա իրեն ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է եղել: Ուսանողները զանգահարել են Մունիբին, իսկ Մունիբն էլ ասել է իրեն, որ Մահեշն իր հետ է եղել և տեսել է, որ ամեն ինչ նորմալ է եղել: Մունիբը իրեն ասել է, որպեսզի ինքը խոսի ուսանողների հետ և ասի, որ եթե երկու օրվա ընթացքում գումարը չլինի, ապա տոմսերը կտա նրանց: Իր և Մունիբի միջև վեճ է եղել, ինչի պատճառով ինքը նույն օրը երեկոյան դուրս է եկել բնակարանից և գնացել է առանձին ապրելու: Երբ ուսանողները Մունիբին հարցրել են տոմսերի մասին, վերջինս ասել է, որ գումարները անձնագրով ուղարկված են իր անունով, տոմսերը ուղարկվել են իր անունով, իր էլեկտրոնային հասցեին, իսկ Մահեշը գումարները վերցրել ու փախել է: Մունիբը իրեն ասել է, որ ինքը չփորձի ուսանողների հետ որևէ բան խոսել, որովհետև եթե նրանք բողոքեն ոստիկանություն, իր համար վատ կլինի, քանի որ գումարները փոխանցվել են իր անունով և տոմսերը եկել են իր էլեկտրոնային հասցեին: Այդ գումարից Մունիբը գնել է մեկ հեռախոս և մեկ համակարգիչ, իսկ մնացած գումարները մնացել են իր մոտ: Մունիբն իրեն կրկին ասել է, որ ինքը ուսանողներից ոչ ոքի հետ չխոսի, ասել է նաև, որ ուսանողներն իր համալսարանից են, ինքը նրանց ճանաչում է, կխոսի նրանց հետ ու գումարները կվերադարձնի, բայց մի քանի օր անց Մունիբը լքել է երկիրը: Մունիբի` երկիրը լքելուց հետո ինքը ինտերնետով կապ է հաստատել նրա հետ, նա ասել է, որ արդեն Հնդկաստանում է, ինքը հարցրել է` ինչու տեղյակ չի պահել իրեն, Մունիբն էլ պատասխանել է, որ շատ կարևոր անհետաձգելի գործեր է ունեցել դրա համար մեկնել է: Դրանից հետո ինքն էլ է մտածել, որ կարելի է գնալ Հնդկաստան և երբ տոմսը վերցրած է եղել, այդ ժամանակ էլ բռնվել է: Մինչև ձերբակալվելը ինքը Հայաստանում է եղել մոտավորապես մեկ տարի երեք ամիս: Դուբայում գտնվող անձին ինքը չի ճանաչում: Երբևէ Մունիբը իրեն չի ասել, որ ուսանողներին խաբեն և գումարները յուրացնեն, այդպիսի առաջարկ անելու դեպքում ինքը չէր համաձայնվի: Երբ առաջին օրը Պիյուշը գումարը հանձնել է իրեն, ոչ մի գումարի չափ չի նշել և ոչ էլ ինքն է հաշվել, միայն գումարներն իրեն տալուց ասել է, որ գումարները պետք է փոխանցվեն Մունիբին: Գումարը տալուց մոտավորապես 10 րոպե հետո է մոտեցել Մունիբը: Ինքը չգիտի ով է Մունիբին կանչել, ինչպես է նա եկել, քանի որ առավոտյան տանից դուրս գալով` պատահական է հանդիպել Պիյուշին: Երբ տոմսերը պատրաստ են եղել, Մունիբը ասել է, որ իրեն գումարներն են հարկավոր և ինքը մտածել է, որ նախապես խոսել են և բնական է եղել, որ Մունիբը մոտեցել է: Գումարը փոխանցել են գիշերը` Զվարթնոցից: Երբ Մունիբը տվել է այդ կտրոնը, որ ինքը տակը ստորագրի, տեսել է դրա վրա 2400 ԱՄՆ դոլար և տակն էլ` Աբիդ Հանիֆ: Ինքը անձամբ Աբիդ Հանիֆին չի ճանաչում, նրան Մունիբի ասելով է իմացել` որպես վերջինիս ընկեր: Ինքը չի կարող ասել Մունիբը Աբիդ Հանիֆի հետ է խոսել, թե ոչ, քանի որ նա հաճախակի հեռախոսով կամ սկայպով է խոսել և սենյակի դուռը փակել է: Ինքը չի իմացել Պիյուշը քանի ուսանողներից է գումար վերցրել, որովհետև ինքը անգամ տոմսերը չի տեսել: Ինքը չգիտի գումարը, որը տրվել է, եղել է մի մասը, թե ամբողջը, քանի որ չի իմացել, թե քանի տոմս է իրականում եղել: Երեքից չորս ուսանող մոտեցել են իրեն, տոմսի գումար կոնկրետ չեն նշել, ուղղակի ասել են, որ կամ գումարներն են ուզում, կամ տոմսերը: Ձերբակալվելուց հետո, երբ իրեն ուղարկվել է թարգմանված թերթիկը, այդ ժամանակ իմացել է, որ ուսանողները շատ են` 24 հոգի: Երկրորդ անգամ Մունիբը իրեն ասել է, որ անձնագիրը վերցնի և իր հետ գնա: Երբ իմացել է, որ տոմսերը իրական չեն, ինքը գնացել է տուն խոսել է Մունիբի հետ, նրան ասել է, որ իրեն խաբել է` գումարները կամ նա է յուրացրել, կամ նրա ընկերը, իսկ փոքր վիճաբանությունից հետո Մունիբը իրեն ասել է, որ ինքը գործ չունի, թողնի ու հեռանա: Ինքը լքել է բնակարանը և այլ բնակարան է վարձել: Իր գտնվելու տեղը Մունիբն իմացել է: Երբ ինքը սկսել է առանձին ապրել, Մունիբը զանգահարել է իրեն և ասել է, որ ուսանողները սկսել են գումարները պահանջել և ասել է, որ ոչ մի խնդիր չի լինի, իր ընկերը կուղարկի գումարները, սակայն իր անձնագրով գումարները ուղարկելը մտածելու տեղիք է տալիս: Բայց մի քանի օր հետո Մունիբն է գնացել երկրից: Քանի որ Մունիբը ասել է, որ դա իր գործն է, դրա համար ինքը չի գնացել ոստիկանություն և հայտնել ճշմարտությունը, ինչպես նաև Մունիբն ասել է, որ շուտով պետք է վերադարձնի գումարները: Մունիբը իրեն չի խնդրել, որ չգնա ոստիկանություն մինչև գումարները վերադարձնի, սակայն, իրեն ոչինչ չասելով, երկու օր անց լքել է երկիրը: Գնալուց մի քանի օր անց Մունիբը կապ է հաստատել իր հետ և ասել, որ արդեն Հնդկաստանում է և իր հարցին, թե ուսանողների գումարի հարցը ինչպես է լինելու, Մունիբը պատասխանել է, որ արդեն վերադարձրել է բոլոր ուսանողների գումարները: Ինքը ոչ ոքից ոչինչ չի հարցրել, քանի որ հավատացել է Մունիբի խոսքին: Ինքն ունեցել է Պիյուշի համարը, բայց չի զանգահարել վերջինիս: Իրեն մեղավոր չի ճանաչում, քանի որ ոչ մի գումար չի վերցրել, և տոմսերի հետ էլ գործ չի ունեցել, դրանք պատրաստվել են Մունիբի միջոցով: Ինքը իր անունից Դուբայ ուղարկված 1700 ԱՄՆ դոլարի և Մունիբի կողմից Հնդկաստան ուղարկված 400 ԱՄՆ դոլարի մասին տեղյակ չի եղել, քանի որ ինքը միայն ստորագրել է և իմացել է, որ Մունիբը ընկերոջն է գումար ուղարկել:
Տուժող Պիյուշ Շարման ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիպել է Մահեշին, ով ապրել է Մունիբի հետ: Ինքը Մունիբին ճանաչել է, որպես ավագ ուսանող: Երբ եկել է Հայաստան, Մունիբը իրեն և իր ընկերներին հրավիրել է իր բնակարան և երկու-երեք անգամ այնտեղ գնալուց հետո հանդիպել է Մահեշին: Մունիբը Մահեշին ներկայացրել է որպես մտերիմ ընկերոջ: Կոնկրետ օրը չի հիշում, բայց մի օր հանդիպել է Մահեշին հանրակացարանի մոտ, վերջինս ասել է, որ Մունիբն իրեն ասել է, որ կարող է էժան գնով տոմսեր ձեռք բերել, և եթե իրենք էլ տոմս կուզեն, հայտնեն այդ մասին: Դրանից հետո ինքը գնացել է ընկերների մոտ և հարցրել է` ՙով տոմս կուզի՚, նրանք պատասխանել են, որ լավ կլինի, որ տոմսեր լինեն, բայց գումար չեն տա` մինչև չստուգեն: Հանրակացարանի բակում հանդիպել է Մահեշի հետ և ասել է, որ ուսանողներն իրեն ասել են, որ գումարը կտան, եթե տոմսերը ճիշտ լինեն, Մահեշն էլ ասել է, որ խնդիր չկա, ինքը հարցրել է երբ կլինեն տոմսերը, Մահեշը պատասխանել է, որ տոմսերը Մունիբի մոտ են, իսկ վերջինս Հնդկաստանում է, հետևաբար դրանք կլինեն 5-10 օրից, երբ Մունիբը վերադառնա: Երբ Մունիբը եկել է Երևան, հանրակացարանի կողքում գտնվող ինտերնետ սրճարանում հանդիպել է Մունիբին ու Մահեշին, որտեղ Մունիբը տպել, հանել է տոմսերը և տվել իրեն, դրանից հետո ինքը գնացել է ընկերների մոտ և հանրակացարանի սենյակներում տվել է դրանք ընկերներին: Ուսանողների անձնագրերի պատճենները ինքը փոխանցել է Մունիբին, տոմսերը Մահեշի էլեկտրոնային հասցեից փոխանցվել են իր հասցեին, ինքը տպել է տոմսերը և տարել ուսանողներին, ամեն սենյակում բնակվող ուսանողներին տվել է տոմսերը առանձին: Նրանք մոտ մեկ ժամ ու կես ստուգել են տոմսերը և ասել, որ նորմալ են, ինքը սպասի մինչև գումարները բերեն: Այնուհետև հարակացարանի բակում հանդիպել է Մահեշին, գումարը տվել է նրան, սակայն կոնկրետ գումարի չափը չի հիշում: Այդ ժամանակ պատահաբար եկել է Մունիբը, որը Մահեշի ձեռքից վերցրել է գումարը, արագ հաշվել է այն և ասել, որ նորմալ է: Մահեշն իրեն ասել է, որ պետք է գնան և գումարը փոխանցեն ինչ-որ մեկին: Մի օր Մունիբը զանգել է իրեն և հարցրել արդյոք կան ուրիշ մարդիկ, որ կցանկանան տոմս ձեռք բերել: Ինքը հավաքել է գումարը, և Մունիբի հետ հանդիպել են հանրակացարանում: Այդ ժամանակ իր հետ է եղել Կավիտան: Մունիբը իրեն ասել է, որ Մահեշը չի կարող մտնել հանրակացարան, քանի որ բժշկական համալսարանի ուսանող չէ, դրա համար ինքն է եկել: Երբ բարձրացել են վերև, իրենց ասել են, որ տոմսերը նորմալ չեն և ինքն ու մեկ տղա, որը իրեն գումար տված չի եղել, գնացել են Մունիբի և Մահեշի բնակարան, նրան ասել, որ տոմսերը ճիշտ չեն, նրանք իրեն ասել են որ չանհանգստանա, նրանց համար դա խնդիր չէ և կտան տոմսերը: Հետո Մահեշը եկել է հանրակացարան: Իր ընկերները ասել են, որ չեն վստահում Մահեշին և պետք է ձայնագրություն անեն, ինչը արել են, որում Մահեշն ասել է, որ կվերադարձնի տոմսերը: Դրանից հետո նա փախել է, իրենք էլ չեն գտել նրան: Իրենք զանգահարել են Մունիբին և հարցրել են, թե որտեղ է Մահեշը, Մունիբն էլ պատասխանել է, որ չգիտի, բնակարանում Մահեշի ոչ մի իր չկա: Դրանից հետո իրենք բոլոր ուսանողներով գնացել են Մահեշի բնակարան և ասել են, որ ցանկանում են գումարը հետ վերադարձնել: Սակայն Մահեշն այնտեղ չի եղել, միայն Մունիբն է եղել: Այդ ժամանակ որոշ ուսանողներ ևս վիդեո ձայնագրություն են արել: Դրանից հետո իջել են ներքև և ասել են, որ գնալու են բողոքելու: Սկզբում գնացել են համալսարան` ռեկտորի մոտ և ասել, որ այդպիսի խնդրի մեջ են, հետո ռեկտորը հանրակացարանում ապրող բոլոր ուսանողներին կանչել է համալսարան և հարցրել է Մահեշի գտնվելու վայրի մասին, Աջիթ Մաթո անունով մի տղա ասել է, որ չգիտի նրա տեղը, բայց նրա մահճակալի տակ տոմս է գտել և տվել է տոմսը, դրանից հետո իրենք գնացել են ոստիկանություն և բողոքել են Մունիբի ու Մահեշի դեմ: Այնուհետև Մունիբն իրեն ու Կավիտային կանչել է բնակարան և ասել, որ գումարի մասին չանհանգստանան, ինքը կվերադարձնի գումարը բայց մաս-մաս: Մունիբն իրնեց տվել է 1400 ԱՄՆ դոլար գումար և ասել է, որ մնացած գումարը հետո կտա: Ինքն ու Կավիտան վերադարձել են հանրակացարան և տեսել են Փոլ Ջայսոնին և նրան են տվել են 1400 դոլար: Դրանից հետո իրենք զանգահարել են Մունիբին և հարցրել, թե երբ է տալու մնացած գումարները, վերջինս պատասխանել է, որ չանհանգստանան, կտա: Դրանից հետո Մունիբը փախել է: Ոստիկանությունում ինքը քննիչի մոտից զանգահարել է Մունիբին, ասել որ գնա ոստիկանություն, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ ինքը Երևանում չէ և չի կարող գնալ ոստիկանություն: Ինքը սկզբում ճանաչել է Մունիբին, մոտավորապես 2 ամիս անց ծանոթացել է Մահեշի հետ: Իր կարծիքով հիմնական դերակատարումը Մունիբինն է եղել, որովհետև երբ Մահեշը փախել է, Մունիբը ևս փախել է:
Սկզբում, երբ պարզվել է, որ առաջին խմբի տոմսերը ճիշտ չեն, կրկին որոշ ուսանողներ, այդ թվում Հարիհարանը, Մունիբից պատվիրել են տոմսեր, Մունիբն էլ ասել է, որ առաջին անգամ տոմսերը սխալ են եղել, երկրորդ անգամ նորմալ կլինեն: Մունիբն ու Մահեշն իրենց ասել են, որ տոմսերն արժեն 700 ԱՄՆ դոլար և իրենք տան անձնագրերը, հետո, երբ տոմսերը լինեն, նոր տան գումարները: Ինքն ուսանողներին ասել է, որ Մահեշն իրեն ինչպես եղբայր է, քանի որ վերջինս իրեն ոչ մի վատ բան չի արել: Քանի որ Մունիբը եղել է Հնդկաստանում, դրա համար անձնագրի պատճենները տվել է Մահեշին: Դրանից հետո անձնագրի պատճենները տվել է Մունիբին, իսկ բոլոր տոմսերը եկել են իրեն` Մահեշի էլեկտրոնային հասցեից: Ինքը գումարները տվել է մաս-մաս: Սկզբում 7000-ից ավել ԱՄՆ դոլար տվել է Մահեշին, հետո 9000-ից ավել ԱՄՆ դոլար տվել է Մունիբին` Կավիտայի ներկայությամբ: Երկրորդ անգամ գումար տալիս իրենք հարցրել են Մունիբին` որտեղ է Մահեշը, Մունիբը պատասխանել է, որ չի կարող մտնել հանրակացարան, սպասում է դրսում, սակայն ինքը Մահեշին չի տեսել: Մահեշը միայն իրեն է ճանաչել ուսանողներից: Ուսանողներն իրեն հարցրել են արդյոք կա հարմար տարբերակ տոմսեր ձեռք բերելու, դրանից հետո, երբ Մահեշն իրեն արել է այդ առաջարկը, ինքը գնացել է ուսանողների մոտ, ասել է որ կա մեկը, ով իրեն եղբոր նման է, տոմսեր է պատվիրում, նրանք էլ ասել են, որ խնդիր չկա, տոմսերը կստուգեն, գումարը կտան: Ինքը սկզբում վստահել է Մունիբին, և քանի որ Մահեշը Մունիբի ընկերն է եղել, դրա համար նրան էլ է վստահել, բայց ավելի շատ վստահել է Մունիբին: Ինքը հարցրել է Մունիբին` որտեղից են ստանում տոմսերը, Մունիբը ասել է, որ դա ձեռք են բերում իրենց ընկերոջ միջոցով: Սկզբում ստուգելիս տոմսերը նորմալ են եղել, հետո ստուգել են և պարզվել է, որ դրանք նորմալ չեն: 7000 ԱՄՆ դոլարից մի փոքր ավել գումար Մահեշին տալուց մի քանի օր հետո կրկին անձնագրի պատճեններ է տվել Մունիբին: Բոլոր տոմսերը, որոնք ուղարկվել են իր էլեկտրոնային հասցեին եղել են ուղարկված Մահեշի հասցեից: Ընդհանուր տոմսերը եղել են 30 հատ, որոնք ստացվել են փետրվարի 03-ից 08-ն ընկած ժամանակահատվածում, բողոքել են այն անձինք, ովքեր գումարը տվել են, մնացածը գումար չեն տվել: Հարիհարանի քույրը գումարը տվել է, սակայն չի բողոքել: Իր վնասը 700 ԱՄՆ դոլար է, ամբաստանյալն իրեն գումար չի տվել, գումար տվել է Մունիբը և չի կոնկրետացրել, թե ում գումարն է վերադարձնում, ինչպես նաև, թե ում կողմից վերցրած գումարն է վերադարձնում` իր, թե Մահեշի:
Տուժող Բհուվանեշ Սրինիվասանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը Մահեշ Կումարին չի ճանաչում, ճանաչում է Պիյուշ Շարմային: Տոմսերի համար իրեն առաջարկ է արել Պիյուշը, նա հունվար ամսին իրեն ասել է, որ պատրաստվում է տոմսեր պատվիրել էժան տարբերակով: Պիյուշը իրեն ասել է, որ տոմսերը պատվիրելու է իր եղբոր միջոցով: Հունվարին 700 ԱՄՆ դոլար է տվել իր անձնագրի պատճենով: 2-3 օրից պետք է տային տոմսերը: Ժամկետը չի հիշում բայց պետք է լիներ Երևան-Մոսկվա-Դուբայ-Չենայ ուղղությամբ: Ինքը և իր ընկերները ճանաչում են Պիյուշին, տվել են գումարը վերջինիս, նա էլ ասել է, որ կպատվիրի տոմսերը լավ տարբերակով: Հետո իրենք իմացել են, որ տոմսերը իրական չեն և գնացել են ոստիկանություն: Ինքը չի իմասցել, որ Մահեշ Կումարն ու Մունիբը տոմսեր ձեռք բերելու առաջարկ են արել, միայն Պիյուշից է իմացել այդ մասին: Քանի որ ինքն առաջին անգամ է տոմս պատվիրել, դրա համար չի կարող ասել իրական գնի և առաջարկված գնի տարբերությունները: Հնդկաստանից գալիս երկկողմանի տոմսը արժեցել է մոտավոր 1000 ԱՄՆ դոլար: Պիյուշն ասել է, որ շատ էժան կպատվիրի տոմսեր և այդ ժամանակ էլ ասել է գինը: Կեղծ տոմսերի մի մասը ինքը ունի իր էլեկտրոնային հասցեի վրա, դա Պիյուշն է ուղարկել իր հասցեին: Տոմսերը ուղարկվել են Պիյուշի հասցեից: Դրանք միայն պատվերի օրինակներ են եղել, դրա համար չի կարող կոնկրետ ասել Երևանից են պատվիրվել տոմսերը, թե Դուբայից: Պիյուշն է ասել, որ պատվիրելու է տոմսերը եղբոր միջոցով և դրանից հետո Պիյուշը ասել է, որ Կումարը պետք է պատվիրի: Պիյուշը, Կումարը և Մունիբը ընկերներ են եղել, և քանի որ ինքը Պիյուշին է տվել գումարը, պատասխանատուն Պիյուշն է: Սկզբում Պիյուշը ասել է, որ իր եղբայրը օդանավակայանում է աշխատում, հետո, երբ պարզվել է, որ տոմսերը կեղծ են, ասել է որ գումարները տվել է Կումարին: Պիյուշը իր եղբոր մասին ստելու հանգամանքը չի բացատրել իրեն, նա ասել է, որ խաբողը եղել է Կումարը: Տոմսերը պետք է լինեին հունիսի 06-ի համար: Քանիո ր Պիյուշն ասել է, որ հիմնական խարդախություն անողը Մահեշ Կումարն է, դրա համար իրենք բողոքել են նրա դեմ: Գումարները, որը ինքը տվել է Պիյուշին, հետ չի ստացել: Ինքը գիտի, որ 7-8 հոգի ևս գումարներ են տվել Պիյուշին: Բոլորն ասել են, որ Պիյուշն ու Մունիբը մոտ ընկերներ են: Իրենց խաբել է Պիյուշը: Իր վնասը 700 ԱՄՆ դոլար է և պահանջում է այդ գումարը:
Տուժող Հարիհարան Գոկուլադասը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը ճանաչում է Պիյուշին, ով իր կուրսեցին է, իսկ Մահեշ Կումարին ճանաչել է հունվար ամսից Պիյուշի միջոցով` գումար տալուց հետո: Պիյուշն իրեն ասել է, որ իր եղբոր միջոցով, որն աշխատում է տուրիստական ընկերությունում, կարող է էժան տարբերակով` 700 ԱՄՆ դոլարով տոմսեր ձեռք բրել: Ինքը համաձայնել է և հունվար ամսվա վերջին նրան է տվել նշված գումարը և իր անձնագրի պատճենը` Երևան-Մոսկվա-Դուբայ-Չենայ ուղղությամբ տոմս պատվիրելու համար: Իր քույրը` Միրա Անանդան, ևս 700 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել իրեն, ինքն էլ այն տվել է Պիյուշին: Իր քրոջ տոմսը ևս ուղարկվել է իր էլեկտրոնային հասցեին: Իրենց խումբը եղել է 8 հոգուց և բոլորը իրար հետ են եղել գումարը տալուց: Իր քույրը ունեցել է առողջական խնդիրներ, դրա համար վերադարձել է Հնդկաստան: Պիյուշը ասել է, որ ՙմանիգրամի՚ միջոցով գումարը կփոխանցի իր եղբորը, և նա կպատվիրի ու կուղարկի տոմսերը: Սկզբում ամեն ինչ նորմալ է եղել, բայց հետո պարզվել է, որ կեղծ են եղել տոմսերը: Պիյուշն իրեն ասել է, որ կպատվիրի տոմսերը իր եղբոր միջոցով, իրականում ինքը չգիտի` ով է նրա եղբայրը, դրանից հետո էլեկտրոնային հասցեով իրենց է տվել տոմսերը, ինքը ստուգել է դրանք, սակայն չի հիշում ուղարկված տոմսերի վրա եղել են այն կազմակերպության տվյալները, որից դրանք ձեռք են բերել, թե ոչ: Տոմսերի իրական լինելու մեջ վստահ են եղել, որովհետև դրանց վրա եղել են հղումներ: 3-4 օր անց իր ընկերն է իրեն ասել, որ տոմսերը նորմալ չեն եղել, որովհետև երբ այդ հղումներով նայել են սխալ է ցույց տվել, իրենք նորից ստուգել են և պարզվել է, որ տոմսերն իրական չեն, դրանից հետո Պիյուշն ասել է, որ գումարը տվել է Մահեշ Կումարին, որից հետո նա փախուստի է դիմել Երևանից: Ինքը ունի ձայնագրություն, համաձայն որի` Կումարը ասել է, որ գումարները ինքը կփոխանցի: Ինքը չի տեսել Պիյուշին` Կումարին գումար տալուց, այդ մասին իրեն ասել է Պիյուշը: Մինչև իրենց մեկ այլ խումբ է եղել, որի տոմսերը ևս կեղծ են եղել: Այդ ժամանակ կատարվել է ձայնագրություն, որտեղ Պիյուշը ոչինչ չի ասել, ամեն ինչ ասել է Մահեշը, դրա համար ինքը մեղադրում է Մահեշին: Մահեշը ձայնագրության մեջ ասել է, որ հավատան իրեն, 2 օրից տոմսերը կտա: Ձայնագրությունը տվել է իրեն Պիյուշը, սակայն չգիտի կոնկրետ ով է ձայնագրել: Մինչև ձայնագրությունը լսելը, Պիյուշը իրեն ասել է, որ գումարը տվել է Մահեշին, սակայն լսելուց հետո եզրակացրել է, որ տվել է Կումարին: Այն, որ Պիյուշը ասել է, որ իր եղբոր միջոցով է ձեռք բերելու տոմսերը միգուցե ստել է, չի կարող ասել: Իրեն ոչ մի գումար չի վերադարձվել, ուստի պահանջում է իր գումարը:
Տուժող Աբիրամի Աննադուրաթը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալ Մահեշ Կումարին Պիյուշի միջոցով: Պիյուշը իրենց ասել է, որ կարող է էժան գնով տոմսեր ձեռք բերել իր եղբոր միջոցով, ով աշխատում է ավիաընկերությունում: Հունվարի վերջին ինքը տվել է 700 ԱՄՆ դոլար Պիյուշին, որից հետո ստացել է տոմսերը, մեկ շաբաթ հետո հասկացել է, որ տոմսերը իրական չեն, իրենք գնացել են ոստիկանություն, բողոքել են նրա դեմ: Իրենք հունվարի վերջերին գումարը և անձնագրի պատճենը տվել են Պիյուշին իրենց կորպուսում, ներկա են եղել մի քանի ուսանողներ, իսկ 2-3 օր անց էլեկտրոնային հասցեին ստացել են տոմսերը: Ճանաչում է Հարիհարանի քրոջը, և իր ներկայությամբ վերջինս գումար է տվել: Ինքը փետրվարի սկզբներին հարցրել է Պիյուշին գումարի մասին, վերջինս ասել է, որ այն տվել է Կումարին, իսկ նա փախել է: Առաջին ագամ, երբ ստուգել են և տոմսը իրականում եղել է, ինքը այդտեղ ներկա է եղել և համարները համապատասխանել են: Իսկ երբ հղումով հարցում է կատարել և տեսել է, որ սխալ է ցույց տալիս, իմացել է, որ տոմսերը իրական չեն: Առաջին և երկրորդ ստուգելու միջև անցել է 4-5 օր: Ինքը Մունիբին չի ճանաչել: Մեղադրում է Կումարին` համաձայն ձայնագրության և պահանջում է 700 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Տուժող Սվիթլայն Պրիսիլլա Արունոթայամ Էրսկինեն ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը չի տեսել Մահեշ Կումարին, նրան ճանաչում է Պիյուշի միջոցով: Ինքը ճանաչում է Պիյուշին որպես կուրսընկերոջ: Պիյուշն իրենց ասել է, որ էժան տոմս կարող է ձեռք բերել` 700 ԱՄՆ դոլարով: Պիյուշն ասել է, որ տոմսերը պետք է ձեռք բերի իր եղբոր միջոցով: Հունվարի վերջին կամ փետրվարի առաջին շաբաթվա ընթացքում գումարները տվել են նրան: Հետո նա տոմսերը ուղարկել է Հարիհարանի էլեկտրոնային հասցեին, իրենք բոլորն իրար հետ են եղել և ստուգել են տոմսերը, այդ ժամանակ նորմալ են եղել: Տոմսերը ստուգելու ժամանակ Պիյուշը եղել է իրենց հետ: Դրանից 2-3 օր հետո կրկին ստուգել են, սակայն նորմալ չեն եղել տոմսերը: Իրենց այլ ընկերներն էլ են ստուգել և ասել, որ տոմսերը նորմալ չեն: Երբ հասկացել են, որ տոմսերը նորմալ չեն, դրա մասին հարցրել են Պիյուշին, վերջինս ասել է, որ գումարը տվել է Մահեշ Կումարին, իսկ Մահեշ Կումարը խաբել ու փախուստի է դիմել: Իրենք խմբով` 8 հոգով են գնացել Պիյուշի մոտ, նա միայն Մահեշի անունն է տվել, Մունիբի անունը չի տվել: Մյուս խմբի հետ իրենք զրուցել են, նրանք իրենց ասել են այն ամենը, ինչը եղել է ձայնագրության մեջ, որ Մահեշը պատվիրել է տոմսերը և ինքը կվերադարձնի կամ տոմսերը, կամ գումարը: Այդ խմբի անձանցից միայն Սուդարսանին է ճանաչում: Իրենց խմբից Հարիհարանը, Բհուվանեշը, Աբիրամին, Բալաջին, Վինոթկանան, Ռեյմոնդը, Միրա Անանդան տվել են յուրաքանչյուրը 700-ական ԱՄՆ դոլար: Ինքը որևէ ապացույց չունի, որ գումարը Պիյուշը տվել է Մահեշին, բայց ձայնագրության մեջ Մահեշն ասել է, որ ինքը կտա տոմսերը: Ձայնագրության մեջ եղել են Մահեշի և Պիյուշի ձայները: Իր գումարը կազմում է 700 ԱՄՆ դոլար:
Տուժող Կավիտա Յադավ Թեջպալը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Մահեշ Կումարին ճանաչում է Մունիբի բնակարանից: Պիյուշը եկել է իր մոտ, ասել է, որ ինչ-որ մեկը տոմսեր է պատվիրում, ով իրեն եղբոր նման է, ինքը հարցրել է` ինչքան գումարով, նա պատասխանել է 700 ԱՄՆ դոլարով, հետո ինքը հանդիպել է Մահեշի հետ: Երբ ինքը հանդիպել է Մահեշին, վերջինս ասել է, որ տոմսեր է պատվիրում, սակայն այդ ամենը նախաձեռնում է Մունիբը: Դրանից հետո, երբ հանդիպել են, ինքը միայն հարցրել է տոմսերը պատվիրված են, թե ոչ, իսկ Մահեշը պատասխանել է, որ պատվիրված են, անհանգստանալու կարիք չկա: Դրանից հետո Մահեշը բերել է տոմսը` տպած տարբերակով, հետո ինքը Պիյուշի հետ միասին ստուգել է տոմսը և տեսել են, որ հաստատված են ու Պիյուշին տվել է գումարը: Տպված տոմսերի վրա եղել են գրված չվերթի անվանումը, դրանով էլ ստուգել են: Դրանից հետո ինքը Պիյուշին հարցրել է գումարը տվել է, թե ոչ, նա էլ ասել է, որ տվել է գումարի կեսը` 7000 և մի քիչ ավել ԱՄՆ դոլար գումար, այդ օրն էլ պետք է փոխանցի մնացած գումարը և իրեն ասել է, եթե ցանկանում է կարող է գնալ իր հետ: Ինքը գնացել է նրա հետ, նա 9000 և մի քիչ ավել ԱՄՆ դոլար գումար է տվել Մունիբին: Մունիբը իրեն ասել է, որ Մահեշը դրսում սպասում է, սակայն իրենք նրան չեն տեսել: Դրանից հետո իրենք չեն ստուգել տոմսերը, սակայն ուսանողների մի խումբն իրենց ասել են, որ տոմսերը ճիշտ չեն: Տոմսերի կեղծ լինելու մասին Պիյուշին ասել են Հարիհարանը և մյուս խմբի ուսանողները, Պիյուշն էլ իրեն է ասել, ինքը այդպես է իմացել: Իրենք ստուգել և պարզել են, որ տոմսերը հաստատված չեն եղել: Իրենք զանգել են Մահեշին, նա եկել է հանրակացարան և ասել, որ չանհանգստանան, իրենց տոմսերը կլինեն: Իր և Պիյուշի կողմից Մունիբին գումարը տալուց հետո ինքը հանդիպել է Մահեշ Կումարին և այդ ժամանակ վերջինս ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ կլինի: Հետո Մահեշը փախել է, դրանից հետո ինքն ու Պիյուշը գնացել են Մունիբի բնակարան, նա ասել է, որ ունի ինչ-որ չափի գումար` 2 տոմսի համար, որը այդ պահին տվել է, և ասել է, որ մնացածը մաս-մաս կվերադարձնի: Իրենք հետ են եկել հանրակացարան և տվել են այդ գումարը Փոլ Ջայսոնին: Դրանից հետո զանգել են Մունիբին, հարցրել են` երբ կլինի մնացած գումարը, Մունիբն ասել է, որ կազմակերպում է և կլինի, սակայն հետո նա գնացել է Հնդկաստան: Դրանից հետո Հարիհարանը և մյուս խումբը Մունիբի միջոցով նորից տոմսեր են պատվիրել: Մունիբը ասել է Հարիհարանին, որ պատվիրում է մեկ տոմսը 300 ԱՄՆ դոլարով, Հարիհարանը տվել է գումար 5 տոմսի համար և կրկին Մունիբը չի պատվիրել տոմսերն ու փախել է: Երբ իրենք հասկացել են, որ տոմսերը կեղծ են, զանգել են Մահեշին, ասել են այդ մասին, նա եկել է հանրակացարան, ասել է, որ չանհանգստանա, ինքն ամեն ինչ կանի` կզանգահարի Մունիբին: Իր վնասը կազմում է 700 ԱՄՆ դոլար և պահանջում է այդ գումարը:
Տուժող Լակշմի Պրիյա Մովենթանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մահեշին 1-2 անգամ տեսել է ռեստորանում` դեպքերից առաջ: 2013 թվականի հունվար ամսին Պիյուշն իրեն ասել է, որ իր եղբայրը կպատվիրի էժան տոմսեր 700 ԱՄՆ դոլարով, ինքն էլ գումար է տվել Պիյուշին` տոմս ձեռք բերելու համար, քանի որ նա ասել է, որ տոմսերը պատրաստ են, երբ ինքը գումարը տա, նա կտա իրեն տոմսերը: Պիյուշին գումարը տվել է գիշերով` իրենց հարկում, ուրիշ ոչ ոք ներկա չի եղել: Ինքը չի տեսել տոմսերի հաստատումը: Տոմսերի կեղծ լինելու մասին իմացել է Սուդարսանից, նա իրեն ասել է, որ տոմսերը սխալ են և որ խաբեությամբ իրենից գումար են վերցրել: Տոմսերի մասին հայտարարել է Պիյուշը, Մահեշի մասին ոչինչ չի նշվել: Պիյուշը ասել է, որ գումարը տվել է Մունիբին, իսկ Մունիբը իրեն խաբել է: Դրանից հետո իրենք 10 հոգով գնացել են Մունիբի բնակարան, որտեղ Մունիբն ասել է, որ գումարները տվել է Մահեշին: Ինքը գիտի, որ բոլորը ընկերներ են, սակայն իրար մեղադրում են: Երբ իրենք գնացել են Մունիբի տուն իրենց ասել են, որ Մահեշը գնացել է կամ Հնդկաստան կամ թաքնվում է Դուբայում և իրենց ասել են, որ եթե յուրաքանչյուրը տա 200 ԱՄՆ դոլար կարող են գնալ Դուբայ և գտնել Մահեշին: Քանի որ իր կապը եղել է Պիյուշի հետ, կարծում է, որ Պիյուշն է խաբել: Իր կրած 700 ԱՄՆ դոլար վնասը վերականգնված չէ, ոչ մի պահանջ չունի:
Տուժող Ռավեննա Չանդրասեկարանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր ընկեր Շաֆին ասել է, որ նրա ընկեր Պիյուշը ասել է, որ էժան տոմսեր կան, դրանք արժեն 700 ԱՄՆ դոլար: Իրենք անձնագրի պատճեններն ու գումարը հավաքել, տվել են Շաֆիին: Դրանից հետո ինքը չգիտի` ինչ է պատահել: Չի հիշում տոմսերի ուղղությունը: Գումարը անձնագրի պատճենով Շաֆիին տվել է հունվարի վերջին: Իրեն Շաֆին ցույց է տվել իր էլեկտրոնային հասցեի վրա տոմսերի պատվիրումը հավաստող փաստաթուղթ: Իրենք տոմսերի կեղծ լինելու մասին իմացել են փետրվարի 12-ին, չի հիշում, թե իր ընկերներից ով է զանգել և ասել այդ մասին: Դրանից հետո ինքը ոչինչ չի արել: Ինքը երբևէ Մահեշ Կումարին չի տեսել և չգիտի կոնկրետ ով է խաբել: Գումար տվել են ինքն ու Սառան: Պահանջում է իր գումարը:
Տուժող Բալաջի Ռամամուրթին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մահեշ Կումարին ճանաչում է Պիյուշի միջոցով` սույն գործի հետ կապված: Հունվարի վերջին Պիյուշը եկել և ասել է, որ իրենց համար 700 ԱՄՆ դոլարով տոմսեր կպատվիրի: Պիյուշն իրենց ասել է, որ իրեն տան իրենց անձնագրերի պատճենները և 700 ԱՄՆ դոլար: Իրենք տվել են անձնագրի պատճեններն ու գումարը Պիյուշին, այնուհետև վերջինս տվել է իրենց տոմսի պատճենը: Պիյուշը ասել է, որ տոմսերը պատվիրելու է իր եղբայրը: Իրենք գումարը տվել են հունվարի վերջին և տոմսերը ստացել են փետրվարին: Տոմսերի պատճենները իրենց տվել է Պիյուշը` թղթային տարբերակով: Իրնքը կոնկրետ չգիտի, թե ով է տվել տոմսերը Պիյուշին և ով է պատվիրել տոմսերը: Մի քանի օրից նա ասել է, որ Մահեշ Կումարը վերցրել է գումարը և գնացել է Հնդկաստան, որից հետո Պիյուշը իրեն, Ռայմոնդին, Վինոթկաննաին, Հարիհարանին և Բհուվանեշին տարել է Մահեշի և Մունիբի բնակարան, որտեղ իրենք հարցրել են տոմսերի մասին, իսկ Մունիբն ու Պիյուշը պատասխանել են, որ Մահեշը վերցրել է գումարը և գնացել է Հնդկաստան: Մունիբը խոսակցության ժամանակ իրենց չի ասել, որ կստանձնի պարտավորություն` գումարների վերադարձնելու հետ կապված: Հետո իրենք բողոքել են: Կոնկրետ չգիտի` ով է իրեն խաբել, բայց գումարը տվել է Պիյուշին: Քանի որ Պիյուշը, Մահեշն ու Մունիբը ընկերներ են, պահանջում է իր 700 ԱՄՆ դոլար գումարը Պիյուշից և նրա ընկերներից:
Տուժող Փոլ Ջայսոն Աուգուստին Սունդառաջը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Մահեշ Կումարին չի ճանաչում: Ինքը իր ընկեր Սուդարսանից իմացել է տոմսերի մասին և Սուդարսանի միջոցով գումարը տվել է Պիյուշին: Նա ասել է, որ տոմսը ստանալուց հետո կարող են գումարը տալ, ինքը տոմսը տեսել է իր ընկերներից ոմն Վինոդի հեռախոսով` նկարված տեսքով: Իրենք 5 ընկերներով տվել են գումարը: Հետո իմացել են, որ տոմսերը կեղծ են եղել, ասել են այդ մասին Սուդարսանին, որպեսզի վերջինս ասի Պիյուշին: Պիյուշն իրենց ասել է, որ գործի հետ կապ ունեն Մահեշը, Մունիբը և Աջայ Շարման, բայց հիմնականում Մունիբը: Որոշ ժամանակ անց, իրենք Պիյուշին հարցրել են գումարի մասին, վերջինս իրեն վերադարձրել է 700 ԱՄՆ դոլար և ինքը իր ցանկությամբ դա բաժանել է իր և չորս ընկերների միջև հավասարապես: Այնուհետև ինքը գնացել է Մունիբի և Մահեշի բնակարան` հավատալով, որ գումարը հետ կստանա, որտեղ Մունիբն ու Աջայի Շարման ցույց են տվել, որ օգնում են իրենց, մեղադրել են Մահեշին, հետո գնացել են Հնդկաստան: Ինքը իր անձնագրի պատճենը տվել է Սուդարսանին, վերջինս դա փոխանցել է Պիյուշին: Սկզբում տվել է անձնագրի պատճենը, հետո, տոմսը տեսնելով, տվել է գումարը: Իր հիշելով` գումարը տվել է հունվարի կեսերին: Իր ընկերներից է լսել տոմսեր ձեռք բերելու մասին, նրանք ասել են, որ Պիյուշը տոմսեր է պատվիրում: Պիյուշը ասել է, որ ինքը իրենց չի խաբել դրա համար ինքը, Սուդարսանը, Կապելը և մյուսները` թվով 5 անձինք, գնացել են Մահեշի ու Մունիբի բնակարան, որտեղ Մունիբը և նրա ընկերը` Աջայ Շարման ասել են, որ գումարը կվերադարձնեն: Սկզբում Աջայ Շարման է նման հայտարարություն արել, հետո, երբ նա գնացել է Հնդկաստան, նույն բանը ասել է նաև Մունիբը: Ինքը Մահեշ Կումարին չի տեսել, նրա մասին իրեն ասել է Պիյուշը: Մոտ երեք կամ չորս անգամ գնացել են նշված բնակարան: Մինչև բնակարան գնալը Մունիբն ու Աջայ Շարման եկել են հանրակացարանի բակ և ասել են, որ իրենց գումարները կվերադարձնեն: Պիյուշն է ասել, որ Մահեշ Կումարը խաբել է, վերցրել է գումարները և փախչել Հնդկաստան: Ինքը Մահեշ Կումարի ձայնագրությունը չի լսել և չի տեսել, սակայն Մունիբի ձայնագրությունը տեսել է, որտեղ վերջինս ասել է, որ ինքն է պատասխանատու գումարները վերադարձնելու համար: Պիյուշը իրեն վերադարձրել է 700 ԱՄՆ դոլար, և 700 ԱՄՆ դոլար էլ տվել է մեկ այլ ընկերոջ: Մունիբը գումարները վերադարձնելու մասին հայտարարույթունը իր ներկայությամբ չի արել: Գումարը տալուց մի շաբաթ անց, քանի որ ինքը տոմս չի ստացել, հարցրել է իր ընկերներին, նրանք էլ հարցրել են Պիյուշին, և այդպես պարզվել է, որ իրականում տոմսեր չկան: Ինքը կոնկրետ տոմսերի կեղծ լինելու մասին իմացել է Սուդարսանի միջոցով: Չի իմացել` Պիյուշին ով է տվել գումարը, որը Պիյուշը տվել է իրեն, սակայն Պիյուշը ասել է, որ դա իր գումարն է եղել: Ինքը չի իմացել Պիյուշը Մահեշին տվել է ամբողջ գումարը, թե ոչ: Պահանջում է 500 ԱՄՆ դոլար գումար Պիյուշից, որովհետև իր կապը Պիյուշի հետ է եղել:
Տուժող Պրաբհու Կուբենդրանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Պիյուշը իրենց` չորս հոգու ասել է, որ իր եղբայրը տոմսեր է պատվիրում և իրենք կարող են էժան տոմսեր պատվիրել: Ինքը տվել է գումարն ու անձնագիրը Պիյուշին, մեկ շաբաթ անց հասկացել է, որ խաբվել է, և Մահեշը գումարը վերցրել ու փախել է: Ոչ ոք իրեն գումար վերադարձնելու մասին ոչինչ չի ասել, իրեն ոչ մի գումար չի վերադարձվել: Կարծում է, որ իրեն խաբել է Պիյուշը, պահանջում է իր գումարը:
Տուժող Սուդարսան Աիյավուին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչել է Մահեշ Կումարին, երբ վերջինս աշխատել է ռեստորանում: Դեկտեմբերի վերջին Մունիբն ու Մահեշը եկել են հանրակացարան, ասել են որ էժան տոմսեր կարող են պատվիրել: Հունվարի վերջին իրենք 5 ընկերներով իրենց ծնողներից գումար են ստացել` տոմսեր պատվիրելու համար: Քանի որ իրենք որևէ կոնտակտ չեն ունեցել նրանց հետ, իսկ այդ ժամանակ Պիյուշը բնակվելիս է եղել նրանց հետ, իրենք կապվել են Պիյուշի հետ, վերջինս ասել է, որ կարող են իրեն վստահել և տոմս պատվիրել: Իրենք անձնագրի պատճեններն են տվել Պիյուշին, իսկ հետո, երբ ստացել են հաստատման թուղթը, հինգ հոգով, հավաքել են գումարը և տվել են Պիյուշին: Հետո ինտերնետով իրենք ստուգել են տոմսերը, հասկացել են, որ դրանք ուղղակի նախնական պատվերի տարբերակներն են, որից հետո, երբ ինքը հարցրել է Պիյուշին այդ մասին, վերջինս պատասխանել է, որ գնան Մահեշից հարցնեն: Ինքը, Պիյուշը և իր հիշելով Վինոդը գնացել են հանդիպելու Մահեշին, ով հանրակացարանի մոտ է եղել: Իրենք ասել են, որ տոմսերը կեղծ են եղել, հաստատված չեն եղել, իսկ Մահեշը պատասխանել է, որ չանհանգստանան, ինքը կպատվիրի տոմսեր, իրենք ասել են Մահեշին, որ վերջինիս չեն վստահում և պահանջել են վերադարձնել գումարը: Նա ասել է, որ իրեն մեկ օր ժամանակ տան և ինքը կվերադարձնի գումարը: Հաջորդ օրը, երբ փորձել են զանգահարել Մահեշին, վերջինիս հեռախոսն անհասանելի է եղել: Իրենք 5 հոգով գնացել են նրա բնակարան, սակայն Մահեշը այնտեղ չի եղել, Մունիբն ու Աջայ Շարման են եղել այնտեղ: Մունիբն իրենց ասել է, որ Մահեշը գումարը վերցրել ու գնացել է Հնդկաստան, ապա ավելացրել է, որ քանի որ Մահեշը իր ընկերն է, ինքը պարտավորություն կվերցնի գումարը վերադարձնելու համար: Ինքը հարցրել է, թե ինչու է Մունիբը պատասխանատվությունը վերցնում իր վրա, սակայն նա չի պատասխանել: Իրենք հետ են եկել, դրանից հետո ինքն այլևս Մահեշի բնակարան չի գնացել, սակայն իր ընկերները գնացել և պահանջել են գումարը: Պիյուշը Փոլ Ջայսոնին որոշ գումար է տվել, և քանի որ ինքն էլ է վստահել Պիյուշին, ասել է վերջինիս, որ իր գումարն էլ վերադարձնի, սակայն Պիյուշը պատասխանել է, որ գումար չունի: Քանի որ իր ընկերոջն են գումար տվել, իրեն էլ է այդ գումարից ինչ-որ չափ տրվել: Որոշ ժամանակ անց իրենք բողոքել են համալսարանում և ոստիկանությունում: Դրանից հետո Աջայ Շարման եկել է հանրակացարան, հավաքել է տուժած որոշ մարդկանց և ասել է, որ եթե ևս 300 ԱՄՆ դոլար հավաքեն, ինքը նրանց համար տոմսեր ձեռք կբերի, սակայն ինքը չի վստահել նրանց և գնացել է: Երբ Մունիբն ու Մահեշը եկել են հանրակացարան և տոմսերի մասին հայտարարել են, այդ ժամանակ շատ ուսանողներ են եղել այնտեղ, չի հիշում իր ընկերներից կոնկրետ ովքեր են եղել: Ինքը 5 հոգու անձնագրի պատճեններ է հավաքել, տվել Պիյուշին փոխանցելու համար, քանի որ նա այդ բնակարանում բազմիցս եղել է: Առաջարկն արել են Մահեշն ու Մունիբը, և քանի որ վերջիններս խոսել են հինդի լեզվով, իսկ իրենք հինդի լեզվին չեն տիրապետում, Պիյուշն էլ անգլերեն է թարգմանել: Մունիբն ու Մահեշը ասել են, որ եթե կապվելու խնդիր ունենան ասեն Պիյուշին, Պիյուշը իրենց կասի: Ինքը հստակ չի տեսել Պիյուշին` Մահեշին գումար տալուց, բայց կարծում է, որ Մահեշը հաշվել է գումարը: Այնտեղ լինելու ժամանակ ինքը չի տեսել, որ Մունիբը մոտենա իրենց: Կարծում է, որ իրեն խաբել են Մահեշը, Մունիբը և Պիյուշը: Փոլ Ջայսոնի կողմից ստացել է որոշ գումար` 100 և մի քիչ ավել ԱՄՆ դոլար, սակայն պահանջում է 700 ԱՄՆ դոլար:
Տուժող Ռաջեշ Կաննա Սանգան Վելայչամի Կալույաջանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Պիյուշը իրեն ասել է, որ կպատվիրի էժան տոմսեր, ինչի համար անհրաժեշտ կլինեն անձնագրի պատճեններ և 700 ԱՄՆ դոլար գումար: Պիյուշն այդ հայտարարությունը արել է 2012 թվականի դեկտեմբերի սկզբին: Ինքը գումարը տվել է Պիյուշին, ամբաստանյալ Մահեշ Կումարին չի տեսել: Գումար տալուց հետո Պիյուշը բացել է էլեկտրոնային հասցեն և ցույց է տվել տոմսերը: Այնտեղ են եղել ինքը, Մանոջը և Պիյուշը: Գումարը վերցնելուց մի քանի օր անց Պիյուշն իրեն ասել է, որ Մահեշ Կումարը խաբել է իրեն և իրենք դիմել են ոստիկանություն: Իրեն ոչ մի գումար չի վերադարձվել, պահանջում է իր գումարը Պիյուշից, քանի որ գումարը տվել է վերջինիս և չի ճանաչում Մահեշին:
Տուժող Ռամկումար Ռամալինգամը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Մահեշ Կումարին: Պիյուշը հունվար ամսին ասել է, որ իր եղբայրը աշխատում է ավիաընկերությունում և կարող է էժան տոմսեր պատվիրել, ինքը չգիտի կոնկրետ ով է եղել այդ անձը: Գումարը Պիյուշին տալուց մի քանի օր հետո իմացել է, որ գումարը Պիյուշը տվել է Մահեշ Կումարին: Ինքն ու Սուդարսանը Մահեշ Կումարի հետ խոսել են հանրակացարանի բակում, նա ասել է, որ կվերադարձնի գումարը: Մահեշը ընդունել է, որ ինքն է վերցրել գումարը և պարտավորվել է վերադարձնել: Պիյուշը ասել է, որ Մահեշին է տվել գումարը դրա համար ինքը Մահեշից է պահանջել գումարը: Դրանից հետո իմացել են, որ Մահեշը ինչ-որ տեղ է գնացել, որից հետո բողոքել են ոստիկանություն: Մունիբին հանիդպել է ոստիկանությունում, վերջինս ասել է, որ կօգնի իրենց այս գործում: Դրանից հետո իրենք գնացել են Մունիբի բնակարան, որտեղ վերջինս ասել է, որ իրենք բացի 700 ԱՄՆ դոլարից 300 ԱՄՆ դոլար գումար ևս տան տոմսեր ձեռք բերելու համար, իրենք չեն հավատացել և չեն տվել: Մունիբը ասել է, որ կարող է էժան տոմսեր պատվիրել: Դրանից մի քանի օր անց հասկացել է, որ տոմսերը կեղծ են: Պահանջում է 700 ԱՄՆ դոլար գումար Պիյուշից, քանի որ գումարը տվել է Պիյուշին:
Տուժող Սառա Մութու Մանիկամը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի ճանաչում Մահեշ Կումարին: Շաֆին ասել է, որ Պիյուշի եղբայրն աշխատում է ավիաընկերությունում և կպատվիրի էժան տոմսեր: Ինքն ու իր ընկեր Ռավեննան գումարը տվել են Շաֆիին, որից հետո վերջինս իրենց տվել է տոմսերի պատվիրումը հաստատող փաստաթղթերը: Իրենք մտածել են, որ դրանք արդեն հաստատված տոմսեր են: Ինքը հասկացել է, որ տոմսերը կեղծ են այն բանից հետո, երբ Մահեշ Կումարը վերցրել է գումարները և փախել: Գումարները ինքը տվել է Պիյուշին: Ինքը գիտի, որ գումարը տվել է Շաֆիին, Շաֆին Պիյուշին, Պիյուշն էլ Մահեշին: Գումարը պահանջում է Շաֆիից:
Տուժող Ռանջիթ Կումար Սանթա Կումարը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքն ու Պիյուշը ընկերներ են: Պիյուշն ասել է, որ տոմսեր կպատվիրի, ինքը հարցրել է` ինչպես, Պիյուշը պատասխանել է, որ իր եղբայրն ինչ-որ ավիաընկերությունում է աշխատում և կարող է տոմսեր պատվիրել: Այդ օրը նա ոչինչ չի ասել Մահեշի մասին: Ասել է, որ իրենք տան անձնագրի պատճենները և նա կտա պատվիրված տոմսերը, այնուհետև իրենց տվել է տոմսերի էլեկտրոնային տարբերակը, գումարները հավաքել է Սուդարսանը և տվել է Պիյուշին: Պիյուշն ասել է, որ գումարները տալու է Մահեշին, ով դրանք ուղարկելու է Դուբայ: 4 օր անց իրենք նորից ստուգել են տոմսերը և հասկացել են, որ դրանք նախնական պատվեր են եղել: Իրենք մտածել են, որ դրանք հենց տոմսերն են եղել: Իր ընկերները գնացել են Մահեշի բնակարան, ցույց են տվել տոմսերը, ասել են, որ դրանք վավեր տոմսեր չեն, Կումարն ու նրա ընկերներն ասել են որ դա սխալմունք է, չանհանգստանան տոմսերը կպատվիրեն: Հաջորդ օրը իրենք իմացել են, որ Մահեշը գնացել է: Երբ իմացել են, որ նա մեկնել է, ինքն ու իր ընկերները գնացել են նրա բնակարան, որտեղ Մունիբն իրենց ասել է, որ հավելյալ գումարներ տան և իրենք տոմսեր կպատվիրեն, սակայն իրենք ասել են, որ գումար չունեն: Հետո Պիյուշն իրեն տվել է 700 ԱՄՆ դոլար և 700 ԱՄՆ դոլար էլ տվել է Փոլ Ջայսոնին: Ինքը հանրակացարանի մոտ Պիյուշի կողմից Մահեշին գումար տալը չի տեսել: Գումարը իր և իր 3 ընկերների միջև բաժանելիս ինքը ստացել է 175 ԱՄՆ դոլար: Քանի որ ինքը գումարը տվել է Պիյուշին, նրանից էլ պահանջում է 525 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Տուժող Սիվասայրամ Վիջայկումարը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Մահեշ Կումարին հնդկական ռեստորանից: Պիյուշն ասել է, որ իր եղբոր միջոցովէժան տոմսեր կպատվիրի: Իրենք էլ 5 հոգով գումարը հավաքել ու Սուդարսանի միջոցով տվել են Պիյուշին, ինչից հետո ստացել են տոմսի պատճենը, ստուգել են տոմսերը ինտերնետով և պարզել են, որ դրանք սխալ են, կանչել են Պիյուշին և ասել նրան այդ մասին: Երբ իմացել են, որ տոմսերը կեղծ են Պիյուշն ասել է, որ տոմսերն իր եղբայրը չի պատվիրել, այլ Մահեշը, նաև ասել է, որ Մահեշն իրեն ասել է, որ Պիյուշն ուսանողներին չասի, որ ինքն է պատվիրում տոմսերը: Դրանից հետո Պիյուշն ու Սուդարսանը գնացել են Մահեշի մոտ, ասել են, որ տոմսերը կեղծ են, Մահեշը պատասխանել է, որ չանհանգստանան, ինքը տոմսեր կպատվիրի: Հաջորդ օրը Մահեշը մեկնել է: Դրանից հետո իրենք գնացել են Պիյուշի մոտ, Պիյուշն իրեն և Սուդարսանին տվել է 1400 ԱՄՆ դոլար, բայց Պիյուշն ասել է, որ դրանք Ռանջիթի և Փոլ Ջայսոնի համար է, հետո իրենք գնացել են Ռանջիթի և Փոլ Ջայսոնի մոտ և այդ գումարները բաժանել են 5 անձի միջև: Ինքը գումարը և անձնագրի պատճենները Սուդարսանի միջոցով տվել է Պիյուշին, և տեսել է Սուդարսանի կողմից Պիյուշին գումար տալը: Մահեշ Կումարին չի տեսել, ինքը Մահեշի մեկնելուց հետո խոսել է Մունիբի հետ, ով Մահեշի ընկերն է, և ասել է, որ նա պատասխանատու է Մահեշ Կումարի համար: Ինքը ստացել է հետ 350 ԱՄՆ դոլար, պահանջում է 350 ԱՄՆ դոլար Մահեշից, քանի որ Մահեշը ասել է, որ ինքը կպատվիրի տոմսերը:
Տուժող Կապիլ Թիրումալ Մանոհարը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Մահեշ Կումարին գիտի հնդկական ռեստորանից, անձնապես չի ճանաչում: Սուդարսանն ասել է, որ Պիյուշը էժան տոմսեր է պատվիրում: Իրենք 5 հոգով տվել են գումարը Սուդարսանին, վերջինս էլ գումարը տվել է Պիյուշին: Հետո Սուդարսանն ու Պիյուշը գնացել են Մահեշ Կումարի մոտ գումարը տալու համար, բայց իրենք չեն տեսել դա: Մի քանի օր անց հասկացել են, որ տոմսերը կեղծ են, գնացել են Մահեշի մոտ, վերջինս ասել է, որ չանհանգստանան ինքը տոմսերը կպատվիրի: Սակայն հաջորդ օրը Մահեշը մեկնել է: Մահեշ Կումարի կողմից տոմսերի պատվիրված լինելու մասին Պիյուշն ասել է Սուդարսանին, Սուդարսանն էլ` իրեն: Իրենց Սուդարսանն է ասել, որ Պիյուշի հետ գնում են գումարը Մահեշին տալու: Սուդարսանը տեսել է Պիյուշին` Մահեշին գումար տալուց: Մահեշ Կումարը Պիյուշին ասել է, որ ինքն է պատվիրելու տոմսերը, Սուդարսանը այնտեղ չի եղել, Սուդարսանը գնացել է միայն գումար տալուց: Ինքը Պիյուշից 350 ԱՄՆ դոլար գումար է ստացել, իր պահանջը Պիյուշից է` 525 ԱՄՆ դոլար գումարի չափով:
Տուժող Առուլ Սելվի Գնանապաթամը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի ճանաչում Մահեշ Կումարին: Ինքը Շաֆիից է իմացել տոմսերի մասին և ինքն ու իր ընկերները գումարը տվել են Շաֆիին: Շաֆին չի ասել Պիյուշի կամ այլ անձի մասին: Շաֆին իրենց ասել է, որ իր ծանոթը աշխատում է ավիաընկերությունում: Մեկ շաբաթ անց Շաֆին իրեն ասել է, որ տոմսերը կեղծ են, այդ ժամանակ Շաֆին ասել է իրեն, որ իրենց խաբել է Պիյուշը: Շաֆին ասել է նաև, որ տոմսերը ստանալու համար ինքը կխոսի Աջայ Շարմայի և Մունիբի հետ: Դրանից հետո ինքը գնացել հանդիպել է Աջայ Շարմայի հետ, վերջինս ասել է, որ ևս 200 ԱՄՆ դոլար գումար տա, սակայն ինքը կարողացել է տալ միայն 100 ԱՄՆ դոլար գումար: Աջայ Շարման է իրեն տոմսեր ցույց տվել, որոնք 2-3 օր անց չեղյալ են համարվել: Իրեն գումար չի վերադարձվել: Պահանջում է 700 ԱՄՆ դոլար Շաֆիից: Ինքը խոսել է Պիյուշի հետ, Պիյուշն ասել է, որ կտա տոմսերը, բայց չի տվել:
Տուժող Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի ճանաչում Մահեշ Կումարին: Պիյուշն ասել է, որ էժան տարբերակով տոմսեր է պատվիում իր եղբոր միջոցով, ով աշխատում է ավիաընկերությունում: Համաձայնել է առաջարկին, քանի որ 700 ԱՄՆ դոլարը շատ լավ գին է եղել տոմսի համար: Ուսանող աղջիկներից Ռավեննան, Առուլն ու Սառան իր մոտիկ ընկերներն են: Պիյուշն իրեն ասել է, որ այս առաջարկը լավ տարբերակ է ու եթե ինքը ցանկանում է օգնել ընկերներին թող ասի նրանց: Ինքն ու Պիյուշը լավ ընկերներ են եղել, սակայն Պիյուշը չի ճանաչել այդ աղջիկներին: Պիյուշն ասել է, որ ինքը չասի, որ Պիյուշի եղբայրն է պատվիրում, այլ իր եղբայրն է պատվիրելու տոմսերը, քանի որ իրենք եղբայրներ են և պատվիրողն էլ Պիյուշի եղբայրն է: Պիյուշը խնդրել է անձնագրի պատճենները: Սկզբում ինքը տվել է Պիյուշին իր գումարը` 700 ԱՄՆ դոլար, հետո` որոշ ժամանակ անց ասել է աղջինկներին, նրանք էլ են տվել իրենց գումարներն իրեն: Ինքը զանգահարել է Պիյուշին, վերջինս ասել է, որ Ռայմոնդ Սելվառաջի սենյակում է, ինքը գնացել է այնտեղ և գումարը տվել է Պիյուշին, ինչն այնտեղ ներկաները տեսել են: Սկզբում, երբ աղջիկները ոստիկանություն են ներկայացել ասել են, որ գումարը տվել են Պիյուշին, որովհետև նրանք իմացել են, որ ինքը իրենց չի խաբում: Պիյուշն էլ ասել է, որ գումարները ստացել է իրենից: Իր միակ սխալը եղել է այն, որ ասել է, որ իր եղբայրն է տոմսեր պատվիրում: Պիյուշը որոշ ժամանակ անց տոմսերի պատճեններն ուղարկել է իր և աղջիկների էլեկտրոնային հասցեին, հետո ինքը ցույց է տվել տոմսերն աղջիկներին: Ինչ-որ մեկն ասել է, որ տոմսերը կեղծ են և իրենք ասել են Պիյուշին, որ տոմսերը կեղծ են եղել: Դրանից հետո Պիյուշը իրեն ասել է Մահեշ Կումարի մասին: Հետո իրենք գնացել են ոստիկանություն: Հետո Առուլը իրենից է պահանջել գումարը, ինքն էլ ասել է, որ գումարը Պիյուշն է վերցրել: Այնուհետև աղջիկները գնացել են Պիյուշի մոտ, պահանջել են գումարները, վերջինս պատասխանել է, որ կտա գումարները: Դրանից հետո Պիյուշը իրեն ասել է, որ դիմեն Աջայ Շարմային, քանի որ վերջինս այն անձն է, ով կարող է գումարը վերադարձնել: Ինքն էլ Առուլին ասել է, որ դիմի Աջայ Շարմային: Ինքը ոչ ոքից գումար չի վերցրել և դա հաստատել է նաև Պիյուշը: Ինքը փոխանցել է իր, Առուլի, Սառայի և Ռավեննայի 700-ական ԱՄՆ դոլարները Պիյուշին: Պիյուշն ասել է, որ իր եղբոր միջոցով պետք է պատվիրվեին տոմսերը: Պիյուշն իրեն ասել է, որ Աջայ Շարման ցանկանում է գումար վերադարձնել ինչպես նաև, որ Աջայ Շարման Մահեշ Կումարի ընկերն է: Պիյուշն իրեն ասել է, որ գումարը տվել է Մահեշ Կումարին, վերջինս էլ մեկնել է: Մունիբին չի իմացել ընդհանրապես: Մահեշ Կումարին իմացել է արտաքնապես: Ինքը չի հավատում Պիյուշին: Երբ գումարը տվել է Պիյուշին, տեսել է, որ վերջինս գնացել է հանրակացարանի բակ և կարծում է, որ տվել է գումարը Մահեշ Կումարին: Ինքը պահանջում է իր 700 ԱՄՆ դոլար գումարը Պիյուշից, ինչպես նաև պահանջում է իր ընկերների` Սառայի, Ռավեննայի և Առուլի գումարները, քանի որ ինքն է նրանց գումարները տվել Պիյուշին:
Տուժող Վինոթկաննա Չելլապանդին ցուցմունք է տվել այն մասին, որ չի ճանաչում Մահեշ Կումարին, նրան ընդհանրապես չի տեսել: Պիյուշն իրեն ասել է, որ իր եղբայրն աշխատում է ավիաընկերությունում և էժան տոմսեր կարող է ձեռք բերել: Այդ խոսակցությունը եղել է հուվարի 2-րդ շաբաթվա մեջ: Ինքը Պիյուշին տվել է գումար և անձնագրի պատճենը: Այնուհետև իր ընկերներից իրեն ասել են, որ տոմսերը կեղծ են, և երբ ինքը այդ մասին հարցրել է Պիյուշին, վերջինս պատասխանել է, որ Մահեշը վերցրել է գումարներն ու փախել: Պիյուշն իրեն ասել է, որ ստել է, որ գումարներն իր եղբորն է տվել, այլ տվել է գումարը Մահեշին, ով գնացել է հանրապետությունից և ավելի լավ է, որ ինքը գնա ոստիկանություն: Ինքը Ռայմոնդի, Բալաջիի, Բոնեշի, Հարիհարանի և 2 աղջիկների հետ միասին գնացել է Մահեշի բնակարան, որտեղ տեսել են Մունիբին, վերջինս ասել է, որ ինքը բողոք ներկայացնի ոստիկանություն: Իր ընկերներից մեկն ասել էր, որ Մունիբը գումարը կտա: Բնակարան գնալու նպատակը եղել է Մահեշի տեղը պարզելը և գումարը հետ ստանալը: Ինքը չգիտի իրականում Մահեշն է պատվիրել տոմսերը, թե Պիյուշի եղբայրը: Ինքը Մահեշին չի տեսել, միայն Պիյուշի ասելով է իմացել: Իր պահանջը 700 ԱՄՆ դոլար է, որը պահանջում է Պիյուշից և Մահեշից:
Տուժող Ռայմոնդ Սելվառաջը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2013 թվականի հունվարին ինքը եղել է Հնդկաստանում: Հարիհարանն իրեն ասել է, որ Պիյուշի եղբայրը էժան տոմսեր է պատվիրում: Ինքը հունվարի վերջին եկել է, հանդիպել է Պիյուշին և վերջինս ասել է, որ իր եղբայրը Հնդկաստանում աշխատում է ավիաընկերությունում և նա կարող է 700 ԱՄՆ դոլարով տոմսեր պատվիրել: Այդ խոսակցության ժամանակ այնտեղ են եղել ինքը, Հարիհարանը, Բալաջին, Վինոթկաննան, Բոնեշը: Պիյուշն ասել է, որ գումարը կարող են տալ տոմսերը տալուց հետո: Տոմսերը ցույց տալուց 2 օր առաջ Պիյուշը վերցրել է անձնագրի պատճենները, որից հետո ցույց է տվել տոմսերը և իրենք տվել են գումարները: Ինքը ինտերնետում ստուգել է, տոմսը հաստատված է եղել, 2 օր անց իր ընկերներից լսել է, որ տոմսերը չեղյալ են համարվել և ինքը նորից ստուգել ու տեսել է, որ տոմսն անվավեր է: Պիյուշն ասել է, որ կհարցնի Մահեշ Կումարից ինչում է խնդիրը, դրանից հետո իրենք հարցրել են, թե ով է Մահեշ Կումարը, Պիյուշը պատասխանել է, որ ինքը ստել է` տոմսերը պատվիրել է Մահեշ Կումարը: Մի քանի օր անց Պիյուշը ասել է, որ Մահեշը վերցրել է գումարները և գնացել է Հնդկաստան, առաջարկել է գնալ նրա բնակարան ու ճշտել բանն ինչում է: Իրենք գնացել են Մունիբի բնակարան, հարցրել են Մահեշ Կումարի մասին, Մունիբը պատասխանել է, որ Մահեշը իր ընկերն է, բայց չգիտի ով է տոմսեր պատվիրել և նա տոմսերի մասին իմացել է, երբ Մահեշը գնացել ու խաբել է իրենց: Աջայ Շարման ասել է, որ ինքը ընկեր ունի Դուբայում և կարծում է, որ Մահեշ Կումարը Դուբայում է և եթե յուրաքանչյուրն իրեն տան 300 ԱՄՆ դոլար գումար, ինքը կարող է գնալ Դուբայ և գտնել Մահեշ Կումարին: Իրենք ասել են, որ չեն ուզում այդպես, ուղղակի ուզում են իմանալ որտեղ է Մահեշ Կումարը: Երկու օր անց իրենք կրկին գնացել են Մահեշի բնակարան, որտեղ Աջայ Շարման ասել է, որ չգիտի Մահեշը որտեղ է, բայց կարող է իրենց օգնել: Աջայ Շարման խոսել է Մահեշի հետ և վերջինս իրեն ասել է, որ գումար կտա, բայց ինքը չի կարող գումարը իրենց տալ, քանի որ գումարը չեկով է եղել: Աջայ Շարման իրենց ասել է, որ գումարի փոխարեն կարող է տոմսեր ձեռք բերել, բայց այդ դեպքում իրենք պետք է հավելյալ 300 ԱՄՆ դոլար գումար տան: Իրենք ասել են, որ չեն ցանկանում տոմս: Պահանջում է 700 ԱՄՆ դոլարը Պիյուշից:
Տուժող Մանոջ Պրաբհակար Ռաջենդրանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ անձամբ չի ճանաչում Մահեշ Կումարին, սակայն ռեստորանում տեսել է: Հունվար ամսին Պիյուշը իր սենյակում ասել է տոմսերի մասին: Պիյուշն ասել է, որ իր եղբայրն աշխատում է ավիաընկերությունում և վերջինիս օգնությամբ կարող են պատվիրել տոմսեր: Դրա համար անհրաժեշտ են անձնագրի պատճեններ: Պիյուշն ասել է, որ տոմսերն արժեն 700 ԱՄՆ դոլար: Այնուհետև իրենք տվել են անձնագրի պատճենները Պիյուշին, իսկ երեկոյան ինքը գումարն է տվել Պիյուշին: Իր ընկերների միջոցով իմացել է, որ տոմսերը կեղծ են: Ինքը Պիյուշին կանչել է իր սենյակ, նա էլ ասել է, որ տոմսերը ոչ թե պատվիրվել են իր եղբոր միջոցով, այլ Մահեշ Կումարի և նա խաբել է իրենց: Ինքը Պիյուշից պահանջել է իր գումարը: Ինքը չգիտի Պիյուշը գումարը տվել է Մահեշին, թե ոչ: Պահանջում է իր գումարը Պիյուշից:
Վկա Ումեշ Սինգ Մեր Սինգը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է Մահեշ Կումարին և Մունիբ Ուր Ռեհմաանին, նրանց հետ վարձակալությամբ բնակվել է 2012 թվականի հոկտեմբեր ամսից, իսկ 2013 թվականի փետրվարի 01-ից բնակվել են Ավետիսյան փողոցի 15 շենքի թիվ 4 բնակարանում: Նրանց հետ գտնվել է նորմալ փոխհարաբերությունների մեջ` ընկերներ չեն եղել, ուղղակի գումարային առումով իր համար ձեռնտու է եղել նրանց հետ միասին վարձակալությամբ բնակվելը: Տեղյակ է, որ Մահեշ Կումարը և Մունիբ Ուր Ռեհմաանի հետ միասին Երևան-Մոսկվա-Դուբայ-Չենայ կամ Երևան-Մոսկվա-Դուբայ-Դելլի ուղղություններով տոմսեր վաճառելու պատրվակով շուրջ 24 հնդիկ ուսանողներից մեկ տոմսի համար 700 ԱՄՆ դոլար գումար են վերցրել և խաբեությամբ տիրացել են այդ գումարին: Ինքն այդ մասին հասկացել է, երբ Մահեշ Կումարը 2013 թվականի փետրվար ամսին ինտերնետով տոմսեր է պատվիրել, բայց չի գնել, այլ միայն թղթային տարբերակով տպել և տվել է ուսանողներին, տոմսերի համար գումարներ է վերցրել: Ինքը նկատել է, որ Մահեշի և Մունիբի ապրելակերպը փոխվել է` մինչև 2013 թվականի փետրվար ամիսը նրանք քաղաքում երթուղային տաքսիով են տեղաշարժվել, իսկ դրանից հետո` միայն տաքսիով: Բացի այդ Մահեշ Կումարը ՙՆոութբուք՚ և ՙiphone 5՚ է գնել, իսկ Մունիբը` ՙDell՚ ֆիրմայի հեռախոս, որոնք բավականին թանկ են եղել: Այդ ժամանակ էլ ինքը հասկացել է, որ տոմսերի վաճառքից նրանք այդքան շատ գումարային օգուտ չէին ունենա: 2013 թվականի փետրվարի 10-ի գիշերը Մահեշը դուրս է եկել իրենց վարձակալած բնակարանից, առավոտյան Մունիբն ու Աջայն իրեն ասել են, որ Մահեշը խաբել է հնդիկ ուսանողներին, վերցրել տոմսերի գումարներն ու փախել է Հնդկաստան: Իսկ երբ փետրվարի 12-ին ու 13-ին հնդիկ ուսանողները եկել են իրենց բնակարան և ասել, որ Մահեշը խաբել է իրենց, ինքը հասկացել է, որ նա խարդախություն է կատարել: Դրանից հետո` 2013 թվականի մարտի կեսերին Մունիբն իրեն ասել է, որ իրականում Մահեշը Հայաստանում է, բայց թե կոնկրետ որտեղ, չի ասել: Մարտի 27-ին Աջայը գնացել է Հնդկաստան, իսկ ապրիլի 04-ին Մունիբն է գնացել: Ապրիլի 06-ին իրեն է զանգահարել Մահեշը և խնդրել է 10 օրվա ուտելիք տանել` բացատրելով իր բնակարանի հասցեն: Ինքը գնացել է Մահեշի մոտ, նրան ուտելիք տարել և խոսակցության ընթացքում Մահեշն իրեն պատմել է, որ տոմսերի գումարները ծախսել է, ինչի համար զղջացել է` ավելացնելով, որ խարդախությունը կատարել է Մունիբի հետ:
Տարադրամի փոխարժեքի վերաբերյալ քրեական գործում առկա փաստաթղթերի համաձայն` 07.02.2013թ. դրությամբ 1 ԱՄՆ դոլարը համարժեք է եղել 406.01 ՀՀ դրամին:

2014 թվականի մարտի 06-ի դատական նիստի ընթացքում մեղադրողի կողմից որոշում է կայացվել Մահեշ Կումարին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նրան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով` առանձնապես խոշոր չափի` ընդհանուր 6.820.800 ՀՀ դրամին համարժեք 16.800 ԱՄՆ դոլար գումար խարդախությամբ հափշտակելու համար նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին:
Ամբաստանյալ Մահեշ Կումարն առաջադրված նոր մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բոլոր ուսանողներն ասել են, որ Պիյուշն է ասել, որ տոմսեր է ձեռք բերում, հետագայում, երբ գործերը վատացել են, նոր Պիյուշն ասել է, որ ինքն է ձեռք բերում տոմսեր: Ինքը տեղյակ չի եղել տոմսերի ուղղության մասին: Ուսանողներն ասել են, որ գումարները տվել են Շաֆիին, Պիյուշին, հետագայում Մունիբին ու Աջային, սակայն չի հասկանում ինչու է միայն ինքը նստած ամբաստանյալի աթոռին: Պիյուշի կողմից իրեն գումար տալու ժամանակ հեռվում կանգնած 3-4 ուսանողների է տեսել: Ինքը նույնիսկ որոշ ուսանողների չի էլ ճանաչում: Գումարներն ուղարկել են Մունիբի ծանոթին: Մունիբն սկայպով խոսել է ինչ-որ մարդու հետ և երբ ինքը հարցրել է, թե ով է այդ մարդը, Մունիբը պատասխանել է, որ իր գործը չէ: Ումեշ Սինգ Մեր Սինգը սուտ է ասել` կապված իր կողմից ՙIphone՚ և համակարգիչ գնելու և ճոխ ապրելու հետ: Հնարավոր է, որ Ումեշն ինքն իրեն փրկելու համար սուտ ցուցմունք է տվել: Ոստիկանությունում թարգմանություն կատարելու ժամանակ պարզվել է, որ Ումեշն էլ է թարգմանություն կատարել, ինչպես նաև նա ապրել է Մունիբի ու Աջայի հետ և դրա համար էլ նման հայտարարություններ է արել, ասել է, որ չի ճանաչում Մունիբին և Աջային: Երբ փոխանցում կատարելուց առաջ Մունիբը հաշվել է գումարը, ասել է, որ գումարը 2400 ԱՄՆ դոլար է, և ինքը չգիտի, թե 2400 և 5400 ԱՄՆ դոլարից որն է ճիշտ: Քանի որ առաջին փոխանցման ժամանակ ասել են, որ ինտերնետային հասցե է պետք, ինքը տվել է, դրա համար էլ բոլոր տոմսերը փոխանցվել են իր հասցեին: Մունիբի ասելով` տոմսերը պետք է ուղարկվեին Դուբայից: Տոմսերն ուղիղ փոխանցվել են իր էլեկտրոնային հասցեին: Իր կողմից իր համակարգչով տոմսեր պատվիրելու մասին տված Ումեշ Սինգ Մեր Սինգի ցուցմունքն սուտ է, քանի որ ինքն իր համակարգչից նման գործողություններ չի կատարել: Ումեշն ու ինքը լավ ընկերներ են եղել: Քանի որ ինքն առանձին ապրելիս է եղել, Ումեշն էլ իր մոտ գնացել-եկել է և երբ իրեն ոստիկանությունը գտել է, Ումեշն նման ցուցմունքներ է տվել` մտածելով, որ իրեն էլ կարող է մեղադրանք առաջադրեն: Երբ Պիյուշը գումարը տրվել է իրեն, եկել է Մունիբը հաշվել է և նորից հետ է տվել իրեն ու գնացել է անձնագիր բերելու: Հանրակացարանի բակում ինքը չի խոսել, Մունիբն է հանդիպել մի քանի անգամ, Պիյուշը ճիշտ չի ասել: Մունիբը Պիյուշին ասել է, որ ինքն է զբաղվում տոմսերով, Մահեշը կապ չունի, Պիյուշն էլ ասել է, որ դա ավելի լավ է, քանի որ Պիյուշն իրեն լավ չի ճանաչում: Քանի որ ամբողջ տոմսերի գործով զբաղվել է Մունիբը, ինքը մի քանի անգամ ասել է Պիյուշին, որ Մունիբն է զբաղվում այդ հարցերով: Մունիբն է իր էլեկտրոնային հասցեից ուղարկել տոմսերը Պիյուշին: Բոլորն էլ իմացել են, որ ամբողջ գործողությունը կատարվել է Մունիբի միջոցով և հանրակացարանի բակում հավաքվելու ժամանակ բոլորն էլ իմացել են, որ Աջայ Շարման պարտավորթյուն է կրում օգնելու և երկրորդ անգամ տոմսեր պատրաստելու համար, իսկ ինչ վերաբերում է նրան, որ ինքը ինչ-որ բան խոսք է տվել, ապա նման բան չի եղել: Ինքը եղել է Մունիբի հետ հանրակացարանի բակում և միայն իր խոսակցությունն է ձայնագրվել, իսկ Մունիբի խոստումները չեն ձայնագրվել: Մունիբն ասել է, որ խնդիրներ ունի և իր անձնագիրը համալսարանում է, խնդրել է իրեն, որպեսզի իր անձնագրով անեն փոխանցումը: Երբ 2-րդ անգամ գումարը տվել են Մունիբին, ինքն ուղղակի դրսում կանգնած է եղել: Առաջին անգամ, երբ Պիյուշը գումարը տվել է իրեն, ինքն ասել է Պիյուշին, որ դրանք տա Մունիբին: Մունիբը եկել է, հաշվել է, տվել է իրեն, ինքը պահել է իր մոտ` մինչև Մունիբը անձնագիր գտնի և վերադառնա: Ինքն իմացել է, որ իրականում տոմսեր պատվիրվելու են: 700 ԱՄՆ դոլարով հնարավոր չէ Երևանից հասնել Հնդկաստան: Մունիբը իրեն ասել է, որ իր եղբայրը մեծ քանակությամբ տոմսեր է գնել և դրա համար էժան է վաճառում: Ցանկանում է փոխհատուցել 4-5 անձի գումարի չափով:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները և եզրահանգումները.

Դատարանն անդրադառնում է սույն գործով իր առջև բարձրացված հիմնական իրավական հարցին, այն է` ամբաստանյալ Մահեշ Ռամի Կումարի արարքում առկա է արդյոք խարդախության հանցակազմ:
Լիա Ավետիսյանի վերաբերյալ թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 որոշմամբ խարդախության վերաբերյալ ՀՀ վճռաբեկ դատարանը հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
22. Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապես՝ հափշտակությունների շարքին: Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի բովանդակությունից, խարդախությունը ՙխաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելն է:
Թեև խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է: Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ, թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել: Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Ասինքն՝ օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակով՝ խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
23. Խաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին մոլորության մեջ գցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Այսպիսով, խաբեությունը դրսևորվում է հետևյալ երկու եղանակով՝
ա) իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրում,
բ) ճշմարտության մասին լռել:
23.1. Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում գույքի հանձնման օրինականության պատրանք (ակտիվ խաբեություն): Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի գործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը, սակայն, ենթադրում է տուժողի վրա հանցագործի առավել ակտիվ ներգործություն:
23.2. Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների մասին, որի արդյունքում գույքի սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում (պասիվ խաբեություն): Ճշմարտության մասին լռելը, սակայն, քրեորեն պատժելի է այն դեպքերում, երբ հանցագործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի:
24. Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է: Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները:
Հանցագործի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ: Այլ կերպ` հանցավորի և տուժողի միջև առկա՝ վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից և այլն, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից և այլն:
25. Ամփոփելով սույն որոշման 22-24-րդ կետերում շարադրված իրավական վերլուծությունը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ օբյեկտիվ կողմից խարդախությունը կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ինչի արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն:
26. Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ և շահադիտական նպատակով:
26.1. Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով. հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա:
26.2. Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է նաև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները:
Հակառակ դեպքում, երբ գույքը չվերադարձնելու, խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է գույքը վերցնելուց հետո (անկախ շարժառիթից), խարդախության հանցակազմը բացակայում է:
26.3. Խարդախության միջոցով ուրիշի գույքը հափշտակելու ուղղակի դիտավորության և գույքը հափշտակելու շահադիտական նպատակի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության վրա:
Նշված ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատված համարի, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը, և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հանցակազմն առկա է:
26.4. Ընդ որում, եթե ապացույցների բավարար համակցությամբ և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով չի հիմնավորվում, որ շահադիտական նպատակը ծագել է համապատասխան գործարքի կնքումից առաջ, ապա նման դեպքերում խարդախության հանցակազմ առկա չէ:

Սույն քրեական գործով դատարանի առջև բարձրացված հաջորդ իրավական հարցը հետևյալն է` արդյոք Մահեշ Կումարը և Մունիբ Ուր Ռեհմաանին նախանական համաձայնություն են ձեռք բերել` ուրիշի խոշոր չափերով գույքը խարդախությամբ հափշտակելու շուրջ.

ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Ալիկ Ռուդիկի Մաթևոսյանի վերաբերյալ 2008 թվականի հուլիսի 25-ին կայացված թիվ ՎԲ-48/08 որոշմամբ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
29. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 1-ի մասի համաձայն՝ կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը: Նույն հոդվածի 2-րդ մասն սահմանում է, որ կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ: Եթե կատարողները երկու կամ ավելի անձինք են, ապա այդպիսի հանցակցությունը կոչվում է համակատարում, որի դեպքում հանցագործության մասնակիցներից յուրաքանչյուրը պետք է կատարի հանցագործության օբյեկտիվ կողմը: Համակատարում նշանակում է, որ երկու կամ ավելի անձինք անմիջականորեն կատարում են հանցագործության օբյեկտիվ կողմը:
Համակատարում չէ հանցագործությանն այնպիսի մասնակցությունը, երբ անձանցից մեկը տվյալ հանցագործության օբյեկտիվ կողմը հանդիսացող ոչ մի գործողություն չի կատարել, այլ միայն օժանդակել է հանցագործությանը:
30. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ կետի համաձայն՝ օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները: Ընդ որում, սուբյեկտիվ կողմից օժանդակությունը դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ ինքը մասնակցում է կատարողի կողմից իրականացվող հանցագործությանը և ցանկանում է մասնակցել:
Օժանդակողը կատարողից տարբերվում է այն բանով, որ նա հանցագործության օբյեկտիվ կողմն անմիջականորեն չի կատարում, այլ կամ հանցագործությունն նախապատրաստելու պրոցեսում, կամ դրա ավարտման փուլում կատարողին օգնություն է ցույց տալիս հանցագործության ավարտման ռեալ (իրական) հնարավորություններ ստեղծելու միջոցով:
Օժանդակողը հանցագործության անմիջական կատարմանը չի մասնակցում, այլ տրամադրելով հանցագործության կատարման համար անհրաժեշտ միջոցներ կամ գործիքներ, վերացնելով խոչընդոտները և այլն, օգնում է կատարողին իրականացնել հանցակիցների դիտավորությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 41-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից առանց նախնական համաձայնության կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես չեն պայմանավորվել հանցանքը համատեղ կատարելու մասին: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ հանցանքը համարվում է մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ կատարված, եթե դրան մասնակցել են այնպիսի համակատարողներ, ովքեր նախապես՝ մինչև հանցագործությունն սկսելը, պայմանավորվել են հանցանքը համատեղ կատարելու մասին:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր մեկ այլ` թիվ ԵԷԴ/0125/01/09 որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի վերաբերյալ հայտնել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի համաձայն՝
ՙ1. Կատարողի հետ մեկտեղ հանցակիցներ են համարվում կազմակերպիչը, դրդիչը և օժանդակողը:
2. Կատարող է համարվում այն անձը, ով անմիջականորեն կատարել է հանցանքը կամ դրա կատարմանն անմիջականորեն մասնակցել է այլ անձանց (համակատարողների) հետ համատեղ, ինչպես նաև հանցանքը կատարել է այլ այնպիսի անձանց օգտագործելու միջոցով, ովքեր օրենքի ուժով ենթակա չեն քրեական պատասխանատվության կամ հանցանքը կատարել են անզգուշությամբ:
(…)
5. Օժանդակող է համարվում այն անձը, ով հանցագործությանն օժանդակել է խորհուրդներով, ցուցումներով, տեղեկատվություն կամ միջոցներ, գործիքներ տրամադրելով կամ խոչընդոտները վերացնելով, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է պարտակել հանցագործին, հանցագործության միջոցները կամ գործիքները, հանցագործության հետքերը կամ հանցավոր ճանապարհով ձեռք բերված առարկաները, ինչպես նաև այն անձը, ով նախապես խոստացել է ձեռք բերել կամ իրացնել այդպիսի առարկաները՚:
Եթե հանցակիցներից երկուսը կամ ավելին անմիջականորեն կատարում են հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմող գործողությունները կամ դրանց մի մասը, ապա հանցակցությունը դրսևորվում է համակատարման ձևով:
Համակատարում չէ հանցագործությանն այնպիսի մասնակցությունը, երբ հանցակիցներից մեկը տվյալ հանցագործության օբյեկտիվ կողմը կազմող ոչ մի գործողություն չի կատարել, այլ միայն օժանդակել է հանցագործությանը, այսինքն՝ եղել է օժանդակող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-րդ հոդվածի 5-րդ մասի իմաստով:
Այսպիսով, օժանդակողը կատարողից տարբերվում է նրանով, որ նա հանցագործության օբյեկտիվ կողմն անմիջականորեն չի կատարում, այլ կամ հանցագործությունը նախապատրաստելու ընթացքում կամ դրա ավարտման փուլում աջակցություն է ցույց տալիս կատարողին` ստեղծելով հանցագործության ավարտման իրական հնարավորություններ:
Սուբյեկտիվ կողմից օժանդակությունը դրսևորվում է ուղղակի դիտավորությամբ. հանցավորը գիտակցում է, որ ինքը մասնակցում է կատարողի կողմից իրականացվող հանցագործությանը և ցանկանում է մասնակցել: Ինչ վերաբերում է հանցագործության վտանգավոր հետևանքների նկատմամբ դրսևորվող մեղքի ձևին, ապա դրանց նկատմամբ կարող է դրսևորվել և ուղղակի, և անուղղակի դիտավորություն՚:

Սույն քրեական գործով նախաքննական մարմնի կողմից Մահեշ Ռամի Կումարին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ, վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել է ուրիշների առանձնապես խոշոր չափերով գումարը` մեղադրանքի հիմքում դնելով գործով տուժողներ Պիյուշ Շարմայի, Ռայմոնդ Սելվառաջի, Մանոջ Պրաբհակար Ռաջենդրանի, Կապիլ Թիրումալ Մանոհարի, Լակշմի Պրիյա Մովենթանի, Ռավեննա Չանդրասեկարաի, Բալաջի Ռամամուրթի, Փոլ Ջայսոն Աուգուստին Սունդառաջի, Պրաբհու Կուբենդրանի, Առուլ Սելվի Գնանապաթամի, Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբի, Վինոթկաննա Չելլապանդիի, Ռաջեշ Կաննա Սանգան Վելայչամի Կալույաջանի, Ռամկումար Ռամալինգամի, Սառա Մութու Մանիկամի, Ռանջիթ Կումար Սանթա Կումարի, Սիվասայրամ Վիջայկումարի, Կավիտա Յադավ Թեջպալի, Բհուվանեշ Սրինիվասանի, Հարիհարան Գոկուլադասսի, Աբիրամի Աննադուրաիի, Սվիթլայն Պրիսիլլա Արունոթայամ Էրսկինեի, Սուդարսան Այիավուի նույնաբովանդակ ցուցմունքները, գործով վկա Ումեշ Սինգ Մեր Սինգի ցուցմունքը, կասկածյալ Մահեշ Կումարի և տուժող Պիյուշ Շարմայի առերես հարցաքննության արձանագրությունը և քրեական գործով ապացույց ճանաչված 14.02.2014թ. Մունիբ Ուր Ռեհմաանի բացատրությունը:
Գնահատելով 2013 թվականի հունիսի 25-ի որոշմամբ որպես ապացույց ճանաչված Մունիբ Ուր Ռեհմաանի 14.02.2013 թվականի բացատրությունը, դատարանը գտնում է, որ այն պետք է համարել անթույլատրելի այն հիմքով, որ Մունիբ Ուր Ռեհմաանը սույն գործով շահագրգիռ կողմ է, քանի որ վերջինս սույն գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով ներգրավված է որպես մեղադրյալ, ինչպես նաև նրանով, որ սուտ բացատրություն տալու համար վերջինիս նկատմամբ պատասխանատվություն չի կարող նախատեսվել:
Գնահատելով գործով վկա Ումեշ Սինգ Մեր Սինգի նախաքննական ցուցմունքը` դատարանը գտնում է, որ ցուցմունքի այն մասը, որ ՙՄահեշ Կումարը և Մունիբ Ուր Ռեհմաանի հետ միասին Երևան-Մոսկվա-Դուբայ-Չենայ կամ Երևան-Մոսկվա-Դուբայ-Դելլի ուղղություններով տոմսեր վաճառելու պատրվակով շուրջ 24 հնդիկ ուսանողներից մեկ տոմսի համար 700 ԱՄՆ դոլար գումար են վերցրել և խաբեությամբ տիրացել են այդ գումարին: Ինքն այդ մասին հասկացել է, երբ 2013 թվականի փետրվար ամսին ինտերնետով տոմսեր է պատվիրել, բայց չի գնել, այլ միայն թղթային տարբերակով տպել և տվել է ուսանողներին, գումարներ է վերցրել տոմսերի համար՚, արժանահավատ չէ, քանի որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ տոմսերը տպվել են հանրակացարանի մոտ գտնվող ինտերնետ ակումբում և դրանք Պիյուշ Շարման է տվել ուսանողներին:
Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործի նախաքննության ընթացքում թույլ է տրվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25 հոդվածի պահանջի խախտում, ըստ որի քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի, և որ դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում.
Մասնավորապես, նախաքննական մարմինը գնահատել է կասկածյալ Մահեշ Կումարի և տուժող Պիյուշ Շարմայի առերես հարցաքննության արձանագրությունը, քրեական գործով ապացույց ճանաչված 14.02.2014թ. Մունիբ Ուր Ռեհմաանի բացատրությունը, գործով վկա Ումեշ Սինգ Մեր Սինգի ցուցմունքը և վերը նշված տուժողների ցուցմունքները, մինչդեռ միայն տուժողներից Պիյուշ Շարման է հայտնել, որ անձամբ ճանաչում է Մահեշ Կումարին, որն էլ իրեն հայտնել է, որ Մունիբն ասել է, որ տոմսեր կարող է ձեռք բերել, և եթե իրենք էլ կուզեն տոմս, հայտնեն այդ մասին, որից հետո ինքը գնացել է ընկերների մոտ և հարցրել է` ՙով տոմս կուզի՚, նրանք պատասխանել են, որ լավ կլինի, որ լինեն տոմսեր, բայց գումար չեն տա մինչև չստուգեն: Այնուհետև հանրակացարանի բակում հանդիպել է Մահեշի հետ և ասել է, որ ուսանողներն իրեն ասել են, որ գումարը կտան, եթե տոմսերը ճիշտ լինեն: Մահեշն ասել է, որ խնդիր չկա, ինքը հարցրել է երբ կլինեն տոմսերը, Մահեշը պատասխանել է, որ քանի որ տոմսերը Մունիբի մոտ են և վերջինս Հնդկաստանում է, հետևաբար դրանք կլինեն 5-10 օրից, երբ Մունիբը վերադառնա: Երբ Մունիբը եկել է Երևան, տվել է տոմսերը, դրանից հետո ինքը գնացել է ընկերների մոտ և հանրակացարանի սենյակներում տվել է դրանք ընկերներին: Ամեն սենյակում բնակվող ուսանողներին տվել է տոմսերն առանձին: Նրանք մոտ մեկ ժամ ու կես ստուգել են տոմսերը և ասել, որ նորմալ են, ինքը սպասի մինչև գումարները բերեն: Ուսանողների անձնագրերի պատճեններն ինքը փոխանցել է Մունիբին, տոմսերը Մահեշի էլեկտրոնային հասցեից փոխանցվել են իր հասցեին, ինքը տպել է տոմսերը և տարել ուսանողներին: Հանրակացարանի կողքում գտնվող ինտերնետ սրճարանում հանդիպել է Մունիբին ու Մահեշին: Մունիբը տպել, հանել է տոմսերը և տվել իրեն: Կոնկրետ գումարի չափը չի հիշում: Հարակացարանի բակում հանդիպել է Մահեշին, գումարը տվել է նրան: Պատահաբար եկել է Մունիբը: Մահեշի ձեռքից վերցրել է գումարը, արագ հաշվել է այն և ասել, որ նորմալ է:
Բացի այդ, ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում տուժողմերի մեծ մասը հայտնել են, որ Պիյուշ Շարման իրենց ասել է, որ իր եղբայրն աշխատում է ավիաընկերությունում և կարող է էժան տոմսեր պատվիրել, իսկ երբ հայտնի է դարձել, որ տոմսերն իրականում կեղծ են` Պիյուշ Շարման միայն այդ ժամանակ է ասել, որ իրականում տոմսերն իր եղայրը չի պատվիրել:

ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ոք ունի իր իրավունքները և ազատությունները օրենքով չարգելված բոլոր միջոցներով պաշտպանելու իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 19-րդ հոդվածի համաձայն, յուրաքանչյուր ոք ունի իր խախտված իրավունքները վերականգնելու, ինչպես նաև իրեն ներկայացված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը պարզելու համար հավասարության պայմաններում, արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ, անկախ և անկողմնակալ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում իր գործի հրապարակային քննության իրավունք:
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածը սահմանում է, որ չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի:
ՙՄարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին՚ եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 1-ին կետի համաձայն՝ ՙՅուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք … ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն, մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358 հոդվածի համաձայն դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված: Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս: Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`-դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա.
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար.
-դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365 հոդվածի համաձայն մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերի համաձայն դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն:

Դատարանը գտնում է, որ սույն քրեական գործով Մահեշ Կումարի կատարած արարքը չի համապատասխանում առաջադրված մեղադրանքին, քանի որ ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննությամբ չի հիմնավորվել այն հանգամանքը, որ Մահեշ Կումարը և Մունիբ Ուր Ռեհմաանին նախնական համաձայնություն են ձեռք բերել ուրիշի խոշոր չափերով գույքը խարդախությամբ հափշտակելու շուրջ:
Վերը շարադրված ապացույցների գնահատման և համադրման արդյունքում, դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների` ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի և տուժողների ցուցմունքների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ սույն քրեական գործով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցների շարքում առկա չէ ոչ մի փաստական տվյալ այն մասին, թե ինչ հանցավոր վարքագիծ է դրսևորել Մահեշ Կումարը, որով ներգործել է գործով տուժողների գիտակցության և կամքի վրա, որի արդյունքում վերջիններս, ընկնելով մոլորության մեջ, անձամբ գույք են հանձնել Մահեշ Կումարին: Այսինքն` գործի նյութերով հիմնավորված չէ Մահեշ Կումարի կողմից այնպիսի արարքի կատարում, որը կգնահատվեր որպես խարդախություն: Հետևաբար, բացակայում է խարդախության հանցակազմի օբյեկտիվ կողմը` խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով ուրիշի գույքին տիրանալը: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Մահեշ Կումարի գործողությունները չի կարող որակվել որպես մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ խարդախությամբ առանձնապես խոշոր չափերով գույքի հափշտակություն, քանի որ դատաքննությամբ հիմնավորվել է, որ Մահեշ Կումարը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի օբյեկտիվ կողմը հանդիսացող ոչ մի գործողություն չի կատարել, այլ միայն օժանդակել է հանցագործությանը` հանցագործությունն նախապատրաստելու պրոցեսում օգնություն է ցույց տվել Մունիբ Ուր Ռեհմաանին` հանցագործության ավարտման ռեալ (իրական) հնարավորություններ ստեղծելու միջոցով:

Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից և դատաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանն ապացուցված է համարում հետևյալը.
Հնդկաստանի Հանրապետության քաղաքացի` գործով մեղադրյալ Մունիբ Ուր Ռեհմաանը ամբաստանյալ Մահեշ Ռամի Կումարին հայտնել է, որ կարող է ցածր գնով` 700 ԱՄՆ դոլար գումարով Երևանից Հնդկաստանի Հանրապետության Դելլի և Չենայ քաղաքներ ինքնաթիռի երկկողմ տոմսեր ձեռք բերել, բայց քանի որ մի քանի անգամ պարտքով գումարներ է վերցրել Զեյթուն թաղամասի Դ.Անհաղթ 7 հասցեի հանրակացարանում բնակվող հնդիկ ուսանողներից և չի վերադարձրել, ինչի պատճառով ուսանողների մոտ վստահություն չունի, ուստի խնդրել է Մահեշ Կումարին Զեյթուն թաղամասի Դ.Անհաղթի 7 հասցեի հանրակացարանում բնակվող հնդիկ ուսանողներին առաջարկել ցածր գնով` 700 ԱՄՆ դոլար գումարով Երևանից Հնդկաստանի Հանրապետության Դելլի և Չենայ քաղաքներ ինքնաթիռի երկկողմ տոմսեր ձեռք բերել` նրան չհայտնելով ուրիշի առանձնապես խոշոր չափերով գումարները խարդախությամբ հափշտակելու իր մտադրության մասին: Այնուհետև, Մահեշ Կումարը, չկասկածելով, որ Մունիբ Ուր Ռեհմաանը խարդախություն կատարելու նպատակ ունի, սակայն տեղյակ լինելով, որ վերջինս ուսանողներից գումարներ է վերցրել և չի վերադարձրել, կարող էր և պարտավոր էր գիտակցել, որ Մունիբ Ուր Ռեհմաանի կողմից արված առաջարկը` Երևանից դեպի Հնդկաստանի Հանրապետության Դելլի և Չենայ քաղաքներ անհավանական ցածր գնով ինքնաթիռի երկկողմ տոմս ձեռք բերելու մասին գումարներ հափշտակելու դիտավորություն է հետապնդում, համաձայնել է նրա առաջարկի հետ և 2012 թվականի դեկտեմբեր ամսին` քննությամբ չպարզված օրը, Մահեշ Կումարը Մունիբ Ուր Ռեհմաանի առաջարկի մասին Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթ 7 հասցեում գտնվող ուսանողական հանրակացարանի բակում հայտնել է գործով տուժող Պիյուշ Շարմային ու վերջինիս ասել, որպեսզի նա բոլոր ուսանողներին հայտնի ցածր գնով ինքնաթիռի տոմսեր ձեռք բերելու մասին, ում կհետաքրքրի առաջարկը, կարող են դիմել: Դրանից հետո` 2012 թվականի դեկտեմբեր կամ 2013 թվականի հունվար ամիսներին` քննույթամբ չպարզված կոնկրետ օրը, Պիյուշ Շարման Երևան քաղաքի Դ.Անհաղթ 7 հասցեում գտնվող ուսանողական հանրակացարանում բնակվող Երևանի պետական բժշկական համալսարանի ուսանողներին հայտնել է, որ իր եղբայրն աշխատում է ավիաընկերությունում և կարող է ցածր գնով` 700 ԱՄՆ դոլար գումարով տոմսեր պատվիրել: Ուսանողներն էլ ցածր գնով տոմսեր ձեռք բերելու մասին տեղեկատվությունը միմյանց փոխանցելով, համաձայնել են առաջարկին` պայմանով, որ իրենք սկզբում պետք է տեսնեն տոմսերը, իսկ հետո միայն գումարները տան և տոմսեր պատվիրելու նպատակով Պիյուշ Շարմային են տվել իրենց անձնագրերի պատճենները: Այնուհետև 2013 թվականի փետրվար ամսվա սկզբներին` քննությամբ չպարզված օրը, Մունիբ Ուր Ռեհմաանին Մահեշ Կումարին հայտնել է, որ տոմսերը պատրաստ են, և տոմսերի էլեկտրոնային տարբերակներն ուղարկելու նպատակով վերջինիս խնդրել է նրա ինտերնետային հասցեն` ասելով, որ այդ պահին իր էլեկտրոնային հասցեն լավ չի հիշում: Մահեշ Կումարը հավատալով Մունիբ Ուր Ռեհմաանին` նրան է տվել իր էլեկտրոնային հասցեն, իսկ դրանից մի քանի օր անց` քննությամբ չպարզված օրը և անձի կողմից, Մահեշ Կումարի էլեկտրոնային հասցեին են ուղարկվել էլեկտրոնային տոմսերը, իսկ վերջինս էլ Պիյուշ Շարմայի էլեկտրոնային հասցեին է ուղարկել վերը նշված տոմսերը, որն էլ հանրակացարանի շենքում դրանք ցույց է տվել քննությամբ ստույգ չպարզված տասնմեկ ուսանողների, որից հետո` 2013 թվականի փետրվարի 07-ին, վերջիններս 3.126.277 ՀՀ դրամին համարժեք 7700 ԱՄՆ դոլար գումար են հանձնել Պիյուշ Շարմային, ով էլ այդ գումարը հանրակացարանի բակում փոխանցել է Մահեշ Կումարին: Այդ ժամանակ այնտեղ է եկել Մունիբ Ուր Ռեհմաանը, ով Մահեշ Կումարից վերցրել է գումարը, հաշվել այն, այնուհետև հետ է վերադարձրել Մահեշ Կումարին և ասել, որ մեկ ժամ հետո իրենք պետք է գումարները փոխանցեն այն անձնավորությանը, ով ուղարկել է տոմսերը, սակայն չցանկանալով գումարն իր անունից փոխանցել, պատճառաբանել է, թե իբր իր անձնագիրը համալսարանում է, խնդրել է Մահեշ Կումարի փոխանցումը կատարել նրա անձնագրով: Մահեշ Կումարը հրաժարվել է` ասելով, որ անձնագիրն իր մոտ չէ: Այդ ժամանակ Մունիբ Ուր Ռեհմաանն ասել է, որ կհարցնի հանրակացարանի ուսանողներից ով անձնագիր ունի, ու եթե ինչ-որ մեկի մոտ անձնագիր լինի, այդ անձի հետ միասն կգնան փոխանցումը կատարելու, սակայն քիչ անց վերադարձել և ասել է, թե իբր ուսանողների մոտ անձնագիր չկա: Այնուհետև Մունիբ Ուր Ռեհմաանը Մահեշ Կումարին ասել է, որ անձնագիրը վերցնի և միասին գնան օդանավակայան` գումար փոխանցելու համար: Նույն օրը Մահեշ Կումարը և Մունիբ Ուր Ռեհմաանը գնացել են ՙԶվարթնոց՚ օդնանավակայան, որտեղ ՙԿոնվերս Բանկ՚ ՓԲ ընկերությունից Մահեշ Կումարի անունից Աբիդ Հանիֆի անվամբ 1700 ԱՄՆ դոլար գումար է փոխանցվել: Հաջորդ օրը` 2013 թվականի փետրվարի 08-ին, Մունիբ Ուր Ռեհմաանն առանց Մահեշ Կումարին որևէ բան ասելու, անձամբ զանգահարել է Պիյուշ Շարմային և հարցրել արդյոք կան ուրիշ մարդիկ, ովքեր կցանկանան տոմս ձեռք բերել: Պիյուշ Շարման էլ հանրակացարանում դարձյալ այդ մասին հայտնել է ուսանողներին և նույն օրը քննությամբ ստույգ չպարզված տասներեք ուսանողներ, ինքնաթիռի տոմսեր ձեռք բերելու համար ընդհանուր 9100 ԱՄՆ դոլար գումար են փոխանցել Պիյուշ Շարմային, ով էլ դրանք Կավիտա Յադավ Թեջպալի ներկայությամբ հանձնել է Մունիբ Ուր Ռեհմաանին: Դրանից հետո գործով տուժողները ինտերնետով դարձյալ ստուգել են տոմսերը և պարզվել է, որ այդ տոմսերն իրական տոմսեր չեն եղել, այլ ընդամենը տոմսի նախնական պատվերներ են եղել: Պարզելով, որ տոմսերն իրական չեն, գործով տուժողները գնացել են Մահեշ Կումարի բնակարան, սակայն վերջինս տանը չի եղել, իսկ բնակարանում գտնվող Մունիբ Ուր Ռեհմաանը խոստացել է փոխհատուցել պատճառված վնասը: Դրանից մի քանի օր անց` քննությամբ չպարզված օրը Մունիբ Ուր Ռեհմաանը Պիյուշ Շարմային և Կավիտա Թեջպալին կանչել է իր բնակարան, ասել, որ գումարի մասին չանհանգստանան, ինքը կվերադարձնի գումարը բայց մաս-մաս, այնուհետև 1400 ԱՄՆ դոլար գումար է տվել նրանց և ասել է, որ մնացած գումարը հետո կտա: Չկարողանալով Մահեշ Կումարին գտնել, տուժողների մի մասը` 13.02.2013 թվականին, իսկ մյուս մասը` 14.02.2013 թվականին, հաղորդում են տվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Դրանից հետո` 2013 թվականի ապրիլի 04-ին Մունիբ Ուր Ռեհմաանին ՙԶվարթնոց՚ օդանավակայից մեկնել է Հնդկաստանի Հանրապետություն: Իսկ 2013 թվականի ապրիլի 25-ին Մահեշ Կումարը փորձել է FZ-716 չվերթով NN230243314489 Երևան-Դուբայ-Դելլի ուղղությամբ ՙԶվարթնոց՚ օդանավակայանից մեկնել Դելլի, սակայն օդանավակայանի ոստիկանության բաժնի աշխատակիցների կողմից հայտնաբերվել ու բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
Այսպիսով, ընդհանուր կարգով սահմանված դատաքննությամբ հետազոտված ապացույցների հիման վրա դատարանն ապացուցված է համարում, որ ամբաստանյալ Մահեշ Ռամի Կումարը` օժանդակել է Մունիբ Ուր Ռեհմաանին` վստահությունը չարաշահելու եղանակով հափշտակել ուրիշների` 11 անձանց առանձնապես խոշոր չափերով` 7.700 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 3.126.277 ՀՀ դրամ գումարը, որպիսի արարքի համար նա պետք է պատասխանատվության ենթարկվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
Մահեշ Ռամի Կումարը ենթակա է պատժի կատարած արարքի համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալ Մահեշ Կումարը նախկինում դատապարտված չի եղել:
Ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է` ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի` համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է` ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: (....): Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի սանկցիան նախատեսում է հետևյալ պատժատեսակը` ազատազրկում` չորսից ութ տարի ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա:
Հաշվի առնելով ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև վերջինիս կատարած արարքի բնույթն ու հանրային վտանգավորության աստիճանը, նաև այն, որ հանցանքը կատարելուց հետո թաքնվել է վարույթն իրականացնող մարմնից և միայն 2013 թվականի ապրիլի 25-ին ժամը 1630-ին ՙԶվարթնոց՚ օդանավակայանի ոստիկանության բաժնի աշխատակիցների կողմից օպերատիվ տվյալներն իրացնելիս խարդախություն կատարելու կասկածանքով բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, միջոցներ չի ձեռնարկել տուժողներին պատճառված վնասը հարթելուն, և ղեկավարվելով օրինականության, արդարության, պատժի անհատականացման ու մարդասիրության սկզբունքներով, դատարանը հանգում է այն համոզման, որ ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի ուղղումը հնարավոր է միայն նրան հասարակությունից մեկուսացնելու միջոցով, հետևաբար վերջինիս նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով` որոշակի ժամկետով, որով հնարավոր կլինի հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը:
Դատարանի պատճառաբանությունները` քաղաքացիական հայցերը քննության առնելիս.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 60-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայցվոր է ճանաչվում քրեական գործով վարույթի ընթացքում հայց ներկայացրած ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի նկատմամբ բավարար հիմքեր կան ենթադրելու, որ նրան քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով պատճառվել է քրեական դատավարության կարգով հատուցման ենթակա գույքային վնաս՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է սույն օրենսգրքի դրույթներով սահմանված կանոններով:
2. Քաղաքացիական դատավարության օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն սույն օրենսգրքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայց կարող է հարուցվել յուրաքանչյուր պահի` սկսած քրեական գործի հարուցումից մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի հեռանալը խորհրդակցական սենյակ:
2. Քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը Կարեն Քոսյանի գործով կայացված որոշմամբ համակարգային վերլուծության է ենթարկել այն հարցը թե ում դեմ կարող է հարուցվել քաղաքացիական հայցը քրեական դատավարության ընթացքում.
ՙ(...)ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 154-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը հարուցվում, ապացուցվում և լուծվում է այդ օրենսգրքի դրույթներով սահմանաված կանոններով: Ըստ նույն հոդվածի 2-րդ մասի` քաղաքացիական դատավարական օրենսդրության նորմերի կիրառումը թույլատրվում է, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին, և քաղաքացիական հայցով վարույթի համար անհրաժեշտ են կանոններ, որոնք նախատեսված չեն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 74-րդ հոդվածի համաձայն` քաղաքացիական պատասխանող է ճանաչվում ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձը, որի վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով չթույլատրված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար:
Իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի վերը նշված կանոններից հետևում է, որ քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցը կարող է հարուցվել միայն կասկածյալի, մեղադրյալի կամ այն ֆիզիկական կամ իրավաբանական անձի դեմ, ում վրա օրենքով, քրեական գործով վարույթի ընթացքում ներկայացված հայցի հիման վրա կարող է դրվել գույքային պատասխանատվություն քրեական օրենսգրքով արգելված արարքով գույքային վնաս պատճառած մեղադրյալի գործողությունների համար: Այդպիսի անձինք են հանդիսանում, օրինակ` ծնողները, որդեգրողները, խնամակալները, շրջապատի համար առավել վտանգի աղբյուրի հետ կապված գործունեություն իրականացնող անձինք, որոնք օրենքի ուժով պատասխանատու են մեղադրյալի գործողությունների համար (...)՚:
ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` ՙԴատարանը քաղաքացիական գործը հարուցում է միայն հայցի կամ դիմումի հիման վրա՚:
Նույն օրենսգրքի 87-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀայցադիմումը ներկայացվում է գրավոր՚:
Սույն քրեական գործով միայն տուժող Սիվասայրամ Վիջայկումարն է իրեն հանցագործության հետևանքով պատճառված վնասը պահանջել ամբաստանյալ Մահեշ Կումարից, իսկ տուժողներ Բալաջի Ռամամուրթին, Վինոթկաննա Չելապանդին պահանջում են իրենց պատճառված վնասները պահանջել են միանգամից 3 անձանցից` ամբաստանյալ Մահեշ Կումարից, գործով մեղադրյալ Մունիբ Ուր Ռեհմաանից և գործով տուժող Պիյուշ Շարմայից, տուժողներ Ռայմոնդ Սելվառաջը, Մանոջ Պրաբհակար Ռաջենդրանը, Կապիլ Թիրումալ Մանոհարը, Փոլ Ջայսոն Աուգուստին Սունդառաջը, Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբը, Ռաջեշ Կաննա Սանգան Վելայչամի Կալույաջանը, Ռամկումար Ռամալինգամը, Ռանջիթ Կումար Սանթա Կումարը իրենց գույքային պահանջները ներկայացրել են ոչ թե ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի, այլ գործով տուժող Պիյուշ Շարմայի դեմ, տուժողներ Առուլ Սելվի Գնանապաթամը, Սառա Մութու Մանիկամը իրենց գույքային պահանջները ներկայացրել են ոչ թե ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի, այլ գործով տուժող Մոհամմեդ Շաֆի Մահաբուբի դեմ, տուժողներ Պիյուշ Շարման, Կավիտա Յադավ Թեջպալը, Բհուվանեշ Սրինիվասանը, Հարիհարան Գոկուլադասսը, Աբիրամի Աննադուրաթը, Պրաբհու Կուբենդրանը, Սվիթլայն Պրիսիլլա Արունոթայամ Էրսկինեն, Սուդարսան Այիավուն, Ռավեննա Չանդրասեկարան ամբաստանյալ Մահեշ Կումարի նկատմամբ որևէ գումարային պահանջ չեն ներկայացրել և հայտնի չէ, թե կոնկրետ ումից են պահանջում իրենց վնասները, տուժողներ Լակշմի Պրիյա Մովենթանը և Հարիհարան Գոկուլադասսի քույրը, ով ևս գումար է տվել տոմս ձեռք բերելու համար, պահանջ չեն ներկայացրել:
Ստացվում է, որ բացի տուժող Սիվասայրամ Վիջայկումարից, մնացած տուժողների մի մասը բողոք չի ներկայացրել Մահեշ Կումարի դեմ, իսկ մյուս մասն էլ ներկայացրել է այն անձանց դեմ, որոնք ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքին համապատասխան սույն գործով չեն կարող հանդիսանալ քաղաքացիական պատասխանող, բացի այդ բոլոր պահանջները տուժողները ներկայացրել են իրենց բանավոր տված ցուցմունքներով:
Բացի այդ քրեական դատավարության օրենսգիրքը քաղաքացիական հայցի մասով որևէ արգելք չի դնում քաղաքացիական դատավարության նորմերի կիրառելիության հետ կապված, եթե դրանք չեն հակասում քրեական դատավարության օրենսգրքին: Իսկ ՀՀ քաղաքացիական դատավարության օենսգրքի համաձայն` հայցադիմումը ներկայացվում է գրավոր: Այս դեպքում դատարան գրավոր ներկայացված պահանջ առկա չէ: Ուստի սա ևս մեկ հիմք է տուժողների ներկայացրած պահանջները առանց քննության թողնելու` նրանց քաղաքացիական դատավարության կարգով հայց ներկայացնելու իրավունք վերապահելով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙՔրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով՚:
Ելենլով վերոգրյալից` դատարանը գտնում է, որ սույն գործով վերը նշված բոլոր տուժողների պահանջները պետք է թողնել առանց քննության` տուժողներին իրավունք վերապահելով իրենց սեփականության իրավունքի վերականգնման հարցով հայց հարուցելու քաղաքացիական դատավարության կարգով:

ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 160-րդ հոդվածը սահմանում է` ՙՀետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը պարտավոր են քաղաքացիական հայցվորի կամ նրա ներկայացուցչի կամ սեփական նախաձեռնությամբ միջոցներ ձեռնարկել` ապահովելու քաղաքացիական հայցը՚:
Հաշվի առնելով, որ դեռևս չի լուծվել տուժողներին պատճառված վնասների փոխհատուցման հարցերը, իսկ նրան մի մասը` տասնմեկ տուժողները տուժել են նաև Մահեշ Կումարի հանցավոր գործողությունների արդյունքում, ուստի դատարանը գտնում է, որ Մահեշ Կումարին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի, դրամական միջոցների վրա, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն, պետք է կալանք դրնել` մինչև հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված վնասների փոխհատուցման հարցերի վերջնական լուծումը:
Անդրադառնալով քրեական գործին կցված` Մահեշ Կումարի մոտից անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ՙՆոկիա՚ 352443055095489 գործարանային համարի բջջային հեռախոսի և լիցքավորման սարքի, Մահեշ Կումարի անվամբ ՀՀ ԱՆ բժշկական համալսարանի փաստաթուղթ ֆորմա թիվ 027/ց քաղվածքի, անգլերեն տառերով 12 անվամբ անուն-ազգանունների ցուցակի, տեղեկանքի տեսքով ՙHSBC՚ բանկի հաշվի տվյալների, դարչնագույն դրամապանակի, ՙԱզդարար՚ գրառմամբ լրագրողի այցեքարտի, թիվ 004889 կտրոն-ծանուցագրի, ՙՎիվասել՚-ի 077122165 համարի քարտի, Հնդկաստանի 9888052380 համարի հեռախոսի քարտի, 005073374001 համարի ՙHSBC՚ բանկային քարտի, ՙԵրևան Սիթի՚ հանրախանութի 275508 համարի պլաստիկ քարտի, 3 /երեք/ թղթադրամներից` 3BB602097, 6KT800022, 3LF271315, կազմված 1100 /մեկ հազար հարյուր/ հնդկական ռուփիի, մեկ ԱՄՆ դոլարի` B71089705E, Մահեշ Կումարի անվամբ NN230243314489 Երևան-Դուբայ-Դելլի ուղղությամբ 25.04.2013թ. FZ-716 ինքնաթիռի էլեկտրոնային տոմսի, ՙՍվիցերլանդ՚ ապրանքանիշի սև ձեռքի պայուսակի, ոզնի ՙմանկական՚ փափուկ խաղալիքի, տղամարդու հինգ տաբատի, երեք վերնաշապիկի, մեկ վերարկուի, մեկ կոստյումի, սև, կապույտ և սպիտակ նախշերով մեկ ՙH.K՚ փողկապի, կապույտ գույնի մեկ մայկայի, մեկ անդրավարտիքի, իր երկու բանալիներով պայուսակի մեկ կողպեքի, զգեստի համար նախատեսված կտորից երկու պահարանի տնօրինման հարցը, դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից նշված ապրանքները պետք է վերադարձվեն օրինական տիրապետողին` Մահեշ Կումարին:
Քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցը` դատարանը գտնում է, որ Մահեշ Կումարի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ:

Եզրափակիչ մաս.

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց`

Մահեշ Ռամի Կումարին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և նրան դատապարտել ազատազրկման` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
Մահեշ Ռամի Կումարի պատժի սկիզբը հաշվել 2013 թվականի ապրիլի 25-ից, ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ:
Տուժողներին վերապահել քաղաքացիական հայցի իրավունք:
3.126.277 /երեք միլիոն հարյուր քսանվեց հազար երկու հարյուր յոթանասունյոթ/ ՀՀ դրամ գումարի չափով կալանք դնել, Մահեշ Կումարին պատկանող անշարժ և շարժական գույքերի, դրամական միջոցների վրա, որտեղ էլ որ դրանք գտնվեն` մինչև հանցագործությամբ տուժողներին պատճառված վնասների փոխհատուցման հարցերի վերջնական լուծումը:
Քրեական գործին կցված Մահեշ Կումարի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված ՙՆոկիա՚ 352443055095489 գործարանային համարի բջջային հեռախոսը իր լիցքավորման սարքով, Մահեշ Կումարի անվամբ ՀՀ ԱՆ բժշկական համալսարանի փաստաթուղթ ֆորմա թիվ 027/ց քաղվածքը, անգլերեն տառերով 12 անվամբ անուն-ազգանունների ցուցակը, տեղեկանքի տեսքով ՙHSBC՚ բանկի հաշվի տվյալները, դարչնագույն դրամապանակը, ՙԱզդարար՚ գրառմամբ լրագրողի այցեքարտը, թիվ 004889 կտրոն-ծանուցագիրը, ՙՎիվասել՚-ի 077122165 համարի քարտը, Հնդկաստանի 9888052380 համարի հեռախոսի քարտը, 005073374001 համարի ՙHSBC՚ բանկային քարտը, ՙԵրևան Սիթի՚ հանրախանութի 275508 համարի պլաստիկ քարտը, 3 /երեք/ թղթադրամներից` 3BB602097, 6KT800022, 3LF271315, կազմված 1100 /մեկ հազար հարյուր/ հնդկական ռուփին, մեկ ԱՄՆ դոլարը` B71089705E, Մահեշ Կումարի անվամբ NN230243314489 Երևան-Դուբայ-Դելլի ուղղությամբ 25.04.2013թ. FZ-716 ինքնաթիռի էլեկտրոնային տոմսը, ՙՍվիցերլանդ՚ ապրանքանիշի ձեռքի սևպայուսակը, ոզնի ՙմանկական՚ փափուկ խաղալիքը, տղամարդու հինգ տաբատը, երեք վերնաշապիկը, մեկ վերարկուն, մեկ կոստյումը, սև, կապույտ, սպիտակ նախշերով մեկ ՙH.K՚ փողկապը, կապույտ գույնի մեկ մայկան, մեկ անդրավարտիքը, պայուսակի մեկ կողպեքը իր երկու բանալիներով, զգեստի համար նախատեսված կտորից երկու պահարանը, վերադարձնել Մահեշ Կումարին` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելու պահից:
Սույն դատավճիռը վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան ` հրապարակման պահից մեկ ամսվա ընթացքում:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԲԵԿԹԱՇՅԱՆ