ԵԱՔԴ/0109/01/13


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ե. Կարապետյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Ա. Թումանյանի
պաշտպան` Ա. Լալայանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Ս. Անանյանի

2013 թվականի հուլիսի 31-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի, ծնված 1989 թվականի ապրիլի 30-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես առողջ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Մ.Մելիքյան փողոցի 8 շենքի թիվ 21 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի, ծնված 1991 թվականի սեպտեմբերի 29-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, չի աշխատում, ֆիզիկապես վատառողջ, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Մ.Մելիքյան փողոցի 6 շենքի թիվ 1 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2013 թվականի հունիսի 21-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-ր կետերով հարուցվել է թիվ 09113113 քրեական գործը:
2013 թվականի հունիսի 21-ին կասկածյալներ Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի և Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Անդրանիկ Նորիկի Արամյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-ր մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:
Նախաքննության մարմնի 2013 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Վահրամ Միշայի Մուշեղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով:

2013 թվականի հունիսի 27-ի որոշմամբ Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի և Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի նկատմամբ այլ դրվագով` ձայներիզների վաճառքի և վարձույթի կրպակից գաղտնի հափշտակություն կատարելու մասով, քրեական հետապնդում չի իրականացվել` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2013 թվականի հուլիսի 4-ին թիվ 09113113 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Վահրամ Միշայի Մուշեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2013 թվականի հունիսի սկզբին, գիշերը, գողություն կատարելու վերավերյալ նախնական համաձայնության գալով Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի հետ, վերջինիս հետ գնացել է Մ. Մելիքյան փողոցի թիվ 167ա հասցեում գտնվող ՙՕրգանական քիմիայի՚ ինստիտուտ, որտեղ նախնական պայմանավորվածության համաձայն Վ. Մուշեղյանը սպասել է ինստիտուտի տարածքի դարպասի մոտ` հսկելով տեղանքը և ապահովելով Ա. Արամյանի անվտանգությունը, իսկ վերջինս դարպասի վրայով մագլցելով, մտել է ՙՕրգանական քիմիայի՚ ինստիտուտի տարածք, առաջին հարկի բաց պատուհանից ապօրինի մուտք է գործել ինստիտուտի մասնաշենքերից մեկը, որտեղ իր հետ նախապես վերցրած դանակի օգնությամբ կտրել է շուրջ 30.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պղնձյա և ալյումինե հաղորդալարեր, մանրացրել, լցրել է իր հետ վերցրած պոլիէթիլենային 2 տոպրակների մեջ, դուրս եկել մասնաշենքից, վերադարձել դարպասների մոտ, դարպասի վրայից նետելով գողոնը փոխանցել է Վ. Մուշեղյանին: Այնուհետև դուրս է մագլցել և միասին հեռացել են:
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Անդրանիկ Նորիկի Արամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2013 թվականի հունիսի սկզբին, գիշերը, նախնական համաձայնության գալով Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի հետ գողություն կատարելու վերաբերյալ, վերջինիս հետ գնացել է Մ. Մելիքյան 167ա հասցեում գտնվող ՙՕրգանական քիմիայի՚ ինստիտուտ: Նախնական պայմանավորվածության համաձայն Վ. Մուշեղյանը սպասել է ինստիտուտի տարածքի դարպասի մոտ` հսկելով տեղանքը և ապահովելով իր անվտանգությունը, իսկ ինքը դարպասի վրայով մագլցելով, մուտք է գործել ՙՕրգանական քիմիայի՚ ինստիտուտի տարածք, մոտեցել շինություններից մեկին, բաց պատուհանից ապօրինի մուտք է գործել շինության տարածք, որտեղ իր հետ նախապես վերցրած դանակի օգնությամբ կտրել է շուրջ 30.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության պղնձյա և ալյումինե հաղորդալարեր, մանրացրել, լցրել է իր հետ վերցրած պոլիէթիլենային 2 տոպրակների մեջ, դուրս եկել մասնաշենքից, վերադարձել դարպասների մոտ, դարպասի վրայից նետելով գողունը փոխանցել է Վ. Մուշեղյանին: Այնուհետև դուրս է մագլցել և միասին հեռացել են:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Վահրամ Մուշեղյանը և Անդրանիկ Արամյանը միջնորդեցին դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեցին, որ առաջադրված մեղադրանքն իրենց պարզ է, համաձայն են իրենց առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալների պաշտպան Ավագ Լալայանը:
Մեղադրող Ա. Թումանյանը մեղադրական եզրակացությունը հաստատելիս առարկել էր արագացված դատական քննության կարգ կիրառելուն, սակայն դատարանում փոխեց իր դիրքորոշումը հայտարարելով, որ արագացված քննություն կիրառելուն չի առարկում:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննության անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Վահրամ Մուշեղյանին և Անդրանիկ Արամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով հիմնավորված է: Նրանց կողմից կատարված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերի հատկանիշներին և արարքների որակումը ճիշտ է:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալներ Վահրամ Մուշեղյանը և Անդրանիկ Արամյանը ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48 հոդվածի համաձայն,
1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Ամբաստանյալներ Վահրամ Մուշեղյանի և Անդրանիկ Արամյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրանց կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորների անձը:
Որպես ամբաստանյալ Վահրամ Մուշեղյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամբողջությամբ հատուցել է պատճառված նյութական վնասը, ինչպես նաև տուժողի ներկայացուցչի խնդրանքն ամբաստանյալների նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ:
Ամբաստանյալ Վ. Մուշեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Հաշվի առնելով Վահրամ Մուշեղյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Որպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, ամբողջությամբ հատուցել է պատճառված նութական վնասը, ինչպես նաև տուժողի ներկայացուցչի խնդրանքը ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ նշանակելու վերաբերյալ:
Որպես ամբաստանյալ Անդրանիկ Արամյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության կատարման գործում նրա առանձնապես ակտիվ դերը:
Հաշվի առնելով Անդրանիկ Արամյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով:
Դատարանը գտնում է, որ Անդրանիկ Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Անանյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալներն ամբողջությամբ հատուցել են պատճառված վնասը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վահրամ Միշայի Մուշեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի հինգ հարյուր հազար /500.000/ ՀՀ դրամի չափով:
Վահրամ Միշայի Մուշեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրանիկ Նորիկի Արամյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի վեց հարյուր հազար /600.000/ ՀՀ դրամի չափով:
Անդրանիկ Նորիկի Արամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժողի ներկայացուցիչ Սարգիս Անանյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:


Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան