ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

Գործ №-ԵԱՔԴ/0093/01/13

Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռըկայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Ա. Խաչատրյան

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

<<12>> մարտի 2015 թվականի ք. Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
դատավորներ` Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
Կ. ՂԱԶԱՐՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Մ. ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
մեղադրող` Ա. ՄՆԱՑԱԿԱՆՅԱՆԻ
պաշտպան` Ա. ԱԼԻԽԱՆՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ. ԱՌԱՔԵԼՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մնացականյանի ներկայացրած վերաքննիչ բողոքի հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի դատավարական նախապատմությունը.

1. Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Ղ. Վարդապետյանի 2013թ. մարտի 20-ի որոշմամբ հարուցվել է թիվ 09106813 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետերով, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն: /Տե՛ս քրեական գործի նյութեր հ.1 գ-թ 1/

2. Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի պետ Գ. Կարապետյանի 2013թ. մարտի 20-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործի հետագա նախաքննությունը կատարելու համար ստեղծվել է քննչական խումբ, որի ղեկավար է նշանակվել Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ. Մելքոնյանը: /հ.1 գ-թ 18/

3. 2013թ. մարտի 20-ին թիվ 09106813 քրեական գործով Գարիկ Գագիկի Առաքելյանը ձերբակալվել է: /հ.1 գ-թ 38-40/

4. Ավագ քննիչ Ռ. Մելքոնյանի 2013թ. մարտի 23-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործով Գարիկ Գագիկի Առաքելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով: /հ.1 գ-թ 74-75/

5. Ավագ քննիչ Ռ. Մելքոնյանի 2013թ. մարտի 23-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/` թիվ 09106813 քրեական գործով մեղադրյալ Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում` 2 /երկու/ ամսով կիրառելու վերաբերյալ: /հ.1 գ-թ 78/

6. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մարտի 23-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի վերը նշված միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 09106813 քրեական գործով մեղադրյալ Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորում` 2/երկու/ ամիս ժամկետով, որի սկիզբը հաշվվել է 20.03.2013թ.-ից: /հ.1 գ-թ 86/

7. Ավագ քննիչ Ռ. Մելքոնյանի 2013թ. ապրիլի 22-ի զեկուցագրով, արձակուրդի մեկնելու կապակցությամբ խնդրել է իր վարույթում գտնվող թիվ 09106813 քրեական գործի հետագա նախաքննությունը հանձնել մեկ այլ քննիչի:
Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի պետ Գ. Կարապետյանի 2013թ. ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործի հետագա նախաքննությունը կատարելու համար ստեղծվել է քննչական խումբ, որի ղեկավար է նշանակվել Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանը: /հ.1 գ-թ 125, 126/

8. Ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանի 2013թ. ապրիլի 22-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործի նախաքննությունը ընդունվել է վարույթ և կատարել նախաքննություն: /հ.1 գ-թ 127/

9. Ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանի 2013թ. մայիսի 2-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործով 2013թ. մարտի 20-ին Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 21/3 շենքի 1 բնակարանի պատշգամբի պատուհանների երեք ապակիները դիտավորությամբ կոտրելու դրվագով Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` հանցակազմի բացակայության հիմքով / հ.1 գ-թ 152-153/

10. Ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանի 2013թ. մայիսի 8-ի որոշմամբ միջնորդություն է հարուցվել Առաջին ատյանի դատարան թիվ 09106813 քրեական գործով մեղադրյալ Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորում ևս 1 /մեկ/ ամիս ժամակով երկարացնելու վերաբերյալ: /հ.1 գ-թ 156-157/

11. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. մայիսի 15-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է, և թիվ 09106813 քրեական գործով Գ. Առաքելյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը երկարացվել է 1 ամիս ժամանակով`մինչև 20.06.2013թ.-ը: /հ.1 գ-թ 160/

12. 2013թ. մայիսի 15-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործի նախաքննության ժամկետը երակարցվել է 1 ամիս ժամանակով`մինչև 20.06.2013թ.-ը: /հ.1 գ-թ 164-165/

13. Ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործով մեղադրյալ Գարիկ Առաքելյանին 22.03.2013թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: /հ.1 գ-թ 182-183/

14. Ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանի 2013թ. մայիսի 29-ի որոշմամբ թիվ 09106813 քրեական գործով Գարիկ Գագիկի Առաքելյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով: /հ.1 գ-թ 184/

15. Ավագ քննիչ Տ. Ենոքյանի 2013թ. մայիսի 31-ի որոշմամբ Գարիկ Առաքելյանի կողմից մարմնական վնասվածքներ ստանալու վերաբերյալ նախապատրաստված նյութերով քրեական գործի հարուցումը մերժվել է և Կարեն Գագիկի առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով` վնաս պատճառած արարքի քրեական օրենքով իրավաչափ համարվելու պատճառաբանությամբ:
Սմբատ Գագիկի Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդում չի իրականացվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով` հանցակազմի բացակայության հիմքով: /հ.1 գ-թ 197-198/

16. 2013թ. հունիսի 6-ին թիվ 09106813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան` ըստ էության քննելու համար, որն Առաջին ատյանի դատարանում ստացվել է 2013թ. հունիսի 7-ին: /հ.1 գ-թ 202-208, h.2 գ-թ 2/

17. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. հունիսի 10-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0093/01/13 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2013թ. հունիսի 14-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.2 գ-թ 4, 12/

18. Առաջին ատյանի դատարանի 2013թ. սեպտեմբերի 19-ի դատավճռով Գարիկ Գագիկի Առաքելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրոկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2013 թվականի մարտի 20-ից:
Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ-ում գտնվող սառը զենք հանդիսացող գործարանային արտադրության որսորդական դանակը որոշվել է թողնել ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության տնօրինմանը: /հ.2 գ-թ 122-132/

19. Ամբաստանյալ Գ. Առաքելյանի պաշտպան Ա. Ստեփանյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Առաջին ատյանի 2013թ. սեպտեմբերի 19-ի դատավճիռի դեմ, որով խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի վերոնշյալ դատավճիռը և կայացնել արդարացման դատավճիռ, կամ պատժի մասով բեկանել և փոփոխել դատավճիռը և <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 2013թ. հոկտեմբերի 3-ին ընդունված Ն-0341 որոշման համաձայն կարճել գործով վարույթը` դադարեցնելով Գ. Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը և նրան ազատ արձակել դատական նիստերի դահլիճից:
Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մարգարյանը 2013թ. հոկտեմբերի 21-ին ևս վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոնշյալ դատավճիռի դեմ, որով խնդրել է, բեկանել և փոփոխել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, ամբաստանյալ Գ. Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, նրան դատապարտել ազատազրկման 7 տարի 6 ամիս ժամկետով: Գ. Առաքելյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար, նրան դատապարտել ազատազրկման 1 տարի 6 ամիս ժամկետով, որը վերջինս պետք է կրի: Նշանակված պատիժները մասնակի գումարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով մասնակի գումարելով վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 8 տարի ժամկետով: /հ.3 գ-թ 2-19, 22-44/

20. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013թ. դեկտեմբերի 3-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ` գործով մեղադրող Ա. Մարգարյանի և ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանի շահերի պաշտպան Ա. Ստեփանյանի վերաքննիչ բողոքները մերժվել են:
Ամբաստանյալ Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 19-ի դատավճիռը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով բեկանվել է և այդ մասով քրեական գործն ուղարկվել է նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
Դատավճիռը մնացած մասով թողնվել է օրինական ուժի մեջ:
Ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ`մինչև սույն որոշման օրինական ուժի մեջ մտնելը:/ հ.3 գ-թ 83-130/

21. Գ. Առաքելյանի պաշտպան Ա. Ստեփանյանը 2014թ. հունվարի 10-ին վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել ՀՀ Վերաքննիչ դատարանի վերոնշյալ որոշման դեմ, որով խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժելու մասին` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.12.2013թ. որոշումը և հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ ամբողջովին կարճել գործի վարույթը կամ բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատական ատյանների դատական ակտերը <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 2013թ. հոկտեմբերի 3-ին ընդունված Ն-0341 որոշման համաձայն կարճել գործով վարույթը` դադարեցնելով Գ. Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը և նրան ազատ արձակել կալանքից: /հ.3 գ-թ 239-272/

22. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2014թ. փետրվարի 7-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ. Առաքելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 137-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013թ. դեկտեմբերի 3-ի որոշման դեմ Գ. Առաքելյանի պաշտպան Ա. Ստեփանյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է: /հ.3 գ-թ 273-274/

23. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. մարտի 21-ի որոշմամբ թիվ ԵԱՔԴ/0093/01/13 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ, իսկ 2013թ. ապրիլի 3-ի որոշմամբ այն նշանակվել է դատական քննության: /հ.4 գ-թ 40, 53/

24. Ամբաստանյալ Գ. Առաքելյանի պաշտպան Ա. Ստեփանյանը 2014թ. ապրիլի 7-ին լրացուցիչ վճռաբեկ բողոք է ներկայացրել Վերաքննիիչ դատարանի 03.12.2013թ. որոշման դեմ, որով խնդրել է բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը և դատավճռի դեմ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժելու մասին` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 03.12.2013թ. որոշումը և հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ ամբողջովին կարճել գործի վարույթը կամ բեկանել և փոփոխել ստորադաս դատական ատյանների դատական ակտերը <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ազգային ժողովի կողմից 2013թ. հոկտեմբերի 3-ին ընդունված Ն-0341 որոշման համաձայն կարճել գործով վարույթը` դադարեցնելով Գ. Առաքելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը և նրան ազատ արձակել կալանքից: /հ.4 գ-թ 86-90/

25. ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 2014թ. մայիսի 8-ի որոշմամբ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013թ. դեկտեմբերի 3-ի որոշման դեմ դատապարտյալ Գ. Առաքելյանի պաշտպան Ա. Ստեփանյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է: /հ.4 գ-թ 92-93/

26. Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մնացականյանի 2014թ. հոկտեմբերի 01-ի որոշմամբ Գ. Առաքելյանի նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և վերջինիս նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով: /հ.6 գ-թ 27-32/

27. Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. սեպտեմբերի 19-ի դատավճռով ճանաչվել և հռչակվել է ամբաստանյալ Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի անմեղությունը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 19-ին կայացրած դատավճռով Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով նշանակված ազատազրկում 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով պատժին հաշվակցվել է Գ. Առաքելյանին կալանքի տակ պահելու ժամկետը և Գ. Առաքելյանի պատիժը համարվել է կրած:
Գարիկ Առաքելյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճից:/հ.6 գ-թ 48-56/

28. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մնացականյանը 2014թ. նոյեմբերի 17-ին վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել վերոհիշյալ դատավճռի դեմ: Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան Վերաքննիչ դատարան չի ներկայացվել:

29. Քրեական գործի նյութերը Վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2014թ. նոյեմբերի 21-ին: Վերաքննիչ դատարանի 2014թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և նշանակվել Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության:

Գործի փաստական հանգամանքները.

30. Նախաքննության մարմնի կողմից Գ. Առաքելյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքները կատարելու համար, որ նա չպարզված հանգամանքներում ապօրինի կերպով ձեռք է բերել և 2013թ. մարտի 20-ին տաբատի թիկունքի մասում` գոտու արանքում թաքցրած կրել է գործարանային արտադրության սառը զենք հանդիսացող որսորդական դանակ:
Բացի այդ Գ. Առաքելյանը, 2013թ. մարտի 20-ին` ժամը 00:30-ի սահմաններում, գտնվելով ոգելից խմիչք օգտագործած վիճակում, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 21/3 շենքի 1 բնակարանում նկատելով Շուշանիկ Ռաֆիի Բեգլարյանի ձեռքի 166.724 ՀՀ դրամին համարժեք 400 ԱՄՆ դոլար ընդհանուր արժողության 3 ոսկյա մատանիները` դրանք ավազակային հարձակմամբ հափշտակելու դիտավորությամբ հարձակում է գործել Շուշանիկ Բեգլարյանի վրա, նրա կյանքի և առողջության համար վտանգավոր բռնություն գործադրելու սպառնալիքներ տալով, իր մոտ եղած սառը զենք հանդիսացող գործարանային արտադրության որսորդական դանակը նրա ուղղությամբ պարզելով` պահանջել է նրա ձեռքի 3 ոսկյա մատանիները:

Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.

31. Ներկայացված վերաքննիչ բողոքում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մնացականյանը մասնավորապես նշել է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի դատավճիռն անհիմն է, կայացվել է նյութական և դատավարական օրենքների խախտմամբ և ենթակա է բեկանման:
Բողոքաբերը հղում կատարելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի, 371-րդ հոդվածի և 127-րդ հոդվածի դրույթներին նշել է, որ տվալ դեպքում ակնհայտ է, որ ամբաստանյալ Գ. Առաքելյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով ներկայացված մեղադրանքում հանցակազմի բացակայության մասին հետևությունը դատարանի կողմից պատշաճ կերպով պատճառաբանված չէ և հանդիսանում է գործում առկա փաստական տվյալների սխալ մեկնաբանման արդյունք։ Դատարանն իր դատական ակտում հիմք է ընդունել գործով տուժողի և վկաների բազմաթիվ ցուցմունքներից միայն նրանց տված դատաքննական վերջին ցուցմունքները՝ անտեսելով այն հանգամանքը, որ տվյալ անձինք թե նախաքննական իրենց մի քանի ցուցմունքներում և առերես հարցաքննությունների ընթացքում և թե ընդհանուր իրավասության դատարանում տեղի ունեցած դատաքննության ընթացքում տվել են հստակ և գրեթե նույնաբովանդակ ցուցմունքներ:
Քրեական գործի սույն դատաքննության ընթացքում հարցաքննված գործով տուժողը և վկաները հիմնականում հրաժարվելով իրենց նախաքննական և նախորդ դատաքննական ցուցմունքներից հայտնել են, որ իրականում Գ. Առաքելյանը դանակի սպառնալիքով Շ. Բեգլարյանից ոսկեղեն չի պահանջել, այլ վերջինիս` տուժողի և նրա ընտանիքի անդամների հետ դեպքի օրը վիճաբանել է իր կնոջը՝ Ծ. Բեգլարյանին, պատկանող անձնագիրը չվերադարձնելու հարցի շուրջ։ Ինչ վերաբերում է նախաքննության և նախորդ դատաքննության ընթացքում իրենց կողմից տրված այլ բովանդակությամբ ցուցմունքներին, ապա որպես հակասությունների հիմնական պատճառներ վերջիններս նշեցին քննիչի կողմից իրենց ցուցմունք թելադրելը, դեպքից հետո զայրացած վիճակում գտնվելը, ազգականին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ գրելը, որոնք զուրկ են որևէ ողջամիտ հիմնավորում հանդիսանալուց։
Առաջին ատյանի դատարանը դատական ակտով որևէ ձևով չի պատճառաբանել, թե ինչու է առավելություն տվել կամ հիմք ընդունել վերը նշված անձանց միայն վերջին դատաքննական ցուցմունքները և դատական ակտ կայացնելիս չի գնահատել դրանք բավարարության և արժանահավատության տեսանկյունից։ Դատավճիռ կայացնելիս դատարանն անտեսել է այն հանգամանքը, որ, օրինակ, ինչպես կարող է անձն իր նախորդ ցուցմունքների բովանդակությունը պատճառաբանել քննիչի կողմից դրանք թելադրված լինելով այն դեպքում, երբ տվյալ անձը հետագայում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև դատաքննության ընթացքում։
Բողոքաբերը, հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 1-ին մասի, նույն օրենսգրքի 34-րդ հոդվածի դրույթներին ինչպես նաև վերլուծելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիան, նշել է, որ տվյալ պայմաններում դատարանի կողմից ներկայացված այն փաստարկը, որ Գ. Առաքելյանի գործողություններում բացակայում է ինքնիրավչության հանցակազմը, քանի որ վերջինիս գործողությունները չեն առաջացրել հանցակազմի պարտադիր հատկանիշ հանդիսացող տարրը՝ էական վնասը, հիմնավոր չէ։ Քրեական գործի փաստական տվյալներից երևում է, որ Գ. Առաքելյանն իր գործողություններով իր և իր կնոջ գույքային պահանջն է ներկայացրել՝ Շ. Բեգլարյանին առանց իրենց համաձայնության Բեգլարյանների ծնողներից ժառանգություն ստացած բնակարանների վաճառքից ստացված գումարները միանձնյա տնօրինելու վերաբերյալ՝ այսինքն օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ իր ենթադրյալ իրավունքն ինքնակամ իրականացնելով՝ բռնություն գործադրելու սպառնալիքով ցանկացել է վերցնել իր կնոջը հասանելիք գույքի փոխարեն այլ գույք այն է՝ Շ. Բեգլարյանի ձեռքի ոսկյա մատանիները, որպիսի գործողություններն ավարտին չեն հասցվել, այսինքն՝ Շ. Բեգլարյանին էական վնաս չի պատճառվել, քանի որ Գ. Առաքելյանի գործողությունները՝ կանխվել են տուժողի ընտանիքի անդամների կողմից։ Այդ իսկ պատճառով Գ. Առաքելյանի գործողությունները որակվել են որպես ինքնիրավչության փորձ այլ ոչ թե ավարտված ինքնիրավչություն՝ նկատի ունենալով, որ վերջինիս իր կամքից անկախ պատճառներով չի հաջողվել վերցնել տուժողի ձեռքի մատանիները, այսինքն՝ տվյալ դեպքում, հանցագործությունն ավարտին հասցնելու պարագայում տուժողին կպատճառվեր էական գույքային վնաս, վերջինս կզրկվեր իր ձեռքի ոսկյա մատանիներից։ Դատաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին որոշմամբ Գ. Առաքելյանի գործողությունները մանրամասն վերլուծվել են գործի փաստական տվյալների և ինքնիրավչության հանցակազմի ներքո։
Հետևաբար, անհիմն է դատական ակտում արված այն եզրահանգումները, որ ինքնիրավչությունը, որի արդյունքում էական վնաս չի պատճառվել, քրեորեն հետապնդելի արարք չէ, իսկ առաջադրված մեղադրանքում նշված չէ, թե Գ. Առաքելյանի գործողությունների արդյունքում ում է վնաս պատճառվել, կամ ում պետք է վնաս պատճառվեր և ինչպիսի վնաս։
Սույն քրեական գործում առկա ապացույցներով հիմնավորվել է նաև, որ բացի մատանիները հանձնելու պահանջից դեպքի պահին Գ. Առաքելյանը ցանկացել է իր մոտ գտնվող դանակի սպառնալիքով օրենքով սահմանված կարգի խախտմամբ ինքնագլուխ վերցնել նաև տուժողի մոտ պահվող իր կնոջ անձնագիրը։ Իր կողմից կայացված դատական ակտով դատարանը նշված հանգամանքի կապակցությամբ հանգել է հետևյալին, որ գործով որպես տուժող ճանաչված Շ. Բեգլարյանը չի վիճարկել Գ. Առաքելյանի գործողությունների իրավաչափությունը, մասնավորապես իրենից Ծ. Բեգլարյանի անձնագիրը Գ. Առաքելյանի կողմից պահանջելու հանգամանքը հերքել է գործի քննության ողջ ընթացքում, այդ թվում՝ իր ցուցմունքներում։
Տուժողի կողմից իր մոտ գտնվող անձնագիրն իբր Գ. Առաքելյանի կողմից չպահանջելու հանգամանքն ունեցել է դիտավորյալ բնույթ, տուժողը Գ. Առաքելյանի և վերջինիս կնոջ հետ ունենալով ժառանգության հետ կապված գույքային վեճեր, ցանկանալով միանձնյա կատարել բոլոր գործարքները և տնօրինել ստացված ժառանգության ողջ գումարը՝ իր մոտ փաստացի ապօրինի կերպով է պահել քրոջը՝ Ծ. Բեգլարյանին պատկանող անձնագիրը։ Ուստի նման պայմաններում գիտակցելով իր գործողությունների ապօրինի բնույթը տուժողին որևէ կերպ ձեռնտու լինել չէր կարող նշվածի մասին ցուցմունքներ տալը։ Դատաքննության ընթացքում թե ամբաստանյալը, թե գործով վկաներ Կ. և Ս. Առաքելյանները, Ծ. Բեգլարյանը իրենց ցուցմունքներում հայտնեցին, որ Գարիկի և Շուշանի միջև եղել է անձնագրի վերաբերյալ վիճաբանություն, իսկ ամբաստանյալը նշեց նաև, որ Շուշանիկից բազմիցս պահանջել է իր կնոջ անձնագիրը, որը սակայն չի վերադարձվել։ Ուստի տվյալ պարագայում դատարանի նշած այն հետևությունը, որ քանի որ տուժողը չի նշել Գարիկի կողմից իրենից անձնագիր պահանջելու հանգամանքը, ուստի Շ. Բեգլարյանը չի վիճարկել Գ. Առաքելյանի գործողությունների իրավաչափությունը:
Դատարանը Գ. Առաքելյանի կողմից դեպքի պահին ապօրինի կերպով սառը զենք հանդիսացող դանակ կրելու հանգամանքի վերաբերյալ օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի առկայության պայմաններում Գ. Առաքելյանի կողմից դանակով տուժողի բնակարան գալը և դրանով վերջինիս սպառնալիքներ տալը անհասկանալի կերպով հաստատված չի համարել։ Տվյալ դեպքում կատարված դեպքի իրական պատկերը դառնում է կիսատ, անհստակ, ոչ հասկանալի և որ տվյալ հանգամանքի կապակցությամբ ևս դատավճիռը պատշաճ պատճառաբանված չի եղել։
32. Վերոգրյալի հիման վրա` Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Ա. Մնացականյանը խնդրել է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ, բեկանել Գ. Առաքելյանի վերաբերյալ Առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 10-ի արդարացման դատավճիռը, փոփոխել այն և կայացնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրական դատավճիռ՝ նշված հոդվածի սանկցիայի շրջանակներում նշանակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջներին համահունչ պատիժ կամ բեկանել նշված դատական ակտը՝ ուղարկելով՝ ստորադաս դատարան նոր քննության։

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով վերաքննիչ բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին մեղադրողի ելույթը, լսելով պաշտպանի և ամբաստանյալի պատասխան ելույթները, ինչպես նաև` ուսումնասիրելով, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ, ներքին համոզմամբ, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.

33. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`/…/
1/ ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2/ այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4/ ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն /…/>>:

34. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված է. <<1. . Ինքնիրավչությունը՝ օրենքով կամ այլ նորմատիվ իրավական ակտով սահմանված կարգի խախտմամբ իր իրական կամ ենթադրյալ իրավունքներն ինքնակամ (ինքնագլուխ) իրականացնելը, որն էական վնաս է պատճառել անձանց իրավունքներին կամ օրինական շահերին կամ խոշոր վնաս՝ պետական կամ հասարակական շահերին/.../>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-րդ հոդվածով նախատեսված է. <<Հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով:>>

35. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:

36. Առաջին ատյանի դատարանը, վերլուծելով դատաքննության ժամանակ հետազոտած բոլոր ապացույցները, ստուգելով ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործություն կատարելու վերաբերյալ գործով ձեռք բերված ապացույցները` դրանց վերլուծության, այլ ապացույցների հետ համադրելու միջոցով, ապացույցների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով` գտել է, որ Գարիկ Առաքելյանի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցակազմը:

37. Առաջին ատյանի դատարանը նման եզրահանգման գալիս հիմք է ընդունել դատարանում ուսումնասիրված, հետազոտված և դրանք ամբաստանյալ Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի բոլոր ցուցմունքների, ինչպես նաև` մյուս ապացույցների հետ համադրված ներքոհիշյալ ապացույցները, մասնավորապես` ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանի, տուժող Շուշանիկ Բեգլարյանի, վկաներ Կարեն Առաքելյանի, Լարիսա Բեգլարյանի, Սմբատ Առաքելյանի, Ջիվան Բոզոյանի, Ծովինար Բեգլարյանի, Գևորգ Բուռնազյանի, Մարիամ Առաքելյանի, Ելենա Ֆադևայի ցուցմունքները:
Այսպես` ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանը իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվեց այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 19-ին փաստացի ամուսնացել է Ծովինար Բեգլարյանի հետ, ով անչափահաս է եղել: Ծովինարի քույրը` Շուշանիկ Բեգլարյանը ամուսնացած է իր եղբոր` Կարեն Առաքելյանի հետ: Իր կինը և Շուշանիկը ունեն ևս մեկ քույր` Լարիսան: 3 քույրերն ունեցել են իրենց ծնողներից ժառանգություն թողնված բնակարաններ, որի հետ կապված որոշակի վիճաբանություններ են առկա եղել: 2013թ. փետրվար ամսին, հստակ օրը չի հիշում ինքը, Ծովինարը, Կարենը, Շուշանիկը և Լարիսան գնացել են Գյումրի քաղաք, որտեղ նոտարական կարգով ինչ-որ մեկից գումար են վերցրել, որն ըստ Կարենի` ավտոմեքենա գնելու համար պարտքով վերցրած գումար է եղել: Հետագայում իմացել են, որ այդ գումարը Գյումրի քաղաքում գտնվող քույրերի ժառանգություն ստացած տան վաճառքի համար տրված 6.000 ԱՄՆ դոլար <<բեհն>> է: Քանի որ կինը եղել է անչափահաս և ոչինչ չի հասկացել այդ ամենից, վստահ է եղել, որ կնոջը կարող են խաբել ու նրան այդ տան վաճառքից ոչինչ չի հասնի, այդ պատճառով դեմ է եղել Գյումրու տունը վաճառելուն: Կինը նույնպես դեմ է եղել: Բացի այդ, նախկինում Շուշանիկը քույրերին ժառանգությունով պատկանող Զեյթուն թաղամասում գտնվող տունը ևս վաճառել էր: Գյումրի քաղաքից վերադառնալու հաջորդ օրվանից նշված տունը վաճառելու հետ կապված առաջացել են վիճաբանություններ, ինքը Կարենից և Շուշանիկից պահանջել է վերադարձնել բնակարանի համար որպես <<բեհ>> տրված գումարը` գնորդին ետ տալու նպատակով, որպեսզի այդ տան վաճառքը տեղի չունենա, սակայն Կարենն ու Շուշանիկը հրաժարվել են գումարը վերադարձնել` պատճառաբանելով, որ գումարն այլևս չկա, քանի որ այդ գումարով ավտոմեքենա են գնել: Գյումրու տան վաճառքը կանխելու համար Կարենից և Շուշանիկից ինքը և կինը բազմաթիվ անգամ պահանջել են վերադարձնել Շուշանիկի մոտ գտնվող կնոջ անձնագիրը` կարծելով, որ առանց կնոջ անձնագրի նրանք չեն կարողանա վաճառել տունը, սակայն Շուշանիկն ամեն անգամ մերժել է իրենց` պատճառաբանելով, որ մինչև բնակարանը չվաճառի անձնագիրրը չի վերադարձնի: Շուշանիկին անգամ ասել է, որ կնոջ անձնագիրն անհրաժեշտ է Ծովինարի հետ իրենց ամուսնությունն օրինականացնելու համար, բացի այդ ասել է, որ ցանկանում են հանրապետությունից բացակայել, սակայն այդ դեպքում ևս Շուշանիկը հրաժարվել է վերադարձնել անձնագիրը: 2013թ. մարտի 19-ին գնացել է Չարբախում գտնվող մոր տուն, որտեղ ժամը 21-ի սահմաններում հանդիպել է Շուշանիկին, նրանից կրկին անգամ պահանջել է վերադարձնել կնոջ անձնագիրը, սակայն Շուշանիկը հերթական անգամ հրաժարվել է վերադարձնել` պատճառաբանելով, որ մինչև բնակարանի առուվաճառքը չկատարի` չի վերադարձնի: Այդ օրը, որոշ ժամանակ անց Կարենը զանգահարել է իրեն ու առաջարկել է հանդիպել Երևան քաղաքի 3-րդ մասում` կնոջ անձնագիրը վերադարձնելու համար, ինքը գնացել է այնտեղ, սակայն Կարենին չի գտել, դրանից հետո իրեն զանգահարել է իր մյուս եղբայրը` Սմբատը ու կանչել է Քանաքեռ` նշելով, որ ինքն ու Կարենն այժմ այնտեղ են: Գնացել է Սմբատի նշած վայր, սակայն եղբայրներին այնտեղ չի տեսել, որոշ ժամանակ անց զանգահարել է Շուշանիկը և ասել, որ կարող է գալ Զեյթունում գտնվող իրենց տուն: Այդպես, գնացել է Կարենենց տուն, մոտեցել է տան դռանը և սկսել է ոտքերով հարվածել դռանը, ինչպես նաև հայհոյել է, որպեսզի բացեն դուռը: Այդ օրն ինքը ալկոհոլ օգտագործած է եղել: Որոշ ժամանակ անց Շուշանիկը բացել է դուռը, ինքը պահանջել է վերադարձնել անձնագիրը ու սկսել է նրան հայհոյել: Այդ ժամանակ Շուշանիկի ետևում կանգնած է եղել Կարենը, իսկ երբ մտել է ներս տեսել է նաև Սմբատին ու Լարիսային, սկսել է բոլորին հայհոյել ու պահանջել է նրանցից վերադարձնել կնոջ անձնագիրը, սակայն հրաժարվել են` կրկին նույն պատճառաբանությամբ: Այնուհետև, Սմբատի և իր միջև քաշքշուկ է առաջացել, որի ընթացքում Կարենը փայտի կտորով հարվածել է իր գլխին, իսկ որոշ ժամանակ անց իրեն դուրս են արել տանից: Ինքը կրկին ոտքերով հարվածել է տան դռանը, սակայն չեն բացել, այնուհետև կոտրել է նրանց տան պատուհանի ապակիները, որից հետո գնացել է Մասիսում գտնվող քրոջ տուն: Դրա հաջորդ օրն, առավոտյան տանեցիները զանգահարել են իրեն ու հայտնել, որ Շուշանիկը ոստիկանությունում հաղորդում է տվել, թե ինքը մատանիներ է պահանջել: Այդ ամենը պարզելու համար երբ գնացել է մոր տուն, քիչ անց ժամանել են ոստիկանության աշխատակիցները ու բերման ենթարկել իրեն ոստիկանության բաժին: Ինքը 2013թ. մարտի 20-ին Շուշանիկից և մյուսներից գումար չի պահանջել, նրանցից պահանջել է միայն իր կնոջ անձնագիրը` Գյումրու տան վաճառքը կանխելու նպատակով: Դեպքի օրը Շուշանիկենց տանը գտնվելու ժամանակ իր մոտ դանակ չի եղել և նրանց տանը դանակ չի տեսել, իսկ քննությանը ներկայանցված դանակը ինքը նախկինում տեսել է Կարենի ավտոմեքենայում: Շուշանիկի մատանիները չի պահանջել, քանի որ վերջինս մատանիներ չի ունեցել և նրա ձեռքին երբևէ մատանի չի տեսել, հետևաբար կնոջը չի պատմել, որ դանակի սպառնալիքով պահանջել է Շուշանիկի մատանիները: Կնոջ անձնագիրը Շուշանիկից հետ ստանալու համար չի դիմել ոստիկանություն, քանի որ կարծել է, որ ինքնուրույն կարող է այն ետ վերցնել: Իր կողմից Շուշանիկի մատանիները դանակի սպառնալիքով պահանջելու մասին պատմությունը վերջիններս ստեղծնել են նրա համար, որպեսզի ինքը խոչընդոտ չհանդիսանա Գյումրու տան վաճառքի հարցում:
Ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 175-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 4-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճաանչել և գրեթե նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. սեպտեմբերի 19-ին ամուսնացել է Ծովինար Բեգլարյանի հետ, բնակվել նրանց` Ռուբինյանց փողոցում գտնվող տանը Շուշանիկ և Լարիսա Բեգլարյանների և Կարեն Առաքելյանի հետ: Իրենց հարաբերությունները լարված են եղել նշված տան առուվաճառքի հետ կապված, քանի որ կինն անչափահաս է, իսկ գործարքներ կատարելու համար Շուշանիկը վերցրել է Ծովինարի անձնագիրը, հանել նրան հաշվառումից, ինչպես նաև մոտ 2 ամիս Ծովինարին պահել է իրենց տանը և թույլ չի տվել իր մոտ գնալ` ստիպելով ստորագրել տան վաճառքի փաստաթղթերը: Դրանից հետո Շուշանիկի, Ծովինարի և իր միջև պայմանավորվածություն է եղել Գյումրի քաղաքում գտնվող տունը Ծովինարի անվամբ անվանափոխելու մասին: Երբ նշված գործարքները կատարելու համար գնացել են Գյումրի, պարզվել է, որ այլ` տան առուվաճառքի գործարք է կատարվում: Առանց Ծովինարի համաձայնության Շուշանիկը և Կարենը 6.000 ԱՄՆ դոլար կանխավճար են վերցրել, որպեսզի հետագայում տունը վաճառեն: Երևանում գտնվող բնակարանի վաճառքից ստացված գումարից և Գյումրու տան կանխավճարից իրենց ոչինչ չեն տվել, այդ պատճառով իրենց միջև գույքային վեճ է առաջացել: 2013թ. մարտի 20-ին ժամը 00:00-ի սահմաններում ինքը Կարեն Առաքելյանի տանը կնոջ անձնագիրը վերադարձնելու հարցի շուրջ վիճաբանության և քաշքշուկի մեջ է մտել Կարեն Առաքելյանի հետ, որից հետո Կարենը հարվածել է իր գլխին և ինքը թողել հեռացել է` կոտրելով տան ապակիներից երկուսը: Ինքը ավազակային հարձակում չի կատարել, իր մոտ դանակ չի եղել, Շուշանիկից դանակի սպառնալիքի ազդեցության տակ ոսկյա մատանիներ չի պահանջել:
Տուժող Շուշանիկ Բեգլարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանն իր ամուսնու եղբայրն է և քրոջ` Ծովինարի ամուսինը, որի հետ թշնամական հարաբերություններ չունի: 2013թ. մարտի 19-ի լույս 20-ի գիշերը ժամը 24:00-ի սահմաններում Գարիկն ալկոհոլ օգտագործած վիճակում եկել և իրենց` Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 23/1 շենքի 1 բնակարանի դռան դիմաց, հայհոյել է և հարվածել է դռանը: Այդ օրը տանը եղել են ինքը, քույրը` Լարիսա Բեգլարյանը, ամուսինը` Կարեն Առաքելյանը և ամուսնու մյուս եղբայրը` Սմբատ Առաքելյանը: Սկզբում չեն ցանկացել բացել դուռը, սակայն տեսնելով, որ Գարիկի բարձրացրած աղմուկից հարևանները կարող են դուրս գալ, որոշել են բացել: Դուռը բացել է ինքը և Գարիկը, մտնելով ներս, սկսել է վիճաբանել Սմբատի հետ, նրանք քաշքշել են միմյանց, որի ընթացքում ինքն ընկել է գետնին: Սմբատը մի կերպ Գարիկին դուրս է հանել տանից, որից հետո Սմբատն իրենց ցույց է տվել դանակ և ասել է, որ կարողացել է Գարիկի ձեռքից այն գցել: Ինքն անձամբ Գարիկի ձեռքին դանակ չի տեսել, չի տեսել նաև, որ Գարիկի մոտից դանակն ընկել է: Գարիկի ու Սմբատի վիճաբանության պատճառների մասին իրեն ոչինչ հայտնի չէ: Գարիկին տանից դուրս հանելուց հետո վերջինս կոտրել է իրենց տան պատուհանի ապակիները, որի ժամանակ ինքը զանգահարել է ոստիկանություն ու հայտնել իրենց տան ապակիները կոտրելու մասին: Վախենալով, որ հնարավոր է Գարիկը ետ վերադառնա վրեժխնդրության համար, ոստիկանությունում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գարիկը դանակի սպառնալիքի ազդեցության տակ իրենից մատանիներ է պահանջել: Նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել նաև իր ամուսինն ու քույրը` Լարիսան: Հետագայում, հասկանալով, որ իր արածը սխալ է, փորձել է փոխել ցուցմունքները, սակայն քննիչն իրեն պատասխանել է, որ <<եթե չես ցանկանում երեխայիդ ուրիշ տեղ ծննդաբերես, ավելի լավ է գնաս>>: Նախորդ դատական քննության ժամանակ, երբ արդեն տեղյակ է եղել սուտ ցուցմունք տալու համար ՀՀ օրենքով նախատեսված քրեական պատասխանատվության մասին, չի տվել իրականությանը համապատասխանող ցուցմունքներ, քանի որ վախեցել է մանկահասակ որդու համար: Նախկինում տված իր ցուցմունքներն իրականությանը չեն համապատասխանում, հասկանում է իր սխալը, պնդում է, որ Գարիկն իրեն դանակով չի սպառնացել, ոչ դանակի, ոչ առանց դրա սպառնալիքի ազդեցության տակ իրենից մատանի կամ գումար չի պահանջել: Ինքն այդ օրն իսկապես կրել է ոսկյա մատանիներ: Դեպքի օրը, երեկոյան ժամը 21:00-ի սահմաններում Չարբախում գտնվող սկեսրոջ տանը Գարիկն իրենից խնդրել է տալ կնոջ անձնագիրը, սակայն ինքը պատասխանել է, որ վերջինս տեղյակ է, որ ծնողներից մնացած Գյումրու տան ժառանգությունը բացված չէ, հետևաբար իրենց 3 քույրերի անձնագրերն անհրաժեշտ են, որ ինքը կազմակերպի բոլոր թղթային գործողությունները, որպեսզի ժառանգությունը բացվի և 3 քույրերի անունով ձևակերպվի, որպեսզի դրանից հետո կարողանան այն վաճառել, իսկ այդ ամենի համար իրենց 3-ի անձնագրերը պետք է ներկայացնի կադաստր, այնուհետև` նոտարական գրասենյակ, ուստի այդ ամբողջ թղթային հարցերը վերջացնելուց հետո նոր կվերադարձնի անձնագիրը: Անձնագրի շուրջ ինքն ու Գարիկը չեն վիճել: Դեպքի օրն իրենց տան մեջ չի իմացել, որ Գարիկը եկել է անձնագրի ետևից, միայն դրա հաջորդ օրը ոստիկանությունում իմացել է, որ Գարիկն անձնագրի համար է եկել իրենց տուն: Ինքը եթե իմանար, որ այդ անձնագրի համար նման վիճաբանություն կլինի, ապա կվերադարձներ այն, սակայն անձնագիրն իր մոտ է գտնվել, քանզի ժառանգության ընդունման հետ կապված հարց է եղել: Նախկինում Գյումրի քաղաքում գտնվող մյուս բնակարանի ժառանգությունն իրենց 3 քույրերի անձնագրերով, դրանք քույրերին չվերադարձնելով, կարողացել է 3-ի անվամբ ձևակերպել ժառանգություն:
Տուժող Շուշանիկ Բեգլարյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում գրեթե նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2013թ. մարտի 20-ին ժամը 00:30-ի սահմաններում ամուսնու` Կարեն Առաքելյանի և քրոջ` Լարիսա Բեգլարյանի հետ գտնվել է տանը, երբ լսել է դռան թակոցներ, մոտեցել է մուտքի դռանը և լսել ամուսնու եղբոր` Գարիկ Առաքելյանի ձայնը, ով պահանջել է բացել դուռը: Ինքը հասկացել է, որ Գարիկը ոգելից խմիչք է օգտագործել, այդ մասին հայտնել է ամուսնուն, որից հետո բացել է դուռը: Գարիկը տուն մտնելուն պես նստել է հյուրսենյակի աթոռին և սկսել է հայհոյանքներ տալ իր հասցեին, որից հետո մոտեցել է իրեն, հրել, վայր գցել և մեջքի մասից հանելով մի դանակ, պահել է իր ուղղությամբ, բղավել, որ բոլորը նրա համար մեկ բաժակ ջուր են և պահանջել է իր ձեռքի ոսկե մատանիները: Իր ամուսինը` Կարենը փորձել է Գարիկին հանգստացնել, որից հետո հետևից ձեռքով հարվածել է վերջինիս գլխին և վայր գցել: Իր և իր քույրերի, մասնավորապես Ծովինար Բեգլարյանի միջև իրենց ծնողներից ժառանգություն ստացած Գյումրու առանձնատան և Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 21/3 շենքի 1-ին բնակարանի վաճառքի շուրջ տարաձայնություններ չեն եղել, քանի որ ունեցել են փոխադարձ համաձայնություն: Նախորդ դատաքննության ընթացքում տուժողը հայտնել է նաև, որ իր և Ծովինար Բեգլարյանի միջև պայմանավորվածություն է եղել, որ Ծովինարը հրաժարվի Երևան քաղաքում գտնվող բնակարանից, իսկ ինքը` Գյումրիում գտնվող առանձնատնից: Գյումրու առանձնատան գնորդից ինքը վերցրել է նախավճար` 6.000 ԱՄՆ դոլար, որից Գարիկ Առաքելյանին է տվել ընդամենը 2.000 ԱՄՆ դոլար, իսկ մնացածը պահել է իր մոտ, որպեսզի տան վաճառքից հետո նոր մնացած գումարը տա, սակայն տունը չէին կարող վաճառել, քանի որ խնդիրներ կային Ծովինար Բեգլարյանի ստորագրության և համաձայնության հետ կապված /վերջինս անչափահաս էր/:
Վկա Կարեն Առաքելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գարիկ Առաքելյանն իր եղբայրն է: Գարիկի կինը` Ծովինարը, հանդիսանում է իր կնոջ` Շուշանիկի քույրը: Շուշանիկը և Ծովինարը ունեն ևս մեկ քույր` Լարիսան: Քույրերի ավագը հանդիսանում է Շուշանիկը և այդ պատճառով Լարիսայի և Ծովինարի անձնագրերը գտնվում են Շուշանիկի մոտ: 2013թ. մարտի 19-ին տանը գտնվել են ինքը, Շուշանիկը, իրենց հետ միասին բնակվող Լարիսան և իր եղբայրը` Սմբատը: Այդ օրը ինքը հեռախոսով խոսել է Գարիկի հետ և պայմանավորվել հանդիպել 3-րդ մասում, սակայն հասկանալով, որ վերջինս խմած է, չի գնացել հանդիպման: Սմբատը զանգահարել է Գարիկին և կանչել է Զեյթուն, որից հետո երեկոյան Գարիկը եկել է Զեյթունում գտնվող իրենց տուն` կնոջ անձնագիրը վեցնելու համար: Երբ Գարիկը մտել է ներս, անմիջապես սկսել է վիճել Սմբատի հետ: Նրանց վեճը անձնագրի շուրջ է եղել: Քանի որ իր կինն այդ ժամանակ հղի է եղել և այդ վեճից վախեցել է, ինքը վախեցել է կնոջ ու ապագա երեխայի համար և փորձել է բաժանել Գարիկին ու Սմբատին, որի ընթացքում իրեն հարվածել են և ինքը ձեռքով հարվածել է Գարիկի գլխի ետևի հատվածին, որոշ ժամանակ անց Գարիկին դուրս են հանել տանից, իսկ վերջինս կոտրել է իրենց տան պատուհանի ապակիները և հեռացել է: Ինքը Գարիկի գլխին փայտով չի հարվածել: Իր ու Գարիկի միջև քաշքշոց չի եղել: Գարիկի և Շուշանիկի մեջ վեճ չի եղել: Գարիկը դանակի սպառնալիքով իրենցից գումար չի պահանջել, նրա ձեռքին դանակ չի տեսել, ավազակային հարձակում չի կատարվել: Շուշանիկն այդ օրը մատանի է կրել: Նախաքննության ընթացքում և նախորդ դատական քննության ընթացքում իր տված ցուցմունքները ճիշտ չեն, ճիշտ է միայն այն, որ ինքը Գարիկին հարվածել է: Նախկինում տվել է սուտ ցուցմունքներ, քան որ վախացել է կնոջ և ապագա երեխայի համար ու այդ ամենից <<տաքացած>> է եղել և չի գիտակցել: Հետագայում կինը ցանկացել է ցուցմունքը ետ վերցնել, սակայն նրան ասել են, որ չի կարող, իսկ նման բան անելու դեպքում կենթարկվի քրեական պատասխանատվության և երեխային կծննդաբերի կալանավայրում: Իր ցուցմունքները գրել է կնոջ ցուցմունքին համապատասախան և կնոջ կողմից ցուցմունքները փոխելու դեպքում ինքը ևս կփոխեր իր ցուցմունքները: Նախկինում ցանկացել է փոխել իր ցուցմունքը, սակայն կամքի ուժը չի հերիքել: Շուշանիկը Ծովինարի անձնագիրը վերադարձրել է դեպքի հաջորդ օրը: Քույրերի միջև նախկինում վիճաբանություն եղել է, որ հետագայում հարթվել է: Քույրերին ժառանգություն հասած Գյումրու բնակարանը պատկանել է Ծովինարին և Լարիսային, իսկ Երևանի բնակարանը` Շուշանիկին` ըստ նրանց փոխադարձ համաձայնության: Գյումրու տունն արժեր 12.000 ԱՄՆ դոլար, որի վաճառքից 6.000 ԱՄՆ դոլարը Լարիսայինն է, որը վերցրել էին Լարիսան և Շուշանիկը, իսկ մնացած մասը պետք է պատկաներ Ծովինարին: Դեպքի ժամանակ Գյումրու բնակարանը վաճառված չի եղել, իր հիշելով կանխավճար նույնպես տրված չի եղել:
Վկա Կարեն Առաքելյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Գարիկ Առաքելյանը հանդիսանում է իր եղբայրը, իրենց հարաբերությունները լարված են: 2013թ. մարտի 19-ի լույս 20-ի գիշերը, ժամը 00:30-ի սահմաններում իր կնոջ և վերջինիս քրոջ հետ եղել է տանը և Գարիկը հրաբած վիճակում եկել է իրենց տուն: Ինքը պահանջել է կնոջից, որ բացի դուռը և ներս թողնի եղբորը, որպեսզի վերջինս շենքի մուտքում չաղմկի: Գարիկը, ներս մտնելով նստել է հյուրսենյակի աթոռին, սկսել իրենց հետ անհրագալից տոնով խոսել, հայհոյել և ասել է, որ բոլորն իր համար մի բաժակ ջուր են, այնուհետև իր մոտից հանելով դանակ պահել է կնոջ` Շուշանիկի ուղղությամբ և պահանջել վերջինիս մատանիները: Ինքն աջ ձեռքով հարվածել է Գարիկի գլխին, որից հետո վերջինս վայր է ընկել: Այդ ընթացքում տուն է եկել իր մյուս եղբայր Սմբատ Առաքելյանը և Գարիկին դուրս է հանել տանից: Նախորդ դատաքննության ընթացքում վկան հայտնել է նաև, որ ինքը Գյումրու տան գնորդից, որպես նախավճար վերցրել է 6.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որից 2.000 ԱՄՆ դոլար գումարը տվել է Ծովինար Բեգլարյանին, իսկ մյուս մասն իրենք ընտանքիով ծախսել են:
Վկա Լարիսա Բեգլարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Շուշանիկ Բեգլարյանը հանդիսանում է իր քույրը: Ամբաստանյալի և տուժողի հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2013թ. մարտի 19-ին ինքը, Շուշանիկը, նրա ամուսինը` Կարենը և վերջինիս եղբայրը` Սմբատը, գտնվել են տանը: Գիշերը, ժամը 00:30-ի սահմաններում եկել է Գարիկը, ով խմած վիճակում թակել է իրենց տան դուռը և հայհոյել է: Դուռը բացել է Շուշանիկը, որից հետո Գարիկը սկսել է վիճաբանել Սմբատի հետ, միմյանց հրել են: Տեսնելով այդ ամենը` վախեցել է: Այդ վիճաբանությանը միջամտել է Շուշանիկը, այնուհետև Կարենը: Սմբատը հարվածել է Գարիկի գլխին և տարել է սենյակ, իսկ որոշ ժամանակ անց դուրս է հանել տանից: Գարիկը կոտրել է իրենց տան պատուհանի ապակիները և հեռացել է: Հետո Սմբատը բերել և իրենց ցույց է տվել դանակ ու ասել է, որ այն Գարիկի մոտից է ընկել, սակայն ինքը կարծում է, որ այդ դանակը վառարանի վառելիքի մեջից է ընկել, քանի որ Գարիկի մոտ դանակ չի տեսել: Կարենը փայտով Գարիկի գլխին չի հարվածել: Գարիկի իրենց տուն գալու և վիճելու պատճառն իրեն հայտնի չէ, ինքը ներկա չի գտնվել նրանց խոսակցություններին: Շուշանիկն այդ օրը կրել է մատանիներ, սակայն դրանց հետ կապված Շուշանիկն իրեն ոչինչ չի ասել: Նախաքննության ընթացքում քննիչի մոտ գտնվելու ժամանակ, վեճերի պատճառով վախեցած լինելու հետևանքով ինքը չի կարողացել խոսել և այդ պատճառով գրել է այն, ինչ Շուշանիկն է գրել իր ցուցմունքում, իր ցուցմունքը քննիչն իրեն թելադրել է Շուշանիկի ներկայությամբ: Նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքները ճիշտ չեն, ճիշտ է միայն այն, որ Գարիկը կոտրել է իրենց տան պատուհանի ապակիները և Սմբատը նրան տարել է սենյակ, իսկ մնացածը իրականությանը չի համապատասխանում:
Վկա Լարիսա Բեգլարյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ քրոջ` Շուշանիկ Բեգլարյանի, նրա ամուսնու` Կարեն Առաքելյանի, ինչպես նաև` վերջինիս եղբոր Սմբատ Առաքելյանի հետ բնակվել են Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 21/3 շենք 1-ին բնակարանում: 2013թ. մարտի 20-ին` երեկոյան տանը եղել են ինքը, քույրը և Կարենը ու լսել են դռան թակոցի ձայն: Շուշանիկը մոտեցել է դռանը և Կարենին հայտնել, որ դուռը թակում է նրա եղբայրը` Գարիկ Առաքելյանը: Ներս մտնելուց հետո Գարիկը, լինելով ոգելից խմիչքի ազեցության տակ, եկել և նստել է հյուրասենյակի աթոռին, սկսել հայհոյանքներ տալ: Կարենը փորձել է եղբորը կարգի հրավիրել, սակայն Գարիկը մոտենալով Շուշանիկին հրել է վերջինիս, ինչ արդյուքնում քույրը վայր է ընկել: Դրանից հետո Գարիկը մեջքի հատվածից հանել է դանակ և ուղղելով Շուշանիկի ուղղությամբ` պահանջել է նրա ձեռքի ոսկյա մատանիները` ասելով. ՙիմ համար սաղդ մի բաժակ ջուր եք՚: Այնուհետև, Կարենը ետևի կողմց մոտեցել է եղբորը և ձեռքով հարվածել նրա գլխին: Գարիկը վայր է ընկել և մի կողմ գցել ձեռքի դանակը, որը Շուշանիկը վեցրել է և մի կողմէ դրել: Այդ ընթացքում ներս է մտել Կարենի և Գարիկի եղբայրը, ով տեսնելով այդ ամենը` բռել է Գարիկի ձեռքերից և նրան հրելով տանից դուրս է հանել:
Վկա Սմբատ Առաքելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանը հանդիսանում է իր հարազատ եղբայրը, ում հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2013թ. մարտ ամսին բնակվել է մյուս եղբոր` Կարեն Առաքելյանի, նրա կնոջ` Շուշանիկ Բեգլարյանի և վերջինիս քրոջ` Լարիսայի հետ Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 21/3 շենքի 1 բնակարանում: 2013թ. մարտի 19-ին ժամը 24:00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից եղբոր ավտոմեմքենան ավտոկանգառում կայանելու համար: Մոտ 30 րոպե անց, երբ վերադարձել է տուն, տեսել է Գարկին իրենց տանը Կարենի և Շուշանիկի հետ կնոջ` Ծովինարի անձնագրի շուրջ վիճելուց: Գարիկը նրանցից պահանջել է Ծովինարի անձնագիրը, որը Շուշանիկը հրաժարվել է վերադարձնել, ինչից հետո սկսվել է վիճաբանությունը: Այդ խոսակցությանը ներկա է գտնվել նաև Շուշանիկի քույրը` Լարիսան: Կարենը և Գարիկը սկսել են միմյանց քաշքշել և հարվածել, ինքը փորձել է նրանց բաժանել, Կարենից պահանջել է Գարիկին վերադարձնել անձնագիրը: Տեսնելով, որ անձնագիրը եղբորը չեն վերադարձնում` խնդրել էլ նրան հեռանալ: Գարիկի հեռանալուց հետո փորձել է պարզել, թե ինչ է տեղի ունեցել, Շուշանիկը պատասխանել է, որ Գարիկը եկել և դանակի սպառնալիքի ազդեցության տակ ոսկյա մատանիներ ու գումար է պահանջել իրենից: Ինքը չի հավատացել, քանի որ տեղյակ է եղել, որ եղբայրը պետք է գար ու կնոջ անձնագիրը վերցներ: Միաժամանակ Կարենն ու Շուշանիկը ցույց են տվել դանակը, որը ինքը տեսել էր տան սեղանին դրված, նախկինում ևս այդ դանակը տեսել է այդ տանը: Բացի այդ Շուշանիկի մատանիներն այդ ժամանակ գրավադրված են եղել: Շուշանիկի այն պնդումը, թե իրենց բնակարանում Գարիկի վիճաբանությունն իր հետ է սկսվել, իրականությանը չի համապատասխանում, ինչպես նաև իրականությանը չի համապատասխանում այն, որ ինքը տեսել է դանակը, ցույց է տվել այն նրանց ու ասել է, որ դանակը Գարիկի մոտից է ընկել: Ավելին այդ օրն իր ու Գարիկի միջև վիճաբանության առիթ չի եղել, ինքը պարզապես եղբորը տարել է մի կողմ, որպեսզի նրանք չվիճաբանեն, ինչպես նաև Գարիկի մոտ դանակ չի տեսել: Իսկ Ծովինարի անձնագիրը Կարենը և Շուշանիկը հրաժարվել են տրամադրել, քանի որ Զեյթունի բնակարանը պետք է վաճառեին ու դրանից գումար հատկացնեին Ծովինարին, ինչը նրանք չեն ցանկացել անել:
Վկա Սմբատ Առաքելյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ բնակվում է եղբոր` Կարեն Առաքելյանի ընտանիքի և վերջինիս կնոջ քրոջ հետ միասին: 2013թ. մարտի 19-ին, ժամը 24:00-ի սահմաններում դուրս է եկել տանից եղբոր ավտոմեքենան ավտոկանգառում կայանելու համար: Ավտոմեքենան թողնելուց հետո մոտ կես ժամ զրուցել է ավտոկանգառի հսկիչի հետ, որից հետո վերադարձել է տուն: Բնակարան մտնելուց տեսել է, որ իր եղբայրները` Կարենը և Գարիկը վիճել են, Գարիկը նստած է եղել գետնին և ինքն օգնել է վերջինիս, որ վեր կենա և նրան դուրս է հանել տանից: Գարիկի գնալուց հետո եղբոր կինը` Շուշանիկ Բեգլարյանն իրեն պատմել է, որ Գարիկը դանակի սպառնալիքով իր մատանիներն է պահանջել: Ինքը Գարիկի մոտի դանակը տեսել է սեղանին դրված: Տեղյակ է, որ Շուշանիկ և Ծովինար Բեգլարյանների միջև կա գումարային պահանջի խնդիր:
Վկա Ջիվան Բոզոյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է Երևան քաղաքի Զեյթուն վարչական շրջանի շուկայում, որպես ավտոկայանատեղիի հսկիչ: 2013թ. մարտի 19-ի լույս 20-ի գիշերը ժամը 00-ի սահմաններում, ավտոկայանատեղի է եկել Սմբատ Առաքելյանը, որն անցած երկու ամիսների ընթացքում հաճախակի Վազ 2107 մակնիշի կապույտ գույնի ավտոմեքենան բերել և թողել է շուկայի ավտոկայանատեղիում: Այդ օրը իրենք մի փոքր զրուցել են: Սմբատն իրեն ասել է, որ մեքենայի ետևի դռները և բեռնախցիկը չի փակվում և խնդրել է ուշադիր լինել: Ինքը այդ օրը հստակ հիշել է, քանի, որ մարտի 19-ին իր տղայի ծննդյան օրն է եղել:
Վկա Ծովինար Բեգլարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալ Գարիկ Առաքելյանն հանդիսանում է իր փաստացի ամուսինը, իսկ տուժող Շուշանիկ Բեգլարյանը` քույրը, ում հետ ներկայումս շփում չունի: Իր և մյուս քրոջ` Լարիսա Բեգլարյանի անչափահաս լինելու պատճառով իրենց անձնագրերը գտնվել են ավագ քրոջ` Շուշանիկի մոտ: Երբ ինքն ու Գարիկը ցանկացել են օրինականացնել իրենց ամուսնությունը և միաժամանակ մտադրություն են ունեցել բացակայել հանրապետությունից, ինքը Շուշանիկին խնդրել է վերադարձնել անձնագիրը, սակայն վերջինս մերժել է` պատճառաբանելով, որ ծնողներից ժառանգություն ստացած Գյումրի քաղաքում գտնվող տունը վաճառելու համար անհրաժեշտ է իր ստարագրությունը: Ինքն ու ամուսինը դեմ են եղել Գյումրիում գտնվող տունը վաճառելուն, քանի որ իրենք բնակարան չեն ունեցել և վարձով են բնակվել: Գարիկին հայտնել է, որ Շուշանիկը հրաժարվում է վերադարձնել իր անձնագիրը: 2013թ. մարտի 19-ին, երբ Շուշանիկի ամուսինը` Կարենը, ով հանդիսանում է նաև Գարիկի եղբայրը, զանգել է Գարիկին, վերջինս հարցրել է, թե ինչու անձնագիրը չեն վերադարձնում և իբր իր անձնագիրը ետ տալու նպատակով Գարիկին ժամադրել են Երևանի տարբեր վայրերում, որից հետո նաև Զեյթունում: Գարիկն այդ օրը, գիշերը ժամը 24:00-ի սահմաններում գնացել է Զեյթունում գտնվող Շուշանիկենց տուն իր անձնագիրը վերցնելու, սակայն այնտեղից մարմնական վնասվածքներ ստացած եկել է տուն: Այդ ժամանակ Գարիկն իրեն ոչինչ չի պատմել: Դրա հաջորդ օրն առավոտյան գնացել են Չարբախում գտնվող Գարիկի մոր տուն, որտեղ Գարիկը պատմել է, որ գնացել է Շուշանիկենց տուն անձնագիրը վերցնելու, սակայն նրան այն չեն տվել: Այդ խոսակցությանը բացի իրենից ներկա է գտնվել նաև Գարիկի մայրը և Ելենան, իսկ Մարիամը և նրա ամուսինը` Գևորգը եկել են քիչ ուշ: Ինչ վերաբերում է Գարիկի կողմից Շուշանիկի մատանիները պահանջելուն, ապա նման բան չի եղել,Գարիկի մոտ այդ օրը դանակ չի եղել:
Վկա Ծովինար Բեգլարյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ փաստացի ամուսնական հարաբերությունների մեջ է գտնվում Գարիկ Առաքելյանի հետ, որի հետ վերջին ժամանակներս բնակվել է Մասիս քաղաքում: Շուշանիկ Բեգլարյանի հետ լարված հարաբերությունների մեջ է` հայրական տան առուվաճառքի հետ կապված: Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 21/3 շենքի 1-ին բնակարանը պատկանում է իրեն և Շուշանիկ ու Լարիսա Բեգլարյաններին: Շուշանիկ Բեգլարյանը որոշել է վաճառել Երևան քաղաքի բնակարանը և խոստացել բնակարանի վաճառքից ստացված գումարը հավասար բաժանել քույրերի միջև: Ինքը չի համաձայնվել տունը վաճառելուն, որի պատճառով Շուշանիկը մոտ երկու ամիս իրեն բաժանել է ամուսնուց և հակառակ իր կամքի պահել իրենց տանը` ասելով, որ մինչև չստորագրի տան վաճառքի փաստաթղթերը, իրեն բաց չի թողնի: Բացի այդ, իր ամուսնանալուց հետո Շուշանիկը վերցրել է իր անձնագիրը և ասել, որ մինչև տունը չվաճառի, անձնագիրը չի վերադարձնի: Ինքը բազմաթիվ անգամ խնդրել է վերադարձնել անձնագիրը, սակայն Շուշանիկը դրա համար պահանջել է 100 ԱՄՆ դոլար գումար, իսկ ինքն այդ գումարը չի ունեցել: Դեպքի օրը, 2013թ. մարտի 20-ին Կարեն Առաքելյանը զանգահարել է ամուսնուն Գարիկ Առաքելյանին, կանչել իրենց տուն և ասել, որ գնա անձնագիրը վերցնի: Գարիկը ժամը 00:30-ի սահմաններում գնացել է քրոջ տուն, որպեսզի նրանից վերցնի իր անձնագիրը, քանի որ ցանկացել են արտերկիր գնալ, իսկ քույրը հանդիսացել է իր և մյուս քրոջ հոգաբարձուն: Շուշանիկը հրաժարվել է անձնագիր տրամադրելուց, որից հետո ծեծի են ենթարկել ամուսնուն: Ինչ վերաբերվում է Գ. Առաքելյանի կողմից դանակի սպառնալիքով քրոջ ոսկյա մատանիները պահանջելուն, ապա նման բան չի եղել, իր ամուսնու մոտ դանակ չի եղել:
Վկա Գևորգ Բուռնազյանը նախորդ դատական քննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գարիկ Առաքելյանը և վերջինիս կինը` Ծովինար Բեգլարյանը շուրջ երեք ամիս բնակվել են իր հետ Մասիս քաղաքի 1-ին փողոցի 1-ին տանը: 2013թ. մարտի 19-ին առավոտյան վաղ եղել է աշխատանքի վայրում` մինչև ուշ գիշեր: Մարտի 20-ի գիշերը, ժամը 01-ի սահմաններում, երբ տուն է վերադարձել, նկատել է Գ.Առաքելյանին` վնասված և արյունոտված վիճակում, սակայն այդ ժամանակ Գարիկը չի ասել, թե ինչ է եղել: Հետագայում իմացել է, որ Գարիկին նրա եղբայրն է կանչել և նա գնացել է կնոջ` Ծովինար Բեգլարյանի անձնագիրը վերցնելու, սակայն նրան ծեծել են և անձնագիրը չեն վերադարձրել: Վկան նշեց, որ վեճը տեղի է ունեցել Ծովինար Բեգլարյանի և նրա քրոջ` Շուշանիկ Բեգլարյանի ծնողների տան առուվաճառքի հետ կապված գումարային հարցերի պատճառով, քանի որ տան վաճառքից հետո Շուշանիկը որևէ գումար չի տվել Ծովինարին:
Վկա Գևորգ Բուռնազյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գ. Առաքելյանը և վերջինիս կին Ծ. Բեգլարյանը շուրջ երեք ամիս բնակվել են իր հետ Մասիս քաղաքում գտնվող 1-ին փողոց 1-ին տանը: 2013թ. մարտի 19-ին առավոտ վաղ եղել է աշխատանքի վայրում, մինչև ուշ գիշեր և որպես տաքսու վարորդ վարել է ՙՌենո Լոգան՚ մակնիշի իր ավտոմեքենան: Մարտի 20-ի գիշերը, ժամը 01-ի սահմաններում, երբ տուն է վերադարձել, նկատել է, որ տան բակից ինչ-որ տաքսի ավտոմեքենա է դուրս եկել: Տուն մտնելուն պես տանը նկատել է Գ.Առաքելյանին, որի վրայից օղու հոտ է զգացել, իսկ վրան վնասվածքներ է տեսել և Գ.Առաքելյանը իրեն ասել է, որ եղբոր տանը ընտանիքի անդամների հետ է վիճաբանել: Իսկ հաջորդ օրը Գ.Առաքելյանի և Ծ.Բեգլարյանի ընդհանուր խոսակցությունից հասկացել է, որ եղբոր տանը Գ.Առաքելյանը դանակի սպառնալիքով Շ.Բեգլարյանից պահանջել է ոսկյա մատանիներ:
Վկա Մարիամ Առաքելյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գարիկ Առաքելյանն իր եղբայրն է, ում հետ գտնվում է լավ հարաբերությունների մեջ, իսկ տուժողի հետ որևէ կապ չունի: 2013թ. մարտի 19-20-ին Գարիկը բնակվել է իրենց հետ Մասիս քաղաքում: Մարտի 19-ին երեկոյան Կարենն անընդհատ զանգահարել է Գարիկին և ժամադրել տարբեր վայրեր, այդ թվում նաև Զեյթուն թաղամաս` անձնագիրը վերադարձնելու համար: Այդ օրը Գարիկը թեթևակի խմած է եղել: Գարիկը Զեյթունից վերադարձել է ուշ գիշերին, ժամը կոնկրետ չի հիշում, նրա գլխի վրա և աչքի հատվածում նկատել է վնասվածքներ, սակայն տեղյակ չէ, թե նրան ով է պատճառել այդ վնասվածքները: Գարիկն իրեն ոչինչ չի ասել, ինքը ևս նրան ոչինչ չի հարցրել: Առավոտյան Գարիկն ու նրա կինը` Ծովինարը, գնացել են իր մոր տուն: Ինքն ու ամուսինը ևս գնացել են այնտեղ Գարիկենց ետևից: Այնտեղ Գարիկը պատմել է իրենց, որ ինքն անձնագրի համար գնացել է Կարենենց տուն, պահանաջել է այն ետ վերադարձնել, սակայն իրեն չեն տվել անձնագիրը և ծեծել են: Ծովինարն այդ միջադեպի մասին իրենց ոչինչ չի պատմել: Որոշ ժամանակ անց եղբորը` Գարիկին տարել են ոստիկանության բաժին, որից հետո ինքը գնացել է Շուշանիկենց տուն, ճշտելու համար, թե ինչու են նրանք <<գրել>> եղբոր վրա, ինչին Շուշանիկը պատասխանել է, որ <<լավ են արել>> և պատմել է, որ իբր մարտի 19-ի երեկոյան, երբ եղբայրը գնացել է նրանց տուն, դանակի սպառնալիքի ազդեցության տակ նրանից ոսկեղեն է պահանջել: Ինքը վստահ է, որ Շուշանիկը սուտ է ասում, քանի որ իր եղբայրը նման բան չէր կարող անել: Ինչ վերաբերում է իր նախաքննական ցուցմունքներում նշվածին, թե ինքը առավոտյան Գարիկի ու Ծովինարի խոսակցություններից լսել է, որ Գարիկը դանակի սպառնալիքով ոսկի է պահանջել Շուշանիկից, ապա այդ մասին ինքն իր նախաքննական ցուցմունքներում գրել է քննիչի թելադրածով, մինչդեռ քննիչին ինքը պատմել է ճշմարտությունը:
Վկա Մարիամ Առաքելյանը նախաքննության և նախորդ դատական քննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել, որ Գարիկ Առաքելյանի քույրն է: Գարիկ Առաքելյանը և նրա կինը` Ծովինար Բեգլարյանը վերջին ժամանակները բնակվել են Մասիս քաղաքում գտնվող իրենց տանը: 2013թ. մարտի 19-ին երեկոյան Գարիկին է զանգահարել Կարենը և ասել, որ գնա և կնոջ անձնագիրը վերցնի: Գարիկը մինչ այդ ալկոհոլ էր օգտագործել: Երեկոյան, երբ Գարիկը տուն է վերադարձել, ծեծված վիճակում է եղել: Գարիկն իրեն անձամբ որևէ բան չի պատմել: Նախաքննության ընթացքում նշել է, որ Գարիկի և նրա կնոջ` Ծովինար Բեգլարյանի խոսակցությունից լսել է, որ Գարիկը եղբոր տանը դանակի սպառնալիքով պահանջել է Շուշանիկ Բեգլարյանի ոսկյա մատանիները: Նախորդ դատաքննության ընթացքում հայտնել է, որ ինքը Գարիկի և նրա կնոջ` Ծովինար Բեգլարյանի խոսակցությունից հասկացել է, որ Գարիկին ծեծել են կնոջ անձնագրի համար: Մինչ դեպքը իմացել է, որ Շուշանիկ Բեգլարյանը Ծովինարի անձնագիրը պահել է իր մոտ և ասել, որ մինչև Ծովինարը տան վաճառքի փաստաթղթերը չստորգարի, անձնագիրը չի վերադարձնի: Ամուսնությունից որոշ ժամանակ անց Շուշանիկը Ծովինարին, հակառակ նրա կամքի, տարել և պահել է իրենց տանը` ստիպելով, որ վերջինս ստորագրի բնակարանի վաճառքի փաստաթղթերը:
Վկա Ելենա Ֆադեևան ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գարիկ Առաքելյանն իր հորաքրոջ որդին է: 2013թ. մարտի 19-ին երեկոյան ժամը 22-23-ի սահմաններում Գարիկը միայնակ եկել է իրենց տուն: Որոշ ժամանակ անց Շուշանիկը զանգահարել ու կանչել է Գարիկին: Գարիկն ասել է, որ գնում է կնոջ` Ծովինարի անձնագիրը վերցնելու, քանի որ նրանք պատրաստվում էին դուրս գալ հանրապետությունից, իսկ Ծովինարի անձնագիրը գտնվել է Շուշանիկի մոտ: Գարիկը, երբ իրենց տանն է եղել, վստահ հիշում է, որ նա խմած չի եղել: Գարիկի խմած լինելու մասին նախաքննական իր ցուցմունքում նշածը ինքը չի գրել, դա շատ հնարավոր է, որ քննիչն է ավելացրել: Հաջորդ օրը` մարտի 20-ի առավոտյան Գարիկը Ծովինարի հետ կրկին եկել է իրենց տուն, ծեծված վիճակում ու պատմել է, որ երբ գնացել է Շուշանիկենց տուն, նրանից պահանջել է կնոջ անձնագիրը, սակայն այդ ժամանակ վիճաբանություն է տեղի ունեցել Շուշանիկի և Կարենի միջև, Շուշանիկը հրաժարվել է տալ անձնագիրը, ասել է, որ <<ես փող եմ տվել անձնագրի համար, էդ հարյուր դոլարը տուր ինձ, անձնագիրը կտամ քեզ>>: Իր ներկայությամբ խոսվել է այդքանը, ինքը որոշ ժամանակով առանձնացել է ու տեղյակ չէ, թե այդ դեպքի մասին ուրիշ ինչ են խոսել: Գարիկին իրենց տանից ոստիկանության աշխատակիցները բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին: Այն, որ Գարիկն իբր Շուշանիկից դանակի սպառնալիքի ազդեցության տակ ոսկի է պահանջել, ապա այդ մասին ինքը լսել է միայն դատարանում, դատական նիստի ժամանակ, մինչ այդ ինքն այդ մասին չի լսել: Գտնում է, որ Շուշանիկը նման հաղորդում ու ցուցմունք է գրել, քանի որ այդ ընթացքում Շուշանիկը տուն է վաճառել ու կարծում է այդ ամենն արել է, որպեսզի քրոջը` Ծովինարին տան գումարից բաժին չտա:
Վկա Ելենա Ֆադեևան նախաքննության ընթացքում և նախորդ դատական քննության ընթացքում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ Սմբատ Առաքելյանի նախկին կինն է և ապրում է վերջինիս մոր` Կարինե Առաքելյանի հետ: 2013թ. մարտի 19-ին ժամը 23:00-ի սահմաններում Գարիկ Առաքելյանը եկել է իրենց տուն, Կարինե Առաքելյանի բջջային հեռախոսից զանգահարել, զրուցել է Շուշանիկ Բեգլարյանի հետ, ասել է, որ գալիս է կնոջ անձնագիրը վերցնելու և դուրս է եկել տնից: Հաջորդ օրը առավոտյան, կրկին եկել է իրենց տուն, նրա հետ է եղել Ծովինար Բեգլարյանը: Գարիկը եղել է ծեծված վիճակում: Գարիկը պատմել է, որ նրա եղբայրները` Կարենն ու Սմբատն են իրեն ծեծել: Պատճառը եղել է Գարիկի կնոջ` Ծովինար Բեգլարյանի անձնագիրը, որը Շուշանիկը պահել է իր մոտ և չի վերադարձրել, ինչպես նաև, որ իբր Գարիկը դանակ է հանել և Շուշանիկից պահանջել ոսկե մատանիները: Երբ Գարիկն իրենց տնից դուրս է եկել, նրա մոտ դանակ չի եղել: Շուշանիկ Բեգլարյանը քրոջ` Ծովինար Բեգլարյանի անձնագիրը պահել է իր մոտ` որպես վերջինիս խնամակալ իրենց Երևան քաղաքի տան առուվաճառքի գործարքները կատարելու համար, քանի որ Ծովինարը չի տվել իր համաձայնությունը` հայրական տունը վաճառելու համար: Իսկ անձնագիրը վերադարձնելու համար գումար է պահանջել Ծովինարից:

38. Վերաքննիչ դատարանը, քննության ենթարկելով մեղադրող Ա. Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները, դրանք համադրելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների հետ, յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի մեղքը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղսագրված արարքում հաստատված չէ:

39. Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Առաջին ատյանի դատարանի պատճառաբանություններն ամբաստանյալ Գ. Առաքելյանին ՀՀ քրեկան օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ ճանաչելու վերաբերյալ հիմնավորված և հաստատված են գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված բոլոր ապացույցները հանգամանորեն հետազոտվել և օբյեկտիվ գնահատման են ենթարկվել դատաքննության ընթացքում և եզրակացությունները կառուցվել են միայն ապացույցների համալիր գնահատականի հիման վրա, որի պայմաններում մեղադրող Ա. Մնացականյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարելու` Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բեկանելու և Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասով մեղադրական դատավճիռ կայացնելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:

40. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` 2014 թվականի հոկտեմբերի 6-ի վերոհիշյալ դատավճիռը համարում է ճիշտ, իսկ վերաքննիչ բողոքում և դատաքննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունները, եզրահանգումներն` անհիմն, և թույլ չի տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի խախտում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով` Վերաքննիչ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց


1. Վերաքննիչ բողոքը մերժել:

2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014թ. հոկտեմբերի 6-ի դատավճիռնը` Գարիկ Գագիկի Առաքելյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-322-րդ հոդվածի 2-րդ մասվ և 235-րդ հոդվածի 4-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:

3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ