ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԱՔԴ/0083/01/13
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

26 նոյեմբերի 2013 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Է.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆԻ
տուժող` Ա.ՄԱՆՈՒԿՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ԱԹՈՅԱՆԻ
պաշտպան` Ս.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը` ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 30-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Ռ.Մելքոնյանի 2012 թվականի օգոստոսի 20-ի որոշմամբ Գոռ Աշոտի Աթոյանի կողմից Արտաշես Սերգեյի Մանուկյանին մարմնական վնասվածք պատճառելու փաստի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110312 քրեական գործը:
2. Նախաքննական մարմնի 2012 թվականի հոկտեմբերի 04-ի համապատասխան որոշումներով Գոռ Աշոտի Աթոյանը թիվ 09110312 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով և վերջինիս նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
3. 2012 թվականի հոկտեմբերի 04-ին թիվ 09110312 քրեական գործով մեղադրյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
4. Նախաքննական մարմնի 2012 թվականի դեկտեմբերի 14-ի որոշմամբ թիվ 09110312 քրեական գործով վարույթը կասեցվել է` Գոռ Աշոտի Աթոյանի գտնվելու վայրը պարզված չլինելու պատճառաբանությամբ:
5. 2013 թվականի մայիսի 11-ին թիվ 09110312 քրեական գործով մեղադրյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանը հայտնաբերվել և ներկայացվել է ՀՀ Ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժին:
6. Նախաքննական մարմնի 2013 թվականի մայիսի 11-ի համապատասխան որոշումներով թիվ 09110312 քրեական գործի կասեցված վարույթը վերսկսվել է և նախաքննությունը շարունակվել է, մեղադրյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին, թողնվել է նույնը:
7. 2013 թվականի մայիսի 24-ին թիվ 09110312 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Աշոտի Աթոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
8. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 30-ի դատավճռով Գոռ Աշոտի Աթոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել կալանք 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Գոռ Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճռով որոշվել է գործով իրեղեն ապացույց հանդիսացող խոհանոցային դանակը ոչնչացնել:
Տուժող Արտաշես Մանուկյանի քաղաքացիական հայցը թողնվել է առանց քննության` քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար:
Դատավճռով որոշվել է նաև Գոռ Աշոտի Աթոյանից, որպես դատական ծախսեր հօգուտ պետական բյուջեի բռնագանձել 56.792 /հիսունվեց հազար յոթ հարյուր իննսուներկու/ ՀՀ դրամ:
9. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 30-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ.Աթոյանի պաշտպան Ս.Մկրտչյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխաններ չեն ստացվել:
10. Ամբաստանյալ Գ.Աթոյանի պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը փոստին հանձնվել է 2013 թվականի սեպտեմբերի 30-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 01-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Աշոտի Աթոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հոկտեմբերի 14-ին:
11. ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 15-ի որոշմամբ պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գոռ Աշոտի Աթոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2013 թվականի նոյեմբերի 08-ին, ժամը 12.00-ին:

ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ

12. Գոռ Աշոտի Աթոյանը 2012 թվականի հունիսի 06-ին, ժամը 20-ի սահմաններում Երևան քաղաքի Ֆանարջյան 80/1 տան բակում, կենցաղային հարցերի շուրջ առաջացած վիճաբանության ընթացում, սառը զենք չհանդիսացող հանցագործության գործիք` խոհանոցային դանակով, դիտավորությամբ հարվածել է Արտաշես Սերգեյի Մանուկյանի ձախ ձեռքին` վերջինիս առողջությանը պատճառելով միջին ծանրության մարմնական վնասվածք:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
13. Պաշտպան Ս.Մկրտչյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական նախապատմությունը, մեջբերելով առաջին ատյանի դատարանի իրավական վերլուծությունները, նշել է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված չէ գործում առկա փաստական տվյալներով, այն չի հիմնավորվել առաջին ատյանի դատարանի դատաքննությամբ:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` նախաքննությամբ բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը գնահատելու համար:
Պաշտպան Ս.Մկրտչյանի կարծիքով` իր պաշտպանյալի կատարած արարքներում ուղղակիորեն բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի հանցակազմը, մասնավորապես` բացակայում է քրեական գործով տուժող Ա.Մանուկյանին Գ.Աթոյանի կողմից դիտավորությամբ մարմնական վնասվածք կամ առողջությանը որևէ այլ վնաս պատճառելու փաստը հաստատող ապացույցները, քանի որ թե նախաքննությամբ, և թե դատաքննությամբ ամբաստանյալ Գ.Աթոյանը բազմիցս պնդել է, որ դիտավորություն չի ունեցել վնասելու տուժող Ա.Մանուկյանին:
Պաշտպան Ս.Մկրտչյանը մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ կետերի, նույն օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ, 4-րդ կետերի իրավադրույթները, նշել է նաև այն մասին, որ վարույթն իրականացնող մարմինը Գ.Աթոյանին մեղադրանք է առաջադրել հիմնվելով մի շարք անթույլատրելի, ՀՀ Սահմանադրության և քրեադատավարական օրենքի պահանջների խախտմամբ ձեռք բերված ապացույցների վրա: Բացի այդ, ըստ պաշտպան Ս.Մկրտչյանի` իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է բացառապես տուժողի ցուցմունքների վրա, գործում այլ ապացույց մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ, չկա:
Վերաքննիչ բողոքի հեղինակը վկայակոչելով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի 22.07.2005թ. թիվ ՎԲ-203/05 որոշմամբ արտահայտած իրավադիրքորոշումը` օբյեկտիվ ապացույցների առկայության վերաբերյալ, նշել է, որ նշված դիրքորոշումը ևս սույն գործով անտեսված է:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` սույն գործով վարույթն իրականացնող մարմնի կողմից խախտվել է նաև ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 180-րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ քրեական գործ հարուցվել է հանցագործության մասին հաղորդում տալուց հետո միայն 74 օր անց:
Պաշտպան Ս.Մկրտչյանը բացի վերոգրյալից գտնում է, որ նախաքննական մարմինը Գ.Աթոյանին անհիմն կերպով սկզբում գործով վարույթին ներգրավվել է որպես վկա, վերջինիս նախազգուշացրել սուտ ցուցմունք տալու համար քրեական պատասխանատվության մասին, առաջադրել է հանցագործության կատարման մեջ Գ.Աթոյանին մերկացնող հարցեր, այնուհետև նոր վերջինիս ներգրավել է որպես մեղադրյալ և մեղադրանք է առաջադրել:
Վերոգրյալի հիման վրա պաշտպան Ս.Մկրտչյանը գտնում է, որ իր պաշտպանյալի կողմից թե որպես վկա, և թե որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքները, ինչպես նաև վերջինիս հետ կապված բոլոր քննչական գործողությունների արձանագրություններն ու որոշումները պետք է դիտել որպես անթույլատրելի ապացույցներ և հանել մեղադրանքը հաստատող ապացույցների շարքից:
Վերաքննիչ բողոքում պաշտպան Ս.Մկրտչյանը վիճարկել է նաև իր պաշտպանյալի` թարգման և նախաքննության ընթացքում պաշտպան ունենալու իրավունքների խախտմանը հարցը, փաստելով, որ Գ.Աթոյանը ոչ բավարար չափով է տիրապետում քրեական դատավարության լեզվին:
Ըստ վերաքննիչ բողոքի հեղինակի` նախաքննական մարմինը առանց որևէ իրավական հիմքերի իր պաշտպանյալ Գ.Աթոյանի նկատմամբ հայտարարել է հետախուզում: Իր այս դիրքորոշումը պաշտպան Ս.Մկրտչյանը հիմնավորել է նրանով, որ քրեական գործում չկա որևէ մի ապացույց, որը կվկայի այն մասին, որ Գ.Աթոյանը ստանալով ծանուցագրեր, խուսափել է ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնին:
14. Այսպիսով, ամբաստանյալ Գ.Աթոյանի պաշտպան Ս.Մկրտչյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի 30.08.2013թ. դատավճիռը, Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, նրա նկատմամբ քրեական գործի վարույթը կարճել` արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ

15. Նախաքննության ընթացքում Գոռ Աթոյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում և խոստովանական ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ինքը վիճաբանության մեջ է մտել իր հարևան, գործով տուժող Ա.Մանուկյանի հետ իրենց տան գազի ծխատարի պատճառով և վիճաբանության ժամանակ դանակով հարվածել է Ա.Մանուկյանին` պատճառելով մարմնական վնասվածք:
16. Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում, ամբաստանյալ Գոռ Աթոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել առաջադրված մեղադրանքում և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի հունիսի 06-ին իրենց բակում վիճաբանության մեջ է մտել իր հարևան Ա.Մանուկյանի հետ իրենց տան գազի ծխատարի պատճառով և վիճաբանության ժամանակ միմյանց քաշքշելիս, հնարավոր է պաշտպանվելու ընթացքում դանակով հարվածել է Ա.Մանուկյանին և նրա ձեռքի շրջանին պատճառել մարմնական վնասվածք:
17. Ամբաստանյալ Գ.Աթոյանի պաշտպան Ս.Մկրտչյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի բովանդակային և իրավական վերլուծությունից երևում է, որ սույն գործով վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավորված է արդյոք Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով կայացված մեղադրական դատավճիռը, ապացուցված է արդյոք այն արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է Գոռ Աթոյանը, վերջինիս առաջադրված մեղադրանքում արդարացնելու հիմքեր գործում կան արդյոք, թե` ոչ:
18. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` <<Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:>>:
19. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, նախաքննական մարմնի կողմից ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
20. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
/…./
21. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
- դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա,
- այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար,
- դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:
22. Առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ բոլոր ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հաստատված է համարել, որ Գոռ Աշոտի Աթոյանը կատարել է սույն որոշման 12-րդ կետում արձանագրված արարքը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի այդ հոդվածով:
23. Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և վերջինիս կատարած արարքն ապացուցված է համարել դատավճռում շարադրված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
<<Տուժող Արտաշես Սերգեյի Մանուկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր և իր հարևան Գոռի հարաբերությունները մշտապես տարբեր կենցաղային հարցերի շուրջ լարված են եղել, հաճախ վիճաբանել են և հերթական վիճաբանությունն են ունեցել իր տան բակով անցնող Գոռի տան գազի ծխատարի պատճառով: Ինքը բազմիցս խնդրել է Գոռին, որպեսզի փոխի ծխատարի դիրքը, քանի որ ամբողջ ծուխը լցվել է իր տուն: 2012 թվականի հունիսի 6-ին ծխատարի շուրջ առաջացած հերթական վիճաբանության ժամանակ Գ.Աթոյանն իրեն ուղղված հայհոյանքներ է տվել և իր մոտ եղած դանակով դիտավորությամբ հարվածել է ձեռքին` պատճառելով մարմնական վնասվածք: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ չի ցանկանում հաշտվել Գ.Աթոյանի հետ և պահանջել, որ նա քրեական պատասխանատվության ենթարկվի: Տուժողը ներկայացրել է 560.000 ՀՀ դրամի քաղաքացիական հայց:
Վկա Ժանետա Վազգենի Եղիկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրենց ընտանիքի հարաբերությունները լարված են եղել հարևան Արտաշես Մանուկյանի հետ` տարբեր կենցաղային հարցերի շուրջ: Հերթական վիճաբանություն է եղել իրենց տան գազի ծխատարի հետ կապված: Երբ իր որդի Գոռը տուն է վերադարձել, իրեն պատմել է, որ վիճաբանության մեջ է մտել Արտաշեսի հետ և վիճաբանության ժամանակ կարծես դանակով կպել է Արտաշեսին:
21.11.2012թ. կրկնակի դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացության համաձայն Ա.Մանուկյանի մոտ եղել են մարմնական վնասվածքներ` ձախ նախաբազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսի շրջանի ծակած-կտրած վերքի ձևով` դաստակի 2,3,4,5-րդ մատների տարածիչ ջլերի լրիվ վնասումով, որոնք պատճառվել են սուր ծակող-կտրող գործիքի ներգործությամբ, որի վնասող ուժը տեղակայվել է Ա.Մանուկյանի ձախ նախաբազկի ստորին երրորդի հետին մակերեսին, հնարավոր է որոշմամբ նշված ժամկետում, որը առանձին վերցված դասվում է առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառող մարմնական վնասվածքների շարքին` ընդհանուր աշխատունակության մեկ երրորդից պակաս զգալի կայուն կորստի կամ առողջության տևական քայքայման հատկանիշով: Ըստ Ա.Մանուկյանի առաջնային դատաբժշկական փորձաքննության արդյունքների` նրա մոտ հայտնաբերվել են նաև մեկական չանգռվածքների տեղամասեր աջ բազկի միջին երրորդի դրսային մակերեսին և ձախ բազկի վերին երրորդի հետին մակերեսին, որոնք ունեն դատաբժշկական հետազոտումից առաջ մոտ 4-6 օրվա վաղեմություն, հնարավոր է պատճառված լինեն ինչպես եզր ունեցող բութ առարկայի, այնպես էլ սուր առարկայի կամ գործիքի ներգործությամբ, որոնք առանձին վերցված առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում և դրանց ծանրությունը չի որոշվում:
Գ.Աթոյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև իրեղեն ապացույց ճանաչված հացագործության գործիք հանդիսացող խոհանոցային դանակով:>>:
24. Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով վերոգրյալը, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում հետազոտված և դատավճռում շարադրված փաստական տվյալներով ապացուցված է այն արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին և, որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը:
Ուստի քրեական գործում բացակայում է Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը բեկանելու, վերջինիս ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ ճանաչելու հիմքերը:
25. Վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով պաշտպան Ս.Մկրտչյանի փաստարկներին այն մասին, որ իր պաշտպանյալ Գ.Աթոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնված է բացառապես տուժող Ա.Մանուկյանի ցուցմունքների վրա, գործում այլ ապացույց մեղադրանքի հիմնավորվածության վերաբերյալ չկա, գտնում է անհիմն և մնացածին, քանի որ ինչպես երևում է գործի նյութերից, առաջին ատյանի դատարանը` գնահատելով գործով ձեռք բերված և սույն որոշման 23-րդ կետում թվարկված յուրաքանչյուր ապացույց առանձին-առանձին, ինչպես նաև դրանք բոլորն իրենց համակցության մեջ, հաստատված և ապացուցված է համարել ամբաստանյալ Գ.Աթոյանին առաջադրված մեղադրանքը:
26. Ինչ վերաբերվում է պաշտպան Ս.Մկրտչյանի պնդումներին այն մասին, որ նախաքննական մարմինը Գ.Աթոյանին անհիմն կերպով սկզբում գործով վարույթին ներգրավվել է որպես վկա, վերջինիս նախազգուշացրել սուտ ցուցմունք տալու համար քրեական պատասխանատվության մասին, առաջադրել է հանցագործության կատարման մեջ Գ.Աթոյանին մերկացնող հարցեր, այնուհետև նոր վերջինիս ներգրավել է որպես մեղադրյալ և մեղադրանք է առաջադրել, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նման պնդումները հիմք չեն կարող հանդիսանալ ամբաստանյալ Գ.Աթոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում անմեղ ճանաչելու համար:
27. Ինչ վերաբերվում է պաշտպան Ս.Մկրտչյանի պնդումներին այն մասին, որ Գ.Աթոյանի կողմից նախաքննության ընթացքում թե որպես վկա, և թե որպես մեղադրյալ տված ցուցմունքները, ինչպես նաև վերջինիս հետ կապված բոլոր քննչական գործողությունների արձանագրություններն ու որոշումները պետք է դիտել որպես անթույլատրելի ապացույցներ և հանել մեղադրանքը հաստատող ապացույցների շարքից, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն, քանի որ ինչպես երևում է գործի նյութերի ուսումնասիրությունից, գործի փաստական հանգամանքների վերաբերյալ հավաքված ապացույցները ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 105-րդ, 106-րդ հոդվածների կարգով անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ հիմքեր չկան:
28. Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին, որոնցով պաշտպանը Ս.Մկրտչյանը վիճարկել է նաև ամբաստանյալ Գ.Աթոյանի` թարգման և պաշտպան ունենալու իրավունքների խախտմանը հարցը, վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում փաստել, որ ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանը գործի քննության բոլոր փուլերում իրական հնարավորություն է ունեցել պաշտպանվել առաջադրված մեղադրանքից, առաջադրված մեղադրանքի նկատմամբ իր դիրքորոշումն ընտրել է ինքնուրույն` առանց քրեական վարույթն իրականացնող մարմնի կամ այլ անձանց ազդեցության: Բացի այդ, առաջին ատյանի դատարանում պաշտպանության կողմն օժտված է եղել իր դիրքորոշումը պաշտպանելու հավասար հնարավորություններով, դատարանը դատավճիռը հիմնավորել է այն ապացույցներով, որոնց հետազոտման ընթացքում կողմերից յուրաքանչյուրի համար ապահովվել է հավասար պայմաններ: Իսկ ինչ վերաբերվում է թարգման ունենալու իրավունքի խախտման հանգամանքին, վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Գ.Աթոյանը բավարար չափով տիրապետում է հայերեն լեզվին, քանի որ ինչպես երևում է գործի նյութերից, վերջինս գործի քննության ընթացքում քննիչի կողմից արձանագրված ցուցմունքների տակ անձամբ, իր ձեռքով հաստատել է իր կողմից տրված ցուցմունքների ճիշտ լինելը:
29. Բացի վերոգրյալից, վերաքննիչ դատարանն անդրադառնալով պաշտպան Ս.Մկրտչյանի պնդումներին այն մասին, որ նախաքննական մարմինը առանց որևէ իրավական հիմքերի իր պաշտպանյալ Գ.Աթոյանի նկատմամբ հայտարարել է հետախուզում, քանի որ քրեական գործում չկա որևէ մի ապացույց, որը կվկայի այն մասին, որ Գ.Աթոյանը ստանալով ծանուցագրեր, խուսափել է ներկայանալ վարույթն իրականացնող մարմնին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է ևս անհիմն, հաշվի առնելով այն հանգամանքը, որ գործի նյութերով հիմնավորվում է, որ նախաքննության ընթացքում հնարավոր չի եղել պարզել Գոռ Աշոտի Աթոյանի գտնվելու վայրը, վերջինս հայտնաբերվել է միայն 2013 թվականի մայիսի 11-ին <<Զվարթնոց>> օդանավակայանում` Մոսկվա-Երևան թիվ 907 չվերթով ինքնակամ Երևան ժամանելուց հետո:
30. Այսպիսով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը համարում է ապացուցված և հիմնավորված, իսկ պաշտպան Ս.Մկրտչյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումներն` անհիմն:

Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի
կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>>
03.10.2013թ. ԱԺ Որոշման կիրառումը

31. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 82-րդ հոդվածը սահմանում է. <<…հանցանք կատարած անձն օրենսդիր մարմնի կողմից ընդունվող համաներման ակտով կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, իսկ դատապարտյալը կարող է լրիվ կամ մասնակիորեն ազատվել ինչպես հիմնական, այնպես էլ լրացուցիչ պատժից, կամ պատժի չկրած մասը կարող է փոխարինվել ավելի մեղմ պատժատեսակով, կամ կարող է վերացվել դատվածությունը:>>:
32. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածը համաներման ակտի ընդունումը դիտում է որպես քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանք: Նշված հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետի համաձայն` քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ընդունվել է համաներման ակտ:
33. ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ. ԱԺ Որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետի համաձայն` <<Քրեական հետապնդում չհարուցել և քրեական հետապնդում չիրականացնել, ինչպես նաև կարճել մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 01-ը կատարած հանցագործությունների վերաբերյալ հետաքննության մարմինների, նախաքննության մարմինների կամ դատարանների վարույթում գտնվող քրեական գործերը, բացառությամբ սույն որոշման 8-րդ կետի 4-6-րդ ենթակետերով և 9-րդ կետով նախատեսված դեպքերի, որոնցով անձինք կարող են մեղադրվել կամ մեղադրվում են այնպիսի հանցագործություններ կատարելու մեջ, որոնց համար նախատեսված է պատիժ` ոչ ավելի, քան երեք տարի ժամկետով ազատազրկում:>>:
34. Սույն գործով Գոռ Աշոտի Աթոյանը մեղադրվում է մինչև 2013 թվականի սեպտեմբերի 01-ը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար և այդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված է պատիժ` կալանք՝ մեկից երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկում՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով:
35. ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ. ԱԺ Որոշման 9-րդ կետում շարադրված են այն դեպքերը, որոնց առկայության պայմաններում օրենսդիրը բացառել է համաներման ակտի կիրառումը:
Առաջին ատյանի դատարանը տուժող Ա.Մանուկյանի քաղաքացիական հայցը թողել է առանց քննության` քաղաքացիական դատավարության կարգով լուծելու համար:
Վերաքննիչ դատարանում, դատաքննության ժամանակ, տուժող Ա.Մանուկյանը հայտարարեց, որ չնայած առաջին ատյանի դատարանն իր քաղ.հայցը թողել է առանց քննության, բայց ինքն ամբաստանյալից նյութական պահանջ չունի և հետագայում էլ քաղաքացիական դատավարության կարգով քաղ.հայց չի հարուցելու:
Այս առումով վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ գործի նյութերում բացակայում են համաներման որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման համար:
36. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը, հիմք ընդունելով վերոգրյալները, հանգում է այն հետևության, որ վերոհիշյալ համաներման ակտի կիրառմամբ Գոռ Աշոտի Աթոյանի վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել:
37. Ամբաստանյալ Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին, պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 13-րդ կետով, 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ

1. Պաշտպան Ս.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 30-ի դատավճիռը Գոռ Աշոտի Աթոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով, բեկանել:
Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ կիրառել ՀՀ Անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ <<Համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ. ՀՀ ԱԺ Որոշման 5-րդ կետի 2-րդ ենթակետը և նրա վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 113-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճել և քրեական հետապնդումը դադարեցնել:
3. Գոռ Աշոտի Աթոյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրությունը չհեռանալու մասին, վերացնել:
4. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ ստորագրություն

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ