ԵԱՔԴ/0068/01/13




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20.06.2013թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մա•դա Գրի•որյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Արայիկ Մնացականյանի,
տուժող` Վլադիմիր Հովսեփյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի


Էդուարդ Վա•իֆի Հակոբյանի` ծնված 12.02.1984թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մանկահասակ մեկ երեխան, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված ք. Երևան, Հալաբյան 45 շենք բնակարան 28 հասցեում, վարձակալական հիմունքներով բնակվում է ք. Երևան, Մառի 14 շենք բնակարան 2 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 244-րդ հոդվածով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:

Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2013 թվականի փետրվարի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 244-րդ հոդվածի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 60106413 քրեական •ործը:
2013 թվականի մարտի 27-ին Էդուարդ Վա•իֆի Հակոբյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենս•րքի 244-րդ հոդվածով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2012թ. դեկտեմբերի 8-ին, ժամը 02:00-ի սահմաններում իր անձնական օ•տա•ործման ՙՄերսեդես՚ մակնիշի 87 ՕԼ 777 պ/հ ավտոմեքենան վարել է Երևան քաղաքի Կիևյան փողոցով` Բաղրամյան պողոտայի կողմից դեպի Հալաբյան փողոցի ուղղությամբ: Հասնելով Կիևյան 8 շենքի դիմացի ճանապարհահատվածին թույլ է տվել ՃԵԿ-ի ձև N2-ի` ՙՀորիզոնական •ծանշումներ՚ բաժնի 1.3 պահանջին և ՙՃանապարհային երթևեկության անվտան•ության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3 կետի պահանջին հակասող •ործողություններ, այն է` իրականացրել է իր վարած ավտոմեքենայի ոչ պատշաճ և վտան•ավոր երթևեկություն` չնախատեսված վայրում իրականացրել է ավտեմեքենայի շարժման ուղղության վտան•ավոր փոփոխություն` ձախ հետադարձի մանևր, հատել է փողոցի հանդիպակաց երթևեկության ուղեմասերը բաժանող առանցքային զույ• հոծ •ծանշումը, որի արդյունքում էլ տեղի է ունեցել ընդհարում իր ավտոմեքենայի և հանդիպակաց ուղեմասով երթևեկող ՙԿիա՚ մակնիշի Լ 3841 պ/հ ավտոմեքենայի միջև, ստեղծել է վթարային իրադրություն, դրանով իսկ պայմանավորել ավտովթարի առաջացումը` ինքն իրեն զրկելով այն կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից, որի հետևանքով ՙԿիա՚ մակնիշի Լ 3841 պ/հ ավտոմեքենայի վարորդ Վլադիմիր Աշոտի Հովսեփյանին անզ•ուշությամբ պատճառել է առողջության տևական քայքայումով միջին ծանրության մարմնական վնասվածքներ:
Այնուհետև Է. Հակոբյանը ՃԵԿ-ի ձև N2-ի` ՙՀորիզոնական •ծանշումներ՚ բաժնի 1.3 պահանջին և ՙՃանապարհային երթևեկության անվտան•ության ապահովման մասին՚ ՀՀ օրենքի 23-րդ հոդվածի 3 կետի պահանջին հակասող •ործողություններ թույլ տալու հետևանքով ավտովթար կատարելուց հետո, թողել է ճանապարհատրանսպորտային պատահարի վայրը և հեռացել՚:
2013 թվականի ապրիլի 23-ին թիվ 60106413 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Էդուարդ Հակոբյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, դատական քննության ժամանակ միջնորդություն ներկայացրեց դատարան իր վերաբերյալ քրեական •ործը դատական քննության արա•ացված կար•ով քննելու վերաբերյալ: Միջնորդությամբ հայտնեց, որ խորհդակցել է իր շահերի պաշտպան Արմեն Սողոմոնյանի հետ, և պաշտպանի կողմից իրեն բացատրվել ու պարզաբանվել են արա•ացված դատաքննության կար•ն ու պայմանները, •իտակցելով և հասկանալով դրանք կամովին խնդրեց դատարանին իր նկատմամբ կիրառել արա•ացված դատաքննության կար•: Միաժամանակ, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում:
Սույն քրեական •ործով ամբաստանյալ Էդուրադ Հակոբյանն իր պաշտպան` ՀՀ փաստաբանների պալատի փաստաբան Արմեն Սողոմոնյանից դատական վիճաբանությունների փուլում հրաժարվել է:
Տուժող Վլադիմիր Հովսեփյանը չառարկեց դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու դեմ: Տուժողը հայտնեց, որ ամբաստանյալն ամբողջությամբ հատուցել է հանցա•ործությամբ պատճառված վնասը և ինքը որևէ պահանջ չունի ամբաստանյալ Է. Հակոբյանից:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին:
Դատական քննության ընթացքում` 19.06.2013թ.-ին Էդուարդ Հակոբյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական •ործի վարույթը կարճվել է և նրա նկատմամբ այդ մեղադրանքով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 244-րդ հոդվածով նախատեսված վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Էդուարդ Հակոբյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ •ործով տոժող Վլադիմիր Հովսեփյանի, վկաներ Անդրանիկ Հակոբյանի, Վա•իֆ Հակոբյանի, Արա Մկրտչյանի ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 1853/հ եզրակացությամբ, ապրանքա•իտական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ Հմ` 39131210 եզրակացությամբ, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 39141208 եզրակացությամբ, դատաավտոտեխնիկական փորձաքննության փորձա•ետի թիվ 40541208 եզրակացությամբ, ճանապարհատրանսպորտային դեպքի վայրի զննության մասին 08.12.2012թ.-ի արձանա•րությամբ, տրանսպորտային միջոցի զննության մասին 08.12.2012թ.-ի արձանա•րություններով:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Հակոբյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Է. Հակոբյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 244-րդ հոդվածի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ ամբաստանյալի խնամքի տակ է •տնվում մանկահասակ մեկ երեխան /ծնված 04.12.2012թ.-ին/, առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ է կատարել ոչ մեծ ծանրության հանցանքը, վերջինս ինքնակամ է ներկայացել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժին, ինչպես նաև ամբողջովին հատուցել է տուժողի բուժման ծախսերը:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Էդուարդ Հակոբյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, նրա նկատմամբ պետք է նշանակվի նաև լրացուցիչ պատիժ, որը պետք է կրի, իսկ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժող Վլադիմիր Հովսեփյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը •տնում է, որ այն պետք է կարճել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 161-րդ հոդվածի համաձայն` ՙՔաղաքացիական հայց ներկայացրած անձն իրավունք ունի հրաժարվել հայցից քրեական •ործով վարույթի ցանկացած պահի, եթե դրանով չեն խախտվում այլ անձանց իրավունքները և օրինական շահերը: ............ Քաղաքացիական հայցից հրաժարվելն ընդունելը հան•եցնում է քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցով վարույթի կարճման .................՚:
Տվյալ դեպքում տուող Վլադիմիր Հովսեփյանը հրաժարվել է իր կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցից, որով որևէ կերպ այլ անձանց իրավունքներն ու օրինական շահերը չեն խախտվել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 161-րդ, 163-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 3751-րդ, 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Էդուարդ Վա•իֆի Հակոբյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 244-րդ հոդվածով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տու•անքի` նվազա•ույն աշխատավարձի հարյուրհիսնապատիկի` 150.000 /հարյուր հիսուն հազար/ ՀՀ դրամի չափով` տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկելով 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Էդուարդ Հակոբյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վլադիմիր Հովսեփյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը կարճել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:

դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան