Գործ No ԵԱՔԴ/0063/01/13

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

20 մայիսի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Շ.Վանոյանի
Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Գ.Ալոյանի
պաշտպան Ս.Ծառուկյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, արագացված դատաքննության կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`

Զինաիդա Ֆյոդորի Մարտիրոսյանի /ծնված 20.10.1982թ., Ադրբեջան ք.Բաքու, ազգությամբ հայ ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված է ք. Էջմիածին. Շահումյան 100 շ. բն 18/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Մայա Ալեքսանդրի Դովլաթբեկյանի /ծնված 05.05.1955թ., Ադրբեջան ք.Բաքու, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնալուծված, չի աշխատում, չդատված, հաշվառված` ք.Էջմիածին, Շահումյան 100 շ. բն 18/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի մարտի 10-ին հարուցվել է թիվ 14118013 քրեական գործը£
2013 թվականի ապրիլի 02-ին Զ. Մարտիրոսյանին մեղադրանք է առաջադրվել և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի ապրիլի 04-ին Մ.Դովլաթբեկյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի ապրիլի 13-ին թիվ 14118013 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Զինաիդա Մարտիրոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013թ. մարտի 10-ին ժամը 20:00-ի սահմաններում նախնական համաձայնության է եկել իր մոր` Մայա Դովլաթբեկյանի հետ և միասին մտել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս 60/2 հասցեում գործող ՙԱլեք Գրիգ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերկետ ու փորձել են միասին գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 10034 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 հատ գրիչ` ՙՆարեկ՚ մակագրությամբ, 4 հատ մազակալ, 190 գրամ ՙԷմմենալ՚ տեսակի պանիր և 1 հատ ՙՆատուրա Սիբերիկա՚ տեսակի դեմքի քսուկ, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը հասցնել ավարտին` բռնվել են խանութի աշխատակիցների կողմից՚:

Ամբաստանյալ Մայա Դովլաթբեկյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙնա 2013թ. մարտի 10-ին 20:00-ի սահմաններում նախնական համաձայնության է եկել իր դստեր` Զինաիդա Մարտիրոսյանի հետ և միասին մտել են Երևան քաղաքի Կոմիտաս 60/2 հասցեում գործող ՙԱլեք Գրիգ՚ ՍՊԸ-ին պատկանող ՙԵրևան Սիթի՚ սուպերկետ ու փորձել են միասին գաղտնի հափշտակել ընդհանուր 10034 ՀՀ դրամ արժողությամբ 1 հատ գրիչ` ՙՆարեկ՚ մակագրությամբ, 4 հատ մազակալ, 190 գրամ ՙԷմմենալ՚ տեսակի պանիր և 1 հատ ՙՆատուրա Սիբերիկա՚ տեսակի դեմքի քսուկ, սակայն իրենց կամքից անկախ հանգամանքներով չեն կարողացել հանցագործությունը հասցնել ավարտին` բռնվել են խանութի աշխատակիցների կողմից՚:

Արագացված դատական քննություն
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալներ Զինաիդա Մարտիրոսյանը և Մայա Դովլաթբեկյանը, միջնորդել են դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարել, որ առաջադրված մեղադրանքը պարզ է, համաձայն են իրենց առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում են արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել են կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո:
Միջնորդությունը հաստատել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Ս.Ծառուկյանը:
Մեղադրող Գ.Ալոյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Ռուբեն Ղազարյանը պատշաճ կարգով ծանուցվել է, սակայն չի ներկայացել դատական նիստին, և արագացված դատաքննություն կիրառելու դեմ գրավոր առարկություն չի ներկայացրել:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3752-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու մասին:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Զինաիդա Մարտիրոսյանի և Մայա Դովլաթբեկյանի, մեղավորությունը` խմբի կողմից նախնական համաձայնությամբ գողության եղանակով գույքի զգալի չափերով հափշտակություն կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙհանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալ Զինաիդա Մարտիրոսյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք:

Ամբաստանյալ Մայա Դովլաթբեկյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, գտնվում է սոցիալապես անապահով վիճակում, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայնª
ՙ1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները (...)՚:
Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 և այլ որոշումներում, որոնցում հայտնել և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշում այն մասին, որ չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը:
Դատարանը վերուծելով և գնահատելով գործի վերը նշված տվյալները, հաշվի առնելով Զինաիդա Մարտիրոսյանի և Մայա Դովլաթբեկյանի կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձը բնութագրող տվյալները այդ թվում պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, գտնում է, որ վերը թվարկված հանգամանքերն էականորեն նվազեցնում են հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու իրենց համակցությամբ հնարավորություն են տալիս հանգելու հետևության, որ վերջիններիս ուղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալների նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով տվյալ գործով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Տվյալ դեպքում դրանով կապահովվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753-րդ հոդվածի 6-րդ կետի համաձայն` դատարանը արագացված կարգով դատական քննության արդյունքում մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս նշանակում է պատիժ, որը չի կարող գերազանցել կատարված հանցագործության համար նախատեսված առավել խիստ պատժի երկու երրորդը (...):

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 3753-րդ և 3754-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը

ՎՃՌԵՑ

Զինաիդա Ֆյոդորի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանել փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:

Մայա Ալեքսանդրի Դովլաթբեկյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի ժամկետով :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:

Մայա Դովլաթբեկյանի և Զինաիդա Մարտիրոսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մ.Դովլաթբեկյանի և Զ.Մարտիրոսյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դնել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:





ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ