ԵԱՔԴ/0062/01/13
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին

08 մայիսի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահությամբ դատավոր Լ.Ավետիսյանի, քարտուղարությամբ Հ.Թադևոսյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Լ.Մանուկյանի, ամբաստանյալ Ա.Հովսեփյանի, տուժող Ա.Նավասարդյանի, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Արամայիս Ազատի Հովսեփյանի (ծնված 23.12.1987թ., Արարատի մարզի Արտաշատ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, չի աշխատել, նախկինում դատված` Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 27.03.2013թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 176 հոդվածի 1-ին մասով, 177 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն դատապարտվել է ազատազրկման 1 տարի ժամկետով, նշված գործով կալանքի տակ է 2013 թվականի հունվարի 17-ից, հաշվառված է ք.Արտաշատ, Մարքսի փողոց 3-րդ շենք 47 բնակարան հասցեում, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Աճեմյան փողոց 3-րդ նրբանցք 1 տուն հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով) վերաբերյալ քրեական գործը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2012 թվականի փետրվարի 01-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09102813 քրեական գործը:
2013 թվականի ապրիլի 8-ի որոշմամբ Արամայիս Ազատի Հովսեփյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով այն արարքի կատարման համար, որ նա 2012 թվականի ապրիլի 26-ին, գտնվելով իր ծանոթ Անուշ Հրաչիկի Նավասարդյանի Երևան քաղաքի Քանաքեռ թաղամասի Զաքյան փողոցում գտնվող թիվ 17 տանը, հյուրասենյակում գտնվող հեռուստացույցի մոտից գաղտնի հափշտակել է վերջինիս պատկանող սև գույնի կաշվե պատյանի մեջ դրված ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսը` Ա.Նավասարդյանին պատճառելով զգալի չափի` ընդհանուր 65.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
Մեկ այլ քրեական գործով (Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննված քրեական գործով) Արամայիս Ազատի Հովսեփյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված եղել կալանավորումը:
2013 թվականի ապրիլի 11-ին թիվ 09102813 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:

Դատաքննության ընթացքում տուժող Անուշ Նավասարդյանը դիմում ներկայացրեց դատարան, հայտնելով, որ ամբաստանյալ Արամայիս Հովսեփյանի հետ հաշտվել է, գողության հետևանքով իրեն պատճառված նյութական վնասը վերականգնվել է, ամբաստանյալի դեմ բողոք չունի և ցանկանում է որպեսզի նրա նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի և նրա վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվի:
Ամբաստանյալ Արամայիս Հովսեփյանը հայտնեց, որ զղջում է կատարածի համար, ինքն ու տուժողը հաշտվել են և համաձայն է, որպեսզի իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի և իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվի:
Մեղադրող Լ.Մանուկյանը հայտնեց, որ տուժողի միջնորդությունը բխում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183 հոդվածի պահանջներից և ենթակա է բավարարման:
Վերոգրյալը հաշվի առնելով, դատարանը գտնում է, որ Արամայիս Հովսեփյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը պետք է դադարեցնել և թիվ ԵԱՔԴ/0062/01/13 քրեական գործի վարույթը կարճել, նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն, քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է մեղադրյալի հետ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով (...) նախատեսված հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի, մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73 հոդվածի համաձայն, ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հաշտվել է տուժողի հետ և հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է նրան պատճառած վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները դասվում են ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն, մեղադրողը, դատարանում հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, պարտավոր է հայտարարել ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին: Ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին մեղադրողի հայտարարությունը դատարանի համար քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմք է:
Նկատի ունենալով, որ սույն քրեական գործով ամբաստանյալի նկատմամբ խափանման միջոց ընտրված չի եղել, ապա դատարանն այդ հարցին չի անդրադառնում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33 հոդվածի 2-րդ մասով, 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով և 4-րդ մասով, 36, 183, 294 և 313 հոդվածներով, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Արամայիս Ազատի Հովսեփյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0062/01/13 քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալի հետ տուժող Անուշ Հրաչիկի Նավասարդյանի հաշտվելու հիմքով:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան