Գործ No ԵԱՔԴ/0061/01/13
ՈՐՈՇՈՒՄ

ՔՐԵԱԿԱՆ ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՎՈՒԹՅՈՒՆԻՑ ԱԶԱՏԵԼՈՒ
ԵՎ ԲԺՇԿԱԿԱՆ ԲՆՈՒՅԹԻ ՀԱՐԿԱԴՐԱԿԱՆ ՄԻՋՈՑՆԵՐ ԿԻՐԱՌԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ

06 մայիսի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
դատախազ Ռ.Խաչատրյանի
պաշտպան Մ.Թովմասյանի
օրինական ներկայացուցիչ Լ.Իգիթյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննեց Աիգա Կոստանդինի Իգիթյանի նկատմամբ (ծնված 11.07.1967թ. Վրաստանի Հանրապետություն, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքի, անգրագետ, չի աշխատում, չամուսնացած նախկինում չդատված, բնակվում է Երևան, Բակունցի փողոց 13 տուն, ներկայումս գտնվում է ՀՀ ԱՆ ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲԸ Նուբարաշենի կլինիկայում հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքում) բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին վարույթը:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2013 թվականի փետրվարի 17-ին կատարվել է դեպքը:
2013 թվականի փետրվարի 18-ին հարուցվել է քրեական գործը:
2013 թվականի փետրվարի 18-ին Աիգա Իգիթյանը ձերբակալվել է:
2013 թվականի փետրվարի 20-ին Աիգա Իգիթյանի նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
Ստացիոնար դատահոգեբուժական փորձաքննություն կատարելու համար Ա. Իգիթյանը տեղավորվել է ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժական կլինիկայում:
2013 թվականի մարտի 6-ին Ա.Իգիթյանը ճանաչվել է անմեղսունակ:
2013 թվականի մարտի 12-ին որոշում է կայացվել բժշկական բնույթի հարկադրանքի միջոցների կիրառելու վարույթ հարուցելու մասին և Ա.Իգիթյանը տեղավորվել է ՙՆուբարաշեն՚ հոգեբուժական կլինիկայի համապատասխան բաժնում:
2013թվականի ապրիլի 11-ին Աիգա Իգիթյանի նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու վերաբերյալ գործն ուղարկվել է Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Վարույթի փաստական հանգամանքները
Աիգա Իգիթյանը 2013թ. փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի Բակունցի փողոցի 13 տանը, բռունցքներով հարվածել է իր մայր` Հռիփսիմե Աբրահամի Իգիթյանի դեմքին և գլխին, ինչից հետո խոհանոցային դանակով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի ձախ կեսին և սպանել է նրան:


Ապացույցների հետազոտում և գնահատում
Աիգա Իգիթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը շուրջ 40 տարի բնակվում է Բակունցի 13 տանը իր մոր` Հռիփսիմե Իգիթյանի հետ միասին, որին շատ է սիրում: Ինքը և մայրը հավատացյալներ են և մշտապես հաճախել են ավետարանական եկեղեցի, մասնակցել աղոթքներին: 2013թ. փետրվարի 17-ին իր և մոր միջև վիճաբանություն է առաջացել տան ներքնահարկում իրենց հարսի բնակվելու պատճառով, քանի որ մայրը առաջարկել է, որ իր եղբոր կինը մշտական բնակություն հաստատի իրենց տան նկուղային հարկում: Դրանից հետո ինքը զայրացել է բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել նրան և մայրը ընկել է հատակին: Ինքը մորը պառկեցրել է բազմոցին և խոհանոցից վերցնելով դանակը, 2 անգամ հարվածել մոր` կրծքավանդակի շրջանին, սպանել նրան, քանի որ սատանան է դա պահանջել:
Գ.Թ. 34-36, 61-62

Վկա Կարինե Ալիխանի Իգիթյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ գրանցված է Բակունցի 13 տանը, որն իր ամուսին Անզոր Իգիթյանի սեփականությունն է հանդիսանում, սակայն փաստացի բնակվում է Մասիսի շրջան Արևաբույր գյուղում: Վերոհիշյալ տանը բնակվում են իր կեսուր` Հռիփսիմե Իգիթյանը և իր ամուսնու կրտսեր եղբայրը Աիգա Իգիթյանը, որը մանկուց տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ: Ա.Իգիթյանի մոտ ժամանակ առ ժամանակ ի հայտ էր գալիս ագրեսիվ վարք, ինչի ընթացքում նա բազմիցս ծեծի է ենթարկել մորը` Հ.Իգիթյանին, որի դեմքին և մարմնին բազմիցս նկատել է կապտուկներ, ինչի վերաբերյալ կեսուրը ասում էր, որ իրեն ծեծել է Աիգան, սակայն երբ իրենք ցանկացել են դիմել ոստիկանություն կամ տանել հոգեբուժարան, կեսուրը կատեգորիկ դեմ է եղել: Կեսուրի մահվան մասին իրեն տեղեկացրել է իր դուստր` Լիլիթը և գալով դեպքի վայր լսել է, թե ինչպես է Աիգան ոստիկանությանը պատմել մորը ծեծի ենթարկելու և սպանելու մասին:

Օրինական ներկայացուցիչ, վկա Լիլիթ Անզորի Իգիթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Երևանի Բակունցի 13 հասցեում գտնվող տունը իր հայրական տունն է, սակայն քանի որ իր հայրը շուրջ 10 տարի գտնվում է ՌԴ-ում, ուստի այդ տանը բնակվում է իր տատիկը` Հռիփսիմե Իգիթյանը և իր հորեղբայր Աիգա Իգիթյանը, որը տառապում էր հոգեկան հիվանդությամբ: Տատիկը իրեն բազմիցս ասել է, որ Աիգան նրան ծեծի է ենթարկում, սակայն թույլ չի տվել, որ իրենք նրան տեղավորեն հոգեբուժարան: Ինքը շաբաթական 2-3 անգամ այցելել է տատիկին, նրան դեղորայք և ուտելիք տարել: Ինքը Աիգային դիտողություն է արել այդ կապակցությամբ, սակայն վերջինս ասել է, որ ինքը տատիկին չի ծեծում: 2013թ. փետրվարի 18-ին ժամը 11-ի սահմաններում ինքը զանգահարել է տատիկի տուն, որպեսզի նրանից ճշտի, թե ինչ ուտելիք տանի: Հեռախոսը վերցրել է Աիգան ասել է, որ տատիկը հիվանդ է և վայր է դրել լսափողը: Քիչ անց զանգել է կրկին պատասխանել է Աիգան, որը լսափողը չի փոխանցել տատիկին: Ժամը 12:00-ի սահմաններում ինքը եկել է տատիկի տուն և մոտենալով ճաշասենյակի բազմոցին, տեսել է տատիկին այնտեղ պառկած և վերմակով ծածկված վիճակում: Մի քանի անգամ ձայն է տվել նրան, սակայն տատիկը եղել է անշարժ վիճակում և ինքը տեսնելով միայն վերմակի տակից երևացող նրա մազերը, մտածել է, որ նա մահացել է ձայն է տվել Աիգային, սակայն վերջինս բացակայել է տնից: Անմիջապես վազել է հարևանների մոտ և հայտնել, որ տատիկը անշարժ պառկած է և նրանց խորհրդով զանգել շտապօգնություն, որտեղից եկած անձնակազմը պարզել է, որ տատիկը մահացել է և ասել են, որ անհրաժեշտ է զանգահարել ոստիկանություն: Քիչ անց դեպքի վայր են եկել ոստիկանության աշխատակիցները:

Գործով վկա Նազիկ Գրիգորի Չիրիշչյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 1987 թվականից բնակվում է Բակունցի փողոց 15 տանը և իրենց տան անմիջական հարևանությամբ` թիվ 13 տանը բնակվում են մայր և որդի Հռիփսիմե և Աիգա Իգիթյանները: Աիգային բոլորը ճանաչում են Արայիկ անունով: Ի սկզբանե բոլորը գիտեին, որ Աիգան տառապում է հոգեկան հիվանդությամբ և տարիների ընթացքում նրա հիվանդությունը ավելի ագրեսիվ բնույթ է կրել: Նա հաճախակի վիճաբանում և կռվում էր մոր հետ ծեծում նրան: Նոպաների ժամանակ Աիգան դառնում էր անկառավարելի, մշտապես լսվում էր նրա գոռգոռոցներն ու հայհոյանքները: Հռիփսիմեի դեմքին մշտապես եղել են կապտուկներ, սակայն Հռիփսիմեն միշտ փորձել է թաքցնել որդու հիվանդությունը: 2013թ. փետրվարի 17-ին ժամը 10:00-ի սահմաններում Հռիփսիմեի տնից լսվել են Աիգայի գոռգոռոցներն ու հայհոյանքները մոր հասցեին, ինչը շարունակվել է մինչև ժամը 16:00-ը: Դրանից հետո գոռգոռոցները դադարել են և լսվել է միայն հեռուստացույցի ձայնը: Հաջորդ օրը փետրվարի 18-ին Հռիփսիմեի թոռնուհին` Լիլիթը իրեն պատմել է , որ Աիգան սպանել է իր տատիկին:

գթ 20-21

11.03.2013թ. ստացիոնար դատահոգեբուժական և դատահոգեբանական համալիր փորձաքննության թիվ 19 եզրակացության համաձայն, Աիգա Իգիթյանը մանկուց տառապել և տառապում է ՙմնացորդային երևույթներ կրած մենինգոէնցեֆալիտից հետո, ինտելեկտի թերզարգացմամբ` չափավոր աստիճանի մտավոր հետամնացությամբ և փսիխոտիկ խանգարումներով` ցնորազառանցական համախտանիշ՚ հոգեկան հիվանդությամբ:
Իրավախախտումը կատարելիս փորձաքննվողը գտնվել է վերը նշված հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է ցնորազառանցական ապրումների ազդեցության տակ, որը զրկել է նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից, ուստի իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Աիգա Իգիթյանին հարկ է ճանաչել անմեղսունակ, իր ներկա հոգեկան վիճակով նա չի կարող մասնակցել դատաքննչական գործողություններին, վտանգ է ներկայացնում ինչպես շրջապատի, այնպես էլ իր անձի նկատմամբ, կարիք ունի հարկադրական բուժման հատուկ հսկողության հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:

գթ 84-90


21.03.2013թ. դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 173 եզրակացության համաձայն Հռիփսիմե Իգիթյանի մահվան պատճառ է հանդիսացել սրտի տրավմատիկ տամպոնադան` ճնշումը, որը պայմանավորված է կրծքավանդակի ձախ կեսի առաջնային մակերեսի ծակած-կտրած թափանցող և չթափանցող վնասվածքներով:

գ.թ. 96-102

21.03.2013 դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 54 եզրակացության համաձայն փորձաքննության ենթարկված Աիգա Իգիթյանի կիսաթև շապիկի, սպորտային վերնազգեստի և անդրավարտիքի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվել է մարդկային ծագման արյան առկայություն, որը կարող էր առաջանալ հանգուցյալ Հ.Իգիթյանի արյունից, իսկ փորձաքննությանը ներկայացված խոհանոցային դանակի շեղբից վերցված քսվածքում հայտնաբերվել է մարդկային ծագման արյուն:

գ.թ. 91-95



Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Վերոգրյալ ապացույցների հիման վրա դատարանը գալիս է այն եզրահանգման, որ Աիգա Իգիթյանը 2013թ. փետրվարի 17-ին Երևան քաղաքի Բակունցի փողոցի 13 տանը, բռունցքներով հարվածել է իր մորը` Հռիփսիմե Աբրահամի Իգիթյանի դեմքին և գլխին, ինչից հետո խոհանոցային դանակով հարվածելով վերջինիս կրծքավանդակի ձախ կեսին, սպանել է նրան:
Դատարանը Ա.Իգիթյանի կողմից կատարած քրեական օրենքով չթույլատրված հանրորեն վտանգավոր արարքը ապացուցված է համարում:
Քննարկելով հանրորեն վտանգավոր արարք կատարելու ժամանակ Աիգա Իգիթյանի մեղսունակության հարցը` դատարանը գտնում է, որ իրավախախտումը կատարելիս վերջինս գտնվել է հիվանդագին խանգարված վիճակում, արարքը կատարել է ցնորազառանցական ապրումների ներքո, որը զրկել է նրան իր գործողությունների վտանգավորությունը գիտակցելու և դրանք ղեկավարելու հնարավորությունից և իրեն մեղսագրվող արարքի նկատմամբ Աիգա Իգիթյանն անմեղսունակ է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 450-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցները դատարանը կիրառում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարել են անմեղսունակ վիճակում, եթե այդ անձինք շարունակում են վտանգավոր լինել հասարակության համար:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 463-րդ հոդվածի 4-րդ կետի համաձայն` դատարանը պետք է լուծի նաև այն հարցը, թե անձը կարիք ունի արդյոք իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու և հատկապես ինչպիսի միջոցներ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 464-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` անձի կողմից քրեական օրենքով չթույլատրված արարքն անմեղսունակության վիճակում կատարելն ապացուցված համարելով` դատարանը որոշում է կայացնում անձին քրեական պատասխանատվությունից և պատժից ազատելու ու նրա նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու մասին:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 97-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն` բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ դատարանը կարող է նշանակել այն անձի նկատմամբ, ով հանցանքը կատարել է անմեղսունակության վիճակում:
Այսպիսով` դատարանը գտնում է, որ Աիգա Իգիթյանը անմեղսունակության վիճակում կատարել է հանրորեն վտանգավոր արարք և կարիք ունի իր նկատմամբ բժշկական բնույթի հարկադրական միջոցներ կիրառելու:
Նկատի ունենալով, որ Աիգա Իգիթյանը անմեղսունակ է և կարիք ունի հարկադիր բուժման` դատարանը գտնում է, որ նրան պետք է ազատել քրեական պատասխանատվությունից և կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին, դատարանը գտնում է, որ իրեղեն ապացույց հանդիսացող խոհանոցային դանակը, Ա.Իգիթյանի և Հ.Իգիթյանի հագուստները, սավանը և արյան հետքերով խծուծները պետք է ոչնչացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 379-րդ, 450-րդ և 462-464-րդ հոդվածներով` դատարանը

ՈՐՈՇԵՑ

Աիգա Կոստանդինի Իգիթյանին ազատել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված քրեական պատասխանատվությունից և նրա նկատմամբ կիրառել հարկադիր բուժում` հատուկ տիպի հոգեբուժական բաժանմունքի պայմաններում:
ՀՀ Ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում պահվող իրեղեն ապացույց հանդիսացող խոհանոցային դանակը, Ա.Իգիթյանի և Հ.Իգիթյանի հագուստները, սավանը և արյան հետքերով խծուծները ոչնչացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ