Գործ հ. ԵԱՔԴ/0050/01/13
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

28 օգոստոսի 2013թ. ք.Երևան

Հայաստանի Հանրապետության վերաքննիչ քրեական դատարանը
/այսուհետª Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Հ.ՄԿՐՏՉՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Տ.ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼԻ ՕՐԻՆԱԿԱՆ
ՆԵՐԿԱՅԱՑՈՒԻՑԻՉ` Ս.ԳԱԲՐԻԵԼՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով Արթուր Երվանդի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվական հունիսի 13-ի դատավճռի դեմ բերված մեղադրող` Հ.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը


Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.

2013 թվականի փետրվարի 1-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09102913 քրեական գործը:
2013 թվականի մարտի 26-ին Արթուր Երվանդի Սարգսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2011թ. ամռանը ուրշի գույքը զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ ցանկապատի վրայով մագլցելով, ապօրինի մուտք է գործել Իրինա Գառնիկի Մալխասյանին պատկանող` ք. Երևան Զ. Քանաքեռցու 33 տան հողատարածք, մոտեցել հողատարածքում գտնվող կենդանիների վանդակներին, վանդակներից հանել և ստվարաթղթե արկղի մեջ է տեղավորել թվով 5 հատ ճագարներ և 1 հատ հավ` Իրինա Գառնիկի Մալխասյանին պատճառելով զգալի չափի հասնող 15.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Այնուհետև, 2011թ. ամռանը ուրիշի գույքը զգալի չափերով հափշտակելու դիտավորությամբ, մետաղյա ցանկապատի վրայից մագլցելով ապօրինի մուտք է գործել Անդրանիկ Մաթևոսի Խաչատրյանի` Թբիլիսյան խճ. 18/4 հասցեում գտնվող ցանկապատված հողատարածք, ապա հողատարածքում գտնվող և որպես պահեստարան հանդիսացող մետաղյա տնակի մետաղյա դուռը ստորին հատվածում ծռելու միջոցով փորձել մուտք գործել հողատարածքում գտնվող շինություն, սակայն տեսնելով իրեն մոտեցող Անդրանիկ Մաթևոսի Խաչատրյանին դիմել է փախուստի` չկարողանալով հանցագործությունը հասցնել ավարտին իր կամքից անկախ հանգամանքներով: Բացի այդ, 2011թ. ամռանը ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով դարպասի կողային հատվածում առկա բացվածքից մագլցելով, ապօրինի մուտք է գործել Թբիլիսյան խճ. 68 հասցեում գտնվող` Սպարտակ Սոսի Սարգսյանին պատկանող ամառանոցի տարածք, մոտեցել հողատարածքում գտնվող տնակին, տնակ մուտք գործելու նպատակով փորձել է ձեռքով հրելով բացել պատուհանը, սակայն լսելով հողատարածքի մուտքի դռան բացվելու ձայնը, շպրտելով ձեռքին արդեն հավաքած մետաղյա հաղորալարերը` կողային պատի վրայով դիմել է փախուստի` չկարողանալով հանցագործությունը ավարտին հասցնել իր կամքից անկախ հանգամանքներով: Այնուհետև, 2011թ. ամռանը ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ մետաղյա ցանկապատի վրայով մագլցելով ներս` ապօինի մուտք է գործել Հրահատ Հովհաննեսի Վարդանյանին պատկանող Թբիլիսյան խճ. 28 ՙԳրանտ սանի՚ հարևանությամբ գտնվող ամառանոցի հողատարածք և հափշտակել 3 կգ պղնձյա հաղորդալարեր և թվով 20 հատ դատարկ ապակյա տարաներ` Հ. Վարդանյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող 6.600 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Բացի այդ, 2011թ. ամռանը ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ մետաղյա դարպասների բացվածքով ապօրինի մուտք է գործել Թբիլիսյան խճ. 40 հասցեում գտնվող` Սուրեն Ռազմիկի Վասիլյանին պատկանող ցանկապատված հողատարածք, այնուհետև մուտք գործել հողատարածքում գտնվող կիսակառույց շինություն և հափշտակել մետաղյա մահճակալի լատունե մասեր` Ս. Վասիլյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող 6.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Այնուհետև, 2012թ. ամռանը ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտելու դիտավորությամբ պատուհանից մագլցելով, ապօրինի մուտք է գործել ք. Երևան Հասրաթյան 33 հասցեում գտնվող շինության տարածք և 2-րդ հարկի սենյակներից մեկից գաղտնի հափշտակել Համբարձում Համբարձումի Վարդանյանին պատկանող, ջրի ծորակ և բազմոցի լատունե ոտնակներ` Հ. Վարդանյանին պատճառելով 20.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Բացի այդ, 2012թ. ամռանը ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակելու դիտավորությամբ բաց պատուհանից մագլցելով ներս ապօրինի մուտք է գործել Յուրիկ Գարսևանի Ոսականյանին պատկանող ք. Երևան Քանաքեռ 5-րդ փ. 17 տուն և այնտեղից գաղտնի հափշտակել պղնձյա հաղորդալարեր, թվով 5 պղնձյա կաթսաներ, հին հեռուստացույցի և ռադիոյի պղնձյա կոճեր` Յու. Ոսկանյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող 25.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս՚:
2013 թվականի մարտի 29-ին թիվ 09102913 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2013 թվական հունիսի 13-ի դատավճռով ամբաստանյալ Արթուր Երվանդի Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել մինչև 2011 թվականի մայիսի 23-ի խմբագրությամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Հայաստանի Հանրապետության Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011թ-ի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանին ազատել է պատիժը կրելուց:
ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 6-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն թիվ ԵԱՔԴ/0050/01/13 քրեական գործով` Արթուր Երվանդի Սարգսյանի նկատմամբ`
Իրինա Մալխասյանին պատկանող հողատարածքից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Անդրանիկ Խաչատրյանին պատկանող հողատարածքից գողության փորձ կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Սպարտակ Սարգսյանին պատկանող ամառանոցի տարածքից գողության փորձ կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Հրահատ Վարդանյանին պատկանող ամառանոցի հողատարածքից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Սուրեն Վասիլյանին պատկանող հողատարածքից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Համբարձում Վարդանյանին պատկանող շինությունից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է :
Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված ծնողի հսկողության հանձնելը` վերացվել է:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը 2013 թվական հունիսի 13-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել մեղադրող` Հ.Մկրտչյանը, որը Վերաքննիչ քրեական դատարանի 24.07.2013թ. որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
Դատավարության մյուս մասնակիցների կողմից այլ վերաքննիչ բողոքներ և գրավոր պատասխաններ չեն ներկայացվել:
Քրեական գործը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է 18.07.2013թվականին:


2. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը

Մեղադրող` Հ.Մկրտչյանը նշել է, որ դատարանը 2013թ. հունիսի 13-ի դատավճռով Արթուր Սարգսյանին մեղավոր է ճանաչել մինչև 2011թ. մայիսի 23-ի խմբագրությամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել է ազատազրկման 2 /երկու/ տարի ժամկետով։
ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Արթուր Աարգսյանին ազատել է պատիժը կրելուց։
ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011թ. մայիսի 26-ի որոշման 6-րդ կետի 3-րդ ենթակետի համաձայն թիվ ԵԱՔԴ/0050/01/13 քրեական գործով՝ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ.
Իրինա Մալխասյանին պատկանող հողատարածքից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Անդրանիկ Խաչատրյանին պատկանող հողատարածքից գողության փորձ կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Սպարտակ Սարգսյանին պատկանող ամառանոցի տարածքից գողության փորձ կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Հրահատ Վարդանյանին պատկանող ամառանոցի հողատարածքից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Սուրեն Վասիլյսւնին պատկանող հողատարածքից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով,
Համբարձում Վարդանյանին պատկանող շինությունից գողություն կատարելու դրվագով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է։
Մեղադրողը գտնում է, որ դատարանի 13.06.2013թ. դատավճիռն անհիմն է, չի բխում քրեական գործի նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված և դատարանում հետազոտված ապացույցներից և ենթակա է բեկանման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Դատարանը, վերլուծելով դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալի, տուժողների ցուցմունքների հակասությունները, գտել է, որ բավարար հավաստի ապացույցներ ձեռք չեն բերվել, որոնք կապացուցեին, թե ամբաստանյալն իրեն մեղսագրված հանցանքները կատարել է 2011թ. ամռանից մինչև 2012թ.։
Դատարանը, չփարատված կասկածները ամբաստանյալի օգտին մեկնաբանելով, հավաստի է համարել ամբաստանյալի և տուժողների դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները և հաստատված է համարել, որ Արթուր Երվանդի Սարգսյանը 2011թ. փետրվար ամսին Երևան քաղաքում հատուկ դպրոց հաճախելու համար իր 4 մշտական բնակության վայր հանդիսացող Բալահովիտ գյուղից տեղափոխվել է Երևան քաղաքի Քանաքեռ 1-ին փողոց 1-ին նրբանցք 55 տուն հասցեում բնակվելու։2011թ. փետրվար ամսից սկսած սկզբում Քանաքեռ փողոցի հատվածում, այնուհետև՝ Քանաքեռ ՀԷԿ-ի տարածքում կատարել է գողություններ և գողության փորձեր։
Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս հանցանքների կատարման ժամանակի վերաբերյալ հիմք ընդունելով դատաքննությամբ տրված ցուցմունքները՝ հաշվի չի առել Ա.Սարգսյանի նախաքննության ընթացքում պաշտպանի ու օրինական ներկայացուցչի ներկայությամբ տված հավաստի ցուցմունքները, որով վերջինս իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և հայտնել, որ նշված գողությունները կատարել է 2011թ. ամռանից մինչև 2012թ. ընկած ժամանակահատվածում։
Բացի այդ, դատարանն անտեսել է նախաքննության ընթացքում կատարված քննչական փորձարարության մասին արձանագրությունը, որտեղ Ա.Սարգսյանը պաշտպանի և օրինական ներկայացուցչի ներկայությամբ մատնացույց է արել իր կողմից կատարված հանցագործությունների վայրերը և կրկին որպես հանցանքի կատարման ժամանակ նշել է նախաքննության ցուցմունքներում առկա ժամանակահատվածը։
Նման պայմաններում ակնհայտ է, որ ամբաստանյալի կողմից դատարանում հանցագործության կատարման ժամանակահատվածի վերաբերյալ տված հակասական ցուցմունքն անարժանահավատ է և չի կարող դրվել դատավճռի հիմքում։
Դատարանն անտեսել է նաև նախաքննության ընթացքում ՛տուժողների կողմից կատարված հանցագործության մասին տրված հաղորդումների արձանագրություններն ու ցուցմունքները, որտեղ նույնպես հանցագործության կատարման ժամանակահատվածը համընկնում է ամբաստանյալի կողմից նախաքննության ընթացքում նշվածին։ Ընդ որում, տուժողները դատարանում չեն հերքել, որ հանցագործությունները հնարավոր է կատարված լինեն նախաքննության ընթացքում իրենց կողմից նշված ժամանակահատվածում։
Մեղադրողը մատնանշելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ, 127-րդ հոդվածները, նշել է, որ դատարանը գործով հավաքված ապացույցները չի ենթարկել բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման, ամբողջ ապացույցները չի գնահատել իրենց համակցության մեջ, անտեսել է նախաքննության ընթացքում ձեռք բերված հավաստի ապացույցները և հանցագործության կատարման ժամանակահատվածի վերաբերյալ հիմք ընդունելով ամբաստանյալի դատարանում տված անարժանահավատ ցուցմունքը, կիրառել է ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը՝ խախտելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի պահանջն այն մասին, որ ՙԱրարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում է դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով՚։ Արդյունքում դատարանի կողմից թույլ է տրվել դատական սխալ՝ քրեական օրենքի ոչ ճիշտ կիրսամամբ, որն ազդել է գործի ելքի վրա և կայացվել է անհիմն դատավճիռ։
Ելնելով վերոգրյալից մեղադրողը Վերաքննիչ քրեական դատարանից խնդրել է բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հունիսի 13-ի դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակելով ազատազրկման ձևով պատիժ։



3.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.

Վերաքննիչ բողոքում նշված հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, լսելով մեղադրողի կողմից իր վերաքննիչ բողոքի հիմնավորումները, պաշտպանին, ամբաստանյալին և նրա օրինական ներկայացուցչին, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Քրեական պատասխանատվության հիմքը ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսդրության հիմնարար սկզբունք հանդիսացող ՀՀ քր. օր.-ի 3-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն` այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:
Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18-րդ հոդ.-ի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 25-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 124-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 126-րդ հոդ.-ի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 127-րդ հոդ.-ի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 107-րդ հոդ.-ի համաձայն` միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում`
1/ դեպքը և հանգամանքները/կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլն/.
2/ կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3/ հանցագործության` քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4/ անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5/ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6/ այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 12-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1. Արարքի հանցավորությունը և պատժելիությունը որոշվում են դա կատարելու ժամանակ գործող քրեական օրենքով:
2. Հանցանքը կատարելու ժամանակ է համարվում հանրության համար վտանգավոր գործողությունը (անգործությունը) իրականացնելու ժամանակը՝ անկախ հետևանքները վրա հասնելու պահից՚:
Նույն օրենսգրքի 13-րդ հոդվածի համաձայն`
ՙ1.Արարքի հանցավորությունը վերացնող, պատիժը մեղմացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ բարելավող օրենքը հետադարձ ուժ ունի, այսինքն՝ տարածվում է մինչև այդ օրենքն ուժի մեջ մտնելը համապատասխան արարք կատարած անձանց , այդ թվում՝ այն անձանց վրա, ովքեր կրում են պատիժը կամ կրել են դա, սակայն ունեն դատվածություն:
2.Արարքի հանցավորությունը սահմանող, պատիժը խստացնող կամ հանցանք կատարած անձի վիճակն այլ կերպ վատթարացնող օրենքը հետադարձ ուժ չունի:
3.Պատասխանատվությունը մասնակիորեն մեղմացնող և միաժամանակ պատասխանատվությունը մասնակիորեն խստացնող օրենքը հետադարձ ուժ ունի միայն այն մասով, որը մեղմացնում է պատասխանատվությունը:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
Ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանն օգտվելով իր իրավունքից հրաժարվել է ընդհանուր իրավասության դատարանում պատասխանել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր ճանաչելու կամ չճանաչելու հետ կապված հարցերին և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ մոր և անչափահաս եղբայրների հետ վարձակալությամբ բնակվում է Բալահովիտ գյուղում, սակայն 2011թ.-ի փետրվար ամսից, Երևանում հատուկ դպրոց հաճախելու համար, տեղափոխվել են Երևան քաղաք Քանաքեռ 1-ին փողոց 1-ին նրբ. 55 տուն հասցեում բնակվելու: Այդ ընթացքում` 2011թ.-ի փետրվարից սկսած սկզբում Քանաքեռցու փողոցի հատվածում, այնուհետև Քանաքեռ ՀԷԿ-ի տարածքում սկսել է կատարել գողություններ: Գողությունները կատարել է միևնույն ժամանակահատվածում մոտ 3 օր տարբերությամբ: Գողության դեպքերի կոնկրետ հերթականությունը չի հիշում, միայն հիշում է, որ ճագարներին, հավին գողանալու, մանկապարտեզի տարածքում գողություն կատարելու և Քանաքեռ 5-րդ փողոցի 17 տան պատուհանից բնակարան մտնելու դեպքերը եղել են ավելի վաղ, քանի որ դրանք գտնվել են Քանաքեռում: Իր հիշելով գողությունները կատարել է 2011թ.-ին, սակայն մինչև 2012թ. իրենք բնակվելիս են եղել Քանաքեռում ու հնարավոր է, որ այդ ժամանակ էլ գողություն կատարած լինի: Նշված գողությունները ինքը կատարել է 2011թ.-ի փետրվարից, թե որ դեպքը երբ` չի հիշում: Նախաքննության ընթացքում կատարած գողությունների ժամանակահատվածները նշել է ոստիկանների ասելով: Ներկայացնելով կատարած գողություններն ըստ դրվագների հայտնել է,
Իրինա Մալխասյանի դրվագով` դարպասի վրայով մտել է տարածք, վանդակի մեջ տեսել է ճագարներ ու հավի ճտեր, ինքը գողացել է 5 ճագար և 1 հավի ճուտ, որոնք Զեյթունի շուկայում մեծ ճագարը 2.500 դրամով, փոքրերը` 400 դրամով, հավը` 500 դրամով վաճառել է, նշված գները եղել են շուկայում առաջարկվող գինը: Այդ գողությունը հնարավոր է կատարել է 2011թ. գարնանը:
Անդրանիկ Խաչատրյանի դրվագով` շինություն է մտել երկաթը ծռելու եղանակով դուռը բացելու միջոցով, մտել է տարածք, որտեղ իրեն նկատել է մի մարդ, գոռգռացել է ու ինքը դիմել է փախուստի: Այդ տարածքից ինքը ցանկացել է գողանալ պղնձյա լարեր: Այդ արարքը հնարավոր է կատարել է 2011թ. գարնանը:
Սպարտակ Սարգսյանի դրվագով` դարպասի տակով մտել է բակ, բակով անցնելուց լսել է դարպասի ձայնը, նկատել է, որ ինչ-որ մեկն է գալիս, բակի հակառակ կողմով դիմել է փախուստի: Տարածքում գտնվող շինությանը ինքը չի մոտեցել, չի փորձել ձեռքով հրելու միջոցով բացել դուռը, սակայն ցանկություն է ունեցել մոտենալ այդ շինությանը ու գողանալ պղնձյա լարեր, սակայն նկատելով ինչ-որ մեկի դիմել է փախուստի: Այդ արարքը հնարավոր է կատարել է 2011թ. գարնանը: Հրահատ Վարդանյանի դրվագով` վերջինիս պատկանող ամառանոցը գտնվում է Քանաքեռ ՀԷԿ-ում և գողությունը կատարել է ավելի ուշ, սակայն մի քանի օր տարբերությամբ, այնտեղից ինքը գողացել է 20 հատ ապակյա դատարկ տարաներ, պղնձյա հաղորդալարրեր, որոնք սակայն 3կգ-ից պակաս են եղել, եղել է ընդամենը մի խուրձ, որն ամենաշատը կարող է կշռել 1կգ: Նշված հաղորդալարը վաճառել է մետաղի ընդունման կետերից մեկում, սակայն չի հիշում որքան գումարով:
Սուրեն Վասիլյանի դրվագով` հողատարածքից գողացված մահճակալի լատունե մասերը փոքր կտորներ են եղել, որոնց քաշը մոտ 1կգ է եղել: Վաճառել է մետաղի ընդունման կետերից մեկում, սակայն չի հիշում որքան գումարով: Մահճակալը եղել է քանդած ու հնամաշ:
Համբարձում Վարդանյանի դրվագով` տարածքը գտնվում է Քանաքեռի տարածքում, այսինքն այդ տարածքից գողությունը կատարել է ավելի շուտ, քան Քանաքեռ ՀԷԿ-ի տարածքից կատարված գաղությունները: Գողության կատարման կոնկրետ ժամանակահատվածը չի հիշում: Այդ տարածքից գողացված մեկ փականով ծորակը եղել է հին ու ժանգոտված, որը դրված է եղել պատուհանի գոգին: Լատունե կտորների քաշը մոտ 1կգ է եղել, ծորակը և լատունե կտորները միասին վաճառել է մետաղի ընդունման կետերից մեկում, սակայն չի հիշում որքան գումարով:
Յուրի Ոսկանյանի դրվագով` վերջինիս պատկանող բնակարանը գտնվում է Քանաքեռում, որտեղից գողացել է միայն պղնձյա լարեր, որը կարող էր լինել 500գր-ից 1կգ: Բնակարանի պատուհանի դիֆտն արդեն իսկ հանված են եղել ու ինքը պատուհանով մտել է ներս: Բնակարանում ամեն ինչ թափթփված է եղել, տուժողի իրավահաջորդի նշած իրերը ինքը չի գողացել և չէր կարող դրանք գողանալ, քանի որ պատուհանը եղել է շատ փոքր ու հնարավոր չէր այնտեղից շատ բան դուրս հանել: Նշված հաղորդալարը վաճառել է մետաղի ընդունման կետերից մեկում, սակայն չի հիշում որքան գումարով:
Ամբաստանյալը նախաքննության ընթացքում իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011թ. ամռանը կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու նպատակով դարպասների վրայով ներս մագլցելով մուտք է գործել Քանաքեռ 33 տան բակ, մոտեցել հողատարածքում գտնվող կենդանիների վանդակներին, վանդակներից հանել և ստվարաթղթե արկղի մեջ է տեղավորել 5 ճագարներ և 1 հավ նույն ճանապարհով էլ հեռացել: Գողացված կենդանիները վաճառել է Զեյթունի վարչական տարածքում գործող կենդանիների շուկայում պատահական մարդու: Կենդանիների վաճառքի արդյունքում ստացված գումարի չափը չի հիշում, իսկ գումարը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար: 2011թ. ամռանը կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու դիտավորությամբ, մետաղյա ցանկապատի վրայից մագլցելով ապօրինի մուտք է գործել Անդրանիկ Մաթևոսի Խաչատրյանին պատկանող` Թբիլիսյան խճ. 18/4 հասցեում գտնվող հողատարածք, մոտեցել հողատարածքում գտնվող մետաղյա կրպակին, ծռել կրպակի մետաղյա դռան ստորին հատվածը, փորձել մուտք գործել ներս, սակայն տեսնելով իրեն մոտեցող տուժող Անդրանիկ Մաթևոսի Խաչատրյանին դիմել է փախուստի: 2011թ. ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու նպատակով դարպասի կողային հատվածում առկա բացվացքից ապօրինի մուտք է գործել Սպարտակ Սոսի Սարգսյանին պատկանող Թբիլիսյան խճ. 68 հասցեում գտնվող առանձնատան տարածք, հողատարածքից հավաքել մետաղյա լարեր, մոտեցել է հողատարածքում գտնվող տնակին, գողություն կատարելու նպատակով փորձել է ձեռքով հրելով բացել պատուհանը, սակայն լսելով հողատարածքի մուտքի դռան բացվելու ձայնը, նետել է ձեռքին արդեն հավաքած մետաղյա հաղորդալարերը և կողային պատի վրայով ցատկելով դուրս եկել առանձնատան հողատարածքից, դիմել փախուստի: Սարգսյանը չի հասցրել տեսնել հողատարածքի սեփականատիրոջը: 2012թ. ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու նպատակով պատուհանից ապօրինի մուտք է գործել Յուրիկ Գարսևանի Ոսկանյանին պատկանող ք. Երևան Քանաքեռ 5-րդ փ. 17 հասցեում գտնվող առանձնատուն այնտեղից գողացել պղնձյա հաղորդալարեր, 5 հատ պղնձյա կաթսաներ, հեռուստացույցի և ռադիոյի էլեկտրական կոճեր: Գողացված իրերը հանձնել է Քանաքեռում գտնվող գունավոր մետաղների ընդունման վայրերից մեկում, որի հստակ տեղը չի հիշում: Ինչպես նաև չի հիշում, թե դրանց դիմաց, որքան գումար է ստացել, իսկ այդ գումարը ծախսել է անձնական կարիքների համար: Դրանից հետո, 2011թ. ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու նպատակով, ցանկապատի վրայով մագլցելով, ապօրինի մուտք է գործել Հրահատ Հովհաննեսի Վարդանյանին պատկանող` Թբիլիսյան խճ. 28 հասցեում գտնվող ամառանոցի հողատարածք և հողատարածքից գաղտնի հափշտակել է 3 կգ պղնձյա հաղորդալարեր և 20 հատ ապակյա դատարկ տարաներ: Պղնձյա հաղորդալարերը հանձնել է Քանաքեռում գործող գունավոր մետաղների ընդունման կետերից մեկում, իսկ ապակյա տարաները մի պատահական խանութում, որի հստակ վայրերը չի հիշում, չի հիշում նաև ստացված գումարի չափը, որը ծախսել է իր անձնական կարիքների համար: 2011թ. ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու նպատակով մետաղյա դարպասների բացվացքով ապօրինի մուտք է գործել Թբիլիսյան խճ. 40 հասցեում գտնվող` Սուրեն Ռազմիկի Վասիլյանին պատկանող ցանկապատված հողատարածք, այնուհետև մուտք գործել հողատարածքում գտնվող կիսակառույց շինություն և այնտեղից հափշտակել մետաղյա մահճակալի լատունե դետալներ, որը հանձնել է Քանաքեռում գտնվող գունավոր մետաղների ընդունման վայրերից մեկում: Ստացված գումարի չափը չի հիշում, այն ծախսել է անձնական կարիքների համար: Այնուհետև, 2012թ. ամռանը, կոնկրետ օրը չի հիշում, գողություն կատարելու նպատակով պատուհանից մագլցելով, ապօրինի մուտք է գործել ք. Երևան Հասրաթյան 33 հասցեում գտնվող շինության տարածք և 2-րդ հարկի սենյակներից մեկից գաղտնի հափշտակել Համբարձում Համբարձումի Վարդանյանին պատկանող ջրերի ծորակը և բազմոցի լատունե ոտնակները: Գողացված իրերը հանձնել է Քանաքեռում գտնվող գունավոր մետաղների ընդունման վայրերից մեկում, գումարը ծախսել է իր կարիքների համար:
Տուժող Իրինա Մալխասյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է ք. Երևան, Ա. Քանաքեռցու 32 տուն հասցեում: 2010թ.-ին այդ հասցեում սկսել են տուն կառուցել, այնտեղ տեղափոխվել են բնակվելու 2012թ.-ից: Այդ ընթացքում, տան կառուցման հետ զուգահեռ` 2010թ. աշնանից կամ 2011 գարնանից սկսել են պահել ընտանի կենդանիներ, մասնավորապես` ճագար և հավ: Հստակ չի հիշում ժամանակահատվածը` եկել են այդ տարածք և նկատել, որ կենդանիները չկան, սակայն չեն ենթադրել, որ կարող է գողացված լինեն: 2013թ. ոստիկանները եկել և հայտնել են, որ այդ կենդանիները գողացել են: Իր հիշելով այդ կենդանիներին` 1 մեծ ու 4 փոքր ճագար և 1 մեծ ածան հավ բերել է ամուսինը, սակայն չի կարող ասել, թե նա դրանք գնել է, թե` նվեր ստացել: Չի կարող ասել, թե երբ է հայտնաբերել դրանց բացակայությունը: Գողացվածը գնահատել է 15000 ՀՀ դրամ:
Նախաքննության ընթացքում կատարված գողության ժամանակահատվածը նշել է ոստիկանների ասելով: Արթուր Սարգսյանի դեմ բողոք կամ գույքային պահանջ չի ներկայացնում: Դատարանում տված ցուցմունքն ամբողջությամբ ճշմարիտ է: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2011թ.-ի ամառը:
Տուժող Անդրանիկ Խաչատրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Թբիլիսյան խճ. 18/4 հասցեի ցանկապատված հողատարածքը պատկանում է իրեն: Ամբաստանյալին չի ճանաչում: Ոչինչ չի տեսել: Ոստիկանները 2013թ-ին իրեն հայտնել են, որ այդ տարածքից կատարվել է գողություն և կատարել է Արթուր Սարգսյանը: Իրենից ոչինչ չեն գողացել, տեղյակ չէ, թե երբ է դեպքը տեղի ունեցել, ոստիկաններն ասել են, որ 2011թ.-ի ամռանն է կատարվել: Իր հողամասը ցանկապատով պատված է, այնտեղ առկա է կրպակ, որի դուռը կոտրվել է, սակայն ոչինչ չի գողացվել: ԻՆքը չի տեսել գողություն կատարողին, նրան տեսել է հարևանը, ում բղավոցից վերջինս փախչել է: Հնարավոր է այդ դեպքը տեղի ունեցած լինի 2011թ.-ի ապրիլին, հստակ հիշում է միայն տարեթիվը` 2011թ.-ը: Ինքը ճիշտ է նախաքննության ընթացքում գրել է, որ տեսել է իր տարածք մտնողին, սակայն իրականում նրան տեսել է իր հարևանը: Դատարանում տված ցուցմունքն ամբողջությամբ ճշմարիտ է: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2011թ.-ի ամառը:
Տուժող Սպարտակ Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Թբիլիսյան խճ. 68 հասցեում ունի ամառանոցային տարածք, որը պարսպապատված է քարե պարսպով, սակայն դարպասները ամրացված չեն և հենված են պատի վրա, հողատարածքի ներսում ունի մեկ հարկանի փայտե տնակ: Ինքը օրերից մի օր, կոնկրետ ամիսն ու օրը չի հիշում, չի հիշում անգամ տարեթիվը, մտել է տարածք ու մոտ 50-60մ հեռավորության վրա, փայտե տնակի մոտ նկատել է մի երիտասարդի, ում դեմքը չի տեսել, սակայն վերջինս իր մարմնակազմությամբ նման է Արթուր Սարգսյանին: Վերջինս տեսնելով իրեն` քայլերով հեռացել է: Ինքը չի բղավել, անգամ չի ենթադրել, որ նշված անձնավորությունը մուտք է գործել իր հողատարածք գողություն կատարելու նպատակով: Այդ անձնավորության ձեռքում ոչինչ չի նկատել: Փայտե տնակում ինքը պահում է քլունգ, լոմ և բահ, որոնք սակայան չեն գողացվել: Նախաքննության ընթացքում դեպքի կատարման ժամանակը նշել է ոստիկանների ասածով: Ներկայումս չի կարող պնդել, թե այդ դեպքը տեղի է ունեցել 2011թ-ին և ոչ թե` դրանից առաջ: Դատարանում տված ցուցմունքն ամբողջությամբ ճշմարիտ է: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2011թ.-ի ամառը:
Տուժող Հրահատ Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է ք. Երևան, Թբիլիսյան խճ. 5 շեն, բն. 116 հասցեում: Այդ շենքից մոտ 100մ հեռավորության վրա` ՙԳրանտ Սան՚-ի հարևանությամբ գտնվում է իր ամառանոցը, որն ամբողջությամբ ցանկապատված է` 1-1.5մ բարձրության ցանկապատով: 2013թ.-ի հունվարի 26-ին, երեկոյան ուշ ժամին իր բնակարան են այցելել ոստիկանության աշխատակիցները և հայտնել, որ իր ամառանոցից գողություն է կատարվել: Այնուհետև իրեն հրավիրել են ոստիկանություն և տեղեկացրել, որ Արթուր անունով ոմն մեկը հայտնել է, որ իր ամառանոցի ցանկապատից ներխուժել է ներս և գողացել դատարակ շշեր ու պղնձյա հաղորդալարեր: Երբ ստուգել է ամառանոցը, նկատել է, որ մոտ 2.5-3կգ հաղորդալար, որը կախված է եղել ամառանոցի ցանկապատի ներսի կողմից և ամառանոցում գտնվող տաղավարում դրված մոտ 15-20 հատ շշերով պարկը անհետացել են: Նախկինում չի նկատել դրանց բացակայությունը: Հաղորդալարերը եղել են մոտ 1-1.5 մետր երկարությամբ, մոտ 2.5-3կգ քաշով նախկինում օգտագործված և ոչ պիտանի հաղորդալարի տեսքով պղնձյա ջարդոն, որոնց ընդհանուր արժեքն ինքը գնահատում է մոտ 5000 ՀՀ դրամ, քանի որ ըստ մետաղի ընդունման կետերի 1կգ պղնձյա ջարդոնի ընդունման արժեքը մոտ 2000 ՀՀ դրամ է: Դրանից բացի իրենից գողացված հանքային ջրի և գարեջրի մոտ 15-20 հատ դատարկ շշերի արժեքն ինքը գնահատում է ընդհանուր 150 ՀՀ դրամ` ելնելով նրանից, որ 1 շշի ընդունման արժեքը տատանվում է 10-20 ՀՀ դրամի սահմաններում, ինքը որպես 1շշի գին ընդունում է 15 ՀՀ դրամը: Արդյունքում գողությամբ իրեն պատճառվել է ընդհանուր մոտ 5150 ՀՀ դրամ վնաս, սակայն ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պահանջ չունի: Թե երբ է կատարվել գողությունը հստակ չի կարող ասել, քանի որ ոստիկանների հայտնելուց հետո է միայն նկատել նշված իրերի բացակայությունը, նախկինում ինքը որպես գողության կատարման ժամկետ նշել է 2011թ.-ի ամառը` ելնելով ամբաստանյալի և ոստիկանների հայտնածից, սակայն չի բացառում, որ գողությունը կատարված լինի դրանից առաջ, գարանանը: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2011թ.-ի ամառը:
Տուժող Սուրեն Վասիլյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է ք. Երևան, Թբիլիսյան խճ. 16 տուն հասցեում: Նշված բնակարանին կից, բնակարանից մոտ 200մ հեռավորության վրա կա հողատարածք, որում առկա է ՙբուտկա՚, որտեղ պահում են ոչ արժեքավոր իրեր: Այդ տարածքը ցանկապատված է: Այնտեղ են պահել նաև հին ու կոտրված մահճակալ, որը ծառայել է միայն նստելու համար: Այն, որ նշված մահճակալի լատունե կտորները բացակայում են, իմացել է ոստիկաններից 2013 թվականին: Երբ համոզվել է, որ բացակայում են այդ լատունե կտորները, հաղորդում է տվել ոստիկանությունում, այնուհետև հետաքրքրվել է դրանց վերանորգման հնարավորության և արժեքի մասին: Իրեն պատճառվել է մոտ 6000 ՀՀ դրամի վնաս: Ինքը որևէ պահանջ չունի: Թե երբ է կատարվել գողությունը չի կարող ասել, քանի որ ոստիկանների հայտնելուց հետո է միայն նկատել նշված իրերի բացակայությունը, նախկինում ինքը որպես գողության կատարման ժամկետ նշել է 2011թ.-ի ամռան եղանակը, ելնելով ամբաստանյալի և ոստիկանների հայտնածից, սակայն չի բացառում, որ գողությունը կատարված լինի դրանից ավելի վաղ, այդ թվում` գարանանը: Ա. Սարգսյանի դեմ բողոք և գույքային պահանջ չունի: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2011թ.-ի ամառը:
Տուժող Համբարձում Վարդանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալին չի ճանաչել: Բնակվում է Քանաքեռում գտնվող Սինոյանին պատկանող նախկին գրադարանի կամ մանկապարտեզի շենքում և միաժամանակ հսկում է շինության տարածքը: 2013թ-ին իր բնակության վայր են եկել ոստիկանները և հայտնել են, որ իր մոտից գողություն է կատարվել: Նշել է, որ նման բան չկա, սակայն ոստիկաններն ասել են, թե բռնել են Արթուր անունով տղայի, որը շենքի երկրորդ հարկից գողացել է ջրի ծորակ և բազմոցի ոտքերը: Նրանց հետ բարձրացել է երկրորդ հարկ և պարզել, որ բացակայում է 2009 թվականին 19 հազար ՀՀ դրամով գնած ծորակը և որպես վառելափայտ պահվող բազմոցի ոտքերը, որոնք մոտ 1000 դրամ կարժենային: Գողացված ապրանքները պահվել են 2-րդ հարկի այդ սենյակում, որտեղ ինքը շատ ուշ-ուշ է բարձրացել և չի կարող ասել, թե երբ է գողությունը կատարվել: Իսկ նախաքննական ցուցմունքում նշել է ժամանակահատված, քանի որ այդ մասին իրեն ոստիկաններն են ասել: Նույնիսկ չի կարող ասել, թե որ թվականին է կատարվել այդ գողությունը: Միայն կարող է նշել, որ անցած ձմռանն է վառել բազկաթոռը, սակայն չի նկատել ոտքերի բացակայությունը, քանի որ այն իր համար որպես աղբ է հանդիսացել: Ամբաստանյալի նկատմամբ պահանջ և բողոք չունի: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2012թ.-ի ամառը:
Տուժողի իրավահաջորդ Գեղեցիկ Ոսկանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ք. Երևան 5-րդ փողոց 17 տանը բնակվել է իր եղբայրը` Յուրիկ Ոսկանյանը: Վերջինիս մահից` 2009թ.-ի փետրվարից հետո այդ տունը կնիքված է եղել և ոչ ոք այնտեղ մուտք չի գործել: Տունը կտակված է իր քրոջ որդու` Գեղամ Ռուբենի Բեջանյանի անվամբ, ով գտնվում է ԱՄՆ-ում: Տունը և հողատարածքն ամբողջությամբ պարսպապատված է: Տանից կատարված գողության մասին իրենք չեն իմացել, տղեկացել են միայն 2013թ-ին` ոստիկաններից: Կատարվածի մասին իմանալով` իր ամուսինը գնացել է այնտեղ և տեսել, որ տան պատուհանը կոտրված է, իսկ իրերը գտնվում են թափթփված և կոտրված վիճակում: Նախաքննության ընթացքում ինքը չի նշել եղբոր տանից գողացված իրերի ողջ քանակը, սակայն պնդում է, որ այնտեղից գողացվել է էլելտրական հաշվիչ, լվացքի մեքենայի շարժիչ, սովետական արտադրության 2 հեռուստացույցների էլեկտրական կոճեր, ռադիո, հոսանքի պղնձյա հաղորդալարեր, սրբիչներ, անկողին, ալյումինե և պղնձե կաթսաներ, սպասք, ցինկե թասեր, թեյի և սուրճի բաժակներ, պատառաքաղներ: Հասցնելով ընդհանուր 250-300.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս: Նախաքննության ընթացքում ինքը գողության կատարման ժամանակը նշել է ոստիկանների հայտնածից, գողությունը կարող էր կատարված լինել 2009թ-ից մինչև 2013թ-ը: Նախաքննության ընթացքում ըստ էության տվել է նույնաբովանդակ ցուցմունք, սակայն որպես հանցագործության կատարման ժամանակ նշել է 2012թ.-ի ամառը:
Վկա Վիգեն Պողոսյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հանդիսանում է տուժողի իրավահաջորդ Գեղեցիկ Ոսկանյանի ամուսինը: 2013թ-ին ոստիկանների տեղեկացմամբ իմացել է, որ կնոջ մահացած եղբոր` Յուրիկ Ոսկանյանի տանից գողություն է կատարվել: Նշած բնակարանի սեփականատերը այժմ հանդիսանում է կնոջ քրոջ որդին` Գեղամ Ռուբենի Բեջանյանը, ով գտնվում է ԱՄՆ-ում: Իրենք` կնոջ եղբոր մահից հետո` 2009թ-ից նշված բնակարան չեն այցելել և միայն ոստիկանների հայտնածից հետո ինքն այցելել է այնտեղ ու տեսել, որ տունն ամբողջությամբ տակնուվրա է արված, իրերը թափթված ու կոտրված են, գողացվել են 2 հին հեռուստացույցների և ռադիոյի էլ. կոճեր, այլումինե և 5 պղնձյա կաթսաներ, պղնձյա հաղորդալարեր, սուրճի բաժակներ, իսկ տան երկրորդ հարկի պատուհանը կոտրված է: Կատարվածի կոնկրետ ժամանակը չի կարող ասել:
Վկա Սյուզաննա Գաբրիելյանը հրաժարվեց որդու` ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի վերաբերյալ ցուցմունք տալուց, իսկ նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որդու` Արթուր Երվանդի Սարգսյանի կողմից 2011-2012թթ.-ի ընթացքում Քանաքեռում և Թբիլիսյան խճուղում գտնվող մի շարք շինություններից և բնակարանից կատարած գողությունների վերաբերյալ տեղեկացել է տղային ոստիկանություն բերման ենթարկելուց հետո: Դրանից հետո որդին տանը պատմել է իրեն նաև, որ Քանաքեռում գտնվող տարբեր հասցեներից և շինություններից կատարել է մի շարք գողություններ, գողացել հիմնականում պղնձյա և լատունե մետաղներ, մի դեպքում նապաստակներ և հավ, եղել են դեպքեր, որ նկատելով այդ շինությունների տերերին կամ այլ անձանց ոչինչ չգողանալով դիմել է փախուստի:
Քննչական փորձարարաության մասին արձանագրության համաձայն` Արթուր Սարգսյանը 2013թ. փետրվարի 8-ին կատարված քննչական փորձարարությամբ մատնացույց է արել.
Զ. Քանաքեռցու 32 հասցեում գտնվող տունը և հայտարարել, որ դարպասների վրայով մագլցելով մուտք է գործել շինության բակ, գողացել 5 հատ ճագար, 1 հատ ճուտ:
Հասրաթյան 33 հասցեում գտնվող շինությունը և հայտարարել, որ պատուհանից մագլցելով ներս շինության 2-րդ հարկի սենյակներից մեկից գողացել է ջրի մեկ ծորակ և բազմոցի երկու հատ լատունե ոտնակներ:
Քանաքեռ 5-րդ փ. 17 տունը և հայտարարել, որ պատուհանից մագլցելով ներս տանից գողացել է պղնձյա հաղորդալարեր:
Թբիլիսյան խճ. 28 ՙԳրանդ սանի՚ հարևանությամբ գտնվող սեփական տունն ու կից հողատարածքը և հայտարարել, որ մետաղյա ցանկապատի վրայով մագլցելով հողատարածք, գողացել է պղնձյա հաղորդալարեր, ապակյա դատարակ տարաներ:
Թբիլիսյան խճ. 40 հասցեում գտնվող ցանկապատված հողատարածքն ու հողատարածքի ներսում գտնվող կիսակառույց շինությունը և հայտարարել, որ մետաղյա դարպասների արանքից մուտք է գործել հողատարածք, հողատարածքի ներսում գտնվող շինությունից գողացել մետաղյա մահճակալի լատունե դետալներ:
Թբիլիսյան խճ. 68 հասցեում գտնվող պարսպապատ շինությունը և հայտարարել, որ դարպասների արանքում եղած բացվածքից մուտք է գործել շինության տարածք, հաավքել պղնձյա հաղորդալարեր, որից հետո փորձել պատուհանը բացելու եղանակով մուտք գործել շինության ներսում գտնվող փայտե տնակ, սակայն լսելով մուտքի դռան բացվելու ձայնը, ձեռքին եղած հաղորդալարերը նետել է և դիմել փախուստի:
Թբիլիսյան խճ. 18/4 հասցեում գտնվող ցանկապատված հողատարածքի մետաղյա ցանկապատից ներս մագլցելով, փորձել է հողատարածքում գտնվող մետաղյա կրպակի դուռը ծռելու միջոցով բացել, սակայն տեսնելով իրեն մոտեցող Ա. Խաչատրյանին դիմել է փախուստի:
Քննության առնելով ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույցները իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ քրեական գործով հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքերի նկատմամբ ընդհանուր իրավասության դատարանը ճիշտ է կիրառել քրեական օրենքը և ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով մեղադրանքը վերաորակելով մինչև 2011 թվականի մայիսի 23-ի խմբագրությամբ գործող ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, գտել է, որ այդ փաստական հանգամանքները համապատասխանում են ամբաստանյալ` Արթուր Սարգսյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցանքի հատկանիշներին և հարուցված քրեական հետապնդումը դադարեցվել է, որոնք հիմնավորվել են քրեական գործով ձեռք բերված վերոհիշյալ ապացույցներով, հետևաբար ամբաստանյալ Արթուր Սարգսյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշումը:
Ինչ վերաբերում է մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի այն պահանջին, որ պետք է բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հունիսի 13-ի դատավճիռը՝ ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակելով ազատազրկման ձևով պատիժ անհիմն է, չի բխում գործով ձեռք բերված ապացույցներով և ենթակա է մերժման:
Քննության առնելով ամբաստանյալ Ա.Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ընդհանուր իրավասության դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս պահպանել է ՀՀ քր. օր.-ի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները, հաշվի է առել ինչպես հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, այնպես էլ նրա անձը, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` այն, որ ամբաստանյալի ծնողներն ամուսնալուծված են և նա մեկ ու կես տարի է դաստիրարակվում է մոր կողմից, ընտանիքի երեք անչափահաս երեխաներից առաջնեկն է, Երևանի խոսքի ծանր խանգարումներ ունեցող երեխաների թիվ 8 հատուկ կրթահամալիրի տնօրեն Վ. Խեբոյանի, զին. ղեկավար Բ. Պետրոսյանի և դասղեկ` Գ. Զաքարյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն, ֆիզիկապես առողջ է, դպրոցում սովորել է բավարար առաջադիմությամբ, ինչպես նաև այն, որ դատարանը հաշվի է առել հանցանք կատարելու և պատիժ նշանակելու պահին նրա անչափահաս լինելը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը և նշանակել է համաչափ պատիժ, որի միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին, այն է` սոցիալական արդարության վերականգնմանը, պատժի ենթարկված անձանց ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը: Այն բխում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով սահմանված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից :
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվական հունիսի 13-ի դատավճիռը` Արթուր Երվանդի Սարգսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի մասով օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված է, իսկ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքի փաստարկները` անհիմն են և չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ դատավճիռը բեկանելու կամ փոփոխելու համար:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Մեղադրող` Հ.Մկրտչյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվական հունիսի 13-ի դատավճիռը` Արթուր Երվանդի Սարգսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա. ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆ