Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0032/01/13
Վիճակագրական տողի համար :
1.9
Պատասխանող
Գրիգոր Կյուրեղյան
Գրիգոր Կյուրեղյան
Գրիգոր Կյուրեղյան Մարտինի
Գրիգոր Կյուրեղյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Եվա Դարբինյան
Արշակ Խաչատրյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
Հոդվածներ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
ՀՀ Քրեական օրենսգիրք
Հոդված 112 Մաս 1
Հոդված 235 Մաս 1
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Գագիկ Ավետիսյան
Եվա Դարբինյան
Արշակ Խաչատրյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Արթուր Պողոսյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2014-10-16 | 15:00 | 2 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-07-18 | 16:00 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-14 | 14:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-09 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-07-03 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-18 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-06-09 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-27 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-14 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-05-05 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-22 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-15 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-07 | 15:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-04-01 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2014-03-26 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2014-03-17 | 12:30 | 5 | Կայացել է | ||
| Վճռաբեկ | 2013-10-04 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-27 | 14:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-20 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-11 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-05 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-09-03 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-08-15 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-08-05 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-26 | 16:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-21 | 10:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-18 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-13 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-06-05 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-05-29 | 12:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-05-22 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-05-08 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-04-22 | 14:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-04-12 | 15:00 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2013-04-02 | 12:30 | 1 | Նշանակվել է դատական նիստ |
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0032/01/13
նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ն.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
բողոք բերող անձ` պաշտպան` Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆԻ
2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09110712 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 22/:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 170-171/:
3. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է նրան կալանավորելու օրվանից /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 174/:
4. 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
5. 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանը հայտնաբերվել է:
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված երկու ամիս ժամկետով կալանքը վերահաստատվել է:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ից /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 18-19/:
7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2013 թվականի փետրվարի 04-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 204-206/:
8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2013 թվականի փետրվարի 04-ի որոշմամբ քրեական գործից անջատվել է հանցագործությության ընթացքում Վազ 2121 մակնիշի 51QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը և շնորհվել` 09110712/1 համարը, իսկ Գ.Կյուրեղյանի մասով քրեական գործն ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 209-210/:
9. 2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 1/:
10. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2013 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 09110712 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 11-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 2, 15/:
11. Դատաքննության ընթացքում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նոր մեղադրանք է առաջադվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 146/:
12. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 04-ի դատավճռով ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` հինգ տարի ժամկետով:
Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն ազատվել է պատժից:
Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում` թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող երկու հատ Սամսունգ տեսակի բջջային հեռախոսները, արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները` հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 162-169/:
13. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 04-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել` նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 223-249/:
14. Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանի վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 308-309/:
15. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 09110712 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 07-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 16, 25/:
16. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
Գ.Կյուրեղյանը կալանքի է վերցվել դատական նիստի դահլիճից /հավելված, էջ 30-32/:
17. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում վեց տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցվել է նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 ամիս 10 օրը և թողնվել է կրելու ազատազրկում հինգ տարի քսան օր:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի մարտի 17-ից:
Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 գնդակը, 9 պարկուճը և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման` թողնել ՀՀ ոստիկանության Հանրապետական գնդակապարկուճադարանի տնօրինմանը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող երկու <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսները, արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 137-149/:
18. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության` վճռաբեկության կանոններով:
19. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Գործի փաստական հանգամանքները
20. Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Երևանի Դրոյի թիվ 2 հասցեում գործող <<Lemon lounge café>> սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակներն անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 204-206/:
2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ին դատական քննության փուլում մեղադրողը գտնելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Վերոհիշյալ մեղադրանքն Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 146/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
21. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի կրա։
Դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածով և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի 14-րդ հոդվածով սահմանված խտրականության արգելման պահանջը և նշանակել է անարդարացի ակնհայտ խիստ պատիժ:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս չի կիրառել «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013 թվականի ՀՀ Աժ որոշումը, որը պետք է կիրառեր։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ, 48-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր որոշումներում անդրադառնալով պատժի նշանակման հարցում դատարանի կողմից հայեցողություն դրսևորելու հնարավորությանը, միաժամանակ ընդգծել է, որ այն չի կարող կամային բնույթ կրել և նույնանման փաստական հանգամանքներով գործերով հանգեցնել խտրականության դրսևորմանը, Վճռաբեկ դատարանի նման մոտեցումը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և Մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայում ամրագրված խտրականության արգելման սկզբունքային պահանջներից:
Դատարանը բառացի մեջբերել է վճռաբեկ դատարանի Սերոբ Սարգսյանի գործով իրավական դիրքորոշումները և դատական ակտում փաստել` Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալները, որ <<Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը նախկինում դատված չի եղել և բնութագրվում է դրական>>, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և հաշվի է առել, որ «նրա խնամքին են գտնվում 2009թ և 2012թ ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է «Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ», «տուժող Վ.Հովհաննիսյանը ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ հաշտվել են միմյանց հետ>>, <<ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել»։
Դատական ակտում դատարանը չի անդրադարձել Գ.Կյուրեղյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին։ Փաստացի, դատարանը պատժի և պատժաչափի նշանակման հարցում ղեկավարվել է Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներով և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով։
Վերջինս բնութագրվում է դրական, երիտասարդ է, նախկինում դատված չի եղել, ընտանիքի միակ կերակրողն է, խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ դուստրերը, վատառողջ է և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, տուժող Վ.Հովհաննիսյանը հայտնել, որ Գ.Կյուրեղյանի հետ ընկերներ են, որ բողոք չունի, բուժման հետ կապված ծախսերի պահանջ չի ներկայացրել, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել։
Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ, որ նախկին դատական քննության համեմատ ի հայտ են եկել նոր մեղմացուցիչ հանգամանքներ, որոնք պետք է ազդեին պատժի չափր որոշելու վրա։
Սակայն, դատարանը Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։
Առաջին դատական ակտում Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ էր սահմանվել ազատազրկում հինգ տարի ժամկետով` որպես նրա անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի էր առնվել, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, <<էլիտ Սերվիս>> ԱՊԸ-ի տնօրինության կողմից բնութագրվել է դրական, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի էր առել, որ Գրիգոր Կյուրեղյանի խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ դուստրերը և չէր արձանագրել պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք։
Երկրորդ դատական ակտում դատարանը վերոնշյալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին ավելացրել է նաև, որ Գ.Կյուրեղյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, տուժողը բողոք չունի նրա նկատմամբ և բուժման հետ կապված ծախսերի պահանջ չի ներկայացրել ու որ իրենք ընկերներ են։
Այս պայմաններում, երբ դատաքննության արդյունքում ի հայտ են եկել նոր մեղմացուցիչ հանգամանքներ, դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ավելի մեղմ պետք է լիներ կամ դատարանը պետք է հիմնավորեր, թե ինչ պատճառաբանությամբ է նա առաջին դատական ակտով նշանակվածից ավելի խիստ պատժաչափ սահմանում: Որը կհամապատասխաներ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Նարեկ Սարգսյանի գործով որոշման մեջ արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը` դատարանն իր հայեցողական հնարավորությունները չպետք է կամայականորեն կիրառեր։
Առաջին ատյանի դատարան էին ներկայացվել նմանատիպ փաստական հանգամանքներով երեք գործերով դատական ակտեր, որտեղ դատարանների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նշանակման սկզբունքները դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս կիրառվել են այլ մեկնաբանությամբ։
Դատարանին ներկայացրած վերոգրյալ երեք դեպքերը պարունակում են նույնական փաստական հանգամանքներ։ Եթե երեք դեպքերում հրազենի կիրառման հանգամանքը նախապես ծրագրված բնույթ է կրել, ինչպես երևում է դատակաև ակտերի բովանդակություններից, ապա Գ.Կյուրեղյանի դեպքում` այն պատահականության արդյունք է, քանի որ Գ.Կյուրեղյանի և տուժող Վ.Հովհաննիսյանի հանդիպումը կրել է պատահական բնույթ, քանի որ վերջինս ամառային արձակուրդների ընթացքում գտնվել է Վրաստանում։
Նշված երեք դեպքերում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված սկզբունքների կիրառությունը համակարգային բնույթ է կրել, իսկ Գ.Կյուրեղյանի դեպքում` այն սուբյեկտիվ է։
Վերաքննիչ դատարանը պետք է նշանակված ակնհայտ խիստ պատիժը մեղմացնի ու կիրառելով ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Աժ 03.10.2013 թվականի որոշումը, Գ.Կյուրեղյանին ազատի պատժից։
Դեպքի վայրում հայտնաբերվել են երեք գնդակներ և մեկ գնդակ էլ տուժողի մարմնից։ Բոլոր գնդակները իրենց վրա պարունակում են վնասվածքներ դեֆորմացիաների տեսքով։ Քննությունը չի պատասխանել այն հարցին, թե այդ գնդակները ինչ առնչություն ունեն տուժող Վ.Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու հետ, ինչի հետևաևքով են դրանք դեֆորմացվել, դրանք իրենց վրա արյան հետքեր պարունակում են, թե ոչ։ Բացի այդ, դեպքի վայրի զննությամբ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են կրակոցի յոթ հետքեր որոնք հիմնավորվել են դատաձգաբանական փորձաքննության արդյունքներով։ Իննը կրակոցի առկայության պայմաններում, երբ Վ.Հովհաննիսյանի մոտ առկա են երեք վնասվածքներ, որոնցից մեկը կույր, ապա պարզ է դառնում, որ բոլոր դեպքերում վնասվածքներից մեկը գնդակի հետադարձ հարվածի արդյունք է։ Այդ դեպքում, դատական ակտից չի երևում, թե վնասվածքներից որ մեկն է գնդակի հետադարձ հարվածի արդյունք և ինչ բնույթի մարմնական վնասվածք է այն պատճառել: Տուժողը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ Գ.Կյուրեղյանը կրակել է իր ոտքերի տակ, որոնցից երեք գնդակները կպել են սրունքի և ազդրերի շրջաններին, նա երբեք իր վրա չէր կրակի, քանի որ ընկերներ են, իսկ ոտքերի տակ կրակելու հանգամանքը պայմանավորված է եղել իրենց միջև տեղի ունեցած անձնական հարաբերություններով, որոնց մասին չի ցանկացել հայտնել։
Առաջին ատյանի դատարանը Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս «ՀՀ անկախության հռչակման 22–րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013 թվականի Աժ որոշումը պետք է կիրառեր։
Համաներման ակտի 13-րդ կետի <<ա>> ենթակետը Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարաններին է վերապահել համաներման ակտի կիրառումն այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ Վերաքննիչ դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։ Համաներման ակտի նման պահանջից հետևում է, որ այն դատարանի կողմից պետք է կիրառվեր Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ, քանի որ նրա նկատմամբ գործը դատարանում քննվել է և դատավճիռը կայացվել է համաներման ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո ու օրինական ուժի մեջ մտած չի եղել։
Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ համաներման ակտը չկիրառելով, վատթարացվել է նրա վիճակը։ Եթե համաներումը կիրառվեր Գ.Կյուրեղյանի պատժի նկատմամբ, ապա նա իր պատիժը կրած ժամկետի առումով հնարավորություն կունենար ավելի շուտ օգտվել պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքից, իսկ դատական ակտով համաներման չկիրառման արդյունքում նա ստիպված օգտվել է համաներման ակտի 8-րդ կետից, որով վատթարանում է Գ.Կյուրեղյանի վիճակը, քանի որ նա պարտավորված է լինելու ավելի երկար ժամկետով պատիժ կրել, այդ իրավունքից օգտվելու համար։
Դիմողը խնդրել է պատժի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` այն ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով և նշանակել դատական պրակտիկայում ձևավորված պատժի չափին համապատասխան պատիժ և նրա նկատմամբ կիրառել համաներման ակտը։
Հաշվի առնելով Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներր, որ նա բնակության վայրում բնութագրվում է դրական, երիտասարդ է, ընտանիքի միակ կերակրողն է, նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք արձանագրվել են դատարանի կողմից, այն է, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել` կատարածի համար, ունի առողջական խնդիրներ, և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, խնամքին են երկու մանկահասակ դուստրերը, տուժողի հետ ընկերներ են և հաշտվել են, որ տուժողը բողոք չունի Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ, քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել, ինչպես նաև, որ Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել` կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
22. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել:
2014 թվականի սեպտեմբերի 08-ի գրությամբ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը խնդրել է դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ և վերաքննիչ բողոքը մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի ելույթը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
… 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
24. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է.
<<Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղավորությունը` դիտավորությամբ հրազենի գործադրմամբ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով հրազեն պահելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 17.02.2009թ. Գ.Մադաթյանի գործով (տես` ԵՇԴ/0029/01/08) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<<(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (...)>>:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)>>:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չէ և բնութագրվում է դրական:
Որպես Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում 2009 թվականի և 2012 թվականի ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Վ.Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ իրենք հաշտվել են միմյանց հետ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: …>> /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 137-149/:
25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
26. Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը` մասնավորապես ամբաստանյալի կողմից հանցագործությունը կատարվել է հրազեն հանդիսացող զենքով բազմաթիվ կրակոցներ արձակելով` տուժողի կյանքի համար վտանգավոր` առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, ինչպես նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված, հանգամանքները հաշվի առնելով նշանակել է համաչափ պատիժ և հիմնավոր հետևության հանգել, որ նշանակված պատիժը նա պետք է կրի:
27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
28. Քննության առնելով ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու նրա անձը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գ.Կյուրեղյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ նշանակելու հնարավոր է ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի ուղղվելը: Ուստի վերաքննիչ բողոքը չի կարող բավարարվել:
29. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է` ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու մասին, պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս բավարարվել չի կարող:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի համաձայն` սույն որոշման կատարումը վերապահվել է Հայաuտանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին` այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում:
Վերաքննիչ դատարանը վերոնշված հանգամանքները հաշվի առնելով գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառելու հարցը պետք է լուծի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմը:
30. Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանություններին, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն գնահատվել ամբաստանյալի կողմից հրազենից արձակված կրակոցների, գնդակների դեֆորմացիաների և դրա հետ կապված մյուս հարցերը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ և ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի հետ կապված մյուս հանգամանքները պաշտպանական կողմը վիճարկել է նախորդ վերաքննիչ բողոքում: Վերաքննիչ դատարանի կողմից քննության է առնվել նաև պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը և 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ մերժվել` միաժամանակ սահմանվել է նոր քննության ծավալ, որի մեջ պաշտպանական կողմի պատճառաբանությունները ստուգելու պահանջ չի ներկայացվել: Այդ հիմնավորմամբ Վերաքննիչ դատարանը չանդրադառնալով վերոհիշյալ փաստարկներին, այնուամենայնիվ արձանագրում է, որ այդպիսիք քրեական գործի նյութերով քննարկվել են և բերած պատճառաբանություններն անհիմն են:
31. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքին կցված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0075/01/10, Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ի թիվ ԵԱՆԴ/0035/01/13, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի թիվ ԵԱՔԴ/0072/01/12 դատավճիռների պատճեններն ուսումնասիրվել են Վերաքննիչ դատարանի կողմից: Ներկայացված դատական ակտերում դեպքերի փաստական հանգամանքներն այլ են, որի պատճառով այդ դատական ակտերը սույն գործով նախադեպային համարվել չեն կարող:
32. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ դատական ակտը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան ու Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության
առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ
գործ թիվ ԵԱՔԴ/0032/01/13
նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան
ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ`
նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ն.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
մասնակցությամբ`
բողոք բերող անձ` պաշտպան` Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Գ.ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆԻ
2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքում
դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը.
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09110712 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 22/:
2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 170-171/:
3. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է նրան կալանավորելու օրվանից /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 174/:
4. 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
5. 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանը հայտնաբերվել է:
6. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված երկու ամիս ժամկետով կալանքը վերահաստատվել է:
Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ից /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 18-19/:
7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2013 թվականի փետրվարի 04-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 204-206/:
8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2013 թվականի փետրվարի 04-ի որոշմամբ քրեական գործից անջատվել է հանցագործությության ընթացքում Վազ 2121 մակնիշի 51QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը և շնորհվել` 09110712/1 համարը, իսկ Գ.Կյուրեղյանի մասով քրեական գործն ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 209-210/:
9. 2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 1/:
10. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2013 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 09110712 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 11-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 2, 15/:
11. Դատաքննության ընթացքում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նոր մեղադրանք է առաջադվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 146/:
12. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 04-ի դատավճռով ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` հինգ տարի ժամկետով:
Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն ազատվել է պատժից:
Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում` թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող երկու հատ Սամսունգ տեսակի բջջային հեռախոսները, արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները` հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 162-169/:
13. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 04-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել` նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 223-249/:
14. Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանի վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 308-309/:
15. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 09110712 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 07-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 16, 25/:
16. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
Գ.Կյուրեղյանը կալանքի է վերցվել դատական նիստի դահլիճից /հավելված, էջ 30-32/:
17. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում վեց տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցվել է նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 ամիս 10 օրը և թողնվել է կրելու ազատազրկում հինգ տարի քսան օր:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի մարտի 17-ից:
Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 գնդակը, 9 պարկուճը և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման` թողնել ՀՀ ոստիկանության Հանրապետական գնդակապարկուճադարանի տնօրինմանը:
Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող երկու <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսները, արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 137-149/:
18. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության` վճռաբեկության կանոններով:
19. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել:
Գործի փաստական հանգամանքները
20. Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Երևանի Դրոյի թիվ 2 հասցեում գործող <<Lemon lounge café>> սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակներն անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 204-206/:
2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ին դատական քննության փուլում մեղադրողը գտնելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Վերոհիշյալ մեղադրանքն Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 146/:
Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում.
21. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի կրա։
Դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածով և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի 14-րդ հոդվածով սահմանված խտրականության արգելման պահանջը և նշանակել է անարդարացի ակնհայտ խիստ պատիժ:
Դատարանը պատիժ նշանակելիս չի կիրառել «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013 թվականի ՀՀ Աժ որոշումը, որը պետք է կիրառեր։
Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ, 48-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր որոշումներում անդրադառնալով պատժի նշանակման հարցում դատարանի կողմից հայեցողություն դրսևորելու հնարավորությանը, միաժամանակ ընդգծել է, որ այն չի կարող կամային բնույթ կրել և նույնանման փաստական հանգամանքներով գործերով հանգեցնել խտրականության դրսևորմանը, Վճռաբեկ դատարանի նման մոտեցումը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և Մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայում ամրագրված խտրականության արգելման սկզբունքային պահանջներից:
Դատարանը բառացի մեջբերել է վճռաբեկ դատարանի Սերոբ Սարգսյանի գործով իրավական դիրքորոշումները և դատական ակտում փաստել` Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալները, որ <<Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը նախկինում դատված չի եղել և բնութագրվում է դրական>>, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և հաշվի է առել, որ «նրա խնամքին են գտնվում 2009թ և 2012թ ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է «Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ», «տուժող Վ.Հովհաննիսյանը ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ հաշտվել են միմյանց հետ>>, <<ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել»։
Դատական ակտում դատարանը չի անդրադարձել Գ.Կյուրեղյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին։ Փաստացի, դատարանը պատժի և պատժաչափի նշանակման հարցում ղեկավարվել է Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներով և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով։
Վերջինս բնութագրվում է դրական, երիտասարդ է, նախկինում դատված չի եղել, ընտանիքի միակ կերակրողն է, խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ դուստրերը, վատառողջ է և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, տուժող Վ.Հովհաննիսյանը հայտնել, որ Գ.Կյուրեղյանի հետ ընկերներ են, որ բողոք չունի, բուժման հետ կապված ծախսերի պահանջ չի ներկայացրել, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել։
Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ, որ նախկին դատական քննության համեմատ ի հայտ են եկել նոր մեղմացուցիչ հանգամանքներ, որոնք պետք է ազդեին պատժի չափր որոշելու վրա։
Սակայն, դատարանը Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։
Առաջին դատական ակտում Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ էր սահմանվել ազատազրկում հինգ տարի ժամկետով` որպես նրա անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի էր առնվել, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, <<էլիտ Սերվիս>> ԱՊԸ-ի տնօրինության կողմից բնութագրվել է դրական, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի էր առել, որ Գրիգոր Կյուրեղյանի խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ դուստրերը և չէր արձանագրել պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք։
Երկրորդ դատական ակտում դատարանը վերոնշյալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին ավելացրել է նաև, որ Գ.Կյուրեղյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, տուժողը բողոք չունի նրա նկատմամբ և բուժման հետ կապված ծախսերի պահանջ չի ներկայացրել ու որ իրենք ընկերներ են։
Այս պայմաններում, երբ դատաքննության արդյունքում ի հայտ են եկել նոր մեղմացուցիչ հանգամանքներ, դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ավելի մեղմ պետք է լիներ կամ դատարանը պետք է հիմնավորեր, թե ինչ պատճառաբանությամբ է նա առաջին դատական ակտով նշանակվածից ավելի խիստ պատժաչափ սահմանում: Որը կհամապատասխաներ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Նարեկ Սարգսյանի գործով որոշման մեջ արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը` դատարանն իր հայեցողական հնարավորությունները չպետք է կամայականորեն կիրառեր։
Առաջին ատյանի դատարան էին ներկայացվել նմանատիպ փաստական հանգամանքներով երեք գործերով դատական ակտեր, որտեղ դատարանների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նշանակման սկզբունքները դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս կիրառվել են այլ մեկնաբանությամբ։
Դատարանին ներկայացրած վերոգրյալ երեք դեպքերը պարունակում են նույնական փաստական հանգամանքներ։ Եթե երեք դեպքերում հրազենի կիրառման հանգամանքը նախապես ծրագրված բնույթ է կրել, ինչպես երևում է դատակաև ակտերի բովանդակություններից, ապա Գ.Կյուրեղյանի դեպքում` այն պատահականության արդյունք է, քանի որ Գ.Կյուրեղյանի և տուժող Վ.Հովհաննիսյանի հանդիպումը կրել է պատահական բնույթ, քանի որ վերջինս ամառային արձակուրդների ընթացքում գտնվել է Վրաստանում։
Նշված երեք դեպքերում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված սկզբունքների կիրառությունը համակարգային բնույթ է կրել, իսկ Գ.Կյուրեղյանի դեպքում` այն սուբյեկտիվ է։
Վերաքննիչ դատարանը պետք է նշանակված ակնհայտ խիստ պատիժը մեղմացնի ու կիրառելով ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Աժ 03.10.2013 թվականի որոշումը, Գ.Կյուրեղյանին ազատի պատժից։
Դեպքի վայրում հայտնաբերվել են երեք գնդակներ և մեկ գնդակ էլ տուժողի մարմնից։ Բոլոր գնդակները իրենց վրա պարունակում են վնասվածքներ դեֆորմացիաների տեսքով։ Քննությունը չի պատասխանել այն հարցին, թե այդ գնդակները ինչ առնչություն ունեն տուժող Վ.Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու հետ, ինչի հետևաևքով են դրանք դեֆորմացվել, դրանք իրենց վրա արյան հետքեր պարունակում են, թե ոչ։ Բացի այդ, դեպքի վայրի զննությամբ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են կրակոցի յոթ հետքեր որոնք հիմնավորվել են դատաձգաբանական փորձաքննության արդյունքներով։ Իննը կրակոցի առկայության պայմաններում, երբ Վ.Հովհաննիսյանի մոտ առկա են երեք վնասվածքներ, որոնցից մեկը կույր, ապա պարզ է դառնում, որ բոլոր դեպքերում վնասվածքներից մեկը գնդակի հետադարձ հարվածի արդյունք է։ Այդ դեպքում, դատական ակտից չի երևում, թե վնասվածքներից որ մեկն է գնդակի հետադարձ հարվածի արդյունք և ինչ բնույթի մարմնական վնասվածք է այն պատճառել: Տուժողը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ Գ.Կյուրեղյանը կրակել է իր ոտքերի տակ, որոնցից երեք գնդակները կպել են սրունքի և ազդրերի շրջաններին, նա երբեք իր վրա չէր կրակի, քանի որ ընկերներ են, իսկ ոտքերի տակ կրակելու հանգամանքը պայմանավորված է եղել իրենց միջև տեղի ունեցած անձնական հարաբերություններով, որոնց մասին չի ցանկացել հայտնել։
Առաջին ատյանի դատարանը Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս «ՀՀ անկախության հռչակման 22–րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013 թվականի Աժ որոշումը պետք է կիրառեր։
Համաներման ակտի 13-րդ կետի <<ա>> ենթակետը Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարաններին է վերապահել համաներման ակտի կիրառումն այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ Վերաքննիչ դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։ Համաներման ակտի նման պահանջից հետևում է, որ այն դատարանի կողմից պետք է կիրառվեր Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ, քանի որ նրա նկատմամբ գործը դատարանում քննվել է և դատավճիռը կայացվել է համաներման ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո ու օրինական ուժի մեջ մտած չի եղել։
Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ համաներման ակտը չկիրառելով, վատթարացվել է նրա վիճակը։ Եթե համաներումը կիրառվեր Գ.Կյուրեղյանի պատժի նկատմամբ, ապա նա իր պատիժը կրած ժամկետի առումով հնարավորություն կունենար ավելի շուտ օգտվել պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքից, իսկ դատական ակտով համաներման չկիրառման արդյունքում նա ստիպված օգտվել է համաներման ակտի 8-րդ կետից, որով վատթարանում է Գ.Կյուրեղյանի վիճակը, քանի որ նա պարտավորված է լինելու ավելի երկար ժամկետով պատիժ կրել, այդ իրավունքից օգտվելու համար։
Դիմողը խնդրել է պատժի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` այն ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով և նշանակել դատական պրակտիկայում ձևավորված պատժի չափին համապատասխան պատիժ և նրա նկատմամբ կիրառել համաներման ակտը։
Հաշվի առնելով Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներր, որ նա բնակության վայրում բնութագրվում է դրական, երիտասարդ է, ընտանիքի միակ կերակրողն է, նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք արձանագրվել են դատարանի կողմից, այն է, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել` կատարածի համար, ունի առողջական խնդիրներ, և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, խնամքին են երկու մանկահասակ դուստրերը, տուժողի հետ ընկերներ են և հաշտվել են, որ տուժողը բողոք չունի Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ, քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել, ինչպես նաև, որ Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել` կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։
22. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել:
Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել:
2014 թվականի սեպտեմբերի 08-ի գրությամբ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը խնդրել է դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ և վերաքննիչ բողոքը մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ:
Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի ելույթը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ.
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
<<1. Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝
պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝
պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ:
2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
<<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն.
<<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`…
… 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար.
7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ.
8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>:
24. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է.
<<Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղավորությունը` դիտավորությամբ հրազենի գործադրմամբ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով հրազեն պահելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 17.02.2009թ. Գ.Մադաթյանի գործով (տես` ԵՇԴ/0029/01/08) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
<<(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (...)>>:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)>>:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չէ և բնութագրվում է դրական:
Որպես Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում 2009 թվականի և 2012 թվականի ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Վ.Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ իրենք հաշտվել են միմյանց հետ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: …>> /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 137-149/:
25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
26. Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը` մասնավորապես ամբաստանյալի կողմից հանցագործությունը կատարվել է հրազեն հանդիսացող զենքով բազմաթիվ կրակոցներ արձակելով` տուժողի կյանքի համար վտանգավոր` առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, ինչպես նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված, հանգամանքները հաշվի առնելով նշանակել է համաչափ պատիժ և հիմնավոր հետևության հանգել, որ նշանակված պատիժը նա պետք է կրի:
27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին:
Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը:
28. Քննության առնելով ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու նրա անձը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գ.Կյուրեղյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները:
Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ նշանակելու հնարավոր է ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի ուղղվելը: Ուստի վերաքննիչ բողոքը չի կարող բավարարվել:
29. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է` ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու մասին, պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս բավարարվել չի կարող:
<<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի համաձայն` սույն որոշման կատարումը վերապահվել է Հայաuտանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին` այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում:
Վերաքննիչ դատարանը վերոնշված հանգամանքները հաշվի առնելով գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառելու հարցը պետք է լուծի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմը:
30. Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանություններին, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն գնահատվել ամբաստանյալի կողմից հրազենից արձակված կրակոցների, գնդակների դեֆորմացիաների և դրա հետ կապված մյուս հարցերը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ և ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի հետ կապված մյուս հանգամանքները պաշտպանական կողմը վիճարկել է նախորդ վերաքննիչ բողոքում: Վերաքննիչ դատարանի կողմից քննության է առնվել նաև պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը և 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ մերժվել` միաժամանակ սահմանվել է նոր քննության ծավալ, որի մեջ պաշտպանական կողմի պատճառաբանությունները ստուգելու պահանջ չի ներկայացվել: Այդ հիմնավորմամբ Վերաքննիչ դատարանը չանդրադառնալով վերոհիշյալ փաստարկներին, այնուամենայնիվ արձանագրում է, որ այդպիսիք քրեական գործի նյութերով քննարկվել են և բերած պատճառաբանություններն անհիմն են:
31. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքին կցված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0075/01/10, Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ի թիվ ԵԱՆԴ/0035/01/13, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի թիվ ԵԱՔԴ/0072/01/12 դատավճիռների պատճեններն ուսումնասիրվել են Վերաքննիչ դատարանի կողմից: Ներկայացված դատական ակտերում դեպքերի փաստական հանգամանքներն այլ են, որի պատճառով այդ դատական ակտերը սույն գործով նախադեպային համարվել չեն կարող:
32. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ դատական ակտը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան ու Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը
ՈՐՈՇԵՑ
1. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ No ԵԱՔԴ/0032/01/13
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ18՚ հուլիսի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Դ.Կարապետյանի
Գ.Բաղդասարյանի
պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի /ծնված 1986 թվականի հունվարի 06-ին Վրաստանի Հանրապետության Գանձա գյուղում, ազգությամբ հայ, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մանկահասակ երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատել, հաշվառված Վրաստանի Հանրապետություն, ք.Բոգդանովկա, Բարեկամության փողոց 32 տանը, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Ռոստոմի 29 շենք, բնակարան 89/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110712 քրեական գործը:
2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին:
2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Գրիգոր Կյուրեղյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
2013 թվականի փետրվարի 04-ին Գրիգոր Կյուրեղյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2013 թվականի փետրվարի 4-ին թիվ 09110712 քրեական գործից անջատվել է հանցագործության ընթացքում ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 09110712/1 համարը:
2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռով ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն ազատվել է պատիժը կրելուց:
Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա ազատվել է կալանքից:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի շահերի պաշտպանը:
2013 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
2014 թվականի մարտի 17-ին դատարանի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել կալանավորումը:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակները անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար՚:
20.09.2013թ. դատական քննության փուլում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ. Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ:
Ապացույցների հետազոտում
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ըստ էության դիրքորոշում չարտահայտեց և նշեց, որ ներկայացված հանցանքն ինքն է կատարել, սակայն որևէ մեկի վրա կրակելու դիտավորություն չի ունեցել: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ինքն իր մոտ գտնվող զենքով պատահական, ընդամենը մեկ անգամ կրակել է ասֆալտին` նախազգուշական կրակ է արձակել, սակայն անկախ իրենից, ինքնաբերաբար տեղի է ունեցել կրակահերթ, որից հետո շփոթված ցանկացել է զենքը դնել ապահովիչի վրա, բայց այդ ժամանակ տեղի է ունեցել երկրորդ կրակահերթը, որից հետո նստել է մեքենան ու հեռացել: Ինքը Վոլոդյա Հովհաննիսյանին սպանելու նպատակ չի ունեցել: Այդ քայլին ինքը գնացել է, քանի որ իմացել է, որ փողոցում ընդհանրապես մարդ չկա: Վահանին ինքն այդ օրը զանգահարել է վերջինիս պարտքով տված իր գումարը հետ պահանջելու համար, իսկ իր կնոջ ու հոր միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցությունը վերաբերել է իրենց ընտանեկան խնդիրներին և դեպքի հետ ոչ մի կապ չունի, քանի որ ինքն այդ թեմայով իր կնոջ հետ չի խոսել:
Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ ինքը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանն ընկերներ են եղել և այժմ էլ ընկերներ են: Նրանք հաշտվել են միմյանց հետ և իրենց միջև անձնական հարցեր են եղել, որի մասին չի ցանկանում խոսել:
Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Վոլոդյա Սեյրանի Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Վրաստանի Հանրապետության Փոգա գյուղում: Սովորում է Երևանի Պետական Համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում: 2012թ. օգոստոսի 28-ին Վրաստանից եկել է Հայաստան և մինչև վարձով բնակարան գտնելը ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում ընկերոջ` Անդրանիկ Մարկոսյանի տանը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ հանդիպել Զեյթունի ՙշատրվանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում: Ինքն այդտեղ հաճախակի է այցելել: Ճանապարհին ժամը 15:00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեորգիին ու հայտնել, որ արդեն բիլիարդանոցում է: Այդ խոսակցությունից 5 րոպե անց ինքը հասել է Զեյթունի այգու մոտ ու ոտքով բարձրացել դեպի բիլիարդանոց: Ժամը 15:30-ի սահմաններում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի մոտ կանգնել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել է Գրիգորը և մոտ 5 մետր հեռավորությունից սկսել է իր ոտքերի տակ կրակել, որից 3 փամփուշտները կպել են սրունքի և ազդրի շրջաններին: Գ.Կյուրեղյանի ձեռքի զենքը տեսել է, սակայն մակնիշը չի կարող ասել: Գիտակցության գալով տեսել է իր շուրջը հավաքված մարդկանց, բարձրացել է ու նկատել, որ վազելով իրեն է մոտենում Գեորգին, վերջինս իրեն պատահական մեքենայով տեղափոխել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ինքը Գ.Կյուրեղյանից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և, որ իրենք հաշտվել են:
Գործով վկա Լյուդմիլա Մարտիրոսի Ծատուրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է ք.Երևան, Դրոյի 4-րդ շենքի 68-րդ բնակարանում, որը գտնվում է 12-րդ հարկում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում կրակոցի անընդհատ ձայներ է լսել, այնուհետև 2-3 կրակոց, որը վայրկյաններ է տևել: Պատշգամբից դուրս է նայել և տեսել մի երիտասարդի, որը կքանստած վիճակում բռնել էր ոտքերից: Լսել է. ՙՄի արա, մի կրակիր՚ արտահայտությունը: Կրակողին չի տեսել: Տարածքը մարդաշատ չի եղել, բացի տուժողից այլ մարդ չի տեսել: Դրանից հետո զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել դեպքի մասին:
Գործով վկա Գրետա Կարենի Դավթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին` ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ` տեսել է, որ մի երիտասարդ տղա, ոտքը բռնած մի կերպ քարշ տալով քայլում է, մեկ այլ երիտասարդ տղա նրան օգնում է նստել մեքենան: Ինքը հասկացել է, որ իրականում կրակոցներ են եղել: Այդ պահին պատշգամբում կանգնած է եղել իր մայրը, որն իրեն ասել է, որ կրակողը ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենայով հեռացել է: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել:
Հ.1 գ/թ 111-112
Վկա Գրետա Դավթյանը 22.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում ինքը տանը չի գտնվել: Ունի տեսողական խնդիրներ, որի պատճառով չէր կարող իրենց շենքի 12-րդ հարկից որևէ բան տեսնել: Մոր պատմածից տեղյակ է, որ այդ օրը կրակոցներ են եղել և վեջինիս թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում, այլ տեղեկություններ չի հիշում, թե մայրը ինչ է հայտնել: Նախաքննական իր ցուցմունքը գրի է առել քննիչը, որի տակ ինքն առանց կարդալու ստորագրել է:
Դատարանը, համադրելով վկա Գրետա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերի ցուցմունքները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների համակցության մեջ, հավաստի է համարում վկայի նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվում են նաև գործի այլ ապացույցներով:
Գործով վկա Ռիտա Գուրգենի Դավթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ շենքի 22 բնակարանում 1990 թվականից: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին` ժամը15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց՚: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ տեսել է, որ կրակողը մի երիտասարդ տղա է, որը նստել է սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենան և հեռացել: Շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, դեպքը տևել է մոտ 2 րոպե:
Հ.1 գ/թ 113-114
Վկա Ռիտա Դավթյանը 08.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ շենքի 22 բնակարանում, իրենց բնակարանը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում իրենց շենքի բակից կրակոցներ են լսվել, իրեն թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում և այդ ձայների վրա դուրս է եկել պատշգամբ: Երբ դուրս է եկել այդ ժամանակ արդեն կրակոցներ չեն հնչել, իսկ ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի ճանապարհի վրա տեսել է մեկին` կքանստած վիճակում, ևս մեկին տեսել է, ով նստել է սպիտակ գույնի Նիվա ավտոմեքենան ու հեռացել, հավաքված մարդկանց չի տեսել, այդ ժամանակ շատ շոգ եղանակ է եղել, այդ պատճառով էլ դրսում մարդիկ չեն եղել: Ներկայումս այլ մանրամասներ չի հիշում, քանի որ դեպքից ամիսներ են անցել, իսկ նախաքննական ցումունքներում նշված որոշ հանգամանքներ նույնպես չի հիշում, քանի որ ցուցմունքը տվել է դեպքից մի քանի օր հետո, երբ կատարվածը հիշել է:
Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Ռիտա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների համակցության մեջ հավաստի է համարում վկայի նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվել են նաև գործի այլ ապացույցներով:
Գործով վկա Արմինե Սերժիկի Ջաղինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևանի Դրոյի 4-րդ շենքի 6-րդ բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում դրսից կրակոցի ձայներ է լսել, դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել գետնին ընկած մի երիտասարդի և նրա առջև` մոտ 7-8 մ հեռավորության վրա կանգնած մեկ այլ երիտասարդի, որի ձեռքին տեսել է հորիզոնական դիրքով, այսինքն` ոչ դեպի ներքև պահված ատրճանակ: Տեսել է գետնին ընկած երիտասարդի, որը բռնել էր ոտքից: Պատշգամբում մնացել է շուրջ 10-20 վայրկյան:
Գործով վկա Էլվետտա Վելիխանի Արսենյանը 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Ռուբինյանց 1ա շենքի 19-րդ բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում լսել է կրակոցի ձայներ, մտածելով, որ հնարավոր է` հրավառություն է, դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել ատրճանակը ձեռքին մի երիտասարդի, որն ուզում էր նստել մեքենան: Այնուհետև, նորից իջել է մեքենայից և սկսել կրակել մեկ այլ երիտասարդի, ով նրանից գտնվել է 2-3 մետր հեռավորության վրա: Կրակոցներից հետո երիտասարդն ում վրա կրակել էին, ընկել է, և ինքը հասկացել է, որ վերջինս վիրավորվել է: Դրանից հետո կրակողը նստել է մեքենան և հեռացել, իսկ սրճարանի կողքի աստիճաններով դեպի փողոց են բարձրացել երկու տղա և օգնել են ընկած երիտասարդին նստել մուգ գույնի մեքենան: Այդ ընթացքում վիրավոր երիտասարդը կաղում էր:
Վկա Գուրգեն Լազերի Դավթյանը 02.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ տուժողին և ամբաստանյալին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 6-րդ շենքի 9 բնակարանում: Զեյթունի ՙշատրվաններ՚ կոչվող այգում գտնվող զուգարանում աշխատում է որպես պահակ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում խանութից դուրս գալիս տեսել է փողոցում մեկին պառկած, իսկ մեկ այլ անձի` կրակելիս, վերջինիս ձեռքին եղել է կարճ ատրճանակ: Նրանցից բացի այլ անձ չի եղել: Տեսել է, որ ատրճանակով անձը կրակել է ասֆալտին, այդ ընթացքում լսել է նրանց գոռգոռոցները, սակայն լսողության տկարության պատճառով չի հասկացել, թե ինչ են ասում: Տեսել է նաև, որ կրակողը նստել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան և անձամբ վարելով հեռացել է: Հիշել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշների առաջին 2 թիվը, որը 51 է եղել:
Գործով վկա Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր ընկերն է: 2012թ. օգոստոսին, ճիշտ օրը չի հիշում, իրեն պատկանող ՙՎԱԶ՚ 2121 մակնիշի 51QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենան տրամադրել Գրիգորին` Ախալքալաք գնալու համար: Սեպտեմբերի 1-ին իրեն տարել են ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, թե ում է տվել իր ավտոմեքենան: Սկզբում ոստիկաններն իրեն ասել են, թե իր ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվել, բայց հետո ոստիկանության կայանատեղում տեսել է իր ավտոմեքենան կայանված վիճակում և ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Գրիգորն իր ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայով 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գտնվող սրճարանի դիմացի հատված և հրազենով կրակել է ինչ-որ մեկի ուղղությամբ` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
Գործով վկա Վահան Հրանտի Ղարիբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր տատիկի քրոջ թոռն է: Միմյանց հետ գտնվում են նորմալ բարեկամական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարելով իրեն փորձել է իմանալ, թե արդյոք Վոլոդյա Հովհաննիսյանը գտնվել է իր ընկեր Անդրանիկի տանը, քանի որ Անդրանիկը բնակվել է նույն թաղամասում, որտեղ որ ինքը: Քիչ անց նորից զանգահարել է և հարցրել, թե արդյոք տեսել է Վլադիմիրին, թե ոչ, պատասխանել է որ չի տեսել, այնուհետև հարցրել է, թե մուգ գույնի վրացական համարներով ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա կա կայանված Անդրանիկենց տան մոտ, թե ոչ: Քիչ անց կրկին Գրիգորը զանգահարել է և առաջարկել հանդիպել, ինքը մերժել է` պատճառաբանելով, թե կինն ու երեխան են եկել ու հարցրել, թե ինչու է ցանկանում հանդիպել, ինքը պատասխանել է, որ հետո կասի: Դրանից կես ժամ անց նորից զանգահարել է Գրիգորը և ասել. ՙխփեցի, գնում եմ՚: Դրանից հետո, երբ ինտերնետում կարդացել է Վոլոդյայի վրա կրակելու մասին, ամեն ինչ արդեն պարզ է եղել: Ինքը չգիտի, թե որն է եղել պատճառը, որ Գրիգորը կրակել է Վոլոդյայի վրա: 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ի գիշերը Մոսկվայից զանգահարել է իր ծանոթներից մեկը և իրեն ասել, որ զգույշ լինի, քանի որ Գրիգորի հեռախոսները գտնվում են իր թողած մեքենայի մեջ, իրեն ոստիկանությունը հնարավոր է կանչի: Ինքն իմանալով այդ մասին` ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել այն ամենը, ինչը որ իմացել է Գրիգորի մասին:
Վահան Ղարիբյանը նշել է նաև, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանին ճանաչում է հեռակա կարգով, իսկ Անդրանիկ Մարկոսյանին ճանաչում է վաղուց, նա բնակվում է Ջրվեժում, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Երբ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն ասել է, որ ՙխփեցի, գնում եմ՚ ինքը հասկացել է, որ նա է կրակել Վոլոդյայի վրա:
Վահան Ղարիբյանն իր լրացուցիչ ցուցմունքում նշել է, որ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ին, երբ Գրիգորը զանգահարել է իրեն և առաջարկել հանդիպել, ինքը հրաժարվել է, քանի որ Գրիգորը իրեն ասել, որ գնում է ՙՓոկայի՚` Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ հարցերը լուծելու: Ինքը հասկացել է, որ կռիվ պետք է լինի դրա համար էլ չի գնացել: Հետո էլ ժամը 15:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարել է իրեն և ասել. ՙՓոկային զարգել եմ, ձենը կլսես, ես գնում եմ՚: Այնուհետև հաջորդ օրը Մոսկվայից իրեն զանգահարել է Միշա անունով իր բարեկամը` հայտնելով, որ Գրիգորը եղել է 51 050 պետհամարանիշի ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, որից հետո փախչելով ավտոմեքենան թողել է հարակից տարածքում:
Հ.1, գ/թ 134-136, 188
Վկա Վահան Ղարիբյանը 22.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգորն իր մորաքրոջ որդին է: Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ ծանոթացել է 4 տարի առաջ պետական համալսարանի բակում: Գրիգորին պարտք է եղել 500 ԱՄՆ դոլար: Այդ օրն իրեն է զանգահարել Գրիգորն ու ասել, որ գնում է Վրաստան և պարտքով գումարը ետ է պահանջել, այդ հարցով Գրիգորն իրեն անընդհատ զանգահարել է: Իրենք բացի պարտքով գումարը վերադարձնելուց ուրիշ ոչնչի մասին չեն խոսել: Այդ զանգերի պատճառով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին ու ճնշում գործադրելով իր վրա ստիպել են, որպեսզի գրի իր ցուցմունքում, թե Գրիգորն է կրակել Վոլոդյայի վրա, ինչն իրականությանը չի համապատասխանում: Ինքն այդ ճնշումների վերաբերյալ ոչ մի տեղ և ոչ ոքի չի հայտնել, անգամ իր բարեկամներին չի ասել: Հայտնեց նաև, որ նախաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքների համար բարեկամության մոտ խայտառակ է եղել:
Դատարանը, համադրելով վկա Վահան Ղարիբյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, իսկ դատաքննության ընթացքում վկա Վահան Ղարիբյանի ցուցմունքները արժանահավատ չեն, քանի որ դրանով վերջինս փորձել է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին:
Վկա Ֆլորա Սարգսյանն ինչպես նախաքննության փուլում, այնպես էլ 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 2-րդ բնակարանում, իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում, իսկ 1-ին հարկում գտնվում է երաժշտական դպրոցը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բնակարանում, լսել է 3 կրակոցի ձայն, կարծել է, որ ՔԿԱԳ-ի մոտ հրավառություն է կատարվում, սակայն դրանից մոտ մեկ րոպե անց ևս 3 կրակոց է լսել, այդ ժամանակ մտածել է, որ հնարավոր է` կրակում են և վախեցել է մոտենալ պատշգամբին, երեխաներին նույնպես չի թողել դուրս գան պատշգամբ, քանի որ մտածել է, թե կրակոցները կարող են նրանց նույնպես դիպչել: Մոտ 5 րոպե անց մոտեցել է պատշգամբին և սրճարանի մոտ տեսել է հավաքված ոստիկանների:
Վկա Դավիթ Գարեգինի Դուրգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, Գրիգոր Կյուրեղյանին ճանաչում է հեռակա կարգով: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է Դավիթաշենում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանը և ասել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Վոլոդյա Հովհաննիսյանի վրա կրակել են ու նրան տեղափոխում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը նստել է պատահական տաքսի և գնացել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում հանդիպել է անվտանգության աշխատողին և հարցրել Վոլոդյայի մասին, իսկ վերջինս ասել է, որ անհրաժեշտ է Վոլոդյայի վերբերյալ ինչ-որ տվյալներ լրացնել բուժումը սկսելու համար: Այնուհետև, տեսել է Վոլոդյային վիրավոր վիճակում վերակենդանացման բաժին տեղափոխելիս: Հետագայում հիվանդանոցում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն թե որն է եղել պատճառը ինքը չգիտի:
Հ.1 գ/թ 61-64, 222-223
Վկա Անդրանիկ Մարկոսյանն ինչպես նախաքննության փուլում, այնպես էլ 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, իսկ ամբաստանյալն իր ընկերոջ ընկերը: 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վոլոդյա Հովհաննիսյանը Վրաստանից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել Ջրվեժում գտնվող իրենց տանը: Օգոստոսի 31-ին Վոլոդյայի և իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթունի ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ժամը 15:30-ի սահմաններում բիլիարդանոց գնալու ճանապարհին նկատել է Վոլոդյային գետնին ընկած, մոտեցել է, վերջինիս օգնություն ցույց տալիս տեսել է Գեորգիին ու նրա հետ միասին Վոլոդյային նստեցրել են տաքսի մեքենան ու տեղափոխել հիվանդանոց: Իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակել են, իսկ ոստիկաններից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը Գրիգորն է եղել:
Վկա Գեորգի Վարդանի Չափանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է ամբաստանյալին և տուժողին: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, իրենք համագյուղացիներ են: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է Վոլոդյայի հետ ժամը 15:30-ին հանդիպել Զեյթունի ՙշատրվանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ինքն ավելի շուտ է հասել: Բիլիարդանոցում գտնվելու ընթացքում, երբ սպասել է Վոլոդյային, լսել է պայթյունի ձայն: Որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել ու տեսել Վոլոդյային կռացած: Մոտենալով Վոլոդյային տեսել է, որ վերջինս վնասված է, տաբատն արյունոտ է, պատահական մեքենայով նրան հասցրել է հիվանդանոց: Ինքը չի տեսել ու չգիտի, թե ով է կրակել Վոլոդյայի վրա: Հետագայում Վոլոդյան իրեն ասել է, որ կրակոցը եղել է թիկունքի կողմից ու ինքը չի տեսել, թե ով է կրակել: Ոստիկանությունից իմացել է, որ կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1224/հ եզրակացության համաձայն` Վ.Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքները` աջ գոտկային շրջանի արյունազեղմամբ, աջ ազդոսկրի տամբիոնի բաց կոտրվածքով, տամբիոնային շրջանում օտար մարմնի առկայությամբ` աջ գոտկային և հետույքային շրջանների կույր; մեծ ոլոքոսկրի բաց, բեկորների տեղաշարժված կոտվածքով` աջ սրունքի վերին երրորդականի, արյունահավաքով` ձախ ծնկափոսի շրջանի միջանցիկ հրազենային գնդակային վիրավորումների ձևով, հասցվել են` գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներով, հնարավոր է` նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Վ. Հովհաննիսյանը, վնասվածքները ստանալու պահին` աջ գոտկային, հետույքային; աջ սրունքի վերին երրորդականի միջային, ձախ ազդրի շրջանի դրսային մակերեսներով ուղղված են եղել դեպի` հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքը:
Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ հ/մ 12-3406 եզրակացության համաձայն`
Փորձաքննությանը ներկայացված 4 հատ գնդակները և 9 հատ պարկուճները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակներից կրակելու համար նախատեսված փամփուշտների կրակված պարկուճներ և գնդակներ:
4 գնդակները կրակված են միևնույն 6 /վեց/ աջ ուղղվածության, 1.7մմ -1.9մմ լայնությամբ ակոսների դաշտեր ունեցող զենքից:
9 պարկուճնեը կրակված են միևնույն զենքից:
Փորձաքննությանը ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքները /բացի անդրավարտիքի վրա նկարագրված թիվ 5 վնասվածքից/ հրազենային, գնդակային են, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են փորձաքննությանը ներկայացված 4 գնդակները:
Ներկայացված հագուստների վրա առկա վնասվածքները հրազենային գնդակային են և պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով` կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, ընդ որում վերնաշապիկի հետնամասում առկա No1 վնասվածքը անդրավարտիքի աջ փոխքի հետին մակերեսին առկա No4 վնասվածքը, վարտիքի No9 և մայկայի No2 վնասվածքները, անդրավարտիքի աջ փոխքի հետին մակերեսին առկա No6 և անդրավարտիքի ձախ փոխքի հետին մակերեսին առկա No7 վնասվածքները հանդիսանում են մուտքի անցքեր, իսկ անդրավարտիքի աջ փոխքի առաջնային մակերեսին No 3 և անդրավարտիքի ձախ փոխկի հետին մակերեսին առկա No 8 վնասվածքները` ելքի անցքեր: Վնասվածքները պատճառվել են հետևից առաջ ուղղությամբ:
Դեպքի վայրում` Դրոյի փողոցի բանուկ մասի ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են 7 վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով հրազենային, գնդակային են և պատճառվել են 9մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են նաև փորձաքննությանը ներկայացված գնդակները, կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից: Որոշել վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:
Որոշել, թե դրանք առաջացել են մեկական կրակոցների, թե կրակահերթի արդյունքում` հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիակայի բացակայության պատճառով:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 376 եզրակացության համաձայնª
Փորձաքննության ներկայացված տուժող Վ. Հովհաննիսյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված ՙԴեպքի վայրի զննության ժամանակ...՚ հայտաբերված և թվով 7 մառլյայի խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից:
Փորձաքննության ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի զույգ կոշիկների, անթև շապիկի, վարտիքի, անդրավարտիքի, գոտու և զույգ գուլպաների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից:
Վերնազգեստի առաջային մակերեսին տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չի հայտնաբերվել:
Դեպքի վայրի զննման մասին 31.08.2012թ. արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրի զննության ընթացքում Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմացի հատվածից հայտնաբերվել և առգրավվել են հրազենի 3 հատ գնդակ և 9 հատ պարկուճ, բացի այդ դեպքի վայրի զննմյան ժամանակ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել է նաև 7 հատ հետքեր ու թվով 3 արնանման հետքեր:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի, դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակների, 9 հատ պարկուճների և Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակի /ըստ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության 11.12.2012թ. թիվ Հմ.2015944 գրության այդ 9 պարկուճները և 4 գնդակները վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում/, ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված 2 հատ ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսների, Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերի առկայությամբ:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` 09.11.2012թ. ստացված 098-58-00-00 և 093-90-15-60 բջջային հեռախոսահամարների 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի ժամը 15:00-ից մինչև 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածի վերծանումներով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի հագուստները ներկայացնելու արձանագրությամբ, 31.08.2012թ., 03.09.2012թ., 29.10.2012թ., 05.12.2012թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնից ստացված գրություններով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից վիրահատությամբ հանված օտար մարմինը /մետաղական գնդակը/ ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, 10.01.2013թ. ՙԲիլայն՚ ընկերությունից ստացված վերծանումներով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղավորությունը` դիտավորությամբ հրազենի գործադրմամբ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով հրազեն պահելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 17.02.2009թ. Գ.Մադաթյանի գործով (տես` ԵՇԴ/0029/01/08) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙ(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությանª հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքումª հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (...)՚:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չէ և բնութագրվում է դրական:
Որպես Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում 2009թ. և 2012թ. ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է ՙՀեպատիտ B՚ հիվանդությամբ:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Վ.Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ իրենք հաշտվել են միմյանց հետ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում պետք է թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը 2012թ. հոկտեմբերի 24-ից մինչև 2013թ. հոկտեմբերի 04-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով պետք է հաշվակցել 11 ամիս 10 օրը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1/մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 ամիս 10 օրը և թողնել կրելու 5 /հինգ/ տարի 20 /քսան/ օր:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի մարտի 17-ից:
Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 գնդակը, 9 պարկուճը և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման` թողնել ՀՀ ոստիկանության Հանրապետական գնդակապարկուճադարանի տնօրինմանը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՙ18՚ հուլիսի 2014թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրողներ Դ.Կարապետյանի
Գ.Բաղդասարյանի
պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի /ծնված 1986 թվականի հունվարի 06-ին Վրաստանի Հանրապետության Գանձա գյուղում, ազգությամբ հայ, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մանկահասակ երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատել, հաշվառված Վրաստանի Հանրապետություն, ք.Բոգդանովկա, Բարեկամության փողոց 32 տանը, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Ռոստոմի 29 շենք, բնակարան 89/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110712 քրեական գործը:
2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին:
2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին:
2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Գրիգոր Կյուրեղյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին:
2013 թվականի փետրվարի 04-ին Գրիգոր Կյուրեղյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ:
2013 թվականի փետրվարի 4-ին թիվ 09110712 քրեական գործից անջատվել է հանցագործության ընթացքում ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 09110712/1 համարը:
2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռով ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն ազատվել է պատիժը կրելուց:
Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա ազատվել է կալանքից:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի շահերի պաշտպանը:
2013 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության:
2014 թվականի մարտի 17-ին դատարանի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել կալանավորումը:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակները անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար՚:
20.09.2013թ. դատական քննության փուլում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ. Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ:
Ապացույցների հետազոտում
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ըստ էության դիրքորոշում չարտահայտեց և նշեց, որ ներկայացված հանցանքն ինքն է կատարել, սակայն որևէ մեկի վրա կրակելու դիտավորություն չի ունեցել: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ինքն իր մոտ գտնվող զենքով պատահական, ընդամենը մեկ անգամ կրակել է ասֆալտին` նախազգուշական կրակ է արձակել, սակայն անկախ իրենից, ինքնաբերաբար տեղի է ունեցել կրակահերթ, որից հետո շփոթված ցանկացել է զենքը դնել ապահովիչի վրա, բայց այդ ժամանակ տեղի է ունեցել երկրորդ կրակահերթը, որից հետո նստել է մեքենան ու հեռացել: Ինքը Վոլոդյա Հովհաննիսյանին սպանելու նպատակ չի ունեցել: Այդ քայլին ինքը գնացել է, քանի որ իմացել է, որ փողոցում ընդհանրապես մարդ չկա: Վահանին ինքն այդ օրը զանգահարել է վերջինիս պարտքով տված իր գումարը հետ պահանջելու համար, իսկ իր կնոջ ու հոր միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցությունը վերաբերել է իրենց ընտանեկան խնդիրներին և դեպքի հետ ոչ մի կապ չունի, քանի որ ինքն այդ թեմայով իր կնոջ հետ չի խոսել:
Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ ինքը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանն ընկերներ են եղել և այժմ էլ ընկերներ են: Նրանք հաշտվել են միմյանց հետ և իրենց միջև անձնական հարցեր են եղել, որի մասին չի ցանկանում խոսել:
Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Գործով տուժող Վոլոդյա Սեյրանի Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Վրաստանի Հանրապետության Փոգա գյուղում: Սովորում է Երևանի Պետական Համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում: 2012թ. օգոստոսի 28-ին Վրաստանից եկել է Հայաստան և մինչև վարձով բնակարան գտնելը ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում ընկերոջ` Անդրանիկ Մարկոսյանի տանը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ հանդիպել Զեյթունի ՙշատրվանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում: Ինքն այդտեղ հաճախակի է այցելել: Ճանապարհին ժամը 15:00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեորգիին ու հայտնել, որ արդեն բիլիարդանոցում է: Այդ խոսակցությունից 5 րոպե անց ինքը հասել է Զեյթունի այգու մոտ ու ոտքով բարձրացել դեպի բիլիարդանոց: Ժամը 15:30-ի սահմաններում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի մոտ կանգնել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել է Գրիգորը և մոտ 5 մետր հեռավորությունից սկսել է իր ոտքերի տակ կրակել, որից 3 փամփուշտները կպել են սրունքի և ազդրի շրջաններին: Գ.Կյուրեղյանի ձեռքի զենքը տեսել է, սակայն մակնիշը չի կարող ասել: Գիտակցության գալով տեսել է իր շուրջը հավաքված մարդկանց, բարձրացել է ու նկատել, որ վազելով իրեն է մոտենում Գեորգին, վերջինս իրեն պատահական մեքենայով տեղափոխել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց:
Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ինքը Գ.Կյուրեղյանից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և, որ իրենք հաշտվել են:
Գործով վկա Լյուդմիլա Մարտիրոսի Ծատուրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է ք.Երևան, Դրոյի 4-րդ շենքի 68-րդ բնակարանում, որը գտնվում է 12-րդ հարկում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում կրակոցի անընդհատ ձայներ է լսել, այնուհետև 2-3 կրակոց, որը վայրկյաններ է տևել: Պատշգամբից դուրս է նայել և տեսել մի երիտասարդի, որը կքանստած վիճակում բռնել էր ոտքերից: Լսել է. ՙՄի արա, մի կրակիր՚ արտահայտությունը: Կրակողին չի տեսել: Տարածքը մարդաշատ չի եղել, բացի տուժողից այլ մարդ չի տեսել: Դրանից հետո զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել դեպքի մասին:
Գործով վկա Գրետա Կարենի Դավթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին` ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ` տեսել է, որ մի երիտասարդ տղա, ոտքը բռնած մի կերպ քարշ տալով քայլում է, մեկ այլ երիտասարդ տղա նրան օգնում է նստել մեքենան: Ինքը հասկացել է, որ իրականում կրակոցներ են եղել: Այդ պահին պատշգամբում կանգնած է եղել իր մայրը, որն իրեն ասել է, որ կրակողը ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենայով հեռացել է: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել:
Հ.1 գ/թ 111-112
Վկա Գրետա Դավթյանը 22.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում ինքը տանը չի գտնվել: Ունի տեսողական խնդիրներ, որի պատճառով չէր կարող իրենց շենքի 12-րդ հարկից որևէ բան տեսնել: Մոր պատմածից տեղյակ է, որ այդ օրը կրակոցներ են եղել և վեջինիս թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում, այլ տեղեկություններ չի հիշում, թե մայրը ինչ է հայտնել: Նախաքննական իր ցուցմունքը գրի է առել քննիչը, որի տակ ինքն առանց կարդալու ստորագրել է:
Դատարանը, համադրելով վկա Գրետա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերի ցուցմունքները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների համակցության մեջ, հավաստի է համարում վկայի նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվում են նաև գործի այլ ապացույցներով:
Գործով վկա Ռիտա Գուրգենի Դավթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ շենքի 22 բնակարանում 1990 թվականից: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին` ժամը15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց՚: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ տեսել է, որ կրակողը մի երիտասարդ տղա է, որը նստել է սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենան և հեռացել: Շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, դեպքը տևել է մոտ 2 րոպե:
Հ.1 գ/թ 113-114
Վկա Ռիտա Դավթյանը 08.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ շենքի 22 բնակարանում, իրենց բնակարանը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում իրենց շենքի բակից կրակոցներ են լսվել, իրեն թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում և այդ ձայների վրա դուրս է եկել պատշգամբ: Երբ դուրս է եկել այդ ժամանակ արդեն կրակոցներ չեն հնչել, իսկ ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի ճանապարհի վրա տեսել է մեկին` կքանստած վիճակում, ևս մեկին տեսել է, ով նստել է սպիտակ գույնի Նիվա ավտոմեքենան ու հեռացել, հավաքված մարդկանց չի տեսել, այդ ժամանակ շատ շոգ եղանակ է եղել, այդ պատճառով էլ դրսում մարդիկ չեն եղել: Ներկայումս այլ մանրամասներ չի հիշում, քանի որ դեպքից ամիսներ են անցել, իսկ նախաքննական ցումունքներում նշված որոշ հանգամանքներ նույնպես չի հիշում, քանի որ ցուցմունքը տվել է դեպքից մի քանի օր հետո, երբ կատարվածը հիշել է:
Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Ռիտա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների համակցության մեջ հավաստի է համարում վկայի նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվել են նաև գործի այլ ապացույցներով:
Գործով վկա Արմինե Սերժիկի Ջաղինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևանի Դրոյի 4-րդ շենքի 6-րդ բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում դրսից կրակոցի ձայներ է լսել, դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել գետնին ընկած մի երիտասարդի և նրա առջև` մոտ 7-8 մ հեռավորության վրա կանգնած մեկ այլ երիտասարդի, որի ձեռքին տեսել է հորիզոնական դիրքով, այսինքն` ոչ դեպի ներքև պահված ատրճանակ: Տեսել է գետնին ընկած երիտասարդի, որը բռնել էր ոտքից: Պատշգամբում մնացել է շուրջ 10-20 վայրկյան:
Գործով վկա Էլվետտա Վելիխանի Արսենյանը 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Ռուբինյանց 1ա շենքի 19-րդ բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում լսել է կրակոցի ձայներ, մտածելով, որ հնարավոր է` հրավառություն է, դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել ատրճանակը ձեռքին մի երիտասարդի, որն ուզում էր նստել մեքենան: Այնուհետև, նորից իջել է մեքենայից և սկսել կրակել մեկ այլ երիտասարդի, ով նրանից գտնվել է 2-3 մետր հեռավորության վրա: Կրակոցներից հետո երիտասարդն ում վրա կրակել էին, ընկել է, և ինքը հասկացել է, որ վերջինս վիրավորվել է: Դրանից հետո կրակողը նստել է մեքենան և հեռացել, իսկ սրճարանի կողքի աստիճաններով դեպի փողոց են բարձրացել երկու տղա և օգնել են ընկած երիտասարդին նստել մուգ գույնի մեքենան: Այդ ընթացքում վիրավոր երիտասարդը կաղում էր:
Վկա Գուրգեն Լազերի Դավթյանը 02.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ տուժողին և ամբաստանյալին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 6-րդ շենքի 9 բնակարանում: Զեյթունի ՙշատրվաններ՚ կոչվող այգում գտնվող զուգարանում աշխատում է որպես պահակ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում խանութից դուրս գալիս տեսել է փողոցում մեկին պառկած, իսկ մեկ այլ անձի` կրակելիս, վերջինիս ձեռքին եղել է կարճ ատրճանակ: Նրանցից բացի այլ անձ չի եղել: Տեսել է, որ ատրճանակով անձը կրակել է ասֆալտին, այդ ընթացքում լսել է նրանց գոռգոռոցները, սակայն լսողության տկարության պատճառով չի հասկացել, թե ինչ են ասում: Տեսել է նաև, որ կրակողը նստել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան և անձամբ վարելով հեռացել է: Հիշել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշների առաջին 2 թիվը, որը 51 է եղել:
Գործով վկա Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր ընկերն է: 2012թ. օգոստոսին, ճիշտ օրը չի հիշում, իրեն պատկանող ՙՎԱԶ՚ 2121 մակնիշի 51QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենան տրամադրել Գրիգորին` Ախալքալաք գնալու համար: Սեպտեմբերի 1-ին իրեն տարել են ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, թե ում է տվել իր ավտոմեքենան: Սկզբում ոստիկաններն իրեն ասել են, թե իր ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվել, բայց հետո ոստիկանության կայանատեղում տեսել է իր ավտոմեքենան կայանված վիճակում և ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Գրիգորն իր ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայով 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գտնվող սրճարանի դիմացի հատված և հրազենով կրակել է ինչ-որ մեկի ուղղությամբ` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ:
Գործով վկա Վահան Հրանտի Ղարիբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր տատիկի քրոջ թոռն է: Միմյանց հետ գտնվում են նորմալ բարեկամական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարելով իրեն փորձել է իմանալ, թե արդյոք Վոլոդյա Հովհաննիսյանը գտնվել է իր ընկեր Անդրանիկի տանը, քանի որ Անդրանիկը բնակվել է նույն թաղամասում, որտեղ որ ինքը: Քիչ անց նորից զանգահարել է և հարցրել, թե արդյոք տեսել է Վլադիմիրին, թե ոչ, պատասխանել է որ չի տեսել, այնուհետև հարցրել է, թե մուգ գույնի վրացական համարներով ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա կա կայանված Անդրանիկենց տան մոտ, թե ոչ: Քիչ անց կրկին Գրիգորը զանգահարել է և առաջարկել հանդիպել, ինքը մերժել է` պատճառաբանելով, թե կինն ու երեխան են եկել ու հարցրել, թե ինչու է ցանկանում հանդիպել, ինքը պատասխանել է, որ հետո կասի: Դրանից կես ժամ անց նորից զանգահարել է Գրիգորը և ասել. ՙխփեցի, գնում եմ՚: Դրանից հետո, երբ ինտերնետում կարդացել է Վոլոդյայի վրա կրակելու մասին, ամեն ինչ արդեն պարզ է եղել: Ինքը չգիտի, թե որն է եղել պատճառը, որ Գրիգորը կրակել է Վոլոդյայի վրա: 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ի գիշերը Մոսկվայից զանգահարել է իր ծանոթներից մեկը և իրեն ասել, որ զգույշ լինի, քանի որ Գրիգորի հեռախոսները գտնվում են իր թողած մեքենայի մեջ, իրեն ոստիկանությունը հնարավոր է կանչի: Ինքն իմանալով այդ մասին` ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել այն ամենը, ինչը որ իմացել է Գրիգորի մասին:
Վահան Ղարիբյանը նշել է նաև, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանին ճանաչում է հեռակա կարգով, իսկ Անդրանիկ Մարկոսյանին ճանաչում է վաղուց, նա բնակվում է Ջրվեժում, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Երբ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն ասել է, որ ՙխփեցի, գնում եմ՚ ինքը հասկացել է, որ նա է կրակել Վոլոդյայի վրա:
Վահան Ղարիբյանն իր լրացուցիչ ցուցմունքում նշել է, որ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ին, երբ Գրիգորը զանգահարել է իրեն և առաջարկել հանդիպել, ինքը հրաժարվել է, քանի որ Գրիգորը իրեն ասել, որ գնում է ՙՓոկայի՚` Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ հարցերը լուծելու: Ինքը հասկացել է, որ կռիվ պետք է լինի դրա համար էլ չի գնացել: Հետո էլ ժամը 15:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարել է իրեն և ասել. ՙՓոկային զարգել եմ, ձենը կլսես, ես գնում եմ՚: Այնուհետև հաջորդ օրը Մոսկվայից իրեն զանգահարել է Միշա անունով իր բարեկամը` հայտնելով, որ Գրիգորը եղել է 51 050 պետհամարանիշի ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, որից հետո փախչելով ավտոմեքենան թողել է հարակից տարածքում:
Հ.1, գ/թ 134-136, 188
Վկա Վահան Ղարիբյանը 22.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգորն իր մորաքրոջ որդին է: Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ ծանոթացել է 4 տարի առաջ պետական համալսարանի բակում: Գրիգորին պարտք է եղել 500 ԱՄՆ դոլար: Այդ օրն իրեն է զանգահարել Գրիգորն ու ասել, որ գնում է Վրաստան և պարտքով գումարը ետ է պահանջել, այդ հարցով Գրիգորն իրեն անընդհատ զանգահարել է: Իրենք բացի պարտքով գումարը վերադարձնելուց ուրիշ ոչնչի մասին չեն խոսել: Այդ զանգերի պատճառով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին ու ճնշում գործադրելով իր վրա ստիպել են, որպեսզի գրի իր ցուցմունքում, թե Գրիգորն է կրակել Վոլոդյայի վրա, ինչն իրականությանը չի համապատասխանում: Ինքն այդ ճնշումների վերաբերյալ ոչ մի տեղ և ոչ ոքի չի հայտնել, անգամ իր բարեկամներին չի ասել: Հայտնեց նաև, որ նախաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքների համար բարեկամության մոտ խայտառակ է եղել:
Դատարանը, համադրելով վկա Վահան Ղարիբյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, իսկ դատաքննության ընթացքում վկա Վահան Ղարիբյանի ցուցմունքները արժանահավատ չեն, քանի որ դրանով վերջինս փորձել է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին:
Վկա Ֆլորա Սարգսյանն ինչպես նախաքննության փուլում, այնպես էլ 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 2-րդ բնակարանում, իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում, իսկ 1-ին հարկում գտնվում է երաժշտական դպրոցը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բնակարանում, լսել է 3 կրակոցի ձայն, կարծել է, որ ՔԿԱԳ-ի մոտ հրավառություն է կատարվում, սակայն դրանից մոտ մեկ րոպե անց ևս 3 կրակոց է լսել, այդ ժամանակ մտածել է, որ հնարավոր է` կրակում են և վախեցել է մոտենալ պատշգամբին, երեխաներին նույնպես չի թողել դուրս գան պատշգամբ, քանի որ մտածել է, թե կրակոցները կարող են նրանց նույնպես դիպչել: Մոտ 5 րոպե անց մոտեցել է պատշգամբին և սրճարանի մոտ տեսել է հավաքված ոստիկանների:
Վկա Դավիթ Գարեգինի Դուրգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, Գրիգոր Կյուրեղյանին ճանաչում է հեռակա կարգով: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է Դավիթաշենում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանը և ասել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Վոլոդյա Հովհաննիսյանի վրա կրակել են ու նրան տեղափոխում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը նստել է պատահական տաքսի և գնացել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում հանդիպել է անվտանգության աշխատողին և հարցրել Վոլոդյայի մասին, իսկ վերջինս ասել է, որ անհրաժեշտ է Վոլոդյայի վերբերյալ ինչ-որ տվյալներ լրացնել բուժումը սկսելու համար: Այնուհետև, տեսել է Վոլոդյային վիրավոր վիճակում վերակենդանացման բաժին տեղափոխելիս: Հետագայում հիվանդանոցում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն թե որն է եղել պատճառը ինքը չգիտի:
Հ.1 գ/թ 61-64, 222-223
Վկա Անդրանիկ Մարկոսյանն ինչպես նախաքննության փուլում, այնպես էլ 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, իսկ ամբաստանյալն իր ընկերոջ ընկերը: 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վոլոդյա Հովհաննիսյանը Վրաստանից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել Ջրվեժում գտնվող իրենց տանը: Օգոստոսի 31-ին Վոլոդյայի և իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթունի ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ժամը 15:30-ի սահմաններում բիլիարդանոց գնալու ճանապարհին նկատել է Վոլոդյային գետնին ընկած, մոտեցել է, վերջինիս օգնություն ցույց տալիս տեսել է Գեորգիին ու նրա հետ միասին Վոլոդյային նստեցրել են տաքսի մեքենան ու տեղափոխել հիվանդանոց: Իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակել են, իսկ ոստիկաններից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը Գրիգորն է եղել:
Վկա Գեորգի Վարդանի Չափանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է ամբաստանյալին և տուժողին: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, իրենք համագյուղացիներ են: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է Վոլոդյայի հետ ժամը 15:30-ին հանդիպել Զեյթունի ՙշատրվանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ինքն ավելի շուտ է հասել: Բիլիարդանոցում գտնվելու ընթացքում, երբ սպասել է Վոլոդյային, լսել է պայթյունի ձայն: Որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել ու տեսել Վոլոդյային կռացած: Մոտենալով Վոլոդյային տեսել է, որ վերջինս վնասված է, տաբատն արյունոտ է, պատահական մեքենայով նրան հասցրել է հիվանդանոց: Ինքը չի տեսել ու չգիտի, թե ով է կրակել Վոլոդյայի վրա: Հետագայում Վոլոդյան իրեն ասել է, որ կրակոցը եղել է թիկունքի կողմից ու ինքը չի տեսել, թե ով է կրակել: Ոստիկանությունից իմացել է, որ կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1224/հ եզրակացության համաձայն` Վ.Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքները` աջ գոտկային շրջանի արյունազեղմամբ, աջ ազդոսկրի տամբիոնի բաց կոտրվածքով, տամբիոնային շրջանում օտար մարմնի առկայությամբ` աջ գոտկային և հետույքային շրջանների կույր; մեծ ոլոքոսկրի բաց, բեկորների տեղաշարժված կոտվածքով` աջ սրունքի վերին երրորդականի, արյունահավաքով` ձախ ծնկափոսի շրջանի միջանցիկ հրազենային գնդակային վիրավորումների ձևով, հասցվել են` գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներով, հնարավոր է` նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Վ. Հովհաննիսյանը, վնասվածքները ստանալու պահին` աջ գոտկային, հետույքային; աջ սրունքի վերին երրորդականի միջային, ձախ ազդրի շրջանի դրսային մակերեսներով ուղղված են եղել դեպի` հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքը:
Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ հ/մ 12-3406 եզրակացության համաձայն`
Փորձաքննությանը ներկայացված 4 հատ գնդակները և 9 հատ պարկուճները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակներից կրակելու համար նախատեսված փամփուշտների կրակված պարկուճներ և գնդակներ:
4 գնդակները կրակված են միևնույն 6 /վեց/ աջ ուղղվածության, 1.7մմ -1.9մմ լայնությամբ ակոսների դաշտեր ունեցող զենքից:
9 պարկուճնեը կրակված են միևնույն զենքից:
Փորձաքննությանը ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքները /բացի անդրավարտիքի վրա նկարագրված թիվ 5 վնասվածքից/ հրազենային, գնդակային են, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են փորձաքննությանը ներկայացված 4 գնդակները:
Ներկայացված հագուստների վրա առկա վնասվածքները հրազենային գնդակային են և պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով` կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, ընդ որում վերնաշապիկի հետնամասում առկա No1 վնասվածքը անդրավարտիքի աջ փոխքի հետին մակերեսին առկա No4 վնասվածքը, վարտիքի No9 և մայկայի No2 վնասվածքները, անդրավարտիքի աջ փոխքի հետին մակերեսին առկա No6 և անդրավարտիքի ձախ փոխքի հետին մակերեսին առկա No7 վնասվածքները հանդիսանում են մուտքի անցքեր, իսկ անդրավարտիքի աջ փոխքի առաջնային մակերեսին No 3 և անդրավարտիքի ձախ փոխկի հետին մակերեսին առկա No 8 վնասվածքները` ելքի անցքեր: Վնասվածքները պատճառվել են հետևից առաջ ուղղությամբ:
Դեպքի վայրում` Դրոյի փողոցի բանուկ մասի ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են 7 վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով հրազենային, գնդակային են և պատճառվել են 9մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են նաև փորձաքննությանը ներկայացված գնդակները, կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից: Որոշել վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով:
Որոշել, թե դրանք առաջացել են մեկական կրակոցների, թե կրակահերթի արդյունքում` հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիակայի բացակայության պատճառով:
Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 376 եզրակացության համաձայնª
Փորձաքննության ներկայացված տուժող Վ. Հովհաննիսյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին:
Փորձաքննության ներկայացված ՙԴեպքի վայրի զննության ժամանակ...՚ հայտաբերված և թվով 7 մառլյայի խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից:
Փորձաքննության ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի զույգ կոշիկների, անթև շապիկի, վարտիքի, անդրավարտիքի, գոտու և զույգ գուլպաների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից:
Վերնազգեստի առաջային մակերեսին տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չի հայտնաբերվել:
Դեպքի վայրի զննման մասին 31.08.2012թ. արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրի զննության ընթացքում Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմացի հատվածից հայտնաբերվել և առգրավվել են հրազենի 3 հատ գնդակ և 9 հատ պարկուճ, բացի այդ դեպքի վայրի զննմյան ժամանակ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել է նաև 7 հատ հետքեր ու թվով 3 արնանման հետքեր:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի, դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակների, 9 հատ պարկուճների և Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակի /ըստ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության 11.12.2012թ. թիվ Հմ.2015944 գրության այդ 9 պարկուճները և 4 գնդակները վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում/, ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված 2 հատ ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսների, Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերի առկայությամբ:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` 09.11.2012թ. ստացված 098-58-00-00 և 093-90-15-60 բջջային հեռախոսահամարների 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի ժամը 15:00-ից մինչև 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածի վերծանումներով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի հագուստները ներկայացնելու արձանագրությամբ, 31.08.2012թ., 03.09.2012թ., 29.10.2012թ., 05.12.2012թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնից ստացված գրություններով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից վիրահատությամբ հանված օտար մարմինը /մետաղական գնդակը/ ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, 10.01.2013թ. ՙԲիլայն՚ ընկերությունից ստացված վերծանումներով:
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղավորությունը` դիտավորությամբ հրազենի գործադրմամբ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով հրազեն պահելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են`
ա) օրինականությունը,
բ) արդարությունը,
գ) պատժի անհատականացումը,
դ) մարդասիրությունը:
Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս:
(…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի:
Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 17.02.2009թ. Գ.Մադաթյանի գործով (տես` ԵՇԴ/0029/01/08) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը.
ՙ(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությանª հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքումª հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (...)՚:
(…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚:
Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չէ և բնութագրվում է դրական:
Որպես Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում 2009թ. և 2012թ. ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է ՙՀեպատիտ B՚ հիվանդությամբ:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Վ.Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ իրենք հաշտվել են միմյանց հետ:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը:
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում պետք է թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում:
Դատարանը գտնում է նաև, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը 2012թ. հոկտեմբերի 24-ից մինչև 2013թ. հոկտեմբերի 04-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով պետք է հաշվակցել 11 ամիս 10 օրը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`
ՎՃՌԵՑ
Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1/մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 ամիս 10 օրը և թողնել կրելու 5 /հինգ/ տարի 20 /քսան/ օր:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի մարտի 17-ից:
Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 գնդակը, 9 պարկուճը և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման` թողնել ՀՀ ոստիկանության Հանրապետական գնդակապարկուճադարանի տնօրինմանը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0032/01/13
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 22-02-2013 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | ԵԱՔԴ/0032/01/13 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 09110712 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գրիգոր Կյուրեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա Lemon loung cafe սրճապանի դիմաց՝ հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող՝ գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վ.Հովհաննիսյանի ուղղությամբ՝ վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս։ Արձակված մյուս գնդակներն անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով՝ իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հայրանուն | Մարտինի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 112 Մաս 2 Կետ 5 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 1.9 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 22-02-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 22-02-2013 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 25-02-2013 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 25-02-2013 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 19-03-2013 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վոլոդյա |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 02-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 12-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-04-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 08-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 29-05-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 13-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 21-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 10:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-06-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-08-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-09-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 14:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 04-10-2013 |
|---|---|
| Ժամ | 17:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 1 |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 04-10-2013 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 04-10-2013 |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Կիրառվել է համաներում
| Ամսաթիվ | 04-10-2013 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | * |
| Համաներման մասին որոշման ընդունման ամսաթիվ | 03-10-2013 |
| Համաներման մասին որոշման հոդված | 2 |
| Համաներման մասին որոշման մաս | 4 |
| Հոդված | |
| Հոդված | |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Մեղադրյալ/Դատապարտյալ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0032/01/13 Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04.10.2013թ. ք. Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանըª նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի, քարտուղարությամբ` Իրինա Մակյանի, Մագդա Գրիգորյանի, մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի, պաշտպան` Սամվել Հովհաննիսյանի, տուժող` Վոլոդյա Հավհաննիսյանի, դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի` ծնված 06.01.1986թ.-ին, Վրաստանի Հանրապետության, Գանձա գյուղում, ազգությամբ հայ, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մանկահասակ երկու երեխաները, նախկինում չդատված, չի աշխատել, հաշվառված է Վրաստանի Հանրապետություն, ք. Բոգդանովկա, Բարեկամության փողոց, 32 տուն հասցեում, փաստացի բնակվել է ք. Երևան, Ռոստոմի 29 շենք, բնակարան 89 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանանքներ կատարելու համար, դատական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար, կալանքի տակ է 2012թ.-ի հոկտեմբերի 24-ից: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110712 քրեական գործը: 2013 թվականի փետրվարի 4-ին թիվ 09110712 քրեական գործից անջատվել է հանցագործության ընթացքում Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 09110712/1 համարը: 2013թ. փետրվարի 4-ին Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակները անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար՚: 2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ. Կյուրեղյանը ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն Գ. Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը պարզեց հետևյալը. Գրիգոր Կյուրեղյանը 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց, մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորությամբ իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված տեսակի հրազենով և գործով չպարզված շարժառիթով 9 անգամ կրակել է Վոլոդյա Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Այսպես. Առաջադրված մեղադրանքի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը հրաժարվեց դիրքորոշում հայտնելուց: Նա ցուցմունք տվեց այն մասին, որ իրեն առաջադրված հանցանքն ինքն է կատարել, սակայն որևէ մեկի վրա կրակելու դիտավորություն չի ունեցել: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ինքն իր մոտ գտնվող զենքով պատահական ընդամենը մեկ անգամ կրակել է ասֆալտին վախեցնելու նպատակով, սակայն անկախ իրենից տեղի է ունեցել կրակահերթ, որից հետո շփոթված հետ է քաշվել և ցանկացել է զենքը դնել ապահովիչի վրա, բայց այդ ժամանակ տեղի է ունեցել երկրորդ կրակահերթը, որից շփոթված նստել է մեքենան ու հեռացել: Այդ քայլին ինքը գնացել է, քանի որ իմացել է, որ փողոցում ընդհանրապես մարդ չկա: Շենքի բնակիչներից ոչ ոք չի տեսել, թե իրականում ինչ է կատարվել: Վահանին ինքն այդ օրը զանգահարել է վերջինիս պարտքով տված իր գումարը ետ պահանջելու հետ կապված, իսկ իր կնոջ ու հոր միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցությունը վերաբերում է իրենց ընտանեկան խնդիրներին և դեպքի հետ ոչ մի կապ չունի, քանի որ ինքն այդ թեմայով իր կնոջ հետ չի խոսել: Այնուհետև ամբաստանյալը հրաժարվեց ցուցմունքը շարունակելուց և տրված հարցերին պատասխանելուց: Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից ըստ էության մեղքն ամբողջությամբ չընդունելը նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից: Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարումը, հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով. Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Վրաստանի Հանրապետության Փոգա գյուղում: Սովորում է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում: 2012թ. օգոստոսի 28-ին Վրաստանից եկել է Հայաստան և մինչ վարձով բնակարան գտնելը ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում բնակվող ընկերոջ` Անդրանիկ Մարկոսյանի տանը: Օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է իր ընկերներից Գեորգի Չափանյանի հետ հանդիպել Զեյթունի ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում, որպեսզի բիլիարդ խաղան: Ինքն այդ բիլիարդանոց հաճախակի է այցելել: Ճանապարհին ժամը 15:00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեորգին ու հայտնել, որ արդեն բիլիարդանոցում է: Այդ խոսակցությունից 5 րոպե անց ինքը հասել է Զեյթունի այգու մոտ ու ոտքով բարձրացել դեպի բիլիարդանոց: Ժամը 15:30-ի սահմաններում մինչ բիլիարդանոց հասնելը, ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի մոտ լսել է կրակոց, կռացել է, որից հետո հաջորդ կրակոցը դիպել է իրեն, դրանից բացի ևս մի քանի վնասվածքներ է ստացել, ինչից հետո ընկել է ու կորցրել գիտակցությունը: Գիտակցության գալով տեսել է իր շուրջը հավաքված մարդկանց, բարձրացել է ու նկատել, որ վազելով իրեն է մոտենում Գեորգին, վերջինս իրեն պատահական մեքենայով տեղափոխել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը կրակողին չի տեսել, չի բղավել, չի ասել, որ չկրակեն: Ոստիկանությունից իրեն հայտնել են, որ կասկածներ կան, որ իր վրա կրակել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն ինքը դրան չի հավատում, վստահ է, որ Գրիգորն իր վրա չի կրակել, իսկ թե ով է կրակել` տեղյակ չէ: Վկա Լյուդմիլա Ծատուրյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենք, 68 բնակարանում, որը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ.-ի օգոստոսի 31-ին, կեսօրին` ժամը 15:30-ի սահմաններում իր բնակարանում կրակոցի անընդհատ ձայներ է լսել և դուրս է եկել պատշգամբ, որի ընթացքում շարունակվել են կրակոցները, սակայն արդեն ընդհատ-ընդհատ: Պատշգամբից տեսել է, որ կրակոցներն ուղղված են եղել իրենց շենքից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող մի երիտասարդ տղայի ուղղությամբ, ով կռացած, կքանստած բռնել է ոտքը և կանչում է ՙվայ, վայ, մի կրակի՚, իսկ կրակոցները եղել են մոտ 3 հատ: Կրակոցներն հնչել են իրենց շենքի անկյունային մասից, որն իրենց բնակարանի պատշգամբից տեսանելի չի եղել: Իրենց շենքի դիմացի ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի խոհանոցի տանիքին տեսել է կանգնած մարդկանց, որոնք հեռվից դիտել են, սակայն վախեցած լինելու պատճառով չեն մոտեցել, նկատել է միայն, թե ինչպես է դիմացի սրճարանից մի ճաղատ տղամարդ փորձել իջնել տանիքից, սակայն ընկել է գետնին: Կարծել է, որ վերջինս ցանկանում է օգնել տուժողին, սակայն նրա մոտենալը տուժողին չի տեսել: Այդ ամենը տեսնելուց հետո մտել է ներս ոստիկանություն զանգահարելու համար և չի կարող ասել, թե դրանից հետո հնչել են արդյոք կրակոցներ, թե` ոչ, քանի որ ուշադրությունը կենտրոնացած է եղել ոստիկանության աշխատակցի հետ խոսակցության վրա: Դրանից հետո դուրս է եկել պատշգամբ և կրակոցները համեմատած դադարած էին, սակայն հնչել է 3 կրակոց ու այդ ժամանակ լսել է այդ տղայի ձայնը. ՙմի կրակի, մի արա, մի արա՚: Դրանից հետո կրկին ներս է մտել ու չի տեսել, թե ինչպես է տուժողը հեռացել: Որոշ ժամանակ անց տեսել է ոստիկանության աշխատակիցներին` չափումներ կատարելիս: Ինքը տուժողի դեմքը չի տեսել, քանի որ նրան տեսել է մոտ 40 մետր բարձրությունից կռացած, կրակոցից ոտքը բռնած վիճակում: Նախաքննության ընթացքում տված իր ցուցմունքում վկան նշել է նաև, թե տեսել է կրակողին, տեսել է որ մասում է վերջինս գտնվում, ինչպես է ավտոմեքենայի մեջ մեկ ոտքը գետնին դրած կրակում, մինչդեռ դատարանում պնդեց, որ իքը չի տեսել կրակողին և նրա դեմքը, քանի որ կրակոցները եղել են իրենց շենքի անկյունային մասից, որն իրենց բնակարանի պատշգամբից տեսանելի չի եղել ու հետևաբար ինքը չէր կարող տեսնել կրակողին: Վկա Ռիտա Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ` տեսել է, որ կրակողը մի երիտասարդ տղա է, ով նստել է սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենա և հեռացել: Իսկ վիրավոր տղան բռնել է ոտքը և գոռացել ՙվախ՚, մեկ այլ տղա օգնել է նրան նստել մեքենա: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, որոնք տևել են մոտ 2 րոպե: Վկա Ռիտա Դավթյանը դատարանում ցուցմունք տվեց այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում, իրենց բնակարանը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ.-ի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում իրենց շենքի բակից կրակոցներ են լսվել, իրեն թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում և այդ ձայների վրա դուրս է եկել պատշգամբ: Երբ դուրս է եկել այդ ժամանակ արդեն կրակոցներ չեն հնշել, իսկ ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի ճանապարհի վրա տեսել է մեկին կռացած վիճակում, ևս մեկին տեսել է, ով նստել է սպիտակ գույնի Նիվա ավտոմեքենան ու հեռացել, հավաքված մարդկանց չի տեսել, այդ ժամանակ շատ շոգ եղանակ է եղել, այդ պատճառով էլ դրսում մարդիկ չեն եղել: Ներկայումս այլ մանրամասներ չի հիշում, քանի որ դեպքից ամիսներ են անցել, իսկ նախաքննական ցումունքներում նշված որոշ հանգամանքներ նույնպես չի հիշում, բայց ցուցմունքը տվել է դեպքից մի քանի օր հետո, երբ կատարվածը հիշել է: Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Ռիտա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ հավաստի է համարում վկայի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվում են նաև գործի այլ ապացույցներով: Վկա Գրետա Դավթյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ` տեսել է, որ մի երիտասարդ տղա, ոտքը բռնած մի կերպ քարշ գալով քայլում է, մեկ այլ երիտասարդ նրան օգնում է նստել մեքնենան: Ինքը հասկացել է, որ ֆիլմ չեն նկարահանում, այլ իրականում կրակոցներ են եղել: Այդ պահին պատշգամբում կանգնած է եղել իր մայրը, որն իրեն ասել է, որ կրակողը ՙՆիվա՚ մակնիշի սպիտակ գույնի մեքենայով հեռացել է: Ինքը լսել է մոտ 8-10 կրակոց: Վկա Գրետա Դավթյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012թ.-ի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում ինքը տանը չի գտնվել: Ունի տեսողական խնդիրներ, որի պատճառով չէր կարող իրենց շենքի 12-րդ հարկից որևէ բան տեսնել: Մոր պատմածից տեղյակ է, որ այդ օրը կրակոցներ են եղել և վեջինիս թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում, այլ տեղեկություններ չի հիշում, թե մայրը ինչ է հայտնել: Նախաքննական իր ցուցմունքը գրի է առել քննիչը, որի տակ ինքն առանց կարդալու ստորագրել է: Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Գրետա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ հավաստի է համարում վկայի նախաքննական ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվում են նաև գործի այլ ապացույցներով: Վկա Արմինե Ջաղինյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենք 6 բնակարան հասցեում: Բնակարանը գտնվում է շենքի 4-րդ հարկում: Ունի երկու մանկահասակ երեխաներ և դրանց խնամելու պատճառով հիմնականում տանից չի բացակայել: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գտնվել է բնակարանում, դրսից կրակոցի ձայներ է լսել, սակայն կարծել է երեխաներն են դրսում ինչ-որ բան պայթեցնում: Դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել մուգ շորերով մի երիտասարդի գետնին ընկած և նրա առջև` մոտ 7-8 մ հեռավորության վրա կանգնած մեկ այլ երիտասարդի, որի ձեռքին տեսել է հորիզոնական դիրքով, այսինքն ոչ դեպի ներքև պահված ատրճանակ: Իրեն թվացել է, որ գետնին ընկած երիտասարդը բռնած է եղել ոտքից: Այդ երիտասարդն ընկած է եղել երաժշտական դպրոցի և սրճարանի մեջտեղը` ճանապարհին, դեմքով ուղղված դեպի Դրոյի փողոց: Փողոցում բացի այդ երկու երիտասարդից այլ մարդկանց չի տեսել, չի հիշում մեքենաներ այդ պահին եղել են, թե` ոչ: Պատշգամբում գտնվել է մոտ 5-6 վայրկյան, որի ընթացքում կրակոցի կամ բղավոցի ձայներ չի լսել: Քանի որ մանկահասակ երեխան լացելիս է եղել, անմիջապես մտել է ներս և չի տեսել, թե հետո ինչ է տեղի ունեցել: Վկա Էլվետտա Արսենյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Ռուբինյանց 1ա շենք, 19 բնակարանում, որը գտնվում է շենքի 11-րդ հարկում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում լսել է կրակոցի ձայներ, մտածելով, որ հնարավոր է հրավառություն է, դուրս է եկել պատշգամբ ու տեսել, որ ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող սրճարանի դիմաց, փողոցի վրա մի երիտասարդ ատրճանակը ձեռքին ուզում է նստել մեքենան: Նա նստել է, սակայն վայրկյաններ անց դուրս է եկել մեքենայից ու ատրճանակը ձեռքին պահած սկսել է կրակել մեկ այլ երիտասարդի վրա, ով նրանից գտնվել է 6-7 մետր հեռավորության վրա: Ինքը չի տեսել, թե ով է կրակողը, քանի որ իրենց պատշգամբի առջևի ծառերը խանգարել են, տեսել է միայն կարկողի ձեռքը` ատրճանակը բռնած: Կրակոցներից հետո կրակողի դիմաց կանգնած այդ երիտասարդն ընկել է ու ինքը հասկացել է, որ վերջինս վիրավորվել է: Դրանից հետո կրակողը նստել է ՙՆիվա՚ մակնիշի բաց գույնի մեքենան ու արագ հեռացել է, իսկ սրճարանի կողքի աստիճաններով դեպի փողոց են բարձրացել երկու տղա և օգնել են ընկած երիտասարդին նստել մուգ գույնի մեքենան: Այդ ընթացքում վիրավոր երիտասարդը կաղալիս է եղել: Վկա Գուրգեն Դավթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժողին և ամբաստանյալին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 6 շենքի 9-րդ բնակարանում: Զեյթունի ՙֆանտաններ՚ կոչվող այգում դրված զուգարանում աշխատում է որպես պահակ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում խանութից դուրս գալիս տեսել է փողոցում մեկին պառկած, իսկ մեկ այլ անձի կրակելիս, վերջինիս ձեռքին եղել է կարճ ատրճանակ: Նրանցից բացի այլ անձ չի եղել: Տեսել է, որ ատրճանակով անձը կրակել է ասֆալտին, այդ ընթացքում լսել է նրանց գոռգոռոցները, սակայն լսողության տկարության պատճառով չի հասկացել, թե ինչ են ասում: Տեսել է նաև, որ կրակողը նստել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան և անձամբ վարելով հեռացել է: Հիշում է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշների առաջին 2 թվերը, որոնք 51 են: Վկա Սամվել Հարությունյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին չի ճանաչում, ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր ընկերն է: 2012թ. օգոստոսի 26-ին Գրիգորը եկել է Դավիթաշենում գտնվող իրենց տուն ու խնդրել տրամադրել իրեն պատկանող Վազ 2121 ՙՆիվա՚ մակնիշի 51QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` Ախալքալաք գնալու համար: Ինքը տրամադրել է մեքենան, սակայն տեղյակ չի եղել Գրիգորը գնացել է Ախալքալաք, թե` ոչ: Սեպտեմբերի 1-ին իրեն տարել են ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, թե ում է տվել իր ավտոմեքենան: Սկզբում ոստիկաններն իրեն ասել են, թե իր ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվել, բայց հետո ոստիկանության կայանատեղիում տեսել է իր ավտոմեքենան կայանված վիճակում և ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Գրիգորն իր ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայով 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գտնվող սրճարանի դիմացի հատված և հրազենով կրակել է Վոլոդյա Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ: Վկա Վահան Ղարիբյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Գրիգոր Կյուրեղյանը հանդիսանում է իր տատիկի քրոջ թոռը և միմյանց հետ գտնվում են նորմալ բարեկամական հարաբերությունների մեջ: Վոլոդյա Հովհաննիսյանին ճանաչում է հեռակա կարգով, իսկ Անդրանիկ Մարկոսյանին ճանաչում է վաղուց, իրենք բնակվում են միևնույն թաղամասում` Ջրվեժում, և նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարելով իրեն փորձել է իմանալ, թե Վոլոդյա Հովհաննիսյանը արդյոք գտնվել է իր ընկեր Անդրանիկի տանը, քանի որ Անդրանիկը բնակվել է նույն թաղամասում, որտեղ որ ինքը: Քիչ անց նորից զանգահարել է և հարցրել, թե արդյոք տեսել է Վլադիմիրին, թե` ոչ: Պատասխանել է, որ չի տեսել, այնուհետև հարցրել է, թե մուգ գույնի վրացական համարներով ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա կա կայանված Անդրանիկենց տան մոտ, թե` ոչ, ինքը պատասխանել է, որ ոչ: Քիչ անց կրկին Գրիգորը զանգահարել է իրեն ու առաջարկել հանդիպել, ինքը հրաժարվել է, քանի որ Գրիգորն իրեն ասել է, որ գնում է ՙՓոկայի՚` Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ հարցեր լուծելու: Հասկացել է, որ կռիվ պետք է լինի, դրա համար էլ չի գնացել: Գրիգորի միասին հանդիպելու առաջարկը ինքը մերժել է պատճառաբանելով, որ կինն ու երեխան են եկել: Հարցրել է, թե ինչու է ցանկանում հանդիպել, Գրիգորը պատասխանել է, որ հետո կլսի: Դրանից հետո կես ժամ անց կրկին զանգահարել է Գրիգորն ու ասել, որ ՙխփեցի, գնում եմ՚, ՙՓոկային զարգել եմ, ձենը կլսես, ես գնում եմ՚: Այդ արտահայտությունից ինքը հասկացել է, որ վերջինս կրակել է Վոլոդյայի վրա: Հետագայում, երբ ինտերնետում կարդացել է Վոլոդյայի վրա կարկելու մասին, ամեն ինչ արդեն պարզ է դարձել: Ինքը չգիտի, թե որն է եղել պատճառը, որ Գրիգորը կրակել է Վոլոդյայի վրա: Այնուհետև, հաջորդ օրը Մոսկվայից իրեն զանգահարել է Միշա անունով իր բարեկամը և հայտնել, որ Գրիգորը հանցագործությունը կատարելու պահին եղել է 51 050 համարով Նիվա մեքենայով, որից հետո փախնելով մեքենան թողել է հարակից տարածքում մեքենայի մեջ մոռանալով իր բջջային հեռախոսները և որ հնարավոր է, որ իրեն կանչեն ոստիկանություն: Այդ պատճառով ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել այն ամենը, ինչ որ իմացել է Գրիգորի մասին: Վկա Վահան Ղարիբյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգորը հանդիսանում է իր բարեկամը` մորաքրոջ որդին: Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ ծանոթացել է 4 տարի առաջ պետական համալսարանի բակում: Գրիգորին պարտք է եղել 500 ԱՄՆ դոլար: Այդ օրն իրեն է զանգահարել Գրիգորն ու ասել, որ գնում է Վրաստան և պարտքով գումարը ետ է պահանջել, այդ հարցով Գրիգորն իրեն անընդհատ զանգահարել է: Իրենք բացի պարտքով գումարը վերադարձնելուց ուրիշ ոչնչի մասին չեն խոսել: Այդ զանգերի պատճառով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին ու ճնշում գործադրելով իր վրա ստիպել են, որպեսզի գրի իր ցուցմունքում, թե Գրիգորը կրակել է Վոլոդյային, ինչը սակայն իրականությանը չի համապատասխանում: Բռնության ժամանակ մի քանի հատ հարվածել են իրեն, սակայն դրանից վնասվածքներ չի ստացել: Ինքն այդ ճնշումների վերաբերյալ ոչ մի տեղ և ոչ ոքի չի հայտնել, անգամ իր բարեկամներին չի ասել: Հայտնեց նաև, որ նախաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքների համար բարեկամության մոտ խայտառակ է եղել: Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Վահան Ղարիբյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, իսկ դատաքննության ընթացքում վկա Վահան Ղարիբյանի տված ցուցմունքները հավաստի չեն, քանի որ դրանով վերջինս փորձում է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին: Վկա Մարտին Կյուրեղյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Գրիգոր Կյուրեղյանը հանդիսանում է իր որդին: Ինքը սովորաբար ապրում և աշխատում է ՌԴ Մոսկվա քաղաքում: 2012 թվականին Մոսկվա է գնացել հունիս ամսին և իմանալով, որ որդին կալանավորված է դեկտեմբերի 16-ին վերադարձել է Երևան, որպեսզի նրա ընտանիքի կողքին լինի: Հարցաքննության ընթացքում ներկայացված ՙՀեռախոսային խոսակցությունների վերահսկում՚ ՕՀՄ-ի արդյունքում ստացված իր և իր հարս Անի Կյուրեղյանի միջև 11.10.2012թ. ժամը 09:20-ին տեղի ունեցած հարցազրույցի կապակցությամբ հայտնել է, որ հեռախոսազրույցի ընթացքում ինքը Մոսկվա քաղաքից խոսում է իր հարս Անի Կյուրեղյանի հետ ընտանեկան հարցերի շուրջ: Մ. Կյուրեղյանը նշել է, որ ճանաչում է Վոլոդյա Հովհաննիսյանին, նա Վրաստանի Փոգա գյուղից է, իր որդու` Գրիգորի ընկերն է: Դատաքննության ընթացքում վկան հրաժարվեց իր որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց: Վկա Ֆլորա Սարգսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 2-րդ բնակարանում, իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում, իսկ 1-ին հարկում գտնվում է երաժշտական դպրոցը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բնակարանում, լսել է 3 կրակոցի ձայն, կարծել է, որ ՔԿԱԳ մարմնի մոտ հրավառություն է կատարվում, սակայն դրանից մոտ մեկ րոպե անց ևս 3 կրակոց է լսել, այդ ժամանակ մտածել է, որ հնարավոր է կրակում են և վախեցել է մոտենալ պատշգամբին, երեխաներին նույնպես չի թողել դուրս գան պատշգամբ, քանի որ մտածել է, թե կրակոցները կարող են նրանց նույնպես դիպչել: Մոտ 5 րոպե անց մոտեցել է պատշգամբին և սրճարանի մոտ տեսել է հավաքված ոստիկանների: Վկա Դավիթ Դուրգարյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, Գրիգոր Կյուրեղյանին ճանաչում է հեռակա կարգով: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է Դավիթաշենում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանը և ասել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Վոլոդյա Հովհաննիսյանի վրա կրակել են ու նրան տեղափոխում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը նստել է պատահական տաքսի և գնացել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում հանդիպել է անվտանգության աշխատողին և հարցրել Վոլոդյայի մասին, իսկ վերջինս ասել է, որ անհրաժեշտ է Վոլոդյայի վերբերյալ ինչ-որ տվյալներ լրացնել բուժումը սկսելու համար: Այնուհետև, տեսել է Վոլոդյային վիրավոր վիճակում վերակենդանացման բաժին տեղափոխելիս: Հետագայում հիվանդանոցում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն թե որն է եղել պատճառը ինքը չգիտի: Վկա Անդրանիկ Մարկոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, իսկ ամբաստանյալն իր ընկերոջ ընկերը: 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վոլոդյա Հովհաննիսյանը Վրաստանից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում գտնվող իրենց տանը: Օգոստոսի 31-ին Վոլոդյայի և իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթունի ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ժամը 15:30-ի սահմաններում բիլիարդանոց գնալու ճանապարհին նկատել է Վոլոդյային գետնին ընկած, մոտեցել է, վերջինիս օգնություն ցույց տալիս տեսել է Գեորգիին ու նրա հետ միասին Վոլոդյային նստեցրել են տաքսի մեքենան ու տեղափոխել հիվանդանոց: Իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակել են, իսկ ոստիկաններից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը Գրիգորն է եղել: Վկա Գեորգի Չափանյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին և տուժողին: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, իրենք համագյուղացիներ են: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է Վոլոդյայի հետ ժամը 15:30-ին հանդիպել Զեյթունի ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ինքն ավելի շուտ է հասել բիլիարդանոց: Բիլիարդանոցում գտնվելու ընթացքում, երբ սպասել է Վոլոդյային, լսել է ՙխլապուշկային՚ նմանվող ձայն: Որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել ու տեսել Վոլոդյային կռացած: Վազելով մոտեցել է նրան, մի պահ սայթաքել ընկել է: Մոտենալով Վոլոդյային տեսել է, որ վերջինս վնասված է, տաբատն արյունոտ է, պատահական հանդիպած մեքենայով նրան հասցրել է հիվանդանոց: Ինքը չի տեսել ու չգիտի, թե ով է կրակել Վոլոդյայի վրա: Հետագայում Վոլոդյան իրեն ասել է, որ կրակոցը եղել է թիկունքի կողմից ու ինքը չի տեսել, թե ով է կրակել: Ոստիկանությունից իմացել է, որ կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը: Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1224/հ եզրակացությամբ, համաձայն որի` Վ. Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքները` աջ գոտկային շրջանի արյունազեղմամբ, աջ ազդոսկրի տամբիոնի բաց կոտրվածքով, տամբիոնային շրջանում օտար մարմնի առկայությամբ` աջ գոտկային և հետույքային շրջանների կույր; մեծ ոլոքոսկրի բաց, բեկորների տեղաշարժված կոտվածքով` աջ սրունքի վերին երրորդականի, արյունահավաքով` ձախ ծնկափոսի շրջանի միջանցիկ հրազենային գնդակային վիրավորումների ձևով, հասցվել են` գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներով, հնարավոր է` նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Ինչ վերաբերվում է կրակոց կատարած զենքի առանձնահատկություններին, ապա վերջիններիս որոշումը չի մտնում դատաբժշկական փորձագետի իրավասության շրջանակի մեջ: Քաղ. Վ. Հովհաննիսյանը, վնասվածքները ստանալու պահին` աջ գոտկային, հետույքային; աջ սրունքի վերին երրորդականի միջային, ձախ ազդրի շրջանի դրսային մակերեսներով ուղղված են եղել դեպի` հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքը: Դատաձգաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ հ/մ 12-3406 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 1.3 Փորձաքննությանը ներկայացված 4 հատ գնդակները և 9 հատ պարկուճները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի ՊՄ և ԱՊՍ ատրճանակներից կրակելու համար նախատեսված փամփուշտների կրակված պարկուճներ և գնդակներ: -4 գնդակները կրակված են միևնույն 6 /վեց/ աջ ուղղվածության, 1.7մմ -1.9մմ լայնությամբ ակոսների դաշտեր ունեցող զենքից: -9 պարկուճնեը կրակված են միևնույն զենքում 2. Պարզել, թե ներկայացված 4 հատ գնդակների և 9 հատ պարկուճների մեջ առկա են գնդակներ և պարկուճներ, որոնք նախկինում կազմել են մեկ ամբողջական փամփուշտ հնարավոր չէ, դրանց վրա փոխադարձ փոխանցվող հետքերի բացակայության պատճառով: 4. Որոշմամբ առաջադրված հարցը մտնում է ՀՀ ոստիկանության ՓՔՎ փորձագետների իրավասության մեջ: 5. 6. 7. 8. 9. Փորձաքննությանը ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքները /բացի անդրավարտիքի վրա նկարագրված թիվ 5 վնասվածքից/ հրազենային, գնդակային են, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են փորձաքննությանը ներկայավցված 4 գնդակները: 7. Ներկայացված հագուստների վրա առկա վնասվածքները հրազենային գնդակային են և պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով` կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, ընդ որում վերնաշապիկի հետնամասում առկա No1 վնասվածքը ¥անդրավարտիքի աջ փոխկի հետին մակերեսին առկա No4 վնասվածքը, վարտիքի No9 և մայկայի No2 վնասվածքները¤, անդրավարտիքի աջ փոխկի հետին մակերեսին առկա No6 և անդրավարտիքի ձախ փոխկի հետին մակերեսին առկա No7 վնասվածքները հանդիսանում են մուտքի անցքեր, իսկ անդրավարտիքի աջ փոխկի առաջնային մակերեսին No 3 և անդրավարտիքի ձախ փոխկի հետին մակերեսին առկա No 8 վնասվածքները` ելքի անցքեր: Վնասվածքները պատճառվել են հետևից առաջ ուղղությամբ: 10. 11. 12. Դեպքի վայրում` Դրոյի փողոցի բանուկ մասի ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են 7 վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով հրազենային, գնդակային են և պատճառվել են 9մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են նաև փորձաքննությանը ներկայացված գնդակները, կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից: Որոշել վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով: Որոշել, թե դրանք առաջացել են մեկական կրակոցների, թե կրակահերթի արդյունքում հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիակայի բացակայության պատճառով: Տեսաձայնագրային փորձաքննության փորձագետի թիվ 37451206 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 1. Փորձաքննությանը տրամադրված ՙVerbatim՚ ֆիրմայի արտադրության լազերային սկավառակի ¥սերիական համարը ՙ1256 46XF 0352՚¤ վրա առկա է ՙ121011092044՚ անվանումով ֆայլ` ՙwav՚ ֆորմատի, որը հանդիսանում է ձայնագրված հեռախոսային խոսակցություն: 2. Ձայնագրված խոսակցությունը ունի 16 րոպե 02,131 վայրկյան տևողություն ¥որպես տևողություն տրվում է արտասանված առաջին և վերջին բառերի միջև ընկած ժամանակահատվածը, այլ ոչ թե ամբողջ ձայնագրության¤ և այն անընդհատ է: Խոսակցությանը մասնակցում են երկու անձ` մեկ տղամարդ և մեկ կին: Տղամարդը կնոջը դիմում է ՙԱնի՚ անունով: Կինը խոսակցության ընթացքում տղամարդուն անունով կամ որևէ դիմելաձևով չի դիմում: Ելնելով խոսակցության բովանդակությունից և ընթացքից` կարելի է նշել, որ խոսակցությունն ընթանում է սկեսրայրի և հարսի միջև: 3. Հետազոտելի խոսակցության մասնակից կնոջ բանավոր խոսքը ¥ձայնը¤ պիտանի է նույնացմանն ուղղված հետազոտություններ անցկացնելու համար, իսկ տղամարդունը ` ոչ` անձն անհատականացնող հատկանիշների անբավարարության պատճառով: 4. Սկավառակի ձայնագրությունը բնօրինակ չէ, իսկ մոնտաժման բնորոշ հետքեր ձայնագրության ընթացքում չհայտնաբերվեցին: Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 376 եզրակացությամբ, համաձայն որի` 1. Փորձաքննության ներկայացված տուժող Վ. Հովհաննիսյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: 2. Փորձաքննության ներկայացված ՙԴեպքի վայրի զննության ժամանակ...՚ հայտաբերված և թվով 7 մառլյայի խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից: 3. Փորձաքննության ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի զույգ կոշիկների, անթև մայկայի, վարտիքի, անդրավարտիքի, գոտու և զույգ գուլպաների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից: 4. Փորձաքննության ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի վերնազգեստի հետին մակերեսին տեղակայված մոխրագույն հետքում հաստատվեց արյան առկայություն, որի տեսակային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ որոշել, հավանաբար, հետքի մզվածքում սպիտակուցի 1:10000-ից նոսր խտության պատճառով, ինչի հետևանքով էլ հետքի խմբային պատկանելիության որոշմանը չենք անցել: Վերնազգեստի առաջային մակերեսին տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չի հայտնաբերվել: Դեպքի վայրի զննության մասին 31.08.2012թ.-ի արձանագրությամբ, համաձայն որի` դեպքի վայրի զննության ընթացքում Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմացի հատվածից հայտնաբերվել և առգրավվել են հրազենի 3 հատ գնդակ և 9 հատ պարկուճ, բացի այդ դեպքի վայրի զննության ժամանակ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել է նաև 7 հատ հետքեր ու թվով 3 արնանման հետքեր: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի, դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակների, 9 հատ պարկուճների և Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակի /ըստ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության 11.12.2012թ. թիվ Հմ.2015944 գրության այդ 9 պարկուճները և 4 գնդակները վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում/, Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված 2 հատ ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսների, Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերի առկայությամբ: Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` 09.11.2012թ. ստացված 098-58-00-00 և 093-90-15-60 բջջային հեռախոսահամարների 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի ժամը 15:00-ից մինչև 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածի վերծանումներով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի հագուստները ներկայացնելու արձանագրությամբ, 31.08.2012թ., 03.09.2012թ., 29.10.2012թ., 05.12.2012թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնից ստացված գրություններով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից վիրահատությամբ հանված օտար մարմինը /մետաղական գնդակը/ ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, 10.01.2013թ. ՙԲիլայն՚ ընկերությունից ստացված վերծանումներով: Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ նրա անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել, ՙԷԼԻՏ ՍԵՐՎԻՍ՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն Ի. Հարությունյանի կողմից բնութագրվում է դրականորեն: Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ պատիժ նշանակելու պահին նրա խնամքի տակ են գտնվում մանկահասակ 2 դստրերը /ծնված 24.10.2009թ.-ին, 25.05.2012թ.-ին/: Որպես ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել: Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի, որը պետք է նշանակվի հանցանքների համակցությամբ: Հաշվի առնելով, որ Գ. Կյուրեղյանը 04.10.2013թ. դրությամբ ունի 25.05.2012թ.-ին ծնված դուստր, ուստի նրա նկատմամբ առավելագույնը 5 /հինգ/ տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելու դեպքում պետք է ՀՀ ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշման կիրառմամբ ազատել պատժի կրումից, իսկ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը: Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում պետք է թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում: Դատարանը գտնում է նաև, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու հատ ՙՍամսունգ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով, Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-374-րդ հոդվածներով` դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Կյուրեղյանին դատապարտել ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Կյուրեղյանին դատապարտել ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով: Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին ազատել պատիժը կրելուց: Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինությանը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում` թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու հատ ՙՍամսունգ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները` հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում: դատավոր` ստորագրություն Բնագրի հետ ճիշտ է` դատավոր` Ա. Խաչատրյան |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-10-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 06-11-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 238 |
| Էջերի քանակ | 238 |
| Էջերի քանակ | 129 |
| Էջերի քանակ | 181 |
| Գործին կից նյութերը | ՎԱԶ-2121 մակնիշի 51QQ0050 պ/հ ավտոմեքենայից հայտնաբերված Սամսունգ ֆիրմայի 2 բջջային հեռախոսը՝ 1 ծրարում, դեպքի օրը Վ.Հովհաննիսյանի հագին եղած հագուստը՝ 1 փաթեթում, ինչպես նաև դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը՝ 3 ծրարում։ |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 06-11-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր` 238, 238, 129, 181 |
| Գործին կից նյութերը | ՎԱԶ-2121 մակնիշի 51QQ0050 պ/հ ավտոմեքենայից հայտնաբերված Սամսունգ ֆիրմայի 2 բջջային հեռախոսը՝ 1 ծրարում, դեպքի օրը Վ.Հովհաննիսյանի հագին եղած հագուստը՝ 1 փաթեթում, ինչպես նաև դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը՝ 3 ծրարում։ |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 06-11-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 4 հատոր` 238, 238, 129, 181 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-18875/13 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 11-11-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար
| Ամսաթիվ | 19-02-2014 |
|---|---|
| Գործը ստացվել է | Գործը ստացվել է բեկանումից հետո նոր քննության համար |
Մակագրել
| Երբ | 19-02-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 20-02-2014 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 20-02-2014 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 20-02-2014 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 17-03-2014 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Պաշտպան |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Վոլոդյա |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-03-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 07-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 22-04-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 05-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 27-05-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-06-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 03-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 09-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 14-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 18-07-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 18-07-2014 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 18-07-2014 |
| Օրենսգիրք | Քրեական օրենսգիրք |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդված | |
| Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով | Դատապարտվել է |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ No ԵԱՔԴ/0032/01/13 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՙ18՚ հուլիսի 2014թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը` նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի Շ.Վանոյանի մասնակցությամբ` մեղադրողներ Դ.Կարապետյանի Գ.Բաղդասարյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի /ծնված 1986 թվականի հունվարի 06-ին Վրաստանի Հանրապետության Գանձա գյուղում, ազգությամբ հայ, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին մանկահասակ երկու երեխա, նախկինում չդատված, չի աշխատել, հաշվառված Վրաստանի Հանրապետություն, ք.Բոգդանովկա, Բարեկամության փողոց 32 տանը, փաստացի բնակվել է ք.Երևան, Ռոստոմի 29 շենք, բնակարան 89/, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110712 քրեական գործը: 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին: 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Գրիգոր Կյուրեղյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: 2013 թվականի փետրվարի 04-ին Գրիգոր Կյուրեղյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է, լրացվել, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նույն օրը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ: 2013 թվականի փետրվարի 4-ին թիվ 09110712 քրեական գործից անջատվել է հանցագործության ընթացքում ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 09110712/1 համարը: 2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռով ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով դատապարտվել է ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով: Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն ազատվել է պատիժը կրելուց: Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա ազատվել է կալանքից: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի շահերի պաշտպանը: 2013 թվականի դեկտեմբերի 12-ին ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել նույն դատարան` այլ կազմով նոր քննության: 2014 թվականի մարտի 17-ին դատարանի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը փոփոխվել է և որպես խափանման միջոց ընտրվել կալանավորումը: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակները անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար՚: 20.09.2013թ. դատական քննության փուլում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ. Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Ապացույցների հետազոտում Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի շուրջ ըստ էության դիրքորոշում չարտահայտեց և նշեց, որ ներկայացված հանցանքն ինքն է կատարել, սակայն որևէ մեկի վրա կրակելու դիտավորություն չի ունեցել: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ինքն իր մոտ գտնվող զենքով պատահական, ընդամենը մեկ անգամ կրակել է ասֆալտին` նախազգուշական կրակ է արձակել, սակայն անկախ իրենից, ինքնաբերաբար տեղի է ունեցել կրակահերթ, որից հետո շփոթված ցանկացել է զենքը դնել ապահովիչի վրա, բայց այդ ժամանակ տեղի է ունեցել երկրորդ կրակահերթը, որից հետո նստել է մեքենան ու հեռացել: Ինքը Վոլոդյա Հովհաննիսյանին սպանելու նպատակ չի ունեցել: Այդ քայլին ինքը գնացել է, քանի որ իմացել է, որ փողոցում ընդհանրապես մարդ չկա: Վահանին ինքն այդ օրը զանգահարել է վերջինիս պարտքով տված իր գումարը հետ պահանջելու համար, իսկ իր կնոջ ու հոր միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցությունը վերաբերել է իրենց ընտանեկան խնդիրներին և դեպքի հետ ոչ մի կապ չունի, քանի որ ինքն այդ թեմայով իր կնոջ հետ չի խոսել: Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ ինքը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանն ընկերներ են եղել և այժմ էլ ընկերներ են: Նրանք հաշտվել են միմյանց հետ և իրենց միջև անձնական հարցեր են եղել, որի մասին չի ցանկանում խոսել: Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանին վերագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով. Գործով տուժող Վոլոդյա Սեյրանի Հովհաննիսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Վրաստանի Հանրապետության Փոգա գյուղում: Սովորում է Երևանի Պետական Համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում: 2012թ. օգոստոսի 28-ին Վրաստանից եկել է Հայաստան և մինչև վարձով բնակարան գտնելը ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում ընկերոջ` Անդրանիկ Մարկոսյանի տանը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ հանդիպել Զեյթունի ՙշատրվանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում: Ինքն այդտեղ հաճախակի է այցելել: Ճանապարհին ժամը 15:00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեորգիին ու հայտնել, որ արդեն բիլիարդանոցում է: Այդ խոսակցությունից 5 րոպե անց ինքը հասել է Զեյթունի այգու մոտ ու ոտքով բարձրացել դեպի բիլիարդանոց: Ժամը 15:30-ի սահմաններում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի մոտ կանգնել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենա, որից իջել է Գրիգորը և մոտ 5 մետր հեռավորությունից սկսել է իր ոտքերի տակ կրակել, որից 3 փամփուշտները կպել են սրունքի և ազդրի շրջաններին: Գ.Կյուրեղյանի ձեռքի զենքը տեսել է, սակայն մակնիշը չի կարող ասել: Գիտակցության գալով տեսել է իր շուրջը հավաքված մարդկանց, բարձրացել է ու նկատել, որ վազելով իրեն է մոտենում Գեորգին, վերջինս իրեն պատահական մեքենայով տեղափոխել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Տուժողը միաժամանակ նշել է, որ ինքը Գ.Կյուրեղյանից որևէ բողոք կամ պահանջ չունի և, որ իրենք հաշտվել են: Գործով վկա Լյուդմիլա Մարտիրոսի Ծատուրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է ք.Երևան, Դրոյի 4-րդ շենքի 68-րդ բնակարանում, որը գտնվում է 12-րդ հարկում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում կրակոցի անընդհատ ձայներ է լսել, այնուհետև 2-3 կրակոց, որը վայրկյաններ է տևել: Պատշգամբից դուրս է նայել և տեսել մի երիտասարդի, որը կքանստած վիճակում բռնել էր ոտքերից: Լսել է. ՙՄի արա, մի կրակիր՚ արտահայտությունը: Կրակողին չի տեսել: Տարածքը մարդաշատ չի եղել, բացի տուժողից այլ մարդ չի տեսել: Դրանից հետո զանգահարել է ոստիկանություն և հայտնել դեպքի մասին: Գործով վկա Գրետա Կարենի Դավթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին` ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ` տեսել է, որ մի երիտասարդ տղա, ոտքը բռնած մի կերպ քարշ տալով քայլում է, մեկ այլ երիտասարդ տղա նրան օգնում է նստել մեքենան: Ինքը հասկացել է, որ իրականում կրակոցներ են եղել: Այդ պահին պատշգամբում կանգնած է եղել իր մայրը, որն իրեն ասել է, որ կրակողը ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենայով հեռացել է: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Հ.1 գ/թ 111-112 Վկա Գրետա Դավթյանը 22.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում ինքը տանը չի գտնվել: Ունի տեսողական խնդիրներ, որի պատճառով չէր կարող իրենց շենքի 12-րդ հարկից որևէ բան տեսնել: Մոր պատմածից տեղյակ է, որ այդ օրը կրակոցներ են եղել և վեջինիս թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում, այլ տեղեկություններ չի հիշում, թե մայրը ինչ է հայտնել: Նախաքննական իր ցուցմունքը գրի է առել քննիչը, որի տակ ինքն առանց կարդալու ստորագրել է: Դատարանը, համադրելով վկա Գրետա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերի ցուցմունքները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների համակցության մեջ, հավաստի է համարում վկայի նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվում են նաև գործի այլ ապացույցներով: Գործով վկա Ռիտա Գուրգենի Դավթյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ շենքի 22 բնակարանում 1990 թվականից: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին` ժամը15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմաց՚: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ տեսել է, որ կրակողը մի երիտասարդ տղա է, որը նստել է սպիտակ գույնի ՙՆիվա՚ մակնիշի մեքենան և հեռացել: Շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, դեպքը տևել է մոտ 2 րոպե: Հ.1 գ/թ 113-114 Վկա Ռիտա Դավթյանը 08.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4-րդ շենքի 22 բնակարանում, իրենց բնակարանը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում իրենց շենքի բակից կրակոցներ են լսվել, իրեն թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում և այդ ձայների վրա դուրս է եկել պատշգամբ: Երբ դուրս է եկել այդ ժամանակ արդեն կրակոցներ չեն հնչել, իսկ ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի ճանապարհի վրա տեսել է մեկին` կքանստած վիճակում, ևս մեկին տեսել է, ով նստել է սպիտակ գույնի Նիվա ավտոմեքենան ու հեռացել, հավաքված մարդկանց չի տեսել, այդ ժամանակ շատ շոգ եղանակ է եղել, այդ պատճառով էլ դրսում մարդիկ չեն եղել: Ներկայումս այլ մանրամասներ չի հիշում, քանի որ դեպքից ամիսներ են անցել, իսկ նախաքննական ցումունքներում նշված որոշ հանգամանքներ նույնպես չի հիշում, քանի որ ցուցմունքը տվել է դեպքից մի քանի օր հետո, երբ կատարվածը հիշել է: Դատարանը, հաշվի առնելով վկա Ռիտա Դավթյանի նախաքննության և դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների համակցության մեջ հավաստի է համարում վկայի նախաքննության փուլի ցուցմունքները, քանի որ դրանում նշված հանգամանքները հաստատվել են նաև գործի այլ ապացույցներով: Գործով վկա Արմինե Սերժիկի Ջաղինյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Երևանի Դրոյի 4-րդ շենքի 6-րդ բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում դրսից կրակոցի ձայներ է լսել, դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել գետնին ընկած մի երիտասարդի և նրա առջև` մոտ 7-8 մ հեռավորության վրա կանգնած մեկ այլ երիտասարդի, որի ձեռքին տեսել է հորիզոնական դիրքով, այսինքն` ոչ դեպի ներքև պահված ատրճանակ: Տեսել է գետնին ընկած երիտասարդի, որը բռնել էր ոտքից: Պատշգամբում մնացել է շուրջ 10-20 վայրկյան: Գործով վկա Էլվետտա Վելիխանի Արսենյանը 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ բնակվում է Ռուբինյանց 1ա շենքի 19-րդ բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում լսել է կրակոցի ձայներ, մտածելով, որ հնարավոր է` հրավառություն է, դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել ատրճանակը ձեռքին մի երիտասարդի, որն ուզում էր նստել մեքենան: Այնուհետև, նորից իջել է մեքենայից և սկսել կրակել մեկ այլ երիտասարդի, ով նրանից գտնվել է 2-3 մետր հեռավորության վրա: Կրակոցներից հետո երիտասարդն ում վրա կրակել էին, ընկել է, և ինքը հասկացել է, որ վերջինս վիրավորվել է: Դրանից հետո կրակողը նստել է մեքենան և հեռացել, իսկ սրճարանի կողքի աստիճաններով դեպի փողոց են բարձրացել երկու տղա և օգնել են ընկած երիտասարդին նստել մուգ գույնի մեքենան: Այդ ընթացքում վիրավոր երիտասարդը կաղում էր: Վկա Գուրգեն Լազերի Դավթյանը 02.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ տուժողին և ամբաստանյալին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 6-րդ շենքի 9 բնակարանում: Զեյթունի ՙշատրվաններ՚ կոչվող այգում գտնվող զուգարանում աշխատում է որպես պահակ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում խանութից դուրս գալիս տեսել է փողոցում մեկին պառկած, իսկ մեկ այլ անձի` կրակելիս, վերջինիս ձեռքին եղել է կարճ ատրճանակ: Նրանցից բացի այլ անձ չի եղել: Տեսել է, որ ատրճանակով անձը կրակել է ասֆալտին, այդ ընթացքում լսել է նրանց գոռգոռոցները, սակայն լսողության տկարության պատճառով չի հասկացել, թե ինչ են ասում: Տեսել է նաև, որ կրակողը նստել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենան և անձամբ վարելով հեռացել է: Հիշել է ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշների առաջին 2 թիվը, որը 51 է եղել: Գործով վկա Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր ընկերն է: 2012թ. օգոստոսին, ճիշտ օրը չի հիշում, իրեն պատկանող ՙՎԱԶ՚ 2121 մակնիշի 51QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենան տրամադրել Գրիգորին` Ախալքալաք գնալու համար: Սեպտեմբերի 1-ին իրեն տարել են ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, թե ում է տվել իր ավտոմեքենան: Սկզբում ոստիկաններն իրեն ասել են, թե իր ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվել, բայց հետո ոստիկանության կայանատեղում տեսել է իր ավտոմեքենան կայանված վիճակում և ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Գրիգորն իր ՙՆիվա՚ ավտոմեքենայով 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գտնվող սրճարանի դիմացի հատված և հրազենով կրակել է ինչ-որ մեկի ուղղությամբ` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ: Գործով վկա Վահան Հրանտի Ղարիբյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր տատիկի քրոջ թոռն է: Միմյանց հետ գտնվում են նորմալ բարեկամական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարելով իրեն փորձել է իմանալ, թե արդյոք Վոլոդյա Հովհաննիսյանը գտնվել է իր ընկեր Անդրանիկի տանը, քանի որ Անդրանիկը բնակվել է նույն թաղամասում, որտեղ որ ինքը: Քիչ անց նորից զանգահարել է և հարցրել, թե արդյոք տեսել է Վլադիմիրին, թե ոչ, պատասխանել է որ չի տեսել, այնուհետև հարցրել է, թե մուգ գույնի վրացական համարներով ՙՕպել՚ մակնիշի ավտոմեքենա կա կայանված Անդրանիկենց տան մոտ, թե ոչ: Քիչ անց կրկին Գրիգորը զանգահարել է և առաջարկել հանդիպել, ինքը մերժել է` պատճառաբանելով, թե կինն ու երեխան են եկել ու հարցրել, թե ինչու է ցանկանում հանդիպել, ինքը պատասխանել է, որ հետո կասի: Դրանից կես ժամ անց նորից զանգահարել է Գրիգորը և ասել. ՙխփեցի, գնում եմ՚: Դրանից հետո, երբ ինտերնետում կարդացել է Վոլոդյայի վրա կրակելու մասին, ամեն ինչ արդեն պարզ է եղել: Ինքը չգիտի, թե որն է եղել պատճառը, որ Գրիգորը կրակել է Վոլոդյայի վրա: 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ի գիշերը Մոսկվայից զանգահարել է իր ծանոթներից մեկը և իրեն ասել, որ զգույշ լինի, քանի որ Գրիգորի հեռախոսները գտնվում են իր թողած մեքենայի մեջ, իրեն ոստիկանությունը հնարավոր է կանչի: Ինքն իմանալով այդ մասին` ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել այն ամենը, ինչը որ իմացել է Գրիգորի մասին: Վահան Ղարիբյանը նշել է նաև, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանին ճանաչում է հեռակա կարգով, իսկ Անդրանիկ Մարկոսյանին ճանաչում է վաղուց, նա բնակվում է Ջրվեժում, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Երբ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն ասել է, որ ՙխփեցի, գնում եմ՚ ինքը հասկացել է, որ նա է կրակել Վոլոդյայի վրա: Վահան Ղարիբյանն իր լրացուցիչ ցուցմունքում նշել է, որ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ին, երբ Գրիգորը զանգահարել է իրեն և առաջարկել հանդիպել, ինքը հրաժարվել է, քանի որ Գրիգորը իրեն ասել, որ գնում է ՙՓոկայի՚` Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ հարցերը լուծելու: Ինքը հասկացել է, որ կռիվ պետք է լինի դրա համար էլ չի գնացել: Հետո էլ ժամը 15:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարել է իրեն և ասել. ՙՓոկային զարգել եմ, ձենը կլսես, ես գնում եմ՚: Այնուհետև հաջորդ օրը Մոսկվայից իրեն զանգահարել է Միշա անունով իր բարեկամը` հայտնելով, որ Գրիգորը եղել է 51 050 պետհամարանիշի ՙՆիվա՚ մակնիշի ավտոմեքենայով, որից հետո փախչելով ավտոմեքենան թողել է հարակից տարածքում: Հ.1, գ/թ 134-136, 188 Վկա Վահան Ղարիբյանը 22.05.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգորն իր մորաքրոջ որդին է: Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ ծանոթացել է 4 տարի առաջ պետական համալսարանի բակում: Գրիգորին պարտք է եղել 500 ԱՄՆ դոլար: Այդ օրն իրեն է զանգահարել Գրիգորն ու ասել, որ գնում է Վրաստան և պարտքով գումարը ետ է պահանջել, այդ հարցով Գրիգորն իրեն անընդհատ զանգահարել է: Իրենք բացի պարտքով գումարը վերադարձնելուց ուրիշ ոչնչի մասին չեն խոսել: Այդ զանգերի պատճառով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին ու ճնշում գործադրելով իր վրա ստիպել են, որպեսզի գրի իր ցուցմունքում, թե Գրիգորն է կրակել Վոլոդյայի վրա, ինչն իրականությանը չի համապատասխանում: Ինքն այդ ճնշումների վերաբերյալ ոչ մի տեղ և ոչ ոքի չի հայտնել, անգամ իր բարեկամներին չի ասել: Հայտնեց նաև, որ նախաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքների համար բարեկամության մոտ խայտառակ է եղել: Դատարանը, համադրելով վկա Վահան Ղարիբյանի նախաքննության և դատաքննության փուլերում տված ցուցմունքների հակասությունները, գնահատելով այն մյուս ապացույցների հետ համակցության մեջ, հավաստի է համարում վերջինիս նախաքննության փուլում տված ցուցմունքները, իսկ դատաքննության ընթացքում վկա Վահան Ղարիբյանի ցուցմունքները արժանահավատ չեն, քանի որ դրանով վերջինս փորձել է պաշտպանության տակ վերցնել ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին: Վկա Ֆլորա Սարգսյանն ինչպես նախաքննության փուլում, այնպես էլ 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 2-րդ բնակարանում, իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում, իսկ 1-ին հարկում գտնվում է երաժշտական դպրոցը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բնակարանում, լսել է 3 կրակոցի ձայն, կարծել է, որ ՔԿԱԳ-ի մոտ հրավառություն է կատարվում, սակայն դրանից մոտ մեկ րոպե անց ևս 3 կրակոց է լսել, այդ ժամանակ մտածել է, որ հնարավոր է` կրակում են և վախեցել է մոտենալ պատշգամբին, երեխաներին նույնպես չի թողել դուրս գան պատշգամբ, քանի որ մտածել է, թե կրակոցները կարող են նրանց նույնպես դիպչել: Մոտ 5 րոպե անց մոտեցել է պատշգամբին և սրճարանի մոտ տեսել է հավաքված ոստիկանների: Վկա Դավիթ Գարեգինի Դուրգարյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, Գրիգոր Կյուրեղյանին ճանաչում է հեռակա կարգով: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է Դավիթաշենում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանը և ասել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Վոլոդյա Հովհաննիսյանի վրա կրակել են ու նրան տեղափոխում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը նստել է պատահական տաքսի և գնացել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում հանդիպել է անվտանգության աշխատողին և հարցրել Վոլոդյայի մասին, իսկ վերջինս ասել է, որ անհրաժեշտ է Վոլոդյայի վերբերյալ ինչ-որ տվյալներ լրացնել բուժումը սկսելու համար: Այնուհետև, տեսել է Վոլոդյային վիրավոր վիճակում վերակենդանացման բաժին տեղափոխելիս: Հետագայում հիվանդանոցում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն թե որն է եղել պատճառը ինքը չգիտի: Հ.1 գ/թ 61-64, 222-223 Վկա Անդրանիկ Մարկոսյանն ինչպես նախաքննության փուլում, այնպես էլ 22.04.2013թ. դատական նիստում ցուցմունք է տվել, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, իսկ ամբաստանյալն իր ընկերոջ ընկերը: 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վոլոդյա Հովհաննիսյանը Վրաստանից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել Ջրվեժում գտնվող իրենց տանը: Օգոստոսի 31-ին Վոլոդյայի և իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթունի ՙֆանտանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ժամը 15:30-ի սահմաններում բիլիարդանոց գնալու ճանապարհին նկատել է Վոլոդյային գետնին ընկած, մոտեցել է, վերջինիս օգնություն ցույց տալիս տեսել է Գեորգիին ու նրա հետ միասին Վոլոդյային նստեցրել են տաքսի մեքենան ու տեղափոխել հիվանդանոց: Իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակել են, իսկ ոստիկաններից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը Գրիգորն է եղել: Վկա Գեորգի Վարդանի Չափանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է ամբաստանյալին և տուժողին: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, իրենք համագյուղացիներ են: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է Վոլոդյայի հետ ժամը 15:30-ին հանդիպել Զեյթունի ՙշատրվանների՚ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ինքն ավելի շուտ է հասել: Բիլիարդանոցում գտնվելու ընթացքում, երբ սպասել է Վոլոդյային, լսել է պայթյունի ձայն: Որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել ու տեսել Վոլոդյային կռացած: Մոտենալով Վոլոդյային տեսել է, որ վերջինս վնասված է, տաբատն արյունոտ է, պատահական մեքենայով նրան հասցրել է հիվանդանոց: Ինքը չի տեսել ու չգիտի, թե ով է կրակել Վոլոդյայի վրա: Հետագայում Վոլոդյան իրեն ասել է, որ կրակոցը եղել է թիկունքի կողմից ու ինքը չի տեսել, թե ով է կրակել: Ոստիկանությունից իմացել է, որ կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը: Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև ներքոհիշյալ ապացույցներով. Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 1224/հ եզրակացության համաձայն` Վ.Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքները` աջ գոտկային շրջանի արյունազեղմամբ, աջ ազդոսկրի տամբիոնի բաց կոտրվածքով, տամբիոնային շրջանում օտար մարմնի առկայությամբ` աջ գոտկային և հետույքային շրջանների կույր; մեծ ոլոքոսկրի բաց, բեկորների տեղաշարժված կոտվածքով` աջ սրունքի վերին երրորդականի, արյունահավաքով` ձախ ծնկափոսի շրջանի միջանցիկ հրազենային գնդակային վիրավորումների ձևով, հասցվել են` գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներով, հնարավոր է` նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Վ. Հովհաննիսյանը, վնասվածքները ստանալու պահին` աջ գոտկային, հետույքային; աջ սրունքի վերին երրորդականի միջային, ձախ ազդրի շրջանի դրսային մակերեսներով ուղղված են եղել դեպի` հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքը: Դատաձգաբանական փորձագետի թիվ հ/մ 12-3406 եզրակացության համաձայն` Փորձաքննությանը ներկայացված 4 հատ գնդակները և 9 հատ պարկուճները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի ՙՊՄ՚ և ՙԱՊՍ՚ ատրճանակներից կրակելու համար նախատեսված փամփուշտների կրակված պարկուճներ և գնդակներ: 4 գնդակները կրակված են միևնույն 6 /վեց/ աջ ուղղվածության, 1.7մմ -1.9մմ լայնությամբ ակոսների դաշտեր ունեցող զենքից: 9 պարկուճնեը կրակված են միևնույն զենքից: Փորձաքննությանը ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքները /բացի անդրավարտիքի վրա նկարագրված թիվ 5 վնասվածքից/ հրազենային, գնդակային են, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են փորձաքննությանը ներկայացված 4 գնդակները: Ներկայացված հագուստների վրա առկա վնասվածքները հրազենային գնդակային են և պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով` կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, ընդ որում վերնաշապիկի հետնամասում առկա No1 վնասվածքը անդրավարտիքի աջ փոխքի հետին մակերեսին առկա No4 վնասվածքը, վարտիքի No9 և մայկայի No2 վնասվածքները, անդրավարտիքի աջ փոխքի հետին մակերեսին առկա No6 և անդրավարտիքի ձախ փոխքի հետին մակերեսին առկա No7 վնասվածքները հանդիսանում են մուտքի անցքեր, իսկ անդրավարտիքի աջ փոխքի առաջնային մակերեսին No 3 և անդրավարտիքի ձախ փոխկի հետին մակերեսին առկա No 8 վնասվածքները` ելքի անցքեր: Վնասվածքները պատճառվել են հետևից առաջ ուղղությամբ: Դեպքի վայրում` Դրոյի փողոցի բանուկ մասի ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են 7 վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով հրազենային, գնդակային են և պատճառվել են 9մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են նաև փորձաքննությանը ներկայացված գնդակները, կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից: Որոշել վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով: Որոշել, թե դրանք առաջացել են մեկական կրակոցների, թե կրակահերթի արդյունքում` հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիակայի բացակայության պատճառով: Դատաբժշկական փորձագետի թիվ 376 եզրակացության համաձայնª Փորձաքննության ներկայացված տուժող Վ. Հովհաննիսյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: Փորձաքննության ներկայացված ՙԴեպքի վայրի զննության ժամանակ...՚ հայտաբերված և թվով 7 մառլյայի խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից: Փորձաքննության ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի զույգ կոշիկների, անթև շապիկի, վարտիքի, անդրավարտիքի, գոտու և զույգ գուլպաների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ. Հովհաննիսյանից: Վերնազգեստի առաջային մակերեսին տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չի հայտնաբերվել: Դեպքի վայրի զննման մասին 31.08.2012թ. արձանագրության համաձայն` դեպքի վայրի զննության ընթացքում Դրոյի 2 հասցեում գործող ՙLemon lounge cafe՚ սրճարանի դիմացի հատվածից հայտնաբերվել և առգրավվել են հրազենի 3 հատ գնդակ և 9 հատ պարկուճ, բացի այդ դեպքի վայրի զննմյան ժամանակ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել է նաև 7 հատ հետքեր ու թվով 3 արնանման հետքեր: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի, դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակների, 9 հատ պարկուճների և Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակի /ըստ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության 11.12.2012թ. թիվ Հմ.2015944 գրության այդ 9 պարկուճները և 4 գնդակները վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում/, ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված 2 հատ ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսների, Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերի առկայությամբ: Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` 09.11.2012թ. ստացված 098-58-00-00 և 093-90-15-60 բջջային հեռախոսահամարների 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի ժամը 15:00-ից մինչև 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածի վերծանումներով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի հագուստները ներկայացնելու արձանագրությամբ, 31.08.2012թ., 03.09.2012թ., 29.10.2012թ., 05.12.2012թ. ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնից ստացված գրություններով, տուժող Վ. Հովհաննիսյանի մարմնից վիրահատությամբ հանված օտար մարմինը /մետաղական գնդակը/ ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ, 10.01.2013թ. ՙԲիլայն՚ ընկերությունից ստացված վերծանումներով: Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղավորությունը` դիտավորությամբ հրազենի գործադրմամբ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով հրազեն պահելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայնª ՙպատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՀանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները՚: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012թ. նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 17.02.2009թ. Գ.Մադաթյանի գործով (տես` ԵՇԴ/0029/01/08) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. ՙ(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերությանª հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքումª հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (...)՚: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)՚: Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չէ և բնութագրվում է դրական: Որպես Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում 2009թ. և 2012թ. ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է ՙՀեպատիտ B՚ հիվանդությամբ: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Վ.Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ իրենք հաշտվել են միմյանց հետ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Անդրադառնալով իրեղեն ապացույցների տնօրինման հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան պետք է թողնել վերջինիս տնօրինությանը: Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում պետք է թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում: Դատարանը գտնում է նաև, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները պետք է հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար: Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը 2012թ. հոկտեմբերի 24-ից մինչև 2013թ. հոկտեմբերի 04-ը գտնվել է նախնական կալանքի տակ, ուստի նշանակված պատժին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կարգով պետք է հաշվակցել 11 ամիս 10 օրը: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 366-րդ, 369-373-րդ և 379-րդ հոդվածներով, դատարանը` ՎՃՌԵՑ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 1/մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամանակով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 6 /վեց/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցել նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 ամիս 10 օրը և թողնել կրելու 5 /հինգ/ տարի 20 /քսան/ օր: Պատժի սկիզբը հաշվել 2014 թվականի մարտի 17-ից: Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 գնդակը, 9 պարկուճը և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման` թողնել ՀՀ ոստիկանության Հանրապետական գնդակապարկուճադարանի տնօրինմանը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու ՙՍամսունգ՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 18-07-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 19-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 5 հատոր - 238թ., 238թ., 129թ., 314թ., 222թ., 160թ., հավելված-65թ. |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 238թ., 238թ., 129թ., 314թ., 222թ., 160թ., հավելված-65թ. |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 19-08-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 238,238,129,314,222,160 |
| Գործին կից նյութերը | հավելվածը՝ 65 թերթից |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-18310/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 22-08-2014 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 09-03-2015 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 10-03-2015 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 31-03-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 7 հատոր - 238թ., 238թ., 129թ., 314թ., 222թ., 160թ., 200թ., հավելված-65թ. |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 01-04-2015 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | : 7 հատոր - 238թ., 238թ., 129թ., 314թ., 222թ., 160թ., 200թ., հավելված-65թ. |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0032/01/13
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 01-11-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 30-10-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Մեղադրող |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Դ |
| Ազգանուն | Կարապետյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գրիգոր Կյուրեղյան Բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի /ՀՀ քր.օր. 112 հոդ. 1-ին մասով և 235 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 5 տարի ժամկետով , ՀՀ ԱԺ <<ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013թ. որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ ազատվել է պատժից / վերաբերյալ 04.10.2013թ. դատավճիռը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատակա ակտ` ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակել խիստ պատիժ : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 08-11-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արմեն |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Լիլիթ |
| Ազգանուն | Թադևոսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 11-11-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | Քրեական գործին կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույցներ չկան: |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 26-11-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 26-11-2013 |
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 3-րդ |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակի
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-12-2013 |
| Ստորադաս դատարանի ակտը բեկանվել է մասնակի | Մասնակի բեկանվել է ստորադաս դատարանի դատական ակտը եվ գործն ուղարկվել է ստորադաս դատարան բեկանված մասով նոր քննության |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ԵԱՔԴ/0032/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ Վ Ե Ր Ա Ք Ն Ն Ի Չ Ք Ր Ե Ա Կ Ա Ն Դ Ա Տ Ա Ր Ա Ն Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 դեկտեմբերի 2013թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ Լ.ԹԱԴԵՎՈՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԱՀՏԵՍՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ` ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Դ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ` Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Գ.ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆԻ Դռնբաց դատական նիստում քննության առնելով մեղադրողի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքները` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռի դեմ. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09110712 քրեական գործը: 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ հետախուզում հայտարարելու մասին: 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ին Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը բերման է ենթարկվել ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: 2013 թվականի փետրվարի 04-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին նախկինում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու, լրացնելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: 2013 թվականի փետրվարի 04-ին որոշում է կայացվել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին: 2013 թվականի փետրվարի 4-ին որոշում է կայացվել թիվ 09110712 քրեական գործից մաս անջատելու մասին` թիվ 09110712 քրեական գործից անջատվել է հանցագործության ընթացքում Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը, որին շնորհվել է թիվ 09110712/1 համարը: 2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանը ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռով: Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Կյուրեղյանը դատապարտվել է ազատազրկման` 4 /չորս/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Կյուրեղյանին դատապարտվել է ազատազրկման` 1 /մեկ/ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի ժամկետով: Հայաստանի Հանրապետության Ազգային ժողովի ՚Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասինՙ 2013թ.-ի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը ազատվել է պատիժը կրելուց: Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Վճռվել է նաև. Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինությանը: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում` թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում: Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված երկու հատ ՚Սամսունգՙ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները` հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 04.10.2013թ. դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են ներկայացրել մեղադրողը և ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի շահերի պաշտպանը: Գործի փաստական հանգամանքները. Սույն գործով կազմված մեղադրական եզրակացության համաձայն` նախաքննական մարմինը պարզված և հիմնավորված է համարել հետևյալը. Սույն քրեական գործով տուժող, Վրաստանի Հանրապետության քաղաքացի Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանը 2012 թվականի օգոստոսի 29-ին Վրաստանի Հանրապետությունից վերադարձել է Հայաստանի Հանրապետություն որպեսզի իր համար վարձով բնակարան գտնի, քանի որ սովորում է Երևանի Պետական Համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում և ուսումնական տարին սկսվելիս է եղել: Երևան քաղաքում բնակվել է իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանի Ջրվեժ գյուղում գտնվող տանը մինչև իր համար վարձով տուն գտնելը: 2012 օգոստոսի 31-ին ժամը 12.00-ի սահմաններում զանգահարել է իր ընկեր Գեորգի Չափանյանին, վերջինս իրեն ասել է, որ համալսարանի ընդունելության հարցերով է զբաղված, գործերը ավարտելուց հետո կզանգահարի: Որոշ ժամանակ անց Գեորգին զանգահարել է Վ.Հովհաննիսյանին և պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթուն վարչական շրջանի շատրվանների մոտ` Դրոյի 2 հասցեի մոտ գտնվող բիլիարդի խաղասրահում: Վ.Հովհաննիսյանը ժամը 15.00-ի սահմաններում գնացել է պայմանավորված վայրը: Այդ ընթացքում հեռախոսազրույց է ունեցել Գեորգի հետ, որը նրան ասել է, թե արդեն բիլիարդանոցում է: Դրա նախորդ օրը` 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վոլոդիա Հովհաննիսյանի վաղեմի ծանոթ, քրեական գործով մեղադրյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը, նախապես զանգահարելով իր ընկեր Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին, գնացել է վերջինիս` Երևան քաղաքի Դավթաշեն 8 փողոցի 49 տուն և խնդրել է իրեն տրամադրել նրա անձնական օգտագործման ՚Վազ 2121ՙ մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմոբիլը` Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալաք քաղաք մեկնելու համար: Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանը չի մերժել ընկերոջ խնդրանքը և Գ.Կյուրեղյանին տրամադրել է իր ավտոմոբիլը ու դրա տեխանձնագիրը: Սակայն Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը Վրաստանի Հանրապետություն չի մեկնել: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13.30-ի սահմաններում Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը իրեն պատկանող 098-58-00-00 և 093-90-15-60 հեռախոսահամարներից զանգահարել է իր ազգական, Ջրվեժ գյուղի բնակիչ Վահան Ղարիբյանի 093-10-10-43 հեռախոսահամարին և հարցրել է, թե Վոլոդիա Հովհաննիսյանը արդյոք Անդրանիկ Մարկոսյանի տանն է և արդյոք այդ օրը նա տեսել է Վոլոդիա Հովհաննիսյանին: Վ.Ղարիբյանը բացասական պատասխան է տվել, ապա Գ.Կյուրեղյանը հարցրել է թե Անդրանիկ Մարկոսյանի բակում ՚Օպելՙ մակնիշի ավտոմոբիլ կայանված է, թե ոչ: Վ.Ղարիբյանը պատասխանել է, որ նման ավտոմոբիլ այնտեղ կայանված չէ: Որոշ ժամանակ անց Վոլոդիա Հովհաննիսյանը զանգահարել է Վ.Ղարիբյանին և առաջարկել հանդիպել: Վ.Ղարիբյանը հրաժարվել է հանդիպել, քանի որ Գ.Կյուրեղյանը ասել է, թե գնում է Վոլոդիա Հովհաննիսյանի հարցերը լուծելու: Վ.Ղարիբյանը հասկանալով, որ կռիվ է լինելու, հրաժարվել է: Դրանից հետո ժամը 15.15-ից 15.30-ի սահմաններում Գ.Կյուրեղյանը ինքնությունը չպարզված անձի հետ ՚Վազ 2121ՙ մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմոբիլով գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գործող ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի դիմաց գտնվող փողոց, որտեղ այդ պահին անցնելիս է եղել Վոլոդիա Հովհաննիսյանը և իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակները անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար: Վոլոդիա Հովհաննիսյանին հրազենային վնասվածքներ պատճառելուց հետո Գ.Կյուրեղյանը, նստելով ՚Վազ 2121ՙ մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմոբիլի վարորդի կողքի նստատեղը, հեռացել նշված վայրից դեպի Դրոյի փողոց, ապա դեպի Դ.Անհաղթ փողոց, այնտեղից էլ` ՚Հաղթանակՙ զբոսայգու տարածք` ընթացքում զանգահարելով Վահան Ղարիբյանին և ասելով. ՚Փոկային /Վ.Հովհաննիսյանին/ զարգել եմ, ձենը կլսես, ես գնում եմՙ: Իսկ հրազենային վնասվածքներ ստացած Վ.Հովհաննիսյանին այդ ընթացքում նրա ընկեր Գեորգի Չափանյանը տեղափոխել է ՚Միքայելյանի անվան վիրաբուժության ինստիտուտՙ ՓԲԸ: Գրիգոր Կյուրեղյանը ինքնությունը չպարզված անձի հետ ՚Վազ 2121ՙ մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմոբիլը, դռները բաց վիճակում, թողել են ՚Հաղթանակՙ զբոսայգու տարածքում` ավտոմոբիլի մեջ թողնելով Գրիգոր Կյուրեղյանի 098-58-00-00 և 093-90-15-60 հեռախոսահամարներով բջջային հեռախոսները: Նախաքննական մարմինը 2013 թվականի փետրվարի 04-ին որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավվելու մասին, այն արարքների կատարման համար, որ ՚նա 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակները անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար: Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանը ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով պարզված է համարել հետևյալը. Գրիգոր Կյուրեղյանը 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Դրոյի 2 հասցեում գործող ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի դիմաց, մարմնական վնասվածքներ պատճառելու դիտավորությամբ իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված տեսակի հրազենով և գործով չպարզված շարժառիթով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը. Մեղադրողը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, խնդրել է բեկանել Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. ԵԱՔԴ/0032/01/13 դատական ակտը և կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ՝ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակելով խիստ պատիժ։ Վերաքննիչ բողոքը ներկայացվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Գտնում է, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ՝ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը, խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների պահանջները և Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակել է անարդարացի, ակնհայտ մեղմ պատիժ, որը չի համապատասխանում կատարված հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և բավարար չէ պատժի նպատակներն ապահովելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է հայտնել ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-201/07, ԱՎԴ2/0059/01/08, ԵՇԴ/0029/01/08 և այլ որոշումներում: Հիշյալ որոշումներում շարադրված իրավադրույթների վերլուծությունից երևում է, որ հանցանք կատարած անձի նկատմամբ նշանակված պատիժը համարվում է արդարացի, եթե դատարանը ճիշտ է գնահատել գործի բոլոր հանգամանքները, հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող ու ծանրացնող հանգամանքները և քրեական օրենքով նախատեսված պահանջներից ելնելով, ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով՝ նշանակել է այնպիսի պատիժ, որն անհրաժեշտ և բավարար է այդ անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: Հետևաբար, ակնհայտ մեղմ կամ ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի կլինի այնպիսի պատիժը, որը նշանակվել է առանց պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների պահպանման: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ 22.12.2011թ. որոշման մեջ դիրքորոշում է արտահայտել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքների վերաբերյալ՝ նշելով, որ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են օրինականությունը, արդարությունը, պատժի անհատականացումը, մարդասիրությունը: Պատժի նշանակման արդարության սկզբունքի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել Կ.Հարությունյանի վերաբերյալ 2007 թվականի նոյեմբերի 30-ի թիվ ՎԲ-201/07, Դ.Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009 թվականի դեկտեմբերի 18-ի թիվ ԵԱՔԴ/0078/01/09, Գ.Ավետիսյանի և Հովակիմյանի վերաբերյալ 2010 թվականի նոյեմբերի 5-ի թիվ ԵԱՔԴ/0164/01/09 և մի շարք այլ որոշումներում: Նարեկ Սարգսյանի գործով կայացված որոշման մեջ, զարգացնելով վերոնշյալ որոշումներում արտահայտված իրավական դիրքորոշումները, Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ պատժի արդարությունը դրսևորվում է հանցագործությանը քրեաիրավական միջոցներով արձագանքելու պարտադիրությամբ, ինչպես նաև հանցագործության և քրեաիրավական ներգործության միջոցների /պատժի/ համաչափության ապահովմամբ: Պատիժն արդարացի է, եթե համաչափ է կատարված հանցագործությանը, ինչպես նաև բավարար պատժի նպատակներին հասնելու տեսանկյունից: Պատժի արդարության պահանջներից նահանջելը կարող է հանգեցնել չափազանց մեղմ կամ չափազանց խիստ պատժի նշանակման: Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ արդարության որպես պատիժ նշանակելու սկզբունքի բովանդակությունն ընդգրկում է դատապարտյալի, տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Ուստի, պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դատարանից պահանջում է ողջամտորեն հաշվի առնել արդարության մասին վերոնշյալ սուբյեկտների կարծիքը, առավել ևս, որ դրանք ձևավորվում են այն նույն հանգամանքների հիման վրա, որոնք դատարանը հաշվի է առնում պատիժ նշանակելիս /հանցագործության հանրորեն վտանգավորությունը, հանցավորի անձը և այլն/։ Այս կապակցությամբ Վճռաբեկ դատարանն ընդգծում է, որ պատժի նշանակման արդարության սկզբունքը դատարանը պետք է կիրառի պատժի նշանակման մյուս սկզբունքների, ինչպես նաև պատժի նպատակների համատեքստում: Պատժի անհատականացման հետ կապված ՀՀ վճռաբեկ դատարանը Նարեկ Սարգսյանի վերաբերյալ գործով արձանագրել է, որ քրեական օրենսգիրքը դատարանին տալիս է պատժի անհատականացման ընդհանուր չափանիշներ, որոնց հիման վրա դատարանը կարող է նշանակել արդարության պահանջներին համապատասխանող պատիժ: Նշված չափանիշներն են՝ ա/ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ընդհանրապես, կոնկրետ հանցագործության կատարման հանգամանքների տեսանկյունից մասնավորապես, բ/ հանցավորի անձը, գ/պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնողն ծանրացնող հանգամանքները: Պատժի անհատականացման չափանիշներից առաջինին՝ հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է Գ.Մադաթյանի վերաբերյալ որոշման մեջ արձանագրելով. ՚Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության՝ հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում՝ հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանըՙ: Այսպիսով քրեական օրենսգրքի վերոհիշյալ իրավադրույթների և ՀՀ վճռաբեկ դատարանի վերոշարադրյալ նախադեպային որոշումների վերլուծությունից հետևում է, որ դատարանը արդարացի պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվի պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, որոնց մեջ կարևոր նշանակություն ունեն պատժի օրինականության, արդարության, մարդասիրության և անհատականացման սկզբունքները: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռում նշվել է, որ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առել նրա կատարած հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանը: Գտել է, որ դատավճռում Գ.Կյուրեղյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի մասին նշումն իր արտացոլումը չի գտել դատարանի նշանակած պատժատեսակում և պատժաչափում: Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով 5 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելիս ընդհանուր իրավասության դատարանը հաշվի չի առել Գ.Կյուրեղյանի հանցանքի կատարման եղանակը և հանրային վտանգավորության աստիճանը։Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ, որ Գ.Կյուրեղյանի կողմից վարույթն իրականացնող մարմնին չի տրամադրվել հանցագործության գործիք հանդիսացող ատրճանակը և այն մինչ այժմ այն ապօրինաբար գտնվում է ինչ-որ անձանց մոտ, այսինքն իրական վտանգ է առկա, որ զենքը կրկին կարող է օգտագործվել որոշակի հանցավոր նպատակներով։Այս հանգամանքը դատարանը պետք է քննարկեր պատիժ նշանակելիս արարքի հանրային վտանգավորությունը հաշվի առնելիս: Հաշվի չի առել նաև հանցագործության կատարման եղանակը, մասնավորապես՝ հասարակական մարդաշատ վայրում, կեսօրից հետո, մարդկանց աչքի առաջ 9 հատ կրակոց արձակելը, որոնցից 4 դիպել են տուժողին: Բացի այդ 5 տարի ժամկետով ազատազրկում նշանակելով Գ.Կյուրեղյանը հնարավորություն է ստացել համաներման ակտի կիրառմամբ ազատվել պատժի կրումից: Գտնում է, որ դատարանը պետք է հաշվի առներ նաև հիշյալ հանգամանքը, քանի որ նման մեղմ պատժի նշանակումը հնարավորության է տվել Գ.Կյուրեղյանին ազատվել պատժի կրումից, ինչը որևէ կերպ չի կարող ծառայել պատժի նպատակների իրականացմանը և որևէ կերպ հնարավոր չէ արձանագրել վիճարկվող դատական ակտով նշանակված պատժաչափով դատարանը ողջամտորեն հաշվի է առել տուժողի և հասարակության վերաբերմունքը նշանակված պատժի նկատմամբ: Այսպիսով Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը ակնհայտ մեղմ է, ինչը գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի բեկանման հիմք է: Պաշտպանը վկայակոչելով իր իսկ վերաքննիչ բողոքում նշված պատճառաբանությունները, միջնորդել է բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. դատավճիռը: Գործով նշանակել գնդակների լրացուցիչ դատաձգաբանական, դատակենսաբանական և համալիր դատաձգաբանական և դատաբժշկական փորձաքննություններ, բողոքում բարձրացված հարցերը պարզաբանելու համար: Գործով կայացնել նոր դատական ակտ Գ.Կյուրեղյանի արարքը որակելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով: Վերաքննիչ բողոքը բերվել է հետևյալ հիմնավորումներով. Դատարանը թույլ է տվել դատական սխալ, այն է թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի վրա: Գտնում է, որ դատարանը խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածով սահմանաված մրցակցության և 18-րդ հոդվածով սահմանված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքները և իր գործողություններով սահմանափակել է պաշտպանության կողմի իրավունքները, զրկելով նրան դատարանին ներկայացնել իր ապացույցները և ապահովել գործի բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննություն: Դատարանը առանց գործի հանգամանքների, բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ քննություն կատարելու կիրառել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասը, այն դեպքում երբ ելնելով գործի հանգամանքներից պետք է կիրառեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասը: Դեպքի վայրի զննության ժամանակ, որը կատարվել է շատ թերի, քննիչի կողմից արձանագրվել է ասֆալտի վրա կրակոցի 7 հետքեր, հայտնաբերվել է 3 հատ գնդակներ արյան հետքերի մոտ և 9 հատ պարկուճ: Քրեական գործի նյութերին ծանոթանալով, իր կողմից պարզվել է, որ նախաքննության ընթացքում քննիչի կողմից չի կատարվել հետևյալ քննչական գործողությունները, որոնք պետք է լուծեին գործի ելքը: Այսպես` 1. Դեպքի վայրի զննության ժամանակ քննիչը առգրավելով 3 հատ գնդակներ, չի զննել դրանք և արձանագրությամբ չի ֆիկսել դրանց վրա առկա դեֆորմացիաների հետքերը ասֆալտի հետ բախման հետևանքով: 2. Քննիչը չի կազմել դեպքի վայրում հայտնաբերված իրեղեն ապացույցների դիրքային սխեմա, որը հնարավորություն կտար պատկերացում կազմել հանցագործության մեխանիզմի վերաբերյալ: 3. Քննիչը չի նշանակել արյան հետքերի մոտից առգրաված 3 հատ գնդակների դատակենսաբանական փորձաքննություն, պարզելու համար դրանց վրա արյան առկայությունը և դրանց առնչությունը հետադարձ հարվածի արդյունքում Վոլոդիա Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածքների պատճառելուն: 4. Քննիչը ասֆալտի վրա գնդակների հետքերի առկայության պայմաններում դատաձգաբանական փորձաքննություն նշանակելիս փորձագետների առջև հարց չի բարձրացրել գնդակների հետադարձ հարվածների մասին: 5. ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ-ի 12.11.2012թ. թիվ 12-3406 դատաձգաբանական փորձագետի եզրակացության հետազոտական մասում փորձագետների կողմից գնդակների վրա դեֆորմացիաների առկայության և մոխրագույն շերտով պատված լինելու վերաբերյալ նշված լինելու պայմաններում քննիչը լրացուցիչ դատաձգաբանական փորձաքննություն չի նշանակել, պարզելու թե գնդակների վրա առկա դեֆորմացիաները և մոխրագույն շերտը ինչի հետևանք են: 6. ՀՀ փորձաքննությունների ազգային բյուրո ՊՈԱԿ-ի 12.12.2012թ. թիվ 12-3406 դատաձգաբանական փորձագետի եզրակացության հետազոտական մասում Վալոդիա Հովհաննիսյանի մարմնից հանված գնդակի վրա ներհրվածությունների վերաբերյալ նշված լինելու պայմաններում, որոնք փորձագետները չտիրապետելով գործի նյութերին ենթադրել են, որ դրանք հնարավոր է գնդակը պինցետով հանելու հետքեր են այն դեպքում, երբ պաշտպանության կողմը քննիչի փոխարեն պարզել և դատարանին է ներկայացրել, ապացույց այն մասին, որ գնդակը հանելիս ոչ մի գործիք էլ չի օգտագործվել, որը ներհրվածություններ կառաջացներ: Քննիչը այդ ուղղությամբ քննություն չի կատարել և չի պարզել, թե գնդակի վրա առկա այդ ներհրվածությունները ինչի հետևանք են: 7. Ապացույցների ձեռք բերման ընթացքում քննիչի կողմից թույլ են տրվել դատավարական նորմերի կոպիտ խախտումներ, որի հետևանքով բնականաբար պետք է քննության առնվեր դրանց թույլատրելիության և վերաբերելիության հարցը: Այսպես ա/ գործով վկա Լյուդմիլա Ծատուրյանի ցուցմունքները գրառել է քննիչը անձամբ և այնտեղ նշել է այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնք Լյուդմիլա Ծատուրյանը իր բնակարանից չէր կարող տեսնել, քանի որ նրա բնակարանը գտնվում է շենքի հակառակ կողմում և դեպքի վայրը նրա պատշգամբից չի երևում և եթե այդ ամենի մասին իրականում ցուցմունք էր տվել Լյուդմիլա Ծատուրյանը, ապա քննիչը պարտավոր էր կատարել քննչական փորձարարություն, պարզելու համար նրա ցումունքների հավաստիությունը բ/ գործով վկա Գրետա Դավթյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը տեղյակ չէ, թե ինչ է գրված իր ցուցմունքներում, քանի որ չի տիրապետում հայերեն գրավոր լեզվին և չի կարող կարդալ հայերեն, իսկ ցուցմունքների տակ իր աղջիկ Ռիտա Դավթյանը իր ձեռքով մոր անունից գրել է, որ իբրև կարդացել է ցուցմունքը և այնտեղ գրվածը ճիշտ է: Դրանով քննիչը խախտել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 206 հոդվածով սահմանված հարցաքննության կարգը և գործով մյուս վկա Ռիտա Դավթյանին համոզել է մոր փոխարեն գրել, որ նա կարդացել է ցուցմունքը և չի պահպանել վկաների անջատ հարցաքննելու կարգը: Բացի այդ քննիչը խախտել է նաև ՀՀ դատավարության օրենսգրքի 15-րդ հոդվածի սկզբունքային պահանջները և հայերեն գրավոր լեզվին չտրիապետող Գրետա Դավթյանին չի ապահովել թարգմանչով, փոխարենը կեղծ ճանապարհով նրա աղջկան, գործով վկային համոզել է մոր փոխարեն գրել, որ կարդացել է ցուցմունքը: գ/ Գործով վկա Ռիտա Դավթյանը դատարանում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ինքը դեպքի օրը տանը չի եղել և տեղյակ չի եղել կատարվածի մասին: Եվ այդ մասին ինքը հայտնել է քննիչին և վստահելով քննիչին ով ասել է, որ դեպքի առնչությամբ շենքի բոլոր բնակիչներից էլ վերցնում են ցուցմունքներ, չի կարդացել թե ինչ է այնտեղ գրված իսկ ունենալով տեսողական խնդիրներ ինքը շենքի 12-րդ հարկից չէր կարող տեսներ ինչ էր կատարվել: Նախաքննության փուլում պաշտպանը զրկված է ապացույցների ձեռք բերման գործընթացին տեղյակ լինելու հնարավորությունից և այդ պատճառով ՀՀ քր. դատ օր-ի 23-րդ հոդվածը սահմանում է մրցակցության դատավարական սկզբունքը, որի էույթունը կայանում է նրանում, որ դատարանը հանդես չգալով ոչ մեղադրանքի և ոչ էլ պաշտպանության կողմում և արտահայտելով միայն իրավունքի շահերը հավասար պայմաններ պետք է ստեղծի երկու կողմերի համար` գործի քննության օբյեկտիվությունը, բազմակողմանիությունը և լրիվությունը ապահովելու համար: Վերը նշված թերի նախաքննության կատարաման պայմաններում պաշտապանության կողմը դատական քննության ընթացքում իր միջնորդություններով առաջ է քաշել Վոլոդյա Հովհաննիսյանի անզգուշությամբ մարմնական վնասվածքներ պատճառելու վարկածի հիմնավորումը և արարքը ՀՀ քր. օր-ի 112 հոդ. 2-րդ մասով սխալ որակելու հանգամանքները: Առանց որևիցէ փորձագիտական հիմնավորումների, քննիչը և մեղադրողը բացառել են հանցանքի անզգուշության վարկածը: Պաշտպանության կողմը իր հիմնավորումները ներկայացրել է դատարանին բազմաթիվ միջնորդություներով: Այսպես. Կապված դատաձգաբանական փորձագիտական եզրակացության հետ ծագել էին բազմաթիվ հարցեր, որոնց վերաբերյալ պաշտպանության կողմը ներկայացրել էր միջնորդություն փորձագետին դատարան հրավիրելու և հարցաքննելու համար: Սակայն դատարանը ակնհայորեն արտահայտելով մեղադրանքի կողմի շահերը մերժել է այդ միջնորդությունը և հարց բարձրացրեց, որ դա լրացուցիչ դատաձգաբանական փորձաքննությամբ պարզաբանման ենթակա հարցեր են: Դրանից հետո պաշտպանության կողմը միջնորդություն է ներկայացրել լրացուցիչ դատաձգաբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին, պարզելու համար թե դեպքի վայրում հայտնաբերված գնդակների վրա առկա դեֆորմացիաները և մոխրագույն շերտով պատված լինելը արդյոք գնդակների հետադարձ հարվածների արդյունք չեն և մարմնական վնասվածքները Վոլոդյա Հովհաննիսյանին պատճառվել են անզգուշությամբ և ոչ թե դիտավորությամբ: Սակայն դատարանը մերժել է միջնորդության բավարարումը, չնայած ինքն էր նման առաջարկով դատարանում դատարանում հանդես եկել: Պատճառը կայանում էր նրանում, որ դատարանը կրկին խախտելով մրցակցության սկզբունքի պահանջները, ակնհայտորեն արտահայտելով մեղադրանքի կողմի շահերը մերժել նաև այդ միջնորդությունը: Մեղադրանքի կողմը դատարանում ցուցաբերել է ակնհայտ տարօրինակ մոտեցում հայտարարելով, որ չի հասկանում թե ինչ նպատակով է նման միջնորդություն կատարել պաշտպանությանն կողմը և փորձելով առարկել այդ միջնորդության դեմ հղում կատարել դատաբժշկական փորձաքննության վրա, որը ոչ մի կապ չունի դատաձգաբանական փորձաքննության հետ, քանի որ դատաբժշկական փորձագետները իրենց եզրակացության մեջ չէին կարող և չեն էլ նշել այդ հարցերի վերաբերյալ: Տարօրինակն այն է, որ ամբողջ դատաքննության ընթացքում մեղադրող կողմին բացատրվել է, որ մարմնական վնասվածքների թիվը երեքն է, սակայն մեղադրող կողմը այդպես էլ մինչև վերջ չհասկացավ այդ հանգամանքը: Հաջորդ միջնորդությունը դատարանում պաշտպանության կողմը կատարել է դեպքի վայրից հայտնաբերված գնդակների դատակենսաբանական փորձաքննություն նշանակելու մասին, պարզելու համար դրանց վրա արյան առկայությունը, որպիսի հանգամանքը դատաձգաբանական փորձաքննությամբ գնդակների հետադարձ հարվածների ապացուցման պայմաններում կհիմնավորեր անզգուշությամբ հանցանքը կատարելու վարկածը: Դատարանը կրկին խախտելով մրցակցության սկզբունքի դրույթները մերժել է նաև այդ միջնորդության բավարարումը պատճառաբանությամբ, որ մեղադրողը կրկին չի հասկանում, թե ինչ նպատակ է հետապնդում այդ միջնորությունը: Հաջորդ միջնորդությունը դատարանում վերաբերում էր համալիր դատաձգաբանական, դատաբժշկական և դատակենսաբանական փորձաքննության նշանակմանը, որը հնարավորության կտար տարբեր բնագավառների մասնագետների ընդգրկմամբ վերջնականապես պատասխանել մի հարցի, այն է մարմնական վնասվածքները դիտավորության, թե անզգուշության հետևանք են և ինչ դիրքում է գտնվել Վալոդյա Հովհաննիսյանը վնասվածքները ստանալու պահին: Փաստացի, մեղադրող կողմը առանց սուբյեկտիվ կողմը հիմնավորելու Գրիգոր Կյուրեղյանին մեղադրել էր հանցանքը դիտավորությամբ կատարելու մեջ: Դատարանը այս հարցերի հետ կապված խախտել է մրցակցության սկզբունքը և պաշտպանության կողմին զրկել է իր պաշտպանությունը իրականցնելու հնարավորությունից: Ընդ որում, դատարանը այստեղ խախտել է դատավարական իրավունքը և մեկ որոշմամբ մերժել է նշված բոլոր միջնորդությունները, որի իրավունքը չուներ, քանի որ ՀՀ քր.դատ. օր-ի 345-րդ հոդվածը սահմանում է դատարանի պարտավորությունը, որ եթե նախաքննության ընթացքում չի կատարել փորձաքննություն և կողմը դատարանը միջնորդում է այդ մասին, ապա դատարանը պարտավոր է նշանակել այդ փորձաքննությունը, այլապես ստացվում է, որ ինչպես նախաքննության, այնպես էլ դատական քննության փուլում պաշտպանության կողմը զրկված է ապացույցներ ներկայացնելու հնարավորությունից և հետևաբար մրցակցության սկզբունքը դա ֆիկցիա է: Պաշտպանության կողմը իր միջնորդությունները հիմնավորել է հետևյալ հարցերի առաջադրմամբ` ա/ ինչ դիրքում է գտնվել Վալոդյա Հովհաննիսյանը կրակոցների առաջին կրակահերթի ժամանակ, որոնց արդյունքում նա ստացել է մարմնական վնասվածքներ բ/ եթե կրակոցների հետքերը ասֆալտի վրա են և գնդակները արյան հետքերի մոտ, ապա ինչպիսին են Վալոդյա Հոհաննիսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու մեխանիզմը գ/ ինչով է հիմնավորված Վալոդյա Հովհաննիսյանի վրա ուղղակի կատարված կրակոցների հետքերը ասֆալտի վրա են: դ/ արդյոք դեպքի վայրում հայտնաբեված գնդակները չեն պատճառել մարմնական նասվածքներ Վալոդյա Հովհաննիսյանին և եթե ոչ, ապա ինչով է հերքում այդ հանգամանքը Այս հարցերի շարանը կարելի է շարունակել, դրանք բոլորը արտահայտված են պաշտպանության կողմի միջնորդություններում: Դատարանը մերժել է նաև պաշտպանության կողմի միջնորդությունը ՀՀ քր. դատ. օր-ի 350-րդ հոդվածի կարգով շենքի և տեղանքի զննություն կատարելու մասին, պարզելու համար, արդյոք Լյուդմիլա Ծատուրյանի բնակարանից երևում է դեպքի վայրը և արդյոք նրա նախաքննական ցուցմունքներում գրված հանգամանքները նա կարող էր տեսնել իր բնակարանի պատշգամբից, եթե նա դատարանում ցուցմունք է տվել, որ չէր կարող տեսնել հաշվի առնելով իր բնակարանի դիրքը: Դատարանը այս միջնորդությունը մերժեց մեղադրողի այն հիմավորմամբ, որ այդ հանգամանքը պարզելու համար քննիչը պարտավոր էր կատարել քննչական փորձարարություն, որը չի կատարել: Դատարանը մերժել է նաև պաշտպանության կողմի միջնորդությունները գործով վկաներ Լյուդմիլա Ծատուրյանի, Գրետա և Ռիտա Դավթյանների նախաքննական ցուցմունքները որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու մասին, դրանց կատարման կարգի խախտմամբ ձեռք բերելու հիմնավորմամբ: Դատարանը մերժելով պաշտպանության կողմի բոլոր միջնորդությունները, որոնց արդյունքները անմիջականորեն ազդելու էին գործի ելքի վրա դրանով իսկ խախտել է մրցակցության դատավարական սկզբունքը և ակնհայտորեն արտահայտել է մեղադրանքի կողմի շահերը: Առանց ապացուցելու Գրիգոր Կյուրեղյանի արարքի օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ կողմերը, ինչպես նախաքննական մարմինը, այնպես էլ առաջին ատյանի դատարանը ենթադրությունների հիման վրա ապացուցված է համարել Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով խախտել է ՀՀ քր. դատ. օր-ի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, որով խախտել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածով սահմանված անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը, որ մեղադրանք ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի, իսկ հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորոթյան մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա: Փաստացի առաջին ատյանի դատարանը խախտել է դատավարական սկզբունքները և դրանք հանդիսանում են էական խախտումներ և հիմք են դատավճիռը բեկանելու համար: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով գործի նյութերը, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը պետք է բավարարել մասնակի, իսկ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ: Ըստ ներկայացված քրեական գործի նյութերի. Առաջադրված մեղադրանքի կապակցությամբ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը հրաժարվել է դիրքորոշում հայտնելուց: Նա ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իրեն առաջադրված հանցանքն ինքն է կատարել, սակայն որևէ մեկի վրա կրակելու դիտավորություն չի ունեցել: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ինքն իր մոտ գտնվող զենքով պատահական ընդամենը մեկ անգամ կրակել է ասֆալտին վախեցնելու նպատակով, սակայն անկախ իրենից տեղի է ունեցել կրակահերթ, որից հետո շփոթված հետ է քաշվել և ցանկացել է զենքը դնել ապահովիչի վրա, բայց այդ ժամանակ տեղի է ունեցել երկրորդ կրակահերթը, որից շփոթված նստել է մեքենան ու հեռացել: Այդ քայլին ինքը գնացել է, քանի որ իմացել է, որ փողոցում ընդհանրապես մարդ չկա: Շենքի բնակիչներից ոչ ոք չի տեսել, թե իրականում ինչ է կատարվել: Վահանին ինքն այդ օրը զանգահարել է վերջինիս պարտքով տված իր գումարը ետ պահանջելու հետ կապված, իսկ իր կնոջ ու հոր միջև տեղի ունեցած հեռախոսային խոսակցությունը վերաբերում է իրենց ընտանեկան խնդիրներին և դեպքի հետ ոչ մի կապ չունի, քանի որ ինքն այդ թեմայով իր կնոջ հետ չի խոսել: Այնուհետև ամբաստանյալը Գրիգոր Կյուրեղյանը հրաժարվել է ցուցմունքը շարունակելուց և տրված հարցերին պատասխանելուց: Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք տալուց հրաժարվել է /հ. 2, գ.թ. 12-15, 80, 204-208/: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանի ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Վրաստանի Հանրապետության Փոգա գյուղում: Սովորում է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րդ կուրսում: 2012թ. օգոստոսի 28-ին Վրաստանից եկել է Հայաստան և մինչ վարձով բնակարան գտնելը ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում բնակվող ընկերոջ` Անդրանիկ Մարկոսյանի տանը: Օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է իր ընկերներից Գեորգի Չափանյանի հետ հանդիպել Զեյթունի ՚ֆանտաններիՙ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում, որպեսզի բիլիարդ խաղան: Ինքն այդ բիլիարդանոց հաճախակի է այցելել: Ճանապարհին ժամը 15:00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեորգին ու հայտնել, որ արդեն բիլիարդանոցում է: Այդ խոսակցությունից 5 րոպե անց ինքը հասել է Զեյթունի այգու մոտ ու ոտքով բարձրացել դեպի բիլիարդանոց: Ժամը 15:30-ի սահմաններում մինչ բիլիարդանոց հասնելը, ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի մոտ լսել է կրակոց, կռացել է, որից հետո հաջորդ կրակոցը դիպել է իրեն, դրանից բացի ևս մի քանի վնասվածքներ է ստացել, ինչից հետո ընկել է ու կորցրել գիտակցությունը: Գիտակցության գալով տեսել է իր շուրջը հավաքված մարդկանց, բարձրացել է ու նկատել, որ վազելով իրեն է մոտենում Գեորգին, վերջինս իրեն պատահական մեքենայով տեղափոխել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը կրակողին չի տեսել, չի բղավել, չի ասել, որ չկրակեն: Ոստիկանությունից իրեն հայտնել են, որ կասկածներ կան, որ իր վրա կրակել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն ինքը դրան չի հավատում, վստահ է, որ Գրիգորն իր վրա չի կրակել, իսկ թե ով է կրակել` տեղյակ չէ: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանը նախաքննության ընթացում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ծնունդով Վրաստանի Հանրապետության Նինոծմինդա շրջանի Փոգա գյուղից է: Սովորում է Երևանի պետական համալսարանի միջազգային հարաբերությունների ֆակուլտետի 4-րղ կուրսում: Ամառային արձակուրդների ընթացքում գնացել է Վրաստանի Հանրապետություն։ 2012 թվականի օգոստոսի 29-ին Վրաստանից եկել է Հայաստան, որպեսզի իր համար վարձով բնակարան գտնի, քանի որ ուսումնական տարին սկսվելիս է եղել։ Գալով Երևան գնացել և մնացել է իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանի տուն մինչև իր համար վարձով տուն գտնելը: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 12:00-ի սահմաններւմ զանգահարել է իր ընկեր Գեորգի Չափանյանին, վերջինս իրեն ասել է, որ համալսարանի ընդունելության հարցերով է զբաղված, ավարտելուց հետո կզանգահարի։ Գեորգին ընդունելության գործերն ավարտեուց հետո զանգահարել է և պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթանի ՚ֆանտաններիՙ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում: Ժամը 15-ի սահմաններում գնացել է Զեյթուն, ընթացքում հեռախոսազրույց է ունեցել Գեորգիի հետ, որն իրեն ասել է, որ արդեն բիլիարդանոցում է: Ժամը 15:30-ի սահմաներում հասնելով ՚Լեմոնՙ սրճարանի մոտ հետևից ինչ-որ մեկը կրակել է, կրակոցից իր ոտքը վիրավորվել է և ինքը ընկել է։ Դրանից հետո այդ անձը շարունակել է կրակել իր ուղղությամբ, ինքը մի քանի վնասվածքներ է ստացել և երբ խորը ցավերի մեջ է եղել իր ընկեր Գեորգին անծանոթ տղայի հետ մեքենայով իրեն տեղավախել է Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը չի տեսել, թե ով է իր վրա կրակել, ոչ ոքի չի կասկածում, սակայն իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից և ոստիկանության աշխատակիցներից իմացել է, որ իր վրա կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, բայց թե ինչու է վերջինս իր վրա կրակել, ինքը չի կարող ասել, քանի որ իրենց մեջ կոնֆլիկտներ չեն եղել: Վ.Հովհաննիսյանը նշել է նաև, որ Գրիգոր Կյուրեղյանի հետ ծանոթացել է 3 տարի առաջ, նրա հետ գտնվել է ջերմ հարաբերությունների մեջ /հ. 1, գ. թ. 162-164, 229/: Վկա Լյուդմիլա Ծատուրյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենք, 68 բնակարանում, որը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ.-ի օգոստոսի 31-ին, կեսօրին` ժամը 15:30-ի սահմաններում իր բնակարանում կրակոցի անընդհատ ձայներ է լսել և դուրս է եկել պատշգամբ, որի ընթացքում շարունակվել են կրակոցները, սակայն արդեն ընդհատ-ընդհատ: Պատշգամբից տեսել է, որ կրակոցներն ուղղված են եղել իրենց շենքից մոտ 50 մետր հեռավորության վրա գտնվող մի երիտասարդ տղայի ուղղությամբ, ով կռացած, կքանստած բռնել է ոտքը և կանչում է ՚վայ, վայ, մի կրակիՙ, իսկ կրակոցները եղել են մոտ 3 հատ: Կրակոցներն հնչել են իրենց շենքի անկյունային մասից, որն իրենց բնակարանի պատշգամբից տեսանելի չի եղել: Իրենց շենքի դիմացի ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի խոհանոցի տանիքին տեսել է կանգնած մարդկանց, որոնք հեռվից դիտել են, սակայն վախեցած լինելու պատճառով չեն մոտեցել, նկատել է միայն, թե ինչպես է դիմացի սրճարանից մի ճաղատ տղամարդ փորձել իջնել տանիքից, սակայն ընկել է գետնին: Կարծել է, որ վերջինս ցանկանում է օգնել տուժողին, սակայն նրա մոտենալը տուժողին չի տեսել: Այդ ամենը տեսնելուց հետո մտել է ներս ոստիկանություն զանգահարելու համար և չի կարող ասել, թե դրանից հետո հնչել են արդյոք կրակոցներ, թե` ոչ, քանի որ ուշադրությունը կենտրոնացած է եղել ոստիկանության աշխատակցի հետ խոսակցության վրա: Դրանից հետո դուրս է եկել պատշգամբ և կրակոցները համեմատած դադարած էին, սակայն հնչել է 3 կրակոց ու այդ ժամանակ լսել է այդ տղայի ձայնը. ՚մի կրակի, մի արա, մի արաՙ: Դրանից հետո կրկին ներս է մտել ու չի տեսել, թե ինչպես է տուժողը հեռացել: Որոշ ժամանակ անց տեսել է ոստիկանության աշխատակիցներին` չափումներ կատարելիս: Ինքը տուժողի դեմքը չի տեսել, քանի որ նրան տեսել է մոտ 40 մետր բարձրությունից կռացած, կրակոցից ոտքը բռնած վիճակում: Դատարանում պնդել է, որ ինքը չի տեսել կրակողին և նրա դեմքը, քանի որ կրակոցները եղել են իրենց շենքի անկյունային մասից, որն իրենց բնակարանի պատշգամբից տեսանելի չի եղել ու հետևաբար ինքը չէր կարող տեսնել կրակողին: Լյուդմիլա Ծատուրյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 68 բնակարանում 1972 թվականից։ Չի աշխատում և ամբողջ օրը գտնվում է տանը: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի հյուրասենյակում լսելով կրակոցներ վախեցած տեղից վեր է թռել և վախեցած վազել է դեպի պատշգամբ տեսնելու, թե ինչ է կատարվում: Պատշգամբից տեսել է, որ ՚Լեմոնՙ սրճարանի դիմաց փողոցում, մի երիտասարդ տղա ծունկից ներքև ոտքի թաթը բռնել է և գոռում է ՚վախ-վախՙ, այղ տղայից բավականին հետև մի տղա մեքենայից ոտքը հանած վիճակում կրակելիս է եղել: Շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել, բայց կրակ արձակողին և կրակվողին չեն մոտեցել, քանի որ վախեցել են: Այդ հատվածը սովորաբար միշտ էլ մարդաշատ է լինում, քանի որ մի կողմում սրճարան կա, բիլիարդանոց, խաղահրապարակ, մյուս կողմում երաժշտական դպրոց: Բացի այդ փողոցում միշտ երեխաները խաղում են և ինքը նույնիսկ վախեցել է, մտածելով, որ այդ կրակոցներից մարդիկ կամ երեխաները չվնասվեն, քանի որ ցերեկ է եղել ու անցորդ է լինում /հ. 1, գ.թ. 105-106, հ. 2, գ.թ. 180/: Վկա Ռիտա Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում, իրենց բնակարանը գտնվում է շենքի 12-րդ հարկում: 2012թ.-ի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում իրենց շենքի բակից կրակոցներ են լսվել, իրեն թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում և այդ ձայների վրա դուրս է եկել պատշգամբ: Երբ դուրս է եկել այդ ժամանակ արդեն կրակոցներ չեն հնչել, իսկ ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի ճանապարհի վրա տեսել է մեկին կռացած վիճակում, ևս մեկին տեսել է, ով նստել է սպիտակ գույնի Նիվա ավտոմեքենան ու հեռացել, հավաքված մարդկանց չի տեսել, այդ ժամանակ շատ շոգ եղանակ է եղել, այդ պատճառով էլ դրսում մարդիկ չեն եղել: Ներկայումս այլ մանրամասներ չի հիշում, քանի որ դեպքից ամիսներ են անցել, իսկ նախաքննական ցումունքներում նշված որոշ հանգամանքներ նույնպես չի հիշում, բայց ցուցմունքը տվել է դեպքից մի քանի օր հետո, երբ կատարվածը հիշել է: Ռիտա Դավթյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում 1990 թվականից: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15.30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՚Lemon louge cafeՙ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ տեսել է, որ կրակողը մի երիտասարդ տղա է, նստել է սպիտակ գույնի ՚Նիվաՙ մակնիշի մեքենան և հեռացել: Իսկ վիրավոր տղան բռնել է ոտքը և զոռացել. ՚Վախՙ, մեկ այլ տղա օգնել է նրան նստել մեքենա: Շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոց, կրակոցները տևել են մոտ 2 րոպե /հ. 1, գ.թ. 113-114/: Վկա Գրետա Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահամաններում ինքը տանը չի գտնվել: Ունի տեսողական խնդիրներ, որի պատճառով չէր կարող իրենց շենքի 12-րդ հարկից որևէ բան տեսնել: Մոր պատմածից տեղյակ է, որ այդ օրը կրակոցներ են եղել և վեջինիս թվացել է, որ ֆիլմ են նկարում, այլ տեղեկություններ չի հիշում, թե մայրը ինչ է հայտնել: Նախաքննական իր ցուցմունքը գրի է առել քննիչը, որի տակ ինքն առանց կարդալու ստորագրել է: Գրետա Դավթյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 22 բնակարանում ծնված օրվանից: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին՝ ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է բնակարանի խոհանոցում, լսել է կրակոցներ, իրեն թվացել է, թե ֆիլմ են նկարահանում ՚Lemon louge cafeՙ սրճարանի դիմաց: Դուրս է եկել բնակարանի պատշգամբ, որն անմիջապես նայում է սրճարանին և պարզ երևում է ինչպես սրճարանը, այնպես էլ հարակից փողոցները: Դուրս գալով պատշգամբ տեսել է, որ մի երիտասարդ տղա, ոտքը բռնած մի կերպ քարշ գալով քայլում է, մեկ այլ երիտասարդ տղա նրան օգնում է նստել մեքենան: Ինքը հասկացել է, որ դա կինո չէ, այլ իրականում կրակոցներ են եղել: Այդ պահին պատշգամբում կանգնած է եղել իր մայրը, որն իրեն ասել է, որ կրակողը ՚Նիվաՙ մակնիշի մեքենայով հեռացել է: Ինքը լսել է մոտ 8 կրակոցներ, շրջակայքում բավականին շատ մարդիկ են հավաքված եղել /հ.1, գ.թ. 111-112/: Վկա Արմինե Ջաղինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ամբաստանյալին և տուժողին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենք 6 բնակարան հասցեում: Բնակարանը գտնվում է շենքի 4-րդ հարկում: Ունի երկու մանկահասակ երեխաներ և դրանց խնամելու պատճառով հիմնականում տանից չի բացակայել: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գտնվել է բնակարանում, դրսից կրակոցի ձայներ է լսել, սակայն կարծել է երեխաներն են դրսում ինչ-որ բան պայթեցնում: Դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել մուգ շորերով մի երիտասարդի գետնին ընկած և նրա առջև` մոտ 7-8 մ հեռավորության վրա կանգնած մեկ այլ երիտասարդի, որի ձեռքին տեսել է հորիզոնական դիրքով, այսինքն ոչ դեպի ներքև պահված ատրճանակ: Իրեն թվացել է, որ գետնին ընկած երիտասարդը բռնած է եղել ոտքից: Այդ երիտասարդն ընկած է եղել երաժշտական դպրոցի և սրճարանի մեջտեղը` ճանապարհին, դեմքով ուղղված դեպի Դրոյի փողոց: Փողոցում բացի այդ երկու երիտասարդից այլ մարդկանց չի տեսել, չի հիշում մեքենաներ այդ պահին եղել են, թե` ոչ: Պատշգամբում գտնվել է մոտ 5-6 վայրկյան, որի ընթացքում կրակոցի կամ բղավոցի ձայներ չի լսել: Քանի որ մանկահասակ երեխան լացելիս է եղել, անմիջապես մտել է ներս և չի տեսել, թե հետո ինչ է տեղի ունեցել: Արմինե Ջաղինյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 4 տարի է բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 6 բնակարանում ընտանիքի հետ միասին: Ունի մեկ և հինգ տարեկան անչավւահաս երեխաներ, հիմնականում լինում է տանը և զբաղվում է երեխաների խնամքով: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում եղել է բնարանում՝ հյուրասենյակում նստած: Այդ պահին դրսից լսել է բարձր կրակոցի ձայներ, քանի որ ցերեկ է եղել մտածել է, թե երեխաներն են դրսում պայթուցիկներ պայթեցնում կամ կրակում են: Դուրս է եկել պատշգամբ: Դուրս գալուց փոքր տղան եղել է իր ձեռքին: Դրանից հետո նկատել է, որ շենքի կողքին գտնվող սրճարանի դիմացի փողոցի վրա դեմքով դեպի Դրոյի փողոց ընկած է եղել մի երիտասարդ տղա մուգ շապիկով, որի դեմքը իր մոտ չի տպավորվել։ Այդ երիտասարդից մոտ 7-8 մետր հեռավորության վրա կանգնած է եղել մեկ այլ երիտասարդ, որի ձեռքին եղել է հորիզոնական դիրքով պահված ատրճանակ: Նա կանգնած է եղել դեպի այդ ընկած երիտասարդը և կրակոցներից հետո զենքը այդպես պահած ասել է, թե ՚կանգնիՙ, ինքը ենթաղրել է, թե ինչ որ մեկը վախչում է, քանի որ մյուս երիտասարդը ընկած է եղել ձեռքը ոտքին դրած, բայց շարժվել է, սակայն ինքը փախչող մարդ չի տեսել: Ինքը կրակողի դեմքը չի տեսել, նա կլիներ մոտ 30 տարեկան, կազմվածքով թիկնեղ, միջին հասակի, գլխին ունեցել է գլխարկ: Ինքը պատշգամբում եղել 10-20 վայրկյան /հ.1, գ.թ. 123-124/: Վկա Էլվետտա Արսենյանը ցուցմունք է տվել մասին, որ բնակվում է Ռուբինյանց 1ա շենք, 19 բնակարանում, որը գտնվում է շենքի 11-րդ հարկում: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում լսել է կրակոցի ձայներ, մտածելով, որ հնարավոր է հրավառություն է, դուրս է եկել պատշգամբ ու տեսել, որ ՚ֆանտաններիՙ մոտ գտնվող սրճարանի դիմաց, փողոցի վրա մի երիտասարդ ատրճանակը ձեռքին ուզում է նստել մեքենան: Նա նստել է, սակայն վայրկյաններ անց դուրս է եկել մեքենայից ու ատրճանակը ձեռքին պահած սկսել է կրակել մեկ այլ երիտասարդի վրա, ով նրանից գտնվել է 6-7 մետր հեռավորության վրա: Ինքը չի տեսել, թե ով է կրակողը, քանի որ իրենց պատշգամբի առջևի ծառերը խանգարել են, տեսել է միայն կարկողի ձեռքը` ատրճանակը բռնած: Կրակոցներից հետո կրակողի դիմաց կանգնած այդ երիտասարդն ընկել է ու ինքը հասկացել է, որ վերջինս վիրավորվել է: Դրանից հետո կրակողը նստել է ՚Նիվաՙ մակնիշի բաց գույնի մեքենան ու արագ հեռացել է, իսկ սրճարանի կողքի աստիճաններով դեպի փողոց են բարձրացել երկու տղա և օգնել են ընկած երիտասարդին նստել մուգ գույնի մեքենան: Այդ ընթացքում վիրավոր երիտասարդը կաղալիս է եղել: Էլվետտա Արսենյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ շուրջ 30 տարի է բնակվում է Երևան քաղաքի Ռուբինյանց 1ա շենքի 19 բնակարանում: Հիմնականում լինում է տանը: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում եղել է տանը մենակ, հանկարծ պատշգամբի կողմից լսել է կրակոցի ձայներ մոտ 3 հատ: Այդ ձայնը շատ բարձր է եղել և ինքը հետաքրքրությունից դրդված դուրս է եկել պատշգամբ և տեսել, որ ֆանտանների մոտ գտնվող սրճարանի դիմացի փողոցի վրա մի երիտասարդ մոտ 25-30 տարեկան ատրճանակը ձեռքին ուզում էր նստել մեքենան: Նա նստել է, բայց վայրկյաններ անց դուրս է թռել մեքենայից և ատրճանակը ձեռքին պահած սկսել կրակել մի ուրիշ երիտասարդի վրա, որը նրանից գտնվել է 6-7 մետր հեռավորության վրա: Ինքը չի տեսել թե ով է կրակվողը, քանի որ իրենց պատշգամբի առջևի ծառերը խանգարել են, բայց հասկացել է, որ այդ տղան վիրավորվել է, որովհետև կրակոցներից հետո սրճարանի կողքի աստիճաններով դեպի փողոց են բարձրացել երկու տղա և օգնել են նրան նստել արտասահմանյան մակնիշի, սև գույնի մեքենա, այդ ընթացքում նա կաղելիս է եղել, իսկ կրակողը նստել է սպիտակ գույնի մեքենա և միմյանց հետևից նույն ճանապարհով՝ Դրոյի փողոցից թեքվել են դեպի ձախ ու հեռացել: Կրակողը միջին հասակի, թիկնեղ տղա է եղել, բաց գույնի վերնաշապիկով, դեմքը իր մոտ չի տպավորվել: Կրակող տղան նստել է մեքենայի վարորդի կողքը և իրեն շատ ինքնավստահ է պահել /հ. 1, գ.թ. 127-128/: Վկա Գուրգեն Դավթյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժողին և ամբաստանյալին չի ճանաչում: Բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 6 շենքի 9-րդ բնակարանում: Զեյթունի ՚ֆանտաններՙ կոչվող այգում դրված զուգարանում աշխատում է որպես պահակ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում խանութից դուրս գալիս տեսել է փողոցում մեկին պառկած, իսկ մեկ այլ անձի կրակելիս, վերջինիս ձեռքին եղել է կարճ ատրճանակ: Նրանցից բացի այլ անձ չի եղել: Տեսել է, որ ատրճանակով անձը կրակել է ասֆալտին, այդ ընթացքում լսել է նրանց գոռգոռոցները, սակայն լսողության տկարության պատճառով չի հասկացել, թե ինչ են ասում: Տեսել է նաև, որ կրակողը նստել է ՚Նիվաՙ մակնիշի ավտոմեքենան և անձամբ վարելով հեռացել է: Հիշում է ՚Նիվաՙ մակնիշի ավտոմեքենայի պետհամարանիշների առաջին 2 թվերը, որոնք 51 են: Գուրգեն Դավթյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 6 շենքի 9 բնակարանում 1967 թվականից: Թոշակառու է և իր սոցիակալան խնդիրները լուծելու համար պահակ է աշխատում Զեյթունի ՚ֆանտաններՙ կոչվող այգում դրված զուգարանում: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ անցել է Դրոյի վտղոցով, որպեսզի մայթին դրված ցայտաղբյուրից ջուր խմի, տեսել է, որ Դրոյի վաղոցով դեպի ներքև՝ Դավիթ Անհաղթ փողոց, մեծ արագությամբ ՚Նիվաՙ մակնիշի, սպիտակ գույնի մեքենա է սլանում: Վախենալով վրաերթի ենթակվելուց փողոցը չի անցել, սպասել է, որ մեքենան անցնի: Մեքենայի պետհամարանիշների առաջին երկու թվերը հաստատ հիշել է՝ 51, իսկ վերջին երկու թվերը հստակ չի հիշում, դրանք եղել են կամ 50 կամ 60: Այդ ՚Նիվաՙ մակնիշի մեքենայի հետևից անցել է ևս մեկ մուգ գույնի մեքենա, բայց չի հիշում, թե ինչ մեքենա, քանի որ խառնված է եղել: Այդ մեքենաների անցնելուց հետո իմացել է, որ Զեյթունի ֆանտանների վերևի հատվածում գտնվող սրճարանի դիմաց կրակոց է եղել, սակայն, թե ինչ կրակոցներ են եղել, ով ում է կրակել, ինքը չի իմացել: Հետագայում ոստիկանությունից է իմացել, որ վերը նշված օրը և ժամին Գրիգոր Կյուրեղյանը կրակել է Վոլոդիա Հովհաննիսյանի վրա, որոնց ինքը չի ճանաչում /հ. 1, գ.թ. 175-176/։ Վկա Սամվել Հարությունյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին չի ճանաչում, ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն իր ընկերն է: 2012թ. օգոստոսի 26-ին Գրիգորը եկել է Դավիթաշենում գտնվող իրենց տուն ու խնդրել տրամադրել իրեն պատկանող Վազ 2121 ՚Նիվաՙ մակնիշի 51QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենան` Ախալքալաք գնալու համար: Ինքը տրամադրել է մեքենան, սակայն տեղյակ չի եղել Գրիգորը գնացել է Ախալքալաք, թե` ոչ: Սեպտեմբերի 1-ին իրեն տարել են ոստիկանություն, որտեղ հայտնել է, թե ում է տվել իր ավտոմեքենան: Սկզբում ոստիկաններն իրեն ասել են, թե իր ավտոմեքենան վթարի է ենթարկվել, բայց հետո ոստիկանության կայանատեղիում տեսել է իր ավտոմեքենան կայանված վիճակում և ոստիկաններից տեղեկացել է, որ Գրիգորն իր ՚Նիվաՙ ավտոմեքենայով 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գտնվող սրճարանի դիմացի հատված և հրազենով կրակել է Վոլոդյա Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` պատճառելով մարմնական վնասվածքներ: Սամվել Հարությունյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դավիթաշեն 8 փողոցի 49 տանը ծնված օրվանից: Ունի իր անվամբ հաշվառված ՚Վազ 2121ՙ մակնիշի, 51 QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենա։ Գրիգոր Կյուրեղյանի հետ ծանոթացել է 5 տարի առաջ և նրա հետ գտնվում է ընկերական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Գրիգորը զանգահարել է իրեն և հարցրել, թե որտեղ է, ինքը պատասխանել է, որ տանն է, Գրիգորը ասել է, որ գալիս է իր տուն: Մոտ 30 րոպե անց Գրիգորը ընկերներից մեկի հետ, որին ինքը չի ճանաչում, եկել է իրենց տուն և խնդրել իր ՚Նիվաՙ մեքենան, ասելով, որ պետք է գնա Ախալքալաք: Ինքը տվել է մեքենայի բանալիները և տեխանձնազիրը ու այլևս Գրիգորի մասին տեղեկություն չի ունեցել: Ոստիկանությունում իմացել է, որ Գ.Կյուրեղյանը իր ՚Վազ 2121ՙ մակնիշի, 51 QQ 050 պետհամարանիշի ավտոմեքենայով 2012թ. օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում գնացել է Դրոյի 2 հասցեում գործող ՚Lemon louge cafeՙ սրճարանի դիմացի հատված և հրազենով կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ նրան պաճառելով մարմնական վնասվածքներ: Այն հարցին, թե որտեղ է գտնվել 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15.30-ի սահմաններում, հայտնել է, որ գտնվել է տանը /հ. 1, գ.թ. 54-56/: Վկա Վահան Ղարիբյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգորը հանդիսանում է իր բարեկամը` մորաքրոջ որդին: Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ ծանոթացել է 4 տարի առաջ պետական համալսարանի բակում: Գրիգորին պարտք է եղել 500 ԱՄՆ դոլար: Այդ օրն իրեն է զանգահարել Գրիգորն ու ասել, որ գնում է Վրաստան և պարտքով գումարը ետ է պահանջել, այդ հարցով Գրիգորն իրեն անընդհատ զանգահարել է: Իրենք բացի պարտքով գումարը վերադարձնելուց ուրիշ ոչնչի մասին չեն խոսել: Այդ զանգերի պատճառով իրեն բերման են ենթարկել ոստիկանության բաժին ու ճնշում գործադրելով իր վրա ստիպել են, որպեսզի գրի իր ցուցմունքում, թե Գրիգորը կրակել է Վոլոդյային, ինչը սակայն իրականությանը չի համապատասխանում: Բռնության ժամանակ մի քանի հատ հարվածել են իրեն, սակայն դրանից վնասվածքներ չի ստացել: Ինքն այդ ճնշումների վերաբերյալ ոչ մի տեղ և ոչ ոքի չի հայտնել, անգամ իր բարեկամներին չի ասել: Հայտնել նաև, որ նախաքննության ժամանակ իր տված ցուցմունքների համար բարեկամության մոտ խայտառակ է եղել: Վահան Ղարիբյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգոր Կյուրեղյանը հանդիսանում է իր տատիկի քրոջ թոռը և միմյանց հետ գտնվում են նորմալ բարեկամական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարելով իրեն փորձել է իմանալ, թե Վոլոդյա Հովհաննիսյանը արդյոք գտնվել է իր ընկեր Անդրանիկի տանը, քանի որ Անդրանիկը բնակվել է նույն թաղամասում, որտեղ որ ինքը: Քիչ անց նորից գանգահարել է և հարցրել, թե արդյոք տեսել է Վլադիմիրին, թե ոչ, պատասխանել է որ չի տեսել, այնուհետև հարցրել է, թե մուգ գույնի վրացական համարներով ՚Օպելՙ մակնիշի մեքենա կա կայանված Անդրանիկենց տան մոտ, թե ոչ, ինքը պատասխանել է, որ ոչ: Քիչ անց նորից զանգահարել է և առաջարկել հանդիպել, ինքը մերժել է պատճառաբանելով, թե կինն ու երեխան են եկել ու հարցրել, թե ինչու է ցանկանում հանդիպել, ինքը պատասխանել է, որ հետո կլսի: Դրանից հետո կես ժամ անց նորից զանգահարել է Գրիգորը և ասել, ՚խփեցի, գնում եմՙ: Դրանից հետո, երբ ինտերնետում կարդացել է Վոլոդիայի վրա կրակելու մասին, ամեն ինչ արդեն պարզ է եղել: Ինքը չգիտի, թե որն է եղել պատճառը, որ Գրիգորը կրակել է Վոլոդիաի վրա: 2012 թվականի սեպտեմբերի 1-ի գիշերը Մոսկվայից զանգահարել է իր ծանոթներից մեկը և իրեն ասել, որ գգույշ լինի, քանի որ Գրիգորի հեռախոսները գտնվոմ են իր թողած մեքենայի մեջ, իրեն ոստիկանությունը հնարավոր է կանչի: Ինքը իմանալով այդ մասին՝ ներկայացել է ոստիկանություն և հայտնել այն ամենը, ինչը որ իմացել է Գրիգորի մասին: Վահան Ղարիբյանը նշել է նաև, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանին ճանաչում է հեռակա կարգով, իսկ Անդրանիկ Մարկոսյանին ճանաչում է վաղուց, նա բնակվում է Ջրվեժում, նրա հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Երբ Գրիգոր Կյուրեղյանն իրեն ասել է, որ ՚ խփեցի գնում եմՙ ինքը հասկացել է, որ նա է կրակել Վոլոդիայի վրա։ Վահան Ղարիբյանն իր լրացուցիչ ցուցմունքում նշել է, որ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 13:30-ին, երբ Գրիգորը զանգահարել է իրեն և առաջարկել հանդիպել, ինքը հրաժարվել է քանի որ Գրիգորը իրեն ասել, որ գնում է ՚Փոկայիՙ Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հետ հարցերը լուծելու: Ինքը հասկացել է, որ կռիվ պետք է լինի դրա համար էլ չի գնացել: Հետո էլ ժամը 15:30-ի սահմաններում Գրիգորը զանգահարել է իրեն և ասել. ՚Փոկային զարգել եմ, ձենը կլսես, ես գնում եմՙ: Այնուհետև հաջորդ օրը Մոսկվայից իրեն զանգահարել է Միշա անունով իր բարեկամը՝ հայտնելով, որ Գրիգորը հանցագործությունը կատարելու պահին եղել է է 51 050 համարով Նիվա մեքենայով, որից հետո փախնելով ավտոն թողել է հարակից տարածքում՝ մեքենայի մեջ մոռանալով իր բջջային հեռախոսները /հ. 1, գ.թ. 134-136, 188/։ Վկա Մարտին Կյուրեղյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Գրիգոր Կյուրեղյանը հանդիսանում է իր որդին: Ինքը սովորաբար ապրում և աշխատում է ԳԴ Մոսկվա քաղաքում: 2012 թվականին Մոսկվա է գնացել հունիս ամսին և իմանալով, որ որդին կալանավորված է դեկտեմբերի 16-ին վերադարձել է Երևան, որպիսի լինի նրա ընտանիքի կողքին: Հարցաքննության ընթացքում ներկայացված ՚Հեռախոսային խոսակցությունների վերահսկումՙ ՕՀՄ-ի արդյունքում ստացված իր և իր հարս Անի Կյուրեդյանի միջև 11.10.2012թ. ժամը 09:20-ին տեղի ունեցած հեռախոսազրույցի կապակցությամբ հայտնել է, որ հեռախոսազրույցի ընթացքում ինքը Մոսկվա քաղաքից խոսում է իր հարս Անի Կյուրեղյանի հետ ընտանեկան հարցերի շուրջ: Մ.Կյուրեղյանը նշել է, որ ճանաչում է Վոլոդիա Հովհաննիսյանին, նա Վրաստանի Փոգա գյուղից է իր որդու՝ Գրիգորի ընկերն է /հ. 1, գ.թ. 167-168/։ Դատաքննության ընթացքում վկան հրաժարվել է իր որդու վերաբերյալ ցուցմունք տալուց: Վկա Ֆլորա Սարգսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ բնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 2-րդ բնակարանում, իր բնակարանը գտնվում է շենքի 2-րդ հարկում, իսկ 1-ին հարկում գտնվում է երաժշտական դպրոցը: 2012թ. օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գտնվել է բնակարանում, լսել է 3 կրակոցի ձայն, կարծել է, որ ՔԿԱԳ մարմնի մոտ հրավառություն է կատարվում, սակայն դրանից մոտ մեկ րոպե անց ևս 3 կրակոց է լսել, այդ ժամանակ մտածել է, որ հնարավոր է կրակում են և վախեցել է մոտենալ պատշգամբին, երեխաներին նույնպես չի թողել դուրս գան պատշգամբ, քանի որ մտածել է, թե կրակոցները կարող են նրանց նույնպես դիպչել: Մոտ 5 րոպե անց մոտեցել է պատշգամբին և սրճարանի մոտ տեսել է հավաքված ոստիկանների: Ֆլորա Սարգսյանը նախաքննության ընթացքում, ցուցմունք է տվել այն մասին, որ րնակվում է Երևան քաղաքի Դրոյի 4 շենքի 2 բնակարանում ընտանիքի հետ միասին: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ գնտվել է բնակարանի խոհանոցում սկզբում լսել է 3 կրակոցի ձայն, մտածել է թե դա զագսի մոտ է, քանի որ այնտեղ նորապսակները սալյուտներ են արձակում և ուշադրություն չի դարձրել: Մոտ մեկ րոպե անց ևս 3 կրակոց է լսել: Այդ ժամանակ մտքով անցել է թե դա կրակոցներ են: Վախեցել է մոտենալ բալկոնին, իսկ հետո մոտ 5 րոպե անց մոտենալով բալկոնին նկատել է միայն ոստիկանների համազգեստով: Ֆ.Սարգսյանը նշել է նաև, որ ինքը բնակվում է շենքի 2-րդ հարկում, իսկ 1-ին հարկում երաժշտական դպրոց է /հ. 1, գ.թ. 116/: Վկա Դավիթ Դուրգարյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, Գրիգոր Կյուրեղյանին ճանաչում է հեռակա կարգով: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, երբ ինքը գտնվել է Դավիթաշենում իրեն է զանգահարել իր ընկեր Անդրանիկ Մարկոսյանը և ասել, որ իրենց ընդհանուր ընկեր Վոլոդյա Հովհաննիսյանի վրա կրակել են ու նրան տեղափոխում են Միքայելյանի անվան հիվանդանոց: Ինքը նստել է պատահական տաքսի և գնացել հիվանդանոց: Հիվանդանոցում հանդիպել է անվտանգության աշխատողին և հարցրել Վոլոդյայի մասին, իսկ վերջինս ասել է, որ անհրաժեշտ է Վոլոդյայի վերբերյալ ինչ-որ տվյալներ լրացնել բուժումը սկսելու համար: Այնուհետև, տեսել է Վոլոդյային վիրավոր վիճակում վերակենդանացման բաժին տեղափոխելիս: Հետագայում հիվանդանոցում իր ընկերների ընդհանուր խոսակցությունից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը, սակայն թե որն է եղել պատճառը ինքը չգիտի /հ. 1, գ.թ. 61-64, 222-223/: Վկա Անդրանիկ Մարկոսյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանն իր ընկերն է, իսկ ամբաստանյալն իր ընկերոջ ընկերը: 2012 թվականի օգոստոսի 30-ին Վոլոդյա Հովհաննիսյանը Վրաստանից եկել է Հայաստան և ժամանակավոր բնակվել է Ջրվեժում գտնվող իրենց տանը: Օգոստոսի 31-ին Վոլոդյայի և իր ընկեր Գեորգի Չափանյանի հետ պայմանավորվել են հանդիպել Զեյթունի ՚ֆանտաններիՙ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ժամը 15:30-ի սահմաններում բիլիարդանոց գնալու ճանապարհին նկատել է Վոլոդյային գետնին ընկած, մոտեցել է, վերջինիս օգնություն ցույց տալիս տեսել է Գեորգիին ու նրա հետ միասին Վոլոդյային նստեցրել են տաքսի մեքենան ու տեղափոխել հիվանդանոց: Իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակել են, իսկ ոստիկաններից իմացել է, որ Վոլոդյայի վրա կրակողը Գրիգորն է եղել: Վկա Գեորգի Չափանյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ճանաչում է ամբաստանյալին և տուժողին: Տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանը հանդիսանում է իր մանկության ընկերը, իրենք համագյուղացիներ են: 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին պայմանավորվել է Վոլոդյայի հետ ժամը 15:30-ին հանդիպել Զեյթունի ՚ֆանտաններիՙ մոտ գտնվող բիլիարդանոցում` բիլիարդ խաղալու: Ինքն ավելի շուտ է հասել բիլիարդանոց: Բիլիարդանոցում գտնվելու ընթացքում, երբ սպասել է Վոլոդյային, լսել է ՚խլապուշկայինՙ նմանվող ձայն: Որոշ ժամանակ անց դուրս է եկել ու տեսել Վոլոդյային կռացած: Վազելով մոտեցել է նրան, մի պահ սայթաքել ընկել է: Մոտենալով Վոլոդյային տեսել է, որ վերջինս վնասված է, տաբատն արյունոտ է, պատահական հանդիպած մեքենայով նրան հասցրել է հիվանդանոց: Ինքը չի տեսել ու չգիտի, թե ով է կրակել Վոլոդյայի վրա: Հետագայում Վոլոդյան իրեն ասել է, որ կրակոցը եղել է թիկունքի կողմից ու ինքը չի տեսել, թե ով է կրակել: Ոստիկանությունից իմացել է, որ կրակողը եղել է Գրիգոր Կյուրեղյանը: Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 1224/հ եզրակացության համաձայն. Վ.Հովհաննիսյանի մարմնական վնասվածքները` աջ գոտկային շրջանի արյունազեղմամբ, աջ ազդոսկրի տամբիոնի բաց կոտրվածքով, տամբիոնային շրջանում օտար մարմնի առկայությամբ` աջ գոտկային և հետույքային շրջանների կույր, մեծ ոլոքոսկրի բաց, բեկորների տեղաշարժված կոտվածքով` աջ սրունքի վերին երրորդականի, արյունահավաքով` ձախ ծնկափոսի շրջանի միջանցիկ հրազենային գնդակային վիրավորումների ձևով, հասցվել են` գնդակով լիցքավորված հրազենից արձակված կրակոցներով, հնարավոր է` նշված ժամկետում, և պատճառվել է առողջությանը ծանր վնաս` կյանքին վտանգ սպառնացող: Ինչ վերաբերվում է կրակոց կատարած զենքի առանձնահատկություններին, ապա վերջիններիս որոշումը չի մտնում դատաբժշկական փորձագետի իրավասության շրջանակի մեջ: Քաղ. Վ.Հովհաննիսյանը, վնասվածքները ստանալու պահին` աջ գոտկային, հետույքային, աջ սրունքի վերին երրորդականի միջային, ձախ ազդրի շրջանի դրսային մակերեսներով ուղղված են եղել դեպի` հրազենի փողաբերանի լայնական կտրվածքը /հ. 1, գ.թ. 218-219/: Դատաձգաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ հ/մ 12-3406 եզրակացության համաձայն. Փորձաքննությանը ներկայացված 4 հատ գնդակները և 9 հատ պարկուճները հանդիսանում են գործարանային արտադրության 9 մմ տրամաչափի ՊՄ և ԱՊՍ ատրճանակներից կրակելու համար նախատեսված փամփուշտների կրակված պարկուճներ և գնդակներ: -4 գնդակները կրակված են միևնույն 6 /վեց/ աջ ուղղվածության, 1.7մմ -1.9մմ լայնությամբ ակոսների դաշտեր ունեցող զենքից: -9 պարկուճնեը կրակված են միևնույն զենքում Պարզել, թե ներկայացված 4 հատ գնդակների և 9 հատ պարկուճների մեջ առկա են գնդակներ և պարկուճներ, որոնք նախկինում կազմել են մեկ ամբողջական փամփուշտ հնարավոր չէ, դրանց վրա փոխադարձ փոխանցվող հետքերի բացակայության պատճառով: Փորձաքննությանը ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի հագուստների վրա առկա վնասվածքները /բացի անդրավարտիքի վրա նկարագրված թիվ 5 վնասվածքից/ հրազենային, գնդակային են, պատճառվել են պղինձ պարունակող 9 մմ տրամաչափի գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են փորձաքննությանը ներկայացված 4 գնդակները: Ներկայացված հագուստների վրա առկա վնասվածքները հրազենային գնդակային են և պատճառվել են պղինձ պարունակող գնդակով` կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից, ընդ որում վերնաշապիկի հետնամասում առկա No1 վնասվածքը անդրավարտիքի աջ փոխկի հետին մակերեսին առկա No4 վնասվածքը, վարտիքի No9 և մայկայի No2 վնասվածքները, անդրավարտիքի աջ փոխկի հետին մակերեսին առկա No6 և անդրավարտիքի ձախ փոխկի հետին մակերեսին առկա No7 վնասվածքները հանդիսանում են մուտքի անցքեր, իսկ անդրավարտիքի աջ փոխկի առաջնային մակերեսին առկա No 8 վնասվածքները` ելքի անցքեր: Վնասվածքները պատճառվել են հետևից առաջ ուղղությամբ: Դեպքի վայրում` Դրոյի փողոցի բանուկ մասի ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են 7 վնասվածքներ, որոնք իրենց բնույթով հրազենային, գնդակային են և պատճառվել են 9մմ տրամաչափի պղինձ պարունակող գնդակներով, ինչպիսին հանդիսանում են նաև փորձաքննությանը ներկայացված գնդակները, կրակոցի լրացուցիչ գործոնների ազդեցության սահմաններից դուրս տարածությունից: Որոշել վնասվածքների առաջացման վաղեմությունը հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիկայի բացակայության պատճառով: Որոշել, թե դրանք առաջացել են մեկական կրակոցների, թե կրակահերթի արդյունքում հնարավոր չէ գիտականորեն մշակված մեթոդիակայի բացակայության պատճառով /հ. 1, գ.թ. 100-110/: Տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 37451206 եզրակացության համաձայն. փորձաքննությանը ներկայացված ՚Verbatimՙ ֆիրմային արտադրության լազեռային սկավառակի /սերիական համարը՝ ՚1256 46XF 0352ՙ/ վրա առկա է ՚121011 092044ՙ անվանումով ֆայլ՝ ՚Wavՙ ֆորմատի, որը հանդիսանում է ձայնագրված հեռախոսային խոսակցություն: Ձայնացրված խոսակցությունը ունի 16 րոպե 02,131 վայրկյան տևողություն /որպես տևողություն տրվում է արւուսսւսնված առաջին և վերջին բառերի միջև ընկած ժամանակահատվածը, այլ ոչ թե ամբողջ ձւսյնագրության/ և այն անընդհատ է: Խոսակցությանը մասնակցում են երկու անձ՝ մեկ տղամարդ և մեկ կին։ Տղամարդը կնոջը դիմում է ՚Անիՙ անունով: Կինը խոսակցության ընթացքում տղամարդուն անունով կամ որևէ դիմելաձևով չի դիմում: Ելնելով խոսակցության բովանդակությունից և ընթացքից՝ կարելի է նշել, որ խոսակցությունն ընթանում է սկեսրայրի և հարսի միջև: Եզրակացությանը կից հավելվածի 3-րդ էջի վերջին պարբերությունում ՚Կՙ-ն ՚Տՙ-ին ասում է. ՚էտ տղու դեմ, եթե ուզում էս իմանաս մենակ ես եմ պայքարեՙ։ Մինչև առաչի նախադասությունը, հիմա, որ, դու գնա ամեն օր եկեղեցի մոմ վառի, որտև առաչի նախադասությունը, որ ինձի ասել ա, ասել ա ՚Դու չլինեիր, գլխից էի կրակելուՙ: Հիմա ցմահ տղուտ կորցրել էիր....ՙ /հ. 2, գ.թ. 147-155/: Դատակենսաբանական փորձաքննության թիվ 376 եզրակացության համաձայն. 1. Փորձաքննության ներկայացված տուժող Վ.Հովհաննիսյանի արյան նմուշն ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին: 2. Փորձաքննության ներկայացված ՚Դեպքի վայրի զննության ժամանակ...ՙ հայտաբերված և թվով 7 մառլյայի խծուծների վրա վերցված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ.Հովհաննիսյանից: 3. Փորձաքննության ներկայացված Վ.Հովհաննիսյանի զույգ կոշիկների, անթև մայկայի, վարտիքի, անդրավարտիքի, գոտու և զույգ գուլպաների վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում հաստատվեց մարդկային ծագման արյան առկայություն, որն առաջացել է ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբի արյուն ունեցող որևէ անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ Վ.Հովհաննիսյանից: 4. Փորձաքննության ներկայացված Վ. Հովհաննիսյանի վերնազգեստի հետին մակերեսին տեղակայված մոխրագույն հետքում հաստատվեց արյան առկայություն, որի տեսակային պատկանելիությունը հնարավոր չեղավ որոշել, հավանաբար, հետքի մզվածքում սպիտակուցի 1:10000-ից նոսր խտության պատճառով, ինչի հետևանքով էլ հետքի խմբային պատկանելիության որոշմանը չենք անցել: Վերնազգեստի առաջային մակերեսին տեղակայված կասկածելի հետքերում արյուն չի հայտնաբերվել /հ. 2, գ.թ. 198-201/: Դեպքի վայրի զննության մասին 31.08.2012թ.-ի արձանագրության համաձայն. դեպքի վայրի զննության ընթացքում Դրոյի 2 հասցեում գործող ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի դիմացի հատվածից հայտնաբերվել և առգրավվել են հրազենի 3 հատ գնդակ և 9 հատ պարկուճ, բացի այդ դեպքի վայրի զննության ժամանակ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել է նաև 7 հատ հետքեր ու թվով 3 արնանման հետքեր /հ. 1, գ.թ. 1-13/: Իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի, դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 հատ գնդակների, 9 հատ պարկուճների և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակի /ըստ ՀՀ ոստիկանության փորձաքրեագիտական վարչության 11.12.2012թ. թիվ Հմ.2015944 գրության այդ 9 պարկուճները և 4 գնդակները վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում/, Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենայի զննությամբ հայտնաբերված 2 հատ ՚Սամսունգՙ տեսակի բջջային հեռախոսների, Վ.Հովհաննիսյանի հագուստների, դեպքի վայրից հայտնաբերված արյան հետքերի առկայությամբ /հ. 1, գ.թ. 50-51, 51ա-51բ, հ.2, գ.թ. 65-66, 202-203/: Քրեական գործով ապացույց ճանաչված 09.11.2012թ. ստացված 098-58-00-00 և 093-90-15-60 բջջային հեռախոսահամարների 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի ժամը 15:00-ից մինչև 16:00-ն ընկած ժամանակահատվածի վերծանումներով, որոնցով հավաստվում է, որ 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի ժամը 15:16:18-ին մեղադրյալ Գ.Կյուրեղյանի 093-90-15-60 հեռախոսահամարը սպասարկվել է Երևան քաղաքի Դրոյի 2 հասցեում գործող ՚Lemon lounge cafeՙ սրճարանի մոտակայքում գտնվող Ահարոնյան 18 հասցեում տեղակայված կայանի կողմից և Գ.Կյուրեղյանը վերը նշված օրը պարբերաբար հեռւսխոսազրույց է ունեցել գործով վկա Վահան Ղարիբյանի հետ՝ զանգւսհարելով վերջինիս անձնակւսն օգտագործման 093-10-10-43 հեռախոսահամարին /հ. 2, գ.թ 81-82/, տուժող Վ.Հովհաննիսյւսնի հագուստները ներկայացնելու արձանագրությամբ /հ. 1, գ.թ 14/, տուժող Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից վիրահատությամբ հանված օտար մարմինը /մետաղական գնդակը/ ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ /հ. 1, գ.թ. 197/, 10.01.2013թ. ՚Բիլայնՙ ընկերությունից ստացված վերծանումներով /հ. 2, գ.թ. 182-183/: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները` գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն. գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռքբերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռք բերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված իրենց ներքին համոզմամբ: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ են դատական քննության ժամանակ սույն օրենսգրքի սկզբունքների և այլ ընդհանուր դրույթների խախտումները, որոնք գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող էին ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Նույն հոդվածի 5-րդ մասի համաձայն. եթե առաջին ատյանի դատարանը գործով թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այլ էական խախտում, վերաքննիչ դատարանը, հաշվի առնելով գործի քննության արդյունքները, փոփոխում է առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը կամ բեկանում է այն և գործն ուղղարկում առաջին ատյանի համապատասխան դատարան` այլ կազմով նոր քննության: Սույն գործով, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը /այսուհետ` դատարան/ եզրահանգել է, որ Գրիգոր Կյուրեղյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասին և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության: Վերը շարադրված փաստական հանգամանքների համատեքստում, վերլուծելով ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին այնուհետև առաջադրված մեղադրանքը /ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով/ և գնահատելով նշվածի վերաբերյալ նախաքննությամբ և ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցները, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ մեղադրանքի այդ մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին վերագրվող արարքն ի սկզբանե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով որակված լինելու պարագայում, այնուհետև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակումը հաստատված համարելու, և այդ մասով մեղադրանքի ծավալը փոփոխելու հիմքում /արարքի քրեաիրավական որակման` մեղմացման առումով/ դրված հիմնավորումները չեն բխում քրեական գործով ձեռք բերված փաստական տվյալներից: Որպիսի պայմաններում, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ նշվածի վերաբերյալ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի հետևությունը, քննարկվող պարագայում չի բխում, ինչպես գործող օրենսդրության պահանջներից, այնպես էլ գործի օբյեկտիվ տվյալներից և վերը նշված հանգամանքը դատարանի կողմից քննարկման առարկա չդարձնելն ինքնին հանգեցրել է քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտման, որը կարող է ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Հարկ է նշել, որ տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատման չի արժանացրել գործով վկաներ Լյուդմիլա Ծատուրյանի, Ռիտա և Գրետա Դավթյանների, Վահան Ղարիբյանի և Էվլետտա Արսենյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները, գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների համակցությամբ, ինչը իր հերթին հանգեցրել է քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտման, որը կարող է ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Հարկ է արձանագրել, որ վերը նշված անձանց ցուցմունքներում առկա են որոշակի տեղեկություններ դեպքի վայրի մարդաշատ լինելու, դեպքի ժամանակի /օգոստոս ամիսին, ցերեկային ժամի/, դեպքի վայրում ըստ էության մեկից ավելի /բազմաթիվ/ անձանց ներկա գտնվելու, այդ անձանց ևս վնասելու հնարավոր հավանականության, ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի միայնակ չլինելու, վերը նշված ՚Նիվաՙ մակնիշի ավտոմեքենան, որով դեպքի վայրից հեռացել է ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը, այլ անձի կողմից վարվելու, ամբաստանյալի ինքնավստահ պահվածքի և այլնի վերաբերյալ: Հարկ է արձանագրել նաև, որ սույն գործով վկա Վահան Ղարիբյանի նախաքննական ցուցմունքները պարունակում են նաև որոշակի տեղեկություններ, որոնց իրազեկության աղբյուր է նշվում ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը, ընդ որում, մեղադրանքի այդ մասին առնչվող, հանգամանքների վերաբերյալ: Բացի այդ, սույն քրեական գործից անջատվել է մաս` հանցագործության ընթացքում Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ: Հարկ է նշել նաև, որ տվյալ դեպքում, ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատման չի արժանացրել գործում առկա տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 37451206 եզրակացությունն այդ թվում նաև դրան կից հավելվածում տեղ գտած տեղեկությունը, գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների համակցությամբ, ինչն իր հերթին հանգեցրել է քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտման, որը կարող է ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել, որ վերը բերված հիմնավորումներով, սույն գործով վիճարկվող դատական ակտում /այդ մասով/ տեղ գտած հետևությունն ըստ էության անհիմն է, չի բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և առկա պայմաններում, մեղադրանքի այդ մասով ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին վերագրվող արարքն ի սկզբանե ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով որակված լինելու պարագայում, այնուհետև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակումը հաստատված համարելու հարցում, հիմնավոր հետևության հանգելու առումով, որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չի կարող: Վերաքննիչ դատարանը նախ հարկ է համարում նշել, որ մեղադրանքի այդ մասով, մեղադրանքի հիմքում դրված է եղել նաև գործով վկաներ Լյուդմիլա Ծատուրյանի, Ռիտա և Գրետա Դավթյանների, Վահան Ղարիբյանի և Էվլետտա Արսենյանի նախաքննության ընթացքում տրված ցուցմունքները, մինչդեռ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից դրանք պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատման չեն ենթարկվել, սույն գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների համակցությամբ, ինչը հանգեցրել է քրադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտման, որը կարող է ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Նոր դատաքննությամբ անհրաժեշտ է վերստին հարցաքննել վերը նշված անձանց, գործում առկա մյուս ապացույցների համադրությամբ պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատման ենթարկել նրանց գործի քննության ընթացքում տված ցուցմունքների արժանահավատությունը: Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում նշել նաև, որ մեղադրանքի այդ մասով, մեղադրանքի հիմքում դրված է եղել նաև գործում առկա տեսաձայնագրային փորձաքննության թիվ 37451206 եզրակացությունը այդ թվում նաև դրան կից հավելվածում տեղ գտած տեղեկությունը, մինչդեռ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի կողմից այն ըստ էության պատշաճ իրավական վերլուծության և գնահատման չի ենթարկվել, սույն գործով ձեռք բերված մյուս փաստական տվյալների համակցությամբ, ինչը հանգեցրել է քրադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտման, որը կարող է ազդել սույն գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա: Նոր դատաքննությամբ անհրաժեշտ է վերստին հետազոտել վերը վկայակոչված եզրակացությունն այդ թվում նաև դրան կից հավելվածում տեղ գտած տեղեկությունը, գործում առկա մյուս ապացույցների համադրությամբ վերլուծության և գնահատման ենթարկել դրանում տեղ գտած հետևությունների արժանահավատությունը: Նոր դատաքննությամբ, անհրաժեշտ է հարցաքննել նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանին, գործում առկա մյուս ապացույցների համադրությամբ վերլուծության և գնահատման ենթարկել վերջինիս կողմից գործի քննության ընթացքում բերված պատճառաբանությունների արժանահավատությունը: Հիմք ընդունելով վերոգրյալը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերը շարադրված բացահայտման անհրաժեշտ հանգամանքները վերլուծության և գնահատման ենթարկելու արդյունքում նոր միայն հնարավոր կլինի հիմնավոր հետևության հանգել ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի /մեղադրանքի այդ մասով/ արարքի քրեաիրավական որակման առնչությամբ, ինչն ըստ էության չի արվել և հանգեցրել քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտման, որը հիմք է վիճարկվող դատական դատական ակտը բեկանելու և նոր դատաքննություն կատարելու համար գործը նույն դատարան ուղարկելու համար: Նման պայմաններում, վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում, անդրադառնալով մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին` վիճարկվող դատական ակտով նշանակված պատժի խստացման և այլնի վերաբերյալ, հարկ է նշել հետևյալը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասն ամրագրում է, որ գտնելով, որ դատավճռում նշանակված պատիժն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով, չի համապատասխանում հանցագործության ծանրությանը և ամբաստանյալի անձին, վերաքննիչ դատարանը մեղմացնում կամ խստացնում է պատիժը` ղեկավարվելով պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: Վերոնշյալ դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը փոփոխելիս վերաքննիչ դատարանը ևս ղեկավարվում է պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերոհիշյալ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. ՚Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթներըՙ: Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն. ՚Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներովՙ: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն. ՚Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովվել պատժի նպատակներըՙ: Մեջբերված քրեաիրավական դրույթի վերլուծությունից երևում է, որ պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա/ օրինականությունը, բ/ արդարությունը, գ/ պատժի անհատականացումը, դ/ մարդասիրությունը: Նշված սկզբունքներից յուրաքանչյուրը` որպես առանձին բաղադրամաս, ունի ինքնուրույն նշանակություն և պարտադիր հաշվի է առնվում քրեական պատիժ նշանակելիս: Սկզբունքների ինքնուրույնությունը, սակայն չի նշանակում, որ դրանք մեկուսացված են մեկը մյուսից, քանի որ միայն համակցության մեջ այդ սկզբունքները կարող են ապահովել օրինական, արդար, անհատականացված և մարդասիրական պատժի նշանակումը: Հարկ է նշել, որ օրինականության սկզբունքի իմաստով` պատիժ նշանակելու հիմնական և առաջին պայմանը հանրորեն վտանգավոր արարք կատարած անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելու ՀՀ քրեական օրենսգրքով նախատեսված հիմքերի առկայությունն է: Հարկ է նշել նաև, որ ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժի վերաքննիչ վերանայման շրջանակներում վերաքննիչ դատարանը, ի թիվս պատժի նշանակման այլ սկզբունքների, ղեկավարվում է նաև պատիժ նշանակելու օրինականության սկզբունքով, հետևաբար պատիժ նշանակելու օրինականության և արդարության սկզբունքները փոխկապակցված են արարքի քրեաիրավական որակման հետ: Ավելին, պատիժ նշանակելու օրինականության սկզբունքի ապահովումը հիմնված է արարքի ճիշտ քրեաիրավական որակման վրա, հետևաբար ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով նշանակված պատժի օրինականության հարցը հնարավոր չէ քննարկել առանց արարքի քրեաիրավական որակմանն անդրադառնալու: Որպիսի պայմաններում, հաշվի առնելով վերը շարադրված հիմնավորումները, նշվածի վերաբերյալ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին հնարավոր է անդրադառնալ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի /մեղադրանքի այդ մասով/ արարքի քրեաիրավական որակման առնչությամբ հիմնավոր հետևության հանգելու պարագայում, նոր միայն: Անդրադառնալով նաև, պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին` ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 120-րդ հոդվածի 1-ին մասով որակելու, գործով նոր դատական ակտ կայացնելու և այլնի վերաբերյալ, ապա վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ նշվածի վերաբերյալ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, չեն բխում գործի օբյեկտիվ տվյալներից և այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Ինչ վերաբերում է պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում տեղ գտած միջնորդությանը` գործով գնդակների լրացուցիչ դատաձգաբնական, դատակենսաբանական և համալիր դատաձգաբնական և դատաբժշկական փորձաքննություններ նշանակելու վերաբերյալ, ապա հարկ է նշել, որ գործում առկա են արդեն իսկ կատարված համապատասխան փորձաքննությունների եզրակացություններ, որոնցում առկա են համապատասխան հետևություններ սույն գործով էական նշանակություն ունեցող հանգամանքների վերաբերյալ, հետևաբար, առկա պայմաններում, վերստին նման փորձաքննություններ նշանակելու անհրաժեշտություն չկա: Ինչ վերաբերում է պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններին` ապացույցների անթույլատրելիության, գործով վկաներ Լյուդմիլա Ծատուրյանի, Գրետա և Ռիտա Դավթյանների նախաքննական ցուցմունքները որպես ապացույց անթույլատրելի ճանաչելու և այլնի վերաբերյալ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշվածի վերաբերյալ պաշտպանության կողմի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները ևս այն բավարարելու առումով որևէ իրավական հետևանք առաջացնել չեն կարող: Անդրադառնալով նաև ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ խափանման միջոց կիրառելու հարցին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին: Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 393-395 և 398 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարել մասնակիորեն: Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 04.10.2013թ. դատավճիռը բեկանել և գործն ուղարկել նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության: Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառել ստորագրությունը չհեռանալու մասին: Սույն որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է. ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ա.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-12-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 09-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 238, 238, 129, 288 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 09-01-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 238, 238, 129, 288 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-28/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 15-01-2014 |
|---|
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 14-08-2014 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 14-08-2014 |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գրիգոր Կյուրեղյան Բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի` Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի /ՀՀ քր.օր. 112 հոդ. 1-ին մասով և 235 հոդ. 1-ին մասով , ՀՀ քր.օր. 66 հոդ. կարգով վերջնական պատիժ - ազատազրկում 6 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 18.07.2014թ. դատավճիռը պատժի մասով` այն ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով անարդարացի լինելու հիմքով և Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակել դատական պրակտիկայում ձևավորված պատժի չափին համապատասխան պատիժ և նրա նկատմամբ կիրառել համաներման ակտը : Հաշվի առնելով Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալները , պատիժը մեղմացնել հանգամանքները նրա նկատմամբ կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը` պատիժը պայմանականորեն չկիրառել : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Առձեռն հանձնվել է գրասենյակ |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 22-08-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Գագիկ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Եվա |
| Ազգանուն | Դարբինյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արշակ |
| Ազգանուն | Խաչատրյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 22-08-2014 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | հավելվածը՝ 65 թերթից |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 22-08-2014 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 08-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 16:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 16-10-2014 |
|---|---|
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 16-10-2014 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գրիգոր |
| Ազգանուն | Կյուրեղյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռ գործ թիվ ԵԱՔԴ/0032/01/13 նախագահող դատավոր` Ա.Մկրտչյան ՈՐՈՇՈՒՄ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև` Վերաքննիչ դատարան/ ԿԱԶՄՈՎ` նախագահող դատավոր` Գ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ դատավորներ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ քարտուղարությամբ` Ն.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ` բողոք բերող անձ` պաշտպան` Ս.ՀՈՎՀԱՆՆԻՍՅԱՆԻ ամբաստանյալ` Գ.ԿՅՈՒՐԵՂՅԱՆԻ 2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ին Երևան քաղաքում դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կանոններով քննության առնելով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի /այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան/ 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռի դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը. Պ Ա Ր Զ Ե Ց Գործի դատավարական նախապատմությունը. 1. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2012 թվականի օգոստոսի 31-ի որոշմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով հարուցվել և վարույթ է ընդունվել թիվ 09110712 քրեական գործը /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 22/: 2. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 170-171/: 3. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է նրան կալանավորելու օրվանից /քրեական գործ, հատոր 1, էջ 174/: 4. 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: 5. 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանը հայտնաբերվել է: 6. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված երկու ամիս ժամկետով կալանքը վերահաստատվել է: Կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հոկտեմբերի 24-ից /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 18-19/: 7. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2013 թվականի փետրվարի 04-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել, նոր մեղադրանք է առաջադրվել և նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 204-206/: 8. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Դ.Ղամբարյանի 2013 թվականի փետրվարի 04-ի որոշմամբ քրեական գործից անջատվել է հանցագործությության ընթացքում Վազ 2121 մակնիշի 51QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան վարած անհայտ անձի վերաբերյալ մասը և շնորհվել` 09110712/1 համարը, իսկ Գ.Կյուրեղյանի մասով քրեական գործն ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 209-210/: 9. 2013 թվականի փետրվարի 22-ին թիվ 09110712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Առաջին ատյանի դատարան, որը դատարանում ստացվել է նույն օրը /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 1/: 10. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Խաչատրյանի 2013 թվականի փետրվարի 22-ի որոշմամբ թիվ 09110712 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 11-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 3, էջ 2, 15/: 11. Դատաքննության ընթացքում Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ի որոշմամբ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, նոր մեղադրանք է առաջադվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 146/: 12. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 04-ի դատավճռով ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` չորս տարի վեց ամիս ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` հինգ տարի ժամկետով: Հայաստանի Հանրապետության ազգային ժողովի <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի համաձայն ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանն ազատվել է պատժից: Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացվել է և նա անհապաղ ազատվել է կալանքից դատական նիստի դահլիճում: Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված Վազ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինությանը: Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց 3 հատ գնդակները, 9 հատ պարկուճները և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 հատ գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման և տեղադրվել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում` թողնել Հանրապետական գնդապարկուճադարանում: Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող երկու հատ Սամսունգ տեսակի բջջային հեռախոսները, արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները` հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 162-169/: 13. Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ մեղադրողի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է մասնակիորեն: Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքը մերժվել: Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 04-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել` նույն դատարան այլ կազմով նոր քննության: Ամբաստանյալ Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է ստորագրությունը չհեռանալու մասին /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 223-249/: 14. Վճռաբեկ դատարանի 2014 թվականի հունվարի 24-ի որոշմամբ Գ.Կյուրեղյանի վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձվել է /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 308-309/: 15. Առաջին ատյանի դատարանի դատավոր Ա.Մկրտչյանի 2014 թվականի փետրվարի 20-ի որոշմամբ թիվ 09110712 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նույն թվականի մարտի 07-ին նշանակվել` դատաքննության /քրեական գործ, հատոր 5, էջ 16, 25/: 16. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի մարտի 17-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը: Գ.Կյուրեղյանը կալանքի է վերցվել դատական նիստի դահլիճից /հավելված, էջ 30-32/: 17. Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ և դատապարտվել` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` հինգ տարի վեց ամիս ժամկետով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով` ազատազրկման` մեկ տարի վեց ամիս ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի կանոններով, հանցանքների համակցությամբ, պատիժները մասնակիորն գումարելու միջոցով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում վեց տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի կանոններով նշանակված պատժին հաշվակցվել է նախնական կալանքի տակ գտնվելու 11 ամիս 10 օրը և թողնվել է կրելու ազատազրկում հինգ տարի քսան օր: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2014 թվականի մարտի 17-ից: Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և Սամվել Սերյոժայի Հարությունյանին ի պահ հանձնված ՎԱԶ 2121 մակնիշի 51 QQ 050 պ/հ ավտոմեքենան թողնել վերջինիս տնօրինմանը: Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող դեպքի վայրից հայտնաբերված 3 գնդակը, 9 պարկուճը և Վ.Հովհաննիսյանի մարմնից հանված 1 գնդակը, որոնք վերցվել են համապատասխան հաշվառման` թողնել ՀՀ ոստիկանության Հանրապետական գնդակապարկուճադարանի տնօրինմանը: Վճռվել է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող երկու <<Սամսունգ>> տեսակի բջջային հեռախոսները, արյան հետքերը և Վոլոդյա Հովհաննիսյանի հագուստները հանձնել ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնին` թիվ 09110712/1 քրեական գործին կցելու համար /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 137-149/: 18. Վերաքննիչ դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` դատական քննության` վճռաբեկության կանոններով: 19. Վերաքննիչ բողոքի գրավոր պատասխան չի ներկայացվել: Գործի փաստական հանգամանքները 20. Նախաքննական մարմնի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նա 2012 թվականի օգոստոսի 31-ին, ժամը 15:30-ի սահմաններում, Երևանի Դրոյի թիվ 2 հասցեում գործող <<Lemon lounge café>> սրճարանի դիմաց` հասարակական մարդաշատ վայրում, իր մոտ ապօրինի պահվող` գործով չպարզված հրազենով 9 անգամ կրակել է Վոլոդիա Սեյրանի Հովհաննիսյանի ուղղությամբ` մեկ կույր հրազենային վնասվածք պատճառելով աջ գոտկային և աջ հետույքային շրջանում, մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք աջ սրունքի հատվածում և մեկ միջանցիկ հրազենային վնասվածք ձախ ծնկափոսի շրջանում` վերջինիս առողջությանը դիտավորությամբ պատճառելով ծանր վնաս: Արձակված մյուս գնդակներն անդրադարձվել են ճանապարհի ասֆալտե ծածկույթից և սլացել տարբեր ուղղություններով` իրական վտանգ ստեղծելով տարածքում հավաքված մարդկանց կյանքի համար /քրեական գործ, հատոր 2, էջ 204-206/: 2013 թվականի սեպտեմբերի 20-ին դատական քննության փուլում մեղադրողը գտնելով, որ դատաքննության ընթացքում հետազոտված ապացույցներով չի հիմնավորվել Գրիգոր Կյուրեղյանի կողմից կրակոցներ արձակելու ժամանակ կրակոցների ուղղությամբ այլ անձանց գտնվելու հանգամանքը և այս պայմաններում հնարավոր չէ հիմնավոր համարել, որ Գ.Կյուրեղյանն ուղղակի կամ անուղղակի դիտավորություն է ունեցել իրեն մեղսագրված հանցանքը շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարելու առումով, այսինքն` Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի որակյալ տեսակը, այն է` շատերի կյանքի համար վտանգավոր եղանակով կատարված լինելու հանգամանքը սույն դեպքով առկա չէ, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309.1-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին, որով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 5-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը փոփոխել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքը թողնվել է անփոփոխ: Վերոհիշյալ մեղադրանքն Առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել /քրեական գործ, հատոր 4, էջ 146/: Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջները Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում. 21. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը վերաքննիչ բողոքում ներկայացնելով գործի դատավարական նախապատմությունը` հայտնել է, որ Դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդել են գործի ելքի կրա։ Դատարանը խախտել է ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածով և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայի 14-րդ հոդվածով սահմանված խտրականության արգելման պահանջը և նշանակել է անարդարացի ակնհայտ խիստ պատիժ: Դատարանը պատիժ նշանակելիս չի կիրառել «ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013 թվականի ՀՀ Աժ որոշումը, որը պետք է կիրառեր։ Հղում կատարելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ, 48-րդ հոդվածների, ՀՀ վճռաբեկ դատարանի մի շարք որոշումների դրույթների վրա գտել է, որ ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր որոշումներում անդրադառնալով պատժի նշանակման հարցում դատարանի կողմից հայեցողություն դրսևորելու հնարավորությանը, միաժամանակ ընդգծել է, որ այն չի կարող կամային բնույթ կրել և նույնանման փաստական հանգամանքներով գործերով հանգեցնել խտրականության դրսևորմանը, Վճռաբեկ դատարանի նման մոտեցումը բխում է ՀՀ Սահմանադրությամբ և Մարդու իրավունքների ու հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին Եվրոպական Կոնվենցիայում ամրագրված խտրականության արգելման սկզբունքային պահանջներից: Դատարանը բառացի մեջբերել է վճռաբեկ դատարանի Սերոբ Սարգսյանի գործով իրավական դիրքորոշումները և դատական ակտում փաստել` Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալները, որ <<Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանը նախկինում դատված չի եղել և բնութագրվում է դրական>>, նրա պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները և հաշվի է առել, որ «նրա խնամքին են գտնվում 2009թ և 2012թ ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է, տառապում է «Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ», «տուժող Վ.Հովհաննիսյանը ամբաստանյալի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ հաշտվել են միմյանց հետ>>, <<ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չի արձանագրել»։ Դատական ակտում դատարանը չի անդրադարձել Գ.Կյուրեղյանի արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանին։ Փաստացի, դատարանը պատժի և պատժաչափի նշանակման հարցում ղեկավարվել է Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներով և պատասխանատվությունը ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներով։ Վերջինս բնութագրվում է դրական, երիտասարդ է, նախկինում դատված չի եղել, ընտանիքի միակ կերակրողն է, խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ դուստրերը, վատառողջ է և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, տուժող Վ.Հովհաննիսյանը հայտնել, որ Գ.Կյուրեղյանի հետ ընկերներ են, որ բողոք չունի, բուժման հետ կապված ծախսերի պահանջ չի ներկայացրել, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել։ Դատարանը պատիժ նշանակելիս պետք է հաշվի առներ, որ նախկին դատական քննության համեմատ ի հայտ են եկել նոր մեղմացուցիչ հանգամանքներ, որոնք պետք է ազդեին պատժի չափր որոշելու վրա։ Սակայն, դատարանը Գրիգոր Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է սահմանել ազատազրկում 6 տարի ժամկետով։ Առաջին դատական ակտում Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ էր սահմանվել ազատազրկում հինգ տարի ժամկետով` որպես նրա անձը բնութագրող տվյալներ հաշվի էր առնվել, որ նա երիտասարդ է, նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, <<էլիտ Սերվիս>> ԱՊԸ-ի տնօրինության կողմից բնութագրվել է դրական, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի էր առել, որ Գրիգոր Կյուրեղյանի խնամքին են գտնվում երկու մանկահասակ դուստրերը և չէր արձանագրել պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանք։ Երկրորդ դատական ակտում դատարանը վերոնշյալ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներին ավելացրել է նաև, որ Գ.Կյուրեղյանը տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, տուժողը բողոք չունի նրա նկատմամբ և բուժման հետ կապված ծախսերի պահանջ չի ներկայացրել ու որ իրենք ընկերներ են։ Այս պայմաններում, երբ դատաքննության արդյունքում ի հայտ են եկել նոր մեղմացուցիչ հանգամանքներ, դատարանի կողմից նշանակված պատիժն ավելի մեղմ պետք է լիներ կամ դատարանը պետք է հիմնավորեր, թե ինչ պատճառաբանությամբ է նա առաջին դատական ակտով նշանակվածից ավելի խիստ պատժաչափ սահմանում: Որը կհամապատասխաներ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի Նարեկ Սարգսյանի գործով որոշման մեջ արտահայտած իրավական դիրքորոշմանը` դատարանն իր հայեցողական հնարավորությունները չպետք է կամայականորեն կիրառեր։ Առաջին ատյանի դատարան էին ներկայացվել նմանատիպ փաստական հանգամանքներով երեք գործերով դատական ակտեր, որտեղ դատարանների կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատժի նշանակման սկզբունքները դատարանների կողմից պատիժ նշանակելիս կիրառվել են այլ մեկնաբանությամբ։ Դատարանին ներկայացրած վերոգրյալ երեք դեպքերը պարունակում են նույնական փաստական հանգամանքներ։ Եթե երեք դեպքերում հրազենի կիրառման հանգամանքը նախապես ծրագրված բնույթ է կրել, ինչպես երևում է դատակաև ակտերի բովանդակություններից, ապա Գ.Կյուրեղյանի դեպքում` այն պատահականության արդյունք է, քանի որ Գ.Կյուրեղյանի և տուժող Վ.Հովհաննիսյանի հանդիպումը կրել է պատահական բնույթ, քանի որ վերջինս ամառային արձակուրդների ընթացքում գտնվել է Վրաստանում։ Նշված երեք դեպքերում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված սկզբունքների կիրառությունը համակարգային բնույթ է կրել, իսկ Գ.Կյուրեղյանի դեպքում` այն սուբյեկտիվ է։ Վերաքննիչ դատարանը պետք է նշանակված ակնհայտ խիստ պատիժը մեղմացնի ու կիրառելով ՀՀ անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին ՀՀ Աժ 03.10.2013 թվականի որոշումը, Գ.Կյուրեղյանին ազատի պատժից։ Դեպքի վայրում հայտնաբերվել են երեք գնդակներ և մեկ գնդակ էլ տուժողի մարմնից։ Բոլոր գնդակները իրենց վրա պարունակում են վնասվածքներ դեֆորմացիաների տեսքով։ Քննությունը չի պատասխանել այն հարցին, թե այդ գնդակները ինչ առնչություն ունեն տուժող Վ.Հովհաննիսյանին մարմնական վնասվածքներ պատճառելու հետ, ինչի հետևաևքով են դրանք դեֆորմացվել, դրանք իրենց վրա արյան հետքեր պարունակում են, թե ոչ։ Բացի այդ, դեպքի վայրի զննությամբ ասֆալտի վրա հայտնաբերվել են կրակոցի յոթ հետքեր որոնք հիմնավորվել են դատաձգաբանական փորձաքննության արդյունքներով։ Իննը կրակոցի առկայության պայմաններում, երբ Վ.Հովհաննիսյանի մոտ առկա են երեք վնասվածքներ, որոնցից մեկը կույր, ապա պարզ է դառնում, որ բոլոր դեպքերում վնասվածքներից մեկը գնդակի հետադարձ հարվածի արդյունք է։ Այդ դեպքում, դատական ակտից չի երևում, թե վնասվածքներից որ մեկն է գնդակի հետադարձ հարվածի արդյունք և ինչ բնույթի մարմնական վնասվածք է այն պատճառել: Տուժողը դատարանում ցուցմունք է տվել, որ Գ.Կյուրեղյանը կրակել է իր ոտքերի տակ, որոնցից երեք գնդակները կպել են սրունքի և ազդրերի շրջաններին, նա երբեք իր վրա չէր կրակի, քանի որ ընկերներ են, իսկ ոտքերի տակ կրակելու հանգամանքը պայմանավորված է եղել իրենց միջև տեղի ունեցած անձնական հարաբերություններով, որոնց մասին չի ցանկացել հայտնել։ Առաջին ատյանի դատարանը Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս «ՀՀ անկախության հռչակման 22–րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> 03.10.2013 թվականի Աժ որոշումը պետք է կիրառեր։ Համաներման ակտի 13-րդ կետի <<ա>> ենթակետը Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարաններին է վերապահել համաներման ակտի կիրառումն այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի կամ Վերաքննիչ դատարաններում են, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել։ Համաներման ակտի նման պահանջից հետևում է, որ այն դատարանի կողմից պետք է կիրառվեր Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ, քանի որ նրա նկատմամբ գործը դատարանում քննվել է և դատավճիռը կայացվել է համաներման ակտն ուժի մեջ մտնելուց հետո ու օրինական ուժի մեջ մտած չի եղել։ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ համաներման ակտը չկիրառելով, վատթարացվել է նրա վիճակը։ Եթե համաներումը կիրառվեր Գ.Կյուրեղյանի պատժի նկատմամբ, ապա նա իր պատիժը կրած ժամկետի առումով հնարավորություն կունենար ավելի շուտ օգտվել պայմանական վաղաժամկետ ազատման իրավունքից, իսկ դատական ակտով համաներման չկիրառման արդյունքում նա ստիպված օգտվել է համաներման ակտի 8-րդ կետից, որով վատթարանում է Գ.Կյուրեղյանի վիճակը, քանի որ նա պարտավորված է լինելու ավելի երկար ժամկետով պատիժ կրել, այդ իրավունքից օգտվելու համար։ Դիմողը խնդրել է պատժի մասով բեկանել Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` այն ակնհայտ խիստ լինելու պատճառով և նշանակել դատական պրակտիկայում ձևավորված պատժի չափին համապատասխան պատիժ և նրա նկատմամբ կիրառել համաներման ակտը։ Հաշվի առնելով Գ.Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներր, որ նա բնակության վայրում բնութագրվում է դրական, երիտասարդ է, ընտանիքի միակ կերակրողն է, նախկինում դատված և արատավորված չի եղել, ինչպես նաև նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, որոնք արձանագրվել են դատարանի կողմից, այն է, որ նա տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, զղջացել` կատարածի համար, ունի առողջական խնդիրներ, և տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ, խնամքին են երկու մանկահասակ դուստրերը, տուժողի հետ ընկերներ են և հաշտվել են, որ տուժողը բողոք չունի Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ, քաղաքացիական հայց չի ներկայացրել, ինչպես նաև, որ Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը չի արձանագրել` կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, պատիժը պայմանականորեն չկիրառել։ 22. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը` խնդրեց այն բավարարել: Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանը միացավ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքին` խնդրեց այն բավարարել: 2014 թվականի սեպտեմբերի 08-ի գրությամբ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի տեղակալ Դ.Կարապետյանը խնդրել է դատական նիստն անցկացնել իր բացակայությամբ և վերաքննիչ բողոքը մերժել` Առաջին ատյանի դատարանի որոշումը թողնել օրինական ուժի մեջ: Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը, քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` դրա հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, լսելով բողոքում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի ելույթը, ուսումնասիրելով, վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, գնահատելով դրանք վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ, հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատավճիռը թողնելով օրինական ուժի մեջ, հետևյալ պատճառաբանությամբ. 23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<1. Դիտավորությամբ մեկ ուրիշին մարմնական վնասվածք պատճառելը կամ առողջությանն այլ ծանր վնաս պատճառելը, որը վտանգավոր է կյանքի համար կամ առաջացրել է տեսողության, խոսքի, լսողության կամ որևէ օրգանի կամ օրգանի ֆունկցիայի կորուստ կամ արտահայտվել է դեմքի անջնջելի այլանդակմամբ, ինչպես նաև կյանքի համար վտանգավոր այլ վնաս է պատճառել առողջությանը կամ առաջացրել է դրա քայքայում՝ զուգորդված ընդհանուր աշխատունակության ոչ պակաս, քան մեկ երրորդի կայուն կորստով կամ հանցավորի համար ակնհայտ մասնագիտական աշխատունակության լրիվ կորստով կամ առաջացրել է հղիության ընդհատում, հոգեկան հիվանդություն, թմրամոլությամբ կամ թունամոլությամբ հիվանդացում՝ պատժվում է ազատազրկմամբ՝ երեքից յոթ տարի ժամկետով: …>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 235-րդ հոդվածի համաձայն` <<1. Ապօրինի կերպով հրազեն, բացի ողորկափող հրազենից և դրա փամփուշտներից, ռազմամթերք, ակոսափող հրազենի փամփուշտներ, պայթուցիկ նյութեր կամ պայթուցիկ սարքեր ձեռք բերելը, իրացնելը, պահելը, փոխադրելը կամ կրելը՝ պատժվում է կալանքով՝ առավելագույնը երեք ամիս ժամկետով, կամ ազատազրկմամբ՝ առավելագույնը երեք տարի ժամկետով: …>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 5-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Արարքի հանցավորությունը, դրա պատժելիությունը և քրեաիրավական այլ հետևանքները որոշվում են միայն քրեական օրենքով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<1. Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի՝ համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: Համաձայն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ: 2. Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված են պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: <<1. Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում՝ հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: 2. Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն. <<1. Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին: 2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները…>>: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն. <<Դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`… … 6) ենթակա է արդյոք պատժի ամբաստանյալն իր կատարած հանցանքի համար. 7) ինչ պատիժ պետք է նշանակվի ամբաստանյալի նկատմամբ. 8) ամբաստանյալն արդյոք պետք է կրի իր նկատմամբ նշանակված պատիժը…>>: 24. Առաջին ատյանի դատարանը դատավճռում արձանագրել է. <<Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի մեղավորությունը` դիտավորությամբ հրազենի գործադրմամբ տուժող Վոլոդյա Հովհաննիսյանին կյանքի համար վտանգավոր ծանր վնաս պատճառելու և ապօրինի կերպով հրազեն պահելու մեջ, որոնք նախատեսված են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասերով, ապացուցված է: Վերոհիշյալ հանցանքների կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն <<Հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացի համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն <<պատիժը պետական հարկադրանքի միջոց է, որը դատարանի դատավճռով պետության անունից նշանակվում է հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ և արտահայտվում է այդ անձին իրավունքներից ու ազատություններից օրենքով նախատեսված զրկմամբ կամ դրանց սահմանափակմամբ>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները>>: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն <<Պատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով>>: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը 2012 թվականի նոյեմբերի 1-ին Սերոբ Սարգսյանի վերաբերյալ թիվ ՍԴ/0109/01/12 գործով արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(…) պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները քրեական օրենքով նախատեսված այն հիմնադրույթներն են, որոնցով պետք է ղեկավարվի դատարանը պատիժ նշանակելիս: Այդ սկզբունքներն են` ա) օրինականությունը, բ) արդարությունը, գ) պատժի անհատականացումը, դ) մարդասիրությունը: Պատիժ նշանակելու վերոնշյալ սկզբունքները սահմանում են այն հիմնական դրույթները, որոնցով ղեկավարվում է դատարանը յուրաքանչյուր քրեական գործով պատժի տեսակն ու չափն ընտրելիս: (…) պատժի նշանակման իրավական շրջանակները սահմանված են ՀՀ քրեական օրենսգրքով: Դրա հետ մեկտեղ, սակայն, վերոնշյալ օրենքը դատարանին հնարավորություն է տվել որոշակի սկզբունքների (…) պահպանմամբ, իր ներքին համոզմանը և իրավագիտակցությանը համապատասխան, ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր և Հատուկ մասերով նախատեսված սահմաններում որոշել պատժի տեսակն ու չափը: Այլ կերպ՝ ուրվագծելով կոնկրետ հանցանքի համար նշանակման ենթակա պատժի առավելագույն և նվազագույն սահմանները՝ ՀՀ քրեական օրենքը դատարանին տվել է այդ շրջանակում հայեցողություն դրսևորելու հնարավորություն: Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի Հատուկ մասի գրեթե բոլոր հոդվածների սանկցիաներում ամրագրված վերոնշյալ մոտեցումը պայմանավորված է այն տրամաբանությամբ, որ քրեական օրենքը համընդհանուր բնույթ ունի, իսկ արարքը և հանցավորի անձը կոնկրետ են: Ուստի կոնկրետ արարքի և անձի նկատմամբ համընդհանուր քրեական օրենքով նախատեսված սանկցիան կիրառելիս դատարանը պետք է որոշակի հայեցողություն դրսևորի: Այսինքն` առանց դատարանի հայեցողության պատժի անհատականացումն անհնար է: ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 17.02.2009թ. Գ.Մադաթյանի գործով (տես` ԵՇԴ/0029/01/08) արտահայտել է հետևյալ իրավական դիրքորոշումը. <<(...) Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում Վճռաբեկ դատարանը կարևորում է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը (...)>>: (…) Պատիժ նշանակելիս դատարանի ներքին համոզմունքը ձևավորվում է կատարված արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձի, պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների վերլուծության հիման վրա: Նշված հանգամանքների հայեցողական և ոչ երբեք կամային գնահատման ժամանակ դատարանը պետք է ելնի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված՝ պատժի նպատակների իրացումն ապահովելու անհրաժեշտությունից (տես Նարեկ Գևորգի Սարգսյանի գործով Վճռաբեկ դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 22-ի թիվ ԵԿԴ/0042/01/11 որոշման 14-րդ, 22-23-րդ կետերը)>>: Ամբաստանյալ Գրիգոր Կյուրեղյանի անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նախկինում դատված չէ և բնութագրվում է դրական: Որպես Գ.Կյուրեղյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում, որ նրա խնամքին են գտնվում 2009 թվականի և 2012 թվականի ծնված երկու մանկահասակ դուստրերը, դեպքի հանգամանքների վերաբերյալ ըստ էության տվել է խոստովանական ցուցմունքներ, ֆիզիկապես վատառողջ է` տառապում է <<Հեպատիտ B>> հիվանդությամբ: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ տուժող Վ.Հովհաննիսյանն ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ բողոք կամ պահանջ չի ներկայացրել, միաժամանակ նշել է, որ իրենք հաշտվել են միմյանց հետ: Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: …>> /քրեական գործ, հատոր 6, էջ 137-149/: 25. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածների դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը: Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը` վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: 26. Առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած արարքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը` մասնավորապես ամբաստանյալի կողմից հանցագործությունը կատարվել է հրազեն հանդիսացող զենքով բազմաթիվ կրակոցներ արձակելով` տուժողի կյանքի համար վտանգավոր` առողջությանը ծանր վնաս պատճառելով, ինչպես նաև Առաջին ատյանի դատարանի կողմից հաստատված համարված, հանգամանքները հաշվի առնելով նշանակել է համաչափ պատիժ և հիմնավոր հետևության հանգել, որ նշանակված պատիժը նա պետք է կրի: 27. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի բովանդակության համաձայն` փաստորեն պատիժը կարող է պայմանականորեն չկիրառվել, եթե առկա է դատարանի համոզվածությունը, վստահությունն առանց ռեալ /իրական/ պատիժ նշանակելու դատապարտյալի ուղղվելու հնարավորության մասին: Դատարանը նման հետևության հանգում է միայն օբյեկտիվ գոյություն ունեցող տվյալների վերլուծության հիման վրա, որոնք բնութագրում են արարքը, հանցավորի անձը և վկայում` պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերի առկայության մասին: Մեկնաբանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի վերը նշված դրույթները, ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր` 2007 թվականի հունիսի 12-ի թիվ ՎԲ-124/07 որոշմամբ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառման կապակցությամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելիս պետք է քննարկվի նաև պատժի սոցիալական արդարության վերականգնման և պատժի ենթարկված անձի ուղղվելու նպատակների իրացման հարցը: 28. Քննության առնելով ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հարցը, հաշվի առնելով նրա կատարած հանցանքի հասարակական վտանգավորության աստիճանը և բնույթը ու նրա անձը, նրա պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող, ծանրացնող հանգամանքները` Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Գ.Կյուրեղյանի ուղղվելը հնարավոր չէ առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրա նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր չէ հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին: Դրանով կխախտվեն նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված` արդարության, պատասխանատվության անհատականացման և պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ առկա չէ համոզվածություն, վստահություն, որ առանց ռեալ պատիժ նշանակելու հնարավոր է ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի ուղղվելը: Ուստի վերաքննիչ բողոքը չի կարող բավարարվել: 29. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է` ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ համաներման ակտը կիրառելու մասին, պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքի պահանջը ևս բավարարվել չի կարող: <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշման 13-րդ կետի համաձայն` սույն որոշման կատարումը վերապահվել է Հայաuտանի Հանրապետության արդարադատության նախարարության քրեակատարողական հիմնարկների պետերին` այն անձանց նկատմամբ, որոնք պատիժը կրում են քրեակատարողական հիմնարկներում: Վերաքննիչ դատարանը վերոնշված հանգամանքները հաշվի առնելով գտնում է, որ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ <<Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին>> ՀՀ ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 03-ի որոշումը կիրառելու հարցը պետք է լուծի ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական հիմնարկի վարչակազմը: 30. Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանություններին, որ Առաջին ատյանի դատարանի կողմից չեն գնահատվել ամբաստանյալի կողմից հրազենից արձակված կրակոցների, գնդակների դեֆորմացիաների և դրա հետ կապված մյուս հարցերը, Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերոնշյալ և ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանին մեղսագրված արարքի հետ կապված մյուս հանգամանքները պաշտպանական կողմը վիճարկել է նախորդ վերաքննիչ բողոքում: Վերաքննիչ դատարանի կողմից քննության է առնվել նաև պաշտպանական կողմի վերաքննիչ բողոքը և 2013 թվականի դեկտեմբերի 04-ի որոշմամբ մերժվել` միաժամանակ սահմանվել է նոր քննության ծավալ, որի մեջ պաշտպանական կողմի պատճառաբանությունները ստուգելու պահանջ չի ներկայացվել: Այդ հիմնավորմամբ Վերաքննիչ դատարանը չանդրադառնալով վերոհիշյալ փաստարկներին, այնուամենայնիվ արձանագրում է, որ այդպիսիք քրեական գործի նյութերով քննարկվել են և բերած պատճառաբանություններն անհիմն են: 31. Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ բողոքին կցված Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի թիվ ԵԿԴ/0075/01/10, Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ի թիվ ԵԱՆԴ/0035/01/13, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի թիվ ԵԱՔԴ/0072/01/12 դատավճիռների պատճեններն ուսումնասիրվել են Վերաքննիչ դատարանի կողմից: Ներկայացված դատական ակտերում դեպքերի փաստական հանգամանքներն այլ են, որի պատճառով այդ դատական ակտերը սույն գործով նախադեպային համարվել չեն կարող: 32. Վերաքննիչ դատարանը հանգում է հետևության, որ դատական ակտը բեկանելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան ու Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել, իսկ Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` թողնել օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ հոդվածով, 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով, 402-րդ, 404-րդ հոդվածներով, 412-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 418-րդ հոդվածով Վերաքննիչ դատարանը ՈՐՈՇԵՑ 1. Ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: 2. Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ: 3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ե.ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Ս.ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 16-10-2014 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 18-11-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 238, 238, 129, 314, 222, 160, 135 |
| Գործին կից նյութեր | հավելվածը 65 թերթից: |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 18-11-2014 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 238, 238, 129, 314, 222, 160, 135 |
| Գործին կից նյութերը | հավելվածը 65 թերթից: |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-21143/14 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 03-12-2014 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0032/01/13
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 08-01-2014 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 09-01-2014 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-28 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 15-01-2014 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 4 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0032/01/13 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 15-01-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 24-01-2014 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0032/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 24 հունվարի 2014 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 4-ի դատավճռով Գրիգոր Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել ազատազրկման 5 տարի ժամկետով։ «Հայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 22-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին» ՀՀ Ազգային ժողովի 2013 թվականի հոկտեմբերի 3-ի որոշման 2-րդ կետի 4-րդ ենթակետի կիրառմամբ` Գ.Կյուրեղյանն ազատվել է պատժի կրումից։ Մեղադրողի և պաշտպանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ին որոշում է կայացրել մեղադրողի բողոքը մասնակիորեն բավարարելու, պաշտպանի բողոքը մերժելու մասին։ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 4-ի դատավճիռը բեկանվել է և գործն ուղարկվել նույն դատարան՝ նոր քննության։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը` խնդրելով ամբողջությամբ բեկանել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որոշումը և կայացնել դատական ակտ, բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հոկտեմբերի 4-ի դատավճիռը և գործն ուղարկել նոր քննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի` նախկինում ընդունված որոշումներին, և վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ։ Ըստ բողոքաբերի` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշումն առերևույթ հակասում է Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ/46/07, ՏԴ/0115/01/09, ԵԷԴ/0044/01/11, ԵԿԴ/0030/01/12 որոշումներին։ Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ Վճռաբեկ դատարանի հիշատակված որոշումների հիմնավորումները կիրառելի են սույն գործի փաստական հանգամանքների նկատմամբ։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է նաև, որ բողոքաբերի փաստարկները բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք։ Հետևաբար բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի դեկտեմբերի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 04-02-2014 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 10-02-2014 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 4 հատոր` 238,238,129,314 թերթ |
Բողոքը ստացվել է
| Ամսաթիվ | 17-11-2014 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձ | |
| Անուն | Սամվել |
| Ազգանուն | Հովհաննիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյան |
| Բողոքարկվող դատական ակտը | ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 16.10.2014թ. որոշման դեմ |
| Գործի համար | ԵԱՔԴ/0032/01/13 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալի պաշտպան |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 18-11-2014 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-21143 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 03-12-2014 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 7 հատոր, կից` քրեական գործի հավելվածը |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0032/01/13 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 03-12-2014 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Պողոսյան |
Վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվել է
| Ամսաթիվ | 24-02-2015 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակություն | ԵԱՔԴ/0032/01/13 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԱՐՈՒՅԹ ԸՆԴՈՒՆԵԼԸ ՄԵՐԺԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 24 փետրվարի 2015 թվական ք.Երևան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ քննարկելով Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի (այսուհետ նաև` Առաջին ատյանի դատարան) 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճռով Գրիգոր Կյուրեղյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով և հանցանքների համակցությամբ դատապարտվել ազատազրկման 6 տարի ժամկետով։ Պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի հիման վրա քննության առնելով քրեական գործը` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը (այսուհետ նաև՝ Վերաքննիչ դատարան) 2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ին որոշում է կայացրել բողոքը մերժելու, Առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի հուլիսի 18-ի դատավճիռը` օրինական ուժի մեջ թողնելու մասին։ Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանը` խնդրելով բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը և գործն ուղարկել նոր քննության։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին և 2-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, և առերևույթ թույլ է տրվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Բողոք բերած անձի համոզմամբ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի իմաստով, քանի որ բողոքարկվող դատական ակտում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասի վերաբերյալ մեկնաբանությունները հակասում են նույնանման փաստական հանգամանքներով Դ.Խոջաբեկյանի վերաբերյալ ԵԿԴ/0075/01/10 գործով Երևանի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի դեկտեմբերի 13-ի, Ն.Միրզախանյանի վերաբերյալ ԵԱՆԴ/0035/01/13 գործով Երևանի Ավան և Նոր Նորք վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի սեպտեմբերի 11-ի և Կ.Անանյանի վերաբերյալ ԵԱՔԴ/0072/01/12 գործով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 15-ի դատավճիռներում նույն նորմերի մեկնաբանությանը։ Բողոքարկվող դատական ակտի և վերը հիշատակված դատական ակտերի համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել, որ տարբեր գործերով ստորադաս դատարանների առնվազն երկու դատական ակտում միևնույն նորմը կիրառվել է իրար հակասող մեկնաբանությամբ։ Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը՝ նույն հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի իմաստով, հիմնավորված չէ։ Բողոք բերած անձը փաստարկել է նաև, որ ստորադաս դատարաններն առերևույթ թույլ են տվել դատական սխալ, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա, այն է՝ խախտվել են ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի՝ ՀՀ Սահմանադրության 14.1-րդ հոդվածով, «Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական Կոնվենցիայի 14-րդ հոդվածով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ և 62-րդ հոդվածներով երաշխավորված իրավունքները։ Մինչդեռ բողոքարկվող դատական ակտում Վերաքննիչ դատարանն արձանագրել է հետևյալը. «(…) Սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 235-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղադրվող ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս Առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, ըստ էության բազմակողմանի ստուգման ու օբյեկտիվ գնահատության է ենթարկել նաև վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, այդ թվում ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, նրա անձը բնութագրող պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը՝ վերջինիս նկատմամբ նշանակել է արդարացի պատիժ։ Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ դատավճռով նշանակված պատիժը համապատասխանում է Գ.Կյուրեղյանի կատարած հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, նրա անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է նրան ուղղելու ու նոր հանցագործությունները կանխելու համար և կարող է ապահովել պատժի նպատակները` վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել նրան, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները (…)»։ Բողոքաբերի փաստարկների և բողոքարկվող դատական ակտի պատճառաբանությունների համադրված վերլուծության արդյունքում Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի կողմից չի հիմնավորվել այնպիսի դատական սխալ առերևույթ թույլ տրված լինելու հանգամանքը, որը կարող էր ազդել գործի ելքի վրա։ Հետևաբար, վճռաբեկ բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ։ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժվում է, եթե բացակայում են նույն օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հիմքերը, ուստի ներկայացված բողոքը վարույթ ընդունելը ենթակա է մերժման։ Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.3-րդ հոդվածով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Գրիգոր Մարտինի Կյուրեղյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2014 թվականի հոկտեմբերի 16-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գ.Կյուրեղյանի պաշտպան Ս.Հովհաննիսյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելը մերժել։ Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման։ Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ՝ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 27-02-2015 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 03-03-2015 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 7 հատոր` 238, 238, 129, 314, 222, 160, 193 թերթ, կից` քրեական գործի հավելվածը` 65 թերթից: |