Գործ Nօ ԵԱՔԴ/0017/01/13
ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

29 մարտի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը`


նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Դ.Կարապետյանի
պաշտպան Ա.Սարգսյանի

տուժողներ Ա.Սարգսյանի
Մ.Մանասյանի
Մ.Սարիբեկյանի
Հ.Խաչատրյանի
Մ.Մինասյանի
թարգմանիչ Թ.Գագյանի


Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի
Նարինե Մասիկոյի Գևորգյանի /ծնված 14.07.1961թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, աշխատում է որպես ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն, նախկինում չդատված, բնակվող` ք.Երևան, Նոր Արեշ 12փ. 170 տուն/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:

Վանյա Յակովի Սանդիկովի /ծնված 26.10.1959թ. Երևան քաղաքում, ազգությամբ մարդվին, ՀՀ քաղաքացի, աշխատում է որպես ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի տնօրեն, դատվածություն չունեցող, հաշվառված ք.Երևան Շինարարների 28շ. 55 բն/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
2012թ. սեպտեմբերի 26-ից 27-ը կատարվել է դեպքը:
2012թ հոկտեմբերի 4-ին հարուցվել է թիվ 14201312 քրեական գործը:
2013 հունվարի 30-ին Ն.Գևորգյանին և Վ.Սանդիկովին մեղադրանք է առաջադրվել և որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրություն չհեռանալու մասին:
2013 թվականի փետրվարի 11-ին թիվ 14201312 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Նարինե Գևորգյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙ2012 սեպտեմբերի 26-ին Դալյա Սանդիկովենյան, Ասյա Եղիշի Սարգսյանը, Մայա Արամի Սարիբեկյանը, Հասմիկ Ջանիբեկի Խաչատրյանը, Մանուշակ Նիկոլայի Մանասյանը, Մարինա Ռոբերտի Մինասյանը և Նարինե Մասիկոյի Գևորգյանը գտնվել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում գործող ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի գրասենյակում, որտեղ`պահեստային մաս հանդիսացող սենյակում պահվել է նաև ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի վաճառքի ենթակա ապրանքը: Դալյա Սանդիկովենյան ցանկանալով ստանալ ՍՊԸ-ի ապրանքի մի մասը` մասնաճյուղ բացելու և վաճառք իրականացնելու համար, Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող ՍՊԸ-ի տնօրեն Վանյա Յակովի Սանդիկովից ինտերնետային սկայպի միջոցով ստացել է համաձայնություն, որ տեղից թելադրվել է տրամադրվող ապրանքի անվանումները և քանակը, որըգրառվել է Դ.Սանդիկովենյայի և ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն` Ն.Գևորգյանի կողմից: Ժամը 18:30-ի սահմաններում, ըստ ցուցակի պահեստից դուրս է բերվել Դ.Սանդիկովենյային տրամադրվող ապրանքը, որը ստուգվել է Ն.Գևորգյանի կողմից և կազմվել է հանձնման ընդունման ակտ: Երբ ապրանքը արդեն իսկ տեղափոխված է եղել նույն շենքի 7 բնակարան, Նարինե Գևորգյանը հեռախոսազանգի միջոցով ՍՊԸ -ի տնօրեն Վանյա Սանդիկովից անօրինական պահանջ է ստացել` դրսի կողմից փակել 11 բնակարանի մուտքի դուռը, մինչև իր ՀՀ վերադառնալը, որից հետո Ն.Գևորգյանը կատարելով Վ.Սանդիկովի անօրինական պահանջը` դրսից կողպելով բնակարանի մուտքի դուռը և 26.09.2012թ ժամը 18:20-ից մինչև 27.09.2012թ. ժամը 01:30-ը ապօրինի ազատությունից զրկել է Դալյա Սանդիկովենյային, Ասյա Սարգսյանին, Մայա Սարիբեկյանին, Հասմիկ Խաչատրյանին, Մանուշակ Մանասյանին ու Մարինա Մինասյանին՚:
Ամբատանյալ Վանյա Սանդիկովին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրվել այն արարքի համար, որ ՙ2012թ. հունիսի 11-ին Իրավաբանական անձանց Պետական ռեգիստրում գրանցել է ՙՖՈԽՈՈՒ՚ ՍՊԸ-ն, որը զբաղվել է ՉԺՀ-ից ՀՀ սննդային բուժիչ հավելումների ներկրմամբ ու վաճառքով և գործունեությունը ծավալել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 հասցեում: ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն է նշանակվել սույն գործով մեղադրյալ Նարինե Մասիկոյի Գևորգյանը: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Նարինե Գևորգյանը, Դալյա Սանդիկովենյան, որը հանդիսանում է Վ.Սանդիկովի կինը, Ասյա Սարգսյանը, Մայա Սարիբեկյանը, Հասմիկ Խաչատրյանը, Ջուլիետա Գրիգորյանը, Մանուշակ Մանասյանը և Մարինա Մինասյանը, որոնք հանդիսացել են ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի հաճախորդներ, գտնվել են Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում, որտեղ` պահեստային մաս հանդիսացող սենյակում պահվել է նաև ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի վաճառքի ենթակա ապրանքը: Դալյա Սանդիկովենյան ցանկանալով ստանալ ՍՊԸ-ի ապրանքի մի մասը` մասնաճյուղ բացելու և վաճառք իրականացնելու համար, դիմել է Ն.Գևորգյանին, որը մերժել է` ասելով, որ մինչև տնօրեն Վ.Սանդիկովը իրեն չթույլատրի, ինքը ապրանք չի տրամադրի: Դրանից հետո Դ.Սանդիկովենյան Վրաստանի Հանրապետությունում գտնվող ՍՊԸ-ի տնօրեն Վանյա Սանդիկովից ինտերնետային սկայպի միջոցով ստացել է համաձայնություն, որտեղից թելադրվել է տրամադրվող ապրանքի անվանումները և քանակը, որը գրառվել է Դ.Սանդիկովենյայի և ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն` Ն.Գևորգյանի կողմից: Ժամը 18:20-ի սահմաններում, ըստ ցուցակի պահեստից դուրս է բերվել Դ.Սանդիկովենյային տրամադրվող ապրանքը, որը ստուգվել է Ն.Գևորգյանի կողմից և կազմվել է հանձնման ընդունման ակտ: Երբ ապրանքը արդեն իսկ տեղափոխված է եղել նույն շենքի 7 բնակարան, Վ.Սանդիկովը հեռախոսազանգի միջոցով Ն.Գևորգյանին անօրինական պահանջ է ներկայացրել` դրսի կողմից փակել 11 բնակարանի մուտքի դուռը և վերը թվարկված անձանց թույլ չտալ բնակարանից հեռանալ, մինչև իր ՀՀ վերադառնալը: Այդ ժամանակ Ն.Գևորգյանը կատարելով Վ.Սանդիկովի անօրինական պահանջը` ինչ որ բան ասելու համար դուրս է հրավիրել ներսում գտնվող Սեդա Մալխասյանին և դրսից կողպելով բնակարանի մուտքի դուռը` 26.09.2012թ ժամը 18:20-ից մինչև 27.09.2012թ. ժամը 01:30-ը ապօրինի ազատությունից զրկել է Դալյա Սանդիկովենյաին, Ասյա Սարգսյանին, Մայա Սարիբեկյանին, Հասմիկ Ջանիբեկի Խաչատրյանին, Մանուշակ Մանասյանին, Ջուլիետա Գրիգորյանին ու Մարինա Մինասյանին՚:
Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում` մեղադրյալ Նարինե Գևորգյանն իրեն լիովիմ մեղավոր է ճանաչել անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Նախաքննության փուլում Ն.Գևորգյանը ցուցմունք է տվե, որ 2012թ. հունիսի 15-ից հանդիսանում է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն, որը զբաղվում է ՉԺՀ-ից սննդային հավելումների ներկրմամբ և վաճառքով: ՍՊԸ-ն գործել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: ՍՊԸ-ի տնօրենը հանդիսանում է Վանյա Սանդիկովը: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 16:00-ից գտնվել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում, որտեղ են եղել նաև Վ.Սանդիկովի կինը` Դալյա Սանդիկովենյան և հաճախորդներ` Մանուշակ Մանասյանը, Հասմիկ Խաչատրյանը, Լևոն Մկրտչյանը, Ասյա Սարգսյանը, Մարինա Մինասյանը, Հովհաննես Մահտեսյանը, Մայա Սարիբեկյանը և Սեդա Մալխասյանը: Ժամը 18:00-ի սահմաններում Դ.Սանդիկովենյան ինտերնետային սկայպի միջոցով կապվել է Վ.Սանդիկովի հետ և խնդրել, որպեսզի նրան տրամադրվի ապրանքի մի մասը, սակայն Վ.Սանդիկովը հրաժարվել է ապրանք տալ և արգելել է մտնել պահեստ` ասելով, որ ինքը կգա և կորոշի, թե ում որքան ապրանք տա: Այդ ժամանակ Դ.Սանդիկովենյան սկայպի միջոցով խոսել է Վրաստանի մասնաճյուղի տնօրեն Սաշա Սյուի հետ, որը վերջինիս թույլատրել է ստանալ ապրանք, սակայն Վ.Սանդիկովը կրկին արգելել է ապրանք տրամադրել և իրեն ասել է, որ եթե ապրանք տրամադրի, ապա ինքն է պատասխան տալու: Ինքը հրաժարվել է ապրանք տրամադրել Դ.Սանդիկովենյային` ասելով, որ մինչև Վ.Սանդիկովը չթույլատրի, որևէ մեկին ապրանք չի տրամադրի: Այդ ժամանակ Դ.Սանդիկովենյան հրել է իրեն, ձեռքից վերցրել պահեստասենյակի բանալին և Մանուշակ Մանասյանի ու Ասյա Սարգսյանի հետ մտնելով պահեստ, սկսել են դուրս բերել ապրանքը: Ինքը փորձել է խոչընդոտել ապրանքի դուս բերումը, սակայն չի կարողացել: Տեսնելով, որ չի կարողանում կանխել կողոպուտը, զանգահարել է Վ.Սանդիկովին և ասել, որ առանց իր թույլտվության ապրանքը դուրս են բերում գրասենյակից: Այդ ժամանակ Վ.Սանդիկովը ասել է, որ եթե չեն ենթարկվում և կողոպտում են պահեստը, ապա դրսի կողմից կողպի գրասենյակի դուռը: Այդ ժամանակ, երբ արդեն ապրանքի մի մասը Դ.Սանդիկովենյան և մյուսները դուրս էին բերել գրասենյակից, ինքը ներսում գտնվող Սեդա Մալխասյանին կանչել է դուրս և դրսից կողպել գրասենյակի մուտքի դուռը` ներսում թողնելով Դալյա Սանդիկովենյային, Ասյա Սարգսյանին, Հասմիկ Խաչատրյանին, Մայա Սարիբեկյանին, Մարինա Մինասյանին, Մանուշակ Մանասյանին և Ջուլիետա Գրիգորյանին: Դուռը կողպելուց հետո Ս.Մալխասյանը ասել է, որ պայուսակը գտնվում է գրասենյակում, որի մեջ իր դեղորայքն է: Իրենք ներսում գտնվողներին ասել են, որ Ս.Մալխասյանի դեղորայքը պատուհանից ցած գցեն, սակայն վերջիններս հրաժարվել են: Ինքը նկատել է, որ գրասենյակից դուրս բերված ապրանքը տեղավորել են ավտոմեքենաների մեջ: Ինքը և Վ.Սանդիկովը գրասենյակում գտնվողներին ասել են, որ եթե ապրանքը ետ չվերադարձնեն, ապա դիմելու են ոստիկանություն, որից հետո գրասենյակից հափշտակված ապրանքը տեղափոխվել է Բաղրամյան 64 շենքի 1-ին հարկում գտնվող 7 բնակարան: Ժամը 24:00-ի սահմաններում Վ.Սանդիկովը հասել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան և բացել դուռը, որից շուրջ 15 րոպե հետո այդտեղ է եկել նաև ոստիկանությունը, որոնց զանգահարել են գրասենյակում գտնվող անձինք: Ինքը ոստիկանություն չի զանգահարել, քանի որ այդպես է ասել Վ.Սանդիկովը: Հետագայում հարևանի տանը հայտնաբերված ապրանքից, որը ի պահ է հանձնվել իրենց, մի մասը բացակայել է:
1-ին հատոր գ/թ 104-107, 2-րդ հատոր գթ, 9-12, 13-16, 61, 71-78, 128 թ.
Առաջադրված մեղադրանքում` ամբաստանյալ Վանյա Սանդիկովն իրեն լիովին մեղավոր է ճանաչել անկեղծորեն զղջացել է կատարած արարքի համար և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Նախաքննության փուլում ամբաստանյալը ցուցմունքներ է տվել, որ 1991թ. ամուսնացել է Լիտվայի Հանրապետության քաղաքացի Դալյա Սանդիկովենյայի հետ: 2011թ. փետրվար ամսին եկել է ՀՀ և մշտական բնակություն հաստատել: 2012թ. հունիսի 11-ին ՀՀ-ում հիմնել է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ն, որի միակ բաժնետերը և տնօրենը հանդիսանում է ինքը, իսկ Նարինե Գևորգյանը հանդիսանում է ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է ՉԺՀ-ից սննդային հավելումների ներկրմամբ և վաճառքով: ՍՊԸ-ն գործել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 9:00-ի սահմաններում գնացել է Վրաստանի Հանրապետություն գործնական հանդիպման: Նույն օրը, երբ ինքն արդեն գտնվել է Վրաստանում, ինտերնետային կապի միջոցով իրեն է զանգահարել կինը` Դ.Սանդիկովենյան և ասել, որ ցանկանում է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում գտնվող պահեստից ապրանքի մի մասը վերցնել` ՉԺՀ-ի հետ գումարային հարցերը անձամբ լուծելու պայմանով: Ինքը մերժել է Դ.Սանդիկովենյային և ասել, որ հաջորդ օրը կգա ՀՀ և բոլոր հարցերը կլուծեն: Դրանից շուրջ մեկ ժամ հետո Ն.Գևորգյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ Դ.Սանդիկովենյան, Ասյա Սարգսյանը, Մանուշակ Մանասյանը առանց թույլտվության մտել են պահեստ և պահեստից ապրանքը փոխանցում են Լևոն Մկրտչյանին, Հասմիկ Խաչատրյանին, Հովհաննես Մահտեսյանին ու Մայա Սարիբեկյանին, որոնք էլ ապրանքը դուրս են բերում գրասենյակից և չեն ենթարկվում: Ինքը Ն.Գևորգյանին ասել է, որ պակաս ապրանքի համար նա է պատասխան տալու և եթե չի կարողանում զսպել վերջիններիս, ապա թող դուրս գա գրասենյակից, դրսից կողպի մուտքի դուռը, մինչև ինքը կգա և կզանգահարի ոստիկանություն: Ճանապարհին զանգահարել է Դ.Սանդիկովենյային և ասել, որ եթե երկու ժամվա ընթացքում ետ չվերադարձնեն գրասենյակից դուրս բերված ապրանքը, ապա դիմելու է ոստիկանություն: Ժամը 24:00-ի սահմաններում ինքը հասել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան և բացել դուռը, որտեղ եղել են Դալյա Սանդիկովենյան, Ասյա Սարգսյանը, Հասմիկ Խաչատրյանը, Մայա Սարիբեկյանը, Մարինա Մինասյանը, Մանուշակ Մանասյանը և Ջուլիետա Գրիգորյանը: Դրանից շուրջ 10 րոպե հետո այդտեղ է եկել նաև ոստիկանությունը: Հետագայում հարևանի տանը հայտնաբերված ապրանքից, որը ի պահ է հանձնվել իրենց, մի մասը` 40 տուփ ՙՍան Բաո՚, 72 տուփ ՙԽյուս Ռոզա՚ և 150 տուփ ՙԼինժի՚ բացակայել է, որոնցից մեկի տուփի` մեջ եղել է 3.000.000 ՀՀ դրամ գումար, որը նույնպես հափշտակվել է:
1-ին հատոր գ/թ 114-118, 2-րդ հատոր գթ 85-92, 99-104, 136-137թ.
Նարինե Մասիկոյի Գևորգյանի և Վանյա Յակովի Սանդիկովի կատարած հանցանքները հիմնավորված է նաև օրենքով սահմանված կարգով գործով ձեռք բերված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Ասյա Սարգսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել որ ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ն զբաղվել է ՉԺՀ-ից սննդային հավելումների ներկրմամբ և վաճառքով: ՍՊԸ-ն գործել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: Ճանաչում է Վ.Սանդիկովի կնոջը` Դալյա Սանդիկովենյային և ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Նարինե Գևորգյանին: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 16:30-ի սահմաններում գնացել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան Դ.Սանդիկովենյային տեսակցելու, որտեղ եղել են նաև այլ կանայք և Նարինե Գևորգյանը: Երբ ինքը մտել է ներս Դ.Սանդիկովենյան ինտերնետային կապի միջոցով խոսել է եղել Սաշա Սյու անունով մի մարդու հետ, որը ըստ վերջիններիս հանդիսանում է տարածաշրջանի ղեկավարը: Այդ ժամանակ ինքը տեսել է, որ Սաշա Սյուի հետևում կանգնած է նաև Վ.Սանդիկովը, որոնք գտնվում էին Վրաստանի Հանրապետությունում: Դ.Սանդիկովենյան վերջիններիս ասել է, որ ցանկանում է գրասենյակի պահեստում եղած ապրանքի մի մասը վերցնել` մասնաճյուղ բացելու համար: Այդ ժամանակ Սաշա Սյուն տվել է իր համաձայնությունը, սակայն Վ.Սանդիկովը ասել է, որ սպասի մինչ նրա գալը: Դ.Սանդիկովենյան սկայպի միջոցով սկսել է համոզել Վ.Սանդիկովին, որպեսզի իրեն տրամադրի ապրանքի մի մասը, որից հետո Վ.Սանդիկովը տվել է իր համաձայնությունը և Ն.Գևորգյանին ասել, որ ապրանքը բաց թողնի: Դրանից հետո Սաշա Սյուն թելադրել է տրամադրվող ապրանքի անվանումները և քանակը, որը գրառվել է Դ.Սանդիկովենյայի և Ն.Գևորգյանի կողմից առանձին ցուցակներով: Ցուցակները գրելուց հետո դրանց մեջ ինչ որ անճշտություն է եղել, որի համար կրկին սկայպով կապվել են Սաշա Սյուի և Վ.Սանդիկովի հետ, որոնք ուղղել են անճշտությունը: Դրանից հետո Ն.Գևորգյանը բացել է պահեստի դուռը, , որտեղից ապրանքը ցուցակի համաձայն հաշվել և փոխանցել է պահեստի դռան դիմաց նստած Ն.Գևորգյանին, որը իր հերթին ապրանքը հաշվելով և համեմատելով նրա կողմից գրված ցուցակի հետ` ապրանքը տեղավորել է արկղերի մեջ: Երբ ցուցակի համաձայն ապրանքը ամբողջությամբ պահեստից դուրս է բերվել է ինքը որպես հաշվապահ, կազմել է հանձնման-ընդունման ակտ` Ն.Գևորգյանի գրած ցուցակի համաձայն, որի մեջ Ն.Գևորգյանը հանդես է եկել որպես հանձնող, Դ.Սանդիկովենյան որպես ընդունող, իսկ ինքը, Մանուշակ Մանասյանը և Հասմիկ Խաչատրյանը, որպես ներկա գտնվող անձինք: Այդ ընթացքում Լևոն Մկրտչյանը և Հովհաննես Մահտեսյանը ցուցակի համաձայն պահեստից դուրս բերված ապրանքը տեղափոխել են գրասենյակից Դ.Սանդիկովենյայի խնդրանքով: Երբ ցւոցակների և հանձնման-ընդունման ակտի համաձայն պահեստից դուրս բերված ապրանքը ամբողջությամբ տեղափոխվել է գրասենյակից, իրենք ստորագրել են իրենց անվան դիմաց և սպասել Ն.Գևորգյանի ստորագրելուն, սակայն այդ ժամանակ Ն.Գևորգյանը առանց ստորագրելու հանձնման ընդունման ակտը, դուրս է կանչել ներսում գտնվող Սեդա Մալխասյանին և միասին դուրս են եկել գրասենյակից: Շուրջ 5 րոպե հետո Մայա Սարիբեկյանը ցանկացել է դուրս գալ և նկատել է, որ գրասենյակի մուտքի դուռը կողպված է: Իրենք փորձել են բացել դուռը, սակայն չեն կարողացել, որից հետո զանգահարել են Ն.Գևորգյանին, որը հրաժարվել է բացել դուռը: Ն.Գևորգյանը գրասենյակի մուտքի դուռը կողպել է 18:20-ի սահմաններում և այդ ժամանակ ինքը գրասենյակի հեռախոսահամարից զանգահարել է տուն և ասել, որ իրենց վրա դուռը փակել են և չեն կարողանում դուրս գալ: Տեսնելով, որ Ն.Գևորգյանը դուռը չի բացում, ներսում գտնվող Մայա Սարիբեկյանը զանգահարել է որդուն և պատմել կատարվածի մասին, որն էլ դիմել է ոստիկանություն և ժամը 02:00-ի սահմաններում Վ.Սանդիկովը բացել է դուռը և իրենց հրավիրել են ոստիկանություն :
Տուժող Մանուշակ Մանասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ ճանաչում է Վանյա Սանդիկովին, որը հանդիսանում է
ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի տնօրենը և նրա կնոջը` Դալյա Սանդիկովենյային: ՍՊԸ-ն գործել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: ճանաչում է նաև ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Նարինե Գևորգյանին: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 13:00-ի սահմաններում գնացել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան, քանի որ նախորդ օրը իրեն Վ.Սանդիկովը խնդրել էր, որպեսզի Դ.Սանդիկովենյայի հետ գնան գրասենյակի տարածք փնտրելու: Երբ ինքը մտել է ներս այնտեղ եղել է միայն Դ.Սանդիկովենյան, որը ինտերնետային սկայպի միջոցով խոսելուց է եղել վրաստանում գտնվող Սաշա Սյու անունով մի մարդու հետ, որը ըստ վերջիններիս հանդիսանում է տարածաշրջանի ղեկավարը: Այդ ժամանակ Դ.Սանդիկովենյան իրեն ասել է, որ ծրագրերը փոխվել են և նա ցանկանում է առանձնանալ Վ.Սանդիկովից և բացել առանձին ներկայացուցչություն: Որոշ ժամանակ հետո գրասենյակ են գնացել նաև Ն.Գևորգյանը, Ասյա Սարգսյանը, Հասմիկ Խաչատրյանը: Խոսակցության ընթացքում սկայպին է մոտեցել Վ.Սանդիկովը որը ասել է, որ սպասի մինչ նրա գալը: Դ.Սանդիկովենյան սկայպի միջոցով սկսել է համոզել Վ.Սանդիկովին, որպեսզի իրեն տրամադրի ապրանքի մի մասը: Ն.Գևորգյանին ասել, որ ապրանքը բաց թողնի ըստ ցուցակի: Դրանից հետո Դ.Սանդիկովենյան մտել է պահեստ, որտեղից ապրանքը ցուցակի համաձայն հաշվել և փոխանցել է պահեստի դռան դիմաց նստած Ն.Գևորգյանին, որը իր հերթին ապրանքը հաշվելով և համեմատելով նրա կողմից գրված ցուցակի հետ` ապրանքը տեղավորել է արկղերի մեջ: Երբ ցուցակի համաձայն ապրանքը ամբողջությամբ պահեստից դուրս բերված է եղել, Դ.Սանդիկովենյան ասել է, որ պետք է կազմվի հանձնման ընդունման ակտ և քանի որ Ասյա Սարգսյանը մասնագիտությամբ հաշվապահ է, վերջինս կազմել է հանձնման- ընդունման ակտը, որի մեջ Ն.Գևորգյանը հանդես է եկել որպես հանձնող, Դ.Սանդիկովենյան որպես ընդունող, իսկ ինքը, Ասյա Սարգսյանը և Հասմիկ Խաչատրյանը` որպես ներկա գտնվող անձինք: Այդ ընթացքում պահեստից դուրս բերված ապրանքը տեղափոխել են գրասենյակից Դ.Սանդիկովենյայի խնդրանքով: Դրանից հետո իրենք ստորագրել են իրենց անվան դիմաց և սպասել Ն.Գևորգյանի ստորագրելուն, սակայն այդ ժամանակ Ն.Գևորգյանը առանց ստորագրելու հանձնման-ընդունման ակտը, դուրս է եկել գրասենյակից: Մի քանի րոպե հետո Մայա Սարիբեկյանը և Մարինա Մինասյանը ցանկացել են դուրս գալ և նկատել են, որ գրասենյակի մուտքի դուռը կողպված է: Իրենք փորձել են բացել դուռը, սակայն չեն կարողացել: Տեսնելով, որ Ն.Գևորգյանը դուռը չի բացում, Մայա Սարիբեկյանը զանգահարել է որդուն, որն էլ դիմել է ոստիկանություն:
Տուժող Մայա Սարիբեկյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել, որ Մանուշակ Մանասյանը իր ընկերուհին է, որը տեղեկանալով, որ ամուսինը առողջական խնդիրներ ունի, խորհուրդ է տվել Բաղրամյան փողոցում գտնվող գրասենյակից ձեռք բերել դեղաբույսեր: Այդ նպատակով 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին Մ.Մանասյանի հետ գնացել է Բաղրամյան 64 շենք որտեղ գործել է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ն: Այդ օրը գրասենյակից գնել է դեղաբույսեր, վճարել գումարը և հեռացել: Հաջորդ օրը դեղաբույսերի օգտագործման կարգը իմանալու համար զանգահարել է Մ.Մանասյանին, որը ասել է, որ այդ օրը ժամը 18:00-ին տեղի է ունենալու սեմինար, որի ժամանակ բացատրելու են դեղաբույսերի օգտագործման կարգը: 26.09.2012թ. ժամը 18:00-ի սահմաններում գնացել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան, որտեղ տեսել է, որ Նարինե Գևորգյանը, որը հանդիսանում է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի փոխտնօրենը, պահեստից ապրանք է դուրս բերում, փոխանցում է Դալյա Սանդիկովենյային, որը հանդիսանում է Վ.Սանդիկովի կինը և հաշվելով ապրանքը տեղավորում են արկղերի մեջ: Այդ ժամանակ Ասյա Սարգսյանը կազմել է հանձնման ընդունման ակտ և Ն.Գևորգյանին ու Դ.Սանդիկովենյային ասել է, որ երկուսն էլ պետք է ստորագրեն ակտի տակ, որին երկուսն էլ համաձայնվել են: Երբ ապրանքը արդեն դուրս էր բերվել պահեստից, Դ.Սանդիկովենյան ցանկացել է այն տեղափոխել այլ վայր, սակայն քանի որ մեքենա չի եղել, ինքը առաջարկել է ապրանքը ժամանակավոր տեղավորել 1-ին հարկի հարևանի տանը Երբ ապրանքը ամբողջությամբ տեղափոխվել է հարևանի տուն, այդ ժամանակ Ն.Գևորգյանը հեռախոսով խոսել է Վ.Սանդիկովի հետ: Դրանից որոշ ժամանակ հետո Ն.Գևորգյանը առանց ստորագրելու հանձնման ընդունման ակտը, եկել գրասենյակից: Մի քանի րոպե հետո ինքը ցանկացել է դուրս գալ գրասենյակից և նկատել է, որ գրասենյակի մուտքի դուռը կողպված է: Իրենք փորձել են բացել դուռը, սակայն չեն կարողացել, որից հետո զանգահարել են Ն.Գևորգյանին, որը հրաժարվել է բացել դուռը և իրենց մեղադրել է գողության մեջ: Ն.Գևորգյանը դուռը չի բացում, իրենք զանգահարել են ոստիկանություն, սակայն չեն կարողացել կապվել, որից հետո ինքը զանգահարել է որդուն և պատմել կատարվածի մասին, որն էլ դիմել է ոստիկանություն: Արդեն 27.09.2012թ. ժամը 1:30-ի սահմաններում Վ.Սանդիկովը բացել է դուռը, որոնց հետ միասին ներս են մտել ոստիկանները:
Տուժող Հասմիկ Խաչատրյանը դատաքննության փուլում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. փետրվար ամսին ծանոթացել է Վանյա Սանդիկովին, որը հանդիսանում է ՙՖոխոու՚ կովենյային: ՍՊԸ-ն գործել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: ճանաչում է նաև ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Նարինե Գևորգյանին: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 14:00-ի սահմաններում գնացել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան, որտեղ եղել են Դ.Սանդիկովենյան և Մանուշակ Մանասյանը: Այդ ժամանակ Դ.սանդիկովենյան իրեն ասել է, որ ցանկանում է բացել առանձին ներկայացուցչություն: Այդ ժամանակ հետո գրասենյակ են եկել նաև Ն.Գևորգյանը, Ասյա Սարգսյանը, Մարինա Մինասյանը, Ջուլիետա Գրիգորյանը, Մայա Սարիբեկյանը: Դ.Սանդիկովենյան սկայպի միջոցով զանգահարել է Վրաստանում գտնվող տարածաշրջանի ղեկավար Սաշա Սյուին, որտեղ է եղել նաև Վ.Սանդիկովը և ասել, որ ցանկանում է գրասենյակի պահեստում եղած ապրանքի մի մասը վերցնել` մասնաճյուղ բացելու համար: Այդ ժամանակ Սաշա Սյուն տվել է իր համաձայնությունը, սակայն Ն.Գևորգյանը հրաժարվել է ապրանք տրամադրել` ասելով, որ մինչև Վ.Սանդիկովը չթույլատրի, որևէ մեկին ապրանք չի տա: Խոսակցության ընթացքում սկայպին է մոտեցել Վ.Սանդիկովը որը ասել է, որ սպասի մինչ նրա գալը: Դ.Սանդիկովենյան սկայպի միջոցով սկսել է համոզել Վ.Սանդիկովին, որպեսզի իրեն տրամադրի ապրանքի մի մասը, որից հետո Վ.Սանդիկովը տվել է իր համաձայնությունը և Ն.Գևորգյանին ասել, որ ապրանքը բաց թողնի: Դրանից հետո սկայպի միջոցով Սաշա Սյուն թելադրել է տրամադրվող ապրանքի անվանումները և քանակը, որը գրառվել է Դ.Սանդիկովենյայի և Ն.Գևորգյանի կողմից առանձին ցուցակներով, որից հետո Դ.Սանդիկովենյան պահեստից ապրանքը ցուցակի համաձայն հաշվել և փոխանցել է պահեստի դռան դիմաց նստած Ն.Գևորգյանին, որը իր հերթին ապրանքը հաշվելով և համեմատելով նրա կողմից գրված ցուցակի հետ` ապրանքը տեղավորել է արկղերի մեջ: Երբ ցուցակի համաձայն ապրանքը ամբողջությամբ պահեստից դուրս բերված է եղել, Դ.Սանդիկովենյան ասել է, որ պետք է կազմվի հանձնման -ընդունման ակտ և, քանի որ Ասյա Սարգսյանը մասնագիտությամբ հաշվապահ է, վերջինս կազմել է հանձնման- ընդունման ակտը, որի մեջ Ն.Գևորգյանը հանդես է եկել որպես հանձնող, Դ.Սանդիկովենյան որպես ընդունող, իսկ ինքը, Ասյա Սարգսյանը և Մ.Մանասյանը` որպես ներկա գտնվող անձինք: Դ.Սանդիկովենյան իր ամուսնուն և Հովհաննես Մահտեսյանին խնդրել է կանչել ավտոմեքենա` ապրանքը տեղափոխելու համար: Քանի որ մեքենա չի եղել Մայա Սարիբեկյանը նույն շենքի 1-ին հարկի հարևանին խնդրել է, որ ապրանքը ժամանակավոր տեղավորեն նրանց տանը: Այդ ընթացքում իր ամուսինը` Լևոն Մկրտչյանը և Հովհաննես Մահտեսյանը ցուցակի համաձայն պահեստից դուրս բերված ապրանքը տեղափոխել են գրասենյակից 1-ին հարկի հարևանի տուն` Դ.Սանդիկովենյայի խնդրանքով: Երբ ցուցակների և հանձնման-ընդունման ակտի համաձայն պահեստից դուրս բերված ապրանքը ամբողջությամբ տեղափոխվել է գրասենյակից, իրենք ստորագրել են իրենց անվան դիմաց և սպասել Ն.Գևորգյանի ստորագրելուն, սակայն այդ ժամանակ Ն.Գևորգյանը առանց ստորագրելու հանձնման-ընդունման ակտը, դուրս է եկել գրասենյակից: Մի քանի րոպե հետո Մայա Սարիբեկյանը և Մարինա Մինասյանը ցանկացել են դուրս գալ և տեսել է, որ գրասենյակի մուտքի դուռը կողպված է: Իրենք փորձել են բացել դուռը, սակայն չեն կարողացել, և զանգահարել են Ն.Գևորգյանին, որը հրաժարվել է բացել դուռը և իրենց մեղադրել է գողության մեջ: Ն.Գևորգյանը գրասենյակի մուտքի դուռը կողպել է 18:20-ի սահմաններում և այդ ժամանակ ինքը զանգահարել է ամուսնուն: Տեսնելով, որ Ն.Գևորգյանը դուռը չի բացում, իրենք զանգահարել են ոստիկանություն, սակայն չեն կարողացել կապվել, որից հետո Մայա Սարիբեկյանը զանգահարել է որդուն և, որը դիմել է ոստիկանություն: Արդեն 27.09.2012թ. ժամը 2:00-ի սահմաններում Վ.Սանդիկովը բացել է դուռը, որոնց հետ միասին ներս են մտել ոստիկանները և իրենց հրավիրել ոստիկանություն:
Տուժող Մարինա Մինասյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել որ 2012թ. սեպտեմբերի 25-ին գնացել է Երևանի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան, որտեղ գործում է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ն և զբաղվում է դեղաբույսերի վաճառքով: Այդ օրը գրասենյակից գնել է դեղաբույսեր, վճարել գումարը և հեռացել: Հաջորդ օրը` 26.09.2012թ. դեղաբույսերի օգտագործման կարգը իմանալու համար պետք է լիներ դասընթաց: Ժամը 18:00-ի սահմաններում գնացել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան, որտեղ տեսել է, որ Նարինե Գևորգյանը` ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի փոխտնօրենը, պահեստից ապրանք է դուրս բերում, փոխանցում է Դալյա Սանդիկովենյային, որը Վ.Սանդիկովի կինն է և հաշվելով ապրանքը տեղավորում է արկղերի մեջ: Այդ ժամանակ Ասյա Սարգսյանը կազմել է հանձնման ընդունման ակտ, իսկ Հասմիկ Խաչատրյանի ամուսինը` Լևոն Մկրտչյանը, Հովհաննես Մահտեսյանի հետ իրենց օգնությամբ ապրանքը տեղափոխել են: Երբ ապրանքը ամբողջությամբ տեղափոխվել է 1-ին հարկի հարևանի տուն այդ ժամանակ Ն.Գևորգյանը առանց ստորագրելու հանձնման ընդունման ակտը, դուրս է կանչել ներսում գտնվող Սեդա Մալխասյանին և միասին դուրս են եկել գրասենյակից: Մի քանի րոպե հետո ինքը Մայա Սարիբեկյանի հետ ցանկացել է դուրս գալ գրասենյակից և նկատել է, որ գրասենյակի մուտքի դուռը կողպված է: Իրենք փորձել են բացել դուռը, սակայն չեն կարողացել, որից հետո զանգահարել են Ն.Գևորգյանին, որը հրաժարվել է բացել դուռը և իրենց ասել է, որ դուռը կողպել է Վ.Սանդիկովի պահանջով: Ն.Գևորգյանը գրասենյակի մուտքի դուռը կողպել է ժամը 18:20-ի սահմաններում: Տեսնելով, որ դասընթացը չկայացավ ինքը և Մայան ցանկանում էին դուրս գալ, Ն.Գևորգյանը դուռը չէր բացում: Դրանից հետո Մ.Սարիբեկյանը զանգահարել է որդուն և պատմել կատարվածի մասին, որն էլ դիմել է ոստիկանություն: 27.09.2012թ. ժամը 1:30-ի սահմաններում Վ.Սանդիկովը բացել է դուռը, որոնց հետ միասին ներս են մտել ոստիկանները:
Նախաքննության փուլում նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև Տուժող Ջուլիետա Գրիգորյանը :
գ/թ 1-ին հատոր 135-137, թ., 2-րդ հատոր 118-119թ.
Վկա Լևոն Մկրտչյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Հասմիկ Խաչատրյանն է իր կինն, որը մասնագիտությամբ բժիշկ է: 2012թ. ապրիլ ամսին Հ.Խաչատրյանը ծանոթացել է ամուսիններ Վանյա Սանդիկովի և Դալյա Սանդիկովենյաի հետ: Վ.Սանդիկովը ՀՀ-ում հիմնել է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ն, որը զբաղվում է ՉԺՀ-ից բուժիչ սննդային հավելումների ներկրմամբ և վաճառքով: ՍՊԸ-ի գրասենյակը գործում էր Երևանի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 18:00-ի սահմաններում նույն հասցեում պետք է տեղի ունենար սեմինար: Այդ օրը Հ.Խաչատրյանը գրասենյակ է գնացել ժամը 13:00-ի սահմաններում: Ինքը գնացել է գրասենյակ ժամը 18:00-ի սահմաններում: Մտնելով ներս` գրասենյակի հյուրասենյակում դրված են եղել արկղերով ապրանք: Այդ ժամանակ Դալյա Սանդիկովենյան իրեն և խնդրել է ապրանքը իջեցնել 1-ին հարկի հարևանի տուն: Եվ ինքը Հ.Մահտեսյանի հետ ապրանքը իջեցրել և տեղավորել են 1-այնտեղ, որից հետո Դ.Սանդիկովենյայի խնդրանքով դուրս են եկել Բաղրամյան փողոց` ապրանքը տեղափոխելու համար բեռնատար ավտոմեքենա գտնելու, սակայն շուրջ 15 րոպե չկարողանալով ավտոմեքենա գտնել վերադարձել են և տեսել, որ գրասենյակի մուտքի դուռը փակ է, իսկ կանայք մնացել են ներսում: Այդ ժամանակ Հ.Խաչատրյանը ասել է, որ Նարինե Գևորգյանն է դուռը փակել, սակայն պատճառը իրենք չգիտեն: Որոշ ժամանակ հետո Հ.Խաչատրյանը ասել է, որ հեռախոսազրույց են ունեցել Վ.Սանդիկովի հետ, որը ասել է, որ երկու ժամից կհասնի գրասենյակ: 27.09.2012թ. ժամը 1:00-ի սահմաններում Վ.Սանդիկովը հասել է գրասենյակ և բացել դուռը, որից հետո ներսում գտնվողներին հրավիրել են ոստիկանություն:
Վկա Հովհաննես Մահտեսյանի նախաքնության փուլում ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012թ. հունիս ամսից ճանաչում է Վանյա Սանդիկովին, որը հանդիսանում է ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ի տնօրենը: ՍՊԸ-ն զբաղվում է ՉԺՀ-ից սննդային հավելումների ներկրմամբ և վաճառքով: ՍՊԸ-ն գործել է Երևան քաղաքի Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարանում: 2012թ. սեպտեմբեր ամսին, ծանոթացել է Վ.Սանդիկովի կնոջ` Դալյա Սանդիկովենյայի և Նարինե Գևորգյանի հետ: 2012թ. սեպտեմբերի 26-ին ժամը 15:00-ի սահմաններում գնացել է Բաղրամյան 64 շենքի 11 բնակարան, որտեղ եղել են իր ծանոթ Հասմիկ Խաչատրյանը, Դ.Սանդիկովենյան, Մանուշակ Մանասյանը, Նարինե Գևորգյանը և այլ կանայք: Այնտեղ է եղել նաև Հ.Խաչատրյանի ամուսինը` Լևոն Մկրտչյանը: Այդ ժամանակ Դ.Սանդիկովենյան Ն.Գևորգյանին ասել է, որ ցանկանում է ապրանքի մի մասը վերցնել և առանձին ներկայացուցչություն բացել, սակայն Ն.Գևորգյանը հրաժարվել է ապրանք տրամադրել` ասելով, որ մինչև Վ.Սանդիկովը չթույլատրի, որևէ մեկին ապրանք չի տա: Համաձայնության չգալով նրանք սկայպի միջոցով կապվել են իրենց ղեկավարության հետ, որտեղից Ն.Գևորգյանին կարգադրել են ապրանք տրամադրել Դ.Սանդիկովենյային և թելադրել տրամադրվող ապրանքի քանակը և անվանումները, որը գրառվել է Դ.Սանդիկովենյայի և Ն.Գևորգյանի կողմից առանձին ցուցակներով: Դրանից հետո Ն.Գևորգյանը և Դ.Սանդիկովենյան փոխհամաձայնությամբ պահեստից ապրանքը ցուցակի համաձայն հաշվել և դուրս են բերել նախասրահ: Երբ ապրանքը պահեստից դուրս բերված է եղել, Դ.Սանդիկովենյան իրեն և Լ.Մկրտչյանին խնդրել է ապրանքը տեղափոխել նույն շենքի 1-ին հարկի հարևանի տուն և կանչել ավտոմեքենա` ապրանքը տեղափոխելու համար: Ինքը և Լ.Մկրտչյանը կանանց օգնությամբ ապրանքը ամբողջությամբ տեղափոխել են 1-ին հարկի հարևանի տուն և դուրս եկել Բաղրամյան փողոց բեռնատար ավտոմեքենա գտնելու համար: Շուրջ 15 րոպե չկարողանալով բեռնատար գտնել, վերադարձել են գրասենյակ և տեսել, որ գրասենյակի դուռը փակ է: Դա եղել է ժամը 18:20-ի սահմանները, որից հետո ինքը հեռացել է: Նարինե Գևորգյանը որևէ մեկին չի ասել և դեմ չի եղել ապրանքը տեղափոխելիս և տրամադրելիս, վերջինս անձամբ հաշվել է ցուցակի համաձայն տրամադրվող ապրանքը և դասավորել արկղերի մեջ: Եթե Ն.Գևորգյանը դեմ լիներ, ապա որևէ մեկը ապրանք չեր տեղափոխի: Երբ Ն.Գևորգյանը կողպել է դուռը, ապրանքը արդեն ամբողջությամբ տեղափոխված է եղել 1-ին հարկի հարևանի տուն և այլևս տեղափոխման ենթակա ապրանք չի եղել:
գ/թ 1-ին հատոր 93-94թ. 2-րդ հատոր 42-44թ.
Ամբաստանյալներ Վ.Սանդիկովին և Ն.Գևորգյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև վկաներ Սեդա Մալխասյանի /հատոր 2-րդ գ.թ. 105-107/, Ռիմա Գրիգորյանի /1-ին հատոր գ.թ. 140-141թ/ Միքայել Բարսամյանի / հատոր 1-ին գ.թ. 128-130թ/, Մարիամ Յուխանաևայի/ հատոր 2 գ.թ. 97-98/, Յուրիկ Սարգսյանի/ հատոր 2 գ.թ 122/ նախաքննության փուլում տված ցուցմունքններով:
Ապացույց ճանաչված հանձնման-ընդունման ակտով, համաձայն որի Նարինե Գևորգյանը Դալյա Սանդիկովենյային հանձնել է 706 տուփ սննդային հավելումներ:
գ/թ 1-ին հատոր 27թ.
Ապացույց ճանաչված Երևանի Բաղրամյան 64 շենքի 7 բնակարանում կատարված առարկաները ներկայացնելու և զննելու արձանագրությամբ, համաձայն որի ներկայացվել է 405 տուփ սննդայի հավելումներ:
գ/թ 1-ին հատոր 49թ
Ապացույց ճանաչված ՙՖոխոու՚ ՍՊԸ-ում կատարված գուքագրման ակտով ՍՊԸ-ին պատկանող սննդային հավելումներից բացակայում է 262 տուփ սննդային հավելումներ:
գ/թ 2-րդ հատոր 25թ.
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը հետազոտելով գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց, գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալներ Նարինե Գևորգյանի, մեղավորությունը` մարդուն ազատությունից ապօրինի զրկելու մեջ, որը կատարվել է երկուսից ավելի անձանց նկատմամբ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդված 2-դ մասի 6-րդ կետով ապացուցված է:
Իսկ Վանյա Սանդիկովի մեղավորությունը` մարդուն ազատությունից ապօրինի զրկելուՆ դրդելու մեջ, որը կատարվել է երկուսից ավելի անձանց նկատմամբ` նախատեսված ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-133-րդ հոդված 2-դ մասի 6-րդ կետով ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալները ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նրանք պետք է կրեն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալ Նարինե Գևորգյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, նախկինում դատված չէ, կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալ Վանյա Սանդիկովի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա ընդունել է մեղքը, անկեղծորեն զղջացել կատարած արարքի համար, կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Դատարանը ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում նաև տուժողների կողմից պահանջ չներկայացնելը:
Ամբաստանյալների պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի համաձայն`
1.Եթե դատարանը, կալանքի, ազատազրկման կամ կարգապահական գումարտակում պահելու ձևով պատիժ նշանակելով, հանգում է հետևության, որ դատապարտյալի ուղղվելը հնարավոր է առանց պատիժը կրելու, ապա կարող է որոշում կայացնել այդ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու մաuին:
2. Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելիu դատարանը հաշվի է առնում հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատաuխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Անձի նկատմամբ նշանակված ազատազրկման ձևով պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված հարցերին Վճռաբեկ դատարանն անդրադարձել է նաև ՎԲ-192/07, ՎԲ-50/07, ՎԲ-124/07, ԱՎԴ2/0059/01/08 և այլ որոշումներում, և վերահաստատել է իրավական դիրքորոշումն այն մասին, որ, չնայած պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու հետ կապված ՀՀ քրեական օրենսգիրքն ինչպես հանցագործությունների, այնպես էլ անձանց շրջանակի որևէ սահմանափակում չի նախատեսել, այնուհանդերձ, դատարանը պարտավոր է, ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով նախատեսված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, հաշվի առնել նաև հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը: Դատարանի կողմից նշանակվող պատժի արդարացիության հիմնական պահանջն այն է, որ պատիժը պետք է համապատասխանի հանցագործության վտանգավորության աստիճանին ու բնույթին: Պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու համար կարևոր նշանակություն ունեն հանցագործության կատարման հանգամանքները, եղանակը, գործիքներն ու միջոցները, մեղքի ձևը, հանցավորի կողմից այդ հանցագործության հանրորեն վտանգավոր հետևանքները նախատեսելու բնույթն ու աստիճանը տե'ս Վճռաբեկ դատարանի` Դավիթ Հովհաննիսյանի վերաբերյալ 2009թ. դեկտեմբերի 18-ի ԵԱՔԴ/0078/01/09 որոշման 18-րդ կետը/:
Դատարանը վերլուծելով և գնահատելով գործի կոնկրետ հանգամանքները, հաշվի առնելով ամբաստանյալների կատարած հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրանց անձ բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժը և պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայութույնը և վերոհիշյալ մեղմացնող հանգամանքների առկայությունը գտնում է, որ ամբաստանյալների ուղղվելը հնարավոր է առանց նշանակված պատիժը կրելու և նրանց նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով հնարավոր է հասնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակներին` սոցիալական արդարության վերականգմանը, պատժի ենթարկված անձի ուղղմանը և հանցագործությունների կանխմանը :
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 134-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Նարինե Մասիկոյի Գևորգյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանել փորձաշրջան 1/մեկ/ տարի ժամկետով:
Նարինե Գևորգյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ն.Գևորգյանի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դնել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա:
Վանյա Յակովի Սանդիկովին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-133-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով :
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չկիրառել սահմանել փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Վանյա Սանդիկովի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վ.Սանդիկովի վարքի նկատմամբ վերահսկողությունը դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո դնել ՀՀ ԱՆ այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնի համապատասխան բաժանմունքի վրա:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ