ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0009/01/13
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

04 փետրվարի 2015 թվական ք.Երևան


ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՋՈՒԼՀԱԿՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`

մեղադրող` Դ.Կարապետյանի,
տուժող` Վ. Պապյանի
ամբաստանյալ` Ն.Ափոյանի
պաշտպան` Ա.Մարտիրոսյանի

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքները` Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը .
1. 2011 թվականի դեկտեմբերի 06-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Շենգավիթի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 11143211 քրեական գործը:
2. 2012 թվականի փետրվարի 06-ին թիվ 11143211 քրեական գործն ըստ ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժին` նախաքննությունը շարունակելու համար:
3. 2012 թվականի հուլիսի 18-ին Նելլի Խաչատուրի Ափոյանը ձերբակալվել է:
2012 թվականի հուլիսի 21-ին Նելլի Խաչատուրի Ափոյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով:
4.Դատարանի 21.07.2012թ. որոշմամբ Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու մասին միջնորդությունը մերժվել է:
Նույն օրը Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
5. 2012 թվականի դեկտեմբերի 15-ին թիվ 11143211 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ` Սվետլանա Զավենի Խնկոյանի կողմից Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ վաշխառություն կատարելու փաստի առթիվ, առանձնացվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է 14145312 քրեական գործի համարը:
6. 2012 թվականի դեկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի կողմից Նադեժդա Պյոտրի Կոբզևայի նկատմամբ խարդախություն կատարելու փաստի առթիվ քրեական հետապնդում չիրականացնել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով: Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի կողմից Նադեժդա Տիմոֆեյի Պոնկրատովայի նկատմամբ խարդախություն կատարելու փաստի առթիվ քրեական հետապնդում չիրականացնել` վերջինիս արարքում հանցակազմի բացակայության հիմքով:
7. 2012 թվականի դեկտեմբերի 15-ին որոշում է կայացվել Մնացական Համբարձումի Կուրղինյանի կողմից Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ վաշխառություն կատարելու փաստի առթիվ քրեական հետապնդում չիրականացնել` համաներման ակտի ընդունման հիմքով:
8. 2013 թվականի հունվարի 11-ին թիվ 11143211 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճռով Նելլի Խաչատուրի Ափոյանին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել է ազատազրկման 4 (չորս) տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 69 հոդվածի համաձայն, նշանակված պատժին հաշվակցվել է Նելլի Խաչատուրի Ափոյանին 2012թ.-ի հուլիսի 18-ից մինչև 2012թ.-ի հուլիսի 21-ը կալանքի տակ պահելու ժամկետը և նրա նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 11 (տասնմեկ) ամիս 27 (քսանյոթ) օր ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը պետք է հաշվել նրան արգելանքի վերցնելու օրվանից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող Վիոլետա Պապյանի քաղաքացիական հայցը բավարարվել է. Նելլի Ափոյանից հօգուտ Վիոլետա Պապյանի պետք է բռնագանձել 3.036.330 (երեք միլիոն երեսունվեց հազար երեք հարյուր երեսուն) ՀՀ դրամ գումար, որպես հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի հատուցում:
9. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Ն.Ափոյանը և տուժող` Վ.Պապյանը, որոնք Վերաքննիչ քրեական դատարանի հոկտեմբերի 14-ի որոշմամբ ընդունվել են վարույթ:
10.Ամբաստանյալ Ն.Ափոյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան է ներկայացրել տուժող` Վ.Պապյանը:
11.Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2014 թվականի հոկտեմբերի 07-ին:
Վերոնշյալ քրեական գործի քննությունը նշանակվել է Վերաքննիչ քրեական դատարանի դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2014 թվականի հոկտեմբերի 29-ին, ժամը` 12.00-ին, Երևան քաղաքում, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի թիվ 1 դատական նիստերի դահլիճում:



2.Գործի փաստական հանգամանքները.

12. Նախաքննական մարմինն ամբաստանյալ Նելլի Խաչատուրի Ափոյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ նա խարդախությամբ ուրիշի առանձնապես խոշոր չափի գույք հափշտակելու դիտավորությամբ, 2007 թվականի հուլիս ամսին Երևան քաղաքի Շիրվանզադե 1 հասցեում գտնվող, Վահան Ենգիբարյանի գրասենյակում, վերջինիս ծանոթ Վիոլետա Պապյանի դստերը Անի Կուրղինյանին <<Սանկտ-Պետերբուրգի>> համալսարանի Երևանի մասնաճյուղից <<Հայ-Ռուսական (Սլավոնական)>> համալսարան տեղափոխելու պատրվակով, չարաշահելով Վ.Պապյանի վստահությունը, խաբեությամբ նրանից վերցրել է առանձնապես խոշոր չափերի` 3.036.330 ՀՀ դրամին համարժեք 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար և այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն չկատարելով` խարդախությամբ հափշտակել է գումարը:


3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.

ա/ Ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանը վկայակոչելով վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն ու հիմնավորումները խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.08.2014թ. դատավճիռը և իր նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Ի հիմնավորումն վերաքննիչ բողոքի` ամբաստանյալը մասնավորապես նշել է հետևյալը.
13. Ամբաստանյալը գտնում է, որ դատարանը օբյեկտիվ գնահատական չի տվել գործով ձեռք բերված ապացույցներին և գործի դատաքննության արդյունքում` հանգելով ոչ ճիշտ հետևությունների, դատավճռով խախտել է իր նյութական և դատավարական իրավունքները, ուստի նշված դատավճիռը ամբողջությամբ ենթակա է բեկանման և փոփոխման։
Փաստորեն, դատարանը իր մեղքը ապացուցված է համարել հիմք ընդունելով տուժողի և նրա ընտանիքի անդամ վկաների հակասական ցուցմունքները, իսկ ինչ վերաբերվում է մյուս ապացույցներին, որոնց մասին հիշատակված է դատավճռում, ապա դրանք ոչ միայն չեն հիմնավորում իր մեղքը, այլ հաստատում են դատարանում հնչեցրած իր այն տեսակետը, որ Մնացական Կուրղինյանը ընտանյոք հանդերձ որոշել է իրեն կործանել։
Անդրադառնալով տուժողի և վկաների ցուցմունքներին, որոնք հիմք են հանդիսացել մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար, նշել է, որ դրանք չեն կարող ճշմարտացի ու արժանահավատ լինել այն պարզ պատճառով, որ վերջիններս միմյանց հետ փոխկապակցված, շահագրգիռ անձիք են և նպատակ ունեն օժանդակել տուժողին։ Մնացական Կուրղինյանը տուժողի ամուսինն է, Անի Կուրղինյանը տուժողի աղջիկն է, Գուրգեն Կուրղինյանը տուժողի ամուսնու եղբոր տղան է, իսկ Վոլոդյա Բեզոյանը տուժողի խնամին է /աղջկա ամուսնու հայրը/։
Ինչ վերաբերվում է Անդրանիկ Ղազարյանին և Վոլոդյա Բեզոյանին, ապա գործի նյութերով հիմնավորված է, որ նրանք 9000 դոլարի պատմությունը լսել են տուժողի ընտանիքի անդամներից, ուստի նրանց ցուցմունքները նույնպես չեն կարող արժանահավատ լինել։ Բացի այդ, "Լինք Ավիա" ՍՊԸ նախկին տնօրեն Անդրանիկ Ղազարյանի դեմ ընկերության կողմից հայց է հարուցված 16.009.200 ՀՀ դրամ` նրա կողմից յուրացված գումարի պահանջով։
Անդրադառնալով Վահան Ենգիբարյանին, ապա որքան էլ նախաքննության մարմինը և առաջին ատյանի դատարանը նրան համարեն որպես կողմնակի վկա, միևնույն է Վահան Ենգիբարյանը հանդիսանում է Մնացական Կուրղինյանի փաստաբանը, որպես փաստաբան հավանաբար վարձատրվել է Կուրղինյանի կողմից և չի բացառվում, որ իրեն կործանելու, այսինքն իր դեմ հաղորդում տալու, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով իրեն մեղադրելու համար 9000 ԱՄՆ դոլար գումարի չափը տուժողին հուշելու սցենարը որպես <<բանիմաց մասնագետ>> գրվել է հենց Վահան Ենգիբարյանի կողմից։ Այսինքն` Վահան Ենգիբարյանին նույնպես պետք է համարել շահագրգիռ անձ։ Նշված շահագրգիռ անձիք և ընտանիքի անդամ հանդիսացող վկաները, որքան էլ որ նախօրոք պայմանավորված սցենարով գործի նախաքննության փուլում փորձել են հիմնավորել իր մեղքը, այնուամենայնիվ դատարանում գործի քննության ընթացքում տրված ցուցմունքներով և հարցերին տրված պատասխաններով հաստատվում է այն փաստը, որ իր նկատմամբ առաջադրված մեղադրանքը շինծու է և տուժողն ու վկաները նպատակ են հետապնդում իրեն և իր բիզնեսը կործանել։
Դատարանը օբյեկտիվ գնահատական չտալով դատարանում հետազոտված ապացույցներին, տուժողի և վկաների կողմից դատավորի և դատավարության մյուս մասնակիցների տված հարցերի պատասխաններին, անտեսել է դրանք, դատավճռով չի անդրադարձել դրանց, ինչից հետեում է, որ դատարանը բազմակողմանի լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության չի ենթարկել դատաքննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցները ինչով խախտել է իր դատավարական իրավունքները։ Մինչդեռ, տուժողի և վկաների դատարանում տված ցուցմունքները և տրված հարցերի պատասխանները էապես տարբերվում են վերջիններիս նախաքննական ցուցմունքներից։ Առանձնապես խոսքը վերաբերվում է այսպես կոչված կողմնակի վկա Վահան Ենզիբարյանի նախաքննական և դատարանում տրված ցուցմունքների հակասություններին։
14.Ամբաստանյալը համառոտ անդրադարձ կատարելով գործի նախաքննության փուլում տուժողի և վկաների տված ցուցմունքներին նշել է հետևյալը.
Նշված անձիք հարազատաբար ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ 1988թ. ծնված Անի Մնացականի Կուրղինյանը Հայ–Ռուսական պետական սլավոնական համալսարանում սովորելու նպատակով Յակուտիայից եկել է Երևան, սակայն չի ընդուվել և ընտանյոք հանդերձ որոշել են գտնել մի մարդու ով կարող է օգնել Անի Կուրղինյանին Հայ–Ռուսական սլավոնական համալսարան ընդունվելու հարցում։
Այդ հարցով դիմել են փաստաբան Վահան Ենգիբարյանին, իսկ վերջինս էլ Շիրվանզադե 7-1 հասցեում գտնվող իր գրասենյակում նրանց ծանոթացրել է Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի հետ։ Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի հետ փաստաբան Վահան Ենգիբարյանի գրասենյակ հանդիպման են գնացել գործով տուժող ճանաչված Վիոլետա Պապյանը, Անի Կուրղինյանը և նրանց ազգական Գուրգեն Յուրիկի Կուրղինյանը : Ըստ տուժողի և վկաների ցուցմունքների Ն. Ափոյանը համաձայնել է օգնել Անի Մնացականի Կուրղինյանին Հայ–Ռուսական սլավոնական համալսարան ընդունվելու հարցում և հայտնել նրանց, որ այդ գործը կանի 9000 ԱՄՆ դոլարով, իսկ հաջորդ օրը հանդիպել են նույն վայրում և Վիոլետա Պապյանը Նելլի Ափոյանին է փոխանցել 9000 ԱՄՆ դոլարը։
Ըստ էության նույնաբովանդակ ցուցմունք է տվել Վահան Ենգիբարյանը, որը հայտնել է, որ իր Շիրվանզադեի 1 հասցեում գտնվող գրասենյակում Նելլիի հետ ծանոթացրել է Վիոլետա Պապյանին, Անի Կուրղինյանին և նրանց ազգական Գուրգեն Յուրիկի Կուրղինյանին։ Գրասենյակում Վիոլետան, Անիի ևԳուրգենի ներկայությամբ Նելլի Ափոյանին փոխանցեց 9000 ԱՄՆ դոլար։Նելլին հաշվեց գումարը և խոստացավ հունվարին Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանի առաջին կիսամյակը ավարտելուց հետո Անիին տեղափոխել Սլավոնական համալսարան։ Հետագայում Վահան Ենգիբարյանը Նելլի Ափոյանի հետ առերեսման ժամանակ հայտնել է, որ չի հիշում թե արդյոք Ն. Ափոյանը Վիոլետա Պապյանից գումարը վերցնելիս հաշվել է, թե ոչ։ Վերջինս հայտնել է նաև, որ Ն.Ափոյանը Վիոլետա Պապյանից գումարը վերցրել է վերջինիս ծառայություններ մատուցելու համար։ Վկա Ենգիբարյանը նախաքննության ընթացքում երբեք չի հայտնել որ գումարի շուրջ ինքն է բանակցել իր հետ։ Քննիչի այն հարցին, թե Ն.Ափոյանը ինչ ճանապարհով էր պատրաստվում տվյալ 9000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց Անի Կուրղինյանին տեղափոխել Սլավոնական համալսարան, ինչպես տուժողը այնպես էլ բոլոր վկաները պատասխանել են, որ չգիտեն, քանի որ այդ կապակցությամբ ոչ մի խոսակցություն չի եղել։ Իսկ քննիչի այն մյուս հարցին, թե հնարավոր է Ն.Ափոյանը այդ գումարը վերցրել է համապատասխան աշխատակիցներին կաշառք տալու համար կամ կաշառք տալու պատրվակով, այդ հարցին նույնպես ինչպես տուժողը, այնպես էլ բոլոր վկաները պատասխանել են, որ չեն կարող ասել, քանի որ այդ կապակցությամբ նույնպես ոչ մի խոսակցություն չի եղել։
Ըստ ամբաստանյալի՝ ի տարբերություն տուժողի և վկաների, ինքը ցուցմունքներում, ինչպես նաև Վիոլետա Պապյանի, Անի Կուրղինյանի, Գուրգեն Կուրղինյանի և Վահան Ենգիբարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ ինքը հերքել է իր հետ առերես հարցաքննվողների ցուցմունքներն այն մասին, թե իբր Վահան Ենգիբարյանի գրասենյակում ինքը 9000 ԱՄՆ դոլար է վերցրել Վիոլետա Պապյանից։
Ինչպես տուժողի, այնպես էլ մյուս վկաների ցուցմունքները չեն համապատասխանում իրականությանը և անտրամաբանական են, քանի որ ինքը չէր կարող ոչ պետական մեկ ԲՈՒՀ-ից մեկ այլ կոմերցիոն ԲՈՒՀ ուսանողին տեղափոխելու համար որևէ մեկից գումար վերցնել, երբ այդպիսի բուհերն անվերջ ուսանողների փնտրտուքի մեջ են, առավել ևս Անի Կուրղինյանին տեղափոխելու համար, քանի որ վերջինս 2007թ. հուլիս ամսին, երբ հանդիպել են իր հետ, ոչ մի ԲՈԻՀ -ի ուսանող չեր հանդիսանում։
Անտրամաբանական է պատկերացնել մի իրավիճակ, երբ չափահաս և գիտակից մարդուց 9000 ԱՄՆ դոլար հափշտակելուց հետո մեկ տարի հինգ ամիս անց այդ հափշտակողի հետ տվյալ անձնավորությունը համատեղ բիզնես կազմակերպելու նպատակով նրա հետ միասին ընկերություն հիմնի, և այդ ընկերությունում (ինչպես իր սուտ ցուցմունքներում նշում է Մնացական Կուրղինյանը) գումարներ ներդնի, իսկ դրանից երեք տարի անց իրենից խաբեությամբ գումարներ հափշտակած անձնավորությանը ամսեկան 6% տոկոսադրույքով առանց որևէ գույքի գրավադրման 8000 ԱՄՆ դոլար տրամադրի։ Ասվածից հետևում է, որ տուժողը և վկաները խեղաթյուրելով իրական փաստերը կեղծ ցուցմունքների միջոցով իրեն մեղադրում են խարդախության մեջ, ինչը ինքը չի կատարել։
Ամբաստանյալը նշել է, որ նախկին բիզնես-գործընկերը իր ընտանիքի անդամների հետ նախանձությունից դրդված տառապում է իրեն կործանելու մոլուցքով, իբրև թե ինքը 2007թ. 9000 ԱՄՆ դոլար է խաբեությամբ վերցրել իրենցից, մինչդեռ սույն մեղադրանքը անհեթեթություն է, քանզի 2008-2010թթ համատեղ բիզնես ենք ունեցել։ Չէին կարող խաբված մարդիկ խարդախ անձի հետ համատեղ բիզնես ստեղծել։
15. Ըստ ամբաստանյալի՝ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը բողոքարկվող դատական ակտը կայացնելիս թույլ է տվել դատավարական իրավունքի կոպտագույն խախտումներ, որոեք ազդել են գործի ելքի վրա։
Այսպես.
1. Դատարանի կողմից կրկնակի անգամ խախտվել են <<Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին>> Կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի պահանջները։
Դատավարության կողմերի հավասարության ապահովման սկզբունքի իրացումը։
Կողմերի հավասարությունը, ի թիվս այլի, ենթադրում է, որ կողմերը պետք է հնարավորություն ունենան արտահայտվելու, մինչ դեռ դատավորը զրկել է իրեն վերջին խոսքը արտահայտելու իրավունքից։ Դատական քննության այնպիսի բնութագրիչներ, ինչպիսիք են՝ արդարությունը, հրապարակայնությունը, ոտնահարվեցին։
2.Դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358– րդ հոդվածի պահանջները, քանի որ կայացված դատական ակտը ո՛չ օրինական է, ո՛չ հիմնավորված և ո՛չ էլ պատճառաբանված։
Բողոքարկվող դատական ակտը բացարձակապես հիմնավորված չէ, պատճառաբանված չէ, քանի որ Դատարանի կողմից չի նշվել, թե այդ ինչու և կոնկրետ ինչ հետազոտված ապացույցների հիման վրա է դատարանը հետևության հանգել, որ ինքը կատարել է նշված հանցագործությունը։
Ըստ ամբաստանյալի՝ Դատարանր <<հալած յուղի>> տեղ է ընդունում շահագրգռված անձանց՝ բարեկամ-վկաների իրարամերժ ցուցմունքները, աչք փակելով նրանց բեվեռային հակասությունների վրա, աչք փակելով իր իսկ տված հարցերի պատասխանների վրա։
Ամբաստանյալը նշել է, որ տվյալ դեպքում բացակայում է գործի ելքով շահագրգռված տուժողի և վկաների ցուցմունքները հաստատող որևէ օբյեկտիվ ապացույց։
Գործի քննության ընթացքում ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորվում է, որ չէր կարող 2007թ հուլիսին տուժողը իր կողմից խաբված լիներ, իսկ հետո 2008թ. 3 տարով նրա ամուսինը, իր նախկին գործընկերը, նոտարով հաստատված Լիազորագիր /Генеральная доверенность/ տար իրեն, որը ինքը երբևէ չի օգտագործել:
Նրանք ստում են նախանձությունից դրդված, որովհետե շինծու տուժողի ամուսնու բիզնեսից դուրս գալուց հինգ ամիս անց՝ 2011թ. մայիսին <<Լինք Ավիա>>–ն դարձավ էքսկլյուզիվ գործակալություն։
Ըստ ամբաստանյալի՝ գործի քննությամբ հիմնավորվել է, որ իր դեմ ցուցմունք տվողները իրար հետ փոխկապակցված, շահագրգիռ անձիք են, ուստի, նրանց տված ցուցմունքները չեն կարող արժանահավատ լինել, չնայած դրան, դատարանը օբյեկտիվ գնահատական չտալով այս հանգամանքին, իրեն մեղավոր է ճանաչել ու դատապարտել է ազատազրկման։
Դատարանը անտեսել է նաև այն հանգամանքները, որ տուժողի և բարեկամ-վկաների դատաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները և նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքները էապես տարբերվում են իրարից, ինչը ապացուցում է, որ մեղադրանքը շինծու է և մտացածին։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետի համաձայն քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե բացակայում է հանցագործության դեպքը։
Նույն օրենսգրքի 202-րդ հողվածի 1-ին կետի համաձայն <<Անձին որպես մեղադրյալ ներգրավելու հիմքը նրա կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցների համակցությունն է>>։
Ամբաստանյալը գտնում է, որ սույն գործով դատարանը թույլ է տվել նյութական իրավունքի խախտում, ինչի հետևանքով ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը, այսինքն իր նկատմամբ կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ նասի 1-ին կետը, որը չպետք է կիրառվեր, քանի որ բացակայում է հանցագործության դեպքը և իր կողմից հանցանքի կատարումը վկայող բավարար ապացույցներ ձեռք չեն բերվել։
Դատարանը մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար հիմք է ընդունել իրար հետ հարազատական կապեր ունեցող շահագրգիռ անձանց տուժողի և վկաների ցուցմունքները, որոնք ըստ ՀՀ վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշման չեն կարող արժանահավատ համարվել և ապացուցողական նշանակություն ունենալ։
Դատարանը իրեն զրկել է վերջին խոսքի իրավունքից ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հողվածի 3-րդ կետի համաձայն՝ դիտվում է որպես քրեադատավարական օրենքի էական խախտում և հիմք է բոլոր դեպքերում դատավճիռը բեկանելու համար։
Վերջապես դատարանը բազմակողմանի լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտության չի ենթարկել գործով ձեռք բերված ապացույցները, անտեսել է տուժողի և վկաների դատարանում տրված հարցերի պատասխանները։
Այսպիսով, գործով ձեռք բերված ապացույցները օբյեկտիվ գնահատելու դեպքում պաշտպանական կողմի համոզմամբ դատարանը կարող էր և պարտավոր էր արդարացման դատավճիռ կայացնել։
Ըստ ամբաստանյալի՝ սույն գործով մեղադրական դատավճիռը հիմնված է ենթադրությունների վրա, իր մեղքը դատական քննության ընթացքում չի ապացուցվել։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 366-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Արդարացման դատավճիռը ճանաչում և հոչակում է հանցանքի կատարման մեջ ամբաստանյալի անմեղությունը՝ այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ։
2. Դատարանը պարտավոր է սույն օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի առաջին մասի 1-3-րդ կետերով և երկրորդ մասով նախատեսված հիմքերից որևէ մեկի առկայության դեպքում տվյալ դատական նիստում կայացնել արդարացման դատավճիռ։
Իր դեպքում առկա է քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հինքը, այսինքն, բացակայում է հանցագործության դեպքը, ուստի 1-ին ատյանի դատարանը պարտավոր էր կայացնել արդարացման դատավճիո։

16. բ/ Տուժող Վիոլետա Պապյանը վկայակոչելով վերաքննիչ բողոքում բերված փաստարկներն ու հիմնավորումները, խնդրել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.08.2014թ. դատավճիռը պատժի մասով փոփոխել և Նելլի Ափոյանի նկատմամբ սահմանել 6 տարուց ավելի ազատազրկում:
Ի հիմնավորումն վերաքննիչ բողոքի` տուժողը մասնավորապես նշել է հետևյալը.
Ըստ տուժողի` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը խախտել է ՀՀ քր. օր-ի 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ հոդվածների դրույթները:
Դատարանի վճիռը հակասում է ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշումների պահանջին:
Նելլի Ափոյանի կողմից սկսած 2007թ. կատարվել են տարատեսակ, սակայն նույնաբնույթ արարքներ, մինչ այդ նույնանման հանցանք կատարելու համար նրա նկատմամբ հարուցվել է մեկ այլ քրեական գործ, և մոտ 1 ամիս նա գտնվել է կալանքի տակ։ Հարուցված քրեական գործի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ Նելլի Ափոյանի դեմ հաղորդում են տվել չորս անձինք և նկարագրել են Նելլի Ափոյանի` գումարներ հափշտակելու և այլևս հետ չվերադարձնելու արհեստավարժ ձեռագիրը։
Տուժողի ներկայացուցիչ` փաստաբան Սեդա Սաֆարյանը դատարան է ներկայացրել ապացույցներ այն մասին, որ Նելլի Ափոյանը և նրա ամուսինը ՝ Արմեն Սարգսյանը, այս ամբողջ ժամանակաշրջանում զբաղվել են իրենց՝ արհեստականորեն սնանկ դարձնելու գործընթացով՝ բազմաթիվ քաղաքացիներից վերցրած գումարները չվերադարձնելու նկատառումով։
Հետևապես դատարանը չի գնահատել այն բոլոր հանգամանքները, որոնք էականորեն բարձրացնում են Նելլի Ափոյանի անձի հասարակական վտանգավորության աստիճանը։ Ավելին ՝ դատարանը պետք է Ն.Ափոյանին կալանավորեր և զրկեր այլ անձանց նկատմամբ նույնատիպ արարք կատարելու հնարավորությունից, և դա արդարացված կլիներ։
Պատժի անհատականացման սկզբունքի իմաստով դատարանի խնդիրն է հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կոնկրետ հանցակազմի սանկցիայի սահմաններում նշանակել կոնկրետ պատիժ։ Կոնկրետ պատժի նշանակումը դատարանի համար խիստ կարևոր և պատասխանատու խնդիր է, որի լուծման համար մեծ նշանակություն ունի պատժի անհատականացման կարգի և չափանիշների հարցը։ Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ պատժի անհատականացումն անհրաժեշտ է դիտարկել երկու տեսանկյունից՝
- Պատժի անհատականացում օրենքում
- Պատժի անհատականացում դատարանում։
Ըստ տուժողի` դատարանը Ն.Ափոյանի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելով հաշվի չի առել կատարված հանցագործության բնույթն ու վտանգավորության աստիճանը, չի պահպանել պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքները և չի ապահովել նշանակված պատժի արդարացիությունը:
Տուժողը գտնում է, որ ՀՀ վերաքննիչ դատարանը կարող է փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի կողմից նշանակված պատիժը, եթե այն անարդարացի է ակնհայտ խիստ կամ ակնհայտ մեղմ լինելու պատճառով։
/.../ Մեկնաբանելով ՀՀ քր. դատ. օր-ի 399-րդ հոդվածի 1-ին մասը՝ Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ վերաքննիչ դատարանն իրավասու է պատժի մասով փոփոխել աոաջին ատյանի դատարանի դատական ակտը հետևյալ դեպքերում, եթե առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս չեն պահպանվել պատժի նշանակման ընդհանուր սկզբունքները, և եթե առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս հաշվի չեն առնվել հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, հանցավորի անձը բնութագրող, ինչպես նաև պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև եթե առաջին ատյանի դատարանի կողմից վերոնշյալ հանգամանքները հաշվի չառնելը հանգեցրել է անհամաչափ և պատժի նպատակների տեսանկյունից բավարարության չափանիշին չհամապատասխանող պատժի նշանակման։
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է նաև, որ առաջին ատյանի դատարանի կողմից պատիժ նշանակելիս վերոնշյալ պահանջների չպահպանման վերաբերյալ վերաքննիչ դատարանի հետևությունները պետք է լինեն պատճառաբանված։
Վերը նշված վերլուծությունները բխում են Նելլի Ափոյանի անձից, գործի հանգամանքներից և պատժի նպատակներից։
Ըստ տուժողի` ամբաստանյալն ամեն խորամանկություն կիրառեց պատասխանատվությունից խուսափելու համար, դատական նիստերը ձախողում էր կամ անձամբ, կամ իր պաշտպանների օժանդակությամբ և տարիներ շարունակ տուժողին պահել է ծայրահեղ նյարդային և լարված վիճակում և կայացված դատական ակտը այս առումով խաթարում է արդարադատության բուն էությունը։


4. Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված տուժողի գրավոր առարկությունը.

17.Ամբաստանյալ Ն.Ափոյանի վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր առարկություն է ներկայացրել տուժող` Վ.Պապյանը, մասնավորապես նշելով հետևյալը
<<Երևանի Սլավոնական համալսարանը համարվում է պետական բուհ, Հայաստանի լավագույն բուհերից մեկը և որ երբեք թափուր տեղեր չի ունենում։ Ինչ վերաբերվում է իմ կողմից Նելլի Ափոյանին տված 9000 ԱՄՆ դոլլարին, ես դատարանում էլ եմ ցուցմունք տվել, որ Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում Վ.Ենգիբարյանի, Գ.Կուրղինյանի և Անի Կուրղինյանի ներկայությամբ այդ գումարը տվել եմ Նելի Ափոյանին և նա հաշվել դրել է պայուսակը։ Ինչ վերաբերվում է վկաների ցուցմունքին, նշեմ, որ բոլոր վկաներն էլ իրենց ցուցմունքներում հաստատել են այդ վւաստը։ Ինչ մնում է, թե իբր ինքը 120000 դոլլար արժողությամբ-տունն է ետ բերել, ընդհակառակը, Նելլի Ափոյանը տան նախկին տիրոջը, Սամվել Թադևոսյանին ւսռաջարկել էր` <<բեր Մնացականին քցենք, այդ տունը չտանք>>:Դատախազը միջնորդեց, որ դատարանում վկայություն տար Սամվել Թադևոսյանը, սակայն դատարանը մերժեց։
Ինչ մնում է, թե ինչու մենք փասթաթուղթ չենք վերցրել 9000 ԱՄՆ դոլար գումարը տալուց, նշեմ որ նման դեպքում ոչ ոք ոչ մի փաստաթուղթ չի գրում, բացի դրանից Ն.Ափոյանի ամուսնու` Արմեն Սարգսյանի համար նշանակություն չունի փաստաթուղթ ունես, թե չունես, միևնույն է նրանք այդ գումարները երբեք չեն վերադարձնում։ Այսինքն` նրանք իրենց ամբողջ սեփականությունը անշարժ և շարժական գույքերը օտարել են իրենց տղաների անունով, որպեսզի ՀՀ ԴԱՀԿ չկարողանա բռնագրավի այդ գումարները։ Նրանք հիմա էլ են զբաղվում խաբեբայությամբ, որպեզի չվճարեն Լինք-Ավիա ՍՊԸ-ի պարտքերը, նրանք այդ ՍՊԸ-ն դարձրել են իրենց տղաների անունով, բացի դրանից ստեղծել են մի նոր ՍՊԸ <<Լինք-Ավիա CZ>> և ղրանուվ կատարում են նույն գործնեությունը, ինչ որ կատարում էր <<էինք –Ավիա>> ՍՊԸ-ն :
Նելլի Ափոյանը 2006 թվականին մեկ այլ քր. գործով, նույն հոդվածով մեկ ամսով կալանավորված է եղել, որի ընթացքում իր ամուսինը, վաճառել է իրենց տունը և վերադաձրել են տուժվածներին գումարները, սակայն թե ինչ դատավճռով է ազատվել, մենք այդպես էլ դատարանից չկարողացանք լսել պատասխանը։ Բացի այն գումարներից, որ իմ ամուսինը փաստաթղթով է տվել, ասեմ, որ իմ ամուսինը 2008թ. աշնանը հոկտեմբերին Նելլի Ափոյանին 5000 եվրո է տվել, որ նա իբր թե պետք է տար Լեհաստանի դեսպանին, որպեսզի նա աջակցեր ուղիղ ավիաչվերթներ բացել Լեհաստան–Երևան, որի ներկայացուցիչը պետք է լինեին իմ ամուսինը և ինքը։ 2009թ. 1-ին եռամսյակում իմ ամուսինը Նելլի Ափոյանին տվել է 27700 դոլար, որ Նելլի Ափոյանը պետք է գներ տուրիզմի փաթեթ Արաբական էմիրութներից, սակայն մենք ոչ փաթեթները տեսանք, ոչ էլ Լեհական ուղիները, և այդ գումարներից կատեգորիկ հրաժարվում և ասում է << փաստաթուղթ չունեք, նշանակում է փող չեք տվել>>։ 2009թ. սեպտեմբեր ամսին Նելլին իմ ամուսնուց խնդրեց 2000 ԱՄՆ դոլլար իբր քույրը ինֆարկտ է ստացել և հարկավոր է վիրահատություն, այս գումարից էլ է հրաժարվում: 2010թ. ապրիլի սկգբին թալանեցին <<Լինք-Ավիա>> ՍՊԸ-ի օֆիսը և տարան համակարգիչները և սեյֆը, այդ գողությունն էլ է իմ ամուսինը կասկածում Նելլի Ափոյանի և նրա ամուսնու վրա։
2010թ. հունիս ամսին Նելի Ափոյանը <<Լինք-Ավիա>> ՍՊԸ-ի փայատերերի անունից, այսինքն իմ ամուսնու, որը Լինք - Ավիա ՍՊԸ-֊ի 60% փայատերն էր, իսկ Նելլի Ափոյանը 40% ֊ ի փայատերն էր, նամակ է տարել Արդշին բանկի Աղասյան մասնաճյուղ, և այնտեղից ստացել է Անդրանիկ Ղազարյանի անունով 8000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն իմ ամուսինը այդ փաստաթղթի վրա չի ստորագրել, Նելլի Ափոյանը այդ փաստաթղթի վրա իմ ամուսնու փոխարեն կեղծ ստորագրել և ներկայացրել է բանկ։ Սակայն բանկը իրավունք չուներ առանց իմ ամուսնու ներկայությամբ կեղծ փաստաթղթով գումար տրամադրել: Այդ մասին իմ ամուսինը բողոք է գրել ներքին օրգաններին, թե ինչու ներքին օրգանները այդ հարցով չզբաղվեցին, մեր համար մինչև հիմա էլ անհասկանալի է մնացել։
Բացի իմ ասածներից դատարանին եմ ներկայացնում փասստաթղթեր, որոնք ապացուցում են թե Ն.Ափոյանը ինչ աստիճանի խաբեբա է.
1. Գործ ԵԱՔԴ 2001/02/13 10.06.2014թ. դատավճիռը որը բաղկացած է 4 թերթից
2. Գործ ԵԱՔԴ 1671/02/11 02.03.2012թ. վճիռը, որը բաղկացած է 3 թերթից
3. Գործ ԵԱՔԴ 0323/02/13 09.07.2014թ. կատարողական թերթ, որի վճիռը ուժի
մեջ է մտել 11.06.2014թ.
4. Գործ ԵԱՔԴ 1577/02/13 17.03.2014թ. կատարողական վարույթի որոշումը,
վճիռը ուժի մեջ է մտել 16.12.2013թ.
5. Գործ ԵԱՔԴ 2496/02/13 12.11.2013թ. կատարողական թերթ, բաղկացած է 1
թերթից։
6. Գործ ԵԱՔԴ 2412/02/13 11.03.2014 թ. վճիռը, որը բաղկացած է 11 թերթից։
Ասեմ, որ այդ դատական որոշումներով Ն.Ափոյանը ոչ մեկին ոչ մի դրամ հետ չի վերադարձրել։
Դուք կմտածեք, թե ինչ կապ ունի Լինք-Ավիան։ Ասեմ որ Լինք- Ավիան հանդիսւսնում է իրենց սեփականությունը, որը նույն պես օտարել են իրենց տղաների անունով, սակայն փաստացի բոլոր գործարքներր կատարում են Նելի Ափոյանը և իր ամուսինը։
Մի թե այս փաստերը ծանրացնող հանգամանք չեն հանդիսանում, որը հաշվի չի առել առաջին ատյանի դատարանը։
Ելնելով այս ամենից, ես իմ վերաքննիչ բողոքի մեջ էլ եմ գրել և հիմա էլ եմ գրում, որ ես հավատում եմ մեր արդարադատությանը և հույս ունեմ, որ վերաքննիչ դատարանը ավելի խիստ պատիժ կսահմանի Ն.Ափոյանի նկատմամբ և կձերբակալի դատարանի դահլիճում>>:

5. Ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքների վերաբերյալ կողմերի արտահայտած իրավական դիրքորոշումները.

18. Պաշտպանական կողմն ամբողջությամբ պնդեց վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց` Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ- Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճիռը բեկանել և Նելլի Ափոյանի վերաբերյալ կայացնել արդարացման դատավճիռ:
Տուժող Վ.Պապյանը պնդեց վերաքննիչ բողոքը և խնդրեց` դատական ակտը պատժի մասով փոփոխել և Ն.Ափոյանի նկատմամբ նշանակել ավելի խիստ պատիժ:
Պաշտպան Ա.Մարտիրոսյանն, անդրադառնալով տուժողի վերաքննիչ բողոքում և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանում բերված փաստարկներին, նշեց հետևյալը.
Տուժողի փաստարկներն այն մասին, որ դեռևս 2006թ. մեկ այլ քրեական գործով Ն.Ափոյանը շուրջ 1 /մեկ/ ամիս գտնվել է կալանքի տակ, ապա ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, Ն.Ափոյանի վերաբերյալ կան բազմաթիվ վճիռներ և կատարողական վարույթներ, բայց նա մինչև օրս չի հատուցել հայցվորների գույքային պահանջները, որ այդ ամենը նրա անձը բացասական բնութագրող հանգամանքներ են և որ այդ պայմաններում դատարանը նրա նկատմամբ ակնհայտ մեղմ պատժաչափ է սահմանել, անհիմն են, օբյեկտիվորեն չեն կարող հիմք հանդիսանալ Ն.Ափոյանի նկատմամբ նշանակված պատժաչափը խստացնելու, քանի որ վերջինս անմեղ է:
Մեղադրող Դ.Կարապետյանը իր պատասխանում ներկայացնելով իր փաստարկներն ու հիմնավորումները, խնդրեց` ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքները մերժել` առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել օրինական ուժի մեջ:


6/. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.

Ա./ Ամբաստանյալ Ն. Ափոյանին ՀՀ քրաեկան օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով առաջադրված մեղադրանքի հիմնավորվածությունը.

Վերաքննիչ դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքների հիմնավորումները, մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
19. Անմեղության կանխավարկածի սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18-րդ հոդ.-ի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Ապացույցների ազատ գնահատման սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 25-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի: Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 124-րդ հոդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 126-րդ հոդ.-ի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 127-րդ հոդ.-ի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` << դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն>>:.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 3. Խարդախությունը, որը կատարվել է՝
1) առանձնապես խոշոր չափերով, (…)
պատժվում է ազատազրկմամբ չորսից ութ տարի ժամկետով՝ գույքի բռնագրավմամբ կամ առանց դրա…>>:
20. Առաջադրված մեղադրանքում Նելլի Ափոյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2011թ. հոկտեմբերի 14-ից առ այսօր ինքը քաշքշուկների մեջ է, սահմանափակված է իր ազատությունը, 3 օր ձերբակալված է եղել և այդ ամենը նրա համար, որ ցանկացել է դառնալ Հարավ-Չինական ավիաուղիների էքսկլյուզիվ գործակալը Հայաստանում: Այսպես կոչված տուժողի ամուսինը եղել է իր բիզնես-գործընկերը մինչև 2010թ դեկտեմբերի 16-ը: Հարավ-Չինական ավիաուղիների գործակալ դառնալու ցանկությունն իրականացնելու համար չուներ իրավաբանական տարածք: Այդ տարածքը իրեն տրամադրել է տուժողի ամուսինը Մնացական Կուրղինյանը: Ինքը Նորք-Մարաշում գտնվող 120 000 ԱՄՆ դոլար արժեքով տունը հետ է ստացել Կուրղինյանների համար անշահախնդիր, առանց գումարի: Անիի Սանկտ-Պետերբուրգի ինստիտուտ ընդունվելուց 1 տարի 3 ամիս հետո իրենք սկսել են բիզնեսը: Այս մեղադրանքի անհեթեթությունը կայանում է նաև նրանում որ, իբր իրեն 9000 դոլար են տվել ապագայում կատարվելիք գործարքի համար, բայց ոչ ստացական են վերցրել, ոչ էլ կոնկրետ հասկանում են, թե ինչի համար են գումար տվել: Եթե, իրենց ասելով, տեղափոխման համար և եթե այդ տեղափոխումը պետք է կայանար 2008թ. ամենաշուտը մարտ ամսին 2-րդ կիսամյակի սկիզբում, այսինքն նվազագույնը 8 ամիս հետո, ստացական ինչու չեն վերցրել, չէ որ գործարքը հենց նույն պահին չէր կատարվելու: Եթե, ինչպես նրանք են ասում, իրեն վստահում էին, ապա 8000 ԱՄՆ դոլարը 6 տոկոսով տալուց ինչու են ստացական վերցրել: Կամ ինչու է նրանց վստահությունը հոդս ցնդել իր Հարավ-Չինական ավիաուղիների էքսկլյուզիվ գործակալ դառնալուց հետո: Ինչպես կարող էր գործարար մարդը Մ.Կուրղինյանը, 8 ամիս հետո կայանալիք գործարքի համար բիզնեսի շրջանառությունից 9000 ԱՄՆ դոլար հանել: Չէ որ 8 ամսվա ընթացքում այդ 9000 դոլարը, լինելով գործի մեջ, կարող էր կրկնապատկվել: Բացի այդ, Մնացական Կուրղինյանը 2008թ. հոկտեմբերի 22-ին երեք տարի ժամկետով նոտարի կողմից հաստատված լիազորագիր է տվել իրեն, օժտելով նրա փոխարեն անսահման գործողություններ կատարելու իրավունքով: Հարց է ծագում, թե ինչպես կարող էր Մնացական Կուրղինյանն, այն էլ երեք տարով, լիազորել մի անձնավորության, ով իրեն 2007թ. սկսած անընդհատ խաբել էր և արդեն իսկ հափշտակել էր 9000 ԱՄՆ դոլար: Անհեթեթությունը կայանում է նաև նրանում, որ մարդիկ կարծես հատուկ պատրասվում էին խաբվելու: Քննիչը բոլոր վկաներին նույն հարցը տալիս է ՙինչ ճանապարհով էր այդ տեղափոխումը կատարվելու՚: Բոլորը, անգամ նախկինում դատախազ, փաստաբան Վահանը Ենգիբարյանը, պատասխանում են ՙտեղյակ չենք՚: Ոչ մի ուսումնական հաստատությունում ոչ մի ուսանող 1-ին կուրսի 1-ին կիսամյակում չի կարող տեղափոխվել մեկ ուրիշ բուհ: Նրանք` Մ.Կուրղինյանը, Վ.Պապյանը և Վ.Ենգիբարյանը ունեն բարձրագույն կրթություն և շատ լավ գիտեն այդ մասին: Մինչև բաժնետիրությունից դուրս գալը Մ.Կուրղինյանը իրենից գումարներ չէր պահանջում: Մ.Կուղինյանը 2008թ. հոկտեմբերի վերջին 3 տարով իրեն տվել է լիազորագիր ՙГенеральная доверенность՚: Եվ երբ ակնհայտ սուտ բողոք էր ներկայացրել իր վրա, դեռ լիազորագիրը ուժի մեջ էր: 2010թ. հոկտեմբերի 12-ից հետո իրենց օֆիս են գնացել Մ.Կուրղինյանը, Վ.Ենգիբարյանը, Վ.Բեզոյանը: Մ.Կուրղինյանը պահանջել է գրավից ազատել իր տարածքը, վերադարձնել իր ՙներդրած՚ գումարները և թույլ տալ, որպեսզի նա դուրս գա 60 տոկոս բաժնետիրությունից: Մնացականը ահ ու սարսափ է ապրել, երբ ինքը տեղեկացրել է, որ պատվիրել է աուդիտ անցկացնել ընկերությունում, որպեսզի պարզի ընկերության իրական ֆինանսական վիճակը: Եթե աուդիտը արձանագրեր, որ ներդրում է եղել Մ.Կուրղինյանի կողմից, պարզ է, որ իրավաբանական անձն այն պարտավոր էր վերադարձնել: Վ.Բեզոյանը և Վ.Ենգիբարյանը իրենից պահանջել են աուդիտորի հեռախոսահամարը, ինքը տվել է: Հետո տեղեկացել է, որ զանգել և ոչ պատշաճ զրույց են վարել նրա հետ, չնայած որ ստացել էին արժանի հակահարված: Չկա այդպիսի գործարար, որն ինքը պահանջի, որպեսզի իր ձեռնարկությունում ստուգում անցկացվի ամենաբարձր ատյանի կողմից: Ինքը դա պահանջել է: Պահանջել է, որպեսզի ապացուցի իր անմեղությունը և դավադիր խմբի հանցանքը: Բանն այնն է, որ երբ Մ.Կուրղինյանն իր հոժար կամքով դուրս է եկել բաժնետիրությունից և պահանջել ազատել իր տարածքը, այդ ժամանակ նա ստացականով իրեն է տվել 8 000 դոլար, ամսական 6 տոկոսով: Ինքը ստիպված սկսել է մարզերից, քաղաքներից, գյուղերից, գանձապահների /ավիատոմսերի վաճառքի կարգավարների/ մոտից խոշոր չափերի հասնող պարտքերը հավաքել: Դրանք այն մարդիկ էին, որոնց միջոցով Մ.Կուրղինյանը և Ա.Ղազարյանը ընկերության փողերի հաշվին տոկոսներ էին աշխատում վաշխառություն էին անում: Դատախազությունը կարճել է Մ.Կուրղինյանի նկատմամբ հարուցած քրեական գործը վաշխառությունը համաներման որոշման հիման վրա: ՙԼինք Ավիա՚ գործակալությունը դարձրել էին վաշխառական գրասենյակ, թալանել մինչև վերջ և տարել կործանման: Երբ Մ.Կուրղինյանը համոզվել է, որ ինքը թույլ չի տա լուծարել ֆիրման, կանչել է իրեն ու Ա.Ղազարյանին և տվել մի գրություն, որով նա հրաժարվում է իր պարտավորություններից և պատասխանատվությունից ՙԼինք Ավիա՚-ի հանդեպ: 2010թ. դեկտեմբերի 16-ին Մնացական Կուրղինյանը դուրս է եկել բիզնեսից, պետռեգիստրով վաճառել է իր բաժնեմասը 30 000 դրամով, որովհետև նա լավ գիտեր, ինչ թալան են արել Անդրանիկ Ղազարյանի հետ: 2011թ ամռանը, երբ իրենք արդեն շատ մեծ մասշտաբի գովազդում էին իրենց չինական ավիաուղիների էքսկլյուզիվությունը, Մնացական Կուրղինյանն իր խնամու Վոլոդյա Բեզոյանի հետ գնացել է իրենց գրասենյակ, որտեղ վերջինս հայտարարել է, որ ինքն էլ, իր որդին էլ ՊՆ աշխատակիցներ են և նա ՙժիվոյ՚ կթաղի բանակում ծառայող իր տղային Մարտակերտի դիրքերում, եթե ինքը Մնացականի 60 տոկոս բաժնեմասը չվերադարձնի: 2008թ մինչև 2010թ մայիսի 6-ը ՙԼինք Ավիա՚-ի ամբողջ գումարները, մոտ 500 000 մլն. դրամ, տնօրինել է Մնացական Կուրղինյանը: Եթե նա իրականում 2007թ. կնոջ միջոցով իրեն 9000 ԱՄՆ դոլար տված լիներ, նա շատ հանգիստ, առանց իրեն տեղյակ պահելու, առանց իր իմացության, կարող էր վերցնել այդ գումարը շրջանառությունից, քանի որ Մնացականը ընկերության 60 տոկոս բաժնետերն էր: Սակայն նա չի արել, որովհետև չի եղել այդ գումարը: Ինչու են այդ մարդիկ 5 տարի քողարկել, կոծկել այդ խոշոր չափերի հափշտակումը, այդ հանցագործությունը: Ինչու նրանք չեն պատժվում դրա համար: Օրինակ, նախկինում դատախազ, այս պահին փաստաբան Վահան Ենգիբարյանը, որ իր տարածքում ՙանշահախնդրորեն՚ երկու իր համար թեթևակի ծանոթ մարդկանց ժամադրել է և մեկը մյուսին առանձնապես խոշոր չափի գումար է տվել: Ինչու է այդ գումարը կազմում 9000 դոլար: Արդյոք դա նրա համար չէ, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասը սկսվում է 3 մլն դրամից, իսկ 9000 դոլարը վերածած դրամի կազմում է 3 մլն 36 հազար 330 դրամ: Այ թե նաև ինչ էին հաշվարկում դավադիր խմբի անդամներ Մնացական Կուրղինյանը, Անդրանիկ Ղազարյանը, Վոլոդյա Բեզոյանը, Վահան Ենգիբարյանը կործանել Նելլի Ափոյանին, այսինքն ՙԼինք Ավիա՚-ն: Երբ աուդիտի և հետագայում էլ ֆինանսների նախարարության ՎՎՀ-ի որոշման համաձայն, ակնհայտ էր, որ ՙԼինք Ավիա՚ ընկերությունում 52 մլն դրամի հափշտակություն և վաշխառություն է կատարվել նախկին բաժնետեր Մնացական Կուրղինյանի և տնօրեն Անդրանիկ Ղազարյանի կողմից, դավադիր քառյակն սկսեց պառակտվել: Երբ Մնացական Կուրղինյանը համոզվել է, որ սադրանքներով չի կարողանում հետ ստանալ իր 60 տոկոսը, հայտարարել է, որ կկործանի ամբողջ բիզնեսը, այսինքն իրեն և դիմում է ներկայացրել ոստիկանության կազմակերպված հանցագործությունների դեմ պայքարի գլխավոր վարչություն: Արհամարվել է իր ցուցմունքը առ այն, որ ՙԼինք Ավիա՚ ընկերության պարտքերը գոյացել են Մնացական Կուրղինյանի վաշխառության արդյունքում և Գոհար Սարգսյանն իր համագյուղացիների հետ հաստատում է այդ փաստը: Ինքը ոչ թե խարդախ է, այլ շահագռգիր մարդկանցով լի դավադիր խմբի զոհ, ովքեր բարձրագույն հովանավորչությամբ ամեն գնով ցանկանում են զավթել իր բիզնեսը, փրկվել քրեական պատասխանատվությունից, կոծկել կատարած խոշոր թալանը /52 մլն. դրամ/, կործանել իրեն, որովհետև եթե չլինի ինքը, պահանջող էլ չի լինի: Ն.Ափոյանը խնդրում է իր նկատմամբ կայացնել արդարացման դատավճիռ, քրեական գործն իր մասով կարճել և դադարեցնել իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը:
21.Քրեադատավարական ապացուցման տարրեր հանդիսացող ապացույցների ստուգման, գնահատման, ապացուցման ենթակա հանգամանքների վերաբերյալ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում, քննության առնելով քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությունը, Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով մեղքը չընդունելը և նման ցուցմունք տալը անհիմն է և մտացածին, նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են քրեական գործով ձեռք բերված և Ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Վիոլետա Պապյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ Ն.Ափոյանին ճանաչել է 2007 թվականից իր աղջկա բուհ ընդունվելու կապակցությամբ: Ընտանիքով բնակվել են ՌԴ-ում: 2007թ. դստեր` Անի Կուղինյանի հետ վերադարձել է Հայաստան, որպեսզի վերջինս ընդունվի Սլավոնական համալսարան: Հուլիսին Ա.Կուրղինյանը հանձնելով առաջին քննությունը և չստանալով համապատասխան գնահատական, չի կարողացել ընդունվել: Սկսել են փնտրել համալսարան ընդունվելու այլ ճանապարհներ: Ամուսնու եղբոր որդու` Գուրգեն Կուղինյանի միջոցով ծանոթացել է Վահան Ենգիբարյանի հետ: Վերջինս հայտնել է, որ ունի ծանոթ, որը կարող է օգնել այդ հարցում: Գ.Կուրղինյանի հետ գնացել է Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել են Ն.Ափոյանի հետ: Ն.Ափոյանը ասել է, որ այլևս հնարավոր չէ, որ Անին նորից քննություն հանձնի: Առաջարկել է, որպեսզի Անին սկզբում ընդունվի ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, որտեղ մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո նրան կտեղափոխի Սլավոնական համալսարան: Ն.Ափոյանը պահաջել է 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որպեսզի այդ գործողությունները կատարի: Ինքն ասել է, որ գումարը կտա տեղափոխումից հետո: Ն.Ափոյանը պատասխանել է, որ այդպես չի լինի, գումարը պետք է իր մոտ լինի, որ ինքը գործողությունները կատարի մինչև հունվար ամիսը: Ն.Ափոյանը վստահեցրել է, որ ինքն առանց դժվարության Անիին կտեղափոխի և որպես իր ասածի երաշխիք նույնիսկ հայտնել է, որ եթե չկարողանա տեղափոխել, ապա առաջին կիսամյակից հետո Անիի ուսման վարձը կվճարի անձամբ: Ինքը ժամանակ է խնդրել ամուսնու հետ խորհրդակցելու համար: Ստանալով ամուսնու թույտվությունը, հաջորդ օրը պայմանավորվել և հանդիպել են Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում: Հանդիպմանը ներկա է եղել նաև Անին, որպեսզի Ն.Ափոյանը ստուգեր նրա գիտելիքները: Ն.Ափոյանը մի քանի հարց է տվել Անիին և ասել, որ նա իրեն շատ է դուր գալիս, ինքը նրա գործերը կանի: Ինքը պայուսակից հանել է ծրարը և տվել Նելլիին: Նա վերցրել է ծրարը, թերթելու նման հաշվել գումարը և դրել պայուսակը: Իր հարցին, թե հնարավոր է, որ գործը չստացվի, Նելլին պատասխանել է որ, հարյուր տոկոսով կստացվի և իրենք հեռացել են: Ն.Ափոյանն իրեն ասել է, որ իր ընկերուհին Սանկտ-Պետերբուրգի համալսարանում է, թող այնտեղ ընդունվի, որ հետո տեղափոխելը դժվար չլինի: Հետո Ն.Ափոյանի հետ գնացել են ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, որտեղ Ն.Ափոյանը ցույց է տվել այն սենյակը, որտեղ պետք է հանձնեն գործերը, իսկ նա գնացել է ընկերուհու մոտ: Գործերը հանձնելուց հետո Ա.Կուրղինյանն իր ուժերով հանձնել է ընդունելության քննությունները և ընդունվել համալսարան: Այդ հարցում Ն.Ափոյանը որևէ մասնակցություն չի ունեցել: Հետո ինքը գնացել է ՌԴ: Հունվար ամսին, առաջին կիսամյակի ավարտից հետո զանգահարել է Ն.Ափոյանին, որպեսզի տեղեկանա տեղափոխման գործընթացից: Վերջինս հայտնել է, որ Ա.Կուրղինյանը ստուգարքային գրքույկում չի ստացել ստուգարքներից մեկը, որի պատճառով չի կարող նրան տեղափոխել: Զանգահարելով Անիին պարզել է, որ նա ստուգարքը ստացել է, սակայն ստուգարքային գրքույկում ստորգրված չէ: Քանի որ նշված դասախոսը բացակայել է Երևանից, առաջարկել են, որպեսզի նրա փոխարեն ստորագրի դեկանը, սակայն Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ դա ավելորդ բարդություններ կարող է առաջացնել: Պետք է սպասեն մինչև փետրվարի վերջ, որպեսզի դասախոսը վերադառնա և ստորագրի: Փետրվարի վերջին դասախոսը վերադարձել, ստորագրել է, սակայն տեղափոխումը նորից չի կատարվել: Մարտ ամսին, երբ իր ամուսինը եկել է ՀՀ, Նելլիին կանչել են իրենց տուն որպեսզի ճշտեն, թե տեղափոխումը երբ կկատարվի: Նա իր ամուսնուն վստահեցրել է, որ չմտածի, հունիսին ինստիտուտից դուրս մնացող կլինի, Անիին կընդունեն: Հունիս ամսին, երբ արդեն իր երկրորդ աղջիկը պետք է ընդունվեր, նորից վերադարձել են Հայաստան: Նրա գործերը հանձնել են համալսարան ընդունվելու համար: Այդ ժամանակ նորից կանչել են Ն.Ափոյանին, որպեսզի իմանան, թե ինչ է լինելու Անիի գործերը: Նա կրկին ասել է,որ չմտածեն, կլինի: Իրենք կրկին հավատացել են նրան: Իր փոքր աղջիկը ընդունվել է Սլավոնական համալսարան, սովորել անվճար և ավարտել է կարմիր դիպլոմով: Սեպտեմբեր ամսին, երբ նորից Անիի հարցով Նելլին հրավիրել են իրենց տուն, կրկին ասել է, որ չմտածեն, ամեն ինչ լավ կլինի, երկրորդ կուրսում կտեղափոխվի: Իրենք որոշել են սպասել: Այդ օրը ճաշկերույթի ժամանակ Մնացականը հարցրել է Նելլիին, թե ինչ գործ կարելի է բացել Հայաստանում: Նա պատասխանել է, որ մի երկու օրից կասի: Իր ամուսինը և Նելլին հիմնադրել են ՙԼինք Ավիա՚-ն: Մնացականը տարածք է գնել, վերանորոգել է, գնել է գույք, համակարգիչներ: Բոլոր ներդրումները կատարել է: Գնացել են նոտարի մոտ, ձևակերպումներն արել, 60 տոկոսը Մնացականին, 40 տոկոսը Նելլիին: Տարածքը դրել են գրավի տակ: Ինքը միշտ կասկածել է և ամեն անգամ, երբ ամուսինը Նելլիին գումար է տվել, դեմ է եղել: Մնացականը իրեն հանգստացրել է, ասելով, որ ամեն բիզնեսում էլ սկզբնական շրջանում վատ է լինում, հետո լավանում է: ՙԼինք ավիա՚-ն անըդհատ պակասորդներ էր տալիս, Մնացականը ներդրումներ էր անում: 2009թ. մայիսին, երբ նա մեկնել է ՌԴ, մի քանի օր հետո օֆիսը թալանել են: Հիմա ինքը կասկածում է, որ դա Ն.Ափոյանի արած գործն էր, քանի որ տարել էին սեյֆը, որտեղ փաստաթղթերն էին և համակարգիչները, որոնցում հիմնական տվյալներն էին: Երբ Մնացականը հետ վերադարձավ, արդեն կասկածում էր Նելլիին: Կանչել է Ն.Ափոյանին իրենց տուն և ասել, որ ինքը հրաժարվում է, դուրս է գալիս բիզնեսից և պահանջում է, որպեսզի Նելլին վերադարձնի իր ներդրած գումարները: Վերջինս պատասխանել է, որ հոկտեմբեր-նոյեմբեր ամիսներին գումարները հետ կվերադարձնի: Մի քանի օր հետո Նելլին իր ամուսնու հետ գնացել է իրենց տուն, ասել որ մեկը պետք է 50.000 դոլարի ներդնում անի: Խնդրել է տոկոսով գումար տալ, որպեսզի ինքը մեքենան գրավից հանի: Հետո, երբ այդ ներդրումը լինի, ինքը կսկսի հետ վերադարձնել գումարները: Մնացականը տվել է այդ 8000 դոլարը: Սպասել են մինչև 2011թ. դեկտեմբերը, որ Ն.Ափոյանը գումարները հետ վերադարձնի, սակայն ամեն անգամ խաբել է: 2011թ. դեկտեմբեր ամսին, տեսնելով, որ այլ տարբերակ չկա, Մնացականը դիմել է ոստիկանության 6-րդ վարչություն բոլոր գումարների համար, որը կազմում էր մոտ 100.000 դոլար:
Մինչ այդ, 2009թ. ապրիլին, կամ մայիսին, Ն.Ափոյանը պահանջել է, որպեսզի Անին դիմում գրի Սլավոնական համալսարանի ռեկտոր Դարբինյանին տեղափոխման համար և վերցնելով այն, խոստացել է երկրորդ կուրսի վերջում լուծել տեղափոխման հարցը: Այդ ժամանակ խոստովանել է, որ իր և Դարբինյանի միջև վիճաբանություն է եղել, որի պատճառով այն ժամանակ տեղափոխումը չի ստացվել: Կրկին հավատալով Ն.Ափոյանին, սպասել են, սակայն երկրորդ կուրսի վերջում էլ դստեր տեղափոխումը տեղի չի ունեցել, իսկ երրորդ կուրսի սկզբում Անին արդեն չի ցանկացել տեղափոխվել: Երբ Ն.Ափոյանից պահանջել է վերադարձնել գումարը, վերջինս առաջարկել է նոր դիմորդ գտնել, որին ինքը կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը իրենց կվերադարձնի, կամ երկու ՙշենգեն՚ վիզա ցանկացող բերի, որին ինքը չի համաձայնել: Հայտնել է նաև, որ Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում Ն.Ափոյանի հետ ինքը հանդիպել է երկու անգամ: Առաջին անգամ բանակցություն են վարել, երկրորդ անգամ տվել է գումարը: Գումարի բանակցությունները վարել են ինքն ու Նելլին: Ինքը գումարը տալիս էր, որպեսզի Անին օրինական կարգով Սանկտ-Պետերբուրգի համալսարանից տեղափոխվեր Սլավոնական համալսարան: Ինքը չգիտեր թե Ն.Ափոյանն ինչ ճանապարհով պետք է տեղափոխությունը կատարեր: Նելլին իրեն ասել է, որ պետք է մեկը դուրս մնար Սլավոնական համալսարանից, որպեսզի իր աղջիկը տեղափոխվեր: Առաջին հանդիպման ժամանակ իր աղջիկները սպասել են մեքենայում, իսկ ինքն ու Գուրգենը մտել են Վահանի օֆիս: Երկրորդ հանդիպման ժամանակ, գումարը տալիս, Անին եղել է իրենց հետ: Պնդել է դատարանում տված ցուցմունքը:
Տուժող Վիոլետա Պապյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ընտանիքի հետ միասին հիմնականում բնակվել են արտերկրում: 2007թ. դստեր` Անի Կուղինյանի հետ վերադարձել են Հայաստան, որպեսզի վերջինս ընդունվի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան: 22.07.2012թ. Ա.Կուրղինյանը հանձնելով առաջին քննությունը և չստանալով համապատասխան գնահատական, չի կարողացել ընդունվել: Չցանկանալով, որպեսզի աղջիկը մեկ տարի կորցնի, սկսել է փնտրել նրան համալսարան ընդուելու այլ ճանապարհներ: Ամուսնու եղբոր որդու Գուրգեն Կուղինյանի միջոցով ծանոթացել է Վահան Ենգիբարյանի հետ, ով հայտնել է, որ ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանում աշխատող իր ծանոթը կարող է օգնել այդ հարցում: 27.07.2007թ. Անիի և Գուրգենի հետ գնացել է Վ.Ենգիբարյանի Շիրվազադե 1 հասցեում գտնվող գրասենյակ, որտեղ ծանոթացել է Ն.Ափոյանի հետ: Վերջինս ներկայացել է որպես ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանի ինչ-որ բաժնի ղեկավար: Զրույցի ժամանակ հայտնել է, որ իր դուստրը Անին, ցանկանում է ընդունվել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան, սակայն չի ստացել քննությունը և դուրս է մնացել: Խնդրել է օգնել համալսարան ընդունվելու հարցում: Նկատի ունենալով, որ ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանում ընդունելության քննություններն արդեն ավարտված են եղել, Ն.Ափոյանն առաջարկել է, որպեսզի Անին սկզբում ընդունվի ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, որտեղ մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո ինքը նրան կտեղափոխի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան: Նշվածի համար Ն.Ափոյանը պահաջել է 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար, հայտնելով, որ այլ անձանց համար դա կաներ 10.000 ԱՄՆ դոլարով: Ինքը մեկ օր ժամանակ է խնդրել ամուսնու հետ խորհրդակցելու և վերջնական պատասխան տալու համար: Ստանալով ամուսնու համաձայնությունը, հաջորդ օրը` 25.07.2012թ. զանգահարել է Վ.Ենգիբարյանին և հայտնել, որ պատրաստ է գումարը տալ: Պայմանավորվել և հանդիպել են Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում: Հանդիպման ժամանակ ինքն Անիի, Գուրգենի և Վ.Ենգիբարյանի ներկայությամբ Ն.Ափոյանին է փոխանցել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը վերջինս հաշվելով դրել է պայուսակը: Պայմանավորվել են, որ մեկ կիսամյակ ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանում սովորելուց հետո Ն.Ափոյանը Անիին կտեղափոխի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան: Ն.Ափոյանը վստահեցրել է, որ ինքն առանց դժվարության կտեղափոխի նրան և որպես իր ասածի երաշխիք նույնիսկ հայտնել է, որ եթե չկարողանա տեղափոխել, ապա առաջին կիսամյակից հետո Անիի ուսման վարձը նա կվճարի անձամբ: 27.07.2012թ. Ն.Ափոյանի հետ գնացել է ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանի մասնաճյուղ, որտեղ Ն.Ափոյանը ցույց է տվել այն սենյակը, որտեղ պետք է հանձնեն գործերը, իսկ նա գնացել է ընկերուհու մոտ: Ա.Կուրղինյանն իր ուժերով հանձնել է ընդունելության քննությունները և ընդունվել համալսարան: Այդ հարցում Ն.Ափոյանը որևէ մասնակցություն չի ունեցել: Շուտով Հայաստան է ժամանել իր ամուսինը և ծանոթանալով Ն.Ափոյանի հետ, միասին հիմնել են ՙԼինկ Ավիա՚ ՍՊԸ-ն: Իրենց միջև ձևավորվել են մտերիմ հարաբերություններ և սկսել են հավատալ և վստահել Ն.Ափոյանին: Առաջին կիսամյակի ավարտից հետո Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ Ա.Կուրղինյանը ստուգարքային գրքույկում չի ստացել ստուգարքներից մեկը, որի պատճառով չի կարող նրան տեղափոխել: Քանի որ նշված դասախոսը բացակայել է Երևան քաղաքից, առաջարկել են, որ նրա փոխարեն ստորագրի դեկանը, սակայն Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ դա ավելորդ բարդություններ կարող է առաջացնել: Դուստրը շարունակել է սովորել ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանի մասնաճյուղում: Որոշ ժամանակ անց սկսել են անհանգստանալ և պահանջել Ն.Ափոյանից, որպեսզի կատարի իր խոստումը: 2009թ. ապրիլին Ն.Ափոյանը պահանջել է, որպեսզի Անին դիմում գրի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանի ռեկտոր Դարբինյանին տեղափոխման համար և վերցնելով այն, խոստացել է լուծել տեղափոխման հարցը: Որոշ ժամանակ անց նա հայտնել է, որ համալսարանում ազատ տեղեր չկան և պետք է սպասեն, որ ինչ-որ մեկը դուրս մնա համալսարանից, որպեսզի Անիին տեղափոխեն նրա փոխարեն: Կրկին հավատալով Ն.Ափոյանին, սպասել են, սակայն դստեր տեղափոխումը այդպես էլ տեղի չի ունեցել: Հասկանալով, որ Ն.Ափոյանը խաբում է իրենց, պահանջել են վերադարձնել գումարը, սակայն վերջինս հայտնել է, որ այն տվել է համապատասխան մարդկանց և չի կարող հետ պահանջել: Առաջարկել է նոր դիմորդ գտնել, ում նա կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը իրենց կվերադարձնի, սակայն իրենք չեն համաձայնել: Ա.Կուրղինյանը սովորել և ավարտել է ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանը: Ն.Ափոյանը խաբեության եղանակով, օգտվելով նրան վստահելու հանգամանքից, խարդախությամբ հափշտակել է 9.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Վկա Վահան Ենգիբարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. գարնանը ծանոթացել է Ն.Ափոյանի հետ Բարգավաճ Հայաստան կուսակցության գրասենյակում: Նրան ներկայացրել են որպես Սլավոնական համալսարանի պրոռեկտոր: Հուլիս-օգոստոս ամիսներին իր ընկերը Վազգենը հայտնել է, որ իր փեսայի Գուրգենի հորեղբոր աղջիկը ցանկանում է ընդունվել Սլավոնական համալսարան, սակայն ընդունելության քննությունները չի հանձնել: Խնդրել է, եթե ծանոթներ ունի, օգնել այդ հարցում: Դիմել է Ն.Ափոյանին: Վերջինս հայտնել է, որ կարող է օգնել այդ հարցում, որից հետո հանդիպել են տուժողի հետ, խոսել և պայմանավորվել: Ինքն ունի օֆիս Շիրվանզադեի փողոցում: Հաջորդ հանդիպումը տեղի է ունեցել այնտեղ: Վիոլետա Պապյանն իր աղջկա` Անի Կուրղինյանի, նրա հորեղբոր տղայի` Գուրգեն Կուրղինյանի և իր ներկայությամբ Ն.Ափոյանին է տվել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Վերջինս հաշվել է գումարը ու դրել պայուսակը: Դրանից հետո բաժանվել են: Հետագայում այդ մասին իմացել է մեկ տարի հետո, երբ հանդիպել է Մնացական Կուրղինյանին: Դրանից ևս մեկ տարի հետո զանգահարել է Մ.Կուրղինյանը և նրանք պայմանավորվել ու հանդիպել են: 2011 կամ 2012 թվականի գարնանը Մնացական Կուրղինյանի և վերջինիս խնամու Վոլոդյա Բեզոյանի հետ հանդիպել են Ն.Ափոյանին: Հայտնել է նաև, որ Ն.Ափոյանի կողմից առաջարկը եղել է որ աղջիկն ընդունվի ինչ-որ ռուսական համալսարան, հունվարին քննությունները հանձնելուց հետո նա կտեղափոխի Սլավոնական համալսարան: Գումարի վերաբերյալ Նելլին ասել է, քանի որ ինքն է խնդրում, նրա ծառայության վճարը կարժենա 9000 դոլար: Գումարի չափի վերաբերյալ Վիոլետայի հետ պայմանավորվել էին առաջին հանդիպման ժամանակ: Գումարը հանձնելու ժամանակ Վիոլետան այն հանել է իր պայուսակից: Ներկա էին նրա աղջիկը և տեգրոջ տղան: Գումարը փոխանցել է Նելլիին: Նելլին բոլորի ներկայությամբ հաշվել է գումարը` 9000 դոլար, որից հետո հեռացել է: Դրանից մեկ տարի հետո հանդիպել է Մ.Կուրղինյանին ծանոթանալու նպատակով, որից մեկուկես տարի հետո 2010թ. դեկտեմբերի 26-27-ին Մնացականը զանգահարել և ասել է, որ ուզում է հանդիպել իրեն: Իմացել է, որ նրա աներորդին է մահացել, մասնակցել է թաղմանը և գնացել: Այդ ժամանակ ոչ մի խոսակցություն չի եղել: Դրանից մեկ տարի հետո եկել է Վոլոդյայի հետ և ասել, որ Ն.Ափոյանը իրեն գումարներ է պարտք, ինչ որ գործարքներ են արել: Առաջարկել է գնալ նրա մոտ: Գնացել են Նելլիի մոտ: Վերջինս ասել է, որ աուդիտ է անելու և եզրակացությունը գալուց հետո պարզ կլինի, թե ով, ում, ինչ է պարտք: Դրանից հետո, երբ նոր տարին անցել է, նորից մի երկու անգամ գնացել են Ն.Ափոյանի մոտ, բայց այդպես էլ աուդիտի արդյունքները չեն ստացել, որից հետո ինքն այլևս չի խառնվել: 9000 դոլլարի մասին խոսակցություն եղել է այն ժամանակ, երբ հանդիպել են Մնացականի տանը ինքը, Վոլոդյան, նախկին տնօրեն Անդրանիկը և Մնացականը: Այդ գումարի վերադարձման հետ կապված Նելլին առաջարկել է, որպեսզի նոր դիմորդ գտնեն, որին նա կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը կվերադարձնի Կուրղինյաններին:
Նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքի հակասության հետ կապված Վ.Ենգիբարյանը հայտնել է, որ Վիոլետան գումարը հանել տվել է Նելլիին, Նելլին հաշվել դրել է պայուսակի մեջ: Ինքը գումարը տեսել է ամբողջությամբ, դրանք 100-անոց դոլարներ էին: Պնդել է դատարանում տված ցուցմունքը:
Վկա Վահան Ենգիբարյանը նախաքննության ժամանակ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ.-ին իր ծանոթը Վազգեն Դեգիմերջյանը հայտնել է, որ իր փեսայի Գուրգեն Կուրղինյանի հորեղբոր աղջիկը Անի Կուրղինյանը ցանկանում է ընդունվել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան, սակայն ընդունելության քննությունները չի հանձնել: Խնդրել է, եթե ծանոթներ ունի, օգնել այդ հարցում: 2007թ. գարնանից ծանոթացել և ճանաչել է Ն.Ափոյանին, որին ներկայացրել են որպես ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանի պրոռեկտոր: Որոշ ժամանակ անց Ն.Ափոյանին ծանոթացրել է Վ.Պապյանի, Ա.Կուրղինյանի և Գ.Կուրղինյանի հետ: Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ կարող է օգնել այդ հարցում և պահանջել է 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար` հայտնելով, որ այլ անձանց համար դա կաներ 10.000 ԱՄՆ դոլարով: Ն.Ափոյանն առաջարկել է, որպեսզի սկզբում Անին ընդունվի ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, քանի որ ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանում ընդունելության քննություններն ավարտված են եղել: Այնտեղ մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո նրան կտեղափոխի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան: Վ.Պապյանը մեկ օր ժամանակ է խնդրել ամուսնու հետ խորհրդակցելու և վերջնական պատասխան տալու համար: Համաձայնելով Ն.Ափոյանի առաջարկած պայմաններին, հաջորդ օրը կրկին հանդիպել են իր գրասենյակում, որտեղ Վ.Պապյանը Ա.Կուրղինյանի, Գ.Կուրղինյանի և իր ներկայությամբ Ն.Ափոյանին է տվել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար, որը վերջինս հաշվելով դրել է պայուսակը: Ն.Ափոյանն այնքան վստահ է եղել իր խոստման կատարման մեջ, որ նույնիսկ ասել է, որ Ա.Կուրղինյանի ուսման վարձը առաջին կիսամյակից հետո ինքը կվճարի, եթե հանկարծ չկարողանա նրան տեղափոխել: 2007թ. վերջին Գ.Կուրղինյանի միջոցով ծանոթացել է Մնացական Կուրղինյանի հետ: Վերջինս հայտնել է, որ ցանկանում է Ն.Ափոյանի հետ համատեղ բիզնես հիմնել և իրենից խորհուրդ է հարցրել, սակայն ինքը հայտնել է, որ Ն.Ափոյանին լավ չի ճանաչում և չի կարող ոչինչ ասել: 2010թ. դեկտեմբեր ամսին իր գրասենյակ է գնացել Մ.Կուրղինյանը և հայտնել, որ Ն.Ափոյանի հետ համատեղ բիզնես է հիմնել, մեծ գումարներ է ներդրել, սակայն վերջինս խաբել է իրեն: Երբ ինքը հետաքրքրվել է Ա.Կուրղինյանի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան տեղափոխելու հարցով, Մ.Կուրղինյանը հայտնել է, որ այդ հարցում ևս Ն.Ափոյանը խաբել է իրենց օգտվելով վստահությունից, աղջկան չի տեղափոխել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան և հրաժարվում է գումարը վերադարձնել: 2011թ. հունվարին Մ.Կուրղինյանի և վերջինիս խնամու Վոլոդիա Բեզոյանի հետ հանդիպել են Ն.Ափոյանին: Հանդիպման ժամանակ ինքն առաջարկել է վերադարձնել վերցրած 9.000 ԱՄՆ դոլարը, սակայն վերջինս հայտնել է, որ նշած գումարը արդեն տվել է համապատասխան մարդկանց և չի կարող հետ պահանջել: Փոխարենն առաջարկել է նոր դիմորդ գտնել, որին ինքը կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը կտա Մ.Կուրղինյանին, սակայն վերջինս հրաժարվել է այդ առաջարկից: Ն.Ափոյանը խաբելով Կուրղինյաններին, չի կատարել խոստումը և չի վերադարձրել նրանցից վերցրած գումարը:
Վկա Վոլոդյա Աղասու Բեզոյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ հանդիսանում է Մ.Կուրղինյանի խնամին: Վերջինիս հետ տեղի ունեցած խոսակցություններից տեղեկացել է, որ նրա կինը` Վ.Պապյանը իրենց դստերը Ա. Կուրղինյանին մեկ այլ ռուսական համալսարանից Սլավոնական համալսարան տեղափոխելու համար Ն.Ափոյանին է տվել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար, սակայն Ն.Ափոյանը չի կատարել իր խոստումը, իսկ վերցրած գումարը չի վերադարձրել: Ն.Ափոյանի հետ իր գրասենյակում տեղի ունեցած խոսակցության ժամանակ առաջարկել է վերադարձնել Վ.Պապյանից վերցրած գումարը, սակայն վերջինս պատասխանել է, որ դա իր գործը չէ, չխառնվի: Այդ հանդիպման ժամանակ իրենից բացի ներկա են եղել Մ.Կուրղինյանը, Վ.Ենգիբարյանը, Ն.Ափոյանը, նրա ամուսինը: Տեղյակ է որ Ն.Ափոյանն առաջարկել է, որ Կուրղինյանները նոր դիմորդ գտնեն, որին ինքը կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը կտա Կուրղինյաններին:
Վկա Անի Մնացականի Կուրղինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007 թվականին Ռուսաստանի Դաշտությունից եկել են Երևան քաղաք, որպեսզի ինքն ընդունվի Սլավոնական համալսարան: Քանի որ ընդունելության քննություններից դուրս է մնացել, չցանկանալով մեկ տարի կորցնել, սկսել են այլ ճանապարհներ փնտրել համալսարան ընդունվելու համար: Իր հորեղբոր որդու Գ.Կուրղինյանի միջոցով ծանոթացել են Վ.Ենգիբարյանի հետ: Վերջինս հայտնել է, որ ունի ծանոթ, ով կարող է օգնել այդ հարցում և ծանոթացրել է Ն.Ափոյանի հետ: Առաջին հանդիպման ժամանակ գնացել են ինքը, քույրը, մայրը և Գուրգեն Կուրղինյանը: Ինքն ու քույրը սպասել են մեքենայում, մայրը և Գուրգենը գնացել են Վահանի գրասենյակ: Նելլի Ափոյանն իր մորը Վ.Պապյանին ասել է, որ պետք է հանդիպի իր հետ, որպեսզի ստուգի իր գիտելիքները: Քանի որ Սլավոնական համալսարանում ընդունելության քննություններն ավարտված են եղել, Ն.Ափոյանի առաջարկով ինքն սկզբում պետք է ընդուվեր այլ բուհ և առաջին կիսամյակը սովորելուց հետո նա իրեն պետք է տեղափոխեր Սլավոնական համալսարան: Հաջորդ օրը Վահան Ենգիբարյանի գրասենյակում հանդիպել են Ն.Ափոյանի հետ: Նա իրեն մի քանի ռուսերեն հարցեր է տվել և ասել, որ տեղափոխումը նորմալ կլինի: Այդ ժամանակ իր մայրը պայուսակից հանել է ծրարով գումարը և տվել Նելլի Ափոյանին: Նելլի Ափոյանը ծրարը նայել է, հաշվելու նման մատով արել, փակել և դրել է իր պայուսակը: Իրենք դուրս են եկել գրասենյակից: Հետո գնացել և գործերը հանձնել են Սանկտ-Պետերբուրգի համալսարան: Ինքն իր ուժերով հանձնել է ընդունելության քննությունները և ընդունվել: Առաջին կիսամյակի վերջում այնպես էր ստացվել, որ ինքը ստուգարքներից մեկը հանձնել էր, սակայն ստուգարքային գրքույկում ստորգրված չէր: Քանի որ նշված դասախոսը բացակայել է Երևան քաղաքից, առաջարկել են, որպեսզի նրա փոխարեն ստորագրի դեկանը, սակայն Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ դա անօրինական գործ կլինի և տեղափոխմանը կխանգարի: Այդ ժամանակ իր հայրը Ռուսաստանից եկել է իր տատի մահվան կապակցությամբ: Իրենք հանդիպել են Նելլի Ափոյանի հետ իրենց տանը: Նա նորից վստահեցրել է, որ չմտածեն, ամեն ինչ նորմալ կլինի, հաջորդ կիսամյակում անպայման տեղափոխումը կկատարվի: Հետո Նելլի Ափոյանի հետ հանդիպել են հունիս ամսին: Այդ ժամանակ մահացել էր իր պապը: Հայրն էլի Ռուսաստանից եկել էր: Կրկին հանդիպել են Նելլի Ափոյանի հետ: Նա նորից վստահեցրել է, որ չմտածեն, ամեն ինչ նորմալ կլինի և անպայման ինքը կտեղափոխվի: Այդպես ժամանակը անցնում էր, բայց տեղափոխումը չէր լինում: Հետո իրենք հանդիպել են 2009 թվականի ապրիլին, իրենց տանը: Ն.Ափոյանն ասել է որ ինքը պետք է դիմում գրի Սլավոնական համալսարանի ռեկտոր Դարբինյանին տեղափոխման համար: Դիմումում որպես պատճառ պետք է նշվեր այն հանգամանքը, որ Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում չեն անցնում գերմաներեն, ինքը դպրոցում ուսումնասիրել է գերմաներեն: Դիմումը գրել է երկրորդ կուրսի երկրորդ կիսամյակում: Այդ ժամանակ Ն.Ափոյանը խոստովանել է, որ առաջին կիսամյակի վերջում տեղափոխումը չի ստացվել ոչ թե այն պատճառով որ ինքը ստուգարքը չէր ստացել, այլ քանի որ նա ՙԲարգավաճ Հայաստան՚ կուսակցության անդամ է, իսկ Դարբինյանը ՙՀանրապետական՚: Նրանք վեճի մեջ էին, որի պատճառով նա չէր կարողացել իրեն տեղափոխել: Դրանից անցել է որոշ ժամանակ ու էլի իր տեղափոխումը չի կատարվել: Հետո ինքը հրաժարվել է տեղափոխվել, քանի որ արդեն անցել էր երրորդ կուրս: Իրենց համալսարանում հինգ տարի էր սովորելու մագիստրատուրայով, իսկ, եթե տեղափոխվեր Սլավոնական համալսարան, երկու տարի էլ պետք է մագիստրատուրայում սովորեր: Այդ ժամանակ իր մայրը Նելլի Ափոյանին հարցրել է, թե գումարի հարցը ինչ պետք է լինի: Ն.Ափոյանը պատասխանել է, որ գտնեն մի հոգու, ով կուզենա ընդունվել Սլավոնական համալսարան կամ երկու հոգու, ովքեր կուզենան ՙշենգեն՚ վիզա ստանալ: Նա այդ գումարը նրանցից կվերցնի և իրենց գումարը կվերադարձնի: Վ.Պապյանն ասել է, որ ինքը այդպիսի ծանոթներ չունի: Ն.Ափոյանը միշտ ասել է, որ գումարը կտա: 2008 թվականին մարտ ամսին, երբ հայրը եկել է Հայաստան, իրենց տանը, զրույցի ժամանակ, հարցրել է Նելլի Ափոյանին, թե Հայաստանում ինչ գործ կարելի է բացել, երբ վերադառնա: Ն.Ափոյանը իրենց հետ շատ մոտ հարաբերությունների մեջ է եղել, իրենք չէին կարող մտածել, որ նա կարող է խաբել և գումարը չվերադարձնել: Տեղյակ է, որ հայրը շատ գումարներ է տվել Ն.Ափոյանին: Մայրը հաճախակի բարկանում էր, ասում, որ հայրը չվստահի և այդքան գումարներ չտա: Հայրը պատասխանում էր, որ նա իրենց չի խաբի, իրենց գործերի բարգավաճման համար են այդ գումարները պետք: Ն.Ափոյանը Վ.Պապյանին ասել էր, որ այդ գումարը պետք է գործերը դասավորելու համար, կոնկրետ չի ասել թե ինչ է անելու: Պնդել է, որ ինքը Նելլի Ափոյանի հետ, Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում հանդիպել է մեկ անգամ: Պնդել է, որ Ն.Ափոյանը նայել, գումարը մատով հաշվել և դրել է պայուսակի մեջ:
Վկա Անի Մնացականի Կուրղինյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ.-ին մոր` Վ.Պապյանի հետ գալով Հայաստան, ցանկացել է ընդունվել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան, սակայն չհանձնելով ընդունելության քննությունները, դուրս է մնացել: Չցանկանալով մեկ տարի կորցնել, սկսել են այլ ճանապարհներ փնտրել համալսարան ընդունվելու համար: Արդյունքում իր հորեղբոր որդու Գ.Կուրղինյանի միջոցով ծանոթացել են Վ.Ենգիբարյանի հետ: Վերջինս հայտնել է, որ ունի ծանոթ, որը կարող է օգնել այդ հարցում: 24.07.2007թ. Շիրվանզադեի փողոցի թիվ 1 հասցեում գտնվող Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում ծանոթացել են Ն.Ափոյանի հետ, որտեղ ներկա են եղել իր մայրը և Գ.Կուրղինյանը: Ն.Ափոյանը ներկայացել է որպես ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանի աշխատակից: Տեղեկանալով կատարվածի մասին Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ կարող է օգնել և դրա համար պահանջել է 9.000 ԱՄՆ դոլար` հայտնելով, որ այլ անձի համար դա կաներ 10.000 ԱՄՆ դոլարով: Քանի որ ՙՀայ-Ռուսական/Սլավոնական/՚ համալսարանում ընդունելության քննությունները ավարտված են եղել, Ն.Ափոյանը առաջարկել է, որ ինքը սկզբում ընդունվի ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, որտեղ մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո իրեն կտեղափոխի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան: Իրենք համաձայնել են այդ պայմաններին և խնդրել մեկ օր ժամանակ հոր հետ խորհրդակցելու և վերջնական պատասխան տալու համար: Ստանալով հոր թույլտվությունը, 25.07.2007թ. Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում մայրն իր, Գ.Կուրղինյանի և Վ.Ենգիբարյանի ներկայությամբ Ն.Ափոյանին է փոխանցել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Վերջինս հաշվելով գումարը, դրել է պայուսակը: Ն.Ափոյանն այնքան վստահ է եղել իր խոստումը կատարելու մեջ, որ նույնիսկ խոստացել է Ա.Կուրղինյանի ուսման վարձը առաջին կիսամյակից հետո ինքը վճարի, եթե չկարողանա տեղափոխել: Հաջորդ օրը Ն.Ափոյանի հետ գնացել է ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, որտեղ Ն.Ափոյանը ցույց է տվել այն սենյակը, որտեղ հանձնում են ընդունելության գործերը, իսկ նա մտել է ընկերուհու մոտ: Ինքն իր ուժերով ընդունվել է նշված համալսարան, որին Ն.Ափոյանը որևէ առնչություն չի ունեցել: Ն.Ափոյանը սովորելու ամբողջ ընթացքում իրեն չի օգնել և ինքը սովորել է իր ուժերով: Այդ ընթացքում Հայաստան է ժամանել իր հայրը Մ.Կուրղինյանը և Ն.Ափոյանի հետ համատեղ հիմնել են ՙԼինք Ավիա՚ ՍՊԸ-ն և նրանց միջև ձևավորվել են մտերիմ հարաբերություններ: Առաջին կիսամյակի ավարտից հետո Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ իրեն տեղափոխել չի կարող, քանի որ ինքը ստուգարքային գրքույկում չի ստացել ստուգարքներից մեկը: Նկատի ունենալով, որ նշված առարկայի դասախոսը բացակայել է քաղաքից, առաջարկել են որպեսզի նրա փոխարեն ստորագրի ֆակուլտետի դեկանը, սակայն Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ դա ավելորդ բարդություններ կարող է առաջացնել: Ինքը շարունակել է սովորել ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանում: Որոշ ժամանակ անց իրենք սկսել են անհանգստանալ և պահանջել Ն.Ափոյանից, որպեսզի նա կատարի խոստումը: 2009թ. ապրիլին Ն.Ափոյանը պահանջել է դիմում գրել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանի ռեկտոր Դարբինյանին տեղափոխման համար և վերցնելով այն, խոստացել է լուծել տեղափոխման հարցը: Շուտով հայտնել է, որ համալսարանում ազատ տեղեր չկան և պետք է սպասեն, որպեսզի ինչ-որ մեկը դուրս մնա համալսարանից և իրեն տեղափոխեն նրա փոխարեն: Դրանից հետո ևս Ն.Ափոյանը չի կատարել իր խոստումը և իրեն չի տեղափոխել, որի հետևանքով ինքը սովորել և ավարտել է ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանը: Հասկանալով, որ Ն.Ափոյանը խաբում է իրենց, պահանջել են վերադարձնել տրված գումարը, սակայն վերջինս հայտնել է, որ նշված գումարն արդեն տվել է համապատասխան մարդկանց և չի կարող հետ պահանջել: Փոխարենն առաջարկել է, որպեսզի իրենք նոր դիմորդ գտնեն, որին նա կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը կտա իրենց, սակայն իր ծնողները հրաժարվել են այդ առաջարկից:
Վկա Գուրգեն Յուրիկի Կուրղինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. հունիս-հուլիս ամիսներին իր հորեղբոր աղջիկը` Անի Կուրղինյանը չի ընդունվել Սլավոնական հալսարան` ցածր բալերի պատճառով: Իր բարեկամ Վազգենը խորհուրդ է տվել դիմել Վ.Ենգիբարյանին: Իր հորեղբոր կնոջ` Վիոլետայի հետ միասին հանդիպել են նրան: Նա ասել է, որ գիտի մարդու, ով աշխատում է Սլավոնական համալսարանում: Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում ծանոթացել են Ն.Ափոյանի հետ: Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ կարող է օգնել համալսարան ընդունվելու հարցում և պահանջել 9.000 ԱՄՆ դոլար: Վ.Պապյանը համաձայնել է: Հաջորդ օրը Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում Վ.Պապյանն, իր, Ա.Կուրղինյանի և Վ.Ենգիբարյանի ներկայությամբ ծրարով գումարը փոխանցել է Ն.Ափոյանին, որը նա հաշվել, դրել է պայուսակն ու իրենք գնացել են: Սկզբում Անին պետք է ընդունվեր մեկ ուրիշ համալսարան, որտեղ մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո Ն.Ափոյանը նրան պետք է տեղափոխեր Սլավոնական համալսարան: Ն.Ափոյանը խոստումը չի կատարել և մինչև օրս էլ գումարը չի վերադարձրել: Հայտնել է նաև, որ Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում հանդիպել են 2 անգամ: Առաջին անգամ գնացել են ինքը, Վիոլետան, Անին: Օֆիսում են եղել Վահանն ու Նելլին: Երկրորդ օրը նույնպես նույն մարդկանցով էին: Իր ներկայությամբ գումարի մասին խոսակցություն եղել է: Ասել են, որ գումարը ծախսերի կամ մուծումների համար է: Երկրորդ օրը գումարը փոխանցել են: Հետագայում առիթ չի եղել գումարը պահանջելու: Որոշ ժամանակ անց, երբ ՍՊԸ-ն բացել են, այդ հարցերով զբաղվել է հորեղբայրը: Տեղափոխումը պետք է արվեր 1-ին կիսամյակից հետո: Խոսակցություն եղել է, որ առաջին կիսամյակում ինչ-որ մարդիկ դուրս կմնայն համալսարանից և Անին կտեղափոխվեր: Իր կարծիքով Վ.Ենգիբարյանը կարող էր գումարը փոխանցելու պահը տեսնել, բայց կարող էր և ուշադրություն չդարձնել, քանի որ այդ ընթացքում ինքն ու Վահանը խոսում էին: Նա նստած էր իր տեղում, ինքը դիմացը, Վիոլետան ու Նելլին բազմոցին: Ինքը տեսել է գումարը տալու պահը: Գումարը կաշառք չէր, ուղղակի Ն.Ափոյանը ասել էր, որ այդքան գումար է պետք ընդունվելու համար: Վիոլետան փոխանցել է գումարը ծրարով: Նելլին հաշվել, դրել է ծրարի մեջ ու դրել պայուսակը: Ինքը տեսել է գումար տալու պահը, իսկ Վ.Ենգիբարյանը տեսել է, թե ոչ, ինքը չգիտի: Իր հիշելով Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում հանդիպել են երկու անգամ: Խոսակցություն է եղել, որ առաջին կիսամյակում Անին Սանկտ Պետերբուրգի համալսարանում սովորելուց հետո պետք է տեղափոխվեր Սլավոնական համալսարան: Մի քանի անգամ խոսակցություն է եղել: Մ.Կուրղինյանն ասել է, որ գումարը Ն.Ափոյանը չի վերադարձրել: Առաջին օրը գնացել, պայմանավորվել են: Երկրորդ անգամ գնացել են գումարը փոխանցելու: Պնդել է, որ Վիոլետան փողը տվել է ծրարով, իսկ Նելլին հանել է ծրարից, հաշվել, նորից դրել ծրարի մեջ ու դրել պայուսակը: Գումարը եղել է 100 դոլարանոցներ: Սանկտ Պետերբուրգի համալսարան գնացել են ինքը, Անին ու Նելլին: Վերջինս ինչ որ ծանոթ ուներ այնտեղ: Տեղափոխման գործընթացքի հետ կապված իր հարցին Վիոլետան պատասխանել է, որ Նելլին ասել է կանի, ուղղակի ձգձգվում է: Մեկ տարի հետո Մ.Կուրղինյանը Ն.Ափոյանի հետ արդեն բիզնես ուներ: Նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքի հակասության հետ կապված հայտնել է, որ ՙհաշվել՚ բառը կամ բաց է թողել կամ չեն հարցրել: Իրականությունն այն է, որ Վ.Պապյանը գումարը հանել է, Ն.Ափոյանը հաշվել ու գումարը դրել է պայուսակը: Պնդել է, որ Վ.Ենգիբարյանի օֆիսում հանդիպել են երկու անգամ: Գումարի վերաբերյալ Նելլին ու Վիոլետան են համաձայնության եկել:
Վկա Գուրգեն Յուրիկի Կուրղինյանը նախաքննության ընթացքում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. հորեղբոր կինը` Վ.Պապյանը և աղջիկը` Ա.Կուրղինյանը Ռուսաստանից վերադարձել են Հայաստան և Ա.Կուրղինանը ցանկացել է ընդունվել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան, սակայն չկարողանալով հանձնել ընդունելության քննությունները չի ընդունվել: Այդ ժամանակ հորեղբոր կինը խնդրել է ծանոթ գտնել աղջկան համալսարան ընդունելու համար: Զրույցի ժամանակ այդ մասին հայտնել է իր աներոջը Վազգեն Դեգիմերջյանին: Նա հայտնել է, որ իր ծանոթ Վ.Ենգիբարյանը հնարավոր է, որ նման ծանոթներ ունենա: Արդյունքում ծանոթացել են Վ.Ենգիբարյանի հետ, որն իրենց ծանոթացրել է Ն.Ափոյանի հետ: Նրա հետ ծանոթացել են Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում 2007թ. հուլիսին: Տեղեկանալով կատարվածի մասին Ն.Ափոյանը հայտնել է, որ կարող է օգնել համալսարան ընդունվելու հարցում և պահանջել է 9.000 ԱՄՆ դոլար` հայտնելով, որ այլ անձի համար դա կաներ 10.000 ԱՄՆ դոլարով: Քանի որ ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարանում ընդունելության քննությունները ավարտված են եղել, Ն.Ափոյանը ասել է, որ ինքը սկզբում Ա.Կուրղինյանին կընդունի ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, որտեղ մեկ կիսամյակ սովորելուց հետո նրան կտեղափոխի ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան: Վ.Պապյանը համաձայնել է այդ պայմաններին և խնդրել մեկ օր ժամանակ ամուսնու հետ խորհրդակցելու և վերջնական պատասխան տալու համար: Ստանալով ամուսնու համաձայնությունը, հաջորդ օրը Վ.Ենգիբարյանի գրասենյակում Վ.Պապյանը, իր, Ա.Կուրղինյանի և Վ.Ենգիբարյանի ներկայությամբ Ն.Ափոյանին է փոխանցել 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար: Վերջինս հաշվելով այն, դրել է պայուսակը: Ն.Ափոյանն այնքան վստահ է եղել իր խոստման կատարման մեջ, որ նույնիսկ խոստացել է Ա.Կուրղինյանի ուսման վարձը առաջին կիսամյակից հետո ինքը վճարի, եթե չկարողանա նրան տեղափոխել: Դրանից հետո Ա.Կուրղինյանն ընդունվել է ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարան, սակայն Ն.Ափոյանն անընդհատ խաբելով ու ձգձգելով այդպես էլ Ա.Կուրղինյանին չի տեղափոխել ՙՀայ-Ռուսական (Սլավոնական)՚ համալսարան և չի վերադարձրել վերցրած 9.000 ԱՄՆ դոլար գումարը:
Վկա Մնացական Համբարձումի Կուրղինյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2007թ. իր կինը` Վիոլետա Պապյանը և աղջիկը` Անի Կուրղինյանը ՌԴ-ից վերադարձել են Հայաստան, որպեսզի Անին ընդունվի Սլավոնական համալսարան, սակայն վերջինս չկարողանալով հանձնել ընդունելության քննությունները չի ընդունվել: Իր կինը զանգահարել և հայտնել է, որ ծանոթացել է Ն.Ափոյանի հետ, որը պատրաստ է 9.000 ԱՄՆ դոլարի դիմաց իրենց դստերն ընդունել Սլավոնական համալսարան: Կնոջն ասել է, որ տա այդ գումարը: Հաջորդ օրը Վիոլետան զանգել և ասել է, որ գումարը տվել է, բոլոր հարցերը կլուծվեն: Սեպտեմբերին Վ.Պապյանը գնացել է Յակուտսկ և իրեն ամեն ինչ պատմել է: Ինքը Վ.Ենգիբարյանի հետ ծանոթացել է 2008 թվականի դեկտեմբերին: Ն.Ափոյանի հետ առաջին անգամ հանդիպել է 2008թ. մարտի 7-ին, երբ վերադարձել է Հայաստան: Այդ օրվա իրենց խոսակցության թեման եղել է միայն աղջկա տեղափոխելու հարցը: Իրենց միջև առաջացել են ընկերական և մտերիմ հարաբերություններ, որի արդյունքում հավատացել են նրան: Այդ ընթացքում համատեղ հիմնել են ՙԼինք Ավիա՚ ՍՊԸ-ն: Որոշ ժամանակ անց սկսել են անհանգստանալ և պահանջել, որպեսզի Ն.Ափոյանը կատարի իր խոստումը: 2009թ. ապրիլին Ն.Ափոյանը առաջարկել է Անիին դիմում գրել Սլավոնական համալսարանի ռեկտոր Դարբինյանին և վերցնելով այն խոստացել է լուծել տեղափոխման հարցը: Շուտով հայտնել է, որ համալսարանում ազատ տեղեր չկան և պետք է սպասեն: Կրկին հավատալով Ն.Ափոյանին, սպասել են, սակայն դստեր տեղափոխումը այդպես էլ տեղի չի ունեցել: Հասկանալով, որ Ն.Ափոյանը խաբում է իրենց, պահանջել են վերադարձրել գումարը: Նա առաջարկել է նոր դիմորդ գտնել, որին նա կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարով կվերադարձնի իրենց գումարը:
Հայտնել է նաև, որ Նելլին երբեք չի հրաժարվել, որ իր աղջկան կտեղափոխի: Ամեն անգամ ասել է. ՙդա Ձեր գործը չէ, ես դա կանեմ՚: 2010 թվականի մայիսի 5-ին Ն.Ափոյանը և նրա ամուսինը Արմենը գնացել են իր տուն: Նելլին ասել է, որ մինչև 2010 թվականի վերջն իր բոլոր գումարները կվերադարձնի: Նելլին երբևիցե չի հրաժարվել գումարները վերադարձնելուց: Ն.Ափոյանն իրեն վստահեցրել էր, որ գտել է հովանավորներ, որոնք մեծ գումարներ են ներդնելու: Նա գումար է խնդրել իրենից վերցված գումարները վերադարձնելու պրոցեսներն արագացնելու համար: Այդ 8000 դոլարը նրա ամուսինը` Արմենն է ուզել, որպեսզի մեքենան հանի գրավից և իրենց հարցերը լուծեն: Ինքը չի իմացել, մեքենան գրավի տակ է, թե` ոչ, այդ ամենն ասել է Նելլին: Պահանջել է, որպեսզի ստացական գրվի: Ինքը ստացական է վերցրել, քանի որ 8000 դոլար գումարը վերցրել էր ուրիշից: Վերջին անգամ Նելլիին գումար տվել է 2010 թվականի դեկտեմբերի 7-8-ին: 2010 թվականի դեկտեմբերի 16-ին ինքը պետռեգիստրով դուրս է եկել բաժնետերերի ցուցակից, քանի որ իրենք Նելլիի հետ պայմանավորվել էին, որ Նելլին իր գումարները հետ է տալու և ինքը դուրս է գալու: Իրեն այդ բիզնեսը պետք չի եղել, Նելլին խոստացել էր իր գումարները հետ տալ: Անդրանիկ Ղազարյանին չի ասել, որպեսզի ՍՊԸ-ի գումարներից իր 9000 դոլարը տա, քանի որ Նելլիի պարտքը կապ չուներ ՍՊԸ-ի գումարների հետ: Տեղափոխման համար Անին դիմում է գրել: Դիմումը թելադրել է Նելլին և իրեն ասել, որ Դարբինյանի հետ խոսել է, դիմումը ինքը կտանի: Իր համար այդ 9000 դոլարը այդ ժամանակ այդքան կարևոր չի եղել, կարևոր էին մնացած մեծ գումարները: Եթե Նելլին մնացած գումարները վերադարձնի, ինքն այդ 9000 դոլարը չի պահանջի: Աղջկան Անիին ինստիտուտ ընդունելու համար գումարը Նելլիին տվել է կինը Վահան Ենգիբարյանի գրասենյակում: Գումարը եղել է 9000 դոլար: Նպատակը եղել է, որ Նելլին պետք է աջակցեր, որպեսզի իր աղջկան առաջին կիսամյակից հետո տեղափոխեին Սլավոնական համալսարան: Գումարը տվել է կինը հուլիսի 20-25-ին: Աղջիկն այդ ժամանակ քննություն հանձնել էր Սլավոնական համալսարան ընդունվելու համար, սակայն չէր ընդունվել: Իր կինը Նելլիին ասել է, որ 9000 դոլարը կտա երբ երեխային արդեն տեղափոխեն, սակայն Նելլին ասել է, որ գումարը պետք է սկզբում տրվի հարցերը լուծելու համար: Երբ ինքը վերադարձել է Հայաստան, Նելլիին կանչել է իրենց տուն ու հարցրել է, թե ինչու երեխային չի տեղափոխում: Նա պատասխանել է, որ Անին ստուգման գրքույկում քննությունը ստացած չի եղել: Այդ պատճառով Դարբինյանն ասել է, որ մինչև ստուգման գրքույկի մեջ քննությունը չդրվի, ինքը չի կարող տեղափոխել: Երբ ամեն անգամ հարցրել է, թե ինչ եղավ երեխայի տեղափոխման հարցը, Նելլիին ասել է, որ չանհանգստանա, ինքը կտեղափոխի: Հետո արդեն Անին հրաժարվել է տեղափոխվել Սլավոնական համալսարան: 9000 դոլարը չգիտի կաշառք է տվել, թե ինչ: Ընդհանրապես նման դեպքերում գրավոր փաստաթուղթ չեն գրում: Ինքը ցանկանում է, որ Նելլին իրեն հետ վերադարձնի բոլոր պարտքերը: Ոչ բոլոր պարտքերի վերաբերյալ է դիմել քաղաքացիական դատավարության կարգով, քանի որ կան գումարներ, որ տվել է առանց փաստաթղթի: Քանի որ իրար հետ գործ էին անում և ինքը նրան վստահում էր, դրա համար էլ բոլոր գումարների համար ստացական չի վերցրել:
Վկա Անդրանիկ Ագաթանգեղոսի Ղազարյանը ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2008թ. աշնանը Ն.Ափոյանը, ում ինքը ճանաչել է մոտ 7-8 տարի, իրեն ասել է, որ Յակուտյայից եկել է մեծահարուստ և ուզում է իր հետ բիզնես դնել: Առաջարկել է բիզնեսը ղեկավարել և ծանոթացրել է Մ.Կուրղինյանի հետ: Տեղեկացել է, որ մինչև այդ Ն.Ափոյանը Մ.Կուրղինյանից վերցրել է 9000 դոլար նրա դստերը Ա.Կուրղինյանին Սլավոնական համալսարան ընդունելու համար: Գումարը տալիս ինքը ներկա չի եղել, ուղղակի բազմիցս լսել է: Հերթական հանդիպման ժամանակ Մ.Կուրղինյանն իրեն ասել է, որ Ն.Ափոյանից հարցնի, թե երբ է վերադարձնելու 9000 դոլար գումարը: Վերջինս հայտնել է, որ այն տվել է համապատասխան մարդկանց և չի կարող հետ պահանջել: Առաջարկել է, որպեսզի իրենք նոր դիմորդ գտնեն, որին նա կընդունի համալսարան, իսկ նրանից վերցրած գումարը կվերադարձնի Կուրղինյաններին: Ինքն այդպես էլ հաղորդել է Մ.Կուրղինյանին: Հայտնել է նաև, որ ինքը Մ.Կուրղինյանի հետ ծանոթացել է, երբ արդեն այդ գումարը տվել էր: Դրա մասին լսել է և Մնացականից և Նելլիից: Ինքը 9000 դոլարի մասին առաջին անգամ լսել է Մ.Կուրղինյանից 2009թ. գարնանը, երբ արդեն աշխատում էր նրա հետ:
Նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքի հակասության հետ կապված, պնդել է, որ 2012 թվականին հավաք չի եղել: Ինքը Վ.Ենգիբարյանին տեսել է ընդամենը մեկ անգամ Մ.Կուրղինյանի տանը:
Ն.Ափոյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է նաև Վ.Պապյանի և Ն.Ափոյանի, Մ.Կուրղինյանի և Ն.Ափոյանի, Ա.Կուրղինյանի և Ն.Ափոյանի, Գ.Կուրղինյանի և Ն.Ափոյանի, Ա.Ղազարյանի և Ն.Ափոյանի, Վ.Ենգիբարյանի և Ն.Ափոյանի առերես հարցաքննություններով, որոնց ընթացքում տուժող Վ.Պապյանը, վկաներ Մ.Կուրղինյանը, Ա.Կուրղինյանը, Գ.Կուրղինյանը, Ա.Ղազարյանը և Վ.Ենգիբարյանը պնդել են իրենց ցուցմունքներն այն մասին, որ Նելլի Ափոյանը Անի Կուրղինյանին ՙՍանկտ Պետերբուրգի՚ համալսարանի Երևանի մասնաճյուղից Հայ-Ռուսական Սլավոնական համալսարան տեղափոխելու պատրվակով Վիոլետա Պապյանից վերցրել է 9000 ԱՄՆ դոլար, սակայն իր խոստումը չի կատարել և տիրացել է նշված գումարին:
Վերաքննիչ դատարանը վերլուծության և գնահատման ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից։ Այսինքն ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանը խարդախությամբ ուրիշի` առանձնապես խոշոր չափերի գումար հափշտակելու դիտավորությամբ, 2007թ. հուլիս ամսին, Վահան Ենգիբարյանի Երևան քաղաքի Շիրվանզադե 1 հասցեում գտնվող գրասենյակում, վերջինիս ծանոթ Վիոլետա Պապյանի դստերը Անի Կուրղինյանին ՙՍանկտ-Պետերբուրգի՚ համալսարանի Երևանի մասնաճյուղից ՙՀայ-Ռուսական պետական սլավոնական՚ համալսարան տեղափոխելու պատրվակով, չարաշահելով Վ.Պապյանի վստահությունը, խաբեությամբ նրանից վերցրել է առանձնապես խոշոր չափերի` 3.036.330 ՀՀ դրամին համարժեք 9.000 ԱՄՆ դոլար գումար և այդ ուղղությամբ որևէ գործողություն չկատարելով` խարդախությամբ հափշտակել է գումարը, որ ամբաստանյալ Ն.Ափոյանի նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն` նրան մեղսագրված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
22. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով պաշտպանական կողմի փաստարկներն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանը ամբաստանյալ Ն.Ափոյանի նկատմամբ մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս հիմք է ընդունել իրար հետ հարազատական կապեր ունեցող շահագրգիռ անձանց` տուժողի և վկաների, ցուցմունքները, որոնք ըստ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի նախադեպային որոշման չեն կարող արժանահավատ համարվել և ապացուցողական նշանակություն ունենալ, գտնում է անհիմն, քանի որ առաջին ատյանի դատարանը կատարել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի պահանջները, ապահովել է քրեական գործի հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի հետազոտություն, յուրաքանչյուր ապացույց հետազոտելով գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման բավարարության տեսանկյունից, ճիշտ իրավական գնահատական է տվել ամբաստանյալ Ն. Ափոյանի գործողություններին:
Ինչ վերաբերում է Ն.Ափոյանի այն պնդմանը, որ առաջին ատյանի դատարանը իրեն զրկել է վերջին խոսքի իրավունքից, ինչը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի համաձայն դիտվում է որպես քրեադատավարական օրենքի էական խախտում և բոլոր դեպքերում դատավճիռը բեկանելու հիմք է, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն և արձանագրում հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 18-րդ կետի համաձայն` մեղադրյալը դատական քննության ընթացքում իրավունք ունի հանդես գալ վերջին խոսքով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 355-րդ հոդվածի համաձայն` դատական
վիճաբանություններն ավարտվելուց հետո վերջին խոսքը տրվում է ամբաստանյալին: Ամբաստանյալի վերջին խոսքի ժամանակ նրան հարցեր տալ չի թույլատրվում։ Դատարանը չի կարող ամբաստանյալի վերջին խոսքի տևողությունը սահմանափակել որոշակի ժամանակով։ Նախագահողն իրավունք ունի ամբաստանյալին ընդհատել, եթե նա շոշափում է գործի հետ ակնհայտորեն առնչություն չունեցող հանգամանքներ։ Եթե իր վերջին խոսքում ամբաստանյալը հայտնում է գործի համար էական նշանակություն ունեցող նոր հանգամանքներ, դատարանը վերսկսում է դատաքննությունը։
Հիշյալ հոդվածների բովանդակության վերլուծությունից հետևում է, որ վերջին խոսքը մեղադրյալի իրավունքն է և դատական վիճաբանությունների ավարտից հետո վերջինիս հնարավորություն պետք է տրվի իր իրավունքը իրացնելու համար, ընդ որում սյդ իրավունքը իրացնելիս մեղադրյալին /ամբաստանյալին/ հարցեր տալ չի թույլատրվում ընդհանրապես որևէ միջամտություն չի թույլատրվում, բացառությամբ այն դեպքերի, երբ ամբաստանյալը շոշափում է ակնհայտորեն դեպքին առնչություն չունեցող հանգամանքներ:
Սույն քրեական գործով դատական վիճաբանությունները ավարտվելուց հետո Ն.Ափոյանին տրվել է վերջին խոսքի իրավունք, սակայն այդ օրվանից սկսած հետագա բոլոր նիստերին Ն.Ափոյանի երկու պաշտպաններից որևէ մեկը չի ներկայացել և յուրաքանչյուր դեպքում Ն.Ափոյանը հրաժարվել է իր վերջին խոսքի իրավունքից օգտվելուց` անհիմն պատճառաբանություններ ներկայացնելով, թե ցանկանում է, որ իր պաշտպան Ռ.Ռշտունին իր կողքը լինի, միաժամանակ յուրաքանչյուր դեպքում համապատասխան հայտարարություններ կատարելով, թե վերջինս հիվանդ է և չի կարող ներկայանալ։ Շուրջ մեկ և կես ամիս նման վարքագիծ դրսևորելուց հետո հերթական նիստին 29.08.2014 Ն.Ափոյանը կրկին հրաժարվել է իր իրավունքը իրացնել նույն պատճառաբանությամբ: Առաջին ատյանի դատարանը իրավացիորեն դիտելով, որ Ն.Ափոյանը չարաշահում է իրավունքը, և այդպիսի վարքագիծը գնահատելով որպես իրավունքի հրաժարում, հեռացել է խորհրդակցական սենյակ և կայացրել դատական ակտ։ Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ դատարանի կողմից դատավարական իրավունքի խախտում թույլ չի տրվել, քանի որ բազմաթիվ անգամ հնարավորություն տալով ամբաստանյալին իրացնել իր իրավունքը, վերջինս փաստացի հրաժարվել է այդ իրավունքը իրացնելուց։

Ամբաստանյալ Ն.Ափոյանի նկատմամբ նշանակված պատժի համապատասխանությունը կատարած հանցանքի ծանրությանը և անձին.

23.Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Ն.Ափոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, պատժի տեսակը և չափը որոշելիս հաշվի է առել ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի 10-րդ, 48-րդ և 61-րդ հոդվածներով սահմանված իրավադրույթները և նշել հետևյալը.
<<Ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանի անձը բնութագրող տվյալ դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չի եղել:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքներ առկա չեն:
Հաշվի առնելով Նելլի Ափոյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցավոր արարք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Դատարանը, քննության առնելով ամբաստանյալի նկատմամբ լրացուցիչ պատիժ նշանակելու հարցը, գտնում է, որ նպատակահարմար չէ նրա նկատմամբ նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված լրացուցիչ պատիժ` գույքի բռնագրավում:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` չհեռանալու մասին ստորագրությունը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով տուժողի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին, դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի, քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
Տվյալ դեպքում հանցագործությամբ անմիջականորեն Վիոլետա Պապյանին պատճառված վնասը կազմում է 3.036.330 ՀՀ դրամին համարժեք 9.000 ԱՄՆ դոլար:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Նելլի Ափոյանից հօգուտ տուժող Վիոլետա Պապյանի պետք է բռնագանձել 3.036.330 (երեք միլիոն երեսունվեց հազար երեք հարյուր երեսուն) ՀՀ դրամ>>:
Վերաքննիչ դատարանը, համաձայնվելով առաջին ատյանի դատարանի իրավական վերլուծությունների և եզրահանգումների հետ, արձանագրում է, որ հաշվի առնելով ամբաստանյալ` Նելլի Ափոյանին մեղսագրված հանցանքի բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, նրա անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը,դատարանը Ն.Ափոյանի նկատմամբ նշանակել է արդարացի, համաչափ պատիժ, որը բխում է ՀՀ քրեական օրենգրքի 10-րդ և 61-րդ հոդվածներից, այն է` արդարադատության արդյունավետության շահերից և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից, որն անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանք կատարելը կանխելու համար, հետևաբար տուժողի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել:
24. Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճիռը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Նելլի Խաչատուրի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, օրինական է, հիմնավորված և պատճառաբանված, կայացվել է ՀՀ գործող քրեադատավարական օրենսդրության նորմերի պահպանմամբ, հետևաբար, այն պետք է թողնել օրինական ուժի մեջ` մերժելով ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքները:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով և հիմնավորումներով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճիռը համարում է օրինական, հիմնավորված և պատճառաբանված, իսկ ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքներն անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը,

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալի և տուժողի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2014 թվականի օգոստոսի 29-ի դատավճիռը՝ Նելլի Խաչատուրի Ափոյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:


ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ