Գործ No ԵԱՔԴ/0172/01/12

ԴԱՏԱՎՃԻՌ

ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

13 մարտի 2013թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը

նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Հ.Մարտիրոսյանի
պաշտպան Ա.Թամրազյանի

Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Դավիթ Աշոտի Գրիգորյանի /ծնված 22.07.1989թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չդատված, չի աշխատում, հաշվառված` ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 7-րդ շենք, բնակարան 55, ՀՀ ԱՆ ՙՆուբարաշեն՚ ՔԿՀ կալանավոր/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով:

Գործի դատավարական նախապատմությունը
26.08.2011թ. հարուցվել է թիվ 14126712 քրեական գործը:
21.06.2012թ. Դ.Գրիգորյանը ներկայացվել է Արաբկիրի քննչական բաժին, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը:
2012թ. դեկտեմբերի 13-ին թիվ 14126712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:

Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի համար, որ ՙ09.05.2011թ. ժամը 03:00-ի սահմաններում իր ընկերներ Արթուր Սամվելի Հարությունյանի և Կարեն Սաշայի Բեջանյանի հետ միասին, որպես հարևան, մուտք են գործել Երևանի Թբիլիսյան խճուղի 7-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի բնակիչ Սեմյոն Հրանտի Դիվանյանի բնակարան, որտեղ Ս.Դիվանյանից Կ.Բեջանյանը պահանջել է գումար և ոգելից խմիչք, սակայն քանի որ պահանջը Ս.Դիվանյանը մերժել է, բացահայտ հափշտակություն կատարելու նպատակով Ա.Հարությունյանի և Կ.Բեջանյանի հետ միասին ծեծի են ենթարկել Ս.Դիվանյանին՚:

Ապացույցների հետազոտում
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և նշել, որ կողոպուտի փորձ չի կատարել, Ս.Դիվանյանի բնակարան չի գնացել: 2011թ. մայիսի 9-ին ժամը 03:00-ի սահմաններում վերադարձել է տուն, շենքի բակում տեսել է Կարեն Բեջանյանին, նկատել է, որ վերջինս արյունոտ է, Արթուր Հարությունյանի հետ միասին տաքսի մեքենայով նրան տարել են հիվանդանոց:

Ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.

Վկա Մարինե Փայլակի Գևորգյանը դատաքննության փուլում ըստ էության պնդել է նախաքննության փուլում տված ցուցմունքն այն մասին, որ Սեմյոն Հրանտի Դիվանյանի կինն է, որի հետ բնակվել է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան Խճուղի 7-րդ շենքի 7-րդ բնակարանում: 2011 թվականի մայիսի 09-ին ժամը 03:00-ի սահմաններում ամուսնու հետ եղել են իրենց տանը: Երբ պատրաստվել են քնել, տան դուռը թակել են և ամուսինը բացելով դուռը տեսել է իր հարևաններ Կարեն Բեջանյանին, Արթուր Հարությունյանին և Դավիթ Գրիգորյանին, ցանկացել է դուռը փակել, սակայն նրանք Ս.Դիվանյանին հրելով մտել են տուն: Ներս մտնելով, Կ.Բեջանյանը իր ամուսնուց գումար է պահանջել և մերժում ստանալով, սկսել է հարվածել իր ամուսնուն, ինչից հետո հարվածներ են հասցրել նաև Ա.Հարությունյանը և Դ.Գրիգորյանը: Դ.Գրիգորյանը մեկ անգամ ոտքով հարվածել է ամուսնուն` Ս.Դիվանյանին: Դրանից հետո Կ.Բեջանյանը Ս.Դիվանյանին հրելով գցել է մահճակալի վրա, մոտեցել նրան և տաբատի շղթան իջեցնելով սպառնացել է, որ առնանդամը կդնի բերանը, իսկ Ս.Դիվանյանը այդ պահին մահճակալի մեջ պահված ծալովի դանակը հանել և ինքնապաշտպանության նպատակով հարվածել է Կ.Բեջանյանին, վերջինս կրկին փորձել է հարձակվել նրա վրա և նա երկրորդ անգամ է հարվածել: Այդ պահին Դ.Գրիգորյանը և Ա.Հարությունյանը օգնել են Կ.Բեջանյանին և նրան տնից դուրս հանելով հեռացել են:
Վկան միաժամանակ նշեց, որ շուրջ քառասուն օր առաջ իր ամուսինը` Ս.Դիվանյանը, մահացել է:

Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1208 եզրակացության համաձայն` Ս.Դիվանյանի մարմնական վնասվածքները` ձախ նախաբազկի վերին երրորդի կողմնային մակերեսի արյունազեղման և ձախ արմնկահոդի շրջանի հետին մակերեսի քերծվածքի ձևով, հասցվել են բութ առարկայով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում, որոնք ինչպես առանձին-առանձին այնպես էլ միասին, առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չեն պարունակում: Ս.Դիվանյանի մարմնական վնասվածքները տեղեկատվական չեն, որպեսզի դատողոթյուններ արվեն դրանք հասցնող առարկայի մասին: Հաշվի առնելով վնասվածքների անատոմիական տեղակայությունները` հնարավոր է դրանց առաջացումը ինչպես բութ առարկայի ուղղակի ներգործությամբ, այնպես էլ իր հասակի բարձրությունից վայր ընկնելու հետևանքով: Վնասվածքներն ստանալու պահին Ս.Դիվանյանը տարածության մեջ կարող էր գտնվել ցանկացած դիրքում, ձախ նախաբազկի վերին երրորդի կողմնային և ձախ արմնկահոդի շրջանի հետին մակերեսներով` ուղղված լինելով դեպի բութ առարկան:
Գ.թ. 129-134

Տուժող Սեմյոն Հրանտի Դիվանյանը նախաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 08.05.11թ. երբ իր գործընկերոջ` Սամվել Ասլանյանի հետ աշխատանքից դուրս են եկել և պատրաստվել են տուն գնալ որոշել են մտնել կրպակ և իրենց ընդհանուր շահույթը` 10.000 ՀՀ դրամ գումարը կիսել միմյանց միջև: Հասնելով Մամիկոնյանց և Գրիբոյեդով փողոցների խաչմերուկում գտնվող կրպակի մոտ Ս.Ասլանյանը մտել է կրպակ, որպեսզի գումարը մանրի, իսկ ինքը սպասել է դրսում: Այդ ընթացքում իրեն են մոտեցել իր շենքի հարևանությամբ բնակվող Կարեն Բեջանյանը և Դավիթ Գրիգորյանը: Կ.Բեջանյանը իրենից գումար է պահանջել, սակայն ինքը մերժել է Կ.Բեջանյանին պատճառաբանելով, որ գումար չունի: Այդ պահին կրպակից դուրս է եկել Ս.Ասլանյանը և տեսնելով, որ Կ.Բեջանյանը և Դ.Գրիգորյանը իր հետ են կանգնած մտածելով որ իրեն մտերիմ անձինք են 10.000 ՀՀ դրամ գումարը մեկնելով նրանց կողմը հարցրել է թե կարող են արդյոք մանրել, Դ.Գրիգորյանը պատասխանելով, որ կարող է գումարը մանրել Ս.Ասլանյանի ձեռքից վերցրել է գումարը և մտել մեկ այլ կրպակ: Քիչ անց դուրս գալով կրպակից ձեռքին տոպրակներով մոտեցել է Ս.Ալեքսանյանին և տալով 3000 ՀՀ դրամ գումար և արհամարհելով վերջինիս կանչը Կ.Բեջանյանի հետ հեռացել են: Հասկանալով, որ անիմաստ է նրանց հետ այդ հարցի շուրջ զրուցել հանգստացրել է Ս.Ասլանյանին և գնացել է տուն: Մի քանի ժամ անց` 09.05.11թ. ժամը 03:00-ի սահմաններում երբ տանը գտնվել է կնոջ Մարինե Փայլակի Գևորգյանի հետ, իր Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 7-րդ շենքի 7-րդ բնակարանի դուռը թակել են և ինքը բացելով դուռը տեսել է իր հարևաններ Կարեն Սաշայի Բեջանյանին, Արթուր Սամվելի Հարությունյանին և Դավիթ Աշոտի Գրիգորյանին: Քանի որ վերջիններիս ճանաչել է որպես հարևան, ուստի թույլ է տվել ներս մտնել: Վերջիններս ներս են մտել և Կ.Բեջանյանը իրենից գումար է պահանջել, իր կողմից բացասական պատասխան ստանալով Կ.Բեջանյանը հարվածել է ձեռքով, ինչից հետո կրկին ձեռքով մեկական հարվածներ են հասցրել նաև Ա.Հարությունյանը և Դ.Գրիգորյանը, ինչից հետո էլ Կ.Բեջանյանը իրեն հրելով գցել է մահճակալի մոտ, մոտեցել է և տաբատի շղթան իջեցնելով սպառնացել, որ առնանդամը կդնի բերանը: Ինքն այդ պահին պաշտպանվելու նպատակով մահճակալի մեջ պահված ծալովի դանակը հանելով ինքնապաշտպանության նպատակով հարվածել է Կ.Բեջանյանին, Երբ վերջինս կրկին փորձել է հարձակվել իր վրա երկրորդ անգամ է հարվածել և դանակը ետ քաշելուց նկատել է, որ դանակը արյունոտ է: Այդ պահին Դ.Գրիգորյանը և Ա.Հարությունյանը օգնել են Կ.Բեջանյանին և նրան տնից դուրս հանելով դիմել են փախուստի, որից հետո ինքը հաղորդում է տվել ոստ. Արաբկիրի բաժնում:
Գ.թ. 25-27, 80-82, 85-87, 112

Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի 3(դ) կետի համաձայն` ՙքրեական հանցագործություն կատարելու մեջ մեղադրվող յուրաքանչյուր ոք ունի հետևյալ նվազագույն իրավունքները. (...) հարցաքննելու իր դեմ ցուցմունք տվող վկաներին կամ իրավունք ունենալու, որ այդ վկաները ենթարկվեն հարցաքննության, և իրավունք ունենալու` իր վկաներին կանչելու և հարցաքննելու միևնույն պայմաններով, ինչ իր դեմ ցուցմունք տված վկաները (...)՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 6-րդ կետի համաձայն` ՙմեղադրյալը, սույն օրենսգրքով սահմանված կարգով, իրավունք ունի (...) առերես հարցաքննվել իր դեմ վկայած անձանց հետ (...)՚:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 216-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙքննիչն իրավունք ունի կատարել նախօրոք հարցաքննված երկու այն անձանց առերեսում, որոնց ցուցմունքներում էական հակասություններ կան: Քննիչը պարտավոր է կատարել առերեսում, եթե էական հակասություններ կան մեղադրյալի և մեկ այլ անձի ցուցմունքներում՚:
Նկատի ունենալով, որ նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Դ.Գրիգորյանի և տուժող Ս.Դիվանյանի միջև չի կատարել առերեսում, ուստի դատարանը գտնում է, որ տուժող Ս.Դիվանյանի ցուցմունքը պետք է ճանաչել անթույլատրելի ապացույց և հանել ապացույցների շարքից:

Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Գրիգորյանի մեղավորությունը` մի խումբ անձանց կողմից նախնական համաձայնությամբ` զուգորդված առողջության համար ոչ վտանգավոր բռնություն գործադրելով, կողոպուտ` ուրիշի գույքի բացահայտ հափշտակություն կատարելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով, ապացուցված է:
Վերոհիշյալ հանցանքի կատարման համար ամբաստանյալը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայնª ՙՀանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժը և քրեաիրավական ներգործության այլ միջոցները պետք է լինեն արդարացիª համապատասխանեն հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար լինեն նրան ուղղելու և նոր հանցագործությունները կանխելու համար՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայնª ՙՊատժի տեսակը և չափը որոշվում է հանցագործությանª հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվումª պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով՚:
Ամբաստանյալի Դավիթ Գրիգորյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը հաշվի է առնում, որ նա նախկինում դատված չի եղել, առաջին անգամ կատարել է միջին ծանրության հանցանք:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:

Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով, դատարանը`

ՎՃՌԵՑ

Դավիթ Աշոտի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 4-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի փետրվարի 16-ից:
Դավիթ Գրիգորյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:

Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:



ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ