ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ
ԵԱՔԴ/0161/01/12
Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական
շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի
դատավճիռը կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյանի

ՈՐՈՇՈՒՄ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

04 դեկտեմբերի 2013թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ`
Վերաքննիչ դատարան/ հետևյալ կազմով`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
քարտուղարությամբ` Ս.Ղրջյանի, Մ.Մելքոնյանի

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Էդ.Պետրոսյանի
պաշտպաններ` Ա.Հոբոսյանի
Կ.Խաչատրյանի
ամբաստանյալներ` Ս.Սաֆարյանի
Էդ.Կորոտկիի


դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի պաշտպան Ա.Հոբոսյանի, ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի, ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի և ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա վերանայելով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հուլիսի 09-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ստեփան Հակոբի Սաֆարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով և Էդգար Ռաֆայելի Կորոտկիի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց


1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
1. Թիվ 09107112 քրեական գործը հարուցվել է 13.07.2012թ. Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ.Հակոբյանի կողմից` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով, նույն որոշմամբ ընդունվել է վարույթ:
2. 2012թ. հուլիսի 14-ին Ստեփան Սաֆարյանը ձերբակալվել է:
3. Նախաքննության մարմնի 2012թ. հուլիսի 17-ի որոշմամբ Ստեփան Սաֆարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով:
4. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. հուլիսի 17-ի որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ս.Սաֆարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
5. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնի քննիչ Գ.Գենջոյանի 2012թ. հուլիսի 18-ի որոշմամբ թիվ 09107112 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ:
6. 2012թ. հուլիսի 18-ին Էդգար Կորոտկին ձերբակալվել է:
7. Նախաքննության մարմնի 2012թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ Էդգար Կորոտկին որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով:
8. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. հուլիսի 21-ի որոշմամբ մեղադրյալ Է.Կորոտկիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կալանավորում ընտրելու վերաբերյալ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը մերժվել է:
9. Նախաքննության մարմնի 21.07.2012թ. որոշմամբ Է.Կորոտկին ազատվել է արգելանքից:
10. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 2012թ. օգոստոսի 02-ի որոշմամբ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության դատախազ Հ.Մարտիրոսյանի վերաքննիչ բողոքը բավարարվել է և մեղադրյալ Է.Կորոտկիի նկատմամբ կալանավորումը որպես խափանման միջոց կիրառելու վերաբերյալ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Գ.Գենջոյանի միջնորդությունը մերժելու մասին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012թ. հուլիսի 21-ի որոշումը բեկանվել է:
ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Գ.Գենջոյանի միջնորդությունը բավարարվել է:
Մեղադրյալ Է.Կորոտկիի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը` երկու ամիս ժամկետով: Նա կալանավորվել է դատական նիստի դահլիճում, կալանավորման սկիզբը հաշվվել է 2012թ. օգոստոսի 02-ից:
11. Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի քննիչ Գ.Մկրտչյանի 2012թ. օգոստոսի 17-ի որոշմամբ թիվ 09107112 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և նախաքննությունը շարունակվել է:
12. ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի ՔՎ Քանաքեռ-Զեյթուն քննիչ Գ.Գենջոյանի 2012թ. սեպտեմբերի 06-ի որոշմամբ թիվ 09107112 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
13. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 10.09.2012թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ս.Սաֆարյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 2/երկու/ ամիս ժամկետով:
14. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 28.09.2012թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Է.Կորոտկիի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամկետով:
15. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 25.10.2012թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Է.Կորոտկիի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2012թ. նոյեմբերի 30-ը:
16. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 12.11.2012թ. որոշմամբ նախաքննության մարմնի միջնորդությունը բավարարվել է և մեղադրյալ Ս.Սաֆարյանի կալանավորման ժամկետը երկարացվել է 1/մեկ/ ամիս ժամանակով` մինչև 2012թ. դեկտեմբերի 14-ը:
17. Նախաքննության մարմնի 12.11.2012թ. որոշմամբ թիվ 09107112 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով հարուցվել է նոր քրեական գործ, նրան շնորհվել է թիվ 09115512 համարը, այն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
18. Նույն մարմնի 12.11.2012թ. որոշմամբ Էդգար Կորոտկիին 21.07.2012թ. առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրա նկատմամբ որոշում է կայացվել որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
19. Նախաքննության մարմնի 12.11.2012թ. որոշմամբ Ստեփան Սաֆարյանին 17.07.2012թ. առաջադրված մեղադրանքը լրացվել է և նրա նկատմամբ որոշում է կայացվել որպես մեղադրյալ ներգրավելու մասին և կրկին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
20. Նույն մարմնի 12.11.2012թ. որոշմամբ Է.Կորոտկին որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
21. Նախաքննության մարմնի 12.11.2012թ. որոշմամբ Ս.Սաֆարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով:
22. 22.11.2012թ. Ստեփան Սաֆարյանի և Էդգար Կորոտկիի վերաբերյալ քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
23. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավոր Լ.Ավետիսյանի 2012թ. նոյեմբերի 26-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ստեփան Հակոբի Սաֆարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով և Էդգար Ռաֆայելի Կորոտկիի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով ընդունվել է վարույթ, իսկ 03.12.2012թ. որոշմամբ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության:
24. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հուլիսի 09-ի դատավճռով Ս.Սաֆարյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 4/չորս/ տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնգարավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի հիման վրա` նշանակված պատժին մասնակիորեն գումարվել է Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունվարի 26-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը` 1/մեկ/ տարի 1/մեկ/ ամիս քսան/20/ օր ժամկետով ազատազրկումը և Ստեփան Հակոբի Սաֆարյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 4/չորս/ տարի 3/երեք/ ամիս ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012թ. հուլիսի 14-ից:
Էդ.Կորոտկին մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման մեջ և դատապարտվել է ազատազրկման 4/չորս/ տարի ժամկետով, առանց գույքի բռնագրավման:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012թ. օգոստոսի 02-ից:
25. Ընդհանուր իրավասության դատարանի վերոնշյալ դատավճռի դեմ 29.07.2013թ. վերաքննիչ բողոք է ներկայացրել ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի պաշտպան Ա.Հոբոսյանը, 02.08.2013թ.` ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանը, 08.08.2013թ.` ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկին, իսկ 09.08.2013թ.` ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի պաշտպան Կ.Խաչատրյանը:
26. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի 05.08.2013թ. որոշմամբ ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի պաշտպան Ա.Հոբոսյանի, ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի, ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի և ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքներն ընդունվել են Վերաքննիչ դատարանի վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Ստեփան Հակոբի Սաֆարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով և Էդգար Ռաֆայելի Կորոտկիի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով` Վերաքննիչ դատարանի դռնբաց դատական նիստում քննության է նշանակվել 2013թ. սեպտեմբերի 05-ին:

2.Գործի փաստական հանգամանքները.
27. Ստեփան Սաֆարյանը մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա 2012թ. հուլիս ամսին ապօրինի մուտք գործելով Ալեքսանդր Արտեմի Միրզոյանի` Երևան քաղաքի Վարշավյան փողոց թիվ 57 հասցեում գտնվող բնակարան, այնտեղից գաղտնի հափշտակել է մեկ կգ տարայով մուրաբա, ձուլման գործիքների պարագաներով համալրված փայտե պայուսակ, հեռադիտակ, աշխատանքային գործիքներ` Ա.Միրզոյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 20.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
28. Էդգար Կորոտկին մեղավոր է ճանաչվել և դատապարտվել այն բանի համար, որ նա ուրիշի գույքի գաղտնի հափշտակություն կատարելու նպատակով, 2012թ. հուլիսի 12-ին գնացել է Վարշավյան փողոց թիվ 57-րդ տուն, որտեղ կոտրել է տան մուտքի դռան փականը, ապօրինի մուտք է գործել ներս և այնտեղից հափշտակել է Ալեքսանդր Արտեմի Միրզոյանին պատկանող <<Պանասոնիկ>> ֆիրմայի հեռուստացույցը, նույն ֆիրմայի վիդեոմագնիտոֆոնը և երկու հատ բարձրախոսները` Ա.Միրզոյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 25.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:

3.Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքները քննվում են հետևյալ հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
29. Ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքում նշում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.07.2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի 3 ամիս ժամկետով, սակայն ինքը ոչ մի կապ չունի կատարված հանցանքի հետ, ինքն ընդամենը աշխատել է, ոչ թե գողացել:
Նշում է, որ իրեն ենթարկել են խոշտանգումների, շանտաժի և այդ պատճառով ինքը նախաքննության ընթացքում տվել է կեղծ և սուտ ցուցմունքներ, որի համար շատ է փոշմանել:
Բացի այդ, պարզ երևում է, որ ինքը կապ չունի հանցանքի հետ, ինքն ընդամենը աշխատել է և այդ գործիքները վերցրել, որպեսզի վերանորոգի Սուսաննայի մագնիտոֆոնը: Ինքը խնամքին ունի երեք անչափահաս/մանկահաս/ երեխաներ, վատառողջ մայր, և անաշխատունակ կին: Տանն աշխատող չկա, սոցիալապես ծայրահեղ ծանր վիճակում են գտնվում, միակ խնամակալն ինքն է, իսկ իրեն անմեղ տեղն ազատազրկել են:
30. Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է վերանայել թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/12 քրեական գործը:
31. Ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի պաշտպան Ա.Հոբոսյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների րնդհանուր իրավասության դատարանը իր 09.07.2013թ. դատավճռով թույլ է տվել ՀՀ քրեական դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ, որոնք արտահայտվել են հետևյալում։
Քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին աոաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին։
Այսպես, նախաքննության հենց սկզբից խախտվել է իր պաշտպանյալի պաշտպանության իրավունքը, արդար դատաքննության իրավունքը, օրինականության սկզբունքը, որը սահմանված է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ, 11-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 19-րդ հոդվածներով։
Իր պաշտպանյալ Ս.Սաֆարյանը ենթարկվել է ֆիզիկական ու հոգեկան ճնշման, որի ազդեցության տակ տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ։ Դրանով իսկ խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի պահանջը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 11-րդ հոդվածի 7-րդ մասի համաձայն`
<<Քրեական դատավարության ընթացքում ոչ ոք չպետք է ենթարկվի խոշտանգումների, անօրինական ֆիզիկական կամ հոգեկան բռնության, այդ թվում՝ բժշկական դեղամիջոցների օգտագործմամբ, սովի, ուժասպառման, հիպնոսի, բժշկական օգնությունից զրկվելու, ինչպես նաև այլ դաժան վերաբերմունքի։ Արգելվում է կասկածյալից, մեղադրյալից, ամբաստանյալից, տուժողից, վկայից և քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձանցից ցուցմունքներ կորզել բռնության, սպառնալիքի, խաբեության, նրանց իրավունքների ոտնահարման, ինչպես նան այլ անօրինական գործողությունների միջոցով>>։
Առաջին ատյանի դատարանում պաշտպանական կողմը միջնորդել է դատաբժշկական փորձաքննության ենթարկել Ս.Սաֆարյանին պարզելու նրա աջ ձեռքի մատերի կոտրման հանգամանքը և վաղեմությունը, սակայն դատարանն անհիմն մերժել է այն։
Նշում է, որ խոշտանգման հանգամանքը պարզելու համար իբրև թե քննություն էր կատարվել, Ս.Սաֆարյանի բողոքից ամիսներ անց գրություն էր ուղարկվել դատարանին, որ Ս.Սաֆարյանին խոշտանգելու հանգամանքր չի հաստատվել։
Բացի այդ, քրեական գործ հարուցելու և վարույթ ընդունելու որոշման մեջ՝ գ.թ.1, նշված է, որ <<Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնի ավագ քննիչ Կ.Հակոբյանս, վերանայելով Սոնիկ Մաղաքյանի հաղորդման հիման վրա նախապատրաստված նյութերը պարզեցի, որ անհայտ անձը 03.07.2012թ-ից մինչն 13.07.2012թ., կոտրելով Ալ.Միրզոյանի Երևանի Վարշավյան փող. 57 տան մուտքերից մեկի դռան կախովի փականը՝ ապօրինի մուտք է գործել ներս և խառնելով ներսում եղած իրերը` հեռացել։
Գ.թ. 2-ում նշված է, որ 13.07.2012թ. ժամը 9-50-ին և 13:35-ին ոստիկանության Երևան քաղ. վարչությունից ահազանգ է ստացվել այն մասին, որ Երևանի Վարշավյան փող. 57 տան դռան կախովի փականը կոտրել են ու տունը տակն ու վրա արել։ Պարզվել է, որ անհայտ անձը տեխնիկական միջոցների գործադրմամբ կոտրել է Ալ. Միրզոյանի Երևանի Վարշավյան փող. 57 տան խորդանոցի դռան կախովի փականը, մուտք գործել, սակայն ոչինչ չգողանալով` հեռացել։ Վերը նշվածից հետևում է, որ գործով անցնող վկա Ս.Բերբերյանը անձամբ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնին Ալ.Միրզոյանի Երևանի Վարշավյան փող. 57 տանից կատարված գողության մասին հաղորդում չի տվել։
Ըստ նյութերի` Ս.Սաֆարյանը ձերբակալվել է 14.07.2013թ. ժամր 17:30-ին և ուղարկվել պահվելու ՁՊՎ: 17.07.2012թ. ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, հարցաքննվել առանց պաշտպանի, փաստաթուղթ չկա այն մասին, որ նա հրաժարվել է որևէ պաշտպանից նրա ներկայությամբ, խախտվել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի և 212-րդ հոդվածի պահանջը։
Մեղադրյալ Ստեփան Սաֆարյանին քրեական գործով նախաքննության ավարտի մասին չի հայտնվել, բացակայում է նրա ստորագրությունը նշված փաստաթղթի տակ։
27.08.2012թ. քննիչ Գ.Մկրտչյանը որոշում է կայացրել նշանակել մատնադրոշմային փորձաքննություն, քանի որ դեպքի վայրի զննության ժամանակ տան մուտքի դռան վրայից հայտնաբերվել ու առգրավվել է ձեռքի 3 հետք։ Հետագայում, փորձագիտական եզրակացությամբ պարզվել է, որ հայտնաբերված հետքերը չեն համընկնում Ստեփան Սաֆարյանի ձեռքի հետքերին, իսկ դատարանը այս ապացույցը ընդհանրապես չի գնահատել։
Քննիչ Գենջոյանի ձեռագրով կատարված քննչական դատավարական բոլոր արձանագրությունները անընթեռնելի են և իր պաշտպանյալը չի կարդացել այն հարցաքննության արձանագրությունը, որի տակ նա ստորագրել է՝ օր. առերեսումները Էդգար Կորոտկիի, Ալ.Միրզոյանի հետ, մեղադրյալի հարցաքննության արձանագրությունը՝ գ.թ. 64 և դատարանում էլ այն հետազոտվել է դատավորի, դատախազի, պաշտպանական կողմի համատեղ ջանքերով, որը հնարավոր է ճիշտ չի վերարտադրվել։
02.11.2012թ. առկա է մեղադրյալի կողմից պաշտպանից հրաժարվելու արձանագրություն, բայց այդ օրը նա չի էլ հարցաքննվել։
25.09.2012թ. տուժող Ալ.Միրզոյանի ներկայացուցիչ Սոնա Մաղաքյանը հաղորդում է տվել, որ գողությունը կատարել է Սուսաննա Բերբերյանը, սակայն այդ ուղղությամբ նախաքննական մարմինը ոչինչ չի ձեռնարկել։
Առարկաները՝ աշխատանքային գործիքներր տուժողին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունը կազմված է օրենքի էական խախտմամբ, պաշտպանական կողմը միջնորդել էր հաստատել այդ ապացույցի անթույլատրելիությունը, սակայն դատարանը այդ խախտումը դիտել է ոչ էական։
Քրեական գործում առկա է դեպքի վայրի զննության արձանագրություն, որը չի համապատասխանում գործի նյութերին, հայտնի չէ որ սենյակն են զննել, չկա տան գծագիր, սխեմա, մինչդեռ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 217-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցագործության հետքերը, այլ նյութական օբյեկտները հայտնաբերելու, հանցագործության դեպքը, ինչպես նաև գործի համար նշանակություն ունեցող մյուս հանգամանքները պարզելու նպատակով քննիչը կատարում է տեղանքի, շինությունների, առարկաների, փաստաթղթերի, կենդանիների, մարդու կամ կենդանու դիակի զննում>>:
Դատարանը անհիմն ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի ցուցմունքը գնահատել է քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու նպատակ։
Դատարանն անտեսելով ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի, տուժող Ալ.Միրզոյանի և նրա ներկայացուցչի ցուցմունքները, վկա Ս.Բերբերյանի նախաքննական ու դատաքննական հակասական ցուցմունքներից ծաղկաքաղ անելով այն դրել է մեղադրական դատավճռի հիմքում և անօրինական դատավճիռ կայացրել։
Երևանի Արաբկիր ն Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը օրենսգրքի վերր նշված պահանջներր չի պահպանել և կայացրել է բացահայտ անօրինական դատավճիռ։
Պաշտպանական կողմը գտնում է, որ առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է, չի համապատասխանում դեպքի փաստական հանգամանքներին, ամբաստանյալի մեղքը բնակարան մուտք գործելու մեջ չի ապացուցվել։
Ծայրահեղ դեպքում ըստ Ալ. Միրզոյանի ցուցմունքի, որ երկրորդ հարկում գտնվում է իր պահեստարանը, ապա Ս.Սաֆարյանին պետք է մեղադրանք առաջադրվեր ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
32. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 124-127-րդ, 376-րդ, 379-րդ, 382-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 394-րդ, 398-րդ հոդվածներով, բողոք բերած անձը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանին խնդրում է դատական ակտը վերանայել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածով նախատեսված՝ վերաքննության կարգով, նշանակել Ստեփան Սաֆարյանի աջ ձեռքի դատաբժշկական փորձաքննություն, պարզելու արդյոք նա ստացել է մարմնական վնասվածք.թե ոչ, եթե այո, ապա որոշել վնասվածքի վաղեմությունը։ Փորձաքննության կատարումը հանձնարարել ԳԱՍ Փորձագիտական Կենտրոնին՝ Երևան, Իսակովի 24 հասցեում, դատարան հրավիրել և հարցաքննել Սուսաննա Բերբերյանին, նրա աղջկան՝ Սարիամ Բերբերյանին, Սոնա Բերբերյանին, Թորոս Սարգարյանին՝ Արջուտ գյուղ, 20փող., տ.9, տուժողի ներկայացուցիչ Սոնիկ Սաղաքյանին, Ալ. Սիրզոյանի հարևան Կարինե Սադոյանին, ամբողջությամբ բեկանել և փոփոխել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քաեաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.07.2013թ. դատական ակտը և հաշվի առնելով քրեական գործի ապացույցները, փաստական հանգամանքները՝ ճանաչել և հռչակել Ստեփան Սաֆարյանի անմեղությունր այն մեղադրանքով, որով նա ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, քանի որ ստորադաս դատարանում հետազոտված փաստական հանգամանքները հնարավորություն են տալիս կայացնելու նման ակտ և դա բխում է արդարադատության արդյունավետության շահերից։
33. Ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկին իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքում նշում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 09.07.2013թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով դատապարտվել է ազատազրկման 4 տարի ժամկետով և ինքն իրեն մեղավոր չի ճանաչում, որովհետև այդպիսի հանցագործություն չի կատարել:
34. Ելնելով վերոգրյալից, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը, կատարել ճիշտ դատաքննություն և կայացնել ճիշտ դատավճիռ:
35. Ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի պաշտպան Կ.Խաչատրյանն իր ներկայացրած վերաքննիչ բողոքում գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից սույն գործով խախտվել են ՀՀ Սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ, 21-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերությունը. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ, 8-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 23-րդ, 69–րդ, 107–րդ, 124-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածները և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածը, դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապացույցներին, ակտը կայացվել է նյութական և դատավարական նորմերի խախտմամբ, ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը և միաժամանակ թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտումներ, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա, և կայացվել է բեկանման ենթակա դատական ակտ։
Դատաքննությամբ հաստատվել է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրվել է անհիմն մեղադրանք, այն կառուցված է բացառապես ենթադրությունների և հակասական ապացույցների հիման վրա որոնցից որևէ մեկով չի հիմնավորվում իր պաշտպանյալի մեղքը, չփարատված բոլոր կասկածները դատարանը մեկնաբանել է ի վնաս ամբաստանյալի՝ խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365-րդ հոդվածների պահանջները:
Էական է, որ քրեական գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատատարանի դատական ակտում շարադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում գործի փաստական հանգամանքներին, որոնք դատարանը մեղմ ասած խեղաթյուրում է դրանք հանգելով ապացույցների սխալ <<գնահատման>>, նախ խեղաթյուրվում է դեպքի օրը՝ ակտում նշվում է, որ դեպքը կատարվել է 12.07.12թ., մինչդեռ գործով ձեռք բերված ապացույցներով այդպես էլ չի պարզում երբ է տվյալ հասցեում գողություն եղել, քանի որ վկա Ս.Բերբերյանի ցուցմունքի համաձայն` ինքը 12.07.12թ. առավոտյան աշխատանքի գնալուց իմացել է գողության մասին ինչ-ինչ պատճառներով չի հայտնել ոստիկանություն, իր ցուցմունքում նշել է պատճառները, զանգել է 12.07.12թ. առավոտյան Ստեփանին կանչել որոշակի աշխատանքներ կատարելու համար, որոնք կապված են իբրև կատարված գողության հետ, հետագայում զանգել ասել է, որ ոչինչ չանի ինքը ոստիկան է կանչելու՝ իր ծանոթ ոստիկան Կարենին։ Ստեփանն ու Էդգար Կորոտկին 12.07.12թ. միասին են գնացել Սուսաննայի մոտ՝ ճանապարհին հանդիպել են նրան և Էդգար Կորոտկին չի գնացել Վարշավյան 57 տուն, Սուսաննային հայտնել է, որ մայրը վատ է զգում և չի կարող նրան մենակ թողնել, ի դեպ` Սուսաննա Բերբերյանը ևս իր ցուցմունքում նշում է, որ դեռևս 07.07.12թ.-ից մոր վատառողջ լինելու պատճառով Էդգարը չէր գալիս աշխատանքի։
Ս.Բերբերյանի ցուցմունքով որևէ կերպ չի ապացուցվում իր պաշտպանյալի առընչությունը այդ գողությանը, ավելին` հեքվում է նրա առնչությունը, քանի որ վկան հայտնում է, որ Էդգարը դեռևս 07.0712թ.–ից գնացել էր իր տուն` հիվանդ մորը խնամելու։
Անդրադառնալով իր պաշտպանյալի նախաքննության ընթացքում տված ինքնախոստովանական ցուցմունքերին` նշում է, որ նախ այդ ցուցմունքները միմյանցից տարբեր են և բոլորը հակասում են իրար, մի դեպքում նա հայտնում է, թե գողություն է արել Ստեփանի հետ, մյուս դեպքում նշում է մենակ, մի դեպքում նշում է մտել դռնից ներս, իսկ մեկ այլ դեպքում նշում է, թե մտել է պատուհանից, և չի հայտնում, թե ուր է մտել, բայց դեպքի վայրի զննությամբ նշվում է, որ պատուհանների վրա կան ճաղավանդակներ, ինչը բացառում է պատուհանից մտնելու հանգամանքը։
23.08.12թ. հարցաքննությամբ հայտնել է, որ բուժվել է հոգեբուժարանում, և նման պայմաններում դեռ վերջինս հարցաքննվել է առանց պաշտպանի մասնակցության: 06.09.12թ. թիվ 1377 մուտքով քննիչը ստացել է թիվ 556 գրությունը /գ.թ. 153/ ՀՀ ԱՆ հոգեբուժական բժշկական կենտրոն ՓԲԸ-ից, ինչով հաստատվում է այն հանգամանքը, որ իր պաշտպանյալը 24.11.08-01.12.08թթ. անցել է փորձաքննություն Նուբարաշենի հոգեբուժական կլինիկայում և նրա մոտ ախշտորոշվել է <<կրկնվող իրավիճակային ռեակցիաներ շեշտված անձի մոտ>>։ Այս պայմաններում քննիչը անտեսելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի պահանջները` նաև 108-րդ հոդվածի 2-րդ մասի պահանջները, շարունակել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ կորզել, որոնք հակասում են միմյանց։
Տուժող Ա.Միրզոյանը բազմիցս հայտնել է, թե ում և ինչ պատճառով է կասկածում գողության մեջ, քանի որ դա եղել է ավելի վաղ նաև իրենց պաշտպանյալների ձերբակալվելուց հետո և հայտնել է, թե ում էր անհրաժեշտ այդ գողությունը, այդ անձը Սուսաննա Բերբերյանն է, ում թակարդում հայտնվել են իրենց պաշտպանյալները, իսկ նախաքննության մարմինը և դատարանը, գտնելով քավության նոխազներին, մնացած մասով ջանք չի գործադրել կոծկելու իսկական գողության հանգամանքները և գողություն կատարող անձին` ստեղծելով արհեստական ապացույցներ` մեղադրանք է առաջադրել իր պաշտպանյալին, և այդ անհիմն մեղադրանքը հաստատվել է մեղադրական դատավճռով։
Այսպիսով, որևէ կերպ չի հիմնավորվում իր պաշտպանյալի մեղավորությունը, ավելին` առարկաները ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, դեպքի վայրի զննությամբ, նաև առերես հարցաքննություններով /գ.թ. 225-226/ նաև փորձագետի թիվ 1579 մատնահետքերի վերաբերյալ փորձաքննության եզրակացությամբ հաստատվում է իր պաշտպանյալի անմեղությունը։
Անտեսվել է նաև այն հանգամանքը, որ տուժողը բազմիցս իր ցուցմունքներում հայտնել է, որ թալանել են իր պահեստարանը, և եթե դատարանը նույնիսկ հաստատված էր համարում իր պաշտպանյալի մեղքը, ապա այս դեպքում իր պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը պետք է փոփոխվեր և առաջադրվեր մեղադրանք՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով։
Սույն գործի թերի, ոչ լրիվ և ոչ բազմակողմանի դատաքննության ընթացքում բավարար չափով չեն ստուգվել և պարզվել գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որի արդյունքում չեն պարզվել էդգար Կորոտկիի ինչպես մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրան արդարացնող հանգամանքները։
36. Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376–380.1–րդ, 395–398-րդ հոդվածների պահանջներով, բողոք բերած անձը Վերաքննիչ դատարանին խնդրում է վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ և բողոքի քննությունը կատարել վերաքննության կանոներով, բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0161/01/12 քրեական գործով 09.07.2013թ. կայացրած դատավճիռը և բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-ին կետով, առաջադրված մեղադրանքով կայացնել արդարացման դատական ակտ՝ ճանաչելով և հռչակելով Էդգար Կորոտկիի անմեղությունը։

4. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը, վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Է.Կորոտկիի և նրա պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները ենթակա են մերժման, իսկ ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի ու պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է բավարարել մասնակիորեն, ու դատավճիռը բեկանել ու փոփոխել արարքի որակման մասով` հետևյալ պատճառաբանությամբ:

I. Ամբաստանյալ Է.Կորոտկիին արդարացնելու մասով.
37. Ամբաստանյալ Է.Կորոտկիին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը հաստատված է, իսկ նրա անմեղության վերաբերյալ վերջինիս ու պաշտպան Կ.Խաչատրյանի պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
38. Նախաքննության ընթացքում էդգար Կորոտկին իրեն մեղավոր է ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ իր ընկեր Ստեփան Սաֆարյանն ու ինքը Սուսաննա Բերբերյանի հետ եկել են պայմանավորվածության, որպեսզի վերանորոգման աշխատանքներ կատարեն Վարշավյան փողոցի թիվ 57 տանը: Սուսաննան իրենց ասել է, որ ինքը վարձակալական հիմունքներով է բնակվում Վարշավյան փողոցի 57 տանը, իսկ բնակարանի տերը` Ալեքսանդր Սիրզոյանը գտնվում է Ռուսաստանում: 2012թ. հուլիս 12-ին, երբ եկել է Վարշավյան 57-րդ տուն, տեսել է, որ տանը մարդ չկա: Օգտվելով այդ հանգամանքից` կոտրել է դռան փականը, մտել Ալեքսանդր Միրզոյանի բնակարան և այնտեղից գողացել է <<Պանասոնիկ>> ֆիրմայի հեռուստացույց, նույն ֆիրմայի վիդեոմագնիտաֆոն և երկու հատ բարձրախոսներ, որոնք պատահական տաքսի ավտոմեքենայով տեղափոխել է Նոր-Խարբեդ` իրենց տուն: է. Կորոտկին նշել է, որ զղջում է կատարած հանցագործության համար:
Տուժող Ալեքսանդր Միրզոյանի նախաքննության ընթացքում տված և դատաքննության ժամանակ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ բնակվում է Վարշավյան փողոցի 57-րդ տանը: Աշխատանք չունենալու պատճառով 2011թ. դեկտեմբեր ամսին մեկնել է ՌԴ և տունը թողել է հսկելու Սուսաննա Բերբերյանին, ով վարձակալական հիմունքներով բնակվել է իր տանը: Սուսաննան իրեն գումար է պարտք եղել և մեկնելուց առաջ Սուսաննա Բերբերյանի հետ եկել է պայմանավորվածության, որ Սուսաննան պարտք գումարի դիմաց պետք է վերանորոգի տան առաջին հարկում գտնվող մի հատվածը: Այնուհետև, 2012թ. հուլիս ամսին իրեն են զանգահարել Սուսաննան և Սոնիկ Մաղաքյանը, ովքեր իրեն ասել են, որ իր բնակարանից գողություն է կատարվել, որի պատճառով նա 2012թ. սեպտեմբեր ամսին վերադարձել է Հայաստան: Հայաստան գալով հայտնաբերել է, որ իր բնակարանից գողացել են հեռուստացույց, տեսամագնիտաֆոն, բարձրախոսներ, արհեստագործական գործիքներ և այլ իրեր: Հետագայում տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել են իր տանը վերանորոգում կատարող երկու տղաները` Էդգար Կորոտկին և Ստեփան Սաֆարյանը:
Վկա Սուսաննա Բերբերյանի ցուցմունքով այն մասին, որ վարձակալական հիմունքներով բնակվում է Վարշավյան փողոցի 57-րդ տանը, որը պատկանում է Ալեքսանդր Միրզոյանին: Ալեքսանդր Միրզոյանը 2011թ. դեկտեմբեր ամսին անձնական գործերով մեկնել է ՌԴ Մոսկվա քաղաք: Քանի որ ինքն Ալեքսանդր Միրզոյանին պարտք է եղել գումար, ուստի միմյանց հետ եկել են համաձայնության, որ ինքը պետք է վերանորոգի Ա.Միրզոյանի բնակարանը: Այդ նպատակով 2012թ. հունիս ամսվա վերջերին ծանոթացել է Ստեփան Սաֆարյանի և Էդգար Կորոտկիի հետ, որոնք սկսել են վերանորոգել բնակարանը: Ինքը Ստեփան Սաֆարյանին և Էդգար Կորոտկիին արգելել է բարձրանալ տան 2-րդ հարկում գտնվող սենյակներ և ասել նրանց, որ միայն վերանորոգեն բնակարանի առաջին հարկում գտնվող հատվածը, իսկ մնացած մասեր մուտք գործելը նրանց արգելել է: Այնուհետև, 2012թ. հուլիսի 13-ի առավոտյան նա նկատել է, որ տան 2-րդ հարկի փակ սենյակի մուտքի դուռը բաց է, իսկ դռան փականը` կոտրված: Հասկացել է, որ այնտեղից գողություն է կատարվել, զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել դեպքի մասին:
Դրանից հետո ոստիկանության բաժնում իմացել է, որ գողությունը կատարել են Ստեփան Սաֆարյանը և Էդգար Կորոտկին: Սուսաննա Բերբերյանն իր ցուցմունքում նշել է նաև այն մասին, որ գողացված որևէ ապրանք դրսում դրված չի եղել և բոլոր ապրանքները դրված են եղել փակի տակ` սենյակում:
Սուսաննա Բերբերյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Էդգար Կորոտկիի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ, և նշել է այն մասին, որ Ստեփան Սաֆարյանն ու Էդգար Կորոտկին իրավունք չեն ունեցել մուտք գործելու Ա.Միրզոյանի տան 2-րդ հարկում գտնվող հատված:
Առգրավում կատարելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ <<Էդգար Կորոտկիի Նոր-Խարբերդի Ա/Ը 5-րդ փողոցի 28-րդ տանից առգրավվել է Ալեքսանդր Միրզոյանի բնակարանից հափշտակված <<Պանասոնիկ>>ֆիրմայի հեռուստացույցը և նույն ֆիրմայի տեսամագնիտաֆոնը>>:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, <<որ քրեական գործով տուժող Ալեքսանդր Միրզոյանը ճանաչել է իրեն պատկանող <<Պանասոնիկ>> ֆիրմայի հեռուստացույցը…>>:
<<Պանասոնիկ>>ֆիրմայի հեռուստացույցը, նույն ֆիրմայի տեսամագնիտաֆոնը, մեկ հատ հեռադիտակը, փայտե պայուսակը, մեկ հատ պտուտակահանը, երկու հատ ձուլման գործիքները, երկու հատ երկաթյա սղոցը, յոթ հատ խարտոցը, վեց հատ դուրը, տասներեք հատ գայլիկոնը, աշխատանքային քանոնը, երկու հատ սղոցի շեղբը և չորս հատ պտուտակահանի գլխիկները իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
39. Ինչ վերաբերվում է պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի այն պնդմանը, թե <<Է.Կորոտկիի մոտ 24.11.08-01.12.2008թթ. ախտորոշվել է <<կրկնվող իրավիճակային ռեակցիաներ շեշտված անձի մոտ>>, ինչի պայմաններում քննիչն անտեսելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի պահանջները` շարունակել է խոստովանական ցուցմունքներ կորզել…>>, ապա այն անհիմն է` հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 69-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ և 3-րդ կետերի համաձայն`
<< 1. Քրեական գործով վարույթին պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր է, երբ`
…2/ կասկածյալի կամ մեղադրյալի համար դժվար է ինքնուրույն իրականացնել պաշտպանության իր իրավունքը` համր, կույր, խուլ լինելու, խոսքի, լսողության, տեսողության ֆունկցիաների այլ էական խանգարման, երկարատև ծանր հիվանդության, ինչպես նաև տկարամտության, բացահայտ մտավոր անզարգացածության, այլ ֆիզիկական կամ հոգեկան պակասությունների հետևանքով.
3/ կասկածյալի կամ մեղադրյալի մոտ առկա է հոգեկան հիվանդություն կամ ժամանակավոր հիվանդագին հոգեկան խանգարում>>:
Քրեական գործով ձեռք չի բերվել որևէ տվյալ այն մասին, որ մեղադրյալ Էդ.Կորոտկիի մոտ առկա է տկարամտություն, բացահայտ մտավոր անզարգացածություն, որևէ հոգեկան հիվանդություն կամ ժամանակավոր հիվանդագին հոգեկան խանգարում, որի պայմաններում նրա համար դժվար է ինքնուրույն իրականացնել պաշտպանության իր իրավունքը: Այս պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ պաշտպանի մասնակցությունը պարտադիր չհամարելու վերաբերյալ վարույթն իրականացնող մարմնի մոտեցումը չի հակասում քրեադատավարական օրենսդրության պահանջներին:
40. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ բավարարման ենթակա չէ նաև Է.Կորոտկիի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով վերաորակելու վերաբերյալ պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքում առկա միջնորդությունը, նկատի ունենալով, որ Է.Կորոտկին տուժող Ա.Միրզոյանի տանից 2012թ. հուլիսի 12-ին գողությունը կատարել է այնտեղ ապօրինի մուտք գործելով` տան մուտքի դռան փականը կոտրելու միջոցով` նախապես համոզվելով, որ տանը մարդ չկա:

II. Ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանին արդարացնելու, ինչպես նաև նրա կատարած արարքի քրեաիրավական որակման մասով.
41. Քրեական գործի դատաքննության ընթացքում ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանը բազմաթիվ դիմում-բողոքներ է հասցեագրել ՀՀ իրավապահ մարմինների ղեկավարներին` այդ թվում ՀՀ Ոստիկանապետին և ՀՀ Գլխավոր դատախազին այն մասին, որ նախաքննության սկզբնական փուլում ոստիկանության աշխատակիցների կողմից գործադրված բռնությունների արդյունքում է ինքը տվել խոստովանական ցուցմունքներ:
19.11.2013թ. ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում ստացվել է ՀՀ հատուկ քննչական ծառայության հատկապես կարևոր գործերի քննիչ Ա.Գ.Գրիգորյանի գրությունն այն մասին, որ <<…ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> քրեակատարողական հիմնարկի կալանավոր Ստեփան Սաֆարյանի հաղորդման հիման վրա ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթուն բաժնի առանձին պաշտոնատար անձանց կողմից իր նկատմամբ բռնությամբ զուգորդված, դիտավորությամբ իրենց լիազորությունների շրջանակից ակնհայտորեն դուրս եկող գործողություններ կատարելու և իր իրավունքներին ու օրինական շահերին էական վնաս պատճառելու դեպքի առթիվ նախապատրաստված նյութերով 2013թ. հոկտեմբերի 15-ին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 309-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է քրեական գործ>>:
42. Այսպիսի պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ կասկածի տակ են դրվում նախաքննության սկզբնական փուլում Ստեփան Սաֆարյանի տված ցուցմունքների արժանահավատությունը:
Նախաքննության հետագա փուլերում և առաջին ատյանի դատարանում Ս.Սաֆարյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունք է տվել այն մասին, որ <<իր ընկեր Էդգար Կորոտկիի հետ Սուսաննա Բերբերյանի հետ եկել են պայմանավորվածության, որ ինքը և Էդգարը պետք է կատարեն վերանորոգման աշխատանքներ Վարշավյան 57-րդ տանը: Սուսաննան իրենց ասել է, որ ինքը վարձակալական հիմունքներով է բնակվում Վարշավյան 57-րդ տանը, իսկ բնակարանի տերը` Ալեքսանդր Սիրզոյանը գտնվում է Ռուսաստանում: 2012թ. հուլիս ամսին, ինքը տեսել է տան բակում դրված փայտե պայուսակը, որի մեջ դրված են եղել արհեստագործական իրեր և հեռադիտակ, որոնք իրեն դուր են եկել և նա գողացել է այդ փայտե պայուսակը` միջի պարունակությամբ: Ինքը բնակարան չի մտել և բնակարանից գողություն չի կատարել>>:
Արհեստագործական իրերով փայտե պայուսակը տուժող Ալեքսանդր Միրզոյանի տան բակից, այլ ոչ թե 2-րդ հարկի փակ սենյակից կատարելու վերաբերյալ ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի պատճառաբանությունները հերքվում են քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Ա.Միրզոյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<… ինքն աշխատանք չունենալու պատճառով ժամանակավորապես բացակայել է Երևանի Վարշավյան փողոցի թիվ 57 հասցեում գտնվող իր սեփական տնից և 2011թ. դեկտեմբեր ամսին մեկնել է ՌԴ, տունը թողել է հսկելու Սուսաննա Բերբերյանին, ով վարձակալական հիմունքներով բնակվել է իր տանը: Սուսաննան իրեն գումար է պարտք եղել և մեկնելուց առաջ վերջինիս հետ եկել է պայմանավորվածության, որ նա պարտք գումարի դիմաց պետք է վերանորոգի բնակարանի առաջին հարկում գտնվող մի հատվածը: Մի քանի օրից հետո Սոնյան զանգել և ասել է, որ Սուսաննան տան ներքին պատերը քանդել է, բայց անհասկանալի է, թե ինչի համար, որովհետև քանդելուց հետո ոչ մի շինարարություն չի արել: Միառժամանակ հետո, իր տանը վարձով բնակվողը` Սուսաննան իրեն զանգել է Մոսկվա և հայտնել, որ իր տան այգու մուտքից` 2-րդ հարկի սենյակներում, որը եղել է իր պահեստարանը, կողպեքը պոկել են և թալանել: Այդ պատճառով ինքը 2012թ. սեպտեմբեր ամսին վերադարձել է Հայաստան: Հայաստան գալով հայտնաբերել է, որ իր բնակարանից գողացել են հեռուստացույց, տեսամագնիտաֆոն, բարձրախոսներ, արհեստագործական գործիքներ և այլ իրեր: Հետագայում տեղեկացել է, որ գողությունը կատարել են իր տանը վերանորոգում կատարող երկու տղաները` Էդգար Կորոտկին և Ստեփան Սաֆարյանը>>:
Վկա Սուսաննա Բերբերյանի ցուցմունքով այն մասին, որ <<վարձակալական հիմունքներով բնակվել է Վարշավյան փողոցի 57-րդ տանը, որը պատկանում է Ալեքսանդր Միրզոյանին: Ալեքսանդր Միրզոյանը 2011թ. դեկտեմբեր ամսին անձնական գործերով մեկնել է ՌԴ Մոսկվա քաղաք: Քանի որ ինքն Ա.Միրզոյանին պարտք է եղել գումար, ուստի միմյանց հետ եկել են համաձայնության, որ ինքը պետք է վերանորոգի վերջինիս բնակարանը: Այդ նպատակով 2012թ. հունիս ամսվա վերջերին ծանոթացել է Ստեփան Սաֆարյանի և Էդգար Կորոտկիի հետ, որոնք սկսել են վերանորոգել բնակարանը: Ինքը Ստեփան Սաֆարյանին և Էդգար Կորոտկիին արգելել է բարձրանալ տան 2-րդ հարկում գտնվող սենյակները և ասել է նրանց, որ վերանորոգեն միայն բնակարանի առաջին հարկում գտնվող հատվածը, իսկ մնացած մասեր մուտք գործելը նրանց արգելել է: Այնուհետև, 2012թ. հուլիսի 13-ի առավոտյան նկատել է, որ տան 2-րդ հարկի փակ սենյակի մուտքի դուռը բաց է, իսկ դռան փականը` կոտրված: Հասկացել է, որ այնտեղից գողություն է կատարվել, զանգահարել է ոստիկանություն և հաղորդում տվել դեպքի մասին: Դրանից հետո ոստիկանության բաժնում իմացել է, որ գողությունը կատարել են Ստեփան Սաֆարյանը և Էդգար Կորոտկին: Սուսաննա Բերբերյանն իր ցուցմունքում նշել է նաև այն մասին, որ գողացված որևէ ապրանք դրսում դրված չի եղել և բոլոր ապրանքները դրված են եղել փակի տակ` սենյակում:
Սուսաննա Բերբերյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև Ստեփան Սաֆարյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ` նշելով, որ Ստեփան Սաֆարյանը և Է.Կորոտկին իրավունք չեն ունեցել մուտք գործելու տան 2-րդ հարկի հատված: Նա հայտնել է նաև, որ գողացված ապրանքներից որևէ մեկը դրսում դրված չի եղել և բոլոր ապրանքները դրված են եղել փակի տակ: Ստեփան Սաֆարյանն ընդունել է այն հանգամանքը, որ իր կողմից գողացված գործիքները եղել են փակի տակ>>:
Առգրավում կատարելու արձանագրությամբ, այն մասին, որ <<…Ստեփան Սաֆարյանի` Արաբկիր 53-րդ փողոցի 5-րդ բնակարանում առգրավվել է մեկ հատ հեռադիտակ, փայտե պայուսակ, մեկ հատ պտուտակահան, երկու հատ ձուլման գործիք, երկու հատ երկաթյա սղոց, յոթ հատ խարտոց, վեց հատ դուր, տասներեք հատ գայլիկոն, աշխատանքային քանոն, երկու հատ սղոցի շեղբ և չորս հատ պտուտակահանի գլխիկներ>>:
Առարկաները ճանաչման ներկայացնելու մասին արձանագրությամբ այն մասին, որ <<…քրեական գործով տուժող Ալեքսանդր Միրզոյանը ճանաչել է իրեն պատկանող փայտե տուփով արհեստագործական գործիքները>>:
<<Պանասոնիկ>> ֆիրմայի հեռուստացույցը, նույն ֆիրմայի տեսամագնիտաֆոնը, մեկ հատ հեռադիտակը, փայտե պայուսակը, մեկ հատ պտուտակահանը, երկու հատ ձուլման գործիքները, երկու հատ երկաթյա սղոցը, յոթ հատ խարտոցը, վեց հատ դուրը, տասներեք հատ գայլիկոնը, աշխատանքային քանոնը, երկու հատ սղոցի շեղբը և չորս հատ պտուտակահանի գլխիկները>>, իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ:
43. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածով քրեական պատասխանատվություն է նախատեսվում գողության համար:
Ընդ որում, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով պատասխանատվություն է նախատեսվում պահեստարան կամ շինություն, իսկ 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով` բնակարան ապօրինի մուտք գործելով կատարված գողության համար:
44. Նախաքննության մարմինը և առաջին ատյանի դատարանը Ս.Սաֆարյանի արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1 կետով որակելիս` որպես հաստատված հանգամանք հաշվի են առել այն, որ <<նա 2012թ. հուլիս ամսին ապօրինի մուտք գործելով Ալեքսանդր Միրզոյանի` Երևան քաղաքի Վարշավյան փողոցի թիվ 57 հասցեում գտնվող բնակարան` այնտեղից գաղտնի հափշտակել է 1 կգ տարայով մուրաբա, ձուլման գործիքների պարագաներով համալրված փայտե պայուսակ և այլն>>:
Սակայն, քրեական գործով ձեռք բերված և առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված վերոնշյալ ապացույցների վերլուծության և գնահատման հիման վրա Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Ստեփան Սաֆարյանը տուժող Ա.Միրզոյանի` վերոնշյալ հասցեում գտնվող սեփական տուն մուտք է գործել ոչ թե ապօրինի, այլ այդ տանը վարձակալական հիմունքներով բնակվող Սուսաննա Բերբերյանի թույլտվությամբ` այնտեղ վերանորոգման աշխատանքներ կատարելու համար և տվյալ գողությունը նա կատարել է տան 2-րդ հարկում գտնվող փակ սենյակից, որտեղ նրա մուտքն արգելված է եղել և որը ծառայել է որպես տան սեփականատեր Ա.Միրզոյանի գործիքների և այլ իրերի պահեստարան:
Այսինքն, ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանը կատարել է ուրիշի գույքի զգալի չափերով գաղտնի հափշտակություն` տուժող Ա.Միրզոյանի տան 2-րդ հարկում գտնվող սենյակ-պահեստարան ապօրինի մուտք գործելով, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներին:
45. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն`
<<…3. Վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքները ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Նման դեպքերում վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի հաստատված համարելու նոր փաստական հանգամանք կամ հաստատված չհամարելու ստորադաս դատարանի կողմից հաստատված փաստական հանգամանքը, եթե առաջին ատյանի դատարանի կողմից հետազոտված ապացույցների հիման վրա կամ սույն օրենսգրքի 382-րդ հոդվածի երրորդ մասին համապատասխան` լրացուցիչ ներկայացված ապացույցներով հնարավոր է հանգել նման եզրակացության>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 397-րդ հոդվածի համաձայն`
<< 1. Քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի ոչ ճիշտ կիրառումը քրեական օրենքի կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրի այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի կիրառումն է, որը ենթակա չէր կիրառման, կամ այն հոդվածի կամ հոդվածի այն մասի չկիրառումն է, որը ենթակա էր կիրառման, կամ քրեական օրենքի կամ միջազգային պայմանագրի սխալ մեկնաբանումն է, որը չի համապատասխանում դրա իսկական իմաստին:
2. Գործի քննության արդյունքում գտնելով, որ արարքն իրավաբանորեն ճիշտ որակված չէ, վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի փոխել հանցագործության որակումը քրեական օրենքի այն հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում ավելի թեթև հանցագործության համար:
3. Վերաքննիչ դատարանն իրավունք ունի գործի քննության արդյունքներով առաջադրված մեղադրանքի սահմաններում կիրառել ավելի ծանր հանցագործության համար օրենք կամ նշանակել ավելի խիստ պատիժ միայն այն դեպքում, երբ այդ հիմքերով բողոք է բերել մեղադրողը, ինչպես նաև տուժողը կամ նրա ներկայացուցիչը>>:
46. Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ Ս.Սաֆարյանի մասով գործի փաստական հանգամանքների մասին առաջին ատյանի դատարանի դատական ակտում շարադրված` դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանի կողմից հետազոտված ապացույցներին, բացի այդ, նրա արարքը իրավաբանորեն ճիշտ որակված չէ:
Վերոգրյալները հիմք են հանդիսանում առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը Ս.Սաֆարյանի մասով բեկանելու ու փոփոխելու համար` նրա կատարած հանցագործության որակումը փոխելով քրեական օրենքի այն հոդվածով, որը պատասխանատվություն է նախատեսում ավելի թեթև հանցագործության համար:
47. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը առաջին ատյանի դատարանում հետազոտված ապացույցների հիման վրա հաստատված է համարում, որ <<Ստեփան Սաֆարյանը 2012թ. հուլիս ամսին վերանորոգման աշխատանքներ կատարելով Ալեքսանդր Միրզոյանի` Երևան քաղաքի Վարշավյան փողոցի թիվ 57 հասցեում գտնվող տանը, ապօրինի մուտք է գործել այդ տան 2-րդ հարկում գտնվող սենյակ-պահեստարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել է 1կգ տարայով մուրաբա, ձուլման գործիքների պարագաներով համալրված փայտե պայուսակ, հեռադիտակ, աշխատանքային գործիքներ` Ա.Միրզոյանին պատճառելով զգալի չափերի հասնող` ընդհանուր 20.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս>>:
Այսինքն, Ս.Սաֆարյանը կատարել է հանցագործություն, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով:
48. Վերաքննիչ դատարանը, ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով պատիժ նշանակելիս, հաշվի է առնում կատարված հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, հանցավորի անձը` բնութագրվում է դրականորեն, ընտանիքը սոցիալապես անապահով է, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք է դիտում խնամքին երեք անչափահաս երեխաների առկայությունը, որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք` հանցանքը կատարելու ռեցիդիվը:
Ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի, որը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` չի կարող պակաս լինել վերջինիս վերագրվող ՀՀ քրեական օրենսգքրի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով նախատեսված պատժի կեսից` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով ազատազրկումից:
Նկատի ունենալով, որ Ս.Սաֆարյանը նոր հանցագործություն է կատարել մինչև նախկին դատավճռով սահմանված պատժի լրիվ կրելը, ուստի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածով սահմանված կարգով` նոր դատավճռով նշանակված պատժին մասնակիորեն պետք է գումարել նախորդ դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասը:
49. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 394-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն`
<< 1. Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը`
…2/ ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բավարարում է վերաքննիչ բողոքը` համապատասխանաբար ամբողջությամբ կամ մասնակիորեն բեկանելով դատական ակտը: Բեկանված մասով կայացվում է գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, կամ գործն ուղարկվում է համապատասխան ստորադաս դատարան` նոր քննության՝ սահմանելով նոր քննության ծավալը: Չբեկանված մասով դատական ակտը մտնում է օրինական ուժի մեջ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն`
<< Բողոքարկված դատական ակտը բեկանվում կամ փոխվում է, եթե թույլ է տրվել դատական սխալ, այն է`
…2/ ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը կամ Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագիրը>>:
50. Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը վերաքննիչ բողոքների հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում վերանայելով առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի և նրա պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները պետք է մերժել, իսկ ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի և նրա պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքները ենթակա են բավարարման մասնակիորեն` դատավճիռը բեկանելով ու փոփոխելով Ս.Սաֆարյանի մասով, նկատի ունենալով, որ վերջինիս արարքն իրավաբանորեն ճիշտ չի որակվել:
Ելնելով վերոգրյալներից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-397-րդ հոդվածներով, Վերաքննիչ դատարանը




Ո Ր Ո Շ Ե Ց

1. Ամբաստանյալ Էդ.Կորոտկիի և պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
2. Ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի և պաշտպան Ա.Հոբոսյանի վերաքննիչ բողոքները բավարարել մասնակիորեն:
3. Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ. հուլիսի 09-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ստեփան Հակոբի Սաֆարյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով և Էդգար Ռաֆայելի Կորոտկիի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով` բեկանել և փոփոխել ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի մասով.
4. Ստեփան Հակոբի Սաֆարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետով և դատապարտել ազատազրկման 3/երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կիրառմամբ` նշանակված պատժին Երևան քաղաքի Շենգավիթ վարչական շրջանի ընդհանուր իրավասության դատարանի 2010թ. հունվարի 26-ի դատավճռով նշանակված պատժի չկրած մասից մասնակիորեն գումարել ազատազրկում 3/երեք/ ամիս ժամկետով և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3/երեք/ տարի 3/երեք/ ամիս ժամկետով:
5. Ամբաստանյալ Ս.Սաֆարյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2012թ. հուլիսի 14-ին, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
6. Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը մնացած մասով թողնել անփոփոխ:
7. Սույն որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք կարող է բերվել այն հրապարակելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում` ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին:



Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ