ԵԱՔԴ/0144/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանըª

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Ղազարյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Ա. Քալաշյանի
պաշտպան` Է. Աղաջանյանի
ամբաստանյալի օրինական ներկայացուցիչ Գ. Սահակյանի
տուժող` Գ. Ռոստոմյանի


2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Կարեն Գագիկի Սահակյանի, ծնված 1994 թվականի հունվարի 10-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ութամյա կրթությամբ, ամուրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 3/2 շենք թիվ 15 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի հունիսի 20-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14115412 քրեական գործը:
2012 թվականի հունիսի 27-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Կարեն Գագիկի Սահակյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 3-րդ կետերով: Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2012 թվականի օգոստոսի 27-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Կարեն Գագիկի Սահակյանին առաջադրված մեղադրանքի ծավալը փոփոխվել և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2012 թվականի հոկտեմբերի 29-ին թիվ 14115412 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Կարեն Գագիկի Սահակյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2011 թվականի օգոստոս ամսի վերջին, լինելով անչափահաս, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 1 հասցեում գործող ավտոլվացման կետից գաղտնի հափշտակել է ՙԿարչեր՚ տեսակի ավտոլվացման սարքը և դիմել փախուստի՝ Գևորգ Ռոստոմյանին պատճառելով խոշոր չափերի` 600.000 ՀՀ դրամի գույքային վնաս:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Կարեն Սահակյանն իրեն մեղավոր ճանաչեց լիովին, հրաժարվեց ցուցմունք տալ և պնդեց նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքը: Համաձայն այդ ցուցմունքի, 2011թ. հունիս ամսվա կեսերից, կոնկրետ օրը չի հիշում, Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 1 հասցեում գտնվող բենզալիցքավորման կետում ընդունվել Է աշխատանքի որպես վառելիք լիցքավորող: Այդտեղ աշխատել Է մեկ օր աշխատանքի, մեկ օր հանգիստ գրաֆիկով: Այդ բենզալիցքավորման կետի հարևանությամբ գործել Է ավտոլվացման կետ, որն այդ ընթացքում վարձակալական հիմունքներով աշխատեցրել Է մի երիտասարդ, ում անուն ազգանունը չգիտի: Ավտոլվացման կետը և բենզալիցքավորման կետը գտնվել են հարևանությամբ և մեկից դեպի մյուսը բացվել Է դուռ, որը չի կողպվել և մշտապես գտնվել Է բաց վիճակում: Ցանկացած ժամանակ ինքն ազատ մուտք ու ելք Է ունեցել ավտոլվացման կետ: Բացի այդ, ավտոլվացման կետից դեպի ներքև, Ազատության պողոտայի աջ մայթեզրին տեղադրված գովազդային վահանակներից մի քանիսն էլեկտրաԷներգիա են ստանում ավտոլվացման կետից և իրենք ամեն օր գիշերը ժամը 0230-ից մինչև 0300-ն ընկած ժամանակահատվածում ավտոլվացման կետի ներսից անջատել են այդ վահանակների էլեկտրաէներգիան: 2011թ. օգոստոսի 20-ի կողմերը, կոնկրետ օրը չի կարող հիշել, ժամը 0330-ի սահմաններում, խոհանոցի դռնով մուտք է գործել ավտոլվացման կետ, դրա ներսում` ձախ պատի տակ դրված, ավտոլվացման համար նախատեսված ՙԿարչեր՚ տեսակի սարքը վերցրել է, գրկել և նույն ճանապարհով դուրս է եկել: Ազատության պողոտայով շարժվել է ներքև` ավտոլվացման կետից 25-30 մետր հեռու և սարքը թաքցրել թփերի տակ, որից հետո անմիջապես վերադարձել է աշխատավայր: Այդ ամենը տևել է մոտ 10-ից 15 րոպե: Գողությունը կատարելու ժամանակ իրեն ոչ ոք չի տեսել և ինքն այդ մասին, որքան հիշում է, ոչ ոքի չի ասել: Առավոտյան ժամը 0930-ից 10-ն ընկած ժամանակահատվածում եկել է ավտոլվացման կետի աշխատողը, բացել ավտոլվացման կետի դարպասները և քիչ անց մոտենալով իրեն հարցրել է ավտոլվացման սարքի մասին: Ինքը պատասխանել է, որ տեղյակ չէ և գիշերը քնած է եղել: Դրանից հետո հանձնել է հերթափոխը և գնացել տուն: Երկու օր անց ժամը 02-ի սահմաններում գնացել է այնտեղ, որտեղ թաքցրած է եղել ավտոլվացման սարքը և տեսել, որ այն չկա: 2011թ. օգոստոսի 30-ին դուրս է եկել աշխատանքից` դպրոց գնալու նպատակով: Գողացված ավտոլվացման սարքի հետագա ճակատագրի մասին տեղեկություն չունի: Հայտնել է, որ գողացված ավտոլվացման սարքը որոշել էր վաճառել, թե ում` նախապես չի որոշել: Վաճառքից ստացած գումարով ցանկացել է հոգալ մոր հիվանդանոցային բուժման ծախսերը և իր անձնական կարիքները: Նշել է, որ իր կողմից գողացված ՙԿարչեր՚ տեսակի ավտոլվացման սարքը դեղին և սև գույնի է, ուղղանկյունաձև, մոտ 40-45 կգ քաշ է ունեցել, որի մոդելը չգիտի:
Նախաքննության ընթացքում հանցագործության կատարման մեջ Կարեն Սահակյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի, քանի որ իր կարծիքով ավտոլվացման սարքի արժեքը 600.000 ՀՀ դրամից պակաս է:
Զղջում է կատարած արարքի համար:
Ամբաստանյալին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գևորգ Անդրանիկի Ռոստոմյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. հունիս ամսվա սկզբից մինչև նույն թվականի հոկտեմբեր ամսվա վերջը վարձակալության հիմունքներով շահագործել է Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 1 հասցեում գործող ավտոլվացման կետը և եկամուտ չստանալու պատճառով 2011թ. հոկտեմբեր ամսվա վերջին այն հանձնել է սեփականատիրոջը: 2011թ. հուլիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում, ավտոլվացման կետի աշխատակիցը զանգահարել է և ասել, որ ավտոլվացման սարքը բացակայում Է: Ինքն այդ մասին տեղեկացրել Է սեփականատիրոջը, ինչպես նաև ստուգել է ավտոլվացման կետի ողջ տարածքը և տեսել, որ բացի նշված սարքից ամեն ինչ տեղում Է եղել: Քանի որ բենզալցակայանի կողմից ավտոլվացման կետի փոքր դուռը գրեթե միշտ բաց է եղել, ուստի մտածել Է, որ այդ դռնով են մուտք գործել և գողացել սարքը: Ավտոլվացման սարքն օգտագործված էր, ինքն այն վարձակալել էր ավտոլվացման կետի հետ միասին: Այն արժեր 600.000 ՀՀ դրամ: Նոր սարքն ինքը ձեռք է բերել 800.000 ՀՀ դրամով: Նախկինում ոստիկանություն չի դիմել, քանի որ աշխատանքային առումով ծանրաբեռնված Է եղել և մտածել է անձամբ գտնել գողին: 2012թ. հունիսի 20-ին ոստիկանության Արաբկիրի բաժնի աշխատակիցները և ավտոլվացման կետի սեփականատերն իրեն ասել են, որ կատարված հանցագործությունը բացահայտվել է, որը կատարել Է բենզալցակայանի նախկին աշխատակիցներից մեկը, ում ինքը չի տեսել և չի ճանաչում: Ինքը որևէ բողոք կամ նյութական պահանջ չունի և խնդրում է մեղմ վերաբերվել գողություն կատարողի նկատմամբ:
Վկա Ժորա Վեհապետի Եղիշյանի նախաքննության ժամանակ տված ցուցմունքով այն մասին, որ Երևան քաղաքի Ազատության պողոտայի 1 հասցեում գտնվող ավտոլվացման կետը պատկանում է իր ընտանիքին: 2011թ. ամռան կեսերին, կոնկրետ օրը չի կարող հիշել, այդ ավտոլվացման կետը վարձակալական հիմունքներով տրամադրել է Գևորգ Ռոստոմյանին: Պայմանավորվածության համաձայն տարածքի հետ վերջինիս է տրամադրել նաև ավտոլվացման ներսում առկա գույքը` այդ թվում ՙԿարչեր՚ տեսակի ավտոլվացման սարքը: Այդ սարքն ինքը գնել է դեպքից շուրջ հինգ ամիս առաջ 1.200.000 ՀՀ դամ գումարով: Այն եղել է մոտ 40-45 կգ քաշով, դեղին և սև գույնի պլաստմասից, որի ներքևի հատվածում առկա են եղել անիվներ: 2011թ. օգոստոս ամսվա վերջերին Գևորգը հայտնել է, որ ավտոլվացման կետից գողացել են ավտոլվացման սարքը: Ինքը Գևորգին ասել է, որ դա իրեն չի հետաքրքրում, քանի որ այն ավտոլվացման կետի հետ նրան վարձակալության է տվել և նրանից է այն պահանջելու: Դեպքից մեկ կամ երկու օր անց տեղեկացել է, որ Գ.Ռոստոմյանը գողացված սարքի նման, նույն մաշվածության սարք է գնել: 2012թ. հունիս ամսին ոստիկանության աշխատակիցներից տեղեկացել է, որ այդ սարքը գողացել է Կարեն Սահակյանը, ով այդ ժամանակ աշխատել է ավտոլվացման կետին հարակից բենզալցակայանում: Հայտնել է, որ գողության պահին ավտոլվացման սարքը կարժենար 600.000 ՀՀ դրամից ոչ պակաս: Գողացված ՙԿարչեր՚ տեսակի ավտոլվացման սարքի բոլոր փաստաթղթերը գցել է:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Կարեն Գագիկի Սահակյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին:
Ամբաստանյալ Կարեն Սահակյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Կարեն Սահակյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա հանցանքը կատարելու պահին անչափահաս է եղել, հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, բնութագրվում է դրական, հանցանքը կատարել է սոցիալական ծանր պայմաններից ելնելով, ինչպես նաև տուժողի խնդրանքը ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ վերաբերելու մասին:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Կարեն Գագիկի Սահակյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Կարեն Սահակյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև տուգանքի ձևով, և պատժի նպատակներն ապահովելու համար առավել խիստ պատիժ նշանակելու անհրաժեշտությունը բացակայում է, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Կարեն Գագիկի Սահակյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել տուգանքի ձևով, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատարանը գտնում է, որ չպետք է անդրադառնալ տուժող Գ.Ռոստոմյանին հանցագործությամբ պատճառված վնասի հատուցման հարցին` քաղաքացիական հայց հարուցված չլինելու պատճառաբանությամբ:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Կարեն Գագիկի Սահակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել տուգանքի նվազագույն աշխատավարձի հինգհարյուրապատիկի` հինգ հարյուր հազար (500.000) ՀՀ դրամի չափով:
Կարեն Գագիկի Սահակյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր Լ. Ավետիսյան