ԵԱՔԴ/0137/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Ղազարյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող` Ն. Աշրաֆյանի
պաշտպան` Ս. Հարությունյանի
տուժողի ներկայացուցիչ` Հ. Գրիգորյանի


2013 թվականի հունվարի 18-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի, ծնված 1979 թվականի հունիսի 18-ին, Արմավիրի մարզի Էջմիածին քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին չորս անչափահաս երեխա, նախկինում դատված` Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 26.04.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին, 2-րդ կետերով և 325 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կագով, դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի 6 ամիս ժամկետով, նշված գործով կալանքի տակ է 2010 թվականի դեկտեմբերի 31-ից, հաշվառված և բնակվել է Արմավիրի մարզի Թաիրով գյուղում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012թ. ապրիլի 13-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90103712 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2012թ. հոկտեմբերի 9-ի որոշմամբ թիվ 90103712 քրեական գործով Մարգարիտա Կայծերի Աթայանի վերաբերյալ քրեական հետապնդում չի իրականացվել` նրա կողմից կատարած արարքի վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ:
Նախաքննության մարմնի 2012թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:

Նախաքննության մարմնի 2012թ. հոկտեմբերի 10-ի որոշմամբ Վոլոդյա Յուրիկի Հարությունյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
2012թ. հոկտեմբերի 10-ին թիվ 90103712 քրեական գործից անջատվել է Վոլոդյա Յուրիկի Հարությունյանի կողմից Սեյրան Գեորգիի Մկրտչյանի հետ նախնական համաձայնությամբ, խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲԸ-ին գույքային վնաս պատճառելու մասը, այն առանձնացվել է առանձին վարույթում, և դրան շնորհվել է թիվ 90103712/1 համարը:
Մեկ այլ քրեական գործով (Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի վարույթում քննված քրեական գործով) Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառված եղել կալանավորումը:
2012թ. հոկտեմբերի 19-ին թիվ 90103712 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքների կատարման համար, որ նա խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Արմավիրի մարզի Թաիրով գյուղի բնակիչ Վոլոդյա Յուրիկի Հարությունյանի հետ, 2009թ. հունիսի 4-ին, Արմավիրի մարզի Փարաքարի գյուղապետարանի ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի բջջային կապի փաթեթում իր մտերիմին ընդգրկելու պատրվակով, չարաշահելով գյուղապետարանի առաջատար մասնագետ Անահիտ Վարդանյանի վստահությունը, ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ ներկայացնելու համար նրանից ստացել են չլրացված համապատասխան ձևաթղթեր, դրանցում Վ.Հարությունյանի կողմից ձեռք բերված Պետրոս Լյուդվիգի Մկրտչյանի անձնագրի պատճենում եղած ստորագրության նմանեցմամբ Ս.Մկրտչյանը կեղծել է վերջինիս ստորագրությունը, ապա նաև` ձեռագիրը, որից հետո կեղծված փաստաթղթերը ներկայացրել է ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի աշխատակից Մարգարիտա Կայծերի Աթայանին և չարաշահելով նրա վստահությունը. հավաստիացրել, թե իբր Պ.Մկրտչյանը զբաղվածության պատճառով չի կարող անձամբ ներկայանալ, խաբեությամբ կնքել է պայմանագիրր և ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից ձեռք բերել հետվճարային համակարգի բջջային 7 հատ հեռախոսահամարներ, որոնք հետագայում յուրաքանչյուրը 10.000-ից 15.000 ՀՀ դրամով վաճառել են տարբեր քաղաքացիների: Վերջիններս առանց վճարում կատարելու անսահմանափակ խոսել են այդ քարտերով և կուտակված պարտքերի պատճառով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի կողմից հեռախոսահամարներն անջատվելուց հետո դրանք նետել են, ինչի հետևանքով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին պատճառվել է խոշոր չափի` 859.406 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Դրանից հետո, խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, Ս.Մկրտչյանը նախնական համաձայնության գալով Արմավիրի մարզի Թաիրով գյուղի բնակիչ Վոլոդյա Յուրիկի Հարությունյանի հետ, 2009թ. օգոստոսի 31-ին, Արմավիրի մարզի Փարաքարի գյուղապետարանի ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի բջջային կապի փաթեթում իր մտերիմին ընդգրկելու պատրվակով, չարաշահելով գյուղապետարանի առաջատար մասնագետ Անահիտ Վարդանյանի վստահությունը, ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ ներկայացնելու համար նրանից ստացել են չլրացված համապատասխան ձեաթղթեր, դրանցում Վ.Հարությունյանի կողմից ձեռք բերված Սոնա Սամվելի Առաքելյանի անձնագրի պատճենում եղած ստորագրության նմանեցմամբ Ս.Մկրտչյանը կեղծել է վերջինիս ստորագրությունը, ապա նաև` ձեռագիրը, որից հետո կեղծված փաստաթղթերը ներկայացրել է ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի աշխատակից Մարգարիտա Կայծերի Աթայանին և չարաշահելով նրա վստահությունը հավաստիացրել, թե իբր Ս.Առաքելյանը զբաղվածության պատճառով չի կարող անձամբ ներկայանալ, խաբեությամբ կնքել է պայմանագիրը և ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից ձեռք բերել հետվճարային համակարգի բջջային 8 հատ հեռախոսահամարներ, հետագայում յուրաքանչյուրը 10.000- ից մինչև 15.000 ՀՀ դրամով վաճառել են տարբեր քաղաքացիների: Վերջիններս առանց վճարում կատարելու անսահմանափակ խոշոր այդ քարտերով և կուտակված պարտքերի պատճառով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին կողմից հեռախոսահամարներն անջատվելուց հետո դրանք նետել են, ինչի հետևանքով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին պատճառվել է խոշոր չափի` 1.205.069 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
Բացի այդ. խաբեության և վստահությունը չարաշահելու եղանակով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին գույքային վնաս պատճառելու դիտավորությամբ, նախնական համաձայնության գալով Արմավիրի մարզի Թաիրով գյուղի բնակիչ Վոլոդյա Յուրիկի Հարությունյանի հետ 2009թ. սեպտեմբերի 16-ին, Արմավիրի մարզի Փարաքարի գյուղապետարանի ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի բջջային կապի փաթեթում իր մտերիմին ընդգրկելու պատրվակով, չարաշահելով գյուղապետարանի առաջատար մասնագետ Անահիտ Վարդանյանի վստահությունը, ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ ներկայացնելու համար նրանից ստացե լ են չլրացված համապատասխան ձեաթղթեր, դրանցում Վ.Հարությունյանի կողմից ձեռք բերված Դավիթ Ալեքսանի Հովհաննիսյանի անձնագրի պատճենում եղած ստորագրության նմանեցմամբ Ս.Մկրտչյանը կեղծել է վերջինիս ստորագրությունը, ապա նաև` ձեռագիրը, որից հետո կեղծված փաստաթղթերը ներկայացրել է ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի աշխատակից Մարգարիտա Կայծերի Աթայանին և չարաշահելով նրա վստահությունը, հավաստիացրել, թե իբր Դ.Հովհաննիսյանը զբաղվածության պատճառով չի կարող անձամբ ներկայանալ, խաբեությամբ կնքել է պայմանագիրը և ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ից ձեռք բերել հետվճարային համակարգի 9 հատ հեռախոսահամարներ, որոնք հետագայում յուրաքանձյուրը 10.000-ից մինչև 15.000 ՀՀ դրամով վաճառել են տարբեր քաղաքացիների: Վերջիններս առանց կատարելու անսահմանափակ խոսել են այդ քարտերով և կուտակված պարտքերի պատճառով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ի կողմից հեռախոսահմարներն անջատվելուց հետո դրանք նետել են, ինչի հետևանքով ՙԱրմենտել՚ ՓԲԸ-ին պատճառվել է խոշոր չափի` 841.290 ՀՀ դրամի նյութական վնաս:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննությունն սկսելն ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Սիրանուշ Հարությունյանը:
Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Հակոբ Գրիգորյանը նույնպես դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չառարկեց:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել արագացված կարգով դատական քննության անցկացնելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներին և արարքների որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Սեյրան Մկրտչյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարած արարքի համար, նրա խնամքին են գտնվում չորս անչափահաս երեխաները:
Ամբաստանյալ Սեյրան Մկրտչյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքների համար ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Սեյրան Մկրտչյանի կատարած արարքների հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ նաև ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
Նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Սեյրան Մկրտչյանը կատարել է մեկից ավելի հանցագործություններ, դատարանը գտնում է, որ նրա նկատմամբ պատիժ պետք է նշանակվի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածով նախատեսված կարգով` հանցանքների համակցությամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու սկզբունքով։
Համաձայն Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 26-ի դատավճռի` Սեյրան Գեորգիի Մկրտչյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և 325 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործությունների կատարման մեջ։ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Սեյրան Գեորգիի Մկրտչյանը դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով Սեյրան Գեորգիի Մկրտչյանը դատապարտվել է ազատազրկման 2 (երկու) տարի ժամկետով։ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի կարգով, հանցանքների համակցությամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սեյրան Գեորգիի Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 3 (երեք) տարի 6 (վեց) ամիս ժամկետով։
Վերոհիշյալ դատավճռով Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանը դատապարտվել է այն արարքի կատարման համար, որ նա նախնական համաձայնության գալով Արմավիրի մարզի Փարաքար գյուղի բնակիչ Վոլոդյա Յուրիկի Հարությունյանի հետ, 2009 թվականի ամռանից մինչև 2009 թվականի դեկտեմբեր ամիսն ընկած ժամանակահատվածում, Արմավիրի մարզի Փարաքարի գյուղապետարանի ՙԱրմենՏել՚ բաժանորդների հեռախոսների փաթեթում ընդգրկվելու պատրվակով, չարաշահելով գյուղապետարանի առաջատար մասնագետ Անահիտ Վարդանյանի վստահությունը, նրանից ստացել է ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերություն ներկայացնելու համար չլրացված համապատասխան փաստաթղթեր, որից հետո, չարաշահելով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերության աշխատակից Մարգարիտա Աթայանի վստահությունը, տարբեր քաղաքացիների անձնագրերի պատճեներով և իրենց կողմից կեղծված փաստաթղթերով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությունից ձեռք են բերել ՙՍիմ՚ քարտեր և յուրաքանչյուրը 10.000 ՀՀ դրամով վաճառել են տարբեր քաղաքացիների: Վերջիններս անսահմանափակ խոսել են այդ քարտերով և առանց վճարում կատարելու՝ պարտքերի պատճառով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերության կողմից հեռախոսահամարներն անջատելուց հետո, դեն են նետել դրանք, ինչի հետևանքով ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերությանն ընդհանուր առմամբ պատճառվել է առանձնապես խոշոր չափերի հասնող՝ 4.516.154 ՀՀ դրամի նյութական վնաս։
Դատարանն արձանագրում է, որ Ս.Մկրտչյանը սույն գործով նրան մեղսագրված հանցագործությունը կատարել է Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի ապրիլի 26-ի դատավճիռը կայացնելուց առաջ` 2009 թվականի հունիս, օգոստոս, սեպտեմբեր ամիսների ընթացքում:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ Սեյրան Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ պետք է նշանակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի դրույթներով` հանցանքների համակցության սկզբունքով:
Անդրադառնալով տուժողի ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը գտնում է, որ այն ենթակա է բավարարման ամբողջությամբ հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158 հոդվածի 2-րդ մասի, քաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար:
Քրեական դատավարությունում քաղաքացիական հայցի առարկան է կազմում հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված գույքային վնասը, որի հատուցման մասին պահանջը հայցվորը ներկայացնում է մեղադրյալին կամ նրա գործողությունների համար պատասխանատվություն կրող անձին: Քաղաքացիական հայցի առարկայի որոշման համար անհրաժեշտ է, որպեսզի վնասն անմիջականորեն հանցագործությամբ պատճառված լինի:
Ամբաստանյալի կողմից քաղաքացիական հայցը կամավոր ընդունելու պայմաններում, դատարանը գտնում է, որ որպես հանցագործությամբ անմիջականորեն պատճառված վնաս Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանից հօգուտ ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերության պետք է բռնագանձել 2.905.765 ՀՀ դրամ, քանի որ այն չի հակասում օրենքին և չի վերաբերում այլ անձանց իրավունքներին:
Անդրադառնալով ամբաստանյալ Սեյրան Մկրտչյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցի հարցին, դատարանը գտնում է, որ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը։
Դատարանը գտնում է, որ դատական ծախսերն ամբաստանյալ Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանից ենթակա չեն բռնագանձման, նկատի ունենալով, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 168 հոդվածի առաջին մասի 2-8-րդ կետերով նախատեսված դատական ծախսերն արագացված դատական քննության կարգ կիրառելու դեպքում, համաձայն նույն օրենսգրքի 3753 հոդվածի 8-րդ մասի, ամբաստանյալից ենթակա չեն բռնագանձման:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325 հոդվածի 2-րդ մասով Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանին դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 184 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի համաձայն, հանցանքների համակցությամբ, ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով, Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում չորս (4) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի 6-րդ մասի հիման վրա, հանցանքների համակցությամբ, նոր նշանակված պատժի ժամկետին հաշվակցել Արմավիրի մարզի ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 26.04.2011թ. հմ. ԱՐԴ/0008/01/11 դատավճռով նշանակված պատժի կրած մասը` երկու (2) տարի տասնութ (18) օրը և Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` մեկ (1) տարի տասնմեկ (11) ամիս տասներկու (12) օր ժամկետով։
Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2013 թվականի հունվարի 18-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Տուժող ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերության ներկայացուցիչ Հ.Գրիգորյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել.
Սեյրան Գեորգու Մկրտչյանից հօգուտ ՙԱրմենՏել՚ ՓԲ ընկերության բռնագանձել երկու միլիոն իննը հարյուր հինգ հազար յոթ հարյուր վաթսունհինգ (2.905.765) ՀՀ դրամ, որպես հանցագործությամբ տուժողին պատճառած նյութական վնասի հատուցում։
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:

Դատավորª ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան