Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա ՆՐ Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ. ԵԱՔԴ/0118/01/12
27 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Գ. ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Կ.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Հ. ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՍԱՄՍՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Զ.ԽՈՐԱՍԱՆՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆՆԵՐ` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
Ա.ՍՏԵՓԱՆՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼՆԵՐ` Ռ.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ն.ՄԵԼԻՔՋԱՆՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով պաշտպաններ Վ.Գրիգորյանի և Ա.Ստեփանյանի վերաքննիչ բողոքները` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Ռազմիկ Արամայիսի Դանիելյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.11.2012թ. դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
2012 թվականի հուլիսի 10-ին ՀՀ ՊՆ 4-րդ կայազորի քննչական բաժնի քննիչ Կ.Կարապետյանի կողմից հարուցվել է թիվ 90268812 քրեական գործը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
2012 թվականի օգոստոսի 23-ին Ռազմիկ Արամայիսի Դանիելյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ՀՀ ՊՆ 31549 զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը այն բանի համար, որ ՙնա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 31549 զորամասի 1-ին կապի գումարտակի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, 2012թ. հունիսի 26-ին, ժամը 07:45-ի սահմաններում զորամասի շարահրապարակում, խախտելով ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 13-րդ հոդվածով սահմանված` զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու, ընկերոջ պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու, այլ զինծառայողների նկատմամբ կոպտություն թույլ չտալու զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները, ստորադասության հարաբերությունների բացակայության դեպքում վիճաբանել, հայհոյանքներ տվել, իսկ այնուհետև բռնություն է գործադրել համածառայող, շարքային Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանի նկատմամբ` բռունցքով հարվածել է վերջինիս կրծքավանդակի շրջանին` ստորացնելով Ն.Ս.Մելիքջանյանի պատիվն ու արժանապատվությունը:
2012 թվականի օգոստոսի 23-ին Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ՀՀ ՊՆ 31549 զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը այն բանի համար, որ նա, հանդիսանալով ՀՀ ՊՆ 31549 զորամասի 1-ին կապի գումարտակի ժամկետային զինծառայող, կոչումով շարքային, 2012թ. հունիսի 26-ին, ժամը 07:45-ի սահմաններում զորամասի շարահրապարակում, խախտելով ՀՀ ԶՈՒ ներքին ծառայության կանոնագրքի 13-րդ հոդվածով սահմանված` զինվորական ընկերասիրությունը բարձր պահելու, ընկերոջ պատիվն ու արժանապատվությունը հարգելու, այլ զինծառայողների նկատմամբ կոպտություն թույլ չտալու զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կանոնները, ստորադասության հարաբերությունների բացակայության դեպքում վիճաբանել, հայհոյանքներ տվել, իսկ այնուհետև բռնություն է գործադրել համածառայող, շարքային Ռազմիկ Դանիելյանի նկատմամբ` արմունկով հարվածել է վերջինիս դեմքին, ձախ աչքի ստորի կոպի շրջանում պատճառել առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չպարունակող վնասվածք` ստորացնելով Ռ.Ա.Դանիելյանի պատիվն ու արժանապատվությունը:
Վերնշյալ արարքների համար Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան դատավճռով Ռազմիկ Արամայիսի Դանիելյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Ռազմիկ Դանիելյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել կալանքի 1 /մեկ/ ամիս ժամկետով:
Նարեկ Մելիքջանյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` զորամասի հրամանատարության հսկողությանը հանձնելը, թողնվել է անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերոհիշյալ դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Ռ.Դանիելյանի պաշտպան Ա.Ստեփանյանը և Ն.Մելիքջանյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում, ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Պաշտպան Ա.Ստեփանյանը հայտնել է, որ իր պաշտպանյալը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և օգտվելով իր դատավարական իրավունքից` ինչպես նախաքննության այնպես էլ դատաքննության ընթացքում հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց:
Պաշտպանը գտել է, որ դատարանը սխալ է կիրառել քրեական օրենքը` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածով սահմանված գործի արդարացի քննության սկզբունքը:
Դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ սահմանադրության 21-րդ և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ, 358-րդ, 365-րդ հոդվածների պահանջները:Դատարանը դատավճիռ կայացնելիս օբյեկտիվ չի եղել, ձեռք բերված ապացույցները գնահատել է ոչ ճիշտ, գերակայությունը տվել է միայն մեղադրող ապացույցներին, իսկ պաշտպանական կողմի փաստարկները և ապացոջւյցները, որոնցով հերքվում է առաջադրված մեղադրանքը, դատարանի կողմից ընդհանրապես անտեսվել են, ճիշտ չեն գնահատվել, որի արդյունքում թույլ է տրվել դատական սխալ և իր պաշտպանյալի նկատմամբ կայացվել է մեղադրական դատավճիռ, ինչը հիմնավորվում է հետևյալով.
Դատարանի կողմից անուշադրության է մատնվել այն հանգամանքը, որ գործով հարցաքննված բոլոր անձինք, նյութերի նախապատրաստման ու նախաքննության ընթացքում հայտնել են, որ Ռ.Դանիելյանը և Ն.Մելիքջանյանը կատակել են միմյանց հետ (նախկինում էլ միշտ իրար հետ կատակել են), և որ դա տևել է ընդամենը մեկ րոպե, ու նրանց վրա ոչ ոք ուշադրություն չի դարձրել:
Դատարանն իր դատավճռում, չգիտես ինչու, չի նշել նաև, որ վկաներից լեյտենանտ Վլադիմիր Ներկարարանցը ցուցմունք է տվել, որ Նարեկն իրեն պատմել է, որ կատակել են Ռազմիկի հետ և ինքը պատահաբար հարվածել է նրա աչքին:Ինքը ենթադրում է, որ Նարեկը և Ռազմիկը միմյանց հայհոյած կլինեն, քանի որ զինվորները հաճախ են իրենց բառապաշարում հայհոյանքներ օգտագործում:
Բացի այդ, դատարանը դատավճռում չի անդրադարձել դատարանում հարցաքննված վկաների ցուցմունքների այն հատվածներին, որ Ռ.դանիելյանի և Ն.Մելիքջանյանի միջև տեղի ունեցած միջադեպին ոչ ոք չի միջամտել, քանի որ ոչ ոք ուշադրություն չի դարձրել նրանց վրա և որ դրանով որևէ կարգ չի խանգարվել:
Ընդհանուր առմամբ, գործով ձեռք բերված ապացույցներն իրենց ամբողջության մեջ գնահատելով, պարզ է դառնում, որ Նարեկ Մելիքջանյանն իր ընկերոջ` Ռազմիկ Դանիելյանին, կատակելով կանչել է շարք կանգնելու, իսկ դրանից հետո էլ կատարված գործողությունները միմյանց միջև զուտ անձնական, կատակային բնույթ են կրել, որոնք որևէ կապ չեն ունեցել զինվորական ծառայության պարտականությունների կատարման հետ, իրենց արարքով վերջիններս նպատակ չեն ունեցել խախտել կանոնոագրքային կանոնները, արարքը կատարելու պահին նրանք ծառայողական պարտականություններ կատարելիս չեն եղել և որևէ տեսակի վերակարգի մեջ չեն գտնվել:
Վերը նշված ապացոևւյցները, միմյանց հետ համադրելով ու գնահատելով, պարզ է դառնում, որ սույն գործով ամբաստանյալները միմյանց հանդեպ նաև բռնություն չեն գործադրել, ինչպես նաև միմյանց արժանապատվությունը չեն ստորացրել, քանի որ հայհոյանքներով միմյանց հետ խոսելը կրել է մշտական և սովորական բնույթ և դա իրենց բառապաշարում եղած բառերի օգտագործումն է, որի հետևանքով նրանք միմյանց վիրավորելու նպատակ չեն ունեցել և առավել ևս դիմացինը չի վիրավորվել դրանից:
Վերը շարադրված հանգամանքների առկայության պայմաններում դատարանն, այնուամենայնիվ, իր պաշտպանյալին մեղավոր է ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ, որպիսի հանգամանքը կատարվածին սխալ իրավական գնահատական տալու հետևանք է:
Սույն գործի նյութերի ուսումնասիրությունից պարզ է դառնում, որ ամբաստանյալների արարքները կատարվել են անձնական հողի վրա, որն արտահայտվել է նրանում, որ նրանք միմյանց հետ որպես ընկերներ կատակել են, և նրանք իրենց գործողություններով չեն ոտնձգել զինվորական ծառայությունը կրելու համար սահմանված կարգի դեմ, տվյալ դեպքում գերակա շարժառիթը զինծառայողների միջև փոխհարաբերությունների սահմանված կարգը խախտելու հետ կապված չի եղել, դրանք պայմանավորվածմ են եղել անձնական մոտիվացիայով:
Գործում առկա փաստական հանգամանքների վերլուծությունից երևում է, որ արարքի կատարման պահին ոչ իր պաշտպանյալը, ոչ Ն.Մելիքջանյանը զինվորական ծառայության ընդհանուր կամ հատուկ բնույթի պարտականություններ կատարելիս չեն եղել:
Վերը շարադրվածի վերլուծության լույսի ներքո, մեկնաբանելով սույն բողոքում մեջբերված և վերլուծված փաստական հանգամանքները` գտնում է, որ դատարանը, Ռազմիկ Դանիելյանին մեղավոր չճանաչելով զինվորակլան հանցագործություն կատարելու մեջ, անտեսել է այն հանգամանքը, որվերջինիս արարքի հետևանքով չի խախտվել տվյալ կամ մեկ այլ ստորաբաժանման ներքին կարգուկանոնը, չի խանգարվել անձնակազմի հանգիստը: Գումարտակի շարահրապարակում կատակելու պատճառով նրանց միջև առաջացած քաշքշուկի ընթացքում վերջիններիս դիտավորությունն ուղղված չի եղել զինծառայողների փոխհարաբերությունների կանոնագրքային կարգի դեմ, նրանք չեն ցանկացել ոտնձգություն կատարել զինվորական ծառայության սահմանված կարգի դեմ կամ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորել զինվորական հանրության նկատմամբ:Իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածով նախատեսված հանցակազմի սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է միայն ուղղակի դիտավորությամբ, իսկ զուտ անձնական շարժառիթներով կատարված նմանատիպ արարքները պետք է որոկվեն անձի կյանքի և առողջության դեմ ուղղված հանցագործություններ:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Ա.Ստեփանյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.11.2012թ դատավճիռը, կայացնել արդարացման դատական ակտ` դադարեցնելով Ռազմիկ Դանիելյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը:
Պաշտպան Վ.Գրիգորյանը գտել է, որ դատավճիռը կայացվել է Նյութական և քրեադատավարական նորմերի խախտումներով, իր պաշտպանյալ Ն.Մելիքջանյանի մեղքը մեղսագրվող արարքում չի հիմնավորվել
Դատարանը ուշադրությւոն չի դարցրել այն հանգամանքին, որ գործի նախաքննության ընթացքում բոլոր վկաները ցուցմունքներ են տվել այն մասին, որ ամբաստանյալներ կատակել են միմյանց հետ, և նրանցից վրա ոչ ոք ուշադրություն չի դարցրել, բացի դա դատարանը հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ գործի քննությամբ պարզվել է, որ ամբաստանյալներ բազմիցս միմյանց հետ կատակեր են արել:
Իր պաշտպանյալը հայտնել է որ կատակ է արել մյուս ամբաստանյալ Ռ.Դանիելյանի հետ, որի ընթացքում անզգուշությամբ հարվածել է նրա աչքին:
Ըստ պաշտպանի Ռ.դանիելյանը և Ն.Մելիքջանյանը միմյանց հետ կատակել են և կանոնադրական հարաբերությունները խախտելու նպատակ չեն ունեցել, ամբաստանյալները միմյանց նկատմամբ բռնություն չեն գործադրել, ինչպես նաև միմյանց արժանապատվությունը չեն ստորացրել:
Դատարանը մեղադրական դատավճիռ կայացնելիս հենվել է թերի շարադրված ապացույցների և հիմնավորումների վրա:
Սույն գործի շրջանակներեւմ չի հաստատվել այն հանգամանքը, որ ամբաստանյալ Ն.Մելիքջանյանի գործողությունը ուղղված է եղել զինվորական ծառայության սահմանված կարգի դեմ, այսինքն ամբաստանյալների միջև տեղի ունեցած միջադեպը եղել է անձնական հողի վրա:
Անկախ այն հանգամանքից, որ միջադեպը տեղի է ունեցել զորամասի տարածում ամբաստանյալների կատարած արարքը զինվորական կարգի դեմ ուղղված չի եղել, ինչը ապացուցվում է վկաների կողմից տված ցուցմունքներով այն մասին, որ ամբաստանյալների վրա ոչ ոք ուշադրություն չի դարձրել, այսինքն չի խաթարվել բնականոն ծառայությունը:Այն դեպքում, երբ գերակա շարժառիթը զինծառայողների միջև փոխհարաբերությունների սահմանված կարգը խախտելու հետ կապված չի եղել և պայմանավորված է եղել անձնական կամ այլ բնույթի մոտիվացիայով, և արարքն ուղղված չի եղել զինվորական ծառայության սահմանված կարգի դեմ, ապա այն ենթակա է որոկման Հհ քրեական օրենսգրքի այն նորմով, որը պատասխանատվություն է սահմանում զինվորական գործունեության հետ չկապված արարքի համար:
Նման մեկնաբանություններ և իրավական դիրքորոշում է արտահայտել ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր թիվ ՍԴ/0204/01/11 քրեական գործով 08.06.2012թ. կայացրած որոշմամբ և գտել է, որ իրավաչափ է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 14.11.2011թ. որոշումն այն մասին, որ նշված գործով ամբաստանյալի արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածով սահմանված հանցակազմը:
Սույն գործով ձեռք բերված ապացույցների բազմակողմանի և օբյեկտիվ ուսումնասիրությունից միանշանակ պարզ է դառնում, որ իր պաշտպանյալի և մեղադրյալ Ռ.Դանիելյանի արարքները կատարվել են անձնական հողի վրա, որն արտահայտվել է նրանում, որ նրանք միմյանց հետ որպես ընկերներ կատակել են, այլ ոչ թե որպես համածառայողներ ինչ որ արարքներ են կատարել:
Շարադրվցած մեկնաբանությունների և ապացույցների վերլուծությունից ելնելով, գտնում է, որ իր պաշտպանյալ Նարեկ Մելիքջանյանի արարքում բացակայում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցակազմի տարրերն ու հատկանիշները:
Ելնելով վերոգրյալից պաշտպան Վ.Գրիգորյանը խնդրել է ամբողջությամբ բեկանել ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.11.2012թ դատավճիռը, ամբաստանյալ Նարեկ Մելքիջանյանին արդարացնել և հռչակել նրա անմեղությունը:
3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները ներկայացված բողոքներիի կապակցությամբ և մեղադրողի պատասխանը դրանց դեմ, ներկայացված բողոքների հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներ Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանի և Ռազմիկ Արամայիսի Դանիելյանի մեղքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները կատարելու մեջ հաստատված է, իսկ պաշտպանական կողմից բերված պատճառաբանություններն ու վերաքննիչ բողոքի փաստարկները հերքված են ներքոհիշյալ հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Արտակ Հարոյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի հունիսի 26-ին, ժամը 07:45-ի սահմաններում, երբ իրենց գումարտակի անձնակազմը նախաճաշի գնալու համար սկսել է շարվել զորամասի շարահրապարակում, շարքայիններ Ռազմիկ Դանիելյանը և Նարեկ Մելիքջանյանն իրար հետ կատակներ են արել, որի ընթացքում իրար տվել են նաև հայհոյանքներ: Այդ ընթացքում ինքը նկատել է, որ Ռ.Ա.Դանիելյանը բռունցքով մեկ անգամ հարվածել է Ն.Ս.Մելիքջանյանի կրծքավանդակի շրջանին, իսկ վերջինս թևով բռնել է Դանիելյանի պարանոցից և նրան բաց թողնելով` արմունկով հարվածել է Ռ.Ա.Դանիելյանի դեմքին և ձախ աչքի շրջանում պատճառել վնասվածք :
Վկա Արթուր Յազերյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. հունիսի 26-ին, ժամը 07:45-ի սահմաններում, երբ իրենց գումարտակի անձնակազմը նախաճաշի գնալու համար հավաքվել է զորամասի շարահրապարակում, շարքայիններ Ռազմիկ Դանիելյանը և Նարեկ Մելիքջանյանն իրար հետ կատակներ են արել, կատակով քաշքշել են միմյանց և հայհոյանքներ տվել: Սակայն նրանց կատակը լրջացել և վերածվել է վիճաբանության, որի ընթացքում Ռ.Ա.Դանիելյանը մեկ անգամ բռունցքով հարվածել է Ն.Ս.Մելիքջանյանի կրծքավանդակի շրջանին, իսկ Ն.Ս.Մելիքջանյանն արմունկով հարվածել է Ռ.Ա.Դանիելյանի դեմքին և ձախ աչքի շրջանում պատճառել վնասվածք:
Վկա Մհեր Թորոսյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. հունիսի 26-ին, ժամը 07:45-ի սահմաններում, երբ իրենց գումարտակի անձնակազմը նախաճաշի գնալու համար սկսել է շարվել զորամասի շարահրապարակում, շարքայիններ Ռազմիկ Դանիելյանը և Նարեկ Մելիքջանյանն իրար հետ կատակներ են արել և հայհոյել միմյանց: Այդ ժամանակ Ռ.Ա.Դանիելյանը բռունցքով հարվածել է Ն.Ս.Մելիքջանյանի կրծքավանդակի շրջանին, իսկ Ն.Ս.Մելիքջանյանը բռնել է Դանիելյանի պարանոցից, սակայն երբ Ռ.Ա.Դանիելյանն ազատվել է նրանից` Ն.Ս.Մելիքջանյանն արմունկով փորձել է հարվածել նրա կրծքավանդակին: Ռ.Ա.Դանիելյանը կռանալով փորձել է խուսափել հարվածից և Ն.Ս.Մելիքջանյանի հարվածը դիպել է նրա դեմքին:
Վկա Նորայր Սարգսունցը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. հունիսի 26-ին, ժամը 07:45-ի սահմաններում, երբ իրենց գումարտակի անձնակազմը նախաճաշի գնալու համար սկսել է շարվել զորամասի շարահրապարակում, շարքայիններ Ռազմիկ Դանիելյանը և Նարեկ Մելիքջանյանը միմյանց հետ կատակներ են արել և հայհոյանքներ տվել իրար: Այդ ժամանակ Ռ.Ա.Դանիելյանը բռունցքով հարվածել է Ն.Ս.Մելիքջանյանի կրծքավանդակի շրջանին, իսկ Ն.Ս.Մելիքջանյանը բռնել է Դանիելյանի պարանոցից: Սակայն, երբ Ռ.Ա.Դանիելյանն ազատվել է նրանից` Ն.Ս.Մելիքջանյանն արմունկով փորձել է հարվածել նրա կրծքավանդակին, և Ռ.Ա.Դանիելյանը կռանալով փորձել է խուսափել հարվածից և Ն.Ս.Մելիքջանյանի հարվածը դիպել է նրա դեմքին և ձախ աչքի շրջանում պատճառել վնասվածք:
Վկա Հայկ Սաֆարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 31549 զորամասի 1-ին կապի գումարտակի 3-րդ վաշտի հրամանատարի պաշտոնը զբաղեցնում է 2011թ. օգոստոս ամսից, ունի կապիտան զինվորական կոչում: Իր հրամանատարության ներքո գտնվող վաշտի ժամկետային զինծառակող շարքային Ռազմիկ Արամայիսի Դանիելյանին և 2-րդ վաշտի ժամկետային զինծառայող Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանին ճանաչում է ծառայության բերումով, նրանց հետ գտնվում է կանոնադրային փոխհարաբերությունների մեջ: 2012թ. հունիսի 26-ին առավոտյան ժամը 09:00-ի սահմաններում ներկայանալով ծառայության վայր` իրենց վաշտի զորանոցի միջանցքում հանդիպելով շարքաին Ռ.Դանիելյանին նրա ձախ աչքի ներքևի մասում նկատել է կապտուկ և հարցրել, թե ինչ է տեղի ունեցել նրա հետ, ինչի հետևանքով է ստացել այդ վնասվածքը: Շարքային Ռ.Դանիելյանն իրեն հայտնել է, որ այդ օրը վաղ առավոտյան զորամասի շարահրապարակում ինքը և շարքային Նարեկ Մելիքջանյանը կատակել են միմյանց հետ, իրար քաշքշել են, որի ընթացքում շարքային Ն.Մելիքջանյանն արմունկով հարվածել է իր դեմքին և պատճառել այդ վնասվածքը: Կատարվածի մասին ինքն անմիջապես զեկուցել է վերադաս հրամանատարությանը:
Վկա Վլադիմիր Ներկրարանցը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ ՀՀ ՊՆ 31549 զորամասի 1-ին կապի գումարտակի 2-րդ վաշտի 2-րդ դասակի հրամանատարի պաշտոնը զբաղեցնում է 2011թ. ապրիլ ամսից, ունի լեյտենանտ զինվորական կոչում: Իր հրամանատարության ներքո գտնվող դասակի ժամկետային զինծառայող շարքային Նարեկ Մելիքջանյանին և 3-րդ վաշտի ժամկետային զինծառայող շարքային Ռազմիկ Դանիելյանին ճանաչում է ծառայության բերումով, նրանց հետ գտնվում է կանոնադրային փոխհարաբերությունների մեջ: 2012թ. հունիսի 26-ի առավոտյան ներկայանալով ծառայության` համածառայողներից տեղեկացել է, որ շարքայիններ Ն.Մելիքջանյանի և Ռ.Դանիելյանի միջև նույն օրը նախաճաշից առաջ շարահրապարակում ինչ-որ միջադեպ է տեղի ունեցել, իրեն ասել են, որ այդ երկու զինվորները կատակով իրար քաշքշել են, որի ընթացքում Մելիքջանյանը պատահաբար հարվածել է Դանիելյանի դեմքին և ձախ աչքի շրջանում վնասվածք պատճառել: Տեղեկանալով այդ մասին` ինքն իր մոտ է կանչել շարքային Ն.Մելիքջանյանին և անհատական զրույց անցկացրել նրա հետ, որի ժամանակ Մելիքջանյանն իրեն ասել է, որ ինքը և Դանիելյանը նախաճաշից առաջ շարահրապարակում կատակներ են արել իրար հետ, քաշքշել են միմյանց, որի ժամանակ ինքն արմունկով պատահաբար հարվածել է Դանիելյանի դեմքին և պատճառել վնասվածք:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1937 եզրակացության համաձայն` Ռ.Ա.Դանիելյանի մարմնական վնասվածքը` ձախ աչքի ստորին կոպի արյունազեղման ձևով հասցվել է բութ կոշտ առարկայով, հնարավոր է նշված ժամկետում և հանգամանքներում, և առողջության թեթև վնասի հատկանիշներ չի պարունակում:
Նշված ապացույցների իրավական վերլուծությունից հետևում է, որ ամբաստանյալները ոչ թե կատակել են, ինչպես նշված է պաշտպանների բողոքներում կամ միմյանց չեն հայհոյել, բռնություն չեն գործադրել և չեն ստորացրել միմյանց պատիվն ու արժանապատվությունը, այլ ընդհակառակը, կատարել են նշված հանցավոր գործողությունները և դրանով իսկ զորամասի շարահրապարակում խախտել են ՀՀ ԶՈՒ Ներքին ծառայության կանոնակարգի 13-րդ հոդվասծի պահանջները, այսինքն կատարել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցավոր արարք, հետևաբար նրանց նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և արդարացման դատական ակտ կայացնելու պաշտպանական կողմի պատճառաբանություններն անհիմն են:
Այսպիսով, վերաքննիչ դատարանը վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, դրանցից յուրաքանչյուրը գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցները իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալներին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորված և հաստատված է գործին վերաբերվող փոխկապակցված, հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, քրեական գործի ինչպես նախաքննությամբ, այնպես էլ դատաքննության ընթացքում քրեադատավարական օրենքի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտել են գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա, թույլ չեն տրվել և գործի փաստական հանգամանքների մասին դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից: Ամբաստանյալների նկատմամբ կիրառվել է քրեական այն օրենքը, որը ենթակա էր կիրառման, այսինքն նրանց մեղսագրված արարքները համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին, որի համար նրանք պետք է ենթարկվեն քրեական պատասխանատվության և նշանակված պատիժը պետք է կրեն կալանքի ձևով:
Վերաքննիիչ քրեական դատարանը գալիս է հետևության, որ կայացված դատավճիռը հիմնավորված և պատճառաբանված է, ամբաստանյալների արարքներին տրվել է ճիշտ քրեաիրավական գնահատական, նրանց առաջադրված մեղադրանքը ապացուցված է, մեղավորությունը հաստատված, նրանց նկատմամբ նշանակվել է արդարացի և համաչափ պատիժներ, հետևաբար դատավճիռը բեկանելու և արդարացման դատական ակտ կայացնելու հիմքեր չկան:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Պաշտպաններ Վ.Գրգորյանի և Ա.Ստեփանյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել` օրինական ուժի մեջ թողնելով Ռազմիկ Արամայիսի Դանիելյանի և Նարեկ Սեյրանի Մելիքջանյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 359-րդ հոդվածի 1-ին մասով Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 07.11.2012թ. դատավճիռը:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում: