ԵԱՔԴ/0117/01/12

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
18.11.2013թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Մագդա Գրիգորյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Դավիթ Կարապետյանի,
պաշտպան` Վարդան Մելքոնյանի,
տուժողի իրավահաջորդ` Արտաշես Մելիքսեթյանի,
տուժողի իրավահաջորդի ներկայացուցիչ` Հակոբ Մելիքջանյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի` ծնված 26.10.1988թ.-ին Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, աշխատել է ՙԱզգային կինոկենտրոնում՚, որպես օպերատորի օգնական, չամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, նախկինում դատված` Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 01.12.2010թ.-ի դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-177-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 3-րդ կետերով դատապարտվել է 2 տարի ժամկետով ազատազրկման, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և նշանակվել է 1 տարի ժամկետով փորձաշրջան, ՀՀ Ազգային ժողովի 26.05.2011թ.-ի ՙՀՀ անկախության հռչակաման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ որոշմամբ 12.07.2011թ.-ին ազատվել է նշանակված պատժից, դատվածություն չունեցող, հաշվառված և բնակվել է ք. Երևան, Խնկո-Ապոր 10 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար, դատական քննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներ կատարելու համար, կալանքի տակ է 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ից:

2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 16134711 քրեական գործը:
2011 թվականի նոյեմբերի 1-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 16134711 քրեական գործն ըստ տարածքային ենթակայության ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժին ուղարկելու վերաբերյալ:
2011 թվականի նոյեմբերի 9-ին թիվ 16134711 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
2012 թվականի օգոստոսի 20-ին Սիփան Վրեժի Գրիգորյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
2012 թվականի սեպտեմբերի 5-ին թիվ 16134711 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Դատական քննության ընթացքում գործով մեղադրողը պարզելով, որ ձեռք բերված ապացույցներով հաստատվել է, որ Սիփան Գրիգորյանը սպանությունը կատարելիս գտնվել է հանկարծակի առաջացած հոգեկան խիստ հուզմունքի վիճակում, որը հետևանք է ինչպես տուժող Վրեժ Գրիգորյանի կողմից դեպքի պահին գործադրած բռնության, այնպես էլ դեռևս Ս. Գրիգորյանի մանկության տարիներից պարբերաբար դրսևորած հակաիրավական և հակաբարոյական վարքագծի կապակցությամբ առաջ եկած երկարատև հոգեճնշող իրավիճակի, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Սիփան Վրեժի Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: Սիփան Գրիգորյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա 2011թ. հոկտեմբերի 27-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում հոր` Վրեժ Գրիգորյանի հետ գտնվելով իրենց` Խնկո Ապոր 10 տանը, վիճաբանել են միմյանց հետ` իր և Տաթևիկ Ղարիբյանի ամուսնության հարցի շուրջ, որի ընթացքում հայրը կացինով սպառնացել է իրեն և հարվածել աջ հոնքի հատվածին: Վրեժ Գրիգորյանի կողմից դեպքի պահին գործադրած բռնության, այնպես էլ դեռևս իր մանկության տարիներից հոր կողմից պարբերաբար դրսևորած հակաիրավական և հակաբարոյական վարքագծի կապակցությամբ առաջ եկած երկարատև հոգեճնշող իրավիճակի հետևանքով հանկարծակի առաջացած հոգեկան խիստ հուզմուքի վիճակում հոր ձեռքից խլելով կացինը
բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել վերջինիս գլխին, որի հետևանքով Վ. Գրիգորյանին գլխի, դեմքի աջ կեսի` ականջախեցու շրջաններում պատճառել է 7 հատ սրակոտոր և 7 հատ սալջարդ վնասվածքներ` գանգուղեղային ոսկրերի բազմաբեկորային ներհրված, աջից առաջային, միջին և հետին գանգափոսերում գանգի հիմի ոսկրերի և աջից ստորին ծնոտի հոդային գլխիկի բաց կոտրվածքների, ձախից ճակատաքունքային, այտային, քթի թամբի, աջից վերին և ստորին շրթունքների, գլխի առավելապես աջ կեսի մազածածկ հատվածի ներսային մակերեսի, աջ քունքամկանի, կարծրենու, գլխուղեղի և ուղեղիկի փափուկ թաղանթների, գլխուղեղի և գլխուղեղի փորոքային համակարգի արյունազեղումների, վերկարծրենային արյունահավաքի, գլխուղեղի մասնակի ջնջխման ձևով, որոնք էլ հանգեցրել են գլխուղեղի կենսական կարևոր ֆունկցիաների սուր խանգարման և հանդիսացել մահվան պատճառ: Դրանից հետո Վ. Գրիգորյանի դիակը և սպանության փաստը թաքցնելու նպատակով հոր դին փաթաթել է պոլիէթիլենային տոպրակներով, ծածկոցներով, փաթաթել կպչուն ժապավենով և թաքցրել տան ննջասենյակում, իսկ հոկտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը ժամը 01.00-ի սահմաններում դիակը տեղափոխելով Վ. Գրիգորյանի ՙՎազ 2105՚ մակնիշի 61ՍԼ780 համարանիշի ավտոմոբիլի մեջ, տարել է Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ կամրջի տակ` աջակողմյան հատված, որտեղ նախապես իր հետ վերցրած բենզինը լցնելով ավտոմեքենայի սրահի մեջ, դիտավորությամբ հրկիզել է ավտոմոբիլը և հոր դին` արդյունքում հրկիզման եղանակով դիտավորությամբ ոչնչացնելով ավտոմեքենայի խոշոր չափերի` 520.000 ՀՀ դրամ արժողության մի շարք դետալներ՚:
Դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով դատարանը հաստատված համարեց հետևյալը.
Սիփան Գրիգորյանը 2011թ. հոկտեմբերի 27-ին ժամը 15.00-ի սահմաններում հոր` Վրեժ Գրիգորյանի հետ գտնվել է վերջինիս Երևան քաղաքի Խնկո Ապոր 10 տանը: Ս. Գրիգորյանի և նրա ընկերուհու` Տաթևիկ Ղարիբյանի ամուսնության հարցի շուրջ նրանց միջև վիճաբանություն է սկսվել, որի ընթացքում հայրը կացինով սպառնացել է Ս. Գրիգորյանին և հարվածել է նրա աջ հոնքի հատվածին: Վրեժ Գրիգորյանի կողմից դեպքի պահին գործադրած բռնության, այնպես էլ դեռևս իր մանկության տարիներից հոր կողմից պարբերաբար դրսևորած հակաիրավական և հակաբարոյական վարքագծի կապակցությամբ առաջ եկած երկարատև հոգեճնշող իրավիճակի հետևանքով հանկարծակի առաջացած հոգեկան խիստ հուզմուքի վիճակում հոր ձեռքից խլելով կացինը` Ս. Գրիգորյանը բազմաթիվ հարվածներ է հասցրել Վ. Գրիգորյանին, որի հետևանքով վերջինս գլխի, դեմքի աջ կեսի` ականջախեցու շրջաններում պատճառել է 7 հատ սրակոտոր և 7 հատ սալջարդ վնասվածքներ` գանգուղեղային ոսկրերի բազմաբեկորային ներհրված, աջից առաջային, միջին և հետին գանգափոսերում գանգի հիմի ոսկրերի և աջից ստորին ծնոտի հոդային գլխիկի բաց կոտրվածքների, ձախից ճակատաքունքային, այտային, քթի թամբի, աջից վերին և ստորին շրթունքների, գլխի առավելապես աջ կեսի մազածածկ հատվածի ներսային մակերեսի, աջ քունքամկանի, կարծրենու, գլխուղեղի և ուղեղիկի փափուկ թաղանթների, գլխուղեղի և գլխուղեղի փորոքային համակարգի արյունազեղումների, վերկարծրենային արյունահավաքի, գլխուղեղի մասնակի ջնջխման ձևով, որոնք էլ հանգեցրել են գլխուղեղի կենսական կարևոր ֆունկցիաների սուր խանգարման և հանդիսացել մահվան պատճառ: Ս. Գրիգորյանը սպանության հանգամանքները թաքցնելու նպատակով հոր դին փաթաթել է պոլիէթիլենային տոպրակներով, ծածկոցներով, փաթաթել կպչուն ժապավենով և թաքցրել տան ննջասենյակում: Հոկտեմբերի 27-ի լույս 28-ի գիշերը ժամը 01.00-ի սահմաններում դիակը տեղափոխելով Վ. Գրիգորյանի ՙՎազ 2105՚ մակնիշի 61ՍԼ780 համարանիշի ավտոմոբիլի մեջ, տեղափոխել է Երևան քաղաքի ՙՀաղթանակ՚ կամրջի տակ` աջակողմյան հատված: Նախապես իր հետ վերցրած բենզինը լցնելով ավտոմեքենայի սրահի մեջ, դիտավորությամբ հրկիզել է ավտոմոբիլը և հոր դին` արդյունքում ոչնչացրել է ավտոմեքենայի 520.000 ՀՀ դրամ արժողության մի շարք դետալներ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանն իրեն մասնակի մեղավոր ճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ հայրը` Վրեժ Գրիգորյանը և մայրը` Ռուզաննա Մելիքսեթյանն ամուսնալուծված են եղել: Ինքն ու եղբայրը բնակվել են մոր հետ առանձին, սակայն վերջին 2 տարին ինքը բնակվել է հոր հետ միասին: Հայրը հաճախակի է իր և եղբոր ներկայությամբ մորը վիրավորել, հայհոյել: Իմանալով հոր բնավորությունը` ճիշտ է ինքը բնակվել է վերջինիս հետ, սակայն իրենք օրվա ընթացքում իրար գրեթե չեն հանդիպել և իրար հետ չեն շփվել: Հիմնականում խուսափել է հոր հետ ծանոթացնել իր ընկերուհի Տաթևիկին, մտածելով, որ հնարավոր է հայրն այնպիսի բան անի, որն իրեն դուր չգա: Տաթևիկը եղել է իր առաջին ընկերուհին և նրա հետ պատրաստվել է ամուսնանալ: Տաթևիկին հոր հետ ծանոթացրել է դեպքից մոտ 20-25 օր առաջ, իրենց տանը: Տանը իրենք նստած զրուցելիս են եղել, երբ նախատեսվածից շուտ տուն է եկել հայրը: Ու քանի որ այդ օրը հայրը շուտ էր տուն եկել, ստիպված ծանոթացրել է նրան Տաթևիկի հետ, սակայն հայրը շատ սառն է իրեն պահել: Այդ օրվանից սկսած հայրն անընդհատ մոր հետ վիճել է Տաթևիկի առումով: Դեպքի նախորդ օրը եղել է իր ծննդյան տարեդարձը, որի արարողությանը ինքը հորը չի հրավիրել: Հորը չհրավիրելու պատճառը եղել է այն, որ վերջինս Տաթևիկին դեմ է եղել: Ծննդյան արարողությունն ինքը կազմակերպել էր հիմնականում նրա համար, որ իր և Տաթևիկի մայրերը միմյանց հետ ծանոթանան: Չի ցանկացել, որպեսզի հայրը ներկա գտնվեր, լավ իմանալով, որ հնարավոր է վերջինս իր ծննդյան օրն իրեն բոլորի ներկայությամբ վիրավորեր, այդ մարդկանց առաջ իրեն ստորացուցիչ ձևով ներկայացներ: Բացի այդ ծնողների ամուսնալուծությունից հետո հիմնականում այդպիսի միջոցառուների ժամանակ իր հայրը ներկա չի գտնվել: Դեպքի օրն արթնանալով զբաղվել է տան գործերով, մասնավորապես լվածք, արդուկ անելով: Արդուկ անելու ժամանակ, ցերեկը, կոնկրետ ժամը չի հիշում, հայրը մոտեցել է իրեն և խոսակցության ընթացքում սկսել է վիճել այն հարցի շուրջ, թե ինչու ինքը հորը չի հրավիրել ծննդյան արարողությանը, միաժամանակ սկսել է հայհոյել: Իմանալով հոր կռվարար բնավորությունը` փորձել է ուշադրություն չդարձնել և շարունակել է իր գործը: Իր բնավորության համաձայն միշտ խուսափել է վեճերից ու լեզվակռիվներից: Հայրը սկսել է իրեն վիրավորել, այնուհետև վիրավորել է մորը, Տաթևիկին, նրանց հասցեին սեռական բնույթի հայհոյանքներ է տվել, Տաթևիկին անվանել է անբարոյական: Այդպես շարունակվել է մոտ 10-20 րոպե: Հետո արդեն հայրը ձեռքերով իրեն հրմշտել է, իսկ իր նյարդերը տեղի են տվել ու ինքը հրել է հորը, որի արդյունքում վերջինս ընկել է: Սովորաբար այդպիսի պահերին ինքը տանից դուրս է գալիս, մի քիչ ցրվելու և հանգստանալու, սակայն այդ օրը, քանի որ գործերը ամբողջովին չէր ավարտել, անցել է կողքի սենյակ հեռուստացույց դիտելու: Քիչ անց նկատել է, որ հայրը կողքի սենյակից գալիս է կացինը ձեռքին, միաժամանակ ասելով, որ ՙես քեզ կդաստիարակեմ, ես քեզ տղամարդ եմ սարքելու՚: Ինքը փորձել է չկարևորել դա: Երբ ետ է շրջվել, իսկ այդ ընթացքում հայրը կացինը թափահարելիս է եղել, և կացնով հարվածել է իրեն: Հաստատ չի կարող ասել, թե կացնի շեղբն է իրեն ուղղված եղել, թե` կացնի տափակ հատվածը: Հոր կացնով հասցրած հարվածից ունքի հատվածում ստացել է քերծվածք, կտրվածք: Հայրը փորձել է կրկին հարվածել իրեն: Դրանից հետո իր ներսում ամեն ինչ տակնուվրա է եղել, ՙդանակը ոսկորին էր հասել՚, ինքը հարձակվել է հոր վրա, որպեսզի կացինը խլի, մտածելով, որ կարող է վերջինս կրկին հարվածել: Քաշքշել է և ձեռքից խլել կացինը ու դրանից հետո կատարված գործողությունները դժվարանում է բացատրել կամ մեկնաբանել: Այդ պահին ինքը կարծես թե անգիտակից վիճակում լիներ, դրանից մի քանի րոպե անց գնացել է խոհանոց, ինչ-որ տարօրինակ բաներ է արել, նստած, այնուհետև գետնին պառկած է եղել, վեր է կացել, լվացվել ու հասկացել է, որ կամաց-կամաց ուշքի է գալիս, այսինքն գիտակցությունն է տեղը գալիս: Դրանից հետո, երբ անցել է կողքի սենյակ ու տեսել, որ հայրն անշնչացած գետնին պառկած է, այդ պահին կարծես կրկին սթրեսային վիճակում է հայտնվել և չի պատկերացրել, թե ինչ պետք է անի, անգամ մտածել է ինքնասպանություն գործել: Չի իմացել ում դիմի և հայտնի, որ ինքն այդպիսի բան է արել, ու ով իրեն կհասկանա, ով իրեն կների ու իր դրության մեջ կմտնի: Առաջինը մտքով անցել է այն, որ Տաթևիկին կարող է կորցնել, վերջինս իրենից կարող է երես թեքել իր արարքի համար: Մտածել է թաքցնել հետքերը, որպեսզի այդպիսով ավարտվի այդ ամենը: Առանց հասկանալու ձեռքի տակ եղածով փաթաթել է հոր դին: Դեպքից մոտ 20 րոպե անց կացինը դրել է տեղը` խոհանոցի կողքի փոքր միջանցքում գտնվող պահարանի ներքևի գործիքներով դարակում, քանի որ ինքն իր ողջ կյանքի ընթացքում եղել է այդ տանը, իմացել է, որ գործիքները պահվում են այդ դարակում, ինքը միշտ գործիքները հավաք է պահել, դրել է տեղը, որպեսզի ցաքուցրիվ չլինեն: Չի կարող ասել, թե կացինը դրել է դարակը, հետո նոր է դիակը փաթաթել, թե` հակառակը: Հոր դիակը փաթաթելուց հետո թողել է նրան սենյակում, այնուհետև գնացել է եղբոր մոտ: Այդ օրվա կատարվածի հերթականությունը չի հիշում, չի հիշում Տաթևիկի մոտ երբ է գնացել, հիշում է, որ եղբոր մոտ` տուն է գնացել իմանալով, որ վերջինս տանը միայնակ գործ է անում: Եղբոր ասելով հաց է կերել, սակայն ինքը չի հիշում: Ներկայումս հիշում է, որ գնացել է եղբորը պատմելու, սակայն իր մեջ այդքան ուժ չի գտնել պատմելու համար: Եղբոր տանը մնացել է մոտ 30 րոպե, որտեղից դուրս գալուց հետո զանգահարել է Տաթևիկին, ընդորում հստակ չի հիշում տանից է զանգահարել նրան, թե տանից դուրս գալուց հետո: Իմանալով, որ Տաթևիկը ընտանիքի անդամների հետ պետք է գնար Հանրապետական հիվանդանոց տատիկին տեսակցության, գնացել է հիվանդանոցի տարած և միասին գնացել են Տաթևիկի տատիկին տեսնելու: Որոշ ժամանակ մնալուց հետո, երբ արդեն մթնշաղ էր, գնացել է Տաթևիկենց տուն, այնուհետև նրան դուրս է հրավիրել և զբոսնելու ընթացքում պատմել: Սակայն Տաթևիկին պատմել է կցկտուր, երկու բառով, որ հորը սպանել է, վերջինս հարցեր չի տվել իրեն, աշխատել է չհետաքրքրվել այդ դեպքով, ինքը լաց է եղել: Սկզբում Տաթևիկը չի հավատացել իրեն, սակայն իր վիճակը տեսնելով հավատացել է: Ինքը Տաթևիկին ասել է, որ վիճվել են հոր հետ ու հանկարծակի սպանել է նրան, իսկ թե ինչով չի ասել: Տաթևիկին ասել է, որ պետք է ամեն ինչ անի, որ այս ամեն ինչը վերջացնի, որպեսզի մարդիկ չիմանան: Տաթևիկին պատմելուց հետո, ուշ երեկոյան վերադարձել է տուն, դին միայնակ իջեցրել ու դրել է ավտոմեքենայի մեջ, չի կարող բացատրել, թե ինչու է այդպես արել. ՙդա նման է վատ երազի՚: Մեքենայով դուրս է եկել ու անգամ չի կարող բացատրել, թե ինչու է ընտրել հենց այդ տարածքը, ուղղակի կանգնել է այդտեղ ու այրել է: Դին այրել է տանից վերցրած բենզինով: Մեքենայի պետհամարանիշները հանել և նետել է տարածքում, մի փոքր հեռավորության վրա: Դիակն այրելու միտքը եղել է իրենը: Այրելուց հետո միանգամից հեռացել ու գնացել է Տաթևիկի մոտ, պատմել է նրան, թե ինչ է արել, սակայն վերջինս չի հավատացել իրեն, անգամ ծիծաղել է վրան, ասելով, որ դու ընդունակ չես նման բան անելու: Մեքենայի այրվելու պահին չի կարող ասել ինքը վնասվածք ստացել է, թե` ոչ: Իսկ ճակատին ստացած վերքի համար Տաթևիկին խաբել և ասել է, որ վերքը ստացել է դին այրելիս առաջացած բոցից: Տաթևիկին չի ասել, որ այն ստացել է հոր կողմից կացնով հասցված վնասվածքի արդյունքում, քանի որ չի ցանկացել, որ վերջինս ավելի անհանգստանա: Եվ ընդհանրապես Տաթևիկին ամենայն մանրամասնությամբ չի պատմել կատարվածի մասին, հորը սպանելու պատճառի մասին ևս չինչ չի հայտնել: Տաթևիկն իր ճակատի վերքը մշակել է բամբակով և ՙՍանտավիկ՚ կպցրել, իր հիշելով դա եղել է առաջին անգամ նրա մոտ գնալիս, սակայն հաստատ չի կարող ասել, քանի որ իրադարձությունների հերթականությունը հստակ չի հիշում: Դրանից հետո գիշերը մոտ ժամը 01-02-ի սահմաններում վերադարձել է մոր տուն, իսկ առավոտյան ժամը 06-07-ին ոստիկանները եկել են ու իրեն որպես վկա հրավիրել ոստիկանություն: Այնտեղ էլ ինքը խոստովանել է ամեն ինչ: Ինքը դիտավորություն և նպատակ չի ունեցել հորը սպանելու, դա տեղի է ունեցել անկախ իր կամքից, զղջում է կատարվածի համար և ամեն ինչ կաներ ուղղելու իր սխալը:
Փոփոխված և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով ու ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով առաջադրված մեղադրանքի շուրջ Ս. Գրիգորյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանի կողմից տված ըստ էության խոստովանական ցուցմունքներից բացի, նրան մեղսագրված արարքը հիմնավորվել է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Տուժողի իրավահաջորդ Արտաշես Մելիքսեթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ տուժող Վրեժ Գրիգորյանն իր հայրն է, իսկ ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանը` իր հարազատ եղբայրը: Ծնողներն ամուսնալուծվել են 1993թ.-ին և այդ ժամանակվանից ինքն ու եղբայրը բնակվել են մոր հետ, մոր հորական տանը: Այդ ընթացքում իրենք պահպանել են հարաբերություններն իրենց հոր հետ: Մայրը և հայրը իրենց հետ կապված հարցերի շուրջ շփվել են միայն հեռախոսով և նրանց հարաբերությունները եղել են նորմալ: Եղել են դեպքեր, երբ հայրը կանչել է իրենց իր հետ ապրելու, սակայն իմանալով հոր բնավորությունը տեղյակ է, որ վերջինս ինչ-որ ժամանակի ընթացքում իրենցից հոգնում էր: 2009թ.-2010թ. իրենց բնակարանի փոքր լինելու պատճառով իր եղբայրը տեղափոխվել է հոր հետ ապրելու: Ե’վ հայրը, և’ եղբայրը մի քիչ ծանր բնավորություն ունեն, հաշտ և համերաշխ չեն եղել իրար հետ, բայց կռիվներ նրանց միջև չեն եղել, նրանք իրար հետ ՙդիստանցիայով՚ են եղել և շատ ջերմ հարաբերություններ չեն ունեցել: Հայրն ունեցել է ծանր բնավորություն, հաճախակի է փոքր բաներից Սիփանի վրա խոսել ու դրա պատճառով վերջիններս վիճվել են: Փոքր տարիքում հայրն իրենց նկատմամբ հաճախակի է բռնություն կիրառել, սակայն երբ մեծացել են և ֆիզիկապես ուժեղացել, չի կարողացել բռնույթուն գործադրել, քանի որ իրենք կարողացել են իրենց պաշտպանել: Հայրը ժամանակին մոր նկատմամբ ևս բռություն է կիրառել, վիրավորել ու հայհոյել նրան, սովորաբար այդ վեճերից հետո հայրն իրենց ևս ծեծի է ենթարկել, անգամ եղել է, որ հարվածել է որևէ առարկայով: Ստիպել է իրենց կատարել ծանր ֆիզիկական աշխատանքներ: Եղբայրն ընդհանուր առմամբ շատ հանգիստ բնավորություն ունի և նրան հունից հանելը դժվար է, նա մի քիչ դանդաղ մտածող, դանդաղ գործողություններ անող, հանգիստ մարդ է միշտ եղել, իսկ հայրը բռնկվող, բարկացող բնավորություն ուներ, կարող էր փոքր բանի վրա խիստ ջղայնանալ: Հայրը սիրել է պարբերապար օգտագործել ոգելից խմիչք: Վերջինս, երբ բարկանում էր, գոռգոռում էր, կռիվ էր անում և եթե այդ պահին լռում և չէիր խորացնում կռիվը, ապա հիմնականում այն անցնում էր, իսկ որոշ դեպքում կռիվը վերջինս շարունակում էր նաև հաջորդ օրը: Եղբայրն աշնան մոտ իրեն ու մորը հայտնել է, որ ցանկանում է Տաթևիկի հետ ամուսնանալ, վերջիններս մոտ կես տարի ընկերություն են արել, Տաթևիկը եղել է իր եղբոր առաջին ընկերուհին: Աշնան կեսերին Սիփանը ծանոթացրել է Տաթևիկին իրենց հետ, ինքը և մայրը շատ են հավանել Տաթևիկին, վերջինս իրենց վրա լավ, խելացի աղջկա տպավորություն է թողել: Մայրը Տաթևիկի մասին հայտնել է իրենց հորը, սակայն վերջինս առանց տեսնելու դեմ է եղել այդ աղջկան: Մեկ անգամ Խնկո Ապոր 10 տանը հայրը տեսել է Տաթևիկին, բայց դրանից ևս չի փոխվել նրա տրամադրվածությունը և ամեն անգամ նշել է, որ այդ աղջիկն իր դուրը չի գալիս: Իր տրամադրվածությունը բացատրում էր նրանով, որ Տաթևիկի ընտանիքը լավը չի, իր դուրը չի գալիս, վերջինիս հայրն աշխատանք չունի, իսկ մայրն աշխատում է տոնավաճառում, որպես վաճառողուհի և ինքը չի ցանկանում նրանց հետ շփվել: Հայրն անգամ ասել է, որ եթե Սիփանը չհրաժարվի այդ աղջկա հետ ամուսնանալու մտադրությունից, ապա նրան տանից դուրս կանի, ընդորում նման արտահայտություններ հայրն արել է նաև տարբեր այլ առիթներով: Ինքը կարծել է, որ ժամանակի ընթացքում հոր կարծիքը կփոխվի և վերջինս կհամոզվի, որ Տաթևիկը վատ աղջիկ չէ: Դեպքի նախորդ օրը` հոկտեմբերի 26-ին իր եղբոր ծնունդն են նշել, որի ժամանակ իր մայրը ծանոթացել է Տաթիկի մոր հետ: Ծննդյան արարողությանը հայրը ներկա չի գտնվել, քանի որ իրենք միշտ այդպիսի առիթները նշել են առանց հոր: Դրա հաջորդ օրն ինքը գտնվել է տանը և զբաղվել է բնակարանի վերանորոգման աշխատանքներով: Ցերեկը ժամը մոտավորապես 12-14-ի սահմաններում հեռախոսով խոսել է հոր հետ վերջինիս կողմից տեխնիկայի հետ կապված կատարած գյուտի շուրջ, դրանից բացի այլ թեմայով, մասնավորապես Սիփանի հետ կապված հոր հետ խոսակցություն չեն ունեցել: Այդ օրը, ժամը մոտ 17:00-ից 18:00-ի սահմաններում իրենց բնակարան է եկել Սիփանը, բայց ինքը խոհանոցում վերանորոգման աշխատանքով զբաղված լինելու և այդտեղից դուրս գալու հնարավորություն չունենալու պատճառով նրան չի տեսել, միայն ձայնից է իմացել, որ վերջինս եկել է և առանց տեսնելու իրենք ընդամենը բարևել են միամյանց: Վերջինս երկար չի մնացել իրենց բնակարանում, տեղյակ է, որ հաց է կերել ու հեռացել: Դրանից հետո, գիշերը ժամը մոտ 05-06-ի սահմաններում, երբ ոստիկանության աշխատակիցներն իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանություն, այնտեղ իմացել է հոր սպանության, այն կատարողի և սպանության հանգամանքների մասին, բայց ինքը երբևէ եղբորը դրա հետ կապված ոչ մի հարց չի տվել:
Վկա Ռուզաննա Մելիքսեթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ամբաստանյալը հանդիսանում է իր որդին: Տուժողի հետ հարաբերություններն ամուսնալուծության սկզբնական շրջանում գտնվել են լարված վիճակում, սակայն հետագայում, տարիների ընթացքում հարաբերությունները կարգավորվել են և դարձել են ընկերական: Յուրաքանչյուր երեկո Վրեժ Գրիգորյանը զանգահարել է իմանալու համար, թե ինչպես են երեխաները, ինչպես են անցկացրել առօրյան: Վրեժն իր հետ հաճախակի է կիսվել, պատմել իր կյանքից, այդ իսկ պատճառով ինքը տեղյակ է եղել վերջինիս կյանքում տեղի ունեցող ամեն ինչից: Սակայն դրա հետ մեկտեղ Վրեժը բավականին բարդ անձնավորություն է եղել, ՙնևրաստենիկ՚, իրենց համատեղ կյանքի ընթացքում իր նկատմամբ հաճախակի ֆիզիկական բռնություններ է կիրառել, շատ է ծեծի ենթարկել, անգամ քիթը կոտրել է, դեմքին 7 կար են դրել: Վրեժի կողմից իրեն, իր մորը և քրոջը ծեծի ենթարկելու համար քրեական գործ է հարուցված եղել, սակայն որպեսզի իր երեխաների համար չասեին, որ հայրը դատապարտված է, քրեական գործը կարճել են: Հարևանները ևս դիմել են դատարան նրա համար, որ Վրեժը բնակարանը սարքել էր ՙբարդակ՚, սակայն քանի որ ինքը չէր բողոքել, քրեական գործ չէր հարուցվել: Իր սկեսուրն իրեն ասել է, որ երբ քեզ ծեծում է, ապա կա հատուկ դեղ, մանրացրու և լցրու այն ճաշի մեջ, Վրեժն ուտելով կթմրի և քեզ չի ծեծի: Չնայած նրան, որ Վրեժն իրեն ՙխելագարի պես՚ սիրել է, սակայն կարող էր մի փոքր բանից բռնկվել և առանց հաշիվ տալու իրեն ծեծի ենթարկել, այնուհետև նստել ու լացել: Ծեծելիս երբ արյուն էր տեսնում, դադարեցնում էր ծեծը, սակայն ժամանակի ընթացքում դա արդեն չէր ազդում: Ծեծելուց հետո զղջում էր և մի երեք օր իր հանդեպ շատ ուշադիր էր լինում: Վրեժը զիճող է եղել, իսկ Սիփանը` ոչ, վերջինս պատասխանել է հորը: Իմանալով երկուսին իրեն հասկանալի է, թե ինչպես է այդ ամենը կատարվել: Վրեժը սիրում էր ուժ գործադրել և իր ուզածին հասնելու համար անպայման ուժ էր գործադրել: Տանը ունեցել է 4 կացին, իսկ աշխանքի վայրում`3-ը: Մեքենան միշտ թեք է կանգնեցրել, իր այն հարցին, թե ինչու է թեք կանգնեցնում, պատասխանում էր, որ փախնել հնարավոր լինի: Մեքենայի մեջ հոսանք էր անցկացրել և եթե ինքն իրեն վատ էր պահում հոսանքը միացնում էր: Իր հարցին, թե ինչու է այդպես անում, պատասխանել է, որ դա նրա համար է, որ եթե իր կողքին նստի այնպիսի մեկը, որին ինքը չի հավանում, ապա կմիացնի հոսանքը և այդ մարդը դուրս կփախնի: Վրեժնը եղել է բավականին բարդ անձնավորություն, սակայն ժամանակի ընթացքում ինքը գտել էր նրա հետ շփման ընդհանուր եզրեր: Ինքը վկա Արմինեի դատարանում տված ցուցմունքը ճիշտ է չի լսել, սակայն որոշ բաներ նրա ասածներից կարդացել է թերթում և այդ ամբողջը սուտ է: Արմինեի և Վրեժի միջև եղել է որոշակի հարաբերություն, Արմինեն երկար տարիներ ապրում էր Խնկո Ապոր իրենց տանը: Վրեժի մահից հետո և’ տան, և’ հիմնարկի բանալիները գտնվել են Արմինեի մոտ: Երբ վերցրել է բանալիները Արմինեի մոտից, ոչ բնակարանում, ոչ հիմնարկում ոչ գումար, ոչ ոսկեղեն և ոչ մի փաստաթուղթ չի եղել, չեն եղել նաև հիմնարկի փաստաթղթերը և Վրեժի անձնագիրը: Հետագայում զանգահարել են բրոկերները և ասել, որ Արմինեն և Վրեժը դիմել են հիմնարկը վաճառելու համար: Դատարանում սույն գործով դատական նիստերից մեկից առաջ Արմինեն դիմել է իրեն և ասել, որ եթե ՙդոսաֆի՚ վաճառքից առաջացած գումարի կեսը իրեն տա, ապա դատարանում կպատմի այն մասին, թե ինչպես է իր և աշխատողներից Հերսիլիասի վրա Վրեժը ձեռք բարձրացրել: Մատանու համար ևս Արմինեն ստել է, քանի որ իրենց ամուսնալուծությունից հետո Վրեժի մոտ էր մնացել իր 4 կտոր ոսկեղենը: Սակայն երբ Վրեժը հիվանդացել է ու ինքը երեխաների հետ խնամել է նրան, Վրեժը որպես երախտիք վերադարձրել է իր ականջօղերը և նրա մոտ մնացել է 3 կտոր ոսկեղեն: Վրեժը դեմ է եղել Սիփանի ամուսնությանը, ասել է, որ աղջիկը չի համապատասխանում Սիփանին, հայրը ՙբոմժ՚ է, մայրը` շուկայում վաճառողուհի է,աղջիկը` վատն է: Ինքը աղջկան հավանել է և նարն միշտ գովել է: Վրեժն ասել է, որ ինքը գումար չունի, սակայն ինքն ասել է, որ գումար հարկավոր չէ, բավական է, որ վերջինս իր թողած ոսկեղենից մի կտոր տա աղջկան: Սակայն խնդիրը եղել է ոչ թե ոսկեղենը, այլ այն, որ վերջինս պարզապես դեմ է եղել այդ ամուսնությանը, քանի որ Վրեժը ցանկանում էր, որ Սիփանը ամուսնանա իր ընտրած աղջկա հետ: Սակայն ինքը համոզել է, որ դեմ չգնա, քանի որ դա Սիփանի առաջին սերն է ու հնարավոր է նշանվելուց հետո նրանք չամուսնանան: Եթե ունենար ժամանակ կարող էր վերջնականապես համոզել նրան, քանի որ Արտաշեսի ՙՊոլիտեխնիկ՚ ընդունվելու համար մեկ շաբաթ համոզել է Վրեժին, իսկ Սիփանի թատերական ինստիտուտ ընդունվելիս` 6 ամիս է համոզել: Վրեժը ճիշտ է ունեցել է շատ ծանր բնավորություն, իր ասածի տերն է եղել, սակայն ինքը կարողացել է ճիշտ մոտենալ և համոզել նրան: Դեպքի նախորդ օրը Սիփանի ծնունդն է եղել, գնացել են ռեստորան, Տաթևիկի մոր հետ ծանոթանալու, դրանից հետո ինքը Արտաշեսի հետ գնացել է իրենց տուն, Տաթևիկի մայրն իր որդու հետ գնացել է իրենց տուն, իսկ Սիփանը և Տաթևիկը միասին գնացել են իրենց ուրախությունը շարունակելու: Երբ իրենք գնացել են տուն, իրեն զանգահարել է Վրեժը ու երբ ինքն ասել է, որ երիտասարդները գնացել են իրենց ուրախությունը շարունակելու, վերջինս բարկացել է: Սիփանը իր տուն է վերադարձել առավոտյան, ժամը 06:00-ին: Առավոտյան ժամը 12:00-ին ինքը զանգահարել է Սիփանին և ասել, որ գնա իր տան համար ՙլինոլյում՚ գնի: Դեպքի օրը ժողովի պատճառով ինքը երկար է մնացել աշխատանքի վայրում: Այդ օրը Արտաշեսը խոհանոցի վերանորոգմամբ էր զբաղվում և խոհանոցի վերանորգման համար Սիփանը պետք է ՙլինոլյում՚ գներ: Երբ ուշ եկել է տուն Արտաշեսն ասել է, որ Սիփանը եկել է, ՙլինոլյումը՚ բերել ու գնացել է: Գիշերը զանգահարել է Սիփանը և ասել, որ դուռը բացի: Դուռը բացել է ու քանի որ ինքը քնաթաթախ է եղել և անգամ աչքերը փակ են եղել, չի տեսել, թե ինչ տեսքով ու տրամադրությամբ է եղել Սիփանը: Ճիշտ է մասնագիտության բերումով վառված և խանձված հոտերի հանդեպ շատ դյուրազգաց է, սակայն քնաթաթախ լինելու պատճառով վառվածի հոտ չի զգացել: Դրանից քիչ անց, երբ պառկած է եղել իրենց բնակարան են եկել ոստիկանները և հարցրել Արմինեին, այդ ժամանակ ճիշտ է ևս ուշադիր չի եղել Սիփանին, սակայն զգացել է, որ վերջինս տարօրինակ է իրեն պահում: Հետագայում, երբ գնացել են Վրեժի տուն Սիփանի հայացքից ու տան վիճակից շատ բան հասկացել է, իսկ արդեն ոստիկանությունում իրեն տրված հարցերից հասկացել է, որ վերջիններս կասկածում են Սիփանին: Որոշ ժամանակ անց իրեն ասել են, որ Սիփանը ցանկանում է խոսել, սակայն ՙգժություններ՚ է անում: Ինքն ասել է, որ քանի որ Սիփանը ՙտրավմա՚ ունի, ապա երբ ընկնում է ցնցումների մեջ շատ տարօրինակ տպավորություն է թողնում: Հանգստացնող դեղ է տվել Սիփանին, վերջինս հանգստանալով մի փոքր քնել է իր գրկում, որից հետո կարողացել է խոսել: Սիփանը կապտած է եղել, բերանի մեջ լեզուն ուռած է եղել ու ցնցումների պատճառով իր պատմածը ոչ մեկ չի հասկացել: Երբ նրանից պահանջել են ասել կացինի գտնվելու վայրը, Սիփանն ասել է, որ չի հիշում, միայն հիշում է, որ Խնկո Ապորից մինչև Մ. Բաղրամյան գնալու ճանապարհին իր ձեռքին այն չի եղել: Այդ ժամանակ մտածել են, որ կացինը երևի թողել է դեպքի վայրում և գնացել են Վրեժի տուն: Երբ գնացել են այտեղ, բացել են դարակը ու տեսել, որ առանց լվանալու այն դրված է դարակում: Այդ կացինը Վրեժը իր վրա էլ է բարձրացրել ժամանակին: Մյուս արարքի մասին քննիչներին պատմելու ընթացքում ինքը ներկա չի գտնվել: Հաջորդ օրը Սիփանը եղել է շատ դանդաղկոտ, թե շարժումներում, թե խոսքում: Իրեն ասել են, որ Սիփանին հանգստացնող են ներարկել, քանի որ վերջինս գիշերը փորձել է ինքնասպանություն գործել: Դեպքի օրն, առավոտյան Սիփանը գնացել է զուգարան և երբ հետ է վերադարձել Վրեժն ասել է, թե ՙէդ գնացել էիք ուտել խմելու՚, սկսել են վիճաբանել, այդ ընթացքում հարցրել է, թե ով է ռեստորանի հաշիվը փակել, Սիփանը պատասխանել է, որ ինքն է այն փակել: Վրեժն սկսել է վիրավորել Սիփանին, իսկ Սիփանը դրանից վատ զգալով, ճանաչելով որդուն, համոզված է, որ վերջինս սկսել է պատասխանել: Վիճաբանության ընթացքում Սիփանը Վրեժին հրել է ու Վրեժն ընկել է: Սիփանը Վրեժին թողել է այդտեղ և գնացել է հյուրասենյակի դռանը հենվել ու հեռուստացույց է դիտել: Այդ ընթացքում Վրեժը գնացել է և կացինը վերցնելով եկել է ու ասել ՙկսպանեմ քեզ՚ ու երբ Սիփանը հետ է շրջվել Վրեժը հարվածել է: Վրեժը շատ լավ է իմացել, որ որդու էպիկրիզի համաձայն վերջինիս վիճաբանությունից հետո երկար ժամանակ էր անհրաժեշտ, որպեսզի հանգստանա: Սակայն այդ ընթացքում հեռուստացույց դիտելիս չի հասցրել Սիփանը հանգստանալ: Սիփանը հիշում է, որ ինքը գետնին պառկած է եղել, վեր է կացել ու տեսել է, որ Վրեժն արյան մեջ է, փսխել է ու դրա մեջ պառկած է եղել: Ինքը տեսել է, որ Սիփանի հոնքը սկոճով կապած է եղել, աչքը փակված է եղել, իսկ աչքի տակը` ուռած: Վրեժը հարվածել է, սակայն Սիփանը չի պատասխանել, քանի որ եթե նա պատասխաներ, ապա նրա հարվածի ուժից Վրեժը կարող էր մահանալ, ինքը պարզապես հրել ու հեռացել է: Սիփանն իրեն ասել է, որ զգացել է, թե ինչ-որ սառը բան կպել է գլխին ու ցավեցրել, դրանից հետո ոչինչ չի հիշում: Իր մոտ բժիշկները Սիփանին հետազոտելիս ասել են, որ նրա ստացած վնասվածքը բութ ծանր առարկայով ստացված վնասվածք է, հնարավոր է այդ առարկան լինի կացինը: Ամուսինը կացնի նկատմամբ ունեցել է սեր, ու անընդհատ ու բոլորին ասում էր ՙկտապոռեմ՚, իր էությամբ եղել է վախկոտ անձնավորություն: Որևէ մեկին կացինելու համար չի դատապարտվել, իր դեմ նույնպես օգտագործել է կացինը:
Վկա Տաթևիկ Ղարիբյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Սիփանի հետ ծանոթացել է 2011թ. ամռանը:Օգոստոս կամ սեպտեմբեր ամիսներին ծանոթացել է Սիփանի մոր և եղբոր հետ: Սիփանի հոր հետ ծանոթացել է հոկտեմբեր ամսին, երբ գտնվել է Սիփանենց տանը, ընդորում դա միակ դեպքն է եղել, երբ ինքը տեսել է Սիփանի հորը: Երբ եկել է Սիփանի հայրը Սիփանն իրեն ներկայացրել է որպես իր ընկերուհի, իսկ հայրը հարցրել է, թե ինքն ինչով է զբաղվում, ծնողներն ինչով են զբաղվում և նմանատիպ այլ հարցեր: Ինքն էլ պատասխանել է, որ սովորում է Բրյուսովի անվան լեզվաբանական համալսարանում, հայրը չի աշխատում, իսկ մայրը անհատ ձեռներեց է: Սիփանի հոր կողմից ոչ մի առանձնահատուկ վերաբերմունք չի եղել, ամեն ինչ նորմալ է եղել: Իրենց խոսակցությունը տևել է մոտ 10-15 րոպե, որից հետո ինքն ու Սիփանը դուրս են եկել: Հետագայում Սիփանի խոսքերից լսել է, որ հայրը դեմ է ամուսնությանը, քանի որ գումար չունի հարսանիք կազմակերպելու համար: Այդ մասին Սիփանն իրեն ասել է մի քանի անգամ, դեպքից առաջ: Սիփանից չի լսել, թե հայրը դեմ է իրեն, նման բան Սիփանն ասել է դեպքի օրը, թե վիճաբանության ժամանակ հայրն իրեն դեմ է արտահայտվել: Իրենք մտադիր են եղել հունվարի 19-ին իր 20-ամյակին նշանադրվել: Դեպքի օրը` հոկտեմբերի 27-ին երեկոյան ժամը 18-19-ի սահմաններում Մարգարյան և Ֆուչիկ փողոցների խաչմերուկում հանդիպել է Սիփանի հետ և միասին գնացել են հիվանդանոց իր տատիկին տեսակցելու: Հետո հիվանդանոցում իրենց են միացել մայրը, եղբայրը, այնտեղ է եղել նաև իր մյուս տատիկը: Հիվանդանոցում մնացել են մոտ մեկ ժամ: Թե’ հանդիպման ժամանակ և թե’ հիվանդանոցում ինքը Սիփանի մոտ ոչ մի արտառոց բան չի նկատել: Հիվանդանոցում Սիփանը ևս եղել է կեպիով, որն իջեցրած է եղել աչքերին: Հիվանդանոցից Սիփանի, մոր և եղբոր հետ վերադարձել են տուն և տանը մնացել են մինչև 22:00-ից մինչև 23:00-ն: Այնուհետև Սիփանն առաջարկել է իրեն դուրս գալ մաքուր օդի, զբոսնելու: Զբոսնելու ընթացքում Սիփանն իրեն հարցրել է, թե արդյոք ինչ էլ պատահի միասին կլինեն, իրենից երես չի թեքի, ինքն էլ չպատկերացնելով թե խոսքն ինչի մասին է, դրական է պատասխանել: Հետո մեծ դժվարությամբ Սիփանը հայտնել է իրեն, որ նախորդ օրն իր ծննդյան արարողությանը հոր հրավիրված չլինելու թեմայով վիճաբանություն է եղել իր և հոր միջև, վերջինս վրդովվել է, թե ինչու իրեն չի հրավիրել, անպարկեշտ արտահայտություններ է արել իր` Տաթևիկի և իր մոր հասցեին, դեմ է արտահայտվել իրեն, արդյունքում քաշքշուկ է եղել, իրար հրել են, խփել են, ինքը հորը սպանել է, ինչը պատահաբար է ստացվել: Այդ ամբողջը հայտնելու ժամանակ Սիփանը ցնցումների մեջ է ընկել, շատ դժվարությամբ է խոսել, խոսել է կցկտուր բառերով, կիսատ վանկերով, լաց է եղել, հեկեկացել է, ջղաձգված է եղել, դեմքի և ձեռքերի մկանները ձգված են եղել: Ինքը մոտավորապես է հասկացել, թե վերջինս ինչ է ասում: Սիփանը ընկած է եղել գետնին, իսկ ինքն ավելի շատ կենտրոնացած է եղել Սիփանի վիճակի վրա և նրան այդ վիճակից դուրս հանելու վրա: Այդ իսկ պատճառով ամբողջությամբ չի ընկալել ինֆորմացիան: Երկար ժամանակ ինքը չի կարողացել պատկերացնել, թե իրականում ինչ է պատահել և չի պատկերացրել, թե Սիփանն ինչպես է սպանել հորը: Քանի որ Սիփանն իրեն վատ է զգացել, ինքը ցանկացել է ՙնրան նորմալ վիճակի բերել՚: Դրանից հետո միասին գնացել են իրենց տուն և մոտ 23:30-ի սահմաններում Սիփանը գնացել է: Գնալուց իրեն ասել է, որ դրա մասին ոչ մեկ չպետք է իմանա, հետքերը պետք է վերացնել: Ինքը հստակ չի հիշում Սիփանն ասել է, թե ինչ եղանակով է հետքերը վերացնելու: Դրանից հետո արդեն ժամը գիշերվա 01:00-ի կամ 01:30-ի սահմաններում զանգահարել է Սիփանն ու հայտնել, որ ցանկանում է իրեն տեսնել: Այդպես երբ եկել է իրենց տուն, ինքը Սիփանի դեմքին նկատել է վնասվածքներ և’ այրվածքի, և‘ քերծվածքի տեսքով, որոնց վերաբերյալ ինքը հարցեր չի տվել Սիփանին, միայն ենթադրել է, որ հնարավոր է դրանք ստացել է վիճաբանության ընթացքում: Վնասվածքը եղել է աչքի վերևում, հոնքի հատվածքում: Սիփանը հայտնել է, որ հոր դին Հաղթանակի կամրջի տակ այրել է և վերադարձել է իր մոտ: Սիփանը մնացել է մոտ 10 րոպե և գնացել է: Հաջորդ օրը ոստիկանությունում իմացել է, որ Սիփանը հորը կացնով է սպանել: Ինքը Սիփանին ճանաչել է որպես հանգիստ, բարի, հոգատար անձնավորություն, ումից երբևէ ոչ մի բռնություն չի տեսել, հայհոյանքներ չի լսել: Տեղյակ է, որ Սիփանի և նրա հոր հարաբերույթունները լարված են եղել, նրանց միջև առանձնապես շփում չի եղել, վերջիններս տարբեր գրաֆիկներով են աշխատել և գրեթե չեն հանդիպել: Տեղյակ է նաև, որ Սիփանն իր հեռախոսահամարը փոխել էր, իսկ հայրն այն չգիտեր: Սիփանն իրեն ասել էր, որ 23 տարիների ընթացքում հայրն իր ծնունդներին չի մասնակցել:
Վկա Արմենուհի Սահակյանի ցուցմունքով այն մասին, որ Վրեժ Գրիգորյանի հետ աշխատել է ՙԴոսաֆում՚ և նրա հետ գտնվել է աշխատանքային հարաբերությունների մեջ: Վերջինիս առաջարկել էր դառնալ իր կնքահայրը, որից հետո իրենց հարաբերությունները դարձել են բարեկամական: Իր կնունքի արարողությունը պետք է տեղի ունենար 2011թ. հոկտեմբերի 31-ին, որի ժամանակ Վրեժի որդին` Սիփանը պետք է կատարեր նկարահանումներ, սակայն կատարվածի պատճառով այն այդպես էլ տեղի չի ունեցել: ՙԴոսաֆի՚ լուծարումից` սեպտեմբերի 23-ից հետո ինքն ու Վրեժը շարունակել են կապ պաշտպանել: Ինքը հաճախակի է այցելել Վրեժի բնակարան և տեղյակ է, որ վերջինս իր երկու որդիներին նվիրված հայր է եղել: Վրեժի որդիները հաճախ են եղել ՙԴոսաֆում՚, օգնել են հորը: Վրեժը միշտ ֆինանսապես օգնել է իր որդիներին, վճարել է նրանց ուսման վարձը: Վրեժը որդիներին երբևէ չի հարվածել, նրանց միջև եղել են վիճաբանություններ, սակայն լուրջ կռիվ չի եղել, վերջինս փորձել է դաստիարակել իր որդիներին: Այդ վիճաբանություններից որդիները բարկանում և հեռանում էին, իսկ Վրեժը լաց էր լինում: Վրեժը շատ մարդասեր մարդ է եղել, ինքը ուժեղ բարկանալու դեպքում չէր հարվածում, այլ լաց էր լինում: Վրեժն իր իմանալով աթեիստ չի եղել, այլ եղել է հավատացիալ և այցելել է Ավետարանչական եկեղեցի: Տեղյակ է, որ Սիփանը մոտ 3 տարի առաջ տեղափոխվել է հոր մոտ ու սկսել է նրա հետ ապրել: Վրեժն իրեն ասել է, որ Սիփանն իր ծննդյան արարողությանն իրեն չի հրավիրել, քանի որ հավաքվել են երիտասարդներով: Վրեժն իրեն հայտնել է, որ Ռուզաննա Մելիքսեթյանից իմացել է, որ Սիփանը ընկերուհի ունի և իրենց հարաբերությունները լուրջ են, իսկ դրանից 2 օր հետո հայտնել է, որ իրենց տանը ծանոթացել է այդ աղջկա հետ: Երբևէ չի լսել, որ Վրեժը դեմ լինի այդ աղջկան:Դեպքից մեկ ամիս առաջ Վրեժն իրեն խնդրել է իր հետ գնալ ոսկեղեն գնելու, քանի որ պատրաստվում էր Սիփանին ՙնշանել՚, սակայն իրեն հարմար չլինելու պատճառով այդպես էլ չեն գնացել: Վրեժը ցանկացել է իր տան դիմաց գտնվող հողատարածքը վաճառել և այդ գումարով լուծել հարսանիքի ծախսերը: Դեպքի օրը, ժամը 14:18-ին ինքը հեռախոսով խոսել է Վրեժի հետ, վերջինս եղել է հոգնած, քանի որ նախորդ ամբողջ օրն անցկացրել է ՙօվիրում՚` հերթ կանգնելով: Դեպքի օրը գիշերային հերթափոխով որպես հեռախոսավարուհի աշխատել է ՙՀրազդան էքսպո բեռնափոխադրումներում՚, երբ եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և ասել իրեն, որ ՙԴոսաֆից՚ գողություն է կատարվել ու իրեն տարել են ոստիկանություն, սակայն այնտեղ իմացել է, որ Սիփանը սպանել է հորը, այնուհետև այրել է հոր դին:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 986 եզրակացությամբ, ըստ որի` ելնելով Վ. Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության տվյալներից և պատասխանելով առաջադրված հարցերին հանգում եմ հետևությունների` 1. Վ. Գրիգորյանի մահը հետևանք է գլխուղեղի կենսական կարևոր ֆունկցիաների սուր խանգարմանը, որն էլ պայմանավորված է եղել կոմբինացված գանգուղեղային բաց վնասվածքներով: Ելնելով Վ. Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերված վաղ դիակային երևույթների զարգացվածության աստիճանից, նրա մահը վրա է հասել դիակի դատաբժշկական փորձաքննությունից մոտ 20-24-ժամ առաջ: 2. Վ. Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերվել են գլխի, դեմքի աջ կեսի` ականջախեցու շրջանների թվով յոթ հատ սրակոտոր թիվ, թիվ` 1,3,4,6,61,9,11 և թվով յոթ հատ սալջարդ վերքեր` թիվ, թիվ 2,5,51,7,8,81 և 10, գանգաթաղի ոսկրերի բազմաբեկորանի ներհրված, աջից առաջային, միջին և հետին գանգափոսերում գանգի հիմի ոսկրերի և աջից ստորին ծնոտի հոդային գլխիկի բաց կոտրվածքներ; ձախից ճակատաքունքային, այտային, քթի թամբի, աջից վերին և ստորին շրթունքների, գլխի առավելապես աջ կեսի մազածածկ հատվածի ներսային մակերեսի, աջ քունքամականի, կարծրենու, գլխուղեղի և ուղեղիկի փափուկ թաղանթների, գլխուղեղի և գլխուղեղի փորոքային համակարգի արյունազեղումներ, վերկարծրենային արյունահավաք, գլխուղեղ մասնակի ջնջխում, ձախից այտային շրջանի քերծվածք, որոնք պատճառվել են կենդանության օրոք, սրակոտոր վերքերը, ապոնևրոզի, աջ քունքամկանի և գանգաթաղի և հիմի ոսկրերի մի մասի կոտրվածքները պատճառվել է կոտորող գործիքի ազդեցությամբ, իսկ մնացած վնասվածքները սահմանափակ մակերես ունեցող բութ առարկայի /ների/ ազդեցությամբ և նման վնասվածքը կենդանի անձանց մոտ ունեն կյանքին վտանգ սպառնացող առողջության ծանր վնասի հատկանիշներ և անմիջական պատճառական կապի մեջ է գտնվում նրա մահվան հետ, միաժամանակ Վ. Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ հայտնաբերվել են նաև` կրծքավանդակի աջ կեսի հետին մակերեսի քերծվածքներ, առպատային թոքամզի արյունազեղում և թիակային գծով 8-րդ կողոսկրի կոտրվածք, որոնք պատճառվել են բութ առարկայի ազդեցությամբ և կենդանի անձանց մոտ ունեն առողջությանը միջին ծանրության վնասի պատճառման հատկանիշներ և նրա մահվան հետ պատճառական կապի մեջ չի գտնվում, հայտնաբերվել են նաև ոտնաթաթերի շրջանների մաշկածածկույթների 30 –ի այրվածքներ, ինչպես նաև արմնակահոդերի և աջ դաստակի շրջանների վերնամաշկից զուրկ հատվածներ, որոնք հետմահու են և հետևանք են տաք գործոնի` բոցի ազդեցությանը: 3. Վ. Գրիգորյանի դիակի դատաբժշկական փորձաքննության ժամանակ նրա ներքին օրգաններում հիվանդագին փոփոխություններ չեն հայտնաբերվել: 4. Վ. Գրիգորյանի դիակի արյունը պատկանում է երրորդ խմբին: 5. Դատաքիմիական ուսումնասիրությամբ Վ. Գրիգորյանի դիակից վերցրած արյան և մեզի մեջ ալկոհոլ; արյան և մեզի մեջ, ներքին օրգանների կտորներում թմրանյութեր և հոգեմետ նյութեր չեն հայտնաբերվել:
Դատաբժշկական փորձաքննության փորձագետի թիվ 460 եզրակացությամբ, ըստ որի`
1. Տուժող Վ. Լ. Գրիգորյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է B խմբին:
2.Կասկածյալ Ս. Գրիգորյանի արյան նմուշը ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի պատկանում է A խմբին:
3.Փորձաքննությանը ներկայացված երեք պլաստմասե ձողիկների ծայրերից մեկին փաթաթված բամբակյա խծուծների վրա, բարձի պարկի, մեկ զույգ հողաթափերի, գորգի վրա տեղակայված կասկածելի հետքերում և կացնի վրայից` /կոթից և հարվածային մասից/ նախապես ստուգված մարլյայի կտորներով վերցված քսվածքներում հաստատվել է արյան առկայություն, որը պատկանում է մարդու և ըստ արյան ABO իզոշճաբանական համակարգի առաջացել է B խմբի արյուն ունեցող անձից, այդ թվում նաև կարող էր առաջանալ տուժող /հանգուցյալ/ Վ. Լ. Գրիգորյանից:
Հրդեհատեխնիկական և ապրանքագիտական փորձաքննության փորձագետի թիվ Հմ` 41411104 եզրակացությամբ, ըստ որի`
1. Փորձաքննությանը տրմադրված ՙВАЗ-2105՚ մակնիշի, առանց հ/հ-ի ավտոմոբիլում տեղի ունեցած հրդեհի օջախը գտնվել է ավտոմոբիլի սրահի կենտրոնական հատվածում:
Հրդեհի առաջացման պատճառ հանդիսացել են բաց կրակի ¥այրվող լուցկի, կրակայրիչ և այլն¤ աղբյուրները:
2. Փորձաքննությանը տրմադրված ՙVAZ-2105՚ մակնիշի 61 UL 780 հ/հ ¥ըստ որոշման¤ ավտոմեքենայի վնասվածքների հետևանքով, այդ ավտոմեքենայի ¥գույքի¤ վնասի չափն արժեքային արտահայտությամբ, 2011թ. հոկտեմբերի 28-ի դրությամբ գործող շուկայական գներով կարող էր կազմել 520.000 ¥հինգ հարյուր քսան հազար¤ դրամ:
Քիմիական փորձաքննության փորձագետի թիվ Հմ` 46111104 եզրակացությամբ, ըստ որի` 1.Փորձաքննությանը ներկայացված Ս. Գրիգորյանի և Վ. Գրիգորյանի եղունգների կտրվածքների վրա հայտնաբերվեցին սև գույնի, ամենայն հավանականությամբ, ածխածնի ¥մրի¤ միկրոմասնիկներ: Փորձաքննությանը ներկայացված Ս. Գրիգորյանի և Վ. Գրիգորյանի եղունգների կտրվածքների վրա նավթամթերքներին կամ այլ դյուրավառ նյութերին բնորոշ հետքեր չկան:
Կրկնակի դատահոգեբանական փորձաքննության եզրակացությամբ, համաձայն որի` այսպիսով, փորձագետի պարզաբանման համար առաջադրված հարցերին պատասխանում եմ.
գ Սիփան Գրիգորյանն իրեն մեղսագրված արարքները կատարելու պահին գտնվե±լ է
արդյոք աֆեկտի վիճակում, թե` ոչ:
ա/ Սիփան Գրիգորյանն իրեն մեղսագրված արարքներից մեկի` հորը սպանելու պահին գտնվել է /ժամանակի ընթացքում կուտակված/ կոմուլյատիվ աֆեկտի ազդեցության տակ:
բ/ Սպանությանը հաջորդող արարքների` այն է թաքցնելու գործողությունները, հետագայում տեղափոխելը և հետո այրելը բոլոր նշված պահերին Սիփան Գրիգորյանը աֆեկտի մեջ չի գտնվել:
գ Սիփան Գրիգորյանի ո±ր անհատական հոգեբանական առանձնահատկությունները կարող էին էապես ազդել տվյալ իրավիճակում նրա վարքի վրա:
Վերը նկարագրված անհատական-հոգեբանական առանձնահատկությունները, հատկապես Ս. Գրիգորյանի հուզական խառնվածքի երեք բնորոշ տիպերը. դիսֆորիկ, ցիկլոիդ և դյուրագրգիռ, որոնք նշանակում են, որ չի սիրում մեծ փոփոխություններ, սովորաբար զիջող է, ինքնամեղադրող է և խոցելի, շփման դժվարություններով, փոփոխվող տրամադրությամբ, ըստ իրավիճակի շփվող և մեկուսացած, էությամբ դժգոհ և դյուրաբորբոք, բարկության պահին կարող է շպրտել, ջարդել, նույնիսկ հարվածել էականորեն ազդել են փորձարկվող Սիփան Գրիգորյանի թե’ վարքի և թե’ գիտակցության և կոգնիտիվ /ճանաչողական/ ֆունկցիաների վրա:
Դեպքի վայրի զննության 28.10.2011թ. արձանագրությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Հաղթանակ կամրջին հարակից` Թաիրով փողոցի աջակողմյան հատվածում հայտնաբերվել է կարմիր գույնի առանց պետհամարանիշերի ՎԱԶ 2105 մակնիշի ավտոմեքենան` մասամբ այրված վիճակում: Ավտոմեքենայի սրահում հայտնաբերվել է տարբեր գույնի կտորներով փաթաթված տղամարդու դիակ` գլխի և դեմքի շրջաններում բռնության հետքերով, ինչպես նաև մասամբ այրված վիճակում:
Դեպքի վայրի զննության 28.10.2011թ. արձանագրությամբ այն մասին, որ Երևան քաղաքի Խնկո Ապոր 10 տան զննությամբ հայտնաբերված և առգրավված հողաթափերի, բարձր պարկի, գորգի վրա հայտնաբերվել են արնանման հետքեր:
Կացնի տեղը մատնացույց անելու և առգրավելու մասին 28.10.2011թ.-ի արձանագրությամբ, ըստ որի Սիփան Գրիգորյանը մատնացույց է արել Երևան քաղաքի Խնկո Ապոր 10 տան խոհանոցի և սանհանգույցի միջև ընկած միջանցքի դիմացի հատվածի փայտյա պահարանի ներքևի դարակն ու հայտարարել, որ հանցագործության գործիք կացինը պահել է այդ դարակում, որտեղից էլ կացինը հայտնաբերվել և առգրավվել է:
Իրեղեն ապացույց հանդիսացող կացնի, բարձի պարկի, մեկ զույգ հողաթափերի, գորգի, ավտոմեքենայի 61 ՍԼ 780 համարանիշի, Ս. Գրիգորյանի եղունգների նմուշների առկայությամբ:
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ` դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանը կատարել է հանցավոր արարքներ, որոնք համապատասխանում են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով հատկանիշներին, որոնցով էլ նա ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործությունների բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալը երիտասարդ է, հարևանների կողմից բնութագրվում է դրականորեն, զբաղվել է պաուերլիֆտինգ սպորտաձևով, տրվել է դիպլոմ ՀՀ պաուերլիֆտինգի ֆեդերացիայի հիմնադրման 20-ամյա հոբելյանին և ՀՀ վաստակավոր մարզիչ` Ռազմիկ Այվազյանի գավաթի առաջնության ժամանակ 3-րդ տեղը գրավելու համար, ՀՀ բանակ զորակոչվելու համար 25.03.2011թ. անցկացված հետազոտության ժամանակ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է ՙհետտրավմատիկ էնցեֆալոպաթիա` վարքային փոփոխություններով՚ և ցուցում է տրվել հոգեբույժի կոնսուլտացիա, 18.04.2011թ. ախտորոշվել է օրգանական ասթենիկ խանգարում, իսկ 28.03.2011թ. անցկացված հետազոտության ժամանակ վերջինիս մոտ հայտնաբերվել է ՙբարդ միոպիկ աստիգմատիզմ 1.0D, կարճատեսություն 2.0D՚, 30.05.2011թ.-ից հաշվառված է ՀՀ ԱՆ ՙՀոգեբուժական բժշկական կենտրոն՚ ՓԲԸ-ի Ավանի հոգեբուժական կլինիկայում ՙօրգանական ասթենիկ խանգարում՚ ախտորոշմամբ, ՙԵրևանի օր՚ տոնակատարության շրջանակներում կազմակերպված ՙՄենք և մեր քաղաքը՚ խորագրով, լուսանկարչական ոլորտում ստեղծագործող մինչև 18 տարեկան երեխաների լուսանկարների մրցույթին մասնակցության համար 10.10.2006թ. Երևանի քաղաքապետ Ե. Զախարյանի կողմից արժանացել է առաջին կարգի մրցանակի, 2002թ. ավարտել է Հայաստանի պետական պարարվեստի ՙԲարեկամություն՚ համույթին կից ստուդիան և ստացել է պարողի որակավորում, 2011թ. ավարտել է Երևանի թատրոնի և կինոյի պետական ինստիտուտը և նրան շնորհվել է արվեստագիտության բակալավրի աստիճան ՙկինոօպերատորություն՚ մասնագիտությամբ:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ Ս. Գրիգորյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքը կատարել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքը թաքցնելու համար:
Նման պայմաններում դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Սիփան Գրիգորյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Անդրադառնալով իրեղեն ապացուցների հարցին` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող կացինը և Ս. Գրիգորյանի եղունգների նմուշները պետք է ոչնչացնել, իսկ բարձի պարկը, մեկ զույգ հողաթափերը, ավտոմեքենայի 61 ՍԼ 780 համարանիշը պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արտաշես Մելիքսեթյանին:
Միաժամանակ դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վրեժ Գրիգորյանի վարորդական իրավունքի թիվ MD002638 վկայականը և Հայաստանի ավտոմոբիլային ֆեդերացիայի թիվ FA-076 անդամակցության քարտը, հեռախոսահամարների նշումներով թղթի կտորները, հեռախոսագրքույկները, խառը գրառումներով մի շարք թղթերը, այցեքարտերը, Երևանի մետրոպոլիտենի երթևեկության քարտը, բանալին, ծածկոցը, ՙՎԱԶ 2105՚ մակնիշի կիսաայրված մեքենան պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արտաշես Մելիքսեթյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո բամբակյա խծուծները, կպչուն ժապավենը պետք է ոչնչացնել, իսկ ՙՍիմենս՚ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի օրը Ս. Գրիգորյանի հագին եղած հագուստները պետք է վերադարձնել Սիփան Գրիգորյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող հանգուցյալ Վրեժ Գրիգորյանի հագուստները և վերջինիս դիակը փաթաթած իրերը պետք է ոչնչացնել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Սիփան Վրեժի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 105-րդ հոդվածի 1-ին մասով Սիփան Գրիգորյանին դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով Սիփան Գրիգորյանին դատապարտել ազատազրկման 3 /երեք/ տարի ժամկետով
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Սիփան Վրեժի Գրիգորյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում` 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Սիփան Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2011 թվականի հոկտեմբերի 28-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Սիփան Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող կացինը և Ս. Գրիգորյանի եղունգների նմուշները` ոչնչացնել, իսկ բարձի պարկը, մեկ զույգ հողաթափերը, ավտոմեքենայի 61 ՍԼ 780 համարանիշը` վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արտաշես Մելիքսեթյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո Վրեժ Գրիգորյանի վարորդական իրավունքի թիվ MD002638 վկայականը և Հայաստանի ավտոմոբիլային ֆեդերացիայի թիվ FA-076 անդամակցության քարտը, հեռախոսահամարների նշումներով թղթի կտորները, հեռախոսագրքույկները, խառը գրառումներով մի շարք թղթերը, այցեքարտերը, Երևանի մետրոպոլիտենի երթևեկության քարտը, բանալին, ծածկոցը, ՙՎԱԶ 2105՚ մակնիշի կիսաայրված մեքենան` վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Արտաշես Մելիքսեթյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո բամբակյա խծուծները, կպչուն ժապավենը ոչնչացնել, իսկ ՙՍիմենս՚ և ՙՆոկիա՚ տեսակի բջջային հեռախոսները, դեպքի օրը Ս. Գրիգորյանի հագին եղած հագուստները` վերադարձնել Սիփան Գրիգորյանին:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Մալաթիայի քննչական բաժնի իրեղեն ապացույցների սենյակում պահվող հանգուցյալ Վրեժ Գրիգորյանի հագուստները և վերջինիս դիակը փաթաթած իրերը ոչնչացնել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ քրեական վերաքննիչ դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան