Հիմնական
Գործի համար:
ԵԱՔԴ/0116/01/12
Վիճակագրական տողի համար :
10.1
Պատասխանող
Գեղամ Ներսիսյան
Գեղամ Ներսիսյան Վաղարշակի
Դավիթ Բադեյան Ասատուրի
Երվանդ Բադեյան Ասատուրի
Երվանդ Բադեյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
Դատավոր
Քրեական վերաքննիչ
Սերգեյ Չիչոյան
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Արթուր Մկրտչյան
Վճռաբեկ
Դավիթ Ավետիսյան
Ելիզավետա Դանիելյան
| Դատարան | Օր | Ժամ | Դատարանի դահլիճի համար | Ստատուս | Որոշում | Այլ նշումներ |
|---|---|---|---|---|---|---|
| Քրեական վերաքննիչ | 2013-03-04 | 13:30 | 2 | Կայացվել է | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2012-12-20 | 13:00 | 5 | Կայացվել է | ||
| Վճռաբեկ | 2012-12-17 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-12-06 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-11-26 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-11-06 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-11-01 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-10-25 | 15:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-10-24 | 12:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-10-15 | 13:30 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-10-11 | 16:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Վճռաբեկ | 2012-10-01 | 12:00 | 5 | Նշանակվել է դատական նիստ | ||
| Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն | 2012-09-25 | 16:00 | 5 | Կայացվել է |
Գործ ԵԱՔԴ/0116/01/12
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 մարտի 2013թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Դ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Տ. ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Տ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի ապրիլի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14110912 քրեական գործը:
Նույն օրը Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը ձերբակալվել է:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք` 2/երկու/ ամիս ժամանակով:
2012 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով:
2012 թվականի սեպտեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Դավիթ Ասատուրի Բադեյանի և Երվանդ Ասատուրի Բադեյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նույն դատավճռով դատապարտվել են նաև Դավիթ Ասատուրի Բադեյանը և Երվանդ Ասատուրի Բադեյանը, որոնց մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2013 թվականի հունվարի 24-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի հունվարի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 2300-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ընկերոջ` Դավիթ Բադեյանի և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանի հետ, իր անձի առավելություններն արտահայտելու մոլուցքից դրդված, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և տվել է ինքնախոստավանական ցուցմունքներ: Չնայած այդ ամենին դատարանը նշանակել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել անձը բնութագրող մի շարք հանգամանքներ:
Բողոքաբերը նշել է, որ ծնվել է 23.04.1994 թվականին և դեպքի օրը՝ 23.04.2012թ. պետք է լրանար իր 18 տարին: Քննիչը և դատարանն անտեսել են այն հանգամանքը, որ ինքն անչափահաս է եղել, դեռևս 18 տարին լրացած չի եղել, ուստի արարքի կատարման պահին հանդիսացել է անչափահաս, հետևաբար, իր նկատմամբ պետք է կիրառվեր անչափահասների համար սահմանված օրենքները և իրավունքները: Բացի այդ, ինքը չի հասկացել, որ կարող է օգտվել հանրային պաշտպանի օգնությունից, պաշտպան չի ունեցել: Քննիչը և դատարանը պարտավոր էին ապահովել պաշտպանի մասնակցությունը, որը չեն կատարել, որի համար էլ խախտվել են իր իրավունքները:
Դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ իրեն դեպքի վայրից 23.04.2012թ., ժամը 2300-ի սահմաններում բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, ձերբակալել ու կալանավորել են, սակայն պատժի սկիզբը դատավճռով հաշվարկվում է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Դատավճռով որպես անձը բնութագրող և մեղմացուցիչ հանգամանք է դիտվել միայն այն, որ ինքը ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, սակայն այն, որ ինքը երիտասարդ է, առավել ևս անչափահաս, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, հաշտվել է տուժողի հետ, ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես ծանր վիճակում, համարվել է զինակոչիկ՝ 2012 թվականի մայիսին պետք է զորակոչվեր հայկական բանակ, դատավճռում նշված չէ:
Բացի այդ, դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Պաշտպան չունենալով` չի իմացել, որ այդ եզակի դեպքը կարող էր ծանրացնող հանգամանք չհամարվել:
Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը խնդրել է դատավճիռը` իր նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, բեկանել և սահմանել մեղմ պատիժ, բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից: Եթե դատարանը չբավարարի նշված խնդրանքը, ապա խնդրել է որպես անչափահասի նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատարանը խախտում թույլ չի տվել:
Տուժող Տիգրան Ղազարյանը վերաքննիչ դատարան ներկայացրած գրավոր դիմումում նշել է, որ գործի վերաբերյալ որևէ դիրքորոշում չունի, վերաքննիչ բողոքի լուծումը թողնում է դատարանի հայեցողությանը:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը խնդրել է դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և սահմանել մեղմ պատիժ, բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից: Եթե դատարանը չբավարարի նշված խնդրանքը, ապա խնդրել է որպես անչափահասի նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի կողմից հանցանքը կատարելը չի վիճարկվում` այդ պատճառով վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք և քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրապնդում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելը պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը` հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի կանոնակարգումը նախատեսող իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը պատժատեսակի, պատժաչափի և պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ հետևության: Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ արարքի կատարման պահին ամբաստանյալի 18 տարին լրացած չի եղել, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը չի կարող հիմք հանդիսանալ մեղմ պատիժ նշանակելու համար:
Վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ պատժի սկիզբը պետք է հաշվարկվի 23.04.2012թ-ից, սակայն հաշվարկվում է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից, հիմնավոր չէ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա անձին ձերբակալելու մասին արձանագրության համաձայն` Գեղամ Ներսիսյանը ձերբակալվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ին, ժամը 1610-ին, որպես մեղադրյալ ներգրավվել` 2012 թվականի ապրիլի 26-ին և նույն օրը որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, այսինքն Գեղամ Ներսիսյանն անազատության մեջ է գտնվում 2012 թվականի ապրիլի 24-ից, ուստի և պատժի կրման սկիզբը դատավճռով հաշվարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի գտնում վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն առ այն, որ խախտվել է ամբաստանյալի պաշտպանական իրավունքը: Նախաքննության ընթացքում և առաջին ատյանի դատարանում Գեղամ Ներսիսյանին բացատրվել է պաշտպան ունենալու իրավունքը, սակայն վերջինս հրաժարվել է պաշտպանից: Այս առումով դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել: Իսկ վերաքննիչ դատարանում գործը քննվել է պաշտպանի մասնակցությամբ:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով սահմանված իրավադրույթները, հանգել է ճիշտ հետևության, հաշվի է առել կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը` մասնավորապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու ընթացքում հասարակական կարգի խախտումը խափանող ոստիկանության սերժանտ Տ.Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը և նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է հանցագործության վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և ամբաստանյալի անձին: Այս առումով պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու համար:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի մյուս պահանջը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու մասին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում, հետևաբար հիմքեր չկան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմամականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելու համար:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի քննության արդյունքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չի տվել, դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
04 մարտի 2013թ. ք.Երևան
ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ
Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Դ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ Տ. ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ Տ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ
դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռի դեմ
Պ Ա Ր Զ Ե Ց
1. Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի ապրիլի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14110912 քրեական գործը:
Նույն օրը Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը ձերբակալվել է:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք` 2/երկու/ ամիս ժամանակով:
2012 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով:
2012 թվականի սեպտեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Դավիթ Ասատուրի Բադեյանի և Երվանդ Ասատուրի Բադեյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Նույն դատավճռով դատապարտվել են նաև Դավիթ Ասատուրի Բադեյանը և Երվանդ Ասատուրի Բադեյանը, որոնց մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել:
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը:
Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2013 թվականի հունվարի 24-ին:
ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի հունվարի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով:
Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել:
2. Գործի փաստական հանգամանքները.
Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 2300-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ընկերոջ` Դավիթ Բադեյանի և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանի հետ, իր անձի առավելություններն արտահայտելու մոլուցքից դրդված, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով:
3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով:
Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և տվել է ինքնախոստավանական ցուցմունքներ: Չնայած այդ ամենին դատարանը նշանակել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել անձը բնութագրող մի շարք հանգամանքներ:
Բողոքաբերը նշել է, որ ծնվել է 23.04.1994 թվականին և դեպքի օրը՝ 23.04.2012թ. պետք է լրանար իր 18 տարին: Քննիչը և դատարանն անտեսել են այն հանգամանքը, որ ինքն անչափահաս է եղել, դեռևս 18 տարին լրացած չի եղել, ուստի արարքի կատարման պահին հանդիսացել է անչափահաս, հետևաբար, իր նկատմամբ պետք է կիրառվեր անչափահասների համար սահմանված օրենքները և իրավունքները: Բացի այդ, ինքը չի հասկացել, որ կարող է օգտվել հանրային պաշտպանի օգնությունից, պաշտպան չի ունեցել: Քննիչը և դատարանը պարտավոր էին ապահովել պաշտպանի մասնակցությունը, որը չեն կատարել, որի համար էլ խախտվել են իր իրավունքները:
Դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ իրեն դեպքի վայրից 23.04.2012թ., ժամը 2300-ի սահմաններում բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, ձերբակալել ու կալանավորել են, սակայն պատժի սկիզբը դատավճռով հաշվարկվում է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Դատավճռով որպես անձը բնութագրող և մեղմացուցիչ հանգամանք է դիտվել միայն այն, որ ինքը ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, սակայն այն, որ ինքը երիտասարդ է, առավել ևս անչափահաս, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, հաշտվել է տուժողի հետ, ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես ծանր վիճակում, համարվել է զինակոչիկ՝ 2012 թվականի մայիսին պետք է զորակոչվեր հայկական բանակ, դատավճռում նշված չէ:
Բացի այդ, դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Պաշտպան չունենալով` չի իմացել, որ այդ եզակի դեպքը կարող էր ծանրացնող հանգամանք չհամարվել:
Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը խնդրել է դատավճիռը` իր նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, բեկանել և սահմանել մեղմ պատիժ, բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից: Եթե դատարանը չբավարարի նշված խնդրանքը, ապա խնդրել է որպես անչափահասի նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը.
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատարանը խախտում թույլ չի տվել:
Տուժող Տիգրան Ղազարյանը վերաքննիչ դատարան ներկայացրած գրավոր դիմումում նշել է, որ գործի վերաբերյալ որևէ դիրքորոշում չունի, վերաքննիչ բողոքի լուծումը թողնում է դատարանի հայեցողությանը:
5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը.
Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել:
Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը խնդրել է դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և սահմանել մեղմ պատիժ, բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից: Եթե դատարանը չբավարարի նշված խնդրանքը, ապա խնդրել է որպես անչափահասի նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան:
Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի կողմից հանցանքը կատարելը չի վիճարկվում` այդ պատճառով վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք և քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրապնդում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելը պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով:
ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ:
Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը:
Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը:
Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը` հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի:
ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի կանոնակարգումը նախատեսող իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը պատժատեսակի, պատժաչափի և պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ հետևության: Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները:
Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ արարքի կատարման պահին ամբաստանյալի 18 տարին լրացած չի եղել, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը չի կարող հիմք հանդիսանալ մեղմ պատիժ նշանակելու համար:
Վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ պատժի սկիզբը պետք է հաշվարկվի 23.04.2012թ-ից, սակայն հաշվարկվում է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից, հիմնավոր չէ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա անձին ձերբակալելու մասին արձանագրության համաձայն` Գեղամ Ներսիսյանը ձերբակալվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ին, ժամը 1610-ին, որպես մեղադրյալ ներգրավվել` 2012 թվականի ապրիլի 26-ին և նույն օրը որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, այսինքն Գեղամ Ներսիսյանն անազատության մեջ է գտնվում 2012 թվականի ապրիլի 24-ից, ուստի և պատժի կրման սկիզբը դատավճռով հաշվարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի գտնում վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն առ այն, որ խախտվել է ամբաստանյալի պաշտպանական իրավունքը: Նախաքննության ընթացքում և առաջին ատյանի դատարանում Գեղամ Ներսիսյանին բացատրվել է պաշտպան ունենալու իրավունքը, սակայն վերջինս հրաժարվել է պաշտպանից: Այս առումով դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել: Իսկ վերաքննիչ դատարանում գործը քննվել է պաշտպանի մասնակցությամբ:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով սահմանված իրավադրույթները, հանգել է ճիշտ հետևության, հաշվի է առել կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը` մասնավորապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու ընթացքում հասարակական կարգի խախտումը խափանող ոստիկանության սերժանտ Տ.Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը և նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է հանցագործության վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և ամբաստանյալի անձին: Այս առումով պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու համար:
Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի մյուս պահանջը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու մասին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում, հետևաբար հիմքեր չկան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմամականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելու համար:
Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի քննության արդյունքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չի տվել, դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը
Ո Ր Ո Շ Ե Ց
Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ
Իսկականի հետ ճիշտ է`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ
Գործ Nօ ԵԱՔԴ/0116/01/12
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Դ.Կարապետյանի
պաշտպան Լ.Պողոսյանի
տուժող Տ.Ղազարյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի /ծնված 23.04.1994թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, դատվածություն չունեցող, Գյուլբենկյան 42 շենք, 48 բնակարան/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին,2-րդ և 4-րդ կետերով:
Դավիթ Ասատուրի Բադեյանի /ծնված 16.04.1993թ., Գեղարքունիքի մարզի Շատջրեք գյուղում, ազգությամբ հայ,ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան, Ա.Սերոբ 5 շենք, 61 բնակարանում, նախկինում դատված` Գեզարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.07.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան երեք տարի ժամկետով/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով:
Երվանդ Ասատուրի Բադեյանի /ծնված 16.04.1991թ., ք.Վարդենիս, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, Ա.Սերոբ 5 շենք, 61 բնակարանում, նախկինում դատված` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.02.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման վեց ամիս ժամկետով, պատժից ազատվել է 25.05.2009թ./:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2012 թվականի ապրիլի 23-ին տեղի է ունեցել դեպքը:
2012 թվականի ապրիլի 24-ին հարուցվել է թիվ 14110912 քրեական գործը:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Գ.Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Դ.Բադեյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Ե.Բադեյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին թիվ 14110912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ընկերոջ` Դավիթ Բադեյանի և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանի հետ, իր անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով՚:
Ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, եղբոր` Երվանդ Բադեյանի և ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի հետ իրենց անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՚:
Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում եղբոր` Դավիթ Բադեյանի և ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի հետ իրենց անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՚:
Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացելէ կատարած արարքի համար և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին` իր ծննդյան օրը, տանը հավաքույթ է եղել, որին ներկա են եղել ընկերները, այդ թվում` Դավիթ Բադեյանը և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանը: Որոշ ժամանակ անց իջել է բակ ծխելու, քանի որ տան անդամների մոտ չի ծխել: Բակում գտնվող խանութներից մեկից պաղպաղակ է գնել, սակայն այն դուրը չի եկել և նետել է Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի կողմը` միաժամանակ տալով սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ պահին իրեն մոտեցել են երկու անծանոթ տղաներ և որոնք ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և պահանջել են չհայհոյել: Չի հիշում թե ինչ պատճառով, նշված երիտասարդների հետ վիճաբանության մեջ է մտել, սկսել է քաշքշել նրանց և հարվածներ հասցնել նրանցից մեկի դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին` միաժամանակ բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով վերջիններիս հասցեին: Այդ ընթացքում ձախ ոտքով հարվածել է տուժող Տ.Ղազարյանի դեմքին և պատճառել մարմանական վնասվածք: Քիչ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ու ընկերներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին հրավիրված է եղել ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի ծննդյան տոնին վերջինիս տուն, որը գտնվում է Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի մոտ: Քիչ ուշ խնջույքին է միացել նաև եղբայրը` Երվանդ Բադեյանը: Գեղամի հետ իջել են բակ ծխելու, քանի որ Գեղամի հարազատները չեն իմացել, որ ծխում է: Դեպքի մասին իմացել է հետո, երբ ամենինչ ավարտված է եղել ոչ մեկին չի հայհոյել չի քաշքշել: Դրանից հետո, իմացել է, որ տուժողը հանդիսանում է Տիգրան Ղազարյանը: Այնուհետև եկել են և իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ իր նախաքննական ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով, ինքը ոչ մեկին չի հայհոյել և չի հարվածել, ուղղակի Գեղամին և Տիգրանին բաժանելուց նրան մեկ անգամ հրել է:
Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և դատաքննության փուլում ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի ծննդյան օրն է եղել և ընկերներով ժամը 18.00-ի սահմաններում հավաքվել են վերջինիս տանը` այն նշելու նպատակով: Սկզբում ինքը չի գնացել, քանի որ հոգնած է եղել, սակայն երբ ժամը 21.00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեղամին շնորհավորելու, պնդել են, որ միանա իրենց և նույնպես գնացել է Գեղամենց տուն: Խնջույքի ժամանակ եղբայրը` Դավիթ Բադեյանը և մյուսները օղի են խմել: Ժամը 22.45-ի սահմաններում Գեղամը և Դավիթը իջել են բակ ծխելու, քանի որ տան անդամների մոտ չեն ցանկացել ծխել, իսկ ինքը քանի որ տանը ազատ ծխել է, բակ չի իջել: Մոտ 10 րոպե անց, տեսնելով, որ ուշանում են և հասկանալով, որ խմած են, իջել է բակ նրանց հետևից, քանի որ եղբայրը նույնպես այնտեղ է եղել: Բակում` Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում տեսել է, որ մի երիտասարդ Գեղամի հետ կռիվ է անում: Այդ խառնաշփոթ իրավիճակում փորձել է եղբորը` Դավիթին գտնել, ձայն տալով նրան, որին սակայն վերջինս չի արձագանքել: Հանելով բաճկոնը` մոտեցել և հրել է Գեղամի հետ վիճաբանող տղային: Փնտրելով եղբորը` Դավիթին, նրան գտել է Գեղամենց մուտքի մոտ, որտեղ էլ արդեն տեղ հասած ոստիկանները իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Ամբաստանյալներ Գ.Ներսիսյանին, Դ.Բադեյանին և Ե.Բադեյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Տիգրան Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 2-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, երբ համակուրսեցի, ոստիկանության ավագ սերժանտ Ժիրայր Սեդրակյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով տուն գնալիս, Երևանի Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում նկատել են 3 անծանոթ տղաների, որոնք գոռգոռում և հայհոյանքներ էին տալիս: Ժիրայրը կայանել է ավտոմեքենան, իջել են, մոտեցել երիտասարդներին և ներկայանալով ոստիկանության աշխատակիցներ, ցուցադրել ծառայողական վկայականները` պահանջելով չհայհոյել, պաղպաղակ չնետել և հանդարտվել: Հակառակ իրենց պահանջների, երիտասարդները սկսել են հայհոյանքներ տալ: Հասկանալով իրավիճակի լրջությունը Ժիրայրը իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: Նրանք շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանեքներ տալ ոստիկանության և իրենց հասցեին, ինչպես նաև ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել մարմնի տարբեր մասերին, վայր գցել գետնին և հարվածել քթին: Քիչ անց մոտեցել են անծանոթ մարդիկ և այդ երիտասարդներին բաժանել, որից հետո տեղ հասած ոստիկանության աշխատակիցները այդ երեք երիտասարդներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նրանք հանդիսանում են եղբայրներ Երվանդ և Դավիթ Բադեյանները և նրանց ընկեր Գեղամ Ներսիսյանը:
Տուժող Տիգրան Ղազարյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև գործով վկա Ժիրայր Սեդրակյանը:
Վկա Գայանե Իսախանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, գտնվելով իրենց` Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 40 շենքի 4-րդ բնակարանում, Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի կողմից լսել է բարձր վիճաբանության ձայներ, գոռգոռոցներ: Պատուհանից չի նայել և չի տեսել վիճաբանողներին:
Վկա Միսակ Հակոբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես անհատ ձեռներեց զբաղվում է առևտրով և Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի մոտ ունի մթերային խանութ: 2012թ. ապրիլի 23-ին ժամը 22.45-ի սահմաններում խանութ են մտել իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ, որոնց դեմքը այժմ չի հիշում, պաղպաղակ են գնել և դուրս եկել: Քիչ անց խաչմերուկի կողմից լսել է աղմուկի ձայներ և երբ խանութը փակել ու դուրս է եկել, նկատել է, որ վիճաբանողները հիշյալ երիտասարդներն են, որոնք վիճաբանել են այլ անծանոթ երիտասարդների հետ: Հասկանալով, որ խմած են չի միջամտել և հեռացել է:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1012 եզրակացության համաձայն` Տ.Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները` ձախից վերին շրթունքի քերծվածքի, քթոսկրի բազմաբեկոր տեղաշարժով կոտրվածքի ձևով, որն ուղեկցվել է քթային շնչառության խիստ դժվարացումով, պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, հաշվի առնելով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի:
գ.թ. 140
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 235/12 եզրակացության համաձայն` մեղադրյալ Երվանդ Բադեյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել ու չի տառապում, ունակ է հաշիվ տալ իր գործողություններին և մեղսագրվող արարքի նկատմամբ մեղսունակ է:
գ.թ. 182-184
Սթափության վիճակի զննության թիվ 169 և 170 արձանագրությունների համաձայն` Դավիթ Բադեյանը և Գեղամ Ներսիսյանը գտնվել են ալկոհոլային հարբածության վիճակում:
գ.թ. 18, 31
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի մեղավորությունը` Երվանդ և Դավիթ բադեյանների հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Երվանդ Բադեյանի մեղավորությունը` Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ բադեյանի հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Դավիթ Բադեյանի մեղավորությունը` Գեղամ Ներսիսյանի և Երվանդ բադեյանի հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալներ Գեղամ Ներսիսյանի և Երվանդ Բադեյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նրանք ընդունել են մեղքը և անկեղծորեն զղջացել են կատարած արարքի համար:
Դավիթ Բադեյանը ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է պերիոդիկ հիվանդությամբ:
Ամբաստանյալներ Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ Բադեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանը և Երվանդ Բադեյանը նախկինում դատվածություն ունենալով, դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելը այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար:
Ամբաստանյալներ Դավիթ Բադեյանի և Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ 13.07.2011թ. դատավճռով սահմանված պայմանական փորձաշրջանը պետք է վերացնել, քանի որ նա դարձյալ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն:
Նշված պայմաններում Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով պատիժ, իսկ Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ հաշվի առնելով նաև հանցագործության կատարման մեջ նրա ոչ ակտիվ դերը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դավիթ Ասատուրի Բադեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Նրա նկատմամբ 13.07.2011թ. դատավճռով սահմանված պայմանական փորձաշրջանը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով նշված դատավճռով նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարել 9 ամիս և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Երվանդ Ասատուրի Բադեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրհիսնապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՃԻՌ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը
նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի
քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի
Շ.Վանոյանի
մասնակցությամբ`
մեղադրող Դ.Կարապետյանի
պաշտպան Լ.Պողոսյանի
տուժող Տ.Ղազարյանի
Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի /ծնված 23.04.1994թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, դատվածություն չունեցող, Գյուլբենկյան 42 շենք, 48 բնակարան/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին,2-րդ և 4-րդ կետերով:
Դավիթ Ասատուրի Բադեյանի /ծնված 16.04.1993թ., Գեղարքունիքի մարզի Շատջրեք գյուղում, ազգությամբ հայ,ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան, Ա.Սերոբ 5 շենք, 61 բնակարանում, նախկինում դատված` Գեզարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.07.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան երեք տարի ժամկետով/:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով:
Երվանդ Ասատուրի Բադեյանի /ծնված 16.04.1991թ., ք.Վարդենիս, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, Ա.Սերոբ 5 շենք, 61 բնակարանում, նախկինում դատված` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.02.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման վեց ամիս ժամկետով, պատժից ազատվել է 25.05.2009թ./:
Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով:
Գործի դատավարական նախապատմությունը
2012 թվականի ապրիլի 23-ին տեղի է ունեցել դեպքը:
2012 թվականի ապրիլի 24-ին հարուցվել է թիվ 14110912 քրեական գործը:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Գ.Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Դ.Բադեյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2012 թվականի ապրիլի 26-ին Ե.Բադեյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը:
2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին թիվ 14110912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Գործի փաստական հանգամանքները
Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ընկերոջ` Դավիթ Բադեյանի և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանի հետ, իր անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով՚:
Ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, եղբոր` Երվանդ Բադեյանի և ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի հետ իրենց անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՚:
Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում եղբոր` Դավիթ Բադեյանի և ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի հետ իրենց անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՚:
Ապացույցների հետազոտում
Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացելէ կատարած արարքի համար և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին` իր ծննդյան օրը, տանը հավաքույթ է եղել, որին ներկա են եղել ընկերները, այդ թվում` Դավիթ Բադեյանը և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանը: Որոշ ժամանակ անց իջել է բակ ծխելու, քանի որ տան անդամների մոտ չի ծխել: Բակում գտնվող խանութներից մեկից պաղպաղակ է գնել, սակայն այն դուրը չի եկել և նետել է Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի կողմը` միաժամանակ տալով սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ պահին իրեն մոտեցել են երկու անծանոթ տղաներ և որոնք ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և պահանջել են չհայհոյել: Չի հիշում թե ինչ պատճառով, նշված երիտասարդների հետ վիճաբանության մեջ է մտել, սկսել է քաշքշել նրանց և հարվածներ հասցնել նրանցից մեկի դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին` միաժամանակ բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով վերջիններիս հասցեին: Այդ ընթացքում ձախ ոտքով հարվածել է տուժող Տ.Ղազարյանի դեմքին և պատճառել մարմանական վնասվածք: Քիչ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ու ընկերներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին հրավիրված է եղել ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի ծննդյան տոնին վերջինիս տուն, որը գտնվում է Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի մոտ: Քիչ ուշ խնջույքին է միացել նաև եղբայրը` Երվանդ Բադեյանը: Գեղամի հետ իջել են բակ ծխելու, քանի որ Գեղամի հարազատները չեն իմացել, որ ծխում է: Դեպքի մասին իմացել է հետո, երբ ամենինչ ավարտված է եղել ոչ մեկին չի հայհոյել չի քաշքշել: Դրանից հետո, իմացել է, որ տուժողը հանդիսանում է Տիգրան Ղազարյանը: Այնուհետև եկել են և իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ իր նախաքննական ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով, ինքը ոչ մեկին չի հայհոյել և չի հարվածել, ուղղակի Գեղամին և Տիգրանին բաժանելուց նրան մեկ անգամ հրել է:
Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և դատաքննության փուլում ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի ծննդյան օրն է եղել և ընկերներով ժամը 18.00-ի սահմաններում հավաքվել են վերջինիս տանը` այն նշելու նպատակով: Սկզբում ինքը չի գնացել, քանի որ հոգնած է եղել, սակայն երբ ժամը 21.00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեղամին շնորհավորելու, պնդել են, որ միանա իրենց և նույնպես գնացել է Գեղամենց տուն: Խնջույքի ժամանակ եղբայրը` Դավիթ Բադեյանը և մյուսները օղի են խմել: Ժամը 22.45-ի սահմաններում Գեղամը և Դավիթը իջել են բակ ծխելու, քանի որ տան անդամների մոտ չեն ցանկացել ծխել, իսկ ինքը քանի որ տանը ազատ ծխել է, բակ չի իջել: Մոտ 10 րոպե անց, տեսնելով, որ ուշանում են և հասկանալով, որ խմած են, իջել է բակ նրանց հետևից, քանի որ եղբայրը նույնպես այնտեղ է եղել: Բակում` Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում տեսել է, որ մի երիտասարդ Գեղամի հետ կռիվ է անում: Այդ խառնաշփոթ իրավիճակում փորձել է եղբորը` Դավիթին գտնել, ձայն տալով նրան, որին սակայն վերջինս չի արձագանքել: Հանելով բաճկոնը` մոտեցել և հրել է Գեղամի հետ վիճաբանող տղային: Փնտրելով եղբորը` Դավիթին, նրան գտել է Գեղամենց մուտքի մոտ, որտեղ էլ արդեն տեղ հասած ոստիկանները իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին:
Ամբաստանյալներ Գ.Ներսիսյանին, Դ.Բադեյանին և Ե.Բադեյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
Տուժող Տիգրան Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 2-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, երբ համակուրսեցի, ոստիկանության ավագ սերժանտ Ժիրայր Սեդրակյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով տուն գնալիս, Երևանի Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում նկատել են 3 անծանոթ տղաների, որոնք գոռգոռում և հայհոյանքներ էին տալիս: Ժիրայրը կայանել է ավտոմեքենան, իջել են, մոտեցել երիտասարդներին և ներկայանալով ոստիկանության աշխատակիցներ, ցուցադրել ծառայողական վկայականները` պահանջելով չհայհոյել, պաղպաղակ չնետել և հանդարտվել: Հակառակ իրենց պահանջների, երիտասարդները սկսել են հայհոյանքներ տալ: Հասկանալով իրավիճակի լրջությունը Ժիրայրը իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: Նրանք շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանեքներ տալ ոստիկանության և իրենց հասցեին, ինչպես նաև ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել մարմնի տարբեր մասերին, վայր գցել գետնին և հարվածել քթին: Քիչ անց մոտեցել են անծանոթ մարդիկ և այդ երիտասարդներին բաժանել, որից հետո տեղ հասած ոստիկանության աշխատակիցները այդ երեք երիտասարդներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նրանք հանդիսանում են եղբայրներ Երվանդ և Դավիթ Բադեյանները և նրանց ընկեր Գեղամ Ներսիսյանը:
Տուժող Տիգրան Ղազարյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև գործով վկա Ժիրայր Սեդրակյանը:
Վկա Գայանե Իսախանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, գտնվելով իրենց` Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 40 շենքի 4-րդ բնակարանում, Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի կողմից լսել է բարձր վիճաբանության ձայներ, գոռգոռոցներ: Պատուհանից չի նայել և չի տեսել վիճաբանողներին:
Վկա Միսակ Հակոբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես անհատ ձեռներեց զբաղվում է առևտրով և Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի մոտ ունի մթերային խանութ: 2012թ. ապրիլի 23-ին ժամը 22.45-ի սահմաններում խանութ են մտել իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ, որոնց դեմքը այժմ չի հիշում, պաղպաղակ են գնել և դուրս եկել: Քիչ անց խաչմերուկի կողմից լսել է աղմուկի ձայներ և երբ խանութը փակել ու դուրս է եկել, նկատել է, որ վիճաբանողները հիշյալ երիտասարդներն են, որոնք վիճաբանել են այլ անծանոթ երիտասարդների հետ: Հասկանալով, որ խմած են չի միջամտել և հեռացել է:
Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1012 եզրակացության համաձայն` Տ.Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները` ձախից վերին շրթունքի քերծվածքի, քթոսկրի բազմաբեկոր տեղաշարժով կոտրվածքի ձևով, որն ուղեկցվել է քթային շնչառության խիստ դժվարացումով, պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, հաշվի առնելով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի:
գ.թ. 140
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 235/12 եզրակացության համաձայն` մեղադրյալ Երվանդ Բադեյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել ու չի տառապում, ունակ է հաշիվ տալ իր գործողություններին և մեղսագրվող արարքի նկատմամբ մեղսունակ է:
գ.թ. 182-184
Սթափության վիճակի զննության թիվ 169 և 170 արձանագրությունների համաձայն` Դավիթ Բադեյանը և Գեղամ Ներսիսյանը գտնվել են ալկոհոլային հարբածության վիճակում:
գ.թ. 18, 31
Դատարանի իրավական վերլուծությունները
Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի մեղավորությունը` Երվանդ և Դավիթ բադեյանների հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Երվանդ Բադեյանի մեղավորությունը` Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ բադեյանի հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Դավիթ Բադեյանի մեղավորությունը` Գեղամ Ներսիսյանի և Երվանդ բադեյանի հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Ամբաստանյալներ Գեղամ Ներսիսյանի և Երվանդ Բադեյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նրանք ընդունել են մեղքը և անկեղծորեն զղջացել են կատարած արարքի համար:
Դավիթ Բադեյանը ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է պերիոդիկ հիվանդությամբ:
Ամբաստանյալներ Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ Բադեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը:
Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել:
Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանը և Երվանդ Բադեյանը նախկինում դատվածություն ունենալով, դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն`
Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելը այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար:
Ամբաստանյալներ Դավիթ Բադեյանի և Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով:
Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ 13.07.2011թ. դատավճռով սահմանված պայմանական փորձաշրջանը պետք է վերացնել, քանի որ նա դարձյալ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն:
Նշված պայմաններում Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով պատիժ, իսկ Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ հաշվի առնելով նաև հանցագործության կատարման մեջ նրա ոչ ակտիվ դերը:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց
Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դավիթ Ասատուրի Բադեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Նրա նկատմամբ 13.07.2011թ. դատավճռով սահմանված պայմանական փորձաշրջանը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով նշված դատավճռով նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարել 9 ամիս և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով:
Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի ապրիլի 24-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Երվանդ Ասատուրի Բադեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրհիսնապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում:
ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0116/01/12
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
| Երբ է գործը ստացվել | 05-09-2012 |
|---|---|
| Քրեական գործի համարը | 0116/01/12 |
| Ինչ կարգով է գործը ստացվել | Առաջին անգամ |
| Դատախազություն | Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն |
| Նախաքննական գործի համարը | 14110912 |
| Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն | Գեղամ Ներսիսյանին, Դավիթ Բադեյանին և Երվանդ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ նրանք իրենց անձի առավելություններն արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել են սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոհպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգկը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով։ |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հայրանուն | Վաղարշակի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1,2,4 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Բադեյան |
| Հայրանուն | Ասատուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1,2 |
| Մեղադրյալ | |
| Անձ | |
| Անուն | Երվանդ |
| Ազգանուն | Բադեյան |
| Հայրանուն | Ասատուրի |
| Հասցե | --------------- |
| Ծննդյան օր | --------------- |
| Սոցիալական քարտ | --------------- |
| Հոդված_1 | |
| Հոդված | 258 Մաս 3 Կետ 1,2 |
| Վիճակագրական տողի համարը | 10.1 |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Երբ | 05-09-2012 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Արթուր |
| Ազգանուն | Մկրտչյան |
Ընդունվել է վարույթ
| Երբ | 06-09-2012 |
|---|---|
| Որոշումը ուղարկվել է կողմերին | 06-09-2012 |
| Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը | 06-09-2012 |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 25-09-2012 |
|---|---|
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Մեղադրյալ |
| Դատավարության կողմեր | Տուժող |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Բադեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Երվանդ |
| Ազգանուն | Բադեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Դատավարության կողմեր | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Ղազարյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 11-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 16:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 15-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 24-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 25-10-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 15:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 01-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 26-11-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 06-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 17-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 12:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
| Երբ | 20-12-2012 |
|---|---|
| Ժամ | 13:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 5 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Կայացվել է դատավճիռ
| Ամսաթիվ | 20-12-2012 |
|---|
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 20-12-2012 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Բադեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 20-12-2012 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Որոշակի ժամկետով ազատազրկում |
Մեղադրական
| Մեղադրյալ | |
|---|---|
| Անուն | Երվանդ |
| Ազգանուն | Բադեյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Ամսաթիվ | 20-12-2012 |
| Այլ հանցագործության հոդվածներ | |
| Այլ հանցագործության հոդվածներով | Դատապարտվել է |
| Հիմնական պատիժ | Տուգանք |
Դատական ակտ
| Դատական ակտի բովանդակությունը | Գործ Nօ ԵԱՔԴ/0116/01/12 ԴԱՏԱՎՃԻՌ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 20 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանը նախագահությամբ` դատավոր Ա.Մկրտչյանի քարտուղարությամբ` Օ.Կիրակոսյանի Շ.Վանոյանի մասնակցությամբ` մեղադրող Դ.Կարապետյանի պաշտպան Լ.Պողոսյանի տուժող Տ.Ղազարյանի Դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի /ծնված 23.04.1994թ., ք.Երևան, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, դատվածություն չունեցող, Գյուլբենկյան 42 շենք, 48 բնակարան/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին,2-րդ և 4-րդ կետերով: Դավիթ Ասատուրի Բադեյանի /ծնված 16.04.1993թ., Գեղարքունիքի մարզի Շատջրեք գյուղում, ազգությամբ հայ,ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք. Երևան, Ա.Սերոբ 5 շենք, 61 բնակարանում, նախկինում դատված` Գեզարքունիքի մարզի ընդհանուր իրավասության դատարանի 13.07.2011թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 112-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման երեք տարի ժամկետով, կիրառվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` պատիժը պայմանականորեն չի կիրառվել և սահմանվել է փորձաշրջան երեք տարի ժամկետով/: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով: Երվանդ Ասատուրի Բադեյանի /ծնված 16.04.1991թ., ք.Վարդենիս, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, չամուսնացած, չի աշխատում, բնակվում է ք.Երևան, Ա.Սերոբ 5 շենք, 61 բնակարանում, նախկինում դատված` Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 02.02.2009թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-176-րդ հոդվածի 1-ին մասով, դատապարտվել է ազատազրկման վեց ամիս ժամկետով, պատժից ազատվել է 25.05.2009թ./: Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Գործի դատավարական նախապատմությունը 2012 թվականի ապրիլի 23-ին տեղի է ունեցել դեպքը: 2012 թվականի ապրիլի 24-ին հարուցվել է թիվ 14110912 քրեական գործը: 2012 թվականի ապրիլի 26-ին Գ.Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: 2012 թվականի ապրիլի 26-ին Դ.Բադեյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: 2012 թվականի ապրիլի 26-ին Ե.Բադեյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրա նկատմամբ խափանման միջոց է ընտրվել կալանքը: 2012 թվականի սեպտեմբերի 05-ին թիվ 14110912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Գործի փաստական հանգամանքները Նախաքննության մարմինն ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանին մեղադրանք է առաջադրել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ընկերոջ` Դավիթ Բադեյանի և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանի հետ, իր անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով՚: Ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, եղբոր` Երվանդ Բադեյանի և ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի հետ իրենց անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՚: Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետով, այն արարքի համար, որ ՙնա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում եղբոր` Դավիթ Բադեյանի և ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի հետ իրենց անձի առավելությունները արտահայտելու մոլուցքից դրդված տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով՚: Ապացույցների հետազոտում Դատաքննության փուլում ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանն առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացելէ կատարած արարքի համար և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին` իր ծննդյան օրը, տանը հավաքույթ է եղել, որին ներկա են եղել ընկերները, այդ թվում` Դավիթ Բադեյանը և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանը: Որոշ ժամանակ անց իջել է բակ ծխելու, քանի որ տան անդամների մոտ չի ծխել: Բակում գտնվող խանութներից մեկից պաղպաղակ է գնել, սակայն այն դուրը չի եկել և նետել է Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի կողմը` միաժամանակ տալով սեռական բնույթի հայհոյանքներ: Այդ պահին իրեն մոտեցել են երկու անծանոթ տղաներ և որոնք ներկայացել են որպես ոստիկանության աշխատակիցներ և պահանջել են չհայհոյել: Չի հիշում թե ինչ պատճառով, նշված երիտասարդների հետ վիճաբանության մեջ է մտել, սկսել է քաշքշել նրանց և հարվածներ հասցնել նրանցից մեկի դեմքին և մարմնի տարբեր մասերին` միաժամանակ բարձրաձայն հայհոյանքներ տալով վերջիններիս հասցեին: Այդ ընթացքում ձախ ոտքով հարվածել է տուժող Տ.Ղազարյանի դեմքին և պատճառել մարմանական վնասվածք: Քիչ անց եկել են ոստիկանության աշխատակիցները և իրեն ու ընկերներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին հրավիրված է եղել ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի ծննդյան տոնին վերջինիս տուն, որը գտնվում է Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի մոտ: Քիչ ուշ խնջույքին է միացել նաև եղբայրը` Երվանդ Բադեյանը: Գեղամի հետ իջել են բակ ծխելու, քանի որ Գեղամի հարազատները չեն իմացել, որ ծխում է: Դեպքի մասին իմացել է հետո, երբ ամենինչ ավարտված է եղել ոչ մեկին չի հայհոյել չի քաշքշել: Դրանից հետո, իմացել է, որ տուժողը հանդիսանում է Տիգրան Ղազարյանը: Այնուհետև եկել են և իրենց բերման ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ամբաստանյալը միաժամանակ նշել է, որ իր նախաքննական ցուցմունքը գրել է քննիչի թելադրանքով, ինքը ոչ մեկին չի հայհոյել և չի հարվածել, ուղղակի Գեղամին և Տիգրանին բաժանելուց նրան մեկ անգամ հրել է: Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանը առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակիորեն և դատաքննության փուլում ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին ընկերոջ` Գեղամ Ներսիսյանի ծննդյան օրն է եղել և ընկերներով ժամը 18.00-ի սահմաններում հավաքվել են վերջինիս տանը` այն նշելու նպատակով: Սկզբում ինքը չի գնացել, քանի որ հոգնած է եղել, սակայն երբ ժամը 21.00-ի սահմաններում զանգահարել է Գեղամին շնորհավորելու, պնդել են, որ միանա իրենց և նույնպես գնացել է Գեղամենց տուն: Խնջույքի ժամանակ եղբայրը` Դավիթ Բադեյանը և մյուսները օղի են խմել: Ժամը 22.45-ի սահմաններում Գեղամը և Դավիթը իջել են բակ ծխելու, քանի որ տան անդամների մոտ չեն ցանկացել ծխել, իսկ ինքը քանի որ տանը ազատ ծխել է, բակ չի իջել: Մոտ 10 րոպե անց, տեսնելով, որ ուշանում են և հասկանալով, որ խմած են, իջել է բակ նրանց հետևից, քանի որ եղբայրը նույնպես այնտեղ է եղել: Բակում` Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում տեսել է, որ մի երիտասարդ Գեղամի հետ կռիվ է անում: Այդ խառնաշփոթ իրավիճակում փորձել է եղբորը` Դավիթին գտնել, ձայն տալով նրան, որին սակայն վերջինս չի արձագանքել: Հանելով բաճկոնը` մոտեցել և հրել է Գեղամի հետ վիճաբանող տղային: Փնտրելով եղբորը` Դավիթին, նրան գտել է Գեղամենց մուտքի մոտ, որտեղ էլ արդեն տեղ հասած ոստիկանները իրենց բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին: Ամբաստանյալներ Գ.Ներսիսյանին, Դ.Բադեյանին և Ե.Բադեյանին մեղսագրվող արարքը հիմնավորվել է դատաքննությամբ հետազոտված ներքոհիշյալ ապացույցներով. Տուժող Տիգրան Ղազարյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 2-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, երբ համակուրսեցի, ոստիկանության ավագ սերժանտ Ժիրայր Սեդրակյանի հետ վերջինիս ավտոմեքենայով տուն գնալիս, Երևանի Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկում նկատել են 3 անծանոթ տղաների, որոնք գոռգոռում և հայհոյանքներ էին տալիս: Ժիրայրը կայանել է ավտոմեքենան, իջել են, մոտեցել երիտասարդներին և ներկայանալով ոստիկանության աշխատակիցներ, ցուցադրել ծառայողական վկայականները` պահանջելով չհայհոյել, պաղպաղակ չնետել և հանդարտվել: Հակառակ իրենց պահանջների, երիտասարդները սկսել են հայհոյանքներ տալ: Հասկանալով իրավիճակի լրջությունը Ժիրայրը իր բջջային հեռախոսով զանգահարել է ոստիկանության Արաբկիրի բաժին և հայտնել կատարվածի մասին: Նրանք շարունակել են բարձրաձայն հայհոյանեքներ տալ ոստիկանության և իրենց հասցեին, ինչպես նաև ձեռքերով և ոտքերով հարվածներ են հասցրել մարմնի տարբեր մասերին, վայր գցել գետնին և հարվածել քթին: Քիչ անց մոտեցել են անծանոթ մարդիկ և այդ երիտասարդներին բաժանել, որից հետո տեղ հասած ոստիկանության աշխատակիցները այդ երեք երիտասարդներին բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նրանք հանդիսանում են եղբայրներ Երվանդ և Դավիթ Բադեյանները և նրանց ընկեր Գեղամ Ներսիսյանը: Տուժող Տիգրան Ղազարյանի ցուցմունքներին նույնաբովանդակ ցուցմունքներ է տվել նաև գործով վկա Ժիրայր Սեդրակյանը: Վկա Գայանե Իսախանյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ 2012թ. ապրիլի 23-ին ժամը 23.00-ի սահմաններում, գտնվելով իրենց` Երևան քաղաքի Գյուլբենկյան 40 շենքի 4-րդ բնակարանում, Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի կողմից լսել է բարձր վիճաբանության ձայներ, գոռգոռոցներ: Պատուհանից չի նայել և չի տեսել վիճաբանողներին: Վկա Միսակ Հակոբյանը դատաքննության փուլում ցուցմունք է տվել այն մասին, որ որպես անհատ ձեռներեց զբաղվում է առևտրով և Երևան քաղաքի Ա.Խաչատրյան և Գյուլբենկյան փողոցների խաչմերուկի մոտ ունի մթերային խանութ: 2012թ. ապրիլի 23-ին ժամը 22.45-ի սահմաններում խանութ են մտել իրեն անծանոթ երեք երիտասարդներ, որոնց դեմքը այժմ չի հիշում, պաղպաղակ են գնել և դուրս եկել: Քիչ անց խաչմերուկի կողմից լսել է աղմուկի ձայներ և երբ խանութը փակել ու դուրս է եկել, նկատել է, որ վիճաբանողները հիշյալ երիտասարդներն են, որոնք վիճաբանել են այլ անծանոթ երիտասարդների հետ: Հասկանալով, որ խմած են չի միջամտել և հեռացել է: Դատաբժշկական փորձաքննության թիվ 1012 եզրակացության համաձայն` Տ.Ղազարյանի մարմնական վնասվածքները` ձախից վերին շրթունքի քերծվածքի, քթոսկրի բազմաբեկոր տեղաշարժով կոտրվածքի ձևով, որն ուղեկցվել է քթային շնչառության խիստ դժվարացումով, պատճառվել են բութ առարկաներով, հնարավոր է որոշման մեջ նշված ժամկետում և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը միջին ծանրության վնաս` առողջության տևական քայքայումով, հաշվի առնելով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ եղած հետևանքների տևողությունը 21 օրից ավելի: գ.թ. 140 Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձաքննության թիվ 235/12 եզրակացության համաձայն` մեղադրյալ Երվանդ Բադեյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել ու չի տառապում, ունակ է հաշիվ տալ իր գործողություններին և մեղսագրվող արարքի նկատմամբ մեղսունակ է: գ.թ. 182-184 Սթափության վիճակի զննության թիվ 169 և 170 արձանագրությունների համաձայն` Դավիթ Բադեյանը և Գեղամ Ներսիսյանը գտնվել են ալկոհոլային հարբածության վիճակում: գ.թ. 18, 31 Դատարանի իրավական վերլուծությունները Դատարանը գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով թույլատրելիության վերաբերելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ղեկավարվելով օրենքով, ներքին համոզմամբ, գտնում է, որ ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի մեղավորությունը` Երվանդ և Դավիթ բադեյանների հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Երվանդ Բադեյանի մեղավորությունը` Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ բադեյանի հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և Դավիթ Բադեյանի մեղավորությունը` Գեղամ Ներսիսյանի և Երվանդ բադեյանի հետ միասին, հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի նկատմամբ բռնություն գործադրելով, հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով` դիտավորությամբ հասարակական կարգը կոպիտ կերպով խախտելու մեջ, որը նախատեսված է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով, ապացուցված է, որի համար նրանք ենթակա են քրեական պատասխանատվության և պատժի: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Ամբաստանյալներ Գեղամ Ներսիսյանի և Երվանդ Բադեյանի անձը բնութագրող տվյալներ, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նրանք ընդունել են մեղքը և անկեղծորեն զղջացել են կատարած արարքի համար: Դավիթ Բադեյանը ֆիզիկապես վատառողջ է և տառապում է պերիոդիկ հիվանդությամբ: Ամբաստանյալներ Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ Բադեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտում հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Ամբաստանյալ Երվանդ Բադեյանի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի արձանագրել: Դատարանը միաժամանակ արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Բադեյանը և Երվանդ Բադեյանը նախկինում դատվածություն ունենալով, դարձյալ կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` Հանցագործությունների ռեցիդիվ է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելը այն անձի կողմից, ով դատվածություն ունի նախկինում դիտավորությամբ կատարած հանցանքի համար: Ամբաստանյալներ Դավիթ Բադեյանի և Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը պետք է ղեկավարվի ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 671-րդ հոդվածի 2-րդ մասի կանոններով: Դատարանը միաժամանակ գտնում է, որ Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ 13.07.2011թ. դատավճռով սահմանված պայմանական փորձաշրջանը պետք է վերացնել, քանի որ նա դարձյալ կատարել է միջին ծանրության հանցագործություն: Նշված պայմաններում Գեղամ Ներսիսյանի և Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով պատիժ, իսկ Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ պետք է նշանակել ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ հաշվի առնելով նաև հանցագործության կատարման մեջ նրա ոչ ակտիվ դերը: Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 379-րդ հոդվածներով դատարանը Վ Ճ Ռ Ե Ց Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի ապրիլի 24-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դավիթ Ասատուրի Բադեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել ազատազրկում 2 /երկու/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով: Նրա նկատմամբ 13.07.2011թ. դատավճռով սահմանված պայմանական փորձաշրջանը վերացնել և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67-րդ հոդվածի կանոններով նշված դատավճռով նշանակված պատժից մասնակիորեն գումարել 9 ամիս և վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 3 /երեք/ տարի 3 /երեք/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի ապրիլի 24-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Դավիթ Բադեյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Երվանդ Ասատուրի Բադեյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ նշանակել տուգանք` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրհիսնապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով: Երվանդ Բադեյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` ստորագրություն չհեռանալու մասին, թողնել անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո` մեկամսյա ժամկետում: ԴԱՏԱՎՈՐ Ա.ՄԿՐՏՉՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 20-12-2012 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 22-01-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 220, 144 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 22-01-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 220, 144 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործը ուղարկվել է | 22-01-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 220, 144 |
| ՈՒր(դատարան) | Քրեական վերաքննիչ |
| Ելքի գրության համարը | Ե-737/13 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 22-01-2013 |
|---|
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
| Ամսաթիվ | 06-06-2013 |
|---|
Դատավճռի, որոշման կատարում
| Ամսաթիվ | 07-06-2013 |
|---|
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Գործը հանձնվել է գրասենյակ | 18-06-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակ | 220, 260 |
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
| Ամսաթիվ | 19-06-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 220,260 |
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0116/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
| Ամսաթիվ | 17-01-2013 |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 15-01-2013 |
| Ում կողմից է բերվել բողոքը | Ամբաստանյալ |
| Բողոքը բերող անձը | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Բողոքի բովանդակությունը | Գեղամ Ներսիսյան մյուսները` Դավիթ Բադեյան , Երվանդ Բադեյան Դավիթ Ասատուրի Բադեյան , Երվանդ Ասատուրի Բադեյան Բեկանել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի /ՀՀ քր.օր 258 հոդ. 3-րդ մասի 1-ին , 2-րդ և 4-րդ կետերով - ազատազրկում 2 տարի 6 ամիս ժամկետով / վերաբերյալ 20.12.2012թ. դատավճիռը` պատժի մասով և սահմանել մեղմ պատիժ , բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից : Մերժելու դեպքում նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քր.օր. 70 հոդվածը : |
| Բողոքի ստացման կարգը | Հանձնվել է փոստին |
| Չափահաս | Այո |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 17-01-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Սերգեյ |
| Ազգանուն | Չիչոյան |
Քրեական գործի մուտքագրում
| Ամսաթիվ | 24-01-2013 |
|---|---|
| Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց | չկա |
Ընդունվել է վարույթ
| Ամսաթիվ | 29-01-2013 |
|---|
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 07-02-2013 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 29-01-2013 |
| Ժամ | 12:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվել է գործով հանրային պաշտպան ներգրավելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 20-02-2013 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 07-02-2013 |
| Ժամ | 14:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվել է պաշտպանին գործի նյութերին ծանոթանալու համար ժամանակ տրամադրելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 01-03-2013 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 20-02-2013 |
| Ժամ | 15:00 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
| Պատճառը | Դատական նիստը հետաձգվել է դատարանի մեկ այլ գործով ծանրաբեռնված լինելու պատճառով: |
Նշանակվել է դատական քննություն
| Երբ | 04-03-2013 |
|---|---|
| Ուղարկվել է ծանուցագիր | 01-03-2013 |
| Ժամ | 13:30 |
| Նիստերի դահլիճի համարը | 2 |
| Նիստը | Կայացվել է |
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
| Անփոփոխ թողնված դատական ակտը | Պատճառաբանվել է |
|---|---|
| Ամսաթիվ | 04-03-2013 |
| Ամբաստանյալ | |
| Անուն | Գեղամ |
| Ազգանուն | Ներսիսյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 1 |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր. դատ. օր. հոդված | |
| Քր.օր. հոդված |
Դատական ակտ
| Դատական ակտ | Գործ ԵԱՔԴ/0116/01/12 Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ 04 մարտի 2013թ. ք.Երևան ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ Ե. ԴԱՐԲԻՆՅԱՆ Գ. ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ Տ. ՀԱԿՈԲՅԱՆԻ ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ ՄԵՂԱԴՐՈՂ Դ. ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ՊԱՇՏՊԱՆ Տ. ԱԲՐԱՀԱՄՅԱՆԻ ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Գ. ՆԵՐՍԻՍՅԱՆԻ ՏՈՒԺՈՂ Տ. ՂԱԶԱՐՅԱՆԻ դռնբաց դատական նիստում, վճռաբեկ վարույթի կանոններով, քննության առնելով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքը` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռի դեմ Պ Ա Ր Զ Ե Ց 1. Գործի դատավարական նախապատմությունը. 2012 թվականի ապրիլի 24-ին ՀՀ ոստիկանության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով հարուցվել է թիվ 14110912 քրեական գործը: Նույն օրը Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը ձերբակալվել է: 2012 թվականի ապրիլի 26-ին Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի ապրիլի 26-ի որոշմամբ մեղադրյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանք` 2/երկու/ ամիս ժամանակով: 2012 թվականի օգոստոսի 24-ին մեղադրյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել, լրացվել և նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով: 2012 թվականի սեպտեմբերի 04-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազի կողմից քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, Դավիթ Ասատուրի Բադեյանի և Երվանդ Ասատուրի Բադեյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին և 2-րդ կետերով մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում 2/երկու/ տարի 6/վեց/ ամիս ժամկետով: Պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից: Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում: Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանքը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը: Նույն դատավճռով դատապարտվել են նաև Դավիթ Ասատուրի Բադեյանը և Երվանդ Ասատուրի Բադեյանը, որոնց մասով դատավճիռը չի բողոքարկվել: Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը: Քրեական գործը ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան մուտք է եղել 2013 թվականի հունվարի 24-ին: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի հունվարի 29-ի որոշմամբ վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործը նշանակվել` քննության վճռաբեկ դատարանում գործերի քննության համար սահմանված կանոններով: Վերաքննիչ բողոքի դեմ գրավոր պատասխան չի ստացվել: 2. Գործի փաստական հանգամանքները. Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը դատապարտվել է այն բանի համար, որ նա 2012 թվականի ապրիլի 23-ին, ժամը 2300-ի սահմաններում, Երևանի Գյուլբենկյան և Ա.Խաչատրյան փողոցների խաչմերուկում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, ընկերոջ` Դավիթ Բադեյանի և վերջինիս եղբայր Երվանդ Բադեյանի հետ, իր անձի առավելություններն արտահայտելու մոլուցքից դրդված, բարձրաձայն տվել է սեռական բնույթի հայհոյանքներ` կոպիտ կերպով խախտելով հասարակական կարգը, որը զուգորդվել է հասարակության նկատմամբ բացահայտ անհարգալից վերաբերմունք դրսևորելով և հասարակական կարգի խախտումը խափանող անձի` ոստիկանության սերժանտ Տիգրան Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելով: 3. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը. Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով: Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ինչպես նախաքննության ընթացքում, այնպես էլ դատարանում առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչել, անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար և տվել է ինքնախոստավանական ցուցմունքներ: Չնայած այդ ամենին դատարանը նշանակել է խիստ պատիժ: Դատարանը հաշվի չի առել անձը բնութագրող մի շարք հանգամանքներ: Բողոքաբերը նշել է, որ ծնվել է 23.04.1994 թվականին և դեպքի օրը՝ 23.04.2012թ. պետք է լրանար իր 18 տարին: Քննիչը և դատարանն անտեսել են այն հանգամանքը, որ ինքն անչափահաս է եղել, դեռևս 18 տարին լրացած չի եղել, ուստի արարքի կատարման պահին հանդիսացել է անչափահաս, հետևաբար, իր նկատմամբ պետք է կիրառվեր անչափահասների համար սահմանված օրենքները և իրավունքները: Բացի այդ, ինքը չի հասկացել, որ կարող է օգտվել հանրային պաշտպանի օգնությունից, պաշտպան չի ունեցել: Քննիչը և դատարանը պարտավոր էին ապահովել պաշտպանի մասնակցությունը, որը չեն կատարել, որի համար էլ խախտվել են իր իրավունքները: Դատարանը հաշվի չի առել նաև այն հանգամանքը, որ իրեն դեպքի վայրից 23.04.2012թ., ժամը 2300-ի սահմաններում բերման են ենթարկել ոստիկանության Արաբկիրի բաժին, ձերբակալել ու կալանավորել են, սակայն պատժի սկիզբը դատավճռով հաշվարկվում է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից: Դատավճռով որպես անձը բնութագրող և մեղմացուցիչ հանգամանք է դիտվել միայն այն, որ ինքը ընդունել է մեղքը և անկեղծորեն զղջացել է կատարածի համար, սակայն այն, որ ինքը երիտասարդ է, առավել ևս անչափահաս, բնութագրվում է դրական, նախկինում դատապարտված չի եղել աջակցել է հանցագործության բացահայտմանը, տվել է ինքնախոստովանական ցուցմունքներ, հաշտվել է տուժողի հետ, ընտանիքը գտնվում է սոցիալապես ծանր վիճակում, համարվել է զինակոչիկ՝ 2012 թվականի մայիսին պետք է զորակոչվեր հայկական բանակ, դատավճռում նշված չէ: Բացի այդ, դատարանը որպես պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանք է դիտել հանցանքը ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Պաշտպան չունենալով` չի իմացել, որ այդ եզակի դեպքը կարող էր ծանրացնող հանգամանք չհամարվել: Ելնելով վերոգրյալից` ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը խնդրել է դատավճիռը` իր նկատմամբ նշանակված պատժի մասով, բեկանել և սահմանել մեղմ պատիժ, բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից: Եթե դատարանը չբավարարի նշված խնդրանքը, ապա խնդրել է որպես անչափահասի նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան: 4. Վերաքննիչ բողոքի դեմ բերված պատասխանը. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազության ավագ դատախազ Դ.Կարապետյանը վերաքննիչ բողոքի դեմ առարկեց` նշելով, որ դատարանը խախտում թույլ չի տվել: Տուժող Տիգրան Ղազարյանը վերաքննիչ դատարան ներկայացրած գրավոր դիմումում նշել է, որ գործի վերաբերյալ որևէ դիրքորոշում չունի, վերաքննիչ բողոքի լուծումը թողնում է դատարանի հայեցողությանը: 5. Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումը. Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով վերաքննիչ բողոքը` բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում, վերլուծելով գործի նյութերը, դրանք գնահատելով իրենց համակցությամբ` հանգում է հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել հետևյալ պատճառաբանությամբ. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 385-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում: Նույն հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին նախադասության համաձայն` վերաքննիչ դատարանում բողոքի քննության ժամանակ առաջին ատյանի դատարանում հաստատված փաստական հանգամանքներն ընդունվում են որպես հիմք, բացառությամբ այն դեպքի, երբ բողոքում վիճարկվում է որևէ փաստական հանգամանք, և վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն եզրակացության, որ տվյալ փաստական հանգամանքի վերաբերյալ եզրակացության հանգելիս առաջին ատյանի դատարանն ակնհայտ սխալ է թույլ տվել: Դատավճռի դեմ բերված վերաքննիչ բողոքով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանը խնդրել է դատավճիռը` պատժի մասով, բեկանել և սահմանել մեղմ պատիժ, բավարարվել կալանքի տակ գտնվելու ժամկետով և իրեն ազատել կալանքից: Եթե դատարանը չբավարարի նշված խնդրանքը, ապա խնդրել է որպես անչափահասի նշանակել մեղմ պատիժ և կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը` նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել և սահմանել փորձաշրջան: Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի կողմից հանցանքը կատարելը չի վիճարկվում` այդ պատճառով վերաքննիչ դատարանն ամբաստանյալի նկատմամբ հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքներն ընդունում է որպես հիմք և քննության առարկա է դարձնում դատավճռով նշանակված պատժի հիմնավորվածությունը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածն ամրապնդում է արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքը: Պատիժ նշանակելիս արդարության սկզբունքը դրսևորվում է օրենքով նախատեսված մի շարք պահանջներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի 1-ին մասը սահմանում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի ընդհանուր մասի դրույթները: Նույն հոդվածի 2-րդ մասը սահմանում է, որ պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում` պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները: Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները: Դրանք հնարավորություն են տալիս պատկերացում կազմել հանցագործության` հանրության համար վտանգավորության աստիճանի ու բնույթի, հանցավորի անձնավորության մասին և յուրաքանչյուր կոնկրետ գործով անհատականացնել պատիժը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված արարք կատարելը պատժվում է տուգանքով՝ նվազագույն աշխատավարձի երկուհարյուրապատիկից հինգհարյուրապատիկի չափով, կամ ազատազրկմամբ` առավելագույնը հինգ տարի ժամկետով: ՀՀ վճռաբեկ դատարանն իր 2009 թվականի փետրվարի 17-ի Գարուշ Մադաթյանի վերաբերյալ ԵՇԴ/0029/01/08 որոշմամբ իրավական դիրքորոշում է հայտնել այն մասին, որ սանկցիաների միջև ընտրություն կատարելիս պատժի արդարացիության սկզբունքի ապահովման հիմնական երաշխիքը դատարանների կողմից յուրաքանչյուր գործի քննության ժամանակ այնպիսի հանգամանքների բացահայտումն է, որոնք ազդել են անձի կողմից կատարված արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի և աստիճանի վրա: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթը հանցագործության որակական կողմն է, այն որոշվում է մեղքի ձևի և տեսակի, հանցագործության նպատակի և շարժառիթի, ինչպես նաև քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող հասարակական հարաբերության` հանցանքի կատարման պահին ունեցած սոցիալական նշանակության վերաբերյալ փաստական տվյալների ամբողջությամբ: Արարքի հանրային վտանգավորության աստիճանի որոշման ժամանակ դատարանը պետք է բացահայտի կատարված հանցագործությամբ պատճառված վնասի չափը, հանցագործության կատարման եղանակը, հանցավոր մտադրության իրականացման աստիճանը, հանցակցության դեպքում` հանցավորի կատարած արարքը և հանցագործությանը նրա մասնակցության աստիճանը: Արարքի հանրային վտանգավորության բնույթի որոշման հարցում կարևոր է խախտված քրեաիրավական նորմով պաշտպանվող հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը: Պատիժ նշանակելիս դատարանները պարտավոր են հաշվի առնել տվյալ ժամանակահատվածում քրեական օրենսդրությամբ պահպանվող կոնկրետ հասարակական հարաբերության սոցիալական նշանակությունը, այդ ոլորտում պետության քրեական քաղաքականության ուղղվածությունը: Առաջին ատյանի դատարանն ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով` բավարար չափով ստուգման և գնահատության է ենթարկել կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում` պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները` մեղքն ընդունելը և կատարած արարքի համար անկեղծորեն զղջալը, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը` հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը: Առաջին ատյանի դատարանը, հաշվի առնելով ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի կատարած հանցավոր արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, գտել է, որ վերջինիս նկատմամբ պետք է պատիժ նշանակել ազատազրկման ձևով, որը նա պետք է կրի: ՀՀ քրեական օրենսդրության` պատժի կանոնակարգումը նախատեսող իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատժի հարցը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ առաջին ատյանի դատարանը պատժատեսակի, պատժաչափի և պատիժը կրելու նպատակահարմարության հարցում հանգել է ճիշտ հետևության: Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը բխում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածով ամրագրված արդարության և պատասխանատվության անհատականացման սկզբունքից և կարող է ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածով նախատեսված պատժի նպատակները: Ինչ վերաբերում է վերաքննիչ բողոքի այն պատճառաբանությանը, որ արարքի կատարման պահին ամբաստանյալի 18 տարին լրացած չի եղել, ապա վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ նշված հանգամանքը չի կարող հիմք հանդիսանալ մեղմ պատիժ նշանակելու համար: Վերաքննիչ բողոքի փաստարկն առ այն, որ պատժի սկիզբը պետք է հաշվարկվի 23.04.2012թ-ից, սակայն հաշվարկվում է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից, հիմնավոր չէ: Վերաքննիչ դատարանն արձանագրում է, որ սույն գործում առկա անձին ձերբակալելու մասին արձանագրության համաձայն` Գեղամ Ներսիսյանը ձերբակալվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ին, ժամը 1610-ին, որպես մեղադրյալ ներգրավվել` 2012 թվականի ապրիլի 26-ին և նույն օրը որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը, այսինքն Գեղամ Ներսիսյանն անազատության մեջ է գտնվում 2012 թվականի ապրիլի 24-ից, ուստի և պատժի կրման սկիզբը դատավճռով հաշվարկվել է 2012 թվականի ապրիլի 24-ից: Վերաքննիչ դատարանը հիմնավոր չի գտնում վերաքննիչ բողոքի փաստարկներն առ այն, որ խախտվել է ամբաստանյալի պաշտպանական իրավունքը: Նախաքննության ընթացքում և առաջին ատյանի դատարանում Գեղամ Ներսիսյանին բացատրվել է պաշտպան ունենալու իրավունքը, սակայն վերջինս հրաժարվել է պաշտպանից: Այս առումով դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չեն տրվել: Իսկ վերաքննիչ դատարանում գործը քննվել է պաշտպանի մասնակցությամբ: Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ առաջին ատյանի դատարանը, պահպանելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի 5-րդ, 10-րդ, 48-րդ, 61-րդ, 62-րդ հոդվածներով սահմանված իրավադրույթները, հանգել է ճիշտ հետևության, հաշվի է առել կատարած հանցագործության հանրային վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը` մասնավորապես չարամիտ խուլիգանություն կատարելու ընթացքում հասարակական կարգի խախտումը խափանող ոստիկանության սերժանտ Տ.Ղազարյանի առողջությանը միջին ծանրության վնաս պատճառելը, պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունն ու պատիժը ծանրացնող հանգամանքը և նշանակել է պատիժ, որը համապատասխանում է հանցագործության վտանգավորության աստիճանին, բնույթին և ամբաստանյալի անձին: Այս առումով պաշտպանության կողմի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ սույն գործի շրջանակներում ամբաստանյալի նկատմամբ մեղմ պատիժ սահմանելու համար: Քննության առնելով վերաքննիչ բողոքի մյուս պահանջը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը կիրառելու և փորձաշրջան սահմանելու մասին, վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ տվյալ դեպքում ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր չէ պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու պայմաններում, հետևաբար հիմքեր չկան ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ Գեղամ Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմամականորեն չկիրառելու մասին որոշում կայացնելու համար: Վերը նշված հանգամանքների վերլուծությամբ վերաքննիչ դատարանը փաստում է, որ առաջին ատյանի դատարանը քրեական գործի քննության արդյունքում նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներ թույլ չի տվել, դատավճիռն օրինական է, հիմնավորված ու պատճառաբանված, լիովին համապատասխանում է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի պահանջներին, ուստի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ: Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ, 418-րդ հոդվածներով` ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց Ամբաստանյալ Գեղամ Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ և 4-րդ կետերով, թողնել օրինական ուժի մեջ: Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարան` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում։ ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ Իսկականի հետ ճիշտ է` ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Ս. ՉԻՉՈՅԱՆ |
|---|---|
| Դատական ակտի ամսաթիվը | 04-03-2013 |
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
| Ամսաթիվ | 03-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 220, 226 |
Գործն ուղարկվել է
| Գործն ուղարկվել է | 03-04-2013 |
|---|---|
| Էջերի քանակը | 220, 226 |
| Ուր | Վճռաբեկ |
| Գրության համարը | Ե-5501/13 |
Գործը բողոքարկվել է
| Ամսաթիվ | 08-04-2013 |
|---|
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0116/01/12
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
| Բողոքի ստացման ամսաթիվ | 02-04-2013 |
|---|---|
| Բողոք բերող անձինք | Ամբաստանյալի պաշտպան |
| Բողոք բերող անձինք | |
| Անուն | Տիգրան |
| Ազգանուն | Աբրահամյան |
| Հասցե | --------------- |
| Սեռ | 0 |
| Լրացուցիչ ինֆորմացիա | ամբաստանյալ` Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյան |
| Չափահաս | Այո |
| Բողոքը ստացվել է | Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ |
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
| Գործի առաքման ամսաթիվը | 03-04-2013 |
|---|---|
| Գրության համարը | Ե-5501 |
| Գործի ստացման ամսաթիվը | 08-04-2013 |
| Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ | 2 հատոր |
| Գործի համարը | ԵԱՔԴ/0116/01/12 |
| Գործը ստացվել է | Քրեական վերաքննիչ |
| Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը | 1 |
Մակագրել
| Ամսաթիվ | 08-04-2013 |
|---|---|
| Նախագահող դատավոր | |
| Անուն | Դավիթ |
| Ազգանուն | Ավետիսյան |
| Դատավոր | |
| Անուն | Ելիզավետա |
| Ազգանուն | Դանիելյան |
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
| Ամսաթիվ | 08-05-2013 |
|---|---|
| Որոշման բովանդակությունը | ԵԱՔԴ/0116/01/12 ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ 8 մայիսի 2013 թվական ք.Եր¨ան ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան), նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ մասնակցությամբ դատավորներ Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆԻ քննարկելով ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի պաշտպան Տ.Աբրահամյանի վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հարցը, Պ Ա Ր Զ Ե Ց Եր¨անի Արաբկիր ¨ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճռով Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 258-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին, 2-րդ, 4-րդ կետերով ¨ դատապարտվել է ազատազրկման` 2 տարի 6 ամիս ժամկետով: Նույն դատավճռով դատապարտվել են նա¨ Դավիթ Ասատուրի Բադեյանը ¨ Երվանդ Ասատուրի Բադեյանը: Ամբաստանյալ Գ.Ներսիսյանի վերաքննիչ բողոքի քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2013 թվականի մարտի 4-ի որոշմամբ բողոքը մերժել է` օրինական ուժի մեջ թողնելով Եր¨անի Արաբկիր ¨ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի դատավճիռը: Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոք է բերել ամբաստանյալ Գ.Ներսիսյանի պաշտպան Տ.Աբրահամյանը` խնդրելով վճռաբեկ բողոքն ընդունել վարույթ, պատժի մասով բեկանել ¨ փոփոխել Եր¨անի Արաբկիր ¨ Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի դեկտեմբերի 20-ի, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 4-ի դատական ակտերը ¨ Գ.Ներսիսյանի նկատմամբ նշանակել ավելի մեղմ պատիժ` վերջինիս կալանքի տակ գտնվելու ժամկետին համապատասխան: Բողոքաբերը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին ¨ 3-րդ կետերով սահմանված հիմքերը, այն է` բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, ¨ վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առեր¨ույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետ¨անքներ: Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ: Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ բողոքաբերի հիմնավորումները բավարար չեն նա¨ եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 1-ին կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետ¨անքներ: Հետ¨աբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը նույնպես հիմնավորված չէ: Բացի այդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի համաձայն՝ բողոքին կցվում են բողոքի պատճենը գործը քննած դատարան ¨ դատավարության մասնակիցներին (բացառությամբ քննիչի ¨ հետաքննության մարմնի) ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթղթերը: Բողոքի ուսումնասիրությունից եր¨ում է, որ բացակայում է բողոքի պատճենը մեղադրողին ուղարկված լինելը հավաստող փաստաթուղթը: Այսինքն, պահպանված չէ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 21-րդ մասի պահանջը: ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի ¨ 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքը ենթակա է վերադարձման: Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները ¨ ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին ¨ 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը Ո Ր Ո Շ Ե Ց ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի մարտի 4-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Գեղամ Վաղարշակի Ներսիսյանի պաշտպան Տ.Աբրահամյանի վճռաբեկ բողոքը վերադարձնել: Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է ¨ ենթակա չէ բողոքարկման: Նախագահող՝ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Դատավորներ` Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ Ա.ՊՈՂՈՍՅԱՆ |
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
| Ամսաթիվ | 24-05-2013 |
|---|
Գործի առաքում
| Գործի առաքման ամսաթիվ | 03-06-2013 |
|---|---|
| Դատարան | Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն |
| Այլ նշումներ | 2 հատոր` 220, 240 թերթ: |