ԵԱՔԴ/0108/01/12

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
20.09.2013թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախագահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Իրինա Մակյանի, Մագդա Գրիգորյանի,
մասնակցությամբ մեղադրողներ` Նելլի Աշրաֆյանի, Էդգար Պետրոսյանի,
պաշտպան` Հունան Բաբայանի, Թադևոս Ալեքսանյանի,
տուժող` Նարինե Պետրոսյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի

Ազատ Կարապետի Ղազարյանի` ծնված 04.08.1954թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին հիվանդ երեխան, չի աշխատում, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Բաբաջանյան 71 շենք, բն. 50 հասցեում, դատվածություն չունեցող, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանքի կատարման համար, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,
Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանի` ծնված 27.08.1986թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, չամուսնացած, սովորում է պետական կառավարման ակադեմիայի մագիստրատուրայի 2-րդ կուրսում, աշխատել է որպես վարորդ, նախկինում չդատված, հաշվառված ք. Երևան, Բաբաջանյան 49 շենք, բնակարան 10 հասցեում, բնակվել է ք. Երևան, Հաղթանակ թաղամասի 4-րդ փողոց, 6/3 տուն հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների կատարման համար, կալանքի տակ է 2013թ.-ի մարտի 12-ից:
Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2012 թվականի փետրվարի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի վարչության Արաբկիրի բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14151412 քրեական գործը:
2012 թվականի փետրվարի 23-ին թիվ 14151412 քրեական գործը ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
2012 թվականի օգոստոսի 15-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 14151412 քրեական գործից Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանի մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով, ինչպես նաև վերջինիս նկատմամբ Ա. Պողոսյանի և Վ. Հերոյանի կողմից վաշխառություն կատարելու մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով առանձնացնել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14120612 համարը:
2013 թվականի հունիսի 27-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում որոշում է կայացվել թիվ 14120612 քրեական գործից Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ Ա. Պողոսյանի և Վ. Հերոյանի կողմից վաշխառություն կատարելու մասը` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով առանձնացնել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14132713 համարը:
2012 թվականի հուլիսի 31-ին Ազատ Կարապետի Ղազարյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ ՙնա տեղյակ լինելով Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից մորը` Նարինե Պետրոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Հաղթանակի 4-րդ փողոցի 6/3 հասցեի տան նկատմամբ իրավունքներ ձեռք բերելու, այն գրավ դնելու և այդ կերպ խարդախության եղանակով հափշտակություն կատարելու դիտավորության մասին, 3000 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց օժանդակել է Դ. Պետրոսյանին` այն է. 1. Դավիթ Պետրոսյանի, Արթուր Սողոմոնյանի և Նարինե Պետրոսյանի անձնագրերի պատճեները և Հաղթանակի 4-րդ փողոցի 6/3 տան սեփականության վկայականի պատճեն տրամադրել է Վրեժ Էդուարդի Խաչատրյանին, պայմանավորվածություն ձեռք բերել 700 ԱՄՆ դոլար գումարի դիմաց վերջինիս կողմից իրավունք վերապահող ակնհայտ կեղծ փաստաթուղթ պատրաստելու վերաբերյալ` այն է. 2. Հունաստանի Հանրապետությունում ՀՀ հյուպատոս Լիանա Գրիգորյանի կողմից վավերացված, Նարինե Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից Դ. Պետրոսյանի ընկեր Արթուր Կարոյի Սողոմոնյանին իր` Հաղթանակի 4-րդ փողոցի 6/3 տունը որդուն` Դավիթ Պետրոսյանին, նվիրելու մասին լիազորագիրը, որը վերջինս պատրաստել և տվել է Դ. Պետրոսյանին, ինչի արդյունքում Ա. Սողոմոնյանը 10.08.2011թ.-ին ՙԿենտրոն՚ նոտարական գրասենյակում նշված լիազորագրի հիման վրա Երևան քաղաքի Հաղթանակի 4-րդ փող. 6/3 տունը նվիրել է Դ. Պետրոսյանին, որից հետո վերջինս նշված տունը 36.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է Արթուր Հերոյանին՚:
2012 թվականի հուլիսի 27-ին Վրեժ Էդուարդի Խաչատրյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքի կատարման համար:
2012 թվականի օգոստոսի 24-ին թիվ 14151412 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատարանում սույն քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0108/01/12 համարը:
2012 թվականի հուլիսի 2-ին Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներգրավվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված այն արարքների կատարման համար, որ ՙնա ուրիշի գույքի առանձնապես խոշոր չափերով հափշտակություն կատարելու նպատակով Ազատ Կարապետի Ղազարյանի միջոցով ձեռք է բերել Վրեժ Էդուարդի Խաչատրյանի կողմից կեղծված Հունաստանում Հայաստանի Հանրապետության հյուպատոս Լիանա Գրիգորյանի կողմից վավերացված իր համար ակնհայտ կեղծ լիազորագիր, որը օգտագործել է 2011թ. օգոստոսի 10-ին` ներկայացնելով ՙԿենտրոն՚ նոտարական գրասենյակի նոտար Ա.Մելքոնյանին, որպես նվիրատվություն ընդունել է մորը` Նարինե Ռաֆիկի Պետրոսյանին պատկանող Երևան քաղաքի Հաղթանակի 4-րդ փողոցի 6/3 տունը: Այսինքն խարդախության եղանակով նշված գույքի նկատմամբ ձեռք է բերել իրավունք, ապա դա օգտագործելով` 18.08.2011թ.-ին նշված գույքի նկատմամբ ձեռք է բերել սեփականության իրավունքի վկայական: Դրանից հետո 2011թ. հոկտեմբերի 28-ին նշված գույքը 36.000.000 ՀՀ դրամով վաճառել է Արթուր Արմենակի Հերոյանին և տնօրինել վերջինիցս ստացած գումարը, որի հետևանքով առանձնապես խոշոր չափերի գույքային վնաս է պատճառել մորը` Նարինե Ռաֆիկի Պետրոսյանին՚:
2013 թվականի հուլիսի 2-ին թիվ 14120612 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան` ըստ էության քննելու համար: Դատարանում սույն քրեական գործին շնորհվել է թիվ ԵԱՔԴ/0103/01/13 համարը:
2013 թվականի օգոստոսի 7-ին Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում որոշում է կայացվել թիվ ԵԱՔԴ/0108/01/12 և թիվ ԵԱՔԴ/0103/01/13 քրեական գործերը միացնել մեկ վարույթում` գործի քննությունը շարունակելով թիվ ԵԱՔԴ/0108/01/12 համարով:
19.09.2013թ դատարանի որոշմամբ Վրեժ Էդուարդի Խաչատրյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական գործի վարույթը կարճվել և նրա նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է վաղեմության ժամկետներն անցնելու պատճառաբանությամբ:

Ամբաստանյալներ Ազատ Ղազարյանը և Դավիթ Պետրոսյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրենց առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեցին, որ առաջադրված մեղադրանքում իրենց մեղավոր են ճանաչում, միջնորդեցին դատական քննությունն արագացված կարգով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում են կամավոր, իրենց պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և գիտակցում են իրենց կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Մեղադրող Է. Պետրոսյանը դատարանի առաջարկությամբ փոխեց իր դիրքորոշումը և հայտնեց, որ չի առարկում դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ:
Տուժող Նարինե Պետրոսյանը չառարկեց դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու դեմ, նշեց որ Դ. Պետրոսյանը հափշտակած տունը հետագայում ժառանգությամբ իրեն էր հասանելու, նրա նկատմամբ բողոք և պահանջ չունի: Դատարանին խնդրեց մեղմ վերաբերվել ամբաստանյալների նկատմամբ: Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
Վերը նկարագրված հանցանքի կատարման մեջ Ազատ Ղազարյանի և Դավիթ Պետրոսյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալների, այնպես էլ գործով տուժող Նարինե Պետրոսյանի, վկաներ Ռաֆիկ Պետրոսյանի, Արամ Հովհաննիսյանի, Արթուր Սողոմոնյանի, Գուրգեն Շահսուվարյանի, ցուցմունքներով, ձեռագրաբանական փորձաքննության փորձագետի թիվ 06951201 եզրակացությամբ, որպես ապացույց ճանաչված այլ փաստաթղթերով` 16.01.2012թ. Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանի կողմից գրված հայտարարություններով, անձին ճանաչման ներկայացնելու մասին 06.08.2012թ. արձանագրությամբ և իրեղեն ապացույցի առկայությամբ:
Դատարանը, հաշվի առնելով, որ ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 260/13 եզրակացությամբ ամբաստանյալ Ազատ Ղազարյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի նկատմամբ ճանաչվել է սահմանափակ մեղսունակ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ՙՄեղսունակ անձը, ով հանցանքը կատարելիս հոգեկան խանգարման հետևանքով չէր կարող ամբողջությամբ գիտակցել իր գործողության (անգործության) փաստացի բնույթն ու հասարակական վտանգավորությունը կամ ղեկավարել դա, ենթակա է քրեական պատասխանատվության՚, և միաժամանակ հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է գործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ազատ Ղազարյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալ Ա. Ղազարյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ Ա. Ղազարյանը բնութագրվում է դրականորեն և նախկինում դատված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Ազատ Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դիտում է այն, որ ամբաստանյալը տառապում է ՙԿՆՀ-ի բարդ գենեզի օրգանական ախտահարման մնացորդային երևույթներ /տրավմատիկ, ինտոքսիկացիոն/ կոգնիտիվ անբավարարությամբ, խրոնիկական ալկոհոլիզմ փսիխոտիկ խանգարուներով անամնեզում՚ հոգեկան հիվանդությամբ և նրա խնամքի տակ է գտնվում հիվանդ որդին /մանկուց տառապում է պարբերական հիվանդությամբ, խառը ձև` որովայնա-կրծքային/:
Որպես ամբաստանյալ Ազատ Ղազարյանի պատասխանատվությունը և պատիժը, ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Ազատ Ղազարյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙՍահմանափակ մեղսունակությունը, որպես մեղմացնող հանգամանք, հաշվի է առնվում պատիժ նշանակելիս ...՚: Տվյալ դեպքում հաշվի առնելով հանցավորի նաև Ա. Ղազարյանի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում, իսկ Ա. Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Դավիթ Պետրոսյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է գործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դ. Պետրոսյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարքներ կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալ Դավիթ Պետրոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցագործության բնույթն ու հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ Դ. Պետրոսյանը երիտասարդ է և նախկինում դատված ու որևէ կերպ արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալ Դավիթ Պետրոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանք դատարանը դիտում է այն, որ ամբաստանյալն առաջին անգամ հանգամանքների պատահական զուգորդմամբ է կատարել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված ոչ մեծ ծանրության հանցանքը և զղջում է կատարած հանցանքների համար, գործով տուժողի հայտարարության հանաձայն իր որդին` ամբաստանյալ Դ. Պետրոսյանը հափշտակել է հետագայում ժառանգությամբ իրեն հասանելիք տունը:
Որպես ամբաստանյալ Դավիթ Պետրոսյանի պատասխանատվությունը և պատիժը, ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը չի հայտնաբերել:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Դավիթ Պետրոսյանն իր կատարած հանցանքների համար ենթակա է պատժի և միաժամանակ նման պայմաններում հաշվի առնելով հանցավորի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նշանակվող պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, սակայն նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում:
Դատարանը գտնում է, որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 374-րդ հոդվածի համաձայն Դավիթ Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը պետք է վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Անդրադառնալով տուժող Նարինե Պետրոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցին` դատարանը գտնում է, որ այն պետք է թողնել առանց քննության հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` ՙքաղաքացիական հայց հարուցվում է կասկածյալի, մեղադրյալի կամ նրա դեմ, ում վրա կարող է գույքային պատասխանատվություն դրվել մեղադրյալի գործողությունների համար՚, իսկ նույն հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙհայցադիմումում նշվում է, թե որ քրեական գործով, ով, ում, ինչի հիման վրա և ինչ չափով է հարուցում քաղաքացիական հայց, ...՚: Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 367-րդ հոդվածի` ՙդատավճիռ կայացնելիս դատարանը, ելնելով քաղաքացիական հայցի հիմքերի ու չափի ապացուցված լինելու հանգամանքից, հարուցված հայցը բավարարում է լրիվ կամ մասնակիորեն, կամ մերժում է դրա բավարարումը, կամ այն թողնում է առանց քննության՚:
Տվյալ դեպքում, տուժողի քաղաքացիական հայցում չի պահպանվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 158-րդ հոդվածի 3-րդ մասի պահանջն այնքանով, որ չի նշվել, թե ում դեմ է հարուցվում քաղաքացիական հայցը:
Վերոգրյալի հիման վրա դատարանը գտնում է, որ տուժող Նարինե Պետրոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը պետք է թողնել առանց քննության, միաժամանակ նրան պետք է իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայցը լուծել քաղաքացիական դատավարության կարգով, քանի որ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 155-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` ՙքրեական դատավարությունում հարուցված քաղաքացիական հայցը, որը դատարանի կողմից թողնվել է առանց քննության, կարող է հետագայում հարուցվել քաղաքացիական դատավարության կարգով՚:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը` դատարանը գտնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող 13.03.2012թ. ՙԿենտրոն՚ նոտարական գրասենյակից առգրաված, նոտարական վարույթի զննությամբ հայտնաբերված լիազորագիրը պետք է պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատարանն անդրադառնալով ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա. Մելիքյանի 31.05.2012թ.-ի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշմամբ Երևան քաղաքի Հաղթանակի 4-րդ փողոցի 6/3 հասցեում գտնվող անշարժ գույքի վրա դրված կալանքի հարցին` գտնում է դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո այն պետք է պահպանել:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ, 70-րդ հոդվածներով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 119-րդ, 163-րդ, 238-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 367-րդ, 369-374-րդ, 3753-րդ հոդվածներով` դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Ազատ Կարապետի Ղազարյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 2 /երկու/ տարի ժամկետով:
Ազատ Ղազարյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին, որի սկիզբը հաշվել քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնում նրան հաշվառման վերցնելու պահից:
Ազատ Ղազարյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ամբաստանյալ Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով Դավիթ Պետրոսյանին դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով մասով Դավիթ Պետրոսյանին դատապարտել տուգանքի` նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66-րդ հոդվածի համաձայն հանցանքների համակցությամբ պատիժները լրիվ գումարելու միջոցով Դավիթ Ռաֆիկի Պետրոսյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ նշանակել ազատազրկում 4 /չորս/ տարի ժամկետով և տուգանք նվազագույն աշխատավարձի երեքհարյուրապատիկի` 300.000 /երեք հարյուր հազար/ ՀՀ դրամի չափով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կարգով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 5 /հինգ/ տարի ժամկետով:
Դավիթ Պետրոսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին, որի սկիզբը հաշվել քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնում նրան հաշվառման վերցնելու պահից:
Դավիթ Պետրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը վերացնել և նրան անհապաղ ազատել կալանքից դատական նիստի դահլիճում:
Տուժող Նարինե Պետրոսյանի կողմից ներկայացված քաղաքացիական հայցը թողնել առանց քննության, նրան իրավունք վերապահելով քաղաքացիական հայցը լուծելու քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող 13.03.2012թ. ՙԿենտրոն՚ նոտարական գրասենյակից առգրաված, նոտարական վարույթի զննությամբ հայտնաբերված լիազորագիրը պահել քրեական գործի հետ միասին` վերջինիս պահելու ամբողջ ժամանակամիջոցում:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնի քննիչ Ա. Մելիքյանի 31.05.2012թ.-ի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշմամբ Երևան քաղաքի Հաղթանակի 4-րդ փողոցի 6/3 հասցեում գտնվող անշարժ գույքի վրա դրված կալանքը` պահպանել:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:

դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան