Գործ ԵԱՔԴ/0102/01/12







Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

20 սեպտեմբերի 2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

Նախագահությամբ` դատավոր Մ.Խաչատրյանի
Քարտուղարությամբ` Հ.Արտաշեսյանի
Մասնակցությամբ`
Մեղադրող Ն.Աշրաֆյանի
Տուժող Ս.Մարկոսյանի
Պաշտպան Ն.Մեհրաբյանի

Դռնբաց դատական նիստում քննության առավ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի`
Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանի, ծնված 10.09.1983թ.-ին, ՀՀ ք.Երևանում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, ամուսնացած, խնամքին 2 անչափահաս, նախկինում չդատապարտված, չի աշխատում, հաշվառված է ք.Երևան Լեփսիուսի 25 շենքի 30 բնակարանում, բնակվում է ք.Երևան Ռուբինյանց 27/77 տանը:

Մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով նախատեսված հանցագործության կատարման համար:
Նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել ստորագրությունը չհեռանալու մասին:
Դատական քննությամբ դատարանը.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Նախաքննության մարմինը Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով մեղադրանք է առաջադրել հետևյալ արարքի համար, ՙ որ նա, 2012թ. մայիսի 10-ին` ժամը 18:00-ի սահմաններում, ապօրինի մուտք է գործել Սիլվա Մարկոսյանի` Երևան քաղաքի Լեփսիուս փողոցի 25 շենքի 25 բնակարան և այնտեղից գաղտնի հափշտակել խոշոր չափերի` 652.900 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության կանացի հարդարման, շպարման, դեմքի խնամքի պարագաներ, սրբիչներ, կախազարդեր և օծանելիքներ` Ս.Մարկոսյանին պատճառելով խոշոր չափերի 652.900 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գույքային վնաս՚:
Նախաքննության փուլում առաջադրված մեղադրանքում Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանը իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք տվել այն մասին, որ ծնված օրվանից բնակվել է Երևան քաղաքի Լեփսիուս փողոցի 25 շենքի 30 բնակարանում: 2002թ.-ին ամուսնացել է, իսկ 2009թ.-ին ամուսնու և 2 անչափահաս երեխաների հետ տեղափոխվել է բնակվելու Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոցի 27/77 տանը: 2012թ.-ի մայիս ամսին, կոնկրետ օրը չի հիշում ժամը 12.00-ի սահմաններում որդու` Դավիթ Բալյանի հետ, գնացել է հայրական տուն` Երևան քաղաքի Լեփսիուս փողոցի 25 շենքի 30 բնակարան: Տանն են եղել մայրն ու դուստրը` Լարիսա Սահակյանը և Էլեն Բալյանը: Լ.Սահակյանի հետ սուրճ են խմել, զրուցել, որից հետո կերակրել ու քնացրել է որդուն, իսկ ժամը 15.00-ի սահմաններում` քնել: Մոտ 30 րոպե անց պատուհանից լսել է իրենց հարևանների խոսակցությունը ու երբ նայել է դուրս` նկատել է իրենց 1-ին հարկի հարևան Նինա Մկրտչյանին: Վերջինիս հրավիրել է իրենց տուն սրճելու: Մոտ 5 րոպեից Ն.Մկրտչյանը եկել է իրենց տուն, ինքը սուրճ է պատրաստել, որից հետո ասել է, որ սուրճը չխմեն, մինչև կգնա և բակից պաղպաղակ կգնի: Այնուհետև գնացել է մոտակա խանութ, գնել 5 պաղպաղակ, սակայն ետ վերադառնալիս` առաջին հարկում նկատել է, որ Ն.Մկրտչյանի 25 բնակարանի մուտքի դուռը կիսաբաց է: Մտածելով, թե Ն.Մկրտչյանը ետ է վերադարձել տուն, մտել է ներս ու առաջացել հյուրասենյակ: Արձագանք չստանալով Ն.Մկրտչյանից` ցանկացել է դուրս գալ տնից, սակայն հյուրասենյակի բազմոցին նկատել է գարդոնե արկղ, որի մեջ նկատել է ինչ-որ կարմիր իր ու որոշել գողանալ իրերով լի արկղը: Պաղպաղակը դրել է արկղի վրա, 2 ձեռքով գրկել արկղը և բարձրացրել ու դրել շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստիճանահարթակում: Այնուհետև իջել է իրենց տուն, պաղպաղակը դրել սեղանին, գնացել խոհանոց, դարակից վերցրել մոտ 5 տոպրակներ ու կրկին ետ բարձրացել արկղի մոտ: Բացել է այն, որի մեջ եղել են 2 սրբիչներ, կանացի շպարման պարագաների պայուսակներ, կանացի հարդարման պարագաներ և օծանելիքներ: Դրանք լցրել է 4 տոպրակների մեջ, ծալել արկղը և նույնպես դրել տոպրակներից մեկի մեջ, որից հետո իջել է տուն ու դրել իրենց տան միջանցքում, այնպես, որ ոչ ոք չտեսնի: Այնուհետև գնացել է մոր և Ն.Մկրտչյանի մոտ, որոնք դեռևս ավարտած չեն եղել սրճելը: Մոտ 1 ժամից Ն.Մկրտչյանը գնացել է, որից հետո նաև մայրը: Դրանից հետո գողոնը լցրել է իր պայուսակի մեջ, գնացել իր` Ռուբինյանց փողոցի 27/77 տուն, պայուսակը թողել այնտեղ և ետ վերադարձել: Մուտքում հասկացել է, որ շենքում իրարանցում է, քանի որ բոլոր հարևանները հավաքված են եղել և խոսել Ն.Մկրտչյանի բնակարանից կատարված գողության մասին: Ձևացնելով, թե ոչինչ իրեն հայտնի չէ, մի քանի րոպե զրուցել է հարևանների հետ և բարձրացել մոր տուն: Մոտ 15 րոպեից իջել է առաջին հարկ ու տեսել, որ եկել են ոստիկանության աշխատակիցներ: Ժամը 21.00-ի սահմաններում վերցրել է երեխաներին և գնացել իր տուն: 4 օր անց գնացել է Ռուբինյանց փողոցի ՙԵրևան-Սիթի՚ սուպերմարկետի դիմաց գտնվող դեղատուն և հանդիպել իր նախկին գործընկերուհի Ադելինա Գևորգյանին, որին առաջարկել է վաճառել կանացի շպարման պարագաների փոքրիկ պայուսակները: 2 օր անց Ա.Գևորգյանը զանգահարել է իրեն և խնդրել, որ շպարման պարագաների պայուսակները տանի նրա աշխատավայր, քանի որ նա դրանք պետք է ցույց տա հարևանուհուն: Նույն օրը ժամը 18.00-ի սահմաններում Ա.Գևորգյանը կրկին զանգահարել է իրեն և ասել, որ բոլոր իրերը, որոնք ինքը վաճառում է, տանի նրանց տուն: Վերցրել է բոլոր կանացի շպարման պարագաների պայուսակները,հանդիպել Ա.Գևորգյանին և միասին գնացել են նրա ընկերուհու տուն, սակայն մի քանի րոպեից իր ետևից այդ տուն է մտել Նինա Մկրտչյանի որդին` Սամվել Մարկոսյանը, որը տեսնելով, որ ինքը վաճառում է նրանց բնակարանից գողացված` քրոջը պատկանող իրերը, ասել է, որ վերադարձնի բոլոր իրերը և խնդիրներ չի ունենա: Ս.Մարկոսյանը վերցրել է այդ տանը գտնվող բոլոր իրերը, ու պայմանավորվել են, որ ինքը մնացած իրերը հաջորդ օրը պետք է վերադարձնի: Հաջորդ օրը իր տանը հանդիպել է Սամվել և Սիլվա Մարկոսյաններին ու վերադարձրել է գողացված բոլոր իրերը, սակայն մի քանի իրեր չի վերադարձրել, քանի որ դրանք ընկած են եղել դարակի խորքում: Դրանք հետագայում վերադարձրել է ամուսինը:
Վ.Շիրակյանը նշել է, որ Ս.Մարկոսյանին վերադարձրել է գողացված բոլոր իրերը և զղջում է կատարածի համար:
Դատաքննության ժամանակ ամբաստանյալ Վ.Շիրակյանը հրաժարվեց ցուցմունք տալուց:
Բացի ամբաստանյալ Վ.Շիրակյանի նախաքննական ցուցմունքից, նրան առաջադրված մեղադրանքն ապացուցված է նաև նախաքննությամբ հավաքված և դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով:
Տուժող Սիլվա Արմենի Մարկոսյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, ըստ որի մանկուց ճանաչում է իրենց շենքի 2-րդ հարկի հարևանուհի Վարդուհի Շիրակյանին, որի հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2009թ.-ից աշխատում է ՙՌուժ Բուտե՚ ՍՊԸ-ում որպես` վաճառող-խորհրդատու: Որպես լավ աշխատակից` ՙՌուժ Բուտե՚ ընկերության կողմից տարբեր առիթներով ստացել է բազմաթիվ նվերներ մասնավորապես` օծանելիքներ, խնամքի և դիմահարդարման պարագաներ, ինչպես նաև դրանց պահման պայուսակներ: 3 տարվա ընթացքում օգտագործել է դրանց չնչին մասը ու հավաքել է: 2012թ.-ի մայիսի 8-ին իրենց բնակարան է եկել Վ.Շիրակյանը ու խնդրել է ՙսկռաբ՚ խնամքի միջոց և խոնավացնող մածուկ: Միասին գնացել են իր ննջասենյակ, որտեղ զարդասեղանի վրայից նրան է տվել խնդրած իրերը: Վ.Շիրակյանը հարցրել է, թե ինչ օծանելիք է վրան ցանել, իսկ ինքը ասել է ՙGuerline Linstant Magic՚: Դրանից հետ, երբ Վ.Շիրակյանի խնդրանքով նրան ցույց է տվել, թե ընդհանրապես ՙՌուժ Բուտե՚ ընկերությունից ինչքան նվերներ ունի, վերջինս շատ է զարմացել ու գնացել է: 2 օր անց` 2012թ.-ի մայիսի 10-ին, ժամը 18.30-ի սահմաններում, Վ.Շիրակյանի բջջային հեռախոսից իրեն է զանգահարել մայրը` Նինա Մկրտչյանը և հայտնել, որ իր օծանելիքներով և խնամքի ու շպարման պարագաներով լի արկղը իրենց բնակարանից գողացել են, որից հետո շտապ գնացել է տուն: Գողության կատարման մեջ կասկածել է Վ.Շիրակյանին, սակայն, թե նրան, թե ոստիկաններին այդ մասին չի հայտնել, քանի որ ապացույցներ չի ունեցել: Դեպքից 12 օր անց, եղբայրը` Սամվել Մարկոսյանը, իր գործընկերոջ հետ գնացել է նրանց տուն ճաշի և այնտեղ տեսել Վ.Շիրակյանին` իր իրերը վաճառելիս: Վ.Շիրակյանը պարտավորվել է եղբորը վերադարձնել գողացված բոլոր իրերը, իսկ Ս.Մարկոսյանը համաձայնվել է: Ս.Մարկոսյանը վերցրել է այդ պահին այդտեղ գտնվող բոլոր իրերը, բերել իրենց տուն ու պատմել եղելությունը: Հաջորդ օրը եղբոր հետ գնացել են Վ.Շիրակյանի բնակարան, որտեղ վերջինս վերադարձրել է իրերի մի մասը, իսկ մյուս մասը այնուհետև վերադարձրել է Վ.Շիրակյանի ամուսինը:
Ս.Մարկոսյանը նշել է նաև, որ Վ.Շիրակյանը իրեն չի վերադարձրել 52,000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության մոտ 100 հատ տարբեր ֆիրմաների 1 և 1,5 մլ տարողության օծանելիքի ու դեմքի խնամքի փորձանմուշներ, 1 հատ ՙGuerline՚ փոքրիկ պայուսակ, 1 հատ ՙGuerline՚ բրիլոկ, 24 հատ տարբեր ֆիրմաների թղթե տոպրակեր, խնդրել է Վ.Շիրակյանին ենթարկել պատասխանատվության ու պնդել է իր ցուցմունքները Վ.Շիրակյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Տուժողը դատաքննության ժամանակ տվեց նույնաբովանդակ ցուցմունք և գրավոր դիմում ներկայացրեց, որ ամբաստանյալ Վ.Շիրակյանից ոչ մի պահանջ չունի:
Տուժողի մայր, գործով վկա Նինա Մկրտչյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքներով, որ ճանաչում է իրենց շենքի նույն մուտքի 2-րդ հարկի 30 բնակարանի բնակչուհի Վարդուհի Շիրակյանին և նրա ընտանիքի անդամներին, որոնց հետ գտնվել է նորմալ հարաբերությունների մեջ: 2012թ.-ի մայիսի 8-ին` ժամը 23.00 սահմաններում, իրենց տուն է եկել Վարդուհին ու Սիլվայի հետ գնացել են Սիլվայի սենյակ, քանի որ նա Սիլվայից ՙսկռաբ՚ է ուզել: Նա մոտ 5-10 րոպե մնացել է իրենց տանը : Դրանից 2 օր անց` ժամը 17.00-ի սահմաններում Վ.Շիրակյանը իրեն հրավիրել է մոր տուն` սուրճ խմելու : Տանն են եղել Վարդուհու մայրը` Լարիսան, Վարդուհին և հայրը` Գագիկ Շիրակյանը, որը մի փոքր անց դուրս է եկել: Մոտ 10 րոպե անց, Վարդուհին որդուն տվել է իր գիրկը, խնդրել, որ պահի ու ասել է, որ Լարիսայի հետ խոհանոցում երեխային կեր են պատրաստում : Մի քանի րոպե անց իր մոտ է եկել Վարդուհին ու վերցրել երեխային: Երբ իջել է տուն, նկատել է, որ տան դուռը, որի արանքում դրել է որդու կանաչ սպորտային համազգեստի թևը ու պինդ պակել, տեղում չէ, ուղակի դուռը ծածկված է, սակայն դրան այդ ժամանակ ուշադրություն չի դարձրել: Որոշել է լվանալ Ս.Մարկոսյանի ամառային վերնաշապիկները, սակայն, երբ բացել է նրա զգեստապահարանի դուռը, տեսել է, որ մեծ արկղը, որի մեջ լցված են եղել Սիլվայի հարդարման պարագաները և օծանելիքները` չկա: Իջել է բակ ու հարևաններին հարցրել, թե ինչ որ մեկը արդյոք չի նկատել արկղը: Դրանից մի փոքր անց, իրենց հարկ են իջել մուտքի գրեթե բոլոր հարևանները, այդ թվում` Լարիսան և Վարդուհին: Դրանից հետո Վարդուհու բջջայինով զանգահարել է Սիլվային ու պատմել կատարված գողության մասին: Այնուհետև տուն է եկել Սիլվան և ահազանգել ոստիկանություն: Ինչքան հիշում է 2012թ.-ի մայիսի 22-ն է եղել, երբ որդին` Սամվելը, պատահաբար ընկերոջ տանը տեսել է Վարդուհուն` Սիլվայի իրերը վաճառելիս: Վ.Շիրակյանը խոստովանել է, որ ինքն է կատարել գողությունը, Սամվելին է տվել այդտեղ եղած իրերը ու խնդրել է, որ Սամվելը ոչ ոքի չասի` խոստանալով մնացածն իրերն էլ վերադարձնել: Հաջորդ օրը Սիլվան և Սամվելը գնացել են Վ.Շիրակյանի տուն և բերել Սիլվայի իրերի մի մասը, իսկ մյուս մասը այնուհետև բերել է Վարդուհու ամուսինը :
Վկան համանման ցուցմունք տվեց նաև դատարանում:
Գործով վկա Ադելինա Հրաչի Գևորգյանի նախաքննական և դատաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից աշխատում է ՙՄարկֆարմացիա՚ դեղատան մեջ գտնվող կոսմետիկայի բաժնում` որպես վաճառողուհի: 2011թ.-ի մայիս ամսին ծանոթացել է Վարդուհի Շիրակյանի հետ, որի հետ գտնվել է մտերիմ հարաբերությունների մեջ: Ինչքան հիշում է 2011թ.-ի օգոստոս ամսին նա գնացել է դեկրետ: 2012թ.-ի մայիս ամսվա մեջ` կոնկրետ օրը չի հիշում, Վ.Շիրակյանը եկել է դեղատուն, հայտնել, որ աշխատանքի է ընդունվել ՙՌուժ՚ խանութում ու առաջարկել է էժան գներով վաճառել կանացի շպարման պարագաների պայուսակներ: Այդ ժամանակ Վ.Շիրակյանը իրեն նվիրել է 2 կանացի և 2 տղամարդու օծանելիքի փորձանմուշներ: 2 օր անց զանգահարել է Վ.Շիրակյանին ու ասել, որ վաճառքի ենթակա կանացի շպարման պարագաների պայուսակները բերի ու թողնի, քանի որ պետք է ցույց տա ընկերուհուն: Վ.Շիրակյանը բերել է տարբեր ֆիրմաների և ձևերի մոտ 6-7 կանացի շպարման պարագաների պայուսակներ: Նույն օրը ժամը 18.00-ի սահմաններում զանգահարել է Վարդուհուն ու ասել, որ ընկերուհին հարսանիքի համար ցանկանում է տեսնել վաճառվող բոլոր իրերը: Մոտ 15 րոպե անց, իրենց փողոցում հանդիպել է Վարդուհուն ու միասին գնացել են Սաթենիկենց տուն: Վ.Շիրակյանը բերել է մոտ 15 հատ կանացի շպարման պարագաների պայուսակներ, որոնց հետ են եղել նաև նույն ֆիրմայի օծանելիքի և կանացի հարդարման պարագաների փորձանմուշներ: Վ.Շիրակյանը բոլոր իրերը դրել է սեղանին, որպեսզի Սաթենիկը ընտրի: Մոտ 15 րոպե անց, գործընկերոջ հետ ճաշի է եկել Սաթենիկի ամուսինը` Լևոնը: Տեսենելով Լևոնի գործընկերոջը` Վարդուհին խառնվել է, շատ վախեցել ու այդ տղային դուրս կանչել զրուցելու: Մոտ 10 րոպեից նրանք երկուսով ետ են եկել, սակայն Վարդուհին ասել է, որ այդ պահին ոչինչ չի կարող վաճառել, հետո կզանգի ու այդ տղայի հետ գնացել են:
Վկան համանման ցուցմունք տվեց նաև դատարանում:
Գործով վկա Սամվել Արմենի Մարկոսյանի նախաքննական ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է Սիլվա Մարկոսյանի եղբայրը: Ճանաչում է իրենց շենքի նույն մուտքի 2-րդ հարկի 30 բնակարանի բնակչուհի Վարդուհի Շիրակյանին և նրա ընտանիքի անդամներին, որոնց հետ գտնվում է նորմալ հարաբերությունների մեջ: Իրենց տանը տեղի ունեցած գողությունից մոտ 10 օր հետո, իր գործընկեր Լյովայի հետ գնացել են ճաշի, ու երբ մտել է նրանց տուն, հանկարծակի տեսել է Վարդուհի Շիրակյանին, որը վաճառելիս է եղել քրոջ` Ս.Մարկոսյանի գողացված իրերից: Տեսնելով իրեն` Վ.Շիրակյանը վախեցել է ու խնդրել, որ առանձնանան: Իրենք Լյովայենց տանից դուրս են եկել բակ, որտեղ Վարդուհին խոստովանել է, որ ինքն է կատարել գողությունը և խնդրել, որ ոչ ոքի չասի` պարտավորվելով հաջորդ օրը մնացած իրերն էլ վերադարձնել: Հաշվի առնելով, որ հին հարևաններ են` ասել է խնդիր չկա: Հետո միասին մտել են Լյովայենց տուն, վերջինիս ասել է, որ ախորժակ չունի, ուզում է դուրս գալ, իսկ Վարդուհին շուտ հավաքել է իրերը, որոնք ցանկացել է վաճառել, լրցրել տոպրակների մեջ ու ասել, որ ինքն էլ է դուրս գալիս: Ճանապարհին իջացրել է Վ.Շիրակյանին, իրերը տարել տուն ու տվել Սիլվային: 2 օր անց Սիլվայի հետ գնացել են Վ.Շիրակյանի տուն ու ետ բերել իրերի մի մասը :
Վարդուհի Շիրակյանին առաջադրված մեղադրանք ապացուցված է նաև հետևյալ ապացույցներով.
Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ և արձանագրությամբ համաձայն, որի գործով տուժող Ս.Մարկոսյանի և գործով մեղադրյալ Վ.Շիրակյանի ներկայացրած իրերը ճանաչվել են իրեղեն ապացույց և ի պահ հանձնվել տուժող Ս.Մարկոսյանին: /Գ/Թ 146-150/:
Քննչական փորձարարություն կատարելու արձանագրությամբ, համաձայն որի մեղադրյալ Վ.Շիրակյանը մատնացույց է արել Ս.Մարկոսյանի բնակարանի մուտքի դուռը, դրա բացվածքը գողության պահին, բազմոցը որի վրայից ըստ իր հայտարարության կատարել է գողությունը, շենքի 2-րդ և 3-րդ հարկերի աստինահարթակը, որտեղ գողոնը լցրել է տոպրակների մեջ և իրենց բնակարանի միջանցը, որտեղ դրել է գողացված իրերով լի տոպրակները: /Գ/Թ 73-75/:
Դատաապրանքագիտական փորձաքննության թիվ 17061210 եզրակացությամբ, համաձայն որի փորձաքննությանը ներկայացված հետազոտման առարկա հանդիսացող և գնահատված ապրանքատեսակների ընդհանուր շուկայական արժեքը 2012թ.-ի մայիսի 10-ի դրությամբ կազմում է 520.900 ՀՀ դրամ: /Գ/Թ 135-145/:
Այլ փաստաթուղթ հանդիսացող մեղադրյալ Վ.Շիրակյանի 091-30-77-80 բջջային հեռախոսահամարի մուտքային և ելքային զանգերի, ինչպես նաև դրանք սպասարկած ռադիոկայանների տեղադիրքի վերծանումներով, համաձայն որոնց, հաստատվել է, որ Վ.Շիրակյանը 2012թ.-ի մայիսի 10-ին գողության ժամանակ գտնվել է Երևան քաղաքի Լեփսիուսի 25 շենքում: /Գ/Թ 109-129,153/:
Վերոգրյալների հիման վրա դատարանը գտնում է, որ Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով առաջադրված մեղադրանքը դատական քննությամբ հիմնավորվեց:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում հանցագործության հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, ինչպես նաև ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները:
Նախ դատարանն արձանագրում է, որ գործով առկա չէ ամբաստանյալ Վարդուհի Շիրակյանի պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող որևէ հանգամանք:
Որպես ամբաստանյալ Վարդուհի Շիրակյանի պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանք և անձը բնութագրող տվյալներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, տուժողին պատճառված վնասը հատուցվել է, ընդունում է առաջադրված մեղադրանքը և զղջում է կատարածի համար, բնութագրվում է դրականորեն, տուժողը դիմում է ներկայացրել, որ ամբաստանյալի նկատմամբ որևէ պահանջ չունի, խնամքին են գտնվում երկու երեխա` Դավիթ (ծնված 09.12.2011թ.) և Էլեն (ծնված 02.01.2004թ.) Արթուր Բալյանները /գ.թ. 21/:
Նշված երեխաների ծննդյան վկայականների բնօրինակները դատաքննությամբ հետազոտվեցին:
Երկու մանկահասակ երեխաների ամբաստանյալի խնամքին գտնվելու փաստը և վերը շարադրված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ամբաստանյալի անձը բնութագրող տվյալները հաշվի առնելով դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Վարդուհի Շիրակյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի և միաժամանակ հաշվի առնելով հանցավորի վերը շարադրված անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու միջոցով` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում:
Վերոգրյալների հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360-րդ, 364-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, հոդվածներով դատարանը
Վ Ճ Ռ Ե Ց

Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1.1-րդ կետով նախատեսված արարքի կատարման համար և դատապարտել ազատազրկման 4 /չորս/ տարի ժամկետով առանց գույքի բռնագրավման: Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածը, նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանել փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի ժամկետով:
Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին, որի սկիզբը հաշվել քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնում նրան հաշվառման վերցնելու պահից:
Վարդուհի Գագիկի Շիրակյանինկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը ստորագրությունը չհեռանալու մասին, մինչև դատավճռի ուժի մեջ մտնելը թողնել անփոփոխ :
09.08.2012թ. տուժող Սիլվա Մարկոսյանին հանձնված օծանելիքները` շրթներկերը և ստվերաներկ փոշին, թողնել տուժողի տնօրինությանը :
Տուժողին պատճառված վնասի հարցը համարել լուծված :
Դատավճիռը դատավարության մասնակիցների կողմից 1 /մեկ/ ամսվա ընթացքում վերաքննության կարգով կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան:


ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆ