Հիմնական

Գործի համար: ԵԱՔԴ/0097/01/12
Վիճակագրական տողի համար : 1.1

Պատասխանող

Լևոն Գրիգորյան
Լևոն Գրիգորյան Վոլոդյայի
Լևոն Գրիգորյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մհեր Արղամանյան

Աիդա Հովհաննիսյան

Մասիս Ռեհանյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Լևոն Ավետիսյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Համլետ Ասատրյան

Դատավոր

Քրեական վերաքննիչ

Մհեր Արղամանյան

Աիդա Հովհաննիսյան

Մասիս Ռեհանյան

Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն

Լևոն Ավետիսյան

Վճռաբեկ

Դավիթ Ավետիսյան

Համլետ Ասատրյան

Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն: Լևոն Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, փորձել է ապօրինաբար Գուլնարա Պետրոսյանին դիտավորությամբ զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը:
Դատարան Օր Ժամ Դատարանի դահլիճի համար Ստատուս Որոշում Այլ նշումներ
Քրեական վերաքննիչ 2013-04-30 13:00 4 Կայացվել է
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2013-02-08 14:00 2 Կայացվել է
Վճռաբեկ 2013-02-06 14:30 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2013-01-21 14:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-12-25 12:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-12-19 15:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-11-30 14:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-11-12 14:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-10-22 14:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Վճռաբեկ 2012-10-02 14:00 2 Նշանակվել է դատական նիստ
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն 2012-09-12 14:00 2 Կայացվել է 10.08.2012թ. ք. Երևան ՏԵՂԵԿԱՆՔ Սույն թվականի օգոստոսի 03-ին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մուտք է եղել թիվ ԵԱՔԴ/0097/01/12 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մաստով և նույն օրը դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից ընդունվել է վարույթ: 2012թ. օգոստոսի 10-ին կայացվել է քրեական գործը դատական քննության նշանակելու վերաբերյալ որոշում: Նկատի ունենալով, որ դատավոր Լ.Ավետիսյանը 2012թ. օգոստոսի 14-ից մինչև սեպտեմբերի 03-ը գտնվելու է հերթական արձակուրդում, քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 14:00-ին: ԴԱՏԱԿԱՆ ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ` Ն.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

30.04.2013թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԱՔԴ/0097/01/12

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը

Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը 2012թ-ի հուլիսի 10-ին ժամը 22:40-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի թիվ 48 դպրոցի մոտ ձեռքերով խեղդելու եղանակով փորձել է Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը` նշված վայրում ծառայություն իրականցնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 6-րդ վաշտի աշխատակիցների կողմից կանխելու պատճառով:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.02.2013թ-ի դատավճռով Լևոն Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 10 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի սկիզբը հաշվվելով 10.07.2012թ-ից:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները

Ամբաստանյալ Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.02.2013թ-ի դատավճռի դեմ և պատճառաբանել, որ այն լիովին բողոքարկում է, դատավարության ընթացքում ոտնահարվել են օրենքով սահմանված իր իրավունքները, քանի որ ում ցուցմունքների վրա իրեն դատապարտել են, լիովին հակասում են միմյանց, տուժող Գյուլնարա Պետրոսյանը ունի հոգեկան հիվանդություն և բուժվում է, ինչը հաշվի չի առնվել դատարանի կողմից:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բողոքարկել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը` միջնորդելով այն բեկանել, ճանաչել և հռչակել իր պաշտպանյալի անմեղությունը մեղսագրվող արարքում և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…Գտնում եմ, որ իմ պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, նրա արարքում բացակայում է հանցակազմը հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածով պատասխանատվություն է սահմանվում սպանության՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34 հոդվածի համաձայն՝ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իմ պաշտպանյալին մեղադրանք է առաջադրվել Գ.Պետրոսյանին կյանքից զրկելու ուղղակի դիտավորությամբ որոշակի գործողություններ կատարելու համար, ինչը չի կարողացել կատարել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։
Արարքը որպես սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է գործի բոլոր տվյալների բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ վերլուծություն, իրական շարժառիթնրի և այլ հանգամանքների վերհանում և ոչ երբեք, միայն փոխադարձ կռվի կամ գժտության փաստի առկայությունը։
Սույն գործով մեղադրողն իմ պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորելու համար դատարանին որպես ապացույցներ իր ճառով ներկայացրեց տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը:
Դատարանն այդ ապացույցները գնահատել է որպես իմ պաշտպանյալի գործողությունները և դիտավորությունը հիմնավորող ապացույցներ։
Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված այս ապացույցներից դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունն իրենից ներկայացնում է միայն տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքների առկայության, տեղակայության և ծանրության վերաբերյալ տեղեկություններ, որն օբյեկտիվորեն ուսումնասիրելու արդյունքում անհնար է եզրակացնել, թե այդ վնասվածքը ստացած անձին ցանկացել են կյանքից զրկելու։ Իմ պաշտպանյալի կատարած գործողությունների, նրա դիտավորության վերաբերյալ փասաական տվյալներ պարունակում են միմիայն տուժող Գ.Պետրոսյանի իրարամերժ, հակասական, ինչու չէ նաև անտրամաբանական ցուցմունքներն ու հայտարարությունները, որոնք որևէ այլ փաստական տվյալներով չեն հիմնավորվում, իսկ դատարանն էլ դատավճռով չի անդրադարձել այդ հակասություններին և անհասկանալի է, թե ինչ փաստական տվյալներից ելնելով է մի հանգամանքը արժանահավատ համարել, իսկ մյուսը՝ ոչ։
Սույն գործով վկաների ցուցմունքներն իրենցից պարունակում են զուտ սուբյեկտիվ կարծիք իմ պաշտպանյալի գործողությունների վերաբերյալ, քանի որ նրանք լսել են ինչ որ խռխռոցներ, որոնք նմանեցրել են խեղդվող մարդու ձայների, սակայն իրենց կարծիքը ձևավորելիս հաշվի չեն առել տուժողի խմածության աստիճանը։
Ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իմ պաշտպանյալին և տուժողին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելուց հետո տուժողի խմածության աստիճանը չի ստուգվել, իսկ իմ պաշտպանյալի և տուժողի ցուցմունքներից հստակ երևում է, որ տուժողը գտնվել է ալկոհոլային բարձր անսթափության` հարբածության վիճակում, իսկ նման վիճակում էլ անձը կարող է այնպիսի ձայներ արձակել, որը կարող է խեղդվելու տպավորություն ստեղծել։
Շատ կարևոր է տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքի տեղակայման վայրը։ Այն ոչ թե կոկորդի առջևային հատվածում է, որտեղից կարելի է անձին խեղդամահ անել, այլ դատաբժշկական փորձաքննության 18.07.2012թ. թիվ 2113 եզրակացութան համաձայն՝ Գ.Պեարոսյանի մարմնական վնասվածքները գտնվում են պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմային մակերեսին անցումով ձախ ուսագոտու շրջանում անկանոն ձևի, կապտականաչավուն արյունազեղում՝ 8x5սմ և աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով 5x3սմ։ Հետևաբար այս երկու հանգամանքների համակցությունից հստակորեն երևում է, որ իմ պաշտպանյալը ոչ միայն դիտավորություն չի ունեցել տուժողին կյանքից զրկելու, այլ նույնիսկ այդ ուղղությամբ գործողություններ չի կատարել։ Նրա կատարած գործողությունները եղել են տուժողին հանգստացնելու, նրա գոռգոռոցը դադարեցնելուն համոզելու ուղղությամբ, ինչի հետևանքով վերջինիս անզգուշությամբ պատճառվել է թեթև մարմնական վնասվածք՝ առողջության կարճատև քայքայումով, ինչպիսի արարքը քրեորեն պատժելի չէ։
…Դատարանի կողմից այս վերը նշված հակասությունները որևէ կերպ գնահատման չեն արժանացվել և ապացույցները ձևականորեն շարադրվել են միմյանց հետևից, դրանց վերլուծություն չի կատարվել, ինչպիսի պայմաններում կայացվել է անհիմն դատավճիռ։
Գործով ձեռք բերված ընդհամենը չորս ապացույցներն ամբողջությամբ և օբյեկտիվ ուսումնասիրելով և դրանք միմյանց հետ համադրելով առավել տրամաբանական կլինի ենթադրել, որ տուժողը հարբածության վիճակում իրեն ոչ հարիր ձևով է պահել, անհիմն վիճաբանություն է ստեղծել, իսկ իմ պաշտպանյալն ընդհամենը ցանկացել է լռեցնել նրան և տանել տուն։
Իմ այս հայտարարության տրամաբանությունը նաև այն է, որ տուժող Գ. Պետրոսյանին կյանքից զրկելու մտադրություն ունեցող անձն այնպես կարող էր սեղմել նրա կոկորդից, որ վերջինս չէր կարողանա բարձրաձայն օգնություն կանչել, քանի որ շնչուղիները փակ վիճակում լինելը բացառում է բարձրաձայն ճիչերի արձակումը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվելն քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա>>:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Վ.Գրիգորյանը և ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պնդեցին, մեղադրող Ա.Քալաշյանը բողոքների դեմ առարկելով` միջնորդեց առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի ու ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ-ի փետրվարի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Լևոն Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի հուլիսի 10-ին իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գուլնարայի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի վրա գտնվող <<Արդշին>> բանկից <<Նուռ>> վարկային քարտ ստանալու և նստել են բանկի դիմացի այգում` մինչև բանկը բացվելը: Ժամը 09-ի սահմաններում մտել են բանկ, որտեղ բանկի աշխատակիցն ասել է, որ երկու օրից գան: Այնուհետև շուկայից 60 դրամով գնել են սպիրտ: Այդ տարածքում ճարել են նաև մեկ շիշ գինի և միասին խմել են դրանք, որից հետո ինքը քնել է: Ժամը 20-ի սահմաններում արթնացել է ու տեսել, որ Գուլնարան չկա: Փնտրել է նրան, սակայն չի գտել: Հարցուփորձ անելով` իմացել է, որ նա գտնվում է Դ.Անհաղթի փողոցի վրա գտնվող այգում: Գնացել է նշված վայր ու այգու հետնամասով վեր բարձրանալիս նկատել է, որ Գուլնարան շատ վատ վիճակում ընկած է գետնին: Փորձել է բարձրացնել և նստեցնել: Երբ Գ.Պետրոսյանը բացել է աչքերը, ինքը նրան հարցրել է, թե որտեղ է իր անձնագիրը և բջջային հեռախոսը: Ինքն ամոթանք է տվել նրան` հարբած վիճակի համար: Գուլնարան սկսել է գոռգոռալ: Ինքը ձեռքը նրա բերանին է դրել, որպեսզի լռեցնի: Այդ ժամանակ, հավանաբար Գյուլնարա Պետրոսյանի գոռգոռոցից, մոտեցել են երկու ոստիկան և իրենց տարել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Բաժնում Գուլնարան ասել է, որ եկել է ճիշտը հայտնելու, որպեսզի ինքը չնստի, բայց լրիվ հակառակն է գրել: Ինքը չի ցանկացել սպանել նրան, միայն ձեռքը նրա բերանին դնելով փորձել է նրան լռեցնել:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում խուսափելու առանձնապես ծանր հանցագործության համար նախատեսված պատասխանատվությունից ու պատժից, դրանք հերքվում և նրան մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է գործի փաստական տվյալների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Գուլնարա Պետրոսյանը ցուցմունքներ է տվել և նախաքննության ընթացքում Լևոն Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ պնդել, որ 2011 թվականի ապրիլ կամ մայիս ամսին ծանոթացել է Լևոն Գրիգորյանի հետ, որն այդ ժամանակ կալանավայրից նոր է ազատված եղել: Դրանից մոտ 2-3 ամիս հետո տեղափոխվել և բնակվել է Լևոնի տանը` Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 7 շենքի թիվ 79 բնակարանում և նրա հետ գտնվել է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ժամը 06-ի սահմաններում արթնացել են և միասին գնացել Երևանի Մաշտոցի պողոտայի ձկան խանութի մոտ գտնվող <<Նուռ>> վարկային կազմակերպություն, որտեղից Լևոնը պետք է գումար ստանար: Այդ կազմակերպությունում իրենց ասել են, որ 4 օր եղել են հանսգտյան օրեր, ուստի վարկային քարտը պատրաստ կլինի հինգշաբթի: Դրանից հետո ոտքով <<Կասկադի>> աստիճաններով բարձրացել են դեպի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող շուկա, այնտեղ գնել և Լևոնի հետ շուկայի հետնամասում խմել են 1 լիտր գինի, որից հետո գնել են 150 գրամ ցորենի սպիրտ, այն բացել ջրով և կրկին միասին խմել: Ժամը 15-30-ի սահմաններում Լևոնը կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանել է իր հետ ու մեկ անգամ ապտակել, որից հետո հենց շուկայի հետևում նա պառկել է գետնին ու քնել, իսկ ինքը գնացել է Զեյթունի շատրվանների մոտ: Այդտեղ մի կրպակից գնել է 200 գրամ ցորենի սպիրտ ու երբ իջնելիս է եղել շատրվանների արձանի մոտ, տեսել է, որ Լևոնն այնտեղ է: Նա կրկին սկսել է կենցաղային հարցերի շուրջ և խանդի հողի վրա վիճաբանել իր հետ: Դրանից հետո միասին գնացել են շատրվանների արձանի մոտ, իր գնած 200 գրամ ցորենի սպիրտը բացել են այդտեղ գտնվող ցայտաղբյուրի ջրով ու բորդյուրին նստած` դա էլ են խմել: Հենց այդտեղ Լևոնը սկսել է վիճաբանել իր հետ, որի ժամանակ աջ ձեռքով ուժեղ սեղմել է իր վզից և սկսել խեղդել: Իր ուշքը գնացել է և մեջքի վրա ընկել է գետնին, իսկ երբ աչքերը բացել է, տեսել է որ, մի անծանոթ երիտասարդ Լևոնին ասել է թող, վերջինս էլ նրա ասածը լսել է: Դրանից հետո, Լևոնի հետ քայլելով հասել են Պ.Սևակի և Դրոյի փողոցների խաչմերուկին հարակից դպրոցի մոտ, որտեղ կրկին սկսվել է վիճաբանությունը: Լևոն Գրիգորյանն իրեն հրել է դպրոցի ցանկապատի վրա, աջ ձեռքով ամուր սեղմել կոկորդը ու սկսել խեղդամահ անել: Քանի որ իր կոկորդն ամուր սեղմված է եղել, սկսել է շնչահեղձ լինել և խռխռալ: Այդ պահին օգնության են հասել ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը փրկվել է: Եթե ոստիկաններն օգնության չհասնեին, նա իրեն խեղդամահ կաներ:
Վկա Արսեն Օլեգի Ղուկասյանի ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում որպես ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ժամը 22-ի սահմաններում իր գործընկեր Էդուարդ Փափազյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևանի Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերածվել են խռխռոցի, կարծես կենդանի մորթելիս լինեին: Հասնելով դեպքի վայր` տեսել են, որ մի տղամարդ թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին մի կնոջ հենած` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը, իսկ ձախ ձեռքը դրած բերանին խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել խոսել և շնչել: Ինքն ու Էդուրադ Փափազյանը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս, վախեցած և ապշած իրենց է նայել: Էդուարդի հետ քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել ու դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել է և կապտած է եղել: Դրանից հետո այդ տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Ա.Ղուկասյանը հայտնել է նաև, որ եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշանային, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Վկա Էդուարդ Փափազյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան է: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ժամը 22-40-ի սահմաններում իր գործընկեր Արսեն Ղուկասյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերափոխվել են խռխռոցի: Հասնելով դեպքի վայր, տեսել են, որ մի տղամարդ, թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին հենած մի կնոջ` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը և խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել ձայն հանել և շնչել: Ինքն ու Էդուարդը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս վախեցած և ապշած իրենց է նայել, քանի որ նշված տարածքում այդ պահին այլ մարդ չի եղել: Իրենց պահանջով այդ տղամարդը կնոջ պարանոցը բաց չի թողել: Արսենի հետ մոտեցել, քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել, դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել է ու եղել է կապտած: Դրանից հետո այդ տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշ հասնեին, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Ա.Ղուկասյանը և Է.Փափազյանն իրենց ցուցմունքները նախաքննության ընթացքում պնդել են նաև Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 18.07.2012թ-ի թիվ 2113 եզրակացութան, Գյուլնարա Պետրոսյանի պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմնային մակերեսին անցումով ձախ ուսագոտու շրջան կա անկանոն ձևի, կապտականաչավուն արյունազեղում 8x5 սմ: Նման արյունազեղում կա աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով 5x3սմ: Գ.Պետրոսյանի մարմնական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմային մակերեսի` անցումով ձախ ուսագոտու շրջան և աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից:
Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հարցաքննված դատաբժշկական փորձագետ Ս.Սևոյանը հայտնել է, որ տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքները բնորոշ են ձեռքերով խեղդամահ անելու եղանակով մարդուն սպանելու փորձ կատարելուն և եթե այդ գործողությունները չկանխվեին ոստիկանների կողմից, հնարավոր է, որ սպանությունը ավարտին հասցվեր:
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ Լևոն Գրիգորյանը 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ձեռքերով խեղդելու միջոցով փորձել է Գյուլնարա Պետրոսյանին ապօրինաբար զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, այսինքն` նրա հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով ճիշտ է որակված, իսկ պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում ներկայացված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
-Դատաբժշկական փորձաքննության 18.08.2012 թվականի թիվ 2313 եզրակացությամբ տուժող Գ.Պետրոսյանի մարմնի վրա հայտնաբերված ու արձանագրված մարմնական վնասվածքների բնույթն ու տեղակայունումը վկայում են այն մասին, որ Լևոն Գրիգորյանը ցանկացել է խեղդամահ անել տուժող Պետրոսյանին և ոչ թե նրա գործողությունները ուղղված են եղել վերջինիս հանգստացնելուն կամ լռեցնելուն, ինչն իր դատաքննական ցուցմունքով հաստատել է նաև դատաբժշկական փորձագետ Ս.Սևոյանը:
-Գործի փաստական տվյալներով չի արձանագրվել որևէ հանգամանք, որը կարող էր վկայել տուժող Գ.Պետրոսյանի կողմից տված ցուցմունքները անարժանահավատ համարելու համար: Վերջինիս մոտ ախտորոշված <<Անձի հիստերի խանգարումը>> նույնպես չի կարող հիմք հանդիսանալ նրա ցուցմունքների հավաստիությունը կասկածի տակ դնելու համար, առավել ևս, որ դրանցում որևէ հակասություն չկա և դրանք հաստատվում են նաև գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով` վկաներ Ա.Ղուկասյանի և Է.Փափազյանի ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննության 18.08.2012 թվականի թիվ 2313 եզրակացությամբ, որոնք իրենց համակցությամբ թույլատրելի և բավարար են ամբաստանյալ Գրիգորյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորված համարելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, թողնել անփոփոխ, պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԵԱՔԴ/0097/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի, Գ.Պետրոսյանի, Հ.Թադևոսյանի
մասնակցությամբ
մեղադրողներ` Է.Պետրոսյանի, Ա.Քալաշյանի
պաշտպան` Վ.Գրիգորյանի


2013 թվականի փետրվարի 8-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի, ծնված 1955 թվականի հոկտեմբերի 07-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, նախկինում 8 անգամ դատված, վերջին երեքը`
1/.Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2002թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229 հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամանակով: Նույն դատարանի 12.08.2003թ. որոշմամբ 05.08.2002թ. դատավճիռը վերանայվել է` 07.03.1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229 հոդվածի 3-րդ մասը համապատասխանացվել է 18.04.2003թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասին և սահմանվել է պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով, պատիժը լրիվ կրելով ազատվել է պատժից:
2/.Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամանակով` առանց գույքի բռնագրավման, 17.07.2006թ.-ին պայմանական վաղակետ ազատվել է 2 տարի 11 ամիս 22 օր պատժի կրումից: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.12.2011թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում չորս (4) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված վեց (6) ամիս ժամկետով ազատազրկումը թողնվել է անփոփոխ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում չորս (4) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով։
3/.Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.10.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 117 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66, 67 հոդվածների հիման վրա, դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանքի 30.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 31.08.2011թ. որոշմամբ արարքները համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 տարի 10 ամիս ժամկետով, պատիժը լրիվ կրելով ազատվել է պատժից, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվել է ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 7 շենք թիվ 79 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, կալանքի տակ է 2012 թվականի հուլիսի 10-ից:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի հուլիսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09106912 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2012 թվականի օգոստոսի 01-ին թիվ 09106912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինը Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2012թ. հուլիսի 10-ին, ժամը 2240-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի թիվ 48 դպրոցի մոտ, ձեռքերով խեղդելու եղանակով փորձել է Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը` նշված վայրում ծառայություն իրականցնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 6-րդ վաշտի աշխատակիցների կողմից կանխելու պատճառով:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ինքն ու իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գուլնարան գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի վրա գտնվող ՙԱրդշին՚ բանկից ՙՆուռ՚ վարկային քարտ ստանալու և նստել են բանկի դիմացի այգում` մինչև բանկը բացվի: Ժամը 0900-ին մտել են բանկ, որտեղ բանկի աշխատակիցն ասել է, որ երկու օրից գան: Այնուհետև շուկայից 60 ՀՀ դրամով գնել են սպիրտ: Այդ տարածքում ճարել են նաև մեկ շիշ գինի և միասին խմել են դրանք, որից հետո ինքը քնել է: Ժամը 2000-ի սահմաններում արթնացել է ու տեսել, որ Գուլնարան չկա: Փնտրել է նրան, սակայն չի գտել: Հարցուփորձ անելով` իմացել է, որ նա գտնվում է Դ.Անհաղթի փողոցի վրա գտնվող այգում: Գնացել է նշված վայր ու այգու հետնամասով վեր բարձրանալիս նկատել է, որ Գուլնարան շատ վատ վիճակում ընկած է գետնին: Փորձել է բարձրացնել և նստեցնել: Երբ Գ.Պետրոսյանը բացել է աչքերը, ինքը նրան հարցրել է, թե որտեղ է իր անձնագիրը և բջջային հեռախոսը: Ինքն ամոթանք է տվել նրան` հարբած վիճակի համար: Գուլնարան սկսել է գոռգոռալ: Ինքը ձեռքը նրա բերանին է դրել, որպեսզի Գ.Պետրոսյանը լռի: Այդ ժամանակ, հավանաբար Գ.Պետրոսյանի գոռգոռոցից, մոտեցել են երկու ոստիկան և իրենց տարել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Բաժնում Գուլնարան ասել է, որ եկել է ճիշտն ասելու, որ ինքը չնստի, բայց լրիվ հակառակն է գրել:
Լևոն Գրիգորյանը հայտնեց, որ Գ.Պետրոսյանը ճիշտ չի ասում, ինքը չի ցանկացել սպանել նրան, միայն ձեռքը նրա բերանին դնելով փորձել է նրան լռեցնել:
Ամբաստանյալի պատճառաբանությունն անհիմն է, հետապնդում է պատիժը մեղմացնելու նպատակ:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գուլնարա Պետիկի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլ կամ մայիս ամսին ծանոթացել է Լևոն Գրիգորյանի հետ: Այդ ժամանակ նա նոր էր ազատվել կալանավայրից: Ծանոթանալուց մոտ 2-3 ամիս հետո տեղափոխվել և բնակվել է Լևոնի տանը` Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 7 շենքի թիվ 79 բնակարանում և նրա հետ գտնվել է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին, Լևոնի հետ արթնացել են առավոտյան ժամը 0600-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի ձկան խանութի մոտ գտնվող ՙՆուռ՚ վարկային կազմակերպություն, քանի որ Լևոնը պետք է վարկ ստանար: Քանի որ այդ կազմակերպությունում աշխատանքն սկսվում է ժամը 0930-ին, դիմացի այգում սպասել են մինչև նշված ժամը: Այդ կազմակերպությունում իրենց ասել են, որ 4 օր եղել են հանսգտյան օրեր, ուստի վարկային քարտը պատրաստ կլինի հինգշաբթի: Դրանից հետո ոտքով ՙԿասկադի՚ աստիճաններով բարձրացել են դեպի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող շուկա, այնտեղ գնել և Լևոնի հետ միասին շուկայի հետնամասում խմել են 1 լիտր գինի, որից հետո գնել են 150 գրամ ցորենի սպիրտ, այն բացել ջրով և կրկին Լևոնի հետ խմել: Ժամը 1530-ի սահմաններում Լևոնը վիճաբանել է իր հետ կենցաղային հարցերի շուրջ ու մեկ անգամ ապտակել, որից հետո հենց շուկայի հետևում նա պառկել է գետնին ու քնել, իսկ ինքը գնացել Զեյթունի շատրվանների մոտ: Այդտեղ մի կրպակից գնել է 200 գրամ ցորենի սպիրտ ու երբ իջնելիս է եղել շատրվանների արձանի մոտ, տեսել է, որ Լևոնն այնտեղ է: Նա կրկին սկսել է կենցաղային հարցերի շուրջ և խանդի հողի վրա վիճաբանել իր հետ: Դրանից հետո միասին գնացել են շատրվանների արձանի մոտ, իր գնած 200 գրամ ցորենի սպիրտը բացել են այդտեղ գտնվող ցայտաղբյուրի ջրով ու դա էլ են խմել: Դրանից հետո, Լևոնի հետ քայլելով հասել են Պ.Սևակի և Դրոյի փողոցների խաչմերուկին հարակից դպրոցի մոտ, որտեղ կրկին սկսվել է վիճաբանությունը: Լ.Գրիգորյանն իրեն հրել է դպրոցի ցանկապատի վրա, աջ ձեռքով ամուր սեղմել կոկորդը ու սկսել խեղդամահ անել: Քանի որ իր կոկորդն ամուր սեղմված է եղել, սկսել է շնչահեղձվել և խռխռալ: Այդ պահին իրեն օգնության են հասել ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը փրկվել է: Եթե ոստիկաններն օգնության չհասնեին, Լ.Գրիգորյանը կսպաներ իրեն: Գուլնարա Պետրոսյանը պնդեց, որ Լևոն Գրիգորյանը խանդի հողի վրա փորձել է ձեռքերով խեղդամահ անելու եղանակով սպանել իրեն, սակայն վրա հասած ոստիկանության աշխատակիցները փրկել են իրեն:
Գ.Պետրոսյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև գործի նախաքննության ընթացքում Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Արսեն Օլեգի Ղուկասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, որպես ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին` երեկոյան ժամը 22-ի սահմաններում, իր գործընկեր Էդուարդ Փափազյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերածվել են խռխռոցի: Հասնելով դեպքի վայր` տեսել են, որ մի տղամարդ, թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին հենած մի կնոջ` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը, իսկ ձախ ձեռքը դրած բերանին խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել խոսել և շնչել: Ինքն ու Էդուրադը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս, վախեցած և ապշած իրենց է նայել: Էդուարդի հետ քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել ու դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել և կապտած է եղել: Դրանից հետո նշված տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Ա.Ղուկասյանը նշել է, որ եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշանային, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Ա.Ղուկասյանը իր ցուցմունքները պնդել է նախաքննության ընթացքում Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Էդուարդ Ստեփանի Փափազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան է: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին, ժամը 2240-ի սահմաններում, իր գործընկեր Արսեն Ղուկասյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերափոխվել են խռխռոցի: Հասնելով դեպքի վայր, տեսել են, որ մի տղամարդ, թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին հենած մի կնոջ` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը և խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել ձայն հանել և շնչել: Ինքն ու Էդուարդը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս վախեցած և ապշած իրենց է նայել, քանի որ նշված տարածքում այդ պահին այլ մարդ չի եղել: Իրենց պահանջով այդ տղամարդը կնոջ պարանոցը բաց չի թողել: Արսենի հետ մոտեցել, քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել, դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել է: Դրանից հետո նշված տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշ հասնեին, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Է.Փափազյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև նախաքննության ընթացքում Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Դատաբժշկական փորձաքննության 18.07.2012թ. թիվ 2113 եզրակացութամբ այն մասին, որ Գ.Պետրոսյանի մարմնական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմային մակերեսի` անցումով ձախ ուսագոտու շրջան և աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից:
Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված փորձագետ Ս.Սևոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքները բնորոշ են ձեռքերով խեղդամահ անելու եղանակով մարդուն սպանելու փորձ կատարելուն և եթե այդ գործողությունները չկանխվեին ոստիկանների կողմից, հնարավոր է, որ սպանությունը ավարտին հասցվեր:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը և հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանը դիտավորյալ երկու անգամ միջին ծանրության հանցագործություններ (գողություններ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մաս) կատարելու համար ազատազրկման դատապարտված լինելով և դատվածություններ ունենալով, կրկին կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն` սպանության փորձ, որը համարվում է առանձնապես ծանր հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածը սահմանում է հանցագործությունների ռեցիդիվը, որի 2-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար՚:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասով, համաձայն որի ՙ … Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը:
Նույն հոդվածի 4.1 մասի համաձայն, սույն հոդվածի երկրորդ և երրորդ մասերով նախատեսված կանոնները չեն կիրառվում հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Լևոն Գրիգորյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման տաս (10) տարի ժամկետով:
Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի հուլիսի 10-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0097/01/12
Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Նոր քրեական գործ
Երբ է գործը ստացվել 03-08-2012
Քրեական գործի համարը ԵԱՔԴ/0097/01/12
Դատախազություն Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների դատախազություն
Նախաքննական գործի համարը 09106912
Մեղադրական եզրակացության համառոտ բովանդակություն Լևոն Գրիգորյանին մեղադրանք է առաջադրվել այն բանի համար, որ գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, փորձել է ապօրինաբար Գուլնարա Պետրոսյանին դիտավորությամբ զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը:
Մեղադրյալ
Անձ
Անուն Լևոն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հայրանուն Վոլոդյայի
Հասցե ---------------
Ծննդյան օր ---------------
Սոցիալական քարտ ---------------
Հոդված_1
Դատվածություն
Դատվածություն նախկինում 8 անգամ դատված
Վիճակագրական տողի համարը 1.1
Չափահաս Այո
Մակագրել
Երբ 03-08-2012
Նախագահող դատավոր
Անուն Լևոն
Ազգանուն Ավետիսյան
Ընդունվել է վարույթ
Երբ 03-08-2012
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին 06-08-2012
Ուղարկվել է հուշաթերթիկ/որոշումը 06-08-2012
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 12-09-2012
Դատավարության կողմեր Մեղադրյալ
Դատավարության կողմեր Տուժող
Դատավարության կողմեր
Անուն Լևոն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ
Դատավարության կողմեր
Անուն Գուլնարա
Ազգանուն Պետրոսյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Այլ նշումներ 10.08.2012թ. ք. Երևան


ՏԵՂԵԿԱՆՔ

Սույն թվականի օգոստոսի 03-ին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան մուտք է եղել թիվ ԵԱՔԴ/0097/01/12 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մաստով և նույն օրը դատավոր Լ.Ավետիսյանի կողմից ընդունվել է վարույթ:
2012թ. օգոստոսի 10-ին կայացվել է քրեական գործը դատական քննության նշանակելու վերաբերյալ որոշում:
Նկատի ունենալով, որ դատավոր Լ.Ավետիսյանը 2012թ. օգոստոսի 14-ից մինչև սեպտեմբերի 03-ը գտնվելու է հերթական արձակուրդում, քրեական գործը նշանակվել է դատաքննության 2012թ. սեպտեմբերի 12-ին ժամը 14:00-ին:

ԴԱՏԱԿԱՆ ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ` Ն.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 02-10-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 22-10-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 12-11-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 30-11-2012
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 19-12-2012
Ժամ 15:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 25-12-2012
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 21-01-2013
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 06-02-2013
Ժամ 14:30
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Չի կայացվել
Պատճառը 23.01.2013թ. ք. Երևան

ՏԵՂԵԿԱՆՔ

ԴԱՏԱԿԱՆ ՆԻՍՏԸ ՀԵՏԱՁԳԵԼՈՒ ՎԵՐԱԲԵՐՅԱԼ

Սույն թվականի հունվարի 06-ին ժամը 14:30-ին Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանում /դատավոր`Լ. Ավետիսյան/ նշանակված էր լսելու թիվ ԵԱՔԴ/0097/01/12 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Գրիգորյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով:
Մեկ այլ դատական նիստ նշանակված լինելու պատճառով դատական նիստը վերանշանակվել է սույն թվականի մայիսի 08-ին ժամը 14:00-ին:
Դատավարության մասնակիցները հեռախոսազանգի միջոցով նախապես զգուշացվել և ծանուցվել են դատական նիստի վայրի և ժամանակի մասին:

ԴԱՏԱԿԱՆ ՆԻՍՏԻ ՔԱՐՏՈՒՂԱՐ` Ն.ՂԱԶԱՐՅԱՆ
Նշանակվել է դատական նիստ/դատական քննություն
Երբ 08-02-2013
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 2
Նիստը Կայացվել է
Կայացվել է դատավճիռ
Ամսաթիվ 08-02-2013
Մեղադրական
Մեղադրյալ
Անուն Լևոն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 1
Լրացուցիչ ինֆորմացիա ՀՀ ԱՆ <Նուբարաշեն> ՔԿՀ
Ամսաթիվ 08-02-2013
Առավել ծանր հանցագործության հոդված
Առավել ծանր հանցագործության հոդվածով Դատապարտվել է
Հիմնական պատիժ Որոշակի ժամկետով ազատազրկում
Դատական ակտ
Դատական ակտի բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0097/01/12


Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը`

նախագահող դատավոր` Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն.Ղազարյանի, Գ.Պետրոսյանի, Հ.Թադևոսյանի
մասնակցությամբ
մեղադրողներ` Է.Պետրոսյանի, Ա.Քալաշյանի
պաշտպան` Վ.Գրիգորյանի


2013 թվականի փետրվարի 8-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի, ծնված 1955 թվականի հոկտեմբերի 07-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնալուծված, խնամքին ոչ ոք, նախկինում 8 անգամ դատված, վերջին երեքը`
1/.Աջափնյակ և Դավթաշեն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 05.08.2002թ. դատավճռով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229 հոդվածի 4-րդ մասով դատապարտվել է ազատազրկման 3 տարի ժամանակով: Նույն դատարանի 12.08.2003թ. որոշմամբ 05.08.2002թ. դատավճիռը վերանայվել է` 07.03.1961թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 229 հոդվածի 3-րդ մասը համապատասխանացվել է 18.04.2003թ. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 268 հոդվածի 1-ին մասին և սահմանվել է պատիժ` ազատազրկում 6 ամիս ժամկետով, պատիժը լրիվ կրելով ազատվել է պատժից:
2/.Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների առաջին ատյանի դատարանի 13.01.2004թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա դատապարտվել է ազատազրկման 6 տարի ժամանակով` առանց գույքի բռնագրավման, 17.07.2006թ.-ին պայմանական վաղակետ ազատվել է 2 տարի 11 ամիս 22 օր պատժի կրումից: Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 22.12.2011թ. որոշմամբ արարքը համապատասխանեցվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և պատիժ է նշանակվել ազատազրկում չորս (4) տարի ժամկետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 185 հոդվածի 1-ին մասով նշանակված վեց (6) ամիս ժամկետով ազատազրկումը թողնվել է անփոփոխ, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում չորս (4) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով։
3/.Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն համայնքների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 29.10.2007թ. դատավճռով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 3-րդ մասի 3-րդ կետով և 117 հոդվածով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66, 67 հոդվածների հիման վրա, դատապարտվել է ազատազրկման 5 տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման և տուգանքի 30.000 ՀՀ դրամի չափով: ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 31.08.2011թ. որոշմամբ արարքները համապատասխանեցվել են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մասի 3-րդ կետին և ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3753 հոդվածի 6-րդ մասի և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67 հոդվածի կիրառմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 3 տարի 10 ամիս ժամկետով, պատիժը լրիվ կրելով ազատվել է պատժից, դատվածությունը չմարված, չի աշխատել, հաշվառված և բնակվել է ք.Երևան, Թբիլիսյան խճուղի 7 շենք թիվ 79 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, կալանքի տակ է 2012 թվականի հուլիսի 10-ից:

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2012 թվականի հուլիսի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթունի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 09106912 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմնի 2012 թվականի հուլիսի 13-ի որոշմամբ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ և նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով: Դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է կիրառվել կալանավորումը:
2012 թվականի օգոստոսի 01-ին թիվ 09106912 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինը Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա 2012թ. հուլիսի 10-ին, ժամը 2240-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի թիվ 48 դպրոցի մոտ, ձեռքերով խեղդելու եղանակով փորձել է Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը` նշված վայրում ծառայություն իրականցնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 6-րդ վաշտի աշխատակիցների կողմից կանխելու պատճառով:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ինքն ու իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գուլնարան գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի վրա գտնվող ՙԱրդշին՚ բանկից ՙՆուռ՚ վարկային քարտ ստանալու և նստել են բանկի դիմացի այգում` մինչև բանկը բացվի: Ժամը 0900-ին մտել են բանկ, որտեղ բանկի աշխատակիցն ասել է, որ երկու օրից գան: Այնուհետև շուկայից 60 ՀՀ դրամով գնել են սպիրտ: Այդ տարածքում ճարել են նաև մեկ շիշ գինի և միասին խմել են դրանք, որից հետո ինքը քնել է: Ժամը 2000-ի սահմաններում արթնացել է ու տեսել, որ Գուլնարան չկա: Փնտրել է նրան, սակայն չի գտել: Հարցուփորձ անելով` իմացել է, որ նա գտնվում է Դ.Անհաղթի փողոցի վրա գտնվող այգում: Գնացել է նշված վայր ու այգու հետնամասով վեր բարձրանալիս նկատել է, որ Գուլնարան շատ վատ վիճակում ընկած է գետնին: Փորձել է բարձրացնել և նստեցնել: Երբ Գ.Պետրոսյանը բացել է աչքերը, ինքը նրան հարցրել է, թե որտեղ է իր անձնագիրը և բջջային հեռախոսը: Ինքն ամոթանք է տվել նրան` հարբած վիճակի համար: Գուլնարան սկսել է գոռգոռալ: Ինքը ձեռքը նրա բերանին է դրել, որպեսզի Գ.Պետրոսյանը լռի: Այդ ժամանակ, հավանաբար Գ.Պետրոսյանի գոռգոռոցից, մոտեցել են երկու ոստիկան և իրենց տարել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Բաժնում Գուլնարան ասել է, որ եկել է ճիշտն ասելու, որ ինքը չնստի, բայց լրիվ հակառակն է գրել:
Լևոն Գրիգորյանը հայտնեց, որ Գ.Պետրոսյանը ճիշտ չի ասում, ինքը չի ցանկացել սպանել նրան, միայն ձեռքը նրա բերանին դնելով փորձել է նրան լռեցնել:
Ամբաստանյալի պատճառաբանությունն անհիմն է, հետապնդում է պատիժը մեղմացնելու նպատակ:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Տուժող Գուլնարա Պետիկի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլ կամ մայիս ամսին ծանոթացել է Լևոն Գրիգորյանի հետ: Այդ ժամանակ նա նոր էր ազատվել կալանավայրից: Ծանոթանալուց մոտ 2-3 ամիս հետո տեղափոխվել և բնակվել է Լևոնի տանը` Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 7 շենքի թիվ 79 բնակարանում և նրա հետ գտնվել է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին, Լևոնի հետ արթնացել են առավոտյան ժամը 0600-ի սահմաններում, գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի ձկան խանութի մոտ գտնվող ՙՆուռ՚ վարկային կազմակերպություն, քանի որ Լևոնը պետք է վարկ ստանար: Քանի որ այդ կազմակերպությունում աշխատանքն սկսվում է ժամը 0930-ին, դիմացի այգում սպասել են մինչև նշված ժամը: Այդ կազմակերպությունում իրենց ասել են, որ 4 օր եղել են հանսգտյան օրեր, ուստի վարկային քարտը պատրաստ կլինի հինգշաբթի: Դրանից հետո ոտքով ՙԿասկադի՚ աստիճաններով բարձրացել են դեպի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող շուկա, այնտեղ գնել և Լևոնի հետ միասին շուկայի հետնամասում խմել են 1 լիտր գինի, որից հետո գնել են 150 գրամ ցորենի սպիրտ, այն բացել ջրով և կրկին Լևոնի հետ խմել: Ժամը 1530-ի սահմաններում Լևոնը վիճաբանել է իր հետ կենցաղային հարցերի շուրջ ու մեկ անգամ ապտակել, որից հետո հենց շուկայի հետևում նա պառկել է գետնին ու քնել, իսկ ինքը գնացել Զեյթունի շատրվանների մոտ: Այդտեղ մի կրպակից գնել է 200 գրամ ցորենի սպիրտ ու երբ իջնելիս է եղել շատրվանների արձանի մոտ, տեսել է, որ Լևոնն այնտեղ է: Նա կրկին սկսել է կենցաղային հարցերի շուրջ և խանդի հողի վրա վիճաբանել իր հետ: Դրանից հետո միասին գնացել են շատրվանների արձանի մոտ, իր գնած 200 գրամ ցորենի սպիրտը բացել են այդտեղ գտնվող ցայտաղբյուրի ջրով ու դա էլ են խմել: Դրանից հետո, Լևոնի հետ քայլելով հասել են Պ.Սևակի և Դրոյի փողոցների խաչմերուկին հարակից դպրոցի մոտ, որտեղ կրկին սկսվել է վիճաբանությունը: Լ.Գրիգորյանն իրեն հրել է դպրոցի ցանկապատի վրա, աջ ձեռքով ամուր սեղմել կոկորդը ու սկսել խեղդամահ անել: Քանի որ իր կոկորդն ամուր սեղմված է եղել, սկսել է շնչահեղձվել և խռխռալ: Այդ պահին իրեն օգնության են հասել ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը փրկվել է: Եթե ոստիկաններն օգնության չհասնեին, Լ.Գրիգորյանը կսպաներ իրեն: Գուլնարա Պետրոսյանը պնդեց, որ Լևոն Գրիգորյանը խանդի հողի վրա փորձել է ձեռքերով խեղդամահ անելու եղանակով սպանել իրեն, սակայն վրա հասած ոստիկանության աշխատակիցները փրկել են իրեն:
Գ.Պետրոսյանն իր ցուցմունքը պնդել է նաև գործի նախաքննության ընթացքում Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Արսեն Օլեգի Ղուկասյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, որպես ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին` երեկոյան ժամը 22-ի սահմաններում, իր գործընկեր Էդուարդ Փափազյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերածվել են խռխռոցի: Հասնելով դեպքի վայր` տեսել են, որ մի տղամարդ, թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին հենած մի կնոջ` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը, իսկ ձախ ձեռքը դրած բերանին խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել խոսել և շնչել: Ինքն ու Էդուրադը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս, վախեցած և ապշած իրենց է նայել: Էդուարդի հետ քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել ու դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել և կապտած է եղել: Դրանից հետո նշված տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Ա.Ղուկասյանը նշել է, որ եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշանային, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Ա.Ղուկասյանը իր ցուցմունքները պնդել է նախաքննության ընթացքում Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Վկա Էդուարդ Ստեփանի Փափազյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան է: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին, ժամը 2240-ի սահմաններում, իր գործընկեր Արսեն Ղուկասյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևան քաղաքի Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերափոխվել են խռխռոցի: Հասնելով դեպքի վայր, տեսել են, որ մի տղամարդ, թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին հենած մի կնոջ` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը և խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել ձայն հանել և շնչել: Ինքն ու Էդուարդը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս վախեցած և ապշած իրենց է նայել, քանի որ նշված տարածքում այդ պահին այլ մարդ չի եղել: Իրենց պահանջով այդ տղամարդը կնոջ պարանոցը բաց չի թողել: Արսենի հետ մոտեցել, քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել, դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել է: Դրանից հետո նշված տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշ հասնեին, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Է.Փափազյանն իր ցուցմունքները պնդել է նաև նախաքննության ընթացքում Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Դատաբժշկական փորձաքննության 18.07.2012թ. թիվ 2113 եզրակացութամբ այն մասին, որ Գ.Պետրոսյանի մարմնական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմային մակերեսի` անցումով ձախ ուսագոտու շրջան և աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից:
Դատաքննության ընթացքում հարցաքննված փորձագետ Ս.Սևոյանը ցուցմունք տվեց այն մասին, որ տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքները բնորոշ են ձեռքերով խեղդամահ անելու եղանակով մարդուն սպանելու փորձ կատարելուն և եթե այդ գործողությունները չկանխվեին ոստիկանների կողմից, հնարավոր է, որ սպանությունը ավարտին հասցվեր:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներին:
Ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ չկան:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է հանցանքն ալկոհոլի ազդեցության տակ կատարելը և հանցանքը կատարելու վտանգավոր ռեցիդիվը, նկատի ունենալով, որ ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանը դիտավորյալ երկու անգամ միջին ծանրության հանցագործություններ (գողություններ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 177 հոդվածի 2-րդ մաս) կատարելու համար ազատազրկման դատապարտված լինելով և դատվածություններ ունենալով, կրկին կատարել է դիտավորյալ հանցագործություն` սպանության փորձ, որը համարվում է առանձնապես ծանր հանցագործություն:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 22 հոդվածը սահմանում է հանցագործությունների ռեցիդիվը, որի 2-րդ մասի 1-ին կետի համաձայն ՙՀանցագործությունների ռեցիդիվը վտանգավոր է համարվում դիտավորությամբ հանցանք կատարելու դեպքում, եթե անձը նախկինում երկու անգամից ոչ պակաս ազատազրկման է դատապարտվել դիտավորյալ հանցագործության համար՚:
Դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս պետք է ղեկավարվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 67.1 հոդվածի 2-րդ մասով, համաձայն որի ՙ … Հանցագործությունների վտանգավոր ռեցիդիվի համար նշանակված պատիժը չի կարող պակաս լինել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սանկցիայով նախատեսված առավելագույն պատժի երկու երրորդից՚:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 65 հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն, հանցափորձի համար ազատազրկման ձևով պատժի ժամկետը չի կարող գերազանցել սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածով կամ հոդվածի մասով որոշակի ժամկետով ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժի առավելագույն ժամկետի երեք քառորդը:
Նույն հոդվածի 4.1 մասի համաձայն, սույն հոդվածի երկրորդ և երրորդ մասերով նախատեսված կանոնները չեն կիրառվում հանցագործությունների ռեցիդիվի, վտանգավոր և առանձնապես վտանգավոր ռեցիդիվի դեպքում պատիժ նշանակելիս:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Լևոն Գրիգորյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող հանգամանքների բացակայությունը, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքները, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանյանը պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը` կալանավորումը, պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման տաս (10) տարի ժամկետով:
Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի պատժի սկիզբը հաշվել 2012 թվականի հուլիսի 10-ից:
Պատիժը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան
Դատական ակտի ամսաթիվը 08-02-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 05-03-2013
Էջերի քանակ 88
Էջերի քանակ 144
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 05-03-2013
Էջերի քանակը 88, 144
Գործն ուղարկվել է
Գործը ուղարկվել է 05-03-2013
Էջերի քանակը 88, 144
ՈՒր(դատարան) Քրեական վերաքննիչ
Ելքի գրության համարը Ե-3359/13
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 07-03-2013
Գործը ստացվել է (կատարումն ապահովելու համար, և ... )
Ամսաթիվ 12-07-2013
Դատավճռի, որոշման կատարում
Ամսաթիվ 15-07-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Գործը հանձնվել է գրասենյակ 09-08-2013
Էջերի քանակ 88, 144, 112
Գործը հանձնվել է դատարանի արխիվ
Ամսաթիվ 09-08-2013
Էջերի քանակը 88, 144, 112
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0097/01/12
Քրեական վերաքննիչ
Ստացվել է վերաքննիչ բողոք
Ամսաթիվ 25-02-2013
Ամսաթիվ 21-02-2013
Ում կողմից է բերվել բողոքը Ամբաստանյալ
Բողոքը բերող անձը
Անուն Լևոն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Բողոքի բովանդակությունը Լևոն Գրիգորյան Վերանայել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի` Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի /ՀՀ քր.օր 34-104 հոդ. 1-ին մասով - ազատազրկում 10 տարի ժամկետով / վերաբերյալ 08.02.2013թ. դատավճիռը :
Բողոքի ստացման կարգը Հանձնվել է փոստին
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Մակագրել
Ամսաթիվ 25-02-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Մհեր
Ազգանուն Արղամանյան
Դատավոր
Անուն Աիդա
Ազգանուն Հովհաննիսյան
Դատավոր
Անուն Մասիս
Ազգանուն Ռեհանյան
Քրեական գործի մուտքագրում
Ամսաթիվ 07-03-2013
Կից փաստաթղթեր և իրեղեն ապացույց չկա
Ընդունվել է վարույթ
Ամսաթիվ 13-03-2013
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 27-03-2013
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Չի կայացվել
Պատճառը Պաշտպանի չներկայանալու պատճառով:
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 09-04-2013
Ժամ 12:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Չի կայացվել
Պատճառը Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանին դատարան չներկայացնելու պատճառով
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 16-04-2013
Ժամ 14:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Նշանակվել է դատական քննություն
Երբ 30-04-2013
Ժամ 13:00
Նիստերի դահլիճի համարը 4
Նիստը Կայացվել է
Վերաքննիչ բողոքը մերժվել է և ստորադաս դատարանի դատական ակտը թողնվել է անփոփոխ
Անփոփոխ թողնված դատական ակտը Պատճառաբանվել է
Ամսաթիվ 30-04-2013
Ամբաստանյալ
Անուն Լևոն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր. դատ. օր. հոդված
Քր.օր. հոդված
Դատական ակտ
Դատական ակտ Ո Ր Ո Շ Ո Ւ Մ

Հ Ա Ն Ո Ւ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ Ո Ւ Թ Յ Ա Ն

30.04.2013թ. ք.Երևան
ԳՈՐԾ.N-ԵԱՔԴ/0097/01/12

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ՝

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ՝ Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Մ.ՌԵՀԱՆՅԱՆ
Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա. ՔԱԼԱՇՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Վ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Լ.ԳՐԻԳՈՐՅԱՆԻ

Դռնբաց դատական նիստում պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Գործի փաստական հանգամանքներն ու դատավարական ընթացքը

Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը 2012թ-ի հուլիսի 10-ին ժամը 22:40-ի սահմաններում, գտնվելով ալկոհոլային հարբածության վիճակում, Երևան քաղաքի Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանի թիվ 48 դպրոցի մոտ ձեռքերով խեղդելու եղանակով փորձել է Գյուլնարա Պետիկի Պետրոսյանին ապօրինաբար դիտավորությամբ զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներում չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը` նշված վայրում ծառայություն իրականցնող ՀՀ ոստիկանության ՊՊԾ 6-րդ վաշտի աշխատակիցների կողմից կանխելու պատճառով:
Վերոգրյալ հանցանքի համար Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.02.2013թ-ի դատավճռով Լևոն Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով և դատապարտվել ազատազրկման 10 տարի ժամկետով:
Նրա նկատմամբ ընտրված խափանման միջոց կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը` պատժի սկիզբը հաշվվելով 10.07.2012թ-ից:

Վերաքննիչ բողոքների հիմքերը, հիմնավորումներն ու պահանջները

Ամբաստանյալ Գրիգորյանը վերաքննիչ բողոք է բերել Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 08.02.2013թ-ի դատավճռի դեմ և պատճառաբանել, որ այն լիովին բողոքարկում է, դատավարության ընթացքում ոտնահարվել են օրենքով սահմանված իր իրավունքները, քանի որ ում ցուցմունքների վրա իրեն դատապարտել են, լիովին հակասում են միմյանց, տուժող Գյուլնարա Պետրոսյանը ունի հոգեկան հիվանդություն և բուժվում է, ինչը հաշվի չի առնվել դատարանի կողմից:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը բողոքարկել է նաև ամբաստանյալի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը` միջնորդելով այն բեկանել, ճանաչել և հռչակել իր պաշտպանյալի անմեղությունը մեղսագրվող արարքում և քրեական գործի վարույթը կարճել:
Իր վերաքննիչ բողոքը պաշտպանը մասնավորապես պատճառաբանել է հետևյալով:
<<…Գտնում եմ, որ իմ պաշտպանյալին առաջադրված մեղադրանքը չի հիմնավորվել դատաքննությամբ ձեռք բերված և հետազոտված ապացույցներով, նրա արարքում բացակայում է հանցակազմը հետևյալ պատճառաբանություններով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 104 հոդվածով պատասխանատվություն է սահմանվում սպանության՝ ապօրինաբար մեկ ուրիշին դիտավորությամբ կյանքից զրկելու համար։
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34 հոդվածի համաձայն՝ հանցափորձ է համարվում ուղղակի դիտավորությամբ կատարված այն գործողությունը (անգործությունը), որն անմիջականորեն ուղղված է հանցանք կատարելուն, եթե հանցագործությունն ավարտին չի հասցվել անձի կամքից անկախ հանգամանքներով։
Իմ պաշտպանյալին մեղադրանք է առաջադրվել Գ.Պետրոսյանին կյանքից զրկելու ուղղակի դիտավորությամբ որոշակի գործողություններ կատարելու համար, ինչը չի կարողացել կատարել իր կամքից անկախ հանգամանքներով։
Արարքը որպես սպանության փորձ որակելու համար անհրաժեշտ է գործի բոլոր տվյալների բազմակողմանի, օբյեկտիվ և լրիվ վերլուծություն, իրական շարժառիթնրի և այլ հանգամանքների վերհանում և ոչ երբեք, միայն փոխադարձ կռվի կամ գժտության փաստի առկայությունը։
Սույն գործով մեղադրողն իմ պաշտպանյալի մեղքը հիմնավորելու համար դատարանին որպես ապացույցներ իր ճառով ներկայացրեց տուժողի, վկաների ցուցմունքները, դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունը:
Դատարանն այդ ապացույցները գնահատել է որպես իմ պաշտպանյալի գործողությունները և դիտավորությունը հիմնավորող ապացույցներ։
Մեղադրական դատավճռի հիմքում դրված այս ապացույցներից դատաբժշկական փորձաքննության եզրակացությունն իրենից ներկայացնում է միայն տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքների առկայության, տեղակայության և ծանրության վերաբերյալ տեղեկություններ, որն օբյեկտիվորեն ուսումնասիրելու արդյունքում անհնար է եզրակացնել, թե այդ վնասվածքը ստացած անձին ցանկացել են կյանքից զրկելու։ Իմ պաշտպանյալի կատարած գործողությունների, նրա դիտավորության վերաբերյալ փասաական տվյալներ պարունակում են միմիայն տուժող Գ.Պետրոսյանի իրարամերժ, հակասական, ինչու չէ նաև անտրամաբանական ցուցմունքներն ու հայտարարությունները, որոնք որևէ այլ փաստական տվյալներով չեն հիմնավորվում, իսկ դատարանն էլ դատավճռով չի անդրադարձել այդ հակասություններին և անհասկանալի է, թե ինչ փաստական տվյալներից ելնելով է մի հանգամանքը արժանահավատ համարել, իսկ մյուսը՝ ոչ։
Սույն գործով վկաների ցուցմունքներն իրենցից պարունակում են զուտ սուբյեկտիվ կարծիք իմ պաշտպանյալի գործողությունների վերաբերյալ, քանի որ նրանք լսել են ինչ որ խռխռոցներ, որոնք նմանեցրել են խեղդվող մարդու ձայների, սակայն իրենց կարծիքը ձևավորելիս հաշվի չեն առել տուժողի խմածության աստիճանը։
Ոստիկանության աշխատակիցների կողմից իմ պաշտպանյալին և տուժողին ոստիկանության բաժին բերման ենթարկելուց հետո տուժողի խմածության աստիճանը չի ստուգվել, իսկ իմ պաշտպանյալի և տուժողի ցուցմունքներից հստակ երևում է, որ տուժողը գտնվել է ալկոհոլային բարձր անսթափության` հարբածության վիճակում, իսկ նման վիճակում էլ անձը կարող է այնպիսի ձայներ արձակել, որը կարող է խեղդվելու տպավորություն ստեղծել։
Շատ կարևոր է տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքի տեղակայման վայրը։ Այն ոչ թե կոկորդի առջևային հատվածում է, որտեղից կարելի է անձին խեղդամահ անել, այլ դատաբժշկական փորձաքննության 18.07.2012թ. թիվ 2113 եզրակացութան համաձայն՝ Գ.Պեարոսյանի մարմնական վնասվածքները գտնվում են պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմային մակերեսին անցումով ձախ ուսագոտու շրջանում անկանոն ձևի, կապտականաչավուն արյունազեղում՝ 8x5սմ և աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով 5x3սմ։ Հետևաբար այս երկու հանգամանքների համակցությունից հստակորեն երևում է, որ իմ պաշտպանյալը ոչ միայն դիտավորություն չի ունեցել տուժողին կյանքից զրկելու, այլ նույնիսկ այդ ուղղությամբ գործողություններ չի կատարել։ Նրա կատարած գործողությունները եղել են տուժողին հանգստացնելու, նրա գոռգոռոցը դադարեցնելուն համոզելու ուղղությամբ, ինչի հետևանքով վերջինիս անզգուշությամբ պատճառվել է թեթև մարմնական վնասվածք՝ առողջության կարճատև քայքայումով, ինչպիսի արարքը քրեորեն պատժելի չէ։
…Դատարանի կողմից այս վերը նշված հակասությունները որևէ կերպ գնահատման չեն արժանացվել և ապացույցները ձևականորեն շարադրվել են միմյանց հետևից, դրանց վերլուծություն չի կատարվել, ինչպիսի պայմաններում կայացվել է անհիմն դատավճիռ։
Գործով ձեռք բերված ընդհամենը չորս ապացույցներն ամբողջությամբ և օբյեկտիվ ուսումնասիրելով և դրանք միմյանց հետ համադրելով առավել տրամաբանական կլինի ենթադրել, որ տուժողը հարբածության վիճակում իրեն ոչ հարիր ձևով է պահել, անհիմն վիճաբանություն է ստեղծել, իսկ իմ պաշտպանյալն ընդհամենը ցանկացել է լռեցնել նրան և տանել տուն։
Իմ այս հայտարարության տրամաբանությունը նաև այն է, որ տուժող Գ. Պետրոսյանին կյանքից զրկելու մտադրություն ունեցող անձն այնպես կարող էր սեղմել նրա կոկորդից, որ վերջինս չէր կարողանա բարձրաձայն օգնություն կանչել, քանի որ շնչուղիները փակ վիճակում լինելը բացառում է բարձրաձայն ճիչերի արձակումը։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվելն քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա>>:
Վերաքննիչ դատարանի դատաքննության ընթացքում պաշտպան Վ.Գրիգորյանը և ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանը նույն հիմքերով ու հիմնավորումներով ներկայացված վերաքննիչ բողոքները պնդեցին, մեղադրող Ա.Քալաշյանը բողոքների դեմ առարկելով` միջնորդեց առաջին ատյանի դատարանի դատավճիռը թողնել անփոփոխ:

Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանություններն ու եզրահանգումները

Ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, վերաքննիչ բողոքներում նշված հիմքերի սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, դատաքննության ընթացքում լսելով բողոքներում ներկայացված հետևությունները հիմնավորելու մասին պաշտպանի ու ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի առարկությունները, վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013թ-ի փետրվարի 08-ի դատավճիռը պետք է թողնել անփոփոխ, իսկ պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները մերժել, հետևյալ պատճառաբանությամբ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքում Լևոն Գրիգորյանն իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ 2012 թվականի հուլիսի 10-ին իր հետ փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ գտնվող Գուլնարայի հետ գնացել են Երևան քաղաքի Մաշտոցի պողոտայի վրա գտնվող <<Արդշին>> բանկից <<Նուռ>> վարկային քարտ ստանալու և նստել են բանկի դիմացի այգում` մինչև բանկը բացվելը: Ժամը 09-ի սահմաններում մտել են բանկ, որտեղ բանկի աշխատակիցն ասել է, որ երկու օրից գան: Այնուհետև շուկայից 60 դրամով գնել են սպիրտ: Այդ տարածքում ճարել են նաև մեկ շիշ գինի և միասին խմել են դրանք, որից հետո ինքը քնել է: Ժամը 20-ի սահմաններում արթնացել է ու տեսել, որ Գուլնարան չկա: Փնտրել է նրան, սակայն չի գտել: Հարցուփորձ անելով` իմացել է, որ նա գտնվում է Դ.Անհաղթի փողոցի վրա գտնվող այգում: Գնացել է նշված վայր ու այգու հետնամասով վեր բարձրանալիս նկատել է, որ Գուլնարան շատ վատ վիճակում ընկած է գետնին: Փորձել է բարձրացնել և նստեցնել: Երբ Գ.Պետրոսյանը բացել է աչքերը, ինքը նրան հարցրել է, թե որտեղ է իր անձնագիրը և բջջային հեռախոսը: Ինքն ամոթանք է տվել նրան` հարբած վիճակի համար: Գուլնարան սկսել է գոռգոռալ: Ինքը ձեռքը նրա բերանին է դրել, որպեսզի լռեցնի: Այդ ժամանակ, հավանաբար Գյուլնարա Պետրոսյանի գոռգոռոցից, մոտեցել են երկու ոստիկան և իրենց տարել ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին: Բաժնում Գուլնարան ասել է, որ եկել է ճիշտը հայտնելու, որպեսզի ինքը չնստի, բայց լրիվ հակառակն է գրել: Ինքը չի ցանկացել սպանել նրան, միայն ձեռքը նրա բերանին դնելով փորձել է նրան լռեցնել:
Ամբաստանյալ Լևոն Գրիգորյանի վերոնշյալ պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում խուսափելու առանձնապես ծանր հանցագործության համար նախատեսված պատասխանատվությունից ու պատժից, դրանք հերքվում և նրան մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվում է գործի փաստական տվյալների ներքոշարադրյալ ամբողջությամբ:
Տուժող Գուլնարա Պետրոսյանը ցուցմունքներ է տվել և նախաքննության ընթացքում Լևոն Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ պնդել, որ 2011 թվականի ապրիլ կամ մայիս ամսին ծանոթացել է Լևոն Գրիգորյանի հետ, որն այդ ժամանակ կալանավայրից նոր է ազատված եղել: Դրանից մոտ 2-3 ամիս հետո տեղափոխվել և բնակվել է Լևոնի տանը` Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղու 7 շենքի թիվ 79 բնակարանում և նրա հետ գտնվել է փաստական ամուսնական հարաբերությունների մեջ: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ժամը 06-ի սահմաններում արթնացել են և միասին գնացել Երևանի Մաշտոցի պողոտայի ձկան խանութի մոտ գտնվող <<Նուռ>> վարկային կազմակերպություն, որտեղից Լևոնը պետք է գումար ստանար: Այդ կազմակերպությունում իրենց ասել են, որ 4 օր եղել են հանսգտյան օրեր, ուստի վարկային քարտը պատրաստ կլինի հինգշաբթի: Դրանից հետո ոտքով <<Կասկադի>> աստիճաններով բարձրացել են դեպի Կոմիտասի պողոտայում գտնվող շուկա, այնտեղ գնել և Լևոնի հետ շուկայի հետնամասում խմել են 1 լիտր գինի, որից հետո գնել են 150 գրամ ցորենի սպիրտ, այն բացել ջրով և կրկին միասին խմել: Ժամը 15-30-ի սահմաններում Լևոնը կենցաղային հարցերի շուրջ վիճաբանել է իր հետ ու մեկ անգամ ապտակել, որից հետո հենց շուկայի հետևում նա պառկել է գետնին ու քնել, իսկ ինքը գնացել է Զեյթունի շատրվանների մոտ: Այդտեղ մի կրպակից գնել է 200 գրամ ցորենի սպիրտ ու երբ իջնելիս է եղել շատրվանների արձանի մոտ, տեսել է, որ Լևոնն այնտեղ է: Նա կրկին սկսել է կենցաղային հարցերի շուրջ և խանդի հողի վրա վիճաբանել իր հետ: Դրանից հետո միասին գնացել են շատրվանների արձանի մոտ, իր գնած 200 գրամ ցորենի սպիրտը բացել են այդտեղ գտնվող ցայտաղբյուրի ջրով ու բորդյուրին նստած` դա էլ են խմել: Հենց այդտեղ Լևոնը սկսել է վիճաբանել իր հետ, որի ժամանակ աջ ձեռքով ուժեղ սեղմել է իր վզից և սկսել խեղդել: Իր ուշքը գնացել է և մեջքի վրա ընկել է գետնին, իսկ երբ աչքերը բացել է, տեսել է որ, մի անծանոթ երիտասարդ Լևոնին ասել է թող, վերջինս էլ նրա ասածը լսել է: Դրանից հետո, Լևոնի հետ քայլելով հասել են Պ.Սևակի և Դրոյի փողոցների խաչմերուկին հարակից դպրոցի մոտ, որտեղ կրկին սկսվել է վիճաբանությունը: Լևոն Գրիգորյանն իրեն հրել է դպրոցի ցանկապատի վրա, աջ ձեռքով ամուր սեղմել կոկորդը ու սկսել խեղդամահ անել: Քանի որ իր կոկորդն ամուր սեղմված է եղել, սկսել է շնչահեղձ լինել և խռխռալ: Այդ պահին օգնության են հասել ոստիկանության աշխատակիցները և ինքը փրկվել է: Եթե ոստիկաններն օգնության չհասնեին, նա իրեն խեղդամահ կաներ:
Վկա Արսեն Օլեգի Ղուկասյանի ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում որպես ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ժամը 22-ի սահմաններում իր գործընկեր Էդուարդ Փափազյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Երևանի Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերածվել են խռխռոցի, կարծես կենդանի մորթելիս լինեին: Հասնելով դեպքի վայր` տեսել են, որ մի տղամարդ թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին մի կնոջ հենած` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը, իսկ ձախ ձեռքը դրած բերանին խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել խոսել և շնչել: Ինքն ու Էդուրադ Փափազյանը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս, վախեցած և ապշած իրենց է նայել: Էդուարդի հետ քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել ու դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել է և կապտած է եղել: Դրանից հետո այդ տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Ա.Ղուկասյանը հայտնել է նաև, որ եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշանային, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Վկա Էդուարդ Փափազյանը ցուցմունքներ է տվել այն մասին, որ ծառայում է ՀՀ ոստիկանությունում, ՊՊԾ գնդի 6-րդ վաշտի ավագ ոստիկան է: 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ժամը 22-40-ի սահմաններում իր գործընկեր Արսեն Ղուկասյանի հետ ծառայություն են իրականացրել Զեյթուն վարչական շրջանի Դրոյի և Պ.Սևակի փողոցների խաչմերուկի մոտակայքում: Հանկարծ լսել են կնոջ օգնություն կանչող ձայներ: Շտապ գնացել են ձայների ուղղությամբ, որոնք վերափոխվել են խռխռոցի: Հասնելով դեպքի վայր, տեսել են, որ մի տղամարդ, թիվ 48 դպրոցի ցանկապատին հենած մի կնոջ` աջ ձեռքով ամուր սեղմել է նրա պարանոցը և խեղդամահ է անում: Այդ կինը խռխռացել է, չի կարողացել ձայն հանել և շնչել: Ինքն ու Էդուարդը ձայն են տվել, որ այդ տղամարդը թողնի կնոջը, իսկ վերջինս վախեցած և ապշած իրենց է նայել, քանի որ նշված տարածքում այդ պահին այլ մարդ չի եղել: Իրենց պահանջով այդ տղամարդը կնոջ պարանոցը բաց չի թողել: Արսենի հետ մոտեցել, քաշել են այդ տղամարդուն և ազատել կնոջը, որը շոկի մեջ է եղել, դժվարացել է շնչել, դեռևս խռխռացել է ու եղել է կապտած: Դրանից հետո այդ տղամարդուն տարել են ՀՀ ոստիկանության Քանաքեռ-Զեյթունի բաժին, որտեղ պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանը: Եթե դեպքի ժամանակ իրենք 2-3 րոպե ուշ հասնեին, ապա չէին կարող կանխել սպանությունը:
Ա.Ղուկասյանը և Է.Փափազյանն իրենց ցուցմունքները նախաքննության ընթացքում պնդել են նաև Լ.Գրիգորյանի հետ առերես հարցաքննության ժամանակ:
Համաձայն դատաբժշկական փորձաքննության 18.07.2012թ-ի թիվ 2113 եզրակացութան, Գյուլնարա Պետրոսյանի պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմնային մակերեսին անցումով ձախ ուսագոտու շրջան կա անկանոն ձևի, կապտականաչավուն արյունազեղում 8x5 սմ: Նման արյունազեղում կա աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով 5x3սմ: Գ.Պետրոսյանի մարմնական վնասվածքները պարանոցի ձախ կեսի, ստորին երրորդականի կողմային մակերեսի` անցումով ձախ ուսագոտու շրջան և աջ թիակի մարմնի պրոյեկցիայով արյունազեղումների ձևով, հասցվել են բութ, կոշտ առարկաներով, հնարավոր է նշված ժամկետին և հանգամանքներում, որոնք պատճառել են առողջությանը թեթև վնաս, առողջության կարճատև քայքայումով, նկատի ունենալով վնասվածքների հետ անմիջական պատճառական կապի մեջ գտնվող հետևանքների տևողությունը ոչ պակաս վեց օրից և ոչ ավելի քսանմեկ օրից:
Առաջին ատյանի դատարանի դատաքննության ընթացքում հարցաքննված դատաբժշկական փորձագետ Ս.Սևոյանը հայտնել է, որ տուժողի ստացած մարմնական վնասվածքները բնորոշ են ձեռքերով խեղդամահ անելու եղանակով մարդուն սպանելու փորձ կատարելուն և եթե այդ գործողությունները չկանխվեին ոստիկանների կողմից, հնարավոր է, որ սպանությունը ավարտին հասցվեր:
Այսպիսով, դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով վերաքննիչ դատարանը հաստատված է համարում, որ Լևոն Գրիգորյանը 2012 թվականի հուլիսի 10-ին ձեռքերով խեղդելու միջոցով փորձել է Գյուլնարա Պետրոսյանին ապօրինաբար զրկել կյանքից, սակայն իր կամքից անկախ հանգամանքներով չի կարողացել ավարտին հասցնել հանցագործությունը, այսինքն` նրա հանցանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով ճիշտ է որակված, իսկ պաշտպանի կողմից վերաքննիչ բողոքում ներկայացված պատճառաբանությունները հերքվում են նաև հետևյալով:
-Դատաբժշկական փորձաքննության 18.08.2012 թվականի թիվ 2313 եզրակացությամբ տուժող Գ.Պետրոսյանի մարմնի վրա հայտնաբերված ու արձանագրված մարմնական վնասվածքների բնույթն ու տեղակայունումը վկայում են այն մասին, որ Լևոն Գրիգորյանը ցանկացել է խեղդամահ անել տուժող Պետրոսյանին և ոչ թե նրա գործողությունները ուղղված են եղել վերջինիս հանգստացնելուն կամ լռեցնելուն, ինչն իր դատաքննական ցուցմունքով հաստատել է նաև դատաբժշկական փորձագետ Ս.Սևոյանը:
-Գործի փաստական տվյալներով չի արձանագրվել որևէ հանգամանք, որը կարող էր վկայել տուժող Գ.Պետրոսյանի կողմից տված ցուցմունքները անարժանահավատ համարելու համար: Վերջինիս մոտ ախտորոշված <<Անձի հիստերի խանգարումը>> նույնպես չի կարող հիմք հանդիսանալ նրա ցուցմունքների հավաստիությունը կասկածի տակ դնելու համար, առավել ևս, որ դրանցում որևէ հակասություն չկա և դրանք հաստատվում են նաև գործով ձեռք բերված մյուս ապացույցներով` վկաներ Ա.Ղուկասյանի և Է.Փափազյանի ցուցմունքներով, դատաբժշկական փորձաքննության 18.08.2012 թվականի թիվ 2313 եզրակացությամբ, որոնք իրենց համակցությամբ թույլատրելի և բավարար են ամբաստանյալ Գրիգորյանին մեղսագրված հանցանքը հիմնավորված համարելու համար:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394 հոդվածներով վերաքննիչ դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 08-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104 հոդվածի 1-ին մասով, թողնել անփոփոխ, պաշտպանի և ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքները` մերժել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վճռաբեկ դատարանին` հրապարակումից մեկամսյա ժամկետում:



ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` ստորագրություն
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` ստորագրություններ

Իսկականի հետ ճիշտ է`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ԱՐՂԱՄԱՆՅԱՆ
Դատական ակտի ամսաթիվը 30-04-2013
Գործը հանձնվել է գրասենյակ
Ամսաթիվ 04-06-2013
Էջերի քանակը 88, 144, 85
Գործն ուղարկվել է
Գործն ուղարկվել է 04-06-2013
Էջերի քանակը 88, 144, 85
Ուր Վճռաբեկ
Գրության համարը Ե-9319/13
Գործը բողոքարկվել է
Ամսաթիվ 12-06-2013
Դատական գործ N: ԵԱՔԴ/0097/01/12
Վճռաբեկ
Ստացվել է վճռաբեկ բողոք
Բողոքի ստացման ամսաթիվ 24-05-2013
Բողոք բերող անձինք Ամբաստանյալ
Բողոք բերող անձինք
Անուն Լևոն
Ազգանուն Գրիգորյան
Հասցե ---------------
Սեռ 0
Չափահաս Այո
Բողոքը ստացվել է Գործն ըստ էության լուծող դատական ակտի դեմ
Գործը ստացվել է վճռաբեկ դատարան
Գործի առաքման ամսաթիվը 04-06-2013
Գրության համարը Ե-9319
Գործի ստացման ամսաթիվը 12-06-2013
Քրեական գործի հատորներ /փաստաթղթեր/ 3 հատոր
Գործի համարը ԵԱՔԴ/0097/01/12
Գործը ստացվել է Քրեական վերաքննիչ
Պատասխանատվության ենթարկվածների թիվը 1
Մակագրել
Ամսաթիվ 12-06-2013
Նախագահող դատավոր
Անուն Դավիթ
Ազգանուն Ավետիսյան
Դատավոր
Անուն Համլետ
Ազգանուն Ասատրյան
Բողոքը վերադարձվել է որոշումով
Ամսաթիվ 01-07-2013
Որոշման բովանդակությունը ԵԱՔԴ/0097/01/12






ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎՃՌԱԲԵԿ ԴԱՏԱՐԱՆ

Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

ՎՃՌԱԲԵԿ ԲՈՂՈՔՆԵՐԸ ՎԵՐԱԴԱՐՁՆԵԼՈՒ ՄԱՍԻՆ


1 հուլիսի 2013 թվական ք.Երևան


ՀՀ վճռաբեկ դատարանի քրեական պալատը (այսուհետ` Վճռաբեկ դատարան),

նախագահությամբ Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
մասնակցությամբ դատավորներ Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆԻ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆԻ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆԻ


քննարկելով Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքները վարույթ ընդունելու հարցը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 8-ի դատավճռով Լևոն Գրիգորյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-104-րդ հոդվածի 1-ին մասով, և նրա նկատմամբ պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` 10 (տասը) տարի ժամկետով:
Ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վերաքննիչ բողոքների քննության արդյունքում ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը 2013 թվականի ապրիլի 30-ի որոշմամբ բողոքները մերժել է, Երևանի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի փետրվարի 8-ի դատավճիռը` թողել օրինական ուժի մեջ:
Վերոգրյալ որոշման դեմ վճռաբեկ բողոքներ են բերել ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանը և նրա պաշտպան Վ.Գրիգորյանը:
1. Ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանը խնդրել է ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 30-ի որոշումը բեկանել և գործն ուղարկել նոր քննության:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի 1-ին մասի 61-րդ կետի համաձայն՝ վճռաբեկ բողոքը պետք է բովանդակի նույն օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի առաջին մասի որևէ կետի հիմնավորումները:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ վճռաբեկ դատարանը բողոքն ընդունում է վարույթ, եթե՝
1) բողոքում բարձրացված հարցի վերաբերյալ վճռաբեկ դատարանի որոշումը կարող է էական նշանակություն ունենալ օրենքի միատեսակ կիրառության համար, կամ
2) վերանայվող դատական ակտն առերևույթ հակասում է վճռաբեկ դատարանի՝ նախկինում ընդունված որոշումներին, կամ
3) վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ, կամ
4) առկա է նոր երևան եկած կամ նոր հանգամանք:
Մինչդեռ ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանի բողոքում բացակայում են վճռաբեկ բողոքը վարույթ ընդունելու հիմքերը և դրանց հիմնավորումները:
2. Ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանի պաշտպան Վ.Գրիգորյանը խնդրել է բեկանել ստորադաս դատարանների դատական ակտերը և գործի վարույթը կարճել` Լ.Գրիգորյանի արարքում հանցակազմի բացակայության պատճառաբանությամբ:
Բողոք բերած անձը փաստարկել է, որ բողոքը պետք է վարույթ ընդունվի, քանի որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով սահմանված հիմքը, այն է` վերաքննիչ դատարանի կողմից թույլ է տրված առերևույթ դատական սխալ, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանքներ:
Բողոքի հեղինակը, մասնավորապես, նշել է, որ դատական ակտերը կայացվել են նյութական և քրեադատավարական իրավունքի նորմերի խախտումներով, ճիշտ չի կիրառվել քրեական օրենքը` ճիշտ չի որակվել արարքը, ոչ բոլոր ապացույցներն են գնահատվել, անհիմն մերժվել են պաշտպանական կողմի որոշ միջնորդություններ: Արդյունքում Լ.Գրիգորյանն ամհիմն մեղավոր է ճանաչվել առանձնապես ծանր հանցագործության կատարման մեջ և զրկվել ազատությունից:
Վերլուծելով բողոքի փաստարկները` Վճռաբեկ դատարանը գտնում է, որ դրանք բավարար չեն եզրահանգելու, որ առկա է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 406-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված` գործի ելքի վրա ազդած դատական սխալ` նյութական կամ դատավարական իրավունքի խախտում, որը կարող է առաջացնել կամ առաջացրել է ծանր հետևանք: Հետևաբար, բերված բողոքում ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի 3-րդ կետով նախատեսված հիմքը հիմնավորված չէ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` վճռաբեկ բողոքը վերադարձվում է, եթե այն չի համապատասխանում նույն օրենսգրքի 407-րդ հոդվածի և 414.2-րդ հոդվածի 1-ին մասի պահանջներին, ուստի ներկայացված բողոքները ենթակա են վերադարձման:
Հաշվի առնելով վերոշարադրյալ հիմնավորումները և ղեկավարվելով ՀՀ Սահմանադրության 92-րդ հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 414.1-րդ հոդվածի 1-ին և 2-րդ մասերով` Վճռաբեկ դատարանը


Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Լևոն Վոլոդյայի Գրիգորյանի վերաբերյալ ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանի 2013 թվականի ապրիլի 30-ի որոշման դեմ ամբաստանյալ Լ.Գրիգորյանի և նրա պաշտպան Վ.Գրիգորյանի վճռաբեկ բողոքները վերադարձնել:
Որոշումն օրինական ուժի մեջ է մտնում կայացման պահից, վերջնական է և ենթակա չէ բողոքարկման:


Նախագահող` Դ.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Դատավորներ` Հ.ԱՍԱՏՐՅԱՆ
Ս.ԱՎԵՏԻՍՅԱՆ
Ե.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆ
Ս.ՕՀԱՆՅԱՆ
Որոշումը ուղարկվել է կողմերին
Ամսաթիվ 03-07-2013
Գործի առաքում
Գործի առաքման ամսաթիվ 04-07-2013
Դատարան Արաբկիր Քանաքեռ-Զեյթուն
Այլ նշումներ 3 հատոր` 88, 144, 104 թերթ: