ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ



Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն
վարչական շրջանների ընդհանուր ԵԱՔԴ/0094/01/12
իրավասության առաջին ատյանի
դատարանի դատավճիռը
կայացրած դատարանի կազմը
նախագահող դատավոր` Լ.Ավետիսյան


Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

21 նոյեմբերի 2013թ. ք.Երևան

ՀՀ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ /այսուհետ նաև`
Վերաքննիչ դատարան/ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ
Ս.ՂՐՋՅԱՆԻ
Մ.ՄԵԼՔՈՆՅԱՆԻ
ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`
ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Դ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ՊԱՇՏՊԱՆ` Կ.ԽԱՉԱՏՐՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂ` Շ. ՀԱՎԱՆ-ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Հ.ՎԱՐԴԱՊԵՏՅԱՆԻ


դռնբաց դատական նիստում, ամբաստանյալ Հ.Վարդապետյանի և վերջինիս շահերի պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքների հիման վրա, վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործն ըստ մեղադրանքի` Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2013 թվականի հունիսի 27-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1. ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ.
2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14132211 քրեական գործը:
2011 թվականի նոյեմբերի 22-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում:
Դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
2012 թվականի հունիսի 14-ին Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը ձերբակալվել է:
Դատարանի 15.06.2012թ. որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանքը վերահաստատվել է:
2012 թվականի հուլիսի 26-ին Հակոբ Վարդապետյանի կողմից <<Վենդա>> ՍՊԸ-ից հափշտակություն կատարելու դրվագով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` տուժողների բողոքի բացակայության պատճառաբանությամբ: <<Գրեյթ Սակրա>> ՍՊԸ-ից և <<Թումանյան Գրատուն>> ՍՊԸ-ից հափշտակություններ կատարելու դրվագներով քրեական հետապնդում չի իրականացվել` հանցակազմի և հանցադեպի բացակայության պատճառաբանությամբ:
2012 թվականի հուլիսի 27-ին Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով այն բանի համար, որ նա առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության, հարկերից խուսափելու և խարդախություններ կատարելու նպատակով 02.09.2011թ. ստեղծել է առևտրային կազմակերպություն` Հովակիմ Գրիգորյանի անվամբ գրանցելով ՙԳրիգհովշին՚ ՍՊԸ-ն, որից հետո 2011թ. սեպտեմբերի 3-ին օգտագործելով ՙԳրիգհովշին՚ ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Ռուզաննա Շուշանյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 575.000 ՀՀ դրամի A3 և A4 ձևաչափի թուղթ` խոստանալով գումարը փոխանցել երկու օրվա ընթացքում, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. սեպտեմբերի 7-ին օգտագործելով ՙԳրիգհովշին՚ ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Գևորգ Ղալաչյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով ՙՌոս Պլաստ՚ ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 1.240.000 ՀՀ դրամի շինարարական ապրանքներ` խոստանալով գումարը փոխանցել մեկ շաբաթվա ընթացքում և խարդախությամբ հափշտակել այն՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ սեպտեմբերի 6-ից մինչև սեպտեմբերի 13-ը խաբեությամբ, ներկայանալով որպես <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, <<Օֆիս պրո>> ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Արարատ Մամուլյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով նույն ՍՊԸ-ից վերցրել է 2.500.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության A3 և A4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով գումարը փոխանցել 15 օրվա ընթացքում, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է ապրանքը` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. սեպտեմբերի 14-ին և հոկտեմբերի 4-ին օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Ծովինար Միսկարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ից երկու փուլով վերցրել է ընդհանուր արժեքով 1.700.000 ՀՀ դրամի Ա3 և Ա4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է հիշյալ ապրանքը՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. սեպտեմբերի 15-ին օգտագործելով <<Գրիգհովշի>>՚ ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Խաչատուր Փիլոյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Աշտարակ ձու>> ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 577.800 ՀՀ դրամի հավի ձու, որի համար վճարել է 350.000 ՀՀ դրամ գումար` խոստանալով մնացած գումարը՝ 277.800 ՀՀ դրամը, փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն՝ պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
19.09.2011թ. Հակոբ Վարդապետյանը խաբեությամբ, Արտակ Օհանջանյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ներկայանալով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից, Ա.Օհանջանյանին պատկանող <<Դի և Լի>> ՍՊԸ-ից վերցրել է 630.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության A3 և A4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով գումարը մեկ օրվա ընթացքում փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն, պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին Հակոբ Վարդապետյանն օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ` Արման Ղազարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 885.000 ՀՀ դրամի A3 և A4 ձևաչափի թուղթ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
26.09.2011թ. Հակոբ Վարդապետյանը ներկայանալով <<ԳՐԻԳՀՈՎՇԻՆ>> ՍՊԸ աշխատակից` խաբեությամբ, Անահիտ Իվանի Դավթյանի վստահությունը չարաշահելով վերջինիս Երևանի Սունդուկյան 64ա շենքի զ հասցեում գտնվող <<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ից վերցրել է 507.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության A3 և A4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով մեկ օրվա ընթացքում գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
13.10.2011թ. Հակոբ Վարդապետյանը խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ներկայանալով <<Կարմիր խաչի աշխատակից>>, օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը Ա.Հարությունյանին պատկանող <<Մառան>> ՍՊԸ-ից վերցրել է 476.532 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գինիներ և օղիներ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` <<Մառան>> ՍՊԸ-ին պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Հակոբ Վարդապետյանը օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Աղասի Պողոսյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով` գումարը հետագայում վճարելու պայմանով փորձել է <<Երևանի ոսկերչական գործարան-1 Գնոմոն>> ԲԲԸ-ից խարդախությամբ հափշտակել 882.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդ, սակայն Ա.Պողոսյանը հրաժարվել է ապրանքը տրամադրել մինչև փոխանցում կատարելը և Հ.Վարդապետյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել` իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև 8-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը, խաբեությամբ, Շաքե Հավան-Կարապետյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ից հինգ փուլով վերցրել է ընդհանուր արժեքով 2.543.000 ՀՀ դրամի տետր և թուղթ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է հիշյալ ապրանքը՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
2011թ. նոյեմբերի 9-ին Հակոբ Վարդապետյանը խաբեությամբ, Իգոր Ադալյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ներկայանալով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից, <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ից գնելու պատրվակով վերցրել է ընդհանուր 368.000 ՀՀ դրամ արժողության շին ապրանքներ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. նոյեմբերի 16-ից մինչև 26-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը, խաբեությամբ, <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ից երեք փուլով վերցրել է ընդհանուր արժեքով 2.212.200 ՀՀ դրամի ալկոհոլային խմիչքներ` խոստանալով գումարը փոխանցել մեկ շաբաթվա ընթացքում, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
2011թ նոյեմբերի 25-ից դեկտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում Հակոբ Վարդապետյանը ներկայանալով որպես <<Արտակ Գրեգորիչ>>, օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը` խաբեությամբ, Գոռ Նարինջյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից վերցրել է ոգելից խմիչքներ: 2011թ. նոյեմբերի 25-ին վերցրած 489.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ և դեկտեմբերի 5-ին վերցրած 1.622.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ խմիչքների համար կատարել է համապատասխան փոխանցումներ: Դրանից հետո, ձեռք բերելով վստահություն, վերցրել է 38.071.800 ՀՀ դրամի ոգելից խմիչքներ` խոստանալով գումարը 15 օրյա ժամկետում փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն`<<ՙՊեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս:
15.01.2012թ. Հակոբ Վարդապետյանը գնացել է<<ՙՇանթ>> ՍՊԸ-ին պատկանող <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութ սրահ և ասել, որ գումարը փոխանցելու միջոցով, տնօրենի համար որպես նվեր ցանկանում է ոսկյա զարդ գնել: Խանութի աշխատակից Արևիկ Մանուկյանը ասել է, որ պետք է հաշվապահությունից վերցնի հաշիվ ապրանքագիրը, բանկի միջոցով կատարի փոխանցում և վճարման անդորագրով ներկայանա խանութ: Հ.Վարդապետյանը վերցնելով հաշիվ ապրանքագիրը` 17.01.2012թ. գնացել է <<Արդշինվեստբանկ>>, որտեղ հաշվապահության մասնագետից վերցրել է վճարման անդորագիրը և առանց բանկի դրամարկղում վճարում կատարելու և գանձապահի կողմից կնիքելու, գնացել է <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութ, Արևիկ Մանուկյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով` ներկայացնելով 1.437.436 ՀՀ դրամի չափով գույքային իրավունքերի մասին վկայող, սակայն իրականում գանձապահի ստորագրության բացակայության պայմաններում կեղծ հանդիսացող փաստաթուղթը` վերցրել է ոսկյա վզնոց և խարդախությամբ հափշտակել է` <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանն առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության, հարկերից խուսափելու և խարդախություններ կատարելու նպատակով 2011թ. սեպտեմբերի 2-ին, Գյումրի քաղաքի բնակիչ Հովակիմ Գրիգորյանին աշխատանքի ընդունելու կեղծ խոստմամբ, վերջինիս հետ գնացել է ՀՀ ԿԱ պետռեգիստր, որտեղ, օգտվելով Հ.Գրիգորյանի անփույթ լինելու հանգամանքից, նրա անվամբ գրանցել է առևտրային կազմակերպություն` <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն:
2012 թվականի հուլիսի 30-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում թիվ 14132211 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ և քննությունը շարունակվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14119512 համարը:
2012 թվականի դեկտեմբերի 05-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը թիվ 14119512 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով:
2012 թվականի օգոստոսի 1-ին թիվ 14132211 քրեական գործը, իսկ 2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թիվ 14119512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Դատարանի 15.01.2013թ.-ի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 և թիվ ԵԱՔԴ/0168/01/12 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում` գործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 համարով:
Դատարանի 15.05.2013թ. որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Կատարած հանցագործությունների համար Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքներ կատարելու մեջ:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով (<<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից 38.071.800 ՀՀ դրամ գումարի առանձնապես խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով), դատապարտվել է ազատազրկման` վեց (6) տարի ժամկետով` առանց գույքի բռնագրավման:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ից 575.000 դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ից 1.240.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` չորս (4) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ից 2.500.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` չորս (4) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Միս Մա>> ՍՊԸ-ից 1.700.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Դի և Լի>> ՍՊԸ-ից 630.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ից 885.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ից 507.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ից 2.543.000 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` չորս (4) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ից 2.212.200 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` չորս (4) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Շանթ>> ՍՊԸ-ից 1.437.436 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` չորս (4) տարի ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով (<<Երևանի ոսկերչական գործարան-1 գնոմոն>> ԲԲԸ-ից 882.200 ՀՀ դրամ գումարի խոշոր չափերով խարդախության փորձ կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով (<<Աշտարակ Ձու>> ՍՊԸ-ից 577.800 ՀՀ դրամ գումարի զգալի չափի խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` մեկ (1) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով (<<Մառան>> ՍՊԸ-ից 476.532 ՀՀ դրամ զգալի չափի խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` մեկ (1) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով (<<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ից 368.000 ՀՀ դրամ զգալի չափի խարդախություն կատարելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` մեկ (1) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով (կեղծ վճարային փաստաթուղթ իրացնելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով (կեղծ ձեռնարկատիրությամբ զբաղվելու դրվագով) դատապարտվել է ազատազրկման` երեք (3) տարի վեց (6) ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 66 հոդվածի հիման վրա, հանցանքների համակցությամբ պատիժները մասնակիորեն գումարելու միջոցով Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ վերջնական պատիժ է նշանակվել ազատազրկում` իննը (9) տարի ժամկետով:
Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ նշանակված պատժի սկիզբը հաշվվել է 2012 թվականի հունիսի 14-ից:
Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է` տուժող <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲ ընկերության քաղաքացիական հայցը բավարարել. Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանից հօգուտ <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>>ՓԲ ընկերության բռնագանձել 38.071.800 (երեսունութ միլիոն յոթանասունմեկ հազար ութ հարյուր) ՀՀ դրամ գումար:
Տուժող<<ՙՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊ ընկերության քաղաքացիական հայցը բավարարել. Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանից հօգուտ <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊ ընկերության բռնագանձել 368.017 (երեք հարյուր վաթսունութ հազար տասնյոթ) ՀՀ դրամ գումար:
Տուժող ՙԴի և ԼԻ՚ ՍՊ ընկերության քաղաքացիական հայցը բավարարել. Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանից հօգուտ ՙԴի և ԼԻ՚ ՍՊ ընկերության բռնագանձել 630.000 (վեց հարյուր երեսուն հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Տուժող Անահիտ Դավթյանի քաղաքացիական հայցը բավարարել. Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանից հօգուտ Անահիտ Դավթյանի բռնագանձել 507.000 (հինգ հարյուր յոթ հազար) ՀՀ դրամ գումար:
Տուժող <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ի քաղաքացիական հայցը բավարարել մասնակի.
Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանից հօգուտ <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊ ընկերության բռնագանձել 2.212.200 (երկու միլիոն երկու հարյուր տասներկու հազար երկու հարյուր) ՀՀ դրամ:
Տուժող <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊ ընկերության քաղաքացիական հայցը` տոկոսների բռնագանձման մասով թողնել առանց քննության` նրան իրավունք վերապահելով այն լուծել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Տուժողներ <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ին, <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ին, <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ին, <<Մառան>> ՍՊԸ-ին, <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին, <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ին, <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ին իրավունք վերապահել քաղաքացիական հայցերը լուծել քաղաքացիական դատավարության կարգով:
Տուժողներ <<Աշտարակ Ձու>> ՍՊԸ-ի և <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ի քաղաքացիական հայցերի հարցը համարվել է լուծված:
Վճռվել է` դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող <<Արդշինինվեստբանկ>> Ուրարտու մասնաճյուղի կողմից 17.01.2012թ. կազմված 1.437.436 ՀՀ դրամի չափով կեղծ վճարային փաստաթուղթը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Ապացույց ճանաչված <<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ի, <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ի, <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ի, <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ի, <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ի, <<Աշտարակ Ձու>> ՍՊԸ-ի, <<Դի և ԼԻ>> ՍՊԸ-ի, <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ի, <<Մառան>> ՍՊԸ-ի՚ <<Երևանի ոսկերչական գործարան-1 գնոմոն>> ԲԲԸ-ի, <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ի, <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ի, <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ի, <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ի, <<Շանթ>> ՍՊԸ-ի կողմից ներկայացված հաշիվ ապրանքագրերը պահել քրեական գործի հետ միասին:
Հակոբ Վարդապետյանի անձնական խուզարկությամբ հայտնաբերված և առգրավված 135.000 ՀՀ դրամ թղթադրամ, մեկ հատ LG տեսակի 354963018506809 անհատական համարի բջջային հեռախոսի և մեկ <<Օրանժ>> հեռախոսաքարտի վրա դրված կալանքը պահպանել:
Թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 քրեական գործը նախագահող դատավոր Մ.Պետրոսյանին և Վերաքննիչ դատարանի կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 06.08.2013 թվականին և Վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի օգոստոսի 08-ի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:

2..ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔՆԵՐԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք են բերել ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Բաղդասարյանը և վերջինիս շահերի պաշտպան Կարինե խաչատրյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքի հեղինակ` պաշտպան Կ.Խաչատրյանը գտնում է, որ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից խախտվել են ՀՀ սահմանադրության 18-րդ, 19-րդ, 21-րդ հոդվածի 2-րդ պարբերությունը, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 2-րդ, 8-րդ, 17-րդ, 18-րդ, 23-րդ, 107-րդ, 124-րդ, 126-րդ, 127-րդ հոդվածները և Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների մասին եվրոպական կոնվեցիայի 6-րդ հոդվածի 1, 6-րդ հոդվածի 3.րդ մասի «դ» կետերի պահանջները՝ դատական ակտում շա¬րադրված դատարանի հետևությունները չեն համապատասխանում դատարանում հետազոտված ապա¬ցույցներին, ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը և միաժամանակ թույլ է տվել քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտումներ, ինչն ազդել է գործի ելքի վրա և կայաց¬վել է բեկանման ենթակա դատական ակտ՝ հետևյալ հիմնավորումներով.
Նշել է, որ դատարանը ընդամենը հաստատել է մեղադրական եզրակացությունները, այդպիսով հաստատված համարելով իր պաշտպանյալի մեղքը` «Նախնական քննության մարմինը Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով, մեղադրանք է առաջադրել այն արարքների կատարման համար, որ նա առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության, հարկերից խուսափելու և խարդախություններ կատարելու նպատակով 02.09.2011թ. ստեղծել է առևտրային կազմակերպություն` Հովակիմ Գրիգորյանի անվամբ գրանցելով ՙԳրիգհովշին՚ ՍՊԸ-ն, որից հետո 2011թ. սեպտեմբերի 3-ին օգտագործելով ՙԳրիգհովշին՚ ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Ռուզաննա Շուշանյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով ՙՍմարթլայն՚ ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 575.000 ՀՀ դրամի A3 և A4 ձևաչափի թուղթ` խոստանալով գումարը փոխանցել երկու օրվա ընթացքում, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. սեպտեմբերի 7-ին օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Գևորգ Ղալաչյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 1.240.000 ՀՀ դրամի շինարարական ապրանքներ` խոստանալով գումարը փոխանցել մեկ շաբաթվա ընթացքում և խարդախությամբ հափշտակել այն՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ սեպտեմբերի 6-ից մինչև սեպտեմբերի 13-ը խաբեությամբ, ներկայանալով որպես <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, <<Օֆիս պրո>> ՍՊԸ-ի փոխտնօրեն Արարատ Մամուլյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով նույն ՍՊԸ-ից վերցրել է 2.500.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության A3 և A4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով գումարը փոխանցել 15 օրվա ընթացքում, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է ապրանքը` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. սեպտեմբերի 14-ին և հոկտեմբերի 4-ին օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Ծովինար Միսկարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ից երկու փուլով վերցրել է ընդհանուր արժեքով 1.700.000 ՀՀ դրամի Ա3 և Ա4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է հիշյալ ապրանքը՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. սեպտեմբերի 15-ին օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Խաչատուր Փիլոյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Աշտարակ ձու>> ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 577.800 ՀՀ դրամի հավի ձու, որի համար վճարել է 350.000 ՀՀ դրամ գումար` խոստանալով մնացած գումարը՝ 277.800 ՀՀ դրամը, փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն՝ պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
19.09.2011թ. Հակոբ Վարդապետյանը խաբեությամբ, Արտակ Օհանջանյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ներկայանալով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից, Ա.Օհանջանյանին պատկանող <<Դի և Լի>> ՍՊԸ-ից վերցրել է 630.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության A3 և A4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով գումարը մեկ օրվա ընթացքում փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն, պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
2011թ. սեպտեմբերի 19-ին Հակոբ Վարդապետյանն օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ` Արման Ղազարյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ից վերցրել է ընդհանուր արժեքով 885.000 ՀՀ դրամի A3 և A4 ձևաչափի թուղթ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
26.09.2011թ. Հակոբ Վարդապետյանը ներկայանալով <<ԳՐԻԳՀՈՎՇԻՆ>> ՍՊԸ աշխատակից` խաբեությամբ, Անահիտ Իվանի Դավթյանի վստահությունը չարաշահելով վերջինիս Երևանի Սունդուկյան 64ա շենքի զ հասցեում գտնվող <<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ից վերցրել է 507.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության A3 և A4 ձևաչափի թղթեր` խոստանալով մեկ օրվա ընթացքում գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
13.10.2011թ. Հակոբ Վարդապետյանը խաբեությամբ, վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ներկայանալով <<Կարմիր խաչի աշխատակից, օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը Ա.Հարությունյանին պատկանող <<Մառան>> ՍՊԸ-ից վերցրել է 476.532 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողության գինիներ և օղիներ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն`<<Մառան>> ՍՊԸ-ին պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Հակոբ Վարդապետյանը օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը խաբեությամբ, Աղասի Պողոսյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով` գումարը հետագայում վճարելու պայմանով փորձել է <<Երևանի ոսկերչական գործարան-1 Գնոմոն>> ԲԲԸ-ից խարդախությամբ հափշտակել 882.200 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդ, սակայն Ա.Պողոսյանը հրաժարվել է ապրանքը տրամադրել մինչև փոխանցում կատարելը և Հ.Վարդապետյանը հանցագործությունն ավարտին չի հասցրել` իր կամքից անկախ հանգամանքներում:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև 8-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը, խաբեությամբ, Շաքե Հավան-Կարապետյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ից հինգ փուլով վերցրել է ընդհանուր արժեքով 2.543.000 ՀՀ դրամի տետր և թուղթ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է հիշյալ ապրանքը՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
2011թ. նոյեմբերի 9-ին Հակոբ Վարդապետյանը խաբեությամբ, Իգոր Ադալյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով, ներկայանալով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից, <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ից գնելու պատրվակով վերցրել է ընդհանուր 368.000 ՀՀ դրամ արժողության շին ապրանքներ` խոստանալով գումարը փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` պատճառելով զգալի չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանը 2011թ. նոյեմբերի 16-ից մինչև 26-ն ընկած ժամանակահատվածում օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը, խաբեությամբ, <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ից երեք փուլով վերցրել է ընդհանուր արժեքով 2.212.200 ՀՀ դրամի ալկոհոլային խմիչքներ` խոստանալով գումարը փոխանցել մեկ շաբաթվա ընթացքում, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն՝ պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
2011թ նոյեմբերի 25-ից դեկտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում Հակոբ Վարդապետյանը ներկայանալով որպես <<Արտակ Գրեգորիչ>>, օգտագործելով <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքը` խաբեությամբ, Գոռ Նարինջյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից վերցրել է ոգելից խմիչքներ: 2011թ. նոյեմբերի 25-ին վերցրած 489.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ և դեկտեմբերի 5-ին վերցրած 1.622.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ խմիչքների համար կատարել է համապատասխան փոխանցումներ: Դրանից հետո, ձեռք բերելով վստահություն, վերցրել է 38.071.800 ՀՀ դրամի ոգելից խմիչքներ` խոստանալով գումարը 15 օրյա ժամկետում փոխանցել, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է այն` <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ին պատճառելով առանձնապես խոշոր չափի գույքային վնաս:
15.01.2012թ. Հակոբ Վարդապետյանը գնացել է <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին պատկանող <<Թադևոսյան Լոնդոն>> խանութ սրահ և ասել, որ գումարը փոխանցելու միջոցով, տնօրենի համար որպես նվեր ցանկանում է ոսկյա զարդ գնել: Խանութի աշխատակից Արևիկ Մանուկյանը ասել է, որ պետք է հաշվապահությունից վերցնի հաշիվ ապրանքագիրը, բանկի միջոցով կատարի փոխանցում և վճարման անդորագրով ներկայանա խանութ: Հ.Վարդապետյանը վերցնելով հաշիվ ապրանքագիրը` 17.01.2012թ. գնացել է <<Արդշինվեստբանկ>>, որտեղ հաշվապահության մասնագետից վերցրել է վճարման անդորագիրը և առանց բանկի դրամարկղում վճարում կատարելու և գանձապահի կողմից կնիքելու, գնացել է <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութ, Արևիկ Մանուկյանի վստահությունը չարաշահելու միջոցով` ներկայացնելով 1.437.436 ՀՀ դրամի չափով գույքային իրավունքերի մասին վկայող, սակայն իրականում գանձապահի ստորագրության բացակայության պայմաններում կեղծ հանդիսացող փաստաթուղթը` վերցրել է ոսկյա վզնոց և խարդախությամբ հափշտակել է` <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին պատճառելով խոշոր չափի գույքային վնաս:
Հակոբ Վարդապետյանն առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության, հարկերից խուսափելու և խարդախություններ կատարելու նպատակով 2011թ. սեպտեմբերի 2-ին, Գյումրի քաղաքի բնակիչ Հովակիմ Գրիգորյանին աշխատանքի ընդունելու կեղծ խոստմամբ, վերջինիս հետ գնացել է ՀՀ ԿԱ պետռեգիստր, որտեղ, օգտվելով Հ.Գրիգորյանի անփույթ լինելու հանգամանքից, նրա անվամբ գրանցել է առևտրային կազմակերպություն` <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն:>>:
Բողոքաբերը նշել է, որ դատաքննությամբ հաստատվել է, որ իր պաշտպանյալին առաջադրվել է անհիմն մեղադրանք, այն կառուցված է բացառապես ենթադրությունների և հակասական ապացույցների հիման վրա, չփարաված բոլոր կասկածները Դատարանը մեկնաբանել է ի վնաս ամբաստանյալի ` խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ և 365 հոդվածների պահանջները: Դատարանը առանց քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված կարգով դատական ակտը պատճառաբանելու և մեղադրական դատավճիռ կայացնելու համար ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված ընթացակարգի այն է՝ «Մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում: Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկնաբանելով, սույն օրենսգրքի 360 հոդվածի առաջին մասի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ», խախտմամբ օրենքի պահանջի անտեսմամբ՝ առանց պատշաճ գնահատման արժանացնելով իր իսկ դատական ակտում շարադրված ապացույցները կամայական ձևով ու ձևական շարադրանքով կայացրել է մեղադրական դատական ակտ՝ որում չեն ապացուցվել ՀՀ քր դատ. օր. 107 հոդվածով նախատեսված ապացուցման ենթակա հանգամանքները:
Նշել է, որ սույն գործով նախաքննությունը եղել է թերի և նախաքննության մարմինը օգտվելով իր պաշտպանյալի կողմից ցուցմունք չտալու հանգամանքից, չի կատարել լրիվ օբյեկտիվ բազմակողմանի քննություն, այն դեպքում երբ դատական ակտում բազմիցս նշում է <<Գրիգհովշին <<ՍՊԸ կնիքը օգտագործելու հանգամանքը և հատկապես իր պաշտպանյալի կողմից այդ կնիքը օգտագործելու հանգամանքը, զարմանալի է, որ այդ էական նշանակություն ունեցող ապացույցը այդպես էլ գործում չկա, առգրավված չէ, իսկ Դատարանը ընդամենը դատական կարգով հաստատել է մեղադրական եզրակացությունը:
Դատարանը չի կատարել քննություն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով :
2012 թվականի դեկտեմբերի 05-ին նախնական քննություն իրականացնող մարմնի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը թիվ 14119512 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով:
2012 թվականի օգոստոսի 1-ին թիվ 14132211 քրեական գործը, իսկ 2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թիվ 14119512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան: Դատարանի 15.01.2013թ.-ի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 և թիվ ԵԱՔԴ/0168/01/12 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում` գործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 համարով,առաջադրված մեղադրանքի մասով, սույն գործով որևէ վկա չի հարցաքննվել, իսկ ամբաստանյալի մեղքը հաստատված է համարել մինչև այս մեղադրանքը առաջադրելը, թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 գործով տրված վկաների և տուժողների ցուցմունքները, զրկել է նոր մեղադրանքի մասով Հ.Վարդապետյանին իր դեմ ցուցմունք տված անձանց հարցաքննելու իրավունքից:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1 մասով առաջադրված մեղադրանքի մասով` նշել է, որ մեղադրանքը հիմնվում է միայն «Գրիգհովշին» ՍՊԸ իրական հիմնադիր տնօրենի Հովակիմ Գրիգորյանի ցուցմունքի վրա, վերջինս ակնհայտ սուտ ցուցմունք է տալիս:
Հովակիմ Գրիգորյանը` դատարանում 08.11.12թ-ին հայտնել է` <<...շուրջ երեք տարի է աշխատում է Երևան քաղաքի Կայարանին հարակից շուկայում, որպես բանվոր: 2011թ օգոստոս ամսվա վերջին շուկայում իրեն է մոտեցել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ և ներկայանալով Աշոտ անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը: Նա աշխատանք է առաջարկել, ասելով, որ պետք է ապրանք բեռնաթափվի: Ինքը համաձայնել է և Հ.Վարդապետյանի հետ գնացել ինչ-որ տեղ, որի հասցեն չգիտի: Նշված վայրում կանգնած են եղել <<Կարմիր խաչի նշաններով>> ավտոմեքենաներ: Ինքը մեկ ուրիշ բանվորի հետ, որի տվյալները չգիտի, <<Ֆորդ>> մակնիշի ավտոմեքենայից բեռնաթափել է տպագրական թուղթ, որից հետո Հ.Վարդապետյանն իրեն առաջարկել է մշտապես աշխատել իր մոտ: Ինքը համաձայնել է և Հ.Վարդապետյանի պահանջով վերջինիս տվել է իր ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և սոցիալական քարտը: Դրանից հետո միասին գնացել են Կոմիտասի փողոցում գտնվող շուկայի մոտ գտնվող բարձրահարկ մի շենք, որտեղ Հ.Վարդապետյանի պահանջով ինքն առանց կարդալու ստորագրել է ինչ-որ փաստաթղթեր, իբր աշխատանքի ընդունվելու համար, որից հետո հեռացել է: Շուրջ 4 օր հետո Հ.Վարդապետյանը զանգահարել է իրեն և կանչել ՙԿարմիր խաչի՚ մոտ ասելով, որ գործ կա: Ինքը գնացել է նշված վայր, որտեղ ավտոմեքենայից բեռնաթափել է պլաստմասե խողովակներ, որի համար Հ.Վարդապետյանն իրեն վճարել է 5000 ՀՀ դրամ գումար: Դրանից հետո ինքը Հ.Վարդապետյանին չի տեսել: Վկան հայտնեց նաև, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ իր անվամբ գրանցվել է<<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն:
Հովակիմ Գրիգորյանը դատարանում հարցաքննվել է մինչև վերոնշյալ գործերը մեկ վարույթում միացնելու և քննելու մասին որոշում կայացնելը, ընդհանրապես քրեական գործերը միացնելուց հետո որևէ վկա չի հարցաքննվել, մերժվել են պաշտպանական կողմի միջնորդությունները` Հովակիմ Գրիգորյանին, Գոռ Նուրիջանյանին կրկին հարցաքննելու վերաբերյալ: Իսկ մինչև քրեական գործերի միացումը վկաների կողմից տված ցուցմունքները բավարար չեն սույն գործի լրիվ,օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության համար, այդ պատաճառով պաշտպանական կողմը միջնորդել էր հարցաքննել որոշ վկաների, այդ թվում և Հովակիմ Գրիգորյանին , սակայն Դատարանը մերժել է միջնորդությունը, արդյունքում հիմնվել է նրանց ցուցմունքների վրա:
Ըստ Հովակիմ Գրիգորյանի, ով իր ցուցմունքներում զոհի կերպարանք էր ընդունել և հայտնել է, որ ինքը ընդամենը աշխատանքի ընդունվելու պատրվակով, ծանոթացել է ոմն Աշոտի հետ` ով ըստ իրեն իմ պաշտպանյալն է, իբրև իմ պաշտպանյալին է տվել իր անձնագրի պատճենը և ստորգրել է փաստաթղթեր` իբրև աշխատանքի ընդունվելու փաստաթղթեր են և գնացել են ընդամենը մի բարձրահարկ շենք ինքը չգիտի դա ինչ շենք է:
Բողոքաբերը գտնում է, որ Դատարանը խեղաթյուրել է Էդիկ Մանուկյանի ցուցմունքը և դրանով հաստատված է համարել Հ.Վարդապետյանի մեղքը միայն, այն պատճառով, որ Հովակիմ Գրիգորյանը պետ ռեգիստր է ներկայացել իր պաշտպանյալի հետ: Մինչդեռ Էդիկ Մանուկյանի ցուցմունքով հերքվում է իր պաշտպանյալի մեղավորությունը: ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց գրանցման պետական ռեգիստրի սպասարկման բաժնի աշխատակից Էդիկ Մանուկյանի ցուցմունքով (հ.5 (14119512 քր գործ) գ.թ. 89-90) հստակ նշված է, որ Հովակիմ Գրիգորյանը անձամբ է ներկայացրել պետ ռեգիստր, ներկայացրել է իր փաստաթղթերը և անձամբ է ստորագրել ՍՊԸ հիմնադրման համար անհրաժեշտ փաստաթղթերը: Նշված հանգամանքը հաստատվում է նաև իմ պաշտպանյալի ցուցմունքով, նա հայտնել է, որ Հովակիմ Գրիգորյանին, ով Արտակ Գրիգորիչի (Սամվելի) <<մարդն>> է ուղղակի ուղեկցել է հենց Հովակիմի խնդրանքով, քանի որ վերջինս ծանոթ չի եղել Երևան քաղաքին, Հովակիմն է հանդես է եկել պետ ռեգիստրում, թե բանկերում <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ում Գրիգհովշին ՍՊԸ անվամբ հեռախոսահամարներ ձեռք բերելուց, “Ինեկոբանկ”-ում ընկերության հաշվեհամարները բացելուց: Հովակիմ Գրիգորյանը ակնհայտ ստում է հայտնելով որ բացի բարձրահարկ շենքից ինքը որևէ այլ տեղում չի եղել և ընկերության անունից հանդես է եկել ինքը: Դատարանում Հովակիմ Գրիգորյանին տրվում էին ողղուրդող հարցեր: Վկան հակասում էր ինքն իրեն հայտնելով որ ինչվոր շենքի, կարմիր խաչի շենքի բակում է իր պաշտպանյալը փաստաթղթերը վերցրել, սակայն պետ ռեգիստրի աշխատակիցը` Է. Մուրադյանը նախաքննության ընթացքում տված` դատարանում հրապարակված ցուցմունքով հայտնում է, որ Հ. Գրիգորյանը ինքն է ներկայացել պետ. ռեգիստր և իր կամքով է գրանցել ՍՊԸ-ն, Է. Մուրադյանը որևէ բառ չի հայտնել այն մասին, որ վերջինի փաստաթղթերը ներկայացրել է իմ պաշտպանյալը, մինչդեռ Հ. Գրիգորյանը հայնեց, որ դեռևս Կարմիր Խաչի շենքի մոտից իմ պաշտպանյալը վերցրել էր իր փաստաթղթերը: Արդեն իսկ նշեցի, որ Հովակիմ Գրիգորյանը հարցաքննվել է մինչև քր. գործերի միացումը և Է. Մանուկյանի ցուցմունքի հրապարակումը, և պաշտպանական կողմի միջնորդությունը նրան կրկին նշված հանգամանքների մասին հարցաքննելու վերաբերյալ մերժվել է:
Մերժվել է նաև դատավորին ինքնաբացարկ հայտնելու պաշտպանական կողմի միջնորդությունը:
Հատոր 5, գ.թ. 60-80-ում առկա (թիվ 14119512 քր գործ.) փորձագետի թիվ 46021101, 27.12.11թ. ձեռագրաբանական փորձաքննությամբ հաստավել է, որ բոլոր փաստաթղթերը ստորագրվել են Հովակիմ Գրիգորյանի կողմից, Դատարանը ընդհանրապես չի գնահատել այս ապացուցը, որով հաստատվում է իր պաշտպանյալի անմեղությունը:
Մեղադրանքի հիմքում է դրել է դատահաշվապահական փորձաքննությունը` հմ 27651209, որը օրենքի խախտմաբ է կազմված, քանի որ դրանով իրավական գնահատական է տրվել և առաջադրված հարցերի շուրջ (փորձաքննության 6 էջ), տալիս է իրավական գնահատական, խախտելով անմեղության կանխավարկածը ` հետևություններ բաժնի (16-17 էջերում), առանց օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռի հանգում է հետևությունների ամբաստանյալի պատասխանատվության վերաբերյալ, նշված հանգամանքը ընդունել է նաև Դատարանը և պաշտպանական կողմի միջնորդության քննարկումը` տվյալ եզրակացությունը անթույլատրելի ճանաչելու վերաբերյալ, քանի որ եզրակացությունը անդրադարձել է իրավաբանական հարցերի, իսկ ՀՀ քր. դատ օր. 85 հոդվածի 3 մասի համաձայն` <<Քրեական գործով վարույթին իրավաբանական հարցերով փորձագետ չի ներգրավվում>>, հետաձգել է խորհրդակցական սենյակում քննարկելու համար, սակայն այդպես էլ չի լուծել միջնորդությունը, խախտելով ՀՀ քր. դատ. օր. 102 հոդվ. պահանջները: Նախաքննության մարմնի կողմից առգրավված չէ նաև ընկերության կնիքը:
Անհայտ պայմաններում Հովակիմ Գրգորյանը հայտնվել է անմեղի կարգավիճակում: Վկան ցանկացած կերպ հերքում է իր որևէ տեղ գնալու հանգամանքը և չկարողանալով բացատրել, թե իր ստորագրության նմուշը ինչպես է հայտնվել բանկում, այս ուղղությամբ ևս կատարվել է թերի նախաքննություն: Այսինքն այն պայմաններում, երբ հստակ է , որ Գրիգհովշին ՍՊԸ հիմնադրել, գրանցել, բանկային հաշիվներ է բացել և կնիք է ստացել Հովակիմ Գրիգորյանը, իմ պաշտպանյալը առանց որևէ հիմքի, մեղավոր է ճանաչվում ՀՀ քր. օր. 189 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արաքը կատարելու մեջ, ըստ դատավճռի ` կեղծ ձեռնարկատիրությամբ զբաղվելու դրավագով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունն իրենից ներկայացնում է նյութական հանցակազմ, այսինքն` հոդվածի դիսպոզիցիայով նկարագրվածգործողությունների արդյունքում պետք է խոշոր վնաս պատճառվի քաղաքացիներին, կազմակերպություններին կամ պետությանը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` <<Կեղծ ձեռնարկատիրությունը` առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության առևտրային կազմակերպություն ստեղծել[ն] [է], որի նպատակը վարկեր ստանալը, հարկերից խուսափելը, գերավճարներ առաջացնելը, նյութական այլ օգուտներ քաղելը կամ արգելված այնպիսի գործունեություն թաքցնելն է, որը խոշոր վնաս է պատճառել քաղաքացիներին, կազմակերպություններին կամպետությանը>>:
Մեջբերված իրավադրույթների համեմատական վերլուծությունից երևում է, որ դրանցով նախատեսված հանցակազմերն օբյեկտիվ կողմի հատկանիշներով տարբեր են:
Այսպես` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության առևտրային կազմակերպություն ստեղծելով, որը նպատակ է հետապնդել` (ա) վարկեր ստանալ, (բ) հարկերից խուսափել, (գ) գերավճարներ առաջացնել, (դ) նյութական այլ օգուտներ քաղել կամ (ե) արգելված գործունեությունը թաքցնել:
Քննարկվող հանցակազմերի օբյեկտիվ կողմերի վերաբերյալ լիարժեք պատկերացում կազմելու համար անհրաժեշտ է բացահայտել <<ձեռնարկատիրական գործունեություն>> և <<առևտրային կազմակերպություն>> հասկացությունների էությունը:
Այսպես` ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 2-րդ հոդվածի համաձայն` <<Ձեռնարկատիրական է համարվում անձի ինքնուրույն, իր ռիսկով իրականացվող գործունեությունը, որի հիմնական նպատակը գույք օգտագործելուց, ապրանքներ վաճառելուց, աշխատանքներ կատարելուց կամ ծառայություններ մատուցելուց շահույթ ստանալն է>>:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 26-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Ձեռնարկատիրական գործունեություն իրականացնելու համար քաղաքացին իրավունք ունի ստեղծել տնտեսական ընկերություններ կամ լինել դրանց մասնակիցը:
2. Քաղաքացին, որպես անհատ ձեռնարկատեր գրանցվելու պահից, իրավունք ունի, առանց իրավաբանական անձ կազմավորելու, զբաղվել ձեռնարկատիրական գործունեությամբ:
(…)>>:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 51-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Իրավաբանական անձինք կարող են լինել իրենց գործունեությամբ շահույթ ստանալու նպատակ հետապնդող (առևտրային) կամ շահույթ ստանալու նպատակ չհետապնդող և ստացված շահույթը մասնակիցների միջև aբաշխող (ոչ առևտրային) կազմակերպություններ:
2. Առևտրային կազմակերպություն հանդիսացող իրավաբանական անձինք կարող են ստեղծվել տնտեսական ընկերակցությունների և ընկերությունների ձևով:
(…>>:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 72-րդ հոդվածի համաձայն`
<<1. Տնտեսական ընկերակցություններ և ընկերություններ են համարվում իրենց հիմնադիրների (մասնակիցների)` բաժնեմասերի բաժանված կանոնադրական (բաժնեհավաք) կապիտալ ունեցող առևտրային կազմակերպությունները (…):
2. Տնտեսական ընկերակցությունները կարող են ստեղծվել լիակատար ընկերակցության կամ վստահության վրա հիմնված ընկերակցության (կոմանդիտային ընկերակցության) ձևով:
3. Տնտեսական ընկերությունները կարող են ստեղծվել սահմանափակ կամ լրացուցիչ պատասխանատվությամբ ընկերության կամ բաժնետիրական ընկերության ձևով:
Նախորդիվ մեջբերված քաղաքացիաիրավական դրույթների վերլուծությունից հետևում է, որ ձեռնարկատիրական գործունեությունն անձի կողմից իրականացվում է` նպատակ ունենալով շահույթ ստանալ գույքի օգտագործումից,ապրանքների վաճառքից, աշխատանքների կատարումից կամ ծառայությունների մատուցումից: Ընդ որում, անձը ձեռնարկատիրական գործունեություն կարող է իրականացնել երկու եղանակով` (ա) իրավաբանական անձի կարգավիճակ ունեցող առևտրային կազմակերպություն ստեղծելով կամ դրա մասնակիցը դառնալով և (բ) առանց իրավաբանական անձ կազմավորելու, որպես անհատ ձեռնարկատեր գրանցվելով:
ՀՀ քաղաքացիական օրենսգրքի 51-րդ և 72-րդ հոդվածների համադրված վերլուծության արդյունքում կարելի է եզրակացնել, որ առևտրային կազմակերպությունները կարող են լինել լիակատար ընկերակցության կամ վստահության վրա հիմնված ընկերակցության ձևով (տնտեսական ընկերակցություններ) և սահմանափակ կամ լրացուցիչպատասխանատվությամբ ընկերության կամ բաժնետիրական ընկերության ձևով(տնտեսական ընկերություններ):
Այսինքն` նշված հանցանքի կատարման մեջ անձին մեղավոր ճանաչելու համար առնվազն անհրաժեշտ է, որ նա ստեղծած լինի թվարկված առևտրային կազմակերպություններից մեկը:
Ինչպես արդեն նշվեց ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը դրսևորվում է առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեության իրականացման մտադրության առևտրային կազմակերպություն ստեղծելու մեջ:
Մինչդեռ իր պաշտպանյալը չի հիմնել առևտրային կազմակերպություն, այն հիմնվել է Հովակիմ Գրիգորյանի կողմից և վերջինիս կամքով:
Իր պաշտպանյալը ձեռնարկատիրական գործունեության հետ որևէ կապ չունի այլ ընդամենը Հովակիմին ուղեկցել է Երևան քաղաքում, իսկ ընկերության հիմնադրումը եղել է Հովակիմի և ոմն Արտակ Գրիգորիչի նախաձեռնությունը: Իմ պաշտպանյալը հանդիսացել այդ ընկերության աշխատակից ավելին նրա անձնագիրը ևս գտնվել է ոմն արտակ Գրիգորիչի մոտ: Գործում առկա վերոնշյալ ձեռագրաբանական եզրակացությամբ ևս հաստատվում են , որ ընկերության հիմնադրման բոլոր փաստաթղթերը ստորագրվել են Հովակիմ Գրիգորյանի կողմից:
Այն, որ ընկերությունը զբաղվել է գործունեությամբ և այդ գործունեությունը կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեություն չէ հաստատվեց սույն գործով, մասնավորապես այն որ ընկերության անունից կատարվել են գործարքներ և կատարվել են դրամական փոխանցումներ նշվածը հաստատվում է “Պեռնո Ռիկար Աևրմենիա” ՓԲԸ, “Աշտարակ Ձու” ՍՊԸ և “ՄԼԼ Ինդրասթրիզ” ՍՊԸ հաշվեհամարներին Գրիգհովշին ՍՊ ընկերության հաշվեհամարներից կատարված փոխանցումներով: Այսինքն առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քր օր 189 հ.1-ին մասով անհիմն է քանի որ չեն հաստատվում ՀՀ քր դատ օր 107 հոդվածով ապացուցման ենթակա հանգամանքները: Քանի որ իմ պաշտպանյալը նախ չի հիմնել այդ ընկերությունը, այն հիմնել է Հովակիմ Գրիգորյանը և երկրորդ այդ ընկերությունը զբաղվել է ձեռնարկատիրական գործունեությամբ: Իմ պաշտպանյալը չի կատարել որևէ գործողություն որը կորակվի 189 հ. 1 մասի հատկանիշներով և իմ պաշտպանյալը չի կարող ենթարկվել քրեական պատասխանատվության, քանի որ բացակայում է ՀՀ քր. օր. 3-րդ և 5-րդ հոդվածով նախատեսված հիմքերը:
Փաստորեն, խախտելով ապացույցների գնահատման կարգն ամրագրած` ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, Առաջին ատյանի դատարանը պատշաճ գնահատման չի ենթարկել է. Մանուկյանի, Հ.Գրիգորյանի, ամբաստանյալի ցուցմունքները, դատաձեռագրաբանական փորձաքննության եզրակացությունը, ինչի արդյունքում անհիմն եզրահանգման է եկել իմ պաշտպանյալի մեղավորության վերաբերյալ:
Տվյալ դեպքում ամբաստանյալ Հ.Վարդապետյանը, որևէ առևտրային կազմակերպություն չի ստեղծել և չի կատարել նշված հոդվածով նախատեսված արարքը, Դատարանը որևէ կերպ չի հիմնավում իր եզրահանգումները:
Այսինքն, մեղադրանքի կողմից ներկայաց¬ված, առավել ևս դատարանում հետազոտված ապա¬ցույցնե¬րում չկա այն համակցությունը (եթե իհարկե կարելի է վերջիններիս մեղադրող ապացույցներ համարել), որը կհաստատեր մեղադրանքի կողմի վարկածը: Իսկ դա¬տարանը, ինչ¬պես արդեն նշեցինք պատշաճ գնահատման չար¬ժա¬նաց¬նելով դատա¬րա¬նում հե¬տա¬զոտված ապա¬ցույց¬ներին, խախտել է նաև օրենքի և դատարանի առջև բոլորի հավասարության սկզբունքը՝ անտեսելով ՀՀ վճռաբեկ դատարանի կողմից ապացույցների գնահատման հարցում օրենքի միատեսակ կիրառության նպատակով 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշմամբ արտահայտած իրավական դիրքորոշումը ՝ «(…) Ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա: Ներքին համոզմունքը, որպես ապացույցների գնահատման արդյունք, բնութագրվում է օբյեկտիվ և սուբյեկտիվ գործոնների անխզելի կապով. այն, մի կողմից, պետք է բխի հետազոտվող ապացույցների բավարար համակցությունից և հիմնվի դրանց վրա, իսկ մյուս կողմից, անկողմնակալ դիտորդի մոտ պետք է առաջացնի այն վստահությունը, որ ապացույցները հետազոտվել են արդարության բոլոր պահանջների պահպանմամբ:
Ապացույցները, որոնք հավաքվել և ստուգվել են օրենքին համապատասխան, կազմում են ներքին համոզմունքի այն օբյեկտիվ հիմքը, որն իր դրսևորումն է գտնում ընդունվող որոշումներում: Թեպետ ապացույցների գնահատումը կատարվում է ներքին համոզման հիման վրա, այն չի կարող լինել կամայական: Դրա հիմքում պետք է դրված լինի գործի բոլոր հանգամանքների լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննությունը:
Գնահատման ենթակա են ինչպես ստացված տեղեկությունների բովանդակությունը, այնպես էլ աղբյուրները: Ապացույցների գնահատումը համապատասխան որոշումներում պետք է արտահայտվի պատճառաբանված եզրահանգումների ձևով` հիմնավորելով, թե ինչու որոշ ապացույցներ դրվել են որոշման հիմքում, իսկ մյուսները մերժվել են` ճանաչվելով ոչ հավաստի: (…)» (տե՛ս mutatis mutandis Մակար Ռազմիկի Հովհաննիսյանի և Աշոտ Վաղարշակի Մարտիրոսյանի վերաբերյալ Վճռաբեկ դատարանի 2010 թվականի փետրվարի 12-ի թիվ ԵՔՐԴ/0632/01/08 որոշման 14-րդ կետը):
Նշել է, որ ապացույցների գնահատման արդյունքում Դատարանը սխալ եզրահանգման է հանգել նաև ՀՀ 178 հոդվածի տարբեր մասերով առաջադրված մեղադրանքի դրվագներում ևս:
Մեղադրանքը ՀՀ քր. օր. 203 հոդվ. 1-ին մասով նույնպես անհիմն է, այն հիմնավորվում է միայն վկա <<Արդշինինվեստբանկի>> ՓԲԸ Ուրարտու մասնաճյուղի աշխատակից Սեդա Գրիգորյանի դատարանում հրապարակված ցուցմունքով (հ.2 149-150, հ 4 գ.թ. 171), նախաքննությամբ այս վկան հրաժարվել է առերես հարցաքննվել, չհայտնելով որևէ տվյալ արտաքինի վերաբերյալ կատարվել է լուսանկարչակական ճանաչում և իբրև վերջինս ճանաչել է իմ պաշտպանյալին, չնայած այն հանգամանքին, որ ճանաչվողի արտաքին տվյալների մասին նախապես հարցաքննված չի եղել, ի դեպ սույն գործով անձին ճանաչման ներկայացնելու ինչպես այս , այնպես էլ մյուս գործողությունները կատարվել են ՀՀ քր. դատ օր.221 հոդվածի խախտումներով, խոսքը վերաբերվում է Արտակ Ղազարյանի ճանաչման ներկայացմանը վերջինս հայտնել է որ տվյալներ չի կարող հայտնել , սակայն ճանաչել է, Գևորգ Ղազարյանը նշում է միջին հասակ որպես ճանաչվողի նշան և պարզ չէ թե լուսանկարով ինչպես է ճանաչել և հասակի մասին դատողություններն ինչով են հաստատվել, նմանատիպ նաև Լուսինե Պողոսյանի, Շուշան Առաքելյանի ճանաչումները իսկ Լուսինե Պողոսյանը նույնպես նշում է հասակի հանգամաքը և պարզ է որ լուսանկարով ճանաչման դեպքում չեն կարող հասակի վերաբերյալ որևէ տվյալ հաստատված համարել: Արթուր Կարապետյանը նշում է թե չգիտի ում և ինչի մասին է խոսքը սակայն 03.08.12թ.-ին լուսանկարով ճանաչում է ամբաստանյալին, այսինքն այս բոլոր դեպքերում առկա է ՀՀ քր դատ օր 221 հոդվածի պահանջների խախտում դրանք օրենքի խախտմամբ ձեռքբերված ապացույցներ են և ՀՀ սահմանադրության 22 հոդվածի համաձայն անթույլատրելի են որպես ապացույց, ուստի պաշտպանական կողմը միջնորդել է դրանք ճանաչել անթույլատրելի ապացույց և հանել ապացույցների շարքից:
Բողոքաբերը անդրադառնալով Սեդա Գրիգորյանի ցուցմունքին նշել է, որ պաշտպանական կողմը միջնորդել է այդ ցուցմունքը անթույլատրելի ճանաչել, քանի որ իր պաշտպանյալը թե նախաքննությամբ, թե դատաքննությամբ զրկվել է այդ անձին որպես իր դեմ ցուցմունք տված վկա հարցաքննելու ՄԻԵԿ 6 հ 3մ. դ կետով երաշխավորված իրավունքից: Դատարանը կայացրել է վկային բերման ենթարկելու որոշում, սակայն ստացել է գրություն, որ վկան գտնվում է արձակուրդում, Երևան քաղաքից դուրս: Այս վկան նախաքննության ընթացքում հրաժարվել է առերես հարցաքննվել իմ պաշտպանյալի հետ, վախի պատճառաբանությամբ: Սակայն իրական հրաժարման պատճառը այն է, որ նա չէր ստել է իր ցուցմունքում և իրականում իմ պաշտպանյալին բանկում գործարքի օրը չի տեսել: Այն, որ վկան գտնվել է քաղաքից դուրս, հիմք չէր այդ վկայի ցուցմունքը հրապարակելու նման իրավիճակի վերաբերյալ տես ՄԻԵԴ Գաբրիելյանն ընդդեմ ՀՀ–ի 08.04.13 թ. վճիռը: Այսպիսով Ս. Գրիգորյանի ցուցմունքի հիման վրա իմ պաշտպանյալին առաջադրվել է մեղադրանք 203 հ.1 մ ասով, սակայն վկա Արմինե Այվազյանի ցուցմունքով հաստատվել է այն հանգամանքը որ տվյալ փաստաթուղթը կազմել է հենց բանկի աշխատակից Սեդա Գրիգորյանը: Որևէ կերպ չի հաստատվել, որ այդ փաստաթուղթը ստացել է բանկից իր պաշտպանյալը, ավելին իր պաշտպանյալը այդ օրը այդ բանկում չի եղել և գործարք չի կատարել, իսկ բանկային տվյալներ այդ գործարքը համարվում է հեռացված գործարք, հետևաբար, եթե կեղծ վճարային փաստաթուղթ է պատրաստվել կամ իրացվել և եթե այդ փաստաթուղթը հեռացված գործարքի մասին կեղծ է, ապա այն պատրաստվել և իրացվել է հենց բանկի աշխատակից Սեդա Գրիգորյանի կողմից այսինքն հենց նրա գործողություներում է առկա 203հ.1մ հատկանիշներ: Նշել է, որ չկա որևէ փորձագետի եզրակացություն, որի հիման վրա այդ փաստաթուղթը կեղծ է ճանաչվել կամ համարվում է վճարային արժույթ կամ արժեթուղթ չհամարվող, սակայն գույքային իրավուք վերապահող փաստաթուղթ է: Տվյալ պայմաններում, ամբաստանյալը ինչպես և <<Շանթ>> ՍՊԸ <<Թադևոսյան Լոնդոն>> ոսկերչական խանութի աշխատակիցները չէր կարող որևէ կասկած ունենալ այդ փաստաթղթի վերաբերյալ:
Տվյալ <<փաստաթուղթը>> Հ.Վարդապետյանին տվել է ոմն Նիկոլայը` Սամվելի, Արտակ Գրիգորիչի վարորդը, հայտնելով, որ գումարը փոխանցված է <<Շանթ>> ՍՊԸ-ի հաշվին և ինքը որևէ կերպ չէր կարող իմանալ դրա կեղծ լինելու կամ չլինելու մասին: Պաշտպանական կողմի միջնորդությունը <<Արդշինինվեստբանկի>> ՓԲԸ Ուրարտու գործարքի օրվա տեսագրությունները պահանջելու մասին մերժվել է, այսինքն Դատարանը Ս. Գրիգորյանի ցուցմունքի հիման վրա ամբաստանյալին առաջադրված մեղադրանքը հիմնավորելով թույլ է տվել ՄԻԵԿ 6հ. 3մ <<դ>> կետի խախտում, զրկելով այդ անձին հարցաքննելու իրավունքից:
Եվրոդարարանը իր բազմաթիվ նախադեպերով այդ թվում և Գաբիելյանն ընդդեմ ՀՀ 08.04.13թ.-ի վճռով` §76, Դելտան ընդդեմ Իտալիայի19.12.1990թ.-ի վճռով` պ. 63 և Լուկան ընդ. Իտալյաի թիվ 33354/96 վպռով` §39 , Վան Մեխեն ընդ. Նիդեռլանդների 27.04.97 վճռով` §57, հայտնել է հետևյալը` «...չպետք է խախտվի պաշտպանության իրավունքը, որպես կանոն պահանջվում է որ մեղադրյալին հնարավորություն տրվի պատշաճ և բավարար ներկայացնելու իր առարկություններն ու հարցաքննել իր դեմ ցուցմունք տված անձանց ինչպես նրանց ցուցմունք տալուց այնպես էլ դատաքննության փուլերում..»: Ակնհայտ է որ սույն գործով Հ.Վարդապետյանը զրկված է եղել այդ հնարավորությունից:
Կոնվենցիայի 6հ. 3.դ կետի խախտաման վերաբերյալ արձանագրելով նաև 6.1 խախտում Եվրոպական դատարանը իր դիրքորոշումը հայնտել է Գաբրիելյանն ընդդեմ ՀՀ-ի 08.04.12թ.-ի վճռով` §81 արձանագրելով, որ եթե վկան ցուցմունք է տվել մեղադրյալի դեմ, բացակայում է երկրից որտեղ վարույթ է իրականանում, ինքնին բավարար չէ ՄԻԵԿ 6հոդվածի 3մասի <<դ>> կետի պահանջները բավարարելու համար և պետությունից պահանջվում է ձեռնարկել դրական քայլեր մեղադրյալին հնարավորություն ընձեռնելով հարցաքննել իր դեմ ցուցմունք տված վկաներին տես նաև Սադակ և մյուսներ ընդ Թուրքիային 29900,01.02.03/96 վճիռը` §67, այդպիսի միջոցառումները կազմում են պայմանավորվոող պետության կողմից կատարման ենթակա պարտավորության մաս, որը պետք է երաշխավորի 6 հոդվածով նախատեսված իրավունքների արդյունավետ իրականացում` տես Ցոլոզզան ընդ Իտալիայի 12.02.1985թ. վճիռը` §28, նաև Գաբրիելյան ընդդեմ ՀՀ վճիռը` §83-84:
ՄԻԵԴ-ը Գաբիելյանի գործով վճռով §85 անդրադառնալով վկաների ցուցմունքների հրապարակմանը արձանագրում է, որ դա չի նշանակում վկաներին հարցաքննելու իրավունքից հրաժարում տես նաև Ցոլոզզաի գործով վճիռը § 28:
Չնայած այն հանգամանքին, որ Գաբրիելյանի գործով ձեռնարկվել էին որոշակի միջոցառումներ վկաներին ապահովելու համար այնուամենայնիվ դատարանը արձանագրել է 6 հոդվ. 6.3.դ –ի խախտում:
05.02.09թ. –ի Մ. ընդդեմ ՌԴ –ի գործով` (բյուլետեն թիվ5 2010թ. ՌԴ ԳԴ) ՄԻԵԴը նմանատիպ իրավիճակում արձանագրում է 6 հոդվածի և 6 հոդվածի 3 –րդ մասի «դ» կետի խախտում, ճանաչելով այն հանգամանքը, որ դիմողը հնարավորություն չի ունեցել հարցաքննել 3 վկաներին, որոնց ցուցմունքերը վճռական նշանակություն են ունեցել իր մեղավորության հարցի քննման համար, դրանից հետևություն է արվել, որ խախտվել են դիմողի պաշտպանության իրավունքը այն աստիճան որոնք անհամատեղելի են 6 հոդվածով նախատեսված երաշխիքների հետ:
ՄԻԵԴ դիքորոշումը արտահայտված է նաև Ունտերպերտերն ընդդեմ Ավսրիայի ECH-1986-S-00,ECH-1992-S-004 վճիռներում, Люди против Швейцарии а) Совет Европы / b) Европейский суд по11 April 2013 CASE OF VYERENTSOV v. UKRAINE վճիռներով:
Այս նախադեպերի, որոնք հանդիսանում են ՄԻԵԿ բաղկացուցիչ մասը և ՀՀ քր. դատ. օր. 1 հոդվածի, ՀՀ Սահմանադրության 3-րդ, 6-րդհեդվածների և ՄԻԵԿ 6 հոդվածի լույսի ներքո գնահատելով սույն գործի հանգամանքները Հովակիմ Գրիգորյանի, Սեդա Գրիգորյանի ցուցմունքները չեն կարող համարվել թույլատրելի ապացույցներ, քանի որ դրանք իմ պաշտպանյալի մեղավորության հարցի վերաբերյալ են և իմ պաշտպանյալը զրկված է այդ անձանց հարցաքննելու իրավունքից , ինչ ինքնին հանգեցնում է 6 հոդվածով նախատեսված երաշխիքների խախտման:
Վերոնշյալ հիմքով անթույլատրելի է նաև Իգոր Ադուլյանի ցուցմունքը, որը ևս հրապարակվել է, ի դեպ վերջինս հանցագործության մասին հաղորդում տալուց “ՄԼԼ Ինդասթրիզ” ՍՊԸ-ի անունից լիազորված չի եղել 15.12.11թ.-ին հաղորդում տալու, իսկ ՀՀ քր օր. 178 հո. 1 մասով գործը հարուցվում է տուժողի հաղորդման հիման վրա համաձայն ՀՀ քր դատ օր. 33 և 183 հոդվ.-ի: Նշեմ նաև, որ վերջինս հետագայում` 16.12.11թ տրված լիազորագրի հիման վրաճանաչվել է որպես տուժողի ներկայացուցիչ քննիչի 17.12.11 թ. որոշմամբ և հարցաքննվել է որպես տուժող, իսկ հետո նաև որպես վկա, որն անթույլատրելի է ՀՀ քր դատ. օր. 86 հոդվ. 1մ 3կետի խախտմաբ ճանաչվել է վկա, այդ խախտմաբ վկա ճանաչվել են նաև “Պեռնո Ռիկար Արմենիա” ՓԲԸ-ի կողմից տուժողի ներկայացուցիչ հանդես եկող Քնարիկ Ներսիսյանը, ուստի այս անձանց ցուցմունքները ևս անթույլատրելի ապացույցներ են:
“Աշտարակ Ձու” ՍՊԸ-ի անունից հաղորդում տված անձը ևս լիազորված չի հանցագործության մասին հաղորդում տալու , այսինքն “Աշտարակ Ձու” ՍՊԸ և “Մլլ ինդսասթիզ” ՍՊԸ -ները տուժող են ճանաչվել դատավարական կարգի` ՀՀ քր. դատ. օր. 33 և 183 հոդվ. պահանջների խախտմամբ: Տվյալ դեպքում բացակայում է տուժողի բողոքները, ուստի այդ մասով քր. գործի հարուցումը պետք էր մերժել, սակայն չլիազորված անձանց հաղորդման հիման վրա նշված ընկերությունները ճանաչվել են տուժող:
<<Աշտարակ ձու>> ՍՊԸ-ի դրվագով վկա Խաչատուր Փիլոսյանը չի տեսել և չի ճանաչում իրենց ընկերությունից ապրանք վերցրած անձին այս պարագայում Հ.Վարդապետյանի մեղքը չի կարող հաստատված համարվել:
<<Սմարթլայն>> ընկերության մասով ցուցմունք տված Մելսիդա Ղազարյանը Հ.Վարդապետյանին չի տեսել և չի ճանաչում ապրանք տարած տվյալ անձին:
Անչափ հետաքրքրական է Արտակ Օհանջանյանի <<Դի և Լի>> ՍՊԸ մասով ցուցմունքը հ.1գ.թ.71-72 վերջինս հայտնում է, որ ինքը ոմն Հովիկին չի տեսել և տեսնելու դեպքում չի ճանաչի և հանկարծ անհասկանալի պայմաննում վերջինս առերեսվում նաև ճանաչում իր պաշտպանյալին այս պայմաններում այս անձի ցուցմունքը անարժանահավատ և անթույլատրելի է, քանի որ հակասում է ՀՀ քր. դատ. օր. 221 հոդվածի պահանջներին և օրենքի պահպանմամբ ձեռք բերված ապացույց չէ: Ի դեպ նման իրավիճակ էր նաև Հայկ Եսայանի դեպքում, ով չի տեսել ապրանք տանող անձին, քանի որ երկրում չի եղել և անհասկանալւի պայմաններում ճանաչման ներկայացնելուց իբրև ճանաչել է իմ պաշտպանյալին: Այսինքն նախաքննությունը ցուցաբերել չափազանց մեծ “ջանասիրություն” ընդհանրապես ճանաչման ներկայացնելու գործողությունների կազմակերպման հարցում, այն անձանց ում ներկայացվել է լուսանկարով ճանաչվողը հիմնականում արտաքինի վերաբերյալ ցուցմունքներ չեն տվել այլ նշել են հասակը և հետո ճանաչել են քթից աչքերից բերանից, բոլոր մարդիկ էլ ունեն քիթ, աչք, բերան, թե հատկապես որ հատկանիշից են ճանաչել այդպես էլ պարզ չէ, իսկ հասակը լուսանկարով չի կարող ճանաչվել, քանի որ ներկայացվել է 3*4 չափի անձնագրի լուսանկար:
<<Մառան>> ՍՊ ընկերության դեպքում ապրանքը ստանում է Ավագյան Վրեժը, ընկերության ներկայացրած հաշիվ ապրանքագրերը` /հ1-ին գ.թ. 109/ ստորգրված չեն և պարզ չէ թե ում կողմից են դրանք տրամադրվել:
Ավագ ֆրունզիկի Հարությունյանը չի ճանաչում ոմն Հովիկին ում հետ խոսել է միայն հեռախոսով: Գևորգ Ղազարյանը <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ի մասով չի տեսել ապրանք տանողին և ներկայացված Ա09555304701 –ի հաշիվ ապրանքագրի վրա չկան տվյալներ ում են հաձնվել ապրանքները: Հետևաբար որևէ կերպ չի կարող հիմնավորվել իմ պաշտպանյալի առնչությունը այդգործարքներին:
Արգամ Կարապետյանը` <<Սպիրիտ մարկետ>> ՍՊԸ չի տեսել չի կարող ասել ով է եղել ապրանք տանողը հ/ա ստորագրված և կնքված չեն` հ4 գթ. 22-23 և նման հաշիվ ապրանքագրեր կարող է պարտաստել ցանկակած անձ, դա փաստաթուղթ չի համարվում և որևէ կերպ չի հաստատվում իր պաշտպանյալի առնչությունն այդ գործարքին:
Վկա Արթուր Խաչատրյանը չհարցաքննվելով ճանաչվողի արտաքինի կամ այլ տվյալների վերաբերյալ ճանաչում է իմ պաշտպանյալին, ինչպիսի հանգամանքը տեղիք է տալիս չփարատված կասկածների նաև ինչը ինչպես նշեցի խախտվում է ՀՀ քր. դատ. օր 221 հոդվածի պահանջը:
Իր պաշտպանյալի մեղքը չի կարող հաստատված համարվել, երբ նրան չի ճանչել Շաքե Հավան Կարապետյանը, չի կարող հաստատվել նաև, երբ վկա Արթուր Կարապետյանը իր ցուցմունքով հայտնում է, թե չգիտի ինչի մասին է խոսքը և ում մասին է, բայց ճանաչում է: <<Սպիրիտ մարկետ>> ՍՊԸ ապրանքը հանձնվել է Նորոյան Վահանին տես 4 հատոր հ/ա գումարը 504000ՀՀ դրամ ստորագրված և կնքված չեն Հ/Ա Ա 2115188541,, Ա6038861893 գումարը 1369800ՀՀ դրամ հ/ Ա ստորագրված կնքված չեն, առկա չէ ամիս ամսաթիվ:
Վկա Ռուզան Շուշանյանը <<Սմարթ Լայն>> ՍՊԸ-ից, հեռախոսով է խոսել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ ոմն Սամվելի հետ, որևէ կերպ պարզված չէ այդ ոմն Սամվելի անձը և չկա որևէ հիմնավոր ապացույց , որ իմ պաշտպանյալը առնչություն ունի այս ընկերության և <<Գրիգհովշին>> ՍՊ ընկերության միջև 03.09.2011թ.-ի գործարքին: Մելսիդա Ղարիբյանի ցուցմունքով ընդամենը հաստատվում է գործարք կատարելու և գումարը չփոխանցելու հանգամանքը, սակայն ոչ իր պաշտպանյալի առնչությունը այդ գործարքին:
Վկա Արգամ Կարապետյանի ցուցմունքով ևս որևէ կերպ չի հաստատվում իր պաշպանյալի առնչությունը <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ և <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ միջև կնքված` 2 212 200 ՀՀ դրամ գործարքին, քանի որ գործարքը կատարվել է հետախոսազանգի հիման վրա, որի կողմը ներկայացել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ տնօրեն: Արգամ Կարապետյանը հետագայում է իմացել Հակոբ Վարդապետյանի մասին, չկա ճանաչման արձանագրություն, և պարզ չէ թե ինչ հանգամանքնեորւմ և ինչ է իմացել Հակոբ Վարդապետյանի մասին:
Դատարանը խեղաթյուրել է նաև <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ մասով վկա Շաքե Հավան Կարապետյանի ցուցմունքը <<Վկա Շաքե Հավան-Կարապետյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից հանդիսանում է <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրասենյակային ապրանքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերի սկզբին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել էլցանցերի աշխատակից` Արմեն անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը և ցանկություն հայտնել տետր և թղթեր գնել: Հ.Վարդապետյանն ասել է, որ ապրանքը ստանալուց հետո գումարը կփոխանցի: Դրանից հետո 2011թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում 6 փուլով Հ.Վարդապետյանին տվել է 2.543.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ տետր և տպագրական թուղթ, որը տեղափոխել է Հ.Վարդապետյանի կողմից ուղարկված բեռնատար տաքսու վարորդը>>: Ինչից էլնելով է դատարանը հանգել եզրահանգման, որ <<...Հ.Վարդապետյանը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնիքել և նույն վարորդի միջոցով հետ է ուղարկել հաշիվ ապրանքագիրը: Տեսնելով, որ գումարը չի փոխանցվում, ինքը փորձել է խոսել Հ.Վարդապետյանի հետ, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անջատված է եղել...>>, եթե ինքը տեղյակ չէ գործարքից ապա ինչպես է պնդում, թե Հակոբ Վարդապետյանն է կնքել և հետ ուղարկել չէ , որ ինքը տեղում չի եղել և չի ճանաչում Վարդապետյանին, իսկ իր հետ խոսել է արմեն անունով անձնավորությունը>>:
Դատարանը այս ցուցմունքով ևս հաստատված է համարել իր պաշտպանյալի մեղքը, սակայն այս վկան ընդհանրապես չի տեսել և չի ճանաչում իր պաշտպանյալին և այն որ նրա անունը Հակոբ Վարդապետյան է իմացել է գործի քննության ժամանակ, սակայն դա դեռ չի նշանակում, որ վկայի հետ գործարք է կատարել ամբաստանյալը, վկան հստակ հայտնում է, որ չի տեսել և չի ճանաչել իր պաշտպանյալին:
Վկա Վահագն Մարգարյանի ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 6 տարի աշխատում է <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ում, որպես մատակարար: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերի սկզբին տնօրենն իրեն ասել է, որ <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ից մարդ է գալու, որպեսզի ապրանք տանի` մոտ 2.500.000 դրամի: Այդ ընթացքում եկել է տաքսու վարորդ, ում ինքը հանձնել է ապրանքը և վերջինս հեռացել է: Թե ինչ պայմանավորվածություն է ունեցել տնօրենը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի հետ ինքը տեղյակ չէ: Այս վկայի ցուցմունքով ևս հերքվում է իմ պաշտպանյալի առնչությունը նշված գործարքին:
<<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ դրվագով` ընկերության կողմից ներկայացվել են թվով 9 հաշիվ ապրանքագրեր, նաև ցուցմունք է տվել Գոռ Նարինջյանը, ով հայտնել է որ ապրանքը առաքվել է Արտակ Գրիգորիչի զանգի հիման վրա ապրանքը հանձնվել է տարբեր անձանց, ինքը 1 անգամ է տեսել իմ պաշտպանյալին և իմ պաշտպանյալը չի հերքել այդ հանգամանքը , նաև հայտնեց, որ հեռախոսով խոսող Արտակ Գրգորիչի և Հ.Վարդապետյանի ձայները նման չեն, Նարինջյանը հայտնեց որ Արտակ Գիրգորիչը ցանկացել է հանդիպել սակայն ինքը գործնական հարաբերություններից ելնելով նրա հետ չի հանդիպել, իմ պաշտպանյալը չի հերքել որ ինքը ընկերությունից վերցրել է ապրանք, որի դիմաց գումարը ամբողջությամբ վճարվել է և իր ընկերություն գնալու համար ևս Արտակ Գրիգորիչը հեռախոսազանգ է ունեցել վկայի հետ: Ընկերության կողմից ներկայացված հաշիվ ապրանքագրերում (հ.5 գ.թ. 47-59, ի դեպ` որոշ հաշիվ ապրանքագրեր կրկնվում են) նշված են տարբեր անձիք` 1. Պողոսյան Տիգրան` ում 05.01.12 թ.-ին , 07.01.12թ., 09.01.12 հանձնվել է ընդհանուր արժողությամբ 7 290 300 ՀՀ դրամի ապրանք, վերջինիս մոտ չի եղել լիազորագիր և որևէ կերպ չի հաստատվում վերջինիս կապը իմ պաշտպանյալի հետ, 2. Թորոսյան Դավիթ`03.10.12թ.-ին` 474420 ՀՀ դրամ, 3. Միքաելյան Արտակ 17.12.11թ. ` 1 622 400 և 20.12.11թ.` 7623000 ՀՀ դրամ, 4.Վարդան Հարությունյան` 24.12.11թ.-ին` 519660 ապրանքագրի վրա բացակայում է ստորագրությունը, 28.12.11թ.-ին գումարը` 1134000 ՀՀ դրամ, 5. Սամվել Սարգսյան` հ/ա Ա4029768465 (տ/մ Տ 8175) 10.12.2011թ-ին գումարը 489600 ՀՀ դրամ :
Այս պայմաններում, երբ <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> Ընկերությունը ապրանքը տարբեր տրանսպորտային միջոցներով տարբեր մարդկանց է տալիս, <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ հաշիվ ապրանքագրերի հիման վրա, ավելի քան անհասկանալի է, թե ինչպես է Դատարանը <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> Ընկերության դրվագով իր պաշտպանյալի մեղքը հաստատված համարել` ունենալով իր պաշտպանյալի մեղավորությունը հերքող և անմեղությունը հաստատող նշված հաշիվ ապրանքագրերը, որոնցով հստակ երևում է, թե ով, երբ և ինչ քանակի ապրանք է ստացել: Որևէ կերպ հաստատված չէ այս անձանց կապը Հ.Վարդապետյանի հետ, և իր կողմից <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ դրվագով ՀՀ քր. օր.178հոդվ. 3մաս 1 կետով նախատեսված արարքը կատարելու հանգամանքը, ուստի այդ մասով քրեական վարույթը ենթակա է կարճման:
Վկա Արտակ Սերժիկի Մելիքյանի նախաքննության ընթացում տված ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն պատկանող <<Ֆորդ>> մակնիշի սպիտակ գույնի 22 ՏՏ 151 Պ/Հ ավտոմեքենայով պատվերով կատարում է բեռնափոխադրումներ: 2011թ. դեկտեմբերի 20-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով կանգնած է եղել Արգավանդի խճուղում, որտեղ իրեն է մոտեցել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը: Ինքը վերջինիս հետ միասին գնացել են <<Շանթ>> ռեստորանի մոտ: Հ.Վարդապետյանի պահանջով ավտոմեքենայի մեջ բեռնել են ալկոհոլային խմիչքներ և տեղափոխել Երևանի Ա.Խաչատրյանի փողոցի 33/2 շենքի դիմաց գտնվող ավտոտնակների մոտ, որտեղ բեռնաթափելով ապրանքը` Հ.Վարդապետյանը իրեն վճարել է 6000 ՀՀ դրամ գումար փոխադրավճար և ինքը հեռացել է: Նշված վկայի ցուցմունքի հրապարակումը նույնպես ՄԻԵԿ 6 հոդվ.3մ <<դ>> խախտում է ավելին, վկայի կողմից նշված մեքենայով համաձայն հ. 5 գ.թ.47-59 առկա հաշիվ ապրանքագրերի բեռնափոխադրում է կատարել և <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից ապրանք է ստացել Տիգրան Պողոսյանը` 09.01.12թ.-ին: Ով գործով որպես վկա չի հարցաքննվել ոչ նախաքննության, ոչ էլ դատաքննության ընթացքում (հ/ա Ա3693078412):
Վկա Գևորգ Շուրայի Խանգելդյանի նախաքննության ընթացում տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ԵՊՃՀ-ում, որպես վարորդ և վարում է 354ԼՕ64 պ/հ <<գազել>> ավտոմեքենան: 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին ՙՀանրապետական՚ հիվանդանոցի մոտ իր վարած վերը նշված ավտոմեքենան կանգնացրել է մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ և խնդրել <<Շանթ>> գործարանի մոտից ինչ որ ապրանք տեղափոխել Ա.Խաչատրյան փողոց: Ինքը համաձայնել է և միասին գնացել են <<Շանթ>>-ի մոտ: Ինքը հասցեն չի հիշում, սակայն ընկերության անունը <<Պեռնո Ռիկար>> էր: Մտել են ներս, որտեղ մեքենան բեռնել են տարբեր տեսակի ալկոհոլային խմիչքներ և տեղափոխել Երևանի Ա.Խաչատրյանի փողոց: Այդ տղամարդն իրեն ասել է, որ մեքենան կանգնեցի ճանապարհի վրա` ավտոտնակների մոտ: Իրենք բեռնաթափել են ապրանքը և այդ տղամարդը վճարել է փոխադրավարձը և հայտնել, որ ինքը կտեղավորի ապրանքը, որից հետո ինքը հեռացել է: Նշված վկայի ցուցմունքը ևս իրականությանը չի համապատասխանում, քանի որ նշված` 354ԼՕ64 պ/հ ավտոմեքենայով <<Պեռնո Ռիկար>>-ից 24.12.2011թ.-ին, 28.12.11թ.-ին 2 հաշիվ ապրանքագրով ապրանք է ստացել Վարդան Հարությունյանը (Ա7817935608,Ա9675993180,Ա9561519882), 03.01.2012թ-ին` 2 հաշիվ ապրանքագրերի համաձայն` Թորոսյան Դավիթը ( հ/ա թիվ Ա9271670571,Ա968597304), 05.01.12թ.-ին Պողոսյան Տիգրանը, տես` հ/ա Ա1124876765: Այսինքն հենց իրեղեն ապացույց ճանաչված հաշիվ ապրանքագրերով արդեն իսկ հերքվում է իմ պաշտպանյալի մեղավությունը, վերոնշված հաշիվ ապրանքագրերից հստակ երևում է ով և ինչ գումարի ապրանք է ստացել <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ընկերությունից: Նշված անձիք դատարանում չեն հարցաքննվել նաև չի հաստատվել նրանց կապը Հ.Վարդապետյանի հետ:
Իր պաշտպանյալի արարքում բացակայում է խարդախության հանցակազմը, իսկ դատարանն էլ ճիշտ չի կիրառել քրեական օրենքը՝ իրավաբանորեն ճիշտ չի որակել արարքը։
Նշված պնդումը պատճառաբանվում է հետևյալ փաստարկներով.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի բովանդակությունից երևում է, որ խարդախությունը խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունքի ձեռք բերելն է, այսինքն օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով։
Խաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը մոլորեցնելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտությունը թաքցնելը, այսինքն խաբեությունը դրսևորվում է նշված երկու եղանակով։
Երբ հանցավոր անձը սեփականատիրոջ մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը իր տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ է բերում գույքն իրեն հանձնելու օրինականության պատրանք կամ բանավոր խոսքի և կամ որոշակի գործողությունների դրսևորման միջոցով, ապա դա գնահատվում է որպես իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրում, իսկ երբ գույքի սեփականատերը մոլորության մեջ է ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում, այս դեպքում արդեն այն գնահատվում է, ճշմարտության մասին լռել։
Այսպիսով, օբյեկտիվ կողմից խարդախությունը կատարվում է խաբեությամբ վստահությունը չարաշահելու եղանակով, որի արդյունքում մոլորության մեջ հայտնված սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողն իր կամքով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնում է հանցագործին կամ չի խոչընդոտում վերջինիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքը վերցնելուն։
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի մտավորությամբ, այսինքն հանցավորը պետք է գիտակցի, որ սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողին խաբելու կամ նրա վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը և պետք է նախատեսի ու ցանկանա նման հափշտակությունը։
Խարդախության սուբյեկտիվ կողմի պարտադիր հատկանիշ է նաև շահադիտական նպատակի առկայությունը, այսինքն մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորը հենց սկզբում նպատակ է ունենում հափշտակել այն, չվերադարձնել գույքը, չկատարել խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները, իսկ երբ գույքը չվերադարձնելու խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է գույքը վերցնելուց հետո, անկախ շարժառիթից, խարդախության հանցակազմը բացակայում է։
Նման իրավական դիրքորոշում արտահայտել է ՀՀ վճռաբեկ դատարանը 2011 թվականի փետրվարի 24-ի ԵԿԴ/0176/01/09 որոշմամբ։
Ելնելով վերոգրյալից հստակ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178հ. 1-ին մասով բոլոր դրվագներով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178.2մ 2 կետով` բոլոր դրվագներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178. 3 մասի 1 կետով առաջադրված մեղադրանքը անհիմն է, տվյալ դեպքում առկա են քաղաքացիաիրավական հարաբերություններ:
Դատարանը բավարարել է ներկայացված քաղաքացիական հայցերը, մինչդեռ դրանք չեն հրապարակվել և պաշտպանական կողմը զրկված է եղել դրանց վերաբերյալ դիրքորոշում հայտնելու հնարավորությունից, չի տրամադրվել նույնիսկ <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ քաղ. հայցը:
Սույն գործով այդպես էլ չի հիմնավորվում, որ Հ.Վարդապետյանի կողմից, նշված ընկերություններին պատճառվել է վնաս, այդ ընկերությունները գործարքները կնքել են <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի հետ և իր պաշտպանյալի կողմից որոշ դեպքերում որոշակի ապրանք ընկերության անունից ստանալը ինքնին չի նշանակում հանցագործություն կատարել կամ վնաս պատճառել: Իսկ տվյալ գործարքները իրենցից ներկայացնում են գործարքներ կնքված քաղաքացիաիրավական հարաբերությունների շրջանակում, նշված Ընկերությունները քաղաքացիաիրավական շրջանակներում չեն կարգավորել իրենց փոխադարձ պարտականությունների հարցը և մասնավոր շահի հարցը փորձում են լուծել հարնային շահի տիրույթում:
ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի թիվ ՎԲ-05/07 քրեական գործով 27.02.2007թ. որոշմամբ արտահայտել է այն իրավական դիրքորոշումը, որ <<հանցագործությամբ պատճառված նյութական վնասի չափի մասին նախաքննության մարմնի և դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն ոչ թե տուժողի կամայական պահանջների, այլ պատճառված վնասի իրական գումարը սահմանող կոնկրետ նյութերի վրա>>: Առկա չէ որևէ ապացույց իր պաշտպանյալի կողմից որևէ անձի նյութական վնաս պատճառելու վերաբերյալ և Ընկերությունների կողմից պարտավորությունները չկատարելը չի նշանակում, որ իր պաշտպանյալը կատարել է օրենքով արգելված արարք:
Սույն գործով առկա էին նաև կրկնակի ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններ, <<ճանաչման կրկնակիությունը արգելվում է: ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը ճանաչման ներկայացնելու վերաբերյալ դիրքորոշում է հայտնել Արմեն Սեյրանի Սարգսյանի գործով 16.09.09թ.-ի ԵՔՐԴ/0295/01/08 որոշմաբ` 18 կետ` արձանագրելով ճանաչման գործողության կրկնակիության անթույլատրելիությունը,քանի որ կրկնակիության դեպքում կարող են հարուցվել փարատման ոչ ենթակա կասկածներ, քանի որ ճանաչողն օբյեկտիվորեն տիրապետում է նրա ցուցմունքների օբյեկտիվությունը բացառող տեղեկությունների: Տվյալ գործով այս լույսի ներքո անթույլատրելի են Գևորգ Ղազարյանի, Հովակիմ Գրիգորյանին իմ պաշտպանյալին ճանաչման Բացի դա բոլոր ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությունները կազմված են անմեղության կանխավարկածի խախտմամբ` Դատարանը վճռում ևս ցիտում է «... մատնացույց է արել Հ. Վարդապետյանին ,որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի», ներկայացնելու գործողությունները:
Ըստ բողոքաբերի` դատարանը անտեսել է պաշտպանական կողմի միջնորդությունը այդ ապացույցներն անթույլատրելի ճանաչելու մասին ընդհանրապես չի անդրադարձել այդ միջնորդությանը, պատճառաբանելով խորհրդակցական սենյակում դրան անդրադառնալ, սակայն նաև օրենքի խախտմամբ կատարաված նշված ճանաչման արձանագրությունները դրել է մեղադրանքի հիմքում:
ՀՀ քր. օր. 34-178 2մ 2 կետով առաջադրվածը մեղադրանքը <<Երևանի Ոսկերչական Գործարան-1 Գնոմոն>> ԲԲԸ–ի դրվագով այս դեպքում ևս անհիմն է, որևէ կերպ չկա սահմանափակում կանխիկ և անկանխիկ վճարման կամ տարաժամկետ վճարման համար, եթե ամբաստանյալը առաջարկել է ապրանքի ձեռբերում վճարման տարաժամկետմամբ այսինք գումարը հետագայում փոխանցելու նպատակով դա ինքնին չի կարող դիտվել հանցափորձ, այն բխում է քաղ. իրավական հարաբերություններից և օրենքով արգելված արաք չէ, ուստի այս մասով ևս մեղադրանքը անհիմն է:
Հ.Վարդապետյանը իր ցուցմունքով հայտնել է, որ առանց գրանցվելու աշխատել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊ ընկերությունում և իր անձնագիրը գտնվում է Արտակ Գրիգորիչի, Սամվելի մոտ, ինքը իրավասու չի եղել որևէ ֆինանսական հարցեր կարգավորել, քանի որ ընկերության հաշվապահը կամ տնօրենը չէ, ինքը որոշ դեպքերում կատարել է ապրանքների առաքում, (տես`դատաքննությամբ տված ցուցմունքը), ապա ինքը գումար փոխանցման իրավասություն չի ունեցել և չի կարող դրա համար պատասխանատվության ենթարկվել, և եթե որոշ ընկերություններ ունեն ֆինասական պահանջներ <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ին պետք է ուղղեն իրենց պահանջը, քանի որ պայմանագրային պարտականությունները չեն կատարվել Ընկերության կողմից և ոչ թե իր կողմից: Քանի որ ինքը որևէ լիազորութուն չի ունեցել ֆինանսական հարցեր կարգավորելու:
Փաստորեն ամբաստանյալ Հ.Վարդապետյանը հանդիսանալով <<Գրիգհովին>> ՍՊԸ –ի աշխատակից, որոշ ընկերություններիվ ապրանք է ստացել, գումարային գործարքներ կատարելու լիազորություն չի ունեցել:
Իսկ կատարված գործարքները քղաքացիական գործարծքներ են դրանից բխող հարաբերություններով և իրավունքի կարգավորման ոլորտով:
Ելնելով վերոգրյալից հստակ է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178հ. 1-ին մասով բոլոր դրվագներով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178.2մ 2 կետով` բոլոր դրվագներով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178. 3 մասի 1-ին կետով, 34-178 հոդածի 2մասի 2 կետերով, որ իմ պաշտպանյալի մեղքը որևէ կերպ չի հիմնավորվում, անհիմն է նաև մեղադրանքը ՀՀ քր. օր. 189հ. 1մասով և ՀՀ քր. օր. 203 հոդվածի 1-ին մասով: Այստեղ առկա է են քաղաքացիաիրավական հարաբերություններ:
Վերը նշված դատական ակտը վերը նշված հիմքերով առերևույթ հակասում են ՀՀ վճռաբեկ դատարանի 24.02.2011թ. թիվ ԵԿԴ/0176/01/09 և 08.06.2012թ. թիվ ԵՇԴ/0070/01/11 քրեական գործերով կայացրած որոշումներին:
Վճռաբեկ դատարանն իրավական դիրքորոշում է ձևավորել այն մասին, որ. «(…) Թեև խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է։ Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել։ Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում։…»:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «…Կ.Պետրոսյանի գործողություններում խարդախության հանցակազմի առկայության վերաբերյալ եզրահանգման գալու համար անհրաժեշտ է հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով հաստատված համարել, որ վերջինս, նպատակ ունենալով խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակել Ա.Առաքելյանին պատկանող գույքը, հանցավոր վարքագիծ է դրսևորել, որով ներգործել է Ա.Առաքելյանի գիտակցության և կամքի վրա, ինչի արդյունքում վերջինս ընկնելով մոլորության մեջ իր բնակարանը վաճառելու իրավունք է հանձնել Կ.Պետրոսյանին…։»:
Վճռաբեկ դատարանն արձանագրել է, որ «…սույն գործով ստորադաս դատարանները, խախտելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, պատշաճ հետազոտման և գնահատման չեն ենթարկել քրեական գործում առկա բոլոր ապացույցները։ Նշվածը ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 398-րդ հոդվածի իմաստով քրեադատավարական օրենքի էական խախտում է, ուստի հիմք է սույն գործով Առաջին ատյանի և Վերաքննիչ դատարանների դատական ակտերը բեկանելու համար…։»:
Վճռաբեկ դատարանը գտել է, որ «… Այս առումով անթույլատրելի է գործող քաղաքացիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ բնականոն գույքային շրջանառությունը խաթարող գործարքներ կնքելու պրակտիկան։ Այդ փաստերը կարող են խեղաթյուրել քաղաքացիաիրավական հարաբերությունները, սպառնալ իրավական անվտանգությանը, պայմաններ ստեղծել, որ անձինք խուսափեն հարկային պարտավորությունների կատարումից, ինչպես նաև այլ եղանակներով վնասել իրավաչափ հանրային շահերը։
Նման դեպքերում պետությունը պարտավոր չէ գործող քաղաքացիական օրենսդրության պահանջների անտեսմամբ գործարքներ կնքած քաղաքացիների գույքային և այլ իրավունքների վերականգնումը դիտել հանրային շահի տիրույթում և հանրային միջոցներ ծախսելով՝ իրականացնել նշված մասնավոր շահերի քրեաիրավական պաշտպանություն։
Այդ մասնավոր շահերի պաշտպանությունը, որպես ընդհանուր կանոն, պետք է կատարվի մասնավոր իրավունքի տիրույթում` քաղաքացիաիրավական և քաղաքացիադատավարական միջոցներով։…»:
Դատարանը մերժել է պաշտպանական կողմի միջնորդությունները Վիվա-Սել- ՄՏՍ «Ղ- Տելեկոմ» ՓԲԸ -ից 093 00 34 74 , 093 00 87 47 , 093 00 29 79 հեռախոսահամարների, որոնց բաժանորդ է հանդիսանում “ԳրիգՀովշին” ՍՊԸ (պետ. գրանցման համար` 273.110.32252, հասցեն`0009 ՀՀ, ք. Երևան, Տերյան 91) տնօրենի կամ այլ լիազորված անձի վերաբերյալ տեղեկություններ պահանջելու մասին , նաև մերժել է տվյալ տեղեկությունը պաշտպանական կողմի միջոցով ստանալու համար ժամանակ չի հիմնադրել « Գրիգհովշին» ՍՊԸ , այլ դրա հիմնադիրը Հովակիմ Գրիգորյանն է ևՀ. Գրիգորյանը սուտ ցուցմունք է տալիս, մերժվել է նաև ԱՐԴՇԻՆԻՆՎԵՍԲԱՆԿ ՓԲԸ «Ուրորտու» մասնաճյուղից “ԳՐԻԳՀՈՎՇԻՆ” ՍՊ ընկերության (այսուհետ` Ընկերություն) անունից ինչ որ անձնավորություն 17.01.12 թ. ժամը 14:43:14 ( F 305) ով ցանկացել է կատարել փոխանցում Շանթ ՊԿ ՍՊԸ-ի (Շանթ ՊԿ ՍՊԸ AM21700) «Էյչ-Էս-Բի- Սի բանկ Հայաստան» հաշվի համարին` 1 436 000 ՀՀ դրամի չափով, գործարքի կատարման տեսագրությունը պահանջելու միջնորդությունը: Մերժվել է նաև , ԻՆԵԿՈԲԱՆԿ ՓԲԸ, որ “ԳՐԻԳՀՈՎՇԻՆ” ՍՊ ընկերության և Ինեկոբանկ ՓԲԸ-ի` հ/հ 205062202044 (ՀՎՀՀ` 01574535) հաշվեհամարի գրանցման / բացման փաստաթղթերը և հ/հ սպասարկման պայմանագիրը պահանջելու միջնորդությունները: Դատարանը անտեսելով բանկային գաղտնիքի և անձնական տվյալների գաղտնիության հանգամանքը այդ ապացույցների ձեռբերումը թողել է պաշտպանական կողմի վրա:
Տվյալ պայմաններում անմեղության ապացուցման պարտականությունը դրվում է պաշտպանական կողմի վրա, որն ինքնին առաջացնում է ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 18-րդ հոդվածի խախտում:
Դատարանը յուրաքանչյուր դրվագով միտեսակ մոտեցում է ցուցաբերել և ընդամենը մեջբերելով վկաների կամ տուժողների ցուցմունքներ , գրեթե բոլոր դեպքերում նշում է` «... ինչպես հետո պարզվեց Հակոբ Վարդապետյանն է..» մեղքը հիմնավորված է համարում, մինչդեռ, այդպես էլ չի պարզում թե իայն հեռախոսով զրուցելուց անձը ինչպես է պարզել իր հետ խոսացող անձի ինքնությունը, կամ հաշիվ ապրանքագրի հիման վրա ապրանք ստանալը, կամ անկանխիկ կամ վճարման տարաժամկետումով գործարք կատարելը արդյոք հանցագործություն է, չի պարզել թե ՙՊեռնո Ռիկար Արմենիա ՚ ՓԲ ընկերության ներկայացրած հաշիվ ապրանքագրերը ինչ առնչություն ունեն իմ պաշռպանյալի հետ և ըստ Դատարանի յուրաքանչյուր գնահատված ապացույցը, կոնկրետ որ ապացուցման ենթակա հանգամանքներն են ապացուցում` համաձայն ՀՀ քր. դատ. օր. 107 հոդվածի:
Բողոքաբերը գտնում է, որ դատարանը դատավճիռը կայացրել է ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ,107-րդ,124-րդ,126, 126-րդ, 127-րդ հոդվածների պահանջների խախտումներով, թերի, միակողմանիորեն են գնահատել քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցները, ինչի արդյունքում` թույլ է տրվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, ինչի հետևանքով խախտվել է նաև ՄԻԵԿ-ով և ՀՀ Սահմանադրությամբ երաշխավորված իր պաշտպանյալի իրավունքները,:
Գտնում է, որ թերի քննության արդյունքում ձեռք բերված ապացույցները դեռևս հիմք չեն անձին դատապարտելու համար, իսկ նման քննությամբ ձեռք բերված այլ ապացույցները գնահատելը չի կարելի անվանել պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում ձեռք բերված ապացույցները վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն էլ իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից գնահատում:
Հետևաբար էլ այս թերի քննությամբ չի հիմնավորվել իր պաշտպանյալի մեղավորությունը առաջադրված մեղադրանքում, ինչը բացառում է անձին քրեական պատասխանատվության ենթարկելը:
ՀՀ Սահմանադրության 21-րդ հոդվածի համաձայն` «Հանցագործության համար մեղադրվողը համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքով սահմանված կարգով` դատարանի օրինական ուժի մեջ մտած դատավճռով:
Մեղադրյալը պարտավոր չէ ապացուցել իր անմեղությունը: Չփարատված կասկածները մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի»:
«Մարդու իրավունքների և հիմնարար ազատությունների պաշտպանության մասին» եվրոպական կոնվենցիայի 6-րդ հոդվածի համաձայն`
«1. Յուրաքանչյուր ոք, երբ որոշվում են նրա քաղաքացիական իրավունքներն ու պարտականությունները կամ նրան ներկայացված ցանկացած քրեական մեղադրանքի առնչությամբ, ունի օրենքի հիման վրա ստեղծված անկախ ու անաչառ դատարանի կողմից ողջամիտ ժամկետում արդարացի և հրապարակային դատաքննության իրավունք (…):
2. Յուրաքանչյուր ոք, ով մեղադրվում է քրեական հանցագործության մեջ, համարվում է անմեղ, քանի դեռ նրա մեղավորությունն ապացուցված չէ օրենքին համապատասխան:
(…)»:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 1-ին հոդվածի 1-ին մասի 1-ին պարբերության համաձայն՝ Հայաստանի Հանրապետության տարածքում քրեական գործերով վարույթի կարգը սահմանվում է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությամբ, Հայաստանի Հանրապետության միջազգային պայմանագրերով, սույն օրենսգրքով, Հայաստանի Հանրապետության Դատական օրենսգրքով և դրանց համապատասխան ընդունված այլ օրենքներով։
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ քրեական դատավարության օրենսդրությամբ սահմանված վարույթի կարգը պարտադիր է դատարանների, հետաքննության, նախաքննության և դատախազության մարմինների, ինչպես նաև դատավարության մասնակիցների համար։
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն՝ հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածի համաձայն՝ միայն ապացույցների հիման վրա են հաստատվում՝
1/ դեպքը և հանգամանքները /կատարման ժամանակը, տեղը, եղանակը և այլև/.
2/ կասկածյալի և մեղադրյալի առնչությունը դեպքին.
3/ հանցագործության՝ քրեական օրենքով նախատեսված հատկանիշները.
4/ անձի մեղավորությունը քրեական օրենքով չթույլատրված արարքը կատարելու մեջ.
5/ քրեական օրենքով նախատեսված պատասխանատվությունը մեղմացնող կամ խստացնող հանգամանքները.
6/ այն հանգամանքները, որոնցով դատավարության մասնակիցը կամ քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձը հիմնավորում է իր պահանջները, եթե այլ բան նախատեսված չէ օրենքով։
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 17-րդ հոդվածի 3-րդ և 4-րդ մասերի համաձայն՝
3. Քրեական հետապնդում իրականացնող մարմինը պարտավոր է ձեռնարկել սույն օրենսգրքով նախատեսված բոլոր միջոցառումները՝ գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտման համար, պարզել ինչպես կասկածյալի և մեղադրյալի մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրանց արդարացնող, ինչպես նաև նրանց պատասխանատվությունը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները։
4. Կասկածյալի, մեղադրյալի և նրանց պաշտպանի հայտարարություններն իրենց անմեղության, կասկածյալին կամ մեղադրյալին արդարացնող, իրենց պատասխանատվությունը մեղմացնող ապացույցների առկայության մասին, ինչպես նաև քրեական դատավարության ընթացքում օրինականության խախտումների վերաբերյալ բողոքները պետք է մանրակրկիտ ստուգի քրեական վարույթն իրականացնող մարմինը։
Փաստել է, որ իր պաշտպանյալի անմեղության, նրա արարքում հանցակազմի բացակայության մասին կարող է հերքվել միայն թույլատրելի, վերաբերելի և արժանահավատ ապացույցների առկայությամբ և դրանք իրենց համակցությամբ գնահատելու միջոցով, այլ ոչ թե նախաքննական մարմնի տված անկողմնակալ գնահատականով կամ ապօրինի, թերի ձեռք բերված ապացույցներով։
Դատարանի կողմից գնահատված ապացույցները ուղղակիորեն հերքում են իր պաշտպանյալին խարդախության մասով առաջադրված մեղադրանքը,
.... ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 365-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն՝ մեղադրական դատավճիռը չի կարող հիմնված լինել ենթադրությունների վրա և կայացվում է միայն այն դեպքում, երբ հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունն ապացուցված է դատական քննության ընթացքում։ Հանցանքը կատարելու մեջ ամբաստանյալի մեղավորությունը կարող է համարվել ապացուցված, եթե դատարանը, ղեկավարվելով անմեղության կանխավարկածով, հիմնվելով պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում դատական քննության ընթացքում գործի հանգամանքների հետազոտման արդյունքների վրա, դատաքննության ժամանակ հետազոտված հավաստի ապացույցների հիման վրա, ամբաստանյալի մեղավորության մասին չփարատվող բոլոր կասկածները նրա օգտին մեկևաբանելով, սույն օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի 1-4-րդ կետերում նշված հարցերին տալիս է հաստատող պատասխաններ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35-րդ հոդվածի 1-ին մասի 2-րդ կետի համաձայն՝ քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե արարքի մեջ հանցակազմ չկա։
Համաձայն ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի 4-րդ մասի պահանջների` քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար ստեղծում է գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ: Դատարանը կաշկանդված չէ կողմերի կարծիքներով և իրավունք ունի սեփական նախաձեռնությամբ անհրաժեշտ միջոցներ ձեռնարկել քրեական գործով ճշմարտությունը բացահայտելու համար:
Սույն գործի թերի, ոչ լրիվ և ոչ բազմակողմանի դատաքննության ընթացքում բավարար չափով չեն ստուգվել և պարզվել գործի լուծման համար էական նշանակություն ունեցող անհրաժեշտ փաստական հանգամանքները, որի արդյունքում չեն պարզվել Հակոբ Վարդապետյանի ինչպես մեղավորությունը հիմնավորող, այնպես էլ նրան արդարացնող հանգամանքները:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 73-րդ, 376-3801-րդ, 395-398-րդ հոդվածների պահանջներով, խնդրել է`
1. սույն վերաքննիչ բողոքն ընդունել վարույթ և բողոքի քննությունը կատարել վերա¬քննութ¬յան կանոներով:
2. բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 քրեական գործով 27.06.2013թ.ին կայացրած դատավճիռը և բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ՝
ա/ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով կայացնել արդարացման դատական ակտ՝ ճանաչելով և հռչակելով մեղսագրվող արարքներում Հակոբ Վարդապետյանի անմեղությունը:
Բողոքի հեղինակ` ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը, իր կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում նշել է, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրն մեղսագրված արարքները չեն համապատասխանում իրականությանը, ինչի կապակցությամբ Վերաքննիչ դատարանից խնդրել է կայացնել արդարացի որոշում:


3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.

ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը, ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով պաշտպանական կողմի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, ամբաստանյալի պատճառաբանությունները, մեղադրողի և տուժողի պատասխանները բողոքի դեմ ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, քրեական գործով ձեռք բերված յուրաքանչյուր ապացույց քննության առնելով թույլատրելիության, վերաբերելիության, ապացույցների համակցությունը` քրեական գործի լուծման համար բավարարության վերաբերյալ` ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների տեսանկյունից, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանի պաշտպան Կ. Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.06.2013թ. թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով` թողնելով օրինական ուժի մեջ` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
Անձնական պատասխանատվության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 8-րդ հոդվածի համաձայն` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն անձամբ իր կատարած հանցանքի համար:
Ըստ մեղքի պատասխանատվության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական օրենսգրքի 9-րդ հոդվածի 1-ին մասի` անձը ենթակա է քրեական պատասխանատվության միայն հանրության համար վտանգավոր այնպիսի գործողության կամ անգործության և հանրության համար վտանգավոր հետևանքների համար, որոնց վերաբերյալ նրա մեղքը հաստատված է իրավասու դատարանի կողմից:
Օրինականության սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 7-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը, դատարանը, ինչպես նաև քրեական դատավարությանը մասնակցող այլ անձինք պարտավոր են պահպանել Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրությունը, սույն օրենսգիրքը և մյուս օրենքները:
Անմեղության կանխավարկածի հիմնարար քրեադատավարական սկզբունքն ամրագրած ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` հանցանք գործելու մեջ անձի մեղավորության մասին հետևությունը չի կարող հիմնվել ենթադրությունների վրա, այն պետք է հաստատվի գործին վերաբերող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ, նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` մեղադրանքն ապացուցված լինելու վերաբերյալ բոլոր կասկածները, որոնք չեն կարող փարատվել սույն օրենսգրքի դրույթներին համապատասխան պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում, մեկնաբանվում են հօգուտ մեղադրյալի կամ կասկածյալի:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 23-րդ հոդվածի 3-րդ մասի համաձայն` դատարանը հանդես չի գալիս մեղադրանքի կամ պաշտպանության կողմում և արտահայտում է իրավունքի շահերը, նույն հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն` քրեական գործը քննող դատարանը, պահպանելով օբյեկտիվությունը և անկողմնակալությունը, մեղադրանքի և պաշտպանության կողմերի համար ստեղծում է գործի հանգամանքների բազմակողմանի և լրիվ հետազոտման անհրաժեշտ պայմաններ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը ապացույցները գնահատում են իրենց ներքին համոզմամբ, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` քրեական դատավարությունում ոչ մի ապացույց նախապես հաստատված ապացույցի ուժ չունի:
Դատավորը, ինչպես նաև հետաքննության մարմինը, քննիչը, դատախազը չպետք է կանխակալ մոտեցում ցուցաբերեն ապացույցներին, չպետք է դրանց որոշ մասին մյուսների նկատմամբ առավել կամ նվազ նշանակություն տան` մինչև դրանց հետազոտումը պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում:
Անձնական պատասխանատվության, ըստ մեղքի պատասխանատվության, օրինականության, անմեղության կանխավարկաժի, մրցակցության, ապացույցների ազատ գնահատման վերաբերյալ ՀՀ քրեական և քրեադատավարական օրենսդրության վերոհիշյալ հիմնարար իրավադրույթների պահանջների համատեքստում քննության առնելով ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.06.2013թ. թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 դատավճռով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով` Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռով հաստատված ճանաչված փաստական հանգամանքները, Ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից` իր կողմից ճանաչված փաստական հանգամանքների նկատմամբ քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը փաստում է հետևյալը.
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում քրեական գործի` ըստ էության քննության ընթացքում ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքներում իրեն մեղավոր չի ճանաչել և ըստ էության ցուցմունք է տվել առ այն, որ <<Գրիգհովշին>> ընկերության նախագահը եղել է ոմն <<Սամվելը>>, տնօրենը` Հովակիմ Գրիգորյանը: Հ.Գրիգորյանն է զանգահարել իրեն: Հանդիպել ու պայմանավորվել են ընկերություն բացելու համար: Ն.Զարյան փողոցում գրասենյակ են վերցրել, սկսել աշխատել: Իր շփումը եղել է <<Նիկոլայի՚>> հետ, ով եղել է <<Սամվելի>> վարորդը: Սամվելը եղել է ԼՂ-ում: Ինքը վարորդի` <<Նիկոլայի>> հետ տանում էր ապրանքները ըստ պահանջվող հասցեների: Նա էր աշխատողների գումարները տանում բաժանում: Ինքը բանկի <<Ուրարտու>> մասնաճյուղում ընդհանրապես չի եղել: Ռուզաննա Շուշանյանին ընդհանրապես չի ճանաչում: Թուղթն առաքիչի հետ ուղարկվել է պահեստ և թողնվել է հաշիվ ապրանքագիրը: Իրեն ծանոթ չէ <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ն: <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ից նրանց մեքենայով են բերել դատարկել թղթերը: Հեռախոսազանգով իրեն տեղյակ են պահել որ ուղարկում են: Բոլոր թղթերը պահեստավորվել են Ն.Զարյան փողոցում: Ա.Մամուլյանին ճանաչում է, գիտի որ գումարը չի փոխանցվել: Ճանաչում է <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ի վարորդին, ով խոսել է <<Սամվելի>> և <<Հովիկի>> հետ ապրանքը դատարկելու համար: Գումարի մասին տեղյակ չէ: <<Աշտարակ Ձու>> և <<Դի և Լի>> ՍՊԸ-ների հետ կապված ինքը ոչինչից տեղյակ չէ: <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ից ապրանքը բերել դատարկել են այն ժամանակ, երբ ինքն այնտեղ չի եղել: Փոխանցումից տեղյակ չէ: Անահիտ Դավթյանին ճանաչում է, ինքն է թուղթը ստացել: Փոխանցման մասին տեղյակ չէ: Գումարների փոխանցումների հետ կապված ինքն իրավասության չի ունեցել: <<Մառան>> ՍՊԸ-ից ուղարկված գինիների դատարկման ժամանակ ինքը ներկա է եղել, սական գումարի փոխանցումից տեղյակ չէ: Ոսկերչական գործարանի հետ կապված, գնացել, նայել են կոմպլեկտները: Ինքը վերցրել է հաշիվ ապրանքագիրը, սակայն գումարը փոխանցվել է, թե ոչ տեղյակ չէ: <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ից ընդհանրապես տեղեկություն չունի: <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ապրանք ստացել են, գումարից տեղյակ չէ: <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ից օղիներ ստացել են, գումարից տեղյակ չէ: Ինքը <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից կոնյակ վերցրել է երկու անգամ` առաջինը 489.000 դրամ և երկրորդը` 1.600.000 դրամ արժողությամբ, որի համար կատարվել է համապատասխան փոխանցումներ: 38.000.000 դրամի խմիչքից տեղյակ չէ: <<Շանթ>> ՍՊԸ-ի հետ կապված, զարդի համար զանգահարել և պայմանավորվել են: <<Նիկոլայն>> իրեն տվել է հաշիվ ապրանքագիրը, ինքը գնացել է խանութ: Աշխատողները ճշտել են և իրեն են տվել զարդը: Ինքը վերցնելով այն, փոխանցել է:
Հարկերի հետ կապված ոչինչ չունի ասելու, քանի որ ինքը տնօրեն չէ, պետ.ռեգիստրում գրանցված չէ: Ինքն ուղղակի օգնել է Հովակիմ Գրիգորյանին, ոչինչ չի կեղծել: Պետական մարմիններում հանդես էր գալիս Հ.Գրիգորյանը: Կնիքը պատրաստվել է պետ.ռեգիստրի շենքում, որի համար դիմել է ՍՊԸ-ի տնօրեն Հ.Գրիգորյանը: Ինքը նշված ընկերությունում ուղղակի եղել է պահեստավորող, որպես օրինական աշխատող գրանցված չի եղել: Անձնագիրը տվել է նրանց, որպեսզի իրեն գրանցեն և անձնագիրը մնացել է նրանց մոտ: Կնիքը եղել է գրասենյակում: Այն հասանելի է եղել իրեն և տարբեր մարդկանց: Ինքը տեսել է Հովակիմ Գրիգորյանին, <<Սամվելին>> տեսել է երկու անգամ,<<Նիկոլային>> տեսել է բազմաթիվ անգամ: Ինքը փոխանցել է նրանց, որ ՍՊԸ-ների տերերը զանգահարում են իրեն և պահանջում գումարները: Իրեն պատասխանել են, որ գումարները փոխանցվում են: Ինքը չգիտի, թե իր կողմից նշված անձինք ուր են: Նրանց հեռախոսահամարները չի հիշում: Վիվասելի բջջային հեռախոսահամարները տրված են եղել ՍՊԸ-ին:
ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը` ապացույցների ստուգման և իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջների համատեքստում քննության առնելով ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանի` Ընդհանուր իրավասության դատարանում տված ցուցմունքները, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանում բերված պատճառաբանությունները, վերլուծության ու գնահատության ենթարկելով դրանք իրենց համակցությամբ, հանգում է այն հետևության, որ ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանի ցուցմունքները, պատճառաբանությունները մտացածին են, արժանահավատ չեն, չեն հիմնավորվում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցությամբ, նպատակ են հետապնդում քրեական պատասխանատվությունից և պատժից խուսափելու:
Ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները և նրա մեղքը հիմնավորված, իսկ պատճառաբանությունները հերքված են սույն գործով ձեռք բերված և Ընդհանուր իրավասության դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում տուժող Անահիտ Դավթյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ-ից հանդիսանում է <<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ի տնօրեն: ԱՁ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. սեպտեմբերի 25-ին դստեր` Լիլիթ Եսայանի հետ գտնվել է խանութում: Այդ ժամանակ խանութ է գնացել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ և ներկայացել Արմեն անունով, որը հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ցանկություն հայտնել Ա3 և Ա4 ձևաչափի թուղթ գնել: Ինքը Հ.Վարդապետյանին ասել է, որ գները կճշտի ամուսնուց և կասի, որից հետո Հ.Վարդապետյանը թողնելով հեռախոսահամարը հեռացել է: Հաջորդ օրը ինքը զանգահարել է Հ.Վարդապետյանին և ասել թղթերի գները, որին Հ.Վարդապետյանը համաձայնել է: Սեպտեմբերի 26-ին Հ. Վարդապետյանը <<Գազել>> մակնիշի ավտոմեքենայով գնացել է խանութ և պատվիրել 150 տուփ Ա4 ձևաչափի թուղթ և 50 տուփ Ա3 ձևաչափի թուղթ, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 507.000 ՀՀ դրամ: Հ.Վարդապետյանը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնիքել է հաշիվ ապրանքագիրը, ապրանքը բեռնել ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել` խոստանալով գումարը փոխանցել հաջորդ օրը: Տեսնելով, որ գումարը չի փոխանցում` ինքը զանգահարել է Հ.Վարդապետյանին, ով տարբեր պատճառաբանություններով հետաձգել է, իսկ որոշ ժամանակ հետո այլևս հեռախոսազանգերին չի պատասխանել: Մինչ օրս Հ.Վարդապետյանը գումարը` 507.000 ՀՀ դրամը չի փոխանցել:
Վկա Հայկ Եսայանի նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ-ից իր կինը` Անահիտը, հանդիսանում է <<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ի տնօրեն: ԱՁ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. սեպտեմբերի 25-ին Անահիտը զանգահարել է իրեն և ասել, որ գնորդ է եկել, ով ցանկանում է մեծ քանակությամբ թուղթ գնել և ուզում է գները ճշտել: Ինքը հայտնել է գները, որից հետո Անահիտն ասել է, որ այդ մարդը, ով ներկայացել է Արմեն անունով, պատվիրել է 150 տուփ Ա4 ձևաչափի թուղթ և 50 տուփ Ա3 ձևաչափի թուղթ, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 507.000 ՀՀ դրամ: Հաջորդ օրը` սեպտեմբերի 26-ին, <<Արմենը>> գնացել է խանութ և վերցնելով պատվիրված ապրանքը` <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնիքել է հաշիվ ապրանքագիրը, ապրանքը բեռնել ավտոմեքենայի մեջ և հեռացել` խոստանալով գումարը փոխանցել հաջորդ օրը: Այդ մասին իրեն պատմել է կինը: Տեսնելով, որ գումարը չի փոխանցում` ինքը զանգահարել է նրան, ով տարբեր պատճառաբանություններով հետաձգել է, իսկ որոշ ժամանակ հետո հեռախոսազանգերին չի պատասխանել: Սկսել են հետաքրքրվել և պարզել են, որ նշված հասցեում նման ՍՊԸ չկա:
Վկա Լիլիթ Եսայանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ ունեն խանութ, որի տնօրենը հանդիսանում է իր մայրը: Ժամանակ առ ժամանակ ինքը գտնվում է խանութում և օգնում է ծնողներին: 2011թ. սեպտեմբերի 25-ին, մոր` Անահիտ Դավթյանի հետ գտնվել է խանութում: Այդ ժամանակ խանութ է գնացել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ և ներկայացել <<Արմեն>> անունով: Ցանկացել է ճշտել թղթերի արժեքը և ասել, որ գները հարմար լինելու դեպքում մեծ քանակությամբ ապրանք կգնի: Մայրն ասել է, որ գները կճշտի ամուսնուց և կասի, որից հետո այդ մարդը, թողնելով հեռախոսահամարը, հեռացել է: Դրանից հետո ինքը մանրամասներից տեղյակ չէ, սակայն ծնողներից լսել է, որ այդ մարդը վերցրել է մոտ 500.000 դրամի ապրանք և գումարը չի վճարել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արարատ Մամուլյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ փետրվար ամսից աշխատում է <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ում` որպես փոխտնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. սեպտեմբերի 6-ին գրասենյակ է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տնօրեն` Հովիկ անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը: Նա պատվիրել է Ա3 և Ա4 ձևաչափի թուղթ, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 437.000 ՀՀ դրամ գումար, պայմանով, որ գումարը կփոխանցի մի քանի օրվա ընթացքում: Նույն օրը նշված ապրանքն իր ուղեկցությամբ առաքել են Հ.Վարդապետյանի տված հասցեով` Երևանի Ն.Զարյան 73ա, որտեղ վերջինս դիմավորել է իրեն: Տեղում Հ.Վարդապետյանը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնքել է հաշիվ ապրանքագիրը և ապրանքը բեռնաթափելուց հետո իրենք հեռացել են: 2011թ. սեպտեմբերի 8-ին Հ.Վարդապետյանը զանգահարել է իրեն և ասել, որ կրկին թուղթ է ցանկանում գնել: Նույն օրը գնացել է <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ի գրասենյակ և պատվիրել 150 տուփ Ա3 ձևաչափի թուղթ, որի արժեքը կազմում է 690.000 ՀՀ դրամ, և 100 տուփ Ա4 ձևաչափի թուղթ, որի արժեքը կազմում է 175.000 ՀՀ դրամ, կնիքել է հաշիվ ապրանքագիրը, ապրանքը բեռնել է <<Գազել>> մակնիշի ավտոմեքենայում և հեռացել, խոստանալով գումարը միասին փոխանցել 15 օրվա ընթացքում: Դրանից հետո 2011թ. սեպտեմբերի 13-ին Հ.Վարդապետյանը պատվիրել է 150 տուփ Ա3 ձևաչափի թուղթ, որի արժեքը կազմում է 650.000 ՀՀ դրամ և 400 տուփ Ա4 ձևաչափի թուղթ, որի արժեքը կազմում է 737.500 ՀՀ դրամ և նույն օրը տեղափոխել ապրանքը` խոստանալով ամբողջ գումարը` 2.500.000 ՀՀ դրամը փոխանցել մինչև սեպտեմբեր ամսվա վերջ: Սեպտեմբեր ամսվա վերջին տեսնելով, որ գումարը չի փոխանցում, ինքը փորձել է գտնել Հ.Վարդապետյանին, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարը անջատված է եղել և մինչ օրս գումարը չի փոխանցվել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Կարեն Գևորգյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ում որպես առաքիչ: 2011թ. սեպտեմբերի սկզբին ինքը փոխտնօրեն Արարատ Մամուլյանի հետ միասին թուղթ է տեղափոխել Ն.Զարյան փողոցում գտնվող <<Կարմիր Խաչի>> գրասենյակ, որտեղ Արարատը մտել է ներս և դուրս եկել մի մարդու հետ, ով ներկայացել է Հովիկ անունով: Վերջինս ցույց է տվել պահեստը և ինքը մեքենան վարել է պահեստի մոտ, օգնել է բեռնաթափել ապրանքը, որից հետո հեռացել են: Հետո տեղեկացել է, որ այդ մարդը խաբել է ու ապրանքի գումարը չի տվել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Միքայել Կարապետյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատել է<<ՙՕֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ում` որպես պահեստապետ: 2011թ. սեպտեմբերի սկզբին փոխտնօրեն Արարատն իրեն ասել է, որ Ա3 և Ա4 ձևաչափի թուղթ պետք է տեղափոխեն Ն.Զարյան 73ա հասցե` պատվիրատուին: Ինքը առաքիչ Կարենի հետ ապրանքը <<Գազել>> ավտոմեքենայով տեղափոխել է վերը նշված հասցե, որտեղ Հովիկ անունով ներկայացած անձին ինքը տվել է հաշիվ ապրանքագրերը, ով դրանք կնքել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով: Ինքը օգնել է բեռնաթափել ապրանքը նրա ցույց տված պահեստում, որից հետո հեռացել են: Դրանից հետո տեղեկացել է, որ այդ մարդը խաբել է և գումարը չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Գոռ Նարինջյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ.-ից աշխատում է <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ում` որպես վաճառքի բաժնի ղեկավար: ՓԲԸ-ն զբաղվում է ալկոհոլային խմիչքների արտադրությամբ և վաճառքով: 2011թ. նոյեմբեր ամսին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել Էլեկտրոցանցերի մատակարարման ղեկավար <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից Արտակ Գրիգորիչ անունով, որը հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և հայտնել, որ էլեկտրոցանցի աշխատակիցների համար ամանորի կապակցությամբ ցանկանում է ալկոհոլային խմիչքներ ձեռք բերել: Ինքը վերջինիս ասել է, որ ձեռնարկության կնիքով ներկայանա <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ի գրասենյակ: Հաջորդ օրը գրասենյակ է գնացել Հ.Վարդապետյանը և ասել, որ իրեն Արտակ Գրիգորիչն է ուղարկել: 2011թ. նոյեմբերի 25-ին և դեկտեմբերի 5-ին Հ.Վարդապետյանը <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից վերցրել է ոգելից խմիչքներ: 2011թ. նոյեմբերի 25-ին վերցրած 489.600 ՀՀ դրամ արժողությամբ և դեկտեմբերի 5-ին վերցրած 1.622.400 ՀՀ դրամ արժողությամբ խմիչքների համար կատարել է համապատասխան փոխանցումներ: Դրանից հետո մինչև դեկտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում Հ.Վարդապետյանը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնքելով հաշիվ ապրանքագրերը 6 փուլով<<ՙՊեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից վերցրել է ընդհանուր 38.071.800 ՀՀ դրամի ալկոհոլային խմիչքներ, խոստանալով գումարը փոխանցել 15 օրվա ընթացքում, սակայն խաբել է և մինչ օրս գումարը չի փոխանցել: Դրանից հետո ինքը փորձել է հեռախոսով խոսել Հ.Վարդապետյանի հետ, սակայն նա հեռախոսազանգերին չի պատասխանել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Քնարիկ Ներսիսյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ.-ից աշխատում է <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ում` որպես իրավաբանության և մարդկային ռեսուրսների գծով պատասխանատու: ՓԲԸ-ն զբաղվում է ալկոհոլային խմիչքների արտադրությամբ և վաճառքով: 2011թ. նոյեմբեր ամսին ընկերություն է ներկայացել <<Արտակ Գրիգորիչ>> անունով մի մարդ, ում ինքը նախկինում չի տեսել: Վերջինս հեռախոսազանգով ընկերության վաճառքի մենեջեր Գ.Նուրիջանյանին ասել է, որ հանդիսանում է Էլ.ցանցերի մատակարարման բաժնի պետ և ցանկություն հայտնել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի միջոցով, որը հանդիսանում է Հայաստանի էլեկտրական ցանցերի գործընկեր, գնել ոգելից խմիչքներ` էլ.ցանցերի աշխատողների համար և ասել, որ կուղարկի իր աշխատակցին: 2011թ. նոյեմբերի 25-ից մինչև դեկտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում ընկերություն ներկայացած անձը ՓԲԸ-ից հաշիվ ապրանքագրով 40.183.800 ՀՀ դրամի ոգելից խմիչքներ է ստացել: Հաշիվ ապրանքագրերը կնիքել և ստորագրել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով` խոստանալով գումարը փոխանցել 15 օրվա ընթացքում, որից 2.112.000 ՀՀ դրամը փոխանցվել է ՓԲԸ-ի հաշվեհամարին, իսկ մնացած 38.071.800 ՀՀ դրամը <<Արտակ Գրիգորիչ>> անունով ներկայացած անձը խարդախությամբ հափշտակել է:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արթուր Կարապետյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 12 տարի աշխատում է <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ում` որպես պահեստի պատասխանատու: Տեղյակ է, որ 2011 թվականի մինչև դեկտեմբերի 26-ն ընկած ժամանակահատվածում մի մարդ, ինչ-որ ՍՊԸ-ի անունով <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ից ալկոհոլային խմիչք գնելու պատրվակով վերցրել է մոտ 38.000.000 դրամի ապրանք` իբր հետագայում գումարը փոխանցելու պայմանով, և խարդախությամբ հափշտակել այն:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Խաչատուր Փիլոսյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2007թ.-ից աշխատում է <<Աշտարակ ձու>> ՍՊԸ-ում` որպես փոխտնօրեն: 2011թ. սեպտեմբերի 15-ին գրասենյակ է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ: Այդ տղամարդն ասել է, որ իր կազմակերպության համար ցանկանում է հավի ձու գնել և պատվիրել ընդհանուր 577.800 ՀՀ դրամի հավի ձու: Նույն օրը, ներկայանալով ավտոմեքենայով, տեղում կնքել է հաշիվ ապրանքագիրրը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով, վճարել է 350.000 ՀՀ դրամ գումար, իսկ մնացած 277.800 ՀՀ դրամը խոստացել է փոխանցել մի քանի օվա ընթացքում, որից հետո տեղափոխել է ապրանքը: Դրանից հետո Հ.Վարդապետյանը խոստումը չի կատարել և մնացած գումարը` 277.800 ՀՀ դրամը այլևս չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արտակ Օհանջանյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2006թ. մարտ ամսից հանդիսանում է <<Դի և ԼԻ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. սեպտեմբերի 17-ին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տնօրեն` Հովիկ անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը: Նա պատվիրել է Ա3 և Ա4 ձևաչափի 20-ական արկղ թուղթ, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 630.000 ՀՀ դրամ գումար, պայմանով, որ գումարը կփոխանցի մի քանի օրվա ընթացքում: Հաջորդ օրը Հ.Վարդապետյանը կրկին զանգահարել է իրեն և ասել, որ կազմվի հաշիվ ապրանքագիր և ուղարկվի էլ.հասցեով, որը վերջինս կկնիքի և հետ կուղարկի: 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին Հ.Վարդապետյանը գնացել է պահեստ <<Գազել>> մակնիշի տաքսի ավտոմեքենայով և իրենից ստանալով պատվիրված ապրանքը` հեռացել է: Հետագայում համոզվելով, որ գումարը չի փոխանցվում, զանգահարել է Հ.Վարդապետյանին, ով ասել է, որ մի քանի օրից գումարը կփոխանցի, սակայն մինչ օրս Հ.Վարդապետյանը գումարը` 630.000 ՀՀ դրամ, չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Հովակիմ Գրիգորյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ երեք տարի է աշխատում է Երևան քաղաքի Կայարանին հարակից շուկայում` որպես բանվոր: 2011թ օգոստոս ամսվա վերջին շուկայում իրեն է մոտեցել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ, և ներկայանալով Աշոտ անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը: Նա աշխատանք է առաջարկել, ասելով, որ պետք է ապրանք բեռնաթափվի: Ինքը համաձայնել է և Հ.Վարդապետյանի հետ գնացել ինչ-որ տեղ, որի հասցեն չգիտի: Նշված վայրում կանգնած են եղել <<Կարմիր խաչի նշաններով>> ավտոմեքենաներ: Ինքը մեկ ուրիշ բանվորի հետ, որի տվյալները չգիտի, <<Ֆորդ>> մակնիշի ավտոմեքենայից բեռնաթափել է տպագրական թուղթ, որից հետո Հ.Վարդապետյանն իրեն առաջարկել է մշտապես աշխատել իր մոտ: Ինքը համաձայնել է և Հ.Վարդապետյանի պահանջով վերջինիս տվել է իր` ՀՀ քաղաքացու անձնագիրը և սոցիալական քարտը: Դրանից հետո միասին գնացել են Կոմիտասի փողոցում գտնվող շուկայի մոտ գտնվող բարձրահարկ մի շենք, որտեղ Հ.Վարդապետյանի պահանջով ինքն առանց կարդալու ստորագրել է ինչ-որ փաստաթղթեր, իբր աշխատանքի ընդունվելու համար, որից հետո հեռացել է: Շուրջ 4 օր հետո Հ.Վարդապետյանը զանգահարել է իրեն և կանչել <<Կարմիր խաչի>> մոտ` ասելով, որ գործ կա: Ինքը գնացել է նշված վայր, որտեղ ավտոմեքենայից բեռնաթափել է պլաստմասե խողովակներ, որի համար Հ.Վարդապետյանն իրեն վճարել է 5000 ՀՀ դրամ գումար: Դրանից հետո ինքը Հ.Վարդապետյանին չի տեսել: Վկան հայտնել է նաև, որ ինքը տեղյակ չի եղել, որ իր անվամբ գրանցվել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արման Ղազարյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ.-ից հանդիսանում է <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. սեպտեմբերի 15-ին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Հովիկ անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ցանկություն հայտնել Ա3 և Ա4 ձևաչափի թուղթ գնել` ընդհանուր 885.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ` գումարը 4 օր հետո փոխանցելու պայմանով: Սկզբում ինքը չի համաձայնել, սակայն համոզվելով, որ <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն գրանցված է հարկային տեսչությունում, զանգահարել է Հ.Վարդապետյանին և տվել իր համաձայնությունը: 2011թ. սեպտեմբերի 19-ին, ինքն անձամբ պատվիրված ապրանքը հաշիվ ապրանքագրի հետ միասին առաքել է Երևանի Ն.Զարյան 73 հասցեով, որտեղ Հ.Վարդապետյանը դիմավորել է իրեն, կնքել հաշիվ ապրանքագիրը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով և ստացել ապրանքը: Դրանից 4 օր հետո, տեսնելով, որ գումարը չի փոխանցում, ինքը զանգահարել է Հ.Վարդապետյանին, սակայն հեռախոսահամարն անջատված է եղել և մինչ օրս գումարը` 885.000 ՀՀ դրամ, չի փոխանցվել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Շաքե Հավան-Կարապետյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից հանդիսանում է <<Արտ Բրի>> ՍՊԸ-ի տնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրասենյակային ապրանքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերի սկզբին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել էլցանցերի աշխատակից` Արմեն անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ցանկություն հայտնել տետր և թղթեր գնել: Հ.Վարդապետյանն ասել է, որ ապրանքը ստանալուց հետո գումարը կփոխանցի: Դրանից հետո 2011թ. նոյեմբերի 1-ից մինչև նոյեմբերի 8-ն ընկած ժամանակահատվածում 6 փուլով Հ.Վարդապետյանին տվել է 2.543.000 ՀՀ դրամ ընդհանուր արժողությամբ տետր և տպագրական թուղթ, որը տեղափոխել է Հ.Վարդապետյանի կողմից ուղարկված բեռնատար տաքսու վարորդը: Հ.Վարդապետյանը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնիքել և նույն վարորդի միջոցով հետ է ուղարկել հաշիվ ապրանքագիրը: Տեսնելով, որ գումարը չի փոխանցվում, ինքը փորձել է խոսել Հ.Վարդապետյանի հետ, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անջատված է եղել: Մինչ օրս գումարը` 2.543.000 ՀՀ դրամ, չի փոխանցվել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Վահագն Մարգարյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ շուրջ 6 տարի աշխատում է <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ում, որպես մատակարար: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերի սկզբին տնօրենն իրեն ասել է, որ <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ից մարդ է գալու, որպեսզի ապրանք տանի` մոտ 2.500.000 դրամի: Այդ ընթացքում եկել է տաքսու վարորդ, ում ինքը հանձնել է ապրանքը և վերջինս հեռացել է: Թե ինչ պայմանավորվածություն է ունեցել տնօրենը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի հետ, ինքը տեղյակ չէ:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Ծովինար Միսկարյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ-ից հանդիսանում է <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ի հիմնադիր տնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների վաճառքով: 2011թ. սեպտեմբերի 15-ին գրասենյակ է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Հովիկ Գրիգորյան տվյալներով, որը հետագայում պարզվել է, որ հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և պատվիրել 100 տուփ Ա3 ձևաչափի թուղթ և 200 տուփ Ա4 ձևաչափի թուղթ, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 840.000 ՀՀ դրամ գումար: Պայմանավորվել են, որ գումարը կփոխանցի մի քանի օրվա ընթացքում: Նույն օրը նշված ապրանքը հաշիվ ապրանքագրի հետ միասին վարորդ Արթուր Խաչատրյանի միջոցով առաքել են Հ.Վարդապետյանի տված հասցեով` Երևանի Ն.Զարյան 73ա, որտեղ վերջինս դիմավորել է, ստացել ապրանքը, կնքել հաշիվ ապրանքագիրը և այն հետ ուղարկել: Դրանից հետո` 2011թ. հոկտեմբերի 4-ին Հ.Վարդապետյանը զանգահարել է իրեն և պատվիրել 100 տուփ Ա3 ձևաչափի թուղթ և 3000 հատ վատման, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 860.000 ՀՀ դրամ, որը կրկին Ա.Խաչատրյանի միջոցով առաքել է նույն հասցեով: Հ.Վարդապետյանը խոստացել է ամբողջ գումարը` 1.700.000 ՀՀ դրամ, մի քանի օրից փոխանցել, սակայն մինչ օրս որևէ գումար չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արթուր Խաչատրյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն պատկանող <<Գազել>> մակնիշի ավտոմեքենայով <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Ծովինար Միսկարյանի խնդրանքով երբեմն նրա ՍՊԸ-ից ապրանք է առաքում համապատասխան պատվիրատուներին: 2011թ. սեպտեմբերին Ծովինարն իրեն խնդրել է թուղթ տանել Ն.Զարյան 73 հասցեում գտնվող Կարմիր խաչի գրասենյակ: Ինքն ապրանքը և հաշիվ ապրանքագիրը տարել է նշված հասցե: Իրեն դիմավորել է մի տղամարդ, բեռնաթափել ապրանքը, իր մոտ եղած կնիքով կնքել հաշիվ ապրանքագիրը և ինքը հեռացել է: 2011թ. հոկտեմբերին կրկին ապրանք է առաքել նույն հասցեով, որտեղ իրեն դիմավորել է նույն տղամարդը, ով ապրանքը բեռնաթափելուց հետո կրկին կնիքել է հաշիվ-ապրանքագիրը, որից հետո ինքը վերադարձել է:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Ավագ Հարությունյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 1991թ.-ից հանդիսանում է <<Մառան>> ՍՊԸ-ի տնօրենը: ՍՊԸ-ն զբաղվում է ալկոհոլային խմիչքների վաճառքով: 2011թ. հոկտեմբերի 13-ին իրեն է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Կարմիր Խաչ>> կազմակերպության աշխատակից` Հովիկ անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ցանկություն հայտնել միջոցառման համար խմիչքներ գնել` գումարը փոխանցելու պայմանով: Ինքը մտածելով, որ գործ ունի <<Կարմիր Խաչ>> կազմակերպության հետ, իր աշխատակցին հեռախոսով ասել է, որ ապրանքը բաց թողնի: Հ.Վարդապետյանն ընտրելով ընդհանուր 473.532 ՀՀ դրամի խմիչք, խնդրել է, որ այն տեղափոխեն Մ.Մկրտչյան փողոց: Դրանից հետո իր աշխատակիցները պատվիրված խմիչքները տեղափոխել են Երևանի Մ.Մկրտչյան փողոց, որտեղ Հ.Վարդապետյանը հաշիվ ապրանքագիրը կնքել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով և հետ ուղարկել: Դրանից հետո ինքը փորձել է գտնել Հ.Վարդապետյանին` պարզելու համար, թե ինչու գումարը չի փոխանցվում, սակայն վերջինիս հեռախոսահամարն անջատված է եղել և մինչ օրս գումարը` 473.532 ՀՀ դրամը չի փոխանցվել:
Վկա Դավիթ Խաչատրյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ.-ից աշխատում է <<Մառան>> ՍՊԸ-ում` որպես վարորդ-առաքիչ: 2011թ. հոկտեմբերի 13-ին, ՍՊԸ-ի առաքիչ Վարդանն ասել է, որ տնօրենի պահանջով պետք է պատվիրված խմիչքները տեղափոխեն Երևանի Մ.Մկրտչյան փողոց: Իրենք մոտ 22 արկղ գինի, որի գումարի չափը չգիտի, բեռնելով ՍՊԸ-ի տրամադրած <<ֆիատ>> մակնիշի ավտոմեքենան, տեղափոխել են Մ.Մկրտչյան փողոց: Նշված վայրում Վարդանը ներս է մտել, կնքել տվել փաստաթղթերը, որից հետո ինքը ավտոմեքենայի միջից ապրանքը տվել է Վարդանին, իսկ նա ապրանքը փոխանցել է անծանոթ մարդու: Ինքը այդ մարդուն չի տեսել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արևիկ Մանուկյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. նոյեմբերի 1-ից աշխատում է <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին պատկանող <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութում` որպես մենեջեր: Խանութը զբաղվում է ոսկյա զարդերի վաճառքով: 2012թ. հունվարի 15-ին խանութ է գնացել մի տղամարդ և ներկայացել Էլեկտրոցանցերի աշխատակից Սամվել անունով, ով, ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը: Վերջինս ասել է, որ ցանկանում է տնօրենի համար փոխանցումով թանկարժեք նվեր գնել: Ինքը Հ.Վարդապետյանին բացատրել է, որ փոխանցման համար հաշվապահությունից պետք է վերցնի հաշիվ ապրանքագիրը, կատարի փոխանցումը, որից հետո գնա խանութ և ստանա ոսկյա զարդը: Հ.Վարդապետյանն ընտրելով 1.436.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա վզնոց, խոստացել է գումարը փոխանցել և դուրս է եկել խանութից: Դրանից հետո` 2012թ. հունվարի 17-ին Հ.Վարդապետյանը կրկին գնացել է խանութ, իրեն է ներկայացրել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կողմից <<Արդշինինվեստբանկի>> միջոցով <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին 1.436.000 ՀՀ դրամի չափով կատարված փոխանցման անդորրագիրը, որից հետո ինքը զանգահարել է հաշվապահ Գևորգ Ղազարյանին, հայտնել անդորրագրի տվյալները և ստանալով հաշվապահի համաձայնությունը` Հ.Վարդապետյանին է հանձնել ոսկյա զարդը, որից հետո վերջինս հեռացել է: Դրանից հետո ինքը տեղեկացել է, որ փոխանցումն իրականում չի կատարվել, իսկ ներկայացված վճարային փաստաթուղթը կեղծ է:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Լուսինե Պողոսյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ. նոյեմբեր ամսից աշխատում է <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութում` որպես վաճառող-գանձապահ: Խանութը զբաղվում է ոսկյա զարդերի վաճառքով: Վաճառքը կատարվում է կանխիկ և փոխանցումով: Բացի իրենից` խանութում աշխատում են մենեջեր Արևիկ Մանուկյանը և վաճառող-գանձապահ Շուշան Առաքելյանը: 2012թ. հունվարի 15-ին խանութ է գնացել մի անծանոթ տղամարդ: Նա ասել է, որ իրենց ձեռնարկության տնօրենի համար ցանկանում է թանկարժեք զարդ գնել` մոտ 1 մլն դրամի սահմաններում: Ինքը նրան մի քանի նմուշներ է առաջարկել: Նա ընտրել է մի զարդ, որի արժեքը կազմում էր 1.512.000 ՀՀ դրամ: Իմանալով գինը` նա սկսել է սակարկել: Ինքը սրահ է կանչել մենեջեր Արևիկ Մանուկյանին, ով նրա հետ վարել է հետագա բանակցությունները: Այդ մարդը զարդը ցանկանում էր գնել բանկային փոխանցման միջոցով: Դրանից հետո 2012թ. հունվարի 17-ին այդ մարդը կրկին գնացել է խանութ, Ա.Մանուկյանին է ներկայացրել բանկային փոխանցման անդորագիրը, որից հետո Արևիկը զանգահարել է հաշվապահություն, հայտնել անդորրագրի տվյալները, որից հետո իրեն ասել է, որ կարող է հանձնել զարդը: Ինքը փաթեթավորել է այն, դնելով սերտիֆիկատը և հանձնել գնորդին: Երկու օր հետո ինքը Ա.Մանուկյանից տեղեկացել է, որ հաճախորդի կողմից ներկայացված վճարային փաստաթուղթը կեղծ է եղել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Շուշան Առաքելյանի տված` Լ.Պողոսյանի ցուցմունքին նույնաբովանդակ ցուցմունքով:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Գևորգ Ղազարյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2003թ.-ից աշխատում է <<Շանթ>> ՍՊԸ-ում` որպես գլխավոր հաշվապահ: <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին է պատկանում <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութը, որը զբաղվում է ոսկյա զարդերի վաճառքով: 2012թ. հունվարի 15-ին <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութից իրեն է զանգահարել մենեջեր Արևիկ Մանուկյանը և ասել, որ հաճախորդը ցանկանում է փոխանցումով ոսկյա զարդ գնել: Ինքը Ա.Մանուկյանին ասել է, որ հաճախորդը մոտենա իրեն, վերցնի հաշիվ ապրանքագիրը, կատարի փոխանցումը և անդորրագիրը ներկայացնի խանութ, որից հետո կստանա ոսկյա զարդը: 2011թ. հունվարի 17-ին իրեն է մոտեցել 35-ից 40-ն տարեկան մի տղամարդ, ներկայացել որպես Էլեկտրոցանցերին կից բացված <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ասել, որ ցանկանում է տնօրենի համար փոխանցումով թանկարժեք նվեր գնել: Ինքը վերցրել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տվյալները, գրել է հաշիվ ապրանքագիր և տվել Հ.Վարդապետյանին, որպեսզի վերջինս կատարի փոխանցում: Դրանից մեկ ժամ հետո <<Թադեոսյան Լոնդոն>> խանութից իրեն է զանգահարել Ա.Մանուկյանը և հայտնել, որ Հ.Վարդապետյանը վճարման անդորրագիրը ձեռքին գտնվում է խանութում: Ինքը հարցնելով անդորրագրի ռեկվիզիտները, ասել է, որ ամեն ինչ նորմալ է, որից հետո Ա.Մանուկյանը Հ.Վարդապետյանին է հանձնել ոսկյա զարդը: Դրանից հետո համոզվելով, որ գումարը չի փոխանցվել, ինքը զանգահարել է բանկ, որտեղից ասել են, որ հաճախորդը գումարը չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արմինե Այվազյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2008թ.-ից աշխատում է <<Արդշինինվեստբանկ>>-ի ՈՒրարտու մասնաճյուղում` որպես գանձապահ: Կազմակերպություններին գումար փոխանցվում է հետևյալ ընթացակարգով. քաղաքացին մոտենում է հաշվապահության մասնագետին, ով կազմում է անդորրագիրը և կնիքում, որից հետո քաղաքացին պետք է մոտենա գանձապահին` գումարը վճարելու համար: Գումարը վճարելուց հետո գանձապահը անդորրագրի վրա դնում է իր կնիքը: 2012թ. հունվարի 17-ին իրեն ոչ ոք չի մոտեցել`<<Շանթ>> ՍՊԸ-ին գումար փոխանցելու համար: Տվյալ դեպքում <<Արդշինինվեստբանկ>>-ի կողմից 17.01.2012թ. կազմված անդորագիրը, որի վրա բացակայում է գանձապահի կնիքը, համարվում է կեղծ վճարային փաստաթուղթ:
Վկա Ռուզաննա Շուշանյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից աշխատում է <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ում` որպես հաշվապահ: 2011թ. սեպտեմբերի 3-ին ժամը 16.00-ի սահմաններում գրասենյակ է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի ներկայացուցիչ` Սամվել անունով: Այդ տղամարդը իրեն ասել է, որ իր կազմակերպությանը A3 և A4 ձևաչափի թուղթ է անհրաժեշտ, որը ստանալուց երկու օր հետո գումարը կփոխանցի: Սամվել անունով ներկայացած անձը խնդրել է ապրանքը, որի ընդհանուր արժեքը կազմում է 575.000 ՀՀ դրամ, հաշիվ ապրանքագրի հետ միասին առաքվի Երևանի Ն.Զարյան 73 հասցե, որտեղ նա կկնքի հաշիվ ապրանքագիրը և հետ կուղարկի: Ինքն ստանալով փոխտնօրենի համաձայնությունը, A3 և A4 ձևաչափի թուղթը հաշիվ ապրանքագրի հետ միասին վարորդի միջոցով ուղարկել է Երևանի Ն.Զարյան 73 հասցե, որտեղ որպես Սամվել ներկայացած անձը ընդունել է ապրանքը, կնքել է հաշիվ ապրանքագիրը և հետ ուղարկել, որից հետո գումարը` 575.000 ՀՀ դրամ, չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Մելսիդա Ղարիբյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2012թ.-ից աշխատում է <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ում` որպես հաշվապահ: ՍՊԸ-ն զբաղվում է գրենական պիտույքների մեծածախ և մանրածախ առևտրով: Երբ ընդունվել է աշխատանքի և ուսումնասիրել փաստաթղթերը, տեսել է, որ 2011թ. սեպտեմբերի 3-ին <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ն <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ին տրամադրել է 100 տուփ A3 ձևաչափի թուղթ, որի արժեքը կազմում է 400.000 դրամ և 100 տուփ A4 ձևաչափի թուղթ, որի արժեքը կազմում է 175.000 դրամ: Ընդհանուր արժեքը կազմում է 575.000 ՀՀ դրամ, որի դիմաց <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն գումար չի վճարել: Այլ մանրամասներից ինքը տեղյակ չէ, քանի որ այդ ժամանակահատվածում չի աշխատել:
Վկա Գևորգ Մաքսիմի Ղալաչյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ հունիս ամսից աշխատում է <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ում` որպես հաշվապահ: 2011թ. սեպտեմբերի 7-ին գրասենյակ է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել որպես <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տնօրեն: Հետագայում պարզվել է, որ այդ անձը հանդիսանում է Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը: Հ.Վարդապետյանը ցանկություն է հայտնել, օդատար և կոյուղու խողովակներ գնել և պատվիրել է 650 հատ խողովակ, որի ընդհանուր արժեքը կազմել է 1.240.000 ՀՀ դրամ և խոստացել ապրանքը ստանալուց մեկ շաբաթ հետո գումարը փոխանցել: Նույն օրը այդ մարդը կնքել է հաշիվ ապրանքագիրը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով և իր կողմից բերված ավտոմեքենայով տեղափոխել ապրանքը, սակայն խոստումը չի կատարել և գումարը` 1.240.000 ՀՀ դրամը մինչ օրս չի փոխանցվել:
Վկա Աղասի Սամվելի Պողոսյանի` նախաքննության ընթացքում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից աշխատում է <<Երևանի ոսկերչական գործարան-1 գնոմոն>> ԲԲԸ-ում` որպես առաքման բաժնի պետ: 2011թ. հոկտեմբերի 25-ին Երևանի Արշակունյաց 12 հասցեում գտնվող խանութ է գնացել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ներկայանալով որպես <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից, ցանկություն հայտնել ոսկյա զարդ գնել: Հ.Վարդապետյանն ընտրել է 882.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ ոսկյա զարդ, պահանջել, որպեսզի գրվի հաշիվ ապրանքագիր, որը կնքել է <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով և առաջարկել է զարդը հանձնել իրեն, խոստանալով գումարը փոխանցել: Ինքը փորձել է հեռախոսով խոսել տնօրենի հետ, որպեսզի ստանա նրա համաձայնությունը, սակայն չի կարողացել, որի հետևանքով Հ.Վարդապետյանին ասել է, որ գումարը փոխանցելուց հետո կտրամադրվի ոսկյա զարդը: Հ.Վարդապետյանը` վերցնելով հաշիվ ապրանքագիրը, հեռացել է: Դրանից հետո ինքը փորձել է զանգահարել Հ.Վարդապետյանին` նրա թողած հեռախոսահամարով, սակայն վերջինս հեռախոսազանգերին չի պատասխանել:
Վկա Իգոր Օլեգի Ադուլյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ հունիս ամսից աշխատում է <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ում` որպես վաճառքի գործակալ: ՍՊԸ-ն զբաղվում է շինարարական ապրանքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերի 9-ին ՍՊԸ-ին պատկանող խանութ է գնացել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ և ներկայացել որպես <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի աշխատակից` Արտակ անունով: Հետագայում պարզվել է, որ այդ տղամարդը հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը: Վերջինս ցանկություն է հայտնել շինարարական ապրանքներ ձեռք բերել` գումարը հետագայում փոխանցելու պայմանով: Հաղորդագրության միջոցով տնօրենի հետ համաձայնեցնելուց հետո տրամադրել է ապրանքի մի մասը, իսկ մյուս մասը` գումարը փոխանցելուց հետո տրամադրելու պայմանով: Հ.Վարդապետյանը պատվիրել է 368.000 ՀՀ դրամ արժողությամբ շին. ապրանքներ, որը նույն օրը վարորդ Արթուր Ավետիսյանի միջոցով առաքվել է Կոմիտասի փողոցի թիվ 49 հասցե: Հ.Վարդապետյանը ստացել է ապրանքը, տեղում <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնքել է հաշիվ ապրանքագիրը և հետ է ուղարկել: Դրանից հետո ինքը հեռախոսով խոսել է Հ.Վարդապետյանի հետ, ով տարբեր պատճառաբանություններով ձգձգել է գումարի փոխանցումը, իսկ որոշ ժամանակ հետո զանգերին չի պատասխանել և մինչ օրս գումարը չի փոխանցել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանում վկա Արթուր Ավետիսյանի տված ցուցմունքով այն մասին, որ 2011թ օգոստոս ամսից աշխատում է <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ում` որպես վարորդ: ՍՊԸ-ն զբաղվում է շինարարական ապրանքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերին, օրը չի հիշում, իրեն խանութում ասել են, որ ապրանք պետք է տեղափոխի Կոմիտասի փողոցի թիվ 49 հասցե: Ավտոմեքենան բեռնել են տարբեր ապրանքներ և իրեն տվել հաշիվ ապրանքագիր, ասելով, որ պատվիրատուն տեղում կկնքի: Ինքը գնացել է նշված հասցե: Այնտեղ իրեն դիմավորել է մի տղամարդ, ով ներկայացել է Արտակ անունով: Նա խնդրել է իրեն օգնել` բեռնաթափել ապրանքը: Իրենք ապրանքը բեռնաթափել են այդտեղ` մայթեզրին: Այդ տղամարդը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով կնքել է հաշիվ ապրանքագիրը և ինքը գնացել է խանութ: Հետագայում ինքը տեղեկացել է, որ այդ մարդը գումարը չի վճարել:
Վկա Արգամ Ֆեոդորի Կարապետյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ-ից աշխատում է <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ում` որպես փոխտնօրեն: ՍՊԸ-ն զբաղվում է ալկոհոլային խմիչքների վաճառքով: 2011թ. նոյեմբերի 16-ին գրասենյակ է զանգահարել մի տղամարդ և ներկայացել որպես <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի տնօրեն: Հետագայում պարզվել է, որ նա հանդիսանում է Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը: Վերջինս ցանկություն հայտնել գնել ալկոհոլային խմիչքներ: 2011թ. նոյեմբերի 16-ին, 18-ին և 21-ին Հ.Վարդապետյանը <<Սպիրիտ>> մարկետ ՍՊԸ-ի պահեստից իր կողմից բերված բեռնատար ավտոմեքենայով ստացել է ընդհանուր 2.212.200 ՀՀ դրամի ալկոհոլային խմիչքներ` գումարը փոխանցելու պայմանով: Վերջինս տեղում կնքել է հաշիվ ապրանքագրերը <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի կնիքով: Դրանից հետո Հ.Վարդապետյանը գումարը չի փոխանցել և վերջինիս հետ հնարավոր չի եղել կապ հաստատել:
Վկա Արտակ Սերժիկի Մելիքյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ իրեն պատկանող <<Ֆորդ>> մակնիշի սպիտակ գույնի 22 ՏՏ 151 Պ/Հ ավտոմեքենայով պատվերով կատարում է բեռնափոխադրումներ: 2011թ. դեկտեմբերի 20-ից 25-ն ընկած ժամանակահատվածում վերը նշված ավտոմեքենայով կանգնած է եղել Արգավանդի խճուղում, որտեղ իրեն է մոտեցել մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ, ով ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը: Ինքը վերջինիս հետ միասին գնացել են <<Շանթ>> ռեստորանի մոտ: Հ.Վարդապետյանի պահանջով ավտոմեքենայի մեջ բեռնել են ալկոհոլային խմիչքներ և տեղափոխել Երևանի Ա.Խաչատրյանի փողոցի 33/2 շենքի դիմաց գտնվող ավտոտնակների մոտ, որտեղ բեռնաթափելով ապրանքը` Հ.Վարդապետյանը իրեն վճարել է 6000 ՀՀ դրամ գումար փոխադրավճար և ինքը հեռացել է:
Վկա Գևորգ Շուրայի Խանգելդյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ԵՊՃՀ-ում` որպես վարորդ և վարում է 354ԼՕ64 պ/հ <<Գազել>> ավտոմեքենան: 2011թ. դեկտեմբերի կեսերին <<Հանրապետական>> հիվանդանոցի մոտ իր վարած վերը նշված ավտոմեքենան կանգնացրել է մոտ 40 տարեկան մի տղամարդ և խնդրել <<Շանթ>> գործարանի մոտից ինչ որ ապրանք տեղափոխել Ա.Խաչատրյան փողոց: Ինքը համաձայնել է և միասին գնացել են <<Շանթ>>-ի մոտ: Ինքը հասցեն չի հիշում, սակայն ընկերության անունը <<Պեռնո Ռիկար>> էր: Մտել են ներս, որտեղ մեքենան բեռնել են տարբեր տեսակի ալկոհոլային խմիչքներ և տեղափոխել Երևանի Ա.Խաչատրյանի փողոց: Այդ տղամարդն իրեն ասել է, որ մեքենան կանգնեցի ճանապարհի վրա` ավտոտնակների մոտ: Իրենք բեռնաթափել են ապրանքը և այդ տղամարդը վճարել է փոխադրավարձը և հայտնել, որ ինքը կտեղավորի ապրանքը, որից հետո ինքը հեռացել է:
Վկա Էդիկ Նորիկի Մանուկյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ-ից աշխատում է ՀՀ ԱՆ իրավաբանական անձանց գրանցման պետական ռեգիստրի սպասարկման բաժնում: <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ի փաստաթղթերի ձևակերպումները կատարել է ինքը, որի ժամանակ ներկայացել է Հովակիմ Գրիգորյանը և ստորագրել փաստաթղթերը: Հ.Գրիգորյանը պետ. ռեգիստրի մարմին է ներկայացել Հակոբ Վարդապետյանի հետ միասին:
Վկա Սեդա Գրիգորյանի` նախաքննության ընթացում տված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված ցուցմունքով այն մասին, որ 2010թ.-ից աշխատում է <<Արդշինինվեստբանկ>>-ի ՈՒրարտու մասնաճյուղում` որպես հաշվապահության մասնագետ: 2012թ. հունվարի 17-ին իրեն է մոտեցել միջին տարիքի մի տղամարդ, որն ինչպես հետագայում է պարզվել, հանդիսանում է Հակոբ Վարդապետյանը, և ասել, որ ցանկանում է փոխանցում կատարել: Նա ներկայացրել է հաշիվ ապրանքագիր, համաձայն որի պետք է փոխանցում կատարվեր <<Շանթ>> ՍՊԸ-ին` 1.437.436 ՀՀ դրամի չափով: Ինքը կազմել է վճարման անդորրագիրը, կնքել և հանձնել է Հ.Վարդապետյանին, որպեսզի վերջինս մոտենար գանձապահին և կատարեր վճարում, որից հետո գանձապահը անդորրագրի վրա պետք է դներ իր կնիքը, սակայն Հ.Վարդապետյանը չմոտենալով գանձապահին, վերցրել է անդորագիրը և հեռացել:
Ամբաստանյալ Հ.Վարդապետյանի կատարած հանցանքները հիմնավորվել են նաև քրեական գործով ձեռք բերված և ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ հետազոտված հետևյալ ապացույցներով.
Մեղադրյալ Հակոբ Վարդապետյանին լուսանկարով և անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` Արարարտ Մամուլյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին, որպես <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ից խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Կարեն Գևորգյանը և Միքայել Կարապետյանը մատնացույց են արել Հ.Վարդապետյանին, որպես <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ից խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Արթուր Խաչատրյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Արտակ Օհանջանյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Արման Ղազարյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Անահիտ Դավթյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Լիլիթ Եսայանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Աղասի Պողոսյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանի լուսանկարը` որպես խարդախությամբ հափշտակության փորձ կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Իգոր Ադուլյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Արթուր Ավետիսյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով և անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Գոռ Նարինջյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանի լուսանկարով և անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` Արթուր Կարապետյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Արևիկ Մանուկյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Շուշան Առաքելյանը և Լուսինե Պողոսյանը մատնացույց են արել Հ.Վարդապետյանին` որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Գևորգ Ղազարյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին`որպես խարդախությամբ հափշտակություն կատարող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանի լուսանկարով և անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որոնց` Հովակիմ Գրիգորյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես իրեն աշխատանքի ընդունող անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Գևորգ Խանգելդյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես իրեն բեռնափոխադրում պատվիրած անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով և անձին ճանաչման ներկայացնելու արձանագրություններով, համաձայն որի` Էդիկ Մանուկյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես Հովակիմ Գրիգորյանի հետ աշխատանքի վայր ներկայացած անձի:
Մեղադրյալ Հ.Վարդապետյանին լուսանկարով ճանաչման ներկայացնելու արձանագրությամբ, համաձայն որի` Սեդա Գրիգորյանը մատնացույց է արել Հ.Վարդապետյանին` որպես փոխանցում կատարող անձի:
Մեղսագրված հանցանքների կատարման մեջ ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանի մեղքը հիմնավորված է նաև Ընդհանուր իրավասության դատարանում հետազոտված`
-Հակոբ Վարդապետյանի` և, մյուս կողմում, Արարատ Մամուլյանի, Արտակ Օհանջանյանի, Արման Ղազարյանի, Անահիտ Դավթյանի, Աղասի Պողոսյանի, Իգոր Ադուլյանի, Գոռ Նարինջյանի, Արևիկ Մանուկյանի, Գևորգ Ղազարյանի, Հովակիմ Գրիգորյանի, Էդիկ Մանուկյանի միջև անցկացված առերես հարցաքննությունների արձանագրություններով:
-Նշանակված դատահաշվապահական փորձաքննության հմ` 27651209 եզրակացությամբ այն մասին, որ Հովակիմ Գրիգորյանի անվամբ գրանցված <<Գրիգհովշին>> ՍՊ ընկերության անվան տակ կեղծ ձեռնարկատիրական գործունեություն է իրականացրել Հակոբ Վարդապետյանը` խուսափելով հարկերը վճարելուց:
-Իրեղեն ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, համաձայն որի 17.01.2012թ. <<Արդշինինվեստբանկ>>-ի կողմից կազմված անդորրագիրը, որպես կեղծ վճարային փաստաթուղթ, ճանաչվել է իրեղեն ապացույց և կցվել քրեական գործին:
-Ապացույց ճանաչելու մասին որոշմամբ, համաձայն որի <<Անահիտ Դավթյան>> ԱՁ-ի, <<Սմարթլայն>> ՍՊԸ-ի, <<Ռոս Պլաստ>> ՍՊԸ-ի, <<Օֆիս Պրո>> ՍՊԸ-ի, <<Միս Մա>> ՍՊԸ-ի, <<Աշտարակ Ձո>>՚ ՍՊԸ-ի, <<Դի և ԼԻ>> ՍՊԸ-ի, <<Էլկո Արթրեյդ>> ՍՊԸ-ի, <<Մառան>> ՍՊԸ-ի, <<Երևանի ոսկերչական գործարան-1 գնոմոն>> ԲԲԸ-ի, <<Արտ Բրիջ>> ՍՊԸ-ի, <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>> ՍՊԸ-ի, <<Սպիրիտ Մարկետ>> ՍՊԸ-ի, <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> ՓԲԸ-ի, <<Շան>>՚ ՍՊԸ-ի կողմից ներկայացված հաշիվ ապրանքագրերը ճանաչվել են որպես ապացույց:
-ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 349 հոդվածի կարգով հրապարակված քրեական գործում առկա այլ փաստաթղթերով:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասը պատասխանատվություն է նախատեսում խարդախության, այն է` խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի զգալի չափերով հափշտակության կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու համար:
Նույն հոդվածի 2-րդ մասի 2 կետը որպես որակյալ հանցակազմ նախատեսում է խարդախության կատարումը խոշոր չափերով, իսկ նույն հոդվածի 3-դ մասի 1 կետով նախատեսվում է խարդախության առավել որակյալ հանցակազմը, այն է` արարքի կատարումը առանձնապես խոշոր չափերով:
Վերոգրյալ խնդրի/խարդախության հանցակազմի/ պարզաբանման նպատակով ՀՀ Վերաքննիչ դատարանը հարկ է համարում անդրադառնալ Լ. Ավետիսյանի գործով ՀՀ Վճռաբեկ դատարանի որոշմանը, որտեղ ՀՀ Վճռաբեկ դատարանը վերլուծության է ենթարկել խարդախության հանցակազմը: <<Խարդախությունը դասվում է սեփականության դեմ ուղղված հանցագործությունների, մասնավորապեսª հափշտակությունների շարքին: Ինչպես երևում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի բովանդակությունից, խարդախությունը <<խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով ուրիշի գույքի հափշտակությունը կամ ուրիշի գույքի նկատմամբ իրավունք ձեռք բերել[ն]>> է:
Թեև խարդախության պարագայում առկա է գույքի սեփականատիրոջ կողմից հանցագործին գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու կամային ակտ, սակայն գույքը կամ դրա նկատմամբ իրավունքները փոխանցելու ակտի կամային բնույթը սեփականատիրոջ գիտակցության և կամքի վրա հանցագործի ունեցած ներգործության հետևանք է: Այս կապակցությամբ էական նշանակություն կարող է ունենալ թե գույքն ուրիշին հանձնելու գործում ով է նախաձեռնություն դրսևորել: Արդյոք գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնելու տուժողի մտադրությունն առաջացել է հանցավորի կողմից նրան համոզելու և հորդորելու արդյունքում:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի իմաստով վերոնշյալ հանցավոր ներգործությունն իրականացվում է խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով: Այսինքնª օբյեկտիվ կողմից խարդախության հանցակազմը դրսևորվում է կատարման հատուկ եղանակովª խաբեությամբ կամ վստահությունը չարաշահելով:
Խաբեությունը գույքի սեփականատիրոջը կամ գույքը տիրապետողին մոլորության մեջ գցելու նպատակով իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրումն է կամ ճշմարտության մասին լռելը: Այսպիսով, խաբեությունը դրսևորվում է հետևյալ երկու եղանակովª
ա) իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրում,
բ) ճշմարտության մասին լռել:
Իրական, ճշմարիտ փաստերի դիտավորյալ խեղաթյուրման դեպքում հանցավորը գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի մոտ սխալ պատկերացում է ստեղծում գույքը նրա տնօրինությանն անցնելու օրինական հիմքերի մասին և առաջ բերում գույքի հանձնման օրինականության պատրանք (ակտիվ խաբեություն): Իրական, ճշմարիտ փաստերի խեղաթյուրումը կարող է իրականացվել կամ բանավոր խոսքի միջոցով կամ դրսևորվել որոշակի գործողություններով: Գործողությունների միջոցով փաստերի խեղաթյուրումը, սակայն, ենթադրում է տուժողի վրա հանցագործի առավել ակտիվ ներգործություն:
Ճշմարտության մասին լռելու դեպքում հանցավորը դիտավորյալ լռում է իրավական նշանակություն ունեցող փաստական հանգամանքների մասին, որի արդյունքում գույքի սեփականատերը կամ գույքը տիրապետողը մոլորության մեջ են ընկնում գույքը հանցավորին հանձնելու օրինական հիմքերի առկայության հարցում (պասիվ խաբեություն): Ճշմարտության մասին լռելը, սակայն, քրեորեն պատժելի է այն դեպքերում, երբ հանցագործը պարտավոր էր տուժողին իրազեկել այնպիսի հանգամանքների մասին, որոնց իմացության արդյունքում տուժողը մոլորության մեջ չէր ընկնի:
Վստահությունը չարաշահելն ուրիշի գույքին տիրանալու կամ դրա նկատմամբ իրավունք ձեռք բերելու նպատակով հանցավորի կողմից, նրա և գույքի սեփականատիրոջ կամ գույքը տիրապետողի միջև ձևավորված վստահության հարաբերությունների օգտագործումն է: Արարքը խարդախություն որակելու համար բավարար չէ, որ անձն իր արարքներով կամ որոշակի հանգամանքների բերումով տուժողի մոտ վստահություն վայելի, այլ անհրաժեշտ է, որպեսզի վերջինս համոզի տուժողին իրեն փոխանցել գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները:
Հանցագործի նկատմամբ տուժողի վստահությունը կարող է ինչպես իրավական, այնպես էլ փաստական հիմքեր ունենալ: Այլ կերպ` հանցավորի և տուժողի միջև առկաª վստահության վրա հիմնված հարաբերությունները կարող են բխել ինչպես նրանց միջև առկա պայմանագրից, լիազորագրից և այլն, այնպես էլ առաջանալ հանցավորի և գույքը հանձնողի անձնական հարաբերություններից, հանցավորի կողմից նախկինում դրսևորած վարքագծից, հանցավորի անձնավորությունից և այլն:
Ամփոփելով սույն որոշման 22-24-րդ կետերում շարադրված իրավական վերլուծությունըª Վճռաբեկ դատարանն արձանագրում է, որ օբյեկտիվ կողմից խարդախությունը կատարվում է խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու եղանակով, ինչի արդյունքում մոլորության մեջ ընկած սեփականատերը կամ իրավասու այլ անձը կամավոր կերպով գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները հանձնում է հանցագործին կամ այլ անձի կամ անձանց կամ չի խոչընդոտում վերջիններիս կողմից այդ գույքը կամ գույքի նկատմամբ իրավունքները վերցնելուն:
Սուբյեկտիվ կողմից խարդախությունը բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ և շահադիտական նպատակով:
Խարդախությունը կատարվում է միայն ուղղակի դիտավորության մեղքի ձևով. հանցավորը պետք է գիտակցի, որ խաբեության կամ վստահությունը չարաշահելու միջոցով հափշտակում է ուրիշի գույքը, ինչպես նաև պետք է նախատեսի և ցանկանա դա:
Խարդախության սուբյեկտիվ կողմը բնութագրվում է նաև շահադիտական նպատակի առկայությամբ, այսինքն` մինչև գույքը վերցնելը կամ գույքին տիրանալը հանցավորն ի սկզբանե նպատակ է ունենում հափշտակելու այն, չվերադարձնելու գույքը, չկատարելու խոստումը կամ պայմանագրային պարտավորությունները:
Հակառակ դեպքում, երբ գույքը չվերադարձնելու, խոստումը կամ պարտավորությունները չկատարելու դիտավորությունն առաջանում է գույքը վերցնելուց հետո ¥անկախ շարժառիթից¤, խարդախության հանցակազմը բացակայում է:
Խարդախության միջոցով ուրիշի գույքը հափշտակելու ուղղակի դիտավորության և գույքը հափշտակելու շահադիտական նպատակի առկայության կամ բացակայության մասին դատարանի հետևությունները պետք է հիմնված լինեն գործով ձեռք բերված ապացույցների համակցության վրա:
Նշված ապացույցների գնահատման արդյունքում դատարանը յուրաքանչյուր դեպքում պետք է հաստատված համարի, որ անձն ի սկզբանե նպատակ է ունեցել խարդախության միջոցով հափշտակել ուրիշի գույքը, և եթե ապացուցվի, որ ունեցել է, ապա խարդախության հանցակազմն առկա է:
Ընդ որում, եթե ապացույցների բավարար համակցությամբ և հիմնավոր կասկածից վեր ապացուցողական չափանիշով չի հիմնավորվում, որ շահադիտական նպատակը ծագել է համապատասխան գործարքի կնքումից առաջ, ապա նման դեպքերում խարդախության հանցակազմ առկա չէ>>:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 124-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` ապացուցումը` գործի օրինական, հիմնավորված և արդարացի լուծման համար նշանակություն ունեցող հանգամանքներ բացահայտելու նպատակով ապացույցներ հավաքելը, ստուգելը և գնահատելն է:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 126-րդ հոդվածի համաձայն` գործով հավաքված ապացույցները ենթակա են բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգման` ձեռք բերված ապացույցի վերլուծության, այն այլ ապացույցների հետ համադրելու, նոր ապացույցներ հավաքելու, ապացույցների ձեռքբերման աղբյուրներն ստուգելու միջոցով:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի 1-ին մասի համաձայն` յուրաքանչյուր ապացույց ենթակա է գնահատման` վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ ամբողջ ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, նույն հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հետաքննության մարմնի աշխատակիցը, քննիչը, դատախազը, դատավորը, ղեկավարվելով օրենքով, ապացույցները գնահատում են ապացույցների համակցության մեջ` դրանց բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ քննության վրա հիմնված ներքին համոզմամբ:
Ապացույցների, դրանց ստուգման, իրավական գնահատությյան վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերոհիշյալ իրավադրույթների, խարդախության հանցակազմի վերաբերյալ ՀՀ Վճռաբեկ Դատարանի վերը նշված իրավական մեկնաբանությունների համատեքստում քննության առնելով բողոքարկվող` ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 27.06.2013թ. թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 դատավճռի եզրահանգումները, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը փաստում է, որ.
Գործի փաստական հանգամանքների մասին Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճռում շարադրված հետևությունները բխում են քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից:
Քրեական գործով ձեռք բերված և Ընդհանուր իրավասության դատարանում պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտված վերոհիշյալ ապացույցներով ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը սույն քրեական գործով հիմնավորված և հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի գործողություններում առկա են ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքների հանցակազմերի հատկանիշներ:
Ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի կողմից ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցանքները կատարելը և նրա մեղքը հիմնավորված են քրեական գործին վերաբերվող փոխկապակցված հավաստի ապացույցների բավարար ամբողջությամբ:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլերի ընթացքում քրեադատավարական օրենքի այնպիսի էական խախտումներ, որոնք գործին մասնակցող անձանց օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտած լինեին գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, ազդել են կամ կարող են ազդել գործով ճիշտ որոշում կայացնելու վրա` թույլ չեն տրվել:
Ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով մեղսագրված հանցանքներում արդարացնելու հիմքեր չկան:
ՀՀ քր. օր.-ի 189-րդ հոդվածը քրեական պատասխանատվություն է նախատեսում կեղծ ձեռնարկատիրության, այն է` առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության առևտրային կազմակերպություն ստեղծելու համար, որի նպատակը վարկեր ստանալը, հարկերից խուսափելը, գերավճարներ առաջացնելը, նյութական այլ օգուտներ քաղելը կամ արգելված այնպիսի գործունեություն թաքցնելն է, որը խոշոր վնաս է պատճառել քաղաքացիներին, կազմակերպություններին կամ պետությանը:
Կոմմերցիոն կազմակերպության ստեղծումը կայանում է նրա պետական գրանցման մեջ. հանցավորի գործողություններն արտաքինից թվում են լրիվ պաշտոնական, ներկայացվում են փաստաթղթեր պետական գրանցման համար, երբեմն էլ` լիցենզավորման համար, համապատասխան մարմնի կողմից անհրաժեշտ ընթացակարգերի պահպանմամբ ընդունվում է գրանցման/լիցենզավորման/ որոշում:
Կեղծ ձեռնարկատիրության պարտադիր բնութագրական հատկանիշը նրա ստեղծողի մոտ հիմնադիր փաստաթղթերով հայտարարված ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեությամբ զբաղվելու մտադրության բացակայությունն է. քողարկվելով պետական գրանցման հետևում, հանցավորը անօրինական ստանում է վարկեր, խուսափում է հարկեր վճարելուց, ազատվում է հարկեր վճարելուց այն գործունեության համար, որն իրականում վարվում է, սակայն այլ կազմակերպության շրջանակներում, ստանում է նյութական օգուտներ, զբաղվում արգելված գործունեությամբ:
Կեղծ ձեռնարկատիրությունն ավարտված է համարվում քաղաքացիներին, կազմակերպություններին կամ Պետությանը խոշոր վնաս պատճառելու պահից:
Կեղծ ձեռնարկատիրությունը սուբյեկտիվ կողմից բնութագրվում է ուղղակի դիտավորությամբ: Հանցակազմի պարտադիր տարր է հանդիսանում հանցավորի` օրենքում նշված հետևյալ նպատակներից որևէ մեկի առկայությունը.
1/ վարկերի ստացում.
2/ հարկերից ազատվել.
3/ գերավճարներ առաջացնել, այլ նյութական օգուտներ քաղել.
4/արգելված գործունեության քողարկում:
ՀՀ քր. օր.-ի 189-րդ հոդվածով նախատեսված հանցագործության հանցակազմի վերը նշված վերլուծությունը համադրելով սույն գործի հանգամանքների հետ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով հիմնավորված է համարում, որ գործով ամբաստանյալ, Երևան քաղաքի բնակիչ, նախկինում ՀՀ քր. օր.-ի 178հդ.-ով երեք անգամ դատված Հակոբ Վարդապետյանը, առանց ձեռնարկատիրական կամ բանկային գործունեություն իրականացնելու մտադրության, խարդախություններ կատարելու նպատակով 2011թ. օգոստոս ամսին ծանոթացել է Գյումրի քաղաքի բնակիչ Հովակիմ Գրիգորյանի հետ, որից հետո 2011թ. սեպտեմբերի 02-ին, աշխատանքի ընդունելու կեղծ խոստմամբ, վերջինիս հետ գնացել է ՀՀ ԿԱ Պետռեգիստր, որտեղ օգտվելով Հ. Գրիգորյանի անփույթ լինելու հանգամանքից, նրա անվամբ գրանցել է առևտրային կազմակերպություն` <<Գրիգհովշին>> ՍՊԸ-ն:
Դրանից հետո սույն գործով ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանը 02.09.2011թ.-ից փաստացի ղեկավարել է ՍՊԸ-ն, և մինչև 17.01.2012թ., օգտագործելով Ընկերության կնիքը, գործարքներ է կատարել <<Սմարթլայն>>, <<Ռոս Պլաստ>>, <<Օֆիս Պրո>>, <<Միս Մա>>, <<Աշտարակ ձու>>, <<Դի և Լի>>, <<Էլկո Արթրեյդ>>, <<Անահիտ Դավթյան>>, <<Մառան>>, <<Արտ Բրիջ>>, <<ՄԼԼ Ինդասթրիզ>>, <<Սպիրիտ Մարկետ>>, <<Պեռնո Ռիկար Արմենիա>> և <<Շանթ>> ՍՊԸ-ների հետ` ձեռք բերելով 56.662.662 ՀՀ դրամ գումարի չափով տարբեր ապրանքներ, սակայն խարդախությամբ հափշտակել է վերը նշվածը /ինչպես նաև` կատարել է խարդախությամբ հափշտակելու փորձ/`, այդ կերպ ստացել նյութական օգուտներ` որով խոշոր և առանձնապես խոշոր չափերի վնաս է պատճառել նշված անձանց և կազմակերպությունների շահերին/ես այստեղից հարկերից խուսափելու նպատակը հանել եմ` քանի որ Ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.05.2013թ. որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով/:
Այս առնչությամբ պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի բոլոր պատճառաբանություններն անհիմն են, չեն բխում քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներից:
Քննության առնելով պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանություններն առ այն, որ քրեական գործերը միացնելուց հետո որևէ վկա չի հարցաքննվել, մինչև քրեական գործերի միացումը վկաների կողմից տված ցուցմունքները բավարար չեն սույն գործի լրիվ, օբյեկտիվ և բազմակողմանի քննության համար, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի վերը նշված պատճառաբանությունները համարում է անհիմն, քրեական գործերի միացումը և համատեղ քննությունը կատարվել է ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության պահանջներին համապատասխան, այս առումով Ընդհանուր իրավասության դատարանը որևէ օրենք չի խախտել:
Քրեական գործերի միացման և անջատման կարգն ամրագրած ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 28հդ.-ի համաձայն`
1.Քննիչի, դատախազի կամ դատարանի կողմից մեկ վարույթում կարող են միացվել մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների մասնակցելու մեջ մեղադրվող մի քանի անձանց գործերը կամ մի անձի կողմից կատարված մի քանի հանցագործությունների վերաբերյալ գործերը:
2.Մեկ կամ մի քանի հանցագործությունների կատարմանը մասնակից անձանց նկատմամբ գործն անջատվում է քննիչի, դատախազի կամ դատարանի որոշմամբ, եթե դա անհրաժեշտ է գործի հանգամանքներից ելնելով և չի կարող անդրադառնալ գործի վարույթի լրիվության և օբյեկտիվության վրա:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 28հդ.-ի իրավադրույթների բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ քրեական գործերի միացման յուրաքանչյուր դեպքում անհրաժեշտ է առաջին հերթին հաշվի առնել երկու հանգամանք.
1.Միացվող քրեական գործերի միջև գոյություն ունեցող կապը.
2.Որքանով այդ միացումը կօգնի քրեական գործերի լրիվ, բազմակողմանի և օբյեկտիվ քննությանը:
Օրենքի դրույթների ձևակերպումից նաև երևում է, որ քրեական գործերի միացման /և անջատման/ հարցի լուծումը թողնված է վարույթն իրականացնող մարմնի հայեցողությանը` սակայն վերը նշված պայմանների պահպանմամբ:
Քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից երևում է, որ 2011 թվականի հոկտեմբերի 24-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14132211 քրեական գործը:
2011 թվականի նոյեմբերի 22-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նրա նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում: Դատարանի որոշմամբ նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառվել է կալանավորումը:
2012 թվականի հուլիսի 27-ին Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և լրացվել է, նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 34-178 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178 հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203 հոդվածի 1-ին մասով:
2012 թվականի հուլիսի 30-ի որոշմամբ ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում թիվ 14132211 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է նոր քրեական գործ և քննությունը շարունակվել առանձին վարույթում, որին շնորհվել է թիվ 14119512 համարը:
2012 թվականի դեկտեմբերի 05-ին նախաքննության մարմնի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանը թիվ 14119512 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189 հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով:
2012 թվականի օգոստոսի 1-ին թիվ 14132211 քրեական գործը, իսկ 2012 թվականի դեկտեմբերի 10-ին թիվ 14119512 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Դատարանի 15.01.2013թ.-ի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 և թիվ ԵԱՔԴ/0168/01/12 քրեական գործերը միացվել են մեկ վարույթում` գործի քննությունը շարունակվել է թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 համարով:
Ինչպես երևում է քրեական գործի վերը նշված հանգամանքներից, Ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.01.2013թ.-ի որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 և թիվ ԵԱՔԴ/0168/01/12 քրեական գործերը միացնելը և գործի քննությունը մեկ վարույթում շարունակելը` թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 համարի տակ, կատարված է ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրության վերը նշված պահանջներին համապատասխան, միացումը բխում է գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ, օբյեկտիվ քննության պահանջներից, նշված միացմամբ որևէ անձի որևէ իրավունք կամ ազատություն չի խախտվել:
Այս առնչությամբ ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը փաստում է նաև այն հանգամանքը, որ թիվ 14119512 /դատական համարը` թիվ ԵԱՔԴ/0168/01/12/ քրեական գործն Ընդհանուր իրավասության դատարան է ուղարկվել Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանին մեղսագրված երկու հանցանքներով` ՀՀ քր. օր.-ի 189հդ.-ի 1-ին մասով և ՀՀ քր. օր.-ի 205հդ.-ի 2-րդ մասով, Ընդհանուր իրավասության դատարանի 15.01.2013թ.-ի որոշմամբ երկու գործերը մեկ վարույթում միացվելուց հետո նույն դատարանի 15.05.2013թ. որոշմամբ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` հանցակազմի բացակայության հիմքով:
Ամբաստանյալ Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի նկատմամբ երկու քրեական գործերով կատարված նախաքննությամբ ձեռք բերված ապացույցները պատշաճ իրավական ընթացակարգի պահպանմամբ հետազոտվել են Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատաքննությամբ:
Ընդհանուր իրավասության դատարանը ամբաստանյալ Հակոբ Վարդապետյանին մեղսագրված հանցանքների հիմքում դատական քննությամբ չհետազոտված ապացույց չի դրել:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի համաձայն` Վերաքննիչ դատարանը դատական ակտը վերանայում է վերաքննիչ բողոքի հիմքերի և հիմնավորումների սահմաններում:
Նկատի առնելով, որ ամբաստանյալ Հակոբ Կայկարամի Վարդապետյանի պաշտպան Կարինե Խաչատրյանը վերաքննիչ բողոքով միայն խնդրել է բեկանել ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի թիվ ԵԱՔԴ/0094/01/12 քրեական գործով 27.06.2013թ. կայացրած դատավճիռը և բեկանված մասով կայացնել գործն ըստ էության լուծող դատական ակտ, ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանին արդարացնել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով/տաս դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով/երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով առաջադրված մեղադրանքներով կայացնել արդարացման դատական ակտ` ճանաչելով և հռչակելով մեղսագրվող արարքներում Հակոբ Վարդապետյանի անմեղությունը, ուստի ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 385հդ.-ի 1-ին մասի իմպերատիվ իրավադրույթների ուժով ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը քննության առարկա չի դարձնում:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք ազդած լինեին գործի ելքի վրա` գործին մասնակցող անձանց` օրենքով երաշխավորված իրավունքներից զրկելու կամ դրանցում սահմանափակելու կամ այլ ճանապարհով խոչընդոտած լինեին գործի հանգամանքների բազմակողմանի, լրիվ և օբյեկտիվ հետազոտմանը, թույլ չեն տրվել:
Պահպանված են ապացույցների հավաքման, ստուգման և իրավական գնահատության վերաբերյալ ՀՀ քրեադատավարական օրենսդրությամբ սահմանված ընթացակարգերը:
Քննության առնելով վերը նշված բոլոր հանգամանքներն իրենց համակցության մեջ, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը գտնում է, որ նման պայմաններում ամբաստանյալ Հ. Վարդապետյանի պաշտպանի վերաքննիչ բողոքի պատճառաբանությունները չեն կարող բավարար հիմք հանդիսանալ Ընդհանուր իրավասության դատարանի դատավճիռը բեկանելու համար:
ՀՀ քր. դատ. օր.-ի 394հդ.-ի 1-ին մասի 1-ին կետի 1-ին նախադասության համաձայն` գործն ըստ էության լուծող դատական ակտերի վերաքննության արդյունքում վերաքննիչ դատարանը` մերժում է վերաքննիչ բողոքը` դատական ակտը թողնելով օրինական ուժի մեջ:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 376.1-րդ, 385-րդ, 386-րդ, 390-րդ, 391-րդ, 393-394, 402-րդ հոդվածներով, ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Հ.Վարդապետյանի և վերջինիս շահերի պաշտպան Կ.Խաչատրյանի վերաքննիչ բողոքները մերժել:
ՀՀ Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2013 թվականի հունիսի 27-ի դատավճիռը քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Հակոբ Հայկարամի Վարդապետյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով /տասը դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 34-178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 1-ին մասով /երեք դրվագ/, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 203-րդ հոդվածի 1-ին մասով և ՀՀ քրեական օրենսգրքի 189-րդ հոդվածի 1-ին մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ