Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն
Գործ ԵԱՔԴ/0089/01/12
17 հունվարի 2012թ. ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`
ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ
ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

ՔԱՐՏՈՒՂԱՐՈՒԹՅԱՄԲ` Ռ.ԴԱՎՈՅԱՆԻ

ՄԱՍՆԱԿՑՈՒԹՅԱՄԲ`

ՄԵՂԱԴՐՈՂ` Ա.ԱՄԻՐԶԱԴՅԱՆԻ
ՏՈՒԺՈՂՆԵՐ` Ս.ԴԱՆԻԵԼՅԱՆԻ
ՅՈՒ.ՍԱՐԳՍՅԱՆԻ
ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ` Ն.ՄԻՐԶՈՅԱՆԻ


Դռնբաց դատական նիստում ամբաստանյալ Նիկոլայ Միրզոյանի վերաքննիչ բղոքի հիման վրա վճռաբեկության կարգով քննության առնելով քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի /այսուհետ դատարան/ 2012 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճռի դեմ.

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1/. Գործի դատավարական նախապատմությունը և փաստական հանգամանքները.
Երևանի կենտրոնական քննչական բաժնի ավագ քննիչ Ռ.Նազարյանի 18.10.2010թ. որոշմամբ թիվ 13128210 քրեական գործով, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 1-ին մասով որպես մեղադրյալ ներգրավված Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանի վերաբերյալ, հայտարարվել է հետախուզում:
31.01.2011թ. թիվ 09101611 քրեական գործով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
08.07.2011թ. թիվ 13128210 քրեական գործով Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, հայտարարվել է հետախուզում և որպես խափանման միջոց ընտրվել է կալանավորումը:
2011թ. սեպտեմբերի 04-ին Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանը հայտնաբերվել է Ռուսաստանի Դաշնության տարածքում և 2012թ. հունվարի 27-ին ներկայացվել է քննության, նույն օրը նրան առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել է և առաջադրվել է նոր մեղադրանք ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-213-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով, իսկ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի որոշմամբ վերահաստատվել է նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը:
Մինչ այդ քրեական գործը`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի, 325-րդ հոդվածի 1-ին մասի և 213-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով 2011 թվականի դեկտեմբերի 28-ին անջատվել է`ՀՀ ԿԱ ԱԱԾ քննչական վարչությունում քննված և մեղադրական եզրակացությամբ դատարան ուղարկված`Արմեն Գրիգորյանի և մյուսների վերաբերյալ թիվ 58211710 քրեական գործից:
2011 թվականի օգոստոսի 25-ին թիվ 58211710 քրեական գործին միացել է`ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժնում`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետի հատկանիշներով 27.01.2011թ. հարուցված թիվ 09101611 քրեական գործը:
2011 թվականի հոկտեմբերի 14-ին թիվ 58211710 քրեական գործին միացել է`ՀՀ ոստիկանության Երևանի վարչության Կենտրոնական քննչական բաժնում`ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 3-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներով 07.06.2010թ. հարուցված թիվ 13128210 քրեական գործը:
Նախաքննության մարմինը` Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, 38-213-րդ հոդվածի 1-ին մասով և 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործությունների համար մեղադրանք է առաջադրել այն բանի համար, որ նա 2010 թվականի օգոստոսի 25-ին, Երևանի Ազատության փողոց 20 հասցեում գտնվող <<ՎՏԲ-Հայաստան բանկ>> ՓԲ ընկերության <<Արաբկիր>> մասնաճյուղի դիմաց, չարաշահելով Ստեփան Սուրենի Դանիելյանի վստահությունը, գրավադրված ոսկյա զարդերը գրավից հանելու, ապա կրկին գրավադրելու`ստացված եկամուտը կիսելու և գումարը 10 օրից վերաձարձնելու պատրվակով, խաբեությամբ Ս.Դանիելյանից վերցրել է 2.934.080 ՀՀ դրամին համարժեք 8.000 ԱՄՆ դոլար ու տիրանալով դրան, դիմել է փախուստի, Ստեփան Դանիելյանին պատճառելով խոշոր չափի նյութական վնաս, այսինքն`խոշոր չափերով խարդախություն կատարելու մեջ, նախատեսված Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով:
Բացի այդ, Նիկոլայ Միրզոյանը, հաստատապես իմանալով, որ Երևան քաղաքի բնակիչ Յուրիկ Արարատի Սարգսյանին փոխառության կարգով անհրաժեշտ է եղել գումար և որ իր ընկեր`Արմեն Բագրատի Վանյանը կարող է տոկոսով գումար տրամադրել, վերջինիս կողմից վաշխառության կատարմանը օժանդակելու նպատակով, Յուրիկ Սարգսյանի մասին տեղեկատվություն է տրամադրել նրան, ծանոթացրել վերջինիս հետ, որից հետո 2009 թվականի մարտի 19-ին Երևանի Տերյան 70 հասցեում գործող նոտարական գրասենյակում Արմեն Վանյանը, Նիկոլայ Միրզոյանի միջոցով, Յուրիկ Սարգսյանին պարտքով տրամադրել է 4.847.570 ՀՀ դրամին համարժեք 13.000 ԱՄՆ դոլար գումար`վեց ամիս մարման ժամկետով, ՀՀ կենտրոնական բանկի սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող չափով`ամսեկան վեց տոկոս տոկոսադրույքով, և Յուրիկ Սարգսյանից, Նիկոլայ Միրզոյանի միջոցով ստացել երեք ամսվա տոկոսներ, յուրաքանչյուր ամիս`290.854 ՀՀ դրամին համարժեք 780 ԱՄՆ դոլար գումար, այսինքն`վաշխառության կատարմանն օժանդակելու մեջ, նախատեսված Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 38-213-րդ հոդվածի 1-ին մասով՚:
Նշված գումարի որպես վերադարձման երաշխիք Յուրիկ Սարգսյանն իր Երևան քաղաքի Ռոստոմյան փողոցի 26բ տունը առուվաճառքի պայմանագրով 2009թ. մարտի 19-ին ձևակերպել է Արմեն Վանյանի անունով:
Այնուհետև, Նիկոլայ Միրզոյանը, 2009 թվականի հուլիսի 15-ին <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲ ընկերության <<Մալաթիա>> մասնաճյուղում ձևակերպված հիփոթեքային վարկով ձեռք է բերել վերը նշված տան նկատմամբ սեփականության իրավունքը, որի նպատակով պատրաստել և օգտագործել է կեղծ փաստաթղթեր:Մասնավորապես, 2009 թվականի ապրիլի 28-ից չհանդիսանալով <<Արաբկիր-77>> համատիրության նախագահ և չստանալով աշխատավարձ, իսկ 2008 թվականի հոկտեմբերի 1-ից զբաղեցնելով <<Մաքուր Արաբկիր ՓԲ ընկերության ֆինանսական փոխտնօրենի պաշտոնը, սակայն սկսած 2009 թվականից ընկերության չգործելու կապակցությամբ աշխատավարձ չստանալով և պայմանագրային կարգով նույն պաշտոնի չնշանակվելով, ինչպես նաև ընկերության հիմնադրին որևէ վճարումներ չկատարելով և ընկերության բաժնետեր չհանիդիսանալով, հիփոթեքային վարկ ստանալու համար հիմք հանդիսացող փաստաթղթեր ներկայացնելու նպատակով, պատրաստել և 2009 թվականի հուլիսի 15-ին <<Հայբիզնեսբանկ>> ՓԲ ընկերության <<Մալաթիա>> մասնաճյուղ է ներկայացրել վերոհիշյալ ընկերություններում պաշտոն զբաղեցնելու, բարձր աշխատավարձ ստանալու և բաժնետեր հանդիսանալու վերաբերյալ կեղծ փաստաթղթեր, որոնց հիմքով բանկում ձևակերպվել է հիփոթեքային վարկը, այսինքն`ակնհայտ կեղծ փաստաթղթեր պատրաստելու և օգտագործելու մեջ, նախատեսված Հայաստանի Հանրապետության քրեական օրենսգրքի 325-րդ հոդվածի 1-ին մասով:
Դատաքննության ավարտին ամբաստանյալի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 325-րդ և 38-213-րդ հոդվածի 1-ին մասով իրականացվող քրեական հետապնդումը դադարեցվել է` քաղաքացիական, ընտանեկան և քրեական գործերով իրավական օգնության և իրավական հարաբերությունների մասին ԱՊՀ երկրների 1993 թվականի հունվարի 22-ի Կոնվենցիայի 66-րդ հոդվածի 1-ին կետի հիմքով:
Կատարած հանցագործության համար Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով և դատապարտվել է ազատազրկման` 3 /երեք/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Պատժի կրման սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի սեպտեմբերի 04-ից:
Ընտրված խափանման միջոցը` կալանավորումը, թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Վճռվել է`
1. Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանից հօգուտ գործով տուժող Ստեփան Սուրենի Դանիելյանի գանձել 4.000 ԱՄՆ դոլարին համարժեք 1.467.040 /մեկ միլիոն չորս հարյուր վաթսունյոթ հազար քառասուն/ ՀՀ դրամ:
2. Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանի անվամբ գրանցված Երևանի Ռոստոմյան փողոցի 26բ տան վրա դրված արգելանքը պահպանել մինչև տուժողներ Ստեփան Սուրենի Դանիելյանին և Յուրիկ Արարատի Սարգսյանին պատճառված նյութական վնասի հատուցման հարցի վերջնական լուծումը:
3. Գործով առգրավված և իրեղեն այլ ապացույցներ ճանաչված /հատոր 5 գ.թ. 13; հատոր 6 գ.թ. 12-21, 103-104, 106-107, 137, 140, 150-157/ փաստաթղթերը թողնել քրեական գործում:
Թիվ ԵԱՔԴ/0089/01/12 քրեական գործը նախագահող դատավորին և ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի կոլեգիալ կազմում ընդգրկված դատավորներին է հանձնվել 2012 թվականի դեկտեմբերի 26-ին և նույն օրը ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանի որոշմամբ` վերաքննիչ բողոքը ընդունվել է վարույթ:

2/. Վերաքննիչ բողոքի հիմքերը, փաստարկները և պահանջը.
Դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանը` հետևյալ հիմքերի սահմաններում ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
Բողոքաբերի կարծիքով դատարանը ճիշտ չի գնահատել իր կատարած արարքի ծանրության աստիճանը և իր անձը, որի հետևանքով չի նշանակել համաչափ պատիժ, այսինքն դատարանը նշանակել է ավելի խիստ պատիժ քան պետք է նշանակեր:
Մասնավորապես դատարանի կողմից հաշվի չի առնվել իր խնամքի տակ 10 տարեկան անչափահաս երեխայի գոյության, նախաքննության ընթացքում գործով տուժողին պատճառած վնասի մասնակի վերականգման փաստերը և հանգամանքները:
Դատարանը արարքը և պատասխանատվությունը ծանրացնող որևէ հանգամանք չի հայտնաբերել, սակայն, այնուամենայնիվ իր նկատմամբ նշանակել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված նվազագույն պատժաչափից ավելին, մինչդեռ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասը, բացի ազատազրկման ձևով նախատեսված պատժատեսակից ենթադրում է նաև պատժատեսակ` տուգանքի ձևով:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի, ինչպես նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի համապատասխան հոդվածներով, խնդրել է.
1. Մասնակի բեկանել Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն ընդհանուր իրավասության դատարանի կողմից 15.11.2012թ. ԵԱՔԴ/0089/01/12 գործով իր վերաբերյալ կայացված դատավճիռը` պատժաժամկետի մասով և իր նկատմամբ կայացնել նոր դատական ակտ` դատապարտելով 2/երկու/ տարի ազատազրկման:
2. Հաշվի առնել նաև այն հանգամանքը, որ ինքը սկսած 2011թ. սեպտեմբերի 04-ից գտնվում է անազատության մեջ և այն, որ լրացել է օրենքով սահմանված կարգով տվյալ հանցատեսակի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համար նախատեսված պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակման համար սահմանված ժամկետը` նշանակված պատժաժամկետի 1/3-ը, ուստի խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել սույն դատավարական նորմը և ազատ արձակել դատարանի դահլիճից` իր նկատմամբ սահմանելով հսկողություն:

3/.Վերաքննիչ դատարանի պատճառաբանությունները և եզրահանգումները.
Վերաքննիչ դատարանը ստուգելով գործի փաստական հանգամանքների բացահայտման ու քրեական օրենքի կիրառման ճշտությունը, ինչպես նաև գործը քննելիս և լուծելիս քրեադատավարական օրենքի նորմերի պահպանումը, լսելով ամբաստանյալի հիմնավորումները վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ, մեղադրողի և տուժողների պատասխան առարկությունները վերաքննիչ բողոքի դեմ, ներկայացված վերաքննիչ բողոքի հիմքերի ու հիմնավորումների սահմաններում վերլուծելով քրեական գործի նյութերը, հանգում է այն հետևության, որ վերաքննիչ բողոքը պետք է մերժել` հետևյալ պատճառաբանությամբ.
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 10-րդ հոդվածի համաձայն` հանցանք կատարած անձի նկատմամբ կիրառվող պատիժն արդարացի է, եթե համապատասխանում է հանցանքի ծանրությանը, դա կատարելու հանգամանքներին, հանցավորի անձնավորությանը, անհրաժեշտ և բավարար է անձին ուղղելու և նրա կողմից նոր հանցանքի կատարումը կանխելու համար:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածի համաձայն հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվում է արդարացի պատիժ, որը որոշվում է սույն օրենսգրքի Հատուկ մասի համապատասխան հոդվածի սահմաններում` հաշվի առնելով սույն օրենսգրքի Ընդհանուր մասի դրույթները: Պատժի տեսակը և չափը որոշվում են հանցագործության՝ հանրության համար վտանգավորության աստիճանով և բնույթով, հանցավորի անձը բնութագրող տվյալներով, այդ թվում՝ պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքներով: Հանցագործության համար նախատեսված պատիժներից առավել խիստը նշանակվում է, եթե նվազ խիստ տեսակը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն` հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ նշանակվող պատժի նպատակն է վերականգնել սոցիալական արդարությունը, ուղղել պատժի ենթարկված անձին, ինչպես նաև կանխել հանցագործությունները:
Քրեական օրենսգրքի Ընդհանուր մասի վերը թվարկված դրույթներից հետևում է, որ հանցագործության համար մեղավոր ճանաչված անձի նկատմամբ ինչպես պատժատեսակի և պատժաչափի, այնպես էլ նշանակված պատիժը կրելու նպատակահարմարության վերաբերյալ դատարանի կողմից կայացված որոշումը պետք է հիմնված լինի կատարած հանցագործության, դրա առանձնահատկությունների, գործի կոնկրետ հանգամանքների, հանցավորի անձի, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող կամ ծանրացնող հանգամանքների բազմակողմանի գնահատման վրա` նպատակ ունենալով ապահովել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 48-րդ հոդվածի 2-րդ մասում նշված պատժի նպատակների իրագործման հնարավորությունը:
Պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 62-րդ և 63-րդ հոդվածներով նախատեսված պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացնող և ծանրացնող հանգամանքները:
Վերոգրյալ հոդվածների բովանդակային վերլուծությունից և սույն քրեական գործի նյութերի ուսումնասիրությունից ակնհայտ է դառնում, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով մեղադրվող ամբաստանյալ Նիկոլայ Միրզոյանի նկատմամբ պատժի տեսակն ու չափը որոշելիս առաջին ատյանի դատարանը ղեկավարվել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 61-րդ հոդվածով սահմանված պատիժ նշանակելու ընդհանուր սկզբունքներով, բավարար չափով ստուգման ու բազմակողմանի գնահատման է ենթարկել ամբաստանյալի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքում մատնանշված բոլոր հանգամանքները, մասնավորապես ամբաստանյալի կողմից կատարած հանցանքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանն ու բնույթը, անձը բնութագրող տվյալները, այդ թվում պատիժն ու պատասխանատվությունը մեղմացնող հանգամանքները:
Դատարանը ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանի անձը բնութագրող դրական հանգամանք է դիտել նախկինում դատապարտված չլինելը, իսկ որպես պատասխանատվությունն ու պատիժը մեղմացող հանգամանք է դիտել առաջադրված մեղադրանքը ընդունելը և խոստովանական ցուցմունքներ տալը և պատիժն ու պատասխանատվությունը ծանրացնող հանգամանքների բացակայության պայմաններում գտել է, որ ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով նախատեսված պատիժներից առավել խիստ պատիժը պետք է նշանակվի` իրավացիորեն հանգելով ճիշտ հետևության, որ նվազ խիստ պատիժը չի կարող ապահովել պատժի նպատակները:
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքի փաստարկներին, որով վերջինս ըստ էության վիճարկում է իր կողմից կատարած արարքի բնույթն ու հասարակական վտանգավորության աստիճանը և գտնում, որ դատարանը իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով պատիժ նշանակելով խախտել է ՀՀ քրեական օրենսգրքի վերոգրյալ /10-րդ, 48-րդ/ հոդվածների պահանջները, ապա Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ ամբաստանյալը իր հետևությունները չի պատճառաբանել ու չի ներկայացրել իր պահանջը հիմնավորող և սույն գործի տվյալներից բխող համապատասխան փաստարկներ և չի մատնանշել այն հիմնարար խախտումները, որոնց արդյունքում ընդունված դատական ակտը խաթարում է արդարադատության բուն էությունը:
Վերաքննիչ դատարանը, անդրադառնալով ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությանն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանը իր նկատմամբ պատիժ նշանակելիս հաշվի չի առել այն հանգամանքը, որ իր խնամքին է գտնվում 10 տարեկան անչափահաս երեխան, Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալը իր իսկ կողմից ներկայացրած պահանջը հիմնավորող որևէ ապացույց չի ներկայացրել ինչպես ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան, այնպես էլ վերաքննիչ բողոքին կից:
Ինչ վերաբերվում է ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանի վերաքննիչ բողոքի մյուս պահանջին` այն է. <<Հաշվի առնել նաև այն հանգամանքը, որ ինքը սկսած 2011թ. սեպտեմբերի 04-ից գտնվում է անազատության մեջ և այն, որ լրացել է օրենքով սահմանված կարգով տվյալ հանցատեսակի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի համար նախատեսված պայմանական վաղաժամկետ ազատ արձակման համար սահմանված ժամկետը` նշանակված պատժաժամկետի 1/3-ը, ուստի խնդրել է իր նկատմամբ կիրառել սույն դատավարական նորմը և ազատ արձակել դատարանի դահլիճից` իր նկատմամբ սահմանելով հսկողություն>>, ապա Վերաքննիչ դատարանը գտնում է, որ վերոգրյալ պահանջը սույն գործի քննության շրջանակներից դուրս է գտնվում:
Այսպիսով, Վերաքննիչ դատարանը քննության առնելով ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանությունները` իր նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը մեղմացնելու վերաբերյալ, գտնում է, որ վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանի ուղղվելը և դաստիարակվելը հնարավոր չէ առավել մեղմ պատիժ նշանակելու միջոցով և ամբաստանյալի կողմից բերված պատճառաբանությունները, որոնք արդեն իսկ հաշվի են առնվել և պատշաճ գնահատության ենթարկվել առաջին ատյանի դատարանի կողմից դատական ակտ կայացնելիս, բավարար չեն ամբաստանյալի նկատմամբ նշանակված պատիժը մեղմացնելու համար:
Վերոգրյալից բացի, Վերաքննիչ դատարանը արձանագրում է, որ ամբաստանյալ Ն.Միրզոյանը առ այսօր միջոցներ չի ձեռնարկել տուժողներ Ս.Դանիելյանին և Յու.Սարգսյանին պատճառված նյութական վնասը ամբողջությամբ հարթելու ուղղությամբ:
Վերոգրյալ հիմքերի առկայության պայմաններում, Վերաքննիչ դատարանը հանգում է այն հետևության, որ բերված վերաքննիչ բողոքը բավարարելու, այն է` ամբաստանյալ Նիկոլայ Միրզոյանի նկատմամբ առավել մեղմ պատիժ նշանակելու օբյեկտիվ հիմքեր չկան:
Քրեական գործի քննության նախորդ փուլում թույլ չեն տրվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի այնպիսի խախտումներ, որոնք կհանգեցնեին դատական սխալի:

Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-րդ, 394-րդ, 402-րդ հոդվածներով` ՀՀ Վերաքննիչ քրեական դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Ամբաստանյալ Նիկոլայ Միրզոյանի կողմից բերված վերաքննիչ բողոքը մերժել:
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության դատարանի 2012 թվականի նոյեմբերի 15-ի դատավճիռը` Նիկոլայ Համլետի Միրզոյանի վերաբերյալ` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 178-րդ հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարանին` հրապարակման պահից մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Մ.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Ս.ՀԱՄԲԱՐՁՈՒՄՅԱՆ

Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ