ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅՈՒՆ
ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆ

ԵԱՔԴ/0082/01/12
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

12 օգոստոսի 2013 թվական ք.Երևան

ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ՔՐԵԱԿԱՆ ԴԱՏԱՐԱՆԸ
ՀԵՏԵՎՅԱԼ ԿԱԶՄՈՎ`

նախագահող դատավոր` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ
դատավորներ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ
Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ

քարտուղարությամբ` Ա.ՓԱՇԻԿՅԱՆԻ

մասնակցությամբ`
մեղադրող` Կ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ
ամբաստանյալ` Տ.ԹԱՄԱՄՅԱՆԻ
պաշտպան` Գ.ՍԱՐԴԱՐՅԱՆԻ

դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության առնելով ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի վերաքննիչ բողոքը` քրեական գործով ըստ մեղադրանքի Տիգրան Լևոնի Թամամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հունիսի 04-ի դատավճռի դեմ,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց
ԳՈՐԾԻ ԴԱՏԱՎԱՐԱԿԱՆ ՆԱԽԱՊԱՏՄՈՒԹՅՈՒՆԸ

1. ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ հետաքննության վարչության 1-ին բաժնի ավագ հետաքննիչ Ա.Փարեմուզյանի 2010 թվականի մարտի 09-ի որոշմամբ Տիգրան Թամամյանի կողմից օրենսդրությամբ սահմանված հաշվարկներ և հաշվետվություններ չներկայացնելու միջոցով, առանձնապես խոշոր չափերով հարկեր վճարելուց խուսափելու դեպքի առթիվ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով հարուցվել է թիվ 83154510 քրեական գործը և այն ուղարկվել է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ քննչական վարչություն` նախաքննության հետագա ընթացքը լուծելու համար:
2. ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ քննչական վարչության քննիչ Ց.Վարդանյանի 2010 թվականի մարտի 11-ի որոշմամբ թիվ 83154510 քրեական գործն ընդունվել է վարույթ և կատարվել է նախաքննություն:
3. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ Տիգրան Լևոնի Թամամյանը թիվ 83154510 քրեական գործով ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
4. 2010 թվականի հուլիսի 06-ին թիվ 83154510 քրեական գործով մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ հայտարարվել է հետախուզում, իսկ Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2010 թվականի հուլիսի 06-ի որոշմամբ մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել կալանավորումը` 2 /երկու/ ամիս ժամկետով:
5. Նախաքննական մարմնի 2010 թվականի հուլիսի 09-ի որոշմամբ թիվ 83154510 քրեական գործի վարույթը կասեցվել է` մինչև մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի հայտնաբերումը:
6. 2011 թվականի դեկտեմբերի 05-ին, ժամը 17.30-ի սահմաններում թիվ 83154510 քրեական գործով մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանը հայտնաբերվել է ք.Երևան, Կասյան փողոց 12 շենք, 44 բնակարանից և բերման է ենթարկվել ԿՀԴՊԳՎ 3-րդ վարչության 3-րդ բաժին:
7. Նախաքննական մարմնի 2011 թվականի դեկտեմբերի 06-ի որոշմամբ թիվ 83154510 քրեական գործով կասեցված վարույթը վերսկսվել է:
8. Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2011 թվականի դեկտեմբերի 07-ի որոշմամբ թիվ 83154510 քրեական գործով մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ նույն դատարանի 06.07.2010թ. որոշումը վերահաստատվել է և այդ որոշմամբ մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց 2 /երկու/ ամիս ժամկետով ընտրված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ:
Երևան քաղաքի Կենտրոն և Նորք-Մարաշ վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հունվարի 30-ի, 2012 թվականի մարտի 30-ի, 2012 թվականի հունիսի 01-ի համապատասխան որոշումներով թիվ 83154510 քրեական գործով մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված կալանքի տակ պահելու ժամկետը յուրաքանչյուր անգամ երկարացվել է 2 /երկու/-ական ամիս ժամկետով:
9. Նախաքննական մարմնի 2012 թվականի հունիսի 12-ի որոշմամբ Տիգրան Լևոնի Թամամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքի ծավալը լրացվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
10. 2012 թվականի հունիսի 28-ին թիվ 83154510 քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Լևոնի Թամամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան /այսուհետ` առաջին ատյանի դատարան/:
11. Առաջին ատյանի դատարանի 2012 թվականի հուլիսի 02-ի որոշմամբ քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Լևոնի Թամամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, ընդունվել է վարույթ, իսկ 2012 թվականի հուլիսի 17-ի որոշմամբ վերոնշյալ քրեական գործը նշանակվել է դատական քննության 2012 թվականի հուլիսի 24-ին, ժամը 12.00-ին:
12. Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում գործով մեղադրողը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3091-րդ հոդվածի կարգով որոշում է կայացրել Տիգրան Լևոնի Թամամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոխելու և նոր մեղադրանք առաջադրելու մասին: Տիգրան Լևոնի Թամամյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված այն արարքի կատարման համար, որ <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերությունը 2009թ. և 2010թ. առաջին եռամսյակում իրականացրած տնտեսական գործունեության արդյունքում ԱԱՀ-ի եռամսյակային և շահութահարկի տարեկան հաշվարկներ, հաշվետվություններ և հարկման հիմք հանդիսացող այլ փաստաթղթեր չներկայացնելու եղանակով չարամտորեն խուսափել է 38.088.943 ՀՀ դրամ հարկերը վճարելուց:
13. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հունիսի 04-ի դատավճռով Տիգրան Լևոնի Թամամյանը մեղավոր է ճանաչվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և դատապարտվել ազատազրկման 5 /հինգ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով` գույքի բռնագրավմամբ, բայց ոչ ավել 38.088.943 ՀՀ դրամից:
Տիգրան Թամամյանի պատժի սկիզբը հաշվվել է 2011 թվականի դեկտեմբերի 05-ից, որը պետք է կրի ՀՀ ԱՆ համապատասխան քրեակատարողական հիմնարկում:
Տիգրան Թամամյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված կալանավորումը թողնվել է անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով որոշվել է ՀՀ գլխավոր դատախազության կողմից ամբաստանյալի դեմ ներկայացված քաղաքացիական հայցը բավարարել` Տիգրան Թամամյանից հօգուտ ՀՀ պետական բյուջեի բռնագանձել 38.088.943 /երեսունութ միլիոն ութսունութ հազար ինը հարյուր քառասուներեք/ ՀՀ դրամ:
Առաջին ատյանի դատարանի դատավճռով որոշվել է նաև ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ քննչական վարչության քննիչ Ց. Վարդանյանի 08.06.2012թ.-ի գույքի վրա կալանք դնելու մասին որոշմամբ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի անվամբ գրանցված շարժական և անշարժ գույքի վրա դրված կալանքը` պահպանել նաև դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո մեկ ամսվա ընթացքում, իսկ 05.12.2011թ.-ին Տիգրան Թամամյանի անձնական խուզարկությամբ առգրավված վերջինիս թիվ 2308680326 համարի սոցիալական քարտը և <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի կնիքը վերադարձնել Տիգրան Թամամյանին:
14. Առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հունիսի 04-ի դատավճռի դեմ վերաքննիչ բողոք է բերել ամբաստանյալ Տիգրան Թամամյանը:
Վերաքննիչ բողոքի կապակցությամբ գրավոր պատասխան է ներկայացրել ՀՀ Գլխավոր դատախազության կոռուպցիոն և կազմակերպված հանցագործությունների գործերով վարչության ավագ դատախազ Կ.Կարապետյանը, որը վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հուլիսի 22-ին:
15. Ամբաստանյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի վերաքննիչ բողոքը ՀՀ ԱՆ <<Նուբարաշեն>> ՔԿՀ վարչակազմ հանձնվել է 2013 թվականի հուլիսի 04-ին, իսկ վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հուլիսի 11-ին:
Քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Լևոնի Թամամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, վերաքննիչ դատարանում ստացվել է 2013 թվականի հուլիսի 17-ին:
16. ՀՀ վերաքննիչ դատարանի 2013 թվականի հուլիսի 18-ի որոշմամբ ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի վերաքննիչ բողոքն ընդունվել է վարույթ և քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Տիգրան Լևոնի Թամամյանի` ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, նշանակվել է դռնբաց դատական նիստում վճռաբեկության կարգով քննության 2013 թվականի օգոստոսի 12-ին, ժամը 12.00-ին:

ԳՈՐԾԻ ՓԱՍՏԱԿԱՆ ՀԱՆԳԱՄԱՆՔՆԵՐԸ

Դատաքննությամբ և գործով ձեռք բերված ապացույցներով առաջին ատյանի դատարանը հաստատված է համարել հետևյալը.
17. Տիգրան Լևոնի Թամամյանը հանդիսացել է <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերության տնօրեն: Կազմակերպությունը հաշվառված է եղել ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիր-1 հարկային տեսչությունում, 2009թ-ին և 2010թ-ի 1-ին եռամսյակում Հայաստանի Հանրապետության տարածքում իրականացրել է տնտեսական գործունեություն, մասնավորապես տարբեր կազմակերպություններից հաշիվ-ապրանքագրերով ձեռք է բերել բջջային հեռախոսի լիցքավորման և <<ALO>> քարտեր, որոնք իրացրել ֆիզիկական անձանց: <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերության տնօրեն Տիգրան Թամամյանը խախտելով <<Ավելացված արժեքի հարկ>>-ի մասին ՀՀ օրենքի 33-րդ հոդվածի և <<Շահութահարկի>> մասին ՀՀ օրենքի 46-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջները` այսինքն իր գործունեության վերաբերյալ 2009 թվականի հաշվետու տարվա և 2010թվականի 1-ին եռամսյակի համար հարկային տեսչությունում ԱԱՀ-ի եռամսյակային և շահութահարկի տարեկան հաշվարկներ, հաշվետվություններ և հարկման հիմք հանդիսացող այլ փաստաթղթեր չներկայացնելու եղանակով չարամտորեն խուսափել է առանձնապես խոշոր չափի` 38.088.943 ՀՀ դրամ հարկերը վճարելուց, այդ թվում. շահութահարկ` 6.982.501 ՀՀ դրամ, ԱԱՀ` 31.106.442 ՀՀ դրամ:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ՀԻՄՔԵՐԸ, ՀԻՄՆԱՎՈՐՈՒՄՆԵՐԸ ԵՎ ՊԱՀԱՆՋԸ

Վերաքննիչ բողոքը քննվում է հետևյալ հիմքերի սահմաններում` ներքոհիշյալ հիմնավորումներով.
18. Ամբաստանյալ Տ.Թամամյանը վերաքննիչ բողոքում մեջբերելով գործի դատավարական նախապատմությունն ու փաստական հանգամանքները, նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանը թույլ է տվել նյութական և դատավարական իրավունքի նորմերի բազմաթիվ խախտումներ` անտեսելով նաև անմեղության կանխավարկածի սկզբունքը:
Ամբաստանյալ Տ.Թամամյանը վերաքննիչ բողոքում մեջբերելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի 3-րդ մասի, 4-րդ մասերի, նույն օրենսգրքի 25-րդ հոդվածի, 104-րդ հոդվածի 1-ին մասի, 107-րդ և 126-րդ հոդվածների, 127-րդ հոդվածի իրավական դրույթները, նշել է, որ նշված իրավանորմերի բովանդակային վերլուծությունից հետևում է, որ քրեական գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքներն ըստ էության հանցագործության հատկանիշների փաստացի համակցությունն է, որոնք բնութագրում են տվյալ հանցագործության հանցակազմը: Այսինքն` յուրաքանչյուր քրեական գործով ապացուցման է ենթակա ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 107-րդ հոդվածով նախատեսված հանգամանքներից յուրաքանչյուրը, այդ թվում` մեղքը, դրա ձևը:
Ըստ ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի` առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս սխալ է գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները, որոնցով հնարավոր կլիներ հիմնավորել սույն գործով ապացուցման ենթակա հանգամանքները, ապացույցների մի մասին տվել է նախապես հաստատված ապացույցի ուժ, որի արդյունքում կայացրել է անհիմն և անօրինական դատական ակտ:
Ըստ ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի` իրեն առաջադրված մեղադրանքում բացակայում է հանցագործության օբյեկտը, հետևաբար` իրեն առաջադրված մեղադրանքն անհիմն է և անօրինական: Ամբաստանյալ Տ.Թամամյանն իր այս դիրքորոշումը հիմնավորել է մասնավորապես պատճառաբանելով հետևյալը.
<< Գործի դատաքննությամբ ձեռք բերված և պատշաճ իրավական ընթացակարգի շրջանակներում հետազոտված ապացույցներից հետևում է, որ «Խուրձ» ՍՊ ընկերության հարկային պարտավորությունները, առանց տույժերի և տուգանքների, իրոք կազմում են 38.088.943 ՀՀ դրամ, իսկ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածով սահմանված՝ ՀՀ օրենսդրությամբ նախատեսված հաշվետվություններ, հաշվարկներ, հարկման հիմք հանդիսացող պարտադիր այլ փաստաթղթեր չներկայացնելու կամ այդ փաստաթղթերի մեջ ակնհայտ խեղաթյուրված տվյալներ մտցնելու միջոցով առաջացած հարկային պարտավորությունները կազմում են 8.461.743 ՀՀ դրամ։
Նման պայմաններում ակնհայտ է, որ իմ դիտավորյալ գործողություններով սույն հանցագործության օբյեկտին՝ պետության ֆինանսական շահերին, պատճառվել է ոչ թե 38.088.943 ՀՀ դրամի վնաս, այլ 8.461.743 ՀՀ դրամ, որը չի գերազանցում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 3-րդ մասով սահմանված՝ նվազագույն աշխատավարձի տասնհինգհազարապատիկ գումարը, ինչը վկայում է, որ իմ արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-ին մասի հատկանիշներից օբյեկտը։
Դատաքննությամբ հիմնավորվել է նաև, որ «Արաբկիր-1» ՀՏ ներկայացնելու նպատակով «Խուրձ» ՍՊ ընկերության կողմից հաշվետու ժամանակահատվածի համար կազմվել է հարկային հաշվետվությունների փաթեթը՝ 38.088.943 ՀՀ դրամ հարկային պարտավորությունների առկայության վերաբերյալ։ Այդ հաշվետվությունների կազմելը և համապատասխան հարկային տեսչություն ներկայացնելը ինքնանպատակ չէ, պարզ տրամաբանությամբ բացատրելի է, որ հաշվետվությունները ներկայացնելու դեպքում առաջանում են գումարային պարտավորություններ, դրանք ուշացնելու դեպքում նաև տույժեր և տուգանքներ, իսկ չնեկայացնելու դեպքում ի հայտ են գալիս քրեական պատասխանատվության հիմքեր։ Նման պայմաններում իմաստազրկվում է հաշվետվությունների կազմելն անգամ։ Ակնհայտ է, որ իմ ցուցմունքները՝ կազմված հաշվետվությունները Արաբկիր-1 ՀՏ-ում տեղադրված արկղի մեջ գցելու վերաբերյալ տրամաբանական են և համապատասխանում են իրականությանը։ Իսկ Եթե ինչ-ինչ պատճառներով դրանք չեն ընդունվել կամ գրանցվել այդ ժամանակաշրջանում լուծարման և տեղափոխման գործընթացքի մեջ գտնվող «Արաբկիր-1» հարկային տեսչության կողմից, ապա դա տեղի է ունեցել ոչ իմ մեղքով։ Նշված հանգամանքը վկայում է, որ իմ գործողություններում բացակայում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության օբյեկտիվ կողմը՝ 38.088.943 ՀՀ դրամ հարկային պարտավորությունների մասով, միևնույն ժամանակ առկա է 8.461.743 ՀՀ դրամ գումարի հարկային պարտավորությունների վերաբերյալ շահութահարկի հաշվարկներ չկազմելու, հաշվառման վայրի ՀՏ չներկայացնելու ու պետ.բյուջե չվճարելու, ՍՍՀ-ի հաշվարկներում կրեդիտի վերաբերյալ ոչ ճիշտ, այսինքն աղավաղված տվյալներ մտցնելու մասով տվյալ հանցագործության 1-ին մասի հատկանիշները։
Բացի դրանից, գործով չի հիմնավորվել իմ կողմից շահույթ ստանալու հանգամանքը, այսինքն` բացակայում է հանցագործության շարժառիթը, որպիսի պայմաններում իմ արարքում բացակայում է նաև ՀՀ քրեական օրենսգրքի 2-րդ մասով նախատեսված հանցագործության սուբյեկտիվ կողմը՝ 38.088.943 ՀՀ դրամ հարկային պարտավորությունների մասով, առավել ևս, որ այդ գումարի վերաբերյալ հաշվետվությունները կազմել և ներկայացրել եմ «Արաբկիր-1» ՀՏ։
Վերոգրյալը վկայում է, որ սույն գործով ինձ առաջադրված մեղադրանքը՝ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205 հոդվածի 2-րդ մասով, ենթակա է վերավորակման նույն հոդվածի 1-ին մասով, մինչդեռ դատարանը գործի փաստական հանգամանքների միակողմանի և սուբյեկտիվ գնահատման արդյունքում թույլ է տվել դատական սխալ, որն ազդել է գործի ելքի վրա, հետևաբար` դատական ակտը ենթակա է բեկանման և փոփոխման։>>:
19. Վերոգրյալի հիման վրա ամբաստանյալ Տ.Թամամյանը վերաքննիչ բողոքով խնդրել է բեկանել և փոփոխել առաջին ատյանի դատարանի 04.06.2013թ դատավճիռը, իրեն առաջադրված մեղադրանքը վերաորակել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով և այդ մասի սանկցիայի սահմաններում նշանակել ազատազրկման հետ չկապված պատիժ կամ ազատազրկման ձևով նշանակվող պատիժը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառել:

ԱՄԲԱՍՏԱՆՅԱԼ Տ.ԹԱՄԱՄՅԱՆԻ ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԲՈՂՈՔԻ ԴԵՄ
ՄԵՂԱԴՐՈՂ Կ.ԿԱՐԱՊԵՏՅԱՆԻ ԿՈՂՄԻՑ ՆԵՐԿԱՅԱՑՎԱԾ
ԳՐԱՎՈՐ ՊԱՏԱՍԽԱՆԻ ԷՈՒԹՅՈՒՆԸ

20. Մեղադրող Կ.Կարապետյանն իր գրավոր պատասխանում նշել է, որ առաջին ատյանի դատարանի 04.06.2013թ. դատավճիռը բեկանելու հիմքեր չկան` մասնավորապես պատճառաբանելով հետևյալը.
<<Ամբաստանյալի վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն անհիմն են, նպատակ են հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից, դրանք հերքվել և նրան առաջադրված մեղադրանքր հիմնավորվել է քրեական գործով ձեռք բերված ապացույցներով, մասնավորապես՝
գործով վկա, ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀՎ 12-րդ բաժնի ավագ օպեր լիազոր Կարեն Հովհաննեսի Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2012 թվականի հունվարի 12-ի ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ նախագահի թիվ 1001968 հանձնարարագրի հիման վրա «Խուրձ» ՍՊ ընկերությունում կատարել են բյուջեի հետ փոխհարաբերությունների ճշտության ստուգում, որի արդյունքում կազմվել է թիվ 1001968 ակտը, համաձայն որի` նշված րնկերությունը 2009թ. և 2010թ. առաջին եռամսյակի ընթացքում իրականացրած գործունեության վերաբերյալ հարկային մարմիններին հարկման համար հիմք հանդիսացող հաշվետվություններ և այլ պարտադիր փաստաթղթեր չի կազմել և հարկային տեսչություն չի ներկայացրել։
Ընկերությանը առաջադրված լրացուցիչ հարկային պարտավորությունները կազմել են 38.084.008 դրամ։
Դատահաշվապահական փորձաքննության հ.12-1858 եզրակացության համաձայն «Խուրձ» ՍՊ ընկերության հարկային պարտավորություններն, ըստ առանձին հարկատեսակների, կազմում է 38.084.008 դրամ, այդ թվում, շահութահարկ՝ 6.980.708 դրամ, ԱԱՀ՝ 31.103.300 դրամ։
Լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննության հ.12-5195 եզրակացության համաձայն «Խուրձ» ՍՊ ընկերության հարկային պարտավորություններն, ըստ առանձին հարկատեսակների, կազմում է 38.084.008 դրամ, այդ թվում, շահութահարկ՝ 6.980.708 դրամ, ԱԱՀ՝ 31.103.300 դրամ։ «Խուրձ» ՍՊ ընկերությունում պետ.բյուջեի վճարման ենթակա 38.084.008 դրամ հարկերը առաջացել են ընկերության կողմից «ԱԱՀ-ի մասին» ՀՀ օրենքի 33–րդ հոդվածի և «Շահութահարկի մասին» ՀՀ օրենքի 46-րդ հոդվածի 1-ին կետի պահանջների խախտման արդյունքում, այսինքն՝ շահութահարկի և ԱԱՀ-ի գծով հարկման համար հիմք համարվող փաստաթղթեր, հաշվարկներ չկազմելու և ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիր 1 հարկային տեսչություն չներկայացնելու հետևանքով և այդ կապակցությամբ փորձագետ Վ. Առուստամյանի դատահաշվապահան լրացուցիչ փորձաքննության հ.12-5195 եզրակա¬ցության պարզաբանման շուրջ տրված ցուցմունքով։
Մեղադրյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանի կողմից կատարված հանցավոր արարքը հիմնավորվել են նաև քրական գործով որպես այլ փաստաթուղթ ապացույց ճանաչված ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀՎ 12-րդ բաժնի կողմից կազմված թիվ 1001968 ստուգման ակտով, քրական գործում առկա ընկերության հաշվապահական հաշվառման և բանկային փաստաթղթերով։
Տիգրան Լևոնի Թամամյանին առաջադրված մեղադրանքր ՀՀ քր.օր.–ի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու համար որակված է ճիշտ, վերավորակման հիմքերը բացակայում են, որն էլ հիմք ընդունելով դատարանը նշանակել է համաչափ պատիժ:>>:

ՎԵՐԱՔՆՆԻՉ ԴԱՏԱՐԱՆԻ ՊԱՏՃԱՌԱԲԱՆՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐՆ ՈՒ ԵԶՐԱՀԱՆԳՈՒՄԸ

21. Նախաքննության ընթացքում Տիգրան Թամամյանը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում մեղավոր է ճանաչել մասնակի և որպես մեղադրյալ հարցաքննվելիս, օգտվելով իր դատավարական իրավունքից, հրաժարվել է ցուցմունքներ տալուց: Մինչդեռ, 27.01.2012թ. որպես մեղադրյալ լրացուցիչ հարցաքննվելիս ըստ էության ընդունել է իր կողմից կատարած հանցանքը և ցուցմունք տվել այն մասին, որ հանդիսացել է ՊԵԿ Արաբկիր-1 հարկային տեսչությունում հաշվառված <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերության տնօրեն: Ընկերությունը գրանցված հաշվապահ չի ունեցել: 2009 թվականի ընթացքում տարբեր կազմակերպություններից հաշիվ-ապրանքագրերով ձեռք է բերել տարբեր արժողության բջջային հեռախոսի լիցքավորման քարտեր, դրանք իրացրել շուկաներում` ֆիզիկական անձանց: Ինքը ընկերության գործունեության վերաբերյալ հաշվարկներ, հաշվետվություններ չի կազմել և հարկային տեսչություն չի ներկայացրել: Հասկանում է նաև, որ ծավալված տնտեսական գործունեության արդյունքում առաջացել են հարկային պարտավորություններր, որոնք չի կատարել ընտանեկան խնդիրների պատճառով:
Առաջին ատյանի դատարանում, դատաքննության ընթացքում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Տիգրան Թամամյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել մասնակի և ցուցմունք տվել այն մասին, որ չի խուսափել հարկային պարտավորությունները կատարելուց, տեղյակ չի եղել իր նկատմամբ հայտարարված հետախուզման մասին: Ինքը ներկայացել է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիր-1 հարկային տեսչություն և գրել պարտավորագիր այն մասին, որ պարտավորվում է հարկերը վճարել: Իրեն հայտնել են, որ իր հարկային պարտավորությունների չափը կազմում է մոտավորապես 12.660.000 ՀՀ դրամ, ինչի հետ ինքը համաձայնվել է: Իմացել է, որ այն հաշվապահը, ում ինքը ժամանակ առ ժամանակ դիմել է իր կազմակերպության հարկային հաշվետվություններն ու հաշվարկները կազմելու, ներկայացրել է հարկային մարմին, սակայն հետագայում իրեն հրավիրել են ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիր-1 հարկային տեսչություն և հայտնել, որ հաշվետվություններ և հաշվարկներ չի ներկայացվել: Դրանից հետո կրկին հաշվապահի կողմից կազմվել է հաշվետվություն և հաշվարկներ, որն ինքն անձամբ ներկայացրել է ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ Արաբկիր-1 հարկային տեսչության իրավաբանին, արդեն ուշացումով, այսինքն` եռամսյակի ավարտից մեկ ամիս կամ ամիս ու կես անցնելուց հետո: Փաստաթղթային հիմնավորումներ չունի հարկային տեսչության կողմից իր ներկայացրած հաշվարկներն ու հաշվետվություններն ընդունելու վերաբերյալ: Չի կարողացել ժամանակին իրականացնել իր հարկային պարտավորությունները, քանի որ հայտնվել է տնտեսական ճգնաժամում, այն <<օբյեկտները>>, որոնց ինքն իրացրել է քարտեր, փակվել են և չի կարողացել նրանցից հետ վերցնել քարտերի իրացման գումարները, բացի այդ իր մեքենայից քարտերի 2 տուփ են գողացել, սակայն դրանց վերաբերյալ ոստիկանություն չի հայտնել, ունեցել է նաև բնակարանի հետ կապված խնդիրներ, մասնավորապես բանկի կողմից իր բնակարանը որոշակի գումարի դիմաց առգրավվել է: Հարկայինի պետի կողմից նշված 8 միլիոնն ինքը ընդունում է, հարկերի մնացած քանակի հետ համաձայն չէ:
22. Ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքի բովանդակային և իրավական վերլուծությունից երևում է, որ սույն գործով վերաքննիչ դատարանի առջև բարձրացված իրավական հարցը հետևյալն է. հիմնավորված է արդյոք Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով կայացված մեղադրական դատավճիռը, ապացուցված է արդյոք այն արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է Տ.Թամամյանը, Տ.Թամամյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասի հատկանիշներով վերաորակելու հիմքեր գործում կան արդյոք, թե` ոչ:
23. ՀՀ քրեական օրենսգրքի 3-րդ հոդվածի համաձայն` <<Քրեական պատասխանատվության միակ հիմքը հանցանք, այսինքն՝ այնպիսի արարք կատարելն է, որն իր մեջ պարունակում է քրեական օրենքով նախատեսված հանցակազմի բոլոր հատկանիշները:>>:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 18-րդ հոդվածի համաձայն` <<Հանցագործություն է համարվում մեղավորությամբ կատարված՝ հանրության համար վտանգավոր այն արարքը, որը նախատեսված է սույն օրենսգրքով:>>:
24. Ինչպես երևում է գործի նյութերից, ամբաստանյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանին մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով:
25. ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 360-րդ հոդվածի համաձայն` դատավճիռ կայացնելիս դատարանը ներկայացված հաջորդականությամբ լուծում է հետևյալ հարցերը`
1) ապացուցված է արդյոք արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալը.
2) այդ արարքը համապատասխանում է արդյոք քրեական օրենսգրքի հատուկ մասի նորմերի հատկանիշներին.
3) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը.
4) ապացուցված է արդյոք ամբաստանյալի մեղավորությունը տվյալ հանցանքը կատարելու մեջ և, եթե այո, ապա քրեական օրենսգրքի որ հոդվածով, մասով, կետով է նախատեսված այն.
/…./
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 358-րդ հոդվածի համաձայն`
1. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի օրինական և հիմնավորված:
2. Դատարանի դատավճիռն օրինական է, եթե այն կայացվել է Հայաստանի Հանրապետության Սահմանադրության, սույն օրենսգրքի և այն օրենքների պահանջների պահպանմամբ, որոնց նորմերը կիրառվում են տվյալ քրեական գործը լուծելիս:
3. Դատարանի դատավճիռը հիմնավորված է, եթե`
դրա հետևությունները հիմնված են միայն դատաքննության ժամանակ հետազոտված ապացույցների վրա,
այդ ապացույցները բավարար են մեղադրանքը գնահատելու համար,
դատարանի կողմից հաստատված ճանաչված հանգամանքները համապատասխանում են դատարանում հետազոտված ապացույցներին:
4. Դատարանի դատավճիռը պետք է լինի պատճառաբանված: Պատճառաբանման ենթակա են դատարանի կողմից դատավճռում շարադրվող բոլոր հետևությունները և որոշումները:
26. Առաջին ատյանի դատարանը պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 127-րդ հոդվածի պահանջները, գնահատելով գործով ձեռք բերված ապացույցները, բազմակողմանի և օբյեկտիվ ստուգված յուրաքանչյուր ապացույց գնահատելով վերաբերելիության, թույլատրելիության, իսկ բոլոր ապացույցներն իրենց համակցությամբ` գործի լուծման համար բավարարության տեսանկյունից, ներքին համոզմամբ հաստատված է համարել, որ Տիգրան Թամամյանը կատարել է սույն որոշման 17-րդ կետում արձանագրված արարքը, այսինքն` կատարել է հանցավոր արարք, որը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին և նա պետք է քրեական պատասխանատվության ենթարկվի այդ հոդվածով:
27. Առաջին ատյանի դատարանն իր վերոնշյալ եզրահանգումները հիմնավորել է դատավճռում շարադրված ներքոհիշյալ ապացույցներով.
<<Վկա Կարեն Հովհաննիսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԿԱ պետական եկամուտների կոմիտեի օպերատիվ հետախուզության վարչության 12-րդ բաժնում, որպես ավագ օպերլիազոր: ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ նախագահի թիվ1001968 հանձնարարագրի հիման վրա 2012թվականի հունվարի 27-ից կատարվել է բյուջեի փոխհարաբերությունների ստուգում <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ում, որի տնօրենն է հանդիսանում Տիգրան Թամամյանը: Ստուգումն իրականացվել է քննչական մարմնի կողմից տրամադրված նյութերի հիման վրա, որի արդյունքում պարզաբանման ենթակա հարցերի լուծման համար դիմել են քննչական մարմնին, մասնավորապես անհաժեշտ է եղել պարզել, թե ինչպիսի համալրումներ են կատարվել տնօրենի կողմից իր հաշվին, արդյոք գոյություն ունեն դրա համար համաձայնագրեր կամ պայամանգրեր, ինչպես նաև տվյալներ այն քաղաքացիների մասին, որոնք <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի հաշվին կատարել են հաշվի համալրումներ: Ստացել են պատասխան, այն մասին, որ քանի որ առկա են միայն քաղաքացիների անուն-ազգանունները, այլ տվյալներ առկա չեն, ուստի հնարավոր չէ այդ անձանց վերաբերյալ որևէ տվյալներ հայտնել, իսկ ինչ վերաբերում է տնօրենի կողմից կատարված հաշվի համալրումներին, հայտնել են, որ վերջինս, օգտվելով մեղադրյալի իր իրավունքից, հրաժարվել է որևէ բացատրություն տալ: Ստուգմամբ պարզվել է, որ <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերությունը 2009-2010թթ.-ին զբաղվել է բջջային հեռախոսների լիցքավորման քարտերի իրացմամբ, սակայն իր գործունեության վերաբերյալ հարկային մարմին չի ներկայացրել հաշվետվություններ: Պարզվել է նաև, որ Օնկագե և Ամեքս կազմակերպությունները տեղեկություն են տվել հարկային տեսչությանը, որ <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ին վճարել են եկամուտ: Օնկագե և Ամեքս կազմակերպությունները հանդիսացել են Վիվասել ընկերության դիլլերը, իսկ <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ն` ենթադիլլերը: Պարզվել է, որ առկա է հաշիվ-ապրանքագիր, այն մասին, որ Դերժավա կազմակերպության համար <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ն իրականացրել է գովազդային գործողություններ, որի համար ստացել է եկամուտ, հայտնաբերվել է նաև մեկ այլ հաշիվ-ապրանքագիր, ըստ որի <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ն <<Երևակ>> հասարակական կազմակերպությանը իրացրել է ինտերնետային կապի հետ կապված որոշ տեխնիկա: Այդ ամենն իրենց կողմից հաշվվել է որպես <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի եկամուտ: Ստուգման ընթացքում ուշադրություն է դարձվել միջնորդավճարների վրա, քանի որ <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ն իր գործունեությունն իրականացրել է հենց այդ միջնորդավճարների հիման վրա, որը եղել է նրա եկամուտը:
Ընդհանուր եղել է 155,000,000 դրամի միջնորդավճար, որից առանձնացվել է ավելացված արժեքի հարկը և շահութահարկը: Քանի որ ստուգման ընթացքում ներկայացված նյութերը, ինչպես նաև համակարգչային բազայում առկա տվյալները ոչ լիովին բավարար են եղել, որի միջոցով կկարողանային կազմել իրական ծավալները և իրական ծավալների հետ կապված նվազեցումները համապատասխան փաստաթղթային հիմնավորվածությամբ, զեկուցագրով դիմել են օպերատիվ հետախուզության վարչության պետին, և վերջինս որոշում է կայացրել կիրառել Հարկերի մասին ՀՀ օրենքի 22-րդ հոդվածը, այսինքն` չունենալով կազմակերպության ծախսերի վերաբերյալ համապատասխան փաստաթղթեր հիշյալ 22 հոդվածի կիրառմամբ 75 տոկոս ընդունել են որպես ծախս, այդ պատճառով շահութահարկը կազմել է հանած այդ 75 տոկոսը ծախսը տարբերությամբ: Այսպիսով, անցկացված ստուգման արդյունքում կազմվել է թիվ 1001968 ստուգման ակտ, համաձայն որի <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի հարկային պարտավորության գումարը կազմել է 97.144.019 ՀՀ դրամ, որից հարկի գումարը` ԱԱՀ-ի և շահութահարկի հետ միասին կազմել է 38.084.008 ՀՀ դրամ: <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերության տնօրենի կողմից ժամանակին, 2010թ. կազմվել է համապատասխան հաշվետվություններ, որտեղ ընդգրկված է եղել, թե ըստ եռամսյակների ինչ ավելացված արժեքի հարկ պետք է վճարի իր միջնորդավճարներից: Հաշվետվությունը կազմված է եղել պատշաճ ձևով, եղել է նաև պարունակության թերթիկը, նշված է եղել ամսաթիվ, սակայն տեղյակ չէ, թե ինչ պատճառով այն հարկային տեսչություն չի ներկայացվել: Այդ հաշվետվությունը հարկային տեսչություն ներկայացնելու դեպքում խոսք չէր կարող լինել հարկային պարտավորություններից չարամիտ խուսափելու մասին: 2010թ. հաշվետվություններ ներկայացնելու ժամանակահատվածում Տ. Թամամյանը ներկայացել է հարկային տեսչության ղեկավարի մոտ, գրել է գրություն, որ հարկային պարտավորություններ ունի, որոնք պարտավորվում է կատարել, դա առկա է հարկային գործում, սակայն իր հիշելով դրանցում գումարի չափ նշված չի եղել: 2009թ. 2-րդ և 3-րդ եռամսյակում իրականացրած տնտեսական գործունեության վերաբերյալ հարկային հաշվետվություն <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ն հարկային մարմին պետք է ներկայացներ հետևյալ ժամկետում. 2-րդ եռամսյակի դեպքում պետք է ներկայացներ մինչև հուլիսի 20-ը, իսկ 3-րդ եռամսյակում` մինչև հոկտեմբերի 20-ը:
Վկա Գագիկ Թադևոսյանի նախաքննության ընթացքում տված ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է <<Օնկագե>> ՍՊ ընկերության տնօրենը: 2005թ.-ից <<Օնկագե>> ՍՊԸ-ն հանդիսանում է <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲ ընկերության դիլլերը, այսինքն վերջինիս հետ կնքված պայմանագրի համաձայն<<Օնկագե>> ՍՊԸ-ն իրականացնում է բջջային հեռախոսների լիցքավորման և <<ALO>> քարտերի վաճառք, որի արդյունքում ստանում է միջնորդավճար: 2009թ.-ի սկզբներին <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ից իրեն հայտնել են, որ <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի տնօրեն Տիգրան Թամամյանը մեծ քանակությամբ քարտեր է ցանկանում: <<Ղ-Տելեկոմ>> ՓԲԸ-ի կողմից փոխանցված հեռախոսահամարով կապնվել է Տիգրան Թամամյանի հետ և նրան վաճառել բջջային հեռախոսների լիցքավորման և <<ALO>> քարտեր: Այդպես, 2009թ.-ի ընթացքում <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ին վաճառել է շուրջ 122.000.000 քարտեր: Բոլոր գնված քարտերի դիմաց <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի կողմից իրականացվել է վճարում, որը կատարվել է միայն բանկային փոխանցումով:
Վկա Սաշա Գիշյանի ցուցմունքով այն մասին, որ հանդիսանում է <<Երևակ>> հասարակական կազմակերպության տնօրենը: <<Երևակ>> ՀԿ-ն միջազգային կազմակերպությունների ֆինանսավորմամբ իրականացնում է տեղեկատվական տեխնոլոգիաների տարածման աշխատանքներ: 2009թ.-ին ինտերնետի տարածման սարքավորումներ ձեռք բերելու համար դիմել է Երևանում գործող բազմաթիվ մասնագիտացված խանութներ, սակայն չգտնելով անհրաժեշտ սարքավորումները, տեղեկացել է, որ փնտրածը կարող է ձեռք բերել <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ից: Ճշտելով նշված կազմակերպության տնօրենի հեռախոսահամարը` կապնվել է վերջինիս հետ, և պայմանավորվել իրեն անհրաժեշտ սարքավորումների ձեռք բերման մասին: Հաջորդ հեռախոսազրույցի ժամանակ իմանալով, որ պատրաստ է ապրանքը, ճշտել է կազմակերպության հաշվեհամարը, որի հաշվին պետք է կատարվեր գումարի փոխանցումը: Արդյունքում, 2009թ.-ի նոյեմբերին <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ից գնել է պահանջված սարքավորումները, որի վերաբերյալ կազմվել է հաշիվ-ապրանքագիր և 3.800.000 ՀՀ դրամ փոխանցվել է <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի հաշվին:
Լրացուցիչ դատահաշվապահական փորձաքննության փորձագետի թիվ Հմ` 12-5195 եզրակացությամբ` համաձայն որի ա/ <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերության լրացուցիչ հարկային պարտավորությունները, 2009 թվականի հաշվետու տարվա և 2010 թվականի 1-ին եռամսյակի կտրվածքով, տույժ և տուգանքներով հանդերձ կազմում է ընդամենը` 100840476 դրամ, այդ թվում. շահութահարկ` 6.982.501 դրամ, ԱԱՀ` 31.106.442 դրամ, ընդամենը հարկեր` 38.088943 դրամ, տույժեր` 20853696 դրամ, տուգանքներ` 41897837 դրամ, ընդամենը տույժ և տուգանքներ` 62751533 դրամ:
Փորձագետ Վասիլի Առուստամյանն իր փորձագետի թիվ Հմ` 12-5195 եզրակացության պարզաբանման շուրջ ցուցմունք է տվել այն մասին, որ աշխատում է ՀՀ ԳԱԱ <<Փորձաքննությունների ազգային բյուրո>> ՊՈԱԿ-ում, որպես ֆինանսական և ճարտարագիտական փորձաքննությունների ծառայության պետ: 03.05.2013թ.-ին նաև իր կողմից տրվել է թիվ Հմ` 12-5195 փորձագետի եզրակացությունը: Լրացուցիչ փարձաքննության անցկացման ընթացքում ուսումնասիրության են ենթարկվել դատարանի կողմից փորձաքննությանը տրամադրված թիվ 83154510 քրեական գործի երկու հատորները: Փորձաքննության ընթացքում հանգել է հետևության, որ <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի լրացուցիչ հարկային պարտավորությունները 2009թ. հաշվետու տարվա և 2010թ. 1-ին եռամսյակի կտրվածքով, տույժ և տուգանքներով հանդերձ կազմում է ընդամենը` 100.840.476 ՀՀ դրամ. այդ թվում շահույթահարկ` 6.982.501 դրամ, ԱԱՀ` 31.106.442 դրամ, ընդամենը հարկեր` 38.088.943 դրամ, տույժեր` 20.853.696 դրամ, տուգանքներ` 41.897.837 դրամ, ընդամենը տույժ ու տուգանքներ` 62.751.533 դրամ: Փորձաքննության ընթացքում հարկերը հաշվել են միջնորդավճարների գումարների նկատմամբ: Հարկային պարտավորությունները հաշվարկելիս <<Խուրձ>> ՍՊԸ-ի կողմից ձեռք բերված քարտերի արժեքը դիտվել է պայմանագրային գինը, իսկ որպես վաճառքի գին դիտվել է քարտի անվանական արժեքը և այդ տարբերության 75 տոկոսն իրենց կողմից հաշվվել է որպես ծախս, իսկ մնացածից նոր հաշվարկվել են հարկային պարտավորությունները:
Ապացույց ճանաչված այլ փաստաթուղթերով` ՀՀ ԿԱ ՊԵԿ ՕՀՎ 12-րդ բաժնի կողմից կազմված թիվ 1001968 ստուգման ակտով, <<Խուրձ>> ՍՊ ընկերության հաշվապահական հաշվառման և բանկային փաստաթղթերով:>>:
28. Վերաքննիչ բողոքի հեղինակի փաստարկներն այն մասին, որ առաջին ատյանի դատարանը դատավճիռ կայացնելիս սխալ է գնահատել գործով ձեռք բերված ապացույցները, ապացույցների մի մասին տվել է նախապես հաստատված ապացույցի ուժ, որի արդյունքում կայացրել է անհիմն և անօրինական դատական ակտ, վերաքննիչ դատարանը գտնում է հիմնազուրկ, քանի որ ամբաստանյալը նման պնդումներով նպատակ է հետապնդում խուսափել քրեական պատասխանատվությունից և պատժից:
29. Անդրադառնալով վերաքննիչ բողոքում բերված այն փաստարկներին, որ իր փաստացի կատարած արարքում բացակայում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասի դիսպոզիցիայով սահմանված օբյեկտը, վերաքննիչ դատարանը գտնում է անհիմն և մտացածին, քանի որ Տ.Թամամյանի նման պնդումներն իրենց հաստատումը չեն գտել գործի նյութերում, ամբաստանյալը նման պնդումներով փորձում է խուսափել ավելի խիստ պատիժ կրելուց:
30. Վերաքննիչ դատարանը, նկատի ունենալով վերոգրյալը, նույնպես հանգում է այն հետևության, որ առաջին ատյանի դատարանում` դատաքննության ընթացքում հետազոտված և դատավճռում շարադրված փաստական տվյալներով ապացուցված է այն արարքը, որի կատարման մեջ մեղադրվում է ամբաստանյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանը և այդ արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին և, որ ապացուցված է ամբաստանյալի կողմից այդ արարքը կատարելը:
Ուստի քրեական գործում բացակայում է Տիգրան Լևոնի Թամամյանի նկատմամբ կայացված դատավճիռը բեկանելու, վերջինիս կատարած արարքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 1-ին մասով վերաորակելու և այդ մասի սանկցիայի սահմաններում մեղմ պատիժ նշանակելու, այն ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70-րդ հոդվածի կիրառմամբ պայմանականորեն չկիրառելու հիմքերը:
31. Այսպիսով, Վերաքննիչ քրեական դատարանը վերոշարադրյալ հիմքերով ամբաստանյալ Տիգրան Լևոնի Թամամյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով առաջադրված մեղադրանքը համարում է ապացուցված և հիմնավորված, իսկ ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի կողմից ներկայացված վերաքննիչ բողոքում բերված պատճառաբանություններն ու եզրահանգումներն` անհիմն:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 393-394-րդ հոդվածներով և 402-րդ հոդվածով, ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարանը


à ð à Þ º ò

1. Ամբաստանյալ Տ.Թամամյանի վերաքննիչ բողոքը մերժել:
2. Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանի 2013 թվականի հունիսի 04-ի դատավճիռը` Տիգրան Լևոնի Թամամյանի վերաբերյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 205-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, թողնել օրինական ուժի մեջ:
3. Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ Վճռաբեկ դատարան հրապարակման պահից` մեկամսյա ժամկետում:

ՆԱԽԱԳԱՀՈՂ ԴԱՏԱՎՈՐ` Հ.ՏԵՐ-ԱԴԱՄՅԱՆ


ԴԱՏԱՎՈՐՆԵՐ` Գ.ՄԵԼԻՔ-ՍԱՐԳՍՅԱՆ


Ա.ՊԵՏՐՈՍՅԱՆ