ԵԱՔԴ/0050/01/12
Ո Ր Ո Շ ՈՒ Մ

քրեական հետապնդումը դադարեցնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին

12 դեկտեմբերի 2012թ. ք.Երևան

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը` նախագահող դատավոր Լ.Ավետիսյան, քարտուղարությամբ Ն.Ղազարյանի, մասնակցությամբ մեղադրող Կ.Բարսեղյանի, ամբաստանյալ Գ.Պապոյանի, պաշտպաններ Հ.Ճարոյանի, Գ.Հովհաննիսյանի, տուժող Հ.Գրիգորյանի, տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Հակոբյանի, դռնբաց դատական նիստում, քննության առնելով Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանի (ծնված 1949 թվականի դեկտեմբերի 29-ին, Վրաստանի Հանրապետության Ախալքալակ քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, այրի, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, աշխատում է ՌԴ ՊՆ Երևանի թիվ 21 դպրոցում, որպես ուսուցչուհի, հաշվառված և բնակվում է ք.Երևան, Կոմիտասի պողոտա 51/1 շենք թիվ 18 բնակարան հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը) վերաբերյալ քրեական գործը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

2011 թվականի նոյեմբերի 11-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14133311 քրեական գործը:
2012 թվականի փետրվարի 10-ին Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանը նախաքննության մարմնի որոշմամբ ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 2-րդ մասի 2-րդ կետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2012 թվականի ապրիլի 18-ին Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանին առաջադրված մեղադրանքը փոփոխվել և նրան նոր մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով այն արարքի կատարման համար, որ նա 2008 թվականի սեպտեմբեր ամսին ՀՀ կենտրոնական բանկի կողմից սահմանված բանկային տոկոսի հաշվարկային դրույքի կրկնապատիկը գերազանցող ամսական 5 տոկոս հավելագրմամբ Համլետ Գրիգորի Գրիգորյանին տրամադրել է ընդհանուրը 3.000.000 ՀՀ դրամ գումար և վերջինիցս գումարի դիմաց շուրջ մեկ տարի անընդմեջ ստացել է ամսական 150.000 ՀՀ դրամ տոկոսագումար:
2012 թվականի ապրիլի 18-ին Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնվել է անփոփոխ:
2012 թվականի ապրիլի 20-ին թիվ 14133311 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
Տուժող Համլետ Գրիգորյանը դիմում ներկայացրեց դատարան, հայտնելով, որ ամբաստանյալ Գոհարիկ Պապոյանի հետ հաշտվել է և խնդրում է նրան քրեական պատասխանատվության չենթարկել և նրա վերաբերյալ քրեական գործը կարճել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Կ.Հակոբյանը միացավ տուժողի միջնորդությանը:
Ամբաստանյալ Գոհարիկ Պապոյանը հայտնեց, որ հաշտվել է տուժողի հետ և համաձայն է, որպեսզի իր նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցվի և իր վերաբերյալ քրեական գործի վարույթը կարճվի` տուժողի հետ հաշտվելու հիմքով:
Ամբաստանյալի պաշտպան Հ.Ճարոյանը միացավ իր պաշտպանյալի միջնորդությանը:
Մեղադրող Կ.Բարսեղյանը միջնորդեց ամբաստանյալ Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել և քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալի հետ տուժողի հաշտվելու հիմքով:
Վերոգրյալը հաշվի առնելով, դատարանը գտնում է, որ թիվ ԵԱՔԴ/0050/01/12 քրեական գործի վարույթը պետք է կարճել և Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանի նկատմամբ քրեական հետապնդումը դադարեցնել, նկատի ունենալով հետևյալը.
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետի համաձայն, քրեական գործ չի կարող հարուցվել և քրեական հետապնդում չի կարող իրականացվել, իսկ հարուցված քրեական գործի վարույթը ենթակա է կարճման, եթե ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքով նախատեսված դեպքերում տուժողը հաշտվել է մեղադրյալի հետ:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 183 հոդվածի 1-ին մասի համաձայն, ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության վերաբերյալ գործերը հարուցվում են ոչ այլ կերպ, քան տուժողի բողոքի հիման վրա, և կասկածյալի, մեղադրյալի կամ ամբաստանյալի հետ նրա հաշտվելու դեպքում ենթակա են կարճման: Հաշտությունը թույլատրվում է մինչև դատավճիռ կայացնելու համար դատարանի խորհրդակցական սենյակ հեռանալը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73 հոդվածի համաձայն, ոչ մեծ ծանրության հանցանք կատարած անձը կարող է ազատվել քրեական պատասխանատվությունից, եթե նա հաշտվել է տուժողի հետ և հատուցել կամ այլ կերպ հարթել է նրան պատճառած վնասը:
ՀՀ քրեական օրենսգրքի 19 հոդվածի 2-րդ մասի համաձայն, ոչ մեծ ծանրության հանցագործություններ են համարվում դիտավորությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երկու տարի ժամկետով ազատազրկումը, կամ որոնց համար նախատեսված է ազատազրկման հետ կապ չունեցող պատիժ, ինչպես նաև անզգուշությամբ կատարված այն արարքները, որոնց համար սույն օրենսգրքով նախատեսված առավելագույն պատիժը չի գերազանցում երեք տարի ժամկետով ազատազրկումը: ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված արարքները դասվում են ոչ մեծ ծանրության հանցագործությունների շարքին:
ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 35 հոդվածի 4-րդ մասի համաձայն, մեղադրողը, դատարանում հայտնաբերելով քրեական հետապնդումը բացառող հանգամանքներ, պարտավոր է հայտարարել ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին: Ամբաստանյալի նկատմամբ քրեական հետապնդում իրականացնելուց հրաժարվելու մասին մեղադրողի հայտարարությունը դատարանի համար քրեական գործի վարույթը կարճելու և քրեական հետապնդումը դադարեցնելու հիմք է:
Անդրադառնալով ամբաստանյալի նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցին` դատարանը գտնում է, որ Գոհարիկ Պապոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորագրությունը պետք է վերացնել:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 73 հոդվածով, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 33 հոդվածի 2-րդ մասով, 35 հոդվածի 1-ին մասի 5-րդ կետով, 36, 183, 294 և 313 հոդվածներով, դատարանը

Ո Ր Ո Շ Ե Ց

Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 213 հոդվածի 1-ին մասով քրեական հետապնդումը դադարեցնել և նրա վերաբերյալ թիվ ԵԱՔԴ/0050/01/12 քրեական գործի վարույթը կարճել` ամբաստանյալի հետ տուժող Համլետ Գրիգորյանի հաշտվելու հիմքով:
Գոհարիկ Սեդրակի Պապոյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Որոշումը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:

Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան