ԵԱՔԴ/0045/01/12

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանըª

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ` Ն. Ղազարյանի
մասնակցությամբ
մեղադրողներ` Ս. Գրիգորյանի, Է. Պետրոսյանի
պաշտպան` Գ. Մալխասյանի


2012 թվականի հուլիսի 11-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանի, ծնված 1986 թվականի օգոստոսի 16-ին, Մեղրի քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակարգ կրթությամբ, ամուսնացած չէ, խնամքին ոչ ոք, նախկինում չդատված, չի աշխատում, հաշվառված է Սյունիքի մարզի Մեղրի քաղաքի Այգեստան փողոցի 35 տանը, ժամանակավորապես բնակվում է Երևան քաղաքի Թբիլիսյան խճուղի 7/9 հասցեում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի դեկտեմբերի 30-ին ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում թիվ 90265511 քրեական գործի նյութերով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 1-ին մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 90287411 քրեական գործը, որն ըստ տարածքային ենթակայության ուղարկվել է ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Քանաքեռ-Զեյթուն քննչական բաժին:
2012 թվականի մարտի 28-ին նախաքննական մարմնի որոշմամբ Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2012 թվականի ապրիլի 10-ին թիվ 90287411 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա նախազգուշացված լինելով սուտ մատնություն կատարելու համար ՀՀ քրեական օրենսգքրի 333 հոդվածով նախատեսված պատասխանատվության մասին կատարել է հանցագործության մասին սուտ մատնություն, որը զուգորդվել է ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով: Այն է.
Մարիամ Պողոսյանը գիտակցելով, որ իր տրամադրած տեղեկությունները կեղծ են 01.12.2011թ. հաղորդում է տվել ՀՀ ՊՆ 4-րդ կայազորային քննչական բաժնում այն մասին, որ 2011 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին, կոնկրետ օրն ու ամիսը չի հիշում, գտնվելով ՙԲաղրամյանի՚ անվան կրակադաշտում` զորավարժությունների մեջ, տեղի ճաշարանի սենյակներից մեկում ՀՀ ՊՆ թիվ 68617 զորամասի նախկին զինծառայող Լևուշ Գալստյանը փորձել է իրեն բռնաբարել, ինչը, սակայն կանխվել է գնդապետ Կամո Պետրոսյանի և ենթասպա Սամվել Ենգոյանի կողմից:
3.Ապացույցների հետազոտում.
Նախաքննության ընթացքում առաջադրված մեղադրանքում Մարիամ Պողոսյանն իրեն մեղավոր է ճանաչել լիովին և ցուցմունք տվել այն մասին, որ 2011թ. հունիսի 7-ին փորձել է ինքնասպան լինել, ինչի կապակցությամբ ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայությունում հարուցվել է քրեական գործ: Քրեական գործի քննության ընթացքում զայրացած լինելով իրենց նախկին զորամասի զինծառայող Լևուշ Գալստյանի վրա, տվել է սուտ հաղորդում, թե իբր նա փորձել է բռնաբարել իրեն: Այդ դեպքի ժամանակ Լ.Գալստյանը խնդրել է, որ ինքը նստի նրա կողքին և փորձել է համբուրել իրեն, քանի որ իր կարծիքով Լևուշ Գալստյանը ունեցել է ցանկություն կենակցելու իր հետ: Ինքը նման ցանկություն չի ունեցել, ուստի հրել է Լ.Գալստյանին: Բացի այդ, նա չէր էլ կարող բռնաբարել իրեն, քանի որ ինքը հնարավորություն է ունեցել փախչելու կամ հարվածներ հասցնելու Լ.Գալստյանին: Այն հանգամանքը, որ ինքը նշել է, թե իբր բռնաբարության փորձը կանխվել է իր բղավոցների վրա գնդապետ Կ.Պետրոսյանի և Ս.Ենգոյանի սենյակ մտնելու հետևանքով, նույնպես սուտ է: Զղջում է կատարածի համար:
Դատաքննության ժամանակ առաջադրված մեղադրանքում ամբաստանյալ Մարիամ Պողոսյանն իրեն մեղավոր չճանաչեց և ցուցմունք տվեց այն մասին, որ ինքը չի ստում, այդ դեպքի ժամանակ Լևուշ Գալստյանը խնդրել է, որ ինքը նստի նրա կողքին: Փորձել է համբուրել իրեն, քաշքշել է: Ինքը հրել է նրան և ապտակել: Քաշքշելու ընթացքում ինքը սկսել է հեռախոսով ձայնագրել: Օգնության է կանչել Ալինային, ինչին նա պատասխանել է. ՙձեր հարցերը ինքներդ լուծեք՚: Իր կարծիքով Լևուշ Գալստյանն իրեն բռնաբարելու փորձ է կատարել:
Ամբաստանյալ Մարիամ Պողոսյանը դատարանում տված ցուցմուքնով նպատակ է հետապնդում խուսափելու քրեական պատասխանատվությունից: Մ.Պողոսյանին ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով մեղսագրված հանցանքը հիմնավորվել է հետևյալ ապացույցներով.
Վկա Լևուշ Մինասի Գալստյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2004թ.-ից մինչև 2011թ.-ի աշուն ծառայել է ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասում որպես պարենային ծառայության պետ, որից հետո անցել է կենսաթոշակի: 2010թ.-ի նոյեմբեր ամսից ճանաչում է ՀՀ ՊՆ 68617 զորամասի նախկին խոհարար Մարիամ Պողոսյանին: Նա աշխատել է ՀՀ ՊՆ 51574 զորամասի ճաշարանում և հանդիպել են ճամբարային հավաքների ժամանակ: Ինքը երբևէ չի փորձել բռնաբարել Մ.Պողոսյանին: Վերջինիս հայտարարությունն այն մասին, թե իբր 2011թ.-ի ապրիլ կամ մայիս ամիսներին ճամբարային հավաքների ժամանակ, ՙԲաղրամյանի՚ անվան կրակադաշտում, գիշերը ժամը 0300-ի սահմաններում, ինքը մտել է ճաշարանի առանձնասենյակ և Ալինա Պողոսյանի ներկայությամբ քաշքշել է Մ.Պողոսյանի հագուստը, հրավիրել իր կողքին նստելու, համբուրել է նրան և փորձել բռնաբարել, սակայն չի կարողացել, քանի որ սենյակ են մտել գնդապետ Կ. Պետրոսյանը և ենթասպա Ս. Ենգոյանը և իրեն դուրս են հանել` ամբողջությամբ սուտ է: Ինքը երբևէ ցանկություն չի ունեցել սեռական հարաբերություն ունենալ Մ.Պողոսյանի հետ, նրա հաղորդումը և ցուցմունքները սուտ են:
Վկա Ալինա Ծատուրի Պողոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ ինքը ականատես չի եղել, թե իբր 2011 թվականի ապրիլ-մայիս ամիսներին ՙԲաղրամյան՚ կրակադաշտի ճաշարանի սենյակներից մեկում Լևուշ Գալստյանը փորձել է բռնաբարել Մարիամ Պողոսյանին, ձեռք է տվել նրա մարմնի տարբեր մասերին, փորձել է համբուրել, սակայն Մ.Պողոսյանը թույլ չի տվել, ինչից զայրացած Լ.Գալստյանը Մ.Պողոսյանի ուղղությամբ նետել է պայուսակներ, որոնցից մեկը դիպել է վերջինիս գլխին: Նման դեպք չի եղել, Մ.Պողոսյանը ստել է: Հակառակ դեպքում ինքը կմիջամտեր:
Ճամբարային հավաքների ժամանակ ինքը մնացել է մեկ շաբաթ, որի ընթացքում Մ.Պողոսյանի հետ բնակվել են նույն սենյակում: Լսել է, որ Մարիամ Պողոսյանը հայտարարել է, թե իբր Լևուշ Գալստյանը փորձել է նրան բռնաբարել, բայց այդպիսի բան չի եղել, ինքը չի տեսել: Իր հարցին, թե ինչ է պատահել, Մարիամը պատասխանել է. ՙդու այնտեղ չես եղել, չես տեսել՚:
Վկա Կամո Պետրոսի Պետրոսյանի ցուցմունքով այն մասին, որ 2009թ.-ից 2011թ.-ը ծառայել է ՀՀ ՊՆ 28920 զորամասում հրամանատարի պետ: Ճանաչում է Մարիամ Պողոսյանին, նա եղել է ճամբարային հավաքների խոհարար: Նրա հետ գտնվել է կանոնադրական հարաբերությունների մեջ: Մ.Պողոսյանի ցուցմունքը և հաղորդումն այն մասին, թե իբր 2011թ.-ի ապրիլ-մայիս ամիսներին, ճամբարային հավաքների ժամանակ, գիշերը ժամը 0300-ի սահմաններում Լևուշ Գալստյանը ճաշարանին կից սենյակում փորձել է Մ.Պողոսյանին բռնաբարել, սակայն երբ չի հաջողվել, Լ.Գալստյանը պայուսակներ է նետել Մ.Պողոսյանի ուղղությամբ և դրանցից մեկն իբր դիպել է նրա գլխին, իսկ ինքը տեսնելով այդ ամենը, միջամտել է և Լ.Գալստյանին դուրս բերել նշված սենյակից, ամբողջությամբ սուտ է: Ինքը եղել է ճամբարային հավաքների պետ, իր ներկայությամբ նման բան երբևէ չի եղել և նման բան երբեք չի լսել: Մ.Պողոսյանը ստում է:
Դատախազությունում է իմացել, որ Մարիամ Պողոսյանը հաղորդում է տվել, որ Լևուշ Գալստյանը փորձել է բռնաբարել իրեն: Մարիամ Պողոսյանը հրամանատարի հրամանով պետք է որոշ ժամանակ անց վերադառնար զորամաս: 2011թ.-ի մայիսի 5- ի երեկոյան հրամանատարի թույլտվությամբ ինքը պետք է գնար Երևան, իսկ առավոտյան վերադառնար: Մ.Պողոսյանի խնդրանքով նրան նույնպես տարել է Երևան քաղաք: Հաջորդ օրն առավոտյան, երբ նստել է մեքենան, տեսել է, որ Մարիամը նույնպես մեքենայում է: Իր հարցին, թե ինչու է վերադառնում ճամբար, վերջինս պատասխանել է, որ չի կարողացել տեսնել հրամանատարին և թույլտվություն ստանալ, ուստի վերադառնում է ճամբարային հավաքների: Հասնելով ճամբար Մ.Պողոսյանը վերցնելով իր իրերն իջել է մեքենայից: Այդ պահին Լ.Գալստյանը Մ.Պողոսյանին ասել է, թե ինչու է նա վերադարձել, նրա կարիքը չկա, թող հեռանա և դեն է նետել Մ.Պողոսյանի պայուսակը:
Ամբուլատոր դատահոգեբուժական փորձագիտական հանձնաժողովի թիվ 469/11 եզրակացությամբ, համաձայն որի Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանը որևէ հոգեկան հիվանդությամբ չի տառապել և չի տառապում: Որպես հոգեպես առաղջ անձնավորություն նա կարող է ճիշտ ընկալել, ըմբռնել, վերարտադրել քրեական գործի համար նշանակություն ունեցող հանգամանքները և տալ դրանց մասին ճիշտ ցուցմունքներ, կարող է հաշիվ տալ իրեն իր գործողությունների համար և ղեկավարել դրանք:
Դատարանի որոշմամբ որպես ապացույց ճանաչված Լ.Գալստյանի և Մ.Պողոսյանի միջև հեռախոսային խոսակցության ձայնագրման վերաբերյալ փորձաքննության եզրակացությամբ, ՀՀ ՊՆ քննչական ծառայության 4-րդ կայազորային քննչական բաժնի քննիչի ՙքրեական հետապնդում չիրականացնելու և քրեական գործի վարույթը կարճելու մասին՚ 2011թ.-ի դեկտեմբերի 30-ի որոշմամբ:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Վերլուծելով և գնահատելով դատական քննության ժամանակ հետազոտված ապացույցներն իրենց համակցության մեջ, դատարանը ձեռք բերված ապացույցները բավարար է գտնում և գործի փաստական հանգամանքներով հաստատված է համարում, որ ամբաստանյալ Մարիամ Պողոսյանը կատարել է սուտ մատնություն, որը զուգորդված է եղել Լ.Գալստյանին ծանր հանցագործության մեջ մեղադրելով, որպիսի արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետի հատկանիշներին:
Ամբաստանյալ Մարիամ Պողոսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալ Մարիամ Պողոսյանի անձը բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը դիտում է այն, որ նա նախկինում դատված չի եղել, երիտասարդ է:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Մարիամ Պողոսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով նախատեսված է պատիժ միայն ազատազրկման ձևով, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով, իսկ նրա նկատմամբ կիրառված խափանման միջոցը պետք է թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Հաշվի առնելով հանցավորի վերը շարադրված անձը բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, դատարանը հանգում է հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, սակայն` նրա վարքագծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում: Ուստի դատարանը հնարավոր է համարում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածի կիրառմամբ Մարիամ Պողոսյանի նկատմամբ նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառելը:
Վերոգրյալի հիման վրա և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70, ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 365, 369-372 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 333 հոդվածի 2-րդ մասի 1-ին կետով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման վեց (6) ամիս ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 70 հոդվածը և Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանի նկատմամբ ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել, սահմանելով փորձաշրջան մեկ (1) տարի ժամկետով:
Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը թողնել անփոփոխ, մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Մարիամ Ալբերտի Պողոսյանի վարքագծի նկատմամբ վերահսկողությունը հանձնարարել ՀՀ ԱՆ քրեակատարողական վարչության նրա բնակության վայրի այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնին: Փորձաշրջանի սկիզբը հաշվել քրեակատարողական վարչության այլընտրանքային պատիժների կատարման բաժնում Մարիամ Պողոսյանին հաշվառման վերցնելու օրվանից:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:


Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է`
Դատավոր Լ. Ավետիսյան