ԵԱՔԴ/0009/01/12

Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ

Հ Ա Ն ՈՒ Ն Հ Ա Յ Ա Ս Տ Ա Ն Ի Հ Ա Ն Ր Ա Պ Ե Տ ՈՒ Թ Յ Ա Ն

Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարանը

նախագահող դատավոր Լ. Ավետիսյան
քարտուղարությամբ Ն. Ղազարյանի
մասնակցությամբ
մեղադրող Ա. Աղայանի
պաշտպան Հ. Անանյանի
տուժողի ներկայացուցիչ Վ. Գրիգորյանի


2012 թվականի մարտի 14-ին, Երևան քաղաքում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արագացված կարգով, քննեց քրեական գործն ըստ մեղադրանքի Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանի, ծնված 1956 թվականի սեպտեմբերի 16-ին, Երևան քաղաքում, ազգությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, բարձրագույն կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին ոչ ոք, ֆիզիկապես վատառողջ, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է Երևան քաղաքի Էստոնական փողոցի 3 շենքի թիվ 34 բնակարանում, մեղադրվում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է ընտրվել չհեռանալու մասին ստորագրությունը,

Պ Ա Ր Զ Ե Ց

1.Գործի դատավարական նախապատմությունը.
2011 թվականի հունիսի 2-ին ՀՀ ոստիկանության ՔԳՎ Երևան քաղաքի քննչական վարչության Արաբկիրի քննչական բաժնում ՀՀ քրեական օրենսգրքի 179 հոդվածի 3-րդ մասով նախատեսված հանցագործության հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 14114111 քրեական գործը:
2012 թվականի հունվարի 20-ին Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանը ներգրավվել է որպես մեղադրյալ, նրան մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասով, նրա նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրվել է չհեռանալու մասին ստորագրությունը:
2012 թվականի փետրվարի 1-ին թիվ 14114111 քրեական գործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների ընդհանուր իրավասության առաջին ատյանի դատարան:
2.Գործի փաստական հանգամանքները.
Նախնական քննության մարմինն ամբաստանյալ Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանին մեղադրանք է առաջադրել այն արարքի կատարման համար, որ նա հանդիսանալով առևտրային կազմակերպություն համարվող, ՀՀ ոստիկանության 100% մասնակցությամբ հիմնադրված ՙԿոնտինետտեքս՚ ՓԲ ընկերության գործադիր տնօրենը, իր օգտին և կազմակերպության շահերին հակառակ, կանոնադրությամբ վերապահված կարգադրիչի լիազորությունները չարաշահելով, 2010 թվականի օգոստոսի 23-ին, ընկերության գանձապահին տրված բանավոր կարգադրությամբ, նույն օրվա թիվ 104 դրամարկղային ելքի օրդերով, որպես առհաշիվ պարտք ձևակերպելով, ստացել է ՀՀ ոստիկանության կողմից տրված 26.954.800 ՀՀ դրամ ֆինանսավորման գումարը, որն անձնական կարիքների համար օգտագործելով, ընկերության համար առաջացրել է ծանր հետևանքներ` փաստացի կազմակերպությանը շուրջ 10 ամիս զրկելով շահույթ ստանալու ուղղությամբ գործունեություն կազմակերպելու հնարավորությունից: Այնուհետև, 19.01.2011թ-ից մինչև 16.06.2011թ-ն ընկած ժամանակահատվածում, նշված գումարը տնօրեն Ա.Ավետիսյանն ամբողջությամբ վերականգնել է` մաս-մաս ընկերության դրամարկղ մուտքագրելով:
3. Արագացված դատական քննություն.
Մինչև դատաքննություն սկսելն ամբաստանյալ Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանը միջնորդեց դատական քննությունն անցկացնել արագացված կարգով և հայտարարեց, որ առաջադրված մեղադրանքն իրեն պարզ է, համաձայն է իրեն առաջադրված մեղադրանքին, գիտակցում է արագացված կարգով դատական քննություն անցկացնելու բնույթն ու հետևանքները, միջնորդությունը ներկայացրել է կամավոր` պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո: Միջնորդությունը հաստատեց նաև ամբաստանյալի պաշտպան Հ.Անանյանը:
Մեղադրող Ա.Աղայանը դատական քննության արագացված կարգ կիրառելուն չի առարկել:
Տուժողի ներկայացուցիչ Վահագն Գրիգորյանը նույնպես արագացված կարգի կիրառմանը նույնպես չառարկեց, հայտնելով նաև, որ վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է և քաղաքացիական հայցի պահանջ չունի:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 3751 և 3752 հոդվածներով նախատեսված պայմանները, որոշում է կայացրել դատական քննության արագացված կարգ կիրառելու մասին:
4.Դատարանի իրավական վերլուծությունները.
Դատարանը հիմք ընդունելով մեղադրանքի հիմքում դրված ապացույցները, գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանին առաջադրված մեղադրանքը ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասով հիմնավորված է: Նրա կողմից կատարված արարքը համապատասխանում է ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին և արարքի որակումը ճիշտ է:
Ամբաստանյալ Աշոտ Ավետիսյանի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս, դատարանը հաշվի է առնում նրա կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, ինչպես նաև հանցավորի անձը:
Որպես ամբաստանյալի անձը դրականորեն բնութագրող, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ նա հանցանքն ընդունել և զղջում է կատարածի համար, նախկինում դատված չի եղել, ֆիզիկապես վատառողջ է` տարել է ՙՍԻՀ. Ձախ փորոքի առաջա-միջնապատա-գագաթային սրտամկանի սուր ինֆարկտ, հետինֆարկտային ստենոկարդիա՚, պարգևատրվել է ՀՀ պաշտպանության նախարարության ՙՎազգեն Սարգսյան՚ մեդալով, ՀՀ ոստիկանության պետի հրամանով ՙՈստիկանությունում գերազանց ծառայության համար 2-րդ աստիճանի կրծքանշանով՚, հասարակական կազմակերպությունների պարգևներով, բնութագրվում է դրական:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքներ չկան:
Կատարած արարքի համար ամբաստանյալ Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանը ենթակա է քրեական պատասխանատվության և պատժի:
Հաշվի առնելով Աշոտ Ավետիսյանի կատարած արարքի հանրության համար վտանգավորության աստիճանը և բնույթը, նրա անձը, նրան դրականորեն բնութագրող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հանգամանքները, պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հանգամանքների բացակայությունը, ինչպես նաև այն, որ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասի սանկցիայով որպես պատիժ նախատեսված է նաև ազատազրկումը, դատարանը գտնում է, որ պատժի նպատակներին հասնելու համար ամբաստանյալ Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանի նկատմամբ ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասով կատարած հանցանքի համար պատիժ պետք է նշանակել ազատազրկման ձևով:
ՀՀ Ազգային ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 15-րդ կետի համաձայն, սույն որոշումը կիրառվում է այն անձանց նկատմամբ, ովքեր հանցագործություն են կատարել մինչև 2011 թվականի մայիսի 1-ը ներառյալ: Աշոտ Ավետիսյանը հանրորեն վտանգավոր արարքը կատարել է 2010 թվականի օգոստոսին:
Սույն քրեական գործով բացակայում են համաներման մասին հիշյալ որոշման 9-րդ կետում նշված այն սահմանափակումները, որոնք կարող են արգելք հանդիսանալ Աշոտ Ավետիսյանի նկատմամբ համաներման ակտի կիրառման համար:
Համաներման որոշման 13-րդ կետի 1-ին ենթակետի ՙա՚ պարբերության համաձայն, որոշման կատարումը վերապահվել է դատարաններին` այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը գտնվում են դատարաններում, սակայն մինչև սույն որոշումն ուժի մեջ մտնելը չեն քննվել, կամ այն անձանց նկատմամբ, որոնց վերաբերյալ գործերը քննվել են, բայց դատավճիռներն օրինական ուժի մեջ չեն մտել:
Հիմք ընդունելով վերը նշվածը, դատարանը գտնում է, որ ամբաստանյալ Աշոտ Ավետիսյանի նկատմամբ կիրառելի է ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշումը:
Դատարանը գտնում է, որ տուժողի` ՀՀ ոստիկանության ներկայացուցիչ Վահագն Գրիգորյանի քաղաքացիական հայցի հարցը պետք է համարել լուծված, քանի որ դատական քննության ժամանակ Վահագն Գրիգորյանը հայտնել է, որ ամբաստանյալի կողմից հանցագործությամբ պատճառված վնասն ամբողջությամբ վերականգնվել է և որևէ նյութական պահանջ չունի:
Դատարանը գտնում է, որ քրեական գործում առկա, ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՙԿոնտինետտեքս՚ ՓԲ ընկերության դրամարկղային թիվ 104 և թիվ 220 ելքի օրդերները, թիվ 45 մուտքի օրդերը պետք է պահել քրեական գործում:
Ելնելով վերոգրյալից և ղեկավարվելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 357-360, 3753 և 3754 հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենսգրքի 214 հոդվածի 2-րդ մասով նախատեսված հանցանք կատարելու մեջ և նրան դատապարտել ազատազրկման երկու (2) տարի ժամկետով:
Կիրառել ՀՀ Ազգային Ժողովի ՙՀայաստանի Հանրապետության անկախության հռչակման 20-րդ տարեդարձի կապակցությամբ համաներում հայտարարելու մասին՚ 2011 թվականի մայիսի 26-ի որոշման 1-ին կետի 1-ին ենթակետը և Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանին ազատել պատժի կրումից:
Աշոտ Արամայիսի Ավետիսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց ընտրված չհեռանալու մասին ստորագրությունը վերացնել:
Տուժող ՀՀ ոստիկանության ներկայացուցիչ Վահագն Գրիգորյանի քաղաքացիական հայցի հարցը համարել լուծված:
Ապացույց ճանաչված, այլ փաստաթուղթ հանդիսացող ՙԿոնտինետտեքս՚ ՓԲ ընկերության դրամարկղային թիվ 104 և թիվ 220 ելքի օրդերները, թիվ 45 մուտքի օրդերը պահել քրեական գործում:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան` հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում:
Դատավճիռը չի կարող բողոքարկվել ՀՀ քրեական դատավարության օրենսգրքի 395 հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքով:


Դատավոր` ստորագրություն
Բնագրի հետ ճիշտ է
Դատավոր Լ. Ավետիսյան