ԵԱՔԴ/0005/01/12




Դ Ա Տ Ա Վ Ճ Ի Ռ
ՀԱՆՈՒՆ ՀԱՅԱՍՏԱՆԻ ՀԱՆՐԱՊԵՏՈՒԹՅԱՆ
24.02.2012թ. ք. Երևան
Երևան քաղաքի Արաբկիր և Քանաքեռ-Զեյթուն վարչական շրջանների
ընդհանուր իրավասության դատարանըª

նախա•ահությամբ դատավոր` Արմեն Խաչատրյանի,
քարտուղարությամբ` Տաթևիկ Գրի•որյանի,
մասնակցությամբ մեղադրող` Արմեն Պետրոսյանի,
պաշտպան` Սիրանուշ Հարությունյանի,

դատարանում, դռնբաց դատական նիստում, դատական քննության արա•ացված կար•ով քննեց քրեական •ործն ըստ մեղադրանքի

Արթուր Աշոտի Մարտիրոսյանի` ծնված 07.11.1977թ.-ին, Երևան քաղաքում, ազ•ությամբ հայ, ՀՀ քաղաքացի, միջնակար• կրթությամբ, ամուսնացած, խնամքին երկու անչափահաս երեխաները և 1-ին խմբի հաշմանդամ հայրը, չի աշխատում, նախկինում չդատված, հաշվառված և բնակվում է ք. Երևան, Նար-Դոս 1-ին նրբանցք, տուն 15 հասցեում, մեղադրանք է առաջադրվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով, որպես խափանման միջոց է կիրառվել չհեռանալու մասին ստորա•րությունը:

Դատարանը պարզեց հետևյալը.
2011 թվականի նոյեմբերի 21-ին ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ՃՏՀ քննության բաժնում ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներով հարուցվել է թիվ 60132611 քրեական •ործը: 2012թ. հունվարի 16-ին Արթուր Աշոտի Մարտիրոսյանը որպես մեղադրյալ է ներ•րավվել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով այն արարքի կատարման համար, որ նա ՙ2011 թվականի նոյեմբերի 21-ին, ժամը 07:15-ի սահմաններում իր անձնական օ•տա•ործման ՙՎազ 2115՚ մակնիշի 24 ԼՕ 386 պ/հ ավտոմեքենայով, Երևան քաղաքի Ռուբինյանց փողոց` Դ. Անհաղթ փողոցի կողմից դեպի Գայի պողոտայի ուղղությամբ երթևեկելիս, հասնելով Ռուբինյանց 15/5 հասցեի դիմաց, խախտել է ՃԵԿ-ի 128-րդ կետի պահանջը, այն է` հանդիպակաց ուղղությամբ ընթացող ավտոմեքենայի լապտերների հեռահար լույսերից շլանալու և դրանով երթևեկության համար վտան• առաջ •ալու սկզբնապահից սկսած, երթևեկության անվտան•ությունն ապահովելու համար չի միացրել մեքենայի վթարային-լույսային ազդանշանը և չփոխելով երթևեկության •ոտին, տեխնիկական տեսակետից ժամանակին չի դիմել ար•ելակման մեքենայի ընթացքը դանդաղեցնելու` ընդհուպ մինչև այն կան•նեցնելն, ինչի տեխնիկական հնարավորությունը մինչև վրաերթի տեղին հասնելը` Արթուր Մարտիրոսյանն ունեցել է, որի հետևանքով վրաերթի է ենթարկել Ռիփսիկ Հայկազի Ավետիսյանին, անզ•ուշությամբ նրան պատճառելով մահ` ինքն իրեն զրկելով վրաերթը կանխելու տեխնիկական հնարավորությունից՚:
2012 թվականի հունվարի 19-ին թիվ 60132611 քրեական •ործը մեղադրական եզրակացությամբ ուղարկվել է դատարան` ըստ էության քննելու համար:
Ամբաստանյալ Արթուր Մարտիրոսյանը, պահպանելով ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ հոդվածով նախատեսված պայմանները, համաձայնվելով իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ, հայտնեց, որ առաջադրված մեղադրանքում իրեն մեղավոր է ճանաչում, միջնորդեց •ործի քննությունը դատական քննությունն արա•ացված կար•ով անցկացնել, նշելով, որ միջնորդությունը ներկայացնում է կամավոր, իր պաշտպանի հետ խորհրդակցելուց հետո և •իտակցում է իր կողմից ներկայացված միջնորդության բնույթն ու հետևանքները:
Տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Ավետիսյանը դիմում է ներկայացրել դատարան և հայտնել, որ Արթուր Մարտիրոսյանից որևէ պարտք և պահանջ չունի, արա•ացված դատական քննության կար•ի դեմ չի առարկում և խնդրել է •ործը քննել իր բացակայությամբ:
Դատարանը համոզվելով, որ առկա են ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 3751-րդ և 3753-րդ հոդվածներով նախատեսված պայմանները որոշում է կայացրել դատական քննության արա•ացված կար• կիրառելու մասին:
Վերը նկարա•րված հանցանքի կատարման մեջ Արթուր Մարտիրոսյանի մեղավորությունը հաստատվել է նախաքննության ընթացքում տված ինչպես ամբաստանյալի խոստովանական, այնպես էլ •ործով տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Ավետիսյանի, վկա Սար•իս Քոչարյանի ցուցմունքներով, դեպքի վայրի և տրանսպորտային միջոցի զննության արձանա•րություններով, դատահետքաբանական և դատաքիմիական համալիր փորձաքննության թիվ 44691104, դատաբժշկական փորձա•ետի թիվ 1079, դատաավտոտեխնիկական փորձա•ետի թիվ 42681108 և թիվ 5ա եզրակացություններով, իրեղեն ապացույցների առկայությամբ և դրանք զննելու արձանա•րություններով:
Հաշվի առնելով, որ ամբաստանյալ Արթուր Մարտիրոսյանն իրեն առաջադրված մեղադրանքի հետ համաձայնվել է, այն հաստատվել է •ործով ձեռք բերված ապացույցներով, դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Ա. Մարտիրոսյանը ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասի հատկանիշներին համապատասխան հանցավոր արարք կատարելու համար ենթակա է քրեական պատասխանատվության:
Ամբաստանյալի նկատմամբ պատիժ նշանակելիս դատարանը հաշվի է առնում ինչպես կատարած հանցա•ործության բնույթն ու հանրության համար վտան•ավորության աստիճանը, այնպես էլ ամբաստանյալի անձը բնութա•րող տվյալները` այն, որ ամբաստանյալ Արթուր Մարտիրոսյանը երիտասարդ է, բնութա•րվում է դրականորեն և նախկինում դատված ու արատավորված չի եղել:
Որպես ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքներ դատարանը հաշվի է առնում այն, որ պատիժ նշանակելու պահին ամբաստանյալի խնամքի տակ են •տնվում երկու անչափահաս` 25.05.2004թ-ին և 27.03.2008թ-ին ծնված երեխաներն ու 1-ին խմբի հաշմանդամ հայրը, առաջին ան•ամ հան•ամանքների պատահական զու•որդմամբ է կատարել միջին ծանրության հանցանքը, հանցա•ործությունից անմիջապես հետո դեպքի վայր է հրավիրել շտապ օ•նության աշխատակիցներին, տուժողի հուղարկավորության և այլ ծախսերը հարթելուն ուղղված •ործողություններ է կատարել, իսկ տուժողի իրավահաջորդը նրա նկատմամբ բողոք, կամ պահանջ չունի:
Ամբաստանյալի պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանք •ործում առկա չէ:
Նման պայմաններում դատարանը •տնում է, որ ամբաստանյալ Արթուր Մարտիրոսյանն իր կատարած հանցանքի համար ենթակա է պատժի և միաժամանակ հաշվի առնելով հանցավորի վերը շարադրված անձը բնութա•րող տվյալները, պատասխանատվությունը և պատիժը մեղմացնող հան•ամանքները, ինչպես նաև պատասխանատվությունը և պատիժը ծանրացնող հան•ամանքների բացակայությունը, հան•ում է այն հետևության, որ ամբաստանյալի ուղղվելը հնարավոր է պատիժը պայմանականորեն չկիրառելու, սակայն նրա վարքա•ծի նկատմամբ վերահսկողություն իրականացնելու պայմաններում, իսկ Արթուր Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը պետք է թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Քննարկելով իրեղեն ապացույցների հարցը, դատարանը •տնում է, որ դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի իրեղեն ապացույցերի սենյակում պահվող Ռիփսիկ Ավետիսյանի հա•ուստները պետք է վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Ավետիսյանին:
Ղեկավարվելով ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ, ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 119-րդ, 357-360-րդ, 365-րդ, 369-373-րդ, 3753-րդ հոդվածներով, դատարանը

Վ Ճ Ռ Ե Ց

Ամբաստանյալ Արթուր Աշոտի Մարտիրոսյանին մեղավոր ճանաչել ՀՀ քրեական օրենս•րքի 242-րդ հոդվածի 2-րդ մասով և նրան դատապարտել ազատազրկման 1 /մեկ/ տարի ժամկետով` տրանսպորտային միջոց վարելու իրավունքից զրկելով 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
ՀՀ քրեական օրենս•րքի 70-րդ հոդվածի կար•ով ազատազրկման ձևով նշանակված պատիժը պայմանականորեն չկիրառել` սահմանելով փորձաշրջան 1 /մեկ/ տարի 6 /վեց/ ամիս ժամկետով:
Արթուր Մարտիրոսյանի նկատմամբ որպես խափանման միջոց կիրառված չհեռանալու մասին ստորա•րությունը թողնել անփոփոխ` մինչև դատավճռի օրինական ուժի մեջ մտնելը:
Դատավճիռն օրինական ուժի մեջ մտնելուց հետո իրեղեն ապացույց հանդիսացող և ՀՀ ոստիկանության Երևան քաղաքի քննչական վարչության ԾՀՔ բաժնի իրեղեն ապացույցերի սենյակում պահվող Ռիփսիկ Ավետիսյանի հա•ուստները վերադարձնել տուժողի իրավահաջորդ Անդրանիկ Ավետիսյանին:
Դատավճիռը կարող է բողոքարկվել ՀՀ վերաքննիչ քրեական դատարան հրապարակվելու օրվանից հետո մեկամսյա ժամկետում, բացառությամբ ՀՀ քրեական դատավարության օրենս•րքի 395-րդ հոդվածի 1-ին կետով նախատեսված հիմքի:

դատավոր` ստորա•րություն
Բնա•րի հետ ճիշտ է`
դատավոր` Ա. Խաչատրյան